വിക്കിപീഡിയ
mlwiki
https://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%A7%E0%B4%BE%E0%B4%A8_%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B5%BE
MediaWiki 1.47.0-wmf.6
first-letter
മീഡിയ
പ്രത്യേകം
സംവാദം
ഉപയോക്താവ്
ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം
വിക്കിപീഡിയ
വിക്കിപീഡിയ സംവാദം
പ്രമാണം
പ്രമാണത്തിന്റെ സംവാദം
മീഡിയവിക്കി
മീഡിയവിക്കി സംവാദം
ഫലകം
ഫലകത്തിന്റെ സംവാദം
സഹായം
സഹായത്തിന്റെ സംവാദം
വർഗ്ഗം
വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംവാദം
കവാടം
കവാടത്തിന്റെ സംവാദം
കരട്
കരട് സംവാദം
TimedText
TimedText talk
ഘടകം
ഘടകത്തിന്റെ സംവാദം
Event
Event talk
മോഹൻലാൽ
0
1377
4629036
4622395
2026-06-13T08:32:35Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629036
wikitext
text/x-wiki
{{featured}}{{Prettyurl|Mohanlal}}
{{Infobox actor
| name = മോഹൻലാൽ
| image = Mohanlal (cropped).jpg
| caption =
| birthname = മോഹൻലാൽ വിശ്വനാഥൻ<!--"നായർ" പേരിനൊപ്പം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഉൾപെടുത്താൻ പാടുള്ളതല്ല. അവലംബം വായിക്കുക.--><ref>{{cite web|author=The Cue|title='ആദ്യം നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ച പേര് റോഷൻ ലാൽ, പേരിനൊപ്പം ജാതി വേണ്ടെന്നത് അച്ഛന്റെ തീരുമാനം'; മോഹൻലാൽ|url=https://www.thecue.in/entertainment/film-news/actor-mohanlal-about-his-name|website=The Cue|accessdate=29 സെപ്റ്റംബർ 2022|language=ml|date=25 August 2020}}</ref><ref>{{cite web|title=President Kovind presents Padma Bhushan to Mohanlal|url=https://www.youtube.com/watch?v=m9LwAdl84ys|website=[[YouTube]]|publisher=President of India|accessdate=29 സെപ്റ്റംബർ 2022|language=en|date=22 March 2019}}</ref>
|birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1960|5|21}}
| birthplace = [[പത്തനംതിട്ട]], [[കേരളം]], [[ഇന്ത്യ]]
| yearsactive = 1978 - ഇതുവരെ
| height =
| deathdate =
| deathplace =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ്, നിർമ്മാതാവ്, സംവിധായകൻ, ചലച്ചിത്രവിതരണം, വ്യവസായി, അംബാസഡർ, പിന്നണിഗായകൻ
|yearsactive = 1978 - ഇതുവരെ
| spouse = സുചിത്ര (1988 - ഇതുവരെ)
| partner =
| children = [[പ്രണവ് മോഹൻലാൽ]], വിസ്മയ
| parents = വിശ്വനാഥൻ നായർ, ശാന്തകുമാരി
| influences =
| influenced =
| website = http://www.thecompleteactor.com
| amg_id = P146889
| imdb_id = 0482320
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| othername = ലാൽ
| total films = 290 , അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു
| filmfareawards= '''മികച്ച തമിഴ് നടൻ'''<br>''ഇരുവർ'' (1997)<br>'''മികച്ച നടൻ''' <br/> 1986 ''സന്മനസുള്ളവർക്ക് സമാധാനം '' <br/>1988 ''പാദമുദ്ര''<br/>1993 ''ദേവാസുരം''<br/>1994 ''പവിത്രം''<br/>1995 ''സ്ഫടികം<br/>1999 ''വാനപ്രസ്ഥം''<br/>2005 ''[[തന്മാത്ര (ചലച്ചിത്രം)|തന്മാത്ര]]''<br/>2007''പരദേശി''
| nationalfilmawards= '''മികച്ച നടൻ''' <br /> 1991 ''ഭരതം'' <br /> 1999 ''വാനപ്രസ്ഥം''<br />'''മികച്ച ചിത്രം'''<br /> 1999 ''വാനപ്രസ്ഥം''<br />'''സ്പെഷ്യൽ ജൂറി പുരസ്ക്കാരം'''<br /> 1990 ''കിരീടം''
| awards = '''[[കേരളസംസ്ഥാന പുരസ്കാരങ്ങൾ]]'''<br/> 1986 ''[[T.P. ബാലഗോപാലൻ M.A.]]''<br/>1988 സ്പെഷ്യൻ ജൂറി പുരസ്കാരം <br> ''പാദമുദ്ര, [[ചിത്രം]], ഉത്സവപിറ്റേന്ന്, ആര്യൻ, വെള്ളാനകളുടെ നാട്'' <br/>1991 ''ഉള്ളടക്കം, [[കിലുക്കം]], അഭിമന്യു ''<br/>1995 ''കാലാപാനി, [[സ്ഫടികം]]'' <br/>1999 ''[[വാനപ്രസ്ഥം]]''<br/>2005 ''[[തന്മാത്ര (ചലച്ചിത്രം)|തന്മാത്ര]]''<br/>2007 [[പരദേശി]]<br/>'''[[IIFA പുരസ്ക്കാരങ്ങൾ]]''' <br/> 2003 [[IIFA Best Supporting Actor Award|മികച്ച സഹനടൻ]] <br/> ''[[Company (film)|കമ്പനി]]'' <br> '''[[സ്റ്റാർ സ്ക്രീൻ പുരസ്കാരം]]''' <br/> 2003 [[Star Screen Award Best Supporting Actor|മികച്ച സഹനടൻ]] <br/> ''[[Company (film)|കമ്പനി]]''
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
[[മലയാളചലച്ചിത്രം|മലയാള ചലച്ചിത്രരംഗത്ത്]] നാല് പതിറ്റാണ്ടുകളായി സജീവമായി അഭിനയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നടനാണ് '''മോഹൻലാൽ''' (പൂർണ്ണനാമം: മോഹൻലാൽ വിശ്വനാഥൻ നായർ, ജനനം: മേയ് 21, 1960).<ref name=name1>{{cite web|title=മോഹൻലാൽ ലഘുജീവചരിത്രം|url=http://www.digipaper.fi/ekonomi/9348/index.php?pgnumb=6|publisher=മോഹൻലാൽ.ഓർഗ്|accessdate=2013 സെപ്തംബർ 26|archive-date=2013-04-29|archive-url=https://archive.today/20130429163437/http://www.digipaper.fi/ekonomi/9348/index.php?pgnumb=6|url-status=bot: unknown}}</ref> രണ്ടു തവണ മികച്ച നടനുള്ളതടക്കം അഞ്ച് [[ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം|ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരങ്ങൾ]] നേടിയ മോഹൻലാൽ സ്വാഭാവികമായ നടന ശൈലിക്കു പ്രശസ്തനാണ്. മലയാളത്തിനു പുറമേ [[തമിഴ്]], [[ഹിന്ദി]], [[തെലുഗു]], [[കന്നഡ]] തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിലുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങളിലും ലാൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഭിനയത്തിനു പുറമേ ഏതാനും ചിത്രങ്ങളിൽ പിന്നണി ഗായകനായും അദ്ദേഹം തിളങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്ക് നൽകിയ സംഭാവനകൾ പരിഗണിച്ച് 2001-ൽ അദ്ദേഹത്തിന് രാജ്യത്തെ നാലാമത്തെ ഉയർന്ന സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ [[പത്മശ്രീ]] പുരസ്കാരവും 2019 ൽ<ref name="Padmabhushan">{{Cite web|url=https://indianexpress.com/article/entertainment/entertainment-others/mohanlal-padma-bhushan-kader-khan-manoj-bajpayee-prabhudheva-shankar-mahadevan-5555516/|title=Mohanlal conferred with Padma Bhushan|access-date=2019-01-25|date=2019-01-25|website=[[The New Indian Express]]}}</ref> രാജ്യത്തെ മൂന്നാമത്തെ ഉയർന്ന സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ [[പത്മഭൂഷൺ]] ബഹുമതിയും നൽകി ഭാരത സർക്കാർ ആദരിച്ചു. 2009-ൽ ഇന്ത്യൻ ടെറിട്ടോറിയൽ ആർമിയിൽ ലഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ പദവി നൽകുകയും ചെയ്തു.<ref name="LtCol1">{{cite web|title=മോഹൻലാലിന് ലെഫ്ടനന്റ് കേണൽ പദവി|url=http://pib.nic.in/newsite/erelease.aspx?relid=50047|publisher=പ്രസ്സ് ഇൻഫർമേഷൻ ബ്യൂറോ|accessdate=2013 സെപ്തംബർ 26|quote=മലയാള നടൻ മോഹൻലാലിന് ലെഫ്ടനന്റ് കേണൽ പദവി|archive-date=2013-09-26|archive-url=https://archive.today/20130926035710/http://pib.nic.in/newsite/erelease.aspx?relid=50047|url-status=bot: unknown}}</ref> ചലച്ചിത്ര ലോകത്തിനും സംസ്കൃത നാടകത്തിനും നൽകിയ സംഭാവനകളെ മാനിച്ച് [[കാലടി]] [[ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സർവകലാശാല|ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സർവ്വകലാശാല]] ഡോക്ടറേറ്റ് നൽകിയും <ref name=rediff>{{cite web
| url = http://sports.rediff.com/report/2009/nov/04/mohanlal-mammotty-to-don-sports-cap-kerala.htm
| title = Mammootty, Mohanlal to don sports cap for Kerala
| accessdate = 2009 ഡിസംബർ 22
| format = html
| publisher = Rediff
| language = en
| quote = Mohanlal was recently made the honorary Lt Colonel of the Indian Territorial Army and conferred an honorary D.Lit degree by the Kalady Sri Sankara Sanskrit university.
}}</ref>
<ref>http://www.indiaedunews.net/Kerala/Honorary_degrees_for_Mohanlal,_Resul_Pookutty_and_Sastrikal_9254/print.asp{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> മോഹൻലാലിനെ ആദരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര രംഗത്തിന് നൽകിയ സമഗ്ര സംഭാവനകൾ പരിഗണിച്ച് മോഹൻലാലിന് 2023-ലെ ദാദാ സാഹിബ് ഫാൽക്കെ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. 2025 സെപ്റ്റംബർ 23ന് അവാർഡ് മോഹൻലാൽ ഏറ്റുവാങ്ങി .<ref>https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2025/09/20/mohanlal-won-dada-saheb-phalke-award.html</ref>
1980, 90 ദശകങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്ര വേഷങ്ങളിലൂടെയാണ് മോഹൻലാൽ ശ്രദ്ധേയനായി മാറിയത്. ''[[നമുക്കു പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ സോളമൻ, ''[[നാടോടിക്കാറ്റ്]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ദാസൻ, ''[[തൂവാനത്തുമ്പികൾ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ജയകൃഷ്ണൻ, ''മണിച്ചിത്രത്താഴ്'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഡോക്ടടർ സണ്ണി, ''[[ചിത്രം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ വിഷ്ണു, ''ദശരഥം'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ രാജീവ് മേനോൻ,''[[കിരീടം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കിരീടം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ സേതുമാധവൻ, ''[[ഭരതം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഗോപി, ''[[ദേവാസുരം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ, ''[[ഇരുവർ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ആനന്ദൻ, ''[[വാനപ്രസ്ഥം (ചലച്ചിത്രം)|വാനപ്രസ്ഥം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ, ''[[സ്ഫടികം (ചലച്ചിത്രം)|സ്ഫടികം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ആടുതോമ, ''[[തന്മാത്ര (ചലച്ചിത്രം)|തന്മാത്ര]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ രമേശൻ നായർ, ''[[പരദേശി]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ വലിയകത്തു മൂസ, ''[[ഭ്രമരം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ശിവൻ കുട്ടി തുടങ്ങിയവ മോഹൻലാലിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ചലച്ചിത്ര വേഷങ്ങളാണ്.
==ജീവിതരേഖ==
=== ജനനം ===
സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന
വിശ്വനാഥൻ നായരുടേയും ശാന്താകുമാരിയുടേയും രണ്ടാമത്തെ പുത്രനായി
[[ഇടവം|ഇടവ മാസത്തിലെ]]
[[രേവതി]] നക്ഷത്രത്തിൽ 1960 [[മേയ് 21]]-നു [[പത്തനംതിട്ട (ജില്ല)|പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ]] [[ഇലന്തൂർ|ഇലന്തൂരിൽ]] ജനനം.<ref>{{Cite web |url=http://www.mohanlal.org/myself.htm |title=mohanlal.org എന്ന വെബ്സൈറ്റിൽ നിന്നും ശേഖരിച്ചത്. |access-date=2009-07-10 |archive-date=2010-03-09 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100309230331/http://www.mohanlal.org/myself.htm |url-status=dead }}</ref> മോഹൻലാലിന്റെ അച്ഛൻ കേരള സെക്രട്ടേറിയേറ്റിലെ നിയമ വകുപ്പിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള]] ''മുടവൻമുകൾ'' എന്ന സ്ഥലത്തെ തറവാട്ടു വീട്ടിലായിരുന്നു മോഹൻലാലിന്റെ കുട്ടിക്കാലം. മുടവൻമുകളിലുള്ള ഒരു ചെറിയ സ്കൂളിലാണ് മോഹൻലാൽ തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം ആരംഭിക്കുന്നത്. [[പ്രിയദർശൻ]], [[എം.ജി. ശ്രീകുമാർ]] തുടങ്ങിയവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപാഠികൾ ആയിരുന്നു. ഈ സൗഹൃദം അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാടു സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. [[കിളിക്കൊഞ്ചൽ|കിളിക്കൊഞ്ചൽ]] എന്ന ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ള പ്യാരേലാൽ എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ 2000 ൽ മരണമടഞ്ഞിരുന്നു.
=== വിദ്യാഭ്യാസം ===
[[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] മോഡൽ സ്കൂളിലാണ് മോഹൻലാൽ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയത്. മോഹൻലാൽ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസ കാലത്തുതന്നെ നാടകങ്ങളിലും മറ്റും അഭിനയിക്കുമായിരുന്നു. ആറാം ക്ലാസിലായിരുന്നപ്പോൾ മോഹൻലാൽ സ്കൂളിലെ മികച്ച നടനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ഇതു സാധാരണ സ്കൂളിലെ മുതിർന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്കു ലഭിച്ചിരുന്ന ഒരു പുരസ്കാരമായിരുന്നു. മോഹൻലാലിന്റെ ഉപരിപഠനം [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] [[എം.ജി കോളേജ്|എം.ജി കോളേജിൽ]] ആയിരുന്നു. ബി,കോം ബിരുദധാരിയാണ്. കോളേജിൽ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന പലരും, പ്രത്യേകിച്ചു [[പ്രിയദർശൻ]], [[മണിയൻപിള്ള രാജു]] തുടങ്ങിയവർ മോഹൻലാലിന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചതിനൊപ്പം മലയാള സിനിമയിൽ സ്വന്തമായ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചവരുമാണ്.
== ചലച്ചിത്ര ജീവിതം==
===ആദ്യകാലം (1978-1985)===
മോഹൻലാൽ ആദ്യമായി അഭിനയിച്ച സിനിമ [[തിരനോട്ടം (1978-ലെ ചലച്ചിത്രം)|തിരനോട്ടം]] ആയിരുന്നു. ലാലിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ തന്നെ നിർമ്മാണ സംരംഭമായ ''ഭാരത് സിനി ഗ്രൂപ്പ്'' ആണ് ഈ ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത്.<ref name="jtpac.org">http://www.jtpac.org/showdetails.php?id=16{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> മോഹൻലാൽ ഈ ചിത്രത്തിൽ ഒരു ഹാസ്യ കഥാപാത്രത്തെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. സെൻസർ ബോർഡുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില തടസ്സങ്ങൾ മൂലം ഈ ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങിയില്ല. മോഹൻലാൽ അഭിനയിച്ച്, പ്രേക്ഷകരുടെ മുന്നിലെത്തിയ ആദ്യത്തെ സിനിമ [[മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കൾ]] (1980) ആയിരുന്നു. ആദ്യചിത്രം പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ മോഹൻലാലിന് 20 വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. ആ ചിത്രത്തിൽ വില്ലൻ വേഷമായിരുന്നു മോഹൻലാലിന്. [[ശങ്കർ (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ശങ്കർ]] ആയിരുന്നു മോഹൻലാലിന്റെ ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ നായക കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചത്. സംവിധാനം ചെയ്തത് [[ഫാസിൽ|ഫാസിലും]]. മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കളിനു ശേഷം മോഹൻലാലിന് ധാരാളം അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. 1983-ൽ 25-ഓളം ചിത്രങ്ങളിൽ മോഹൻലാൽ അഭിനയിക്കുകയുണ്ടായി. [[മാളിയംപുരക്കൽ കുടുബം|മാളിയംപുരക്കൽ]] ചാക്കോ പുന്നൂസ് ( [[നവോദയ അപ്പച്ചൻ]] ) സംവിധാനം ചെയ്ത മോഹൻലാൽ അഭിനയിച്ച ''എന്റെ മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മക്ക്'' എന്ന ചിത്രം വളരെ അധികം ജനശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ മോഹൻലാലിന്റെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു ചിത്രമായിരുന്നു ''ഉയരങ്ങളിൽ'', [[ഐ.വി. ശശി]] സംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ച ഈ ചിത്രത്തിന്റെ തിരക്കഥ എഴുതിയത് പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരൻ [[എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ|എം.ടി വാസുദേവൻ നായരായിരുന്നു]]. സാവധാനം, പ്രതിനായക വേഷങ്ങളിൽ നിന്നു നായക വേഷങ്ങളിലേക്ക് മാറിയ ലാൽ, തുടർന്ന് കാമ്പുള്ളതും ഹാസ്യംകലർന്നതുമായ നായകവേഷങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തരം മോഹൻലാൽ ചിത്രങ്ങൾ കൂടുതലായും സംവിധാനം ചെയ്തതു പ്രശസ്ത സംവിധായകനും മോഹൻലാലിന്റെ സുഹൃത്തുമായ [[പ്രിയദർശൻ|പ്രിയദർശനായിരുന്നു]]. പ്രിയദർശന്റെ ആദ്യചിത്രമായ ''പൂച്ചക്കൊരു മൂക്കുത്തി'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ മോഹൻലാൽ ഒരു പ്രധാന വേഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. [[ചിത്രം (ചലച്ചിത്രം)|ചിത്രം]] [[കിലുക്കം]], [[മിന്നാരം]], [[തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത്]], തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ മോഹൻലാൽ, പ്രിയദർശൻ കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ വിജയചിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനങ്ങളാണ്.<ref>https://www.facebook.com/malayalamcinemanews/photos/a.640869782613648.1073741826.496375967063031/1149907551709866/?type=3&theater</ref>[[പ്രിയദർശൻ]] കഥയും, തിരക്കഥയും നിർവഹിച്ച് [[എം.മണി]] സംവിധാനം ചെയ്ത് 1983 ൽ പുറത്ത് ഇറങ്ങിയ [[എങ്ങനെ നീ മറക്കും]] എന്ന ചിത്രത്തിലുടെ എൺപതുകളിൽ ലാൽ തന്റെ ആദ്യ ചിത്രം മുതൽ വില്ലൻ വേഷം മാത്രം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഈ ചിത്രത്തിലെ മികച്ച അഭിനയത്തിലൂടെയാണ് ലാലിന് നായക പദവി ലഭിച്ചു തുടങ്ങിയത്.
=== സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം (1986-1995)===
1986 മുതൽ 1995 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം മലയാള സിനിമയുടെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്. ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് നല്ല തിരക്കഥയും, സംവിധാനവും, അഭിനയവും കൂടി ചേർന്ന നല്ല ചലച്ചിത്രങ്ങൾ കൂടുതലായും പിറവിയെടുത്തത്<ref name=goldenphase>{{Cite web |url=http://www.malayalamcinema.com/php/showContent.php?linkid=4 |title=മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ ചരിത്രം |access-date=2009-02-13 |archive-date=2010-02-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100228033110/http://www.malayalamcinema.com/php/showContent.php?linkid=4 |url-status=dead }}</ref>. ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് മോഹൻലാലിന്റെ അഭിനയ മികവ് പ്രകടമാക്കുന്ന നിരവധി ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ധാരാളമായി പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ മികച്ച സംവിധായകരോടൊപ്പവും, മികച്ച തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളോടൊപ്പവും പ്രവർത്തിക്കാൻ മോഹൻലാലിന് സാധിച്ചു.
മലയാള ചലച്ചിത്ര വേദിയിൽ മോഹൻലാലിന്റെ മികച്ച വർഷങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് 1986. ഈ വർഷത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ടി.പി. ബാലഗോപാലൻ എം.എ.]]'' എന്ന [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് മോഹൻലാലിന് ആദ്യമായി മികച്ച നടനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന സർക്കാർ പുരസ്കാരം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. പിന്നീട് പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[രാജാവിന്റെ മകൻ]]'' എന്ന ചിത്രം മോഹൻലാലിന് ധാരാളം ആരാധകരെ നേടിക്കൊടുത്തു. ഈ ചിത്രവും വൻ വിജയമായിരുന്നു. ഈ ചിത്രം മൂലം മോഹൻലാൽ മലയാള സിനിമയിലെ സൂപ്പർ സ്റ്റാർ പദവിയിലേക്കുയർന്നു. മോഹൻലാൽ ഒരു അധോലോക നായകന്റെ വേഷം കൈകാര്യം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തത് [[തമ്പി കണ്ണന്താനം]] ആയിരുന്നു. ഇതേ വർഷത്തിലാണ് ''[[താളവട്ടം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ മോഹൻലാൽ അഭിനയിക്കുന്നത്. [[പ്രിയദർശൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിൽ മാനസിക നില തെറ്റിയ ഒരു യുവാവിന്റെ വേഷമായിരുന്നു മോഹൻലാലിന്. വാടകക്കാർ മൂലം ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥന്റെ വേഷം ചെയ്ത ''[[സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം]]'' എന്ന ചിത്രവും, ഒരു പത്ര പ്രവർത്തകനായി അഭിനയിച്ച ''[[പഞ്ചാഗ്നി]]'' എന്ന ചിത്രവും, മുന്തിരിത്തോട്ടം മുതലാളിയുടെ വേഷം ചെയ്ത ''[[നമുക്കു പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ]]'' എന്ന ചിത്രവും, ഒരു ഗൂർഖയായി വേഷമിട്ട ''ഗാന്ധി നഗർ സെക്കൻറ് സ്ട്രീറ്റ്'' എന്ന ചിത്രവും, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ വമ്പിച്ച വിജയം നേടിയ ചലച്ചിത്രങ്ങളാണ്. വില്ലൻ വേഷങ്ങളിലാണ് വന്നതെങ്കിലും പിന്നീട് നായക വേഷങ്ങൾ നന്നായി ചെയ്തു തുടങ്ങിയതു മുതൽ അദ്ദേഹം മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ചിരപ്രതിഷ്ഠ നേടി.
രചന - സംവിധാന ജോഡിയായ [[ലോഹിതദാസ്]]-[[സിബി മലയിൽ]] കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മോഹൻലാലിന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തിലെ മികച്ച കഥാപാത്രങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''[[കിരീടം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കിരീടം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ സേതുമാധവൻ എന്ന കഥാപാത്രം ഇതിലൊന്നാണ്. ഒരു പോലീസുകാരനാവാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും പിന്നീട് സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം ഒരു കുറ്റവാളി ആയിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ് സേതുമാധവൻ. 1989-ൽ [[ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം|ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാര]] ജൂറിയുടെ പ്രത്യേക പരാമർശം ഈ ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് ലാലിന് ലഭിച്ചിരുന്നു. ''[[ഭരതം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഗോപി എന്ന കഥാപാത്രവും ഇക്കാലത്തെ മികച്ച ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഒരു ശാസ്ത്രീയ സംഗീതജ്ഞനായ ഗോപിയുടെയും തന്റെ ഉയർച്ചയിൽ അസൂയ കാരണം വീടുവിട്ടു പോകുകയും മരണമടയുകയും ചെയ്യുന്ന സഹോദരന്റേയും കഥയാണ് ഭരതം. ഈ ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള പുരസ്കാരം ലാലിന് നേടിക്കൊടുത്തു.
രചന- സംവിധാന ജോഡിയായ [[ശ്രീനിവാസൻ]], [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]] എന്നിവരുടെ കൂടെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യമുള്ള ''[[വരവേൽപ്പ്]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലും മോഹൻലാൽ അഭിനയിച്ചു. [[ഗൾഫ്|ഗൾഫിൽ]] നിന്ന് തിരിച്ചു വരുന്ന ഒരു യുവാവിന്റെ വേഷമാണ് ഇതിൽ ലാൽ അഭിനയിച്ചത്. പിന്നീട് [[പ്രിയദർശൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രങ്ങളിൽ ഒരു സാധാരണ കാമുക നായക വേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു. മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിലെ എക്കാല ഹിറ്റുകളിൽ ഒന്നായ ''[[ചിത്രം (ചലച്ചിത്രം)|ചിത്രം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ലാലിന്റെ അഭിനയം വളരെ ശ്രദ്ധേയമായി. ഈ ചിത്രം [[എറണാകുളം]], [[തിരുവനന്തപുരം]] എന്നിവിടങ്ങളിൽ 365 ദിവസത്തിലധികം തുടർച്ചയായി പ്രദർശിപ്പിച്ചു ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ചു. പ്രിയദർശൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിൽ [[രഞ്ജിനി]] ആയിരുന്നു നായിക.
1993-ൽ [[ഐ.വി. ശശി]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[ദേവാസുരം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ നായകനായി അഭിനയിച്ചു. ഇത് സാമ്പത്തികമായി വിജയിക്കുകയും, ധാരാളം ജനശ്രദ്ധ നേടുകയും ചെയ്ത ഒരു ചിത്രമായിരുന്നു. മലയാളത്തിലെ മികച്ച എഴുത്തുകാരായ [[എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ]], [[പത്മരാജൻ]] എന്നിവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ചലച്ചിത്രാവിഷ്കാരത്തിൽ ലാൽ നായകനായിട്ടുണ്ട്. ''അമൃതം ഗമയ'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഡോക്ടറുടെ കഥാപാത്രം ഇതിലൊന്നാണ്.
1993-ൽ അഭിനയിച്ച മറ്റൊരു ചിത്രമായ ''[[മണിച്ചിത്രത്താഴ്]]'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ [[സുരേഷ് ഗോപി]], [[ശോഭന]] എന്നിവരോടൊപ്പം അഭിനയിച്ചു. ഈ ചിത്രം ജനപ്രീതി നേടിയ ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം നേടുകയുണ്ടായി. 90-കളിൽ പിന്നീട് ധാരാളം ശ്രദ്ധേയമായ വേഷങ്ങൾ ലാൽ ചെയ്തു. ''[[ഹിസ് ഹൈനസ്സ് അബ്ദുള്ള]]'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ ഒരു മുസ്ലീം ഒരു നമ്പൂതിരിയായി മാറി വരുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമായി അവതരിപ്പിച്ചു. കൂടാതെ ചില ശ്രദ്ധേയമായ അക്കാലത്തെ ചിത്രങ്ങൾ ''മിഥുനം'', ''മിന്നാരം'', ''തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത്'' എന്നിവയായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം വ്യാവസായികമായി വിജയിച്ച ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു.
===പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങൾ (1996-ഇതുവരെ)===
<imagemap>
Image:Mohanlal_and_Madhu.jpg|thumb|
poly 11 305 13 272 19 241 41 205 75 186 100 173 117 169 118 137 124 95 182 88 204 87 219 112 221 130 221 176 214 196 234 208 256 232 266 274 270 325 260 357 279 367 277 393 263 416 232 419 218 404 212 420 226 436 228 442 132 447 7 447 -1 435 0 386 17 337 [[മോഹൻലാൽ]]
poly 347 433 630 415 617 396 646 362 646 263 609 179 516 144 507 128 498 126 505 109 491 58 447 36 417 46 406 60 407 72 399 99 409 117 407 130 409 137 412 157 412 164 387 175 368 197 353 221 336 249 331 246 324 222 329 209 327 199 316 197 308 187 265 164 258 174 280 188 271 206 266 216 267 222 285 232 291 241 294 285 302 308 327 327 352 323 374 311 377 307 371 352 372 376 371 388 367 397 352 417 [[മധു (ചലച്ചിത്രനടൻ)|മധു]]
desc bottom-left
</imagemap>
1996-മുതൽ പിന്നീട് ഇങ്ങോട്ടുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ മോഹൻലാലിന്റെ പ്രശസ്തിയും നായകപദവിയും ഉപയോഗപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് നിർമ്മാതാക്കളും, സംവിധായകരും ലാലിനു വേണ്ടി ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു. ഇതിൽ പലതും ലാലിനെ ഒരു അസാമാന്യ നായകപദവി കൊടുത്തു കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ആയിരുന്നു. ''[[ആറാം തമ്പുരാൻ]]'', ''[[ഉസ്താദ് (ചലച്ചിത്രം)|ഉസ്താദ്]]'', ''[[നരസിംഹം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|നരസിംഹം]]'', ''[[പ്രജ (ചലച്ചിത്രം)|പ്രജ]]'', ''[[നരൻ]]'' എന്നിവ ഇങ്ങനെയുള്ള ചിത്രങ്ങളാണ്. ഒരു സൂപ്പർസ്റ്റാർ എന്ന പദവി പൂർണ്ണമായും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു ഇവ. ഈ നിരയിലെ ആദ്യ ചില ചിത്രങ്ങൾ വിജയിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് പല ചിത്രങ്ങളും പരാജയപ്പെടുകയും ധാരാളം വിമർശനങ്ങൾക്ക് വിധേയമാവുകയും ചെയ്തു. 90-കളുടെ അവസാനത്തിൽ പ്രിയദർശൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[കാലാപാനി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കാലാപാനി]]'' എന്ന ചിത്രം ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി വിജയിച്ചു. [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യൻ]] സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് രാജവംശം [[ആന്തമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ|ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപിലെ]] [[ജയിൽ|ജയിലിൽ]] അടക്കുന്ന പോരാളികളുടെ കഥ പറയുന്ന ഈ ചിത്രം ദേശീയ തലത്തിലും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ചിത്രമായിരുന്നു. 1997-ൽ മോഹൻലാൽ അഭിനയിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു ചിത്രമാണ് ''[[ഗുരു (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരു]]''. വർഗ്ഗീയ ലഹളയേയും, ആത്മീയതയേയും ചർച്ച ചെയ്ത ഈ ചിത്രം. [[ഓസ്കാർ അവാർഡ്|ഓസ്കാർ അവാർഡിനു]] വേണ്ടിയുള്ള വിദേശ ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഇടം നേടിയിരുന്നു. [[രാജീവ് അഞ്ചൽ]] ആയിരുന്നു ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തത്. ഇതേ വർഷത്തിൽ തന്നെ [[മമ്മൂട്ടി|മമ്മൂട്ടിയോടൊപ്പം]] തുല്യ നായക പ്രാധാന്യമുള്ള [[ഹരികൃഷ്ണൻസ്]] എന്ന ചിത്രത്തിലും ലാൽ അഭിനയിച്ചു. [[ഫാസിൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം നല്ല വിജയം കൈവരിച്ചു. കൂടാതെ ആ സമയത്ത് തന്നെ [[ലോഹിതദാസ്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[കന്മദം (ചലച്ചിത്രം)|കന്മദം]]'' എന്ന ചിത്രവും കഥയിലെ വ്യത്യസ്തത കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായി.
[[പ്രമാണം:Bachan mohanlal.jpg|right|thumb|അമിതാബ് ബച്ചനോടൊപ്പം (2010-ലെ ചിത്രം)]]
1999-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഇൻഡോ-ഫ്രഞ്ച് ചലച്ചിത്ര സംരംഭമായ [[വാനപ്രസ്ഥം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|വാനപ്രസ്ഥം]] വിഖ്യാതമായ [[കാൻ ചലച്ചിത്രമേള|കാൻ ചലച്ചിത്ര മേളയിൽ]] പ്രദർശിപ്പിക്കുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. വിദേശത്തും ഈ ചിത്രത്തിന് വളരെയധികം അഭിനന്ദനങ്ങൾ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി<ref>http://movies.nytimes.com/movie/180033/Vanaprastham-the-Last-Dance/overview</ref>. മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ് രണ്ടാം തവണ മോഹൻലാലിന് ഈ ചിത്രം നേടിക്കൊടുത്തു. 2006-ലെ ''[[തന്മാത്ര (ചലച്ചിത്രം)|തന്മാത്ര]]'' എന്ന ചിത്രത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു. 2007-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ [[പരദേശി]] എന്ന ചിത്രം സാമ്പത്തികമായി പരാജയം ആയിരുന്നു എങ്കിലും, മികച്ച നടനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരവും, ഫിലിം ഫെയർ പുരസ്കാരവും, ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡും ലാലിന് നേടിക്കൊടുത്തു. 2009-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ [[ഭ്രമരം (ചലച്ചിത്രം)|ഭ്രമരം]] എന്ന ചിത്രം ധാരാളം ജനശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും, വ്യാവസായികമായി വിജയിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു ചിത്രമായിരുന്നു. ബ്ലെസ്സി സംവിധാനം ചെയ്ത രണ്ടാമത്തെ മോഹൻലാൽ ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്.
===മറ്റു ഭാഷകളിൽ===
1997-ലാണ് മോഹൻലാൽ, [[മണിരത്നം]] സംവിധാനം ചെയ്ത ‘[[ഇരുവർ]]’ എന്ന തമിഴ് ചലച്ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിക്കുന്നത്. [[ലോകസുന്ദരി|ലോകസുന്ദരി ആയിരുന്ന]] [[ഐശ്വര്യ റായ്]] ആയിരുന്നു ഈ ചിത്രത്തിലെ നായിക. ഈ ചിത്രത്തിൽ [[എം.ജി.ആർ|എം.ജി.ആറിന്റെ]] വേഷത്തിൽ അഭിനയിച്ചു. ഐശ്വര്യ റായുടെ ആദ്യ ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്. ഇതിനു ശേഷമാണ് മോഹൻലാൽ മലയാള ഭാഷേതര ചിത്രങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയനാകുന്നത്. [[ബോളിവുഡ്]] ചിത്രമായ ''[[കമ്പനി (ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രം)|കമ്പനി]]'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ 2002-ൽ അഭിനയിച്ചു.<ref>http://www.idlebrain.com/mumbai/reviews/mr-company.html</ref> ഈ ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് ഇന്റർനാഷനൽ ഇന്ത്യൻ ഫിലിം അക്കാഡമിയുടെ (IIFAA) നല്ല സഹ നടനുള്ള അവാർഡ് ലഭിച്ചു. 2007-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മറ്റൊരു ഹിന്ദി ചിത്രമായ [[രാം ഗോപാൽ വർമ്മ|രാം ഗോപാൽ വർമ്മയുടെ]] [[ഷോലെ|ഷോലെയുടെ]] പുതിയ പതിപ്പായ [http://www.imdb.com/title/tt0473310/ രാം ഗോപാൽ വർമ്മാ കി ആഗിലെ] ഒരു പ്രധാന കഥാപാത്രമായി അഭിനയിച്ചതും മോഹൻലാലാണ്. എന്നാൽ ഈ ചിത്രം സാമ്പത്തികമായും നിരൂപകരുടെ ഇടയിലും പരാജയമായിരുന്നു. മോഹൻലാലും വിമർശിക്കപ്പെട്ടു. 2009-ൽ വിഖ്യാത നടൻ [[കമലഹാസൻ|കമലഹാസനോടൊപ്പം]] [[തമിഴ്|തമിഴിൽ]], ''ഉന്നൈ പോൽ ഒരുവൻ'' എന്ന ചിത്രത്തിലും ലാൽ അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഹിന്ദി ചിത്രമായ ''എ വെനസ്ഡേ'' എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ തമിഴ് പതിപ്പായിരുന്നു ഈ ചിത്രം. തമിഴിൽ മോഹൻലാൽ അഭിനയിച്ച കഥാപാത്രം [[ഹിന്ദി|ഹിന്ദിയിൽ]] [[അനുപം ഖേർ]] ആണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. 2014-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ തമിഴ് ചലച്ചിത്രം [[ജില്ല (ചലച്ചിത്രം)|ജില്ല]]യിൽ [[വിജയ്]]ക്ക് ഒപ്പം നായക തുല്യമായ വേഷത്തിൽ അഭിനയിച്ചു.<ref>{{Cite web |url=http://ibnlive.in.com/news/mohanlalvijay-team-up-for-tamil-film-jilla-to-be-directed-by-nesan/377813-71-180.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2014-07-23 |archive-date=2013-03-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20130315121454/http://ibnlive.in.com/news/mohanlalvijay-team-up-for-tamil-film-jilla-to-be-directed-by-nesan/377813-71-180.html |url-status=dead }}</ref>
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
*
{| class="wikitable sortable"
|+മോഹൻലാൽ സിനിമകളുടെ പട്ടിക
!വർഷം
!ചലച്ചിത്രം
!കഥാപാത്രം
!കുറിപ്പുകൾ
!<abbr>റഫ.</abbr>
|-
|1980
!''[[മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കൾ]]''
|നരേന്ദ്രൻ
|
|
|-
| rowspan="8" |1981
!''[[സഞ്ചാരി]]''
|ഡോ. ശേഖർ
|
|
|-
!''[[തകിലുകൊട്ടാമ്പുറം]]''
|അഡ്വക്കേറ്റ് പോൾ
|
|
|-
!''[[ധന്യ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ധന്യ]]''
|മോഹൻലാൽ
|
|
|-
!''[[ധ്രുവസംഗമം]]''
|ശങ്കരൻകുട്ടി
|
|
|-
!''[[അട്ടിമറി (ചലച്ചിത്രം)|അട്ടിമറി]]''
|ഷാൻ
|
|
|-
!''[[ഊതിക്കാച്ചിയ പൊന്ന്]]''
|നന്ദൻ
|
|
|-
!''[[തേനും വയമ്പും]]''
|വർമ്മ
|
|
|-
!''[[അഹിംസ (ചലച്ചിത്രം)|അഹിംസ]]''
|മോഹൻ
|
|
|-
| rowspan="14" |1982
![[മദ്രാസിലെ മോൻ|''മദ്രാസിലെ'' ''മോൻ'']]
|മോഹൻലാൽ
|
|
|-
!''[[ഫുട്ബോൾ (ചലച്ചിത്രം)|ഫുട്ബോൾ]]''
|ബാലകൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[കേൾക്കാത്ത ശബ്ദം]]''
|ബാബു
|
|
|-
!''[[പടയോട്ടം]]''
|കണ്ണൻ
|
|
|-
!''[[എനിക്കും ഒരു ദിവസം|എനിയ്ക്കും ഒരു ദിവസം]]''
|ബാബു
|
|
|-
!''[[ആക്രോശം (ചലച്ചിത്രം)|ആക്രോശം]]''
|മോഹനചന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[എന്തിനോ പൂക്കുന്ന പൂക്കൾ]]''
|സുരേന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[സിന്ദൂരസന്ധ്യക്ക് മൗനം (ചലച്ചിത്രം)|സിന്ദൂര സന്ധ്യക്കു മൗനം]]''
|കിഷോർ
|
|
|-
!''[[എന്റെ മോഹങ്ങൾ പൂവണിഞ്ഞു]]''
|ജയൻ
|
|
|-
!''[[ഞാൻ ഒന്നു പറയട്ടെ|ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ]]''
|ശേഖരൻകുട്ടി
|
|
|-
!''[[ആ ദിവസം]]''
|ബോസ്
|
|
|-
!''[[കാളിയ മർദ്ദനം|കാളിയമർദനം]]''
|ജോണി
|
|
|-
!''[[ശ്രീ അയ്യപ്പനും വാവരും]]''
|കടുത്ത
|കാമിയോ
|
|-
!''[[കുറുക്കന്റെ കല്യാണം]]''
|സൈനബയുടെ ഭർത്താവ്
|
|
|-
| rowspan="26" |1983
!''[[വിസ (ചലച്ചിത്രം)|വിസ]]''
|വെയിൽ
|
|
|-
!''[[ഹലോ മദ്രാസ് ഗേൾ]]''
|ലാൽ
|
|
|-
!''[[എന്റെ കഥ (ചലച്ചിത്രം)|എന്റെ കഥ]]''
|രമേശ്
|
|
|-
!''[[ഭൂകമ്പം (ചലച്ചിത്രം)|ഭൂകമ്പം]]''
|രഘു
|
|
|-
!''[[ഗുരുദക്ഷിണ]]''
|മന്ത്രി പ്രഭാകരൻ
|
|
|-
!''[[നസീമ]]''
|സൈതാലി
|
|
|-
!''[[കൊലകൊമ്പൻ (ചലച്ചിത്രം)|കൊലക്കൊമ്പൻ]]''
|ഗോപി
|
|
|-
!''[[കുയിലിനെ തേടി]]''
|തമ്പുരാൻ കുട്ടി
|
|
|-
!''[[ഹിമവാഹിനി]]''
|പാപ്പി
|
|
|-
!''[[അറബിക്കടൽ (ചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കടൽ]]''
|രവി
|
|
|-
!''[[ശേഷം കാഴ്ചയിൽ]]''
|പോലീസ് ഇൻസ്പെക്ടർ
|
|
|-
!''[[മറക്കില്ലൊരിക്കലും|മറക്കില്ലോരിക്കലും]]''
|മുരളി
|
|
|-
!''[[സന്ധ്യയ്ക്കു വിരിഞ്ഞ പൂവ്|സന്ധ്യക്കു വിരിഞ്ഞ പൂവ്]]''
|രാമു
|
|
|-
!''[[താവളം (ചലച്ചിത്രം)|താവളം]]''
|രാജപ്പൻ
|
|
|-
!''[[ആധിപത്യം]]''
|മോഹൻ
|
|
|-
!''[[ചക്രവാളം ചുവന്നപ്പോൾ]]''
|സുരേഷ്
|
|
|-
!''[[എങ്ങനെ നീ മറക്കും]]''
|ശംബു
|
|
|-
!''[[ഇനിയെങ്കിലും]]''
|രവി
|
|
|-
!''[[ആട്ടക്കലാശം]]''
|സന്തോഷ് ബാബു
|
|
|-
!''[[കാറ്റത്തെ കിളിക്കൂട്]]''
|ഉണ്ണി കൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[അസ്ത്രം (ചലച്ചിത്രം)|അസ്ത്രം]]''
|ദാസ്
|
|
|-
!''[[ചങ്ങാത്തം]]''
|സെന്റ് ഡാനിയേൽ
|
|
|-
!''[[ഒരു മുഖം പല മുഖം]]''
|സുകുമാരൻ തമ്പി
|
|
|-
!''[[നാണയം (ചലച്ചിത്രം)|നാണയം]]''
|ബാബു
|
|
|-
!''[[എന്റെ മാമാട്ടുക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്ക്|എന്റെ മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മക്ക്]]''
|അലക്സ്
|
|
|-
!''[[പിൻനിലാവ്]]''
|രഘു
|
|
|-
| rowspan="25" |1984
!''[[അക്കരെ]]''
|സുധാകരൻ
|
|
|-
!''[[ഒന്നാണു നമ്മൾ]]''
|നന്ദഗോപാൽ
|
|
|-
!''[[സ്വന്തമെവിടെ ബന്ധമെവിടെ]]''
|രാജേന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[വനിതാപോലീസ് (ചലച്ചിത്രം)|വനിതാ പോലീസ്]]''
|അച്യുതൻ
|
|
|-
!''[[അപ്പുണ്ണി]]''
|മേനോൻ മാഷ്
|
|
|-
!''[[അതിരാത്രം (ചലച്ചിത്രം)|അതിരാത്രം]]''
|പ്രസാദ്
|
|
|-
!''[[ഉണരൂ]]''
|രാമു
|
|
|-
!''[[കളിയിൽ അൽപ്പം കാര്യം]]''
|വിനയൻ
|
|
|-
!''[[പൂച്ചയ്ക്കൊരു മൂക്കുത്തി|പൂച്ചക്കൊരു മൂക്കുത്തി]]''
|ഗോപാലകൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[പാവം പൂർണിമ]]''
|അണ്ണൻ തമ്പുരാൻ
|
|
|-
!''[[ലക്ഷ്മണരേഖ (ചലച്ചിത്രം)|ലക്ഷ്മണരേഖ]]''
|സുധാകരൻ നായർ
|
|
|-
!''[[ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയെ]]''
|അനിൽ കുമാർ
|
|
|-
! '' [[വേട്ട]] ''
|ബാലൻ
|
|
|-
!''[[ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു]]''
|കൃഷ്ണകുമാർ
|
|
|-
!''[[കുരിശുയുദ്ധം (ചലച്ചിത്രം)|കുരിശുയുദ്ധം]]''
|ജോണി
|
|
|-
!''[[മനസ്സറിയാതെ|മനസറിയാതെ]]''
|മമ്മൂട്ടി
|
|
|-
!''[[തിരകൾ (ചലച്ചിത്രം)|തിരകൾ]]''
|ജെയിംസ് ജോർജ്
|
|
|-
!''[[കിളിക്കൊഞ്ചൽ]]''
|രതീഷ്
|
|
|-
!''[[ഇതാ ഇന്നു മുതൽ]]''
|
|അതിഥി വേഷം
|
|-
!''[[ശ്രീകൃഷ്ണപ്പരുന്ത് (ചലച്ചിത്രം)|ശ്രീകൃഷ്ണ പരുന്ത്]]''
|കുമാരൻ
|
|
|-
!''[[അടുത്തടുത്ത് (ചലച്ചിത്രം)|അടുത്തടുത്ത്]]''
|വിഷ്ണു മോഹൻ
|
|
|-
!''[[അറിയാത്ത വീഥികൾ]]''
|ബാലൻ
|
|
|-
!''[[ഉയരങ്ങളിൽ]]''
|പി.കെ. ജയരാജൻ
|
|
|-
!''[[അടിയൊഴുക്കുകൾ]]''
|ഗോപി
|
|
|-
!''[[ഒരു കൊച്ചു സ്വപ്നം]]''
|ഗിൽബെർട്ട്
|
|
|-
| rowspan="25" |1985
!''[[അവിടത്തെപ്പോലെ ഇവിടെയും|അവിടത്തെ പോലെ ഇവിടെയും]] ''
|സുകുമാരൻ
|
|
|-
!''[[നോക്കെത്താദൂരത്തു കണ്ണുംനട്ട്|നോക്കെത്താ ദൂരത്ത് കണ്ണും നാട്ട്]]''
|ശ്രീകുമാർ
|
|
|-
!''[[ഓമനിക്കാൻ ഓർമ്മിക്കാൻ]]''
|ദേവ കുമാർ
|
|
|-
!''[[അരം + അരം = കിന്നരം]]''
|നാരായണൻ കുട്ടി
|
|
|-
!''[[നായകൻ]]''
|കൃഷ്ണദാസ്
|
|
|-
!''[[ഞാൻ പിറന്ന നാട്ടിൽ]]''
|ഇൻസ്പെക്ടർ രാജശേഖരൻ
|
|
|-
!''[[ഒന്നാം കുന്നിൽ ഒരടി കുന്നിൽ]]''
|നിതിൻ
|
|
|-
!''[[അനുബന്ധം (ചലച്ചിത്രം)|അനുബന്ധം]]''
|ഭാസ്കരൻ
|
|
|-
!''[[മുളമൂട്ടിൽ അടിമ]]''
|അടിമാകന്നെ
|
|
|-
!''[[വസന്തസേന (ചലച്ചിത്രം)|വസന്തസേന]]''
|ദേവൻ
|
|
|-
!''[[ഗുരുജി ഒരു വാക്ക്]]''
|സുധാകരൻ നായർ
|
|
|-
!''[[പറയാനുംവയ്യ പറയാതിരിക്കാനുംവയ്യ|പറയാനും വയ്യ പറയാതിരിക്കാനും വയ്യ]] ''
|കറന്റ് ഹംസ
|
|
|-
!''[[അങ്ങാടിക്കപ്പുറത്ത്]]''
|ബാബു
|
|
|-
!''[[കൂടും തേടി]]''
|പീറ്റർ
|
|
|-
!''[[ജീവൻ്റെ ജീവൻ]]''
|ജയൻ
|
|
|-
!''[[അദ്ധ്യായം ഒന്നു മുതൽ|അധ്യായം ഒന്ന് മുതൽ]]''
|വിഷ്ണു
|
|
|-
!''[[അഴിയാത്ത ബന്ധങ്ങൾ]]''
|ബാലകൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[ബോയിംഗ് ബോയിംഗ്]]''
|ശ്യാം
|
|
|-
!''[[കരിമ്പൂവിനക്കരെ]]''
|ഭദ്രൻ
|
|
|-
!''[[ഉയരും ഞാൻ നാടാകെ]]''
|ദാരപ്പൻ
|
|
|-
!''[[ഇടനിലങ്ങൾ]]''
|ബാലൻ
|
|
|-
![[പത്താമുദയം (ചലച്ചിത്രം)|പത്താമുദയം]]
|ജയമോഹനും വിക്രമനും
|
|
|-
!''[[രംഗം (ചലച്ചിത്രം)|രംഗം]]''
|അപ്പുണ്ണി
|
|
|-
!''[[ഏഴു മുതൽ ഒൻപതു വരെ]]''
|ആനന്ദ്
|
|
|-
!''[[കണ്ടു കണ്ടറിഞ്ഞു]]''
|കൃഷ്ണൻ ഉണ്ണി
|
|
|-
| rowspan="34" |1986
!''[[നിന്നിഷ്ടം എന്നിഷ്ടം]]''
|ശ്രീകുമാർ
|100-ാമത്തെ ചിത്രം
|
|-
!''[[പപ്പൻ പ്രിയപ്പെട്ട പപ്പൻ]]''
|ഇൻസ്പെക്ടർ ദേവദാസ്
|
|
|-
!''[[ഒപ്പം ഒപ്പത്തിനൊപ്പം]]''
|കൃഷ്ണൻ കുട്ടി
|
|
|-
!''[[മഴ പെയ്യുന്നു മദ്ദളം കൊട്ടുന്നു]]''
|ശംബു
|
|
|-
!''[[പഞ്ചാഗ്നി]]''
|റഷീദ്
|
|
|-
!''[[കരിയിലക്കാറ്റുപോലെ|കരിയിലക്കാറ്റ് പോലെ]] ''
|ഇൻസ്പെക്ടർ അച്യുതൻകുട്ടി
|
|
|-
!''[[അഭയംതേടി|അഭയം തേടി]]''
|അപ്പു
|
|
|-
!''[[വാർത്ത (ചലച്ചിത്രം)|വാർത്ത]]''
|പരോൾ വാസു
|
|
|-
!''[[ഗീതം (ചലച്ചിത്രം)|ഗീതം]]''
|ജഗദീഷ് നായർ
|
|
|-
!''[[ഹലോ മൈഡിയർ റോംഗ് നമ്പർ|ഹലോ മൈഡിയർ റോങ്ങ് നമ്പർ]]''
|വേണുഗോപാൽ
|
|
|-
!''[[നേരം പുലരുമ്പോൾ]]''
|ദൈവരഹിതം
|
|
|-
!''[[ഇനിയും കുരുക്ഷേത്രം]]''
|സുരേഷ് ബാബു
|
|
|-
!''[[കാവേരി (ചലച്ചിത്രം)|കാവേരി]]''
|ബാലചന്ദ്രൻ നായർ
|
|
|-
!''[[മിഴിനീർപൂവുകൾ|മിഴിനീർപ്പൂവുകൾ]]''
|റിച്ചാർഡ്
|
|
|-
!''[[പൂമുഖപ്പടിയിൽ നിന്നെയും കാത്ത്]]''
|പോളി
|
|
|-
!''[[നിമിഷങ്ങൾ]]''
|മുരളി
|
|
|-
!''[[ദൂരെ ദൂരെ ഒരു കൂടു കൂട്ടാം]]''
|ദിവാകരൻ
|
|
|-
!''[[യുവജനോത്സവം]]''
|ജയൻ
|
|
|-
!''[[ശോഭരാജ്]]''
|ശോഭരാജും ധർമ്മരാജും
|
|
|-
!''[[ഒന്ന് മുതൽ പൂജ്യം വരെ]]''
|ടെലിഫോൺ അങ്കിൾ
|
|
|-
!''[[എന്റെ എന്റേതുമാത്രം|എന്റെ എന്റെതു മാത്രം]]''
|മിസ്റ്റർ മേനോൻ
|
|
|-
!''[[പടയണി (ചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]''
|രമേശ്
|
|
|-
!''[[മനസ്സിലൊരു മണിമുത്ത്|മനസ്സില്ലൊരു മണിമുത്ത്]]''
|മോഹൻ
|
|
|-
!''[[സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം|സന്മനസ്സുള്ളവർക്കു സമാധാനം]]''
|ഗോപാലകൃഷ്ണ പണിക്കർ
|
|
|-
!''[[അടിവേരുകൾ]]''
|ബാലകൃഷ്ണൻ
|നിർമ്മാതാവും
|
|-
!''[[ദേശാടനക്കിളി കരയാറില്ല]]''
|ഹരിശങ്കർ
|
|
|-
!''[[രേവതിക്കൊരു പാവക്കുട്ടി]]''
|ഡോ. മാധവൻകുട്ടി
|
|
|-
!''[[കുഞ്ഞാറ്റക്കിളികൾ]]''
|ബാലകൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[ടി.പി. ബാലഗോപാലൻ എം.എ.|ടി.പി.ബാലഗോപാലൻ എം.എ.]]''
|ബാലഗോപാലൻ
|മികച്ച നടനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡ്
|
|-
!''[[ഗാന്ധിനഗർ 2nd സ്ടീറ്റ് (ചലച്ചിത്രം)|ഗാന്ധിനഗർ സെക്കന്റ് സ്ട്രീറ്റ്]]''
|സേതു / രാം സിംഗ്
|നിർമ്മാതാവും
|
|-
!''[[രാജാവിന്റെ മകൻ]]''
|വിൻസെന്റ് ഗോമസ്
|
|
|-
!''[[നമുക്കു പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ|നമുക്ക് പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ]]''
|സോളമൻ
|
|
|-
!''[[സുഖമോ ദേവി]]''
|വെയിൽ
|
|
|-
!''[[താളവട്ടം]]''
|വിനോദ്
|
|
|-
| rowspan="13" |1987
!''[[ജനുവരി ഒരു ഓർമ്മ]]''
|രാജു
|
|
|-
!''[[അമൃതം ഗമയ]]''
|ഡോ. പി.കെ. ഹരിദാസ്
|
|
|-
!''[[അടിമകൾ ഉടമകൾ]]''
|മോഹൻ ചെറിയാൻ
|
|
|-
!''[[സർവകലാശാല (ചലച്ചിത്രം)|സർവകലാശാല]]''
|ലാൽ
|
|
|-
!''[[ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ട് (ചലച്ചിത്രം)|ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ട്]]''
|സാഗർ അലിയാസ് ജാക്കി
|
|
|-
!''[[ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ]]''
|രാജ മഹീന്ദ്ര വർമ്മ
|
|
|-
!''[[ഉണ്ണികളെ ഒരു കഥ പറയാം|ഉണ്ണികളേ ഒരു കഥ പറയാം]]''
|അബി
|നിർമ്മാതാവും
|
|-
!''[[തൂവാനത്തുമ്പികൾ]]''
|മണ്ണാറത്തൊടി ജയകൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[കൈയെത്തും ദൂരത്ത്|കൈയേത്തും ദൂരത്ത്]]''
|വിനോദ്
|
|
|-
!''[[വഴിയോരക്കാഴ്ചകൾ]]''
|രാഘവൻ / ആന്റണി ഐസക്
|
|
|-
!''[[ചെപ്പ്]]''
|രാമചന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[നാടോടിക്കാറ്റ്]]''
|ദാസൻ
|നിർമ്മാതാവും
|
|-
!''[[ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും സുഖം]]''
|അപ്പു
|
|
|-
| rowspan="12" |1988
!''[[മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു]]''
|മുകുന്ദൻ കെ. കർത്ത
|
|
|-
!''[[ആയിത്തം ചലച്ചിത്രം|ആയിത്തം]]''
|ശങ്കരൻ
|
|
|-
!''[[മനു അങ്കിൾ]]''
|
|അതിഥി വേഷം
|
|-
!''[[ഓർക്കാപ്പുറത്ത്]]''
|ഫ്രെഡി നിക്കോളാസ്
|
|
|-
!''[[പാദമുദ്ര]]''
|മാത്തു പണ്ടാരവും സോപ്പ് കുട്ടപ്പനും
|
|
|-
!''[[പട്ടണപ്രവേശം]]''
|സിഐഡി രാംദാസ് / ദാസൻ
|
|
|-
!''[[അനുരാഗി]]''
|സാമു
|
|
|-
!''[[ആര്യൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആര്യൻ]]''
|ദേവനാരായണൻ
|
|
|-
!''[[മൂന്നാംമുറ|മൂന്നാം മുറ]]''
|അലി ഇമ്രാൻ
|
|
|-
!''[[വെള്ളാനകളുടെ നാട്]]''
|സി.പവിത്രൻ "സി.പി" നായർ
|
|
|-
!''[[ഉത്സവപ്പിറ്റേന്ന്|ഉത്സവ പിറ്റേന്ന്]]''
|അനിയൻകുട്ടൻ
|
|
|-
!''[[ചിത്രം (ചലച്ചിത്രം)|ചിത്രം]]''
|വിഷ്ണു
|
|
|-
| rowspan="10" |1989
!''[[ലാൽ അമേരിക്കയിൽ]]''
|വിനോദ്
|
|
|-
!''[[ദൗത്യം]]''
|ക്യാപ്റ്റൻ റോയ് ജേക്കബ് തോമസ്
|
|
|-
!''[[സീസൺ]]''
|ജീവൻ
|
|
|-
!''[[വരവേൽപ്പ്]]''
|മുരളീധരൻ
|
|
|-
! ''[[നാടുവാഴികൾ]]''
|അർജുൻ
|
|
|-
! ''[[പെരുവണ്ണാപുരത്തെ വിശേഷങ്ങൾ]]''
|അച്യുതക്കുറുപ്പ്
|കാമിയോ
|
|-
!''[[കിരീടം (ചലച്ചിത്രം)|കീരീടം]]''
|സേതുമാധവൻ
|ദേശീയ ചലച്ചിത്ര അവാർഡുകളിൽ പ്രത്യേക പരാമർശം
|
|-
!''[[വന്ദനം]]''
|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[അധിപൻ]]''
|അഡ്വ. ശ്യാം പ്രകാശ്
|
|
|-
!''[[ദശരഥം]]''
|രാജീവ് മേനോൻ
|
|
|-
| rowspan="11" |1990
!''[[ഏയ് ഓട്ടോ]]''
|സുധി
|
|
|-
!''[[അക്കരെയക്കരെയക്കരെ|അക്കരെ അക്കരെ അക്കരെ]]''
|സിഐഡി രാംദാസ്/ദാസൻ
|
|
|-
!''[[നമ്പർ 20 മദ്രാസ് മെയിൽ]]''
|ടോണി കുരിശിങ്കൽ
|
|
|-
!''[[ഹിസ് ഹൈനസ്സ് അബ്ദുള്ള|ഹിസ് ഹൈനസ് അബ്ദുള്ള]]''
|അബ്ദുല്ല / ആനന്ദൻ നമ്പൂതിരി
|
|
|-
!''[[മുഖം (ചലച്ചിത്രം)|മുഖം]]''
|ഹരിപ്രസാദ്
|
|
|-
!''[[കടത്തനാടൻ അമ്പാടി]]''
|കടത്തനാടൻ അമ്പാടി
|
|
|-
!''[[താഴ്വാരം (ചലച്ചിത്രം)|താഴ്വാരം]]''
|ബാലൻ
|
|
|-
!''[[അർഹത (ചലച്ചിത്രം)|അർഹത]]''
|ദേവരാജ്
|
|
|-
!''[[ഇന്ദ്രജാലം (ചലച്ചിത്രം)|ഇന്ദ്രജാലം]]''
|കണ്ണൻ നായർ
|
|
|-
!''[[അപ്പു (ചലച്ചിത്രം)|അപ്പു]]''
|അപ്പു
|
|
|-
!''[[ലാൽസലാം (ചലച്ചിത്രം)|ലാൽ സലാം]]''
|നെട്ടൂർ സ്റ്റീഫൻ
|
|
|-
| rowspan="10" |1991
!''[[ധനം (ചലച്ചിത്രം)|ധനം]]''
|ശിവശങ്കരൻ
|
|
|-
!''[[ഗോപുര വാസലീലെ]]''
|അക്കോർഡിയനിസ്റ്റ്
|തമിഴ് സിനിമ; "കേളടി എൻ പാവായേ" എന്ന ഗാനത്തിലെ പ്രത്യേക വേഷം.
|
|-
!''[[ഭരതം]]''
|കല്ലൂർ ഗോപിനാഥൻ
|മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം
|
|-
!''[[വാസ്തുഹാരാ|വാസ്തുഹാര]]''
|വേണുഗോപാൽ
|
|
|-
!''[[വിഷ്ണുലോകം]]''
|ശങ്കു
|
|
|-
!''[[അങ്കിൾ ബൺ]]''
|ചാർളി ചാക്കോ
|
|
|-
!''[[കിലുക്കം]]''
|ജോജി
|
|
|-
!''[[ഉള്ളടക്കം]]''
|ഡോ. സണ്ണി
|
|
|-
!''[[കിഴക്കുണരും പക്ഷി]]''
|അനന്ത് മൂർത്തി
|
|
|-
!''[[അഭിമന്യു (ചലച്ചിത്രം)|അഭിമന്യു]]''
|ഹരികൃഷ്ണൻ
|
|
|-
| rowspan="9" |1992
!''[[സദയം]]''
|സത്യനാഥൻ
|
|
|-
!''[[കമലദളം]]''
|നന്ദഗോപൻ
|
|
|-
!''[[അഹം]]''
|സിദ്ധാർത്ഥൻ
|
|
|-
!''[[രാജശിൽപി|രാജശിൽപി]]''
|ശംഭു
|
|
|-
!''[[യോദ്ധാ|യോദ്ധ]]''
|തൈപ്പറമ്പിൽ അശോകൻ
|
|
|-
!''[[അദ്വൈതം (ചലച്ചിത്രം)|അദ്വൈതം]]''
|ശിവപ്രസാദ്
|
|
|-
!''[[സൂര്യഗായത്രി]]''
|ഡോ. ബാലസുബ്രഹ്മണ്യം
|
|
|-
!''[[നാടോടി (ചലച്ചിത്രം)|നാടോടി]]''
|സച്ചിദാനന്ദൻ, ബാലകൃഷ്ണൻ ഭാഗവതർ
|
|
|-
!''[[വിയറ്റ്നാം കോളനി]]''
|ജി. കൃഷ്ണമൂർത്തി
|
|
|-
| rowspan="8" |1993
!''[[മിഥുനം]]''
|സേദുമാധവൻ
|
|
|-
!''[[ദേവാസുരം]]''
|മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ
|200-ാമത്തെ ചിത്രം
|
|-
!''[[ബട്ടർഫ്ലൈസ്]]''
|രാജകുമാരൻ
|
|
|-
!''[[മായാമയൂരം]]''
|കൃഷ്ണൻ ഉണ്ണിയും നരേന്ദ്രനും
|
|
|-
!''[[ഗാന്ധർവ്വം]]''
|സാമുവൽ അലക്സാണ്ടർ
|
|
|-
!''[[ചെങ്കോൽ (ചലച്ചിത്രം)|ചെങ്കോൽ]]''
|സേതുമാധവൻ
|
|
|-
!''[[കളിപ്പാട്ടം (ചലച്ചിത്രം)|കളിപ്പാട്ടം]]''
|വേണു
|
|
|-
!''[[മണിച്ചിത്രത്താഴ് (ചലച്ചിത്രം)|മണിച്ചിത്രത്താഴ്]]''
|ഡോ. സണ്ണി ജോസഫ്
|
|
|-
| rowspan="6" |1994
!''[[പവിത്രം]]''
|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[തേന്മാവിൻ കൊമ്പത്ത്]]''
|മാണിക്യൻ
|
|
|-
!''[[പിൻഗാമി]]''
|ക്യാപ്റ്റൻ വിജയ് മേനോൻ
|
|
|-
!''[[ഗാണ്ഡീവം ചലച്ചിത്രം|ഗണ്ഡീവം]]''
|ക്യാപ്റ്റൻ
|തെലുങ്ക് സിനിമ; "ഗൊരുവാങ്ക വലഗനേ" എന്ന ഗാനത്തിലെ പ്രത്യേക വേഷം.
|
|-
!''[[പക്ഷേ]]''
|ബാലചന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[മിന്നാരം (ചലച്ചിത്രം)|മിന്നാരം]]''
|ബോബി
|
|
|-
| rowspan="5" |1995
!''[[നിർണ്ണയം|നിർണയം]]''
|ഡോ. റോയ് അലക്സ്
|
|
|-
!''[[സ്ഫടികം (ചലച്ചിത്രം)|സ്ഫടികം]]''
|തോമസ് "ആടുതോമ" ചാക്കോ
|
|
|-
!''[[തച്ചോളി വർഗ്ഗീസ് ചേകവർ|തച്ചോളി വർഗീസ് ചേകവർ]]''
|തച്ചോളി വർഗീസ് ചേകവർ
|
|
|-
!''[[മാന്ത്രികം]]''
|സ്റ്റീഫൻ റൊണാൾഡ് / ആൽബി റോമിയോ ഹിഗ്വിറ്റ
|
|
|-
!''[[അഗ്നിദേവൻ ചലച്ചിത്രം|അഗ്നിദേവൻ]]''
|അനിയൻകുട്ടൻ / രവിവർമ്മ
|
|
|-
| rowspan="2" |1996
!''[[കാലാപാനി (ചലച്ചിത്രം)|കാലാപാനി]]''
|ഡോ. ഗോവർദ്ധൻ മേനോൻ
|
|
|-
!''[[ദി പ്രിൻസ് ചലച്ചിത്രം|ദി പ്രിൻസ്]]''
|ജീവ
|
|
|-
| rowspan="6" |1997
!''[[ഇരുവർ]]''
|ആനന്ദൻ
|തമിഴ് സിനിമ
|
|-
!''[[വർണ്ണപ്പകിട്ട്|വർണപകിട്ട്]]''
|സണ്ണി പാലമറ്റം
|
|
|-
!''[[ഒരു യാത്രാമൊഴി]]''
|ഗോവിന്ദൻകുട്ടി
|
|
|-
!''[[ചന്ദ്രലേഖ]]''
|അപ്പുക്കുട്ടൻ / ആൽഫി
|
|
|-
!''[[ഗുരു (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരു]]''
|രഘുരാമൻ
|
|
|-
!''[[ആറാം തമ്പുരാൻ]]''
|ജഗന്നാഥൻ
|
|
|-
| rowspan="5" |1998
!''[[കന്മദം (ചലച്ചിത്രം)|കന്മദം]]''
|വിശ്വനാഥൻ
|
|
|-
!''[[ഹരികൃഷ്ണൻസ്]]''
|അഡ്വ. കൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[രക്തസാക്ഷികൾ സിന്ദാബാദ്]]''
|ശിവ സുബ്രഹ്മണ്യ അയ്യർ
|
|
|-
!''[[അയാൾ കഥയെഴുതുകയാണ്|അയാൾ കഥ എഴുതുകയാണ്]] ''
|സാഗർ കോട്ടപ്പുറം / വിദ്യാസാഗർ
|
|
|-
!''[[സമ്മർ ഇൻ ബത്ലഹേം|സമ്മർ ഇൻ ബത്ലേഹം]]''
|നിരഞ്ജൻ
|കാമിയോ
|
|-
| rowspan="3" |1999
!''[[ഉസ്താദ് (ചലച്ചിത്രം)|ഉസ്താദ്]]''
|പരമേശ്വരൻ / ഉസ്താദ്
|
|
|-
!''[[ഒളിമ്പ്യൻ അന്തോണി ആദം|ഒളിമ്പിയൻ ആന്തോണി ആദം]]''
|എസ്പി ആൻ്റണി ചക്കുംമൂട്ടിൽ വർഗീസ് ഐപിഎസ്
|
|
|-
!''[[വാനപ്രസ്ഥം (ചലച്ചിത്രം)|വാനപ്രസ്ഥം]]''
|കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ
|മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം
|
|-
| rowspan="4" |2000
!''[[നരസിംഹം (ചലച്ചിത്രം)|നരസിംഹം]]''
|പൂവള്ളി ഇന്ദ്രചൂഡൻ
|
|
|-
!'' [[ലൈഫ് ഈസ് ബ്യൂട്ടിഫുൾ]]''
|വിനയ ചന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[ശ്രദ്ധ (ചലച്ചിത്രം)|ശ്രദ്ധ]]''
|ഗംഗാപ്രസാദ് ഐ.പി.എസ്.
|
|
|-
!''[[ദേവദൂതൻ]]''
|വിശാൽ കൃഷ്ണമൂർത്തി
|
|
|-
| rowspan="5" |2001
!''[[കാക്കക്കുയിൽ]]''
|ശിവരാമൻ
|
|
|-
!''[[രാവണപ്രഭു]]''
|മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠനും കാർത്തികേയനും
|
|
|-
!''[[പ്രജ]]''
|സാക്കിർ അലി ഹുസൈൻ
|
|
|-
!''[[ഉന്നതങ്ങളിൽ]]''
|വിവേക്
| rowspan="2" |കാമിയോ
|
|-
!'' [[അച്ഛനെയാണെനിക്കിഷ്ടം]]''
|മഹാദേവൻ
|
|-
| rowspan="4" |2002
!''[[കമ്പനി (ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രം)|കമ്പനി]]''
|ഐജി വീരപ്പള്ളി ശ്രീനിവാസൻ ഐപിഎസ്
|ഹിന്ദി സിനിമ
|
|-
!''[[ഒന്നാമൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഒന്നാമൻ]]''
|രവിശങ്കർ
|
|
|-
!''[[താണ്ഡവം (ചലച്ചിത്രം)|താണ്ഡവം]]''
|കാശിനാഥൻ
|
|
|-
!''[[ചതുരംഗം (ചലച്ചിത്രം)|ചതുരംഗം]]''
|ആറ്റിപ്രാക്കൽ ജിമ്മി ജേക്കബ്
|
|
|-
| rowspan="6" |2003
!''[[പോപ്പ് കോൺ ചലച്ചിത്രം|പോപ്പ് കോൺ]]''
|വിക്രമാദിത്യൻ
|തമിഴ് സിനിമ
|
|-
!''[[മിസ്റ്റർ ബ്രഹ്മചാരി]]''
|അനന്തൻ തമ്പി
|
|
|-
!''[[കിളിച്ചുണ്ടൻ മാമ്പഴം (ചലച്ചിത്രം)|കിളിച്ചുണ്ടൻ മാമ്പഴം]]''
|അബ്ദുൾ ഖാദർ
|
|
|-
!''[[ബാലേട്ടൻ]]''
|അത്താണിപ്പറമ്പിൽ ബാലചന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[ഹരിഹരൻപിള്ള ഹാപ്പിയാണ്|ഹരിഹരൻ പിള്ള ഹാപ്പിയാണ്]]''
|ഹരിഹരൻ പിള്ള
|
|
|-
!''[[തിരനോട്ടം (2003 ചലച്ചിത്രം)|തിരനോട്ടം]]''
|കുട്ടപ്പൻ
|വൈകിയ റിലീസ്
|
|-
| rowspan="6" |2004
!''[[വാമനപുരം ബസ്റൂട്ട്|വാമനപുരം ബസ് റൂട്ട്]]''
|ലിവർ ജോണി
|
|
|-
!''[[വിസ്മയത്തുമ്പത്ത്|വിസ്മയതുമ്പത്ത്]]''
|ശ്രീകുമാർ
|
|
|-
!''[[സ്നേഹം (ചലച്ചിത്രം)|സ്നേഹം]]''
|മോഹൻ നായർ
|കന്നഡ സിനിമ; അതിഥി വേഷം
|
|-
!''[[വാണ്ടഡ് (മലയാള ചലച്ചിത്രം)|വാണ്ടഡ്]]''
|നാരായണ സ്വാമി ഐപിഎസ്
|
|
|-
!''[[നാട്ടുരാജാവ്]]''
|പുലിക്കാട്ടിൽ ചാർളി
|
|
|-
!''[[മാമ്പഴക്കാലം]]''
|പുരമനയിൽ ചന്ദ്രൻ
|
|
|-
| rowspan="5" |2005
!''[[ഉദയനാണ് താരം|ഉദയനാണു താരം]]''
|ഉദയഭാനു
|
|
|-
!''[[ചന്ദ്രോത്സവം (ചലച്ചിത്രം)|ചന്ദ്രോൽസവം]]''
|ചിറക്കൽ ശ്രീഹരി
|
|
|-
!''[[ഉടയോൻ]]''
|ശൂരനാട് പാപ്പോയി, ശൂരനാട് കുഞ്ഞ്
|
|
|-
!''[[നരൻ]]''
|മുള്ളൻകൊല്ലി വേലായുധൻ
|
|
|-
!''[[തന്മാത്ര (ചലച്ചിത്രം)|തന്മാത്ര]]''
|രമേശൻ നായർ
|
|
|-
| rowspan="7" |2006
!''[[കിലുക്കം കിലുകിലുക്കം]]''
|ജോജി
|കാമിയോ
|
|-
!''[[രസതന്ത്രം (ചലച്ചിത്രം)|രസതന്ത്രം]]''
|പ്രേമചന്ദ്രൻ
|
|
|-
!''[[വടക്കുംനാഥൻ (ചലച്ചിത്രം)|വടക്കുംനാഥൻ]]''
|ഇരിങ്ങണ്ണൂർ ഭരത പിഷാരടി
|
|
|-
!''[[കീർത്തിചക്ര (ചലച്ചിത്രം)|കീർത്തി ചക്ര]]''
|മേജർ മഹാദേവൻ
|
|
|-
!''[[മഹാസമുദ്രം (ചലച്ചിത്രം)|മഹാസമുദ്രം]]''
|ഇസഹാക്ക് വേളാങ്കണ്ണി
|
|
|-
!''[[ഫോട്ടോഗ്രാഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ഫോട്ടോഗ്രാഫർ]]''
|ഡിജോ ജോണും ജോയ് ജോണും
|
|
|-
!''[[ബാബ കല്യാണി (ചലച്ചിത്രം)|ബാബ കല്യാണി]]''
|ബാബ കല്യാണി ഐപിഎസ്
|
|
|-
| rowspan="7" |2007
!''[[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]''
|വാസ്കോ "തല"
|
|
|-
!''[[ഹലോ]]''
|ശിവരാമൻ
|
|
|-
!''[[അലിഭായ്]]''
|അൻവർ അലി "അലി ഭായ്"
|
|
|-
!''[[രാം ഗോപാൽ വർമ്മ കി ആഗ്]]''
|ഇൻസ്പെക്ടർ നരസിംഹ
|ഹിന്ദി സിനിമ
|
|-
!''[[പരദേശി]]''
|വലിയകത്ത് മൂസ
|
|
|-
!''[[റോക്ക് ആൻഡ് റോൾ (ചലച്ചിത്രം)|റോക്ക് ആൻഡ് റോൾ]]''
|ചന്ദ്രമൗലി
|
|
|-
!''[[ഫ്ലാഷ് ചലച്ചിത്രം|ഫ്ലാഷ്]]''
|ഡോ. മിഥുൻ മാധവ്
|
|
|-
| rowspan="9" |2008
!''[[ഹല്ലാ ബോൾ]]''
|അവൻ തന്നെ
|ഹിന്ദി സിനിമ; അതിഥി വേഷം
|
|-
!''[[കോളേജ് കുമാരൻ]]''
|ക്യാപ്റ്റൻ ശ്രീകുമാർ/ കാൻ്റീന് കുമാരൻ/ കോളേജ് കുമാരൻ
|
|
|-
!''[[ഇന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം]]''
|ഗോപകുമാർ "ജി കെ"
|
|
|-
!''[[മിഴികൾ സാഷി|മിഴികൾ സാക്ഷി]]''
|പ്രൊഫസർ സയീദ് അഹമ്മദ്
|
|
|-
!''[[മാടമ്പി (ചലച്ചിത്രം)|മാടമ്പി]]''
|പുത്തൻപുരയ്ക്കൽ ഗോപാലകൃഷ്ണപിള്ള
|
|
|-
!''[[ആകാശഗോപുരം|ആകാശ ഗോപുരം]]''
|ആൽബർട്ട് സാംസൺ
|
|
|-
!''[[കുരുക്ഷേത്ര (ചലച്ചിത്രം)|കുരുക്ഷേത്ര]]''
|കേണൽ മഹാദേവൻ
|
|
|-
!''[[ട്വന്റി20 (ചലച്ചിത്രം)|ട്വൻറി 20]]''
|ദേവരാജ പ്രതാപ വർമ്മ
|
|
|-
!''[[പകൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ]]''
|സിദ്ധാർത്ഥൻ
|
|
|-
| rowspan="7" |2009
! [[റെഡ് ചില്ലീസ്|റെഡ് ചില്ലിസ്]]
|ഒയ്യാരത്തു മടത്തിൽ രാമനാഥൻ
|
|
|-
!''[[സാഗർ എലിയാസ് ജാക്കി റീലോഡഡ്|സാഗർ അലിയാസ് ജാക്കി റീലോഡഡ്]]''
|സാഗർ അലിയാസ് ജാക്കി
|
|
|-
!''[[ഭഗവാൻ (മലയാള ചലച്ചിത്രം)|ഭഗവാൻ]]''
|ഡോ. ബാലഗോപാലൻ
|
|
|-
!''[[ഭ്രമരം (ചലച്ചിത്രം)|ഭ്രമരം]]''
|ശിവൻകുട്ടി
|
|
|-
!''[[ഉന്നൈപോൾ ഒരുവൻ]]''
|ഡിജിപി ഗോവിന്ദ രാഘവൻ മാരാർ ഐപിഎസ്
|തമിഴ് സിനിമ
|
|-
!''[[എയ്ഞ്ചൽ ജോൺ|ഏഞ്ചൽ ജോൺ]]''
|ഏഞ്ചൽ ജോൺ
|
|
|-
!''[[ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ്|ഇവിടം സ്വർഗമാണ്]] ''
|മാത്യൂസ് ജെറമിയാസ്
|
|
|-
| rowspan="5" |2010
!''[[ജനകൻ (ചലച്ചിത്രം)|ജനകൻ]]''
|അഡ്വ. സൂര്യ നാരായണൻ
|
|
|-
!''[[അലക്സാണ്ടർ ദി ഗ്രേറ്റ്]]''
|അലക്സാണ്ടർ വർമ്മ
|
|
|-
!''[[ഒരു നാൾ വരും]]''
|കുളപ്പുള്ളി സുകുമാരൻ / ഡി വൈ എസ് പി നന്ദകുമാർ
|
|
|-
!''ശിക്കാർ''
|ബലരാമൻ
|
|
|-
!''[[കാണ്ഡഹാർ (ചലച്ചിത്രം)|കാണ്ഡഹാർ]]''
|മേജർ മഹാദേവൻ
|
|
|-
| rowspan="5" |2011
!''[[ക്രിസ്ത്യൻ ബ്രദേഴ്സ്]]''
|ഷെർസൺ എന്ന ക്രിസ്റ്റി വർഗീസ് മാപ്പിള
|
|
|-
!''[[ചൈനാടൗൺ|ചൈന ടൗൺ]]''
|മാത്തുക്കുട്ടിയും സേവ്യറും
|
|
|-
!''[[പ്രണയം (ചലച്ചിത്രം)|പ്രണയം]]''
|മാത്യൂസ്
|
|
|-
!''[[സ്നേഹവീട്]]''
|അജയൻ മേനോൻ
|300-ാമത്തെ ചിത്രം
|
|-
![[അറബീം ഒട്ടകോം പി. മാധവൻ നായരും|''അറബീം ഒട്ടകോം പി.മാധവൻ നായരും'' ''ഒരു മരുഭൂമിക്കഥ'']]
|പി. മാധവൻ നായർ
|
|
|-
| rowspan="6" |2012
!''[[കാസനോവ (ചലച്ചിത്രം)|കാസനോവ]]''
|കാസനോവ
|
|
|-
![[തേസ്]]
|ശിവൻ മേനോൻ
|ഹിന്ദി സിനിമ; കാമിയോ
|
|-
!''[[ഗ്രാൻഡ് മാസ്റ്റർ|ഗ്രാൻഡ്മാസ്റ്റർ]]''
|ഐജി ചന്ദ്രശേഖർ ഐപിഎസ്
|
|
|-
!''[[സ്പിരിറ്റ് (ചലച്ചിത്രം)|സ്പിരിറ്റ്]]''
|രഘു നന്ദൻ
|
|
|-
!''[[റൺ ബേബി റൺ]]''
|വേണു
|
|
|-
! ''[[കർമ്മയോദ്ധാ]]''
|ഡിസിപി മാധവ "മാഡ് മാഡി" മേനോൻ ഐപിഎസ്
|
|
|-
| rowspan="6" |2013
!''[[ലോക്പാൽ (ചലച്ചിത്രം)|ലോക്പാൽ]]''
|നന്ദഗോപാൽ / ലോക്പാൽ
|
|
|-
!''[[റെഡ് വൈൻ|റെഡ് വൈൻ]]''
|എസിപി രതീഷ് വാസുദേവൻ ഐപിഎസ്
|
|
|-
!''[[ലേഡീസ് & ജെന്റിൽമാൻ|ലേഡീസ് & ജൻ്റിൽമെൻ]]''
|ചന്ദ്രബോസ്
|
|
|-
!''[[കടൽ കടന്ന് ഒരു മാത്തുക്കുട്ടി]]''
|
|കാമിയോ വേഷം
|
|-
!''[[ഗീതാഞ്ജലി (2013 മലയാള ചലച്ചിത്രം)|ഗീതാഞ്ജലി]]''
|ഡോ. സണ്ണി ജോസഫ്
|
|
|-
!''[[ദൃശ്യം]]''
|ജോർജ്ജ്കുട്ടി
|
|
|-
| rowspan="4" |2014
!''[[ജില്ല (ചലച്ചിത്രം)|ജില്ല]]''
|ശിവൻ
|തമിഴ് സിനിമ
|
|-
!''[[മിസ്റ്റർ ഫ്രോഡ്]]''
|ഭായ് ജി / ജോൺ ക്ലിഫ് / ശിവറാം
|
|
|-
!''[[കൂതറ]]''
|ഉസ്താദ് സാലി
|
|
|-
!''[[പെരുച്ചാഴി (ചലച്ചിത്രം)|പെരുച്ചാഴി]]''
|ജഗന്നാഥൻ
|
|
|-
| rowspan="6" |2015
!''[[രസം (ചലച്ചിത്രം)|രസം]]''
|അവൻ തന്നെ
|അതിഥി വേഷം
|
|-
!''[[മൈത്രി (2015-ലെ ചലച്ചിത്രം)|മൈത്രി]]''
|മഹാദേവ് ഗോഡ്കെ
|കന്നഡ സിനിമ; കാമിയോ; ''മൈ ഹീറോ മൈത്രി'' എന്ന പേരിൽ ഭാഗികമായി മലയാളത്തിൽ റീഷോട്ട് ചെയ്തു
|
|-
!''[[എന്നും എപ്പോഴും|എന്നും എപ്പൊഴും]]''
|വിനീത് എൻ. പിള്ള
|
|
|-
!''[[ലൈലാ ഓ ലൈലാ]]''
|ജയ് മോഹൻ
|
|
|-
!''[[ലോഹം (ചലച്ചിത്രം)|ലോഹം]]''
|രാജീവ് "രാജു" സത്യമൂർത്തി
|
|
|-
!''[[കനൽ]]''
|ജോൺ ഡേവിഡ്
|
|
|-
| rowspan="4" |2016
! ''[[വിസ്മയം]]''
|സായി റാം
|തെലുങ്ക് സിനിമ; ''വിസ്മയം'' എന്ന പേരിൽ ഭാഗികമായി മലയാളത്തിൽ റീഷോട്ട് ചെയ്തു
|
|-
!''[[ജനത ഗാരേജ്|ജനതാ ഗാരേജ്]]''
|സത്യം
|തെലുങ്ക് സിനിമ
|
|-
!''[[ഒപ്പം]]''
|ജയരാമൻ
|
|
|-
!''[[പുലിമുരുകൻ]]''
|മുരുകൻ
|
|
|-
| rowspan="4" |2017
!''[[മുന്തിരിവള്ളികൾ തളിർക്കുമ്പോൾ]]''
|ഉലഹന്നാൻ "ഉണ്ണച്ചൻ"
|
|
|-
!''[[1971: ബിയോണ്ട് ബോർഡേഴ്സ്]]''
|കേണൽ മഹാദേവനും മേജർ സഹദേവനും
|
|
|-
!''[[വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകം]]''
|മൈക്കൽ
|
|
|-
!''[[വില്ലൻ (ചലച്ചിത്രം)|വില്ലൻ]]''
|എഡിജിപി മാത്യു മാഞ്ഞൂരാൻ ഐപിഎസ്
|
|
|-
| rowspan="5" |2018
!''[[ആദി (ചലച്ചിത്രം)|ആദി]]''
|അവൻ തന്നെ
|കാമിയോ വേഷം
|
|-
!''[[നീരാളി (സിനിമ)|നീരാളി]]''
|സണ്ണി ജോർജ്
|
|
|-
!''[[കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി (ചലച്ചിത്രം)|കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി]]''
|ഇത്തിക്കര പക്കി
|എക്സ്റ്റൻഡഡ് കാമിയോ
|
|-
!''[[ഡ്രാമ ചലച്ചിത്രം|ഡ്രാമ]]''
|രാജഗോപാൽ
|
|
|-
!''[[ഒടിയൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഒടിയൻ]]''
|ഒടിയൻ മാണിക്യൻ
|
|
|-
| rowspan="3" |2019
!''[[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]]''
|സ്റ്റീഫൻ നെടുമ്പള്ളി / ഖുറേഷി അബ്റാം
|
|
|-
!''[[ഇട്ടിമാണി:മെയ്ഡ് ഇൻ ചൈന|ഇട്ടിമാണി മെയ്ഡ് ഇൻ ചൈന]]''
|ഇട്ടിമാണിയും ഇട്ടിമാതനും
|
|
|-
!''[[കാപ്പാൻ]]''
|പി.എം. ചന്ദ്രകാന്ത് വർമ്മ
|തമിഴ് സിനിമ
|
|-
|2020
!''[[ബിഗ് ബ്രദർ]]''
|സച്ചിദാനന്ദൻ
|
|
|-
| rowspan="2" |2021
!''[[ദൃശ്യം 2]]''
|ജോർജ്ജ്കുട്ടി
|
|
|-
!''[[മരക്കാർ അറബിക്കടലിന്റെ സിംഹം|മരക്കാർ: അറബിക്കടലിൻ്റെ സിംഹം]]''
|കുഞ്ഞാലി മരക്കാർ
|
|
|-
| rowspan="4" |2022
!''ബ്രോ ഡാഡി''
|ജോൺ ചാക്കോ കട്ടടി
|
|
|-
!''[[ആറാട്ട് (2022 ചലച്ചിത്രം)|ആറാട്ട്]]''
|ഗാനഭൂഷണം നെയ്യാറ്റിൻകര ഗോപൻ / കേണൽ സൂര്യചന്ദ്രലാൽ / ഏജൻ്റ് എക്സ്
|
|
|-
!''ട്വൽത്ത് മാൻ''
|ഡിവൈഎസ്പി ചന്ദ്രശേഖർ
|
|
|-
!''[[മോൺസ്റ്റർ]]''
|ലക്കി സിംഗ് / ശിവദേവ് സുബ്രഹ്മണ്യം ഐപിഎസ്
|
|
|-
| rowspan="3" |2023
!''[[എലോൺ (മലയാള ചലച്ചിത്രം)|എലോൺ]]''
|കാളിദാസ്
|
|
|-
!''[[ജയിലർ (ചലച്ചിത്രം)|ജയിലർ]]''
|മാത്യു
|തമിഴ് സിനിമ; കാമിയോ
|
|-
!''[[നേര് (സിനിമ)|നേര്]]''
|അഡ്വ. വിജയമോഹൻ
|
|
|-
| rowspan="2" |2024
!''[[മലൈക്കോട്ടൈ വാലിബൻ]]''
|മലൈക്കോട്ടൈ വാലിബൻ / മലൈക്കോട്ടൈ മലയൻ
|
|
|-
!''[[ബറോസ്|ബറോസ് 3D]]''
|ബാരോസ്
|സംവിധായകൻ കൂടി
|
|-
| rowspan="6" |2025
!''[[L2: എംപുരാൻ|L2: എമ്പുരാൻ]]''
|ഖുറേഷി അബ്രാം / സ്റ്റീഫൻ നെടുമ്പള്ളി
|
|
|-
!''[[തുടരും]]''
|ഷൺമുഖം "ബെൻസ്"
|
|
|-
!''[[കണ്ണപ്പ (ചലച്ചിത്രം)|കണ്ണപ്പ]]''
|കിരാത
|തെലുങ്ക് സിനിമ; കാമിയോ
|
|-
!''[[ഹൃദയപൂർവ്വം]]''
|സന്ദീപ് ബാലകൃഷ്ണൻ
|
|
|-
!''[[ഭ. ഭ. ബ|ഭാ. ഭാ. ബാ.]]''
|ഗില്ലി ബാല
|വിപുലീകൃത അതിഥി വേഷം
|
|-
!''[[:en:Vrusshabha|വൃഷഭ]]''
|രാജാ വിജയേന്ദ്ര വൃഷഭ / ആദി ദേവ
|തെലുങ്ക്-മലയാളം ദ്വിഭാഷാ ചിത്രം
|
|-
| rowspan="4" |2026
!''[[പേട്രിയറ്റ്]]''
|കേണൽ. റഹീം നായിക്
|
|
|-
!''[[ദൃശ്യം 3|''ദൃശ്യം 3'']]
|ജോർജ്ജ്കുട്ടി
|
|
|-
| [[തുടക്കം]]
|
|
|
|-
| ''<big>[[ഖലീഫ (ചലച്ചിത്രം 2026)|ഖലീഫാ]]</big>''
|മമ്പറക്കൽ അഹമ്മദ് അലി
|കാമിയോ വേഷം
|
|}
*
==പ്രശസ്തി==
താൻ കൈകാര്യം ചെയ്ത വേഷങ്ങൾ, ലളിതവും സ്വാഭാവികവുമായുള്ള അഭിനയ രീതി തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളാണ് 1980-കളിൽ മോഹൻലാലിനെ മലയാളികൾക്കിടയിൽ പ്രിയങ്കരനാക്കിയത്. ''ലാൽ'' അല്ലെങ്കിൽ ''ലാലേട്ടൻ'' എന്നായിരുന്നു മോഹൻലാൽ പൊതുവെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ, 80-കളിലെ മോഹൻലാലിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ പൊതുവെ ബഡ്ജറ്റിനകത്ത് നിൽക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളായതു കൊണ്ടും, അവയുടെ തിരക്കഥ തികച്ചും മലയാളികൾക്കു മാത്രമായതിനാലും ഈ ചിത്രങ്ങൾ കേരളത്തിനു പുറത്ത് അധികം ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് 2000-നു ശേഷം, ചില മലയാളേതര ചിത്രങ്ങളിലെ അഭിനയവും കേരളത്തിനു പുറത്തെ മലയാളികളുടെ വളർച്ചയും അദ്ദേഹത്തെ [[തമിഴ്|തമിഴിലും]], [[ഹിന്ദി|ഹിന്ദിയിലും]] പ്രശസ്തനാക്കി. തന്റെ 30 വർഷത്തിലധികം നീണ്ട അഭിനയ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റങ്ങളെ ഉൾക്കൊണ്ടു അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു നടനാണ് ലാൽ. പുതിയ നായക നടന്മാർ മലയാള ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് ഉയർന്നു വന്നെങ്കിലും ഒരു മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിലെ സൂപ്പർസ്റ്റാർ എന്ന പദവി നില നിർത്താൻ ലാലിനു കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ നികുതി വെട്ടിപ്പ് നടത്തി രാജ്യത്തെയും ആരാധകരെയും വഞ്ചിച്ചു എന്ന വാർത്തകൾ പ്രചരിച്ചതോടെ ലാലിന്റെ ജനസമ്മതി കുറഞ്ഞു എന്ന് പറയുന്നവരും ഉണ്ട്. മലയാള സിനിമയിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്ന നടൻ കൂടിയാണ് മോഹൻലാൽ.<ref name=highest-paid-actor>[http://1.bp.blogspot.com/_zlh03mK1KGM/R4jQ-Bx2RnI/AAAAAAAAAR4/SQ2YTNOjKqE/s1600-h/superstars-2007_Page_1.jpg "Mohanlal the highest paid actor".].</ref>
==നാടക രംഗത്ത്==
മറ്റ് ധാരാളം മലയാള നടീ നടന്മാരെപ്പോലെ ലാലിന് ഒരു [[നാടകം|നാടക]] അഭിനയ ചരിത്രമില്ല. പക്ഷേ, അദ്ദേഹം ചില സുപ്രധാന നാടകങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലാൽ തന്റെ ആദ്യ നാടകത്തിൽ അഭിനയിച്ചത് ''കർണ്ണഭാരം'' എന്ന നാടകത്തിൽ [[മഹാഭാരതം|മഹാഭാരതത്തിലെ]] കഥാപാത്രമായ [[കർണ്ണൻ|കർണ്ണന്റെ]] വേഷത്തിലാണ്. [[മലയാളം|മലയാളത്തിലെ]] ആധുനിക നാടക വേദിയെ നവീകരിച്ച നാടകാചാര്യനായ [[കാവാലം നാരായണപണിക്കർ]] ആയിരുന്നു ഈ നാടകത്തിന്റെ സംവിധായകൻ. [[ന്യൂ ഡെൽഹി|ന്യൂ ഡെൽഹിയിൽ]] പ്രഥമ പ്രദർശനം നടത്തിയ ഈ നാടകം ദേശീയ നാടക ഉത്സവത്തിലും അവതരിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് ചലച്ചിത്ര-നാടക സംവിധായകനായ [[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''കഥയാട്ടം'' എന്ന നാടക രൂപാന്തരത്തിലും അഭിനയിച്ചു.<ref name="jtpac.org"/> ഇതിൽ മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പത്ത് സുപ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെയാണ് മോഹൻലാൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. തുടർന്ന് ''ഛായാമുഖി'' എന്ന നാടകത്തിലും മോഹൻലാൽ അഭിനയിക്കുകയുണ്ടായി. മഹാഭാരതത്തിലെ തന്നെ കഥാപാത്രങ്ങളായ ഭീമന്റെയും, കീചകന്റെയും കഥയാണ് ഛായാമുഖി. ഇതിൽ ഭീമനായി, മോഹൻലാലും, കീചകനായി പ്രശസ്ത നടൻ [[മുകേഷ് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|മുകേഷും]] വേഷമിട്ടു. ഈ നാടകം നിർമ്മിച്ചത് മോഹൻലാലിന്റെയും മുകേഷിന്റെയും സൗഹൃദ സംരംഭമായ ''കാളിദാസ വിഷ്വൽ മാജിക്'' ആണ്.<ref name="jtpac.org"/>. ഛായാമുഖി എഴുതി, സംവിധാനം ചെയ്തത് പ്രശാന്ത് നാരായണൻ ആയിരുന്നു.<ref name="jtpac.org"/> ഛായാമുഖി നല്ല രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഏകദേശം 60 ദിവസം മോഹൻലാലും, മുകേഷും അടങ്ങുന്ന സംഘം പരിശീലനം നടത്തുകയുണ്ടായി.
==കുടുംബം==
അന്തരിച്ച [[തമിഴ്]] നടനും, നിർമ്മാതാവുമായ [[കെ. ബാലാജി|കെ. ബാലാജിയുടെ]] മകൾ സുചിത്രയെയാണ് മോഹൻലാൽ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇവർക്ക് രണ്ടു മക്കളുണ്ട് : പ്രണവ്, വിസ്മയ. [[പ്രണവ് മോഹൻലാൽ|പ്രണവ്]] ബാലതാരമായി ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിരുന്നു. മോഹൻലാൽ തന്നെ നായകനായി അഭിനയിച്ച ''ഒന്നാമൻ'' എന്ന ചിത്രത്തിൽ മോഹൻലാലിന്റെ ബാല്യകാലമാണ് ആദ്യമായി പ്രണവ് അഭിനയിച്ചത്. ''പുനർജ്ജനി'' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് സംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ മികച്ച ബാലതാരത്തിനുള്ള അവാർഡ് പ്രണവിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== നിർമ്മാണ രംഗത്ത് ==
ഒരു അഭിനേതാവ് എന്നതിനു പുറമേ മോഹൻലാൽ ഒരു ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവ് കൂടിയാണ്. ചലച്ചിത്ര താരങ്ങളായ [[സീമ]], [[മമ്മൂട്ടി]] എന്നിവർക്കൊപ്പം കാസിനോ എന്ന സിനിമാ നിർമ്മാണ കമ്പനിയിൽ അദ്ദേഹം പങ്കാളിയായിരുന്നു. പിന്നീടാണ് [[പ്രണവം ആർട്ട്സ്]] എന്ന പേരിൽ സ്വന്തമായി ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാണക്കമ്പനി തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് ''ആശീർവാദ് സിനിമാസ്'' എന്ന പേരിൽ മോഹൻലാലിന്റെ സുഹൃത്തും, ബിസിനസ്സ് പങ്കാളിയുമായ [[ആന്റണി പെരുമ്പാവൂർ|ആന്റണി പെരുമ്പാവൂരുമായി]] പുതിയൊരു സംരംഭം തുടങ്ങി. തുടർന്ന് 2009-ൽ ''മക്സ്ലബ് എന്റർടൈൻമെന്റ്സ്'' എന്ന പേരിൽ ഒരു നിർമ്മാണ വിതരണ കമ്പനി ആരംഭിച്ചു. ഇതിൽ ആന്റണി പെരുമ്പാവൂരും, വ്യവസായിയായ കെ.സി. ബാബുവും, [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]] ചാനലിന്റെ ചെയർമാനുമായ കെ. മാധവനുമാണ് പങ്കാളികൾ. മോഹൻലാലിന്റെ ചലച്ചിത്ര സംബന്ധിയായ മറ്റൊരു സ്ഥാപനമാണ് [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള]] [[വിസ്മയ ഫിലിം സ്റ്റുഡിയോ]].
===പ്രണവം ആർട്ട്സ്===
മോഹൻലാൽ സ്വന്തമായി ആരംഭിച്ച നിർമ്മാണ കമ്പനിയാണ് പ്രണവം ആർട്ട്സ്. മോഹൻലാൽ തന്നെ നായകനായി അഭിനയിച്ച ''ഹിസ് ഹൈനസ് അബ്ദുള്ള'' എന്ന ചലച്ചിത്രമാണ് പ്രണവം ആർട്ട്സിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങിയത്. മോഹൻലാലിന്റെ മകനായ പ്രണവിന്റെ പേരിൽ തുടങ്ങിയ ഈ കമ്പനി ധാരാളം വ്യാവസായിക വിജയം കൈവരിച്ചതും, കലാമൂല്ല്യവുമുള്ളതുമായ ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു. നിർമ്മിച്ച എല്ലാ ചിത്രങ്ങളിലും നായകൻ മോഹൻലാൽ തന്നെയായിരുന്നു. വാനപ്രസ്ഥം എന്ന ചിത്രം നിർമ്മിച്ചതിനു ശേഷം പ്രണവം ആർട്ട്സ് കാണ്ഡഹാറിലൂടെ വീണ്ടും മടങ്ങി വന്നു.
{| class="wikitable collapsible collapsed" width=100%
|+ പ്രണവം ആർട്ട്സിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ
! ക്രമം !!ചലച്ചിത്രം !! സഹ അഭിനേതാക്കൾ!! സംവിധായകൻ !! കഥാപാത്രം !! പുരസ്കാരങ്ങളും, മറ്റും.
|-
| 1|| ഹിസ് ഹൈനസ് അബ്ദുള്ള || [[ഗൗതമി]], [[നെടുമുടി വേണു]] || [[സിബി മലയിൽ]] || അബ്ദുള്ള/അനന്ദൻ നമ്പൂതിരി || മികച്ച പിന്നണിഗായകനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം - [[എം.ജി. ശ്രീകുമാർ]]<br>മികച്ച സഹനടനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം - [[നെടുമുടി വേണു]]
|-
| 2|| ഭരതം || [[ഉർവ്വശി (നടി)|ഉർവ്വശി]], [[ലക്ഷ്മി]], [[നെടുമുടി വേണു]] || [[സിബി മലയിൽ]] || കല്ലിയൂർ ഗോപിനാഥൻ || മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം - മോഹൻലാൽ<br>മികച്ച പിന്നണിഗായകനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം - [[യേശുദാസ്]]<br>ദേശീയപുരസ്കാരം (പ്രത്യേക ജൂറി പുരസ്കാരം), മികച്ച സംഗീതസംവിധായകനുൾല കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാർ പുരസ്കാരം -[[രവീന്ദ്രൻ]]<br>കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ മികച്ച രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിനുള്ള പുരസ്കാരം<br>കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ മികച്ച നടിക്കുള്ള പുരസ്കാരം - [[ഉർവ്വശി (നടി)|ഉർവ്വശി]]<br>കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പ്രത്യേക ജൂറി പുരസ്കാരം - [[നെടുമുടി വേണു]]
|-
| 3|| കമലദളം || [[മോനിഷ ഉണ്ണി]], [[വിനീത് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|വിനീത്]] || [[സിബി മലയിൽ]] || നന്ദഗോപാൽ
|-
| 4|| മിഥുനം || [[ഉർവ്വശി (നടി)|ഉർവ്വശി]] || [[പ്രിയദർശൻ]] || സേതുമാധവൻ ||
|-
| 5|| പിൻഗാമി || [[കനക]] || [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]] || ക്യാപ്റ്റൻ വിജയ് മേനോൻ ||
|-
| 6|| കാലാപാനി || [[തബു]] || [[പ്രിയദർശൻ]]|| ഡോ. ഗോവർദ്ധൻ/ഉണ്ണി ||മികച്ച ഛായാഗ്രാഹകനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം, മികച്ച ഛായാഗ്രാഹകനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - [[സന്തോഷ് ശിവൻ]]<br>മികച്ച കലാസംവിധായകനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം, മികച്ച കലാസംവിധായകനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - [[സാബു സിറിൾ]]<br>മികച്ച ശബ്ദലേഖകനുള്ള ദേശിയപുരസ്കാരം - ദീപൻ ചാറ്റർജി<br>മികച്ച സ്പെഷൽ എഫക്ട്സിനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം - വെങ്കി<br>മികച്ച രണ്ടാമത്തെ ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം<br>മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - മോഹൻലാൽ<br>മികച്ച സംഗീതസംവിധായകനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - [[ഇളയരാജ|Dr. ഇളയരാജ]]<br>മികച്ച പ്രൊസസ്സിംഗ് ലാബിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - ജെമിനി കളർ ലാബ്<br>മികച്ച വസ്ത്രാലങ്കാരത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - സജിൻ രാഘവൻ
|-
| 7|| കന്മദം || [[മഞ്ജു വാര്യർ]] || [[ലോഹിതദാസ്]]|| വിശ്വനാഥൻ||
|-
| 8|| ഹരികൃഷ്ണൻസ് || [[മമ്മൂട്ടി]], [[ജൂഹി ചാവ്ല]] || [[ഫാസിൽ]] || കൃഷണൻ||
|-
| 9|| ഒളിമ്പ്യൻ അന്തോണി ആദം|| [[മീന]] || [[ഭദ്രൻ]] || വർഗീസ് ആന്റണി ഐ.പി.എസ്.||
|-
| 10||[[വാനപ്രസ്ഥം]] || [[സുഹാസിനി]] || [[ഷാജി എൻ കരുൺ]]||കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ||മികച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം<br>മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം, മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം, മികച്ച നടനുള്ള ഫിലിംഫെയർ പുരസ്കാരം, ക്രിട്ടിക്സ് പുരസ്കാരം, മികച്ച നടനുള്ള [[മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം|മാതൃഭൂമി]] പുരസ്കാരം - മോഹൻലാൽ<br>മികച്ച എഡിറ്റിംഗിനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം, മികച്ച എഡിറ്റിംഗിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - എ. ശ്രീകർ പ്രസാദ്, ജോസഫ് ഗ്യുൻവർച്ച്<br>മികച്ച സംവിധായകനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - ഷാജി എൻ കരുൺ<br>മികച്ച ശബ്ദമിശ്രണത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - ലക്ഷ്മി നാരായണ, ബ്രൂണോ തരീരേ<br>മികച്ച പ്രൊസ്സസിംഗ് ലാബിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - പ്രസാദ് കളർ ലാബ്<br>മികച്ച മേയ്ക്കപ്പ് ആർട്ടിസ്റ്റിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാനസർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - എം.ഒ. ദേവസ്യ, സലീം
|-
| 11||[[കാണ്ഡഹാർ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കാണ്ഡഹാർ]] || [[അമിതാഭ് ബച്ചൻ]] || [[മേജർ രവി]] || മേജർ മഹാദേവൻ ||മികച്ച ദേശീയോദ്ഗ്രഹന ചിത്രത്തിനുള്ള ഏഷ്യാനെറ്റിന്റെ പുരസ്കാരം
|}
===ആശീർവാദ് സിനിമാസ്===
[[ചിത്രം:Aashirvad.jpg|thumb|200px|right|ആശീർവാദ് സിനിമാസിന്റെ ലോഗോ.]]
മോഹൻലാൽ, തന്റെ ഡ്രൈവറും പിന്നീട് തന്റെ വ്യാവസായിക സംരംഭങ്ങളിൽ പങ്കാളിയുമായ ആന്റണി പെരുമ്പാവൂരുമായി ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ച നിർമ്മാണ കമ്പനിയാണ് ആശീർവാദ് സിനിമാസ്. പട്ടണപ്രവേശം എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ചിത്രീകരണ സമയത്താണ് മോഹൻലാലിന്റെയും ആന്റണിയുടെയും സൗഹൃദം ആരംഭിക്കുന്നത്. കാലക്രമേണ ആന്റണി മോഹൻലാലിന്റെ ഉത്തമ സുഹൃത്താകുകയും, മോഹൻലാലിന്റെ ബിസിനസ്സ് സംരംഭങ്ങളിൽ പങ്കാളിയാവുകയും ചെയ്തു. ആശീർവാദ് സിനിമാസിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ആദ്യമായി പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രമാണ് [[നരസിംഹം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|നരസിംഹം]]. [[ഷാജി കൈലാസ്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം വമ്പിച്ച സാമ്പത്തിക നേട്ടം കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്നും ധാരാളം ചിത്രങ്ങൾ ആശീർവാദ് സിനിമാസിന്റെ ബാനറിൽ പിറന്നു.
{{ചട്ടം|ആശീർവാദ് സിനിമാസിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ}}
{| class="wikitable"
! എണ്ണം !! ചലച്ചിത്രം !! സഹ അഭിനേതാക്കൾ!! സംവിധായകൻ !! കഥാപാത്രം !! പുരസ്കാരങ്ങളും, മറ്റും
|-
| 1 || നരസിംഹം || [[ഐശ്വര്യ]],[[തിലകൻ]], [[മമ്മൂട്ടി]] || [[ഷാജി കൈലാസ്]]|| മാറഞ്ചേരി ഇന്ദുചൂഢൻ||മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര അക്കാദമി പുരസ്കാരം - മോഹൻലാൽ<br>2005 വരെ ഉള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സാമ്പത്തിക വിജയം കൈവരിച്ച ചിത്രം.
|-
| 2 || രാവണപ്രഭു || [[വസുന്ധര ദാസ്]] || [[രഞ്ജിത്]] || മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ / എം എൻ കാർത്തികേയൻ || ദേവാസുരം എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗമായിരുന്നു ഈ ചിത്രം, ഇരട്ട കഥാപാത്രങ്ങളാണ് മോഹൻ ലാൽ കൈകാര്യം ചെയ്തത്.
|-
| 3 || കിളിച്ചുണ്ടൻ മാമ്പഴം || [[സൗന്ദര്യ]] || [[പ്രിയദർശൻ]] || അബ്ദുൾ കാദർ / അബ്ദു||
|-
| 4 || നാട്ടുരാജാവു് || [[മീന]], [[നയൻതാര]], [[കലാഭവൻ മണി]] || [[ഷാജി കൈലാസ്]]||പുലിക്കാട്ടിൽ ചാർളി||
|-
| 5 || നരൻ || [[ഭാവന (അഭിനേത്രി)|ഭാവന]], [[ദേവയാനി]],[[സിദ്ധീഖ്]] || [[ജോഷി]]|| മുള്ളൻകൊല്ലി വേലായുധൻ || ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ്, മികച്ച ജനപ്രീതിയുള്ള നടൻ - മോഹൻലാൽ<br>മികച്ച സൗണ്ട് റെക്കോഡിസ്റ്റിനുള്ള ഏഷ്യാനെറ്റ് ഫിലിം അവാർഡ്
|-
| 6 || രസതന്ത്രം || [[മീര ജാസ്മിൻ]] || [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]]||പ്രേമചന്ദ്രൻ||12 വർഷത്തിനു ശേഷം മോഹൻലാലും സത്യൻ അന്തിക്കാടും ഒന്നിച്ച ചിത്രം.
|-
| 7 || ബാബ കല്യാണി || [[മംത മോഹൻദാസ്]] || [[ഷാജി കൈലാസ്]]||ബാബ കല്യാണി ഐ പി എസ്
|-
| 8 || പരദേശി <ref>{{cite web|url=http://specials.rediff.com/movies/2007/oct/11sd1.htm |title=Mohanlal has come out with an amazing performance}}</ref>|| [[ശ്വേത മേനോൻ]], [[ജഗതി ശ്രീകുമാർ]] || പി.ടി. കുഞ്ഞിമുഹമ്മദ്||'''വലിയകത്ത് മൂസ'''|| മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം, ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ്, മികച്ച നടനുള്ള ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ്, കേരള ഫിലിം ഓഡിയൻസ് കൗൺസിൽ അവാർഡ്, മികച്ച നടനുള്ള ജയ്ഹിന്ദ് ടിവി അവാർഡ് - '''മോഹൻലാൽ'''<br>മികച്ച കഥക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - '''പി.ടി. കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ്'''<br>മികച്ച ചമയത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം, മികച്ച ചമയത്തിനുള്ള ആദ്യത്തെ ദേശീയപുരസ്കാരം - '''പട്ടണം റഷീദ്''<br>മികച്ച ഡബ്ബിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം - '''ഹഫ്സത്ത്, സീനത്ത്'''<br>കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പ്രത്യേക ജൂറി പുരസ്കാരം - '''[[ജഗതി ശ്രീകുമാർ]]'''
|-
| 9 || അലിഭായ് || [[ഗോപിക]] || [[ഷാജി കൈലാസ്]]|| ബരാമി അൻവർ അലി
|-
| 10 || ഇന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം || [[മീര ജാസ്മിൻ]] || [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]] ||ഗോപകുമാർ || മികച്ച ജനപ്രീതി ലഭിച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം<br>മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം, മികച്ച ഹാസ്യനടനുള്ള ജയ്ഹിന്ദ് ടിവി അവാർഡ് - [[മാമുക്കോയ]]'''<br> മികച്ച പിന്നണിഗായകനുള്ള ഏഷ്യാനെറ്റ് ഫിലിം അവാർഡും, വനിത ഫിലിം അവാർഡും - എം.ജി ശ്രീകുമാർ
|-
|11 || സാഗർ എലിയാസ് ജാക്കി റീലോഡഡ് || [[ഭാവന (അഭിനേത്രി)|ഭാവന]], [[ശോഭന]] || [[അമൽ നീരദ്]]||സാഗർ ഏലിയാസ് ജാക്കി|| [http://www.sagaraliasjackyreloaded.com Official Website] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090130060942/http://sagaraliasjackyreloaded.com/ |date=2009-01-30 }}<ref>{{cite web|url=http://www.filimworld.com/newsdes.php?newsid=161|title=SAJ - 1000 housefull shows in 3 days|access-date=2009-09-15|archive-date=2009-04-05|archive-url=https://web.archive.org/web/20090405192712/http://www.filimworld.com/newsdes.php?newsid=161|url-status=dead}}</ref>
|-
|12|| ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ് || [[ലക്ഷ്മി റായ്]] || [[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്]] || മാത്യൂസ് || മികച്ച ജനപ്രിയ ചിത്രത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ പുരസ്കാരം
|-
|13|| ചൈനാടൗൺ || ജയറാം, ദിലീപ് || റാഫി മെക്കാർട്ടിൻ || മാത്തുക്കുട്ടി ||
|-
|14||[[ദൃശ്യം]] ||[[മീന]] || [[ജിത്തുജോസഫ്]] || ജോർജ് കുട്ടി ||ചിത്രം വിജയകരമായി 150 ദിവസം പിന്നിട്ടു റെക്കോർഡ് കളക്ഷൻ കിട്ടി ഒരു പാട് പുരസ്കാരങ്ങൾ ദ്രിശ്യത്തിനു ലഭിച്ചു
|}
{{ചട്ടം-പാദഭാഗം}}
=== മാക്സ്ലാബ് സിനിമാസ് ===
[[ചിത്രം:Maxlab logo.jpg|thumb|150px|right|മാക്സ്ലാബിന്റെ ലോഗോ]]
മോഹൻ ലാൽ, ആന്റണി പെരുമ്പാവൂർ, വ്യാവസായിയായ കെ.സി. ബാബു, [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]] ചാനലിന്റെ ചെയർമാൻ കെ. മാധവൻ തുടങ്ങിയവരുടെ ഉടമസ്ഥതയിൽ 2009-ൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാണ, വിതരണ കമ്പനിയാണ് മാക്സ്ലാബ് സിനിമാസ് ആൻഡ് എന്റർടൈന്മെന്റ്സ് (Maxlab Cinemas and Entertainments)<ref>{{web cite|url=http://www.google.co.in/url?sa=t&source=web&ct=res&cd=7&url=http%3A%2F%2Fentertainment.oneindia.in%2Fmalayalam%2Ftop-stories%2F2008%2Fmohanlal-film-distribution-130808.html&ei=ZFCySuqKN4PUlAfiqI2ADw&usg=AFQjCNHjb_kktX5l7JrhGddjw6OlpB2TQA&sig2=0WxLrb8MkV89YCFy0GKG6Q|title=Mohanlal's film distribution company}}</ref> ഈ കമ്പനിയുടെ വിതരണത്തിൽ ആദ്യമായി പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രമാണ് ''സാഗർ ഏലിയാസ് ജാക്കി (Reloaded)''. [[എറണാകുളം|എറണാകുളത്താണ്]] ഈ കമ്പനിയുടെ ആസ്ഥാനം.
{{ചട്ടം|മാക്സ്ലാബ് സിനിമാസിന്റെ വിതരണത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ}}
{| class="wikitable"
! നമ്പർ !!ചലച്ചിത്രം !! കഥാപാത്രങ്ങൾ!! സംവിധയകൻ !! കഥാപാത്രം !! കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ
|-
| 1 || സാഗർ ഏലിയാസ് ജാക്കി || മോഹൻലാൽ, [[ശോഭന]], [[ഭാവന]] || അമൽ നീരദ് || സാഗർ ഏലിയാസ് ജാക്കി || [http://www.sagaraliasjackyreloaded.com വെബ്സൈറ്റ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090130060942/http://sagaraliasjackyreloaded.com/ |date=2009-01-30 }}
|-
| 2 || [[ഭ്രമരം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഭ്രമരം]] || മോഹൻലാൽ, ഭൂമിക ചാവ്ല || [[ബ്ലെസ്സി]] || ശിവൻകുട്ടി || [http://www.thecompleteactor.com/bhramaram/index.html വെബ്സൈറ്റ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090605160329/http://www.thecompleteactor.com/bhramaram/index.html |date=2009-06-05 }}
|-
| 3 || ഏയ്ഞ്ജൽ ജോൺ || മോഹൻലാൽ, ശാന്തനു ഭാഗ്യരാജ് || [[ജയസൂര്യ (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ജയസൂര്യ]] || ജോൺ || [http://www.thecompleteactor.com/angeljohn/index.html വെബ്സൈറ്റ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20091009082905/http://www.thecompleteactor.com/angeljohn/index.html |date=2009-10-09 }}
|-
| 4 || ജനകൻ || മോഹൻലാൽ, [[സുരേഷ് ഗോപി]] || എൻ. ആർ. സഞ്ജീവ് || അഡ്വ. സൂര്യനാരായണൻ ||
|
|-
| 5 || [[മിസ്റ്റർ ഫ്രോഡ്]] || മോഹൻലാൽ, [[മിയജോർജ്]] || [[ബി.ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]] || മിസ്റ്റർ ഫ്രോഡ് ||
|
|}
{{ചട്ടം-പാദഭാഗം}}
== ഗായകൻ എന്ന നിലയിൽ ==
ഒരു അഭിനേതാവ് എന്നതിലുപരി ഗായകൻ എന്ന നിലയിലും മോഹൻ ലാൽ തന്റെ കഴിവ് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. മോഹൻ ലാൽ പാടി അഭിനയിക്കുകയും, പിന്നണി പാടുകയും ചെയ്ത ചില ചിത്രങ്ങളുടെ വിവരങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
{{ചട്ടം|മോഹൻലാൽ ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ}}
{| class="wikitable" width=100%
! എണ്ണം !!ചലച്ചിത്രം !! അഭിനയിച്ചവർ !! സംവിധായകൻ !! കഥാപാത്രം !! ഗാനം
|-
| 1 || ഓണപ്പാട്ട് || || || || പൂക്കച്ച മഞ്ഞക്കച്ച
|-
| 2||ഒന്നാനാം കുന്നിൽ ഓരടിക്കുന്നിൽ || ||[[പ്രിയദർശൻ]]|| നിതിൻ || സിന്ദൂര മേഘം
|-
| 3|| കണ്ടു കണ്ടറിഞ്ഞു || [[മമ്മൂട്ടി]] ||സാജൻ||കൃഷണനുണ്ണി || നീയറിഞ്ഞോ മേലേമാനത്ത്
|-
| 4|| പടയണി || [[മമ്മൂട്ടി]] || ടി. എസ്. മോഹൻ || രമേഷ് || ഹൃദയം ഒരു വല്ലകി (Bit)
|-
| 5||[[ചിത്രം]] || രഞ്ജിനി || [[പ്രിയദർശൻ]] || വിഷ്ണു || കാടുമീ നാടുമെല്ലാം & ഏയ് മൂന്ന്
|-
| 6|| ഏയ് ഓട്ടോ || രേഖ ||[[വേണു നാഗവള്ളി]] || സുധി || മയ് നേം ഈസ് സുധീ
|-
| 7|| വിഷ്ണുലോകം || [[ഉർവ്വശി (നടി)|ഉർവ്വശി]] ||[[കമൽ]] || വിഷ്ണു || ആവാരാ ഹൂം
|-
| 8|| കളിപ്പാട്ടം || ഉർവ്വശി (നടി)|ഉർവ്വശി || വേണു നാഗവള്ളി || വേണു || വരവീണ മൃദുവാണി
|-
| 9|| [[സ്ഫടികം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സ്ഫടികം]] || ഉർവ്വശി (നടി)|ഉർവ്വശി, [[സിൽക്ക് സ്മിത]] || [[ഭദ്രൻ]] || ആട് തോമ/തോമസ് ചാക്കോ || ഏഴിമല & പരുമല ചെരുവിലെ
|-
| 10|| ഒളിമ്പ്യൻ അന്തോണി ആദം || മീന || ഭദ്രൻ || ആന്തോണി/ഒളിമ്പ്യൻ|| പെപ്പര പെര പെര
|-
| 11|| കണ്ണെഴുതി പൊട്ടും തൊട്ട് || അബ്ബാസ്, [[മഞ്ജു വാര്യർ]] || [[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ]] || പിന്നണിഗായകൻ || കൈതപ്പൂവിൻ
|-
| 12|| ഉസ്താദ് || [[ദിവ്യ ഉണ്ണി]] || [[സിബി മലയിൽ]] || പരമേശ്വരൻ|| തീർച്ചയില്ലാ ജനം
|-
| 13|| ഓർമ്മക്കായ് (ആൽബം) || [[രംഭ]] || ഈസ്റ്റ് കോസ്റ്റ് വിജയൻ|| കാമുകൻ || മാനത്തെ അമ്പിളി
|-
| 14||[[രാവണപ്രഭു]]|| [[വസുന്ധര ദാസ്]] || [[രഞ്ജിത്ത്]] || എം. എൻ. കാർത്തികേയൻ || തകില് പുകല്
|-
| 15|| [[ബാലേട്ടൻ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാലേട്ടൻ]] || [[ജഗതി ശ്രീകുമാർ]] || [[വി.എം. വിനു]] ||അത്താണിപ്പറമ്പിൽ ബാലചന്ദ്രൻ|| കറു കറു കറുത്തൊരു
|-
| 16|| വാമനപുരം ബസ് റൂട്ട് || [[ലക്ഷ്മി ഗോപാലസ്വാമി]] || സോനു ശിശുപാൽ || ലിവർ ജോണി ||
|-
| 17 || [[തന്മാത്ര (ചലച്ചിത്രം)|തന്മാത്ര]] || മീര വാസുദേവ് || [[ബ്ലെസ്സി]]||രമേശൻ നായർ || ഇതളൂർന്ന് വീണ
|-
| 18 || [[മാടമ്പി (ചലച്ചിത്രം)|മാടമ്പി]] || [[കാവ്യ മാധവൻ]] || ബി ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ||പുത്തൻപുരയ്ക്കൽ ഗോപാലകൃഷ്ണ പിള്ള || Song: ജീവിതം ഒരു & ഗണേശ ശരണം
|-
| 19 || എന്റെ കന്നിമല (അയ്യപ്പ ഭക്തിഗാനം) || || സംഗീതം: വിദ്യാധരൻ മാസ്റ്റർ || പിന്നണിഗായകൻ || ശബരിമലതിരുമുടിയിൽ
|-
| 20 || [[ഭ്രമരം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഭ്രമരം]] || [[ഭൂമിക ചാവ്ല]] || [[ബ്ലെസ്സി]] || ശിവൻകുട്ടി || അണ്ണാറക്കണ്ണാ വാ
|-
| 21 || [[ഒരു നാൾ വരും]] || സമീറ റെഡ്ഡി || ടി. കെ. രാജീവ് കുമാർ || നന്ദകുമാർ || നാത്തൂനേ നാത്തൂനേ
|-
| 22 || [[റൺ ബേബി റൺ]] || [[അമല പോൾ]] || [[ജോഷി]] || വേണു || ആറ്റുമണൽ പായയിൽ
|-
| 23 || [[നീരാളി_(സിനിമ)|നീരാളി]] || [[നദിയ മൊയ്തു]] || [[അജോയ് വർമ്മ]] || || അഴകെ അഴകേ
|}
{{ചട്ടം-പാദഭാഗം}}
== മാന്ത്രികൻ എന്ന നിലയിൽ ==
മോഹൻലാൽ, പ്രശസ്ത മാന്ത്രികനായ [[ഗോപിനാഥ് മുതുകാട്]] എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടറായിട്ടുള്ള മാജിക് അക്കാദമിയിൽ ഏകദേശം ഒരു വർഷം മാജിക് അഭ്യസിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite web |url=http://www.hindu.com/2008/04/12/stories/2008041250290200.htm |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2010-08-08 |archive-date=2008-06-17 |archive-url=https://web.archive.org/web/20080617184202/http://www.hindu.com/2008/04/12/stories/2008041250290200.htm |url-status=dead }}</ref> 2008, ഏപ്രിൽ 27-ന് [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള]] ചന്ദ്രശേഖരൻ നായർ സ്റ്റേഡിയത്തിൽ വച്ചുണ്ടായ ഇന്റർനാഷ്ണൽ മാജിക് ഫെസ്റ്റിവലിൽ മോഹൻലാലിന്റെ ''ബേണിംഗ് ഇല്ല്യൂഷൻ'' എന്ന മാന്ത്രിക പ്രകടനം നടത്താനിരുന്നതാണ്. പക്ഷെ ഇതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ വിവാദങ്ങളും മറ്റും ലാലിനെ ഇതിൽ നിന്ന് പിൻതിരിപ്പിച്ചു. ഈ പ്രകടനത്തിനു വേണ്ടി ലാൽ മുതുകാടിന്റെ കീഴിൽ 18 മാസത്തോളം അഭ്യസിക്കുകയുണ്ടായി. ഈ പ്രകടനം വളരെ സാഹസികവും അപകടവും നിറഞ്ഞതാണെന്നുള്ളതും, പരിശീലകനായ മുതുകാടിനു തന്നെ ഒരിക്കൽ ബഹറിനിൽ വെച്ച് നടത്തിയ ഈ പ്രകടനം പരാജയമായിരുന്നുവെന്നുള്ള മജീഷ്യൻ സമ്രാട്ടിന്റെ പരാമർശവും<ref>{{Cite web |url=http://ibnlive.in.com/news/mohanlal-plans-daredevil-stunt-magicians-frown/63706-8.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2009-09-15 |archive-date=2012-12-02 |archive-url=https://web.archive.org/web/20121202044743/http://ibnlive.in.com/news/mohanlal-plans-daredevil-stunt-magicians-frown/63706-8.html |url-status=dead }}</ref> തുടർന്ന് ചലച്ചിത്ര താരങ്ങളുടെ സംഘടനയായ അമ്മയുടെ ഇടപെടലും മൂലം ബേണിംഗ് ഇല്ല്യൂഷൻ ഉപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
==ആരാധക സംഘം==
മോഹൻലാലിന്റെ അനുമതിയോടു കൂടിയുള്ള ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധക സംഘമാണ് ''ഓൾ കേരള മോഹൻലാൽ ഫാൻസ് & കൾചറൽ വെല്ഫെയർ അസോസിയേഷൻ'' (All Kerala Mohanlal Fans & Cultural Welfare Association). ഈ അസോസിയേഷൻ ആരംഭിച്ച് ഏതാണ്ട് 1998 വരെ ലാലിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. ഹരികൃഷ്ണൻസ് എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിൽ ലാൽ അഭിനയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലത്താണ് ഈ അസോസിയേഷന് ലാലിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ചത്.{{അവലംബം}} പിന്നീടാണ് പരിഷ്ക്കരിച്ച് ഓൾ കേരള മോഹൻലാൽ ഫാൻസ് & കൾചറൽ വെൽഫെയർ അസോസിയേഷൻ (AKMFCWA) എന്ന പേർ നൽകിയത്.<ref>{{Cite web |url=http://www.keralahomepages.com/mohanlal-fans-association/ |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2009-10-13 |archive-date=2009-03-03 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090303175555/http://www.keralahomepages.com/mohanlal-fans-association/ |url-status=dead }}</ref> [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കൊല്ലം]], [[കോട്ടയം]], [[എറണാകുളം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശ്ശൂർ]] എന്നീ ജില്ലകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഈ സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതലായും നടക്കുന്നത്.
==വിവാദങ്ങൾ==
[[File:Mohanlal 9.jpg|thumb|2018 ൽ തിരുവനന്തപുരത്തുവച്ച് നടന്ന [[കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 2017|കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാര വിതരണ വേദിയിൽ]] മോഹൻലാൽ]]
മോഹൻലാൽ, ഒരു മദ്യ ബ്രാൻഡിന്റെ പരോക്ഷ പ്രചരണത്തിനായി ഒരു ടെലിവിഷൻ പരസ്യത്തിൽ അഭിനയിക്കുകയുണ്ടായി. ഈ പരസ്യവും, പരസ്യത്തിൽ ഉപയോഗിച്ച ''''വൈകീട്ടെന്താ പരിപാടി'''' എന്ന വാചകവുമാണ് പിന്നീട് വിവാദത്തിൽ മുങ്ങിയത്. ആദ്യം വിവാദവുമായി രംഗത്തെത്തിയത് ഗാന്ധി സേവാ സമിതിയാണ്. മദ്യത്തിനെതിരായി ധാരാളം പേർ പ്രവർത്തിക്കുന്ന [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]], മോഹൻലാലിനെ പോലൊരു വ്യക്തി മദ്യത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പരസ്യങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് ഇവർ വാദിച്ചു. പക്ഷേ രാജ്യത്ത് ധാരാളം നടീനടന്മാർ ഇത്തരം പരസ്യങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കുമ്പോൾ എനിക്കെതിരേ മാത്രം തിരിയുന്നത് ശരിയല്ലെന്നായിരുന്നു ലാലിന്റെ വാദം.<ref>http://www.bharatwaves.com/news/Mohanlal-Promotes-Whiskey-4877.html</ref>
രണ്ടായിരത്തിപ്പത്തിൽ [[അമ്മ (താരസംഘടന)|''അമ്മ''യും]] [[തിലകൻ|തിലകനും]] ആയി ഉണ്ടായ തർക്കത്തിന്റെ ഭാഗമായി [[സുകുമാർ അഴിക്കോട്|സുകുമാർ അഴീക്കോടും]] മോഹൻലാലുമായി വാഗ്യുദ്ധം തന്നെയുണ്ടായി. പ്രായമായിട്ടും മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഒഴിഞ്ഞു നൽകുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു അഴീക്കോടിന്റെ പ്രധാന വാദം<ref>{{cite news|title=Mohanlal-Azhikode spat takes listless Mollywood to new low|url=http://economictimes.indiatimes.com/news/news-by-industry/media/entertainment-/entertainment/mohanlal-azhikode-spat-takes-listless-mollywood-to-new-low/articleshow/5612392.cms|accessdate=2011 ഫെബ്രുവരി 17|date=2010 ഫെബ്രുവരി 24}}</ref>. ജ്യേഷ്ഠസഹോദരന്റെ സ്വത്ത് മോഹൻലാൽ തട്ടിയെടുത്തു, ലഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ പദവി മോഹൻലാൽ ദുരുപയോഗം ചെയ്തു എന്നൊക്കെയും അഴീക്കോട് ആരോപിച്ചിരുന്നു. മറുപടിയിൽ അഴീക്കോടിനെ മോഹൻലാൽ പ്രായമായ അമ്മാവൻ എന്നു വിളിച്ചതും ചർച്ചയായിരുന്നു.
=='ലാലിസം' ==
മോഹൻലാൽ അഭിനയിച്ച നാൽപ്പതോളം ചിത്രങ്ങളിലെ ഗാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയ ബാൻഡിന്റെ പേരാണ് 'ലാലിസം'. ലാലിന്റെ 36 വർഷത്തെ അഭിനയ ജീവിതത്തിലൂടെയുള്ള സംഗീത യാത്രയായ ലാലിസത്തിന്റെ പ്രൊമോഷണൽ ഗാന ട്രെയിലർ നവംബറിൽ യു ട്യൂബ് വഴി പുറത്തിറക്കി. പ്രമുഖ സംവിധായകൻ പ്രിയദർശനാണ് പ്രോമോ സോംഗിന്റെ ദൃശ്യാവിഷ്കാരം നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. ടൈറ്റിൽ ലാലിസം ഇന്ത്യാ സിഗിംഗ് എന്നാണ്. രതീഷ് വേഗയാണ് ഇതിന്റെ സംഗീത സംവിധായകൻ. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ഭാഷകളിൽ നിന്നുമുള്ള പ്രശസ്തമായ പാട്ടുകൾ കൂടി ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഹരിഹരൻ, ഉദിത് നാരായണൻ, അൽക്കാ അജിത്, കാർത്തി, എം.ജി. ശ്രീകുമാർ, സുജാത എന്നിവർക്കൊപ്പം ലാലും ഈ സംഗീത നിശയിൽ പാടിയിരുന്നു.
2015 ലെ ദേശീയ ഗെയിംസിന്റെ ഉദ്ഘാടനത്തോട് അനുബന്ധിച്ച് 'ലാലിസം' എന്ന പരിപാടി നടത്തിയത് വലിയ വിവാദത്തിനിടയാക്കി. പ്രതീക്ഷിച്ച നിലവാരത്തിൽ എത്താത്ത പരിപാടി സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളിലും കണക്കറ്റ പരിഹാസം ഏറ്റുവാങ്ങി. പരിപാടിക്ക് വാങ്ങിയ തുകയുടെ വലിപ്പവും വിമർശന വിധേയമായി. അതോടെ രണ്ടു ദിവസം പ്രതികരിക്കാതിരുന്ന മോഹൻലാൽ ബാൻഡ് പിരിച്ചു വിടുന്നതായും പണം തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതിനു തയ്യാറാണെന്നും സർക്കാരിനെ ഇ-മെയിൽ സന്ദേശത്തിൽ അറിയിച്ചു. പരിപാടിക്കായി മോഹൻലാൽ വാങ്ങിയ തുക അദ്ദേഹം സ്പീഡ് പോസ്റ്റ് വഴി തരിച്ചയച്ചു. 1.63 കോടി രൂപയുടെ ചെക്കാണ് ലാൽ തിരിച്ചയച്ചത്. പക്ഷെ മോഹൻലാൽ വാങ്ങിയ തുക അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വാങ്ങേണ്ടതില്ലെന്ന് മന്ത്രിസഭാ യോഗത്തിൽ തീരുമാനിച്ചു.<ref>{{cite web|title=മോഹൻലാൽ പണം തിരിച്ചയച്ചു; വാങ്ങില്ലെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി|url=http://www.mathrubhumi.com/story.php?id=520369|publisher=www.mathrubhumi.com|accessdate=2015 ഫെബ്രുവരി 4}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> എന്നാൽ ലാൽ വഴങ്ങാത്തതിനെ തുടർന്ന് തുക പൊതു നന്മക്കു ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
==വ്യവസായ സംരംഭങ്ങൾ==
* ''[[Vismayas Max|വിസ്മയ മാക്സ്]]''<ref>[http://www.vismayasmax.com Vismayas Max]</ref>, തിരുവനന്തപുരത്തെ [[കഴക്കൂട്ടം|കഴക്കൂട്ടത്തെ]] കിൻഫ്ര ഫിലിം ആൻഡ് വീഡിയോ പാർക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഫിലിം പോസ്റ്റ് പ്രൊഡക്ഷൻ സ്റ്റുഡിയോയും, കോളേജ് ഫോർ ഡബ്ബിംഗ് ആർടിസ്റ്റ്.
* 'പ്രണവം ആർട്സ്'' - ഫിലിം പോസ്റ്റ് പ്രൊഡക്ഷൻ കമ്പനി (ഇപ്പോൾ സജീവമല്ല. )
* ''പ്രണവം '', ചലച്ചിത്രവിതരണ കമ്പനി (ഇപ്പോൾ സജീവമല്ല.)
* [[Maxlab Entertainments|മാക്സ് ലാബ് എന്റർടെയിൻമെന്റ്]] ഒരു സഹകരണ ചലച്ചിത്രവിതരണ കമ്പനി.<ref>{{Cite web |url=http://www.maxlabentertainments.com/ |title=Maxlab |access-date=2009-10-06 |archive-date=2009-02-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090228192731/http://www.maxlabentertainments.com/ |url-status=dead }}</ref>
* പാർട്ണർ, ഡയറക്ടർ - ''യൂണി റോയൽ മറൈൻ എക്സ്പോർട്സ് '',[[Kozhikode|കോഴിക്കോട്]] ആസ്ഥാനമാക്കിയ ഒരു കയറ്റുമതി കമ്പനി.
* [[ദുബായ്|ദുബായിലും]] മറ്റുമുള്ള റെസ്റ്റോറന്റ് ചെയിൻ - ''മോഹൻലാൽ ടേസ്റ്റ് ബഡ്സ് ''
* [[ബാംഗ്ലൂർ|ബാംഗളൂരിലെ]] റെസ്റ്റോറന്റ് ''ദി ഹാർബർ മാർക്കറ്റ് ( The Harbour Market)''
* പാർട്ണർ '' മോഹൻലാൽ ടേസ്റ്റ് ബഡ്സ് '', ഒരു [[അച്ചാർ]], കറിപൌഡർ കമ്പനി <ref>Times of India: [http://timesofindia.indiatimes.com/Mohanlal_sells_Taste_Buds_to_Eastern_group/rssarticleshow/2605816.cms Mohanlal sells Taste Buds to Eastern group]</ref>
* [[Jose Thomas Performing Arts Centre|ജോസ് തോമസ് പെർഫോമിങ് ആർട്സ് സെന്റർ]] (JT PAC), [[Kochi|കൊച്ചി]]. ചെയർമാൻ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നു.<ref>[http://www.jtpac.org JtPac]</ref>
== പുരസ്കാരങ്ങളും ബഹുമതികളും ==
{{പ്രധാനലേഖനം|മോഹൻലാലിന് ലഭിച്ച പുരസ്കാരങ്ങളുടെയും നാമനിർദേശങ്ങളുടെയും പട്ടിക}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{commonscat|Mohanlal}}
* [http://www.thecompleteactor.com ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20190829082013/https://www.thecompleteactor.com/ |date=2019-08-29 }}
* {{imdb|id=0482320}}
* {{Facebook|ActorMohanlalOfficial}}
* {{Twitter|Lal_Mohanlal}}
* [http://www.mohanlalfansonline.com മോഹൻലാൽഫാൻസ്ഓൺലൈൻ] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20091019023914/http://www.mohanlalfansonline.com/ |date=2009-10-19 }}
* [http://www.aashirvadcinemas.com/ ആശീർവാദ് സിനിമാസ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090913080725/http://www.aashirvadcinemas.com/ |date=2009-09-13 }}
* [http://www.maxlabentertainments.com/ മാക്സ്ലാബ് സിനിമാസ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090228192731/http://www.maxlabentertainments.com/ |date=2009-02-28 }}
== അവലംബം ==
{{reflist|2}}
<!--NO COMMERICAL/FAN LINKS PLEASE-->
{{Mohanlal}}
{{NationalFilmAwardBestActor}}
{{മികച്ച നടനുള്ള ഫിലിം ഫെയർ അവാർഡ് ലഭിച്ചവർ-മലയാളം}}
[[വർഗ്ഗം:1960-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 21-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനിർമ്മാതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം: മലയാള സിനിമ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളനാടകനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ച മലയാളികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ വ്യവസായികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ലിംക ബുക്ക് ഓഫ് റെക്കോർഡ്സിൽ സ്ഥാനം ലഭിച്ച മലയാളികൾ]]
1fnyinjs23od30yoyomw6urasfoi0pn
തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം
0
6863
4629079
4524972
2026-06-13T10:20:58Z
~2026-34789-85
219236
/* ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും */
4629079
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Thaliparambu Rajarajeshwara Temple}}
<!--
{{distinguish|ബൃഹദീശ്വരക്ഷേത്രം}}
-->
{{Infobox Mandir
| name = തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം
| image = Rajarajeswara temple.jpg
| image size = 250px
| alt =
| caption = തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം
| pushpin_map = Kerala
| map= Kandiyoor.jpg
| latd = 12 | latm = 2 | lats = 54 | latNS = N
| longd= 75 | longm= 21 | longs = 20 | longEW = E
| map_caption = ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനം
| mapsize = 100
| other_names =
| devanagari =
| sanskrit_transliteration =
| tamil =
| marathi =
| bengali =
| script_name = [[മലയാളം]]
| script =
| country = [[ഇന്ത്യ]]
| state/province = [[കേരളം]]
| district = [[കണ്ണൂർ]]
| locale = [[തളിപ്പറമ്പ്]]
| primary_deity = [[പരമശിവൻ|രാജരാജേശ്വരൻ]]
| important_festivals= [[ശിവരാത്രി]]
| architectural_styles= കേരള-ദ്രാവിഡ പരമ്പരാഗതശൈലി
| number_of_temples=
| number_of_monuments=
| inscriptions=
| date_built=
| creator =
| temple_board =
| Website = http://rajarajeswaratemple.com/
}}
[[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] [[കണ്ണൂർ ജില്ല|കണ്ണൂർ ജില്ലയിൽ]] [[തളിപ്പറമ്പ്|തളിപ്പറമ്പിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[ശിവൻ|മഹാശിവക്ഷേത്രമാണ്]] '''രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രം'''. പരബ്രഹ്മസ്വരൂപിയായ [[ശിവൻ|പരമശിവന്റെ]] പല പേരുകളിൽ ഒന്നായ "രാജരാജേശ്വരന്റെ" പേരിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം അറിയപ്പെടുന്നത്. "ശിവനാണ് " പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ. എന്നാൽ, ശിവന്റേതായ പല വിശേഷങ്ങളും ഇവിടെയില്ല എന്നൊരു പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. [[കൂവളം|കൂവളത്തില]] ഉപയോഗിയ്ക്കില്ല, [[ധാര (ഹൈന്ദവം)|ധാരയും]] [[രുദ്രാഭിഷേകം|രുദ്രാഭിഷേകവും]] പതിവില്ല, [[പ്രദോഷവ്രതം|പ്രദോഷവ്രതത്തിന്]] പ്രാധാന്യമില്ല, [[ബുധനാഴ്ച]] വിശേഷദിവസമായി ആചരിയ്ക്കുന്നു തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനമാണ്. എന്നാലും, പ്രതിഷ്ഠാരൂപവും ഭാവവുമെല്ലാം ശിവന്റേതാണ്. കേരളത്തിലെ പുരാതനമായ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ]] ഒന്നായി ഈ ക്ഷേത്രം കരുതപ്പെടുന്നു.<ref>നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ -- ഇളംകുളം കുഞ്ഞൻപിള്ള</ref> [[ദക്ഷിണേന്ത്യ|ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ]] ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ക്ഷേത്രത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാവുന്ന ദേവപ്രശ്ന പരിഹാരങ്ങൾക്കായി ഇവിടെ വന്ന് ദേവദർശനം നടത്തുകയും കാണിക്ക അർപ്പിച്ച് "[[ദേവപ്രശ്നം]]" വയ്ക്കുന്നതും ക്ഷേത്രാചാരമായി കരുതുന്നു. തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടിനു പുറത്തുള്ള ഉയർന്ന പീഠത്തിലാണ് ഇങ്ങനെ ദേവപ്രശ്നം വയ്ക്കുക പതിവ്. ഉപദേവതകളായി [[പാർവ്വതി]], [[ഗണപതി]] (സങ്കല്പം), [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ]] (സങ്കല്പം), [[ദക്ഷിണാമൂർത്തി]], [[പരശുരാമൻ]], [[നന്ദികേശൻ]], [[ഭൂതത്താൻ]] എന്നിവർക്കും ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. കൂടാതെ, [[ചെറുകുന്ന് അന്നപൂർണ്ണേശ്വരി ക്ഷേത്രം|ചെറുകുന്ന് അന്നപൂർണ്ണേശ്വരി]], [[മാടായിക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|മാടായിക്കാവിലമ്മ]] എന്നീ ദേവിമാരുടെ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യവും ഇവിടെ സങ്കല്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയും]] [[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[വിഷു|വിഷുവുമാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ. [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്]] കീഴിലാണ് ഈ മഹാക്ഷേത്രം.
==ഐതിഹ്യം==
[[File:Thalipparamba Rajarajeshwara Temple gate.JPG|thumb|ക്ഷേത്രകവാടം]]
'''ശക്തിപീഠം:''' ഏറ്റവും പുരാതനമായ ശക്തിപീഠങ്ങളിലൊന്നായി തളിപ്പറമ്പ് കരുതപ്പെടുന്നു. [[സതി|സതീദേവിയുടെ]] സ്വയം ദഹനത്തിനും ശിവന്റെ താണ്ഡവ നൃത്തത്തിനും ശേഷം സതിയുടെ തല വീണത് ഇവിടെയാണ് എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. <ref>[http://www.vaikhari.org/taliparamba.html തളിപ്പറമ്പ് -- വൈഖരി]</ref> ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗ]]ത്തിന് ആയിരക്കണക്കിനു വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുണ്ട്.
'''മാന്ധാതാവ്:''' ഋഷിമാർ [[സൂര്യൻ|ആദിത്യനെ]] കടഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ കിട്ടിയ ചൂർണം കൂട്ടിക്കുഴച്ചു നിർമിച്ച മൂന്ന് [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗങ്ങൾ]] [[ബ്രഹ്മാവ്]] കൈവശപ്പെടുത്തി. [[പാർവ്വതി|പാർവതിദേവി]] [[ശിവൻ|ഭഗവാൻ ശിവന്റെ]] സഹായത്താൽ ആ വിഗ്രഹങ്ങൾ വാങ്ങി പൂജിച്ചു വന്നിരുന്നു. ഒരിക്കൽ [[മാന്ധാതാവ്|മാന്ധതമഹർഷി]] ശ്രീ പരമശിവനെ പൂജകൾ കൊണ്ട് സംപ്രീതനാക്കി. പൂജയിൽ പ്രസാദവാനായ ഭഗവാൻ ശിവൻ, ശ്മശാനങ്ങളില്ലാത്ത സ്ഥലത്തുമാത്രമേ പ്രതിഷ്ഠിക്കാവൂ എന്ന് ഉപദേശിച്ച് അതിൽ ഒരു ശിവലിംഗം മാന്ധതമഹർഷിക്ക് സമ്മാനിച്ചു. ശിവലിംഗവുമായി എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും അന്വേഷിച്ചുനടന്ന മഹർഷി, ഇവിടെ [[തളിപ്പറമ്പ്|തളിപ്പറമ്പിൽ]] വരികയും, ഇത് ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ സ്ഥലമാണന്നു മനസ്സിലാക്കി ആ ശിവലിംഗം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. അനേകം വർഷങ്ങൾ ശിവപൂജ നടത്തി, ശിവപ്രീതി നേടി മഹർഷി സായൂജ്യ മടയകയും പിന്നീട് ആ ശിവലിംഗം ഭൂമിക്കടിയിലേക്ക് താണു അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്തു.
'''മുചുകുന്ദൻ:''' മാന്ധാതാവിന്റെ മകനായ [[മുചുകുന്ദൻ]] പിന്നീട് [[ശിവൻ|ശ്രീ പരമശിവനെ]] പ്രാർത്ഥിച്ച് ശിവനിൽ നിന്ന് രണ്ടാമത്തെ ശിവലിംഗം നേടി. അദ്ദേഹവും ഇവിടെ തളിപ്പറമ്പിൽ ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠനടത്തി ശിവപൂജചെയ്തു പോന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു ശേഷം ഈ ശിവലിംഗവും കാലക്രമത്തിൽ ഭൂമിക്ക് അടിയിലേക്ക് താണുപോയി.<ref>{{Cite web |url=http://www.shaivam.org/siddhanta/sp/spke_108_chellur.htm |title=മുചുകുന്ദൻ - ശൈവം |access-date=2011-07-25 |archive-date=2011-05-30 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110530033400/http://shaivam.org/siddhanta/sp/spke_108_chellur.htm |url-status=dead }}</ref>
'''ശതസോമൻ:''' പിന്നീട് ഈ പ്രദേശം ഭരിച്ചിരുന്ന [[കോലത്തുനാട്|മൂഷക രാജവംശത്തിലെ]] ([[കോലത്തുനാട്]]) രാജാവായിരുന്ന ശിവഭക്തനായ ശതസോമനാണ് മൂന്നാമത്തെ ശിവലിംഗം ലഭിച്ചത്. [[അഗസ്ത്യമുനി|അഗസ്ത്യമുനിയുടെ]] ഉപദേശ പ്രകാരം ശിവപൂജകൾ നടത്തിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ഈ ശിവലിംഗം ലഭിച്ചത് എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. രാജാവ് ഇന്ന് ക്ഷേത്രം നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ഈ ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, ക്ഷേത്രം പണിതു പൂജ നടത്തിപോന്നുവത്രെ.<ref>{{Cite web |url=http://www.shaivam.org/siddhanta/sp/spke_108_chellur.htm |title=ശതസോമൻ - ശൈവം |access-date=2011-07-25 |archive-date=2011-05-30 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110530033400/http://shaivam.org/siddhanta/sp/spke_108_chellur.htm |url-status=dead }}</ref>
'''ശതസേനൻ:''' ശതസേനൻ കാമധേനുവിനെ കറന്നെടുത്ത പാലുകൊണ്ട് കഴുകി ശുദ്ധീകരിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിച്ച ശിവലിംഗമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന് ക്ഷേത്രഐതിഹ്യം പറയുന്നു. തളിപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്ര-തൃക്കോവിൽ നിർമിച്ചത് രാമഘടകമൂഷികന്റെ വംശത്തിലെ ചന്ദ്രകേതനരാജാവിന്റെ പുത്രനായ സുതസേനനാണ് എന്ന് മൂഷികവംശത്തിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പഴയ പെരിഞ്ചെല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിലെ തളിക്ഷേത്രം തന്നെയാണ് രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഒരുപക്ഷേ ആ പഴയ ക്ഷേത്രം ശതസേനൻ പുതുക്കിപ്പണിതതായിരിക്കാം.
'''ശ്രീരാമൻ:''' [[ശ്രീലങ്ക|ലങ്കയിൽ]] നിന്ന് [[രാവണൻ|രാവണ]] നിഗ്രഹത്തിനുശേഷം [[സീത|സീതാദേവിയുമായി]] വിജയശ്രീലാളിതനായി തിരിച്ചുവരുന്ന വഴി [[ശ്രീരാമൻ]] ഇവിടെ വന്ന് രാജരാജേശ്വരനു പൂജകൾ അർപ്പിച്ചു എന്നാണ് മറ്റൊരു വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ടാവാം ശ്രീരാമന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ഇന്നും ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് [[നമസ്കാര മണ്ഡപം|നമസ്കാര മണ്ഡപത്തിൽ]] പ്രവേശനമില്ല.
== ചരിത്രം ==
[[File:Thalipparamba Rajarajeshwara Temple Pond.JPG|thumb|ചെറിയ ക്ഷേത്രക്കുളം]]
പെരുംചെല്ലൂർ, പെരുംതൃക്കോവിൽ, തളിപ്പറമ്പ്ക്ഷേത്രം, എന്നീ പേരുകളിൽ ചരിത്രത്താളുകളിൽ ഇടം നേടിയിട്ടുള്ള മഹാക്ഷേത്രമാണ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം. കേരള മാഹാത്മ്യം, കേരളക്ഷേത്ര മാഹാത്മ്യം, മൂഷികവംശകാവ്യം തൂടങ്ങിയ സംസ്കൃത കൃതികളിലും ചെല്ലുരീശ വിലാസം, ലക്ഷമീ പുരേശസ്തോത്രം,ചെല്ലൂര് പിരാൻസ്തുതി മുതലായ കൃതികളിലും ചെല്ലൂർ നവോദയം ചമ്പുവിലും, തളിപ്പറമ്പ് ഗ്രാമത്തേയും പെരുംതൃക്കോവിലപ്പനേയും പരാമർശമുണ്ട്.
[[File:Stone inscription - thaliparambu rajarajeswara temple.jpg|thumb|ക്ഷേത്രത്തിലെ ശിലാലിഖിതം]]
നിരവധി ചരിത്രകഥകളാലും ശാസനങ്ങളാലും പ്രസിദ്ധിയാർജ്ജിച്ച മഹാക്ഷേത്രമാണ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം. പൌരാണികകാലം മുതൽ പ്രസിദ്ധിയാർജ്ജിച്ചിരുന്ന തളിപ്പറമ്പ്, ഏഴിമല ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന മൂഷകരാജവംശത്തിന്റെ അധീനതയിലായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രവും ഗ്രാമവും. <ref>കേരളോല്പത്തി -- Keralolpatti; The Origin of Malabar -- Stolz Reuther, Basel Mission Press, Mangalore</ref> പ്രാചീനകേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണ കുടിയേറ്റത്തെ തുടർന്ന് നിലവിൽവന്ന അറുപത്തിനാല് ഗ്രാമങ്ങളിലെ 32 ഗ്രാമങ്ങളിൽ പ്രശസ്തിയുടെ ഉന്നതി കൈവരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ഗ്രാമമായിരുന്നു പെരിഞ്ചെല്ലൂർ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന തളിപ്പറമ്പ്. ഇവിടുത്തെ ക്ഷേത്രേശന്റെ നാമമായിരുന്നു ഗ്രാമത്തിനും. 32 ഗ്രാമങ്ങളിൽ വടക്കേയറ്റത്തെ ഗ്രാമമായിരുന്ന പെരിഞ്ചല്ലൂർ എന്ന തളിപ്പറമ്പ് എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുകാലത്ത് വടക്കൻ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനമായിരുന്നുവത്രേ ഈ ഗ്രാമം <ref>കേരളോല്പത്തി -- Keralolpatti; The Origin of Malabar -- Stolz Reuther, Basel Mission Press, Mangalore</ref> <ref>[http://lsgkerala.in/thalipparambablock/history/ തളിപ്പറമ്പ് ഗ്രാമം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
[[File:Temple pond.jpg|thumb|തളിപ്പറമ്പ് ചിറ (വലിയ ക്ഷേത്രക്കുളം)]]
=== [[ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടം]] ===
തന്റെ ജനവിരുദ്ധമായ നയങ്ങൾ അംഗീകരിയ്ക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത ജനങ്ങളിൽ അവ വാൾമുനകൊണ്ടു നടപ്പാക്കാൻ ടിപ്പു തന്നെ 1789 ആദ്യം താമരശ്ശേരി ചുരം വഴി മലബാറിൽ കടന്നു വെന്നു കേരള ചരിത്രത്താളുകളിൽ കാണുന്നു. <ref>കേരളചരിത്രം -- മൈസൂർ ആക്രമണം -- പ്രൊഫ: എ.ശ്രീധരമേനോൻ</ref> 1788 ജനുവരിയിൽ താമരശേരി ചുരം വഴി ടിപ്പു വലിയൊരു സൈന്യവുമായി മലബാറിൽ കടക്കുകയും <ref>കേരളചരിത്രം -- മൈസൂർ ആക്രമണം -- പ്രൊഫ: എ.ശ്രീധരമേനോൻ</ref>. മലബാറിലെ നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടത്തിൽ നശിപ്പിക്കുകയുണ്ടായതായി ചരിത്ര കാരന്മാർ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. അതിൽ ഏറെ നാശം സംഭവിച്ച രണ്ടുക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. രണ്ടാമത്തെ ക്ഷേത്രം [[പെരുവനം മഹാദേവ ക്ഷേത്രം|പെരുവനം ക്ഷേത്രം]] ആയിരുന്നു. ഇവിടെ പണ്ട് ഏഴുനിലകളോടുകൂടിയ രാജഗോപുരമുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ. ഇത് ടിപ്പുവിന്റെ ആക്രമണത്തിലാണ് അതു തകർന്നതെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു. <ref>കേരളചരിത്രം -- മൈസൂർ ആക്രമണം -- പ്രൊഫ: എ.ശ്രീധരമേനോൻ</ref> ഇന്നും അതിന്റെ പൌരാണിക ശേഷിപ്പുകൾ നമ്മുക്ക് കാണാനാവും. അന്ന് ടിപ്പുവിന്റെ ആക്രമണം നടന്ന് ക്ഷേത്രത്തിനു തീയിട്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഓടിയെത്തി തീ അണക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് മുസ്ലിം സമുദായക്കാരായിരുന്നുവത്രേ. ടിപ്പുവിനെ പേടിച്ച് മറ്റു സമുദായക്കാർ എത്തിയില്ല പോലും. അതിനുശേഷം ഇവിടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ എന്തെങ്കിലും അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചാൽ (കൂട്ടമണി അടിക്കുമ്പോൾ) സഹായിക്കാനായി മുസ്ലിം സമുദായക്കാർക്കും ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കാമെന്ന് വ്യവസ്ഥയുണ്ടാക്കി.
=== കൊട്ടുമ്പുറം ===
കേരളത്തിലെ കലകൾക്ക് മുഴുവനും അംഗീകാരം കൊടുത്തിട്ടുള്ള ക്ഷേത്രമാണ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം. ജ്യോതിഷം, വൈദ്യം, തർക്കം, വ്യാകരണം, കല മുതലായവയിൽ പ്രഗല്ഭരായിട്ടുള്ളവരെ സ്ഥാനമാനങ്ങളും, പാരിതോഷികങ്ങളും നല്കി ബഹുമാനിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. വീരശൃംഖല, കങ്കണം, യോഗ്യത സൂചകങ്ങളായ ബഹുമാന പേരുകൾ എന്നിവയാണ് നല്കിയിരുന്നത്. പണ്ഡിതരേയും, കലാകാരന്മാരേയും ആദരിക്കാറുണ്ടായുന്നത് ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തിനോട് ചേർന്നുള്ള കൊട്ടുമ്പുറം എന്ന മണിഗോപുരത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു. ഇവിടെ രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച് നൽകപ്പെടുന്ന ഈ സ്ഥാനമാനങ്ങൾ ഏറ്റവും ഉൽകൃഷ്ടമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
മാണി മാധവ ചാക്യാർ, ഉദ്ദണ്ഡശാസ്ത്രികൾ തുടങ്ങിയ കലാകാരന്മാരേയും, പണ്ഡിതരേയും ആദരിച്ചിരുന്നതായി തെളിവുകൾ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. 1923-ൽ മാണിമാധവചാക്രാർക്ക് പ്രശസ്തമായ വീരശൃംഖല സമ്മാനിച്ചു. ഈ അമൂല്യമായ ഉപഹാരം ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠൻമാരുടെ ഒരു കൂട്ടായ്മയുടെ ഏകമായ അഭിപ്രായ പ്രകാരമാണ് രാജരാജേശ്വര സന്നിധിയിൽ വെച്ച് പണ്ഡിത സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി വീരശൃംഖല സമ്മാനിക്കുന്നത്. കൂടാതെ1954-ൽ അദ്ദേഹത്തിന് വിദൂഷകരത്നം പട്ടം കൊടുക്കുകയുണ്ടായി. കൂടിയാട്ടത്തിലെ വിദൂഷകന്റെ ഭാഗം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലെ പൂർണ്ണതയ്ക്ക് ആയിരുന്നു ഈ ബഹുമതി. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊട്ടുമ്പുറത്തുവെച്ചായിരുന്നു ഈ ചടങ്ങുകൾ നടത്തിയത്.
==ക്ഷേത്ര രൂപകല്പന==
[[File:Stone inscription - Rajarajeswara temple Taliparambu.jpg|thumb|ശ്രീകോവിലിന് പുറകിലുള്ള ദശാവതാരരൂപങ്ങൾ]]
കേരളത്തിലെ പുകൾപെറ്റ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ പ്രഥമസ്ഥാനത്തിനു ഉതകുംവണ്ണമാണിവിടുത്തെ ക്ഷേത്രനിർമ്മിതി. ക്ഷേത്ര മതിലകത്തിന്റേയും, ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിലിലിന്റെയും നിർമ്മാണചാരുത വളരെ പ്രത്യേകതയേറിയതാണ്. രണ്ട് തട്ടുകളായി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ശ്രീകോവിലും, അതിനുമുൻപിലുള്ള വളരെ വലുപ്പമേറിയ നമസ്കാരമണ്ഡപവും മനോഹരമാണ്. [[രാമായണം]], [[മഹാഭാരതം]] തുടങ്ങിയ കൃതികളിൽ നിന്നുള്ള മനോഹരമായ കൊത്തുപണികൾ ഈ മണ്ഡപത്തിലുണ്ട് അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അസാമാന്യ വലിപ്പമുള്ള ശിവലിംഗമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഏകദേശം [[വൈക്കം മഹാദേവക്ഷേത്രം|വൈക്കത്തെ]] ശിവലിംഗത്തിനടുത്ത് വലുപ്പം ഇതിനുണ്ട്. കിഴക്കോട്ടാണ് ദർശനം.
[[File:Red stone construction.jpg|thumb|കിഴക്കേ ഗോപുരം]]
==ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും==
[[കൂടിയാട്ടം]], [[ചാക്യാർ കൂത്ത്]] എന്നിവ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിന് ഏറ്റവും പരിപാവനമായ സ്ഥലമായി ഈ ക്ഷേത്രം കരുതപ്പെടുന്നു. എല്ലാ പുതിയ കൂടിയാട്ടങ്ങളും രൂപകല്പനയ്ക്കു ശേഷം ആദ്യം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്. ചാക്യാർ സമുദായത്തിലെ "മാണി" കുടുംബത്തിനു മാത്രമേ ഇവിടെ കൂടിയാട്ടം നടത്തുവാൻ അവകാശമുള്ളൂ. പ്രശസ്ത കൂത്ത് കൂടിയാട്ടം കലാകാരനായിരുന്ന നാട്യാചാര്യ വിദൂഷകരത്നം [[പത്മശ്രീ]] [[മാണി മാധവ ചാക്യാർ]] ഇവിടെ ദശാബ്ദങ്ങളായി കൂടിയാട്ടം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് "വിദൂഷകരത്നം" പട്ടം സമ്മാനിച്ചത് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ചാണ്.
ഒരു കലാകാരനു ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ബഹുമതികളിൽ ഒന്നാണ് തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള "വീരശൃംഖല". ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പണ്ഡിത സദസ്സിന്റെ ഐക്യകണ്ഠമായ അഭിപ്രായത്തോടെ മാത്രമേ വീരശൃംഖല നൽകപ്പെടുന്നുള്ളൂ. ഗുരു മാണി മാധവ ചാക്യാർക്കായിരുന്നു അവസാനമായി ഇവിടെ നിന്നും വീരശൃംഖല സമ്മാനിച്ചത്. വീരശൃംഖല ലഭിക്കുമ്പോൾ ഈ ബഹുമതി ലഭിച്ച ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയും അദ്ദേഹമായിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ 'കൊട്ടുംപുറം' പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലെ അത്താഴപൂജ കഴിഞ്ഞ് മേൽശാന്തി ചാക്യാന്മാരുടേയും പാഠകക്കാരുടേയും ശിരസ്സിൽ ശിരോലങ്കാരം അണിയിക്കുന്ന ഒരു ആചാരമുണ്ട്. പുതുതായി നാടകം ചിട്ടപ്പെടുത്തി തയ്യാറാക്കുന്ന കൂടിയാട്ടം ആദ്യം ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കണം എന്നു വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു.
പുരുഷന്മാർക്ക് ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ എപ്പോഴും പ്രവേശനമുണ്ടെങ്കിലും സ്ത്രീകൾക്ക് എല്ലാസമയങ്ങളിലും ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശനമില്ല. തിരുവത്താഴപൂജയ്ക്കുശേഷം അകത്തു കയറി തൊഴാം. ചുറ്റമ്പലത്തിനകത്ത് നെയ്യ് വിളക്ക് മാത്രമേ കത്തിക്കാറുള്ളൂ. അതുപോലെതന്നെ തദ്ദേശീയരായ സ്ത്രീകൾ ഗർഭവതികളായിരിക്കുമ്പോൾ മൂന്നു ക്ഷേത്രങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുന്ന ഒരു പതിവുണ്ടായിരുന്നു. രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രവും, [[തൃച്ചംബരം|തൃച്ചംബരത്തുള്ള]] [[തൃച്ചംബരം ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം|ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രവും]], തളിപ്പറമ്പിൽ നിന്ന് 6 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള [[കാഞ്ഞിരങ്ങാട്|കാഞ്ഞിരങ്ങാട്ടെ]] [[കാഞ്ഞിരങ്ങാട് വൈദ്യനാഥക്ഷേത്രം|വൈദ്യനാഥ ക്ഷേത്രവുമാണ്]] ഈ മൂന്നു ക്ഷേത്രങ്ങൾ. ശിവൻ കുഞ്ഞിന് പ്രതാപവും, തൃച്ചംബരത്തെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കുഞ്ഞിന് നല്ല സ്വഭാവവും, കാഞ്ഞിരങ്ങാട്ടെ വൈദ്യനാഥൻ ദീർഘായുസ്സും പ്രദാനം ചെയ്യും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
കേരളത്തിലെ മിക നമ്പൂതിരി ഗൃഹങ്ങളിലും പെരുംതൃക്കോവിലപ്പനും അന്നപൂർണ്ണേശ്വരിയ്ക്കും നിവേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. ഇല്ലങ്ങളിൽ തേവാരമൂർത്തികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെരുംതൃക്കോവിലപ്പന്റെ ലോഹ നിർമ്മിതമായ ശിവലിംഗത്തിനും അന്നപൂർണ്ണേശ്വരിയ്ക്കും നിവേദ്യം പതിവുണ്ട്. [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല|തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ]] [[വടക്കേക്കാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|വടക്കേക്കാട്]] ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതും [[ശുകപുരം]] ഗ്രാമക്കാരും [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദികളുമായ]] [[കൊളത്താപ്പള്ളി മന|കൊളത്താപ്പള്ളി മനയിൽ]] വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ രാജരാജേശ്വരനും അന്നപൂർണ്ണേശ്വരിയ്ക്കും പത്മമിട്ട് മണികൊട്ടിപ്പൂജ പതിവുണ്ട്. ആറുനാഴി നിവേദ്യവും, പാൽ പായസവുമാണ് ഈ സമയത്തെ നിവേദ്യം.തളിപ്പറമ്പിലെപ്പോലെ തുളസിപൂവ് മാത്രമേ കൊളത്താപ്പള്ളി മനയിലെ രാജരാജേശ്വരന്റെ പൂജയ്ക്ക് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളൂ.
പൂക്കോത്ത് കൊട്ടാരത്തിലെ പേരിടീച്ചിൽ
ചിരപുരാതനവും പൗരാണികവുമായ ക്ഷേത്രമാണ് പൂക്കോത്ത് കൊട്ടാരം ക്ഷേത്രം. സാക്ഷാൽ പെരുംതൃക്കോവിലപ്പനായ ശ്രീ രാജരാജേശ്വര പെരുമാളുടെ സാന്നിധ്യം എപ്പോഴും ഇവിടെ ഉള്ളതിനാലാണ് കൊട്ടാരം എന്ന നാമകരണം ഉണ്ടായതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ ആനയെ നടയ്ക്കിരുത്തിയാൽ നാമകരണം ചെയ്ത് പേര് ഉറപ്പിക്കുന്നത് പൂക്കോത്ത് കൊട്ടാരത്തിൽ വച്ചാണ്.
===പൂജകൾ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ [[പരമശിവൻ|രാജരാജേശ്വരന്]] നേദിക്കുവാനായി ചെറിയ മൺപാത്രങ്ങളിൽ [[നെയ്യ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ സോപാനനടയിൽ വയ്ക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വഴിപാടാണ്. ഇതിനെ '''നെയ്യമൃത്''' എന്നുപറയുന്നു. ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്ന നെയ്യ് അഭിഷേകത്തിനും വിളക്കിനും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
==പ്രതിഷ്ഠാ സങ്കല്പം==
ഇവിടത്തെ പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ രാജരാജേശ്വരസങ്കല്പത്തിലുള്ള പരമശിവനാണ്. [[കൂവളം|കൂവളത്തില]] പതിവില്ലാത്ത ശൈവസങ്കൽപ്പമാണ് ഇവിടെയുള്ള ദേവൻ. [[തുളസി|തുളസിയാണ്]] പ്രിയം, ചിലർ [[ശങ്കരനാരായണൻ|ശങ്കരനാരായണ]] സങ്കൽപ്പമാണെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതുമല്ലത്രേ!
സാധാരണ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിലേത് പോലെ കൂവളമാലയും ധാരയും രാജരാജേശ്വരന് പതിവില്ല. എല്ലാ ഈശ്വരസങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കും ഉപരിയായുള്ള രാജരാജേശ്വര സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ. സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തകാരകനാണ് രാജരാജേശ്വരൻ. തുളസി മാത്രമാണ് പൂജയ്ക്ക് ഉപയോഗിയ്ക്കുക, അതും കതിരും കുലയോട് കൂടിയ തുളസി മാത്രം. പഴയകാലത്ത് [[പാഴൂർ പടിപ്പുര]] പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ജ്യോതിഷ പ്രശ്നചിന്ത വെച്ചപ്പോൾ പ്രശ്നത്തിൽ തെളിഞ്ഞത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നുവത്രേ: '''ത്രിമൂർത്ത്യതീതം ശിവരൂപി'''.
== ആട്ടവിശേഷങ്ങൾ ==
കൊടിമരം ഇല്ലാത്തതിനാൽ കൊടിയേറ്റ് ഉത്സവങ്ങളോ, ആറാട്ട് എഴുന്നള്ളത്തുകളോ പതിവില്ല. ഭഗവാൻ രാജരാജേശ്വരന്റെ ശൈവസാന്നിധ്യത്തിനു ബലമേവാൻ ശിവരാത്രിയും, ശങ്കരനാരായണ സങ്കല്പമാണന്നു കരുതാനായി വിഷുവും ഇവിടെ വിശേഷദിവസങ്ങളായി ആഘോഷിക്കുന്നു.
=== ശിവരാത്രി ===
ശിവരാത്രിക്ക് മാത്രമാണ് സ്ത്രീകൾക്ക് ചുറ്റമ്പലത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച് രാജരാജേശ്വരനെ തൊഴുന്നതിനുള്ള അനുവാദം മുഴുവൻ സമയവുമുള്ളൂ. അല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ രാത്രി അത്താഴപൂജയ്ക്കുശേഷം ഏഴ് മണിക്ക് ശേഷമേ പാടുള്ളൂ.
<!--
=== വിഷു ===
-->
=== പുത്തരി ഉത്സവം ===
പുത്തരിനാളിൽ ദേശവാസികൾക്കെല്ലാം ക്ഷേത്ര സങ്കേതത്തിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയുണ്ട്. അന്നേ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിന് കുറച്ചകലെയുള്ള കതിർവെക്കും തറയിൽ കതിർകുലകൾ കൊണ്ടുവെക്കാനുള്ള അവകാശം നൽകിയിരിക്കുനത് ഹരിജനങ്ങൾക്കാണ്.
<!--
=== വൃശ്ചിക സംഗമം ===
-->
==ക്ഷേത്ര ഊരാണ്മ==
ക്ഷേത്ര ഊരാളന്മാർ 64 ഇല്ലങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. ഇവരിൽ നാല് ഇല്ലക്കാർ മതംമാറിയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ എന്തെങ്കിലും അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചാൽ കൂട്ടമണി അടിക്കുമ്പോൾ സഹായിക്കാനായി മുസ്ളിങ്ങൾക്ക് പ്രവേശിക്കാമെന്ന് വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. പത്തില്ലക്കാരായ പട്ടേരിമാരായിരുന്നു ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. ഭരണത്തിന് നായരെ ബ്രാഹ്മണരാക്കി അവരോധിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവരോധിക്കപ്പെടുന്നയാൾ ഊരരശു കൈമൾ എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
== ഇതും കാണുക ==
* [[തൃച്ചംബരം ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം]]
* [[ബൃഹദീശ്വരക്ഷേത്രം|ബൃഹദീശ്വരം രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം -- തഞ്ചാവൂർ]]
* [[തളിപ്പറമ്പ്]]
* [[പറശ്ശിനിക്കടവ്]]
* [[പറശ്ശിനിക്കടവ് ക്ഷേത്രം]]
* [[മുത്തപ്പൻ ക്ഷേത്രം]]
* [[കുന്നത്തൂർ പടി]]
* [[മാണി മാധവ ചാക്യാർ]]
== പുറത്തുനിന്നുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{commons category|Rajarajeshwara Temple}}
* [http://www.wikimapia.org/#y=12048580&x=75355804&z=18&l=0&m=a രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉപഗ്രഹ ചിത്രം.]
* [https://web.archive.org/web/20091021094810/http://geocities.com/chavanapuzha/cmp-main-page.htm Scholars രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട കലാകാരന്മാർ]*
== അവലംബം ==
<references/>
{{Famous Hindu temples in Kerala}}
[[വർഗ്ഗം:നൂറ്റെട്ട് ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ഗ്രാമക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം: കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങൾ]]
2nnt0gyr70zzdza4emgunhdtzplx02w
പൃഥ്വിരാജ്
0
8442
4629053
4616257
2026-06-13T08:54:42Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629053
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Prithviraj Sukumaran}}
{{Otheruses}}
{{Infobox person
| name = പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ
| image =
[[പ്രമാണം:Prithviraj in Thirakkatha (2008).jpg|thumb]]
| caption =
| birth_name = Prithvi
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1982|10|16}}<ref name=birthday>{{cite news|url=http://www.hindu.com/mp/2009/10/15/stories/2009101550960100.htm|title=Prithviraj on a Roll (Turns 27)|date=15 October 2009|work=The Hindu|location=Chennai, India|access-date=2011-10-05|archive-date=2009-10-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20091017220827/http://www.hindu.com/mp/2009/10/15/stories/2009101550960100.htm|url-status=dead}}</ref>
| birth_place = [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കേരളം]]
| death_date =
| death_place =
| alma_mater =
| children = അലംകൃത
| nationality = ഇന്ത്യ
| occupation = [[ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ്]], സിനിമാ നിർമാതാവ്, പിന്നണിഗായകൻ, സംവിധായകൻ
| parents = [[സുകുമാരൻ]]<br>[[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| relatives = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] (സഹോദരൻ)<br>[[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]]
| residence = [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കൊച്ചി]]
| years_active = 2002–മുതൽ
| height = {{height|feet=6|inch=0}}
| spouse = {{marriage|[[സുപ്രിയ മേനോൻ]]|2011}}
}}
കേരളത്തിലെ ഒരു ചലച്ചിത്രനടനാണ് '''പൃഥ്വിരാജ്''' (ജനനം: ഒക്ടോബർ 16 1982<ref name=birthday>{{cite news|url=http://www.hindu.com/mp/2009/10/15/stories/2009101550960100.htm|title=Prithviraj on a Roll (Turns 27)|date=2009 October 15|work=The Hindu|location=Chennai, India}}</ref>). [[മലയാളം]], [[തമിഴ്]], [[ഹിന്ദി]], തെലുഗു, കന്നഡ സിനിമകളിലെ അഭിനയത്തോടൊപ്പം, പിഞ്ഞണിഗായകനും സിനിമാ നിർമ്മാതാവും സംവിധായകനുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
2002 സെപ്റ്റംബർ 13 ന് റിലീസ് ആയ [[രാജസേനൻ ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ അഭിനയരംഗത്തെത്തിയ പൃഥ്വിരാജ് ഇതുവരെ നൂറിൽ ഏറെ ചിത്രങ്ങളിലഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാല് തവണ മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം നേടി.ഒരു തവണ തമിഴ് നാട് സ്റ്റേറ്റ് അവാർഡ് മികച്ച വില്ലന് നേടി.2006ൽ ''[[വാസ്തവം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിനായിരുന്നു ആദ്യത്തെ സംസ്ഥാന പുരസ്കാരം, 2013 ൽ രണ്ടാമത്തെ സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരവും ലഭിച്ചു. [[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]], [[സെല്ലുലോയിഡ്]] എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ അഭിനയത്തിനായിരുന്നു പുരസ്കാരം.
2005-ൽ ''കനാ കണ്ടേൻ'' എന്ന ചിത്രത്തിലഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് തമിഴ് ചലച്ചിത്രരംഗത്തും അഭിനയിച്ചു തുടങ്ങി. 2010-ൽ ''പോലീസ് പോലീസ്'' എന്ന [[തെലുഗു]] ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ചു. 2012ൽ [[അയ്യ]] എന്ന ഹിന്ദി ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ച് ബോളിവുഡിൽ അരങ്ങേറി.
[[സന്തോഷ് ശിവൻ]], ഷാജി നടേശൻ എന്നിവരുമായ് ചേർന്ന് '''ഓഗസ്റ്റ് സിനിമ''' എന്ന സിനിമാനിർമ്മാണ കമ്പനി നടത്തി. പിന്നീട് 2017ൽ '''പൃഥ്വിരാജ് പ്രൊഡക്ഷൻസ്''' എന്ന പേരിൽ സ്വന്തമായി ചലച്ചിത്ര നിർമാണ കമ്പനി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഓഗസ്റ്റ് സിനിമയിൽ നിന്നും പിന്മാറി.
പൃഥ്വിരാജിന്റെ കന്നി സംവിധാന സംരംഭമായ [[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]] എന്ന ചിത്രം 2019-ൽ പുറത്തിറങ്ങി. 2022-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഹാസ്യ ചിത്രമായ [[ബ്രോ ഡാഡി]] ആണ് രണ്ടാമത് സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രം. മൂന്നാമതായി സംവിധാനം ചെയതത് ലൂസിഫറിൻറെ രണ്ടാം ഭാഗമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രം [[L2: എംപുരാൻ]] ആണ്. മൂന്ന് ചിത്രങ്ങളിലും [[മോഹൻലാൽ]] നായക കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. പൃഥ്വിരാജും പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ എത്തി.
== ജീവിത പശ്ചാത്തലം ==
മലയാളചലച്ചിത്രനടൻ [[സുകുമാരൻ|സുകുമാരന്റെയും]] നടി [[മല്ലിക സുകുമാരൻ|മല്ലികയുടെയും]] മകനായി 1982-ൽ ജനിച്ചു.<ref>[http://www.imdb.com/name/nm1335387/bio ഐ.എം.ഡി.ബി.ൽ നിന്നുള്ള ജീവചരിത്രം]</ref> നടൻ [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്ത്]] ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനാണ്.
[[തിരുവനന്തപുരം]] സൈനിക് സ്കൂളിലും ഭാരതീയ വിദ്യാഭവനിലും പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം [[ഓസ്ട്രേലിയ|ഓസ്ട്രേലിയയിൽ]] വിവര സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ ബിരുദ കോഴ്സിനു ചേർന്നു.<ref>{{Cite web |url=http://www.prithviraj.co.in/about.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2011-05-12 |archive-date=2011-07-21 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110721154450/http://www.prithviraj.co.in/about.html |url-status=dead }}</ref> പഠനം പൂർത്തികരിക്കുന്നതിനു മുൻപേ ചലച്ചിത്രവേദിയിലെത്തി. അഭിനയശൈലിയിൽ പിതാവിനെ മാതൃകയാക്കാതെ തൻ്റേതായ ശൈലി സ്വീകരിച്ചു
[[ബി.ബി.സി.| ബി.ബി.സി.യിൽ]] റിപ്പോർട്ടറായ '''സുപ്രിയ'''യാണ് ഭാര്യ. 2011 ഏപ്രിൽ 25നായിരുന്നു വിവാഹം.
== ചലച്ചിത്ര മേഖല ==
=== മലയാള സിനിമ ===
2002-ൽ [[രഞ്ജിത്ത്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[നന്ദനം (ചലച്ചിത്രം)|നന്ദനം]]'' ആയിരുന്നു ആദ്യ ചിത്രം.<ref>{{Cite web |url=http://www.hindu.com/thehindu/mp/2004/05/10/stories/2004051002190100.htm |title=ഹിന്ദുവിൽ നിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ട് |access-date=2010-08-08 |archive-date=2010-10-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20101015103119/http://hindu.com/thehindu/mp/2004/05/10/stories/2004051002190100.htm |url-status=dead }}</ref> സാങ്കേതിക കാരണങ്ങൾ മൂലം ഈ ചിത്രത്തിന്റെ റിലീസ് വൈകി. [[നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി]], [[സ്റ്റോപ്പ് വയലൻസ്]] എന്നിവയ്ക്കു ശേഷമാണ് നന്ദനം പുറത്തിറങ്ങിയത്. 2009 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "പുതിയ മുഖം" എന്ന ചിത്രം വളരെയധികം ശ്രദ്ധ നേടീരുന്നു, അതിന് ശേഷം യംഗ് സൂപ്പർ സ്റ്റാർ (മലയാള സിനിമാ ലോകത്തെ ഭാവി സൂപ്പർ സ്റ്റാർ) എന്ന വിശേഷണത്തിന് അദ്ദേഹം അർഹനായി.
സിനിമാ താരങ്ങളുടെ സംഘടനയായ [[അമ്മ താരസംഘടന|അമ്മയും]] ചലച്ചിത്രവ്യവസായികളുടെ സംഘടനകളും തമ്മിൽ 2004-ൽ രൂക്ഷമായ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ടായ വേളയിൽ [[തിലകൻ]], [[ലാലു അലക്സ്]], [[സുരേഷ് കൃഷ്ണ]] തുടങ്ങിയ താരങ്ങൾക്കൊപ്പം വിമത ചേരിയിൽ നിലയുറപ്പിച്ച് പൃഥ്വിരാജ് വാർത്തകളിൽ ഇടംപിടിച്ചിരുന്നു.<ref>[http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/649023.cms ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ട്]</ref> വിമതരെ അണിനിരത്തി [[വിനയൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[സത്യം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സത്യം]] എന്ന ചിത്രത്തിൽ നായകനും പൃഥ്വിയായിരുന്നു.
2006ൽ [[വാസ്തവം]] എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള സംസ്ഥാന ചലചിത്ര പുരസ്കാരം നേടുമ്പോൾ ആ പുരസ്കാരം നേടുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തി എന്ന നേട്ടത്തിനും കൂടി അദ്ദേഹം അർഹനായി. 2013 ൽ [[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]], [[സെല്ലുലോയിഡ്]] എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ അഭിനയത്തിന് തന്റെ രണ്ടാമത്തെ സംസ്ഥാന ചലചിത്ര പുരസ്കാരത്തിലൂടെ ഈ അവാർഡ് രണ്ട് തവണ നേടുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയായി പൃഥ്വിരാജ്.<ref>http://www.asianetnews.tv/news-updates/94-entertainment/5514-prithviraj-got-state-film-award {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130225052229/http://www.asianetnews.tv/news-updates/94-entertainment/5514-prithviraj-got-state-film-award |date=2013-02-25 }} പൃഥ്വിരാജും പ്രേക്ഷകരും തമ്മിൽ</ref>
=== തമിഴ് സിനിമ ===
2005 ൽ കനാകണ്ടേൻ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ തമിഴ് ചലച്ചിത്ര മേഖലയിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.
2007 ൽ 3 തമിഴ് ചിത്രങ്ങളാണ് പൃഥ്വിയുടേതായ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഇതിൽ [[മൊഴി]]യിലെ പ്രകടനം ജനശ്രദ്ധ നേടി.
2008 ൽ ഉദയനാണ് താരം എന്ന മലയാളചിത്രത്തിന്റെ തമിഴ് റീമേക്കായ വെള്ളിത്തിരെയിൽ നായകനായി പൃഥ്വി എത്തി.
2009 ൽ ക്ലാസ്മേറ്റ്സിന്റെ തമിഴ് പതിപ്പായ നിനയ്ത്താലെ ഇനിയിക്കും പുറത്തിറങ്ങി. വസന്തബാലന്റെ ബിഗ് ബജറ്റ് ചിത്രമായ [[കാവ്യതലൈവൻ]] ആണ് പൃഥ്വിയുടെ മറ്റൊരു തമിഴ് ചിത്രം.
=== തെലുഗു സിനിമ ===
2010 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ പോലീസ് പോലീസ് എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് തെലുംഗ് ചലചിത്ര മേഖലയിൽ അരങ്ങേറുന്നത്. പിന്നീട് [[അനന്തഭദ്രം]], [[റോബിൻഹുഡ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റോബിൻഹുഡ്]], [[ഉറുമി (ചലച്ചിത്രം)|ഉറുമി]] തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ തെലുംഗിലേയ്ക്ക് ഡബ്ബ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
=== ഹിന്ദി സിനിമ ===
പൃഥ്വീരാജിന്റെ ആദ്യ ഹിന്ദി ചിത്രമായ ''[[അയ്യ]]'' 2012 ഒക്ടോബർ 12 ന് പുറത്തിറങ്ങി. [[റാണി മുഖർജി]]യെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമാക്കി [[സച്ചിൻ കുന്ദാൾക്കർ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രം പക്ഷെ ബോക്സോഫീസിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച വിജയം നേടിയിരുന്നില്ല. ആദ്യ ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിനു പൃഥ്വിരാജ് തയ്യാറായിരുന്നു. [[അതുൽ സബർവാൾ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''ഔറംഗസേബ്'' ആണ് ചിത്രം. [[Yashraj Films|യാഷ് രാജ് ഫിലിംസ്]] നിർമ്മിച്ച ചിത്രത്തിൽ [[Arjun Kapoor|അർജുൻ കപൂറാണ്]] മറ്റൊരു പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചത്.<ref>{{cite web|url=http://www.bollywoodhungama.com/news/1451751/Prithviraj-to-star-in-YRFs-Aurangzeb |title=Prithviraj to star in YRF's Aurangzeb |publisher=BollywoodHungama.com |date=2012-06-12 |accessdate=2012-07-17}}</ref>
==സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രങ്ങൾ==
*2019 - [[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]] <ref>https://www.asianetnews.com/entertainment-news/lucifer-enters-in-200-crore-club-prkx8v</refref>https://www.asianetnews.com/special-entertainment/first-malayalam-movie-which-collected-one-crore-in-box-office-qhsiuj</ref>
*2022 - [[ബ്രോ ഡാഡി]]
*2025 - [[L2: എംപുരാൻ]] <ref>https://malayalam.indianexpress.com/entertainment/mohanlal-prithviraj-lucifer-2-announcement-live-updates/</ref>
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം - 2006, ([[വാസ്തവം]])
* മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം - 2012 ''([[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]], [[സെല്ലുലോയ്ഡ്]])''<ref>{{Cite web |url=http://www.mathrubhumi.com/movies/malayalam/341777/ |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2013-02-22 |archive-date=2013-02-22 |archive-url=https://web.archive.org/web/20130222175252/http://www.mathrubhumi.com/movies/malayalam/341777/ |url-status=deviated |archivedate=2013-02-22 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20130222175252/http://www.mathrubhumi.com/movies/malayalam/341777/ }}</ref>
==അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
{| class="wikitable sortable" cellpadding="6" style="font-size:95%; text-align:center;"
|- style="background:#ccc; text-align:center;"
! ക്രമ <br>നമ്പർ<br> !! വർഷം !! സിനിമ !! സംവിധായകൻ !! വേഷം !! ഭാഷ !! കുറിപ്പുകൾ
|-
| 1 || rowspan=3|2002 || ''[[നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി|നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ <br>അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി]]'' || [[രാജസേനൻ]] ||അനന്തു || [[മലയാളം]]||
|-
| 2 || ''[[സ്റ്റോപ്പ് വയലൻസ്]]'' || എ. കെ. സാജൻ ||സാത്താൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 3 || ''[[നന്ദനം (ചലച്ചിത്രം)|നന്ദനം]]'' || [[രഞ്ജിത്ത്]] || മനു || [[മലയാളം]]||
|-
| 4 ||rowspan=5| 2003 || ''വെള്ളിത്തിര'' || [[ഭദ്രൻ]] ||രഘുറാം (സ്റ്റൈൽ രാജ്) || [[മലയാളം]]||
|-
| 5 || ''മീരയുടെ ദുഃഖവും <br>മുത്തുവിന്റെ സ്വപ്നവും'' || [[വിനയൻ]] || മുത്തു || [[മലയാളം]]||
|-
| 6 || ''[[സ്വപ്നക്കൂട്]]'' || [[കമൽ]] || കുഞ്ഞുണ്ണി || [[മലയാളം]]||
|-
| 7 || ''അമ്മക്കിളിക്കൂട്'' || പത്മകുമാർ || വിവേക് || [[മലയാളം]]||
|-
| 8 || ''[[ചക്രം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ചക്രം]]'' || [[എ.കെ. ലോഹിതദാസ്]] || ചന്ദ്രഹാസൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 9 || rowspan=4|2004 || ''[[വെള്ളിനക്ഷത്രം (2004-ലെ ചലച്ചിത്രം)|വെള്ളിനക്ഷത്രം]]'' || [[വിനയൻ]] ||വിനോദ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 10 || ''കഥ'' || സുന്ദർ ദാസ് || നന്ദൻ മേനോൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 11 || ''[[സത്യം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സത്യം]]'' || [[വിനയൻ]]|| സഞ്ജീവ് കുമാർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 12 || ''[[അകലെ]]'' || [[ശ്യാമപ്രസാദ്]] || നീൽ || [[മലയാളം]]||
|-
| 13 || rowspan=6| 2005 || ''[[അത്ഭുതദ്വീപ്]]'' || [[വിനയൻ]] || ഹരി || [[മലയാളം]]||
|-
| 14 || ''കനാ കണ്ടേൻ'' || കെ. വി. ആനന്ദ് || മദൻ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 15 || ''[[കൃത്യം (ചലച്ചിത്രം)|കൃത്യം]]'' || വിജി തമ്പി || സത്യ, <br>ക്രിസ്റ്റി ലോപ്പസ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 16 || ''[[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]'' || വി. കെ. പ്രകാശ് || ശേഖർ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 17 ||''[[ദൈവനാമത്തിൽ]]'' || [[ജയരാജ്]] || അൻവർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 18 || ''[[അനന്തഭദ്രം]]'' || [[സന്തോഷ് ശിവൻ]] || ആനന്ദൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 19 || rowspan=7| 2006 || ''[[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]'' || [[ലാൽ ജോസ്]] || ഹരികൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 20 || ''വർഗ്ഗം'' || പത്മകുമാർ || സോളമൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 21 ||'' [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]'' || [[ലാൽ ജോസ്]] || സുകുമാരൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 22 || ''[[വാസ്തവം]]'' || പത്മകുമാർ || ബാലചന്ദ്രൻ|| [[മലയാളം]]|| Won: [[Kerala State Film Award for Best Actor]] - 2006
|-
| 23 || ''പാരിജാതം'' || കെ. ഭാഗ്യരാജ് || സുരേന്ദർ, ശ്രീധർ || [[തമിഴ്]]||
|-
| 24 || ''പകൽ'' || എം. എ. നിഷാദ് || നന്ദകുമാർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 25 ||''[[ഒരുവൻ]]'' || ജീവൻ || വിന്നോ ആനന്ദ് || [[മലയാളം]] ||
|-
| 26 || rowspan=9|2007 || ''മൊഴി'' || രാധാ മോഹൻ || കാർത്തിക്ക് || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 27 ||''അവൻ ചാണ്ടിയുടെ മകൻ'' || [[തുളസീദാസ് (ചലച്ചിത്രസംവിധായകൻ)|തുളസീദാസ്]] || കുര്യൻ ചാണ്ടി|| [[മലയാളം]] ||
|-
| 28 ||''കാക്കി'' || ബിപിൻ പ്രഭാകർ || ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 29 ||''[[വീരാളിപ്പട്ട്]]'' || കുക്കു സുരേന്ദർ || ഹരി || [[മലയാളം]] ||
|-
| 30 ||''സത്തം പോടാതെ''|| വസന്ത് || രവിചന്ദ്രൻ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 31 ||''കണ്ണാമൂച്ചി ഏനടാ'' || വി. പ്രിയ ||ഹരിഷ് വെങ്കടരാമൻ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 32 ||''[[നാദിയ കൊല്ലപ്പെട്ട രാത്രി]]'' || കെ. മധു || സിയ മുസാഫിർ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 33 ||''[[ചോക്കലേറ്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ചോക്കലേറ്റ്]]'' || ഷാഫി || ശ്യാം ബാലഗോപാൽ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 34 ||''[[കങ്കാരു (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കങ്കാരു]]'' || രാജ് ബാബു || ജോസ്കുട്ടി|| [[മലയാളം]]||
|-
| 35 || rowspan=8| 2008 || ''വെള്ളിതിരയ് '' || വിജി || സർവണൻ|| [[തമിഴ്]] ||
|-
| 36 ||''വൺ വെ ടിക്കെറ്റ് ''|| ബിപിൻ പ്രഭാകർ || കുഞ്ഞാപ്പു <br> (ജഹാംഗീർ)|| [[മലയാളം]] ||
|-
| 37 ||''[[തലപ്പാവ്]]'' || [[മധുപാൽ]] || നക്സൽ ജോസഫ് || [[മലയാളം]] ||
|-
| 38 ||''[[തിരക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|തിരക്കഥ]]'' || [[രഞ്ജിത്ത്]] || അക്ബർ അഹ്മെദ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 39 ||''[[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി 20]]'' || [[ജോഷി]] || അതിഥി വേഷം || [[മലയാളം]]||അതിഥി താരം
|-
| 40 ||''അഭിയും നാനും''|| രാധാ മോഹൻ || സുധാകർ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 41 ||''[[മഞ്ചാടിക്കുരു (ചലച്ചിത്രം)|മഞ്ചാടിക്കുരു]]'' || [[അഞ്ജലി മേനോൻ]] || വിക്കി || [[മലയാളം]]||അതിഥി താരം
|-
| 42 || ''[[ലോലിപോപ്പ്]]'' || ഷാഫി || ഫ്രാങ്കോ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 43 || rowspan=6|2009 || ''[[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]'' || വിജി തമ്പി || വിക്കി || [[മലയാളം]]||
|-
| 44 ||''കലണ്ടർ ''|| മഹേഷ് ||ഒള്ളിക്കര സോജപ്പൻ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 45 || ''[[പുതിയ മുഖം]]''|| ദിപൻ || കൃഷ്ണ കുമാർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 46 ||''നിനൈത്താലേ ഇനിക്കും''|| കുമാരവേൽ || ശിവ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 47 ||''[[റോബിൻഹുഡ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റോബിൻഹുഡ്]]'' || [[ജോഷി]] || വെങ്കി <br> (വെങ്കടേഷ്) || [[മലയാളം]] ||
|-
| 48 ||''[[കേരള കഫെ]]''|| ശങ്കർ രാമകൃഷ്നൻ, [[രഞ്ജിത്ത്]] || Leon || [[മലയാളം]] ||
|-
| 49 || rowspan=7|2010 || ''[[പുണ്യം അഹം]]''|| രാജ് നായർ || നാരായണൻ ഉണ്ണി || [[മലയാളം]]||
|-
| 50 || ''താന്തോന്നി'' || ഷീല, ജോർജ് വർഗ്ഗിസ് || വടക്കൻവീട്ടിൽ കൊച്ചുതോമ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 51 ||''പോലീസ് പോലീസ്'' || മൻമോഹൻ || രവികാന്ത് || [[തെലുഗു]]||
|-
| 52 || ''[[പോക്കിരി രാജ]]'' || വൈശാഖ് എബ്രഹാം || സൂര്യ || [[മലയാളം]]||
|-
| 53 || ''[[രാവണൻ (തമിഴ്ചലച്ചിത്രം)|രാവണൻ]]'' || [[മണിരത്നം]] || ദേവ് പ്രകാശ് || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 54 || ''[[അൻവർ]]'' || [[അമൽ നീരദ്]] || അൻവർ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 55 || ''ദി ത്രില്ലർ '' || ബി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ || നിരനജൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 56 || rowspan=9| 2011 || ''[[അർജുനൻ സാക്ഷി]]'' || രഞ്ജിത്ത് ശങ്കർ || റോയ് മാത്യു || [[മലയാളം]] ||
|-
| 57 || ''[[മേക്കപ്പ്മാൻ]]'' || ഷാഫി || അതിഥി വേഷം || [[മലയാളം]] ||
|-
| 58 || [[ഉറുമി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഉറുമി]] || [[സന്തോഷ് ശിവൻ]] || കേലു നായനാർ || [[മലയാളം]] ||
|-
|59 || ''സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്'' || ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി|| ജ്യോതിലാൽ|| [[മലയാളം]] ||
|-
|60 ||''[[മാണിക്ക്യക്കല്ല്]]'' || എം. മോഹനൻ || വിനയചന്ദ്രൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|61|| ''[[മനുഷ്യമൃഗം]]'' || [[ബാബുരാജ്]] || ഡേവിഡ് || [[മലയാളം]]||
|-
|62 || ''[[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]'' || [[ഡി. ബിജു]] || ഡോക്ടർ || [[മലയാളം]]||
|-
|63|| ''[[തേജാഭായ് & ഫാമിലി]]'' || ദീപു കരുണാകരൻ || തേജാഭായ്/റോഷൻ വർമ || [[മലയാളം]]||
|-
|64 || ''[[ഇന്ത്യൻ റുപ്പി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഇന്ത്യൻ റുപ്പി]]'' ||[[രഞ്ജിത്ത്]]|| ജെ.പി. (ജയപ്രകാശ്) || [[മലയാളം]]||
|-
|65|| rowspan=8|2012 || ''[[മാസ്റ്റേഴ്സ്]]'' || [[ജോണി ആന്റണി]] || ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|66 || ''[[ഹീറോ (ചലച്ചിത്രം)|ഹീറോ]]'' || [[ദീപൻ]] || ടാർസൻ ആന്റണി|| [[മലയാളം]]||
|-
|67 || ''[[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]'' || [[അമൽ നീരദ്]] || അതിഥി വേഷം || [[മലയാളം]]||
|-
|68 || ''[[ആകാശത്തിന്റെ നിറം]]'' || [[ഡി. ബിജു]] || ഡോക്ടർ || [[മലയാളം]]||
|-
|69 || [[സിംഹാസനം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സിംഹാസനം]] || [[ഷാജി കൈലാസ്]] || അർജ്ജുൻ മാധവ് || [[മലയാളം]]||
|-
|70 || [[മോളി ആന്റി റോക്ക്സ്]] || [[രഞ്ജിത്ത് ശങ്കർ]] || പ്രണവ് ഐ.ആർ.എസ്. || [[മലയാളം]]||
|-
|71 || [[അയ്യ]] || [[സച്ചിൻ കുന്ദാൾകർ]] || സൂര്യ || [[ഹിന്ദി]]||
|-
|72 || [[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]] || [[ലാൽ ജോസ്]] || രവി തരംഗൻ || [[മലയാളം]]||Won: [[Kerala State Film Award for Best Actor]] - 2012
|-
| 73 ||rowspan=4|2013 || [[സെല്ലുലോയിഡ്]]<ref>{{cite news|title = സിനിമ|url = http://malayalamvaarika.com/2013/march/08/essay4.pdf|publisher = [[മലയാളം വാരിക]]|date = 2013 മാർച്ച് 08|accessdate = 2013 ജൂൺ 10|language = മലയാളം|archive-date = 2016-03-06|archive-url = https://web.archive.org/web/20160306112038/http://malayalamvaarika.com/2013/march/08/essay4.pdf|url-status = dead}}</ref> || [[കമൽ]] || ജെ.സി. ഡാനിയൽ || മലയാളം||Won: [[Kerala State Film Award for Best Actor]] - 2012
|-
| 74 || [[മുംബൈ പോലീസ്]] || [[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്]] || ആന്റണി മോസസ് || മലയാളം||
|-
| 75 || [[ഔറംഗസേബ് (ചലച്ചിത്രം)|ഔറംഗസേബ്]] || [[അതുൽ സബർവാൾ]] || ആര്യ ഫൊഗട്ട് || ഹിന്ദി||
|-
| 76 || [[മെമ്മറീസ്]] || [[ജിത്തു ജോസഫ്]] || സാം അലക്സ് || മലയാളം||
|-
| 77 || rowspan=6|2014 || [[ലണ്ടൻ ബ്രിഡ്ജ്(ചലച്ചിത്രം)|ലണ്ടൻ ബ്രിഡ്ജ്]] || അനിൽ സി മേനോൻ || വിജയ് ദാസ് || മലയാളം||
|-
| 78 || [[സെവൻത് ഡേ (ചലച്ചിത്രം)|സെവൻത് ഡേ]] || ശ്യാംധർ || ഡേവിഡ് എബ്രഹാം / ക്രിസ്റ്റഫർ മോറിയാർട്ടി || [[മലയാളം]]||
|-
| 79 || [[മുന്നറിയിപ്പ്]] || [[വേണു]] || ചാക്കോച്ചൻ|| [[മലയാളം]]||അതിഥി താരം
|-
| 80 || [[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ]] || [[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ]] || കൃഷ്ണനുണ്ണി|| [[മലയാളം]]||
|-
| 80 || [[ടമാർ പഠാർ]] || [[ദിലീഷ് നായർ]] || ACP പൗരൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 81 || [[കാവ്യതലൈവൻ]] || [[വസന്തബാലൻ]] || Melachivilberi Gomathinayagam Pillai || [[തമിഴ്]]||
|-
| 82 || rowspan=5|2015 || [[പിക്കറ്റ് 43]] || [[മേജർ രവി]] || ഹവിൽദാർ ഹരീന്ദ്രൻ നായർ || മലയാളം||
|-
| 83 || [[ഇവിടെ]] || [[ശ്യാമപ്രസാദ്]] || വരുൺ ബ്ലൈക് || [[മലയാളം]]||
|-
| 84 || [[ഡബിൾ ബാരൽ]] || [[ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി]] || പാഞ്ചോ || [[മലയാളം]]||
|-
| 85 || [[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ]] || [[ആർ.എസ്. വിമൽി]] || മൊയ്തീൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 86 || [[അനാർക്കലി (2015- ലെ ചലച്ചിത്രം)|അനാർക്കലി]] || [[സച്ചി]] || ശന്തനു|| [[മലയാളം]]||
[[87.]] [[അമർ അക്ബർ അന്തോണി]] (2015-ലെ ചലച്ചിത്രം) നാദിർഷാ
|-
| 87 || rowspan=4|2016 || [[പാവാട (ചലച്ചിത്രം)|പാവാട]] || [[ജി.മാർത്താണ്ഡൻ]] ||'പാമ്പ്' ജോയ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 88 || [[ഡാർവിന്റെ പരിണാമം]] || [[ജിജോ ആൻ്റണി]] || അനിൽ ആന്റോ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 89 || [[ജെയിംസ് & ആലീസ്]] || [[സുജിത് വാസുദേവ്]] ||ജെയിംസ്|| [[മലയാളം]]||
|-
| 90 || [[ഊഴം (ചലച്ചിത്രം)|ഊഴം]] || [[ജിത്തു ജോസഫ്]] ||സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തി|| [[മലയാളം]]||
|-
| 91 || rowspan=5|2017 || [[എസ്ര (ചലച്ചിത്രം)| എസ്ര]] || [[ജെയ് കെ.]] ||രഞ്ജൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 92 || [[ടിയാൻ (ചലച്ചിത്രം)|ടിയാൻ]] || [[ജിയെൻ കൃഷ്ണകുമാർ]] ||അസ്ലൻ മുഹമ്മദ്|| [[മലയാളം]]||
|-
| 93 || [[ആദം ജോൺ]] || [[ജിനു വി. എബ്രഹാം ]] ||ആദം ജോൺ പോത്തൻ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 94 || [[നാം ശബാന]] || [[ശിവം നായർ]] ||ടോണി / മിഖായിൽ || [[ഹിന്ദി]]||
|-
| 95 || [[വിമാനം (ചലച്ചിത്രം)|വിമാനം]] || [[പ്രദീപ് എം നായർ]] ||സജി തോമസ്|| [[മലയാളം]]||
|-
| 96 || rowspan=3|2018 || [[മൈ സ്റ്റോറി]] || [[റോഷ്നി ദിനകർ ]] ||ജയ് കൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 97 || [[കൂടെ]] || [[അഞ്ജലി മേനോൻ]] ||ജോഷ്വ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 98 || രണം || [[നിർമൽ സഹദേവ്]] ||ആദി || [[മലയാളം]]||
|-
| 98 ||rowspan=5|2019 ||[[9 (2018 ചലച്ചിത്രം)|9]] || [[ജെനുസ് മുഹമ്മദ്]] ||Dr.ആൽബർട്ട് ലൂയിസ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 99||''[[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]]''||പൃഥ്വിരാജ് || സായിദ് മസൂദ് ||[[മലയാളം]]||
|-
|100||''[[പതിനെട്ടാം പടി]]''||[[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]] || അശ്വിൻ വാസുദേവ് (അതിഥി വേഷം)|| [[മലയാളം]]||
|-
|101|| ''[[ബ്രദേഴ്സ് ഡേ]]''|| || റോണി || [[മലയാളം]]||
|-
|102|| ''ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ്''||ലാൽ ജൂനിയർ || സൂപ്പർസ്റ്റാർ ഹരീന്ദ്രൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|103|| 2020 || ''[[അയ്യപ്പനും കോശിയും]]'' ||[[സച്ചി]]|| കോശി കുര്യൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|104|| rowspan="4" | 2021 || ''[[കോൾഡ് കേസ്]]''||തനു ബാലക് || എ.സി.പി. സത്യജിത്ത് ||[[മലയാളം]]||rowspan=3|[[ആമസോൺ പ്രൈം വീഡിയോ|ആമസോൺ പ്രൈം വീഡിയോയിൽ]] റിലീസ്
|-
|105|| ''കുരുതി''||മനു വാര്യർ|| ലാക്ക്||[[മലയാളം]]||
|-
|106||''[[ഭ്രമം]]'' ||രവി കെ. ചന്ദ്രൻ||റേ മാത്യൂസ് ||[[മലയാളം]]||
|-
|107||''സ്റ്റാർ''||ഡോമിൻ ഡിസിൽവ|| ഡോ. ഡെറിക്ക്||[[മലയാളം]]|| അതിഥി സാന്നിധ്യം
|-
|108|| rowspan="6" | 2022||''[[ബ്രോ ഡാഡി]]''||പൃഥ്വിരാജ്||ഈശോ കാറ്റാടി||[[മലയാളം]]||[[ഹോട്ട്സ്റ്റാർ|ഡിസ്നി+ ഹോട്ട്സ്റ്റാർ]]-ൽ റിലീസ്
|-
|109||''[[ജനഗണമന (ചലച്ചിത്രം)|ജനഗണമന]]''||ഡിജോ ജോസ് ആന്റണി||അരവിന്ദ് സ്വാമിനാഥൻ||[[മലയാളം]]||||
|-
|110||''[[കടുവ (ചലച്ചിത്രം)|കടുവ]]''||[[ഷാജി കൈലാസ്]]||കടുവക്കുന്നേൽ കുര്യാച്ചൻ||[[മലയാളം]]||||
|-
|111||''തീർപ്പ്''||രതീഷ് അമ്പാട്ട്||അബ്ദുള്ള മരക്കാർ||[[മലയാളം]]||||
|-
|112||''[[ഗോൾഡ് (മലയാള ചലച്ചിത്രം)|ഗോൾഡ്]]''||[[അൽഫോൺസ് പുത്രൻ]]||ജോഷി എസ്. കുഞ്ഞൻ||[[മലയാളം]]||||
|-
|113||''കാപ്പ''||[[ഷാജി കൈലാസ്]]||കോട്ട മധു||[[മലയാളം]]||||
|-
|114||2023||''[[സലാർ: ഭാഗം 1]]''||പ്രശാന്ത് നീൽ||വർദ്ധരാജ മാന്നാർ / ശിവ മാന്നാർ||[[തെലുങ്ക്]]||||
|-
|115|| rowspan="3" | 2024||''[[ബഡേ മിയാൻ ചോട്ടെ മിയാൻ (2024ലെ ചലച്ചിത്രം)|ബഡേ മിയാൻ ഛോട്ടേ മിയാൻ]]''||അലി അബ്ബാസ് സഫർ||കബീർ||[[ഹിന്ദി]]||||
|-
|116
|[[ആടുജീവിതം (ചലച്ചിത്രം)|ആടുജീവിതം]]<ref>{{Cite web|url=https://www.manoramaonline.com/movies/movie-reviews/2024/03/28/aadujeevitham-movie-review-in-malayalam.html|title=‘ഇതിഹാസ’ ജീവിതം; ‘ആടുജീവിതം’ റിവ്യു|access-date=2024-03-28|language=ml}}</ref>
|ബ്ലെസി
|നജീബ്
|മലയാളം
|
|
|-
|117
|[[ഗുരുവായൂർ അമ്പലനടയിൽ]]
|വിപിൻ ദാസ്
|ആനന്ദ്
|മലയാളം
|
|
|-
| 118||2025||''[[L2: എംപുരാൻ]]''||പൃഥ്വിരാജ് || സായിദ് മസൂദ് ||[[മലയാളം]]||||
|-
|}
== പിന്നണിഗായകൻ ==
ഉറുമി പോലുള്ള നിരവധി ഹിറ്റ് സിനിമകൾ നിർമിച്ചു
==അവലംബം==
{{reflist}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{commons category|Prithviraj Sukumaran}}
* {{imdb|id=1335387}}
* [[ട്വിറ്റർ|ട്വിറ്റരിൽ]] നിന്ന് [http://twitter.com/#!/lionheart_ps പൃഥ്വിരാജ്]
[[വർഗ്ഗം:1982-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഒക്ടോബർ 16-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
{{actor-stub}}
r8viem4fsdy2k40cuzs71igitbikfz1
4629055
4629053
2026-06-13T08:55:19Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629055
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Prithviraj Sukumaran}}
{{Otheruses}}
{{Infobox person
| name = പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ
| image =
[[പ്രമാണം:Prithviraj in Thirakkatha (2008).jpg|thumb]]
| caption =
| birth_name =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1982|10|16}}<ref name=birthday>{{cite news|url=http://www.hindu.com/mp/2009/10/15/stories/2009101550960100.htm|title=Prithviraj on a Roll (Turns 27)|date=15 October 2009|work=The Hindu|location=Chennai, India|access-date=2011-10-05|archive-date=2009-10-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20091017220827/http://www.hindu.com/mp/2009/10/15/stories/2009101550960100.htm|url-status=dead}}</ref>
| birth_place = [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കേരളം]]
| death_date =
| death_place =
| alma_mater =
| children = അലംകൃത
| nationality = ഇന്ത്യ
| occupation = [[ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ്]], സിനിമാ നിർമാതാവ്, പിന്നണിഗായകൻ, സംവിധായകൻ
| parents = [[സുകുമാരൻ]]<br>[[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| relatives = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] (സഹോദരൻ)<br>[[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]]
| residence = [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കൊച്ചി]]
| years_active = 2002–മുതൽ
| height = {{height|feet=6|inch=0}}
| spouse = {{marriage|[[സുപ്രിയ മേനോൻ]]|2011}}
}}
കേരളത്തിലെ ഒരു ചലച്ചിത്രനടനാണ് '''പൃഥ്വിരാജ്''' (ജനനം: ഒക്ടോബർ 16 1982<ref name=birthday>{{cite news|url=http://www.hindu.com/mp/2009/10/15/stories/2009101550960100.htm|title=Prithviraj on a Roll (Turns 27)|date=2009 October 15|work=The Hindu|location=Chennai, India}}</ref>). [[മലയാളം]], [[തമിഴ്]], [[ഹിന്ദി]], തെലുഗു, കന്നഡ സിനിമകളിലെ അഭിനയത്തോടൊപ്പം, പിഞ്ഞണിഗായകനും സിനിമാ നിർമ്മാതാവും സംവിധായകനുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
2002 സെപ്റ്റംബർ 13 ന് റിലീസ് ആയ [[രാജസേനൻ ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ അഭിനയരംഗത്തെത്തിയ പൃഥ്വിരാജ് ഇതുവരെ നൂറിൽ ഏറെ ചിത്രങ്ങളിലഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാല് തവണ മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം നേടി.ഒരു തവണ തമിഴ് നാട് സ്റ്റേറ്റ് അവാർഡ് മികച്ച വില്ലന് നേടി.2006ൽ ''[[വാസ്തവം]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിനായിരുന്നു ആദ്യത്തെ സംസ്ഥാന പുരസ്കാരം, 2013 ൽ രണ്ടാമത്തെ സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരവും ലഭിച്ചു. [[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]], [[സെല്ലുലോയിഡ്]] എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ അഭിനയത്തിനായിരുന്നു പുരസ്കാരം.
2005-ൽ ''കനാ കണ്ടേൻ'' എന്ന ചിത്രത്തിലഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് തമിഴ് ചലച്ചിത്രരംഗത്തും അഭിനയിച്ചു തുടങ്ങി. 2010-ൽ ''പോലീസ് പോലീസ്'' എന്ന [[തെലുഗു]] ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ചു. 2012ൽ [[അയ്യ]] എന്ന ഹിന്ദി ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ച് ബോളിവുഡിൽ അരങ്ങേറി.
[[സന്തോഷ് ശിവൻ]], ഷാജി നടേശൻ എന്നിവരുമായ് ചേർന്ന് '''ഓഗസ്റ്റ് സിനിമ''' എന്ന സിനിമാനിർമ്മാണ കമ്പനി നടത്തി. പിന്നീട് 2017ൽ '''പൃഥ്വിരാജ് പ്രൊഡക്ഷൻസ്''' എന്ന പേരിൽ സ്വന്തമായി ചലച്ചിത്ര നിർമാണ കമ്പനി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഓഗസ്റ്റ് സിനിമയിൽ നിന്നും പിന്മാറി.
പൃഥ്വിരാജിന്റെ കന്നി സംവിധാന സംരംഭമായ [[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]] എന്ന ചിത്രം 2019-ൽ പുറത്തിറങ്ങി. 2022-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഹാസ്യ ചിത്രമായ [[ബ്രോ ഡാഡി]] ആണ് രണ്ടാമത് സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രം. മൂന്നാമതായി സംവിധാനം ചെയതത് ലൂസിഫറിൻറെ രണ്ടാം ഭാഗമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രം [[L2: എംപുരാൻ]] ആണ്. മൂന്ന് ചിത്രങ്ങളിലും [[മോഹൻലാൽ]] നായക കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. പൃഥ്വിരാജും പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ എത്തി.
== ജീവിത പശ്ചാത്തലം ==
മലയാളചലച്ചിത്രനടൻ [[സുകുമാരൻ|സുകുമാരന്റെയും]] നടി [[മല്ലിക സുകുമാരൻ|മല്ലികയുടെയും]] മകനായി 1982-ൽ ജനിച്ചു.<ref>[http://www.imdb.com/name/nm1335387/bio ഐ.എം.ഡി.ബി.ൽ നിന്നുള്ള ജീവചരിത്രം]</ref> നടൻ [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്ത്]] ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനാണ്.
[[തിരുവനന്തപുരം]] സൈനിക് സ്കൂളിലും ഭാരതീയ വിദ്യാഭവനിലും പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം [[ഓസ്ട്രേലിയ|ഓസ്ട്രേലിയയിൽ]] വിവര സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ ബിരുദ കോഴ്സിനു ചേർന്നു.<ref>{{Cite web |url=http://www.prithviraj.co.in/about.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2011-05-12 |archive-date=2011-07-21 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110721154450/http://www.prithviraj.co.in/about.html |url-status=dead }}</ref> പഠനം പൂർത്തികരിക്കുന്നതിനു മുൻപേ ചലച്ചിത്രവേദിയിലെത്തി. അഭിനയശൈലിയിൽ പിതാവിനെ മാതൃകയാക്കാതെ തൻ്റേതായ ശൈലി സ്വീകരിച്ചു
[[ബി.ബി.സി.| ബി.ബി.സി.യിൽ]] റിപ്പോർട്ടറായ '''സുപ്രിയ'''യാണ് ഭാര്യ. 2011 ഏപ്രിൽ 25നായിരുന്നു വിവാഹം.
== ചലച്ചിത്ര മേഖല ==
=== മലയാള സിനിമ ===
2002-ൽ [[രഞ്ജിത്ത്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''[[നന്ദനം (ചലച്ചിത്രം)|നന്ദനം]]'' ആയിരുന്നു ആദ്യ ചിത്രം.<ref>{{Cite web |url=http://www.hindu.com/thehindu/mp/2004/05/10/stories/2004051002190100.htm |title=ഹിന്ദുവിൽ നിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ട് |access-date=2010-08-08 |archive-date=2010-10-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20101015103119/http://hindu.com/thehindu/mp/2004/05/10/stories/2004051002190100.htm |url-status=dead }}</ref> സാങ്കേതിക കാരണങ്ങൾ മൂലം ഈ ചിത്രത്തിന്റെ റിലീസ് വൈകി. [[നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി]], [[സ്റ്റോപ്പ് വയലൻസ്]] എന്നിവയ്ക്കു ശേഷമാണ് നന്ദനം പുറത്തിറങ്ങിയത്. 2009 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "പുതിയ മുഖം" എന്ന ചിത്രം വളരെയധികം ശ്രദ്ധ നേടീരുന്നു, അതിന് ശേഷം യംഗ് സൂപ്പർ സ്റ്റാർ (മലയാള സിനിമാ ലോകത്തെ ഭാവി സൂപ്പർ സ്റ്റാർ) എന്ന വിശേഷണത്തിന് അദ്ദേഹം അർഹനായി.
സിനിമാ താരങ്ങളുടെ സംഘടനയായ [[അമ്മ താരസംഘടന|അമ്മയും]] ചലച്ചിത്രവ്യവസായികളുടെ സംഘടനകളും തമ്മിൽ 2004-ൽ രൂക്ഷമായ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ടായ വേളയിൽ [[തിലകൻ]], [[ലാലു അലക്സ്]], [[സുരേഷ് കൃഷ്ണ]] തുടങ്ങിയ താരങ്ങൾക്കൊപ്പം വിമത ചേരിയിൽ നിലയുറപ്പിച്ച് പൃഥ്വിരാജ് വാർത്തകളിൽ ഇടംപിടിച്ചിരുന്നു.<ref>[http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/649023.cms ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ട്]</ref> വിമതരെ അണിനിരത്തി [[വിനയൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[സത്യം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സത്യം]] എന്ന ചിത്രത്തിൽ നായകനും പൃഥ്വിയായിരുന്നു.
2006ൽ [[വാസ്തവം]] എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള സംസ്ഥാന ചലചിത്ര പുരസ്കാരം നേടുമ്പോൾ ആ പുരസ്കാരം നേടുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തി എന്ന നേട്ടത്തിനും കൂടി അദ്ദേഹം അർഹനായി. 2013 ൽ [[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]], [[സെല്ലുലോയിഡ്]] എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ അഭിനയത്തിന് തന്റെ രണ്ടാമത്തെ സംസ്ഥാന ചലചിത്ര പുരസ്കാരത്തിലൂടെ ഈ അവാർഡ് രണ്ട് തവണ നേടുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയായി പൃഥ്വിരാജ്.<ref>http://www.asianetnews.tv/news-updates/94-entertainment/5514-prithviraj-got-state-film-award {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130225052229/http://www.asianetnews.tv/news-updates/94-entertainment/5514-prithviraj-got-state-film-award |date=2013-02-25 }} പൃഥ്വിരാജും പ്രേക്ഷകരും തമ്മിൽ</ref>
=== തമിഴ് സിനിമ ===
2005 ൽ കനാകണ്ടേൻ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ തമിഴ് ചലച്ചിത്ര മേഖലയിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.
2007 ൽ 3 തമിഴ് ചിത്രങ്ങളാണ് പൃഥ്വിയുടേതായ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഇതിൽ [[മൊഴി]]യിലെ പ്രകടനം ജനശ്രദ്ധ നേടി.
2008 ൽ ഉദയനാണ് താരം എന്ന മലയാളചിത്രത്തിന്റെ തമിഴ് റീമേക്കായ വെള്ളിത്തിരെയിൽ നായകനായി പൃഥ്വി എത്തി.
2009 ൽ ക്ലാസ്മേറ്റ്സിന്റെ തമിഴ് പതിപ്പായ നിനയ്ത്താലെ ഇനിയിക്കും പുറത്തിറങ്ങി. വസന്തബാലന്റെ ബിഗ് ബജറ്റ് ചിത്രമായ [[കാവ്യതലൈവൻ]] ആണ് പൃഥ്വിയുടെ മറ്റൊരു തമിഴ് ചിത്രം.
=== തെലുഗു സിനിമ ===
2010 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ പോലീസ് പോലീസ് എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് തെലുംഗ് ചലചിത്ര മേഖലയിൽ അരങ്ങേറുന്നത്. പിന്നീട് [[അനന്തഭദ്രം]], [[റോബിൻഹുഡ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റോബിൻഹുഡ്]], [[ഉറുമി (ചലച്ചിത്രം)|ഉറുമി]] തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ തെലുംഗിലേയ്ക്ക് ഡബ്ബ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
=== ഹിന്ദി സിനിമ ===
പൃഥ്വീരാജിന്റെ ആദ്യ ഹിന്ദി ചിത്രമായ ''[[അയ്യ]]'' 2012 ഒക്ടോബർ 12 ന് പുറത്തിറങ്ങി. [[റാണി മുഖർജി]]യെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമാക്കി [[സച്ചിൻ കുന്ദാൾക്കർ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രം പക്ഷെ ബോക്സോഫീസിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച വിജയം നേടിയിരുന്നില്ല. ആദ്യ ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിനു പൃഥ്വിരാജ് തയ്യാറായിരുന്നു. [[അതുൽ സബർവാൾ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''ഔറംഗസേബ്'' ആണ് ചിത്രം. [[Yashraj Films|യാഷ് രാജ് ഫിലിംസ്]] നിർമ്മിച്ച ചിത്രത്തിൽ [[Arjun Kapoor|അർജുൻ കപൂറാണ്]] മറ്റൊരു പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചത്.<ref>{{cite web|url=http://www.bollywoodhungama.com/news/1451751/Prithviraj-to-star-in-YRFs-Aurangzeb |title=Prithviraj to star in YRF's Aurangzeb |publisher=BollywoodHungama.com |date=2012-06-12 |accessdate=2012-07-17}}</ref>
==സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രങ്ങൾ==
*2019 - [[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]] <ref>https://www.asianetnews.com/entertainment-news/lucifer-enters-in-200-crore-club-prkx8v</refref>https://www.asianetnews.com/special-entertainment/first-malayalam-movie-which-collected-one-crore-in-box-office-qhsiuj</ref>
*2022 - [[ബ്രോ ഡാഡി]]
*2025 - [[L2: എംപുരാൻ]] <ref>https://malayalam.indianexpress.com/entertainment/mohanlal-prithviraj-lucifer-2-announcement-live-updates/</ref>
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം - 2006, ([[വാസ്തവം]])
* മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം - 2012 ''([[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]], [[സെല്ലുലോയ്ഡ്]])''<ref>{{Cite web |url=http://www.mathrubhumi.com/movies/malayalam/341777/ |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2013-02-22 |archive-date=2013-02-22 |archive-url=https://web.archive.org/web/20130222175252/http://www.mathrubhumi.com/movies/malayalam/341777/ |url-status=deviated |archivedate=2013-02-22 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20130222175252/http://www.mathrubhumi.com/movies/malayalam/341777/ }}</ref>
==അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
{| class="wikitable sortable" cellpadding="6" style="font-size:95%; text-align:center;"
|- style="background:#ccc; text-align:center;"
! ക്രമ <br>നമ്പർ<br> !! വർഷം !! സിനിമ !! സംവിധായകൻ !! വേഷം !! ഭാഷ !! കുറിപ്പുകൾ
|-
| 1 || rowspan=3|2002 || ''[[നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി|നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരൻ <br>അവനുണ്ടൊരു രാജകുമാരി]]'' || [[രാജസേനൻ]] ||അനന്തു || [[മലയാളം]]||
|-
| 2 || ''[[സ്റ്റോപ്പ് വയലൻസ്]]'' || എ. കെ. സാജൻ ||സാത്താൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 3 || ''[[നന്ദനം (ചലച്ചിത്രം)|നന്ദനം]]'' || [[രഞ്ജിത്ത്]] || മനു || [[മലയാളം]]||
|-
| 4 ||rowspan=5| 2003 || ''വെള്ളിത്തിര'' || [[ഭദ്രൻ]] ||രഘുറാം (സ്റ്റൈൽ രാജ്) || [[മലയാളം]]||
|-
| 5 || ''മീരയുടെ ദുഃഖവും <br>മുത്തുവിന്റെ സ്വപ്നവും'' || [[വിനയൻ]] || മുത്തു || [[മലയാളം]]||
|-
| 6 || ''[[സ്വപ്നക്കൂട്]]'' || [[കമൽ]] || കുഞ്ഞുണ്ണി || [[മലയാളം]]||
|-
| 7 || ''അമ്മക്കിളിക്കൂട്'' || പത്മകുമാർ || വിവേക് || [[മലയാളം]]||
|-
| 8 || ''[[ചക്രം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ചക്രം]]'' || [[എ.കെ. ലോഹിതദാസ്]] || ചന്ദ്രഹാസൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 9 || rowspan=4|2004 || ''[[വെള്ളിനക്ഷത്രം (2004-ലെ ചലച്ചിത്രം)|വെള്ളിനക്ഷത്രം]]'' || [[വിനയൻ]] ||വിനോദ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 10 || ''കഥ'' || സുന്ദർ ദാസ് || നന്ദൻ മേനോൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 11 || ''[[സത്യം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സത്യം]]'' || [[വിനയൻ]]|| സഞ്ജീവ് കുമാർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 12 || ''[[അകലെ]]'' || [[ശ്യാമപ്രസാദ്]] || നീൽ || [[മലയാളം]]||
|-
| 13 || rowspan=6| 2005 || ''[[അത്ഭുതദ്വീപ്]]'' || [[വിനയൻ]] || ഹരി || [[മലയാളം]]||
|-
| 14 || ''കനാ കണ്ടേൻ'' || കെ. വി. ആനന്ദ് || മദൻ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 15 || ''[[കൃത്യം (ചലച്ചിത്രം)|കൃത്യം]]'' || വിജി തമ്പി || സത്യ, <br>ക്രിസ്റ്റി ലോപ്പസ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 16 || ''[[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]'' || വി. കെ. പ്രകാശ് || ശേഖർ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 17 ||''[[ദൈവനാമത്തിൽ]]'' || [[ജയരാജ്]] || അൻവർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 18 || ''[[അനന്തഭദ്രം]]'' || [[സന്തോഷ് ശിവൻ]] || ആനന്ദൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 19 || rowspan=7| 2006 || ''[[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]'' || [[ലാൽ ജോസ്]] || ഹരികൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 20 || ''വർഗ്ഗം'' || പത്മകുമാർ || സോളമൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 21 ||'' [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]'' || [[ലാൽ ജോസ്]] || സുകുമാരൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 22 || ''[[വാസ്തവം]]'' || പത്മകുമാർ || ബാലചന്ദ്രൻ|| [[മലയാളം]]|| Won: [[Kerala State Film Award for Best Actor]] - 2006
|-
| 23 || ''പാരിജാതം'' || കെ. ഭാഗ്യരാജ് || സുരേന്ദർ, ശ്രീധർ || [[തമിഴ്]]||
|-
| 24 || ''പകൽ'' || എം. എ. നിഷാദ് || നന്ദകുമാർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 25 ||''[[ഒരുവൻ]]'' || ജീവൻ || വിന്നോ ആനന്ദ് || [[മലയാളം]] ||
|-
| 26 || rowspan=9|2007 || ''മൊഴി'' || രാധാ മോഹൻ || കാർത്തിക്ക് || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 27 ||''അവൻ ചാണ്ടിയുടെ മകൻ'' || [[തുളസീദാസ് (ചലച്ചിത്രസംവിധായകൻ)|തുളസീദാസ്]] || കുര്യൻ ചാണ്ടി|| [[മലയാളം]] ||
|-
| 28 ||''കാക്കി'' || ബിപിൻ പ്രഭാകർ || ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 29 ||''[[വീരാളിപ്പട്ട്]]'' || കുക്കു സുരേന്ദർ || ഹരി || [[മലയാളം]] ||
|-
| 30 ||''സത്തം പോടാതെ''|| വസന്ത് || രവിചന്ദ്രൻ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 31 ||''കണ്ണാമൂച്ചി ഏനടാ'' || വി. പ്രിയ ||ഹരിഷ് വെങ്കടരാമൻ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 32 ||''[[നാദിയ കൊല്ലപ്പെട്ട രാത്രി]]'' || കെ. മധു || സിയ മുസാഫിർ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 33 ||''[[ചോക്കലേറ്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ചോക്കലേറ്റ്]]'' || ഷാഫി || ശ്യാം ബാലഗോപാൽ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 34 ||''[[കങ്കാരു (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കങ്കാരു]]'' || രാജ് ബാബു || ജോസ്കുട്ടി|| [[മലയാളം]]||
|-
| 35 || rowspan=8| 2008 || ''വെള്ളിതിരയ് '' || വിജി || സർവണൻ|| [[തമിഴ്]] ||
|-
| 36 ||''വൺ വെ ടിക്കെറ്റ് ''|| ബിപിൻ പ്രഭാകർ || കുഞ്ഞാപ്പു <br> (ജഹാംഗീർ)|| [[മലയാളം]] ||
|-
| 37 ||''[[തലപ്പാവ്]]'' || [[മധുപാൽ]] || നക്സൽ ജോസഫ് || [[മലയാളം]] ||
|-
| 38 ||''[[തിരക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|തിരക്കഥ]]'' || [[രഞ്ജിത്ത്]] || അക്ബർ അഹ്മെദ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 39 ||''[[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി 20]]'' || [[ജോഷി]] || അതിഥി വേഷം || [[മലയാളം]]||അതിഥി താരം
|-
| 40 ||''അഭിയും നാനും''|| രാധാ മോഹൻ || സുധാകർ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 41 ||''[[മഞ്ചാടിക്കുരു (ചലച്ചിത്രം)|മഞ്ചാടിക്കുരു]]'' || [[അഞ്ജലി മേനോൻ]] || വിക്കി || [[മലയാളം]]||അതിഥി താരം
|-
| 42 || ''[[ലോലിപോപ്പ്]]'' || ഷാഫി || ഫ്രാങ്കോ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 43 || rowspan=6|2009 || ''[[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]'' || വിജി തമ്പി || വിക്കി || [[മലയാളം]]||
|-
| 44 ||''കലണ്ടർ ''|| മഹേഷ് ||ഒള്ളിക്കര സോജപ്പൻ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 45 || ''[[പുതിയ മുഖം]]''|| ദിപൻ || കൃഷ്ണ കുമാർ || [[മലയാളം]]||
|-
| 46 ||''നിനൈത്താലേ ഇനിക്കും''|| കുമാരവേൽ || ശിവ || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 47 ||''[[റോബിൻഹുഡ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റോബിൻഹുഡ്]]'' || [[ജോഷി]] || വെങ്കി <br> (വെങ്കടേഷ്) || [[മലയാളം]] ||
|-
| 48 ||''[[കേരള കഫെ]]''|| ശങ്കർ രാമകൃഷ്നൻ, [[രഞ്ജിത്ത്]] || Leon || [[മലയാളം]] ||
|-
| 49 || rowspan=7|2010 || ''[[പുണ്യം അഹം]]''|| രാജ് നായർ || നാരായണൻ ഉണ്ണി || [[മലയാളം]]||
|-
| 50 || ''താന്തോന്നി'' || ഷീല, ജോർജ് വർഗ്ഗിസ് || വടക്കൻവീട്ടിൽ കൊച്ചുതോമ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 51 ||''പോലീസ് പോലീസ്'' || മൻമോഹൻ || രവികാന്ത് || [[തെലുഗു]]||
|-
| 52 || ''[[പോക്കിരി രാജ]]'' || വൈശാഖ് എബ്രഹാം || സൂര്യ || [[മലയാളം]]||
|-
| 53 || ''[[രാവണൻ (തമിഴ്ചലച്ചിത്രം)|രാവണൻ]]'' || [[മണിരത്നം]] || ദേവ് പ്രകാശ് || [[തമിഴ്]] ||
|-
| 54 || ''[[അൻവർ]]'' || [[അമൽ നീരദ്]] || അൻവർ || [[മലയാളം]] ||
|-
| 55 || ''ദി ത്രില്ലർ '' || ബി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ || നിരനജൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 56 || rowspan=9| 2011 || ''[[അർജുനൻ സാക്ഷി]]'' || രഞ്ജിത്ത് ശങ്കർ || റോയ് മാത്യു || [[മലയാളം]] ||
|-
| 57 || ''[[മേക്കപ്പ്മാൻ]]'' || ഷാഫി || അതിഥി വേഷം || [[മലയാളം]] ||
|-
| 58 || [[ഉറുമി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഉറുമി]] || [[സന്തോഷ് ശിവൻ]] || കേലു നായനാർ || [[മലയാളം]] ||
|-
|59 || ''സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്'' || ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി|| ജ്യോതിലാൽ|| [[മലയാളം]] ||
|-
|60 ||''[[മാണിക്ക്യക്കല്ല്]]'' || എം. മോഹനൻ || വിനയചന്ദ്രൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|61|| ''[[മനുഷ്യമൃഗം]]'' || [[ബാബുരാജ്]] || ഡേവിഡ് || [[മലയാളം]]||
|-
|62 || ''[[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]'' || [[ഡി. ബിജു]] || ഡോക്ടർ || [[മലയാളം]]||
|-
|63|| ''[[തേജാഭായ് & ഫാമിലി]]'' || ദീപു കരുണാകരൻ || തേജാഭായ്/റോഷൻ വർമ || [[മലയാളം]]||
|-
|64 || ''[[ഇന്ത്യൻ റുപ്പി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഇന്ത്യൻ റുപ്പി]]'' ||[[രഞ്ജിത്ത്]]|| ജെ.പി. (ജയപ്രകാശ്) || [[മലയാളം]]||
|-
|65|| rowspan=8|2012 || ''[[മാസ്റ്റേഴ്സ്]]'' || [[ജോണി ആന്റണി]] || ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|66 || ''[[ഹീറോ (ചലച്ചിത്രം)|ഹീറോ]]'' || [[ദീപൻ]] || ടാർസൻ ആന്റണി|| [[മലയാളം]]||
|-
|67 || ''[[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]'' || [[അമൽ നീരദ്]] || അതിഥി വേഷം || [[മലയാളം]]||
|-
|68 || ''[[ആകാശത്തിന്റെ നിറം]]'' || [[ഡി. ബിജു]] || ഡോക്ടർ || [[മലയാളം]]||
|-
|69 || [[സിംഹാസനം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|സിംഹാസനം]] || [[ഷാജി കൈലാസ്]] || അർജ്ജുൻ മാധവ് || [[മലയാളം]]||
|-
|70 || [[മോളി ആന്റി റോക്ക്സ്]] || [[രഞ്ജിത്ത് ശങ്കർ]] || പ്രണവ് ഐ.ആർ.എസ്. || [[മലയാളം]]||
|-
|71 || [[അയ്യ]] || [[സച്ചിൻ കുന്ദാൾകർ]] || സൂര്യ || [[ഹിന്ദി]]||
|-
|72 || [[അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ]] || [[ലാൽ ജോസ്]] || രവി തരംഗൻ || [[മലയാളം]]||Won: [[Kerala State Film Award for Best Actor]] - 2012
|-
| 73 ||rowspan=4|2013 || [[സെല്ലുലോയിഡ്]]<ref>{{cite news|title = സിനിമ|url = http://malayalamvaarika.com/2013/march/08/essay4.pdf|publisher = [[മലയാളം വാരിക]]|date = 2013 മാർച്ച് 08|accessdate = 2013 ജൂൺ 10|language = മലയാളം|archive-date = 2016-03-06|archive-url = https://web.archive.org/web/20160306112038/http://malayalamvaarika.com/2013/march/08/essay4.pdf|url-status = dead}}</ref> || [[കമൽ]] || ജെ.സി. ഡാനിയൽ || മലയാളം||Won: [[Kerala State Film Award for Best Actor]] - 2012
|-
| 74 || [[മുംബൈ പോലീസ്]] || [[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്]] || ആന്റണി മോസസ് || മലയാളം||
|-
| 75 || [[ഔറംഗസേബ് (ചലച്ചിത്രം)|ഔറംഗസേബ്]] || [[അതുൽ സബർവാൾ]] || ആര്യ ഫൊഗട്ട് || ഹിന്ദി||
|-
| 76 || [[മെമ്മറീസ്]] || [[ജിത്തു ജോസഫ്]] || സാം അലക്സ് || മലയാളം||
|-
| 77 || rowspan=6|2014 || [[ലണ്ടൻ ബ്രിഡ്ജ്(ചലച്ചിത്രം)|ലണ്ടൻ ബ്രിഡ്ജ്]] || അനിൽ സി മേനോൻ || വിജയ് ദാസ് || മലയാളം||
|-
| 78 || [[സെവൻത് ഡേ (ചലച്ചിത്രം)|സെവൻത് ഡേ]] || ശ്യാംധർ || ഡേവിഡ് എബ്രഹാം / ക്രിസ്റ്റഫർ മോറിയാർട്ടി || [[മലയാളം]]||
|-
| 79 || [[മുന്നറിയിപ്പ്]] || [[വേണു]] || ചാക്കോച്ചൻ|| [[മലയാളം]]||അതിഥി താരം
|-
| 80 || [[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ]] || [[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ]] || കൃഷ്ണനുണ്ണി|| [[മലയാളം]]||
|-
| 80 || [[ടമാർ പഠാർ]] || [[ദിലീഷ് നായർ]] || ACP പൗരൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 81 || [[കാവ്യതലൈവൻ]] || [[വസന്തബാലൻ]] || Melachivilberi Gomathinayagam Pillai || [[തമിഴ്]]||
|-
| 82 || rowspan=5|2015 || [[പിക്കറ്റ് 43]] || [[മേജർ രവി]] || ഹവിൽദാർ ഹരീന്ദ്രൻ നായർ || മലയാളം||
|-
| 83 || [[ഇവിടെ]] || [[ശ്യാമപ്രസാദ്]] || വരുൺ ബ്ലൈക് || [[മലയാളം]]||
|-
| 84 || [[ഡബിൾ ബാരൽ]] || [[ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി]] || പാഞ്ചോ || [[മലയാളം]]||
|-
| 85 || [[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ]] || [[ആർ.എസ്. വിമൽി]] || മൊയ്തീൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 86 || [[അനാർക്കലി (2015- ലെ ചലച്ചിത്രം)|അനാർക്കലി]] || [[സച്ചി]] || ശന്തനു|| [[മലയാളം]]||
[[87.]] [[അമർ അക്ബർ അന്തോണി]] (2015-ലെ ചലച്ചിത്രം) നാദിർഷാ
|-
| 87 || rowspan=4|2016 || [[പാവാട (ചലച്ചിത്രം)|പാവാട]] || [[ജി.മാർത്താണ്ഡൻ]] ||'പാമ്പ്' ജോയ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 88 || [[ഡാർവിന്റെ പരിണാമം]] || [[ജിജോ ആൻ്റണി]] || അനിൽ ആന്റോ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 89 || [[ജെയിംസ് & ആലീസ്]] || [[സുജിത് വാസുദേവ്]] ||ജെയിംസ്|| [[മലയാളം]]||
|-
| 90 || [[ഊഴം (ചലച്ചിത്രം)|ഊഴം]] || [[ജിത്തു ജോസഫ്]] ||സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തി|| [[മലയാളം]]||
|-
| 91 || rowspan=5|2017 || [[എസ്ര (ചലച്ചിത്രം)| എസ്ര]] || [[ജെയ് കെ.]] ||രഞ്ജൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 92 || [[ടിയാൻ (ചലച്ചിത്രം)|ടിയാൻ]] || [[ജിയെൻ കൃഷ്ണകുമാർ]] ||അസ്ലൻ മുഹമ്മദ്|| [[മലയാളം]]||
|-
| 93 || [[ആദം ജോൺ]] || [[ജിനു വി. എബ്രഹാം ]] ||ആദം ജോൺ പോത്തൻ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 94 || [[നാം ശബാന]] || [[ശിവം നായർ]] ||ടോണി / മിഖായിൽ || [[ഹിന്ദി]]||
|-
| 95 || [[വിമാനം (ചലച്ചിത്രം)|വിമാനം]] || [[പ്രദീപ് എം നായർ]] ||സജി തോമസ്|| [[മലയാളം]]||
|-
| 96 || rowspan=3|2018 || [[മൈ സ്റ്റോറി]] || [[റോഷ്നി ദിനകർ ]] ||ജയ് കൃഷ്ണൻ || [[മലയാളം]]||
|-
| 97 || [[കൂടെ]] || [[അഞ്ജലി മേനോൻ]] ||ജോഷ്വ|| [[മലയാളം]]||
|-
| 98 || രണം || [[നിർമൽ സഹദേവ്]] ||ആദി || [[മലയാളം]]||
|-
| 98 ||rowspan=5|2019 ||[[9 (2018 ചലച്ചിത്രം)|9]] || [[ജെനുസ് മുഹമ്മദ്]] ||Dr.ആൽബർട്ട് ലൂയിസ് || [[മലയാളം]]||
|-
| 99||''[[ലൂസിഫർ (ചലച്ചിത്രം)|ലൂസിഫർ]]''||പൃഥ്വിരാജ് || സായിദ് മസൂദ് ||[[മലയാളം]]||
|-
|100||''[[പതിനെട്ടാം പടി]]''||[[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]] || അശ്വിൻ വാസുദേവ് (അതിഥി വേഷം)|| [[മലയാളം]]||
|-
|101|| ''[[ബ്രദേഴ്സ് ഡേ]]''|| || റോണി || [[മലയാളം]]||
|-
|102|| ''ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ്''||ലാൽ ജൂനിയർ || സൂപ്പർസ്റ്റാർ ഹരീന്ദ്രൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|103|| 2020 || ''[[അയ്യപ്പനും കോശിയും]]'' ||[[സച്ചി]]|| കോശി കുര്യൻ || [[മലയാളം]]||
|-
|104|| rowspan="4" | 2021 || ''[[കോൾഡ് കേസ്]]''||തനു ബാലക് || എ.സി.പി. സത്യജിത്ത് ||[[മലയാളം]]||rowspan=3|[[ആമസോൺ പ്രൈം വീഡിയോ|ആമസോൺ പ്രൈം വീഡിയോയിൽ]] റിലീസ്
|-
|105|| ''കുരുതി''||മനു വാര്യർ|| ലാക്ക്||[[മലയാളം]]||
|-
|106||''[[ഭ്രമം]]'' ||രവി കെ. ചന്ദ്രൻ||റേ മാത്യൂസ് ||[[മലയാളം]]||
|-
|107||''സ്റ്റാർ''||ഡോമിൻ ഡിസിൽവ|| ഡോ. ഡെറിക്ക്||[[മലയാളം]]|| അതിഥി സാന്നിധ്യം
|-
|108|| rowspan="6" | 2022||''[[ബ്രോ ഡാഡി]]''||പൃഥ്വിരാജ്||ഈശോ കാറ്റാടി||[[മലയാളം]]||[[ഹോട്ട്സ്റ്റാർ|ഡിസ്നി+ ഹോട്ട്സ്റ്റാർ]]-ൽ റിലീസ്
|-
|109||''[[ജനഗണമന (ചലച്ചിത്രം)|ജനഗണമന]]''||ഡിജോ ജോസ് ആന്റണി||അരവിന്ദ് സ്വാമിനാഥൻ||[[മലയാളം]]||||
|-
|110||''[[കടുവ (ചലച്ചിത്രം)|കടുവ]]''||[[ഷാജി കൈലാസ്]]||കടുവക്കുന്നേൽ കുര്യാച്ചൻ||[[മലയാളം]]||||
|-
|111||''തീർപ്പ്''||രതീഷ് അമ്പാട്ട്||അബ്ദുള്ള മരക്കാർ||[[മലയാളം]]||||
|-
|112||''[[ഗോൾഡ് (മലയാള ചലച്ചിത്രം)|ഗോൾഡ്]]''||[[അൽഫോൺസ് പുത്രൻ]]||ജോഷി എസ്. കുഞ്ഞൻ||[[മലയാളം]]||||
|-
|113||''കാപ്പ''||[[ഷാജി കൈലാസ്]]||കോട്ട മധു||[[മലയാളം]]||||
|-
|114||2023||''[[സലാർ: ഭാഗം 1]]''||പ്രശാന്ത് നീൽ||വർദ്ധരാജ മാന്നാർ / ശിവ മാന്നാർ||[[തെലുങ്ക്]]||||
|-
|115|| rowspan="3" | 2024||''[[ബഡേ മിയാൻ ചോട്ടെ മിയാൻ (2024ലെ ചലച്ചിത്രം)|ബഡേ മിയാൻ ഛോട്ടേ മിയാൻ]]''||അലി അബ്ബാസ് സഫർ||കബീർ||[[ഹിന്ദി]]||||
|-
|116
|[[ആടുജീവിതം (ചലച്ചിത്രം)|ആടുജീവിതം]]<ref>{{Cite web|url=https://www.manoramaonline.com/movies/movie-reviews/2024/03/28/aadujeevitham-movie-review-in-malayalam.html|title=‘ഇതിഹാസ’ ജീവിതം; ‘ആടുജീവിതം’ റിവ്യു|access-date=2024-03-28|language=ml}}</ref>
|ബ്ലെസി
|നജീബ്
|മലയാളം
|
|
|-
|117
|[[ഗുരുവായൂർ അമ്പലനടയിൽ]]
|വിപിൻ ദാസ്
|ആനന്ദ്
|മലയാളം
|
|
|-
| 118||2025||''[[L2: എംപുരാൻ]]''||പൃഥ്വിരാജ് || സായിദ് മസൂദ് ||[[മലയാളം]]||||
|-
|}
== പിന്നണിഗായകൻ ==
ഉറുമി പോലുള്ള നിരവധി ഹിറ്റ് സിനിമകൾ നിർമിച്ചു
==അവലംബം==
{{reflist}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{commons category|Prithviraj Sukumaran}}
* {{imdb|id=1335387}}
* [[ട്വിറ്റർ|ട്വിറ്റരിൽ]] നിന്ന് [http://twitter.com/#!/lionheart_ps പൃഥ്വിരാജ്]
[[വർഗ്ഗം:1982-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഒക്ടോബർ 16-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച നടനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
{{actor-stub}}
12j8hnkra933ui51wxcv8pz4u0dxrmw
കെ.പി. അപ്പൻ
0
12857
4629028
4628885
2026-06-13T08:22:53Z
Manjushpiyush
206162
4629028
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|KPAppan}}
{{Infobox writer
| name = കെ. പി. അപ്പൻ
| image =[[പ്രമാണം:Kpappan.jpg|thumb|കെ. പി. അപ്പൻ]]|
| imagesize = 250px
| caption =
| pseudonym =
| birth_date = {{Birth date |1936|8|25}}
| birth_place = [[ആലപ്പുഴ]]
| death_date = {{death date and age|2008|12|15|1936|08|25|mf=y}}
| death_place = [[കൊല്ലം]]
| occupation = സാഹിത്യകാരൻ, സാഹിത്യ വിമർശകൻ
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| period =
| genre =
| subject =
| movement =
| debutworks =
| influences =
| influenced =
| signature =
| website =
| footnotes =
| notableworks =
}}
മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ എഴുപതുകളിലുണ്ടായ ആധുനികതാപ്രസ്ഥാനത്തിന് ദിശാബോധം നൽകുകയും ഭാവുകത്വ പരിണാമത്തിന് സൈദ്ധാന്തിക ഭൂമിക ഒരുക്കുകുകയും ചെയ്ത നിരൂപകനാണ് '''കെ.പി. അപ്പൻ''' (1936–2008).<ref name="mat1">{{cite news
|title = കെ പി അപ്പൻ അന്തരിച്ചു
|url = http://mathrubhumi.com/php/newsFrm.php?news_id=1270902&n_type=HO&category_id=1&Farc=&previous=Y
|publisher = [[മാതൃഭൂമി]]
|date = ഡിസംബർ 15, 2008
|accessdate = ഡിസംബർ 15, 2008
|language = മലയാളം
}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> വ്യത്യസ്തമായ ശൈലിയിലൂടെ ഇദ്ദേഹം മലയാള സാഹിത്യനിരൂപണത്തിൽ ശ്രദ്ധേയനായി.
== ജീവിതരേഖ ==
[[1936]] ഓഗസ്റ്റ് 25-ന് [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ]] പൂന്തോപ്പിൽ പത്മനാഭൻ-കാർത്ത്യായനി ദമ്പതികളുടെ മകനായാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ആലപ്പുഴ സനാതന വിദ്യാലയം, എസ്.ഡി. കോളേജ്, എറണാകുളം മഹാരാജാസ് കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം.<ref name="mat1" />
ആലുവ [[യു.സി. കോളേജ്, ആലുവ|യു.സി. കോളേജ്]], [[എസ്.എൻ. കോളേജ്, ചേർത്തല ]], കൊല്ലം [[എസ്.എൻ. കോളേജ്, കൊല്ലം|എസ്.എൻ. കോളേജ്]] എന്നിവിടങ്ങളിൽ അദ്ധ്യാപകനായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1971 നവംബർ 28-നായിരുന്നു വിവാഹം. നങ്ങ്യാർകുളങ്ങര [[ടി.കെ. മാധവ മെമ്മോറിയൽ കോളേജ്|ടി.കെ. മാധവൻ സ്മാരക കോളേജിൽ]] അദ്ധ്യാപികയായിരുന്ന ഓമനയാണ് ഭാര്യ<ref name="mat2">“കിഴക്കുദിച്ച നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ” - കെ.പി. അപ്പന്റെ പത്നി ഓമനടീച്ചറുമായി ചാത്തന്നൂർ മോഹൻ നടത്തിയ അഭിമുഖലേഖനം (മാതൃഭൂമി വാരാന്തപ്പതിപ്പ് 11 ഡിസംബർ 2011)</ref>. രജിത്ത്, ശ്രീജിത്ത് എന്നിവർ മക്കളാണ്.<ref name="mat1" />
അപ്പൻ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസചര്യകളിൽ ഇടപെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കിലും സാധാരണ വിവക്ഷിക്കുന്ന അർത്ഥത്തിൽ ആസ്തികനായിരുന്നില്ല.എങ്കിലും തന്റെ സ്വകാര്യവായനാമുറിയിൽ [[ശ്രീ നാരായണഗുരു|ശ്രീ നാരായണഗുരുവിന്റെ]] ചിത്രത്തിനു് പ്രത്യേക സ്ഥാനം നൽകിയ അദ്ദേഹം ഗുരുവിന്റെ തത്ത്വങ്ങളോടും ആദർശങ്ങളോടും ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തിയിരുന്നു.<ref name="mat2" />
വിമർശനത്തിലെ വിരുദ്ധനിലപാടുകമൂലം ആദ്യകാലത്തു വൈരികളെപ്പോലെ അന്യോന്യം എതിർത്തിരുന്ന അപ്പനും [[സുകുമാർ അഴീക്കോട്|സുകുമാർ അഴീക്കോടും]] പിന്നീട് ആത്മസുഹൃത്തുക്കളായി മാറി.<ref name="mat2" />
അർബ്ബുദരോഗത്തെത്തുടർന്ന് 2008 ഡിസംബർ 15-ന് കായംകുളത്ത് അന്തരിച്ചു.<ref name="mat1" /><ref name="mat2" />
== സാഹിത്യജീവിതം ==
1972-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യകൃതിയായ "ക്ഷോഭിക്കുന്നവരുടെ സുവിശേഷം" എന്ന ലേഖന സമാഹാരത്തോടെയാണ് അപ്പൻ മലയാളത്തിലെ സാഹിത്യനിരൂപകന്മാരുടെ ഇടയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. അതിലെ ഒൻപതു ലേഖനങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ നാലെണ്ണം കഫ്ക, കമ്യൂ, യൊനെസ്കോ, ഷെനേ എന്നീ ആധുനിക പാശ്ചാത്യസാഹിത്യകാരന്മാരെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. തുടർന്നുവന്ന മൂന്നു ലേഖനങ്ങൾ ആധുനിക സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രചോദനങ്ങളെയും അതിലെ പ്രവണതകളെയും കുറിച്ചും ഒടുവിലത്തെ രണ്ടെണ്ണം ആധുനിക വിമർശനത്തെക്കുറിച്ചുമായിരുന്നു. അവതാരികയൊന്നുമില്ലാതെ ഇറങ്ങിയ ആ കൃതിയുടെ ആദ്യപുറത്തിലെ കുറിപ്പ് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:-
{{Cquote|വ്യക്തികളല്ല, ആശയങ്ങളും നിലപാടുകളുമാണ് എന്നെ ക്ഷോഭിപ്പിക്കാറുള്ളത്. ഏന്നെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം, എന്റെ ചിന്തയുടെയും, അഭിരുചിയുടെയും സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ഉപായം കൂടിയാണ് സാഹിത്യവിമർശനം. എന്റെ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും ഒളിച്ചുവക്കാൻ അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ എഴുതുന്നത്.<ref>ക്ഷോഭിക്കുന്നവരുടെ സുവിശേഷം - ഡി.സി.ബി. പ്രസിദ്ധീകരണം 2003</ref>}}
പാശ്ചാത്യസാഹിത്യസിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ അറിവുണ്ടായിരുന്ന അപ്പന്റെ ഗദ്യശൈലിയെ രൂപപ്പെടുത്തിയ സ്വാധീനങ്ങളിലൊന്ന് [[ബൈബിൾ|ബൈബിളായിരുന്നു]]. ഇതിന്റെ പേരിൽ, "ക്രിസ്തീയബിംബങ്ങളുടെ തടവുകാരൻ" (A prisoner of Christian Images) എന്ന് കഥാകൃത്തായ ജി.എൻ. പണിക്കർ അദ്ദേഹത്തെ വിമർശിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.<ref>ബൈബിൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ കവചം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ - "വേദപുസ്തകവും ഞാനും" എന്ന അവസാന ലേഖനം കാണുക - "വാതത്തിന്റെ ഉപദ്രവമില്ലെങ്കിൽ ആരും ചിരിച്ചുപോകുന്ന വിമർശനം" എന്നാണ് അപ്പൻ ഇതിനെ, ഷേക്സ്പിയറുടെ ഫോൾസ്റ്റാഫിന്റെ ഭാവന കടമെടുത്ത് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.</ref> "[[ബൈബിൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ കവചം|ബൈബിൾ - വെളിച്ചത്തിന്റെ കവചം]]" എന്ന ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട കൃതിയിൽ ബൈബിളിനോടുള്ള തന്റെ കടപ്പാട് അപ്പൻ ഏറ്റു പറയുന്നുണ്ട്.<ref>ബൈബിൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ കവചം, മുകളിൽ പറഞ്ഞ ലേഖനം.</ref> ഈ കൃതി 'ലാ ബിബ്ള് ലേസാർമ ദെലാ ലുമിയേർ ' എന്ന പേരിൽ ഫ്രഞ്ച് ഭാഷയിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്<ref>http://thatsmalayalam.oneindia.in/culture/2003/082703kpappan.html{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>.
അപ്പന്റെ പിൽക്കാലരചനകളിലൊന്നായ "മധുരം നിന്റെ ജീവിതം" യേശുവിന്റെ അമ്മയായ മറിയത്തെക്കുറിച്ചാണ്. മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ [[മേരിവിജ്ഞാനീയം|മേരിവിജ്ഞാനീയഗ്രന്ഥം]] (Mariology) എന്ന് ഈ പുസ്തകം വിശേഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref>കത്തോലിക്കാവരികയായ സത്യദീപത്തിൽ ഡോ.ഇ.എം തോമസ് എഴുതിയ ലേഖനം "മധുരം നിന്റെ ജീവിതം: കെ.പി. അപ്പന്റെ വാക്കുകളിൽ വരച്ച 'അമ്മ'യുടെ ചിത്രം - http://sathyadeepam.org/Cover%20story.asp?id=22254&volno=82&issno=21&catid=1{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}"</ref> ഈ കൃതിയുടെ പേരിൽ അപ്പന് മരണശേഷം കേന്ദ്രസാഹിത്യ അക്കാഡമിയുടെ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.
== പ്രധാന കൃതികൾ ==
#ക്ഷോഭിക്കുന്നവരുടെ സുവിശേഷം
#പ്രകോപനങ്ങളുടെ പുസ്തകം
#കലഹവും വിശ്വാസവും
#മലയാള ഭാവന: മൂല്യങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും
#വരകളും വർണ്ണങ്ങളും
#[[ബൈബിൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ കവചം]]
#കലാപം, വിവാദം, വിലയിരുത്തൽ
#സമയപ്രവാഹവും സാഹിത്യകലയും
#കഥ: ആഖ്യാനവും അനുഭവസത്തയും
#[[ഉത്തരാധുനികത വർത്തമാനവും വംശാവലിയും]]
#ഇന്നലെകളിലെ അന്വേഷണപരിശോധനകൾ
#വിവേകശാലിയായ വായനക്കാരാൻ
#[[രോഗവും സാഹിത്യഭാവനയും]]
#ചരിത്രത്തെ അഗാധമാക്കിയ ഗുരു
# സ്വർഗ്ഗം തീർന്നുപോവുന്നു, നരകം നിലനിൽക്കുന്നു.
# തിരസ്കാരം
# മാറുന്ന മലയാള നോവൽ
# പേനയുടെ സമരമുഖങ്ങൾ
# [[മധുരം നിന്റെ ജീവിതം]]
# അഭിമുഖസംഭാഷണങ്ങൾ
# ചരിത്രത്തെ നിങ്ങൾക്കൊപ്പം കൂട്ടുക
# [[ഫിക്ഷന്റെ അവതാരലീലകൾ]]
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
*കേന്ദ്രസാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം-മധുരം നിന്റെ ജീവിതം <ref>{{cite news
|title = കെ.പി.അപ്പന് കേന്ദ്രസാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ്
|url = http://www.mathrubhumi.com/php/newFrm.php?news_id=1272696&n_type=HO&category_id=1&Farc=&previous=Y
|publisher = [[മാതൃഭൂമി]]
|date = ഡിസംബർ 23, 2008
|accessdate = ഡിസംബർ 23, 2008
|language = മലയാളം
}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
*ഉത്തരാധുനികത ചരിത്രവും വംശാവലിയും എന്ന കൃതിക്കു 1998ലെ കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ്<ref>{{Cite web |url=http://www.mathrubhumi.com/books/awards.php?award=15 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2012-07-29 |archive-date=2012-08-09 |archive-url=https://web.archive.org/web/20120809050716/http://www.mathrubhumi.com/books/awards.php?award=15 |url-status=dead }}</ref><ref name="test1">[http://www.keralasahityaakademi.org/ml_aw5.htm നിരൂപണത്തിനും പഠനത്തിനും നൽകുന്ന കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച കൃതികൾ].</ref>
== അവലംബം ==
<references/>
==പുറം കണ്ണികൾ==
[http://www.malayalasameeksha.com/2011/07/blog-post_2289.html സമയ പ്രവാഹതീരത്ത്' മരിക്കാത്ത ഓർമ്മകളുമായി കെ.പി.അപ്പൻ, ചാത്തന്നൂർ മോഹൻ] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20121127125742/http://www.malayalasameeksha.com/2011/07/blog-post_2289.html |date=2012-11-27 }} 'മലയാളസമീക്ഷ'-യിലെ ലേഖനം
{{കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം - മലയാളം}}
{{DEFAULTSORT:അ}}
[[വർഗ്ഗം:1936-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം: 2008-ൽ മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 25-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഡിസംബർ 15-ന് മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളസാഹിത്യനിരൂപകർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച മലയാളികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മഹാരാജാസ് കോളേജിന്റെ പൂർവ്വ വിദ്യാർത്ഥികൾ]]
{{Kerala-writer-stub}}
dc5w4k6dzkt2wrlxpntlzvh6eoncgcw
ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
0
15675
4629041
4610636
2026-06-13T08:42:45Z
Manjushpiyush
206162
[[ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)]] എന്ന താൾ [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] എന്ന താളിനു മുകളിലേയ്ക്ക്, Manjushpiyush മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ എന്നാണ്
4610636
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{ToDisambig|വാക്ക്=ഇന്ദ്രജിത്ത്}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത്
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ) 2009
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത് (ആദ്യനാമം: [[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]])
| partner =
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
ix30wwckoetme6nqbatdnnqrwv0ugv1
4629045
4629041
2026-06-13T08:43:08Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629045
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത്
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ) 2009
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത് (ആദ്യനാമം: [[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]])
| partner =
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
qvsrup1he7biw7g8ebznm3yeezeuj79
4629046
4629045
2026-06-13T08:43:25Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629046
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ) 2009
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത് (ആദ്യനാമം: [[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]])
| partner =
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
pty5hbje5jvmar77sd2jmnkq4u1h4p1
4629047
4629046
2026-06-13T08:43:51Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629047
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ 2009 ൽ
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത് (ആദ്യനാമം: [[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]])
| partner =
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
c6ieis4ivs53za7mso7l0km0o8ziy5z
4629048
4629047
2026-06-13T08:45:09Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629048
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ 2009 ൽ
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത് (ആദ്യനാമം: [[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]])
| partner =
| relatives = [[പൃഥ്വിരാജ്]]
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
38hxhlojvcgz0zvm5wdi045ijrv15u3
4629049
4629048
2026-06-13T08:46:00Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629049
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ 2009 ൽ
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത് (ആദ്യനാമം: [[പൂർണ്ണിമ മോഹൻ]])
| partner =
| relatives = [[പൃഥ്വിരാജ്]](ജ്യേഷ്ഠൻ)
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
8opht59k1x7lz6j7h5febnzpbgccpwe
4629050
4629049
2026-06-13T08:47:49Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629050
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = Indrajithactor.jpg
| caption = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ 2009 ൽ
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = [[പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത്]]
| partner =
| relatives = [[പൃഥ്വിരാജ്]](ജ്യേഷ്ഠൻ)
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
4wcb6i7s0vg89pxogo12h7hw9cdyrh4
4629051
4629050
2026-06-13T08:48:19Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629051
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = Indrajithactor.jpg
| caption =
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = [[പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത്]]
| partner =
| relatives = [[പൃഥ്വിരാജ്]](ജ്യേഷ്ഠൻ)
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
0xy4ad9ike3ahtgni628apsv70yf4vr
4629052
4629051
2026-06-13T08:51:05Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629052
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Indrajith}}
{{Infobox actor
| name = ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
| image = [[പ്രമാണം:Indrajithactor.jpg|thumb]]
| caption =
| birthname =
| birth_date = {{birth date and age|1979|12|17|df=yes}}
| birthplace = [[Trivandrum|തിരുവനന്തപുരം]], [[Kerala|കേരളം]], [[India|ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| death_date =
| death_place =
| restingplace =
| restingplacecoordinates =
| othername =
| occupation = അഭിനേതാവ്, ചലച്ചിത്രനടൻ
| yearsactive = 2001 -
| spouse = [[പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത്]]
| partner =
| relatives = [[പൃഥ്വിരാജ്]](ജ്യേഷ്ഠൻ)
| children = പ്രാർഥന<br>നക്ഷത്ര
| parents = [[സുകുമാരൻ]], [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]]
| influences =
| influenced =
| website =
| imdb_id = 1011348
| academyawards =
| afiawards =
| arielaward =
| baftaawards =
| cesarawards =
| emmyawards =
| filmfareawards =
| geminiawards =
| goldenglobeawards =
| goldenraspberryawards =
| goyaawards =
| grammyawards =
| iftaawards =
| laurenceolivierawards =
| naacpimageawards =
| nationalfilmawards =
| sagawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവും നടൻ സുകുമാരൻ്റെ മകനുമാണ്
'''ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ.'''
സംവിധായകനും തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര
അഭിനേതാവുമായ പ്രിഥിരാജ് ഇളയ സഹോദരനാണ്. 2002-ൽ റിലീസായ
മീശ മാധവൻ എന്നി സിനിമയിലൂടെ
മലയാള സിനിമയിൽ സജീവമായി.
== ജീവിതരേഖ ==
മലയാള സിനിമയിലെ താരദമ്പതികളായിരുന്ന സുകുമാരൻ്റെയും മല്ലിക സുകുമാരൻ്റെയും മൂത്ത മകനായി 1979 ഡിസംബർ 17ന് ജനിച്ചു.
1986-ലെ ''പടയണി'' എന്ന സിനിമയിൽ ''മോഹൻലാലിൻ്റെ കുട്ടിക്കാലം'' അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് സിനിമാ പ്രവേശനം. പിന്നീട് ''2002-ൽ ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടപ്പയ്യൻ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്ത് സജീവമാകുന്നത്''. അതേ വർഷം തന്നെ ലാൽ ജോസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ''മീശമാധവൻ'' എന്ന സിനിമയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അവതരിപ്പിച്ച ''എസ്.ഐ. ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി'' എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രേക്ഷക പ്രശംസ നേടിക്കൊടുത്തു. വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു ഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനുള്ള കഴിവ് പല ചിത്രങ്ങളിലും വിവിധ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് സഹായകരമായി.
''സന്തോഷ് ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്ത'' ''റോഡ് ടു ദ ടോപ്പ്'' എന്ന ''ഹോളിവുഡ്'' ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു. ഒരു ഗായകൻ കൂടിയാണ് ഇന്ദ്രജിത്ത്. പ്രശസ്ത മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേതാവ് ''പ്രിഥിരാജ് സുകുമാരൻ'' സഹോദരനാണ്.
''' ആലപിച്ച ഗാനങ്ങൾ '''
* ''അന്തിനിലാ ചെമ്പരുന്തേ...''
''(സിനിമ) മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും 2003''
* ''ഒരു മഞ്ഞക്കിളിക്കൂട്...''
''(സിനിമ) ഹാപ്പി ഹസ്ബൻ്റ്സ് 2010''
* ''രണധീരധീര രൗദ്രഭാവം...''
''(സിനിമ) നായകൻ 2010''
* ''പോരിൽ തെയ്യാരം ഘടകം...''
''(സിനിമ) ചേകവർ 2010''
* ''ഇതു വഴി പോരാമോ...''
''(സിനിമ) അരികിൽ ഒരാൾ 2010''
* ''കളിചിരിച്ചേലുള്ള കരിമിഴിപ്പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) മസാല റിപ്പബ്ലിക് 2014''
* ''ഈ മിഴിയിമകൾ...''
''(സിനിമ) ഏഞ്ചൽസ് 2014''
* ''പ്രേമമെന്നാൽ എന്താണ് പെണ്ണെ...''
''(സിനിമ) അമർ അക്ബർ അന്തോണി 2014''
* ''നാടും വിട്ടെ...''
''(സിനിമ) മോഹൻലാൽ 2018''
''' സ്വകാര്യ ജീവിതം '''
* ഭാര്യ : പൂർണ്ണിമ
* മക്കൾ : പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര<ref>https://m3db.com/indrajith-sukumaran</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
===മലയാളം===
{| class="wikitable"
|-
! നമ്പർ !! വർഷം !! ചിത്രം !! കഥാപാത്രം
|-
| 1
|| 1986
|| [[പടയണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പടയണി]]
|| ബാലതാരം
|-
| 2
|| 2002
|| [[ഊമപ്പെണ്ണിന് ഉരിയാടാപ്പയ്യൻ]]
|| ശ്യാം ഗോപാൽ വർമ
|-
| 3
|| 2002
|| [[മീശമാധവൻ]]
|| ഈപ്പൻ പാപ്പച്ചി
|-
| 4
|| 2003
|| [[പട്ടാളം (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പട്ടാളം]]
|| അതിഥി താരം
|-
| 5
|| 2003
|| [[മിഴി രണ്ടിലും]]
|| ഡോ. അരുൺ
|-
| 6
|| 2003
|| [[മുല്ലവള്ളിയും തേന്മാവും]]
|| ആൻഡ്രൂ
|-
| 7
|| 2004
|| [[റൺവേ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|റൺവേ]]
|| ബാലു
|-
| 8
|| 2004
|| [[വേഷം]]
|| ഹരിപ്രസാദ്
|-
| 9
|| 2005
|| [[ഫിംഗർ പ്രിന്റ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ഫിംഗർ പ്രിന്റ്]]
|| കിഷോർ വർമ്മ ഐ.പി.എസ്
|-
| 10
|| 2005
|| [[പോലീസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|പോലീസ്]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 11
|| 2005
|| [[ചാന്തുപൊട്ട്]]
|| കൊമ്പൻ കുമാരൻ
|-
| 12
|| 2006
|| [[അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്]]
|| പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
| 13
|| 2006
|| [[ക്ലാസ്മേറ്റ്സ്]]
|| പയസ് ജോർജ്ജ്
|-
| 14
|| 2006
|| [[ഒരുവൻ]]
|| ശിവൻ
|-
| 15
|| 2006
|| [[ബാബാ കല്യാണി (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ബാബാ കല്യാണി]]
|| ബാബു
|-
| 16
|| 2007
|| [[ഛോട്ടാ മുംബൈ]]
|| ടോമിച്ചൻ
|-
| 17
|| 2007
|| [[അറബിക്കഥ (മലയാളചലച്ചിത്രം)|അറബിക്കഥ]]
|| അൻവർ
|-
| 18
|| 2007
|| [[ആയുഃർ രേഖ]]
|| ആനന്ദ്
|-
| 19
|| 2007
|| [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]]
|| ഇടിക്കുള
|-
| 20
|| 2007
|| [[ഹരീന്ദ്രൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കൻ]]
|| ഹരീന്ദ്ര വർമ്മ
|-
| 21
|| 2007
|| [[ഫ്ലാഷ്]]
|| പ്രിയൻ
|-
| 22
|| 2008
|| [[കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ് (മലയാളചലച്ചിത്രം)|കൽക്കട്ടാ ന്യൂസ്]]
|| ഹരി
|-
| 23
|| 2008
|| [[മലബാർ വെഡ്ഡിംഗ്]]
|| മനു കുട്ടൻ
|-
| 24
|| 2008
|| [[സൂര്യകിരീടം]]
|| ശിവറാം
|-
| 25
|| 2008
|| [[മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം]]
|| സിദ്ധാർത്ഥ്
|-
| 26
|| 2008
|| [[ട്വന്റി20 (മലയാളചലച്ചിത്രം)|ട്വന്റി:20]]
|| അരുൺ കുമാർ
|-
| 27
|| 2009
|| [[നമ്മൾ തമ്മിൽ]]
|| ജോണി
|-
| 28
|| 2009
|| [[സീതാ കല്യാണം]]
|| അംബി
|-
| 29
|| 2010
|| [[ഹാപ്പി ഹസ്ബൻഡ്സ്]]
|| രാഹുൽ വലിയത്താൻ
|-
| 31
|| 2010
|| [[നായകൻ]]
|| വരദൻ
|-
| 32
|| 2010
|| [[എൽസമ്മ എന്ന ആൺകുട്ടി]]
|| എബി
|-
| 34
|| 2010
|| [[ചേകവർ]]
|| കാശിനാഥൻ
|-
| 35
|| 2010
|| [[കോളേജ് ഡെയ്സ്]]
|| രോഹിത് മേനോൻ
|-
| 36
|| 2010
|| [[കരയിലേക്ക് ഒരു കടൽ ദൂരം]]
|| അനൂപ് ചന്ദ്രൻ
|-
| 37
|| 2011
|| [[റേസ്]]
|| നിരഞ്ജൻ
|-
| 38
|| 2011
|| [[സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്]]
|| സ്വർണ്ണവേൽ
|-
| 39
|| 2011
|| [[ത്രീ കിംഗ്സ്]]
|| ഭാസ്കരനുണ്ണി രാജ
|-
| 40
|| 2011
|| [[വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി]]
|| റസാക്ക്
|-
| 41
|| 2011
|| [[വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ ചങ്ങാതി]]
|| മാണികുഞ്ഞ്
|-
| 42
|| 2012
|| [[ഈ അടുത്ത കാലത്ത്]]
|| വിഷ്ണു
|-
| 43
|| 2012
|| [[കർമ്മയോഗി]]
|| രുദ്രൻ ഗുരുക്കൾ
|-
| 44
|| 2012
|| [[ഔട്ട്സൈഡർ]]
|| മുകുന്ദൻ
|-
| 45
|| 2012
|| [[ബാച്ച്ലർ പാർട്ടി]]
|| ഗീവർഗ്ഗീസ്
|-
| 46
|| 2012
|| [[മുല്ലമൊട്ടും മുന്തിരിച്ചാറും]]
|| ചുരട്ട ജോസ്
|-
|47
||2013
|| [[ആമേൻ (ചലച്ചിത്രം)|ആമേൻ]]
|| വട്ടോളി
|-
|48
||2013
|| [[ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് ലെഫ്റ്റ്]]
|| വട്ട് ജയൻ
|-
|49
||2014
|| [[നാക്കു പെന്റ നാക്കു ടാക്ക]]
|| വിനയൻ
|-
|50
||2014
||ഏഞ്ചൽസ്
|| ഹമീം ഹൈദർ
|-
|51
||2014
||കസിൻസ്
|| ജോജി
|-
|52
|2015
||രസം
||ബാലു
|-
|53
|2015
||ഡബിൾ ബാരൽ
||വിൻസി
|-
|54
|2015
||കോഹിനൂർ
||ഹൈദർ
|-
|55
|2015
||അമർ അക്ബർ അന്തോണി
||അന്തോണി
|-
|56
|2016
||വേട്ട
||എസിപി സൈലക്സ് എബ്രാഹം
|-
|57
|2016
||കാട് പൂക്കുന്ന നേരം
||പോലീസ് ഓഫീസർ
|-
|58
||2017
|| ലക്ഷ്യം<ref>[http://www.manoramaonline.com/music/music-news/2017/04/26/indrajith-sshivada-starring-lakshyam-movie-song-is-beautiful.html Indrajith New Song]</ref>
|| വിമൽ
|-
|59
||2017
||ടിയാൻ
||പട്ടാഭിരാമഗിരി
|-
||60
||2018
||മോഹൻലാൽ
||സേതുമാധവൻ
|-
||61
||2018
||ലൂസിഫർ
||ഗോവർധൻ
|-
||62
||2019
||വൈറസ്
||ഡോ.ബാബുരാജ്
|-
||63
||2019
||താക്കോൽ
||ഫാ.അംബ്രോസ് പൂച്ചംപള്ളി
|-
||64
||2020
||ഹലാൽ ലവ് സ്റ്റോറി
||ഷെരീഫ്
|-
|65
||2021
||ആണും പെണ്ണും
||മാധവൻ
|-
|66
|2021
||കുറുപ്പ്
||എസ്പി കൃഷ്ദാസ് ഐപിഎസ്
|-
|67
|2021
||ആഹാ
||കൊച്ച്
|-
|68
|2022
||നൈറ്റ് ഡ്രൈവ്
||സി.ഐ ബെന്നി മൂപ്പൻ
|-
|69
|2022
||പത്താം വളവ്
||സേതു
|-
|70
|2022
||19(1)(a)
||ആനന്ദ്
|-
|71
|2022
||തീർപ്പ്
||ഡി.ഐ.ജി കല്യാൺ മേനോൻ
|-
|72
|2023
||തുറമുഖം
||സാൻ്റോ ഗോപാലൻ
|-
|73
|2023
||കുഞ്ഞമ്മിണീസ് ഹോസ്പിറ്റൽ
|| ഡോ.ലിയോ ഇലഞ്ഞിക്കാടൻ
|-
|74
|2023
||ഒറ്റ
||രാജു
|-
|75
|2024
||മാരിവില്ലിൻ ഗോപുരങ്ങൾ
||ഷോക്ക് ഷിൻ്റോ
|-
|76
|2024
||ഞാൻ കണ്ടതാ സാറെ
||ജോക്കുട്ടൻ
|-
|77
|2025
||L2എമ്പുരാൻ
||ഗോവർധൻ
|-
|78
|2025
||മിസ്റ്റർ & മിസിസ് ബാച്ച്ലർ
||സിദ്ധു
|-
|79
|2025
||ധീരം
||എ.സി.പി സ്റ്റാലിൻ ജോസഫ്<ref>https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/dheeram-ott-release-where-to-watch-indrajith-sukumarans-intense-thriller-online/articleshow/128799186.cms</ref>
|-
|}
===ഹിന്ദി===
* ദ വെയിറ്റിംഗ് റൂം (2010)
===ഇംഗ്ലീഷ്===
* ബിഫോർ ദ റെയിൻസ് (2008)
===തമിഴ്===
* എൻ മനവാനിൽ (2002)
* സർവ്വം (2009)
===തെലുങ്ക്===
* കാവ്യാസ് ഡയറി (2009)
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:1980-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മേയ് 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
ioraooio40p9b272jdyp2d3ntdigbzj
വിമോചനസമരം
0
16157
4629083
4614759
2026-06-13T11:12:34Z
~2026-34595-28
219239
/* രക്തസാക്ഷികൾ */
4629083
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vimochana samaram}}
{{POV}}
[[പ്രമാണം:കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ പ്രകടനം.jpg|thumb|right|300px|വിമോചനസമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിൽ നടന്ന ഒരു വനിതാപ്രകടനത്തിന്റെ ചിത്രം]]
കേരളസംസ്ഥാനത്തിലെ ആദ്യത്തെ മന്ത്രിസഭക്കെതിരായി 1959-ൽ ആരംഭിച്ച രാഷ്ട്രീയപ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു '''വിമോചനസമരം'''.<ref> {{cite book|title=കാൽ നൂറ്റാണ്ട്|last=ചെറിയാൻ ഫിലിപ്പ്|publisher=നാഷണൽ ബുക്സ്റ്റാൾ|}}</ref> [[ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്|ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ]] നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭക്കെതിരെ നടന്ന ഈ പ്രക്ഷോഭം 1959-ൽ മന്ത്രിസഭയുടെ പുറത്താക്കലിൽ കലാശിച്ചു. സംസ്ഥാനത്തെ ഭക്ഷ്യക്കമ്മി നികത്താൻ സ്വീകരിച്ച നടപടികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അഴിമതി ആരോപണങ്ങളും, ഭൂവുടമസ്ഥതാബന്ധങ്ങളിൽ സമഗ്രമായ പരിഷ്കാരങ്ങൾ ലക്ഷ്യമിട്ട കാർഷികബന്ധ ബില്ലും ഈ സമരത്തിനു വഴിയൊരുക്കിയ ഘടകങ്ങളിൽ പെടുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി [[ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി]] അവതരിപ്പിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ ബില്ലിനോടുള്ള എതിർപ്പ് അതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട കാരണമായിരുന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ നവീനതകളെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിൽ പരമ്പരാഗത സമൂഹത്തിലെ പലവിഭാഗങ്ങൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്ന ആശങ്കയും ഈ പ്രക്ഷോഭത്തെ സഹായിച്ചു. ഇതിനു പിന്നിലുള്ള പ്രധാന ശക്തികൾ [[സിറോ മലബാർ സഭ|സിറോ മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭ]], മന്നത്തു പത്മനാഭന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ [[നായർ സർവ്വീസ് സൊസൈറ്റി]](എൻ.എസ്.എസ്), [[മുസ്ലീം ലീഗ്]] എന്നിവ ആയിരുന്നു.
വിമോചനസമരത്തിന്റെ ശരിയേയും നൈതികതയേയും സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകൾ കേരളസമൂഹത്തിൽ ഇന്നും തുടരുന്നു. കാർഷിക, വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലകളിലെ പരിഷ്കാരങ്ങളെ എതിർത്ത സ്ഥാപിതതാത്പര്യങ്ങളായിരുന്നു ജനാധിപത്യപരമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരിന്റെ പുറത്താക്കലിൽ കലാശിച്ച ഈ സമരത്തിനു പിന്നിലെന്ന് അതിനെ എതിർക്കുന്നവർ കരുതുന്നു. സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരിൽ ചിലർ തന്നെ അത് അധാർമ്മികമായിരുന്നെന്നും പങ്കെടുത്തതിൽ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നെന്നും പിന്നീടു സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name=yahoo_mano>[http://malayalam.yahoo.com/%E0%B4%B5%E0%B4%BF%E0%B4%AE%E0%B5%8B%E0%B4%9A%E0%B4%A8-%E0%B4%B8%E0%B4%AE%E0%B4%B0%E0%B4%82-%E0%B4%85%E0%B4%A7%E0%B4%BE%E0%B4%B0%E0%B5%8D-%E0%B4%AE%E0%B4%BF%E0%B4%95%E0%B4%82-%E0%B4%AA%E0%B4%99%E0%B5%8D%E0%B4%95%E0%B5%86%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B2%E0%B5%8D-%E0%B4%AA%E0%B4%B6%E0%B5%8D%E0%B4%9A%E0%B4%BE%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%AA%E0%B4%AE%E0%B5%86%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B5%8D-%E0%B4%9C%E0%B4%B8%E0%B5%8D%E0%B4%B1%E0%B5%8D%E0%B4%B1%E0%B4%BF%E0%B4%B8%E0%B5%8D-%E0%B4%95%E0%B5%86-001434335.html വിമോചന സമരം അധാർമികം; പങ്കെടുത്തതിൽ പശ്ചാത്താപമെന്ന് ജസ്റ്റിസ് കെ.ടി. തോമസ്]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, മലയാളമനോരമ, 23 മാർച്ച് 2013</ref><ref name ="nam">"വിമോചനസമരം: ഒരു സ്വയം വിമർശനം", "സഞ്ചരിക്കുന്ന വിശ്വാസി" എന്ന പേരിൽ [[ലോനപ്പൻ നമ്പാടൻ]] എഴുതിയ ആത്മകഥയിലെ ലേഖനം (പുറങ്ങൾ 18-33)</ref> എന്നാൽ, വിമോചനസമരത്തിന്റെ മുഖ്യകാരണങ്ങളിലൊന്നായ വിദ്യാഭ്യാസ ബില്ലിൽ വിദ്യാലയങ്ങളെ സർക്കാറിന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണത്തിൽ കൊണ്ടുവന്ന് കമ്യൂണിസ്റ്റു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിത്തറ പാകാനുമുള്ള നിഗൂഢ പദ്ധതികളുണ്ടായിരുന്നെന്നും, ബില്ലിലെ അപകടം പിടിച്ച വ്യവസ്ഥകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വിവിധ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവർ ഒന്നടങ്കം സർക്കാരിനെതിരെ തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഈ പ്രക്ഷോഭം ഉണ്ടായതെന്നും വിമോചനസമരത്തിന്റെ അമ്പതാം വാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് 2009-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സർക്കുലറിൽ [[കേരളം|കേരളത്തിലെ]] [[കത്തോലിക്കാ സഭ|കത്തോലിക്കാസഭയുടെ]] നേതൃത്വം അവകാശപ്പെട്ടു.<ref name=vb2>{{cite news|title=സഭ വിമോചനസമര വാർഷികം ആഘോഷിക്കുന്നു|url=http://malayalam.oneindia.in/news/2009/06/07/kerala-pastoral-letter-liberation-struggle.html|publisher=വൺഇന്ത്യ|date=07-ജൂൺ-2009|quote=ക്രൈസ്തവസഭ വിമോചനസമര വാർഷികം ആഘോഷിക്കുന്നു}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
==രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹ്യവുമായ സാഹചര്യങ്ങൾ==
1949 ജൂലൈ ഒന്നാം തീയതി [[തിരുവിതാംകൂർ]], [[കൊച്ചി]] എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾ ലയിപ്പിച്ച് തിരു-കൊച്ചി എന്ന പുതിയ സംസ്ഥാനമുണ്ടായി. [[പറവൂർ ടി.കെ. നാരായണപിള്ള|ടി.കെ. നാരായണ പിള്ള]], [[സി. കേശവൻ]], [[എ.ജെ. ജോൺ]], [[പട്ടം താണുപിള്ള]], [[പനമ്പിള്ളി ഗോവിന്ദമേനോൻ]] എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അധികാരത്തിൽ വന്ന മന്ത്രിസഭകളായിരുന്നു തുടർന്ന് 1954 വരെ ഈ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭരണം കയ്യാളിയിരുന്നത്. എന്നാൽ കാലുമാറ്റം, അന്തശ്ചിദ്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലം രാഷ്ട്രീയമായി യാതൊരു സ്ഥിരതയുമില്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു ഇത്. ഒടുവിൽ 1954 മാർച്ച് 23നു് തിരു-കൊച്ചി രാഷ്ട്രപതിഭരണത്തിനു കീഴിൽ വന്നു. രണ്ടുവർഷത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന ഈ കേന്ദ്രഭരണത്തിന്റെ സമയത്ത് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾക്ക് ഭരണത്തിൽ കാര്യമായി യാതൊരു സ്വാധീനവും ചെലുത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഇതിനിടെയായിരുന്നു കേന്ദ്ര സർക്കാർ, സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പുനർവിഭജനം എന്ന ആശയം നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി [[ഐക്യകേരളം]] എന്ന പുതിയ സംസ്ഥാനം നിലവിൽ വന്നു. [[തോവാള]], [[അഗസ്തീശ്വരം]], [[കൽക്കുളം]], [[വിളവങ്കോട്]] എന്നീ നാലു തെക്കൻ താലൂക്കുകളും
ചെങ്കോട്ട താലൂക്കിന്റെ ഏതാനും ഭാഗങ്ങളും മുൻതിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തി മദ്രാസ്സ് (ഇപ്പോൾ തമിഴ്നാട്) സംസ്ഥാനത്തിലേക്കു ചേർത്തു. പകരമായി മദ്രാസ് സംസ്ഥാനത്തിലെ [[മലബാർ]] ജില്ലയും മൈസൂർ സംസ്ഥാനത്തെ സൗത്ത് കാനറ ജില്ലയിലെ [[കാസർകോട്]] താലൂക്കും പുതിയ കേരളസംസ്ഥാനത്തിലേക്കും വന്നുചേർന്നു.1956 നവുംബർ ഒന്നിന് ഐക്യകേരളം നിലവിൽ വന്നു.
ഇന്നു നിലവിലുള്ള കേരളമൊട്ടാകെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഒറ്റയ്ക്കൊരു ഭരണകൂടത്തിനുകീഴിൽ വന്ന ആദ്യസന്ദർഭമായിരുന്നു ഇത്. [[രാജപ്രമുഖൻ]] എന്ന അധികാരസ്ഥാനം ഇതോടെ ഇല്ലാതായി. കേന്ദ്രസർക്കാർ നിശ്ചയിച്ചയക്കുന്ന ഒരു ഗവർണറായിരിക്കും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തലവനായി അധികാരത്തിലുണ്ടാവുക എന്ന വഴക്കം നിലവിൽ വന്നു.
===1956-ലെ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾ===
മലബാറിലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് തിരു-കൊച്ചിയിലെ അവരുടെ സംഘടനാശാഖയുമായി ലയിച്ച് കേരളത്തിലെ പുതിയ സംസ്ഥാന പ്രാദേശിക കോൺഗ്രസ്സ് സമിതി (കെ.പി.സി.സി) നിലവിൽ വന്നു. മലബാറിൽ പൊതുവേ മുൻതൂക്കമുണ്ടായിരുന്ന [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ]] [[CPI|(CPI]]) യ്ക്ക് സംസ്ഥാന രൂപീകരണം കേരളത്തിലൊന്നാകെ വേരുറയ്ക്കാനും അവസരമൊരുക്കി.
മാറിയ രാഷ്ട്രീയഭൂപടത്തിൽ, മുൻതെക്കൻ ജില്ലകളിൽ ശക്തമായ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന തിരുവിതാംകൂർ-തമിഴ്നാടു കോൺഗ്രസ്സ് പുതിയ കേരളത്തിൽ തികച്ചും അപ്രസക്തമായിത്തീർന്നു. തിരു-കൊച്ചിയിൽ ആരു ഭരിയ്ക്കണമെന്നു തീരുമാനിക്കത്തക്ക നിർണ്ണായകശക്തിയായിരുന്ന അവർക്കു പകരം പുതിയൊരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷി തിരു-കൊച്ചിയുടെ അധികാരരൂപീകരണങ്ങളിൽ സാന്നിദ്ധ്യം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. മലബാറിൽ മാത്രം അസ്തിത്വമുണ്ടായിരുന്ന മുസ്ലീം ലീഗ് ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ പൊതുവായ പ്രാതിനിധ്യം കൈവരിച്ച് തിരു-കൊച്ചിയിലും വേരൂന്നാൻ തുടങ്ങി. ഇവ കൂടാതെ [[പ്രജാ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി]] (പി.എസ്.പി.) എന്ന നാലാമതൊരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷി കൂടി ഈ സമയത്ത് കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യരംഗത്ത് നിർണ്ണായകസ്ഥാനത്തു തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് കേരളത്തിനും ഭാരതത്തിനുതന്നെയും സ്വീകാര്യമായ ഒരു പുതിയ ജനാധിപത്യഭരണമാതൃകയായിത്തീർന്ന [[മുന്നണി]] സംവിധാനം അപ്പോഴും രൂപം കൊണ്ടിരുന്നില്ല. മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ കക്ഷികളും സ്വന്തം നിലയ്ക്കായിരുന്നു ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് രാഷ്ട്രപതിഭരണകാലത്തു ജനിച്ച ഐക്യകേരളത്തിൽ അഞ്ചുമാസങ്ങൾക്കുശേഷം 1957 മാർച്ചിൽ ആദ്യമായി ഒരു സംസ്ഥാനവ്യാപകമായ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പു നടക്കുന്നത്.
===ജാതിയും മതവും===
എക്കാലത്തും കേരളത്തിലെ അധികാരസ്ഥാനങ്ങളെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ മതവും ജാതിയും ഏറ്റവും പ്രധാനമായ പങ്കു വഹിച്ചിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യസമരവും തുടർന്നു വന്ന നവജനാധിപത്യസംസ്കാരവും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ജാതിമതവിമുക്തവും മതനിരപേക്ഷവുമാണെന്നു തോന്നിച്ചിരുന്നെങ്കിലും എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളുടേയും ശാക്തീകരണതന്ത്രങ്ങളുടെ അണിയറയിൽ ജാതിയും മതവും അവയുടെ ജനസംഖ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സ്വാധീനശക്തിയും അതോടൊപ്പം തന്നെ, ഓരോ സമുദായങ്ങൾക്കുമുള്ള സാമ്പത്തികനിലപാടുകളും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകങ്ങളായി തുടർന്നു. അധികാരം കയ്യാളുന്ന പ്രക്രിയയുടെ മാർഗ്ഗം സമുദായസംഘടനകളിൽ നിന്നും സാവധാനത്തിൽ രാഷ്ട്രീയസംഘടനകളിലേക്കു മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി പുറമേയ്ക്കു തോന്നിച്ചിരുന്നെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ അത്തരം സംക്രമണം അകക്കാമ്പിലുണ്ടായിരുന്നില്ല <ref>കേരളത്തിലെ പ്രഥമ കമ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭ - ജി.കെ. ലേയ്ടൺ 1982 കൽക്കത്ത</ref>
====മത താൽപ്പര്യങ്ങൾ====
അന്നത്തെ കേരളത്തിൽ സാമ്പത്തികമായി ഗണ്യമായ മേൽക്കയ്യുണ്ടായിരുന്നത് [[സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ]]ക്ക്, വിശിഷ്യ, [[സിറോ മലബാർ സഭ|സുറിയാനി കത്തോലിക്കാ]] സമുദായത്തിനായിരുന്നു. ബാങ്കിങ്ങ്, വ്യവസായങ്ങൾ, തോട്ടവിളകൾ തുടങ്ങിയ രംഗങ്ങളിൽ അവർ ഏറെ മുൻപന്തിയിലായിരുന്നു. സംസ്ഥാനത്തെ സ്വകാര്യവിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം അവരാണ് സ്ഥാപിച്ചു കയ്യാളിയിരുന്നതും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നതും. കേരളത്തിൽ പ്രചാരത്തിലിരുന്ന പ്രമുഖമായ വർത്തമാനപ്പത്രങ്ങളിൽ പലതിന്റേയും നിയന്ത്രണവും അവരുടെ പക്കൽ തന്നെയായിരുന്നു.
അടുത്ത സ്വാധീനശക്തി [[നായർ]] സമൂഹമായിരുന്നു. ജനസംഖ്യകൊണ്ട് നാലാം സ്ഥാനത്തുമാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും ഭരണനിർവ്വഹണസ്ഥാനങ്ങളിലും സർക്കാർ ഉദ്യോഗങ്ങളിലും അവർക്കു് വ്യക്തമായ പ്രാമുഖ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭൂസ്വത്തിന്റെ ഉടമകളും നാട്ടിലെ സാംസ്കാരികരംഗങ്ങളിൽ ലഭിച്ചിരുന്ന മേൽക്കയ്യും താരതമ്യേന ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസാവസ്ഥയും അവരുടെ സാമൂഹ്യശക്തിയുടെ ഘടകങ്ങളായിരുന്നു. പലപ്പോഴും ഡോക്ടർ, വക്കീൽ, എഞ്ചിനീയർ തുടങ്ങിയ ഉയർന്ന തരം തൊഴിൽരംഗങ്ങളിലും അവർ ക്രിസ്ത്യാനികളോടൊപ്പം തന്നെ മുന്നിട്ടുനിന്നു.
ജനസംഖ്യയിൽ മുന്നിട്ടുനിന്ന [[ഈഴവർ]]ക്കും അതുതന്നെയായിരുന്നു ശക്തി. [[എസ്.എൻ.ഡി.പി. യോഗം|ശ്രീനാരായണ ധർമ്മപരിപാലനയോഗം]] ഈഴവരെ ഒട്ടൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ചുനിർത്തുന്ന ഒരു ശക്തിയായി അക്കാലത്ത് വളർന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. കൂട്ടായി വിലപേശാവുന്ന തരത്തിൽ അവരുടെ നയമാർഗ്ഗങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഒരു വശത്ത് [[എസ്.എൻ.ഡി.പി. യോഗം|എസ്. എൻ. ഡി.പി.]] അണിനിരന്നപ്പോൾ, അവയിൽ തന്നെ നല്ലൊരു വിഭാഗം പുതുതായി ഉയർന്നുവരുന്ന തിരുത്തൽ ശക്തികളായി കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളെ കണ്ടു.
മുസ്ലീങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയബലം മറ്റൊരു വിധത്തിലായിരുന്നു രൂപപ്പെട്ടത്. സംസ്ഥാനത്ത് പൊതുവേ ന്യൂനപക്ഷമായിരുന്നെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ പ്രദേശത്ത് ജനസംഖ്യയുടെ നല്ലൊരുഭാഗവും കേന്ദ്രീകരിച്ച അവസ്ഥ അവർക്ക് പ്രതിനിധിസഭകളിൽ സ്വന്തമായി നിലപാടെടുക്കാനും ഭൂരിപക്ഷത്തെ തീരുമാനിക്കാനും അവസരമൊരുക്കി.
ഈ നാലു വിഭാഗങ്ങൾക്കും വ്യത്യസ്തമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണെങ്കിലും, മൊത്തം ഭരണകൂടസ്ഥാപനത്തിൽ തനതായ ശക്തി ചെലുത്താൻ സാധിച്ചു. കേരളത്തിൽ അക്കാലം മുതൽ നിലനിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരതയുടെ പ്രധാന കാരണമായി ഈ ഘടകം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നു. ഇവർ കൂടാതെ, മറ്റു ന്യൂനപക്ഷങ്ങളും അധഃകൃതരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നവർ ഉൾപ്പെടെ മറ്റു സമുദായങ്ങളും കൂടി കേരളത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നെങ്കിലും പ്രസക്തിയോ പ്രാമുഖ്യമോ ചെലുത്താൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ അവർ അസംഘടിതരോ അശക്തരോ ആയിരുന്നു.
===1957ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്===
കേരളപ്പിറവിയുടെ സമയത്ത് രാജപ്രമുഖൻ എന്ന സ്ഥാനം ഇല്ലാതായതോടെ [[ദാമോദർ വാലി കോർപ്പറേഷൻ]]ന്റെ അന്നത്തെ ചെയർമാൻ ആയിരുന്ന പി.എസ്. റാവുവിനെ ആക്റ്റിങ്ങ് ഗവർണറായി നിയമിച്ചിരുന്നു. 1956 നവമ്പർ 22 ന് ഡോ. ബി. രാമകൃഷ്ണറാവു കേരളത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ഗവർണ്ണർ ആയി നിയമിതനായി. തുടർന്നുള്ള മൂന്നുമാസം കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതിന്റെ ആദ്യ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളായിരുന്നു. 1957 ഫെബ്രുവരി 28നു തുടങ്ങി മാർച്ച് 11 നു് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സമാപിച്ചു. നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനോടൊപ്പം സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ പാർലമെന്റിലേക്കു നടന്ന രണ്ടാമത്തെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പു കൂടിയായിരുന്നു ഇത്.
89,13,247 ആളുകൾക്കു വോട്ടവകാശമുണ്ടായിരുന്ന ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ 58,37,577 (65.49 %) ആളുകൾ സമ്മതിദാനാവകാശം വിനിയോഗിച്ചു.<ref name=election1957>{{cite news|title=1957 ഇലക്ഷൻ സമ്മതിദാനാവകാശം വിനിയോഗിച്ചവരുടെ ശതമാനകണക്ക്|url=http://eci.nic.in/eci_main/StatisticalReports/SE_1957/StatRep_Kerala_1957.pdf|publisher=കേന്ദ്ര തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ|accessdate=28-ഏപ്രിൽ-2013|quote=മൂന്നാമത്തെ താൾ നോക്കുക|archive-date=2012-01-11|archive-url=https://web.archive.org/web/20120111115122/http://eci.nic.in/eci_main/StatisticalReports/SE_1957/StatRep_Kerala_1957.pdf|url-status=dead}}</ref> അതിൽ [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ|സിപിഐ]] യുടെ സ്ഥാനാർത്ഥികൾ 34.98% (ഏകദേശം 17.5 ലക്ഷം)വോട്ടുകൾ നേടി. ഏറ്റവും കൂടുതൽ വോട്ടുനേടിയ കക്ഷികളിൽ രണ്ടാം സ്ഥാനത്തായിരുന്നു അവർ. പക്ഷേ, ജയിച്ച സീറ്റുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ അവർ ഒന്നാമത്തെ വലിയ കക്ഷിയായി. (സിപിഐ പിന്തുണയുള്ള 5 സ്വതന്ത്രരടക്കം 65 പേരാണ് അവരുടെ ഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്നത്. 126 സീറ്റുകളിൽ കോൺഗ്രസ്സിന് 43, പി.എസ്.പി.യ്ക്ക് 9, മുസ്ലീം ലീഗിന് 8, സ്വതന്ത്രൻ 1 എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു കക്ഷിനില.) തങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെ ജയിച്ച സ്വതന്ത്രരെക്കൂടി കൂട്ടി സിപിഐക്ക് നിയമസഭയിൽ നേരിയ ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ സാദ്ധ്യമായി.<ref name="election1957" />
{| class="wikitable" border="1"
|+ 57-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കക്ഷിനില
! കക്ഷി !! മത്സരിച്ചത് !! വിജയിച്ചത്
|-
| കോൺഗ്രസ്സ് || 124 || 48
|-
| [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ|സിപിഐ]]|| 100 || 60
|-
| പി.എസ്.പി || 62 || 9
|-
| ആർ.എസ്.പി|| 28 || 0
|-
| മുസ്ലീം ലീഗ്|| || 8
|-
| [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ|സിപിഐ]]<br>പിന്തുണയുള്ള സ്വതന്ത്രർ || || 5
|-
| സ്വതന്ത്രർ || || 1
|}
===പ്രഥമ മന്ത്രിസഭാ രൂപീകരണം===
{{പ്രലേ|ഒന്നാം കേരളമന്ത്രിസഭ}}
[[പ്രമാണം:E. M. S. Namboodiripad.jpg|ലഘു|[[ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] - കേരളത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി]]
അന്നേവരെ ലോകരാഷ്ട്രീയഭൂപടത്തിൽ തന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് സ്ഥാനമൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന [[കേരളം]] എന്ന ചെറുസംസ്ഥാനം ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പോടെ പെട്ടെന്ന് അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ വാർത്താപ്രാധാന്യം നേടി. കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണസമ്പ്രദായങ്ങളിൽ കാര്യമായൊന്നും അതുവരെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടുനോക്കാത്ത രഹസ്യബാലറ്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ഒരു വലിയ ജനസമൂഹത്തിൽ അധികാരത്തിലേറുന്ന ആദ്യത്തെ സംഭവമായിരുന്നു അത് (1945-ൽ ഇറ്റലിയിലെ വളരെ ചെറിയ ഒരു നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്ന സാൻ മാരിനോ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ ദേശീയ കൗൺസിലിലേക്ക് സാൻ മാരിനോ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും സാൻ മാരിനോ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും സംയുക്തമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട് അധികാരത്തിലെത്തിയിരുന്നു.) ഇന്ത്യയിലെ ഒരു ചെറിയ സംസ്ഥാനം മാത്രമായിരുന്നിട്ടും, പല കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളേക്കാളും, കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം അതിനകം വേരോടിയിട്ടുള്ള [[ചിലി]], [[ക്യൂബ]], വടക്കൻ വിയറ്റ്നാം എന്നീ രാജ്യങ്ങളേക്കാളും ജനസംഖ്യ കൊണ്ട് കേരളം മുന്നിലായിരുന്നു.
കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ കേരളത്തിലെ വിജയം ഡൽഹിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തികച്ചും അവിശ്വസനീയവും അപ്രതീക്ഷിതവുമായിരുന്നു. [[ജവഹർലാൽ നെഹ്രു|നെഹ്രു]] ഒഴികെ ആർക്കും കമ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ ഈ അധികാരലബ്ധി ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.<ref>വിപ്ലവസ്മരണകൾ - പുതുപ്പള്ളി രാഘവൻ 1996 കോട്ടയം പുറം: 123</ref> ഗവർണ്ണർ രാമകൃഷ്ണറാവു മുൻകാലത്തു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാട്ടിലെ ഒരു [[കോൺഗ്രസ്സ്]] മുഖ്യമന്ത്രി കൂടിയായിരുന്നു. അതിനാൽ കമ്യൂണിസ്റ്റുകളെ അധികാരത്തിലേറ്റാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കില്ലെന്ന് കേന്ദ്രത്തിലേയും കേരളത്തിലെയും പല നേതാക്കളും വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ റാവു കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നേതാവായ ഇ.എം.എസ്സിനെ മന്ത്രിസഭ രൂപീകരിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു.
1957 ഏപ്രിൽ അഞ്ചിന് ഇ.എം. എസ്. മുഖ്യമന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം, [[ടി.വി. തോമസ്]], [[സി. അച്യുതമേനോൻ]], [[കെ.സി. ജോർജ്ജ്]], [[ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി]], [[ ഡോ. എ.ആർ. മേനോൻ]], [[കെ.പി. ഗോപാലൻ]], [[വി.ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ]], [[ടി.എ. മജീദ്]], [[പി.കെ. ചാത്തൻ]], [[കെ.ആർ. ഗൗരിയമ്മ]] എന്നിവരും മന്ത്രിമാരായി.
ലോകത്തൊട്ടുക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യയിലുമുള്ള കമ്യൂണിസ്റ്റുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതൊരു വിജയകരമായ ചരിത്രമുന്നേറ്റമായിരുന്നുവെങ്കിലും അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിലും പ്രാദേശികതലത്തിലും പല വിഭാഗങ്ങൾക്കും ഈ മാറ്റം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. [[ചൈന]]യിലെ [[യനാൻ]] എപ്രകാരമാണോ തുടക്കത്തിൽ ചൈനീസ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തൊട്ടിലായിമാറിയത് അതുപോലെ കേരളം ഇന്ത്യയുടേതുമാവുമെന്നും ക്രമേണ ഇതേ തരംഗം ഇന്ത്യ മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുമെന്നും കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്കാർ പ്രത്യാശിക്കുകയും ഇതരവിഭാഗങ്ങൾ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കേന്ദ്രഭരണം നടത്തിയിരുന്ന കോൺഗ്രസ്സിന്റെ അഖിലേന്ത്യാസമിതിയാവട്ടെ, കേരളത്തിൽ നടക്കാൻ പോകുന്നത് ഒരു സ്റ്റാലിനിസ്റ്റ് ടോട്ടലിറ്റേറിയൻ ഭരണമാകുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടു.
കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിന് ഈ കമ്യൂണിസ്റ്റ് മുന്നേറ്റം ഒരാഘാതമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഭാരതത്തിന്റെ ഭാവിയ്ക്കുമേൽ പതിച്ചേക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമായിട്ടാണ് അവർ അന്നേവരെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളെ കണ്ടിരുന്നതും മറ്റുള്ളവരെ ബോധവൽക്കരിച്ചിരുന്നതും.<ref>ചർച്ച് ആന്റ് പൊളിറ്റിക്സ് ഇൻ കേരള - സിറിയക് തോമസ് (പ്രബന്ധം - കേരള സർവ്വകലാശാല - പുറം.26)</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തങ്ങൾ കരുപ്പിടിപ്പിച്ചു വളർത്തിയ, സുരക്ഷിതമായതും സഭയ്ക്ക് യഥാവിധി നിയന്ത്രിക്കാവുന്നതുമായ ഒരു സാമൂഹ്യശൃംഖല അപ്പാടെ കൈവിട്ടുപോകുമോ എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ മുഖ്യഭീതി. എന്തുവിലകൊടുത്തും ഈ മന്ത്രിസഭയെ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നത് തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യമായി അവർ കരുതി.
===പത്രമാദ്ധ്യമങ്ങൾ===
ഇന്ത്യയിലെ ഇതരസമൂഹങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്, കേരളീയർ ഏറെ രാഷ്ട്രീയപ്രബുദ്ധരായിരുന്നു. അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളിൽ പത്രപാരായണവും അതേത്തുടർന്നുള്ള ചർച്ചകളും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കു വഹിച്ചു. അച്ചടിച്ച വാക്കുകളും അങ്ങാടിയിലും കാപ്പിക്കടകളിലും നടക്കുന്ന ചർച്ചകളുമായിരുന്നു കേരളരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഗതികൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനഘടകങ്ങൾ. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ ലളിതമായ ചായക്കടകൾ പലപ്പോഴും ലഘുഭക്ഷണശാലകൾ എന്നതിലുപരി തൻനാട്ടുകാരുടെ രാഷ്ട്രീയചർച്ചാവേദികളായി മാറി. വായനശാലകളും ആളുകൾക്ക് തങ്ങളുടെ വാർത്താകൗതുകങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും പങ്കുവെക്കാനുള്ള ഇടമായി. മിക്ക ചായക്കടകളിലും വായനശാലകളിലും ഒന്നിലധികം വർത്തമാനപത്രങ്ങൾ സ്ഥിരമായി വരുത്തിയിരുന്നു. തൊഴിലാളികൾ മുതൽ ജന്മിമാർ വരെ, വായിക്കാനറിയാവുന്ന ആളുകൾ മിക്കവരും ദിവസേന രണ്ടു പത്രങ്ങളെങ്കിലും വായിക്കുക പതിവായിരുന്നു.<ref name=rrk11>{{cite book|title=ദ റെഡ് റിഡ്ഡിൽ ഓഫ് കേരള|url=http://books.google.com.sa/books?id=e3duAAAAMAAJ&q=|last=ഡി.ആർ.|first=മങ്കേക്കർ|publisher=ഹാർവാർഡ് യാർഡ്|page=14}}</ref>
1957-ൽ കേരളത്തിൽ 28 ദിനപത്രങ്ങളും ഡസൻ കണക്കിന് വാരികകളും മാസികകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവയിൽ ചിരകാലമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുവരുന്ന തലയെടുപ്പുള്ള പത്രങ്ങളും കഷ്ടി നിലനിന്നുപോകുന്ന ചെറുകിട പത്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. മിക്കവാറും എല്ലാ പത്രങ്ങളും ഏതെങ്കിലും ഒരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയോടോ അല്ലെങ്കിൽ മതവിശ്വാസത്തിനോടോ പ്രത്യക്ഷമായോ പരോക്ഷമായോ ചായ്വ് പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ആധികാരികവും സത്യസന്ധവുമായ വാർത്തകളോടൊപ്പം തന്നെ അന്വേഷണാത്മകവാർത്താലേഖനങ്ങളും ആവേശോദ്ദീപകങ്ങളായ ഗോസിപ്പുകളും നർമ്മസമ്പുഷ്ടവും പലപ്പോഴും പരിഹാസമര്യാദകൾ വിടുന്നതുമായ കാർട്ടൂണുകളും ഈ വാർത്താസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. നാലാമിടം എന്ന അപരനാമമുള്ള പത്രമാദ്ധ്യമപ്രസ്ഥാനം പുതുതായി കൈവന്ന ജനാധിപത്യസമ്പ്രദായത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധി ആകാവുന്നത്ര ആഘോഷിച്ചു.<ref>ഇന്ത്യൻ ദിനപത്രങ്ങളുടെ സംസ്കാരം - റോബിൻ ജെഫ്രി (കൾച്ചർ ഓഫ് ഡെയിലി ന്യൂസ്പേപ്പേഴ്സ് ഇൻ ഇന്ത്യ- റോബിൻ ജെഫ്രി) - ഇക്കണോമിക് & പൊളിറ്റിക്കൽ വീക്കിലി, 4 ഏപ്രിൽ 1987 പുറം: 607</ref>
വിമോചനസമരത്തിലേക്കു നയിച്ച സംഭവഗതികളിൽ പത്രമാദ്ധ്യമങ്ങൾ വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ പ്രകടമായിരുന്നു. ക്രൈസ്തവസഭകൾ അവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന പത്രങ്ങളെ വ്യാപകമായി ഒരു കമ്യൂണിസ്റ്റ്-പ്രതിരോധ ആയുധമായി ഉപയോഗിച്ചു. [[ഹെഗൽ |ഹെഗലിയൻ ഭൗതികവാദം]] വളരെയേറെ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് കേരളത്തിലെ പത്രങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. പൊതുവേ മതാധിഷ്ഠിതമായിരുന്ന കേരളീയർ ഇതോടെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ മതവിരുദ്ധരും നിരീശ്വരവാദികളുമായി കാണുവാൻ തുടങ്ങി. തങ്ങളുടെ സംഘടനകളിലൂടെ പുതുതായി ശക്തി ആർജ്ജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സവർണ്ണഹിന്ദുക്കളിലെ യാഥാസ്ഥിതികരായ ഒരു നല്ല ഭാഗവും ഈ ചിന്താധാരയുടെ കൂടെ ചേർന്നു.
സർക്കാരിനെതിരായ സാമുദായിക വികാരം വളർത്തുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു ഈ വാർത്തകൾപലതും. പളളികളിൽ പോലീസ് കയറിയെന്നും തിരച്ചിൽ നടത്തിയെന്നുമൊക്കെയുള്ള അസത്യവും ഊഹാപോഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ വാർത്തകൾ അക്കാലത്ത് പത്രങ്ങളിൽ സാധാരണയായിരുന്നു. "പോലീസ് ഏതുനിമിഷവും ആൾത്താരയിലും കയറിയേക്കും" എന്നതരത്തിൽവരെ ഈ വാർത്തകളുടെ ഉള്ളടക്കംവളർന്നിരുന്നു. <ref name=isaac1>{{cite book|title=വിമോചനസമരത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ|url=|last=ടി.എം.|first=തോമസ് ഐസക്|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|page=86}}</ref> സർക്കാരിനെ താഴെയിറക്കണം എന്ന നിർബന്ധബുദ്ധിയോടെ പ്രധാനമന്ത്രി നെഹ്റുവിന്റെ സന്ദർശന ദിവസങ്ങളിൽ മലയാളപത്രങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ മുഖപ്രസംഗം എഴുതുവാനും തുനിഞ്ഞു. ഇഗ്ലീഷിലെ ലേഖനങ്ങൾ നെഹ്റു നേരിട്ട് വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കട്ടെ എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശം. ജൂൺ 24 ന്റെ മലയാള മനോരമ ദിനപത്രത്തിന്റെ മുഖപ്രസംഗം "Kerala Agitation and Constitution" എന്നതായിരുന്നു. അഞ്ച് സൂചകങ്ങളായിട്ടാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ തുടരുന്നതിലെ അപകടങ്ങൾ ഈ മുഖപ്രസംഗത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിരുന്നത്. <ref name=isaac2>{{cite book|title=വിമോചനസമരത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ|url=|last=ടി.എം.|first=തോമസ് ഐസക്|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|page=86: 1. ജനങ്ങളിൽ അസ്വസ്ഥത പടരും 2. മൂന്നുവർഷംകൊണ്ട് പ്രധാന തസ്തികളിൽ സഖാക്കൾ നിറയും. 3. കമ്മ്യൂണിസം സ്വീകരിക്കാൻ ജനം നിർബന്ധിതരാകും 4. വോട്ടർപട്ടികയിൽ കൃത്രിമം നടത്തി അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അട്ടിമറിക്കും 5. ഇന്ത്യമുഴുവൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രചരണത്തിന് പണം കേരളത്തിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തും (മുഖപ്രസംഗം)}}</ref>
പ്രകോപനപരമായ തലക്കെട്ടുകളാണ് അന്നത്തെ പത്രങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നത് എന്ന് [[തോമസ് ഐസക്ക്|തോമസ് ഐസക്]] നിരീക്ഷിക്കുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തും "ഇ.എം.എസിന്റെ ചെന്നായ്കൾ യുദ്ധക്കളം സൃഷ്ടിച്ചു, അതിഭീകരമായ നരവേട്ട, പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്റെ തലതല്ലിപ്പൊളിച്ചു, സ്ത്രീകളെ വലിച്ചിട്ടുചവിട്ടി, തൃശ്ശൂരിൽ രണ്ട് പള്ളികളിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കയ്യേറ്റം" തുടങ്ങിയ തലക്കെട്ടുകൾ സമരത്തെ രക്തരൂക്ഷിതമാക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. സർക്കാരിനെ പിരിച്ചുവിടണം എന്ന് അർത്ഥശങ്കയ്കിടയില്ലാത്തവണ്ണം ആവശ്യപ്പെടുന്ന മുഖപ്രസംഗങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. <ref name=isaac3>{{cite book|title=വിമോചനസമരത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ|url=|last=ടി.എം.|first=തോമസ് ഐസക്|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|page=128-129}}</ref>
സർക്കാരിനെതിരായ പത്രങ്ങളുടെ നീക്കത്തിന് അതേനാണയത്തിൽ തിരിച്ചടിക്കാൻ ബന്ധപ്പെട്ടവരും ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ബജറ്റ് രേഖകൾ ചോർത്താൻ ശ്രമിച്ചു എന്നാരോപിച്ച് [[കേരളകൗമുദി ദിനപത്രം|കേരളകൌമുദിക്കെതിരെ]] ഔദ്യേഗിക രഹസ്യ നിമയപ്രകാരം കേസെടുത്തു. [[ദീപിക ദിനപത്രം|ദീപിക]] പത്രാധിപർക്കെതിരെയും ക്രിമിനൽ കേസെടുത്തു. [[വി.ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ|വി.ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ]], [[എം.എൻ. ഗോവിന്ദൻ നായർ|എം.എൻ. ഗോവിന്ദൻ നായർ]], [[ടി.വി. തോമസ്|ടി.വി. തോമസ്]] എന്നീ മന്ത്രിമാർ മലയാളമനോരമയടക്കമുള്ള വിവിധ പത്രങ്ങൾക്കെതിരെ മാനനഷ്ടക്കേസുകൾ ബോധിപ്പിച്ചു. 1959 മെയ് 2 ന് തിരുവനന്തപുരത്ത് ചേർന്ന അഖിലേന്ത്യാ പത്രാധിപ സംഘടനയുടെ സമ്മേളനത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത മുഖ്യമന്ത്രി പത്രങ്ങൾക്കെതിരെ രൂക്ഷ വിമർശനം അഴിച്ചുവിട്ടു: "ഒരു വിഭാഗം പത്രക്കാർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുവാൻ തയ്യാറല്ല... വസ്തുതകൾ വളച്ചൊടിക്കുക മാത്രമല്ല, വസ്തുതകൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കുകയുമാണ് നമ്മുടെ പല പത്രങ്ങളും ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാണാം" എന്ന് അദ്ദേഹം തുറന്നടിച്ചു. <ref name=isaac4>{{cite book|title=വിമോചനസമരത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ|url=|last=ടി.എം.|first=തോമസ് ഐസക്|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|page=157-158}}</ref>
====1957-59 കാലത്തു് കേരളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന പ്രധാന വർത്തമാനപ്പത്രങ്ങൾ<ref>മലയാള മനോരമ ഇയർബുക്ക് 1959 പുറം: 446-447</ref> ====
{| class="wikitable" style="font-size:90%;"
|-
! #
! പത്രം
! സ്ഥലം
! പത്രാധിപർ
! ഉടമ
! സ്ഥാപിതവർഷം
|----------
|1
|[[മലയാള മനോരമ]]
|[[കോട്ടയം]]
|[[കെ. എം. ചെറിയാൻ]]
|മലയാള മനോരമ ലിമിറ്റഡ്
|1888
|----------
|----------
|2
|[[മാതൃഭൂമി]]
|[[കോഴിക്കോട്]]
|[[വി.എം. നായർ|വി. എം. നായർ]]
|മാതൃഭൂമി ലിമിറ്റഡ്
|1923
|----------
|3
|[[ദീപിക]]
|[[കോട്ടയം]]
|റെ. ഫാദർ ആന്റണി
|SFS പ്രസ്സ്
|1887
|----------
|4
|[[കേരളകൗമുദി_ദിനപത്രം|കേരള കൗമുദി]]
|[[തിരുവനന്തപുരം]]
|[[കെ. സുകുമാരൻ]]
|കേരള കൗമുദി ലിമിറ്റഡ്
|1940
|----------
|5
|[[ദേശാഭിമാനി]]
|[[കോഴിക്കോട്]]
|[[വി.ടി. ഇന്ദുചൂഡൻ|വി. ടി. ഇന്ദുചൂഡൻ]]
|[[കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ]]
|1947
|----------
|6
|[[ചന്ദ്രിക ദിനപ്പത്രം|ചന്ദ്രിക]]
|[[കോഴിക്കോട്]]
|[[സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ്കോയ|സി. എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ]]
|[[മുസ്ലീം പ്രിന്റിങ്ങ് & പബ്ലിഷിങ്ങ് കമ്പനി]]
|1946
|----------
|7
|[[ദിനമണി]]
|[[കൊല്ലം]]
|[[ആർ. ശങ്കർ]]
|[[ആർ. ശങ്കർ]]
|1957
|----------
|8
|[[എക്സ്പ്രസ്സ്]]
|[[തൃശ്ശൂർ]]
|[[കൊങ്ങശ്ശേരി കൃഷ്ണൻ]]
|[[കൊങ്ങശ്ശേരി കൃഷ്ണൻ]]
|1949
|----------
|9
|[[ജനയുഗം]]
|[[കൊല്ലം]]
|[[ഗോപിനാഥൻ നായർ]]
|[[ജനയുഗം പബ്ലിക്കേഷൻസ്]]
|1953
|----------
|10
|[[കേരളഭൂഷണം]]
|[[കോട്ടയം]]
|[[കെ. സി. സക്കറിയ]]
|[[എ.വി. ജോർജ്ജ് & കൊ.]]
|1944
|----------
|11
|[[മലയാളരാജ്യം]]
|[[കൊല്ലം]]
|[[എൻ. ചന്ദ്രശേഖരൻ നായർ]]
|[[എസ്.ആർ.വി. പ്രസ്സ് & പബ്ലിഷിങ്ങ് ]]
|1936
|----------
|12
|[[നവജീവൻ]]
|[[തൃശ്ശൂർ]]
|[[ടി.കെ.ജി. നായർ]]
|[[കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി]]
|1953
|----------
|13
|[[നവകേരളം]]
|[[തിരുവനന്തപുരം]]
|[[സണ്ണി സെബാസ്റ്റ്യൻ]]
|[[ഇ.എ. ഫെർണാണ്ടസ്]]
|1957
|----------
|14
|[[പൊതുജനം]]
|[[തിരുവനന്തപുരം]]
|[[കെ. കാർത്തികേയൻ]]
|[[കെ. കാർത്തികേയൻ]]
|1957
|----------
|15
|[[കൗമുദി]]
|[[തിരുവനന്തപുരം]]
|[[കൈനിക്കര പത്മനാഭപിള്ള|കൈനിക്കര പത്മനാഭ പിള്ള]]
|[[സോഷ്യലിസ്റ്റ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്]]
|1957
|----------
|}
====1957-59 കാലത്തെ പ്രധാന വർത്തമാനപ്പത്രങ്ങളുടെ പ്രചാരം<ref>മലയാള മനോരമ ഇയർബുക്ക് 1959 പുറം: 474, 610</ref> ====
{| class="wikitable" style="font-size:90%;"
|-
! #
! പത്രം
! സ്ഥലം
! പ്രചാരം1957
! 1958
! 1959
|----------
|1
|മാതൃഭൂമി
|കോഴിക്കോട്
|58880
|61946
|62590
|----------
|2
|മലയാള മനോരമ
|കോട്ടയം
|46635
|58009
|62464
|----------
|3
|കേരള കൗമുദി
|തിരുവനന്തപുരം
|21884
|30429
|31856
|----------
|4
|ദീപിക
|കോട്ടയം
|18236
|17469
|19314
|----------
|5
|ജനയുഗം
|കൊല്ലം
|15531
|15737
|15934
|----------
|6
|കേരളഭൂഷണം
|കോട്ടയം
|16864
|16583
|15740
|----------
|7
|ദേശബന്ധു
|കോട്ടയം
|15034
|14351
|--
|----------
|8
|എക്സ്പ്രസ്സ്
|തൃശ്ശൂർ
|15393
|16501
|
|----------
|}
===ആന്ധ്രാ അരി കുംഭകോണം===
{{പ്രലേ|1957 ലെ ആന്ധ്രാ അരി കുംഭകോണം}}
ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ കേരളം എക്കാലത്തും ഒരു കമ്മിസംസ്ഥാനമായിരുന്നു. മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഭക്ഷ്യധാന്യക്കമ്മി താൽക്കാലികമായും ഭാഗികമായും അനുഭവപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും 1950കളിലെ കേരളത്തിൽ അരിയുടെ മൊത്തം ഉപഭോഗാവശ്യത്തിന്റെ 50 ശതമാനത്തോളം കമ്മി എല്ലാ വർഷവും പതിവായിരുന്നു. മൊത്തം കൃഷിഭൂമിയുടെ 36% മാത്രമാണ് നെൽകൃഷിക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. അരിയുടെ മൊത്തം പ്രതിവർഷ ആഭ്യന്തരഉല്പാദനം എട്ടുലക്ഷം ടൺ. അതായത് ആളോഹരി ദിവസേന 6.25 ഔൺസ് (177 ഗ്രാം) അരി മാത്രമാണ് കേരളത്തിന്റെ സ്വന്തം നെൽകൃഷിയിൽ നിന്നു ലഭ്യമായിരുന്നത്. തിരു-കൊച്ചിയിലും കേരളത്തിലും നിലനിന്നിരുന്ന സംസ്ഥാനഭരണകൂടങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്തം പോലും അരിയുടെ സ്ഥിരവും അനുസ്യൂതവുമായ ലഭ്യത ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതായിരുന്നു.
1956ലെ വേനൽക്കാലം മുതൽ തന്നെ അഖിലേന്ത്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ അരിയുടെ വില മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത വിധത്തിൽ കുതിച്ചുകയറാൻ തുടങ്ങി.1956 ജൂണിൽ തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിലും രണ്ടുമാസത്തിനുള്ളിൽ മറ്റു ജില്ലകളിലും ന്യായവിലഷോപ്പുകൾ തുടങ്ങിവെച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ വിലവർദ്ധനവിനെ നേരിടാൻ മുൻസർക്കാർ നടപടികളാരംഭിച്ചത്. എന്നാൽ ഇ.എം.എസ്. മന്ത്രിസഭ അധികാരം ഏറ്റെടുത്ത സമയത്ത് അരിക്ഷാമവും വിലക്കയറ്റവും നിയന്ത്രണാതീതമായിത്തുടങ്ങി. ആവശ്യത്തിന് അരി കിട്ടാനില്ലാതായതോടെ ന്യായവിലഷോപ്പുകളിലൂടെയുള്ള അരിവിതരണം നിലച്ചു. മറ്റു കടകളിൽ മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത വിധം അരിവില വർദ്ധിച്ചു. "അരിയെവിടെ? തുണിയെവിടെ? പറയൂ പറയൂ നമ്പൂരീ" എന്നായിരുന്നു അക്കാലത്ത് പ്രചരിച്ചുവന്ന ഒരു മുദ്രാവാക്യം.
അരിക്ഷാമം മൂലമുണ്ടായ ഭക്ഷ്യപ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കാൻ [[മക്കെറോണി|മക്കെറോണിയുടെ]] ഉപയോഗം പ്രചരിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഒരു താൽക്കാലിക പോംവഴിയായി ഭക്ഷ്യമന്ത്രി [[കെ.സി. ജോർജ്ജ്]] നിർദ്ദേശിച്ചത്. ജനങ്ങൾക്കു് തീരെ പരിചയമില്ലാതിരുന്ന ഈ പുതിയ ഭക്ഷണപദാർത്ഥത്തെ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾ തികഞ്ഞ പരിഹാസത്തോടെയാണു് എതിരേറ്റത്. [[ആലപ്പുഴ|ആലപ്പുഴയിലെ]] ഒരു കയർ ഫാക്ടറി തൊഴിലാളിയായിരുന്ന രാജൻ കമ്യൂണിസ്റ്റ് നയങ്ങളിൽ രോഷം പൂണ്ട് "ഭഗവാൻ മക്രോണി" എന്ന പേരിൽ ഒരു കഥാപ്രസംഗം എഴുതി അവതരിപ്പിച്ചുതുടങ്ങി. പത്രങ്ങളും പ്രതിപക്ഷവും ഇതേറ്റുപിടിച്ച് സംസ്ഥാനമാകെ പ്രചരിപ്പിച്ചു.
1957 ജൂലൈയിൽ ആന്ധ്ര, മദ്രാസ്സ്, മൈസൂർ, കേരളം എന്നീ നാലു സംസ്ഥാനങ്ങളേയും ചേർത്ത് കേന്ദ്ര സർക്കാർ "ദക്ഷിണ അരി മേഖല"യായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇതനുസരിച്ച് ആന്ധ്രയിൽ മിച്ചം വരുന്ന അരി കമ്മിസംസ്ഥാനമായ കേരളത്തിലേക്കു മാത്രമേ അയയ്ക്കാവൂ എന്ന നിബന്ധന വന്നു. മേഖലയിലല്ലാതെ പുറത്തൊരു സംസ്ഥാനത്തിന് അരി വിൽക്കുവാൻ ആന്ധ്രയ്ക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ മിച്ചം വന്നിരുന്ന അരിയാണ് കേരളത്തിന് ചെറുതായെങ്കിലും സമശ്വാസമായിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ ബംഗാളിലും ബോംബെയിലും കൂടി അരിക്ഷാമം രൂക്ഷമായപ്പോൾ കേന്ദ്രഗവണ്മെന്റ് ഈ നിലപാടിൽ അയവുവരുത്തി. കൂടുതൽ വിലയ്ക്ക് ഈ വിപണികളിലേക്ക് അരി കയറ്റി അയക്കാനുള്ള അവസരം ആന്ധ്രയ്ക്കു ലഭിച്ചു. ഇതോടെ, കേരളത്തിലെ അരിവ്യാപാരികൾ അവർക്ക് കരാറിൽ മുൻ-കൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ക്ലിപ്തമായ കമ്മീഷൻ നിരക്കിൽ തുടർന്നും ആന്ധ്രയിൽനിന്നും അരി വാങ്ങിക്കൈമാറാൻ വിസമ്മതിച്ചു.
ലോകസഭാംഗമായിരുന്ന [[എ.കെ. ഗോപാലൻ | എ.കെ. ഗോപാലന്റെ]]നിർദ്ദേശപ്രകാരം, പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ 5000 ടൺ അരി നേരിട്ട് അരി ഇറക്കുമതി ചെയ്യാനും ന്യായവിലഷോപ്പുകളിലൂടെ അതു വിതരണം ചെയ്യാനും തീരുമാനിച്ചു. മദ്രാസ്സിലുള്ള ഒരു മൊത്തവ്യാപാരസ്ഥാപനമായ "മെസ്സേഴ്സ് ടി. ശ്രീരാമുലു, പി. സൂര്യനാരായണ & കൊ." എന്ന സ്ഥാപനവുമായി ഭക്ഷ്യവകുപ്പ് ഉടനടി കരാറിലെത്തി. നിയമാനുസൃതം പതിവുള്ളതുപോലെ ദർഘാസ് ടെണ്ടർ വിളിക്കാനോ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് കരാർ ഉറപ്പിക്കാനോ കാത്തുനിൽക്കാതെയാണ് ഈ ഇടപാട് തീർച്ചപ്പെടുത്തിയത്.
ഈ കച്ചവടത്തിന്റെ ആദ്യഗഡു 1957 സെപ്റ്റംബറിൽ കേരളത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഉടൻതന്നെ വ്യാപകമായ അഴിമതിയാരോപണങ്ങൾ ഉയർന്നു. മദ്രാസ്സിലെ ഏജന്റായ കമ്പനിയുടെ മാനേജർ ഒരു മുൻകമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകനായിരുന്നുവെന്നും കരാറിലെ നിബന്ധനകൾ അയാൾക്ക് ഗുണകരമായി എഴുതിയവയാണെന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടു. വിപണിവിലയേക്കാൾ കൂടിയ നിരക്കിലാണ് കരാർ ഉറപ്പിച്ചതെന്ന് പ്രതിപക്ഷം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ആന്ധ്രയിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഘടകത്തിന് തെരഞ്ഞെടുപ്പു ചെലവിന്റെ കടങ്ങൾ വീട്ടാൻ കൈക്കൂലിയായാണ് ഈ അധികത്തുക ചെലവിട്ടതെന്ന് കോൺഗ്രസ്സ് ആരോപിച്ചു. തുടക്കത്തിൽ 1.6 ലക്ഷം രൂപയെന്നും പിന്നീട് 16.5 ലക്ഷം എന്നും ഈ തുക വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. കോൺഗ്രസ്സ് എം.എൽ.എ.യായിരുന്ന ടി.ഓ. ബാവ നിയമസഭയിൽ കരാറിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ സഹിതം മന്ത്രിസഭയെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
മലയാളം പത്രങ്ങൾ ഈ അഴിമതിവാർത്ത വമ്പിച്ച പ്രാധാന്യത്തോടെ കൊണ്ടാടി. മനോരമ, മാതൃഭൂമി, ദീപിക എന്നീ പത്രങ്ങൾ ഒരു വശത്തും ദേശാഭിമാനി, ജനയുഗം എന്നിവ മറുവശത്തും അണിനിരന്നുകൊണ്ട് ഒരു മാദ്ധ്യമയുദ്ധം തന്നെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. 1958 ഫെബ്രുവരി 12നു് ഇറങ്ങിയ മനോരമയിൽ "ആന്ധ്ര അരി കുംഭകോണം" എന്ന വമ്പൻ തലക്കെട്ടിൽ ഒരു വാർത്ത പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വമ്പിച്ച പ്രതിഷേധത്തെത്തുടർന്ന് ഹൈക്കോടതി ന്യായാധിപനായിരുന്ന [[ജസ്റ്റിസ് രാമൻനായർ കമ്മീഷൻ]] ഈ ഇടപാട് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.<ref name=justiceramannayar>{{cite news|title=ജസ്റ്റീസ്.പി.ടി.രാമൻ നായർ - എ ലീഗൽ ഫിനോമിനൻ|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/article773786.ece|publisher=ദ ഹിന്ദു ദിനപത്രം|date=2010-05-26|accessdate=2014-08-20|archive-date=2014-08-20|archive-url=https://archive.today/20140820051747/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/article773786.ece|url-status=bot: unknown}}</ref> ഈ അരി ഇടപാടിൽ സംസ്ഥാനത്തിനു ഭയങ്കരമായ നഷ്ടം നേരിട്ടു എന്ന് കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചുവെങ്കിലും, ഈ റിപ്പോർട്ട് സർക്കാർ തള്ളിക്കളയുകയായിരുന്നു<ref>[[#icm98|ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1920-1998 ഇ.എം.എസ്]]. പുറം. 132.കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഭരണത്തിലേക്ക്</ref>. കേരളം ഭക്ഷ്യക്ഷാമം നേരിടുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനമായിരുന്നു. പൊതു ടെൻഡർ വിളിച്ച് അരി വാങ്ങാനുള്ള നടപടി തുടങ്ങിയാൽ അക്കൊല്ലത്തെ ഓണക്കാലം വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിലാകും, അതുകൊണ്ടാണ് സ്വകാര്യ കച്ചവടക്കാരനിൽ നിന്നും അരിവാങ്ങാനുള്ള തീരുമാനമെടുത്തത് എന്നുമാണ് ഈ റിപ്പോർട്ട് സ്വീകരിക്കാതിരിക്കാൻ സർക്കാർ നൽകിയ വിശദീകരണം.<ref>[[#icm98|ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1920-1998 ഇ.എം.എസ്]]. പുറം. 132.കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഭരണത്തിലേക്ക്</ref>
===വിമോചനസമരത്തിന് അരങ്ങൊരുങ്ങുന്നു===
ജനാധിപത്യകേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു അഴിമതി ആരോപണമായിരുന്നു ആന്ധ്രാ അരിക്കേസ്. സർക്കാരിനെതിരെ ഒരവസരം വീണുകിട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രതിപക്ഷങ്ങൾക്കും സമുദായനേതാക്കന്മാർക്കും ഇതൊരു നല്ല അവസരമായി. അതേ സമയം, സമൂഹത്തിലെ അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗവുമായി ഇടപെടുന്നതിലൂടെ ദീർഘകാലം കൊണ്ടു നേടിയെടുത്ത രാഷ്ട്രീയപരിചയം സുഗമവും ജനപ്രീതികരവുമായ അധികാരനിർവ്വഹണത്തിനു മതിയാകില്ലെന്ന്, കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി അതിന്റെ അപക്വമായ പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെ തെളിയിക്കുകയും ചെയ്തു.
നിയമസഭാസമ്മേളനങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ആരോപണങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നതിന് മുഖ്യമന്ത്രി പ്രതിപക്ഷത്തെ ഒന്നടങ്കം ശാസിച്ചു. വ്യക്തമായ തെളിവോ പ്രസക്തിയോ ഉള്ള ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചാൽ അവ അന്വേഷിക്കാൻ സർക്കാർ തയ്യാറാണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. പ്രതിപക്ഷനേതാവ് [[പി.ടി. ചാക്കോ]] ഈ അവസരം മുതലെടുത്ത്, അരി കുംഭകോണം അന്വേഷിക്കാമോ എന്നു ചോദിച്ചു. പെട്ടെന്നുള്ള ഈ ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം 'അന്വേഷിക്കാം' എന്നു മറുപടിയും കൊടുത്തു. ഇ.എം.എസ്.മന്ത്രിസഭ അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഒരു അന്വേഷണക്കമ്മീഷന് സ്വയം വിധേയമാകാൻ തയ്യാറായി. പ്രതിപക്ഷം ഇതൊരു വൻവിജയമായി കൊണ്ടാടി.
ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയായ ജസ്റ്റീസ് പി.ടി. രാമൻ നായർ 1958 മേയ് 12ന് അന്വേഷണക്കമ്മീഷനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. സർക്കാരിനുവേണ്ടി അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറലും ടി.ഓ. ബാവയ്ക്കു വേണ്ടി കെ.വി. നായരും മദ്രാസ്സിലെ ഏജന്റിനുവേണ്ടി വി.കെ.കെ. മേനോനും കൗൺസെലുകളായി വന്നു.
1959 ഫെബ്രുവരി 13ന് കമ്മീഷൻ അന്വേഷണറിപ്പോർട്ട് സർക്കാരിന് സമർപ്പിച്ചു. ദീർഘമായ റിപ്പോർട്ടിന്റെ അനുമാനങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു: (1) അരിക്കച്ചവടക്കരാറിൽ ന്യായമായും സംശയത്തിനിട നൽകുന്ന പഴുതുകളുണ്ട് (2) ഈ ഇടപാടിൽ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്ന നഷ്ടം ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെ രൂപ വരും (3) സംസ്ഥാനത്തെ ഭക്ഷ്യദൗർലഭ്യത്തെസംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മദ്രാസ് കമ്പനിയുമായി നടത്തിയ ഇടപാട് ന്യായീകരിക്കത്തക്കതല്ല. ദർഘാസുകൾ വിളിക്കാതെ ഇടപാടു നടത്തിയതും ഭക്ഷ്യപ്രതിസന്ധിയുടെ നിർണ്ണായകഘട്ടം അതിനുമുമ്പേ കടന്നുപോയതും ഒഴിവാക്കാനാവുമായിരുന്ന നഷ്ടം വരുത്തിവെച്ചതും കമ്മീഷൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
മാർച്ച് 19ന് ആന്ധ്രാ അരിക്കേസ് അന്വേഷണറിപ്പോർട്ട് നിയമസഭയുടെ മേശപ്പുറത്തു വെച്ചു. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പത്രങ്ങളും പ്രതിപക്ഷവും സർക്കാരിനെതിരെ പൂർവ്വാധികം ശക്തിയായി സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി. ജനാധിപത്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുവാനും രാജിവെച്ചൊഴിയുവാനും 'മലയാളി'എന്ന പത്രം സർക്കാരിനെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. മനോരമ, മാതൃഭൂമി, ദീപിക, 'പൊതുജനം', 'കേരളജനത' തുടങ്ങിയ പത്രങ്ങളും പതിവായി എഡിറ്റോറിയലുകളും പ്രധാനവാർത്തകളും കാർട്ടൂണുകളും ഈ വിഷയത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കത്തക്കവിധത്തിലാക്കി.
ഈ ഗവണ്മെന്റിന് അധികാരത്തിൽ തുടരാൻ അവകാശമില്ലെന്നും ഉടൻ രാജിവെച്ചുപോകണമെന്നും പി.എസ്.പി. നേതാവ് പട്ടം താണുപിള്ള പ്രസ്താവിച്ചു. ആസന്നമായ ഒരു ജനകീയപ്രക്ഷോഭത്തിന് ഒരുങ്ങിയിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ജനങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ സർക്കാർ ഈ ആവശ്യങ്ങളെ നേരിട്ടത് തികഞ്ഞ നിഷേധഭാവത്തോടും നിസ്സംഗതയോടും കൂടിയായിരുന്നു. കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ടിനെ അവർ നിരാകരിക്കുകയും നിസ്സാരവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. പലപ്പോഴും കമ്മീഷനെത്തന്നെ അവർ പരിഹസിച്ചു. നിയമജ്ഞനായ മന്ത്രി വി. ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ടിനെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിസഭയെ നിയമവ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടെ ന്യായീകരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇതോടെ കോൺഗ്രസ്സും മുസ്ലീം ലീഗും പി.എസ്.പി.യും സംയുക്തമായി ഒരു യോഗം ചേർന്നു. ഏപ്രിൽ 15 അഴിമതിവിരുദ്ധദിനമായി ആചരിക്കാൻ യോഗം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. 1959 ഏപ്രിൽ 6-ആം തീയതി നിയമസഭ ചേർന്നപ്പോൾ പ്രതിപക്ഷകക്ഷികൾ ഒന്നടങ്കം ഇറങ്ങിപ്പോക്കു നടത്തി.
==പ്രധാന കാരണങ്ങൾ==
===വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ===
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും, കേരളത്തിലെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിൽ വിദേശികളായ ക്രൈസ്തവമിഷനറിമാർ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. മിഷനറിമാരല്ലാത്ത ക്രൈസ്തവരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലും ഒട്ടേറെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ കാലക്രമേണ രൂപപ്പെട്ടു. കാലം ചെന്നപ്പോൾ ഇവയുടെ എണ്ണം കൂടിയത് ക്രൈസ്തവേതര സമുദായങ്ങളെ അസ്വസ്ഥരാക്കിയതിനാൽ അവരും സ്വന്തം വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇങ്ങനെയുള്ള വിദ്യാലയങ്ങൾക്ക് സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും യാതൊരു സഹായവും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. ശമ്പളവും മറ്റു ചെലവുകളും വഹിച്ചിരുന്നത് ഉടമസ്ഥരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന അദ്ധ്യാപകരുടെ ജീവിത നിലവാരം അത്രക്ക് മെച്ചമല്ലായിരുന്നു. ശമ്പളം തീരെ കുറവും, അതു തന്നെ കൃത്യമായി ലഭിക്കുകയുമില്ലായിരുന്നു. വിദ്യാലയമേലധികാരികളും, ഉടമസ്ഥരും അദ്ധ്യാപകരോട് തങ്ങളുടെ അടിമകളോടെന്ന പോലെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 236</ref>
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന്റെ വിപ്ലവകരമായ ഒരു നടപടിയായിരുന്നു [[ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി]] അവതരിപ്പിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ. അദ്ധ്യാപകരുടെ നിയമനത്തിൽ പൊതുവായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ കൊണ്ടുവരിക, ശമ്പളം ഖജനാവു വഴി വിതരണം ചെയ്യുക എന്നീ മാറ്റങ്ങൾ വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ നിർദ്ദേശിച്ചു.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 236</ref><ref name=thehindu1>{{cite news|title=കേരള എഡ്യുക്കേഷൻ ബിൽ|publisher=ദ ഹിന്ദു ദിനപത്രം|date=17-ജൂലൈ-1957|quote=അദ്ധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം ഖജനാവ് വഴി വിതരണം ചെയ്യാനുള്ള നിയമം കൂടി ഈ ബില്ലിലുൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു}}</ref> കൂടാതെ, സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ അദ്ധ്യാപകരുടെ വേതനത്തിന്റെ തോതിൽ സ്വകാര്യ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ അദ്ധ്യാപകർക്കും വേതനം നൽകാനുള്ള നിർദ്ദേശവും ബില്ലിന്റെ ഭാഗമായി.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 239</ref><ref name=vb1>{{cite news|title=വിദ്യാഭ്യാസബിൽ|url=http://www.firstministry.kerala.gov.in/kerala_educationbill/The_main_objectives_of_bill.htm|publisher=കേരളസർക്കാർ|accessdate=25-ഏപ്രിൽ-2013|quote=കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭ അവതരിപ്പിച്ച വിദ്യാഭ്യാസബിൽ|archive-date=2012-07-15|archive-url=https://web.archive.org/web/20120715083207/http://www.firstministry.kerala.gov.in/kerala_educationbill/The_main_objectives_of_bill.htm|url-status=dead}}</ref> ബിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയും നടത്തിപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാകയാൽ ഇത് കൈവശം വച്ചിരുന്നവർ ബില്ലിനെതിരേ തിരിഞ്ഞു. നിയമം ലംഘിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പ് സർക്കാർ ഏറ്റെടുക്കുവാൻ വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ നിർദ്ദേശിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലല്ലാതെ സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുവാനുള്ള നിബന്ധനകൾ ഈ ബില്ലിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. ഭൂരിപക്ഷം സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും ക്രൈസ്തവ മാനേജ്മെന്റിന്റെയും മറ്റും കീഴിലായിരുന്നു. അവർ ബില്ലിനോടുള്ള എതിർപ്പിനെ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും നടത്താനുമുള്ള മൗലികാവകാശം ന്യൂനപക്ഷസമുദായങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനാവ്യവസ്ഥ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ന്യായീകരിച്ചു. കേരളത്തിന്റെ സാക്ഷരതാപുരോഗതിയിൽ കാര്യമായ പങ്കു വഹിച്ച ക്രൈസ്തവനേതൃത്വത്തിലുള്ള വിദ്യാലയങ്ങളെ പുതിയ ബില്ലിലൂടെ ഇല്ലാതാക്കാനാണ് സർക്കാർ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് അന്നത്തെ ഒരു പത്രം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു.<ref name=hindustan1>{{cite news|title=ഇഷ്യൂസ് ഇൻ കേരള എഡ്യുക്കേഷൻ ബിൽ|publisher=ദ ഹിന്ദുസ്ഥാൻ സ്റ്റാൻഡാർഡ്|last=കെ.പി.|first=തോമസ്(ഹോമ)|date=11-ജൂലൈ-1957|quote=പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസബിൽ ക്രൈസ്തവവിദ്യാഭ്യാസമേഖലയെ ഇല്ലാതാക്കും}}</ref>
ബിൽ നിയമമായാൽ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ കമ്മ്യൂണിസം പഠിപ്പിക്കേണ്ടിവരുമെന്നും അതുകൊണ്ട് ഇത് ഏതു രീതിയിലായാലും എതിർക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും ഇവർ തങ്ങളുടെ അനുയായികളോട് പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് ബിൽ അവതരിപ്പിച്ച മന്ത്രിസഭയെ നയിച്ചിരുന്ന ഇ.എം.എസ്സ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 239</ref> നിയമസഭക്കകത്തും പുറത്തും നടന്ന കടുത്ത സംഘർഷത്തിനിടയിലും വിദ്യാഭ്യാസബിൽ നിയമസഭ പാസ്സാക്കി. പക്ഷേ പ്രസിഡന്റിന്റെ അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, ഉയർന്നുവന്ന രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ബിൽ സുപ്രീംകോടതിയുടെ പരിഗണനക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
===കാർഷിക ബന്ധ ബിൽ===
[[കേരളം|കേരളത്തിലെ]] ആദ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ അധികാരത്തിലെത്തി ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽതന്നെ എല്ലാ ഒഴിപ്പിക്കലുകളും തടഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ഓർഡിനൻസ് കൊണ്ടു വന്നു. പാട്ടം നൽകാതിരുന്നാൽപോലും ജന്മിക്ക് കുടിയാനെ ഒഴിപ്പിക്കാൻ ഈ ഓർഡിനൻസ് വെച്ചു നിയമം അനുവദിക്കുമായിരുന്നില്ല.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 209</ref> ചെറുകിട [[കർഷകൻ|കർഷകർ]] ഈ നിയമത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തപ്പോൾ ന്യൂനപക്ഷം വരുന്ന ജന്മികൾ ഇതിനെ എന്തു വിലകൊടുത്തും എതിർക്കേണ്ടത് തങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ കരുതി.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 210</ref> കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമായ കുടിയായ്മായാണ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്. [[മലബാർ]], [[കൊച്ചി]], [[തിരുവിതാംകൂർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ കുടിയായ്മ സമ്പ്രദായം ഓരോ തരത്തിലായിരുന്നു. കാർഷികബന്ധബിൽ പാസ്സാക്കുന്നതിനും, അത് നിയമസഭയിലവതരിപ്പിക്കുന്നതിനും മുമ്പായി പലതരത്തിലുള്ള ആളുകളും,സംഘടനകളുമൊക്കെയായി സർക്കാരിന് കൂടിക്കാഴ്ചകളും ചർച്ചകളും നടത്തേണ്ടി വന്നു.<ref name=arb5>{{cite book|title=കമ്മ്യൂണിസം ഇൻ കേരള- എ സ്റ്റഡി ഇൻ പൊളിറ്റിക്കൽ അഡാപ്ടേഷൻ|url=http://books.google.com.sa/books?id=8CSQUxVjjWQC&pg=PA153&safe=on&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false|last=ടി.ജെ|first=നൊസ്സിതർ|publisher=യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിഫോർണിയ പ്രസ്സ്|isbn=978-0520046672|year=1983-സെപ്തംബർ|page=152|quote=വിശദമായ പഠനങ്ങൾക്കും, ആശയസമത്വത്തിനും ശേഷമാണ് ബിൽ നിയമസഭയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്}}</ref> [[കെ.ആർ. ഗൗരിയമ്മ]], [[സി. അച്യുതമേനോൻ|അച്യുതമേനോൻ]], [[വി.ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ]] എന്നീ മന്ത്രിസഭാംഗങ്ങളാണ് ഈ ബില്ലുമായി കൂടുതൽ ഇടപെട്ടിരുന്നത്. ബിൽ അവതരിപ്പിച്ച് നിയമസഭയുടെ അംഗീകാരം നേടുന്നതിന് ഒരു നീണ്ട കാലയളവെടുത്തു.<ref>[[#cm08|കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം - ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] പുറം 211</ref><ref name=arb1>{{cite news|title=കാർഷികബന്ധബിൽ|url=http://www.firstministry.kerala.gov.in/pdf/bills/agrn_rln.pdf|publisher=കേരളസർക്കാർ|accessdate=25-ഏപ്രിൽ-2013|quote=കുടിയാൻ എന്ന പദത്തിന്റെ നിർവ്വചനത്തിൽ വരുന്ന ആരും തന്നെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ല എന്ന നിയമം കർഷകർക്ക് ആശ്വാസകരമായിരുന്നു|archive-date=2014-05-05|archive-url=https://web.archive.org/web/20140505015813/http://www.firstministry.kerala.gov.in/pdf/bills/agrn_rln.pdf|url-status=dead}}</ref> ആയിരത്തോളം വരുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ ദീർഘ ചർച്ചക്കു വിധേയമായി.
അക്കാലഘട്ടത്തിൽ നായർ സമുദായത്തിലുള്ളവരായിരുന്നു പ്രധാന ജന്മികളെല്ലാം. ബിൽ അവരുടെ താൽപര്യങ്ങളെ ഹനിക്കുമെന്നുള്ള ഭയമാണ് ബില്ലിനെതിരേ നീങ്ങാൻ ഈ സമുദായത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ജന്മിമാരുടെ പ്രതിനിധികളും, നമ്പൂതിരിമാർ തുടങ്ങിയവരുടെ സംഘടനകളും, ബില്ലവതരിപ്പിച്ചവർക്കെതിരേ ശക്തമായ പ്രതിഷേധമുയർത്തി.<ref name=arb5൫>{{cite book|title=കമ്മ്യൂണിസം ഇൻ കേരള- എ സ്റ്റഡി ഇൻ പൊളിറ്റിക്കൽ അഡാപ്ടേഷൻ|url=http://books.google.com.sa/books?id=8CSQUxVjjWQC&pg=PA153&safe=on&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false|last=ടി.ജെ|first=നൊസ്സിതർ|publisher=യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിഫോർണിയ പ്രസ്സ്|isbn=978-0520046672|year=1983-സെപ്തംബർ|page=152|quote=ജന്മികളും,നായന്മാരും,നമ്പൂതിരിമാരും അവരുടെ സംഘടനകളും ബില്ലിനെ ശക്തിയുക്തം എതിർത്തു}}</ref> ഇത്തരം പ്രതിഷേധങ്ങളേയും, എതിർപ്പുകളേയും അതിജീവിച്ച ബിൽ നിയമസഭയുടെ അംഗീകാരം നേടി.
===രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങൾ===
ഒന്നാം നിയമസഭയുടെ കാലത്തു രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങൾ പതിവായി. പാർട്ടിയെ എതിർത്ത പലരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. അണികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വം പരാജയപ്പെട്ടു. ആദ്യ കൊലപാതകങ്ങൾ അലപ്പുഴയിലാണ് അരങ്ങേറിയത്. തൃശൂർ വരന്തരപ്പിള്ളിയിൽ 1958 ജൂലൈ 26ന് കോൺഗ്രസ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകർ തമ്മിലുണ്ടായ സംഘർഷത്തിൽ 6 കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർ കുത്തേറ്റു മരിച്ചത് വലിയ വിവാദമായിരുന്നു.{{അവലംബം}}
==സുപ്രീം കോടതിയിലെ കേസ്==
[[ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന|ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ]] 26{{സൂചിക|൨}}, 30{{സൂചിക|൩}} വകുപ്പുകളുടെ നഗ്നമായ ലംഘനമാണ് വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ എന്ന് സാമൂദായികസംഘടനകളും, [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ്|കോൺഗ്രസ്സും]] സുപ്രീംകോടതിയിൽ വാദിച്ചു. [[ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന|ഭരണഘടനയുടെ]] 26 ആം വകുപ്പനുസരിച്ച് ഇത്തരം വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഇടപെടാനോ, ഏറ്റെടുക്കാനോ സർക്കാരിന് അധികാരമില്ലെന്ന വാദിക്കുകയും, അതുകൊണ്ടു തന്നെ [[ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി]] അവതരിപ്പിച്ച വിദ്യാഭ്യാസബിൽ ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമാണെന്നും സുപ്രീംകോടതിയിൽ വാദികൾ സമർത്ഥിച്ചു. ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിലെ 30 ആം വകുപ്പിലെ 1 ആം ഉപവകുപ്പ് പ്രകാരം എല്ലാ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാനും ഭരിക്കാനും അവകാശമുണ്ടായിരിക്കും. ഇതുപ്രകാരം, ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ്ഥാപനം ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റ കൈയ്യിലാണെന്നുള്ള കാരണം കാണിച്ച് അവയോട് സർക്കാർ പക്ഷപാതപരമായി പെരുമാറുന്നത് തെറ്റായ നടപടിയാണെന്ന് വാദികളുടെ അഭിഭാഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.<ref name=bkn1>{{cite book|title=പൊളിച്ചെഴുത്ത്|url=http://books.indulekha.com/2011/11/03/polichezhuth/|last=ബർലിൻ|first=കുഞ്ഞനന്തൻനായർ|publisher=മാതൃഭൂമി ബുക്സ്|isbn=81-8264-189-6|year=2011|quote=ബർലിൻ കുഞ്ഞനന്തൻനായരുടെ ആത്മകഥ|access-date=2013-04-28|archive-date=2013-11-10|archive-url=https://web.archive.org/web/20131110122954/http://books.indulekha.com/2011/11/03/polichezhuth/|url-status=dead}}</ref>
പ്രശസ്തനായ ബ്രിട്ടീഷ് നിയമപണ്ഡിതനായിരുന്ന ഡി.എൻ.പ്രിറ്റ് ആയിരുന്നു സർക്കാരിന്റെ അഭിഭാഷകൻ. വാദികളുടെ അഭിഭാഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച വകുപ്പുകൾക്കെതിരായിരുന്നില്ല പ്രിറ്റിന്റെ എതിർവാദം, മറിച്ച് ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടേതടക്കമുള്ള വിദ്യാലയങ്ങളിലെ അധ്യാപകർക്ക് ശമ്പളംകൊടുക്കാനും, അവരുടെ നിയമനം സർക്കാരിന്റെ കൈയ്യിലൂടെ നടത്താനും സർക്കാരിന് അധികാരമുണ്ടെന്നു സ്ഥാപിക്കാനായിരുന്നു. അദ്ധ്യാപകരെ അവരുടെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാൻ ഈ ബിൽ വഴിയൊരുക്കി എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.<ref name="bkn1" /> സംസ്ഥാനത്തെ ജനസംഖ്യയുടെ 25ശതമാനം വരുന്ന ക്രൈസ്തവസമുദായം ന്യൂനപക്ഷമല്ലെന്നും, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള അവകാശങ്ങൾക്ക് അർഹരല്ലെന്നുമുള്ള മറ്റൊരു വാദവും, പ്രിറ്റ് ഉയർത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും സുപ്രീംകോടതി ഇത് തള്ളിക്കളയുകയായിരുന്നു.<ref name=catholich1>{{cite news|title=കേരളബിൽ-സുപ്രീംകോടതി വിധി|url=http://archive.catholicherald.co.uk/article/30th-may-1958/1/kerala-bill|publisher=കത്തോലിക്ക് ഹെറാൾഡ്|date=30-മെയ്-1958|quote=വിദ്യാഭ്യാസബില്ലിനെപ്പറ്റി സുപ്രീംകോടതിയിൽ നടന്ന വാദം (കത്തോലിക്ക് ഹെറാൾഡിന്റെ നിലവറയിൽ നിന്നും 28-ഏപ്രിൽ-2013 ൽ ശേഖരിച്ചത്)}}</ref>
==സമരം==
[[പ്രമാണം:മന്നത്ത് പത്മനാഭൻ വിമോചനസമരത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ.jpg|thumb|left|[[മന്നത്ത് പത്മനാഭൻ]] വിമോചനസമരം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നു.]]
{{Quote box|width=25em|align=right|bgcolor=#ACE1AF|
quote=തെക്കുതെക്കൊരു ദേശത്ത്</br>
അലമാലകളുടെ തീരത്ത്</br>
ഭർത്താവില്ലാ നേരത്ത്</br>
ഫ്ലോറിയെന്നൊരു ഗർഭിണിയെ</br>
വെടിവെച്ചുകൊന്ന സർക്കാരേ</br>
പകരം ഞങ്ങൾ ചോദിക്കും"
|source=- വിമോചനസമരത്തിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു മുദ്രാവാക്യം}}
1959 മെയ് 1 ന് വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ അടച്ചിട്ട് പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രമേയം [[ചങ്ങനാശ്ശേരി|ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ]] വച്ച് സമുദായിക നേതാക്കൾ പാസ്സാക്കി. ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരിയുടേയും, ചങ്ങനാശ്ശേരി ആർച്ചബിഷപ്പിന്റേയും ഒരു പൊതു സുഹൃത്തിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥതയിൽ പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനു ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും ഫലവത്തായില്ല. [[മന്നത്ത് പത്മനാഭൻ|മന്നത്ത് പദ്മനാഭന്റെ]] നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു വിമോചനസമരസമിതി തന്നെ രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടു. ''ഈ വരുന്ന വിമോചനസമരം, ഇന്ത്യയെ മാത്രമല്ല ഏഷ്യയെതന്നെ കമ്മ്യൂണിസത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കും'' എന്ന് [[ദീപിക ദിനപത്രം|ദീപിക പത്രം]] പ്രഖ്യാപിച്ചു.<ref>[[#akg09|എന്റെ ജീവിതകഥ- എ.കെ.ജി]] പുറം 259-260</ref> സാമൂഹിക-മത സംഘടനകൾക്കു പുറമേ എല്ലാ പ്രധാന പ്രതിപക്ഷ സംഘടനകളും വിമോചന സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]], [[പട്ടം എ. താണുപിള്ള|പട്ടം താണുപിള്ളയുടെ]] നേതൃത്വത്തിലുള്ള പ്രജാ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി, [[റെവല്യൂഷനറി സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി|ആർ.എസ്.പി]], [[മുസ്ലീം ലീഗ്]], [[കെ.എസ്.പി]] എന്നിവർ ഇ.എം.എസ്. മന്ത്രിസഭയെ പുറത്താക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് സമരത്തിൽ പങ്കുചേർന്നു. സംസ്ഥാനത്ത് സർക്കാരിനെതിരായി വമ്പിച്ച റാലികൾ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. സാമൂദായിക ധ്രുവീകരണമായിരുന്നു ഈ സമരത്തിന്റെ പ്രത്യേകത എന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ്|കോൺഗ്രസ്സ്]] പൂർണ്ണമായി സമരത്തിൽ പങ്കുകൊള്ളാൻ തയ്യാറായില്ല. മാത്രവുമല്ല, സമരത്തിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട നിലപാടിനെക്കുറിച്ച് കേന്ദ്രത്തോട് അഭിപ്രായം ആരായുകയും ചെയ്തു. വിമോചനസമരത്തിൽ കോൺഗ്രസ്സ് സ്വീകരിക്കേണ്ട നയത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ചചെയ്യാൻ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നും എത്തിയത് [[ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി|ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയായിരുന്നു]]. <ref name=arb55>{{cite book|title=കമ്മ്യൂണിസം ഇൻ കേരള- എ സ്റ്റഡി ഇൻ പൊളിറ്റിക്കൽ അഡാപ്ടേഷൻ|url=http://books.google.com.sa/books?id=8CSQUxVjjWQC&pg=PA153&safe=on&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false|last=ടി.ജെ|first=നൊസ്സിതർ|publisher=യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിഫോർണിയ പ്രസ്സ്|isbn=978-0520046672|year=1983-സെപ്തംബർ|page=157-158|quote=വിമോചനസമരത്തിൽ കോൺഗ്രസ്സ് എടുത്ത നിലപാട്}}</ref> ഇ.എം.എസ്സ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ മന്ത്രിസഭയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കേരളസംസ്ഥാനത്തിലെ ക്രമസമാധാനനില തികച്ചും തൃപ്തികരമാണെന്നായിരുന്നു താൻ പ്രധാനമന്ത്രിക്കു റിപ്പോർട്ട് നൽകിയതെന്നായിരുന്നു ഇന്ദിരാഗാന്ധി പിന്നീട് പുറംലോകത്തോട് പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ തന്റെ പിതാവു കൂടിയായ, പ്രധാനമന്ത്രി നെഹ്രുവിന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും കേരളത്തിലെ സ്ഥിതിയിൽ അദ്ദേഹം അത്ര തൃപ്തനല്ലെന്നും തനിക്കു മനസ്സിലായി എന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
[[പ്രമാണം:Vimochana samaram 13.jpg|thumb|ജൂൺ 13-ന് അങ്കമാലിയിൽ വെടിയേറ്റുമരിച്ചവരുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ.]]
സർക്കാർ സമരത്തെ സായുധമായി നേരിടാൻ തീരുമാനിച്ചതോടെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളായി, ക്രമസമാധാന നില തകരാറിലാക്കി. [[അങ്കമാലി]], [[പുല്ലുവിള]], [[വെട്ടുകാട്]], [[ചെറിയതുറ]] എന്നിവിടങ്ങളിൽ സമരക്കാർക്കെതിരായി പോലീസ് വെടിവെയ്പ്പ് നടന്നു.<ref name=ankamalypf2>{{cite news|title=അങ്കമാലി പോലീസ് വെടിവെയ്പ് - അമ്പതാം വാർഷികം|url=http://www.hindu.com/2009/06/14/stories/2009061458520300.htm|publisher=ദ ഹിന്ദു|date=14-ജൂൺ-2009|accessdate=25-ഏപ്രിൽ-2013|archive-date=2011-06-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20110616131222/http://www.hindu.com/2009/06/14/stories/2009061458520300.htm|url-status=dead}}</ref> ഇതിൽ 15 പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. [[മത്തായി മാഞ്ഞൂരാൻ]], [[ആർ. ശങ്കർ]], [[ജോസഫ് വടക്കൻ|ഫാ. ജോസഫ് വടക്കൻ]], [[സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ]], [[സയ്യിദ് അബ്ദുറഹ്മാൻ ബാഫക്കി തങ്ങൾ|ബാഫക്കി തങ്ങൾ]],[[ബി. വെല്ലിംഗ്ടൺ]] തുടങ്ങിയവരുടെ സജീവ സാന്നിദ്ധ്യം സമരത്തെ സഹായിച്ചു. ഈ സമരത്തിനിടയിലുണ്ടായ വെടിവെപ്പിൽ ഗർഭിണിയായിരുന്ന ഫ്ലോറിയെന്ന മുക്കുവ യുവതിയും കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രക്ഷോഭങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 42,745 സ്ത്രീകൾ അടക്കം 1,77,850 പേരാണ് അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടത്. അന്ന് [[കേരളം|കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന]] 895 പഞ്ചായത്തുകളിൽ 700 ഉം, 29 നഗരസഭകളിൽ 26 ഉം, 30ഓളം വരുന്ന ബാർ അസ്സോസിയേഷനുകളും കേരള സർക്കാരിനെ പുറത്താക്കണമെന്ന് ഗവർണറോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.<ref name=rrk1>{{cite book|title=ദ റെഡ് റിഡ്ഡിൽ ഓഫ് കേരള|url=http://books.google.com.sa/books?id=e3duAAAAMAAJ&q=|last=ഡി.ആർ.|first=മങ്കേക്കർ|publisher=ഹാർവാർഡ് യാർഡ്|page=105}}</ref><ref name=expell1>{{cite news|title=ജനാധിപത്യമായിരുന്നു വിമോചനസമരം - കെ.എം.മാണി|url=http://www.deepika.com/Archives/CAT2_sub.asp?ccode=CAT2&hcode=82891|publisher=ദീപിക ദിനപത്രം}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
==രക്തസാക്ഷികൾ==
{| class="wikitable"
|+
!സംഭവം
!തീയതി (1959)
!രക്തസാക്ഷികൾ
|-
|അങ്കമാലി വെടിവയ്പ്പ്
|ജൂൺ 13
|
# ദേവസി
# പാപ്പച്ചൻ
# ചെമ്പിശ്ശേരി വറീത്
# മുക്കടപ്പത്താൻ വറീത്
# പൗലോ
# കുര്യൻപറമ്പൻ വറീത്
# കുഞ്ഞവിര പൗലോസ്
|-
|പുല്ലുവിള വെടിവയ്പ്പ്
| rowspan="2" |ജൂൺ 15
|
# മിഖായേൽ യാക്കോബ്
# യാഗപ്പൻ
|-
|വെട്ടുകാട് വെടിവയ്പ്പ്
|
# ജോൺ ഫെർണാണ്ടസ്
# ജോൺ നേരേര
# മരിയൻ
|-
|ചെറിയതുറ വെടിവെപ്പ്
|
|
# ഫ്ലോറി
# ലാസർ
# ആന്റണി സിൽവ
|-
|തൃശ്ശൂരിൽ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ കുത്തിക്കൊലപ്പെടുത്തിയ വിദ്യാർഥി വളന്റിയർ
|
|മീൻപുഴയ്ക്കൽ കുര്യൻ
|-
|ലോക്കപ്പ് മർദ്ദനത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു
|
|കെ. പി. ജോസഫ്
|-
|പാലാ പൂവരണിയിൽ വച്ചു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ കൊലപ്പെടുത്തിയ ശാന്തിസേനാ വളന്റിയർ
|
|ജോസഫ് ചരളയിൽ
|}
==സമരത്തിന്റെ ഫലം==
1957 ൽ [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ഒരു സ്വകാര്യ സന്ദർശനത്തിനെത്തിയ [[വി.കെ. കൃഷ്ണമേനോൻ]], [[കേരളം|കേരളത്തിലെ]] രാഷ്ട്രീയസ്ഥിതി തീരെ മോശമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയുണ്ടായി. കമ്മ്യൂണിസം ഇവിടെ ആവശ്യമില്ല എന്ന് ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയായ [[ജവഹർലാൽ നെഹ്രു|ജവഹർലാൽ നെഹ്രുവും]] 1958 ൽ പറയുകയുണ്ടായി.<ref name=vkk1>{{cite news|title=ജവഹർലാൽ നെഹ്രുവിന്റെ ജീവചരിത്രം|url=http://cs.nyu.edu/kandathi/kandathil.html#sch|publisher=ന്യൂയോർക്ക് സർവ്വകലാശാല|quote=കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരും, കേന്ദ്രവും|access-date=2013-04-25|archive-date=2012-03-01|archive-url=https://web.archive.org/web/20120301220721/http://cs.nyu.edu/kandathi/kandathil.html#sch|url-status=dead}}</ref> എങ്കിലും ജനാധിപത്യവാദിയെന്ന തന്റെ പ്രതിഛായയെ വിലമതിച്ചിരുന്ന നെഹ്രു, പക്ഷപാതപരമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന നടപടികളെടുക്കാൻ മടിച്ചു. എന്നാൽ കേരളസന്ദർശനം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിയ [[ഇന്ദിരാഗാന്ധി]], കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം തെറ്റാണെന്നു പ്രസ്താവിച്ചു. അക്കാലത്ത് സംഘടനയുടെ അദ്ധ്യക്ഷപദവിയിലെത്തിയിരുന്ന ഇന്ദിരയുടെ നേതൃത്ത്വത്തിൽ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടി, ഇ.എം.എസ്സ്. സർക്കാരിനെ പുറത്താക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടു. രാഷ്ട്രപതി [[രാജേന്ദ്ര പ്രസാദ്|രാജേന്ദ്രപ്രസാദിന്റെ]] മുന്നിൽ ഈ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കാൻ പോയ [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ്|കോൺഗ്രസ്സ്]] നേതാക്കളുടെ സംഘത്തെ നയിച്ചത് [[ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി|ഇന്ദിരയായിരുന്നു]]. മന്ത്രിസഭയെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ [[ജവഹർലാൽ നെഹ്രു|നെഹ്രുവിനെ]] മുഖ്യമായി സ്വാധീനിച്ചത് [[ഇന്ദിരാഗാന്ധി]] ആയിരുന്നെന്ന് ഇ.എം.എസ്സും. കോൺഗ്രസ്സുകാർ തന്നെയും വിശ്വസിച്ചിരുന്നതായി [[ജവഹർലാൽ നെഹ്രു|നെഹ്രുവിന്റെ]] ജീവചരിത്രമെഴുതിയ [[എം.ജെ. അക്ബർ]] നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>Congressmen believed that Nehru would not have been persuaded but for Indira's influence"തന്റെ സർക്കാരിനെ താഴെയിറക്കിയതിൽ മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ചത് പഇന്ദിരയാണെന്ന്, ഇ.എം.എസ്സ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.......ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ പ്രേരണയില്ലാതെ നെഹ്രു ഇതിനു സമ്മതിക്കുമായിരുന്നില്ലെന്ന് കോൺഗ്രസ്സുകാർ കരുതി" - എം.ജെ.അക്ബർ, നെഹ്രു: ദ മേക്കിങ്ങ് ഓഫ് ഇന്ത്യ (പുറം 529)</ref>കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിനെ പിരിച്ചുവിട്ടില്ലെങ്കിൽ താൻ രാഷ്ട്രപതിഭവനു മുന്നിൽ നിരാഹാരമിരിക്കുമെന്ന് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി നെഹ്രുവിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതായി വി.കെ.കൃഷ്ണമേനോൻ ഇ.എം.എസ്സിനയച്ച രഹസ്യകുറിപ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി ബെർലിൻ കുഞ്ഞനനന്തൻ നായർ തന്റെ അത്മകഥയിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name=bkn11>{{cite book|title=പൊളിച്ചെഴുത്ത്|url=http://books.indulekha.com/2011/11/03/polichezhuth/|last=ബർലിൻ|first=കുഞ്ഞനന്തൻനായർ|publisher=മാതൃഭൂമി ബുക്സ്|isbn=81-8264-189-6|year=2011|quote=ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ സമ്മർദ്ദത്തിനു മുന്നിൽ തീരെ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടും നെഹ്രു വഴങ്ങുന്നു|access-date=2013-04-28|archive-date=2013-11-10|archive-url=https://web.archive.org/web/20131110122954/http://books.indulekha.com/2011/11/03/polichezhuth/|url-status=dead}}</ref> എന്നാൽ അതങ്ങിനെയല്ലായിരുന്നെന്ന് ശ്രീമതി ഇന്ദിരാഗാന്ധി താൻ എഴുതിയ പുസ്തകമായ ദ ട്രൂത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ യാതൊരു പ്രശ്നങ്ങളുമില്ലെന്നാണത്രേ അവർ പ്രധാനമന്ത്രി നെഹ്രുവിന് റിപ്പോർട്ട് നൽകിയത്.
വിമോചന സമരത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷ പ്രത്യാഘാതം [[ഇ.എം.എസ്സ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്|ഇ.എം.എസ്.]] മന്ത്രിസഭയെ [[1959]] [[ജൂലൈ 31]]-നു പിരിച്ചുവിട്ടതായിരുന്നു. സംസ്ഥാനത്ത് ഭരണഘടനാനുസൃതമായ ഭരണം അസാദ്ധ്യമാണെന്ന ഗവർണ്ണർ കൃഷ്ണറാവുവിന്റെ റിപ്പോർട്ടിനെ തുടർന്ന്, [[ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന|ഭരണഘടനയുടെ]] 356-ആം വകുപ്പ് {{സൂചിക|൧}} അനുസരിച്ച് കേരളത്തിൽ [[രാഷ്ട്രപതി|രാഷ്ട്രപതി]] ഭരണം പ്രഖ്യാപിച്ചു. വിമോചനസമരത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത വമ്പിച്ച വിദ്യാർത്ഥി പങ്കാളിത്തം ആയിരുന്നു.
==സി.ഐ.എയുടെ പങ്ക്==
ഈ സമരത്തിന് പിന്തുണയേകാനും സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങൾ നൽകാനും യു.എസ് ചാരസംഘടനയായ [[സെൻട്രൽ ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻസി|സി.ഐ.എ]] ഇടപെട്ടിരുന്നുവെന്ന ആരോപണം ഇടതുപാർട്ടികൾ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. 1973 മുതൽ 1975 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ അമേരിക്കൻ നയതന്ത്രപ്രതിനിധിയായിരുന്ന [[പാട്രിക് മൊയ്നിഹാൻ]] ഇതു സംബന്ധിച്ച പരാമർശങ്ങൾ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിമോചനസമരത്തെ സഹായിക്കാനായി സി.ഐ.എ ധനസഹായങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref name=patrick1>{{cite book|title=എ ഡെയിഞ്ചറസ് പ്ലേസ്|url=http://www.amazon.com/Dangerous-Place-D-Moynihan/dp/0425044599/ref=sr_1_1?s=books&ie=UTF8&qid=1366891829&sr=1-1&keywords=0425044599|last=പാട്രിക്ക് ഡാനിയേൽ|first=മൊയ്നിഹാൻ|publisher=ബെർക്ക്ലി|isbn=978-0425044599|year=1955}}</ref> 1956 മുതൽ 1961 വരെ ഇന്ത്യയിലെ യു.എസ് അംബാസഡറായിരുന്ന എൽസ് വർത്ത് ബങ്കർ ഇക്കാര്യം പരാമർശിച്ചതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവചരിത്രകാരനായ ഹവാർഡ് ഷാഫർ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പരമാർശങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഇടതുപാർട്ടികൾ ആരോപണം ഉയർത്തിയത്.<ref> {{cite book|title=വിമോചനസമരത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ|url=http://books.google.com.sa/books/about/Vimochanasamarathinte_Kanappurangal.html?id=vOEnQAAACAAJ&redir_esc|last=ടി.എം.തോമസ്|first=ഐസക്|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|isbn=|year=2009|ref=vsk09}}</ref>
==പിൽക്കാല അഭിപ്രായങ്ങൾ==
വിമോചനസമരത്തിനു പിന്നിൽ നിഗൂഢതാൽപര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സമരത്തെ മുന്നിൽ നിന്നു നയിച്ച [[ജോസഫ് വടക്കൻ|ഫാദർ.വടക്കൻ]] പിന്നീട് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.<ref name=fv1>{{cite news|title=വിമോചനസമരത്തിനു പിന്നിൽ നിഗൂഢതാൽപര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു - ഫാദർ.വടക്കൻ|url=http://www.firstministry.kerala.gov.in/vimochna.htm|publisher=കേരളത്തില പ്രഥമ സർക്കാരിനെക്കുറിച്ചുള്ള വെബ് വിലാസം|accessdate=28-ഏപ്രിൽ-2013|archive-date=2012-04-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20120419181916/http://www.firstministry.kerala.gov.in/vimochna.htm|url-status=dead}}</ref> വിമോചനസമരം സംഘടിപ്പിച്ചത് കരപ്രമാണിമാരും വിദ്യാഭ്യാസകച്ചവടക്കാരും ജാതി-മത ശക്തികളും ചെർന്നായിരുന്നെന്ന്, സമരത്തിൽ പങ്കാളിയായിരുന്നെങ്കിലും പിൽക്കാലത്ത് ഇടതുപക്ഷസഹയാത്രിയും ഒടുവിൽ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി അംഗവും ആയിത്തീർന്ന [[ലോനപ്പൻ നമ്പാടൻ]] ആരോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name ="nam"/> തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരിനെ ഒരു വിഭാഗത്തിന് ഇഷ്ടമല്ല എന്ന കാരണം കൊണ്ട് നടത്തിയ സമരമായിരുന്നു വിമോചന സമരമെന്നും ചിന്തകൾക്ക് പക്വത വരുന്നതിനു മുമ്പുള്ള കാലത്തിലായിരുന്നു വിമോചനസമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തതെന്നും എന്നാൽ ആ നടപടി അധാർമ്മികമായിരുന്നുവെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടുവെന്നും അന്നു സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരിലൊരാളും പിൽക്കാലത്ത് ന്യായാധിപനുമായ ജസ്റ്റീസ് കെ.ടി. തോമസും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.<ref name=yahoo_mano/>
==കുറിപ്പുകൾ==
*{{കുറിപ്പ്|൧|ഒരു സംസ്ഥാനത്തിലെ ഭരണം ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന അനുശാസിക്കുന്ന വിധത്തിലല്ല നടക്കുന്നതെന്ന സംസ്ഥാന ഗവർണറുടെ ശുപാർശയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ടി സംസ്ഥാനത്തെ ഭരണനിർവ്വഹണം രാഷ്ട്രപതിക്കോ അതല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം അധികാരം നൽകുന്ന സംസ്ഥാന സർക്കാർ അല്ലാത്തെ മറ്റേതൊരു സംവിധാനത്തിനോ ഏറ്റെടുക്കാൻ അധികാരം നൽകുന്നതാണ് ഭരണഘടനയിലെ 356 ആം വകുപ്പ്}} <ref name=article356>{{cite news|title=ഭരണഘടനയിലെ 356 ആം വകുപ്പ്|url=http://indiankanoon.org/doc/8019/|publisher=ഇന്ത്യൻ കാനൂൻ}}</ref>
*{{കുറിപ്പ്|൨| [[ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന|ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിലെ]] 26 ആം വകുപ്പ്. മതപരമായ കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനും, നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം. ക്രമസമാധാനം, ധാർമ്മികത, പൊതുആരോഗ്യം, ഈ വകുപ്പിലെ മറ്റു പരാമർശങ്ങൾ എന്നിവ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാമതവിഭാഗങ്ങൾക്കും ഇനി പറയുന്ന അവകാശങ്ങളുണ്ടായിരിയ്ക്കും. (൧).മതപരമോ സാമൂഹ്യസേവനപരമോ ആയ സ്ഥാപനങ്ങൾ തുടങ്ങുവാനും പ്രവർത്തിപ്പിയ്ക്കാനുമുള്ള അവകാശം. (൨)മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഭരിയ്ക്കുന്നതിനുള്ള അവകാശം}}
*{{കുറിപ്പ്|൩| [[ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന|ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിലെ]] 30 ആം വകുപ്പ്. വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നതിനും, നടത്തുന്നതിനും ന്യൂനപക്ഷവിഭാഗങ്ങൾക്കുള്ള അവകാശം. (൧)മതന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കും ഭാഷന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുവാനും ഭരിയ്ക്കുവാനും ഉള്ള അവകാശം}}
==അവലംബം==
*{{cite book|title=കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഉദ്ഭവവും വളർച്ചയും|last=ഇ.എം.എസ്|first=നമ്പൂതിരിപ്പാട്|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|year=2008|isbn=81-262-0189-4|ref=cm08}}
*{{cite book|title=എന്റെ ജീവിത കഥ|last=എ.കെ.|first=ഗോപാലൻ|url=http://www.amazon.com/Ente-Jeevitha-Kadha-A-K-Gopalan/dp/8126201428|isbn=978-8126201426|year=2009|publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|ref=akg09}}
*{{cite book |title=ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1920-1998 |last= ഇ.എം.എസ് |first= നമ്പൂതിരിപ്പാട് |coauthors= |year=2010 (നാലാം പതിപ്പ്) |publisher=ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്|location=ഇന്ത്യ,കേരളം|ref=icm98 |isbn=81-262-0522-9|}}
{{reflist|3}}
==പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
*[http://www.firstministry.kerala.gov.in/pdf/agrarian%20relations.pdf കാർഷികബന്ധബില്ലവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കെ.ആർ.ഗൗരിയമ്മ നിയമസഭയിൽ നടത്തിയ പ്രസംഗം] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150525210909/http://www.firstministry.kerala.gov.in/pdf/agrarian%20relations.pdf |date=2015-05-25 }}
*[http://firstministry.kerala.gov.in/kerala_educationbill/The_main_objectives_of_bill.htm ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി അവതരിപ്പിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120715083207/http://www.firstministry.kerala.gov.in/kerala_educationbill/The_main_objectives_of_bill.htm |date=2012-07-15 }}
*[http://firstministry.kerala.gov.in/pdf/kurishuyudham_nayanar.pdf നവയുഗം വാരികയിൽ ഇ.കെ.നായനാർ വിമോചനസമരത്തെക്കുറിച്ചെഴുതിയത്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20131215163919/http://www.firstministry.kerala.gov.in/pdf/kurishuyudham_nayanar.pdf |date=2013-12-15 }}
*[http://www.mathrubhumi.com/extras/special/story.php?id=334548 വിമോചനസമരം: ഇ.എം.എസ്സിനെ കൊല്ലാനും പദ്ധതിയിട്ടു ]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
[[വിഭാഗം:കേരളരാഷ്ട്രീയം]]
[[Category:കേരളത്തിലെ സമരങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വിമോചനസമരം]]
gksohpbo7oemwivdvdqpc2emiykgfe2
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ശ്രീ കുരുംബഭഗവതി ക്ഷേത്രം
0
21803
4628922
4614720
2026-06-12T14:53:49Z
Vishkailas
214655
/* തവിടാട്ട് മുത്തി (ചാമുണ്ഡി) */ proper link given. Not much change
4628922
wikitext
text/x-wiki
{{featured}}
{{prettyurl|Kodungallur kurumba temple}}
{{Infobox Mandir
|image = BhagavathiTemple,KDR2.JPG <!-- Kodungallur kurumba temple.jpg -->
|caption=ശ്രീ കുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം
|creator =
|proper_name = ശ്രീ കുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം
|date_built = [[സംഘകാലം]]
|primary_deity = [[ശ്രീ ഭദ്രകാളി]] ([[കണ്ണകി]], [[പരാശക്തി|ആദിപരാശക്തി]]), [[സപ്തമാതാക്കൾ]], [[പരമശിവൻ]]
|architecture = [[തെക്കേ ഇന്ത്യൻ]], [[കേരളീയ രീതി]]
|location =[[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]], [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]], [[കേരളം]]
|coordinates =
}}
[[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല|തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ]] [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലുള്ള]] ഒരു പ്രസിദ്ധമായ മഹാക്ഷേത്രമാണ് '''ശ്രീ കുരുംബ ഭഗവതിക്ഷേത്രം'''. ഭഗവതിയുടെ മൂലകേന്ദ്രമായി കരുതപ്പെടുന്ന ഇത് "ലോകാംബിക ക്ഷേത്രം" എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി [[പരാശക്തി|ആദിപരാശക്തിയെ]] [[ഭദ്രകാളി]] ഭാവത്തിൽ [[ശ്രീചക്രം|ശ്രീചക്ര]] സമേതയായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലാണ് എന്നതാണ് പ്രധാന പ്രത്യേകത. ഇതിനുവേണ്ടി വളരെയധികം താന്ത്രികവിദ്യകൾ പ്രയോഗിയ്ക്കപ്പെട്ടതായി പറയുന്നു. കാശ്മീർ താന്ത്രിക രീതിയായ രുരുജിത് വിധാനത്തിലുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്.
ഇവിടുത്തെ ദ്രാവിഡ ഭഗവതി ''കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയാണ്. പ്രത്യക്ഷ ഫലം നൽകുന്ന ഭഗവതി അഥവാ പ്രത്യക്ഷ ദൈവം (പ്രത്യക്ഷ മൂർത്തി) എന്ന് കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ അറിയപ്പെടുന്നു. ഭഗവതിയോടൊപ്പം [[സപ്തമാതാക്കൾ|സപ്തമാതാക്കളായ]] ബ്രാഹ്മി, വൈഷ്ണവി, മഹേശ്വരി, ഇന്ദ്രാണി, [[വാരാഹി]], കൗമാരി, [[ചാമുണ്ഡി]] എന്നിവരുടെ ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ എന്നിവരോടൊപ്പമുള്ള അപൂർവമായ പ്രത്യേക പ്രതിഷ്ഠയും ഇവിടെ കാണാവുന്നതാണ്. കേരളത്തിൽ ഇന്ന് കാണുന്ന പല ഭഗവതീ ക്ഷേത്രങ്ങളും കുരുംബക്കാവുകളും ഇവിടുന്നു ആവാഹിച്ചു കൊണ്ടുപോയി പ്രതിഷ്ഠിച്ചതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ കേരളത്തിലെ മറ്റ് 64 ഭഗവതീക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മാതൃക്ഷേത്രം ആയിട്ടാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
[[പരമശിവൻ]] ആണ് ക്ഷേത്രനാഥൻ.
പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ]] ഈ ക്ഷേത്രം ഉൾപ്പെടുന്നു. 108 ശിവാലയ സ്തോത്രത്തിൽ ഇത് കാണാൻ സാധിക്കും.
എന്നാൽ ഇവിടെ ശിവനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം ഭഗവതിയ്ക്കാണ്. ഉപദേവതകളായി [[ഗണപതി]], [[വീരഭദ്രൻ]], [[ക്ഷേത്രപാലകൻ]], [[ചാമുണ്ഡി|തവിട്ടുമുത്തി]], [[വസൂരിമാല]], [[നാഗദൈവങ്ങൾ]] എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. [[മകരം|മകരമാസത്തിലെ]] (ജനുവരി 14/ 15) [[താലപ്പൊലി]], [[മീനം|മീനമാസത്തിലെ]] (മാർച്ച്-ഏപ്രിൽ) [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി|ഭരണി മഹോത്സവം]], [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] (സെപ്റ്റംബർ-ഒക്ടോബർ) [[നവരാത്രി]], മേടമാസത്തിലെ (മെയ്) ചന്താട്ടം, മകര ചൊവ്വ എന്നിവയാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ. പൊതുവെ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഉണ്ടാവുക.
[[അടികൾ]] എന്ന സമുദായക്കാരാണ് ഇവിടുത്തെ പൂജാരിമാർ. [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ,]] കൗളമാർഗത്തിലുള്ള പൂജകളാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. കുന്നത്ത്, മഠത്തിൽ, നീലത്ത് എന്നീ അടികൾ കുടുംബക്കാർക്കാണ് പരമ്പരാഗതമായി പൂജാധികാരം. പുരാതനമായ മാതൃ ദൈവ സങ്കല്പം, ഊർവരത, കാർഷിക സംസ്കാരം എന്നിവയുടെ പിന്തുടർച്ചയാണ് ഈ ക്ഷേത്രം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രം കൂടിയാണിത്. ചൊവ്വ, വെള്ളി, ശനി, പൗർണമി, അമാവാസി, മാസത്തിലെ ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങിയവ ദർശനത്തിന് പ്രധാനം.
== ചരിത്രം ==
[[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] ആസ്ഥാനമാക്കി [[കേരളം]] ഭരിച്ചിരുന്ന ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവനാണ് ആദ്യമായി [[കണ്ണകി]]യെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ശ്രീ കുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം 300 മീറ്റർ തെക്കുമാറി [[ദേശീയപാത 66 (ഇന്ത്യ)|ദേശീയപാത 66-നോട്]] ചേർന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി കുരുംബക്കാവ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെയാണ് ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ ആദ്യമായി കണ്ണകി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത്. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച കണ്ണകിയുടെ സ്മാരക ശിലക്ക് പിന്നെയും ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. പിൽക്കാലത്തു നിലവിൽ വന്നതാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന ഭഗവതി ക്ഷേത്രം. എ. ശങ്കരമേനോൻ എഴുതിയ ‘എ സർവേ ഓഫ് കേരള ഹിസ്റ്ററി’ പോലെയുള്ള ചില പുസ്തകങ്ങളിൽ ആദിമ യുദ്ധ ദൈവമായ കൊറ്റവൈ ആയിരുന്നു കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ആരാധനാമൂർത്തി എന്ന് കാണാം. ഈ ഭഗവതി പിൽക്കാലത്ത് പലവിധ പരിണാമങ്ങളിലൂടെ ഭദ്രകാളി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. ഇത് മാതൃ ദൈവാരാധന, ഊർവരത, കാർഷിക സംസ്കാരം, യുദ്ധവിജയം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദൈവമായിരുന്നു. പത്തിനിക്കടവുൾ (അഥവാ ഭാര്യാദൈവം) എന്ന പേരിലാണ് [[ചിലപ്പതികാരം|ചിലപ്പതികാരത്തിലെ]] വീരനായികയായ
(അവതാര കാളി) കണ്ണകി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ചെങ്കുട്ടുവന്റെ കാലത്ത് ജൈനമതം കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ പരിസരങ്ങളിൽ സ്വാധീനം നേടിയിരുന്നു. [[കണ്ണകി|പത്തിനിക്കടവുൾ]] എന്നാണ് കണ്ണകിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. കണ്ണകിയുടെ വിഗ്രഹം നിർമ്മിക്കാനുള്ള കല്ല് അനേകം രാജാക്കന്മാരെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ ശേഷം ഹിമാലയത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടു വന്നതാണെന്ന് സംഘകാല സാഹിത്യങ്ങളിൽ വർണ്ണിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ പ്രതിഷ്ഠാ ചടങ്ങുകളിൽ അനേകം രാജാക്കന്മാർ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. [[സിലോൺ|സിലോണിലെ]] [[ഗജബാഹു ഒന്നാമൻ]] അവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു.
[[മഹായാമൻ]] [[പാലി|പാലിഭാഷയിൽ]] രചിച്ച [[മഹാവംശം|മഹാവംശത്തിൽ]] എ.ഡി. 2-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ [[ഗജബാഹു]] [[സിലോൺ|സിലോണിൽ]] വാണിരുന്നതായും വഞ്ചിയിൽ വന്ന് പത്തിനീദേവി പ്രതിഷ്ഠാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുത്തതായും പറഞ്ഞുകാണുകയാൽ <ref> {{cite book |last=ഇളയത്|first=കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ|authorlink=കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ ഇളയത്|coauthors= |title=കേരളത്തിലെ പ്രധാന ക്ഷേത്രങ്ങളിലൂടെ |year=2002|publisher=H & C Publishing House |location= Thrissur }} </ref> 1800 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ കണ്ണകീപ്രതിഷ്ഠ നടന്നതായി കണക്കാക്കാം. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച വിഗ്രഹം ഒറ്റമുലയുള്ള കണ്ണകിയുടെതായിരുന്നു എന്നാണ് സാഹിത്യ പരാമർശം. എന്നാൽ ഇന്ന് വസൂരിമാലക്ക് മാത്രമേ ഇതുമായി ആകാരസാമ്യം കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
ക്ഷേത്രത്തിലെ രഹസ്യ അറയിൽ കണ്ണകിയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ശ്രീ. വി.റ്റി.ഇന്ദുചൂഡൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. <ref> {{cite book |last=കൃഷ്ണപിള്ള|first=നാലാങ്കൽ|authorlink=നാലാങ്കൽ കൃഷ്ണപിള്ള|coauthors= |title=മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മുന്നിൽ |year=1982|publisher=Sahitya Pravarthaka Co-operative Society Ltd |location= Kottayam }} </ref>
ഭരണി ഉത്സവം ആരംഭിച്ചതിനെപ്പറ്റി നിരവധി നിഗമനങ്ങളുണ്ട്. ചോളന്മാരെ നേരിടാൻ പുറപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് ആത്മീയമായും സാമുദായികമായും ഉന്നതി കൈവരിക്കാൻ കുലശേഖരരാജാവ് രാമവർമ്മകുലശേഖരൻ നടത്തിയ ഏതെങ്കിലും ആചാരമായി ഭരണി ഉത്സവത്തെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref name="pgr"/>
അശോകന്റെ കാലത്ത് ബുദ്ധമതത്തിന് പ്രചാരം സിദ്ധിക്കുകയും പിൽക്കാലത്ത് ചേര രാജാക്കൻമാർ ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ചതോടെ<ref>{{Cite web|url=https://books.google.ae/books?id=Be3PCvzf-BYC&pg=PA109&lpg=PA109&dq=chera+and+buddhism&source=bl&ots=9kanUcjnDq&sig=Traf07JuSw-0dA9xhxEl3JclfY8&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj69N6FgfrSAhWNhRoKHXAICgEQ6AEIKjAC#v=onepage&q=chera%20and%20buddhism&f=false|title=A Social History of India|access-date=|last=S. N.|first=Sadasivan|date=|website=|publisher=}}</ref> കാവും ബുദ്ധവിഹാരമായെന്നും അങ്ങനെ കുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം മുമ്പ് ഒരു ബൗദ്ധകേന്ദ്രമായി മാറിയെന്നും പല ചരിത്രകാരന്മാരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. <ref>സംഘകാലകൃതികളായ അകനാനൂറ്, പുറനാനൂറ്, മണിമേഖല തുടങ്ങിയവയിൽ ചേരരാജാക്കന്മാർ ബുദ്ധരായിരുന്നു എന്നും ആതൻ എന്ന അവരുടെ സ്ഥാനപ്പേരു അർഹതൻ എന്ന ബുദ്ധ സംജ്ഞയുടെ പ്രദേശികനാമമാണെന്നും പറയുന്നുണ്ട്. </ref> അവിടെ ബലിക്കല്ലായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വൃത്താകാരത്തിലുള്ള ശിലയിന്മേൽ കാണുന്ന പത്മദളങ്ങൾ ഒരു ബൗദ്ധസ്തൂപത്തിൻറെ ഭാഗമായിരുന്നു ഈ ശിലയെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നുണ്ടത്രെ. ബൗദ്ധരെ ഓടിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കോഴിബലിയും ഭരണിപ്പാട്ടും ആരംഭിച്ചതെന്ന വാദത്തിൽ കഴമ്പുണ്ടാകാമെന്ന് പി.കെ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.<ref name="pkg"> {{cite book |last=ഗോപാലകൃഷ്ണൻ|first=പി.കെ|authorlink=പി.കെ.ഗോപാലകൃഷ്ണൻ|coauthors= |title=കേരളത്തിൻറെ സാംസ്കാരികചരിത്രം |year=1974|publisher=കേരള ഭാഷ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്|location= തിരുവനന്തപുരം }} </ref>. ഹിന്ദു മതത്തിലെ ശാക്തേയ ഉപാസനയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പഞ്ച "മ" കാര പൂജയുടെ ഭാഗമാണ് ഭരണിപാട്ട്, കോഴിവെട്ട് എന്നിവ എന്ന് ഹൈന്ദവ ആചാരങ്ങളിൽ പഠനം നടത്തിയവർ പറയുന്നു.
ഭൂമിദേവിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഊർവരതാ പൂജയാണ് ബലിയിലൂടെ അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം കരുതുന്നു. <ref name="pkg" />
എന്നാൽ ഇത് ഒരു ജൈനക്ഷേത്രമായിരുന്നു എന്നാണ് വി.വി.കെ. വാലത്ത് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. “കൊടും കല്ലൂര്“ ആണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആയതെന്നതും ജൈന ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കാണ് “കല്ല്” എന്നു പറയാറുള്ളതും ഇത് ഒരു ജൈന ക്ഷേത്രമായിരുന്നു എന്നു വാദിക്കുന്നവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് ശിവക്ഷേത്രമായി പരിണമിച്ചെങ്കിലും മുൻകാലത്ത് തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രവും മറ്റും ജൈന ക്ഷേത്രങ്ങളായിരുന്നു എന്ന പഴമ ഈ വാദത്തിനു ഉപോൽബലകമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. <ref> {{cite book|last=വാലത്ത്|first=വി.വി.കെ.|authorlink=വി.വി.കെ. വാലത്ത്|coauthors= |title=കേരളത്തിലെ സ്ഥലനാമചരിത്രങ്ങൾ എറണാകുളം ജില്ല |year=1991|publisher=കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി|location= തൃശ്ശൂർ|isbn= 81-7690-105-9 }} </ref>
[[ശൈവമതം|ശൈവമതത്തിന്റെ]] പ്രചാരത്തോടെ ഇത് അവരുടെ ക്ഷേത്രമായി മാറി. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവ പ്രതിഷ്ഠ നടന്നു. സ്ത്രീയാണ് സൃഷ്ടിയുടെ ആധാരം എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നാണ് ശാക്തേയർ ആദിപരാശക്തിയായ കാളിയെ ആരാധിച്ചതെങ്കിലും പിന്നീടത് പാർവ്വതിയുടെ പര്യായമായി തീരുകയായിരുന്നു. <ref name= ports> {{cite book |last=കിളിമാനൂർ |first=വിശ്വംഭരൻ |authorlink=പ്രൊഫ. കിളിമാനൂർ വിശ്വംഭരൻ |coauthors= |editor= |others= |title=കേരള സംസ്കാര ദർശനം. |origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |edition= |series= |date= |year= 1990.|month= ജുലൈ |publisher=കാഞ്ചനഗിരി ബുക്സ് കിളിമാനൂർ |location=കേരള |language= മലയാളം|isbn= |oclc= |doi= |id= |pages= |chapter= |chapterurl= |quote= }} </ref> അതോടെ പഴയ ഉടമസ്ഥർ അയിത്തക്കാരും അസ്പൃശ്യരുമായി പുറന്തള്ളപ്പെട്ടു. എങ്കിലും പൊതുസമൂഹത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പാരസ്പര്യം നിറഞ്ഞ സാമ്പത്തിക- ഉത്പാദന ബന്ധങ്ങളുടേയും സഹിഷ്ണുത കളുടെയും ഫലമായി ആണ്ടിലൊരിക്കൽ ക്ഷേത്രം സന്ദർശിക്കാനുള്ള അവസരം അവർക്ക് നല്കപ്പെട്ടു. ഇതോടനുബന്ധിച്ചു നടക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങാണ് അശ്വതിനാളിലെ [[കാവുതീണ്ടൽ]] (ചിലർ കാവ് പൂകൽ എന്നും വിളിക്കുന്നു). മറ്റു ചിലർ അത് സ്വന്തം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആദിമജനതയുടെ രോഷപ്രകടനമായാണ് കാണുന്നത്. യുദ്ധദൈവാരാധനയും (കൊറ്റവൈ ആരാധന), മാതൃദൈവ ആരാധനയും, ഊർവ്വരതാ സങ്കല്പങ്ങളും രതിയും ആഘോഷമാക്കി ജീവിച്ചുപോന്ന ഒരു ആദിമ ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ആഘോഷ സങ്കല്പങ്ങളുടെ തുടർച്ച മാത്രമാണ്
[[ഭരണിപ്പാട്ട്]] എന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ചരിത്രകാരന്മാരുണ്ട്. <ref name="r1"/> എന്നാൽ ഇത് ജീവിത പ്രാരാബ്ധങ്ങൾ മൂലം ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന് നേർക്ക് ആത്മരോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. ഇന്നു ക്ഷേത്രഭരണം [[കൊച്ചി ദേവസ്വം ബോർഡ്]] നിർവഹിക്കുന്നു.
1892 ഡിസംബർ 5-ന് സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ കൊടുങ്ങല്ലൂർ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു, ഈ സന്ദർശനത്തിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോവിലകത്തെ കൊച്ചുണ്ണിത്തമ്പുരാനുമായി അദ്ദേഹം സംഭാഷണം നടത്തുകയും ക്ഷേത്രം കാവൽക്കാരുടെ തടസ്സത്തെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതിന്റെ സ്മരണാർത്ഥം വിപുലമായ പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ==
* കേരളത്തിൽ ആദിപരാശക്തിയായ "ഭദ്രകാളിയെ (മഹാകാളി) ആദ്യമായി കുടിയിരുത്തിയ ക്ഷേത്രമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ദാരികനെന്നെ രക്ഷസനെ വധിച്ച ഭഗവതി കൊടുങ്ങല്ലൂർ എത്തിയെന്നും, അവിടെ പുലക്കാവിൽ വള്ളോന്റെ പൂജ സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് കുടിയിരുന്നെന്നും, കൂടാതെ അവിടെയുള്ള മറ്റൊരു തറവാട്ടിലെ അറയിലും ഭഗവതി കുടിയിരുന്നെന്നാണ് ഐതീഹ്യം. പിന്നീട് ഭഗവതിയുടെ മാഹാത്മ്യം കേട്ടറിഞ്ഞ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആസ്ഥാനമാക്കി കേരളം ഭരിച്ചിരുന്ന ചേര രാജാവായ ചെങ്കുട്ടവൻ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ രക്ഷക്കായി ഭഗവതിയെ ഇന്ന് കാണുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി എന്ന ഐതീഹ്യം കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭാഗത്ത് പ്രബലമാണ്. കൊറ്റവൈ എന്ന ഭഗവതിയാണ് ഭദ്രകാളി എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
* ദേശീയപാത 17ന് ചേർന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി ശ്രീകുരുംബക്കാവ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ ആദ്യമായി കണ്ണകിയെ (കന്യാവ്) പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് ഇവിടെയാണ് എന്നാണ് ചരിത്രം. ഇവിടെനിന്നും ഭഗവതിയെ ഇന്നത്തെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
*കേരളത്തിൽ ഇന്ന് കാണുന്ന പല ഭഗവതീ ക്ഷേത്രങ്ങളും കുറുംബക്കാവുകളും ഇവിടുന്നു ആവാഹിച്ചു കൊണ്ട് പോയി പ്രതിഷ്ഠിച്ചതാനെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ കേരളീയരുടെ കുലദൈവം എന്ന് കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ അഥവാ ഭദ്രകാളി അറിയപ്പെടുന്നു.
* പരശുരാമൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച നാല് ദേവിമാരിൽ "ലോകാംബികയെന്നാണ്" കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ അറിയപ്പെടുന്നത്. കേരളത്തെ മഹാമാരികളിൽ നിന്നും ആപത്തുകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാനാണ് ഭഗവതിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് എന്നാണ് സങ്കല്പം.
* പ്രത്യക്ഷ ഫലം നൽകുന്ന ദേവി അഥവാ പ്രത്യക്ഷ മൂർത്തി എന്ന് കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ അറിയപ്പെടുന്നു. ഭഗവതിയെ ദർശിച്ച് കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭക്തരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന വിശ്വാസം കൊണ്ടാണിത്. കടുത്ത ആപത്തുകൾ, മാറാരോഗങ്ങൾ, പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടായാൽ അവ തടയാനോ ഇനി ഉണ്ടായാൽ തന്നെ വലിയ ആപത്തുകൾ ഉണ്ടാകാതെ സംരക്ഷിക്കാനോ കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ ശക്തയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം.
* കേരളത്തിലെ മറ്റ് കാളീക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മാതൃക്ഷേത്രമായാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതീ ക്ഷേത്രം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ആറ്റുകാൽ, ചെട്ടികുളങ്ങര പോലെയുള്ള പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഭഗവതി കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് വരുന്നു എന്നാണ് ഐതീഹ്യം.
*ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തിൽ മനംനൊന്ത് മധുരാനഗരം ദഹിപ്പിച്ച കണ്ണകി "മധുര മീനാക്ഷി" ആവശ്യപ്പെട്ട പ്രകാരം കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ എത്തിയതായും വടക്കേ നടയിൽ വച്ചു ജഗദംബയായ പരാശക്തിയിൽ ലയിച്ചു മോക്ഷം നേടിയതായും കഥയുണ്ട്.
*ദുർഗ്ഗയുടെ തിരുനെറ്റിയിൽ നിന്നും അവതരിച്ചു ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ വധിച്ച ചാമുണ്ഡിയാണ് തവിടാട്ടു മുത്തിയെന്നാണ് ഐതീഹ്യം.
*കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്ന് ഭഗവതീ ക്ഷേത്രമെന്ന നിലയ്ക്കാണ് ഏറെ പ്രസിദ്ധിയെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാഥൻ ശിവനാണ്.108 ശിവാലയങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ട ക്ഷേത്രമാണിത്.
*ഇവിടെ ദർശനം നടത്തിയാൽ രോഗങ്ങളും കടുത്ത ദുരിതങ്ങളും ഇല്ലാതാവും എന്നൊരു വിശ്വാസം ഭക്തർക്കുണ്ട്. <ref name="mpn">{{cite book
| title = ക്ഷേത്രദർശനം
| last = നാരായണൻ
| first = എം.പി.
| publisher = കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്
| year = 2008
| location = തൃശൂർ
| authorlink = എം.പി.നാരായണൻ
| coauthors =
}} </ref>
* കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ആണ് [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ|കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ]] മഹാഭാരതം അനായാസേന മലയാളത്തി ലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത് എന്നൊരു വിശ്വാസമുണ്ട്.<ref name="pgr">{{cite book
| title = ക്ഷേത്ര വിജ്ഞാനകോശം
| last = രാജേന്ദ്രൻ
| first = പി.ജി.
| publisher = D.C.Books
| year = 2000
| isbn = 81-2640-254-7
| location = Kottayam
| authorlink = പി.ജി.രാജേന്ദ്രൻ
| coauthors =
}} </ref
ഇവിടത്തെ <nowiki>[[കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി|ഭരണി]]</nowiki> ഉത്സവത്തിനോടനുബന്ധിച്ചു നടക്കുന്ന കോഴിക്കല്ലു മൂടൽ, <nowiki>[[കാവുതീണ്ടൽ]]</nowiki>, <nowiki>[[ഭരണിപ്പാട്ട്]]</nowiki> എന്നിവ പ്രസിദ്ധമാണ്.
<nowiki>== ചരിത്രം ==</nowiki>
<nowiki><!-- [[ചിത്രം:കൊടുങ്ങല്ലൂർ-കുരുംബഭഗവതിക്ഷേത്രം.jpg|thumb|വടക്കേ നട ]] --></nowiki>
ഈ <nowiki>[[ക്ഷേത്രം]]</nowiki> ആദ്യകാലത്ത് കേരളതീരത്തെ, അമ്മദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചുപോന്ന പ്രാചീനജനവിഭാഗങ്ങളുടേതായിരുന്നു. പതിവ്രത <nowiki>[[ദൈവം]]</nowiki> എന്ന പത്തിനിക്കടവുൾ ആയിരുന്നു പ്രതിഷ്ഠ. <nowiki>[[സംഘകാലം|സംഘകാലത്ത്]]</nowiki> സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ (ഇന്നു കാണുന്ന ക്ഷേത്രമല്ല) സ്ഥാപകൻ <nowiki>[[ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ|ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവനാണ്]]</nowiki>. <nowiki><ref>എ. ശ്രീധരമേനോൻ, കേരളശില്പികൾ. ഏടുകൾ 18-19, നാഷണൽ ബുക്ക് സ്റ്റാൾ കോട്ടയം 1988 </nowiki></ref>
*ശ്രീ ഭദ്രകാളി മാഹാത്മ്യം, കാളികാ പുരാണം എന്നിവ പ്രകാരം ആദിശക്തിയായ കാളി പ്രപഞ്ചനാഥയാണ്. ലോകാംബികയായ കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ സർവ്വജനരക്ഷകയായ, അധർമ്മനാശിനിയായ, ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്ന, ദുഷ്ടരെ ശിക്ഷിക്കുന്ന, മോക്ഷദായിനിയായ, കരുണാമയിയായ, മാതൃവാത്സല്യമുള്ള, സാത്വികയായ ജഗദീശ്വരി തന്നെ ആകുന്നു.
*കാളിക പുരാണത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഹിമാലയത്തിലെ മാതംഗമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്ന് ദേവന്മാർ ജഗദീശ്വരിയെ സ്തുതിച്ചു. സ്തുതികേട്ട് പ്രസന്നയായ ആദിപരാശക്തി ദേവന്മാർക്ക് ദർശനം കൊടുത്ത് നിങ്ങൾ ആരെയാണ് സ്തുതിക്കുന്നത് എന്നു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വീരനാരി പ്രകടയായി, ഇവർ എന്നെയാണ് സ്തുതിക്കുന്നത് എന്ന് ഉത്തരം കൊടുത്തു. അവൾ കറുപ്പ് വർണ്ണത്തോട് കൂടിയവളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവളുടെ നാമം കാളി എന്നായി.
*മാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിലെ ഭദ്രോൽപ്പത്തി പ്രകരണത്തിൽ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഭദ്രകാളി സങ്കല്പമുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പൊതുവെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ശിവന്റെ തൃക്കണ്ണിലെ അഗ്നിയിൽ നിന്നും അവതരിച്ച വേതാള കണ്ഠസ്ഥിതയായ ഭഗവതിയാണിത്.
*ദുഷ്ടനായ ദാരികാസുരനിൽ നിന്ന് സമസ്തലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ പരമശിവന്റെ തൃക്കണ്ണിൽ നിന്ന് ഭദ്രകാളി ജനിക്കുകയും, ദാരികനിഗ്രഹത്തിനു ശേഷവും കോപം ശമിക്കാത്ത ദേവിയുടെ കോപമടക്കുവാൻ വേണ്ടി ഭൂതഗണങ്ങൾ തെറിപ്പാട്ടും, ബലിയും, നൃത്തവുമായി ദേവിയുടെ കോപം ശമിപ്പിച്ചു. ദേവി സന്തുഷ്ടയാവുകയും അതിന്റെ പ്രതീകാത്മകമായ ആചാരവും അനുഷ്ഠാനവുമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
*ഇതിന്റെ ഭാഗമായി ഭക്തർ മുളംതണ്ടിൽ താളമിട്ടു ദേവീ സ്തുതികൾ പാടി നൃത്തമാടുകയും ക്ഷേത്രത്തിനു മൂന്ന് വലം വച്ചു ചെമ്പോലതകിടുകളിൽ അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ചെമ്പട്ടുടുത്തു വാളും ചിലമ്പും ധരിച്ച കോമരങ്ങൾ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്നു. അതിനാൽ "ഭക്തിയുടെ രൗദ്രഭാവം" എന്നാണ് ഭരണി വിശേഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
*ശാക്തേയ സമ്പ്രദായത്തിലെ പഞ്ചമകാര പൂജയിലൂടെ (മത്സ്യം, മാംസം, മധു, മുദ്ര, മൈഥുനം തുടങ്ങിയ അഞ്ച് മകാരങ്ങൾ) പൂജയിലൂടെ ദേവി പ്രസാദിക്കും എന്നാണ് വിശ്വാസം. ഇത് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണിക്ക് പ്രധാനമാണ്. അതിനാലാണ് ഉണക്ക ചെമ്മീൻ, മലരും ഭരണിക്ക് പോകുന്നവർ വാങ്ങുന്നതും, വീടുകളിൽ കോഴിയും പിടിയും തയ്യാറാക്കുന്നതും.
*ദേവി ദാരികനിൽ വിജയം വരിച്ച രേവതി നാളിൽ "രേവതി വിളക്ക് " ആഘോഷിക്കുന്നു. കോഴി ബലിയുടെ പ്രതീകമായാണ് "ചുവന്ന പട്ടു കൊണ്ട് കോഴിക്കല്ല് മൂടൽ" എന്ന ചടങ്ങു നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഇത് ദുരിതങ്ങൾ മാറാനുള്ള വഴിപാടായും നടത്തുന്നു. മഞ്ഞളും, കുരുമുളകും സമർപ്പിക്കുക എന്നതാണ് പകർച്ചവ്യാധികളും ദുരിതങ്ങളും ഒഴിയാൻ നടത്തുന്ന മറ്റൊരു വഴിപാട്. കോഴിയും പിടിയും ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കുക എന്നതും മറ്റൊരു ആചാരമാണ്.
*ഇന്നത്തെ ദേവിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം 300 മീറ്റർ തെക്ക് മാറി [[ദേശീയപാത 17]]നോട് ചേർന്ന് റോഡിൻ കിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി ശ്രീകുരുംബ അമ്മയുടെ മൂലക്ഷേത്രമായ ശ്രീകുരുംബക്കാവ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇവിടെയാണ് ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ പത്തിനിക്കടവുൾ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് എന്ന് ചരിത്രം.
*എന്നാൽ പരശുരാമൻ തപസ്സ് ചെയ്തു പരാശക്തിയെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തിയെന്നും മഹാമേരുചക്രത്തിൽ കാളിയെ ആവാഹിച്ചെടുത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചെന്നും മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം ഉണ്ട്. പിന്നീട് ശങ്കരാചാര്യരാണ് ദേവിയെ ഇന്നത്തെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി ശ്രീചക്രത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref name="nanda"> {{cite book |last=നന്ദകുമാർ|first=എസ്.എസ്.|authorlink=എസ്.എസ്.നന്ദകുമാർ|coauthors= |title=കൊടുങ്ങല്ലൂർ കാവിലമ്മ |year=1994 }} </ref>
*മീനഭരണിയുടെ തലേന്ന് നടത്തപ്പെടുന്ന അശ്വതിപൂജ “തൃച്ചന്ദന ചാർത്ത്“ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന രഹസ്യപൂജയാണ്. ദാരികനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ദേവിക്കുണ്ടായ മുറിവുകൾക്കുള്ള ചികിത്സയെയാണ് തൃച്ചന്ദന ചാർത്തൽ പൂജയെ സങ്കൽപ്പിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ഏഴുദിവസം നടയടച്ച് നടതുറപ്പു വരെയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പൂജകളെ ദേവിയുടെ വിശ്രമവും ഒപ്പം ഭഗവതിയുടെ പരിവാരങ്ങളുടെ ഉത്സവവും ആയിട്ടാണ് സങ്കല്പം.<ref name="nanda"/>
== നിർമ്മാണശൈലി ==
<!-- [[ചിത്രം:കുരുംബഭഗവതിക്ഷേത്രം-കൊടുങ്ങല്ലൂർ.jpg|thumb|240px|കിഴക്കെ നട,ശിവൻറെ ദർശനം]] -->
ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തിൻറെ മൊത്തം വിസ്തീർണം 10 ഏക്കർ ആണ്. ചതുരാകൃതിയിലുള്ള ചുറ്റമ്പലത്തിനുള്ളിലാണ് ശ്രീകോവിൽ. ധ്വജപ്രതിഷ്ഠയില്ല എന്നത് ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. ഈ ക്ഷേത്രത്തിനു മുന്നിൽ നിരവധി അരയാലും, പേരാലും ഉണ്ട്. ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണശൈലി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ശിവക്ഷേത്രത്തിന് വളരെ പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുള്ളതായി കാണുന്നു. ശിവൻറെ പ്രതിഷ്ഠയോട് ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് മണ്ഡപത്തിൻ്റെ നിർമ്മാണരീതി. തിടപ്പള്ളി, വലിയ ബലിക്കല്ല്, നാലമ്പലം, ആനപ്പന്തൽ, മണ്ഡപം, ബലിക്കല്പുര, ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠ, സപ്തമാതൃക്കൾ എല്ലാം തന്നെ ശിവ ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ ശിൽപ്പ ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരമാണ്. ശിവൻ്റെ ശ്രീകോവിലിനു നേർക്കാണ് മുഖമണ്ഡപം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. മുഖമണ്ഡപത്തിൻ്റെയും
ബലിക്കല്പുരയുടേയും തട്ട് നവഗ്രഹങ്ങൾ കൊത്തിയ ഒറ്റപ്പലകയിൽ തീർത്തതാണ്. മണ്ണുത്തരം, ചിറ്റുത്തരം മുതലായവയിൽ രാമായണം, മഹാഭാരതം എന്നിവയുടെ ഭാഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് . അതുപോലെ കരിങ്കൽ തൂണുകളിൽ മനോഹരമായ കൊത്തുപണികളും കാണാം.
<!-- [[ചിത്രം:Kdr temple north gopuram door.jpg|thumb|left| വടക്കേ ഗോപുരവാതിൽ- [[പിത്തള]] കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു]] -->
[[ശ്രീകോവിൽ|ശ്രീകോവിലിന്റെ]] കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഒരു രഹസ്യ അറയാണ്. ഈ അറയ്ക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ഒരു വാതിലുണ്ട്. അതിൻ്റെ മുഖം ശ്രീകോവിലിലേക്കാണ്. പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായിട്ടുള്ള ഈ കവാടം എല്ലായ്പ്പോഴും ചുവന്ന പട്ടുവിരിച്ച് മൂടിയിട്ടിരിക്കും. രഹസ്യ അറയ്ക്ക് [[ശ്രീമൂലസ്ഥാനം]] എന്നും പറയുന്നു. പരശുരാമൻ സൃഷ്ടിച്ച മഹാമേരുചക്രവും ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ശ്രീചക്രവും ഒപ്പം സംഹാരമൂർത്തിയായ "രുധിര മഹാകാളിയുടെ" പ്രതിഷ്ഠയും ഈ രഹസ്യ അറയിൽ ഉണ്ടെന്നാണ് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നത്. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ മൂലപ്രതിഷ്ഠ (കണ്ണകി പ്രതിഷ്ഠ ) നിർവഹിച്ച സ്ഥലമായ ശ്രീമൂല സ്ഥാനമാണ് രഹസ്യഅറയാക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്നും പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ശ്രീകോവിലിലേക്കു മാത്രം ഒരു ചെറിയ കവാടമുള്ളതും, മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ കരിങ്കല്ല് കൊണ്ട് അടച്ചു കെട്ടിയതുമായ രഹസ്യ അറയുടെ കവാടത്തിന് ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരവും രണ്ടടി വീതിയും കാണും. കവാടത്തിലേക്ക് കയറിച്ചെല്ലാൻ മൂന്ന് തൃപ്പടികളും ശ്രീകോവിലിനുള്ളിലുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ ശിവൻ്റെ നടയ്ക്കുള്ള മണ്ഡപത്തിൻ്റെ വടക്കേ അറ്റത്തായി നാലമ്പലത്തിനുള്ളിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായിട്ടാണ് രണ്ട് നിലയുള്ള പള്ളിമാടം. നിത്യേന വിളക്കുവയ്പ്പ് നടത്തുന്ന പള്ളിമാടത്തിലാണ് ഭഗവതിയുടെ പള്ളിവാളും, ചിലമ്പും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. അശ്വതി കാവുതീണ്ടലിനു നടയടച്ചതിന് ശേഷം, പൂയം നാളിൽ നട തുറക്കുന്നതു വരെ വഴിപാടുകൾ ഭക്തജനങ്ങൾ പള്ളിമാടത്തിനു മുന്നിലാണ് അർപ്പിക്കാറ്.
== പ്രതിഷ്ഠകൾ ==
[[ചിത്രം:Kodungallur Bhagavathy.jpg|thumb|200px|കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ]]
ആദിപരാശക്തിയായ ശ്രീ [[ഭദ്രകാളി| "ഭദ്രകാളിയാണ്"]] ക്ഷേത്രത്തിലെ [[പതിഷ്ഠ| മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ]]. വരിക്കപ്ലാവിൽ നിർമ്മിച്ച ബിംബത്തിൻ്റെ ദർശനം വടക്കോട്ടാണ്. ദാരുബിംബത്തിന് എടുത്തു മാറ്റാവുന്ന ഒരു സ്വർണ്ണഗോളകയും ഉണ്ട്.
ദാരിക വധത്തിന് ശേഷം പ്രദർശിപ്പിച്ച വിശ്വരൂപത്തിൽ ഉഗ്രമായ രൗദ്രഭാവ ത്തിലാണിരിക്കുന്നത്. കാളിയുടെ നിറം കറുപ്പാണ്. ചാന്താട്ടം ചെയ്യുന്നതിനാൽ വിഗ്രഹവും കറുപ്പു നിറത്തിലാണ്.
പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് പീഠത്തോടുകൂടി ഉദ്ദേശം ആറടി ഉയരമുണ്ട്. വലത്തെ കാൽ മടക്കി ഇടത്തേത് തൂക്കിയിട്ട രൂപത്തിലാണ് ഇരിപ്പ്. തലയിൽ കിരീടമുണ്ട്. ഭഗവതിയുടെ ഇടത്തെ കാതിൽ ആനയും വലത്തേ കാതിൽ സിംഹവുമാണ് കമ്മലായിട്ടുള്ളത്. മുഖത്ത് ദ്രംഷ്ടകളുണ്ട്. ബിംബത്തിൽ വൃത്താകാരത്തിലുള്ള താലിമാലകളും വഴിപാടായി ലഭിച്ചിട്ടുള്ള നിരവധി ആഭരണങ്ങളും ചാർത്താറുണ്ട്.
ഭഗവതിയ്ക്ക് എട്ട് കൈകൾ കാണുന്നുണ്ട് എങ്കിലും കൈകളിലുള്ള ആയുധങ്ങൾ വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. എട്ട് കൈകളിൽ വലതുഭാഗത്ത് മുകളിൽ നിന്നും താഴോട്ട് ആദ്യത്തേതിൽ തൃശൂലവും രണ്ടാമത്തേതിൽ ഖട്വാഗവും, മൂന്നാമത്തേതിൽ കൈമുന്നിലേക്ക് മടക്കി മേൽ വയറിനോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതിൽ നന്ദകം വാളും, നാലാമത്തേതിൽ ദാരിക ശിരസ്സുമാണുള്ളത്. ഇടതുഭാഗത്ത് ഒന്നാമത്തേതിൽ മണിനാഗവും, രണ്ടാമത്തെതിൽ ചിലമ്പും, മൂന്നാമത്തതിൽ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ച വട്ടകവും, നാലാമത്തേതിൽ ഓട്ടുമണിയുമാണ് കാണാൻ കഴിയുക. പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് മുന്നിൽ അഷ്ടബന്ധമിട്ട് പീഠത്തിലുറപ്പിച്ച ബലികല്ലുണ്ട്. ഇതിന് പ്രത്യേക സ്വർണ്ണ ഗോളകയും പ്രഭാമണ്ഡലവും ഉണ്ട്. ശ്രീചക്ര പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്. [[പ്രമാണം:Kannaki_staue_as_created_by_Cheran_Chenkuttavan.jpg|ലഘുചിത്രം|ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച കണ്ണകിവിഗ്രഹം]]
=== രഹസ്യ അറ ===
പ്രധാന ശ്രീകോവിലിന് കിഴക്കുഭാഗത്തായി ഒരു രഹസ്യ അറയുണ്ട്. ഇതിൻ്റെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്ത് ഉള്ളിൽ നിന്ന് ബന്ധിച്ച മരം കൊണ്ടുള്ള ഒരു വാതിലുണ്ട്. അതായത് മുഖ്യ ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് കിഴക്കോട്ടു കടക്കത്തക്കരീതിയിലാണ് ഈ അറ. രഹസ്യ അറയുടെ വാതിൽ ചുവന്ന പട്ട് കൊണ്ട് മൂടിയിരിക്കും.
ഈ രഹസ്യ അറയ്ക്ക് "ശ്രീമൂലസ്ഥാനം" എന്ന പേരും ഉണ്ട്. ഉള്ളിൽ അഷ്ടബന്ധമിട്ട് ഉറപ്പിച്ചതും, സ്വർണ്ണ ഗോളക കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞതുമായ രുധിര മഹാകാളിയുടെ മൂലബിംബവും അഞ്ചു ശ്രീചക്രങ്ങളും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. "രുധിര മഹാകാളി"
കോപമൂർത്തിയായതിനാൽ നേരിട്ട് ദർശനം പാടില്ലത്രെ; അതിനാൽ ഈ വിഗ്രഹം കറുത്ത തുണിയിട്ട് മൂടിയിരിക്കുകയാണ്, പകരം ഭക്തർക്കു ദർശിക്കാൻ വടക്കു ദിക്കിലേക്ക് ദർശനമായി ഭദ്രകാളിയുടെ മറ്റൊരു ദാരുബിംബവും അതിന് മുമ്പിലായി ത്രിപുര സുന്ദരിയുടെ അർച്ചനാ ബിംബവും പ്രഭാമണ്ഡലവും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മയായി നാം ദർശിക്കുന്നത്.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പരമാധികാരി വലിയ തമ്പുരാനോ അമ്മത്തമ്പുരാട്ടിയോ ക്ഷേത്രദർശനത്തിന് വരുന്ന സമയത്തോ [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജവംശം|കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോവിലകത്തെ]] ഒരു സന്തതിയെ ഒന്നാംപിറന്നാളിന് രുധിര മഹാകാളിക്ക് മുന്നിൽ (പടിഞ്ഞാറേ നടയ്ക്കൽ) അടിമ കിടത്താൻ കൊണ്ടുവരുമ്പോഴോ മാത്രമേ ശ്രീകോവിലിന്റെ പടിഞ്ഞാറെ നട തുറക്കുകയുള്ളു. തമ്പുരാനോ തമ്പുരാട്ടിയോ നടയ്ക്കൽ എത്തി നമസ്ക്കരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പടിഞ്ഞാറെ നടയ്ക്കൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള മണി അഞ്ച് പ്രാവശ്യം മുഴക്കും. ഈ അവസരത്തിൽ ശ്രീകോവിലിന്റെ പടിഞ്ഞാറെനടയുടെ വലത്തെ കതകു മാത്രം തുറന്നുകൊടുക്കും. തമ്പുരാൻ നമസ്കരിച്ച് എഴുന്നേൽക്കും മുൻപ് നട അടച്ചുകഴിയും.
ചെങ്കുട്ടവൻ കണ്ണകിയെ മൂലപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയ സ്ഥലമാകാം പിന്നീട് രഹസ്യ അറയായത്. രഹസ്യ അറയിൽ നിന്ന് കിഴക്കുഭാഗത്തേക്ക് ഉദ്ദേശം നൂറടിയോളം ദൂരത്തിൽ ഒരു തുരംഗം ഉണ്ടായിരുന്നു. മീനഭരണി കഴിഞ്ഞ് നട അട അടച്ചുകിടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ നടതുറപ്പുവരെ അടികളാണ് എല്ലാ പൂജകളും നിർവ്വഹിക്കുന്നത്. ഓരോ യാമത്തിലും ഓരോ പൂജയെന്ന കണക്കിലാണ് ഇത് നടത്തുന്നത്. ഇതിന്നായി അടികൾ ഈ തുരംഗത്തിൽ കൂടിയായിരുന്നുവത്രെ പണ്ട് പോയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഈ തുരംഗം അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. പുറമെ നിന്നുള്ള പ്രവേശന ദ്വാരത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു ദീപസ്തംഭവും ഭണ്ഡാരവും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഇന്നും ഈ തുരംഗത്തിന്നു മുകളിലൂടെ കടത്തിവിടാറില്ല. ആനകൾ അവിടെയെത്തിയാൽ പ്രദക്ഷിണം മുഴുമിക്കാതെ മടങ്ങുകയാണ് പതിവ്.
<ref name="nanda"/>
=== പരമശിവൻ ===
മറ്റൊരു മുഖ്യ പ്രതിഷ്ഠയായ [[ശിവൻ|ശിവന്റെ]] ദർശനം കിഴക്കോട്ടാണ്. ശിവക്ഷേത്രത്തിന്റെ തറ കരിങ്കല്ലുകൊണ്ടും ചുമരുകൾ വെട്ടുകല്ലുകൊണ്ടും തീർത്തതാണ്. [[നന്ദി]] പ്രതിഷ്ഠ ഇവിടെയില്ല. ശിവക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള [[ബലിക്കല്ല്]] സാമാന്യം വലുതാണ്. ശിവന് പ്രത്യേക ഉത്സവങ്ങളും ധ്വജവും ഇല്ല.
=== ക്ഷേത്രപാലകൻ ===
[[ചിത്രം:BhagavathiTemple,KDR4.JPG|thumb|200px|ക്ഷേത്രപാലകന്റെ ക്ഷേത്രം]]
ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതിഷ്ഠ ആണിത്. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സംരക്ഷകൻ ആയിട്ടാണ് സങ്കല്പം. വടക്കേനടയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കോട്ട് നീങ്ങി കാണുന്നതാണ് [[ക്ഷേത്രപാലകൻ|ക്ഷേത്രപാലക]]ന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ശിവചൈതന്യം നിറഞ്ഞ മൂർത്തിയാണിത്. 12 അടിയോളം ഉയരമുണ്ട്. ഇതാണ് [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ വിഗ്രഹം. മലബാറിലെ ക്ഷേത്രപാല ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രപാലൻ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് വന്നു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഇത് [[തമിഴ്നാട്|തമിഴ്നാട്ടിലെ]] [[ചതുക്കപ്പൂതം|ചതുക്കപൂതമാണെന്നും]] അതല്ല കാലഭൈരവനാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.<ref name="pgr"/> [[ശർക്കരപ്പായസം|ശർക്കരപായസത്തിൽ]] [[തൈര്|തൈര്]] ചേർത്ത [[പുളിഞ്ചാമൃതം|പുളിഞ്ചാമൃതമാണ്]] പ്രത്യേക നിവേദ്യം. ക്ഷേത്രപാലകന്റെ നടയ്ക്ക് മുന്നിലുള്ള കല്ലിലാണ് മുട്ട് ഇറക്കുന്നതിനുള്ള [[നാളികേരം]] ഉടക്കുക.
ദേവീക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള തുലാഭാരം ക്ഷേത്രപാലകന്റെ നടയിലാണ് നടത്തി വരുന്നത്. ഇവിടത്തെ പ്രത്യേക വഴിപാട് ചമയമാണ്. വൈകീട്ട് ക്ഷേത്രപാലകന്റെ ക്ഷേത്രം കുലവാഴ, കുരുത്തോല, കരിക്കിൻകുല എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുകയും, ദേവി ക്ഷേത്രത്തിലെ ദീപാരാധനയ്ക്ക് ശേഷം ക്ഷേത്രപാലകന്റെ മുമ്പിൽ നാളികേരം എറിഞ്ഞ് ഉടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശേഷം ക്ഷേത്രപാലകനെ 101 വസ്ത്രം ഉടുപ്പിക്കും. മുഖത്ത് ചന്ദനം ചാർത്തി തണ്ണീരാമൃതം നിവേദ്യം നൽകും. ഇതിനെയാണ് ചമയം എന്ന് പറയുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ ശക്തിപീഠക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാവൽദൈവമായി കാലഭൈരവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നതും ഇതിന് സമാനമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഇത് കാലഭൈരവൻ ആണെന്നും വിശ്വാസമുണ്ട്.
=== തവിടാട്ട് മുത്തി (തവിട്ട് മുത്തി) ===
<!-- [[ചിത്രം:തവിടാട്ട്മുത്തി.jpg|thumb|200px|left| തവിടാട്ട് മുത്തി]] -->
[[കാളി]] രൂപത്തിലുള്ള ഭഗവതിയാണിത്. മേൽക്കൂരയോ ചുറ്റുമതിലോ ഇല്ല. പുറത്ത് ശിവന്റെ നടക്കൽ ഇടതുഭാഗത്തായാണ് പ്രതിഷ്ഠ. [[തവിട്]] കൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞിടുകയാണ് പ്രധാന വഴിവാട്. തവിട്ടുമുത്തിക്ക് തവിട് ആടിക്കാം എന്ന വഴിപാട് നേർന്നാൽ വിട്ടുമാറാത്ത ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ മാറിക്കിട്ടും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
ഏകദേശം രണ്ടടി ഉയരമുള്ള പീഠത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുള്ള ഒന്നര അടി ഉയരമുള്ള തവിട്ടുമുത്തിയുടെ വിഗ്രഹം എട്ട് തൃകൈകളോടുകൂടിയ ദേവിരൂപമാണ്. ഇവിടെ നിത്യപൂജയോ നിവേദ്യമോ ഇല്ല. ഭക്തജനങ്ങൾ വഴിപാടായി ആടിക്കുന്ന തവിടാണ് തവിട്ടുമുത്തിക്ക് പൂജയും നിവേദ്യവും. തവിട് ആടിക്കാനുള്ള അവകാശം പത്മശാലീയ എന്ന സമുദായക്കാർക്ക് ആണ്.
=== വസൂരിമാല ===
[[ചിത്രം:BhagavathiTemple,KDR5.JPG|thumb|200px|വസൂരിമാലയുടെ ക്ഷേത്രം]]
പടിഞ്ഞാറെ നടയിലുള്ള പ്രതിഷ്ഠയാണ് വസൂരിമാല. ദേവീഭക്തയായി മാറിയ ദാരികന്റെ പത്നി മനോദരി ആണിതെന്ന് ഐതിഹ്യം. വടക്കോട്ടാണ് ദർശനം. ഇതിന് മേൽക്കൂരയില്ല. വിഗ്രഹത്തിന് 4 അടിയോളം ഉയരമുണ്ട്. [[മഞ്ഞൾ|മഞ്ഞൾപ്പൊടി]] ആടിക്കലാണ് പ്രധാന വഴിപപട്. പ്രത്യേക ക്ഷേത്രം ഉണ്ടെങ്കിലും നിത്യപൂജയില്ല. പകരം സപ്തമാതൃക്കളുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രത്യേക പീഠത്തിൽ വസൂരിമാല സങ്കല്പത്തിൽ നിത്യപൂജയും നിവേദ്യങ്ങളും നടത്തി വരികയാണ് പതിവ്. വസൂരിമാലയ്ക്കുള്ള വഴിപാടാണ് ഗുരുതി. പത്മദളം വരച്ച് കുരുമുളക്, മഞ്ഞൾ എന്നിവ തൂവുകയാണ് ഇവിടത്തെ പ്രധാന വഴിപാട്. വസൂരിമാല ഭൂമിദേവിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നുണ്ട്. പത്മദളം സ്ത്രീലിംഗത്തിൻ്റെ പ്രതീകമായതുകൊണ്ട് അതു വരച്ച് ജീവരക്തമൊഴുക്കി ദേവിയെ ഓജസ്വിനിയാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ഈ പൂജയിൽ അന്തർഭവിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നു കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വസൂരി പോലുള്ള അസുഖങ്ങൾ വരാതെ ഇരിക്കാനും ഈ വഴിപാട് ചെയ്യുന്നു എന്നൊരഭിപ്രായവുമുണ്ട്. വസൂരിമാല എന്ന പേരുതന്നെ അതിനുള്ള തെളിവായി കണക്കാക്കാവുന്നതാണ്. വസൂരിമാലയുടെ നടയ്ക്കലാണ് പണ്ട് “ഗുരുതി” നടന്നിരുന്നത്. ഇപ്പോഴും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ വസൂരിമാലയ്ക്കാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഗുരുതി ചാർത്തുക.
ദാരികന്റെ വധം ഉറപ്പായപ്പോൾ പത്നിയായ മനോദരി ശിവനെ തപസ് ചെയ്യുകയും വസൂരി രോഗത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വരമായി വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. മനോദരി ഇത് ആദ്യം പ്രയോഗിച്ചത് തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഘാതകിയായ ഭദ്രകാളിയുടെ നേർക്കാണ്. ഇതറിഞ്ഞ ശിവൻ ഘണ്ഠാകർണ്ണനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അദ്ദേഹം ഭഗവതിയുടെ രോഗം ഭേദം ആക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവതി പിന്നീട് മനോദരിയുടെ കയ്യും കാലും ഛേദിക്കുകയും പശ്ചാത്തപിച്ച മനോദരിയെ "വസൂരി" എന്ന് പേരിട്ട് കൈലാസത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുരാണകഥ.
=== സപ്തമാതൃക്കൾ ===
ശിവൻ്റെ ശ്രീകോവിലിൻ്റെ തെക്കു ഭാഗമായിട്ടാണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന്റെ തുടർച്ചയാണിത്. ആദിപരാശക്തിയുടെ ഏഴു ഭാവങ്ങൾ ആണ് [[സപ്തമാതാക്കൾ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിനോട് ചേർന്ന് പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് ഭിത്തിയുടെ തുടർച്ചയായി, കിഴക്കുപടിഞ്ഞാറ് നീളത്തിൽ വടക്കോട്ട് ദർശനമായി മൂന്ന് നടകളായി പ്രത്യേക പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രധാന മൂർത്തിയായ ഭഗവതിയേയും കൂട്ടിയാൽ അഷ്ടമാതൃക്കളാകും. സപ്തമാതൃക്കളായ [[ബ്രാഹ്മി]] (അഥവാ ബ്രഹ്മാണി), [[മഹേശ്വരി]], [[വൈഷ്ണവി]], [[കൌമാരി]], [[ഇന്ദ്രാണി]], [[വാരാഹി]], [[ചാമുണ്ഡി]] എന്നീ ഏഴ് ദേവികളെയും അംഗരക്ഷകരായി [[ഗണപതി]], [[വീരഭദ്രൻ]] എന്നിവരേയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭഗവതി പ്രതിഷ്ഠ നിർമ്മിച്ച അതേ വരിക്കപ്ലാവിൻ്റെ തടി കൊണ്ടാണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ വിഗ്രഹവും നിർമിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. വസൂരിമാലയെ സങ്കൽപ്പിച്ചുള്ള നിത്യപൂജയും നിവേദ്യങ്ങളും സപ്തമാതൃക്കളുടെ ക്ഷേത്രത്തിലാണ് നടത്തിവരുന്നത്.
=== കുരുംബക്കാവ് ===
[[പ്രമാണം:Turmeric polluting oftemple kdlr.jpg|ലഘുചിത്രം|മഞ്ഞൾപൊടി വഴിപാട് ]]
ശ്രീ കുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്നും ഏകദേശം 300 മീറ്റർ തെക്ക് മാറി ദേശീയപാത 17ന് ചേർന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി ശ്രീകുരുംബക്കാവ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ ആദ്യമായി കണ്ണകിയെ (കന്യാവ്) പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് ഇവിടെയാണ് എന്നാണ് ചരിത്രം. ഇവിടെയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മൂലകേന്ദ്രം. ഇവിടെനിന്നും ഭഗവതിയെ ഇന്നത്തെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. താലപ്പൊലിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള രാപകൽ എഴുന്നള്ളിപ്പ് ആരംഭിക്കുന്നത് ഇവിടെ നിന്നുമാണ്. താലപ്പൊലി മഹോത്സവത്തോട് അനുബന്ധിച്ച് എത്തിച്ചേരുന്ന [[കുഡുംബി]] സമുദായക്കാർ ദേവി ക്ഷേത്രത്തിൽ നട തള്ളാനുള്ള ചെമ്മരിയാടുകളെയും പഴക്കുലയും വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ ആനയിക്കുന്നതും ശ്രീകുരുംബക്കാവിൽ നിന്നുമാണ്. പരിസര വാസികളുടേയും ഭക്തജനങ്ങളുടേയും പരിശ്രമഫലമായി നിത്യേന ഉള്ള വിളക്കുവയ്പ്പ് മുടങ്ങാതെ നടന്നുപോരുന്നു.
== പൂജകൾ ==
<!-- [[ചിത്രം:Pooja schedule kurumba temple kodungallur.jpg|left|thumb|180px|പൂജാ സമയങ്ങൾ]] -->
ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രികൾ താമരശ്ശേരി മേയ്ക്കാട്ടുമനയിലെ അംഗങ്ങളാണ്. നമ്പൂതിരിമാരിൽനിന്ന് അല്പം താഴെ എന്ന് കരുതുന്ന [[അടികൾ]] എന്ന പൂജാരിമാരാണ് ശാക്തേയ പൂജകൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നത്. സാത്വിക പൂജകൾ നടത്തുന്നത് നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഓത്തില്ലാത്ത നമ്പൂതിരിമാരേ പൂജയ്ക്ക് വരാറുള്ളു. അടികൾ ക്ഷേത്രത്തിൻറെ ചുമതല മൂന്ന് മഠങ്ങൾക്കായി പങ്കുവച്ചിരുന്നു. അവ മഠത്തിൽ മഠം, കുന്നത്തു മഠം, നീലത്തും മഠം എന്നിങ്ങനെയാണ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പല ചടങ്ങുകളിലും അബ്രാഹ്മണസമ്പർക്കമാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രഭരണം കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ് നിർവഹിക്കുന്നു.
=== സുവാസിനീപൂജ ===
മംഗല്യവതികളായ സ്ത്രീകൾ കുടുംബഐശ്വര്യത്തിനും നെടുമംഗല്യത്തിനും ഉത്തമദാമ്പത്യത്തിനും വേണ്ടി നേരിട്ട് നടത്തുന്ന സമൂഹ അർച്ചനയാണിത്. [[കുഡുംബി]] സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ആണ് പ്രധാനമായും കൊടുങ്ങല്ലൂർ താലപ്പൊലി ദിവസത്തിൽ സുവാസിനീപൂജ ആചരിക്കുന്നത് .
== വഴിപാടുകൾ ==
<!-- [[ചിത്രം:കതിന.jpg|thumb| വെടിവഴിപാടിനായി കതിനകളൊരുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു]] -->
* എറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വഴിപാട് വെടിവഴിപാടാണ്. വലിയ വെടി, ചെറിയ വെടി എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു തരം വഴിപാടുകൾ ഉണ്ട്. ബുദ്ധമതത്തിന്റെ മറ്റൊരു സംഭാവനയായാണ്{{തെളിവ്}} കതിന വെടികളെ കാണുന്നത്.
* ഗുരുതിയാണ് മറ്റൊരു വഴിപാട്. ശത്രുദോഷത്തിനും മാനസികപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരമായി ചെയ്യുന്ന വഴിപാടാണിത്. ഗുരുതി വഴിപാട് നടത്തിവരുന്നത് വസൂരിമാല ക്ഷേത്രനടയ്ക്കലാണ്. ഉഗ്രരൂപിണിയായ ദേവിയുടെ ഉഗ്രത വർദ്ധിക്കാതിരിക്കാനാണ് ഗുരുതിപൂജ നടത്തിയിരുന്നത് എന്നാണ് വിശ്വാസം. വൃശ്ചിക- ധനു മാസങ്ങളിലെ മണ്ഡലകാലങ്ങളിലും, മീനഭരണിക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്നതുതൊട്ട് ക്ഷേത്രനട തുറക്കും വരെയും ഗുരുതി വഴിപാട് നടത്താറില്ല.
* വസൂരിമാലയ്ക്ക് മഞ്ഞൾപ്പൊടി ആടിക്കലാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഒരു പ്രാവശ്യം ആടിച്ച പൊടി വീണ്ടും ആടിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
* ക്ഷേത്രപാലകന് പ്രധാന വഴിപാട് ചമയമാണ്. 101 നാളികേരം ഉടയ്ക്കലും 101 വസ്ത്രം ഉടുപ്പിക്കലും ഇതിൽ പെടും. ക്ഷേത്രപാലകനുള്ള മറ്റൊരു വഴിപാട് പുളിഞ്ചാമൃതമാണ്.
<!-- [[ചിത്രം:വസൂരിമാല.jpg|thumb|വസൂരിമാലക്ക് മഞ്ഞൾ ചാർത്തുന്ന ഭക്തർ, ചേരൻ ചെങ്കുട്ടവൻ സ്ഥാപിച്ച ഒറ്റമുലച്ചി കണ്ണകിയാണ് ഇതെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു]] -->
* തവിടാടുമുത്തിക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാട് തവിട് ആടിക്കലാണ്. അതിനുള്ള അവകാശം പത്മശാലീയർക്കാണ്. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ മാറിക്കിട്ടും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
* ഒറ്റയപ്പവും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായി നടത്തപ്പെടുന്നു. ഗുരുതി പുഷ്പാഞ്ജലി, രക്ത പുഷ്പാഞ്ജലി, ശത്രുസംഹാര പുഷ്പാഞ്ജലി, മഹിഷാസുര മർദ്ദിനി പുഷ്പാഞ്ജലി എന്നിവയും പ്രധാന വഴിപാടുകളിൽ ഉൾപ്പെടും.
[[പ്രമാണം:Kodungallur bharani komaram.jpg|ലഘുചിത്രം|ഭരണി തുള്ളാൻ എത്തിയ കോമരങ്ങൾ ]]
== വിശേഷ ദിവസങ്ങൾ ==
=== മീനഭരണി ===
{{Main|കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി}}
<!-- [[ചിത്രം:Bharani-flags kodungallur.jpg||thumb|200px| കുംഭഭരണിനാൾമുതൽ ക്ഷേത്രം കൊടിതോരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു]] -->
ക്ഷേത്രത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന പ്രധാന ഉത്സവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മീനഭരണി. ഭരണി എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. താലപ്പൊലിയാണ് മറ്റൊരു ഉത്സവം. കുംഭ മാസത്തിലെ ഭരണിക്ക് ആരംഭിച്ചു മീന മാസത്തിലെ ഭരണിക്ക് അവസാനിക്കുന്ന ഭരണി ഉത്സവം മാർച്ച്, ഏപ്രിൽ മാസങ്ങളിലായി നടക്കുന്നു. ഭദ്രകാളിയും ദാരികനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണ് ഈ ആഘോഷത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്ന് വിശ്വാസം. അമ്മയായ ഭഗവതിയെ കണ്ടാരാധിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങളുടെ കൂടിച്ചേരൽ ആണ് ഈ ഉത്സവം. ഈ ഉത്സവത്തിനു വരുന്നവരിൽ അധികവും കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ ജില്ലകളിൽ (കടത്തനാടൻ) നിന്നുള്ളവരാണെന്നത് ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. ഇന്നും കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർക്ക് ഉത്സവമാണ്. കൊടുങ്ങല്ലൂരും ചേരന്റെ രണ്ടാം തലസ്ഥാനമായ തൊണ്ടി (തിണ്ടിസ്) പട്ടണം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ സ്ഥലങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പുരാതന കാലത്തെ ബന്ധമായിരിക്കണം ഈ ആചാരങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ എന്ന് ചില ചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്നു. <ref> {{cite book |last=വേലായുധൻ |first= പണിക്കശ്ശേരി|authorlink= വേലായുധൻ പണിക്കശ്ശേരി|coauthors= |editor= |others= |title=സഞ്ചാരികൾ കണ്ട കേരളം|origdate= |origyear= |month= |url= |format= |edition= 2001|series= |date= |year= |month= |publisher= കറൻറ് ബുക്സ്|location= കോട്ടയം|language= മലയാളം|isbn=81-2401-053-6 |oclc= |doi= |id= |pages=434 |chapter= |chapterurl= |quote= }} </ref>
<!-- [[ചിത്രം:Podikkalam aalthara.jpg|thumb|മറ്റു ദേശക്കാർക്ക് അവകാശമുള്ള ആൽത്തറകളിൽ ഒന്ന്]] -->
ഭഗവതിയുടെ ദ്രാവിഡബന്ധം വെളിവാക്കുന്ന ധാരാളം ചടങ്ങുകൾ മീനഭരണിക്ക് കാണാൻ കഴിയും. കാവുതീണ്ടല്, മന്ത്രതന്ത്രാദികൾ ഇല്ലാത്ത കൊടിയേറ്റം, കോഴികല്ല് മൂടല്, കോഴിയും പിടിയും എന്ന വിഭവം തയ്യാറാക്കൽ, പാലക്കാവേലൻറെ വരവ്, ഉണക്ക ചെമ്മീൻ, മലർ തുടങ്ങിയവ വാങ്ങുക എന്നി പ്രത്യേക അനുഷ്ഠാനങ്ങളാണ്. കൊടിയേറ്റ് ചടങ്ങ് കുംഭമാസത്തിലെ ഭരണിനാളിൽ നടക്കുന്നു. ഇതിനെ ഭരണിവേല കൊടിയേറുക എന്നാണ് പറയുന്നത്. <ref name="pckartha"/>
തലേ ദിവസം നടക്കുന്ന ചടങ്ങായ (അശ്വതി നാളിൽ) അശ്വതീകാവുതീണ്ടലാണ് എങ്കിലും പ്രധാനപ്പെട്ടത്. മീനഭരണി ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ യാതൊരാഘോഷവുമില്ല. പിന്നീട് പൂയം നാളിലെ നടതുറപ്പ് ആണ് പ്രധാനം. കുംഭമാസത്തിലെ ഭരണിദിവസമുള്ള കൊടിയേറ്റുമുതൽ മീനമാസത്തിലെ അശ്വതിനാൾ വരെയുള്ള ദിവസങ്ങളാൺ ആഘോഷങ്ങൾ മുഴുവനും. ഇക്കാലയളവിൽ കേരളത്തിലെ മിക്ക ദ്രാവിഡ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും പൂരം, കുത്തിയോട്ടം, കെട്ടുകാഴ്ച എന്നീ ആഘോഷങ്ങൾ നടക്കുന്നു. അശ്വതിനാളിനു മുന്നേ തന്നെ വിദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നും നിരവധി പേർ കാവിലെത്തും. വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തോടെ എത്തുന്ന ഭക്തരെ ഭരണിക്കാർ എന്നാണ് വിളിക്കുക.<ref name="pckartha"/>
[[പ്രമാണം:Komarangal.jpg|ലഘുചിത്രം|the devotees of Kodungallur bhagavati in special attire and weapon of old age]]
[[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] കൊടിയേറ്റിനോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന ചടങ്ങുകളിൽ ആശാരിയും തട്ടാനും ചേർന്ന് നടത്തുന്ന ഒന്നുണ്ട്. വീരാശാരിയും മലയൻ തട്ടാൻ എന്നു വിളിക്കുന്ന തട്ടാനുമാണവർ. തട്ടാൻ മണികിലുക്കി അമ്പലം വലം വെച്ച് ചടങ്ങുകൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പ്ലാപ്പിള്ളിത്തറവാട്ടിലെ മൂത്തന്മാർ ക്ഷേത്രം ശുദ്ധമാക്കുന്നു. അതോടെ അമ്പലത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ ആലിന്മേലും ഗോപുരത്തിലും കൊടിക്കൂറകൾ കെട്ടുന്നു. അതോടെ ഭരണിക്കാലം ആരംഭിക്കുകയായി.<ref name="pckartha"/>
[[മീനം|മീനത്തിലെ]] തിരുവോണദിവസം മുതൽ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഭക്തജനപ്രവാഹം തുടങ്ങും. എല്ലാദേശത്തു നിന്നും ജനങ്ങൾ സംഘം ചേർന്ന് ഭരണിക്കാരായി വന്നു ചേരുന്നു. അശ്ലീലം കലർന്ന നാടൻ പാട്ടുകളോ പുരാണ കഥകളോ ഭഗവതി സ്തുതികളോ പാടി മണികെട്ടിയ വടിയുമായാണ് അവർ വരിക. ഭഗവതിയെപ്പോലെ വാളും ചിലമ്പും പൂമാലകളും ധരിച്ച കോമരങ്ങളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാകും. [[വയനാട്]], [[കണ്ണൂർ]], [[തലശ്ശേരി]], [[പാലക്കാട്]] എന്നിവടങ്ങളിൽ നിന്ന് സംഘമായി കാൽനടയായി വരുന്നവരും ഉണ്ട്. ഭരണിക്ക് പോകുന്നതിനു ഏഴുദിവസത്തെ വ്രതാചരണം അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. [[ശബരിമല|ശബരിമലക്ക്]] പോകുന്നതു പോലുള്ള സന്നാഹങ്ങളും പൂജകളും കഴിച്ചാണ് ഇവർ എത്തിയിരുന്നത്. പലരും കുടുംബ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാവുകളിലും പൂജകൾ നടത്തിയിട്ടാണ് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരുന്നത്. എല്ലാ ജാതിയില്പെട്ടവർക്കും കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണിക്ക് പോകാം എന്നും ആദിമകാലങ്ങളിൽ നിരവധി കോഴികളെ അറുത്ത് വെള്ളത്തിനു പകരം മദ്യം തർപ്പണം ചെയ്യുന്ന പതിവായിരുന്നു എന്നാണ് വില്യം ലോഗൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ശാക്തേയപൂജക്ക് ജാതിയോ താന്ത്രിക ആചാരങ്ങളോ നിർബന്ധം അല്ലാ എന്നതും മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ആണ്.<ref> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |month= |url= |format= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-046-6 |oclc= |doi= |id= |pages=440|chapter= |chapterurl= |quote= }} </ref>
=== കോഴിക്കല്ല് മൂടൽ ===
മീനഭരണിക്ക് പത്തു് ദിവസം മുൻപാണ് കോഴിക്കല്ലു മൂടൽ എന്ന ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ നടക്കൽ കോഴിയെ അറുത്ത് ബലി കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. മൃഗബലി പൊതുക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിരോധിച്ചതുമൂലം അതിനു പകരമായി ചുവന്ന പട്ട് കൊണ്ട് ബലിക്കല്ല് മൂടുന്ന ചടങ്ങാണ് ഇപ്പോൾ നടത്തപ്പെടുന്നത്. കൂടാതെ പ്രതീകാത്മകമായി കുമ്പളങ്ങ മുറിക്കലും കോഴിയെ പറപ്പിക്കലും നടത്തിവരുന്നു. നിരോധനം വരുന്നതിനു മുന്പ് വടകരയിലെ തച്ചോളി വീട്ടിലെ അവകാശമായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കോഴിയെ ബലി കഴിക്കുക എന്നത്. കോഴി ബലിയുള്ളപ്പോൾ കാവിന്റെ പരിസരത്തും, വീടുകളിലും കോഴി ഇറച്ചി കൊണ്ടുള്ള ഒരു വിശേഷ വിഭവം ഉണ്ടാക്കുന്നു. കോഴിയും പിടിയും എന്നാണ് ആ വിഭവത്തിന്റെ പേര്. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പ്രസാദമായി കണക്കാക്കുന്നു. കോഴി ഇറച്ചി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മാംസേതര വിഭവമാണ് ഇത് മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാണാൻ സാധിക്കില്ല. ഇന്നും ആചാരത്തിന്റെ തുടർച്ചയെന്നോണം വീടുകളിൽ ഭരണി നാളിൽ സ്വാദിഷ്ഠമായ കോഴിയും പിടിയും അരി പായസവും വയ്ക്കുന്നു. ചിലരൊക്കെ രാത്രിയിൽ ഇവ വീതും വയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയിൽ മുറിയടച്ചു ഇലയിൽ മരിച്ചുപോയ കാരണവന്മാർക്ക് വിളക്ക് വച്ച് മേല്പറഞ്ഞ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതിനാണ് ‘വീത് ’ എന്ന് പറയുന്നത്. കോഴിക്കല്ല് മൂടിയാൽ പിന്നെ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ വെടി നിർത്തിവക്കുന്നു. പിന്നീട് നടതുറപ്പിനുശേഷമേ വീണ്ടും ഇത് പുനരാരംഭിക്കുകയുള്ളൂ. കോഴിക്കല്ല് മൂടൽ ചടങ്ങിനു ശേഷം, രേവതി നാളിൽ കളമെഴുത്തുപാട്ടുണ്ട്. അതിൻ കടത്തനാട്ടുകാർക്കാണ് അവകാശം. രേവതി ദിവസം സന്ധ്യയോടെ ദാരികന് മേൽ ഭഗവതിയുടെ വിജയം വിളിച്ചറിയിച്ചു കൊണ്ട് രേവതി വിളക്ക് തെളിയിക്കുന്നു.<ref name="pckartha"/>
=== കാവുതീണ്ടൽ (അഥവാ (കാവ് പൂകൽ) ===
[[ചിത്രം:Kodungallur Bharani.jpg|thumb|200px| കാവു തീണ്ടുന്ന കോമരങ്ങൾ]]
ഭരണിനാളിനു തലേദിവസം അശ്വതി നാളിൽ നടക്കുന്ന പ്രത്യേക ചടങ്ങാണ് കാവുതീണ്ടൽ. ചിലപ്പോൾ കാവ് പൂകൽ എന്നും ഈ ചടങ്ങ് അറിയപ്പെടുന്നു. അശ്വതി ദിവസം രാവിലെ ഏഴ് മണിക്ക് പുലപ്പാടത്തു കാവിൽ നിന്നുള്ള വള്ളോൻ ആഘോഷമായി വന്നു ക്ഷേത്രത്തെ വലം വച്ചു പോകുന്നു. അന്ന് ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ട് മണിയോടെ ക്ഷേത്രത്തിൻറെ വടക്കേ നട അടച്ചുപൂട്ടും, പിന്നീട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേക്ക് ആരേയും പ്രവേശിപ്പിക്കുകയില്ല. അത്താഴപൂജക്ക് ശേഷം അശ്വതീപൂജ എന്ന പേരിൽ രഹസ്യമായ മറ്റൊരു ചടങ്ങൂകൂടി നടത്തപ്പെടുന്നു. ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയിൽ നിന്നും നിന്ന് ആഭരണങ്ങൾ എല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി തൃച്ചന്ദനപ്പൊടി ചാർത്തുന്നു. ഭഗവതി ഒരു സാധാരണക്കാരിയായി മാറുന്നു എന്നാണ് സങ്കൽപ്പം. ദാരികനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ മുറിവേറ്റ ഭഗവതിക്കുള്ള ചികിത്സ എന്നാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലുള്ള വിശ്വാസം.<ref name="pckartha"> {{cite book |last= പി.സി|first=കർത്താ |authorlink=പ്രൊഫ.പി.സി.കർത്താ |coauthors= |editor= |others= |title=ആചാരാനുഷ്ഠാനകോശം |origdate= |origyear=1998 |month=നവംബർ|url= |format= |accessdate= 2008 |edition=ദ്വിതീയ പതിപ്പ് |series= |date= |year=2003 |month= |publisher=ഡി.സി. ബുക്സ്|location=കേരളം |language=മലയാളം |isbn=81-7130-860-0 |oclc= |doi= |id= |pages= |chapter= |chapterurl= |quote= }} </ref>
<!-- [[ചിത്രം:കോഴിക്കല്ല്-കുരുംബക്ഷേത്രം.jpg|thumb|left|250px|ക്ഷേത്രത്തിലെ ബലിക്കല്ല് - കോഴിക്കല്ല് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇതിലെ പദ്മദളങ്ങൾ ബൌദ്ധപാരമ്പര്യം തെളിയിക്കുന്നു]] -->
ഇതിനുശേഷം നടതുറന്നു കഴിഞ്ഞാൽ [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജവംശം|കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോവിലകത്തെ]] വലിയ തമ്പുരാനെ ദേവിയുടെ ഭക്തന്മാരും [[ഒന്നു കുറെ ആയിരം യൊഗക്കാർ|യോഗക്കാരും]] ചേർന്ന് ആനയിച്ച് കൊണ്ടുവരുന്നു. അദ്ദേഹം കിഴക്കേ നടയിലുള്ള നിലപാടുതറയിൽകയറി കോയ്മ സ്വീകരിക്കുന്നതോടെ കാവ്തീണ്ടൽ അഥവാ കാവ് പൂകൽ ആരംഭിക്കുകയായി. കാവുതീണ്ടൽ എന്നു പറയുന്നത് ആദ്യകാലത്ത് കാവുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ജാതിക്കാർക്കും പിന്നീട് ക്ഷേത്രം വിലക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ കാവിൽ പ്രവേശിക്കാനായി ഒരുക്കപ്പെട്ട ഒരു ദിനമാണ്. അതിന്റെ ഓർമ്മക്കായി ദേവീഭക്തന്മാരും കോമരങ്ങളും ഉറഞ്ഞ്തുള്ളി മൂന്നുവട്ടം ക്ഷേത്രത്തെ വലം വക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയിലെ ചെമ്പ് പലകയിൽ അടിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ പ്രദക്ഷിണം വക്കൽ നടക്കുന്നത്. ഇതിനുശേഷം ഏഴുദിവസം കഴിഞ്ഞു പൂയം നാളിലെ ക്ഷേത്രനട തുറക്കൂ. ഇതിനെ പൂയത്തന് നാളിൽ നടതുറപ്പ് എന്നാണ് പറയുക. (മീന ഭരണി ദിവസം ഭഗവതിക്ക് വരിയരി പായസം നിവേദിക്കുന്നു. ഇതല്ലാതെ മറ്റു ചടങ്ങുകൾ ഒന്നും ഭരണി ദിവസം നടക്കുന്നില്ല).<ref name="pckartha"/>
കാവുതീണ്ടൽ കഴിഞ്ഞ് പിറ്റേ ദിവസം മീന ഭരണി ദിവസം വരിനെല്ലിന്റെ [[പായസം|പായസമാണ്]] നിവേദ്യമായി നൽകുക. പിറ്റേന്ന് മുതൽ ഒരോ നേരത്താണ് പൂജ. ശാക്തേയ വിധിപ്രകാരമുള്ള പ്രത്യേക രഹസ്യ പൂജകൾ ആണിത്. വടക്കേ നട അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നതിനാൽ അടികൾ കിഴക്കേ നട വഴിയാണ് പൂജ ചെയ്യാനകത്ത് കയറുക. ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഭക്തർക്ക് ദർശിക്കാൻ വേണ്ടി ഭഗവതിയെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്തുള്ള പള്ളി മാടത്തിൽ സങ്കല്പിച്ചു ഇരുത്തുന്നു. <ref name="pckartha"/>
;കോമരങ്ങൾ
രേവതി നാളിൽ കോമരങ്ങളേയും ഭക്തജനങ്ങളേയും കൊണ്ട് കാവ് നിറയുന്നു. ഒരോ ദേശത്തു നിന്നും എത്തുന്നവർക്ക് അവരുടേതായ ആൽത്തറകൾ കാവിലുണ്ട്. അവകാശത്തറകൾ എന്നാണിവ അറിയപ്പെടുന്നത്. കാവു തീണ്ടൽ സമയത്ത് അവകാശമുള്ളവർ ഒഴികെ ആരും ഈ തറകളിൽ കയറാറില്ല.
===പൂയത്തൻ നാളിലെ നടതുറപ്പ് (പൂയം തൊഴൽ) ===
മീനത്തിലെ അശ്വതി ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് അടയ്ക്കുന്ന ക്ഷേത്ര നട തുടർന്ന് ഏഴ് ദിവസം അടച്ചിട്ടു പ്രത്യേക പൂജകൾ നടത്തുന്നു. ഇതിന് ശേഷം പൂയം ദിവസം ദർശനത്തിനായി നട തുറക്കുന്നു. ഇതിനെ പൂയത്തൻ നാളിലെ നടതുറപ്പ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. അന്ന് ഭഗവതിയെ സർവാഭരണ വിഭൂഷിതയായി, ഏറ്റവും സന്തുഷ്ടയായി ആണ് കാണാൻ സാധിക്കുക എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് ദർശനം നടത്തുന്നത് ഏറെ ഐശ്വര്യകരമാണ് എന്നാണ് വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പൂയം തൊഴാൻ വലിയ തിരക്കാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. അതോടുകൂടി കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി ഉത്സവത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പൂർണ്ണമാകുന്നു.
=== കൊടുങ്ങല്ലൂർ താലപ്പൊലി ===
[[മകരം]] 1 മുതൽ 4 ദിവസം (സാധാരണ ഗതിയിൽ ജനുവരി 14 അല്ലെങ്കിൽ 15 മുതൽ) നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു ഉത്സവമാണ് [[താലപ്പൊലി]]. മകരമാസത്തിലെ (ജനുവരി/ ഫെബ്രുവരി) സംക്രാന്തി മുതൽ നടക്കുന്ന ഒരു ഗംഭീര ഉത്സവമാണ് ഇത്. ഭരണി ഉണ്ടാകാറുള്ളത് പോലെയുള്ള ചടങ്ങുകൾ ഈ ഉത്സവത്തിന് ഉണ്ടാകാറില്ല. പകരം ഘോഷയാത്രകളും, ആനച്ചമയങ്ങളും, മേളവും, സുവാസിനീ പൂജ തുടങ്ങിയ നാരീ പൂജകളും മറ്റും ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. വിളവെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ഉത്സവം, ഭക്തജനങ്ങളെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയെ തൊഴുന്നത് ഐശ്വര്യവും സമൃദ്ധിയും നൽകുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.
പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ:
* മകര സംക്രാന്തി ദിവസം വൈകുന്നേരം ആരംഭിക്കുന്നു. നാല് ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്നു. ഇത് മിക്കവാറും ജനുവരി മാസത്തിലെ 14 അല്ലെങ്കിൽ 15 തീയതികളിലായി വരുന്നു.
* 1001 വെടിവെച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ ആഘോഷം തുടങ്ങുന്നു.
* താലപ്പൊലിക്ക് രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് തന്നെ സംഘക്കളി എന്ന ചടങ്ങ് ആരംഭിക്കുന്നു.
* പഞ്ചവാദ്യം, പാണ്ടി, പാഞ്ചാരി വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ വലിയ ആനച്ചമയ ഘോഷയാത്രകൾ നടക്കും.
* സുവാസിനീ പൂജ: മകരസംക്രാന്തിയിലെ ആദ്യ ദിവസം 'സുവാസിനി പൂജ' നടത്തുന്നു. കുടുംബി സമുദായക്കാർ ഇതിൽ ധാരാളമായി പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ശർക്കരയും തേങ്ങയും അരിപ്പൊടിയും ചേർത്തുള്ള നിവേദ്യം ഭക്തർക്ക് നൽകുന്നു. സുവാസിനി പൂജ എന്നാൽ സ്ത്രീകളെ (സുവാസിനികളെ) പരാശക്തിയുടെ അംശമായി കണ്ട് പൂജിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചടങ്ങാണിത്, ഇത് സ്ത്രീകളെ 'ജഗദീശ്വരി'യുടെ രൂപമായി കാണുന്നു. അവരെ ആദരിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് പരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ സ്മരണയുടെയും ആരാധനയുടെയും ഒരു രൂപമാണ്.
* പ്രത്യേകത: പകൽ ശീവേലിയും രാത്രി എഴുന്നള്ളിപ്പുമാണ് താലപ്പൊലിയുടെ ചടങ്ങുകൾ. ഒരോ ദിവസവും സ്ത്രീകൾ താലത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന ധനധാന്യങ്ങൾ വാദ്യമേള അകമ്പടിയോടെ ഭഗവതിക്ക് മുന്നിൽ ചൊരിയുന്നതാണ് പ്രധാന ചടങ്ങ്. ഐശ്വര്യവും സമൃദ്ധിയുമാണ് ഇതിന്റെ ഫലം എന്നാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഉത്സവം, ഈ പ്രദേശത്തെ ഉത്സവ പ്രതീതിയിലാക്കുന്നു.
* ദർശന സമയം: ധാരാളം ഭക്തർ എത്തുന്നതിനാൽ ക്ഷേത്രം കൂടുതൽ സമയം തുറന്നിരിക്കുന്നു. മിക്കവാറും ദിവസം മുഴുവൻ ദർശനം സാധ്യമാണ്.
പഴയകാവുകളിൽ നടത്തപ്പെട്ടിരുന്ന പുരാതനമായ കൊയ്ത്തുത്സവങ്ങളുടെ പരിഛേദങ്ങളാണിവ. ഊർവരത, സമൃദ്ധി, കാർഷിക വിളവെടുപ്പ്, ഐശ്വര്യം, ശക്തി ആരാധന എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആഘോഷമാണ് ഇത്. 9 മുതൽ 11 ആനകളെ എഴുന്നള്ളിക്കുന്ന നാലു ദിവസത്തെ ഗംഭീരമായ താലപ്പൊലിയുത്സവത്തിന് കേരളത്തിൽ പ്രശസ്തരായ കലാകാരന്മാർ പങ്കെടുക്കുന്ന മേളം, പഞ്ചവാദ്യം, കരിമരുന്നു പ്രയോഗം എന്നിവയുണ്ടാകും. രാത്രി താലപ്പൊലിയായിരുന്നു പണ്ട്. 85 വർഷമായിട്ട് അത് പകലത്തേയും പ്രധാന കാഴ്ചയാണ്. അതുപോലെ മുൻ കാലങ്ങളിൽ 7 ദിവസത്തെ താലപ്പൊലി ഉണ്ടായിരുന്നുവത്രെ. <ref name="mpn" />
ബുദ്ധമതക്കാരുടെ ''കതിനാ'' എന്ന ചടങ്ങുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്.{{fact}} ക്ഷേത്ര നടത്തിപ്പിനാവശ്യമായ വിഭവസമാഹരണമാണ് ഇതു കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മകര സംക്രമദിവസത്തിൽ ആയിരത്തൊന്നു കതിനാവെടികൾ മുഴങ്ങുന്നതോടെയാണ് താലപ്പൊലിയുടെ തുടക്കം. വ്രതശുദ്ധകളായ കന്യകമാർ മംഗളവസ്തുക്കളും കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങളും നിറച്ച താലം ദേവിക്ക് വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ സമർപ്പിക്കുന്നു. അതാണ് താലപ്പൊലി. താലപ്പൊലി ആരംഭത്തോടെ [[സംഘക്കളി]] ആരംഭിക്കും. ശാസ്താക്കളി, പാനയംകളി, യാത്രാക്കളി എന്നൊക്കെ ഈ അനുഷ്ഠാനത്തിനു പേരുണ്ട്. നൂറ്റൊന്നു ദിവസത്തെ 'കുളി'യും 51 ദിവസത്തെ വ്രതവും നോറ്റ് ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച [[മലയരയൻ|മലയരയന്മാർ]] [[ഇരുമുടിക്കെട്ട്|ഇരുമുടിക്കെട്ടുകളുമായി]] വന്നെത്തുന്നു. താലപ്പൊലിക്ക് രണ്ട് ദിവസം മുൻപേ [[ചൊവ്വര]] ദേശത്തെ [[നമ്പൂതിരി|നമ്പൂതിരിമാർ]] വന്ന് സംഘക്കളി നടത്തുന്നു. [[കുടുംബി|കുടുംബികൾ]] ചെമ്മരിയാടുകളെ ഭഗവതിക്ക് നടയ്ക്ക് വെക്കുന്നു. ഈ പ്രാരംഭച്ചടങ്ങുകൾക്ക് ശേഷം നാലുദിവസത്തെ താലപ്പൊലിയുത്സവം നടക്കുന്നു. <ref name="pckartha" />
ഒന്നാം താലപ്പൊലിയുടെ പൂർണചുമതല ഒന്നു കുറെ ആയിരം യോഗത്തിനാണ്. യോഗക്കാരുടെ കൂട്ടമിരുത്തലും തമ്പുരാൻറെ സാന്നിദ്ധ്യവും പഴയ ചരിത്രസംഭവങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. മറ്റ് മൂന്ന് ദിവസത്തെ താലപ്പൊലി നടത്തുന്നത് കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡാണ്. എന്നാൽ പണ്ട് രണ്ടാം ഉത്സവം അയിരൂർ അയ്യായിരം നായർ കരയോഗവും, മൂന്നാം ദിവസത്തെ കൊച്ചികോവിലകവും നാലാം ദിവസത്തെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ തമ്പുരാക്കന്മാരും നടത്തിവന്നിരുന്നു. രണ്ടാം താലപ്പൊലി നടത്തിയിരുന്ന അയ്യൂരായിരം എന്ന യോഗക്കാർ കൊല്ലവർഷം 1075 നോടടുപ്പിച്ച് നാമാവശേഷമായിത്തീർന്നു. അതിനുശേഷം ദേവസ്വമാണ് നേരിട്ട് നടത്തുന്നത്. അഞ്ച് മുതൽ എട്ട് വരെയും പണ്ട് താലപ്പൊലി ഉണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ചാം താലപ്പൊലി [[ഈഴവർ|ചോവന്മാരും]] ആറാം താലപ്പൊലി [[വാലന്മാരും്|അരയന്മാരും]] ഏഴ് [[കണകർ|കണകന്മാരും]] എട്ടാമത്തേത് [[ചെറുമർ|ചെറുമരുമാണ്]] നടത്തിയിരുന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് അത് നാല് ദിവസമായി ചുരുങ്ങി. <ref name="mpn"/>
=== ചാന്താട്ടം ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[കാർത്തിക (നക്ഷത്രം)|കാർത്തിക]] നാളിലെ ചാന്താട്ടം പ്രധാനമാണ്. തേക്കിൻകറ, ഗോരോചനം, കസ്തൂരി എന്നിവ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന ചാന്ത് ഉപയോഗിച്ചാണ് തടിയിൽ നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള ദേവി വിഗ്രഹത്തിന് ചാന്താട്ടം നടത്തുന്നത്. ആടിയ ചാന്ത് തൊടുന്നത് സ്ത്രീകൾക്ക് നെടുമംഗല്യത്തിൻ ഉത്തമമാണെന്ന് കരുതുന്നു.
=== നവരാത്രി ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ആഘോഷിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഉത്സവമാണ് [[നവരാത്രി]] ഉത്സവം. സെപ്റ്റംബർ-ഒക്ടോബർ മാസങ്ങളിലായി ഇത് നടക്കുന്നു. ഒൻപത് ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഉത്സവം ആണിത്. ഭഗവതിയെ ഒൻപത് ഭാവങ്ങളിൽ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ആരാധിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ അവസാനത്തെ 3 ദിവസങ്ങൾ ഏറെ പ്രധാനമാണ്. പത്താം ദിവസമായ വിജയദശമി നാളിൽ രാവിലെ [[വിദ്യാരംഭം]] നടക്കുന്നു. കലാസാംസ്കാരിക പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നടക്കുന്നു.
== പ്രത്യേക ആചാരങ്ങൾ ==
[[പ്രമാണം:Kurumba temple navaratri.jpg|ലഘുചിത്രം|നവരാത്രി ആഘോഷഭാഗമായുള്ള ആയിരം വിളക്ക്]]<!-- [[ചിത്രം:Coconut-breaking table-kdlr.jpg|thumb|ക്ഷേത്രപാലൻറെ മുന്നിലുള്ള നാളികേരം ഉടക്കുന്ന കല്ല്- ഭരണി നാളിലെ ഇവിടെ ഉടക്കപ്പെടുന്ന നാളികേരത്തിന് കുഡുംബി സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവർക്കാണ് അവകാശം <ref name="pckartha"/> ]] -->
മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടത്തെ ചില ആചാരങ്ങളും ചടങ്ങുകളും നടത്തുന്നത് ദ്രാവിഡ ഗോത്രത്തിൽ പെട്ടവരാണ്.
* ക്ഷേത്രപാലന്റെ നടയ്ക്കൽ ഉടയ്ക്കുന്ന നാളികേരത്തിന്റെ അവകാശം എടമുക്കിലുള്ള കുഡുംബി സമുദായക്കാർക്കാണ്. അതിന് അവർ കൊല്ലം തോറും കർക്കടമാസം സംക്രാന്തിക്ക് ക്ഷേത്രപരിസരം മുഴുവനും ചെത്തി വൃത്തിയാക്കണം. <ref name="pckartha"/>
* വസൂരിമാലക്ക് മഞ്ഞപ്പൊടി ആടിക്കുവാനുള്ള അവകാശം പ്ലാപ്പിള്ളി, തേറോടം എന്നീ രണ്ടു വീടുകളിലെ സ്ത്രീകൾക്കാണുള്ളത്. എല്ലാ നടക്കലുമുള്ള ദീപസ്തംഭങ്ങൾ തെളിയിക്കലും പ്രസാദങ്ങൾ കൊടുക്കലും വടക്കേ നടയിലുള്ള ആൽത്തറകളിൽ പൂരുരുട്ടാതി മുതൽ ഇരുന്നു കന്നിവെളിച്ചപ്പാടന്മാരെ വെട്ടിത്തെളിയിച്ചു വാളും ചിലമ്പും കൊടുക്കാനുള്ള അധികാര അവകാശങ്ങളും മേൽ പറഞ്ഞ രണ്ടു വീടുകളിലേയും ആണുങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്.
* മേല്പ്പറഞ്ഞ രണ്ടുവീട്ടിലേയും സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമാണ് ദേവിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിലെ അടിച്ചുതളി, പാത്രം തേപ്പ്, പൂവുകൊടുക്കൽ, മലരുവറക്കൽ, അരിയടിക്കൽ, മഞ്ഞൾ പൊടിക്കൽ എന്നീ ചുമതലകൾ ചെയ്തു പോരുന്നത്. വർഷങ്ങളായി ഇതിനു വീഴ്ചയൊന്നും വരുത്തിയിട്ടില്ല.
* കേരളത്തിലെ പഴയ ആചാരങ്ങളിൽ ഒന്നായ “കൂട്ടമിരിപ്പ്” ([[തറക്കൂട്ടം]]) ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രമേയുള്ളു. മലയാള മാസം ഒന്നാം തിയതിയാണ് കിഴക്കെനടയിൽ കൂട്ടമിരിപ്പ്. ഇത് പഴയ കാലത്തെ സഭയാണെന്ന് വിശ്വാസം. സങ്കടക്കാരാരുമില്ലെങ്കിലേ കൂട്ടം പിരിയാവൂ എന്നും ക്രമമുണ്ടായിരുന്നത്രെ.
'''ഭരണിപ്പാട്ട്'''
ഭരണിപ്പാട്ട് രണ്ടു തരമുണ്ട്. ദേവിയെ ഭക്തിയോടെ സ്തുതിക്കുന്നവയും തെറിപ്പാട്ടുകളും. ധാരളം കഥ അഖ്യാനങ്ങളുള്ള പാട്ടുകളുണ്ട് എങ്കിലും ഭരണിപ്പാട്ട് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത് തെറിപ്പാട്ടുകൾ എന്നാണ്. കോഴിക്കല്ലു മൂടൽ ചടങ്ങു കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ തന്നെ വടക്കേ ഗോപുരത്തിൽ ഭരണിപ്പാട്ട് തുടങ്ങുന്നു. തൃശൂരിലെ വല്ലച്ചിറയിൽ നിന്ന് വരുന്ന സംഘമാണ് ആദ്യമായി പാടി ത്തുടങ്ങുന്നത്. ഇവർക്ക് കോമരങ്ങൾ ഇല്ല. ഇവരിലെ കാരണവർ ദേവിയെ സ്തുതിച്ച് പാടൂമ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ തന്നാരം പാടുന്നു. ഊരകത്തമ്മയും കൊടുങ്ങല്ലുരമ്മയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം ഇവരുടെ പാട്ടിലുണ്ട്. <ref>http://shodhganga.inflibnet.ac.in:8080/jspui/bitstream/10603/17501/7/07_chapter%202.pdf</ref>
അശ്വതിനാൾ മുതൽ എഴുനാൾ നട അടച്ചിടുന്നത് ദേവി തീണ്ടാരിയായതിനാൽ ആണെന്ന് ഒരു സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ സമയത്ത് ദേവിയെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്താനാണ് തെറിപ്പാട്ടുകൾ പാടുന്നത് എന്നാണ് വിശ്വാസം. തെറിപ്പാട്ടുകളെ വീണ്ടും മൂന്നായി തിരിക്കാവുന്നതാണ്. ഒന്ന് വളരെ നാടൻ എന്നു തോന്നിക്കുന്ന പാട്ടുകൾ ആണ്. അതിൽ ആലങ്കാരികമായി ലൈംഗികാവയവങ്ങളേ കുറിച്ചും ലൈംഗികക്രിയകളെക്കുറിച്ചും പ്രകൃതിയിലെ മറ്റു പലതിനോടുപമിച്ചും പാടുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് പ്രശസ്തമയ പുരാണകഥകളെ ആസ്പദമാക്കി ഉള്ളവയാണ്. ഇവയിൽ നിന്നെല്ലാം വ്യത്യസ്തമാണ് മൂന്നാമത്തെ തരം. ഇതിൽ ആദ്യം പാടുന്ന ഈരടിയും പിന്നീട് പാടുന്ന തന്നാരവുമായി യാതൊരു ബന്ധവും കാണണമെന്നില്ല. ഇവ നിരന്തരം പുതുക്കി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവയും സമകാലീന സംഭവങ്ങൾ വരെ ഉൾപ്പെടുന്നവയായിരിക്കും എന്നാണിതിൻ്റെ പ്രത്യേകത. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി പ്രത്യക്ഷത്തിൽ വരുന്നത് ഈ പാട്ടുകളിലാണ്. പുരാണകഥാപാത്രങ്ങളെ പോലെ തന്നെ കേരളത്തിലെ മറ്റു ദൈവങ്ങളും ഇതിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുണ്ട്. കാവിൻ്റെ ചെമ്പു മേഞ്ഞ മേൽകൂര, ടാറിട്ട റോഡ്, പോലീസ്, കമ്പിത്തപാൽ, ചെങ്കൽച്ചൂള, ക്രിസ്മസ്കേക്ക് തുടങ്ങിയ പലതും, ആധുനിക കാലത്തെ രാഷ്ട്രീയക്കാർ വരെ ഇതിൽ വിഷയങ്ങളായി ഭവിക്കുന്നു.
'''തൃച്ചന്ദനച്ചാർത്ത്'''
മീനഭരണിയുടെ തലേന്ന് നടത്തപ്പെടുന്ന അശ്വതിപൂജ “തൃച്ചന്ദന ചാർത്ത്“ എന്ന്
അറിയപ്പെടുന്ന രഹസ്യ പൂജയാണ്. ദാരികനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ദേവിക്കുണ്ടായ മുറിവുകൾക്കുള്ള ചികിത്സയായിട്ടാണ് തൃച്ചന്ദന ചാർത്തൽ പൂജയെ സങ്കല്പിക്കുന്നത്.
ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് ശ്രീകോവിൽ കഴുകി വൃത്തിയാക്കുന്നു. മറ്റു പൂജകൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വിളക്കുകളും പാത്രങ്ങളും ഈ പൂജയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കില്ല. എല്ലാം വേറേ വേണമെന്നാണ് ചട്ടം. ഇതിൻ്റേത് വേറെ ഒന്നിനും ഉപയോഗിക്കാറില്ല. താന്ത്രികമായ ആരാധനാ വിധികളാണ് ഇതിലെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ കർമ്മം ചെയ്യുന്നത് അടികൾമാരാണ്. മൂന്ന് പ്രധാന മഠങ്ങളായ കുന്നത്തുമഠം, മഠത്തിൽ മഠം, നിലത്തു മഠം എന്നീ മഠങ്ങളിലെ കാരണവന്മാരായ അടികൾമാരാണിവർ. തലേ ദിവസം ഇതിനു വേണ്ടി അവർ കഠിനവ്രതം നോൽക്കുന്നു. ദേവിക്ക്
ചാർത്താനുള്ള തൃച്ചന്ദനം രഹസ്യവിധിയുള്ള കൂട്ടാണ്. പല മരുന്നുകളും മറ്റും ചേർന്നതാണിത് എന്നു കരുതുന്നു ഈ രഹസ്യക്കൂട്ട് ഈ മൂന്ന് പേർക്കു മാത്രമേ അറിയൂ. ഏഴരയാമം ( മൂന്നു മണിക്കൂർ) നീളുന്നതാണീ പൂജ. കാറ്റ് കടക്കാത്ത ശ്രീകോവിലിൽ അടച്ചിരുന്നാണ് പൂജകൾ ചെയ്യുന്നത്. പ്രധാന സാമഗ്രി മഞ്ഞൾപ്പൊടി തന്നെയാണ്. മഞ്ഞൾപ്പൊടി കരിക്കിൻ വെള്ളത്തിൽ കുഴച്ചാണ് തൃച്ചന്ദനം ഒരുക്കുക. ഇളനീർ മൂട് വെട്ടിയതും ത്രിമധുരവുമാണ് നിവേദ്യം. ഉച്ചക്ക് മൂന്ന് അടികൾമാരും വട്ടക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് വന്ന് ഒരു മണിയോടെ ശ്രീകോവിലിൽ കടന്ന് വാതിലടച്ച് പൂജയാരംഭിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത് ചുറ്റമ്പലത്തിലുള്ള പ്രദക്ഷിണ വഴിയിൽ ആരും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. ഇതിൽ സവർണ്ണാവർണ്ണ ഭേദം ഒന്നും ഇല്ല. പൂജ തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്ന് കൊടുങ്ങല്ലൂർ വലിയ തമ്പുരാൻ കാവിലെത്തണം എന്നുണ്ട്. തമ്പുരാൻ കാവിലെ ബലിക്കൽ പുരയിൽ ഇരിക്കുന്നു. പൂജ കഴിയുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം അവിടെ നിന്നു മാറില്ല. പൂജ കഴിഞ്ഞ് തമ്പുരാൻ കിഴക്കേ നടയിൽ ഇരിക്കുകയും കാവു തീണ്ടലിന് അനുമതി കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിനെ ‘നിലപാട്‘ എന്നാണ് പറയുക. നാലുമണി കഴിയുമ്പോൾ പൂജ അവസാനിക്കുന്നു. പൂജ കഴിഞ്ഞ് അടികൾമാർ പുറത്തു വന്ന് നടയടക്കും. തുടർന്ന് കാവ് തീണ്ടൽ (കാവ് പൂകൽ) നടക്കുന്നു. തൃച്ചന്ദനച്ചാർത്ത് പൂജ കഴിഞ്ഞ് അടക്കുന്ന ക്ഷേത്രനട ഏഴ് ദിവസം അടച്ചിട്ടു പ്രത്യേക പൂജകൾ നടത്തുന്നു. ഇതിന് ശേഷം പൂയം ദിവസം നട തുറപ്പ് നടത്തുന്നു.
== ഒ.കെ.യോഗം ==
കേരളത്തിൽ പ്രശസ്തവും വളരെ പഴക്കമുള്ളതുമായ ഒരു യോഗസഭയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ [[ഒന്നുകുറെ ആയിരം യോഗം]]. ചേരമാൻ പെരുമാളിൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ പെരുമാളും വിശ്വസ്തരായ നായർ സ്നേഹിതന്മാരുംകൂടി ആയിരം പേർ അടങ്ങിയ നായർ സൈന്യമായിരുന്നു ഇത്. പെരുമാളിൻറെ കാലശേഷം ഒഴിവിലേക്ക് മറ്റൊരാളെ നിയമിക്കാത്തതിനെ തുടർന്ന് 999 പേർ മാത്രമായതിനാലാണ് ഒന്നുകുറച്ച് ആയിരം യോഗം എന്ന പേർ ഉണ്ടായത്. കാലക്രമേണ ഇത് ലോപിച്ച് "ഒന്നുകുറെ ആയിരം യോഗം" എന്നും ഇന്ന് "ഒ.കെ.യോഗം" എന്നും അറിയപെടുന്നു.
പെരുമാൾ ഭരണത്തിനുശേഷം [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജവംശം|കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജകുടുംബം]] നിലവിൽ വന്നതോടെ ഒ.കെ.യോഗവും കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജാക്കന്മാരും ഒത്തുചേർന്ന് ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരുന്നു എന്നും അതിൻറെ തുടർച്ചയായി എല്ലാ മലയാളമാസം ഒന്നാം തിയതി രാവിലെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കു ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൻറെ കിഴക്കേനടയിൽ പ്രദക്ഷിണവഴിയിൽ "നിഴലിരിക്കൽ" എന്ന ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിനു വേണ്ടി കൂട്ടം ഇരിക്കുന്നതിനെയാണ് നിഴലിരിക്കൽ എന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നത്. യോഗത്തിലെ കുറഞ്ഞപക്ഷം 32 ആളുകൾ ഈ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ദിവസങ്ങളിലെ ചടങ്ങുകൾ ഒ.കെ.യോഗം നേരിട്ടാണ് നടത്തിവരുന്നത്. താലപ്പൊലി മഹോത്സവത്തിൻറെ തുടക്കം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള 1001 കതിനാവെടിയും ഒന്നാം ദിവസത്തെ താലപ്പൊലി മഹോത്സവവും ഇന്നും മുടക്കം വരാതെ ഒ.കെ.യോഗമാണ് നടത്തിവരുന്നത്. വിവിധ സേവനപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും മറ്റും സഹായധനമായിട്ടും വർഷംതോറും നല്ലൊരു സംഖ്യ യോഗം ചെലവാക്കിവരുന്നുണ്ട്.
== എത്തിച്ചേരുവാനുള്ള വഴി ==
* ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ - [[ഇരിങ്ങാലക്കുട]]. ഏകദേശം 17 കിലോമീറ്റർ അകലെ. ധാരാളം എക്സ്പ്രസ്സ് ട്രെയിനുകൾ ഇവിടെ നിർത്താറുണ്ട്.
* ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള പ്രധാന റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ - [[തൃശ്ശൂർ]] - 35 കിലോമീറ്റർ അകലെ, മറ്റൊന്ന് ആലുവ.
* ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള പട്ടണം - [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]]
* ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള വിമാനത്താവളം - [[കൊച്ചി അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളം]] - 30 കിലോമീറ്റർ അകലെ.
* കൊല്ലം-കൊടുങ്ങല്ലൂർ ജലപാതക്കരികിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
== ചിത്രശാല ==
<center>
<gallery caption="ക്ഷേത്രത്തോടനുബന്ധിച്ച ചിത്രങ്ങൾ" widths="140px" heights="100px" perrow="4">
ചിത്രം:Shree Kurumba Bhagavathy Temple, Kodungallur.JPG|
ചിത്രം:BhagavathiTemple,KDR3.JPG|കിഴക്കെ നട
ചിത്രം:BhagavathiTemple,KDR2.JPG
ചിത്രം:BhagavathiTemple,KDR6.JPG|വടക്കെ നട പന്തൽ
<!-- ചിത്രം:Kdlr temple vazhipadu.jpg -->
</gallery>
</center>
== അവലംബം ==
{{reflist|2}}
<!---- കുറിപ്പ് നല്കുമ്പോൾ ഈ വരി ഒഴിവാക്കുക
==കുറിപ്പുകൾ==
<div class="references-small" style="-moz-column-count:2; column-count:2;"> </div>
കുറിപ്പ് നല്കുമ്പോൾ ഈ വരി ഒഴിവാക്കുക.-->
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{commons category|Kodungallur Bhagavathy Temple}}
* http://www.trichur.net/travel/kodungallur.html {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090308131140/http://www.trichur.net/travel/kodungallur.html |date=2009-03-08 }}
* http://www.india9.com/i9show/Kodungallur-Bhagavathy-Temple-14615.htm
{{ഫലകം:Famous Hindu temples in Kerala}}
{{തൃശ്ശൂർ ജില്ല}}
[[വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ദേവീക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:നൂറ്റെട്ട് ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ]]
1csg73hlip27quei5rmsifpypyrlcgm
ബലരാമൻ
0
30305
4629073
4578936
2026-06-13T09:43:50Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629073
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Balarama}}
{{Infobox deity
| type = hindu
| image = File:Balarama, elder brother Krishna with Hala 1830 CE.jpg
| caption = Balarama, elder brother of Krishna with Hala 1830
| Devanagari = बलराम
| deity_of = God of Agriculture, Strength
| Sanskrit_transliteration = Balarāma
| consort = [[Revati]]
| parents = [[Vasudeva]] (father) [[Devaki]] (conceived) <br> [[Rohini Devi|Rohini]] (birth)
| weapon = [[Plough]], [[Gada (mace)|Gada]]|siblings=[[Krishna]] and [[Subhadra]]}}
{{Vaishnavism}}
[[പ്രമാണം:Balarama Mural.jpg|right|thumb|200px|17<sup>th</sup> century mural of Balarama from a wall hanging in South Indian temple.]]
[[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] എട്ടാമത്തെ അവതാരമാണ് '''ബലരാമൻ'''<ref>http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> . [[വിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെയും]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെയും]] അംശം ബലരാമനിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു . എന്നാൽ ത്രേതായുഗത്തിലെ [[ലക്ഷ്മണൻ]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെ]] പൂർണമായ അംശമാണ് . അതിയായ ബലത്തോട് കൂടിയവനും സർവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന സ്വരൂപത്തോടുകൂടിയവനുമായതുകൊണ്ട് ബലരാമൻ എന്ന പേരുണ്ടായതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശ്രീരാമാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനായി അവതരിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരനായി ബലരാമൻ എന്ന നാമധേയത്തിലും അവതരിച്ചു. ബലരാമൻ വെളുത്തതും ശ്രീകൃഷ്ണൻ കറുത്തതും ആയിരുന്നത്രെ.
രേവതിയാണ് ബലഭദ്രൻ്റെ പത്നി. സ്വന്തം കർത്തവ്യമായ കൃഷിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയ ബലരാമൻ്റെ ആയുധം കലപ്പയായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിലും ഇദ്ദേഹം അതിനിപുണനായിരുന്നു.
കൃഷിയുടെ സൗകര്യത്തിനായി കാളിന്ദി നദിയെ കലപ്പ കൊണ്ട് ഉഴുത് ഗതി മാറ്റിയതായി പുരാണങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
പകൽ സമയം മുഴുവൻ കൃഷിയിടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് അന്തിയാവുമ്പോൾ തെങ്ങിൻ്റെ കള്ള് കുടിച്ചിരുന്നതായും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മേടമാസത്തിലെ കറുത്ത വാവു കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വൈശാഖമാസ ശുക്ലപക്ഷ തൃതീയ ദിവസമായിരുന്നു മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ എട്ടാമത്തെ അവതാരമായി യാദവകുലത്തിൽ ബലരാമൻ അവതരിച്ചത്.<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |title=Akshaya Tritiya Mythology |access-date=2017-04-26 |archive-date=2017-05-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20170504051352/http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |url-status=dead }}</ref>
ദേവകിയുടെ ആറ് ശിശുക്കളെയും കംസൻ വധിച്ചുകളഞ്ഞു. ദേവകി ഏഴാമതും ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ഗർഭത്തെ മായാദേവി വസുദേവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഭാര്യയായ രോഹിണിയുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. ദേവകിയുടെ ഗർഭം അലസിപ്പോയതായി വാർത്തയും പരന്നു. രോഹിണി പ്രസവിച്ച ആ ശിശുവാണ് ബലരാമൻ. ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തി രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിനാലാണ് ആ കുഞ്ഞിന്
സംഘർഷണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ബലരാമൻ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം തീത്ഥാടനത്തിന് പോകുന്നു. ശ്രീ കൃഷ്ണന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ആണത്. അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ദുര്യോധനനെ അധർമ്മത്തിലൂടെ വധിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ ഗുരുനാഥൻ കുടിയായിരുന്നു ബലരാമൻ. അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിന്റെ പരിണാമം മറ്റൊന്നായേനേ...
ഒടുവിൽ യാദവകുലം തമ്മിൽ തല്ലിമരിച്ചു. ഇതുകണ്ട് ബലരാമൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു വെളുത്ത സർപ്പം ഉത്ഭവിച്ച് സമുദ്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിപ്പോയി. ഈ സമയത്ത് സമുദ്രദേവൻ അർഘ്യവുമായി വന്ന് ആ സർപ്പത്തെ പൂജിച്ചു. അനന്തരം ആ സർപ്പം ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി. ആദിശേഷന്റെ അവതാരമായ ബലരാമമൂർത്തി അങ്ങനെ ആദിശേഷനിൽ തന്നെ വിലയം പ്രാപിച്ചു.
== അവലംബങ്ങൾ ==
<references/>
==പുറം കണ്ണികൾ==
*ബലരാമൻ[http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
{{Hindu-myth-stub|Balarama}}
{{മഹാഭാരതം}}
{{VishnuAvatars}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ദശാവതാരം]]
gqo7e4uk9067t0bixngeqwdd5t4c9mu
4629075
4629073
2026-06-13T09:57:19Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629075
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Balarama}}
{{Infobox deity
| type = hindu
| image = File:Balarama, elder brother Krishna with Hala 1830 CE.jpg
| caption = Balarama, elder brother of Krishna with Hala 1830
| Devanagari = बलराम
| deity_of = God of Agriculture, Strength
| Sanskrit_transliteration = Balarāma
| consort = [[Revati]]
| parents = [[Vasudeva]] (father) [[Devaki]] (conceived) <br> [[Rohini Devi|Rohini]] (birth)
| weapon = [[Plough]], [[Gada (mace)|Gada]]|siblings=[[Krishna]] and [[Subhadra]]}}
{{Vaishnavism}}
[[പ്രമാണം:Balarama Mural.jpg|right|thumb|200px|17<sup>th</sup> century mural of Balarama from a wall hanging in South Indian temple.]]
[[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] എട്ടാമത്തെ അവതാരമാണ് '''ബലരാമൻ'''<ref>http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> . [[വിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെയും]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെയും]] അംശം ബലരാമനിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു . എന്നാൽ ത്രേതായുഗത്തിലെ [[ലക്ഷ്മണൻ]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെ]] പൂർണമായ അംശമാണ്. അതിയായ ബലത്തോട് കൂടിയവനായതിനാൽ ബലഭദ്രൻ എന്നും
സർവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന രൂപത്തോട് കൂടിയവനായതിനാൽ രാമൻ എന്നും അവന് പേരുണ്ടായി. രണ്ടു പേരുകളും ചേർന്ന് അവൻ പിന്നീട് ബലരാമൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശ്രീരാമാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനായി അവതരിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരനായി ബലരാമൻ എന്ന നാമധേയത്തിലും അവതരിച്ചു. ബലരാമൻ വെളുത്തതും ശ്രീകൃഷ്ണൻ കറുത്തതും ആയിരുന്നത്രെ.
രേവതിയാണ് ബലഭദ്രൻ്റെ പത്നി. സ്വന്തം കർത്തവ്യമായ കൃഷിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയ ബലരാമൻ്റെ ആയുധം കലപ്പയായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിലും ഇദ്ദേഹം അതിനിപുണനായിരുന്നു.
കൃഷിയുടെ സൗകര്യത്തിനായി കാളിന്ദി നദിയെ കലപ്പ കൊണ്ട് ഉഴുത് ഗതി മാറ്റിയതായി പുരാണങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
പകൽ സമയം മുഴുവൻ കൃഷിയിടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് അന്തിയാവുമ്പോൾ തെങ്ങിൻ്റെ കള്ള് കുടിച്ചിരുന്നതായും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മേടമാസത്തിലെ കറുത്ത വാവു കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വൈശാഖമാസ ശുക്ലപക്ഷ തൃതീയ ദിവസമായിരുന്നു മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ എട്ടാമത്തെ അവതാരമായി യാദവകുലത്തിൽ ബലരാമൻ അവതരിച്ചത്.<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |title=Akshaya Tritiya Mythology |access-date=2017-04-26 |archive-date=2017-05-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20170504051352/http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |url-status=dead }}</ref>
ദേവകിയുടെ ആറ് ശിശുക്കളെയും കംസൻ വധിച്ചുകളഞ്ഞു. ദേവകി ഏഴാമതും ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ഗർഭത്തെ മായാദേവി വസുദേവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഭാര്യയായ രോഹിണിയുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. ദേവകിയുടെ ഗർഭം അലസിപ്പോയതായി വാർത്തയും പരന്നു. രോഹിണി പ്രസവിച്ച ആ ശിശുവാണ് ബലരാമൻ. ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തി രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിനാലാണ് ആ കുഞ്ഞിന്
സംഘർഷണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ബലരാമൻ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം തീത്ഥാടനത്തിന് പോകുന്നു. ശ്രീ കൃഷ്ണന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ആണത്. അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ദുര്യോധനനെ അധർമ്മത്തിലൂടെ വധിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ ഗുരുനാഥൻ കുടിയായിരുന്നു ബലരാമൻ. അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിന്റെ പരിണാമം മറ്റൊന്നായേനേ...
ഒടുവിൽ യാദവകുലം തമ്മിൽ തല്ലിമരിച്ചു. ഇതുകണ്ട് ബലരാമൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു വെളുത്ത സർപ്പം ഉത്ഭവിച്ച് സമുദ്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിപ്പോയി. ഈ സമയത്ത് സമുദ്രദേവൻ അർഘ്യവുമായി വന്ന് ആ സർപ്പത്തെ പൂജിച്ചു. അനന്തരം ആ സർപ്പം ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി. ആദിശേഷന്റെ അവതാരമായ ബലരാമമൂർത്തി അങ്ങനെ ആദിശേഷനിൽ തന്നെ വിലയം പ്രാപിച്ചു.
== അവലംബങ്ങൾ ==
<references/>
==പുറം കണ്ണികൾ==
*ബലരാമൻ[http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
{{Hindu-myth-stub|Balarama}}
{{മഹാഭാരതം}}
{{VishnuAvatars}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ദശാവതാരം]]
rma3wx199qxv7h6b6718xmy4t32l8rk
4629076
4629075
2026-06-13T10:01:24Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629076
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Balarama}}
{{Infobox deity
| type = hindu
| image = File:Balarama, elder brother Krishna with Hala 1830 CE.jpg
| caption = Balarama, elder brother of Krishna with Hala 1830
| Devanagari = बलराम
| deity_of = God of Agriculture, Strength
| Sanskrit_transliteration = Balarāma
| consort = [[Revati]]
| parents = [[Vasudeva]] (father) [[Devaki]] (conceived) <br> [[Rohini Devi|Rohini]] (birth)
| weapon = [[Plough]], [[Gada (mace)|Gada]]|siblings=[[Krishna]] and [[Subhadra]]}}
{{Vaishnavism}}
[[പ്രമാണം:Balarama Mural.jpg|right|thumb|200px|17<sup>th</sup> century mural of Balarama from a wall hanging in South Indian temple.]]
[[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] എട്ടാമത്തെ അവതാരമാണ് '''ബലരാമൻ'''<ref>http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> . [[വിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെയും]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെയും]] അംശം ബലരാമനിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു . എന്നാൽ ത്രേതായുഗത്തിലെ [[ലക്ഷ്മണൻ]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെ]] പൂർണമായ അംശമാണ്. അതിയായ ബലത്തോട് കൂടിയവനാകയാൽ ബലഭദ്രൻ എന്നും
സർവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന രൂപത്തോട് കൂടിയവനാകയാൽ രാമൻ എന്നും അവന് പേരുണ്ടായി. രണ്ടു പേരുകളും ചേർന്ന് അവൻ പിന്നീട് ബലരാമൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശ്രീരാമാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനായി അവതരിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരനായി ബലരാമൻ എന്ന നാമധേയത്തിലും അവതരിച്ചു. ബലരാമൻ വെളുത്തതും ശ്രീകൃഷ്ണൻ കറുത്തതും ആയിരുന്നത്രെ.
രേവതിയാണ് ബലഭദ്രൻ്റെ പത്നി. സ്വന്തം കർത്തവ്യമായ കൃഷിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയ ബലരാമൻ്റെ ആയുധം കലപ്പയായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിലും ഇദ്ദേഹം അതിനിപുണനായിരുന്നു.
കൃഷിയുടെ സൗകര്യത്തിനായി കാളിന്ദി നദിയെ കലപ്പ കൊണ്ട് ഉഴുത് ഗതി മാറ്റിയതായി പുരാണങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
പകൽ സമയം മുഴുവൻ കൃഷിയിടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് അന്തിയാവുമ്പോൾ തെങ്ങിൻ്റെ കള്ള് കുടിച്ചിരുന്നതായും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മേടമാസത്തിലെ കറുത്ത വാവു കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വൈശാഖമാസ ശുക്ലപക്ഷ തൃതീയ ദിവസമായിരുന്നു മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ എട്ടാമത്തെ അവതാരമായി യാദവകുലത്തിൽ ബലരാമൻ അവതരിച്ചത്.<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |title=Akshaya Tritiya Mythology |access-date=2017-04-26 |archive-date=2017-05-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20170504051352/http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |url-status=dead }}</ref>
ദേവകിയുടെ ആറ് ശിശുക്കളെയും കംസൻ വധിച്ചുകളഞ്ഞു. ദേവകി ഏഴാമതും ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ഗർഭത്തെ മായാദേവി വസുദേവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഭാര്യയായ രോഹിണിയുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. ദേവകിയുടെ ഗർഭം അലസിപ്പോയതായി വാർത്തയും പരന്നു. രോഹിണി പ്രസവിച്ച ആ ശിശുവാണ് ബലരാമൻ. ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തി രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിനാലാണ് ആ കുഞ്ഞിന്
സംഘർഷണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ബലരാമൻ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം തീത്ഥാടനത്തിന് പോകുന്നു. ശ്രീ കൃഷ്ണന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ആണത്. അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ദുര്യോധനനെ അധർമ്മത്തിലൂടെ വധിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ ഗുരുനാഥൻ കുടിയായിരുന്നു ബലരാമൻ. അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിന്റെ പരിണാമം മറ്റൊന്നായേനേ...
ഒടുവിൽ യാദവകുലം തമ്മിൽ തല്ലിമരിച്ചു. ഇതുകണ്ട് ബലരാമൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു വെളുത്ത സർപ്പം ഉത്ഭവിച്ച് സമുദ്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിപ്പോയി. ഈ സമയത്ത് സമുദ്രദേവൻ അർഘ്യവുമായി വന്ന് ആ സർപ്പത്തെ പൂജിച്ചു. അനന്തരം ആ സർപ്പം ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി. ആദിശേഷന്റെ അവതാരമായ ബലരാമമൂർത്തി അങ്ങനെ ആദിശേഷനിൽ തന്നെ വിലയം പ്രാപിച്ചു.
== അവലംബങ്ങൾ ==
<references/>
==പുറം കണ്ണികൾ==
*ബലരാമൻ[http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
{{Hindu-myth-stub|Balarama}}
{{മഹാഭാരതം}}
{{VishnuAvatars}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ദശാവതാരം]]
3aj6xs7e52xbwlw49pgswjrozk916bb
4629077
4629076
2026-06-13T10:03:18Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629077
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Balarama}}
{{Infobox deity
| type = hindu
| image = File:Balarama, elder brother Krishna with Hala 1830 CE.jpg
| caption = Balarama, elder brother of Krishna with Hala 1830
| Devanagari = बलराम
| deity_of = God of Agriculture, Strength
| Sanskrit_transliteration = Balarāma
| consort = [[Revati]]
| parents = [[Vasudeva]] (father) [[Devaki]] (conceived) <br> [[Rohini Devi|Rohini]] (birth)
| weapon = [[Plough]], [[Gada (mace)|Gada]]|siblings=[[Krishna]] and [[Subhadra]]}}
{{Vaishnavism}}
[[പ്രമാണം:Balarama Mural.jpg|right|thumb|200px|17<sup>th</sup> century mural of Balarama from a wall hanging in South Indian temple.]]
[[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] എട്ടാമത്തെ അവതാരമാണ് '''ബലരാമൻ'''<ref>http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> . [[വിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെയും]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെയും]] അംശം ബലരാമനിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു . എന്നാൽ ത്രേതായുഗത്തിലെ [[ലക്ഷ്മണൻ]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെ]] പൂർണമായ അംശമാണ്. അതിയായ ബലത്തോട് കൂടിയവനാകയാൽ ബലഭദ്രൻ എന്നും
സർവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന സൗന്ദര്യത്തോട് കൂടിയവനാകയാൽ രാമൻ എന്നും അവന് പേരുണ്ടായി. രണ്ടു പേരുകളും ചേർന്ന് അവൻ പിന്നീട് ബലരാമൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശ്രീരാമാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനായി അവതരിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരനായി ബലരാമൻ എന്ന നാമധേയത്തിലും അവതരിച്ചു. ബലരാമൻ വെളുത്തതും ശ്രീകൃഷ്ണൻ കറുത്തതും ആയിരുന്നത്രെ.
രേവതിയാണ് ബലഭദ്രൻ്റെ പത്നി. സ്വന്തം കർത്തവ്യമായ കൃഷിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയ ബലരാമൻ്റെ ആയുധം കലപ്പയായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിലും ഇദ്ദേഹം അതിനിപുണനായിരുന്നു.
കൃഷിയുടെ സൗകര്യത്തിനായി കാളിന്ദി നദിയെ കലപ്പ കൊണ്ട് ഉഴുത് ഗതി മാറ്റിയതായി പുരാണങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
പകൽ സമയം മുഴുവൻ കൃഷിയിടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് അന്തിയാവുമ്പോൾ തെങ്ങിൻ്റെ കള്ള് കുടിച്ചിരുന്നതായും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മേടമാസത്തിലെ കറുത്ത വാവു കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വൈശാഖമാസ ശുക്ലപക്ഷ തൃതീയ ദിവസമായിരുന്നു മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ എട്ടാമത്തെ അവതാരമായി യാദവകുലത്തിൽ ബലരാമൻ അവതരിച്ചത്.<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |title=Akshaya Tritiya Mythology |access-date=2017-04-26 |archive-date=2017-05-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20170504051352/http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |url-status=dead }}</ref>
ദേവകിയുടെ ആറ് ശിശുക്കളെയും കംസൻ വധിച്ചുകളഞ്ഞു. ദേവകി ഏഴാമതും ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ഗർഭത്തെ മായാദേവി വസുദേവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഭാര്യയായ രോഹിണിയുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. ദേവകിയുടെ ഗർഭം അലസിപ്പോയതായി വാർത്തയും പരന്നു. രോഹിണി പ്രസവിച്ച ആ ശിശുവാണ് ബലരാമൻ. ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തി രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിനാലാണ് ആ കുഞ്ഞിന്
സംഘർഷണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ബലരാമൻ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം തീത്ഥാടനത്തിന് പോകുന്നു. ശ്രീ കൃഷ്ണന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ആണത്. അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ദുര്യോധനനെ അധർമ്മത്തിലൂടെ വധിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ ഗുരുനാഥൻ കുടിയായിരുന്നു ബലരാമൻ. അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിന്റെ പരിണാമം മറ്റൊന്നായേനേ...
ഒടുവിൽ യാദവകുലം തമ്മിൽ തല്ലിമരിച്ചു. ഇതുകണ്ട് ബലരാമൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു വെളുത്ത സർപ്പം ഉത്ഭവിച്ച് സമുദ്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിപ്പോയി. ഈ സമയത്ത് സമുദ്രദേവൻ അർഘ്യവുമായി വന്ന് ആ സർപ്പത്തെ പൂജിച്ചു. അനന്തരം ആ സർപ്പം ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി. ആദിശേഷന്റെ അവതാരമായ ബലരാമമൂർത്തി അങ്ങനെ ആദിശേഷനിൽ തന്നെ വിലയം പ്രാപിച്ചു.
== അവലംബങ്ങൾ ==
<references/>
==പുറം കണ്ണികൾ==
*ബലരാമൻ[http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
{{Hindu-myth-stub|Balarama}}
{{മഹാഭാരതം}}
{{VishnuAvatars}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ദശാവതാരം]]
q4m8tylwhh7easr7t41viz7fsx9ipay
4629078
4629077
2026-06-13T10:05:41Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629078
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Balarama}}
{{Infobox deity
| type = hindu
| image = File:Balarama, elder brother Krishna with Hala 1830 CE.jpg
| caption = Balarama, elder brother of Krishna with Hala 1830
| Devanagari = बलराम
| deity_of = God of Agriculture, Strength
| Sanskrit_transliteration = Balarāma
| consort = [[Revati]]
| parents = [[Vasudeva]] (father) [[Devaki]] (conceived) <br> [[Rohini Devi|Rohini]] (birth)
| weapon = [[Plough]], [[Gada (mace)|Gada]]|siblings=[[Krishna]] and [[Subhadra]]}}
{{Vaishnavism}}
[[പ്രമാണം:Balarama Mural.jpg|right|thumb|200px|17<sup>th</sup> century mural of Balarama from a wall hanging in South Indian temple.]]
[[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] എട്ടാമത്തെ അവതാരമാണ് '''ബലരാമൻ'''<ref>http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> . [[വിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെയും]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെയും]] അംശം ബലരാമനിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു . എന്നാൽ ത്രേതായുഗത്തിലെ [[ലക്ഷ്മണൻ]] [[അനന്തൻ|അനന്തന്റെ]] പൂർണമായ അംശമാണ്. അതിയായ ബലത്തോട് കൂടിയവനാകയാൽ ബലഭദ്രൻ എന്നും
സർവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന സൗന്ദര്യത്തോട് കൂടിയവനാകയാൽ രാമൻ എന്നും അവന് പേരുണ്ടായി. ഈ രണ്ട് നാമങ്ങളും ചേർന്ന് അവൻ പിന്നീട് ബലരാമൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശ്രീരാമാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനായി അവതരിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരത്തിൽ ആദിശേഷൻ ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരനായി ബലരാമൻ എന്ന നാമധേയത്തിലും അവതരിച്ചു. ബലരാമൻ വെളുത്തതും ശ്രീകൃഷ്ണൻ കറുത്തതും ആയിരുന്നത്രെ.
രേവതിയാണ് ബലഭദ്രൻ്റെ പത്നി. സ്വന്തം കർത്തവ്യമായ കൃഷിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയ ബലരാമൻ്റെ ആയുധം കലപ്പയായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിലും ഇദ്ദേഹം അതിനിപുണനായിരുന്നു.
കൃഷിയുടെ സൗകര്യത്തിനായി കാളിന്ദി നദിയെ കലപ്പ കൊണ്ട് ഉഴുത് ഗതി മാറ്റിയതായി പുരാണങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
പകൽ സമയം മുഴുവൻ കൃഷിയിടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് അന്തിയാവുമ്പോൾ തെങ്ങിൻ്റെ കള്ള് കുടിച്ചിരുന്നതായും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മേടമാസത്തിലെ കറുത്ത വാവു കഴിഞ്ഞുവരുന്ന വൈശാഖമാസ ശുക്ലപക്ഷ തൃതീയ ദിവസമായിരുന്നു മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ എട്ടാമത്തെ അവതാരമായി യാദവകുലത്തിൽ ബലരാമൻ അവതരിച്ചത്.<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |title=Akshaya Tritiya Mythology |access-date=2017-04-26 |archive-date=2017-05-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20170504051352/http://www.manoramaonline.com/astrology/indepth/akshaya-thritiya/balarama-smruthi.html |url-status=dead }}</ref>
ദേവകിയുടെ ആറ് ശിശുക്കളെയും കംസൻ വധിച്ചുകളഞ്ഞു. ദേവകി ഏഴാമതും ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ഗർഭത്തെ മായാദേവി വസുദേവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഭാര്യയായ രോഹിണിയുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് മാറ്റി. ദേവകിയുടെ ഗർഭം അലസിപ്പോയതായി വാർത്തയും പരന്നു. രോഹിണി പ്രസവിച്ച ആ ശിശുവാണ് ബലരാമൻ. ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തി രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചതിനാലാണ് ആ കുഞ്ഞിന്
സംഘർഷണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ബലരാമൻ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം തീത്ഥാടനത്തിന് പോകുന്നു. ശ്രീ കൃഷ്ണന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ആണത്. അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ദുര്യോധനനെ അധർമ്മത്തിലൂടെ വധിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. ഗദായുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ ഗുരുനാഥൻ കുടിയായിരുന്നു ബലരാമൻ. അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിന്റെ പരിണാമം മറ്റൊന്നായേനേ...
ഒടുവിൽ യാദവകുലം തമ്മിൽ തല്ലിമരിച്ചു. ഇതുകണ്ട് ബലരാമൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു വെളുത്ത സർപ്പം ഉത്ഭവിച്ച് സമുദ്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിപ്പോയി. ഈ സമയത്ത് സമുദ്രദേവൻ അർഘ്യവുമായി വന്ന് ആ സർപ്പത്തെ പൂജിച്ചു. അനന്തരം ആ സർപ്പം ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി. ആദിശേഷന്റെ അവതാരമായ ബലരാമമൂർത്തി അങ്ങനെ ആദിശേഷനിൽ തന്നെ വിലയം പ്രാപിച്ചു.
== അവലംബങ്ങൾ ==
<references/>
==പുറം കണ്ണികൾ==
*ബലരാമൻ[http://www.janmabhumidaily.com/jnb/%E0%B4%AC%E0%B4%B2%E0%B4%B0%E0%B4%BE%E0%B4%AE%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E2%80%8D]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
{{Hindu-myth-stub|Balarama}}
{{മഹാഭാരതം}}
{{VishnuAvatars}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ദശാവതാരം]]
q5st4udowk4st7h812l6zxfmc2ilz7z
അമ്പലവാസി
0
30808
4628912
4628828
2026-06-12T14:15:13Z
~2026-34661-66
219210
/* അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത കുരുക്കൾ */
4628912
wikitext
text/x-wiki
{{ആധികാരികത}}
[[File:Ampalavasi Women Old Image.png|thumb|right|അമ്പലവാസി സ്ത്രീകൾ - ഒരു പഴയകാല ചിത്രം]]
കേരളത്തിലെ അമ്പലങ്ങൾ, കാവുകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികൾ ചെയ്ത് നിത്യവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്ന ഹൈന്ദവജാതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പൊതുസംജ്ഞയാണ് '''അമ്പലവാസികൾ'''. പൂജകൾ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മാലകെട്ട്, [[സോപാനസംഗീതം]], ക്ഷേത്രകലകൾ, ശംഖുവിളിക്കൽ, മേളവാദ്യങ്ങൾ, അടിച്ചുവാരൽ തുടങ്ങി അമ്പലത്തിലെ വിവിധതരം ജോലികളാണ് ഇവർ ചെയ്തു വന്നിരുന്നത്. പരമ്പരാഗതമായി ക്ഷേത്രസേവനങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന [[പുഷ്പകൻ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി), [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തീയാടി, തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി]] (പിലാപ്പള്ളി), [[തെയ്യമ്പാടി]] (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]], [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] തുടങ്ങിയ ജാതികളെല്ലാം ചേർന്ന ജനവിഭാഗമാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്. കേരളത്തിലെ സാംസ്കാരികമേഖലയിൽ അമ്പലവാസികൾക്ക് മുഖ്യസ്ഥാനമുണ്ട്.
മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങൾക്ക് സംവരണം നൽകുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള, മുന്നാക്കജാതികളുടെ പട്ടികയിൽ, അമ്പലവാസി സമുദായത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ത ജാതികളെ കേരളസർക്കാർ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{cite web|title=Kerala State Forward Communities|url=https://kscebcfc.kerala.gov.in/wp-content/uploads/2021/06/eogfiledownload-1-6-2.pdf|access-date=2025-01-05|archive-date=2024-09-14|archive-url=https://web.archive.org/web/20240914235700/https://kscebcfc.kerala.gov.in/wp-content/uploads/2021/06/eogfiledownload-1-6-2.pdf|url-status=dead}}</ref><ref>https://marunadanmalayalee.com/forward-cast-reservation-list-announced-237317</ref>
==പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം==
അമ്പലം, വാസി എന്ന രണ്ട് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായിരിക്കുന്നത്. അമ്പലങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികളായിരുന്നു അമ്പലവാസി സമുദായങ്ങളിലുള്ളവരുടെ നിത്യവൃത്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവരുടെ ഗൃഹങ്ങളും അമ്പലങ്ങളോടു ചേർന്നോ, അമ്പലങ്ങളിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെയല്ലാതെയോ ആയിരുന്നു. അമ്പലങ്ങളുടെ സമീപത്തു വസിക്കുന്നവർ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായി.
== അമ്പലവാസി ജാതികൾ ==
[[പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി]], [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി]], [[തെയ്യമ്പാടി]] (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]], [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]], മുതലായ ഒരുകൂട്ടം ജാതികൾ ചേർന്നാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
അമ്പലവാസികളിൽ ഉപനയന സംസ്കാരമുള്ളവർ (പൂണൂൽ ധരിക്കുന്നവർ) എന്നും പൂണൂലില്ലാത്തവരെന്നും രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.
[[പുഷ്പകൻ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി), [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തീയാടി, തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി,]] [[ദൈവമ്പാടി]] (തെയ്യമ്പാടി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]] എന്നിവരെ അമ്പലവാസി ബ്രാഹ്മണർ അഥവാ പൂണൂലുള്ള അമ്പലവാസികൾ എന്നും [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] എന്നിവരെ പൂണൂൽ ഇല്ലാത്ത അമ്പലവാസികൾ എന്നും വിഭജിക്കുന്നു. അമ്പലവാസികളിൽപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താണനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് നമ്പൂതിരിമാർ കണക്കാക്കുന്നത്. നമ്പ്യാർ, നമ്പിടി, അടികൾ എന്നീ കുലനാമങ്ങളുള്ളവരിൽത്തന്നെ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ട്.
പൂണൂലില്ലാത്ത [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] എന്നീ ജാതിക്കാരുടെ സ്ത്രീനാമം കിട്ടാൻ പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം ''-സ്യാർ'' എന്ന് ചേർത്താൽ മതി; വാര്യർ-വാരസ്യാർ, പിഷാരടി-പിഷാരസ്യാർ, മാരാർ-മാരസ്യാർ, പൊതുവാൾ-പൊതുവാളസ്യാർ, കുറുപ്പ്-കുറുപ്പസ്യാർ എന്നിങ്ങനെ. പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം, ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീ എന്ന അർഥഥിലുള്ള ''അജ്ജി'' എന്ന പ്രാകൃതഭാഷാശബ്ദത്തിന്റെ രൂപഭേദമായ -അച്ചി അഥവാ -അത്തി എന്നതും, ദ്രാവിഡഭാഷകളിലെ പൂജകബഹുവചനപ്രത്യയമായ ''-ആർ'' എന്നതും ചേർന്നാണ് ഈ രൂപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
===പുഷ്പകൻ (പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി) ===
അമ്പലങ്ങളിൽ പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കൽ, മാലകെട്ടൽ, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കൽ, വിളക്കൊരുക്കുൽ, എഴുന്നള്ളത്തിനു വിളക്കെടുക്കുൽ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ശംഖനാദം മുഴക്കൽ, എന്നിവയാണ് ഇക്കൂട്ടരുടെ കുലത്തൊഴിലുകൾ. പൂജാവിധികളും താന്ത്രികവിദ്യകളും അഭ്യസിക്കുമെങ്കിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മുഖ്യതന്ത്രിമാരാകാറില്ല. മുഖ്യതന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രം പൂജാകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. വേദാധികാരികളാണ്. വേദഗ്രന്ഥങ്ങളും സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്. പുരുഷന്മാർ ഉപനയനം, 108 ഗായത്രീജപം, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം, സമാവർത്തനം എന്നിവ ഉള്ളവരാണ്. അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഗോത്രസൂത്രാദികൾ പറഞ്ഞ് പേരിനോട് കൂടെ ശർമ്മൻ എന്ന് ചേർത്ത് അഭിവാദ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് ആദ്യത്തെ ആർത്തവകാലശുദ്ധിക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന സംസ്കാരം ഉണ്ട്.
പുരുഷന്മാരെ പുഷ്പകൻ എന്നും സ്ത്രീകളെ പുഷ്പകത്തി എന്നും പറയുന്നു. പുരുഷന്മാരെ അവരുടെ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർത്തു വിളിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളെ ആത്തേരമ്മ എന്നോ ആത്തോലമ്മ എന്നോ ചുരുക്കത്തിൽ ആത്തേമ്മ എന്നോ വിളിക്കുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നോ ശർമ്മ എന്നോ കുലപ്പേര് ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ ദേവി എന്നോ ചേർക്കുന്നു. അധ്യാപനവൃത്തിയുള്ള പുഷ്പകരുടെ വീടുകൾ മഠങ്ങൾ എന്നും അല്ലാത്തവരുടേത് വീട് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
തെക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും തിരുവട്ടാർ ആദികേശവക്ഷേത്രത്തിലും സവിശേഷാധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ കല്പിച്ചു കിട്ടിയിട്ടുള്ള പുഷ്പകഉണ്ണിമാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പി എന്നാണ് ചേർക്കുന്നത്. പുഷ്പക ഉണ്ണിമാരിൽ ഒരു വിഭാഗത്തെ പട്ടരുണ്ണി അഥവാ നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പട്ടർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉണ്ണിമാരാണിവർ. തമിഴ് പട്ടരിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാനാണ് നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. പട്ടരുണ്ണിമാരെ പ്രത്യേകജാതിയായും ചിലപ്പോൾ കണക്കാക്കാറുണ്ട്. ഇവരിൽത്തന്നെ [[ചേർത്തല]] (പഴയപേര്: കരപ്പുറം) ഭാഗത്തുള്ളവരെ കരപ്പുറം ഉണ്ണിമാർ എന്നും പറയാറുണ്ട്.
പുഷ്പകരിൽ ആത്രേയം, കശ്യപം, ഭരദ്വാജം, ഭാർഗവം, അഗസ്ത്യം, ഗൗതമം, വിശ്വാമിത്രം, വാസിഷ്ഠം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ഗോത്രക്കാരുണ്ട്. മൂത്തപുത്രൻ നിർബന്ധമായും സ്വജാതിയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അത് ഒന്നിലധികം ആകാമായിരുന്നു. എന്നാൽ, സ്വഗോത്രക്കാരുമായുള്ള വിവാഹം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. വധു സ്വജാതിയിൽ അന്യഗോത്രത്തിലുള്ളവൾ വേണം. വിവാഹശേഷം വധു ഭർത്താവിന്റെ ഗോത്രക്കാരിയായി മാറുന്നു. ഇളയസഹോദരങ്ങൾ സ്വജാതിയിൽനിന്ന് വിവാഹം കഴിക്കുകയോ നായർ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധം ചെയ്യുകയോ (അനുലോമവിവാഹം) ആയിരുന്നു പതിവ്. കുരുക്കൾ, നമ്പീശൻ എന്നീ സമാനജാതിക്കാരുമായും വൈവാഹികബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകളുമായുള്ള വൈവാഹികബന്ധങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അച്ഛന്റെ ജാതിയിലും അന്യജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അമ്മയുടെ ജാതിയിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പുഷ്പകസ്ത്രീകൾക്ക് സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു. വിവാഹമോചനം അനുവദിച്ചിരുന്നു. പിതൃദായക്രമം അഥവാ മക്കത്തായം പിൻതുടരുന്നു. ഇവരുടെ പുല-ബാലായ്മ ചടങ്ങുകൾ പതിനൊന്ന് ദിവസം നീണ്ടു നില്ക്കുന്നതാണ്.
പുഷ്പകർക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തന്ത്രിയാകാനുള്ള അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. വേദപഠനത്തിനും പൂജയ്ക്കും മാത്രമേ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഉണ്ണിമാർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നത് തന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രമായിരുന്നു. പണ്ടുകാലത്ത് നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഇടയിൽ പെൺകുട്ടി ഋതുമതിയാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ വേളികഴിച്ചിരിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പെൺകുട്ടികൾ ഋതുമതികളായതിനു ശേഷം മാത്രമേ പുഷ്പകരുടെ ഇടയിൽ പണ്ടുകാലത്തും വിവാഹം നടന്നിരുന്നുള്ളൂ. നമ്പൂതിരിമാർ സാധാരണയായി ബ്രാഹ്മണർക്കു മാത്രമേ അധ്യാപനം ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ പുഷ്പകർ അവരുടെ മഠങ്ങളിൽ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവർക്കും ഇല്ലാത്തവർക്കും അക്ഷരാഭ്യാസവും വിദ്യാഭ്യാസവും നൽകിയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളുള്ളതിനാൽ നമ്പൂതിരിമാർ പുഷ്പകരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താഴ്ന്നനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്.
===നമ്പീശൻ===
പുഷ്പകഉണ്ണികളെപ്പോലെ പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കുക, മാലകെട്ടുക, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് കുലത്തൊഴിൽ. എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല. ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്. മക്കത്തായക്കാരായ സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു. ഷോഡശസംക്സാരം പാലിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്പീശസ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പീശൻ എന്നു ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് ചേർത്തിരുന്നു. ഇപ്പോൾ സ്ത്രീകളും നമ്പീശൻ എന്നുതന്നെ ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു പാട്ടുപാടി ദേവനെ സേവിക്കുക എന്നൊരു വിശേഷപ്രവൃത്തി കൂടിയുണ്ട്. ഇവർ പാടുന്ന പാട്ടുകളാണ് '[[ബ്രാഹ്മണിപ്പാട്ടുകൾ]]'. ഇവർ ആചാരക്രമങ്ങളിലും മറ്റും പുഷ്പകരോട് സമാനരാണ്; പേരിൽ ഭേദമുണ്ടെങ്കിലും. വീട് പുഷ്പകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാ നമ്പീശന്മാരും മക്കത്തായദായക്രമത്തിലേക്ക് മാറിയിട്ടുണ്ട്. നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാമം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള ചില നമ്പീശകുടുംബങ്ങളും മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്.
===തീയാട്ടുണ്ണി===
തീയാടികൾ, തിയ്യാടികൾ എന്നുമൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ഇവർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാവുകളിലും തീയാട്ടും കളമെഴുതിപ്പാട്ടും നടത്തുന്നു. മക്കത്തായക്കാരാണ്. ഷോഡശസംക്സാരം പാലിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഇവർക്കുണ്ട്. പാരമ്പര്യകലാരൂപമായ ഭദ്രകാളിതീയ്യാട്ട് അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു.{{തെളിവ്}} ഈ ജാതിയിലുള്ള ആളുകളെ തീയാടി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ അന്തർജനം എന്നോ ചേർക്കുന്നു. ഇവരുടെ വീടുകൾ മഠം എന്നോ ഇല്ലം എന്നോ അറിയപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമാലയുടെ കർത്താവായ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തീയാട്ടുണ്ണി ആയിരുന്നു.
===കുരുക്കൾ===
കുരുക്കൾ (കുരിക്കൾ, ഗുരുക്കൾ) കേരളത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് കൂടുതലായുള്ളവരാണ്. പൂണൂൽധാരികളൂം അല്ലാത്തവരും. തമിഴ് പാരമ്പര്യമുള്ളവരായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നുണ്ട്. ശൈവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഉണ്ട്. പുരുഷന്മാരെ കുരുക്കൾ എന്നും സ്ത്രീകളെ കുരുക്കത്തി എന്നും പറയുന്നു. ഗുരു എന്ന വാക്കിന്റെ പൂജകബഹുവചനരൂപമായി തമിഴിൽ ഉപയോഗിച്ച കുരുക്കൾ എന്ന പേര് കേരളക്കരയിലും പ്രചരിച്ചു എന്നാണ് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്. തിരുവിതാംകൂറിലെ കുരുക്കന്മാരിൽത്തന്നെ "പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ", "കോലിയക്കുരുക്കൾ", "തമിഴ്നാട്ടുക്കുരുക്കൾ" എന്നിങ്ങനെ അവാന്തരവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇവരെ ചിലമ്പാണ്ടികൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരിലെ ഒരു താണവിഭാഗമാണ് ചിലമ്പാണ്ടികൾ. സ്ത്രീകളെ നാച്ചിയാർ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് എന്നഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുണ്ട്.
പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവനങ്ങൾക്കായി പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ ചിലകുടുംബങ്ങളെ തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നുവെന്നും ഇങ്ങനെ തമിഴ് മേഖലയിൽ നിന്ന് തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളും അവരുടെ പിന്മുറക്കാരുമാണ് ഇന്നത്തെ അമ്പലവാസി കുരുക്കന്മാർ എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ വെള്ളാളക്കോവിലുകളിലെ പൂജാരിമാരായിരുന്നു ഇവർ എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളിൽ പത്തു കുടുംബക്കാരെ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉണ്ണിമാരോടും വാര്യന്മാരോടുമൊപ്പം ചേർന്ന്, കഴകവൃത്തികളായ ദീപാലങ്കാരം, മാലകെട്ട് തുടങ്ങിയവ പരിശീലിക്കുന്നതിനും മറ്റു ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്നതിനുമായി കൂപക്കരപ്പോറ്റി നിയോഗിച്ചു. മറ്റു പത്തു കുടുംബക്കാരെ രാജകൊട്ടാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ സേവകരായും നിയോഗിച്ചു. പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ നിയോഗിക്കപ്പട്ടവർ ക്രമേണ അവിടെ പ്രാമുഖ്യം നേടിയെടുത്തു.
കൂപക്കരപോറ്റിമാരുടെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ് ഇവർ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. (തിരുവനനന്തപുരം കോട്ടയ്ക്കകത്ത് ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് കൈലാസേശ്വരക്ഷേത്രത്തോടു ചേർന്നുള്ള കൂപക്കരമഠത്തിലെ പോറ്റിമാരാണ് കൂപക്കര പോറ്റിമാർ. ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണസമിതിയായ എട്ടരയോഗത്തിലെ പ്രധാനികളായിരുന്നു കൂപക്കര പോറ്റിമാർ). കൂപക്കരപ്പോറ്റിയാണ് കേരളത്തിലെ മറ്റ് അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരുടേതിനു തുല്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ഇവർക്ക് നൽകിയത്. എങ്കിലും മലയാളബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നും പല ആചാരങ്ങളിലും ഇവർ വ്യത്യസ്തരാണ്. തമിഴ് ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് പുംസവനത്തിനു പകരം ''പുളികുടി'' എന്ന ചടങ്ങും സീമന്തോന്നയനത്തിനു പകരം ''വളകാപ്പ്'' എന്ന ചടങ്ങുമാണ് കുരുക്കന്മാർ നടത്തുന്നത്. കുരുക്കന്മാരുടെ പൂണൂൽക്കല്യാണം, വിവാഹം തുടങ്ങിയ മറ്റു പല ഗാർഹികസംസ്കാരങ്ങളിലും മരണാനന്തരസംസ്കാരങ്ങളിലും തമിഴ്നാട്ടുശൈലിയുടെ വലിയ സ്വാധീനം കാണാം.
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉമയമ്മറാണിയുടെ കാലം വരെ ഇവർക്ക് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. കുരുക്കന്മാർ ക്ഷേത്രത്തിനകത്തും പുറത്തും അധികാരങ്ങൾ കയ്യാളാൻ ശ്രമിക്കുകയും എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതിൽ രാജാവ് അസംതൃപ്തനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവസംബന്ധമായ സന്ദേശം തരണനല്ലൂർ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് എത്തിക്കാൻ കുരുക്കളിൽ ഒരാളെ കൂപക്കര പോറ്റി വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ കുരുക്കൾ അതിൽ വീഴ്ചവരുത്തുകയും തരണനെല്ലൂർ നമ്പൂതിരിക്ക് പരാതിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ പ്രകോപിതനായ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവകവൃത്തികളിൽനിന്ന് കുരുക്കന്മാരെ ഒന്നടങ്കം പുറത്താക്കി. കൊല്ലവർഷം 907 (CE: 1732) കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ പുറത്താക്കൽ നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരിൽ ചില കുടുംബങ്ങൾ തിരുവനന്തപുരത്തു തന്നെ കോട്ടയ്ക്കകത്തുള്ള മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു നിന്നു ഇവയിൽ തേവാരക്ഷേത്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങളിലുള്ളവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു. രാജാവിന്റെ അപ്രീതിക്കു പാത്രമായ കുരുക്കൾക്കുടുംബങ്ങളെല്ലാം തന്നെ നഗരത്തിൽ നിന്നു മാറി, തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ വടക്കു ഭാഗങ്ങളിലും കൊല്ലത്തും കൊല്ലത്തിനു വടക്ക്, ചവറ, പന്മന, തേവലക്കര എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും മാറി താമസമാക്കി. അവരെ കോലിയക്കുരുക്കൾ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു. അടുത്തകാലംവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ കോലിയക്കുരുക്കളെ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടിയിരുന്നില്ല. തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ തെക്ക്, പാറശ്ശാല, കുളച്ചൽ, മണ്ടക്കാട് ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന കുരുക്കന്മാർ ഈ രണ്ടു കൂട്ടരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തരായ "തമിഴ്നാട്ടുക്കുരുക്കൾ" ആണ്.
====അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത കുരുക്കൾ====
കുരുക്കൾ അഥവാ ഗുരുക്കൾ എന്ന വിളിപ്പേര് കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലും വിവിധജാതികൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പാരമ്പര്യമായി പപ്പടനിർമാണം കുലത്തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ച, "കുരുക്കൾ" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ജാതി മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്. ഇവർ ഇപ്പോൾ സാമാന്യമായി വീരശൈവർ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. പണ്ടാരക്കുരുക്കൾ എന്നാണ് ഇവർ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കളെ ബ്രാഹ്മണരായും പണ്ടാരക്കുരുക്കളെ വൈശ്യരായുമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
കേരളസർക്കാർ "കുരുക്കൾ" എന്ന ജാതിയെ അമ്പലവാസിക്കുരുക്കൾ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ "''മുന്നാക്കസമുദായം''" എന്ന ഗണത്തിൽ പെടുത്തി 2021ൽ മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ പിന്നീട് പണ്ടാരക്കുരുക്കളുടെ നിവേദനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ "കുരുക്കൾ" എന്ന ജാതിയെ പപ്പടച്ചെട്ടി, പപ്പടച്ചെട്ടിയാർ തുടങ്ങിയ ജാതികൾക്കൊപ്പം വീരശൈവസമുദായത്തിന്റെ അവാന്തരസമുദായമായി "''മറ്റു പിന്നാക്ക സമുദായങ്ങൾ''" എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി 2022-ൽ കേരളസർക്കാരിന്റെ പിന്നാക്ക വിഭാഗ വികസന വകുപ്പ് ഉത്തരവിറക്കി.
അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കന്മാരും പണ്ടാരക്കുരുക്കളും വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും രണ്ടുകൂട്ടരും ശൈവപാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നവരും [[വെള്ളാളർ|വെള്ളാളരുമായി]] ബന്ധമുള്ളവരുമാണെന്നുള്ള സാമ്യവുമുണ്ട്. ഇവരെക്കൂടാതെ വടക്കൻ കേരളത്തിൽ കളരി നടത്തിയിരുന്ന പല സമുദായക്കാരും കുരുക്കൾ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
===നമ്പിടി===
ജന്മികളും നാടുവാഴികളുമായിരുന്നു നമ്പിടിമാർ. അതിനാൽത്തന്നെ കുലത്തൊഴിൽ എന്നു പറയാൻ ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതിനാലും നമ്പൂതിരിമാരിൽനിന്ന് വേറിട്ടു വന്നവർ എന്നതിനാലും അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇവരെ ക്ഷത്രിയരായി കണക്കാക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. നമ്പടി എന്നും എഴുതാറുണ്ട്. നമ്പിടി സ്ത്രീകളെ മാണ്ടാൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ആചാരപരമായി നമ്പൂതിരിമാരുടെ അതേ ആചാരങ്ങളാണ് ഇവരുടേത്. എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല. ക്ഷേത്രമണ്ഡപത്തിൽ കയറാനോ മണിയടിച്ചു തൊഴുന്നതിനോ അധികാരമില്ല. മന, മഠം എന്നാണ് ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളെ പറയാറ് പതിവ്. പുല പത്തു ദിവസവും പതിനൊന്നിനു പിണ്ഡവും ആചരിച്ചുവരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞ് പതിമൂന്നിനേ ശുദ്ധമാകൂ. ജനസംഖ്യയിൽ ഏറെ പരിമിതമായ നമ്പിടി സമുദായക്കാർ പൊതുവേ തൃശൂർ, പാലക്കാട് ജില്ലകളിലാണു താമസമാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ദായക്രമം നോക്കിയാൽ ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്.
നമ്പിടിമാരിൽ പൂണൂലുള്ളവരും പൂണൂലില്ലാത്തവരും ഉണ്ട്. പൂണൂലുള്ള നമ്പിടിമാർക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ പൗരോഹിത്യമാണ്. കർമങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾ വസ്ത്രം ഞൊറിഞ്ഞുടുക്കുകയും മറ്റവസരങ്ങളിൽ ചുറ്റിയുടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പൂണൂലില്ലാത്ത നമ്പിടിമാർക്ക് ഇളയതാണ് പുരോഹിതൻ. നമ്പിടിമാരോട് സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്ന ജാതിയാണ് ചെങ്ങഴി നമ്പി അഥവാ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ.
===പൂപ്പള്ളി===
പൂണൂൽ ധാരികൾ. ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി. മാലകെട്ട് കുലത്തൊഴിൽ. തിരുവിതാംകൂറിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
===പ്ലാപ്പള്ളി===
പ്ലാപ്പള്ളി അഥവാ പിലാപ്പള്ളി. പൂണൂൽ ധാരികൾ. ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി.
===തെയ്യമ്പാടി===
തെയ്യമ്പാടികൾ എന്നാണ് സാമാന്യമായി അറിയപ്പടുന്നതെങ്കിലും ദൈവമ്പാടി എന്നും ബ്രാഹ്മണി എന്നും അറിയപ്പെടാറുണ്ട്. തെയ്യമ്പാടികൾ അമ്പലങ്ങളിൽ തെയ്യമ്പാട്ട് എന്ന കളമെഴുത്തുപാട്ട് നടത്തുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗത്താണ് തെയ്യമ്പാടികൾ കൂടുതലായുള്ളത്. പുരുഷന്മാർ നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. [[നമ്പ്യാർ (അമ്പലവാസി)|നമ്പ്യാന്മാരിലെ]] ഒരു വിഭാഗമായും ഇവരെ ചിലർ കണക്കാക്കാറുണ്ടെങ്കിലും തെയ്യമ്പാടികൾ വ്യത്യസ്ത ജാതിയാണ്. വടക്ക് മലബാർ ഭാഗത്തുള്ള തെയ്യമ്പാടികളെ തെക്കു തിരുവിതാംകൂറ്, കൊച്ചി ഭാഗങ്ങളിലുള്ള തിയ്യാടി നമ്പ്യാർ, തിയ്യാട്ടുണ്ണി എന്നീ ജാതികളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയും.
===മൂത്തത്===
മൂത്തതിനെ 'മൂസ്സത്' എന്നും പറഞ്ഞുവരുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തിടമ്പെഴുന്നള്ളിക്കുന്നതിനും ശ്രീകോവിൽ കഴുകി വൃത്തിയാക്കുന്നതിനും അധികാരമുള്ളവരാണിവർ. ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ മനയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു. ദായക്രമം മക്കത്തായം; പൂണൂലുണ്ട്. നമ്പൂതിരിമാരിലെ പാരമ്പര്യവൈദ്യന്മാരായ മൂസ്സുമായി പേരിൽ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും ബന്ധങ്ങളൊന്നുമില്ല.
===ഇളയത്===
ഇളയത് എന്നത് ഉച്ചാരണത്തിലും എഴുത്തിലും എളയത് എന്നും കാണുന്നു. നായന്മാരുടെ ശ്രാദ്ധാദികർമങ്ങളിൽ പൗരോഹിത്യവും നായന്മാരുടെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പൂജയുമാണ് ഇവരുടെ കുലവൃത്തി. ഇളയതു ജാതിയിൽപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ ഇളയോരമ്മ, ഇളോരമ്മ, ഇളോർമ, എളോർമ, ഇളയമ്മ, കുഞ്ഞമ്മ എന്നെല്ലാം പറയുന്നു. ഇളയത് ജാതിയിലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ത്രീകളെ അകത്തുള്ളവർ എന്നാണ് പറയാറ്. ഇളയതിന്റെ വീട് ഇല്ലം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇളയതുമാർ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ നമ്പൂതിരിമാർ ഇളയതുമാരെ തങ്ങളെക്കാൾ കുറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുകയും ന്യൂനജാതി, പതിതജാതി എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇളയതുമാർ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഈ തരംതിരിവിനെ അവഗണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇളയതുമാരിൽത്തന്നെ ഒന്നാം പരിഷ, രണ്ടാം പരിഷ എന്നീ തരംതിരിവുണ്ടായിരുന്നു. ഉയർന്ന നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന ഒന്നാം പരിഷക്കാർ താണ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ താണവിഭാഗമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ഒന്നാം പരിഷക്കാർ രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ വിവാഹം ചെയ്യുകയോ രണ്ടാം പരിഷക്കാർക്കൊപ്പം ഭോജനം ചെയ്യുകയോ പതിവില്ലായിരുന്നു.
ഇളയതുമാർ പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്ന ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മദ്യം നേദിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ഇവർ സസ്യാഹാരികളും മദ്യം പൂർണമായും വർജിക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു. പുണ്യാഹകർമങ്ങൾക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സേവനം ആവശ്യപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഈശ്വരസേവ, സർപ്പബലി എന്നിവയ്ക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സഹായം തേടിയിരുന്നു. വിധവകൾ മുണ്ഡനം ചെയ്യുന്ന പതിവ് ഇല്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ വിവാഹാഭരണങ്ങൾ ചിതയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. മൂന്നു നേരം ഗായത്രീജപം ഉണ്ട്. ഗായത്രീജപം 24 ആണ്. ഇളയതുമാർ യജുർവേദികളാണ്. മൂത്തതുമാരെക്കാൾ ബ്രാഹ്മണാചാരങ്ങൾ താരതമ്യേന കൂടുതലുള്ളത് ഇളയതുമാർക്കാണ്.
===ചാക്യാർ===
പഴയ എഴുത്തിൽ ചാക്കിയാർ. സ്ത്രീകൾ ഇല്ലോടിയമ്മ അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലോട്ടമ്മ. തനി കേളീയവും മുൻപ് അമ്പലങ്ങളിൽ വച്ചുമാത്രം പ്രത്യേകാവസരങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചിരുന്നതും ആയ കൂത്ത്, കൂടിയാട്ടം എന്നീ പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നവർ. പൂണൂലുണ്ട്;{{തെളിവ്}} മരുമക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം. ബുദ്ധന്മാരിൽ നിന്ന് വന്നവർ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിലെ ശാക്യ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ചാക്യാർ എന്ന പേരു വന്നത് എന്നു കരുതപ്പെ|ടുന്നു. ആചാരങ്ങളിൽ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തോട് അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവരും ആകുന്നു.
===നമ്പ്യാർ===
====മിഴാവു നമ്പ്യാർ====
പഴയ എഴുത്തിൽ നമ്പിയാർ. സ്ത്രീകൾ നങ്ങിയാർ അല്ലെങ്കിൽ നങ്ങ്യാർ. ചാക്യാർകൂത്തിൽ മിഴാവു കൊട്ടുകയാണു പ്രവൃത്തി. മരുമക്കത്തായക്കാരാണ് ഇവർ. സ്ത്രീകൾ സ്വജാതിക്കാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും വിവാഹം കഴിച്ചുവരുന്നു.{{തെളിവ്}} പൂണൂൽ ഇല്ല. പുഷ്പകന്മാരിൽ ചിലരെ നമ്പിയാരെന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്. അവർക്കു പൂണൂലുണ്ടായിരിക്കും.
====ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ (ചെങ്ങഴി നമ്പി)====
കേരളത്തിലെ [[തൃശ്ശൂർ|തൃശൂർ]] ജില്ലയിൽപെട്ട [[തലപ്പിള്ളി താലൂക്ക്|തലപ്പിള്ളി]] കുന്നംകുളം, തൃശൂർ,താലൂക്കുകളിലെ [[ചെങ്ങഴിനാട്]] [[ചെങ്ങാലിക്കോടൻ|(ചെങ്ങഴിക്കോട്]] ) പ്രദേശം കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഒരു ചെറുസമുദായമാണ് ചെങ്ങഴിനമ്പി എന്ന [[ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാന്മാർ|ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ]]. നാല് താവഴിയും കൂടെ ആകെ എഴുനൂറിൽ താഴെ മാതമാണ് ജനസംഖ്യ. ചെറുസമുദായം എന്നതിന് പകരം ഒരു വലിയ കുടുംബം എന്ന് പറയുന്നതാണ് ഉത്തമം എന്തെന്നാൽ ഇവർ പരസ്പരം ശേഷക്കാരൊ അല്ലങ്കിൽ ബന്ധുക്കളോ ആണ്.മഠം എന്നാണ് ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളെ പറയാറ് പതിവ്. ശുകപുരം [[ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ|ആഴ്വാഞ്ചേരിതമ്പ്രാക്കളുടെ]] വംശത്തിൽപ്പെട്ടവർ ആണെന്നും, [[പന്നിയൂർ വരാഹമൂർത്തി ക്ഷേത്രം|പന്നിയൂർ]] [[ശുകപുരം|,ശുകപുരം]] ഗ്രമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വഴക്കിൽ ഇടപെട്ട് ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തതിനാൽ ആഭിജാത്യത്തിൽ ന്യൂനത സംഭവിച്ച കുലുക്കല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു തമ്പ്രാക്കളുടെ പിൻമുറക്കാർ ആണെന്നുമുള്ള ഐതിഹ്യം ഇവർക്കുണ്ട്. കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇതിനു സമാനമായ ചില വിവരണങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും. AD 1505 ലെ [[മാമാങ്കം|മാമാങ്കചരിത്രത്തിലെ]] ഏടുകളിൽ ഒന്നായ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ പാട്ടിൻ്റെ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ [[പന്നിയൂർ]], [[ശുകപുരം]] കൂറുകളിലെ വഴക്കിനെ പറ്റിയും ''പന്നിയൂരെ വെള്ളം ഞാൻ പണ്ടേ കുടിക്കില്ല'' എന്നുമുള്ള പരാമർശ്ശവും ഈ ഐതിഹ്യത്തിന് ചരിത്രത്തിൻ്റെ ബലം നൽകുന്നു.
ഷോഡശസംസ്കാരത്തോടുകൂടിയ ഇവർ നാല് താവഴിയാണ്. [[ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാന്മാർ|ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ]]<nowiki/>ക്ക് [[ചെങ്ങഴിനാട്]] നാടുവാഴി (യാഗാധികാരി) എന്നീ പദവി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ അമ്പലവാസികളെപ്പോലെ പ്രവർത്തികൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്ക് ബ്രഹ്മക്ഷത്രിയ (വാൾനമ്പി,അയിനിക്കൂർ[[നമ്പിടി]], നമ്പ്യാതിരി) സമുദായാചാരങ്ങളുമായി ചില സാമ്യതകളുണ്ട്. എന്നാൽ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യൻമാർക്ക് നമ്പൂതിരി വിധിപ്രകാരം ഉള്ള ഋഗ്വേദിയ ആശ്വലായന (പകഴിയം) ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ക്രിയാസ്ഥാനത്തിന് നമ്പൂതിരിമാരുമാണ്. മൂത്തതാഴി തെക്കേപ്പാട്ട് നമ്പിമാർക്ക് [[ചെങ്ങഴിക്കോടൻ|ചെങ്ങഴിക്കോട്]] യാഗാധികാരി, [[നാടുവാഴിത്തം|നാടുവാഴി]] എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളുമുണ്ട്. മൂത്ത താവഴിക്ക്ഇവർക്ക് പൂർണ്ണ ചൗളത്തോട് കൂടിയ ആചരങ്ങളാണ് . യാഗാധികാരിയുടെ പ്രവൃത്തി നാടുരാജാവിൻ്റെ പ്രതിനിധിയായി നാട്ടിൽ സോമയാഗം ചെയ്യുന്ന നമ്പൂതിരിമാർക്ക് സോമലത, കരിങ്ങാലിക്കാതൽ, കൃഷ്ണാജിനം (കൃഷ്ണമൃഗത്തിന്റെ ചർമം) മുതലായവ കൊടുക്കലാണ്. ഇവ കൊടുക്കുന്ന സമയത്ത് ഇദ്ദേഹത്തെ കൂർമ്മാസനത്തിൽ ഇരുത്തി ചില ക്രിയകൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. അതിനു നൂറ്റൻപതു പണം യാഗാധികാരിക്കു ദക്ഷിണയായി കിട്ടുന്നു. അവരോധം കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രാഹ്മണരെപ്പോലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി നമസ്കരിക്കുകയും ക്ഷേത്രമണി അടിച്ചു തൊഴുകയും ചെയ്യാം. കടുബത്തിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങൾക്ക് പന്തിഭോജനംഅനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഓത്തില്ല. അഗ്നിബീജാക്ഷരം ജപിച്ചു കൊടുക്കുന്ന മെതിയടി യാഗാധികാരി എപ്പോഴും ധരിക്കണമെന്നു നിർബ്ബന്ധമുണ്ട്. മറ്റ് മൂന്ന് താവഴികളായ വടക്കേപ്പാട്ട് , മേലപ്പാട്ട് , കീഴേപ്പാട്ട് എന്നിവർക്ക്അവർക്ക് യോഗാധികാരി അധവാ ([[ഊരാളൻ]]) മൂപ്പിൽ എന്നീ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇവർക്ക് സഹചൗളത്തോട് കൂടിയ ആചരങ്ങളാണ് . ഇവരുടെ പൌരോഹിത്യം കാലടി, മുത്തമന എന്നീ രണ്ട് നമ്പൂതിരിമനക്കാർക്കാണ്.
പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന തിരണ്ടുകല്യാണാഘോഷമുണ്ട്. വിവാഹം അഗ്നിസാക്ഷിയായിട്ടുള്ള വേളിയാണ് മറ്റ് അനുബന്ധ ആചാരങ്ങളായ ആയനി ഊണ്; എണ്ണ തേച്ച് കുളിച്ച് പിറന്നാൾ പോലെ ഊണ് കഴിക്കുക. വധുവിൻറെ ഗ്രഹത്തിൽ എല്ലാവരുംകൂടി "മംഗലയാതിര" പാടി വധുവിന്റെ ബാധാമാലിന്യങ്ങളെ നീക്കി ഉഴിയാനുള്ള ആയിരം തിരി തെറുക്കൽ, കുടിവെപ്പ് മുതലായവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് കുലത്തൊഴിലൊന്നുമില്ല. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവർക്ക് അന്തർജനങ്ങളെപ്പോലെ പുതപ്പും മറക്കുടയും മറ്റും വേണമായിരുന്നു. വേളികഴിച്ചയാൾ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, വിധവാവിവാഹം സ്വജാതിയിലോ നമ്പൂതിരിജാതിയിൽ പെട്ടവരൊയൊ നടത്താൻ അനുവദിച്ചിരുന്നു. നാടുവാഴി ആയതിനാൽ ചെങ്ങഴിനമ്പിയെ നമ്പ്യാർ എന്ന് ബഹുമാന സൂചകമായി വിളിക്കുന്നു എന്നതല്ലാതെ, അന്തരാളജാതി നമ്പ്യാർ, നായരുനമ്പ്യാർ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളുമായി സമാനതകൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല.
====തിയ്യാടി നമ്പ്യാർ====
നമ്പ്യാരിൽ ഒരു കൂട്ടരാണ് തിയ്യാടി നമ്പിയാർ. കേരളോൽപ്പത്തിയിൽ ഇവരെ തിയാട്ട് നമ്പി എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ച് കണ്ടിട്ടുള്ളത് സ്ത്രീകളെ മരുമകളമ്മ എന്നാണ് വിളിക്കാറ് .വിവിധവർണങ്ങളിലുള്ള ചില നാടൻ ചൂർണങ്ങൾകൊണ്ട് അയ്യപ്പന്റെ രൂപം വരച്ചു വാദ്യമേളങ്ങളോടും പൂജാദിചടങ്ങുകളോടും കൂടി നടത്താറുള്ള [[തിയ്യാട്ട്]] എന്ന വഴിപാടിന്റെ നിർവഹണമാണ് ഇവരുടെ കുലത്തൊഴിൽ. ചിത്രരചന കൊട്ട് പാട്ട് കൂത്ത് നൃതം തുടങ്ങി കലയുടെ സമസ്ഥ മേഘലയും ഈ പാരമ്പര്യ അനുഷ്ടാന കലയായിൽ കാണാൻ കഴിയും. പഴയ കണക്കു പ്രകാരം പാരമ്പര്യമായി അകെ 8 കുടംബങ്ങൾ മാത്രമാണ് അയ്യപ്പൻ തീയാട്ടിന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് . ഇവർ മക്കത്തായമാണ് പൂണൂൽക്കാരുമാണ്. [[തീയാട്ടുണ്ണി|തീയ്യാട്ടുണ്ണികൾ]] എന്നപോലെ ഇവരെയും തിയ്യാടികൾ എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്.
====അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത നമ്പ്യാന്മാർ====
അമ്പലവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത നമ്പിയാന്മാരുണ്ട്. നായരുനമ്പ്യാന്മാർ അതിൽപ്പെടുന്നു. അവരെ അമ്പലവാസികൾ എന്ന് കൂട്ടാറില്ല. അമ്പലവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവരുടെ സ്ത്രീകളെ നങ്ങിയാരെന്നു വിളിക്കാറില്ല. നായരുനമ്പ്യാന്മാരിൽ വളരെ സ്ഥാനികളുണ്ട്. അവരിൽ പല കുടുംബങ്ങളിലെയും സ്ത്രീകൾ പല പേരുകളിലായി അറിയപ്പെടുന്നു. 'അപ്പിശ്ശി', 'കുഞ്ഞമ്മ', 'കുട്ടിയമ്മ' എന്നിവ അത്തരം ചില പേരുകളാണ്.{{തെളിവ്}}
===അടികൾ===
ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളായ കാവുകളിൽ അർച്ചനയാണ് ഇവരുടെ പ്രവൃത്തി. സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ. മക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം. ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണർ വിവാഹം ചെയ്യാറുണ്ട്. ദാരികവധം കഴിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഭദ്രകാളിയുടെ കോപാഗ്നിയെ കെടുത്തുന്നതിന് ഇളനീരിന്റെ മൂടുവെട്ടി ആടിയഭിഷേചിച്ചതിനു 'പാതിത്യം' കല്പിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണരുടെ വംശപരമ്പരയാണ് ഇവർ എന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
എന്നാൽ മുൻപറഞ്ഞ പ്രവൃത്തി ഇല്ലാതെ ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്. അവർക്കു പൂണൂൽ ഇല്ല. പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകളെ അടിസ്യാർ എന്ന് പറയുന്നു.
===പിടാരർ===
ശാക്തേയരാണ്. ശാക്തേയമായ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. മദ്യവും മാംസവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ശാക്തേയപൂജനടത്തുന്ന ഇവർക്ക് മദ്യമാംസാദികൾ ഭക്ഷണത്തിനും നിഷിദ്ധമല്ല. ഷോഡശസംസ്കാരക്രിയകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ഇവർക്ക് പുലവാലായ്മകൾ പതിനൊന്നു ദിവസമാണ്. പൂജാദികർമങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും തന്ത്രിസ്ഥാനം ഇല്ല. ഉത്സവങ്ങളിൽ തിടമ്പെഴുന്നള്ളത്തിനൊപ്പം വാൾ പിടിച്ച് അകമ്പടി സേവിക്കുന്നത് ഇവരുടെ ചുമതലയാണ്. കൊയിലാണ്ടിയിലെ പിഷാരിക്കാവിൽ പൂജനടത്തുന്നത് പിടാരന്മാർ (പിഷാരകന്മാർ) ആണ്. [[മാടായിക്കാവ്|മാടായിക്കാവിലും]] പിടാരന്മാരാണ് പൂജാരികൾ. കളരിവാതുക്കൽ, തിരുവർകാട്ടുകാവ്, നീലേശ്വരം മന്നമ്പുറത്തികാവ്, കടത്തനാട് ശ്രീപോർക്കലിക്കാവ്, ഇരിക്കൂർക്കാവ് എന്നിവിടങ്ങളിലും പിടാരന്മാരാണ് പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.
===വാര്യർ===
വാരിയർ എന്ന് പഴയ എഴുത്തിൽ. സ്ത്രീകൾ വാരസ്യാർ . ക്ഷേത്രകണക്കുകൾ നോക്കുന്നവരും ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടമാണ് പുരുഷന്മാരുടെ ജോലി. അടിച്ചുതളി, മാലകെട്ട് എന്നിവയാണ് സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ. ബലിക്കു യോഗ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിനാൽ ബാലേയ- എന്ന സംസ്കൃതശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് വാര്യ- എന്ന പദം നിഷ്പാദിപ്പിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. പൂണൂൽ ഇല്ല. വേദാധികാരം ഇല്ല. മരുമക്കത്തായികളും ന്യൂനപക്ഷം മക്കത്തായികളും ഉണ്ട്. {{തെളിവ്}} വാര്യരുടെ വീട് വാര്യം അല്ലെങ്കിൽ വാര്യത്ത് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീകളെ വാരസ്യാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ശൈവരാണ്. തിരുവിതാംകൂറിലെ വാര്യന്മാർ ഓണാട്ടുകര, വേണാട്ടുകര, ഇളയേടത്തുനാട്, തെക്കുംകൂർ എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗം ഉണ്ട്. സംസ്കൃതം, ജ്യോതിഷം തുടങ്ങിയവയിലെ പണ്ഡിതർ എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തരാണ് ഈ സമൂഹം.
===പിഷാരടി===
സ്ത്രീകൾ പിഷാരസ്യാർ . പ്രവൃത്തിയിലും ദായക്രമത്തിലും എല്ലാം വാരിയന്മാരെപ്പോലെയാണ് ഇവരും. എന്നാൽ പിഷാരോടിമാർക്കിടയിൽ മരണം കഴിഞ്ഞുള്ള ശേഷക്രിയയിൽ പിണ്ഡമില്ല; ആരാധനയേയുള്ളു. മരിച്ചയാളുടെ ആത്മാവിനെ വിഷ്ണുവിങ്കൽ സമർപ്പിക്കുന്നു എന്നത്രെ ഇതിന്റെ സങ്കല്പം. പിഷാരോടിമാർ പരിപൂർണ വൈഷ്ണവരാണെന്നു പറയാം.{{തെളിവ്}} അവർ കുറിയിടാൻ ഭസ്മം ഉപയോഗിക്കാറില്ല; ചന്ദനമേ ഉപയോഗിക്കൂ. ബുദ്ധപാരമ്പര്യം കല്പിക്കുന്നു. ഭിക്ഷ്വാരടികൾ എന്നതിൽ നിന്ന് പിഷാരടികൾ എന്ന പേരു സിദ്ധിച്ചു എന്ന് കരുതുന്നു. പിഷാരടികളുടെ വീടുകൾ പിഷാരം അല്ലെങ്കിൽ പിഷാരോത്ത് എന്നോ ചുരുങ്ങി, ഷാരം അല്ലെങ്കിൽ ഷാരോത്ത് എന്നോ അറിയപ്പെടുന്നു.
===മാരാർ===
പൂണൂലില്ലാത്ത അമ്പലവാസി ജാതി. സ്ത്രീകൾ മാരസ്യാർ, അമ്മ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അമ്പലങ്ങളിൽ [[സോപാനസംഗീതം]], ഗീതവാദ്യങ്ങളുടെ ആവിഷ്കരണങ്ങൾ കഴകം തുടങ്ങിയവ കുലത്തൊഴിൽ. മരുമക്കത്തായികളാണ് അധികവും. ഇവർ പൊതുവേ പന്ത്രണ്ട് പുലക്കാരാണ് വീട് മാരാത്ത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. വാരിയർ ചെയ്യാറുള്ള പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം ചെയ്യുന്നവരും ഇവർക്കിടയിലുണ്ട്. മാരാർ ഊരാളന്മാർ ആയിട്ടുള്ള വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കേരളത്തിൽ ഉണ്ട്.{{തെളിവ്}}
===പൊതുവാൾ===
ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പൊതുകാര്യങ്ങൾ നോക്കുക, കാവൽ നിൽക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ് കുലത്തൊഴിൽ. സ്ത്രീകൾ പൊതുവാളസ്യാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വീട് പൊതുവാട്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പൊതുവാളൻമാരിൽ പലവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. അകം പൊതുവാൾ, പുറം പൊതുവാൾ എന്ന് രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ. മാലപ്പൊതുവാൾ, ചെണ്ടപ്പൊതുവാൾ എന്നും വിഭജനം ഉണ്ട്.
ഒരു വിഭാഗം മൂത്തതിന്റെ വർഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ്. വടക്കൻ കേരളത്തിലാണ് ഇവരെ അധികമായി കണ്ടുവരുന്നത്. പയ്യന്നൂർ ഗ്രാമക്കാർ ആയ ഈ പൊതുവാൾ വിഭാഗത്തെ അക പൊതുവാൾ എന്ന് പറയുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തിയുള്ള ഒരു വിഭാഗം പൊതുവാളന്മാരുണ്ട്. ഇവരെ മാലപ്പൊതുവാളന്മാർ എന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നു. ചെണ്ടകൊട്ടുകൊണ്ട് ഉപജീവനം കഴിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗത്തിനു ചെണ്ടപ്പൊതുവാളന്മാർ എന്നാണു പേര്. ഇവരും അമ്പലവാസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
([[നായർ]] സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട പൊതുവാളന്മാർ വടക്കൻ കേരളത്തിലും മധ്യകേരളത്തിലും ഉണ്ട്. ഇവരെ അമ്പലവാസികളായി കൂട്ടാറില്ല.)
.
===കുറുപ്പ്===
ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാരമ്പര്യമായി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തിവരുന്ന സമുദായമാണിവർ. ഇവരെ പലപ്പോഴും അമ്പലവാസികളായി കൂട്ടാറില്ല. വടക്കൻകേരളത്തിലും
മധ്യകേരളത്തിലുമുള്ളവർ കളമെഴുത്തും പാട്ടും മാത്രമായും തെക്കൻകേരളത്തിലുള്ളവർ അതിൻ്റെ കൂടെ വാദ്യമേളങ്ങളും ചെയ്തുവരുന്നു.
കാസർഗോഡ്,കണ്ണൂർ ജില്ലകളിൽ തെയ്യമ്പാടി നമ്പ്യാന്മാർ എന്ന വിഭാഗമാണ് കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തിവരുന്നത്.{{തെളിവ്}} ഇവരുടെ വീട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വീട്ടുപേരിൻ്റെ കൂടെ വീട് എന്നും മധ്യകേരളത്തിൽ കല്ലാറ്റ് എന്നും തെക്കൻ കേരളത്തിൽ പുതുശ്ശേരി എന്നും കണ്ടുവരുന്നു. പുരുഷന്മാർ കുറുപ്പ് എന്നും സ്ത്രീകൾ കുറുപ്പസ്യാർ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
{|class="wikitable" border="2"
|-align="center" colspan="6"|'''അമ്പലവാസി ജാതികൾ'''
|-
!ജാതി
!പുരുഷ<br />കുലനാമം
!സ്ത്രീ<br />കുലനാമം
!തൊഴിൽ
!വീട്
!കുറിപ്പ്
|-align="center"
|[[പുഷ്പകർ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി)
|[[ഉണ്ണി]], നമ്പി
|ആത്തേരമ്മ, ആത്തേമ്മ, അമ്മ, ദേവി
|അദ്ധ്യാപനം, വിളക്കെടുപ്പ്, വിളക്കുകൊളുത്ത്, പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂമാല നിർമ്മാണം, പൂക്കൾ ശേഖരിക്കൽ, ശംഖുവിളി, തിടമ്പേറ്റ്, പ്രസാദവിതരണം
|മഠം
|പൂജയ്ക്ക് പൂക്കളൊരുക്കുന്നവരായതിനാൽ പുഷ്പകന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
|-align="center"
|[[നമ്പീശൻ]]
|നമ്പീശൻ
|ബ്രാഹ്മണിയമ്മ
|അദ്ധ്യാപനം, വിളക്കെടുപ്പ്, വിളക്കുകൊളുത്ത്, പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂമാല നിർമ്മാണം, പൂക്കൾ ശേഖരിക്കൽ, പ്രസാദവിതരണം
|പുഷ്പകം
|
|-align="center"
|[[തീയാട്ടുണ്ണി]]
|ഉണ്ണി
|അമ്മ, അന്തർജ്ജനം
|തീയാട്ട്
|മഠം, ഇല്ലം
|തീയാട്ടുണ്ണികൾ ഭദ്രകാളി തീയാട്ട് എന്ന കലാരൂപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
|-align="center"
|[[കുരുക്കൾ]]
|കുരുക്കൾ
|അമ്മ
|ശിവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ തന്ത്രവും പൂജയും, ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാല്, തൈര്, മോര്, നെയ്യ്, മുതലായവ എത്തിക്കൽ, മാലകെട്ട്, വിളക്കെടുപ്പ്, തിടമ്പേറ്റ്
|മഠം, വീട്
|തമിഴ് പാരമ്പര്യം. ഗുരുക്കൾ എന്നതിന്റെ തമിഴെഴുത്തിൽ നിന്നും കുരുക്കൾ എന്ന പേര്.
|-
|-align="center"
|[[നമ്പിടി]]
|നമ്പിടി
|മാണ്ടാൾ
|നാടുവാഴികൾ
|മന, മഠം
|
|-
|-align="center"
|[[പൂപ്പള്ളി]]
|
|
|
|
|
|-
|-align="center"
|[[പ്ലാപ്പള്ളി]]
|
|
|
|
|
|-
|-align="center"
|[[അടികൾ]]
|അടികൾ
|അടിയമ്മ അഥവാ അടിസ്യാർ
|ഭഗവതിക്ഷേതങ്ങളിൽ ശാക്തേയപൂജ ചെയ്യുന്നു. നായന്മാരുടെ കർമങ്ങൾക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു
|മഠം
|പൂണൂലുള്ള അടികളുടെ സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ എന്നും പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകൾ അടിസ്യാർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
|-
|-align="center"
|[[മൂത്തത്]]
|മൂത്തത്
|മനയമ്മ
|തൃക്കോൽ ശാന്തി
|ഇല്ലം
|ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പ് എഴുന്നളിക്കുകയും നിവേദ്യം തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്യുക, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ താക്കോൽ കൈസ്ഥാനികത്വം കയ്യാളുക എന്നിയെല്ലാം തൃക്കോൽ ശാന്തിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പലപ്പോഴും അമ്പലവാസികളിൽ പെടുത്താറില്ല.
|-
|-align="center"
|[[ചാക്യാർ]]
|ചാക്യാർ
|ഇല്ലോട്ടമ്മ
|കൂത്ത് അവതാരകർ
|മഠം
|
|-
|-align="center"
|[[നമ്പ്യാർ]]
|നമ്പ്യാർ
|നങ്യാർ
|തീയാട്ട്, കൂത്ത്, തുള്ളൽ
|മഠം
|തീയാട്ട് നമ്പ്യാർ അയ്യപ്പൻ തീയാട്ട് നടത്തുന്നു. മിഴാവ് നമ്പ്യാർ കൂത്തിന് മിഴാവ് കൊട്ടുന്നു, തുള്ളൽ നടത്തുന്നു.
|-
|-align="center"
|[[വാര്യർ]]
|വാര്യർ
|വാരസ്യാർ
|അമ്പലത്തിലെ കണക്കെഴുത്തുകാർ, കാര്യക്കാർ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
|വാരിയം
|
|-
|-align="center"
|[[പിഷാരടി]]
|പിഷാരടി അല്ലെങ്കിൽ ഷാരടി
|പിഷാരസ്യാർ അല്ലെങ്കിൽ ഷാരസ്യാർ
|മാലകെട്ട്,വിളക്കുപിടി,പൂക്കളൊരുക്കൽ, അടിച്ചുതളി,പൂജാപാത്രങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കൽ
|പിഷാരം
|ഉത്തര-വേദകാലഘട്ടത്തിൽ [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമതത്തിൽ]] നിന്ന് [[ഹിന്ദു മതം|ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക്]] പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് പിഷാരടികൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു
|-
|-align="center"
|[[മാരാർ]]
|മാരാർ
|മാരസ്യാർ
|സോപാന സംഗീത അവതാരകർ, പാണി കൊട്ട്, ഇടക്ക, ക്ഷേത്ര അടിയന്തരം, ചെണ്ട കൊട്ട്
|മാരാത്ത്
|
|-
|-align="center"
|[[പൊതുവാൾ]]
|പൊതുവാൾ
|പൊതുവാളസ്യാർ
|ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വാദ്യകലാകാർനമാർ
|പൊതുവാട്ട്
|ഉത്തര-വേദകാലഘട്ടത്തിൽ [[ജൈനമതം|ജൈനമതത്തിൽ]] നിന്ന് [[ഹിന്ദു മതം|ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക്]] പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് പൊതുവാൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു
|-
|-align="center"
|[[കുറുപ്പ്]]
|കുറുപ്പ്
|കുറുപ്പസ്യാര് അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ
|ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളം എഴുത്തും പാട്ടും
|കുറുപ്പത്ത്
|
|-
|}
==ക്ഷേത്രകലകൾ==
*[[ചാക്യാർ കൂത്ത്]]
*[[നങ്ങ്യാർ കൂത്ത്]]
*[[തുള്ളൽ]]
*[[കൂടിയാട്ടം]]
*[[തീയാട്ട്]]
*[[സോപാനസംഗീതം]]
*[[ബ്രാഹ്മണിപ്പാട്ട്]]
*[[പഞ്ചവാദ്യം]]
*[[മുടിയേറ്റ്]]
*[[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]]
പണ്ടു കാലത്തു ബ്രാഹ്മണഅമ്പലവാസികൾക്കു മാത്രമായിരുന്നു ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. മേല്പറഞ്ഞ പൂജ, മാലകെട്ട്, ചെണ്ട, ഇടയ്ക്ക, ചാക്യാർ കൂത്ത്, നങ്ങ്യാർ കൂത്ത്, സോപാനസംഗീതം തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്രകലകൾ നാലമ്പലത്തിനകത്തുമാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നവയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനു പുറത്ത് ഇവ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഇവയൊന്നും ആസ്വാദനകലകളും ആയിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ മാത്രം ഭാഗം ആയിരുന്നു. പിൽക്കാലത്തു ഇവയിൽ നിന്നും കഥകളി, ഓട്ടൻ തുള്ളൽ പോലുള്ള ആസ്വാദനകലകൾ രൂപപ്പെട്ടു.
==വിനോദങ്ങൾ==
പണ്ടുകാലത്ത്, അന്നപ്രാശനം, ഉപനയനം, സമാവർത്തനം, വിവാഹം, തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകളോടനുബന്ധിച്ച് അമ്പലവാസികൾ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ചില വിനോദകേളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. [[ഏഴാമത്തുകളി]], [[കൂട്ടപ്പാഠകം]], [[സംഘക്കളി]] എന്നിവ അവയിൽപ്പെടുന്നു.
== വർണവ്യവസ്ഥാപ്രകാരമുള്ള സ്ഥാനം ==
നമ്പൂതിരിമാർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ഇടയിലായോ ക്ഷത്രിയർക്കും ശൂദ്രർക്കും ഇടയിലായുമോ ഉളള അന്തരാള വിഭാഗങ്ങൾ. പൂണൂലുള്ളവരും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതുമായ ജാതികളെ ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷത്രിയരുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള അന്തരാളജാതികളായും പൂണൂലില്ലാത്ത ജാതികളെ ക്ഷത്രിയ-വൈശ്യവിഭാങ്ങളുടെയും ശൂദ്രരുടെയും ഇടയിലുള്ള അന്തരാളജാതികളായും കണക്കാക്കുന്നു.
== ആചാരങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും ==
അമ്പലവാസികളിൽ മക്കത്തായികളും മരുമക്കത്തായികളും ഉണ്ട്
ഇവരെല്ലാം പൊതുവേ പന്ത്രണ്ട് പുലക്കാരാണ് വാര്യര് മാരാര് തുടങ്ങിയവർ ശിവദീക്ഷ എന്നൊരു ചടങ്ങ് നടത്തിയിരുന്നു വാര്യർ മുതലായവർ വിവാഹത്തിന് അയനിയൂണ് മുതലായവ നടത്താറുണ്ട്
== പ്രശസ്തരായ അമ്പലവാസികൾ==
* [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]]
* സാഹിത്യരത്നം കെ എസ് നീലകണ്ഠൻ ഉണ്ണി
* [[ദിവ്യ ഉണ്ണി]], അഭിനേത്രി
* [[കലാമണ്ഡലം തിരൂർ നമ്പീശൻ]]
* [[രമ്യ നമ്പീശൻ]], അഭിനേത്രി
* [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ]]
* [[പി.കെ. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ (സംഗീതജ്ഞൻ)|പി. കെ. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ]]
* [[പുന്നശ്ശേരി നീലകണ്ഠശർമ്മ]]
* [[അമ്മന്നൂർ പരമേശ്വര ചാക്യാർ]]
* [[മാണി മാധവ ചാക്യാർ]]
* [[പൈങ്കുളം രാമ ചാക്യാർ]]
* [[വൈക്കത്ത് പാച്ചു മൂസത്]]
* [[കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്]]
* [[ഉണ്ണായി വാര്യർ]]
* [[രാമപുരത്ത് വാര്യർ]]
* [[ഇക്കണ്ട വാര്യർ]]
* [[പി.എസ്. വാര്യർ|വൈദ്യരത്നം പി. എസ്. വാര്യർ]]
* [[മഞ്ജു വാര്യർ]]
* [[രാജശ്രീ വാര്യർ]]
* [[ജയരാജ് വാര്യർ]]
* [[ആറ്റൂർ കൃഷ്ണ പിഷാരടി]]
* [[പി. ആർ. പിഷാരടി]]
* [[കെ. പി. നാരായണപിഷാരടി]]
* [[മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി]] (അനുപുരത്ത് കൃഷ്ണൻകുട്ടി പിഷാരടി)
* [[രമേശ് പിഷാരടി]]
* [[ഷട്കാല ഗോവിന്ദ മാരാർ]]
* [[പി.സി.കുട്ടികൃഷ്ണ മാരാര്]]
* [[കെ ജി മാരാര്]]
* [[കെ. കരുണാകരൻ]]
* ശരത് മാരാർ
* മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി
* പാഴൂർ ദാമോദരമാരാർ, പ്രശസ്ത ക്ഷേത്രകലാചാര്യൻ
* വെട്ടിക്കവല കെ എൻ ശശികുമാർ
* [[തിരുവിഴ ജയശങ്കർ]]
* [[പെരുവനം കുട്ടൻമാരാര്]]
* [[മട്ടന്നൂർ ശങ്കരൻകുട്ടി മാരാര്]]
* [[ബാലഭാസ്കർ]]
* [[എം. ജി. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
* [[ബി. ശശികുമാർ]]
* [[ജസ്റ്റിസ് ബാലനാരായണ മാരാര്]]
* സുജാത
* അമ്പലപ്പുഴ സഹോദരങ്ങൾ
* പദ്മനാഭ മാരാർ
* [[ഞെരളത്ത് രാമപ്പൊതുവാൾ]]
* [[ആലിപ്പറമ്പ് ശിവരാമ പൊതുവാൾ]]
* [[ജി.ശങ്കരകുറുപ്പ്]]
* കെ. ചന്ദ്രശേഖരൻ
* [[പി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]]
* എൻ പി കുരുക്കൾ (സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി )
* പാറപ്പുറം നാരായണക്കുരുക്കൾ (നോവലിസ്റ്റ്)
* കരൂർ മഠത്തിൽ മാധവക്കുരുക്കൾ ( കഥകളി പ്രദീപിക യുടെ കർത്താവ് )
എന്നിവർ പ്രസിദ്ധരായ അമ്പലവാസികളാണ്.
==അവലംബം==
*[http://links.jstor.org/sici?sici=0307-3114(1926)56%3C83%3APR%3E2.0.CO%3B2-2 Journal of the Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland, Vol. 56, 1926 (1926), pp. 83-89]
*Travancore State Manual by V.Nagam Aiya
*Ente Smaranakal Volume 3 by Kanipayur Sankaran Namboodiripad. page 280
*People of India: Kerala (3 pts.) - Page 1111 by KS singh
*https://web.archive.org/web/20191221152907/http://lsgkerala.in/velurpanchayat/history/
== ബാഹ്യകണ്ണികൾ ==
*[http://www.warriers.org Variars Website]
*[http://www.pisharodysamajam.com Pisharody site]
[[Category:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മുന്നോക്ക സമുദായങ്ങളിലെ പിന്നോക്കക്കാരുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ട സമുദായങ്ങൾ]]
{{സർവ്വവിജ്ഞാനകോശം|അമ്പലവാസികൾ}}
rrc3wjygcqx4w0h9kdv4pdm02udg11b
4628917
4628912
2026-06-12T14:25:41Z
~2026-34428-90
219211
/* കുരുക്കൾ */
4628917
wikitext
text/x-wiki
{{ആധികാരികത}}
[[File:Ampalavasi Women Old Image.png|thumb|right|അമ്പലവാസി സ്ത്രീകൾ - ഒരു പഴയകാല ചിത്രം]]
കേരളത്തിലെ അമ്പലങ്ങൾ, കാവുകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികൾ ചെയ്ത് നിത്യവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്ന ഹൈന്ദവജാതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പൊതുസംജ്ഞയാണ് '''അമ്പലവാസികൾ'''. പൂജകൾ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മാലകെട്ട്, [[സോപാനസംഗീതം]], ക്ഷേത്രകലകൾ, ശംഖുവിളിക്കൽ, മേളവാദ്യങ്ങൾ, അടിച്ചുവാരൽ തുടങ്ങി അമ്പലത്തിലെ വിവിധതരം ജോലികളാണ് ഇവർ ചെയ്തു വന്നിരുന്നത്. പരമ്പരാഗതമായി ക്ഷേത്രസേവനങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന [[പുഷ്പകൻ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി), [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തീയാടി, തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി]] (പിലാപ്പള്ളി), [[തെയ്യമ്പാടി]] (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]], [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] തുടങ്ങിയ ജാതികളെല്ലാം ചേർന്ന ജനവിഭാഗമാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്. കേരളത്തിലെ സാംസ്കാരികമേഖലയിൽ അമ്പലവാസികൾക്ക് മുഖ്യസ്ഥാനമുണ്ട്.
മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങൾക്ക് സംവരണം നൽകുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള, മുന്നാക്കജാതികളുടെ പട്ടികയിൽ, അമ്പലവാസി സമുദായത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ത ജാതികളെ കേരളസർക്കാർ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{cite web|title=Kerala State Forward Communities|url=https://kscebcfc.kerala.gov.in/wp-content/uploads/2021/06/eogfiledownload-1-6-2.pdf|access-date=2025-01-05|archive-date=2024-09-14|archive-url=https://web.archive.org/web/20240914235700/https://kscebcfc.kerala.gov.in/wp-content/uploads/2021/06/eogfiledownload-1-6-2.pdf|url-status=dead}}</ref><ref>https://marunadanmalayalee.com/forward-cast-reservation-list-announced-237317</ref>
==പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം==
അമ്പലം, വാസി എന്ന രണ്ട് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായിരിക്കുന്നത്. അമ്പലങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികളായിരുന്നു അമ്പലവാസി സമുദായങ്ങളിലുള്ളവരുടെ നിത്യവൃത്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവരുടെ ഗൃഹങ്ങളും അമ്പലങ്ങളോടു ചേർന്നോ, അമ്പലങ്ങളിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെയല്ലാതെയോ ആയിരുന്നു. അമ്പലങ്ങളുടെ സമീപത്തു വസിക്കുന്നവർ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായി.
== അമ്പലവാസി ജാതികൾ ==
[[പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി]], [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി]], [[തെയ്യമ്പാടി]] (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]], [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]], മുതലായ ഒരുകൂട്ടം ജാതികൾ ചേർന്നാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
അമ്പലവാസികളിൽ ഉപനയന സംസ്കാരമുള്ളവർ (പൂണൂൽ ധരിക്കുന്നവർ) എന്നും പൂണൂലില്ലാത്തവരെന്നും രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.
[[പുഷ്പകൻ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി), [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തീയാടി, തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി,]] [[ദൈവമ്പാടി]] (തെയ്യമ്പാടി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]] എന്നിവരെ അമ്പലവാസി ബ്രാഹ്മണർ അഥവാ പൂണൂലുള്ള അമ്പലവാസികൾ എന്നും [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] എന്നിവരെ പൂണൂൽ ഇല്ലാത്ത അമ്പലവാസികൾ എന്നും വിഭജിക്കുന്നു. അമ്പലവാസികളിൽപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താണനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് നമ്പൂതിരിമാർ കണക്കാക്കുന്നത്. നമ്പ്യാർ, നമ്പിടി, അടികൾ എന്നീ കുലനാമങ്ങളുള്ളവരിൽത്തന്നെ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ട്.
പൂണൂലില്ലാത്ത [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] എന്നീ ജാതിക്കാരുടെ സ്ത്രീനാമം കിട്ടാൻ പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം ''-സ്യാർ'' എന്ന് ചേർത്താൽ മതി; വാര്യർ-വാരസ്യാർ, പിഷാരടി-പിഷാരസ്യാർ, മാരാർ-മാരസ്യാർ, പൊതുവാൾ-പൊതുവാളസ്യാർ, കുറുപ്പ്-കുറുപ്പസ്യാർ എന്നിങ്ങനെ. പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം, ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീ എന്ന അർഥഥിലുള്ള ''അജ്ജി'' എന്ന പ്രാകൃതഭാഷാശബ്ദത്തിന്റെ രൂപഭേദമായ -അച്ചി അഥവാ -അത്തി എന്നതും, ദ്രാവിഡഭാഷകളിലെ പൂജകബഹുവചനപ്രത്യയമായ ''-ആർ'' എന്നതും ചേർന്നാണ് ഈ രൂപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
===പുഷ്പകൻ (പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി) ===
അമ്പലങ്ങളിൽ പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കൽ, മാലകെട്ടൽ, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കൽ, വിളക്കൊരുക്കുൽ, എഴുന്നള്ളത്തിനു വിളക്കെടുക്കുൽ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ശംഖനാദം മുഴക്കൽ, എന്നിവയാണ് ഇക്കൂട്ടരുടെ കുലത്തൊഴിലുകൾ. പൂജാവിധികളും താന്ത്രികവിദ്യകളും അഭ്യസിക്കുമെങ്കിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മുഖ്യതന്ത്രിമാരാകാറില്ല. മുഖ്യതന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രം പൂജാകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. വേദാധികാരികളാണ്. വേദഗ്രന്ഥങ്ങളും സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്. പുരുഷന്മാർ ഉപനയനം, 108 ഗായത്രീജപം, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം, സമാവർത്തനം എന്നിവ ഉള്ളവരാണ്. അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഗോത്രസൂത്രാദികൾ പറഞ്ഞ് പേരിനോട് കൂടെ ശർമ്മൻ എന്ന് ചേർത്ത് അഭിവാദ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് ആദ്യത്തെ ആർത്തവകാലശുദ്ധിക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന സംസ്കാരം ഉണ്ട്.
പുരുഷന്മാരെ പുഷ്പകൻ എന്നും സ്ത്രീകളെ പുഷ്പകത്തി എന്നും പറയുന്നു. പുരുഷന്മാരെ അവരുടെ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർത്തു വിളിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളെ ആത്തേരമ്മ എന്നോ ആത്തോലമ്മ എന്നോ ചുരുക്കത്തിൽ ആത്തേമ്മ എന്നോ വിളിക്കുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നോ ശർമ്മ എന്നോ കുലപ്പേര് ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ ദേവി എന്നോ ചേർക്കുന്നു. അധ്യാപനവൃത്തിയുള്ള പുഷ്പകരുടെ വീടുകൾ മഠങ്ങൾ എന്നും അല്ലാത്തവരുടേത് വീട് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
തെക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും തിരുവട്ടാർ ആദികേശവക്ഷേത്രത്തിലും സവിശേഷാധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ കല്പിച്ചു കിട്ടിയിട്ടുള്ള പുഷ്പകഉണ്ണിമാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പി എന്നാണ് ചേർക്കുന്നത്. പുഷ്പക ഉണ്ണിമാരിൽ ഒരു വിഭാഗത്തെ പട്ടരുണ്ണി അഥവാ നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പട്ടർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉണ്ണിമാരാണിവർ. തമിഴ് പട്ടരിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാനാണ് നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. പട്ടരുണ്ണിമാരെ പ്രത്യേകജാതിയായും ചിലപ്പോൾ കണക്കാക്കാറുണ്ട്. ഇവരിൽത്തന്നെ [[ചേർത്തല]] (പഴയപേര്: കരപ്പുറം) ഭാഗത്തുള്ളവരെ കരപ്പുറം ഉണ്ണിമാർ എന്നും പറയാറുണ്ട്.
പുഷ്പകരിൽ ആത്രേയം, കശ്യപം, ഭരദ്വാജം, ഭാർഗവം, അഗസ്ത്യം, ഗൗതമം, വിശ്വാമിത്രം, വാസിഷ്ഠം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ഗോത്രക്കാരുണ്ട്. മൂത്തപുത്രൻ നിർബന്ധമായും സ്വജാതിയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അത് ഒന്നിലധികം ആകാമായിരുന്നു. എന്നാൽ, സ്വഗോത്രക്കാരുമായുള്ള വിവാഹം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. വധു സ്വജാതിയിൽ അന്യഗോത്രത്തിലുള്ളവൾ വേണം. വിവാഹശേഷം വധു ഭർത്താവിന്റെ ഗോത്രക്കാരിയായി മാറുന്നു. ഇളയസഹോദരങ്ങൾ സ്വജാതിയിൽനിന്ന് വിവാഹം കഴിക്കുകയോ നായർ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധം ചെയ്യുകയോ (അനുലോമവിവാഹം) ആയിരുന്നു പതിവ്. കുരുക്കൾ, നമ്പീശൻ എന്നീ സമാനജാതിക്കാരുമായും വൈവാഹികബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകളുമായുള്ള വൈവാഹികബന്ധങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അച്ഛന്റെ ജാതിയിലും അന്യജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അമ്മയുടെ ജാതിയിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പുഷ്പകസ്ത്രീകൾക്ക് സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു. വിവാഹമോചനം അനുവദിച്ചിരുന്നു. പിതൃദായക്രമം അഥവാ മക്കത്തായം പിൻതുടരുന്നു. ഇവരുടെ പുല-ബാലായ്മ ചടങ്ങുകൾ പതിനൊന്ന് ദിവസം നീണ്ടു നില്ക്കുന്നതാണ്.
പുഷ്പകർക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തന്ത്രിയാകാനുള്ള അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. വേദപഠനത്തിനും പൂജയ്ക്കും മാത്രമേ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഉണ്ണിമാർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നത് തന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രമായിരുന്നു. പണ്ടുകാലത്ത് നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഇടയിൽ പെൺകുട്ടി ഋതുമതിയാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ വേളികഴിച്ചിരിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പെൺകുട്ടികൾ ഋതുമതികളായതിനു ശേഷം മാത്രമേ പുഷ്പകരുടെ ഇടയിൽ പണ്ടുകാലത്തും വിവാഹം നടന്നിരുന്നുള്ളൂ. നമ്പൂതിരിമാർ സാധാരണയായി ബ്രാഹ്മണർക്കു മാത്രമേ അധ്യാപനം ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ പുഷ്പകർ അവരുടെ മഠങ്ങളിൽ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവർക്കും ഇല്ലാത്തവർക്കും അക്ഷരാഭ്യാസവും വിദ്യാഭ്യാസവും നൽകിയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളുള്ളതിനാൽ നമ്പൂതിരിമാർ പുഷ്പകരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താഴ്ന്നനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്.
===നമ്പീശൻ===
പുഷ്പകഉണ്ണികളെപ്പോലെ പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കുക, മാലകെട്ടുക, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് കുലത്തൊഴിൽ. എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല. ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്. മക്കത്തായക്കാരായ സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു. ഷോഡശസംക്സാരം പാലിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്പീശസ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പീശൻ എന്നു ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് ചേർത്തിരുന്നു. ഇപ്പോൾ സ്ത്രീകളും നമ്പീശൻ എന്നുതന്നെ ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു പാട്ടുപാടി ദേവനെ സേവിക്കുക എന്നൊരു വിശേഷപ്രവൃത്തി കൂടിയുണ്ട്. ഇവർ പാടുന്ന പാട്ടുകളാണ് '[[ബ്രാഹ്മണിപ്പാട്ടുകൾ]]'. ഇവർ ആചാരക്രമങ്ങളിലും മറ്റും പുഷ്പകരോട് സമാനരാണ്; പേരിൽ ഭേദമുണ്ടെങ്കിലും. വീട് പുഷ്പകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാ നമ്പീശന്മാരും മക്കത്തായദായക്രമത്തിലേക്ക് മാറിയിട്ടുണ്ട്. നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാമം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള ചില നമ്പീശകുടുംബങ്ങളും മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്.
===തീയാട്ടുണ്ണി===
തീയാടികൾ, തിയ്യാടികൾ എന്നുമൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ഇവർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാവുകളിലും തീയാട്ടും കളമെഴുതിപ്പാട്ടും നടത്തുന്നു. മക്കത്തായക്കാരാണ്. ഷോഡശസംക്സാരം പാലിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഇവർക്കുണ്ട്. പാരമ്പര്യകലാരൂപമായ ഭദ്രകാളിതീയ്യാട്ട് അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു.{{തെളിവ്}} ഈ ജാതിയിലുള്ള ആളുകളെ തീയാടി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ അന്തർജനം എന്നോ ചേർക്കുന്നു. ഇവരുടെ വീടുകൾ മഠം എന്നോ ഇല്ലം എന്നോ അറിയപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമാലയുടെ കർത്താവായ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തീയാട്ടുണ്ണി ആയിരുന്നു.
===കുരുക്കൾ===
കുരുക്കൾ (ഗുരുക്കൾ) കേരളത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് കൂടുതലായുള്ളവരാണ്. പൂണൂൽധാരികളൂം അല്ലാത്തവരും. തമിഴ് പാരമ്പര്യമുള്ളവരായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നുണ്ട്. ശൈവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഉണ്ട്. പുരുഷന്മാരെ കുരുക്കൾ എന്നും സ്ത്രീകളെ കുരുക്കത്തി എന്നും പറയുന്നു. ഗുരു എന്ന വാക്കിന്റെ പൂജകബഹുവചനരൂപമായി തമിഴിൽ ഉപയോഗിച്ച കുരുക്കൾ എന്ന പേര് കേരളക്കരയിലും പ്രചരിച്ചു എന്നാണ് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്. തിരുവിതാംകൂറിലെ കുരുക്കന്മാരിൽത്തന്നെ "പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ", "കോലിയക്കുരുക്കൾ", "തമിഴ്നാട്ടുക്കുരുക്കൾ" എന്നിങ്ങനെ അവാന്തരവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇവരെ ചിലമ്പാണ്ടികൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരിലെ ഒരു താണവിഭാഗമാണ് ചിലമ്പാണ്ടികൾ. സ്ത്രീകളെ നാച്ചിയാർ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് എന്നഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുണ്ട്.
പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവനങ്ങൾക്കായി പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ ചിലകുടുംബങ്ങളെ തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നുവെന്നും ഇങ്ങനെ തമിഴ് മേഖലയിൽ നിന്ന് തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളും അവരുടെ പിന്മുറക്കാരുമാണ് ഇന്നത്തെ അമ്പലവാസി കുരുക്കന്മാർ എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ വെള്ളാളക്കോവിലുകളിലെ പൂജാരിമാരായിരുന്നു ഇവർ എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളിൽ പത്തു കുടുംബക്കാരെ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉണ്ണിമാരോടും വാര്യന്മാരോടുമൊപ്പം ചേർന്ന്, കഴകവൃത്തികളായ ദീപാലങ്കാരം, മാലകെട്ട് തുടങ്ങിയവ പരിശീലിക്കുന്നതിനും മറ്റു ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്നതിനുമായി കൂപക്കരപ്പോറ്റി നിയോഗിച്ചു. മറ്റു പത്തു കുടുംബക്കാരെ രാജകൊട്ടാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ സേവകരായും നിയോഗിച്ചു. പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ നിയോഗിക്കപ്പട്ടവർ ക്രമേണ അവിടെ പ്രാമുഖ്യം നേടിയെടുത്തു.
കൂപക്കരപോറ്റിമാരുടെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ് ഇവർ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. (തിരുവനനന്തപുരം കോട്ടയ്ക്കകത്ത് ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് കൈലാസേശ്വരക്ഷേത്രത്തോടു ചേർന്നുള്ള കൂപക്കരമഠത്തിലെ പോറ്റിമാരാണ് കൂപക്കര പോറ്റിമാർ. ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണസമിതിയായ എട്ടരയോഗത്തിലെ പ്രധാനികളായിരുന്നു കൂപക്കര പോറ്റിമാർ). കൂപക്കരപ്പോറ്റിയാണ് കേരളത്തിലെ മറ്റ് അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരുടേതിനു തുല്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ഇവർക്ക് നൽകിയത്. എങ്കിലും മലയാളബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നും പല ആചാരങ്ങളിലും ഇവർ വ്യത്യസ്തരാണ്. തമിഴ് ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് പുംസവനത്തിനു പകരം ''പുളികുടി'' എന്ന ചടങ്ങും സീമന്തോന്നയനത്തിനു പകരം ''വളകാപ്പ്'' എന്ന ചടങ്ങുമാണ് കുരുക്കന്മാർ നടത്തുന്നത്. കുരുക്കന്മാരുടെ പൂണൂൽക്കല്യാണം, വിവാഹം തുടങ്ങിയ മറ്റു പല ഗാർഹികസംസ്കാരങ്ങളിലും മരണാനന്തരസംസ്കാരങ്ങളിലും തമിഴ്നാട്ടുശൈലിയുടെ വലിയ സ്വാധീനം കാണാം.
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉമയമ്മറാണിയുടെ കാലം വരെ ഇവർക്ക് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. കുരുക്കന്മാർ ക്ഷേത്രത്തിനകത്തും പുറത്തും അധികാരങ്ങൾ കയ്യാളാൻ ശ്രമിക്കുകയും എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതിൽ രാജാവ് അസംതൃപ്തനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവസംബന്ധമായ സന്ദേശം തരണനല്ലൂർ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് എത്തിക്കാൻ കുരുക്കളിൽ ഒരാളെ കൂപക്കര പോറ്റി വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ കുരുക്കൾ അതിൽ വീഴ്ചവരുത്തുകയും തരണനെല്ലൂർ നമ്പൂതിരിക്ക് പരാതിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ പ്രകോപിതനായ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവകവൃത്തികളിൽനിന്ന് കുരുക്കന്മാരെ ഒന്നടങ്കം പുറത്താക്കി. കൊല്ലവർഷം 907 (CE: 1732) കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ പുറത്താക്കൽ നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരിൽ ചില കുടുംബങ്ങൾ തിരുവനന്തപുരത്തു തന്നെ കോട്ടയ്ക്കകത്തുള്ള മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു നിന്നു ഇവയിൽ തേവാരക്ഷേത്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങളിലുള്ളവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു. രാജാവിന്റെ അപ്രീതിക്കു പാത്രമായ കുരുക്കൾക്കുടുംബങ്ങളെല്ലാം തന്നെ നഗരത്തിൽ നിന്നു മാറി, തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ വടക്കു ഭാഗങ്ങളിലും കൊല്ലത്തും കൊല്ലത്തിനു വടക്ക്, ചവറ, പന്മന, തേവലക്കര എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും മാറി താമസമാക്കി. അവരെ കോലിയക്കുരുക്കൾ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു. അടുത്തകാലംവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ കോലിയക്കുരുക്കളെ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടിയിരുന്നില്ല. തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ തെക്ക്, പാറശ്ശാല, കുളച്ചൽ, മണ്ടക്കാട് ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന കുരുക്കന്മാർ ഈ രണ്ടു കൂട്ടരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തരായ "തമിഴ്നാട്ടുക്കുരുക്കൾ" ആണ്.
====അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത കുരുക്കൾ====
കുരുക്കൾ അഥവാ ഗുരുക്കൾ എന്ന വിളിപ്പേര് കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലും വിവിധജാതികൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പാരമ്പര്യമായി പപ്പടനിർമാണം കുലത്തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ച, "കുരുക്കൾ" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ജാതി മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്. ഇവർ ഇപ്പോൾ സാമാന്യമായി വീരശൈവർ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. പണ്ടാരക്കുരുക്കൾ എന്നാണ് ഇവർ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കളെ ബ്രാഹ്മണരായും പണ്ടാരക്കുരുക്കളെ വൈശ്യരായുമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
കേരളസർക്കാർ "കുരുക്കൾ" എന്ന ജാതിയെ അമ്പലവാസിക്കുരുക്കൾ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ "''മുന്നാക്കസമുദായം''" എന്ന ഗണത്തിൽ പെടുത്തി 2021ൽ മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ പിന്നീട് പണ്ടാരക്കുരുക്കളുടെ നിവേദനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ "കുരുക്കൾ" എന്ന ജാതിയെ പപ്പടച്ചെട്ടി, പപ്പടച്ചെട്ടിയാർ തുടങ്ങിയ ജാതികൾക്കൊപ്പം വീരശൈവസമുദായത്തിന്റെ അവാന്തരസമുദായമായി "''മറ്റു പിന്നാക്ക സമുദായങ്ങൾ''" എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി 2022-ൽ കേരളസർക്കാരിന്റെ പിന്നാക്ക വിഭാഗ വികസന വകുപ്പ് ഉത്തരവിറക്കി.
അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കന്മാരും പണ്ടാരക്കുരുക്കളും വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും രണ്ടുകൂട്ടരും ശൈവപാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നവരും [[വെള്ളാളർ|വെള്ളാളരുമായി]] ബന്ധമുള്ളവരുമാണെന്നുള്ള സാമ്യവുമുണ്ട്. ഇവരെക്കൂടാതെ വടക്കൻ കേരളത്തിൽ കളരി നടത്തിയിരുന്ന പല സമുദായക്കാരും കുരുക്കൾ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
===നമ്പിടി===
ജന്മികളും നാടുവാഴികളുമായിരുന്നു നമ്പിടിമാർ. അതിനാൽത്തന്നെ കുലത്തൊഴിൽ എന്നു പറയാൻ ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതിനാലും നമ്പൂതിരിമാരിൽനിന്ന് വേറിട്ടു വന്നവർ എന്നതിനാലും അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇവരെ ക്ഷത്രിയരായി കണക്കാക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. നമ്പടി എന്നും എഴുതാറുണ്ട്. നമ്പിടി സ്ത്രീകളെ മാണ്ടാൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ആചാരപരമായി നമ്പൂതിരിമാരുടെ അതേ ആചാരങ്ങളാണ് ഇവരുടേത്. എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല. ക്ഷേത്രമണ്ഡപത്തിൽ കയറാനോ മണിയടിച്ചു തൊഴുന്നതിനോ അധികാരമില്ല. മന, മഠം എന്നാണ് ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളെ പറയാറ് പതിവ്. പുല പത്തു ദിവസവും പതിനൊന്നിനു പിണ്ഡവും ആചരിച്ചുവരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞ് പതിമൂന്നിനേ ശുദ്ധമാകൂ. ജനസംഖ്യയിൽ ഏറെ പരിമിതമായ നമ്പിടി സമുദായക്കാർ പൊതുവേ തൃശൂർ, പാലക്കാട് ജില്ലകളിലാണു താമസമാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ദായക്രമം നോക്കിയാൽ ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്.
നമ്പിടിമാരിൽ പൂണൂലുള്ളവരും പൂണൂലില്ലാത്തവരും ഉണ്ട്. പൂണൂലുള്ള നമ്പിടിമാർക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ പൗരോഹിത്യമാണ്. കർമങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾ വസ്ത്രം ഞൊറിഞ്ഞുടുക്കുകയും മറ്റവസരങ്ങളിൽ ചുറ്റിയുടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പൂണൂലില്ലാത്ത നമ്പിടിമാർക്ക് ഇളയതാണ് പുരോഹിതൻ. നമ്പിടിമാരോട് സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്ന ജാതിയാണ് ചെങ്ങഴി നമ്പി അഥവാ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ.
===പൂപ്പള്ളി===
പൂണൂൽ ധാരികൾ. ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി. മാലകെട്ട് കുലത്തൊഴിൽ. തിരുവിതാംകൂറിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
===പ്ലാപ്പള്ളി===
പ്ലാപ്പള്ളി അഥവാ പിലാപ്പള്ളി. പൂണൂൽ ധാരികൾ. ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി.
===തെയ്യമ്പാടി===
തെയ്യമ്പാടികൾ എന്നാണ് സാമാന്യമായി അറിയപ്പടുന്നതെങ്കിലും ദൈവമ്പാടി എന്നും ബ്രാഹ്മണി എന്നും അറിയപ്പെടാറുണ്ട്. തെയ്യമ്പാടികൾ അമ്പലങ്ങളിൽ തെയ്യമ്പാട്ട് എന്ന കളമെഴുത്തുപാട്ട് നടത്തുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗത്താണ് തെയ്യമ്പാടികൾ കൂടുതലായുള്ളത്. പുരുഷന്മാർ നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. [[നമ്പ്യാർ (അമ്പലവാസി)|നമ്പ്യാന്മാരിലെ]] ഒരു വിഭാഗമായും ഇവരെ ചിലർ കണക്കാക്കാറുണ്ടെങ്കിലും തെയ്യമ്പാടികൾ വ്യത്യസ്ത ജാതിയാണ്. വടക്ക് മലബാർ ഭാഗത്തുള്ള തെയ്യമ്പാടികളെ തെക്കു തിരുവിതാംകൂറ്, കൊച്ചി ഭാഗങ്ങളിലുള്ള തിയ്യാടി നമ്പ്യാർ, തിയ്യാട്ടുണ്ണി എന്നീ ജാതികളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയും.
===മൂത്തത്===
മൂത്തതിനെ 'മൂസ്സത്' എന്നും പറഞ്ഞുവരുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തിടമ്പെഴുന്നള്ളിക്കുന്നതിനും ശ്രീകോവിൽ കഴുകി വൃത്തിയാക്കുന്നതിനും അധികാരമുള്ളവരാണിവർ. ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ മനയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു. ദായക്രമം മക്കത്തായം; പൂണൂലുണ്ട്. നമ്പൂതിരിമാരിലെ പാരമ്പര്യവൈദ്യന്മാരായ മൂസ്സുമായി പേരിൽ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും ബന്ധങ്ങളൊന്നുമില്ല.
===ഇളയത്===
ഇളയത് എന്നത് ഉച്ചാരണത്തിലും എഴുത്തിലും എളയത് എന്നും കാണുന്നു. നായന്മാരുടെ ശ്രാദ്ധാദികർമങ്ങളിൽ പൗരോഹിത്യവും നായന്മാരുടെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പൂജയുമാണ് ഇവരുടെ കുലവൃത്തി. ഇളയതു ജാതിയിൽപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ ഇളയോരമ്മ, ഇളോരമ്മ, ഇളോർമ, എളോർമ, ഇളയമ്മ, കുഞ്ഞമ്മ എന്നെല്ലാം പറയുന്നു. ഇളയത് ജാതിയിലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ത്രീകളെ അകത്തുള്ളവർ എന്നാണ് പറയാറ്. ഇളയതിന്റെ വീട് ഇല്ലം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇളയതുമാർ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ നമ്പൂതിരിമാർ ഇളയതുമാരെ തങ്ങളെക്കാൾ കുറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുകയും ന്യൂനജാതി, പതിതജാതി എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇളയതുമാർ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഈ തരംതിരിവിനെ അവഗണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇളയതുമാരിൽത്തന്നെ ഒന്നാം പരിഷ, രണ്ടാം പരിഷ എന്നീ തരംതിരിവുണ്ടായിരുന്നു. ഉയർന്ന നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന ഒന്നാം പരിഷക്കാർ താണ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ താണവിഭാഗമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ഒന്നാം പരിഷക്കാർ രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ വിവാഹം ചെയ്യുകയോ രണ്ടാം പരിഷക്കാർക്കൊപ്പം ഭോജനം ചെയ്യുകയോ പതിവില്ലായിരുന്നു.
ഇളയതുമാർ പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്ന ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മദ്യം നേദിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ഇവർ സസ്യാഹാരികളും മദ്യം പൂർണമായും വർജിക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു. പുണ്യാഹകർമങ്ങൾക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സേവനം ആവശ്യപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഈശ്വരസേവ, സർപ്പബലി എന്നിവയ്ക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സഹായം തേടിയിരുന്നു. വിധവകൾ മുണ്ഡനം ചെയ്യുന്ന പതിവ് ഇല്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ വിവാഹാഭരണങ്ങൾ ചിതയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. മൂന്നു നേരം ഗായത്രീജപം ഉണ്ട്. ഗായത്രീജപം 24 ആണ്. ഇളയതുമാർ യജുർവേദികളാണ്. മൂത്തതുമാരെക്കാൾ ബ്രാഹ്മണാചാരങ്ങൾ താരതമ്യേന കൂടുതലുള്ളത് ഇളയതുമാർക്കാണ്.
===ചാക്യാർ===
പഴയ എഴുത്തിൽ ചാക്കിയാർ. സ്ത്രീകൾ ഇല്ലോടിയമ്മ അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലോട്ടമ്മ. തനി കേളീയവും മുൻപ് അമ്പലങ്ങളിൽ വച്ചുമാത്രം പ്രത്യേകാവസരങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചിരുന്നതും ആയ കൂത്ത്, കൂടിയാട്ടം എന്നീ പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നവർ. പൂണൂലുണ്ട്;{{തെളിവ്}} മരുമക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം. ബുദ്ധന്മാരിൽ നിന്ന് വന്നവർ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിലെ ശാക്യ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ചാക്യാർ എന്ന പേരു വന്നത് എന്നു കരുതപ്പെ|ടുന്നു. ആചാരങ്ങളിൽ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തോട് അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവരും ആകുന്നു.
===നമ്പ്യാർ===
====മിഴാവു നമ്പ്യാർ====
പഴയ എഴുത്തിൽ നമ്പിയാർ. സ്ത്രീകൾ നങ്ങിയാർ അല്ലെങ്കിൽ നങ്ങ്യാർ. ചാക്യാർകൂത്തിൽ മിഴാവു കൊട്ടുകയാണു പ്രവൃത്തി. മരുമക്കത്തായക്കാരാണ് ഇവർ. സ്ത്രീകൾ സ്വജാതിക്കാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും വിവാഹം കഴിച്ചുവരുന്നു.{{തെളിവ്}} പൂണൂൽ ഇല്ല. പുഷ്പകന്മാരിൽ ചിലരെ നമ്പിയാരെന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്. അവർക്കു പൂണൂലുണ്ടായിരിക്കും.
====ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ (ചെങ്ങഴി നമ്പി)====
കേരളത്തിലെ [[തൃശ്ശൂർ|തൃശൂർ]] ജില്ലയിൽപെട്ട [[തലപ്പിള്ളി താലൂക്ക്|തലപ്പിള്ളി]] കുന്നംകുളം, തൃശൂർ,താലൂക്കുകളിലെ [[ചെങ്ങഴിനാട്]] [[ചെങ്ങാലിക്കോടൻ|(ചെങ്ങഴിക്കോട്]] ) പ്രദേശം കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഒരു ചെറുസമുദായമാണ് ചെങ്ങഴിനമ്പി എന്ന [[ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാന്മാർ|ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ]]. നാല് താവഴിയും കൂടെ ആകെ എഴുനൂറിൽ താഴെ മാതമാണ് ജനസംഖ്യ. ചെറുസമുദായം എന്നതിന് പകരം ഒരു വലിയ കുടുംബം എന്ന് പറയുന്നതാണ് ഉത്തമം എന്തെന്നാൽ ഇവർ പരസ്പരം ശേഷക്കാരൊ അല്ലങ്കിൽ ബന്ധുക്കളോ ആണ്.മഠം എന്നാണ് ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളെ പറയാറ് പതിവ്. ശുകപുരം [[ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ|ആഴ്വാഞ്ചേരിതമ്പ്രാക്കളുടെ]] വംശത്തിൽപ്പെട്ടവർ ആണെന്നും, [[പന്നിയൂർ വരാഹമൂർത്തി ക്ഷേത്രം|പന്നിയൂർ]] [[ശുകപുരം|,ശുകപുരം]] ഗ്രമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വഴക്കിൽ ഇടപെട്ട് ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തതിനാൽ ആഭിജാത്യത്തിൽ ന്യൂനത സംഭവിച്ച കുലുക്കല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു തമ്പ്രാക്കളുടെ പിൻമുറക്കാർ ആണെന്നുമുള്ള ഐതിഹ്യം ഇവർക്കുണ്ട്. കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇതിനു സമാനമായ ചില വിവരണങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും. AD 1505 ലെ [[മാമാങ്കം|മാമാങ്കചരിത്രത്തിലെ]] ഏടുകളിൽ ഒന്നായ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ പാട്ടിൻ്റെ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ [[പന്നിയൂർ]], [[ശുകപുരം]] കൂറുകളിലെ വഴക്കിനെ പറ്റിയും ''പന്നിയൂരെ വെള്ളം ഞാൻ പണ്ടേ കുടിക്കില്ല'' എന്നുമുള്ള പരാമർശ്ശവും ഈ ഐതിഹ്യത്തിന് ചരിത്രത്തിൻ്റെ ബലം നൽകുന്നു.
ഷോഡശസംസ്കാരത്തോടുകൂടിയ ഇവർ നാല് താവഴിയാണ്. [[ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാന്മാർ|ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ]]<nowiki/>ക്ക് [[ചെങ്ങഴിനാട്]] നാടുവാഴി (യാഗാധികാരി) എന്നീ പദവി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ അമ്പലവാസികളെപ്പോലെ പ്രവർത്തികൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്ക് ബ്രഹ്മക്ഷത്രിയ (വാൾനമ്പി,അയിനിക്കൂർ[[നമ്പിടി]], നമ്പ്യാതിരി) സമുദായാചാരങ്ങളുമായി ചില സാമ്യതകളുണ്ട്. എന്നാൽ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യൻമാർക്ക് നമ്പൂതിരി വിധിപ്രകാരം ഉള്ള ഋഗ്വേദിയ ആശ്വലായന (പകഴിയം) ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ക്രിയാസ്ഥാനത്തിന് നമ്പൂതിരിമാരുമാണ്. മൂത്തതാഴി തെക്കേപ്പാട്ട് നമ്പിമാർക്ക് [[ചെങ്ങഴിക്കോടൻ|ചെങ്ങഴിക്കോട്]] യാഗാധികാരി, [[നാടുവാഴിത്തം|നാടുവാഴി]] എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളുമുണ്ട്. മൂത്ത താവഴിക്ക്ഇവർക്ക് പൂർണ്ണ ചൗളത്തോട് കൂടിയ ആചരങ്ങളാണ് . യാഗാധികാരിയുടെ പ്രവൃത്തി നാടുരാജാവിൻ്റെ പ്രതിനിധിയായി നാട്ടിൽ സോമയാഗം ചെയ്യുന്ന നമ്പൂതിരിമാർക്ക് സോമലത, കരിങ്ങാലിക്കാതൽ, കൃഷ്ണാജിനം (കൃഷ്ണമൃഗത്തിന്റെ ചർമം) മുതലായവ കൊടുക്കലാണ്. ഇവ കൊടുക്കുന്ന സമയത്ത് ഇദ്ദേഹത്തെ കൂർമ്മാസനത്തിൽ ഇരുത്തി ചില ക്രിയകൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. അതിനു നൂറ്റൻപതു പണം യാഗാധികാരിക്കു ദക്ഷിണയായി കിട്ടുന്നു. അവരോധം കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രാഹ്മണരെപ്പോലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി നമസ്കരിക്കുകയും ക്ഷേത്രമണി അടിച്ചു തൊഴുകയും ചെയ്യാം. കടുബത്തിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങൾക്ക് പന്തിഭോജനംഅനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഓത്തില്ല. അഗ്നിബീജാക്ഷരം ജപിച്ചു കൊടുക്കുന്ന മെതിയടി യാഗാധികാരി എപ്പോഴും ധരിക്കണമെന്നു നിർബ്ബന്ധമുണ്ട്. മറ്റ് മൂന്ന് താവഴികളായ വടക്കേപ്പാട്ട് , മേലപ്പാട്ട് , കീഴേപ്പാട്ട് എന്നിവർക്ക്അവർക്ക് യോഗാധികാരി അധവാ ([[ഊരാളൻ]]) മൂപ്പിൽ എന്നീ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇവർക്ക് സഹചൗളത്തോട് കൂടിയ ആചരങ്ങളാണ് . ഇവരുടെ പൌരോഹിത്യം കാലടി, മുത്തമന എന്നീ രണ്ട് നമ്പൂതിരിമനക്കാർക്കാണ്.
പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന തിരണ്ടുകല്യാണാഘോഷമുണ്ട്. വിവാഹം അഗ്നിസാക്ഷിയായിട്ടുള്ള വേളിയാണ് മറ്റ് അനുബന്ധ ആചാരങ്ങളായ ആയനി ഊണ്; എണ്ണ തേച്ച് കുളിച്ച് പിറന്നാൾ പോലെ ഊണ് കഴിക്കുക. വധുവിൻറെ ഗ്രഹത്തിൽ എല്ലാവരുംകൂടി "മംഗലയാതിര" പാടി വധുവിന്റെ ബാധാമാലിന്യങ്ങളെ നീക്കി ഉഴിയാനുള്ള ആയിരം തിരി തെറുക്കൽ, കുടിവെപ്പ് മുതലായവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് കുലത്തൊഴിലൊന്നുമില്ല. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവർക്ക് അന്തർജനങ്ങളെപ്പോലെ പുതപ്പും മറക്കുടയും മറ്റും വേണമായിരുന്നു. വേളികഴിച്ചയാൾ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, വിധവാവിവാഹം സ്വജാതിയിലോ നമ്പൂതിരിജാതിയിൽ പെട്ടവരൊയൊ നടത്താൻ അനുവദിച്ചിരുന്നു. നാടുവാഴി ആയതിനാൽ ചെങ്ങഴിനമ്പിയെ നമ്പ്യാർ എന്ന് ബഹുമാന സൂചകമായി വിളിക്കുന്നു എന്നതല്ലാതെ, അന്തരാളജാതി നമ്പ്യാർ, നായരുനമ്പ്യാർ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളുമായി സമാനതകൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല.
====തിയ്യാടി നമ്പ്യാർ====
നമ്പ്യാരിൽ ഒരു കൂട്ടരാണ് തിയ്യാടി നമ്പിയാർ. കേരളോൽപ്പത്തിയിൽ ഇവരെ തിയാട്ട് നമ്പി എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ച് കണ്ടിട്ടുള്ളത് സ്ത്രീകളെ മരുമകളമ്മ എന്നാണ് വിളിക്കാറ് .വിവിധവർണങ്ങളിലുള്ള ചില നാടൻ ചൂർണങ്ങൾകൊണ്ട് അയ്യപ്പന്റെ രൂപം വരച്ചു വാദ്യമേളങ്ങളോടും പൂജാദിചടങ്ങുകളോടും കൂടി നടത്താറുള്ള [[തിയ്യാട്ട്]] എന്ന വഴിപാടിന്റെ നിർവഹണമാണ് ഇവരുടെ കുലത്തൊഴിൽ. ചിത്രരചന കൊട്ട് പാട്ട് കൂത്ത് നൃതം തുടങ്ങി കലയുടെ സമസ്ഥ മേഘലയും ഈ പാരമ്പര്യ അനുഷ്ടാന കലയായിൽ കാണാൻ കഴിയും. പഴയ കണക്കു പ്രകാരം പാരമ്പര്യമായി അകെ 8 കുടംബങ്ങൾ മാത്രമാണ് അയ്യപ്പൻ തീയാട്ടിന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് . ഇവർ മക്കത്തായമാണ് പൂണൂൽക്കാരുമാണ്. [[തീയാട്ടുണ്ണി|തീയ്യാട്ടുണ്ണികൾ]] എന്നപോലെ ഇവരെയും തിയ്യാടികൾ എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്.
====അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത നമ്പ്യാന്മാർ====
അമ്പലവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത നമ്പിയാന്മാരുണ്ട്. നായരുനമ്പ്യാന്മാർ അതിൽപ്പെടുന്നു. അവരെ അമ്പലവാസികൾ എന്ന് കൂട്ടാറില്ല. അമ്പലവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവരുടെ സ്ത്രീകളെ നങ്ങിയാരെന്നു വിളിക്കാറില്ല. നായരുനമ്പ്യാന്മാരിൽ വളരെ സ്ഥാനികളുണ്ട്. അവരിൽ പല കുടുംബങ്ങളിലെയും സ്ത്രീകൾ പല പേരുകളിലായി അറിയപ്പെടുന്നു. 'അപ്പിശ്ശി', 'കുഞ്ഞമ്മ', 'കുട്ടിയമ്മ' എന്നിവ അത്തരം ചില പേരുകളാണ്.{{തെളിവ്}}
===അടികൾ===
ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളായ കാവുകളിൽ അർച്ചനയാണ് ഇവരുടെ പ്രവൃത്തി. സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ. മക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം. ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണർ വിവാഹം ചെയ്യാറുണ്ട്. ദാരികവധം കഴിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഭദ്രകാളിയുടെ കോപാഗ്നിയെ കെടുത്തുന്നതിന് ഇളനീരിന്റെ മൂടുവെട്ടി ആടിയഭിഷേചിച്ചതിനു 'പാതിത്യം' കല്പിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണരുടെ വംശപരമ്പരയാണ് ഇവർ എന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
എന്നാൽ മുൻപറഞ്ഞ പ്രവൃത്തി ഇല്ലാതെ ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്. അവർക്കു പൂണൂൽ ഇല്ല. പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകളെ അടിസ്യാർ എന്ന് പറയുന്നു.
===പിടാരർ===
ശാക്തേയരാണ്. ശാക്തേയമായ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. മദ്യവും മാംസവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ശാക്തേയപൂജനടത്തുന്ന ഇവർക്ക് മദ്യമാംസാദികൾ ഭക്ഷണത്തിനും നിഷിദ്ധമല്ല. ഷോഡശസംസ്കാരക്രിയകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ഇവർക്ക് പുലവാലായ്മകൾ പതിനൊന്നു ദിവസമാണ്. പൂജാദികർമങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും തന്ത്രിസ്ഥാനം ഇല്ല. ഉത്സവങ്ങളിൽ തിടമ്പെഴുന്നള്ളത്തിനൊപ്പം വാൾ പിടിച്ച് അകമ്പടി സേവിക്കുന്നത് ഇവരുടെ ചുമതലയാണ്. കൊയിലാണ്ടിയിലെ പിഷാരിക്കാവിൽ പൂജനടത്തുന്നത് പിടാരന്മാർ (പിഷാരകന്മാർ) ആണ്. [[മാടായിക്കാവ്|മാടായിക്കാവിലും]] പിടാരന്മാരാണ് പൂജാരികൾ. കളരിവാതുക്കൽ, തിരുവർകാട്ടുകാവ്, നീലേശ്വരം മന്നമ്പുറത്തികാവ്, കടത്തനാട് ശ്രീപോർക്കലിക്കാവ്, ഇരിക്കൂർക്കാവ് എന്നിവിടങ്ങളിലും പിടാരന്മാരാണ് പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.
===വാര്യർ===
വാരിയർ എന്ന് പഴയ എഴുത്തിൽ. സ്ത്രീകൾ വാരസ്യാർ . ക്ഷേത്രകണക്കുകൾ നോക്കുന്നവരും ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടമാണ് പുരുഷന്മാരുടെ ജോലി. അടിച്ചുതളി, മാലകെട്ട് എന്നിവയാണ് സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ. ബലിക്കു യോഗ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിനാൽ ബാലേയ- എന്ന സംസ്കൃതശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് വാര്യ- എന്ന പദം നിഷ്പാദിപ്പിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. പൂണൂൽ ഇല്ല. വേദാധികാരം ഇല്ല. മരുമക്കത്തായികളും ന്യൂനപക്ഷം മക്കത്തായികളും ഉണ്ട്. {{തെളിവ്}} വാര്യരുടെ വീട് വാര്യം അല്ലെങ്കിൽ വാര്യത്ത് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീകളെ വാരസ്യാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ശൈവരാണ്. തിരുവിതാംകൂറിലെ വാര്യന്മാർ ഓണാട്ടുകര, വേണാട്ടുകര, ഇളയേടത്തുനാട്, തെക്കുംകൂർ എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗം ഉണ്ട്. സംസ്കൃതം, ജ്യോതിഷം തുടങ്ങിയവയിലെ പണ്ഡിതർ എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തരാണ് ഈ സമൂഹം.
===പിഷാരടി===
സ്ത്രീകൾ പിഷാരസ്യാർ . പ്രവൃത്തിയിലും ദായക്രമത്തിലും എല്ലാം വാരിയന്മാരെപ്പോലെയാണ് ഇവരും. എന്നാൽ പിഷാരോടിമാർക്കിടയിൽ മരണം കഴിഞ്ഞുള്ള ശേഷക്രിയയിൽ പിണ്ഡമില്ല; ആരാധനയേയുള്ളു. മരിച്ചയാളുടെ ആത്മാവിനെ വിഷ്ണുവിങ്കൽ സമർപ്പിക്കുന്നു എന്നത്രെ ഇതിന്റെ സങ്കല്പം. പിഷാരോടിമാർ പരിപൂർണ വൈഷ്ണവരാണെന്നു പറയാം.{{തെളിവ്}} അവർ കുറിയിടാൻ ഭസ്മം ഉപയോഗിക്കാറില്ല; ചന്ദനമേ ഉപയോഗിക്കൂ. ബുദ്ധപാരമ്പര്യം കല്പിക്കുന്നു. ഭിക്ഷ്വാരടികൾ എന്നതിൽ നിന്ന് പിഷാരടികൾ എന്ന പേരു സിദ്ധിച്ചു എന്ന് കരുതുന്നു. പിഷാരടികളുടെ വീടുകൾ പിഷാരം അല്ലെങ്കിൽ പിഷാരോത്ത് എന്നോ ചുരുങ്ങി, ഷാരം അല്ലെങ്കിൽ ഷാരോത്ത് എന്നോ അറിയപ്പെടുന്നു.
===മാരാർ===
പൂണൂലില്ലാത്ത അമ്പലവാസി ജാതി. സ്ത്രീകൾ മാരസ്യാർ, അമ്മ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അമ്പലങ്ങളിൽ [[സോപാനസംഗീതം]], ഗീതവാദ്യങ്ങളുടെ ആവിഷ്കരണങ്ങൾ കഴകം തുടങ്ങിയവ കുലത്തൊഴിൽ. മരുമക്കത്തായികളാണ് അധികവും. ഇവർ പൊതുവേ പന്ത്രണ്ട് പുലക്കാരാണ് വീട് മാരാത്ത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. വാരിയർ ചെയ്യാറുള്ള പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം ചെയ്യുന്നവരും ഇവർക്കിടയിലുണ്ട്. മാരാർ ഊരാളന്മാർ ആയിട്ടുള്ള വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കേരളത്തിൽ ഉണ്ട്.{{തെളിവ്}}
===പൊതുവാൾ===
ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പൊതുകാര്യങ്ങൾ നോക്കുക, കാവൽ നിൽക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ് കുലത്തൊഴിൽ. സ്ത്രീകൾ പൊതുവാളസ്യാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വീട് പൊതുവാട്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പൊതുവാളൻമാരിൽ പലവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. അകം പൊതുവാൾ, പുറം പൊതുവാൾ എന്ന് രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ. മാലപ്പൊതുവാൾ, ചെണ്ടപ്പൊതുവാൾ എന്നും വിഭജനം ഉണ്ട്.
ഒരു വിഭാഗം മൂത്തതിന്റെ വർഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ്. വടക്കൻ കേരളത്തിലാണ് ഇവരെ അധികമായി കണ്ടുവരുന്നത്. പയ്യന്നൂർ ഗ്രാമക്കാർ ആയ ഈ പൊതുവാൾ വിഭാഗത്തെ അക പൊതുവാൾ എന്ന് പറയുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തിയുള്ള ഒരു വിഭാഗം പൊതുവാളന്മാരുണ്ട്. ഇവരെ മാലപ്പൊതുവാളന്മാർ എന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നു. ചെണ്ടകൊട്ടുകൊണ്ട് ഉപജീവനം കഴിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗത്തിനു ചെണ്ടപ്പൊതുവാളന്മാർ എന്നാണു പേര്. ഇവരും അമ്പലവാസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
([[നായർ]] സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട പൊതുവാളന്മാർ വടക്കൻ കേരളത്തിലും മധ്യകേരളത്തിലും ഉണ്ട്. ഇവരെ അമ്പലവാസികളായി കൂട്ടാറില്ല.)
.
===കുറുപ്പ്===
ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാരമ്പര്യമായി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തിവരുന്ന സമുദായമാണിവർ. ഇവരെ പലപ്പോഴും അമ്പലവാസികളായി കൂട്ടാറില്ല. വടക്കൻകേരളത്തിലും
മധ്യകേരളത്തിലുമുള്ളവർ കളമെഴുത്തും പാട്ടും മാത്രമായും തെക്കൻകേരളത്തിലുള്ളവർ അതിൻ്റെ കൂടെ വാദ്യമേളങ്ങളും ചെയ്തുവരുന്നു.
കാസർഗോഡ്,കണ്ണൂർ ജില്ലകളിൽ തെയ്യമ്പാടി നമ്പ്യാന്മാർ എന്ന വിഭാഗമാണ് കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തിവരുന്നത്.{{തെളിവ്}} ഇവരുടെ വീട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വീട്ടുപേരിൻ്റെ കൂടെ വീട് എന്നും മധ്യകേരളത്തിൽ കല്ലാറ്റ് എന്നും തെക്കൻ കേരളത്തിൽ പുതുശ്ശേരി എന്നും കണ്ടുവരുന്നു. പുരുഷന്മാർ കുറുപ്പ് എന്നും സ്ത്രീകൾ കുറുപ്പസ്യാർ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
{|class="wikitable" border="2"
|-align="center" colspan="6"|'''അമ്പലവാസി ജാതികൾ'''
|-
!ജാതി
!പുരുഷ<br />കുലനാമം
!സ്ത്രീ<br />കുലനാമം
!തൊഴിൽ
!വീട്
!കുറിപ്പ്
|-align="center"
|[[പുഷ്പകർ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി)
|[[ഉണ്ണി]], നമ്പി
|ആത്തേരമ്മ, ആത്തേമ്മ, അമ്മ, ദേവി
|അദ്ധ്യാപനം, വിളക്കെടുപ്പ്, വിളക്കുകൊളുത്ത്, പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂമാല നിർമ്മാണം, പൂക്കൾ ശേഖരിക്കൽ, ശംഖുവിളി, തിടമ്പേറ്റ്, പ്രസാദവിതരണം
|മഠം
|പൂജയ്ക്ക് പൂക്കളൊരുക്കുന്നവരായതിനാൽ പുഷ്പകന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
|-align="center"
|[[നമ്പീശൻ]]
|നമ്പീശൻ
|ബ്രാഹ്മണിയമ്മ
|അദ്ധ്യാപനം, വിളക്കെടുപ്പ്, വിളക്കുകൊളുത്ത്, പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂമാല നിർമ്മാണം, പൂക്കൾ ശേഖരിക്കൽ, പ്രസാദവിതരണം
|പുഷ്പകം
|
|-align="center"
|[[തീയാട്ടുണ്ണി]]
|ഉണ്ണി
|അമ്മ, അന്തർജ്ജനം
|തീയാട്ട്
|മഠം, ഇല്ലം
|തീയാട്ടുണ്ണികൾ ഭദ്രകാളി തീയാട്ട് എന്ന കലാരൂപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
|-align="center"
|[[കുരുക്കൾ]]
|കുരുക്കൾ
|അമ്മ
|ശിവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ തന്ത്രവും പൂജയും, ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാല്, തൈര്, മോര്, നെയ്യ്, മുതലായവ എത്തിക്കൽ, മാലകെട്ട്, വിളക്കെടുപ്പ്, തിടമ്പേറ്റ്
|മഠം, വീട്
|തമിഴ് പാരമ്പര്യം. ഗുരുക്കൾ എന്നതിന്റെ തമിഴെഴുത്തിൽ നിന്നും കുരുക്കൾ എന്ന പേര്.
|-
|-align="center"
|[[നമ്പിടി]]
|നമ്പിടി
|മാണ്ടാൾ
|നാടുവാഴികൾ
|മന, മഠം
|
|-
|-align="center"
|[[പൂപ്പള്ളി]]
|
|
|
|
|
|-
|-align="center"
|[[പ്ലാപ്പള്ളി]]
|
|
|
|
|
|-
|-align="center"
|[[അടികൾ]]
|അടികൾ
|അടിയമ്മ അഥവാ അടിസ്യാർ
|ഭഗവതിക്ഷേതങ്ങളിൽ ശാക്തേയപൂജ ചെയ്യുന്നു. നായന്മാരുടെ കർമങ്ങൾക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു
|മഠം
|പൂണൂലുള്ള അടികളുടെ സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ എന്നും പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകൾ അടിസ്യാർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
|-
|-align="center"
|[[മൂത്തത്]]
|മൂത്തത്
|മനയമ്മ
|തൃക്കോൽ ശാന്തി
|ഇല്ലം
|ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പ് എഴുന്നളിക്കുകയും നിവേദ്യം തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്യുക, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ താക്കോൽ കൈസ്ഥാനികത്വം കയ്യാളുക എന്നിയെല്ലാം തൃക്കോൽ ശാന്തിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പലപ്പോഴും അമ്പലവാസികളിൽ പെടുത്താറില്ല.
|-
|-align="center"
|[[ചാക്യാർ]]
|ചാക്യാർ
|ഇല്ലോട്ടമ്മ
|കൂത്ത് അവതാരകർ
|മഠം
|
|-
|-align="center"
|[[നമ്പ്യാർ]]
|നമ്പ്യാർ
|നങ്യാർ
|തീയാട്ട്, കൂത്ത്, തുള്ളൽ
|മഠം
|തീയാട്ട് നമ്പ്യാർ അയ്യപ്പൻ തീയാട്ട് നടത്തുന്നു. മിഴാവ് നമ്പ്യാർ കൂത്തിന് മിഴാവ് കൊട്ടുന്നു, തുള്ളൽ നടത്തുന്നു.
|-
|-align="center"
|[[വാര്യർ]]
|വാര്യർ
|വാരസ്യാർ
|അമ്പലത്തിലെ കണക്കെഴുത്തുകാർ, കാര്യക്കാർ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
|വാരിയം
|
|-
|-align="center"
|[[പിഷാരടി]]
|പിഷാരടി അല്ലെങ്കിൽ ഷാരടി
|പിഷാരസ്യാർ അല്ലെങ്കിൽ ഷാരസ്യാർ
|മാലകെട്ട്,വിളക്കുപിടി,പൂക്കളൊരുക്കൽ, അടിച്ചുതളി,പൂജാപാത്രങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കൽ
|പിഷാരം
|ഉത്തര-വേദകാലഘട്ടത്തിൽ [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമതത്തിൽ]] നിന്ന് [[ഹിന്ദു മതം|ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക്]] പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് പിഷാരടികൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു
|-
|-align="center"
|[[മാരാർ]]
|മാരാർ
|മാരസ്യാർ
|സോപാന സംഗീത അവതാരകർ, പാണി കൊട്ട്, ഇടക്ക, ക്ഷേത്ര അടിയന്തരം, ചെണ്ട കൊട്ട്
|മാരാത്ത്
|
|-
|-align="center"
|[[പൊതുവാൾ]]
|പൊതുവാൾ
|പൊതുവാളസ്യാർ
|ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വാദ്യകലാകാർനമാർ
|പൊതുവാട്ട്
|ഉത്തര-വേദകാലഘട്ടത്തിൽ [[ജൈനമതം|ജൈനമതത്തിൽ]] നിന്ന് [[ഹിന്ദു മതം|ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക്]] പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് പൊതുവാൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു
|-
|-align="center"
|[[കുറുപ്പ്]]
|കുറുപ്പ്
|കുറുപ്പസ്യാര് അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ
|ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളം എഴുത്തും പാട്ടും
|കുറുപ്പത്ത്
|
|-
|}
==ക്ഷേത്രകലകൾ==
*[[ചാക്യാർ കൂത്ത്]]
*[[നങ്ങ്യാർ കൂത്ത്]]
*[[തുള്ളൽ]]
*[[കൂടിയാട്ടം]]
*[[തീയാട്ട്]]
*[[സോപാനസംഗീതം]]
*[[ബ്രാഹ്മണിപ്പാട്ട്]]
*[[പഞ്ചവാദ്യം]]
*[[മുടിയേറ്റ്]]
*[[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]]
പണ്ടു കാലത്തു ബ്രാഹ്മണഅമ്പലവാസികൾക്കു മാത്രമായിരുന്നു ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. മേല്പറഞ്ഞ പൂജ, മാലകെട്ട്, ചെണ്ട, ഇടയ്ക്ക, ചാക്യാർ കൂത്ത്, നങ്ങ്യാർ കൂത്ത്, സോപാനസംഗീതം തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്രകലകൾ നാലമ്പലത്തിനകത്തുമാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നവയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനു പുറത്ത് ഇവ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഇവയൊന്നും ആസ്വാദനകലകളും ആയിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ മാത്രം ഭാഗം ആയിരുന്നു. പിൽക്കാലത്തു ഇവയിൽ നിന്നും കഥകളി, ഓട്ടൻ തുള്ളൽ പോലുള്ള ആസ്വാദനകലകൾ രൂപപ്പെട്ടു.
==വിനോദങ്ങൾ==
പണ്ടുകാലത്ത്, അന്നപ്രാശനം, ഉപനയനം, സമാവർത്തനം, വിവാഹം, തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകളോടനുബന്ധിച്ച് അമ്പലവാസികൾ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ചില വിനോദകേളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. [[ഏഴാമത്തുകളി]], [[കൂട്ടപ്പാഠകം]], [[സംഘക്കളി]] എന്നിവ അവയിൽപ്പെടുന്നു.
== വർണവ്യവസ്ഥാപ്രകാരമുള്ള സ്ഥാനം ==
നമ്പൂതിരിമാർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ഇടയിലായോ ക്ഷത്രിയർക്കും ശൂദ്രർക്കും ഇടയിലായുമോ ഉളള അന്തരാള വിഭാഗങ്ങൾ. പൂണൂലുള്ളവരും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതുമായ ജാതികളെ ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷത്രിയരുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള അന്തരാളജാതികളായും പൂണൂലില്ലാത്ത ജാതികളെ ക്ഷത്രിയ-വൈശ്യവിഭാങ്ങളുടെയും ശൂദ്രരുടെയും ഇടയിലുള്ള അന്തരാളജാതികളായും കണക്കാക്കുന്നു.
== ആചാരങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും ==
അമ്പലവാസികളിൽ മക്കത്തായികളും മരുമക്കത്തായികളും ഉണ്ട്
ഇവരെല്ലാം പൊതുവേ പന്ത്രണ്ട് പുലക്കാരാണ് വാര്യര് മാരാര് തുടങ്ങിയവർ ശിവദീക്ഷ എന്നൊരു ചടങ്ങ് നടത്തിയിരുന്നു വാര്യർ മുതലായവർ വിവാഹത്തിന് അയനിയൂണ് മുതലായവ നടത്താറുണ്ട്
== പ്രശസ്തരായ അമ്പലവാസികൾ==
* [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]]
* സാഹിത്യരത്നം കെ എസ് നീലകണ്ഠൻ ഉണ്ണി
* [[ദിവ്യ ഉണ്ണി]], അഭിനേത്രി
* [[കലാമണ്ഡലം തിരൂർ നമ്പീശൻ]]
* [[രമ്യ നമ്പീശൻ]], അഭിനേത്രി
* [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ]]
* [[പി.കെ. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ (സംഗീതജ്ഞൻ)|പി. കെ. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ]]
* [[പുന്നശ്ശേരി നീലകണ്ഠശർമ്മ]]
* [[അമ്മന്നൂർ പരമേശ്വര ചാക്യാർ]]
* [[മാണി മാധവ ചാക്യാർ]]
* [[പൈങ്കുളം രാമ ചാക്യാർ]]
* [[വൈക്കത്ത് പാച്ചു മൂസത്]]
* [[കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്]]
* [[ഉണ്ണായി വാര്യർ]]
* [[രാമപുരത്ത് വാര്യർ]]
* [[ഇക്കണ്ട വാര്യർ]]
* [[പി.എസ്. വാര്യർ|വൈദ്യരത്നം പി. എസ്. വാര്യർ]]
* [[മഞ്ജു വാര്യർ]]
* [[രാജശ്രീ വാര്യർ]]
* [[ജയരാജ് വാര്യർ]]
* [[ആറ്റൂർ കൃഷ്ണ പിഷാരടി]]
* [[പി. ആർ. പിഷാരടി]]
* [[കെ. പി. നാരായണപിഷാരടി]]
* [[മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി]] (അനുപുരത്ത് കൃഷ്ണൻകുട്ടി പിഷാരടി)
* [[രമേശ് പിഷാരടി]]
* [[ഷട്കാല ഗോവിന്ദ മാരാർ]]
* [[പി.സി.കുട്ടികൃഷ്ണ മാരാര്]]
* [[കെ ജി മാരാര്]]
* [[കെ. കരുണാകരൻ]]
* ശരത് മാരാർ
* മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി
* പാഴൂർ ദാമോദരമാരാർ, പ്രശസ്ത ക്ഷേത്രകലാചാര്യൻ
* വെട്ടിക്കവല കെ എൻ ശശികുമാർ
* [[തിരുവിഴ ജയശങ്കർ]]
* [[പെരുവനം കുട്ടൻമാരാര്]]
* [[മട്ടന്നൂർ ശങ്കരൻകുട്ടി മാരാര്]]
* [[ബാലഭാസ്കർ]]
* [[എം. ജി. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
* [[ബി. ശശികുമാർ]]
* [[ജസ്റ്റിസ് ബാലനാരായണ മാരാര്]]
* സുജാത
* അമ്പലപ്പുഴ സഹോദരങ്ങൾ
* പദ്മനാഭ മാരാർ
* [[ഞെരളത്ത് രാമപ്പൊതുവാൾ]]
* [[ആലിപ്പറമ്പ് ശിവരാമ പൊതുവാൾ]]
* [[ജി.ശങ്കരകുറുപ്പ്]]
* കെ. ചന്ദ്രശേഖരൻ
* [[പി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]]
* എൻ പി കുരുക്കൾ (സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി )
* പാറപ്പുറം നാരായണക്കുരുക്കൾ (നോവലിസ്റ്റ്)
* കരൂർ മഠത്തിൽ മാധവക്കുരുക്കൾ ( കഥകളി പ്രദീപിക യുടെ കർത്താവ് )
എന്നിവർ പ്രസിദ്ധരായ അമ്പലവാസികളാണ്.
==അവലംബം==
*[http://links.jstor.org/sici?sici=0307-3114(1926)56%3C83%3APR%3E2.0.CO%3B2-2 Journal of the Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland, Vol. 56, 1926 (1926), pp. 83-89]
*Travancore State Manual by V.Nagam Aiya
*Ente Smaranakal Volume 3 by Kanipayur Sankaran Namboodiripad. page 280
*People of India: Kerala (3 pts.) - Page 1111 by KS singh
*https://web.archive.org/web/20191221152907/http://lsgkerala.in/velurpanchayat/history/
== ബാഹ്യകണ്ണികൾ ==
*[http://www.warriers.org Variars Website]
*[http://www.pisharodysamajam.com Pisharody site]
[[Category:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മുന്നോക്ക സമുദായങ്ങളിലെ പിന്നോക്കക്കാരുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ട സമുദായങ്ങൾ]]
{{സർവ്വവിജ്ഞാനകോശം|അമ്പലവാസികൾ}}
3crylse80abo7q346idbixokcfvgno6
4628918
4628917
2026-06-12T14:31:23Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628918
wikitext
text/x-wiki
{{ആധികാരികത}}
[[File:Ampalavasi Women Old Image.png|thumb|right|അമ്പലവാസി സ്ത്രീകൾ - ഒരു പഴയകാല ചിത്രം]]
കേരളത്തിലെ അമ്പലങ്ങൾ, കാവുകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികൾ ചെയ്ത് നിത്യവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്ന ഹൈന്ദവജാതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പൊതുസംജ്ഞയാണ് '''അമ്പലവാസികൾ'''. പൂജകൾ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മാലകെട്ട്, [[സോപാനസംഗീതം]], ക്ഷേത്രകലകൾ, ശംഖുവിളിക്കൽ, മേളവാദ്യങ്ങൾ, അടിച്ചുവാരൽ തുടങ്ങി അമ്പലത്തിലെ വിവിധതരം ജോലികളാണ് ഇവർ ചെയ്തു വന്നിരുന്നത്. പരമ്പരാഗതമായി ക്ഷേത്രസേവനങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന [[പുഷ്പകൻ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി), [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തീയാടി, തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി]] (പിലാപ്പള്ളി), [[തെയ്യമ്പാടി]] (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]], [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] തുടങ്ങിയ ജാതികളെല്ലാം ചേർന്ന ജനവിഭാഗമാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്. കേരളത്തിലെ സാംസ്കാരികമേഖലയിൽ അമ്പലവാസികൾക്ക് മുഖ്യസ്ഥാനമുണ്ട്.
മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങൾക്ക് സംവരണം നൽകുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള, മുന്നാക്കജാതികളുടെ പട്ടികയിൽ, അമ്പലവാസി സമുദായത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ത ജാതികളെ കേരളസർക്കാർ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{cite web|title=Kerala State Forward Communities|url=https://kscebcfc.kerala.gov.in/wp-content/uploads/2021/06/eogfiledownload-1-6-2.pdf|access-date=2025-01-05|archive-date=2024-09-14|archive-url=https://web.archive.org/web/20240914235700/https://kscebcfc.kerala.gov.in/wp-content/uploads/2021/06/eogfiledownload-1-6-2.pdf|url-status=dead}}</ref><ref>https://marunadanmalayalee.com/forward-cast-reservation-list-announced-237317</ref>
==പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം==
അമ്പലം, വാസി എന്ന രണ്ട് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായിരിക്കുന്നത്. അമ്പലങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികളായിരുന്നു അമ്പലവാസി സമുദായങ്ങളിലുള്ളവരുടെ നിത്യവൃത്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവരുടെ ഗൃഹങ്ങളും അമ്പലങ്ങളോടു ചേർന്നോ, അമ്പലങ്ങളിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെയല്ലാതെയോ ആയിരുന്നു. അമ്പലങ്ങളുടെ സമീപത്തു വസിക്കുന്നവർ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായി.
== അമ്പലവാസി ജാതികൾ ==
[[പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി]], [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി]], [[തെയ്യമ്പാടി]] (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]], [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]], മുതലായ ഒരുകൂട്ടം ജാതികൾ ചേർന്നാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
അമ്പലവാസികളിൽ ഉപനയന സംസ്കാരമുള്ളവർ (പൂണൂൽ ധരിക്കുന്നവർ) എന്നും പൂണൂലില്ലാത്തവരെന്നും രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.
[[പുഷ്പകൻ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി), [[തീയാട്ടുണ്ണി]] (തീയാടി, തിയ്യാടി), [[നമ്പീശൻ]], [[കുരുക്കൾ]], [[നമ്പിടി]], [[പൂപ്പള്ളി]], [[പ്ലാപ്പള്ളി,]] [[ദൈവമ്പാടി]] (തെയ്യമ്പാടി), [[മൂത്തത്|മൂത്തത് (മൂസ്സത്)]], [[ഇളയത്]], [[ചാക്യാർ]], [[നമ്പ്യാർ]], [[അടികൾ]], [[പിടാരർ]] എന്നിവരെ അമ്പലവാസി ബ്രാഹ്മണർ അഥവാ പൂണൂലുള്ള അമ്പലവാസികൾ എന്നും [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] എന്നിവരെ പൂണൂൽ ഇല്ലാത്ത അമ്പലവാസികൾ എന്നും വിഭജിക്കുന്നു. അമ്പലവാസികളിൽപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താണനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് നമ്പൂതിരിമാർ കണക്കാക്കുന്നത്. നമ്പ്യാർ, നമ്പിടി, അടികൾ എന്നീ കുലനാമങ്ങളുള്ളവരിൽത്തന്നെ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ട്.
പൂണൂലില്ലാത്ത [[വാര്യർ]], [[പിഷാരടി]], [[മാരാർ]], [[പൊതുവാൾ]] എന്നീ ജാതിക്കാരുടെ സ്ത്രീനാമം കിട്ടാൻ പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം ''-സ്യാർ'' എന്ന് ചേർത്താൽ മതി; വാര്യർ-വാരസ്യാർ, പിഷാരടി-പിഷാരസ്യാർ, മാരാർ-മാരസ്യാർ, പൊതുവാൾ-പൊതുവാളസ്യാർ, കുറുപ്പ്-കുറുപ്പസ്യാർ എന്നിങ്ങനെ. പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം, ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീ എന്ന അർഥഥിലുള്ള ''അജ്ജി'' എന്ന പ്രാകൃതഭാഷാശബ്ദത്തിന്റെ രൂപഭേദമായ -അച്ചി അഥവാ -അത്തി എന്നതും, ദ്രാവിഡഭാഷകളിലെ പൂജകബഹുവചനപ്രത്യയമായ ''-ആർ'' എന്നതും ചേർന്നാണ് ഈ രൂപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
===പുഷ്പകൻ (പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി) ===
അമ്പലങ്ങളിൽ പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കൽ, മാലകെട്ടൽ, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കൽ, വിളക്കൊരുക്കുൽ, എഴുന്നള്ളത്തിനു വിളക്കെടുക്കുൽ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ശംഖനാദം മുഴക്കൽ, എന്നിവയാണ് ഇക്കൂട്ടരുടെ കുലത്തൊഴിലുകൾ. പൂജാവിധികളും താന്ത്രികവിദ്യകളും അഭ്യസിക്കുമെങ്കിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മുഖ്യതന്ത്രിമാരാകാറില്ല. മുഖ്യതന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രം പൂജാകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. വേദാധികാരികളാണ്. വേദഗ്രന്ഥങ്ങളും സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്. പുരുഷന്മാർ ഉപനയനം, 108 ഗായത്രീജപം, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം, സമാവർത്തനം എന്നിവ ഉള്ളവരാണ്. അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഗോത്രസൂത്രാദികൾ പറഞ്ഞ് പേരിനോട് കൂടെ ശർമ്മൻ എന്ന് ചേർത്ത് അഭിവാദ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് ആദ്യത്തെ ആർത്തവകാലശുദ്ധിക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന സംസ്കാരം ഉണ്ട്.
പുരുഷന്മാരെ പുഷ്പകൻ എന്നും സ്ത്രീകളെ പുഷ്പകത്തി എന്നും പറയുന്നു. പുരുഷന്മാരെ അവരുടെ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർത്തു വിളിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളെ ആത്തേരമ്മ എന്നോ ആത്തോലമ്മ എന്നോ ചുരുക്കത്തിൽ ആത്തേമ്മ എന്നോ വിളിക്കുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നോ ശർമ്മ എന്നോ കുലപ്പേര് ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ ദേവി എന്നോ ചേർക്കുന്നു. അധ്യാപനവൃത്തിയുള്ള പുഷ്പകരുടെ വീടുകൾ മഠങ്ങൾ എന്നും അല്ലാത്തവരുടേത് വീട് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
തെക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും തിരുവട്ടാർ ആദികേശവക്ഷേത്രത്തിലും സവിശേഷാധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ കല്പിച്ചു കിട്ടിയിട്ടുള്ള പുഷ്പകഉണ്ണിമാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പി എന്നാണ് ചേർക്കുന്നത്. പുഷ്പക ഉണ്ണിമാരിൽ ഒരു വിഭാഗത്തെ പട്ടരുണ്ണി അഥവാ നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പട്ടർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉണ്ണിമാരാണിവർ. തമിഴ് പട്ടരിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാനാണ് നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. പട്ടരുണ്ണിമാരെ പ്രത്യേകജാതിയായും ചിലപ്പോൾ കണക്കാക്കാറുണ്ട്. ഇവരിൽത്തന്നെ [[ചേർത്തല]] (പഴയപേര്: കരപ്പുറം) ഭാഗത്തുള്ളവരെ കരപ്പുറം ഉണ്ണിമാർ എന്നും പറയാറുണ്ട്.
പുഷ്പകരിൽ ആത്രേയം, കശ്യപം, ഭരദ്വാജം, ഭാർഗവം, അഗസ്ത്യം, ഗൗതമം, വിശ്വാമിത്രം, വാസിഷ്ഠം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ഗോത്രക്കാരുണ്ട്. മൂത്തപുത്രൻ നിർബന്ധമായും സ്വജാതിയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അത് ഒന്നിലധികം ആകാമായിരുന്നു. എന്നാൽ, സ്വഗോത്രക്കാരുമായുള്ള വിവാഹം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. വധു സ്വജാതിയിൽ അന്യഗോത്രത്തിലുള്ളവൾ വേണം. വിവാഹശേഷം വധു ഭർത്താവിന്റെ ഗോത്രക്കാരിയായി മാറുന്നു. ഇളയസഹോദരങ്ങൾ സ്വജാതിയിൽനിന്ന് വിവാഹം കഴിക്കുകയോ നായർ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധം ചെയ്യുകയോ (അനുലോമവിവാഹം) ആയിരുന്നു പതിവ്. കുരുക്കൾ, നമ്പീശൻ എന്നീ സമാനജാതിക്കാരുമായും വൈവാഹികബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകളുമായുള്ള വൈവാഹികബന്ധങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അച്ഛന്റെ ജാതിയിലും അന്യജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അമ്മയുടെ ജാതിയിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പുഷ്പകസ്ത്രീകൾക്ക് സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു. വിവാഹമോചനം അനുവദിച്ചിരുന്നു. പിതൃദായക്രമം അഥവാ മക്കത്തായം പിൻതുടരുന്നു. ഇവരുടെ പുല-ബാലായ്മ ചടങ്ങുകൾ പതിനൊന്ന് ദിവസം നീണ്ടു നില്ക്കുന്നതാണ്.
പുഷ്പകർക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തന്ത്രിയാകാനുള്ള അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. വേദപഠനത്തിനും പൂജയ്ക്കും മാത്രമേ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഉണ്ണിമാർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നത് തന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രമായിരുന്നു. പണ്ടുകാലത്ത് നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഇടയിൽ പെൺകുട്ടി ഋതുമതിയാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ വേളികഴിച്ചിരിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പെൺകുട്ടികൾ ഋതുമതികളായതിനു ശേഷം മാത്രമേ പുഷ്പകരുടെ ഇടയിൽ പണ്ടുകാലത്തും വിവാഹം നടന്നിരുന്നുള്ളൂ. നമ്പൂതിരിമാർ സാധാരണയായി ബ്രാഹ്മണർക്കു മാത്രമേ അധ്യാപനം ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ പുഷ്പകർ അവരുടെ മഠങ്ങളിൽ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവർക്കും ഇല്ലാത്തവർക്കും അക്ഷരാഭ്യാസവും വിദ്യാഭ്യാസവും നൽകിയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളുള്ളതിനാൽ നമ്പൂതിരിമാർ പുഷ്പകരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താഴ്ന്നനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്.
===നമ്പീശൻ===
പുഷ്പകഉണ്ണികളെപ്പോലെ പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കുക, മാലകെട്ടുക, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് കുലത്തൊഴിൽ. എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല. ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്. മക്കത്തായക്കാരായ സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു. ഷോഡശസംക്സാരം പാലിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്പീശസ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പീശൻ എന്നു ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് ചേർത്തിരുന്നു. ഇപ്പോൾ സ്ത്രീകളും നമ്പീശൻ എന്നുതന്നെ ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു പാട്ടുപാടി ദേവനെ സേവിക്കുക എന്നൊരു വിശേഷപ്രവൃത്തി കൂടിയുണ്ട്. ഇവർ പാടുന്ന പാട്ടുകളാണ് '[[ബ്രാഹ്മണിപ്പാട്ടുകൾ]]'. ഇവർ ആചാരക്രമങ്ങളിലും മറ്റും പുഷ്പകരോട് സമാനരാണ്; പേരിൽ ഭേദമുണ്ടെങ്കിലും. വീട് പുഷ്പകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാ നമ്പീശന്മാരും മക്കത്തായദായക്രമത്തിലേക്ക് മാറിയിട്ടുണ്ട്. നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാമം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള ചില നമ്പീശകുടുംബങ്ങളും മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്.
===തീയാട്ടുണ്ണി===
തീയാടികൾ, തിയ്യാടികൾ എന്നുമൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ഇവർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാവുകളിലും തീയാട്ടും കളമെഴുതിപ്പാട്ടും നടത്തുന്നു. മക്കത്തായക്കാരാണ്. ഷോഡശസംക്സാരം പാലിക്കുന്നു. പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഇവർക്കുണ്ട്. പാരമ്പര്യകലാരൂപമായ ഭദ്രകാളിതീയ്യാട്ട് അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം. പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളു.{{തെളിവ്}} ഈ ജാതിയിലുള്ള ആളുകളെ തീയാടി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ അന്തർജനം എന്നോ ചേർക്കുന്നു. ഇവരുടെ വീടുകൾ മഠം എന്നോ ഇല്ലം എന്നോ അറിയപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമാലയുടെ കർത്താവായ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തീയാട്ടുണ്ണി ആയിരുന്നു.
===കുരുക്കൾ===
കുരുക്കൾ (ഗുരുക്കൾ) കേരളത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് കൂടുതലായുള്ളവരാണ്. പൂണൂൽധാരികളൂം അല്ലാത്തവരും. തമിഴ് പാരമ്പര്യമുള്ളവരായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നുണ്ട്. ശൈവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഉണ്ട്. പുരുഷന്മാരെ കുരുക്കൾ എന്നും സ്ത്രീകളെ കുരുക്കത്തി എന്നും പറയുന്നു. ഗുരു എന്ന വാക്കിന്റെ പൂജകബഹുവചനരൂപമായി തമിഴിൽ ഉപയോഗിച്ച കുരുക്കൾ എന്ന പേര് കേരളക്കരയിലും പ്രചരിച്ചു എന്നാണ് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്. തിരുവിതാംകൂറിലെ കുരുക്കന്മാരിൽത്തന്നെ "പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ", "കോലിയക്കുരുക്കൾ", "തമിഴ്നാട്ടുക്കുരുക്കൾ" എന്നിങ്ങനെ അവാന്തരവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇവരെ ചിലമ്പാണ്ടികൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരിലെ ഒരു താണവിഭാഗമാണ് ചിലമ്പാണ്ടികൾ. സ്ത്രീകളെ നാച്ചിയാർ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് എന്നഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുണ്ട്.
പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവനങ്ങൾക്കായി പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ ചിലകുടുംബങ്ങളെ തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നുവെന്നും ഇങ്ങനെ തമിഴ് മേഖലയിൽ നിന്ന് തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളും അവരുടെ പിന്മുറക്കാരുമാണ് ഇന്നത്തെ അമ്പലവാസി കുരുക്കന്മാർ എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ വെള്ളാളക്കോവിലുകളിലെ പൂജാരിമാരായിരുന്നു ഇവർ എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളിൽ പത്തു കുടുംബക്കാരെ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉണ്ണിമാരോടും വാര്യന്മാരോടുമൊപ്പം ചേർന്ന്, കഴകവൃത്തികളായ ദീപാലങ്കാരം, മാലകെട്ട് തുടങ്ങിയവ പരിശീലിക്കുന്നതിനും മറ്റു ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്നതിനുമായി കൂപക്കരപ്പോറ്റി നിയോഗിച്ചു. മറ്റു പത്തു കുടുംബക്കാരെ രാജകൊട്ടാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ സേവകരായും നിയോഗിച്ചു. പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ നിയോഗിക്കപ്പട്ടവർ ക്രമേണ അവിടെ പ്രാമുഖ്യം നേടിയെടുത്തു.
കൂപക്കരപോറ്റിമാരുടെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ് ഇവർ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. (തിരുവനനന്തപുരം കോട്ടയ്ക്കകത്ത് ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് കൈലാസേശ്വരക്ഷേത്രത്തോടു ചേർന്നുള്ള കൂപക്കരമഠത്തിലെ പോറ്റിമാരാണ് കൂപക്കര പോറ്റിമാർ. ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണസമിതിയായ എട്ടരയോഗത്തിലെ പ്രധാനികളായിരുന്നു കൂപക്കര പോറ്റിമാർ). കൂപക്കരപ്പോറ്റിയാണ് കേരളത്തിലെ മറ്റ് അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരുടേതിനു തുല്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ഇവർക്ക് നൽകിയത്. എങ്കിലും മലയാളബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നും പല ആചാരങ്ങളിലും ഇവർ വ്യത്യസ്തരാണ്. തമിഴ് ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് പുംസവനത്തിനു പകരം ''പുളികുടി'' എന്ന ചടങ്ങും സീമന്തോന്നയനത്തിനു പകരം ''വളകാപ്പ്'' എന്ന ചടങ്ങുമാണ് കുരുക്കന്മാർ നടത്തുന്നത്. കുരുക്കന്മാരുടെ പൂണൂൽക്കല്യാണം, വിവാഹം തുടങ്ങിയ മറ്റു പല ഗാർഹികസംസ്കാരങ്ങളിലും മരണാനന്തരസംസ്കാരങ്ങളിലും തമിഴ്നാട്ടുശൈലിയുടെ വലിയ സ്വാധീനം കാണാം.
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉമയമ്മറാണിയുടെ കാലം വരെ ഇവർക്ക് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. കുരുക്കന്മാർ ക്ഷേത്രത്തിനകത്തും പുറത്തും അധികാരങ്ങൾ കയ്യാളാൻ ശ്രമിക്കുകയും എട്ടുവീട്ടിൽ പിള്ളമാരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതിൽ രാജാവ് അസംതൃപ്തനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവസംബന്ധമായ സന്ദേശം തരണനല്ലൂർ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് എത്തിക്കാൻ കുരുക്കളിൽ ഒരാളെ കൂപക്കര പോറ്റി വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ കുരുക്കൾ അതിൽ വീഴ്ചവരുത്തുകയും തരണനെല്ലൂർ നമ്പൂതിരിക്ക് പരാതിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ പ്രകോപിതനായ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ, പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവകവൃത്തികളിൽനിന്ന് കുരുക്കന്മാരെ ഒന്നടങ്കം പുറത്താക്കി. കൊല്ലവർഷം 907 (CE: 1732) കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ പുറത്താക്കൽ നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരിൽ ചില കുടുംബങ്ങൾ തിരുവനന്തപുരത്തു തന്നെ കോട്ടയ്ക്കകത്തുള്ള മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു നിന്നു ഇവയിൽ തേവാരക്ഷേത്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങളിലുള്ളവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു. രാജാവിന്റെ അപ്രീതിക്കു പാത്രമായ കുരുക്കൾക്കുടുംബങ്ങളെല്ലാം തന്നെ നഗരത്തിൽ നിന്നു മാറി, തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ വടക്കു ഭാഗങ്ങളിലും കൊല്ലത്തും കൊല്ലത്തിനു വടക്ക്, ചവറ, പന്മന, തേവലക്കര എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും മാറി താമസമാക്കി. അവരെ കോലിയക്കുരുക്കൾ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു. അടുത്തകാലംവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ കോലിയക്കുരുക്കളെ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടിയിരുന്നില്ല. തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ തെക്ക്, പാറശ്ശാല, കുളച്ചൽ, മണ്ടക്കാട് ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന കുരുക്കന്മാർ ഈ രണ്ടു കൂട്ടരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തരായ "തമിഴ്നാട്ടുക്കുരുക്കൾ" ആണ്.
====അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത കുരുക്കൾ====
കുരുക്കൾ അഥവാ ഗുരുക്കൾ എന്ന വിളിപ്പേര് കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലും വിവിധജാതികൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പാരമ്പര്യമായി പപ്പടനിർമാണം കുലത്തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ച, "കുരുക്കൾ" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ജാതി മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്. ഇവർ ഇപ്പോൾ സാമാന്യമായി വീരശൈവർ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. പണ്ടാരക്കുരുക്കൾ എന്നാണ് ഇവർ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കളെ ബ്രാഹ്മണരായും പണ്ടാരക്കുരുക്കളെ വൈശ്യരായുമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
കേരളസർക്കാർ "കുരുക്കൾ" എന്ന ജാതിയെ അമ്പലവാസിക്കുരുക്കൾ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ "''മുന്നാക്കസമുദായം''" എന്ന ഗണത്തിൽ പെടുത്തി 2021ൽ മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ പിന്നീട് പണ്ടാരക്കുരുക്കളുടെ നിവേദനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ "കുരുക്കൾ" എന്ന ജാതിയെ പപ്പടച്ചെട്ടി, പപ്പടച്ചെട്ടിയാർ തുടങ്ങിയ ജാതികൾക്കൊപ്പം വീരശൈവസമുദായത്തിന്റെ അവാന്തരസമുദായമായി "''മറ്റു പിന്നാക്ക സമുദായങ്ങൾ''" എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി 2022-ൽ കേരളസർക്കാരിന്റെ പിന്നാക്ക വിഭാഗ വികസന വകുപ്പ് ഉത്തരവിറക്കി.
അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കന്മാരും പണ്ടാരക്കുരുക്കളും വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും രണ്ടുകൂട്ടരും ശൈവപാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നവരും [[വെള്ളാളർ|വെള്ളാളരുമായി]] ബന്ധമുള്ളവരുമാണെന്നുള്ള സാമ്യവുമുണ്ട്. ഇവരെക്കൂടാതെ വടക്കൻ കേരളത്തിൽ കളരി നടത്തിയിരുന്ന പല സമുദായക്കാരും കുരുക്കൾ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
===നമ്പിടി===
ജന്മികളും നാടുവാഴികളുമായിരുന്നു നമ്പിടിമാർ. അതിനാൽത്തന്നെ കുലത്തൊഴിൽ എന്നു പറയാൻ ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതിനാലും നമ്പൂതിരിമാരിൽനിന്ന് വേറിട്ടു വന്നവർ എന്നതിനാലും അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇവരെ ക്ഷത്രിയരായി കണക്കാക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. നമ്പടി എന്നും എഴുതാറുണ്ട്. നമ്പിടി സ്ത്രീകളെ മാണ്ടാൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ആചാരപരമായി നമ്പൂതിരിമാരുടെ അതേ ആചാരങ്ങളാണ് ഇവരുടേത്. എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല. ക്ഷേത്രമണ്ഡപത്തിൽ കയറാനോ മണിയടിച്ചു തൊഴുന്നതിനോ അധികാരമില്ല. മന, മഠം എന്നാണ് ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളെ പറയാറ് പതിവ്. പുല പത്തു ദിവസവും പതിനൊന്നിനു പിണ്ഡവും ആചരിച്ചുവരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞ് പതിമൂന്നിനേ ശുദ്ധമാകൂ. ജനസംഖ്യയിൽ ഏറെ പരിമിതമായ നമ്പിടി സമുദായക്കാർ പൊതുവേ തൃശൂർ, പാലക്കാട് ജില്ലകളിലാണു താമസമാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ദായക്രമം നോക്കിയാൽ ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്.
നമ്പിടിമാരിൽ പൂണൂലുള്ളവരും പൂണൂലില്ലാത്തവരും ഉണ്ട്. പൂണൂലുള്ള നമ്പിടിമാർക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ പൗരോഹിത്യമാണ്. കർമങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾ വസ്ത്രം ഞൊറിഞ്ഞുടുക്കുകയും മറ്റവസരങ്ങളിൽ ചുറ്റിയുടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പൂണൂലില്ലാത്ത നമ്പിടിമാർക്ക് ഇളയതാണ് പുരോഹിതൻ. നമ്പിടിമാരോട് സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്ന ജാതിയാണ് ചെങ്ങഴി നമ്പി അഥവാ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ.
===പൂപ്പള്ളി===
പൂണൂൽ ധാരികൾ. ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി. മാലകെട്ട് കുലത്തൊഴിൽ. തിരുവിതാംകൂറിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
===പ്ലാപ്പള്ളി===
പ്ലാപ്പള്ളി അഥവാ പിലാപ്പള്ളി. പൂണൂൽ ധാരികൾ. ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി.
===തെയ്യമ്പാടി===
തെയ്യമ്പാടികൾ എന്നാണ് സാമാന്യമായി അറിയപ്പടുന്നതെങ്കിലും ദൈവമ്പാടി എന്നും ബ്രാഹ്മണി എന്നും അറിയപ്പെടാറുണ്ട്. തെയ്യമ്പാടികൾ അമ്പലങ്ങളിൽ തെയ്യമ്പാട്ട് എന്ന കളമെഴുത്തുപാട്ട് നടത്തുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗത്താണ് തെയ്യമ്പാടികൾ കൂടുതലായുള്ളത്. പുരുഷന്മാർ നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. [[നമ്പ്യാർ (അമ്പലവാസി)|നമ്പ്യാന്മാരിലെ]] ഒരു വിഭാഗമായും ഇവരെ ചിലർ കണക്കാക്കാറുണ്ടെങ്കിലും തെയ്യമ്പാടികൾ വ്യത്യസ്ത ജാതിയാണ്. വടക്ക് മലബാർ ഭാഗത്തുള്ള തെയ്യമ്പാടികളെ തെക്കു തിരുവിതാംകൂറ്, കൊച്ചി ഭാഗങ്ങളിലുള്ള തിയ്യാടി നമ്പ്യാർ, തിയ്യാട്ടുണ്ണി എന്നീ ജാതികളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയും.
===മൂത്തത്===
മൂത്തതിനെ 'മൂസ്സത്' എന്നും പറഞ്ഞുവരുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തിടമ്പെഴുന്നള്ളിക്കുന്നതിനും ശ്രീകോവിൽ കഴുകി വൃത്തിയാക്കുന്നതിനും അധികാരമുള്ളവരാണിവർ. ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ മനയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു. ദായക്രമം മക്കത്തായം; പൂണൂലുണ്ട്. നമ്പൂതിരിമാരിലെ പാരമ്പര്യവൈദ്യന്മാരായ മൂസ്സുമായി പേരിൽ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും ബന്ധങ്ങളൊന്നുമില്ല.
===ഇളയത്===
ഇളയത് എന്നത് ഉച്ചാരണത്തിലും എഴുത്തിലും എളയത് എന്നും കാണുന്നു. നായന്മാരുടെ ശ്രാദ്ധാദികർമങ്ങളിൽ പൗരോഹിത്യവും നായന്മാരുടെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പൂജയുമാണ് ഇവരുടെ കുലവൃത്തി. ഇളയതു ജാതിയിൽപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ ഇളയോരമ്മ, ഇളോരമ്മ, ഇളോർമ, എളോർമ, ഇളയമ്മ, കുഞ്ഞമ്മ എന്നെല്ലാം പറയുന്നു. ഇളയത് ജാതിയിലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ത്രീകളെ അകത്തുള്ളവർ എന്നാണ് പറയാറ്. ഇളയതിന്റെ വീട് ഇല്ലം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇളയതുമാർ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ നമ്പൂതിരിമാർ ഇളയതുമാരെ തങ്ങളെക്കാൾ കുറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുകയും ന്യൂനജാതി, പതിതജാതി എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇളയതുമാർ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഈ തരംതിരിവിനെ അവഗണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇളയതുമാരിൽത്തന്നെ ഒന്നാം പരിഷ, രണ്ടാം പരിഷ എന്നീ തരംതിരിവുണ്ടായിരുന്നു. ഉയർന്ന നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന ഒന്നാം പരിഷക്കാർ താണ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ താണവിഭാഗമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ഒന്നാം പരിഷക്കാർ രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ വിവാഹം ചെയ്യുകയോ രണ്ടാം പരിഷക്കാർക്കൊപ്പം ഭോജനം ചെയ്യുകയോ പതിവില്ലായിരുന്നു.
ഇളയതുമാർ പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്ന ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മദ്യം നേദിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ഇവർ സസ്യാഹാരികളും മദ്യം പൂർണമായും വർജിക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു. പുണ്യാഹകർമങ്ങൾക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സേവനം ആവശ്യപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഈശ്വരസേവ, സർപ്പബലി എന്നിവയ്ക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സഹായം തേടിയിരുന്നു. വിധവകൾ മുണ്ഡനം ചെയ്യുന്ന പതിവ് ഇല്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ വിവാഹാഭരണങ്ങൾ ചിതയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. മൂന്നു നേരം ഗായത്രീജപം ഉണ്ട്. ഗായത്രീജപം 24 ആണ്. ഇളയതുമാർ യജുർവേദികളാണ്. മൂത്തതുമാരെക്കാൾ ബ്രാഹ്മണാചാരങ്ങൾ താരതമ്യേന കൂടുതലുള്ളത് ഇളയതുമാർക്കാണ്.
===ചാക്യാർ===
പഴയ എഴുത്തിൽ ചാക്കിയാർ. സ്ത്രീകൾ ഇല്ലോടിയമ്മ അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലോട്ടമ്മ. തനി കേളീയവും മുൻപ് അമ്പലങ്ങളിൽ വച്ചുമാത്രം പ്രത്യേകാവസരങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചിരുന്നതും ആയ കൂത്ത്, കൂടിയാട്ടം എന്നീ പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നവർ. പൂണൂലുണ്ട്;{{തെളിവ്}} മരുമക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം. ബുദ്ധന്മാരിൽ നിന്ന് വന്നവർ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിലെ ശാക്യ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ചാക്യാർ എന്ന പേരു വന്നത് എന്നു കരുതപ്പെ|ടുന്നു. ആചാരങ്ങളിൽ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തോട് അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവരും ആകുന്നു.
===നമ്പ്യാർ===
====മിഴാവു നമ്പ്യാർ====
പഴയ എഴുത്തിൽ നമ്പിയാർ. സ്ത്രീകൾ നങ്ങിയാർ അല്ലെങ്കിൽ നങ്ങ്യാർ. ചാക്യാർകൂത്തിൽ മിഴാവു കൊട്ടുകയാണു പ്രവൃത്തി. മരുമക്കത്തായക്കാരാണ് ഇവർ. സ്ത്രീകൾ സ്വജാതിക്കാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും വിവാഹം കഴിച്ചുവരുന്നു.{{തെളിവ്}} പൂണൂൽ ഇല്ല. പുഷ്പകന്മാരിൽ ചിലരെ നമ്പിയാരെന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്. അവർക്കു പൂണൂലുണ്ടായിരിക്കും.
====ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ (ചെങ്ങഴി നമ്പി)====
കേരളത്തിലെ [[തൃശ്ശൂർ|തൃശൂർ]] ജില്ലയിൽപെട്ട [[തലപ്പിള്ളി താലൂക്ക്|തലപ്പിള്ളി]] കുന്നംകുളം, തൃശൂർ,താലൂക്കുകളിലെ [[ചെങ്ങഴിനാട്]] [[ചെങ്ങാലിക്കോടൻ|(ചെങ്ങഴിക്കോട്]] ) പ്രദേശം കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഒരു ചെറുസമുദായമാണ് ചെങ്ങഴിനമ്പി എന്ന [[ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാന്മാർ|ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ]]. നാല് താവഴിയും കൂടെ ആകെ എഴുനൂറിൽ താഴെ മാതമാണ് ജനസംഖ്യ. ചെറുസമുദായം എന്നതിന് പകരം ഒരു വലിയ കുടുംബം എന്ന് പറയുന്നതാണ് ഉത്തമം എന്തെന്നാൽ ഇവർ പരസ്പരം ശേഷക്കാരൊ അല്ലങ്കിൽ ബന്ധുക്കളോ ആണ്.മഠം എന്നാണ് ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളെ പറയാറ് പതിവ്. ശുകപുരം [[ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ|ആഴ്വാഞ്ചേരിതമ്പ്രാക്കളുടെ]] വംശത്തിൽപ്പെട്ടവർ ആണെന്നും, [[പന്നിയൂർ വരാഹമൂർത്തി ക്ഷേത്രം|പന്നിയൂർ]] [[ശുകപുരം|,ശുകപുരം]] ഗ്രമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വഴക്കിൽ ഇടപെട്ട് ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തതിനാൽ ആഭിജാത്യത്തിൽ ന്യൂനത സംഭവിച്ച കുലുക്കല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു തമ്പ്രാക്കളുടെ പിൻമുറക്കാർ ആണെന്നുമുള്ള ഐതിഹ്യം ഇവർക്കുണ്ട്. കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇതിനു സമാനമായ ചില വിവരണങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും. AD 1505 ലെ [[മാമാങ്കം|മാമാങ്കചരിത്രത്തിലെ]] ഏടുകളിൽ ഒന്നായ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ പാട്ടിൻ്റെ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ [[പന്നിയൂർ]], [[ശുകപുരം]] കൂറുകളിലെ വഴക്കിനെ പറ്റിയും ''പന്നിയൂരെ വെള്ളം ഞാൻ പണ്ടേ കുടിക്കില്ല'' എന്നുമുള്ള പരാമർശ്ശവും ഈ ഐതിഹ്യത്തിന് ചരിത്രത്തിൻ്റെ ബലം നൽകുന്നു.
ഷോഡശസംസ്കാരത്തോടുകൂടിയ ഇവർ നാല് താവഴിയാണ്. [[ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാന്മാർ|ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ]]<nowiki/>ക്ക് [[ചെങ്ങഴിനാട്]] നാടുവാഴി (യാഗാധികാരി) എന്നീ പദവി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ അമ്പലവാസികളെപ്പോലെ പ്രവർത്തികൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്ക് ബ്രഹ്മക്ഷത്രിയ (വാൾനമ്പി,അയിനിക്കൂർ[[നമ്പിടി]], നമ്പ്യാതിരി) സമുദായാചാരങ്ങളുമായി ചില സാമ്യതകളുണ്ട്. എന്നാൽ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യൻമാർക്ക് നമ്പൂതിരി വിധിപ്രകാരം ഉള്ള ഋഗ്വേദിയ ആശ്വലായന (പകഴിയം) ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ക്രിയാസ്ഥാനത്തിന് നമ്പൂതിരിമാരുമാണ്. മൂത്തതാഴി തെക്കേപ്പാട്ട് നമ്പിമാർക്ക് [[ചെങ്ങഴിക്കോടൻ|ചെങ്ങഴിക്കോട്]] യാഗാധികാരി, [[നാടുവാഴിത്തം|നാടുവാഴി]] എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളുമുണ്ട്. മൂത്ത താവഴിക്ക്ഇവർക്ക് പൂർണ്ണ ചൗളത്തോട് കൂടിയ ആചരങ്ങളാണ് . യാഗാധികാരിയുടെ പ്രവൃത്തി നാടുരാജാവിൻ്റെ പ്രതിനിധിയായി നാട്ടിൽ സോമയാഗം ചെയ്യുന്ന നമ്പൂതിരിമാർക്ക് സോമലത, കരിങ്ങാലിക്കാതൽ, കൃഷ്ണാജിനം (കൃഷ്ണമൃഗത്തിന്റെ ചർമം) മുതലായവ കൊടുക്കലാണ്. ഇവ കൊടുക്കുന്ന സമയത്ത് ഇദ്ദേഹത്തെ കൂർമ്മാസനത്തിൽ ഇരുത്തി ചില ക്രിയകൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. അതിനു നൂറ്റൻപതു പണം യാഗാധികാരിക്കു ദക്ഷിണയായി കിട്ടുന്നു. അവരോധം കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രാഹ്മണരെപ്പോലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി നമസ്കരിക്കുകയും ക്ഷേത്രമണി അടിച്ചു തൊഴുകയും ചെയ്യാം. കടുബത്തിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങൾക്ക് പന്തിഭോജനംഅനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഓത്തില്ല. അഗ്നിബീജാക്ഷരം ജപിച്ചു കൊടുക്കുന്ന മെതിയടി യാഗാധികാരി എപ്പോഴും ധരിക്കണമെന്നു നിർബ്ബന്ധമുണ്ട്. മറ്റ് മൂന്ന് താവഴികളായ വടക്കേപ്പാട്ട് , മേലപ്പാട്ട് , കീഴേപ്പാട്ട് എന്നിവർക്ക്അവർക്ക് യോഗാധികാരി അധവാ ([[ഊരാളൻ]]) മൂപ്പിൽ എന്നീ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇവർക്ക് സഹചൗളത്തോട് കൂടിയ ആചരങ്ങളാണ് . ഇവരുടെ പൌരോഹിത്യം കാലടി, മുത്തമന എന്നീ രണ്ട് നമ്പൂതിരിമനക്കാർക്കാണ്.
പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന തിരണ്ടുകല്യാണാഘോഷമുണ്ട്. വിവാഹം അഗ്നിസാക്ഷിയായിട്ടുള്ള വേളിയാണ് മറ്റ് അനുബന്ധ ആചാരങ്ങളായ ആയനി ഊണ്; എണ്ണ തേച്ച് കുളിച്ച് പിറന്നാൾ പോലെ ഊണ് കഴിക്കുക. വധുവിൻറെ ഗ്രഹത്തിൽ എല്ലാവരുംകൂടി "മംഗലയാതിര" പാടി വധുവിന്റെ ബാധാമാലിന്യങ്ങളെ നീക്കി ഉഴിയാനുള്ള ആയിരം തിരി തെറുക്കൽ, കുടിവെപ്പ് മുതലായവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് കുലത്തൊഴിലൊന്നുമില്ല. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവർക്ക് അന്തർജനങ്ങളെപ്പോലെ പുതപ്പും മറക്കുടയും മറ്റും വേണമായിരുന്നു. വേളികഴിച്ചയാൾ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, വിധവാവിവാഹം സ്വജാതിയിലോ നമ്പൂതിരിജാതിയിൽ പെട്ടവരൊയൊ നടത്താൻ അനുവദിച്ചിരുന്നു. നാടുവാഴി ആയതിനാൽ ചെങ്ങഴിനമ്പിയെ നമ്പ്യാർ എന്ന് ബഹുമാന സൂചകമായി വിളിക്കുന്നു എന്നതല്ലാതെ, അന്തരാളജാതി നമ്പ്യാർ, നായരുനമ്പ്യാർ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളുമായി സമാനതകൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല.
====തിയ്യാടി നമ്പ്യാർ====
നമ്പ്യാരിൽ ഒരു കൂട്ടരാണ് തിയ്യാടി നമ്പിയാർ. കേരളോൽപ്പത്തിയിൽ ഇവരെ തിയാട്ട് നമ്പി എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ച് കണ്ടിട്ടുള്ളത് സ്ത്രീകളെ മരുമകളമ്മ എന്നാണ് വിളിക്കാറ് .വിവിധവർണങ്ങളിലുള്ള ചില നാടൻ ചൂർണങ്ങൾകൊണ്ട് അയ്യപ്പന്റെ രൂപം വരച്ചു വാദ്യമേളങ്ങളോടും പൂജാദിചടങ്ങുകളോടും കൂടി നടത്താറുള്ള [[തിയ്യാട്ട്]] എന്ന വഴിപാടിന്റെ നിർവഹണമാണ് ഇവരുടെ കുലത്തൊഴിൽ. ചിത്രരചന കൊട്ട് പാട്ട് കൂത്ത് നൃതം തുടങ്ങി കലയുടെ സമസ്ഥ മേഘലയും ഈ പാരമ്പര്യ അനുഷ്ടാന കലയായിൽ കാണാൻ കഴിയും. പഴയ കണക്കു പ്രകാരം പാരമ്പര്യമായി അകെ 8 കുടംബങ്ങൾ മാത്രമാണ് അയ്യപ്പൻ തീയാട്ടിന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് . ഇവർ മക്കത്തായമാണ് പൂണൂൽക്കാരുമാണ്. [[തീയാട്ടുണ്ണി|തീയ്യാട്ടുണ്ണികൾ]] എന്നപോലെ ഇവരെയും തിയ്യാടികൾ എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്.
====അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത നമ്പ്യാന്മാർ====
അമ്പലവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത നമ്പിയാന്മാരുണ്ട്. നായരുനമ്പ്യാന്മാർ അതിൽപ്പെടുന്നു. അവരെ അമ്പലവാസികൾ എന്ന് കൂട്ടാറില്ല. അമ്പലവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവരുടെ സ്ത്രീകളെ നങ്ങിയാരെന്നു വിളിക്കാറില്ല. നായരുനമ്പ്യാന്മാരിൽ വളരെ സ്ഥാനികളുണ്ട്. അവരിൽ പല കുടുംബങ്ങളിലെയും സ്ത്രീകൾ പല പേരുകളിലായി അറിയപ്പെടുന്നു. 'അപ്പിശ്ശി', 'കുഞ്ഞമ്മ', 'കുട്ടിയമ്മ' എന്നിവ അത്തരം ചില പേരുകളാണ്.{{തെളിവ്}}
===അടികൾ===
ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളായ കാവുകളിൽ അർച്ചനയാണ് ഇവരുടെ പ്രവൃത്തി. സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ. മക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം. ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണർ വിവാഹം ചെയ്യാറുണ്ട്. ദാരികവധം കഴിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഭദ്രകാളിയുടെ കോപാഗ്നിയെ കെടുത്തുന്നതിന് ഇളനീരിന്റെ മൂടുവെട്ടി ആടിയഭിഷേചിച്ചതിനു 'പാതിത്യം' കല്പിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണരുടെ വംശപരമ്പരയാണ് ഇവർ എന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
എന്നാൽ മുൻപറഞ്ഞ പ്രവൃത്തി ഇല്ലാതെ ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്. അവർക്കു പൂണൂൽ ഇല്ല. പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകളെ അടിസ്യാർ എന്ന് പറയുന്നു.
===പിടാരർ===
ശാക്തേയരാണ്. ശാക്തേയമായ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. മദ്യവും മാംസവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ശാക്തേയപൂജനടത്തുന്ന ഇവർക്ക് മദ്യമാംസാദികൾ ഭക്ഷണത്തിനും നിഷിദ്ധമല്ല. ഷോഡശസംസ്കാരക്രിയകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ഇവർക്ക് പുലവാലായ്മകൾ പതിനൊന്നു ദിവസമാണ്. പൂജാദികർമങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും തന്ത്രിസ്ഥാനം ഇല്ല. ഉത്സവങ്ങളിൽ തിടമ്പെഴുന്നള്ളത്തിനൊപ്പം വാൾ പിടിച്ച് അകമ്പടി സേവിക്കുന്നത് ഇവരുടെ ചുമതലയാണ്. കൊയിലാണ്ടിയിലെ പിഷാരിക്കാവിൽ പൂജനടത്തുന്നത് പിടാരന്മാർ (പിഷാരകന്മാർ) ആണ്. [[മാടായിക്കാവ്|മാടായിക്കാവിലും]] പിടാരന്മാരാണ് പൂജാരികൾ. കളരിവാതുക്കൽ, തിരുവർകാട്ടുകാവ്, നീലേശ്വരം മന്നമ്പുറത്തികാവ്, കടത്തനാട് ശ്രീപോർക്കലിക്കാവ്, ഇരിക്കൂർക്കാവ് എന്നിവിടങ്ങളിലും പിടാരന്മാരാണ് പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.
===വാര്യർ===
വാരിയർ എന്ന് പഴയ എഴുത്തിൽ. സ്ത്രീകൾ വാരസ്യാർ . ക്ഷേത്രകണക്കുകൾ നോക്കുന്നവരും ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടമാണ് പുരുഷന്മാരുടെ ജോലി. അടിച്ചുതളി, മാലകെട്ട് എന്നിവയാണ് സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ. ബലിക്കു യോഗ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിനാൽ ബാലേയ- എന്ന സംസ്കൃതശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് വാര്യ- എന്ന പദം നിഷ്പാദിപ്പിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. പൂണൂൽ ഇല്ല. വേദാധികാരം ഇല്ല. മരുമക്കത്തായികളും ന്യൂനപക്ഷം മക്കത്തായികളും ഉണ്ട്. {{തെളിവ്}} വാര്യരുടെ വീട് വാര്യം അല്ലെങ്കിൽ വാര്യത്ത് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീകളെ വാരസ്യാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ശൈവരാണ്. തിരുവിതാംകൂറിലെ വാര്യന്മാർ ഓണാട്ടുകര, വേണാട്ടുകര, ഇളയേടത്തുനാട്, തെക്കുംകൂർ എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗം ഉണ്ട്. സംസ്കൃതം, ജ്യോതിഷം തുടങ്ങിയവയിലെ പണ്ഡിതർ എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തരാണ് ഈ സമൂഹം.
===പിഷാരടി===
സ്ത്രീകൾ പിഷാരസ്യാർ . പ്രവൃത്തിയിലും ദായക്രമത്തിലും എല്ലാം വാരിയന്മാരെപ്പോലെയാണ് ഇവരും. എന്നാൽ പിഷാരോടിമാർക്കിടയിൽ മരണം കഴിഞ്ഞുള്ള ശേഷക്രിയയിൽ പിണ്ഡമില്ല; ആരാധനയേയുള്ളു. മരിച്ചയാളുടെ ആത്മാവിനെ വിഷ്ണുവിങ്കൽ സമർപ്പിക്കുന്നു എന്നത്രെ ഇതിന്റെ സങ്കല്പം. പിഷാരോടിമാർ പരിപൂർണ വൈഷ്ണവരാണെന്നു പറയാം.{{തെളിവ്}} അവർ കുറിയിടാൻ ഭസ്മം ഉപയോഗിക്കാറില്ല; ചന്ദനമേ ഉപയോഗിക്കൂ. ബുദ്ധപാരമ്പര്യം കല്പിക്കുന്നു. ഭിക്ഷ്വാരടികൾ എന്നതിൽ നിന്ന് പിഷാരടികൾ എന്ന പേരു സിദ്ധിച്ചു എന്ന് കരുതുന്നു. പിഷാരടികളുടെ വീടുകൾ പിഷാരം അല്ലെങ്കിൽ പിഷാരോത്ത് എന്നോ ചുരുങ്ങി, ഷാരം അല്ലെങ്കിൽ ഷാരോത്ത് എന്നോ അറിയപ്പെടുന്നു.
===മാരാർ===
പൂണൂലില്ലാത്ത അമ്പലവാസി ജാതി. സ്ത്രീകൾ മാരസ്യാർ, അമ്മ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അമ്പലങ്ങളിൽ [[സോപാനസംഗീതം]], ഗീതവാദ്യങ്ങളുടെ ആവിഷ്കരണങ്ങൾ കഴകം തുടങ്ങിയവ കുലത്തൊഴിൽ. മരുമക്കത്തായികളാണ് അധികവും. ഇവർ പൊതുവേ പന്ത്രണ്ട് പുലക്കാരാണ് വീട് മാരാത്ത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. വാരിയർ ചെയ്യാറുള്ള പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം ചെയ്യുന്നവരും ഇവർക്കിടയിലുണ്ട്. മാരാർ ഊരാളന്മാർ ആയിട്ടുള്ള വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കേരളത്തിൽ ഉണ്ട്.{{തെളിവ്}}
===പൊതുവാൾ===
ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പൊതുകാര്യങ്ങൾ നോക്കുക, കാവൽ നിൽക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ് കുലത്തൊഴിൽ. സ്ത്രീകൾ പൊതുവാളസ്യാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വീട് പൊതുവാട്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പൊതുവാളൻമാരിൽ പലവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. അകം പൊതുവാൾ, പുറം പൊതുവാൾ എന്ന് രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ. മാലപ്പൊതുവാൾ, ചെണ്ടപ്പൊതുവാൾ എന്നും വിഭജനം ഉണ്ട്.
ഒരു വിഭാഗം മൂത്തതിന്റെ വർഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ്. വടക്കൻ കേരളത്തിലാണ് ഇവരെ അധികമായി കണ്ടുവരുന്നത്. പയ്യന്നൂർ ഗ്രാമക്കാർ ആയ ഈ പൊതുവാൾ വിഭാഗത്തെ അക പൊതുവാൾ എന്ന് പറയുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തിയുള്ള ഒരു വിഭാഗം പൊതുവാളന്മാരുണ്ട്. ഇവരെ മാലപ്പൊതുവാളന്മാർ എന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നു. ചെണ്ടകൊട്ടുകൊണ്ട് ഉപജീവനം കഴിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗത്തിനു ചെണ്ടപ്പൊതുവാളന്മാർ എന്നാണു പേര്. ഇവരും അമ്പലവാസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
([[നായർ]] സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട പൊതുവാളന്മാർ വടക്കൻ കേരളത്തിലും മധ്യകേരളത്തിലും ഉണ്ട്. ഇവരെ അമ്പലവാസികളായി കൂട്ടാറില്ല.)
.
===കുറുപ്പ്===
ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാരമ്പര്യമായി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തിവരുന്ന സമുദായമാണിവർ. ഇവരെ പലപ്പോഴും അമ്പലവാസികളായി കൂട്ടാറില്ല. വടക്കൻകേരളത്തിലും
മധ്യകേരളത്തിലുമുള്ളവർ കളമെഴുത്തും പാട്ടും മാത്രമായും തെക്കൻകേരളത്തിലുള്ളവർ അതിൻ്റെ കൂടെ വാദ്യമേളങ്ങളും ചെയ്തുവരുന്നു.
കാസർഗോഡ്,കണ്ണൂർ ജില്ലകളിൽ തെയ്യമ്പാടി നമ്പ്യാന്മാർ എന്ന വിഭാഗമാണ് കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടത്തിവരുന്നത്.{{തെളിവ്}} ഇവരുടെ വീട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വീട്ടുപേരിൻ്റെ കൂടെ വീട് എന്നും മധ്യകേരളത്തിൽ കല്ലാറ്റ് എന്നും തെക്കൻ കേരളത്തിൽ പുതുശ്ശേരി എന്നും കണ്ടുവരുന്നു. പുരുഷന്മാർ കുറുപ്പ് എന്നും സ്ത്രീകൾ കുറുപ്പസ്യാർ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
{|class="wikitable" border="2"
|-align="center" colspan="6"|'''അമ്പലവാസി ജാതികൾ'''
|-
!ജാതി
!പുരുഷ<br />കുലനാമം
!സ്ത്രീ<br />കുലനാമം
!തൊഴിൽ
!വീട്
!കുറിപ്പ്
|-align="center"
|[[പുഷ്പകർ]] (പുഷ്പകനുണ്ണി)
|[[ഉണ്ണി]], നമ്പി
|ആത്തേരമ്മ, ആത്തേമ്മ, അമ്മ, ദേവി
|അദ്ധ്യാപനം, വിളക്കെടുപ്പ്, വിളക്കുകൊളുത്ത്, പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂമാല നിർമ്മാണം, പൂക്കൾ ശേഖരിക്കൽ, ശംഖുവിളി, തിടമ്പേറ്റ്, പ്രസാദവിതരണം
|മഠം
|പൂജയ്ക്ക് പൂക്കളൊരുക്കുന്നവരായതിനാൽ പുഷ്പകന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
|-align="center"
|[[നമ്പീശൻ]]
|നമ്പീശൻ
|ബ്രാഹ്മണിയമ്മ
|അദ്ധ്യാപനം, വിളക്കെടുപ്പ്, വിളക്കുകൊളുത്ത്, പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂമാല നിർമ്മാണം, പൂക്കൾ ശേഖരിക്കൽ, പ്രസാദവിതരണം
|പുഷ്പകം
|
|-align="center"
|[[തീയാട്ടുണ്ണി]]
|ഉണ്ണി
|അമ്മ, അന്തർജ്ജനം
|തീയാട്ട്
|മഠം, ഇല്ലം
|തീയാട്ടുണ്ണികൾ ഭദ്രകാളി തീയാട്ട് എന്ന കലാരൂപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
|-align="center"
|[[കുരുക്കൾ]]
|കുരുക്കൾ
|അമ്മ
|ശിവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ തന്ത്രവും പൂജയും, ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാല്, തൈര്, മോര്, നെയ്യ്, മുതലായവ എത്തിക്കൽ, മാലകെട്ട്, വിളക്കെടുപ്പ്, തിടമ്പേറ്റ്
|മഠം, വീട്
|തമിഴ് പാരമ്പര്യം. ഗുരുക്കൾ എന്നതിന്റെ തമിഴെഴുത്തിൽ നിന്നും കുരുക്കൾ എന്ന പേര്.
|-
|-align="center"
|[[നമ്പിടി]]
|നമ്പിടി
|മാണ്ടാൾ
|നാടുവാഴികൾ
|മന, മഠം
|
|-
|-align="center"
|[[പൂപ്പള്ളി]]
|
|
|
|
|
|-
|-align="center"
|[[പ്ലാപ്പള്ളി]]
|
|
|
|
|
|-
|-align="center"
|[[അടികൾ]]
|അടികൾ
|അടിയമ്മ അഥവാ അടിസ്യാർ
|ഭഗവതിക്ഷേതങ്ങളിൽ ശാക്തേയപൂജ ചെയ്യുന്നു. നായന്മാരുടെ കർമങ്ങൾക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു
|മഠം
|പൂണൂലുള്ള അടികളുടെ സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ എന്നും പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകൾ അടിസ്യാർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
|-
|-align="center"
|[[മൂത്തത്]]
|മൂത്തത്
|മനയമ്മ
|തൃക്കോൽ ശാന്തി
|ഇല്ലം
|ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പ് എഴുന്നളിക്കുകയും നിവേദ്യം തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്യുക, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ താക്കോൽ കൈസ്ഥാനികത്വം കയ്യാളുക എന്നിയെല്ലാം തൃക്കോൽ ശാന്തിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പലപ്പോഴും അമ്പലവാസികളിൽ പെടുത്താറില്ല.
|-
|-align="center"
|[[ചാക്യാർ]]
|ചാക്യാർ
|ഇല്ലോട്ടമ്മ
|കൂത്ത് അവതാരകർ
|മഠം
|
|-
|-align="center"
|[[നമ്പ്യാർ]]
|നമ്പ്യാർ
|നങ്യാർ
|തീയാട്ട്, കൂത്ത്, തുള്ളൽ
|മഠം
|തീയാട്ട് നമ്പ്യാർ അയ്യപ്പൻ തീയാട്ട് നടത്തുന്നു. മിഴാവ് നമ്പ്യാർ കൂത്തിന് മിഴാവ് കൊട്ടുന്നു, തുള്ളൽ നടത്തുന്നു.
|-
|-align="center"
|[[വാര്യർ]]
|വാര്യർ
|വാരസ്യാർ
|അമ്പലത്തിലെ കണക്കെഴുത്തുകാർ, കാര്യക്കാർ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
|വാരിയം
|
|-
|-align="center"
|[[പിഷാരടി]]
|പിഷാരടി അല്ലെങ്കിൽ ഷാരടി
|പിഷാരസ്യാർ അല്ലെങ്കിൽ ഷാരസ്യാർ
|മാലകെട്ട്,വിളക്കുപിടി,പൂക്കളൊരുക്കൽ, അടിച്ചുതളി,പൂജാപാത്രങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കൽ
|പിഷാരം
|ഉത്തര-വേദകാലഘട്ടത്തിൽ [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമതത്തിൽ]] നിന്ന് [[ഹിന്ദു മതം|ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക്]] പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് പിഷാരടികൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു
|-
|-align="center"
|[[മാരാർ]]
|മാരാർ
|മാരസ്യാർ
|സോപാന സംഗീത അവതാരകർ, പാണി കൊട്ട്, ഇടക്ക, ക്ഷേത്ര അടിയന്തരം, ചെണ്ട കൊട്ട്
|മാരാത്ത്
|
|-
|-align="center"
|[[പൊതുവാൾ]]
|പൊതുവാൾ
|പൊതുവാളസ്യാർ
|ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വാദ്യകലാകാർനമാർ
|പൊതുവാട്ട്
|ഉത്തര-വേദകാലഘട്ടത്തിൽ [[ജൈനമതം|ജൈനമതത്തിൽ]] നിന്ന് [[ഹിന്ദു മതം|ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക്]] പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് പൊതുവാൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു
|-
|-align="center"
|[[കുറുപ്പ്]]
|കുറുപ്പ്
|കുറുപ്പസ്യാര് അല്ലെങ്കിൽ അമ്മ
|ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളം എഴുത്തും പാട്ടും
|കുറുപ്പത്ത്
|
|-
|}
==ക്ഷേത്രകലകൾ==
*[[ചാക്യാർ കൂത്ത്]]
*[[നങ്ങ്യാർ കൂത്ത്]]
*[[തുള്ളൽ]]
*[[കൂടിയാട്ടം]]
*[[തീയാട്ട്]]
*[[സോപാനസംഗീതം]]
*[[ബ്രാഹ്മണിപ്പാട്ട്]]
*[[പഞ്ചവാദ്യം]]
*[[മുടിയേറ്റ്]]
*[[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]]
പണ്ടു കാലത്തു ബ്രാഹ്മണഅമ്പലവാസികൾക്കു മാത്രമായിരുന്നു ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. മേല്പറഞ്ഞ പൂജ, മാലകെട്ട്, ചെണ്ട, ഇടയ്ക്ക, ചാക്യാർ കൂത്ത്, നങ്ങ്യാർ കൂത്ത്, സോപാനസംഗീതം തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്രകലകൾ നാലമ്പലത്തിനകത്തുമാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നവയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനു പുറത്ത് ഇവ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഇവയൊന്നും ആസ്വാദനകലകളും ആയിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ മാത്രം ഭാഗം ആയിരുന്നു. പിൽക്കാലത്തു ഇവയിൽ നിന്നും കഥകളി, ഓട്ടൻ തുള്ളൽ പോലുള്ള ആസ്വാദനകലകൾ രൂപപ്പെട്ടു.
==വിനോദങ്ങൾ==
പണ്ടുകാലത്ത്, അന്നപ്രാശനം, ഉപനയനം, സമാവർത്തനം, വിവാഹം, തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകളോടനുബന്ധിച്ച് അമ്പലവാസികൾ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ചില വിനോദകേളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. [[ഏഴാമത്തുകളി]], [[കൂട്ടപ്പാഠകം]], [[സംഘക്കളി]] എന്നിവ അവയിൽപ്പെടുന്നു.
== വർണവ്യവസ്ഥാപ്രകാരമുള്ള സ്ഥാനം ==
നമ്പൂതിരിമാർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ഇടയിലായോ ക്ഷത്രിയർക്കും ശൂദ്രർക്കും ഇടയിലായുമോ ഉളള അന്തരാള വിഭാഗങ്ങൾ. പൂണൂലുള്ളവരും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതുമായ ജാതികളെ ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷത്രിയരുടെയും ഇടയ്ക്കുള്ള അന്തരാളജാതികളായും പൂണൂലില്ലാത്ത ജാതികളെ ക്ഷത്രിയ-വൈശ്യവിഭാങ്ങളുടെയും ശൂദ്രരുടെയും ഇടയിലുള്ള അന്തരാളജാതികളായും കണക്കാക്കുന്നു.
== ആചാരങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും ==
അമ്പലവാസികളിൽ മക്കത്തായികളും മരുമക്കത്തായികളും ഉണ്ട്
ഇവരെല്ലാം പൊതുവേ പന്ത്രണ്ട് പുലക്കാരാണ് വാര്യര് മാരാര് തുടങ്ങിയവർ ശിവദീക്ഷ എന്നൊരു ചടങ്ങ് നടത്തിയിരുന്നു വാര്യർ മുതലായവർ വിവാഹത്തിന് അയനിയൂണ് മുതലായവ നടത്താറുണ്ട്
== പ്രശസ്തരായ അമ്പലവാസികൾ==
* [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]]
* സാഹിത്യരത്നം കെ എസ് നീലകണ്ഠൻ ഉണ്ണി
* [[ദിവ്യ ഉണ്ണി]], അഭിനേത്രി
* [[കലാമണ്ഡലം തിരൂർ നമ്പീശൻ]]
* [[രമ്യ നമ്പീശൻ]], അഭിനേത്രി
* [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ]]
* [[പി.കെ. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ (സംഗീതജ്ഞൻ)|പി. കെ. നാരായണൻ നമ്പ്യാർ]]
* [[പുന്നശ്ശേരി നീലകണ്ഠശർമ്മ]]
* [[അമ്മന്നൂർ പരമേശ്വര ചാക്യാർ]]
* [[മാണി മാധവ ചാക്യാർ]]
* [[പൈങ്കുളം രാമ ചാക്യാർ]]
* [[വൈക്കത്ത് പാച്ചു മൂസത്]]
* [[കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്]]
* [[ഉണ്ണായി വാര്യർ]]
* [[രാമപുരത്ത് വാര്യർ]]
* [[ഇക്കണ്ട വാര്യർ]]
* [[പി.എസ്. വാര്യർ|വൈദ്യരത്നം പി. എസ്. വാര്യർ]]
* [[മഞ്ജു വാര്യർ]]
* [[രാജശ്രീ വാര്യർ]]
* [[ജയരാജ് വാര്യർ]]
* [[ആറ്റൂർ കൃഷ്ണ പിഷാരടി]]
* [[പി. ആർ. പിഷാരടി]]
* [[കെ. പി. നാരായണപിഷാരടി]]
* [[മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി]] (അനുപുരത്ത് കൃഷ്ണൻകുട്ടി പിഷാരടി)
* [[രമേശ് പിഷാരടി]]
* [[ഷട്കാല ഗോവിന്ദ മാരാർ]]
* [[പി.സി.കുട്ടികൃഷ്ണ മാരാര്]]
* [[കെ ജി മാരാര്]]
* [[കെ. കരുണാകരൻ]]
* ശരത് മാരാർ
* മുണ്ടൂർ കൃഷ്ണൻകുട്ടി
* പാഴൂർ ദാമോദരമാരാർ, പ്രശസ്ത ക്ഷേത്രകലാചാര്യൻ
* വെട്ടിക്കവല കെ എൻ ശശികുമാർ
* [[തിരുവിഴ ജയശങ്കർ]]
* [[പെരുവനം കുട്ടൻമാരാര്]]
* [[മട്ടന്നൂർ ശങ്കരൻകുട്ടി മാരാര്]]
* [[ബാലഭാസ്കർ]]
* [[എം. ജി. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
* [[ബി. ശശികുമാർ]]
* [[ജസ്റ്റിസ് ബാലനാരായണ മാരാര്]]
* സുജാത
* അമ്പലപ്പുഴ സഹോദരങ്ങൾ
* പദ്മനാഭ മാരാർ
* [[ഞെരളത്ത് രാമപ്പൊതുവാൾ]]
* [[ആലിപ്പറമ്പ് ശിവരാമ പൊതുവാൾ]]
* [[ജി.ശങ്കരകുറുപ്പ്]]
* കെ. ചന്ദ്രശേഖരൻ
* [[പി. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]]
* എൻ പി കുരുക്കൾ (സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി )
* പാറപ്പുറം നാരായണക്കുരുക്കൾ (നോവലിസ്റ്റ്)
* കരൂർ മഠത്തിൽ മാധവക്കുരുക്കൾ ( കഥകളി പ്രദീപിക യുടെ കർത്താവ് )
എന്നിവർ പ്രസിദ്ധരായ അമ്പലവാസികളാണ്.
==അവലംബം==
*[http://links.jstor.org/sici?sici=0307-3114(1926)56%3C83%3APR%3E2.0.CO%3B2-2 Journal of the Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland, Vol. 56, 1926 (1926), pp. 83-89]
*Travancore State Manual by V.Nagam Aiya
*Ente Smaranakal Volume 3 by Kanipayur Sankaran Namboodiripad. page 280
*People of India: Kerala (3 pts.) - Page 1111 by KS singh
*https://web.archive.org/web/20191221152907/http://lsgkerala.in/velurpanchayat/history/
== ബാഹ്യകണ്ണികൾ ==
*[http://www.warriers.org Variars Website]
*[http://www.pisharodysamajam.com Pisharody site] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080223211606/http://www.pisharodysamajam.com/ |date=2008-02-23 }}
[[Category:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മുന്നോക്ക സമുദായങ്ങളിലെ പിന്നോക്കക്കാരുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ട സമുദായങ്ങൾ]]
{{സർവ്വവിജ്ഞാനകോശം|അമ്പലവാസികൾ}}
f7lfe1zrreg3tlvw9xe3hldzyiy37ow
മലയാളം ടെലിവിഷൻ ചാനലുകളുടെ പട്ടിക
0
31563
4629027
4620645
2026-06-13T08:21:04Z
Manjushpiyush
206162
4629027
wikitext
text/x-wiki
{|class="wikitable sortable"
|-
മലയാളിയുടെ ആസ്വാദനത്തിന് പുതിയമാനങ്ങൾ നൽകിയ [[ടെലിവിഷൻ]] ചാനലുകളിൽ മാതൃഭാഷയിൽ ആദ്യമായി എത്തിയത് 1985 ൽ ഗവൺമെന്റിന്റെ കീഴിലുള്ള [[ദൂരദർശൻ]] ആണ്. തുടർന്ന് 1993 ൽ മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സ്വകാര്യ ടി വി ചാനലായ [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]] സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ചു.
[[File:India Kerala locator map.svg|thumb|ഇന്ത്യയിൽ കേരളത്തിന്റെ സ്ഥാനം]]
==പൊതു പ്രക്ഷേപണ ചാനൽ==
*[[ദൂർദർശൻ]]
==വാർത്താ ചാനലുകൾ==
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ്]]
*[[മനോരമ ന്യൂസ്]]
*[[റിപ്പോർട്ടർ ടീവി]]
*[[മീഡിയാവൺ ടിവി]]
*ന്യൂസ് 18 കേരളം
*[[മാതൃഭൂമി ന്യൂസ്]]
*[[ന്യൂസ് മലയാളം 24×7]]
*കൈരളി ന്യുസ്
*[[24 ന്യൂസ് ]]
*[[രാജ് ന്യൂസ് മലയാളം]]
*[[ജനം ടിവി]]
*ബിഗ് ടിവി മലയാളം
==പൊതു വിനോദ ചാനലുകൾ==
*[[ഫ്ളവേഴ്സ് ടെലിവിഷൻ|ഫ്ളവേഴ്സ്]]
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
*[[സീ കേരളം]]
*[[സൂര്യ ടി.വി.]]
*[[മഴവിൽ മനോരമ]]
*[[കൈരളി]]
*[[അമൃത ടി.വി.]]
*[[ജീവൻ ടി.വി.]]
*[[ജയ്ഹിന്ദ് ടി.വി.]]
*[[കൗമുദി ടി.വി.]]
*[[ദർശന ടി.വി.]]
*[[ ജനം ടി.വി.]]
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് HD]]
*[[സീ കേരളം]]
==വിനോദ ചാനലുകൾ==
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് പ്ലസ്സ്]]
*[[സൂര്യ മൂവീസ്]]
*[[സൂര്യ കോമഡി]]
*[[വീ ടി.വി.]] (കൈരളി വി)
*[[ദർശന ടി.വി.]]
*[[കപ്പ ടി.വി.]]
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് മൂവീസ്]]
*[[സൂര്യ മ്യൂസിക്]]
*[[കൊച്ചു ടി.വി.]]
*[[രാജ് മ്യൂസിക്സ് മലയാളം]]
*[[സഫാരി ടിവി]]
==എച്ച്.ഡി ചാനലുകൾ==
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് മൂവീസ്]] എച്ച്.ഡി
*[[സീ കേരളം]] എച്ച്.ഡി
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ്]] എച്ച്.ഡി
*[[സൂര്യ ടി.വി.]]എച്ച്.ഡി
*[[മഴവിൽ മനോരമ]] എച്ച്.ഡി
==മലയാളം ഓഡിയോ ഫീഡുകൾ==
ചില ഇന്ത്യൻ ചാനലുകൾ (പ്രധാനമായും ഇംഗ്ലീഷ്) മലയാളം ഉൾപ്പെടെ ഒന്നിലധികം ഓഡിയോ ഫീഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു.
* [[ഡിസ്കവറി ചാനൽ]]
* [[ഡിസ്കവറി കിഡ്സ്]]
* [[ETV ബാല് ഭാരത്]]
* [[നിക്കലോഡിയൻ]]
* [[നിക്കലോഡിയൻ സോണിക്]]
* [[സോണി യേ]]
* [[കാർട്ടൂൺ നെറ്റ്വർക്ക്]]
* [[പോഗോ (ടിവി ചാനൽ)]]
*ഗുബ്ബാരെ ടിവി
*[[സ്റ്റാർ സ്പോർട്സ് 1]]
*[[സ്റ്റാർ സ്പോർട്സ് 3]]
==വരാനിരിക്കുന്ന ചാനലുകൾ==
*സോണി മലയാളം
* [[സീ മലയാളം ന്യൂസ്]]
(2022 ജനുവരി 25-ന് ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ ആരംഭിച്ചു.)
*[[എൻഡിടിവി മലയാളം]]
(ഉടൻ ലോഞ്ച് ചെയ്യുന്നു.)
*[[M5 ന്യൂസ്]]
*[[സൂര്യ മൂവീസ്]] എച്ച്.ഡി
==വിദ്യാഭ്യാസ ചാനൽ==
*[[വിക്ടേഴ്സ്]]
*[[വിക്ടേഴ്സ് പ്ലസ്സ്]]
==ആത്മീയ ചാനൽ==
*[[ഷാലോം]]
*[[പവർ വിഷൻ]]
*[[ഗുഡ്നെസ്]]
*[[ആത്മീയ യാത്ര]]
*[[ഹാർവെസ്റ്റ്]]
==വിദേശ മലയാള ചാനൽ==
*[[മഴവിൽ മനോരമ ഇന്റർ നാഷണൽ]]
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്]]
*[[കൈരളി അറേബ്യ]]
*[[മീഡിയവൺ ഗൾഫ്]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളം ദൃശ്യമാദ്ധ്യമങ്ങൾ|*]]
==ഇതും കാണുക==
*[[ഇന്ത്യയിലെ 4K ചാനലുകളുടെ ലിസ്റ്റ്]]
== അവലംബം ==
*http://www.satcodx3.com/eng/ {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080303215422/http://www.satcodx3.com/eng/ |date=2008-03-03 }}
{{അപൂർണ്ണം}}
*[[വിക്ടേഴ്സ്]]
*[[വിക്ടേഴ്സ് പ്ലസ്സ്]]
==ആത്മീയ ചാനൽ==
*[[ശാലോം ടി.വി]]
*[[പവർ വിഷൻ]]
*[[ഗുഡ്നസ് ടി.വി]]
*[[ആത്മീയ യാത്ര]]
*[[ഹാർവെസ്റ്റ്]]
==വിദേശ മലയാള ചാനൽ==
*[[മഴവിൽ മനോരമ ഇന്റർനാഷണൽ]]
*[[ഏഷ്യാനെറ്റ് മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്]]
*[[കൈരളി അറേബ്യ]]
*[[മീഡിയവൺ ഗൾഫ്]]
*flowers international
[[വർഗ്ഗം:മലയാളം ദൃശ്യമാദ്ധ്യമങ്ങൾ|*]]
==ഇതും കാണുക==
*[[ഇന്ത്യയിലെ 4K ചാനലുകളുടെ ലിസ്റ്റ്]]
==അവലംബം==
[[Category:Webarchive template wayback links]]
<div class="boilerplate metadata" id="stub">
[[Category:അപൂർണ്ണ ലേഖനങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പട്ടികകൾ]]
6m63nxh1j056ahge57vtv0jm23gr2o0
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി
0
41654
4628930
4619418
2026-06-12T15:36:27Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628930
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Alexander the Great}}
{{Infobox Emperor
|name =മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ
|title =[[Basileus]] of Macedon, [[Hegemon]] of the [[League of Corinth|Hellenic League]], [[Pharaoh]] of Egypt, [[Shahanshah]] of Persia
|image =Napoli BW 2013-05-16 16-24-01.jpg
|caption =Alexander fighting Persian king [[Darius III of Persia|Darius III]]. From [[Alexander Mosaic]], from [[Pompeii]], [[Naples]], [[Museo Archeologico Nazionale]].
|reign =336-323 ബിസി
|coronation =
|predecessor =[[ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ|ഫിലിപ് II]]
|successor =[[Alexander IV of Macedon|അലക്സാണ്ടർ IV]]
|heir =
|consort =[[റോക്സാന|ബാക്ട്രിയയിലെ റോക്സാന]] <br /> [[സ്റ്റാറ്റെരിയ II|പെർസ്യയിലെ സ്റ്റാറ്റെരിയ]]
|issue =[[അലക്സാണ്ടർ IV of Macedon|അലക്സാണ്ടർ IV]]
|royal house =
|royal anthem =
|father =[[മാസിഡോണിലെ ഫിലിപ് II]]
|mother =[[ഒളിമ്പിയാസ്|എപിറസിലെ ഒളിമ്പിയാസ്]]
|date of birth =[[ജൂലൈ 20]], [[356 BC]]
|place of birth =[[പെല്ല]], [[മാസിഡോണിയ (പുരാതന സാമ്രാജ്യം)|മാസിഡോണിയ]]
|date of death =[[ജൂൺ 10]], [[323 BC]] (33ആം വയസിൽ)
|place of death =[[ബാബിലോൺ]]
|place of burial=
}}
പുരാതന [[മാസിഡോണിയ (പുരാതന സാമ്രാജ്യം)|മാസിഡോണിയ]]യിലെ ഒരു [[ഗ്രീസ്|ഗ്രീക്ക്]] രാജാവായിരുന്നു '''അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി'''. '''അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ'''(20/21 ജുലൈ 356-10/11 ജൂൺ 323 ബീ.സി), '''മാസിഡോണിയക്കാരനായ അലക്സാണ്ടർ''' എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രഗൽഭരായ സൈന്യാധിപരിൽ ഒരാളായി അലക്സാണ്ടർ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ഇദ്ദേഹം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മരണമടയുമ്പോഴേക്കും അലക്സാണ്ടർ പുരാതന ഗ്രീക്കുകാർക്ക് പരിചിതമായ പ്രദേശങ്ങൾ ഒട്ടുമിക്കവയും തന്നെ കീഴടക്കിയിരുന്നു. BC 334-ൽ ആർക്കീമെനിഡ് സാമ്രാജ്യം കീഴടക്കിയ അദ്ദേഹം സൈന്യത്തെ [[ഏഷ്യാമൈനർ|ഏഷ്യാ മൈനാറിലേക്ക്]] നയിച്ചു. അവിടെ നിന്ന് പത്തു വർഷത്തിനുള്ളിൽ തുടർച്ചയായ കീഴടക്കലുകളുടെ ഒരു പരമ്പര തന്നെയായിരുന്നു. പത്ത് വർഷം കൊണ്ട് തന്നെ [[പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം|പേർഷ്യയുടെ]] ആധിപത്യം അവസാനിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. ഇസ്സസും ഗ്വാങ്ങമെല യുദ്ധങ്ങൾ എന്നിവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്. [[ദാരിയൂസ് III|ദാരിയസ്സ് മൂന്നാമനെ]] കീഴടക്കിക്കൊണ്ട് ആദ്യ പേർഷ്യൻ സമ്രാജ്യം. അതേ സമയം തന്നെ [[അഡ്രിയാറ്റിക് കടൽ|അഡ്രിയാറ്റിക്ക്]] കടൽ മുതൽ [[സിന്ധു നദി]] വരെ തന്റെ സാമ്രാജ്യം വികസിപ്പിച്ചു. ബി.സി.326-ൽ അദ്ദേഹം [[ഇന്ത്യ]] കീഴടക്കി, എന്നാൽ സൈന്യത്തിന്റെ അഭിപ്രായം കണക്കിലെടുത്ത് അദ്ദേഹം ഗ്രീസിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.ബി.സി 323-ൽ [[ബാബിലോണിയ|ബാബിലോണിയയിൽ]] വച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം തുടർച്ചയായ ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങൾതന്നെ അധികാരത്തിനായി നടക്കുകയുണ്ടായി. അതിനു ശേഷം അലക്സാൻഡറിന്റെ ബന്ധുവും ജനറലുമായിരുന്ന ഡിയഡോച്ചി (Diadochi)യാണ് ഭരണം നയിച്ചത്. അലക്സാൻഡറുടെ പടയോട്ടത്തിന്റെ ഫലമായി സാംസ്ക്കാരിക സങ്കലനങ്ങൾ ഉണ്ടായി .[[ഗ്രീക്കോ-ബുദ്ധമതം|ഗ്രീക്കോ-ബുദ്ധിസം]] അവയിൽ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. ഇരുപതോളം നഗരങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി<!-- This links to a disambiguation page on purpose. -->.[[ഈജിപ്റ്റ്|ഈജിപ്റ്റിലെ]] അലക്സാൻഡ്രിയയാണ് അതിൽ പ്രസിദ്ധമായത്. അലക്സാൻഡറിന്റെ വരവ് ഗ്രീക്ക്- കോളനിവൽക്കരണത്തിനും, ഗ്രീക്ക് സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിനും, [[ഹെല്ലനിസ്റ്റിക് യുഗം|ഹെല്ലനിസ്റ്റിക്ക് സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ]] ഉദയത്തിനും കാരണമായി.15 -ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്ന [[ബൈസാന്റൈൻ സാമ്രാജ്യം|ബൈസാന്റേയിൻ(Byzantine) സാമ്രാജ്യവും]] 1920 വരെ [[മദ്ധ്യേഷ്യ|മദ്ധേഷ്യയിലും]] ,അനാറ്റോളിയയുടെ കിഴക്കും ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടുതലായിരുന്നതും അലക്സാണ്ടറുടെ കാലത്തെ ഗ്രീക്ക്- സ്വാധീനം വ്യക്തമാക്കുന്നു. മറ്റ് സൈന്യത്തിന്റെ എണ്ണവും സ്വന്തം സൈന്യത്തിന്റെ എണ്ണവും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന രീതി ഇന്നും മിലിട്ടറി അക്കാഡമികൾ തുടർന്ന് പോകുന്നു. ഇന്നും മിലിട്ടറി അക്കാഡമികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വരുന്നു.{{Sfn |Yenne|2010|page=viii}}{{cref |ii}}ഗുരുവായ [[അരിസ്റ്റോട്ടിൽ|അരിസ്റ്റോട്ടിലിനോടോപ്പം]] ലോകത്തെ എക്കാലവും സ്വാധീനിച്ച വ്യക്ത്തികളിൽ ഒരാളാണ് അലക്സാൻഡർ.<ref>{{Cite web|url = http://www.theguardian.com/books/2014/jan/30/whos-most-significant-historical-figure|title = Guardian on Time Magazine's 100 personalities of all time}}</ref><ref>{{Cite web|url = http://www.ranker.com/crowdranked-list/the-most-influential-people-of-all-time|title = Ranker.com - The most influential people of all time}}</ref>
ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമനിൽ നിന്ന് ഇരുപതാം വയസ്സിൽ കിരീടം ഏറ്റെടുത്തു. [[ഏഷ്യ|ഏഷ്യയും]] വടക്ക് -കിഴക്ക്[[ആഫ്രിക്ക|ആഫ്രിക്കയും]] വരെ നീണ്ട് കിടക്കുന്ന സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനായി. ഗ്രീസ് മുതൽ ഈജിപ്റ്റ് വരെയും, പിന്നെ വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഇന്ത്യ വരെയും അലക്സാണ്ടർ തന്റെ മുപ്പത് വയസ്സിനിടയിൽ പിടിച്ചടക്കി.<ref>{{cite web | place = UK | title = Alexander the Great (356–323 BC) | publisher = BBC | url = http://www.bbc.co.uk/history/historic_figures/alexander_the_great.shtml}}</ref> ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിജയം നേടിയ സൈനിക നേതാവായി അദ്ദേഹത്തെ കരുതുന്നു.{{Sfn |Yenne|2010 | page = 159}}
തത്വചിന്തകനായ [[അരിസ്റ്റോട്ടിൽ|അരിസ്റ്റോട്ടിലാണ്]] പതിനാറ് വയസ്സു വരെ അദ്ദേഹത്തെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്. BC 336-ൽ അച്ഛനായ ഫിലിപ്പിൽ നിന്ന് അധികാരം ഏറ്റെടുത്തു. അതിനുശേഷം ഫിലിപ്പ് വധിക്കപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. അലക്സാണ്ടറിന് ശക്തമായ ഒരു സാമ്രാജ്യവും അനുഭവസമ്പന്നരായ സൈനികരെയും അച്ഛനായ ഫിലിപ്പിൽ നിന്ന് കിട്ടിയിരുന്നു. ഗ്രീസിന്റെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രണവും അദ്ദേഹത്തിനായിരുന്നു.<ref>{{cite book|editor1-last=Heckel|editor1-first=Waldemar|editor2-last=Tritle|editor2-first=Lawrence .|title=Alexander the Great: A New History|date=2009|publisher=Wiley-Blackwell|isbn=1405130822|page=99|chapter=The Corinthian League}}</ref><ref>{{cite book|last1=Burger|first1=Michael|title=The Shaping of Western Civilization: From Antiquity to the Enlightenment|url=https://archive.org/details/shapingofwestern0000mich|date=2008|publisher=University of Toronto Press|isbn=1551114321|page=[https://archive.org/details/shapingofwestern0000mich/page/76 76]}}</ref>.
അക്കീലിസിന്റെ പരമ്പരയിൽപ്പെട്ട ആളായിരുന്നു മാതാവായ ഒളിമ്പിയസ്. [[ഹെർക്കുലീസ്|ഹെർക്കുലീസിന്റെ]] പിൻതലമുറയിൽപ്പെട്ട വ്യക്തിയായിരുന്നു പിതാവായ ഫിലിപ്പ് രാജാവും. ധീരനും പരാക്രമിയുമായ പുത്രനായിരിക്കും തങ്ങൾക്ക് ജനിക്കുകയെന്ന് ഇരുവർക്കും സ്വപ്ന ദർശനമുണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
{{TOC limit|3}}
Alpy redio
==ജനനം==
[[File:Alexander1256.jpg|thumb|ഇസ്താംബൂളിലെ ആർക്കിേേയേ ളജിക്കൽ മ്യൂസിയത്തിലെ അലക്സാണ്ടറിന്റെ പ്രതിമ.]]
അലക്സാൻഡർ ജനിച്ചത് ഗ്രീക്ക് മാസമായ ഹെകറ്റോംബയൊൻ(Hekatombaion)ണിൽ ആറാം തീയതിയാണ്. ഇത് ഏകദേശം ബി.സി 356 ജൂലൈ 20 ആം തീയതിയായി വരും.കൃത്യമായ തീയതി അറിയില്ല.<ref>{{cite web | url = http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander_t32.html#7 | title = The birth of Alexander the Great | work = Livius | quote = Alexander was born the sixth of [[Attic calendar|Hekatombaion]]. | accessdate = 16 December 2011 | archive-date = 2016-10-05 | archive-url = https://web.archive.org/web/20161005011405/http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander_t32.html#7 | url-status = dead }}</ref>മാസിഡോണിയയുടെ തലസ്ഥാനമായ പെല്ലയിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.<ref>{{citation |title = Alexander of Macedon, 356–323 B.C.: a historical biography |series= Hellenistic culture and society | first = Peter | last = Green |edition= illustrated, revised reprint |publisher= University of California Press |year = 1970 |isbn= 978-0-520-07165-0 |page= xxxiii |url= https://books.google.com/books?id=g6Wl4AKGQkIC&pg=PA559&dq=alexander+the+great+356+OR+355&sa=X&ei=h78uT-uaFYSzhAe436jsCg&ved=0CF8Q6AEwCDgK#v=onepage&q=356&f=false | quote = 356 – Alexander born in Pella. The exact date is not known, but probably either 20 or 26 July.}}</ref>മാസിഡോണിയയുടെ രാജാവായ ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമനാണ് അച്ഛൻ. ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റെ നാലാമത്തെ ഭാര്യയായ ഒളിമ്പിയസാണ് അമ്മ. എപ്പിരസിലെ രാജാവായ നിയോപ്റ്റോലിമസ്(Neoptolemus) ഒന്നാമന്റെ മകളാണ് ഒളിമ്പിയസ്.<ref>"Renault, p. 28"</ref><ref>durant538</ref> ഫിലിപ്പിന് ഏഴോ എട്ടോ ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു. ഒളിമ്പിയസായിരുന്നു മുഖ്യപത്നി. ചിലപ്പോൾ അലക്സാണ്ടറിന്റെ ജനനത്തിലൂടെയാകാം.{{Sfn |Roisman|Worthington | 2010 | p= 171}}
പല ഇതിഹാസകാരന്മാരും അലക്സാൻഡറിന്റെ ജനനവും കുട്ടിക്കാലവും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>"Roisman 2010 188"</ref> പുരാതന ഗ്രീക്ക് ജീവചരിത്രകാരനായ [[പ്ലൂട്ടാർക്ക്|പ്ലൂട്ടാർക്കിന്റെ]]
രേഖപ്പെടുത്തലിൽ വിവാഹത്തിനു ശേഷം ഫിലിപ്പ് ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടതായി പറയുന്നു.ഒളിമ്പിയസിന്റെ ഗർഭപാത്രം സിംഹത്തിന്റെ ചിത്രം അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മറ്റോരു സ്വപ്നത്തിൽ ഫിലിപ്പ് ഒളിമ്പിയസിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഒരു മിന്നൽ ഏൽക്കുകയും അതിൽ നിന്നുണ്ടായ തീ ജ്വാലകൾ ഉയരുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തതായും കണ്ടു.ഈ സ്വപ്നത്തിന് പ്ലൂട്ടാർക്ക് വിവിധ തരത്തിൽ വ്യാഖ്യാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഒളിമ്പിയസിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിലെ അടയാളം സീയൂസ് ദേവന്റെ ചിത്രത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നതെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.അലക്സാൻഡർ ജനിച്ച ദിവസം ഫിലിപ്പ് ചാൽസിഡൈസ്(Chalcidice)സിന്റെ ഉപദ്വീപായ പോറ്റിടിയ വളയാനുള്ള തയാറെടുപ്പുകൾ നടത്തുകയായിരുന്നു. കുട്ടി ജനിച്ച ദിവസം ചില ഭാഗ്യലക്ഷണങ്ങൾ കാണുകയുണ്ടായി. ഫിലിപ്പ് രാജാവിന്റെ മുഖ്യസൈൈന്യാധിപനായ പാർമേനിയൊ, ഇല്യാര്യന്മാരുടെയും പിയൊണിയന്മാരുടെയും സംയുക്ത സൈന്യത്തെ യുദ്ധത്തിൽ കീഴ്പ്പെടുത്തി.രാജാവിന്റെ കുതിര ഒളിമ്പിക്സ് മൽസരത്തിൽ വിജയിച്ചു.അതേ ദിവസം തന്നെ ലോകാദ്ഭുതങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഇഫെസസി(Ephesus)ലെ ആർറ്റിമിസിന്റെ ക്ഷേത്രം കത്തിയെരിഞ്ഞു. മഗ്നേഷ്യയിലെ ഹെഗേസിയസ്(Hegesias of Magnesia) പറഞ്ഞതെന്തെന്നാൽ അത് കത്തി തകർന്നു എന്തെന്നാൽ അലക്സാണ്ടറിന്റെ ജനനം കണ്ട് ആർറ്റിമിസ് അവിടെ നിന്നും പോയി.<ref>Renault, p. 28"</ref>ചില ഐതിഹ്യങ്ങൾ അലക്സാൻഡർ രാജാവായതിനു ശേഷം ഉണ്ടായതായിരിക്കാം. അദ്ദേഹം അതി
മാനുഷനാണെന്നും ജന്മനാ മഹാനാണെന്നും വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ<ref>"Roisman 2010 188"</ref>കുട്ടിക്കാലത്ത് അലക്സാൻഡറിനെ വളർത്തിയത് പരിചാരികയായ ലനിക(Lanika) ആയിരുന്നു. ഭാവിയിൽ അലക്സാൻഡറിന്റെ ജനറലായി മാറിയ ക്ലീറ്റസ് ദി ബ്ലാക്കിന്റെ സഹോദരിയായിരുന്നു അവർ. അമ്മയുടെ ബന്ധുവായ കർക്കശക്കാരനായ ലയോണിദാസ്(Leonidas)-ൽ നിന്നും ഫിലിപ്പിന്റെ ജനറലായ ലൈസിമകസ്(Lysimachus)ൽനിന്നുംക്രൂരമായ ദേഹോപദ്രവമാണ് കിട്ടിയത്. അലക്സാൻഡർ കുലീനനായ മാസിഡോണിയൻ യുവാവിനെപ്പോലെ [[കുതിര സഞ്ചാരം|കുതിരസവാരിയും]] വേട്ടയും ആയുധാഭ്യാസവും വായനയും വാദ്യോപകരണങ്ങൾ വായിക്കാനും പഠിച്ചു. <ref name="Roisman 2010 186">{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p= 186}}</ref>
[[File:Alexander taming Bucephalus by F. Schommer, German, late 19th century.jpg|250px|left|By F. Schommer]]
അലക്സാൻഡറിന് പത്ത് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ തെസ്സ്ലിയിൽ നിന്നൊരു വ്യാപാരിയിൽ നിന്ന് ഫിലിപ്പ് ഒരു കാട്ടുകുതിരയെ വാങ്ങിച്ചു..കുതിരയെ കൊട്ടാരത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ കുതിരയെ മെരുക്കാൻ ആർക്കും സാധിക്കുന്നില്ല. വീരന്മാരെയും കുതിരസവാരിക്കാരെയും കുതിര തള്ളിയിട്ടു. ഒടുവിൽ സേനാനായകൻ തന്നെ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറാൻ എത്തി. എന്നാൽ അദ്ദേഹവും കുതിരപ്പുറത്ത് കയറുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. അതോടെ ഫിലിപ്പ് രാജാവ് കുതിരയെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഉത്തരവിട്ടു.അപ്പോൾ അലക്സാണ്ടർ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറാൻ രാജാവിനോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു.ആദ്യം അനുവാദം കൊടുക്കാതിരുന്ന രാജാവ് അലക്സാൻഡറിന്റെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അനുവാദം നൽകി. സന്തോഷത്തോടെ അടുത്തെത്തിയ ബാലൻ കുതിരയെ തിരിച്ചുനിർത്തി കുതിരപ്പുറത്ത് കയറുകയും മൈതാനത്തിലൂടെ ഓടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഫിലിപ്പ് രാജാവിന് അത്ഭുതവും സന്തോഷവും തോന്നി. കുതിരപ്പുറത്ത് നിന്നിറങ്ങിയ അലക്സാൻഡർ, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു“ സ്വന്തം നിഴൽ കണ്ട് ഭയപ്പെട്ടതിനാലാണ് കുതിര മെരുങ്ങാത്തത്. തിരിച്ച് നിർത്തിയപ്പോൾ കുതിരക്ക് നിഴൽ കാണാതായി.അപ്പോൾ അത് ശാന്തമായി നിന്നു”. BALA9.<ref name = "Roisman 2010 186">{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p= 186}}</ref>പ്ലൂട്ടാർക്ക് രേഖപ്പെടുത്തി.“ഫിലിപ്പ് തന്റെ മകന്റെ കഴിവിലും ധൈര്യത്തിലും സന്തുഷ്ടനായി മകനെ കണ്ണീരോടെ ഉമ്മവെച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു”നിന്റെ കഴിവിനുസരിച്ച് മാസിഡോണിയ വളരെ ചെറുതാണ്. നീ ഒരു പുതിയ സാമ്രാജ്യം കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു“. എന്നിട്ട് ആ കുതിരയെ അലക്സാണ്ടറിന് നൽകി. അലക്സാണ്ടർ ആ കുതിരയ്ക്ക് [[ബ്യൂസിഫാലസ്|ബ്യൂസിഫലസ്]] എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു.ബ്യൂസിഫലസ് എന്നാൽ “കാള തല” എന്നാണ് അർത്ഥം. ബ്യൂസിഫലസ് അലക്സാൻഡറിനെ വഹിച്ചു കൊണ്ട് ഇന്ത്യ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിന്റെ അന്ത്യം വരെ.ബ്യൂസിഫലസ് മരിച്ചതിനു ശേഷം (പ്ലൂട്ടാർക്കിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ വയസ്സായി മരിച്ചതാണ് 30ആം വയസ്സിൽ) അലക്സാൻഡർ ബ്യുസിഫലസിന്റെ സ്മരണക്കയി ഒരു നഗരത്തിന് “ബ്യൂസിഫല” എന്ന് പേരിട്ടു.<ref name=durant538>{{harvnb|Durant|1966|p=538}}</ref>{{Sfn |Renault|2001|p=39}}
==യൗവനവും വിദ്യാഭ്യാസവും==
[[File:Aristotle tutoring Alexander.jpg|thumb|''[[Aristotle]] tutoring Alexander'', by [[Jean Leon Gerome Ferris]]]]
13 വയസ്സായപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് അലക്സാണ്ടറിന് പറ്റിയ ഗുരുവിനെ അന്വേഷിക്കൻ തുടങ്ങി. ഇസൊക്രറ്റെസ്(Isocrates)ന്റെയും സ്പ്യൂസിപ്പുസ്(Speusippus)ന്റെയും അക്കാഡമികൾ പരിഗണിച്ചതിനു ശേഷം ഫിലിപ്പ് തിരഞ്ഞെടുത്തത് അരിസ്റ്റോട്ടിലിനെയാണ്. മീസ(Mieza)യിലെ നിംഫിലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ക്ലാസ് സൗകര്യവും ഒരുക്കിക്കൊടുത്തു. ഫിലിപ്പ് മറ്റൊരു വാഗ്ദാനവും നൽകി. അലക്സാണ്ടറിനെ പഠിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം, അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ സ്വന്തം നഗരമായ സ്റ്റഗൈര(Stageira) പുനർ നിർമ്മിച്ച് നൽകാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഈ സ്ഥലം ഫിലിപ്പ് ഇടിച്ച് നിരത്തുകയും അടിമകളെ വാങ്ങാനും വില്ക്കാനും പുറത്താക്കിയവർക്ക് ഇളവ് നല്കി പാർപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു.<ref>{{harvnb|Renault|2001|p=44}}</ref><ref>{{harvnb|McCarty|2004|p=15}}</ref>അലക്സാണ്ടറിനും മറ്റ് മാസിഡോണിയൻ ഉന്നതകുലജാതരായ കുട്ടികൾക്കും മീസ ഒരു ബോർഡിങ്ങ് സ്കൂൾ പോലെയായിരുന്നു. അവരിൽ ചിലരാണ് ടോളമി, ഹെഫൈസ്റ്റയോൻ, കസ്സാൻഡർ തുടങ്ങിയവർ. പല വിദ്യാർഥികളും കൂട്ടുകാരും ഭാവിയിൽ ജനറൽമാരുമായി. ഇവരെ പൊതുവെ “കംപനിയൻസ്”(സഹപാഠികൾ)എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു. അരിസ്റ്റോട്ടിൽ അലക്സാണ്ടറിനെയും സഹപാഠികളെയും വൈദ്യം,തത്ത്വചിന്ത,ധർമ്മം,മതം, യുക്തിചിന്ത,കല തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു. അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ അലക്സാണ്ടർ ഹോമറിന്റെ കടുത്ത ആരാധകനായിത്തീർന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് [[ഇലിയഡ്|ഇലിയഡിന്റെ]]. അരിസ്റ്റോട്ടിൽ അതിന്റെ ഒരു ഭാഷ്യം അലക്സാണ്ടറിന് നൽകി.അദ്ദേഹം തന്റെ യുദ്ധത്തിനോടൊപ്പാം വരെ അത് സൂക്ഷിക്കുമായിരുന്നു.<ref>{{harvnb|Renault|2001|pp=45–47}}</ref><ref>{{harvnb|McCarty|2004|p=16}}</ref>
==യുദ്ധ രംഗത്തേക്ക്==
[[File:AlexandreLouvre.jpg|250px|thumb|left|Roman copy of a [[herma]] by [[Lysippos]], [[Louvre Museum]]. Plutarch reports that sculptures by Lysippos were the most faithful.]]
അലക്സാണ്ടറിന് 16 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ കീഴിലെ പഠനം അവസാനിച്ചു. ഫിലിപ്പ് രാജാവ് ബൈസാന്റിയത്തിനെതിരെ യുദ്ധത്തിന് പോയപ്പോൾ രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെയും പരിസര പ്രദേശത്തിന്റെയും ചുമതല അലക്സാണ്ടറിനായി.<ref>"Roisman 2010 188"</ref> ഫിലിപ്പിന്റെ അഭാവം മുതലെടുത്ത് താർസിയൻ വർഗ്ഗത്തിലെ “മേഡി” വിഭാഗക്കാർ മാസിഡോണിയക്കെതിരെ കലാപം ആരംഭിച്ചു. അലക്സാണ്ടർ ഇതിനോട് പെട്ടെന്ന് പ്രതികരിച്ചു. അലക്സാണ്ടർ അവരുടെ പ്രദേശത്തേക്ക് കുതിച്ചു. കലാപം അടിച്ചമർത്തി. തദ്ദേശീയരെ പുറത്താക്കി അദ്ദേഹം ഗ്രീക്ക്കാരുടെ കോളനി സ്ഥപിച്ചു. അതാണ് “അലക്സാണ്ടർ പോളിസ്” എന്നറിയപ്പെട്ടത്.{{Sfn |Renault|2001|p=47}}{{Sfn |Bose|2003|p= 43}}
ഫിലിപ്പ് തിരിച്ച് വന്നതിനു ശേഷം അലക്സാണ്ടറിനെയും കുറച്ച് സൈന്യത്തെയും തെക്കൻ ത്രാസി(Thrace)ലെ കലാപം തടയാൻ അയച്ചു. അതിലും അലക്സാണ്ടർ വിജയിച്ചു. ബി.സി.338-ൽ ഫിലിപ്പിനും സൈന്യത്തിനോടുമൊപ്പംപതിനെട്ടു-കാരനായ അലക്സാണ്ടറും തെർമൊപയ്ലേ(Thermopylae)യിലൂടെ തീബൻ കാവൽ സൈന്യത്തെ നേരിട്ടു. ഇലാറ്റിയ(Elatea) നഗരത്തെ കൈവശമാക്കൻ പുറപ്പെട്ടു. കുറച്ച് ദിവസം കൊണ്ട് ഏഥൻസും തീബ്സും മാർച്ച് ചെയ്തു. ഡിമോസ്തെനെസ്(Demosthenes) ആയിരുന്നു ഏഥീനിയന്മാരെ നയിച്ചിരുന്നത്. അവർ മാസിഡോണിയക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തീബ്സിനോട് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഏഥൻസും ഫിലിപ്പും അവരുടെ ദൂതന്മാരെ തീബ്സിലേക്ക് അയച്ചു. ആഥൻസിനൊപ്പം ചേരാനാണ് തീബ്സ് തീരുമാനിച്ചത്.{{Sfn |Bose|2003|pp=44–45}}{{Sfn |McCarty|2004|p=23}}ഫിലിപ്പ് ആംപിസ്സ(Amphissa)യിലൂടെ മാർച്ച് ചെയ്തു ഡെമോസ്തെനെസ് അയച്ച കൂലിപ്പടയാളികളെ പിടിച്ച് നഗരത്തെ കീഴടങ്ങൽ അംഗീകരിപ്പിച്ചു. ഫിലിപ്പ് തിരിച്ച് ഇലറ്റിയയിൽ എത്തി ഏഥൻസിനും തീബ്സിനും സമാധാന ശ്രമമെന്ന നിലയിൽ അവസാനമായി കീഴടങ്ങാൻ സന്ദേശം നൽകി. എന്നാൽ രണ്ടു പേരും ആ നിർദ്ദേശം തള്ളുകയാണ് ചെയ്തത്.{{Sfn |Bose|2003|p=47}}{{Sfn |McCarty | 2004 |p= 24}}
തെക്ക് വശത്തു കൂടെ ഫിലിപ്പ്, മാർച്ച് ചെയ്തു. ബൊയൊഷിയ(Boeotia)യിലെ ചേരൊനിയ(Chaeronea)യിൽ വച്ച് എതിരാളികൾ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. പിന്നെ പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം തന്നെ നടന്നു. ഫിലിപ്പ്, സേനയുടെ വലതു വശവും അലക്സാണ്ടർ, സേനയുടെ ഇടതു വശവും കൂടെ ഫിലിപ്പിന്റെ വിശ്വസ്തരായ ജനറൽമാരും നയിച്ചു. പഴയ രേഖകൾ പ്രകാരം പല സമയത്തും ഇരു വശത്തിനും കടുത്ത പ്രയാസങ്ങൾ നേരിട്ടു. ഫിലിപ്പ് തന്ത്രപൂർവം തന്റെ സേനയെ പിൻവലിച്ചു. എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലായിരുന്ന യുദ്ധാനുഭവമില്ലാത്ത അഥീനിയൻ സൈനികർ അവരെ പിന്തുടർന്നു. അതോടെ അവരുടെ വരി മുറിഞ്ഞു. അലക്സാണ്ടറാണ് തീബൻ സേനയുടെ വരി മുറിച്ചത്,പിന്നാലെ ഫിലിപ്പിന്റെ ജനറൽമാരും. ഛിന്നഭിന്നമായ എതിരാളികൾക്ക് നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടായി. ഫിലിപ്പ്, സേനയോട് മുന്നോട്ട് പോകാനും എതിരാളികളെ വളയാനും ഉത്തരവിട്ടു. അതോടെ അഥീനിയക്കാർ യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റു. തീബ്സ് വളയപ്പെട്ടു. ഇടതു വശത്ത് ഒറ്റക്ക് പൊരുതി അവരും പരാജയപ്പെട്ടു<ref>DiodXVI</ref>.ചറൊനിയയിലെ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഫിലിപ്പും പെലോപൊന്നിസ്(Peloponnis)ലേക്ക്
മാർച്ച് ചെയ്തു.അവിടത്തെ എല്ലാ നഗരത്തിലും ഇവർക്ക് മികച്ച സ്വീകരണമാണ് ലഭിച്ചത് .എന്നാലും സ്പാർട്ട്(Sparta) അവരെ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിലും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറായില്ല.<ref>{{cite web| url = http://www.sikyon.com/sparta/history_eg.html |title=History of Ancient Sparta |work= Sikyon |accessdate= 14 November 2009| archiveurl = https://web.archive.org/web/20091210135050/http://www.sikyon.com/sparta/history_eg.html | archivedate= 10 December 2009 |url-status=live}}</ref>കോരിന്ത്(Corinth)ൽ വച്ച് ഫിലിപ്പ് “ഹെല്ലനിക് ഉടമ്പടി” (പഴയ കാലത്ത് ഗ്രീക്-പേർഷ്യൻ യുദ്ധത്തിലെ പേർഷ്യൻ വിരുദ്ധ ഉടമ്പടി)കൊണ്ട് വന്നു. സ്പാർട്ട, ഒഴികെ, മറ്റ് മിക്ക ഗ്രീക്ക് നഗരത്തിലും ഈ ഉടമ്പടി പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. ഫിലിപ്പ് “ഹെഗെമോൻ”(Hegemon)(പരമോന്നതനായ സേനാനായകൻ) എന്ന് സ്വയം നാമകരണം ചെയ്യുകയും പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം ആക്രമിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് പ്രഖ്യപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.{{Sfn |McCarty|2004|p= 26}}
==പുറത്താക്കലും തിരിച്ചുവരവും==
[[File:Mid-nineteenth century reconstruction of Alexander's catafalque based on the description by Diodorus.jpg|thumb|19th century depiction of Alexander's funeral procession based on the description of Diodorus]]
ഫിലിപ്പ് പെല്ലയിലെത്തിയതിനു ശേഷം ക്ലിയോപാട്ര യൂറിഡൈസു(Cleopatra Eurydice)മായി പ്രണയത്തിലേർപ്പെടുകയും വിവാഹിതരാവുകയും ചെയ്തു. ജനറലായ അറ്റാലസിന്റെ ബന്ധുവായിരുന്നു ക്ലിയോപാട്ര.<ref name="Roisman 2010 179">{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p=179}}</ref>ഈ വിവാഹത്തോടെ അലക്സാണ്ടറിന്റെ സ്ഥാനം പരുങ്ങലിലായി. ക്ലിയോപാട്രക്ക് ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് പൂർണമായും മാസിഡോണിയക്കാരനാകും. അലക്സാണ്ടറിന്റെ അമ്മ മാസിഡോണിയക്കാരിയല്ല. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ അലക്സാൻഡർ പാതി മാസിഡോണിയക്കാരനാണ്.<ref>McCarty27</ref>
[[File:Alexander-Empire 323bc.jpg|thumb|Alexander's empire was the largest state of its time, covering approximately 5.2 million square km.]]
{{Quote|ഫിലിപ്പിനെ സംബന്ധിച്ച് ക്ലിയോപാട്ര തീരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നു. ക്ലിയോപാട്രയുടെയും ഫിലിപ്പിന്റെയും വിവാഹത്തിനോടനുബന്ധിച്ച് നടന്ന മദ്യസല്ക്കാരത്തിൽ അലക്സാണ്ടറും അറ്റാലസും പങ്കെടുത്തിരുന്നു.ക്ലിയോപാട്രയുടെ അമ്മാവനായിരുന്ന അറ്റാലസ് മദ്യ സല്ക്കാരത്തിനിടയിൽ മാസിഡോണിയക്കാർക്ക് കിരീടവകാശിയായി ഒരു പുത്രനുണ്ടാകാൻ പ്രാർഥിക്കാമെന്ന് പറയുകയും<ref name="Roisman 2010 179"/> ഇത് കേട്ട അലക്സാൻഡർ കുപിതനാവുകയും കൈയിലിരുന്ന ഒരു കപ്പ് അറ്റാലസിന് നേർക്ക് എറിയുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ ഫിലിപ്പ് അറ്റാലസിന്റെ പക്ഷം ചേർന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അലക്സാണ്ടറിനു നേരെ വാളെടുത്ത് കുതിച്ചു. അലക്സാണ്ടറും വാളെടുത്ത് തയ്യാറായി നിന്നു. രണ്ടു പേരുടെയും ഭാഗ്യത്തിന് ഇരുവരും നിന്ന ദൂരം കാരണവും അമിതമായി മദ്യപിച്ചിരുന്നതു കൊണ്ടും ഫിലിപ്പ് അടി തെറ്റി നിലത്ത് വീണു. അതുകണ്ട് അലക്സാണ്ടർ പുച്ഛത്തോടെയും
അധിഷേപ രൂപത്തിലും പറഞ്ഞു“ഇതാ ഒരു മനുഷ്യൻ യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് ഏഷ്യ വരെ പോകാൻ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തുന്നു.എന്നിട്ടും ഒരു മേശയിൽ നിന്നും അടുത്ത മേശയിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയുന്നില്ല”|
---പ്ലൂട്ടാർക്ക്,ഫിലിപ്പിന്റെ വിവാഹം}}
ഇതിനു ശേഷം അലക്സാണ്ടറും മാതാവും മാസിഡോൻ വിട്ടു.ഒളിംപിയസ് സഹോദരനായ ഇംപീരസിലെ രാജാവായ അലക്സാണ്ടർ ഒന്നമനോടൊപ്പം മൊളൊസ്സിയൻ(Molossians)സിയയുടെ തലസ്ഥാനമായ ഡോഡ്ണ(Dodona) യിൽ താമസിച്ചു..<ref name="Roisman 2010 180">{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p=180}}</ref>അലക്സാണ്ടർ ഇല്ല്യരിയയിൽ രാജാവിന്റെ അതിഥിയായി കഴിഞ്ഞു<ref name="Roisman 2010 180"/>.കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മാസിഡോണിയ ഇല്യേരിയയെ യുദ്ധത്തിൽ തോല്പിച്ചിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയമായും സൈനികമായും കഴിവ് തെളിയിച്ച മകനെ ഫിലിപ്പ് തിരികെ വിളിച്ചു.<ref name="Roisman 2010 180"/> അലക്സാണ്ടർ ആറു മാസത്തിനു ശേഷം കുടുംബ- സുഹ്രുത്തായ ഡിമാരറ്റസി(Demaratus)ന്റെ ശ്രമ ഫലമായി അലക്സാണ്ടർ മാസിഡോണിൽ തിരിച്ചെത്തി.<ref>{{harvnb|Renault|2001|p=56}}</ref>
[[File:Pella Lion Hunt Mosaic.jpg|thumb|left|Alexander (left) fighting an [[Asiatic lion]] with his friend [[Craterus]] (detail). 3rd century BC [[mosaic]], [[Pella]] Museum.]]
അടുത്ത വർഷങ്ങളിൽ പേർഷ്യയിലെ കാരിയ(caria)യിലെ സറ്റ്രാപ്(ഗവർണർ)ആയിരുന്ന പിക്സോഡാരസ്(Pixodarus) തന്റെ മൂത്ത പുത്രിയെ അലക്സാൻഡറിന്റെ അർദ്ധസഹോദരനായ ഫിലിപ്പ് അർഹിഡ്യൂസിന് വിവാഹം ആലോചിച്ചു.<ref name="Roisman 2010 180"/> .ഒളിംപിയസും മറ്റ് അലക്സാൻഡറിന്റെ കൂട്ടുകാരും ഇത് ഫിലിപ്പ് അർഡ്യൂസിനെ തന്റെ പിൻഗാമിയായി പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള അവസരമായി എടുക്കുമെന്ന് ഭയന്നു.<ref name="Roisman 2010 180"/> അലക്സാണ്ടർ ഒരു നടനെ പിക്സൊഡരസിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളെ ഫിലിപ്പിന്റെ ശരിക്കുള്ള മകനല്ലാത്ത അർഹിഡിയൗസിന്് നൽകരുതെന്നും അലക്സാണ്ടറിന് വിവാഹം ചെയ്ത് നൽകാനും പറഞ്ഞ.ഈ ഈ വാർതത് ഫിലിപ്പിന്തചെവിയിലുമെത്തി. ി പിക്സൊഡരൗസിന്റെ പുത്രിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിൽ വഴക്ക് പറയുകയും അവളേക്കാൾ മികച്ച മറൊറോരു പെുകുട്ടിയെ അലക്സാണറിരിന്റെ ജീവിതത്തിൽ വരണമെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമെന്നും പറഞ്ഞു.<ref name="Roisman 2010 180"/> ഫിലിപ്പ് അലക്സാണ്ടറിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ ഹാർപലസ്(Harpalus),നിയർചുസ്(Nearchus),ടോളമി,എരിഗ്യയോസ്(Erigyius) എന്നിവരെ പുറത്താക്കി.<ref>McCarty27</ref><ref>{{harvnb|Renault|2001|p=59}}</ref><ref>{{harvnb|Fox|1980|p=71}}</ref>
[[File:Filip II Macedonia.jpg|left|thumb|250px|[[Philip II of Macedon]], Alexander's father.]]
ബി.സി 336-ൽ ഏഗേ(Aegae)യിൽ തന്റെ മകളായ ക്ലിയോപാട്രയുടെയും ഇംപീരിസിലെ അലക്സാണ്ടറുമായി വിവാഹ വേളയിൽ ഫിലിപ്പ് തന്റെ അംഗരക്ഷകന്മാരുടെ ക്യാപ്റ്റനായ പൗസനിയസിന്റെ കുത്തേറ്റ് കൊല്ലപ്പെട്ടു.{{cref|vi}}തന്റെ നേർക്ക് അറ്റാലസ് ചെയ്ത തെറ്റ് കണ്ടില്ലന്ന് നടിച്ചു എന്നതായിരുന്നു പൗസനിയസ് കൊലക്ക് പറഞ്ഞ കാരണം. രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച അലക്സാൻഡറിന്റെ സഹചരികളായ പെർഡികസും (Perdiccas)ലിയന്നറ്റുസ്(Leonnatus)എന്നിവർ ഉടനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.അങ്ങനെ അലക്സാൻഡർ രാജാവും സൈന്യതലവനുമായി, ഇരുപതാം വയസ്സിൽ.<ref>{{harvnb|Renault|2001|pp=61–62}}</ref><ref name="Fox 1980 72">
{{harvnb|Fox|1980|p=72}}</ref>
1977ൽ തെസലോനികിയിൽ കണ്ടെത്തിയ ശവകുടീരം അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ പിതാവ് ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റേതാണെന്നു 2014ൽ സ്ഥിരീകരിച്ചിരുന്നു. രണ്ട് അറകളുള്ള കുടീരം ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനകളിലൂടെയാണു സ്ഥിരീകരിച്ചതെന്നു [[ഡിസ്കവറി ചാനൽ|ഡിസ്കവറി ചാനൽ]] റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. രാജാവിന്റെ 350 എല്ലുകളും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.1977ൽ ഗ്രീക്ക് ഗവേഷകൻ മനോലിസ് ആൻഡ്രോനികോസ് ആണു ശവകുടീരം കണ്ടെത്തിയത്. എന്നാൽ ഇവിടെനിന്നു സ്ത്രീയുടെ ശരീര അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതാണ് ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കിയത്. ഇത് രാജ്ഞിയുടേതാണെന്നാണു വിശ്വാസം.ശവകുടീരത്തിൽനിന്നു ലഭിച്ച സ്വർണാഭരണങ്ങളാണ് രാജകുടുംബത്തിലേക്കുള്ള സൂചന നൽകിയത്. മൃതദേഹത്തിൽ കണ്ടെത്തിയ പരുക്ക്, കുടീരത്തിൽനിന്നു ലഭിച്ച ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയും ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റെ ശവകുടീരം തിരിച്ചറിയാൻ സഹായകമായി. ബി.സി. 359 മുതൽ 336 വരെയാണു ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ മാസെഡോണിയ ഭരിച്ചത്<ref>http://mangalam.pc.cdn.bitgravity.com/print-edition/international/239400{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂലൈ 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} kathha http://sundayshalom.com/?p=4540{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>.
== അധികാരത്തിലേക്ക് ==
[[File:Map Macedonia 336 BC-en.svg|thumb|The Kingdom of Macedon in 336 BC.]]
പിതാവായ [[ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ|ഫിലിപ് രണ്ടാമന്റെ]] മരണത്തോടെയാണ് അലക്സാണ്ടറിന് രാജപദവി ലഭിച്ചത്. ഫിലിപ് രാജാവ് ഗ്രീസിലെ വൻകര സംസ്ഥാനങ്ങളെയെല്ലാം തന്നെ മാസിഡോണിയൻ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. അധികാരത്തിലേറിയ അലക്സാണ്ടർ തന്റെ സിംഹാസനം സുരക്ഷിതമാക്കൻ ഏതിരാളികളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ നീക്കം നടത്തിയ ബന്ധുവായ അമ്യന്റസ്(Amyntas) നാലാമനെ വധിച്ചു.<ref name="Roisman 2010 190">{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p=190}}</ref>ലൈൻസെസ്റ്റിസ് നിന്നുള്ള മാസിഡോണിയൻ രാജകുമാരന്മാരായ രണ്ടുപേരെയും വധിച്ചു. എന്നാൽ മൂന്നാമതൊരു രാജകുമരനായ അലക്സാണ്ടർ ല്യൻസെസ്റ്റെർ(Lyncesters)-രോട് ദയ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്ലിയോപാറ്റ്ര യൂറിഡിസിനെയും യൂറോപ്പയെയും ഫിലിപ്പിന്റെ മക്കളെയും ജീവനോടെ ചുട്ടുകരിക്കുകയാണ് അലക്സാണ്ടറിന്റെ ദുഷ്ടയായ മാതാവ് ഒളിംപിയാസ് ചെയ്തത്. എന്നാൽ ഈ വാർത്തയറിഞ്ഞ അലക്സാണ്ടർ ദുഖിതനാവുകയും, ഒളിംപിയാസിനോട് കോപാകുലനാവുകയും ചെയ്തു. ഏഷ്യാമൈനറിന്റെ സേനാനായകനും ക്ലിയോപാട്രയുടെ അമ്മാവനുമായിരുന്ന അറ്റാലസിനെ<ref name="Green 2007 5–6">{{harvnb|Green|2007|pp=5–6}}</ref> വധിക്കാനും അലക്സാണ്ടർ ഉത്തരവിട്ടു.<ref name="Roisman 2010 190"/> അറ്റാലസ് അതേസമയം ഡെമൊസ്തെനെസ്(Demosthenes)സുമായി ആഥൻസിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ പദ്ധതി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.. പല അവസരങ്ങളിലും നിന്ദിക്കുമായിരുന്നു. ക്ലിയോപ്പാട്രയുടെ മരണത്തിനു ശേഷവും അലക്സാണ്ടറിനെ അറ്റാലസ് കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് തന്റെ ജീവന് ഭീഷണിയായി അലക്സാണ്ടർ കരുതി.ഇതാണ് അറ്റാലസിന്റെ വധത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.<ref name="Green 2007 5–6"/> മനോനില തെറ്റിയ അർഹിഡിയസിനോടും അലക്സാണ്ടർ ദയ കാണിച്ചു. ഒളിംപിയയുടെ വിഷ പ്രയോഗത്തിലൂടെയാണ് അർഹിഡിയസിന്റെ മനോനില തെറ്റിയതെന്നാണ് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്.<ref name="Fox 1980 72"/><ref>{{harvnb|Renault|2001|pp=70–71}} https://marianpathram.com/</ref>
[[File:Fresco Alexander and Stateira.jpg|thumb|A mural in Pompeii, depicting the marriage of Alexander to Barsine (Stateira) in 324 BC. The couple are apparently dressed as Ares and Aphrodite.]]
അധികാരത്തിലെത്തിയശേഷം അലക്സാണ്ടറിന്റെ ആദ്യ നീക്കം തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കലാപം അടിച്ചമർത്തലായിരുന്നു. ഫിലിപ്പിന്റെ മരണവാർത്തയറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം കീഴടക്കിയ പല പ്രദേശവും സ്വതന്ത്രമാവാൻ കലാപം ആരംഭിച്ചു. തീബ്സ്,ആഥൻസ്,തെസ്സലി എന്നിവയും മാസിഡോണിയയുടെ വടക്കുള്ള ത്രസിയൻ(Thracian) ഗോത്രങ്ങളും ഇവയിൽപ്പെടും. കലാപത്തിന്റെ വാർത്തയറിഞ്ഞ അലക്സാണ്ടർ
പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഇതിനോട് പ്രതികരിച്ചു. അലക്സാണ്ടർ 3,000 മാസിഡോണിയൻ കുതിര സൈന്യത്തോടെ തെസ്ലിയിലേക്ക് സവാരി ചെയ്തു. അലക്സാണ്ടർ തെസ്സ്ലിയൻ സ്യൈനത്തെ ഒളിമ്പസ് പർവതത്തിനും ഒസ്സ പർവതത്തിനുമിടയിൽ കണ്ടു. അദ്ദേഹം സൈന്യത്തോട് ഒസ്സ പർവതത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് ഉറക്കമുണർന്ന തെസ്സ്ലിയൻ സൈന്യം കണ്ടത് അലക്സാണ്ടർ അവരുടെ സൈന്യത്തിന്റെ പിൻവശത്ത് നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്. സ്വാഭാവികമായും അവർ കീഴടങ്ങി. അവരും അലക്സാണ്ടറിന്റെ കാലാൾപടയോടൊപ്പം ചേരുകയും തെക്കോട്ടു സഞ്ചരിച്ച് പെലൊപ്പോണീസിലേക്ക് എത്തുകയും ചെയ്തു.<ref>"Renault, p. 72"</ref><ref>{{harvnb|Fox|1980|p=104}}</ref><ref>{{harvnb|Bose|2003|p=95}}</ref>
അലക്സാണ്ടർ തെർമൊപൈലേ(Thermopylae) നില്ക്കുകയും ആംഫിസ്യ്റ്റോണിക്ക്(Amphictyonic) സഖ്യത്തിന്റെ തലവനായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആഥൻസ് സമാധാനത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചതിനാൽ അലക്സാണ്ടർ അവിടത്തെ വിപ്ലവകാരികളോട് ക്ഷമിച്ചു. കോരിന്തിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഡിയോജെനെസി(Diogenes)നെ കാണുന്നത്. അലക്സാണ്ടർ ഡിയോജെനെസിനോട് ചോദിച്ചത് “താങ്ങൾക്ക് എന്തും ചെയ്ത് തരാൻ കഴിവുള്ള അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയാണ് ഞാൻ. എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചോദിച്ചു കൊള്ളൂ”. അതിനു മറുപടിയായി ഡിയോജനിസ് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്. അലക്സാണ്ടർ പണം വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ [[ഡയോജനസ്|ഡയോജനിസ്]] ആവശ്യപ്പെട്ടത് പണം കൊണ്ട് നേടാനാവാത്തത് തരാനാണ്. ആർക്കും അതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. അപ്പോൾ ഡിയോജനിസ് പറഞ്ഞു "പണം കൊണ്ട് നേടാനാവത്തത് ദാരിദ്ര്യമാണ്. അതാണ് തനിക്കാവശ്യം". അത് നല്കാനാണ് ഡിയോജനിസ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. എന്തെങ്കിലും തന്നിൽ നിന്ന് വാങ്ങണമെന്ന് അലക്സാണ്ടർ അപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ ഡയോജനിസ് പറഞ്ഞു "എനിക്ക് നേരെ വരുന്ന സൂര്യപ്രകാശത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താതെ ഒന്ന് മാറി നില്ക്കാമോ ?”അത്കേട്ട് ഡിയോജനിസിന്റെ മഹത്ത്വം അലക്സാണ്ടർക്ക് മനസ്സിലായി.<ref>{{harvnb|Stoneman|2004|p=21}}</ref> അദ്ദേഹത്തിനെ വണങ്ങി തിരിച്ച് വരാൻ നേരത്ത് അലക്സാണ്ടർ സഹചാരികളോട് പറഞ്ഞു. “ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു, ഞാൻ അലക്സാണ്ടറായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഡിയോജെനിസായേനെ”.<ref>{{harvnb|Dillon|2004|page=187–188}}</ref>
കോരിന്തിൽ വച്ച് ഹെഗെമോൻ എന്ന ഫിലിപ്പിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു. പേർഷ്യ ആക്രമിക്കനുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ സേനാനായകന്നായി നിയമിതനായി. ഇതേ അവസരത്തിൽ തന്നെ ത്രാസിയൻ കലാപത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വാർത്തകളും കേട്ടിരുന്നു.<ref>Renault, p. 72</ref>
== കിഴക്കൻ ദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള സൈനികാക്രമണം ==
[[പ്രമാണം:MacedonEmpire.jpg|thumb|300px|അലക്സാണ്ടറുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂപടം]]
ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കണം എന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ മാസിഡോണിയയിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട അലക്സാണ്ടർ, ബി.സി.ഇ. 334-ൽ തന്റെ 22-ആം വയസ്സിൽ 20,000 പേരടങ്ങുന്ന സൈന്യവുമായി യുദ്ധങ്ങൾ തുടങ്ങി. ഏഷ്യയിലേക്ക് കടക്കും മുൻപ് അലക്സാണ്ടറിന് വടക്കൻ അതിർത്തികൾക്ക് സുരക്ഷ ഒരുക്കേണ്ടിയിരുന്നു. ബി.സി 335-ൽ അദ്ദേഹം ചില കലാപങ്ങൾ അടിച്ചമർത്തി.ആഫീപോളിസിൽ നിന്ന്, കീഴടങ്ങാത്ത "ത്രാസിയനി”ലേക്കും"ഹേമുസ്" പർവതത്തിലേക്കും തിരിച്ചു. മാസിഡോണിയൻ സൈന്യം ത്രാസിയൻ സേനയെ മുകളിൽ നിന്ന് നേരിട്ടു തോല്പിക്കുകയും ചെയ്തു.മാസിഡോണിയൻ സൈന്യം ട്രിബല്ലിയിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്ത് ലൈഗിനസ് (Lyginus)(ഡാന്യുബെ നദിയുടെ പോഷക നദി) നദീ തീരത്ത് അവരുടെ സൈന്യത്തെ തോല്പിക്കുകയും ചെയ്തു.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 2}}</ref> അലക്സാൻഡർ മൂന്ന് ദിവസം കൊണ്ട് മാർച്ച് ചെയ്ത് [[ഡാന്യൂബ്|ഡാന്യുബെയിലെത്തി]] .അവിടെ ഗെറ്റേ(Getae)ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ മറുകരയിൽ നിന്ന് പ്രത്യാക്രമണം നടത്തി. രാത്രിയിൽ നദി കടന്ന അലക്സാണ്ടർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കാരണം അവരുടെ സേനയിലെ ചെറു സംഘങ്ങൾ തമ്മിൽ ചെറുപോര് നടന്നതിനാൽ പിൻവലിച്ചിരുന്നു. ഇല്ല്യേരിയയിലെ രാജാവും റ്റൗലന്റി(Taulanti)യിലെ രാജാവും അവരുടെ അതിർത്തി സംബന്ധിച്ച് കലാപം തുടങ്ങി.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 3–4}}</ref><ref>{{harvnb|Renault|2001|pp=73–74}}</ref>
ക്ലീറ്റസിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അലക്സാണ്ടർ ഇല്ല്യേരിയയിലേക്ക് മാർച്ച് നടത്തി ഒന്നൊന്നായി കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങി. മറ്റ് ഇരു സൈന്യവും അവരുടെ സൈന്യവുമായി രക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ വിജയത്തോടെ വടക്കൻ അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാക്കി.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 5–6}}</ref><ref>{{harvnb|Renault|2001|p=77}}</ref>
എന്നാൽ അലക്സാണ്ടർ വടക്കോട്ട് പടയോട്ടം നടത്തിയപ്പോൾ തീബ്സും അഥീനിയന്മാരും വീണ്ടും കലാപം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതോടെ അലക്സാണ്ടർ തെക്കോട്ട് യാത്ര തിരിച്ചു.<ref name="Roisman 2010 192">{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p=192}}</ref>അതോടെ മറ്റ് നഗരങ്ങൾ വീണ്ടും അറച്ച് നില്ക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ തീബ്സ് പൊരുതാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.നഗരം തുടച്ച് നീക്കാനാണ് അലക്സാണ്ടർ പറഞ്ഞത്. ക്രൂരമായ നരഹത്യയും 30,000 ആളുകളെ അടിമയായും മാസിഡോണിയൻ സൈന്യം പിടികൂടി.നഗരം ഇടിച്ച് നിരത്തി.ബോയ്ഷിയൻ നഗരത്തിൽ അതിർത്തിമാറ്റി.നഗരമില്ലാതാക്കിക്കളഞ്ഞു. തീബ്സിന്റെ അന്ത്യത്തോടെ ആഥൻസ് ഭയപ്പെട്ടു. ഗ്രീസിൽ സമാധാനം പുന:സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.<ref name="Roisman 2010 192"/>അലക്സാണ്ടർ ഏഷ്യ പിടിച്ചടക്കാൻ വീണ്ടും ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചു<ref>Roisman 2010 199</ref>{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p=199}}
{{quote|പെല്ലൈയൻസിലെ യുവാക്കളും മാസിഡോണിയന്മാരും ലകെഡൈമോനിയനസും കൊരിന്തന്മാരും.അങ്ങനെ ഗ്രീക്ക് ജനത മുഴുവനും അലക്സാൻഡറിനു പിന്നിൽ ഒന്നായി
നിരന്നു.<ref>Pseudo-Kallisthenes, ''Historia Alexandri Magni'', [http://www.attalus.org/translate/alexander1c.html#25 1.25.1-4]</ref>}}
[[File:Napoli BW 2013-05-16 16-25-06 1 DxO.jpg|thumb|Detail of Alexander Mosaic, showing [[Battle of Issus]], from the [[House of the Faun]], Pompeii.]]
ബീ സി 334-ൽ അലക്സാൻഡറിന്റെ സൈന്യം ഹെല്ലെസ്പോണ്ട്(Hellespont) കടന്നു. പെല്ലൈയൻസിലെ യുവാക്കളും മാസിഡോണിയന്മാരും ലകെഡൈമോനിയന്മാരും കൊരിന്തന്മാരും ത്രാസ്,പൈാനിയ,ഇല്ല്യരിയ എന്നിവടങ്ങളിലെ അടിമകളും...അങ്ങനെ ഗ്രീക്ക് ജനത മുഴുവനും അലക്സാൻഡറിനു പിന്നിൽ ഒന്നായി നിരന്നു. 48,100 സൈനികരും 6,100 കുതിരപ്പടയും 120 കപ്പൽപ്പടയിൽ 38,000 ജീവനക്കാരും ഉണ്ടെന്ന് ടോളമിയിൽ മിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചു.<ref name="Roisman 2010 192"/> dഎന്നാൽ ഡയോഡോറസ് ഇതേ കണക്കിൽ 5,100 കുതിരകളും 32,000 കാലാളും ഉണ്ടെന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. ഡയോഡൊറുസ് ഇതു രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു ഏഷ്യയിൽ ഒരു സേന(ഏകദേശം 10,000സേന) മുൻപ് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന്.പോളിയനെനുസ്(Polyaenus)ന്റെ തന്ത്രമായിരുന്നു അത്.പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം കീഴടക്കാൻ ഏഷ്യൻ മണ്ണിൽ കൗന്തമെറിഞ്ഞ് ഏഷ്യ ദൈവത്തിന്റെ വരദാനമായി അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചെന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു.<ref name="Roisman 2010 192"/> ഇത് അലക്സാണ്ടറിന്റെ യുദ്ധക്കൊതിയെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഫിലിപ്പിനെപ്പോലെ നയതന്ത്രത്തിലൂടെ രാജ്യം സ്വന്തമാക്കുന്ന രീതിയല്ലന്നും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.<ref name="Roisman 2010 192"/>
പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനെതിരെയുള്ള ഗ്രാനികുസിലെ(Granicus)യുദ്ധത്തിനു<ref>Ε. Grzybeck, Du calendrier macédonien au calendrier ptolémaïque, Basel, 1990, p. 63.</ref>ശേഷം അലക്സാണ്ടർ പേർഷ്യൻ പ്രദേശവും കലവറയുമായ സർദിസ്(sardis)ന്റെ കീഴടങ്ങൽ അംഗീകരിക്കുകയും ലോണിയൻ തീരത്തേക്ക് പടനയിക്കുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ ജീവന് വില കൽപ്പിക്കുന്ന
വ്യക്തിയായിരുന്നു അലക്സാൻഡർ. മാഹാത്മ്യമുള്ളവരുടെ മരണത്തിൽ അദ്ദേഹം ദുഖിതനായിരുന്നു. അവരുടെ ബന്ധുജനങ്ങൾക്ക് നികുതിയിൽ നിന്നും പൊതു പ്രവർത്തനത്തിലും ഇളവുകൾ അനുവദിച്ചിരുന്നു. അത് സ്വന്തം സൈനികനായാലും പേർഷ്യൻ സൈനികനായാലും മരിച്ച വ്യക്തികളെ അദ്ദേഹം ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു.കാരിയയിലെ ഹലികർനസ്സുസ്(Helicarnassus)ൽ അലക്സാൻഡർ കുറേ പ്രദേശങ്ങൾ വിജയകരമായി വളയുകയും എതിരാളികളെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.കാരിയയിലെ പേർഷ്യൻ സ്വേച്ഛാധിപതിയായ ഒറോന്റൊബറ്റെസും(Orontobates) കൂല്പിപടയുടെ നായകനുമായ മെമ്നോൻ ഓഫ് റോഡ്സ് (Memnon of Rhodes)ഉം കടൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 20–23}}</ref>അലക്സാൻഡർ കാരിയയിലെ ഗവണ്മെന്റിനെ അഡയിലെക്ക് അയച്ച് അവിടം ഏറ്റെടുത്തു..<ref name="Arrian 1976 loc=I, 23">{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 23}}</ref>
ഹെലികാർണസ്സുസിൽ അലക്സാൻഡർ ലൈസിയ(Lycia)പർവതത്തിലേക്കും പാംഫിലിയൻ സമതലത്തിലേക്കും മുന്നേറി.അങ്ങനെ പേർഷ്യൻ തീരങ്ങൾ മുഴുവൻ തന്റെ അധീനതയിലായന്ന് അലക്സാൻഡർ ഉറപ്പിച്ചു.പാംഫ്യ്ലിയയിൽ നിന്ന് മുന്നോട്ട് പോകാൻ വേറെ പ്രധാന തുറമുഖമില്ലാത്തതിനാൽ അലക്സാൻഡർ ഉൾപ്രദേശത്തിലൂടെ നീങ്ങി.ടെർമെസ്സോസ്(Termessos)ൽ പിസിഡിയൻ നഗരം അലക്സാൻഡർ തകർത്തില്ല.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 27–28}}</ref>
==ലെവന്റും സിറിയയും==
[[File:Battle issus decisive.png|left|thumb|The [[Battle of Issus]], 333 BC]]
അവസാനത്തെ അക്കമീനിയൻ രാജാവായിരുന്നു ദാരിയൂസ് III. അക്കമീനിയൻ രാജാവായ അന്താസെർക്സസിന്റെ അനന്തരവന്റെ മകനായി ബി.സി. 380-ൽ ദാരിയൂസ് III ജനിച്ചു. അന്താസെർക്സസിനെയും പുത്രനെയും വധിച്ചശേഷം പ്രധാനമന്ത്രി ബാഗോസ്, ദാരിയൂസിനെ രാജാവായി അവരോധിച്ചു. എന്നാൽ താമസിയാതെ ബാഗോസിനെ വധിച്ചുകൊണ്ട് ദാരിയൂസ് അധികാരം ഉറപ്പിച്ചു. ദാരിയൂസ് II-ന്റെ കാലത്ത് പേർഷ്യൻ ഭരണത്തിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രമായ ഈജിപ്തിനെ വീണ്ടും അധീനപ്പെടുത്തിയത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല സൈനിക നേട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
[[File:Battle granicus.png|thumb|The [[Battle of the Granicus]], 334 BC]]
അലക്സാൻഡർ തെക്കോട്ട് യാത്ര തുടരവെ,ബി.സി.ഇ.[[ദാരിയസ് മൂന്നാമൻ]] കോഡോമാനസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പേർഷ്യൻ [[ഹഖാമനി സാമ്രാജ്യം|ഹഖാമനി സൈന്യത്തെ]] നിർണായകമായി വലിയ സൈന്യത്തെ എളുപ്പത്തിൽ തോല്പിച്ചു. അതോടെ ഡാരിയസ് പേടിച്ചോടി.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 11–12}}</ref>അലക്സാണ്ടറിന്റെ ചില സംഘങ്ങൾ ഡാരിയസ്സിനെ പിന്തുടർന്നു. അലക്സാണ്ടർ ഡാരിയസ്സിന്റെ കൂടുബത്തെ ബഹുമാനത്തോടെ സംരക്ഷിച്ചു. ഇതിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം കീടക്കിയവരോട് കാണിക്കുന്ന ഔദാര്യവും ദയയും വ്യക്തമാണ്.യുദ്ധത്തിൽ ഡാരിയസിന്റെ സൈന്യം ചിതറി പ്പോയിരുന്നു ഭാര്യയെയും രണ്ട് മക്കളെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയേയും(സിസ്യ്ഗംബിസ്)
അമൂല്യമായ നിധിയും ഉപേക്ഷിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഒളിച്ചോടിയത്.ഒളിവിലിരുന്ന് ഡാരിയസ് ഒരു സമാധാന കരാർ മുന്നോട്ട് വച്ചു.തന്റെ പകുതി രാജ്യം തരാമെന്ന ം
പറഞ്ഞു.എന്നാൽ അലക്സാണ്ടർ താൻ ഏഷ്യയുടെ രാജാവായി ഒറ്റക്ക് അറിയപ്പെടാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്നും ആ സ്ഥാനം പങ്ക് വയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹമില്ലന്നും മറുപടി നൽകി.
332 ബിസിയിൽ ഡാരിയസ് വീണ്ടും വീണ്ടും അലക്സാണ്ടറിനെ തോലിപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.എന്നാൽ ആ ശ്രമം വിഫലമായി.എന്നാൽ ഡാരിയസ് കീഴടങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
ഡാരിയസ് വീണ്ടും അലക്സാണ്ടറിനോട് ഏറ്റുമുട്.ടി വീണ്ടും തോറ്റു.അതോടെ ഡാരിയസ് മുൻപത്തേക്കൾ നല്ല ഒരു കരാർ മുന്നോട്ട് വച്ചു.യൂഫ്രറ്റെസ് വരേയുള്ള മുഴുുസ്ഥലവും ം ഭീമമായ തയുംുക അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ മോചിപ്പിക്കൻ നൽകാമെന്നും മൂത്ത പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു തരാമെന്നും വാഗ്ദാനം നൽകി.ഈ പുതിയ
ബന്ധം മറ്റ് രാഷ്ട്ര നേതാക്കന്മാർക്ക് തോൽവി ഭയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.ഇതോടെ ചില ബാർബറിയൻ രാജാക്കന്മാർ മരണ ഭയത്തോടെ അലക്സാണ്ടറിനു സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്തു.
അലക്സാണ്ടർ സിറിയ കഴിഞ്ഞ് ലെവന്റ് തീരം ഏകദേശം മുഴുവൻ അധീനതയിലാക്കി.ബിസി 332-ൽ അദ്ദേഹം ടൈർ(Tyre)നെ ആക്രമിച്ചു.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=II, 16–24}}</ref><ref>{{harvnb|Gunther|2007|p=84}}</ref> സീഗെ(Siege) കുറേനാൾ നീണ്ട് നിന്ന ബുദ്ധിമുട്ടി കീഴടക്കി.അലക്സാണ്ടർ കീഴടക്കിയ സൈനികരെയെല്ലാം കൂട്ടകൊല ചെയ്തു.അവരുടെ ഭാര്യമാരെ വിറ്റു,കുട്ടികളെ അടിമകളാക്കി.<ref>{{harvnb|Sabin|van Wees|Whitby|2007|p=396}}</ref>
==ഈജിപ്റ്റ്==
[[File:Alexander Sarcophagus.jpg|left|thumb|Detail of Alexander on the [[Alexander Sarcophagus]].]]
അലക്സാണ്ടർ ടൈർ നശിപ്പിച്ചതോടെ ഈജിപ്റ്റിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും അടിയറവ് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഗാസ(Gaza) മാത്രം കീഴടങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. 'ഗാസ'ക്ക് ചുറ്റും വലിയൊരു കോട്ടയുണ്ടായിരുന്നു. മാത്രമല്ല ഗാസ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു മലയിലുമാണ്. അലക്സാണ്ടർ, നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിത പ്രധിരോധവും കോട്ടയും കണ്ട് വിദഗ്ദ്ധരോട് അഭിപ്രായം തേടി. എഞ്ചിനീയർമാർ കോട്ടയുടെ ഉയരം കാരണം ഗാസ കീഴടക്കൽ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കി.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=II, 26}}</ref> എന്നാൽ, അലക്സാണ്ടർ ഇതൊരു വെല്ലുവിളിയായി സ്വയം സ്വീകരിച്ചു. അലക്സാണ്ടർ തന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്താൽ അത്ഭുതം സാധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. തുടർച്ചയായ മൂന്ന് ശ്രമങ്ങൾക്ക് ശേഷം കോട്ട തകർക്കാൻ അലക്സാണ്ടറിനായി. പക്ഷെ മുൻപത്തേതിനു വ്യത്യസ്തമായി അലക്സാണ്ടറിനു ഷോൾഡറിൽ ഗുരുതരമായി മുറിവേറ്റു. ടൈർനെ പ്പോലെ എതിർസൈനികരെ കൂട്ടക്കൊല നടത്തുകയും പെണ്ണുങ്ങളെ വില്ക്കുകയും കുട്ടികളെ അടിമകളാക്കുകയും ചെയ്തു.<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=II, 26–27}}</ref>
ജെറുസലേമിന്റെ വാതിൽ കീഴടക്കിക്കൊണ്ട് തുറന്നു. അദ്ദേഹം ജെറുസലേമിൽ താമസിച്ചതിനു ശേഷം ഈജിപ്റ്റിലൂടെ തെക്കോട്ട് പോയി.
[[File:Roman - Medallion with Alexander the Great - Walters 591 - Obverse.jpg|thumb|This medallion was produced in [[Imperial Rome]], demonstrating the influence of Alexander's memory. [[Walters Art Museum]], [[Baltimore]].]]
അലക്സാണ്ടർ ഈജിപ്റ്റിൽ ബിസി 332-ൽ വളരെ പുരോഗമിച്ചു<ref>{{harvnb|Ring|Salkin|Berney|Schellinger|1994|pp=49, 320}}</ref> അദ്ദേഹം താൻ മാസ്റ്റെർ ഓഫ് ദ യൂണിവേഴ്സ് ആണെന്നും അമുൻ(Amun)ന്റെ ദേവന്റെ മകനാണെന്നും ലിബ്യൻ മരുഭൂമിയിൽ വച്ച് പറഞ്ഞു<ref>grimal</ref>.സിയൂസ്-അമ്മുൻ(Zwus-Ammon)നാണ്. അലക്സാണ്ടറിന്റെ യഥാർത്ഥ പിതാവെന്നും പരാമർശിക്കുന്ന കറൻസിയും ഇറങ്ങിയിരുന്നു.<ref>{{harvnb|Dahmen|2007|pp=10–11}}</ref> ഈജിപ്റ്റിൽ തങ്ങുമ്പോഴാണ് 'അലക്സാണ്ട്രിയ' സ്ഥാപിക്കുന്നത്. പിന്നീട് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം ഇത് ടോളമിയുടെ രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമാവുകയും ചെയ്തു<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=III, 1}}</ref>.
==അസ്സിറിയയും ബാബിലോണിയയും==
ബിസി 331-ൽ ഈജിപ്റ്റ് വിട്ടു. ബി.സി.ഇ. 331 നവംബർ 1-ന് ഉത്തര മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെ (ഇന്നത്തെ വടക്കൻ ഇറാഖിലേക്ക്) [[ഗോഗമാല യുദ്ധം|ഗൗഗാമാലയിൽ വച്ച് നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ]], [[ദാരിയസ് മൂന്നാമൻ]] കോഡോമാനസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പേർഷ്യൻ [[ഹഖാമനി സാമ്രാജ്യം|ഹഖാമനി സൈന്യത്തെ]] എളുപ്പത്തിൽ തോല്പിച്ചു. <ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=III 7–15}}; also in a contemporary Babylonian account of the battle of Gaugamela, http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander_t40.html {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170224083355/http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander_t40.html |date=2017-02-24 }}</ref> അലക്സാണ്ടർ അദ്ദേഹത്തെ അർബേല(Arbela) വരെ പിന്തുടർന്നു. ഗൗഗമേലയാണ് ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള അവസാനത്തെ യുദ്ധം. ഡാരിയസ്, എക്ബറ്റാന (Ecbatana)(ഇന്നത്തെ ഹമെഡൻ(Hamedan)) പർവതത്തിൽ ഓടി മറഞ്ഞു. ഈ സമയം അലക്സാണ്ടർ ബാബിലോൺ കീഴടക്കി.
==പേർഷ്യ==
[[File:Al-khidr.jpg|left|thumb|Post-Islamic [[Persian miniature]] depicting [[Khidr]] and Alexander watching the Water of Life revive a salted fish]]
ബാബിലോണിയയിൽ നിന്ന് അലക്സാണ്ടർ ആക്കെമെനിഡി(Achaemenid)-ന്റെ ഒരു തലസ്ഥാനമായ സൂസ(susa)യിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഇതിഹാസപരമായ നിധി സ്വന്തമാക്കി. അദ്ദേഹം ഒരു വലിയ സൈന്യത്തെ പേർഷ്യൻ ആഡംബര തലസ്ഥാനമായ പെർസെപോളിസിലേക്ക് രാജധാനി വഴി അയച്ചു. അലക്സാണ്ടർ, തിരഞ്ഞെടുത്ത സൈന്യവുമായി സ്വയമേവ നഗരത്തിന്റെ പ്രധാന വീഥിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. അരിയോബർസനെസ് (Ariobarzanes) ന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പേർഷ്യൻ സേന പേർഷ്യങ്ങേറ്റിൽ(ഇന്നത്തെ സാഗ്രോസ് മലനിരകൾ) വെച്ച് തടഞ്ഞു. എന്നാൽ അലക്സാണ്ടറിന്റെ സേന അത് തകർത്ത് മുന്നേറി. പെട്ടെന്നു തന്നെ പെർസെപോളിസിലെ നിധി കൊള്ളയടിക്കുകയും ചെയ്തു<ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=III, 18}}</ref>
.
പെർസെപോളിസിലെത്തിയതോടെ അലക്സാണ്ടർ തന്റെ സൈന്യത്തിന്, നഗരത്തെ കൊള്ളയടിക്കാൻ അനുവാദം നൽകി<ref>{{harvnb|Foreman|2004|page=152}}</ref> .അലക്സാണ്ടർ അഞ്ച് മാസത്തോളം പെർസെപോളിസിൽ തങ്ങി<ref name="Morkot 1996 121">{{harvnb|Morkot|1996|p=121}}</ref>.ആ നാളുകളിലാണ് സെർക്സെസ്(Xerxes)-ന്റെ കിഴക്കൻ പ്രദേശത്ത് തീ പടർന്ന് പിടിക്കുകയും അത് മറ്റ് നഗരങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തത്. ഇത് മദ്യലഹരി പിടിച്ച സമയത്ത് അലക്സാണ്ടർ ചെയ്തതോ ആഥൻസിലെ അക്രോപോളിസിൽ രണ്ടാം പേർഷ്യൻ യുദ്ധത്തിൽ പേർഷ്യ നടത്തിയ തീവെപ്പിനു പ്രതികാരം ചെയ്തതോ ആകാം.
==ആർക്കീമിഡിയൻ സാമ്രാജ്യ തകർച്ചയും ഏഷ്യയും==
[[Image:Batalla de Gaugamela (M.A.N. Inv.1980-60-1) 03.jpg|250px|At the Battle of Gaugamela 18th cent. ivory relief,Museo Arqueológico Nacional de España|M.A.N.,Madrid]]
അലക്സാണ്ടർ ഡാരിയസ്സിനെ പിന്തുടർന്നു,ആദ്യം മീഡിയയി(Media)ലും പിന്നെ പാർത്ഥിയ(Parthia)യിലും{{Sfn |Arrian|1976|loc= III, 19–20}}.കൂടുതൽ നാൾ തന്റെ ജാതകം കൊണ്ട് പോകാൻ പേർഷ്യൻ രാജാവിനു സാധിച്ചില്ല.തന്റെ സൈന്യത്തിലുള്ളവരാൽ തന്നെ അദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെട്ടു{{Sfn |Arrian|1976| loc= III, 21}} A.ബെസ്സുസ്(Bessus),ബക്ട്രിയൻ രാജപ്രതിനിധി,അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധു എന്നിവരാണ് കുറ്റാരോപിതരായിരുന്നത്.അലക്സാണ്ടർ വരുന്നതറിഞ്ഞ് ബെസ്സുസ് ഡാരിയസ്സിനെ കുത്തികൊല്ലുകയും അടുത്ത ഡാരിയസ് താനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അർടാക്സെർക്സെസ് എന്ന പേരിൽ സ്വയം പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
സൈന്യത്തോടൊപ്പം മധേഷ്യയിലേക്ക് പിൻവാങ്ങുകയും [[ഗറില്ലായുദ്ധം|ഗറില്ല യുദ്ധത്തീന്]] അലക്സാണ്ടറിനെതിരെ ഒരുങ്ങുകയും ചെയ്തു{{Sfn |Arrian|1976|loc=III, 21, 25}} .ഡാരിയസ്സിന്റെ മൃത്ദേഹം അലക്സാണ്ടർ പൂർവാധികം ബഹുമതികളോടെ ആർകീമിഡിയൻ മരണനന്തര ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തി{{Sfn | Arrian| 1976 | loc = III, 22}}.ഡാരിയസ്സിന്റെ മരണത്തോടെ ആർക്കീമെഡിയൻ സാമ്രാജ്യം നശിച്ചു<ref>BriefLife81</ref><ref>{{cite web|url=http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander10.html|title=The end of Persia|publisher=Livius|accessdate=16 November 2009|archive-date=2016-03-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20160316211044/http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander10.html|url-status=dead}}</ref>
അലക്സാണ്ടർ ഡാരിയസ്സിനെ പിന്തുടർന്നു, ആദ്യം മീഡിയയി(Media)ലും പിന്നെ പാർത്ഥിയ(Parthia)യിലും{{Sfn |Arrian|1976|loc= III, 19–20}}.കൂടുതൽ നാൾ തന്റെ ജാതകം കൊണ്ട് പോകാൻ പേർഷ്യൻ രാജാവിനു സാധിച്ചില്ല.ത ന്റെ സൈന്യത്തിലുള്ളവരാൽ തന്നെ അദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെട്ടു{{Sfn |Arrian|1976| loc= III, 21}} A.ബെസ്സുസ്(Bessus),ബക്ട്രിയൻ രാജപ്രതിനിധി,അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധു എന്നിവരാണ് കുറ്റാരോപിതരായിരുന്നത്. അലക്സാണ്ടർ വരുന്നതറിഞ്ഞ് ബെസ്സുസ് ഡാരിയസ്സിനെ കുത്തിക്കൊല്ലുകയും അടുത്ത ഡാരിയസ് താനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അർടാക്സെർക്സെസ് എന്ന പേരിൽ സ്വയം പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. സൈന്യത്തോടൊപ്പം മദ്ധ്യേഷ്യയിലേക്ക് പിൻവാങ്ങുകയും [[ഗറില്ലായുദ്ധം|ഗറില്ല യുദ്ധത്തിന്]] അലക്സാണ്ടറിനെതിരെ ഒരുങ്ങുകയും ചെയ്തു{{Sfn |Arrian|1976|loc=III, 21, 25}} ഡാരിയസ്സിന്റെ മൃതദേഹം അലക്സാണ്ടർ പൂർവ്വാധികം ബഹുമതികളോടെ ആർക്കീമിഡിയൻ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തി{{Sfn | Arrian| 1976 | loc = III, 22}}.ഡാരിയസ്സിന്റെ മരണത്തോടെ ആർക്കീമിഡിയൻ സാമ്രാജ്യം നശിച്ചു<ref>BriefLife81</ref><ref>{{cite web|url=http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander10.html|title=The end of Persia|publisher=Livius|accessdate=16 November 2009|archive-date=2016-03-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20160316211044/http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander10.html|url-status=dead}}</ref>
[[File:2persian gate wall.JPG|thumb|Site of the [[Persian Gate]]; the road was built in the 1990s.]]
ബെസ്സുസാൺ ഡാരിയസ്സിനെ ആക്രമിച്ച് വധിച്ചതായി മനസ്സിലാക്കിയ അലക്സാണ്ടർ, ബേസ്സുസിനെ പിടിക്കാനായി പട നയിച്ചു. അങ്ങനെ മദ്ധ്യേഷ്യയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. പേർഷ്യക്കാരെ പരാജയപ്പെടുത്തിയതിനു ശേഷം അലക്സാണ്ടറിന്റെ കിഴക്കോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ കാര്യമായ പ്രതിബന്ധങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലബി.സി.ഇ. 330 വർഷക്കാലത്ത് അലക്സാണ്ടർ ഇന്നത്തെ [[അഫ്ഘാനിസ്താൻ|അഫ്ഘാനിസ്താനിലെത്തി]]. തന്റെ വലിയൊരു സേനാവ്യൂഹത്തെ അറാകൊസിയയിൽ (ഇന്നത്തെ [[കന്ദഹാർ]]) വിന്യസിച്ച് വടക്കുകിഴക്ക് ദിശയിൽ കാബൂൾ തടം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ബി.സി.ഇ. 330/329 വർഷത്തെ മഞ്ഞുകാലത്ത് ഇദ്ദേഹം [[കാബൂൾ]] താഴ്വരയിലെത്തി. ഇതിനു ശേഷം [[ഹിന്ദുകുഷ്|ഹിന്ദുകുഷിനു]] വടക്കോട്ട് കടന്ന് [[ബാക്ട്രിയ]] അധീനതയിലാക്കി.
[[File:Alexander and Hephaestion.jpg|thumb|left|Alexander, left, and [[Hephaestion]], right]]
തുടർന്നുള്ള രണ്ടുവർഷങ്ങളിൽ [[അമു ദാര്യ]] കടന്ന് ഇന്നത്തെ [[തുർക്ക്മെനിസ്താൻ]], [[ഉസ്ബെക്കിസ്താൻ]], [[താജികിസ്താൻ]] പ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള സൈനികപരിപാടികളുടെ താവളം [[ബാക്ട്ര]] ആയിരുന്നു. [[ഖുരാ ഖും]] സമതലം താവളമാക്കിയിരുന്ന [[സിഥിയൻ]] നേതാവ് [[സ്പിറ്റാമെനെസ്]] ആയിരുന്നു ഇക്കാലത്ത് അലക്സാണ്ടറുടെ പ്രധാന പ്രതിയോഗി. ഇദ്ദേഹവും പിൽക്കാലത്ത് തോല്പിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് [[സിർ ദാര്യ|സിർ ദാര്യയുടെ]] തീരം വരെ അലക്സാണ്ടർ എത്തിച്ചേർന്നു. ഇവിടെ [[അലക്സാണ്ട്രിയ എസ്ചാറ്റ]] എന്ന ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. താജിക്കിസ്താനിലെ ഇന്നത്തെ [[ഖൂജന്റ്|ഖൂജന്റിനടുത്താണ്]] ഈ സ്ഥലം. അലക്സാണ്ടറുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കേ അതിരാണിത്. ബി.സി.ഇ ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ [[സൈറസ്]] സ്ഥാപിച്ച പെർസെപോളിസ് നഗരവും ഇതിനടുത്താണ്.<ref name=afghans8/>.
അവിടെ അലക്സാണ്ടർ കുറെ പുതിയ നഗരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു ‘അലക്സാണ്ട്രിയ’എന്ന പേരിൽ. അതിൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥനിലെ കാണ്ഡഹാർ,ഇന്നത്തെ താജിക്കിസ്ഥാനിലെ അലക്സാണ്ട്രിയ എസ്ചറ്റെ(Eschate) എന്നിവയും ഉൾപ്പെടും. അലക്സാണ്ടറിന്റെ പടയോട്ടം മീഡിയ,പാർഥിയ,അരിയ(Aria)(പടിഞ്ഞാറൻ അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ),ഡ്രങ്ങിയന(Drangiana),അരചോസിയ()Arachosia(തെക്കും മധ്യ് അഫ്ഗാനിസ്ഥാനും),ബാക്ട്രിയ(Bactria),സ്ക്യ്തിയ(Scythia)എന്നി സ്ഥലങ്ങൾ ഉല്പ്പെടുന്നു<{{Sfn |Arrian|1976|loc=III, 23–25, 27–30; IV, 1–7}}.
സോഗ്ഡിയാന(Sogdiana)യിലെ സ്വേചഛധിപതിയായ സ്പിറ്റമെനെസ്(Spitamenes)ന്റെ രക്ഷതയിൽ കഹിഞ്ഞ ബേസ്സുസിനെ ബി.സി.329ൽ അലക്സാണ്ടറിന്റെ വിശ്വസ്തനായ
ടോളമി വധിച്ചു{{Sfn |Arrian|1976|loc= III, 30}} .പിന്നീട് അലക്സാണ്ടർ ജെക്സർറ്റെസ്(Jexartes)ല്കുതിരകളുമായി അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്ന സൈന്യ്വുമായി ഉടബടി ഉണ്ടാക്കി.ഇതറിഞ്ഞ സ്പിറ്റമെൻസസ് സോഡിയനയിൽ കലാപം അഴിച്ചു വിട്ടു.അലക്സാണ്ടർ സ്ക്യ്തിയന്മാരെ ജെക്സർറ്റെസ് യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തി പെട്ടെന്നു തന്നെ സ്പിറ്റമെനെസിനെ ഗബൈ()Gabai യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തി.സ്പിറ്റമെനെസ് തന്റെ സൈനികരാൽ തന്നെ വധിക്കപ്പെട്ടു{{Sfn |Arrian|1976|loc = IV, 5–6, 16–17}}.
==പ്രശ്നങ്ങളും സംഭവങ്ങളും==
[[File:The killing of Cleitus by Andre Castaigne (1898-1899) reduced.jpg|thumb|left|''The killing of [[Cleitus the Black|Cleitus]]'', [[André Castaigne]] 1898–1899]]
ഈ സമയത്താണ് അലക്സാണ്ടർ പേർഷ്യൻ രാജാക്കന്മാരുടെ സ്ഥാനപ്പേരായ 'ഷഹൻഷ' (King of King) സ്വീകരിച്ചത്. മറ്റ് ചില കാര്യങ്ങളും അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു. പേർഷ്യൻ വസ്ത്രധാരണ രീതി, ആചാരങ്ങൾ എന്നിവ തന്റെ ദർബാരിൽ ഉപയോഗിച്ചു. കൈയിൽ ചുംബിക്കുന്ന പ്രതീകാത്മക പ്രൊസ്ക്യ്നെസിസ്(Proskynesis)ആചാരം, സാഷ്ടാംഗപ്രണാമം തുടങ്ങിയ പേർഷ്യൻ സാമൂഹിക മഹത്ത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവയും സ്വീകരിച്ചു. ഗ്രീക്കുകാർ തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ ദേവനായാണ് കണ്ടിരുന്നത്. ഇത് അനേകം ജനങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് സിമ്പതി തോന്നാൻ കാരണമായി<ref>Morkot 1996 111</ref>.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തി ജീവിതത്തിൽ കരിപുരളുന്ന ചില സംഭവങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. തന്റെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായ ഫിലോറ്റസ്(Philotas)നെ ജാഗ്രത കുറഞ്ഞെന്ന കുറ്റത്തിൽ അലക്സാണ്ടർ വധിച്ചു. പർമേനിയന്റെ മരണം.ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ് ,തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച ക്ലീറ്റസ് ദ ബ്ലാക്കിനെ മറകൻഡ (Maracanda)(ഇന്നത്തെ
ഉസ്ബെകിസ്ഥാൻ സമർകണ്ട)ൽ മദ്യ ലഹരിയിൽ വധിച്ചു. ക്ലീറ്റസ് അലക്സാൻഡറിന്റെ പല ന്യായതെറ്റുകളും ചോദ്യം ചെയ്തിരുന്നു. മാസിഡോണിയൻ ജീവിത രീതി മറന്നുള്ള കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും ക്ലീറ്റസ് ആക്ഷേപിച്ചു. അലക്സാണ്ടറിനേക്കാൾ കേമൻ അച്ഛനായ ഫിലിപ്പാണെന്നും ക്ലീറ്റസ് പറഞ്ഞിരുന്നു<ref>BriefLife99</ref>.
അതിനു ശേഷം മദ്ധ്യേഷ്യൻ പടയോട്ടത്തിലാണ് അലക്സാണ്ടറിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം അദ്ധ്യായം തുറക്കുന്നത്. അതിൽ ഒന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രകാരനായ കല്ലിസ്തെനെസ്(callisthenes of olynthus)ഉം ഉൾപ്പെടുന്നു. ചരിത്രകാരനായ കല്ലിസ്തെനെസിന് പ്രൊസ്ക്യ്നെസ്സിസ്ന്റെ എതിർ നിരയെ നയിച്ചതാരാണെന്ന് അവരുടെ സൈന്യത്തെപ്പറ്റി വിവരിക്കുന്നിടത്ത് പറയാൻ സാധിക്കുന്നില്ല<ref>{{harvnb|Heckel|Tritle|2009|pp=47–48}}</ref>
ഇതിലും അലക്സാണ്ടറിന്റെ കൈകളാണെന്നാണ് ചില ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായം<!--historian solidarity?-->.
==മാസിഡോണിയ അലക്സാൻഡറിന്റെ അഭാവത്തിൽ==
[[File:Name of Alexander the Great in Hieroglyphs circa 330 BCE.jpg|250px|thumb|Name of Alexander the Great in Egyptian hieroglyphs (written from right to left),c.330 BC, Egypt.Louvre Museum]]
അലക്സാണ്ടർ ഏഷ്യയിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ജനറലും ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റെ പഴയ അംഗരക്ഷകനുമായ ആന്റിപറ്റെർ(Antipater)ന് ആയിരുന്നു<ref>"Roisman 2010 199"</ref>രാഷ്ട്രീയ സൈനിക ചുമതല. അലക്സാണ്ടർ തീബ്സ് കൊള്ളയടിച്ചതോടുകൂടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭാവത്തിലും ഗ്രീസ് ശാന്തമായിരുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് ഒരു വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നത് സ്പാർട്ടൻ രാജാവായ ആഗിസ് (Agis) മൂന്നാമനാണ്. അദ്ദേഹം ബി.സി.331ൽ ആയുധമെടുത്തു. തൊട്ടടുത്ത വർഷം തന്നെ ആന്റിപറ്റെർ അദ്ദേഹത്തെ മെഗലോപ്പോളിസിലെ യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ചു. ആന്റിപറ്റെറും ഒളിംപിയാസും പരസ്പരം വഴക്കിടുകയും രണ്ടുപേരും അലക്സാണ്ടറിനോട് പരാതിപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
മൊത്തത്തിൽ അലക്സാണ്ടറിന്റെ ഏഷ്യൻ പടയോട്ട സമയത്ത് ഗ്രീസിൽ സമാധാനവും ഐശ്വര്യവും നിലനിന്നിരുന്നു. അലക്സാണ്ടർ തന്റെ രാജ്യത്തോട് പല രാജ്യങ്ങളും കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പികയും ചെയ്തു. സാമ്രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യാപാരവും വർധിപ്പിച്ചു.<ref>{{harvnb|Roisman|Worthington|2010|p=205}}</ref> അലക്സാണ്ടറിന്റെ തുടർച്ചയായ സൈനിക നടപടികളിൽ മാസിഡോണിയൻ ജനത ചിതറിപ്പോയി. പ്രതേകിച്ച് അലക്സാണ്ടറിനു ശേഷം..<ref name="Roisman 2010 186"/>
=== വ്യക്തിബന്ധങ്ങൾ ===
[[File:Marriage of Alexander and Roxana by Sodoma.jpg|250px]]
അമു ദാര്യക്ക് വടക്ക് ഇന്നത്തെ [[ഉസ്ബെക്കിസ്ഥാൻ|ഉസ്ബെക്കിസ്താൻ]] [[താജികിസ്താൻ]] അതിർത്തി പ്രദേശത്ത് മൗവാസെസ്, ഓക്സിയാർട്ടസ്, സിസിമിത്രസ് തുടങ്ങിയ സിഥിയൻ നേതാക്കൾ, അലക്സാണ്ടറോട് ധീരമായി പൊരുതിയിരുന്നു. അലക്സാണ്ടറോട് കീഴടങ്ങിയ ഓക്സിയാർട്ടസിനെ പാരോപനിസഡെ പ്രദേശത്തെ (ഇന്നത്തെ കാബൂൾ മേഖല) സത്രപ് ആയി വാഴിച്ചിരുന്നു. ഈ പ്രദേശം സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമുള്ള ബന്ധങ്ങളുള്ള ഒരു വിശ്വസ്തനായി അലക്സാണ്ടർ ഇദ്ദേഹത്തെ കണക്കാക്കി. റൊക്സാനയെ കല്യാണം കഴിച്ച് ബാക്ട്രിയൻ
രാജ്യപ്രതിനിധികളുമായുള്ള ബന്ധം അരക്കിട്ട് ഉറപ്പിച്ചു. ഇതിനു പുറമേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് തുടർന്നുള്ള മുന്നേറ്റസമയത്ത് മാസിഡോണിയൻ സേനക്ക് പുറകിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷകനായും ഇദ്ദേഹത്തെ കണക്കാക്കിയിരിക്കണം. റോക്സനെ എന്ന ഓക്സിയാർട്ടസിന്റെ പുത്രിയെ അലക്സാണ്ടർ വിവാഹം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അലക്സാണ്ടറുടെ മരണശേഷം ഈ ബന്ധത്തിൽ ജനിച്ച പുത്രനും അലക്സാണ്ടർ (നാലാമൻ) എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ടു<ref name=afghans8>{{cite book |last=Voglesang|first= Willem|authorlink= |coauthors= |title=The Afghans|year=2002 |publisher=Willey-Blackwell, John Willey & SOns, Ltd, UK.|location=LONDON|isbn=978-1-4051-8243-0|chapter= 8 - The Greeks|pages=113-122|url=}}</ref>.
അലക്സാണ്ടറിന് തന്റെ സുഹൃത്ത്, ജനറൽ, മാസിഡോണിയൻ പ്രഭുവിന്റെ മകൻ അംഗരക്ഷകനായ [[:en:Hephaestion|ഹെഫെസ്റ്റെൻ]] മായി അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ഹെഫെഷന്റെ മരണം അലക്സാണ്ടറിനെ തകർത്തു. ഈ സംഭവം അവസാന നാളുകളിൽ അലക്സാണ്ടറിന്റെ ആരോഗ്യനില മോശമാകാനും മാനസികാവസ്ഥയെ അകറ്റാനും കാരണമായിരിക്കാം.
അലക്സാണ്ടറിന്റെ ലൈംഗികത ആധുനിക കാലത്ത് വിവാദങ്ങൾക്ക് വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. ചില ആധുനിക ചരിത്രകാരന്മാർ (ഉദാ. റോബിൻ ലെയ്ൻ ഫോക്സ്) വിശ്വസിക്കുന്നത് അലക്സാണ്ടറുടെ ഹെഫെസ്റ്റേഷനുമായുള്ള ബന്ധം ലൈംഗിക ബന്ധം മാത്രമായിരുന്നില്ല, അവരുടെ ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങൾ തുടർന്നിരുന്നു, ഇത് ഏഥൻസ് പോലുള്ള ചില ഗ്രീക്ക് നഗരങ്ങളുടെ സാമൂഹിക മാനദണ്ഡങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. ചില ആധുനിക ഗവേഷകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു മാസിഡോണിയ (അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് മാസിഡോണിയൻ കോടതി) മുതിർന്നവർ തമ്മിലുള്ള സ്വവർഗരതിയോട് കൂടുതൽ സഹിഷ്ണുത പുലർത്തിയിരിക്കാമെന്ന്.
അലക്സാണ്ടറിന് സ്ത്രീകളോട് ജഡിക താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന് പുരാതന സ്രോതസ്സുകളിൽ തെളിവുകളില്ലെന്ന് ഗ്രീൻ വാദിക്കുന്നു; ജീവിതാവസാനം വരെ അദ്ദേഹം ഒരു അവകാശിയെ സൃഷ്ടിച്ചില്ല. അലക്സാണ്ടർ IV ജനിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണ ശേഷമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, എട്ട് വർഷത്തിനിടെ മൂന്ന് തവണ പങ്കാളികളെ ഗർഭം ധരിപ്പിച്ച അലക്സാണ്ടറിന് അതേ പ്രായത്തിൽ തന്നെ പിതാവിനേക്കാൾ ഉയർന്ന മാട്രിമോണിയൽ റെക്കോർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഓഗ്ഡൻ കണക്കാക്കുന്നു. ഈ ഗർഭാവസ്ഥകളിൽ രണ്ടെണ്ണം - സ്റ്റാറ്റിറ, ബാർസിൻ - എന്നിവ സംശയാസ്പദമായി അവ്യക്തമാണ്.
=== ഇന്ത്യയിലേക്ക് ===
[[File:Gandhara Buddha (tnm).jpeg|left|300px|thumb|The [[Gautama Buddha|Buddha]], in [[Greco-Buddhist art|Greco-Buddhist style]], 1st–2nd century AD, [[Gandhara]], ancient India. [[Tokyo National Museum]].]]
ബി.സി.ഇ 327-ലെ വേനൽക്കാലത്ത് അലക്സാണ്ടർ [[ഹിന്ദുകുഷ്|ഹിന്ദുകുഷിന്]] തെക്കോട്ട് തിരിച്ചുകടന്നു. കാബൂൾ നദിക്കരയിലൂടെ സിന്ധൂതടത്തിലേക്കുള്ള തന്റെ സൈനികനീക്കം തുടർന്നു. രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായാണ് അലക്സാണ്ടറുടെ സൈന്യം ഇന്ത്യയിലേക്ക് (ഇന്നത്തെ പാകിസ്താൻ) കടന്നത്. പെർഡിക്കസ്, ഹെഫേസ്റ്റ്യൻ എന്നീ സേനാനായകന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു സംഘം കാബൂൾ നദിക്കരയിലൂടെ നീങ്ങി [[ഖൈബർ ചുരം]] വഴിയും, അലക്സാണ്ടറുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മറ്റൊരു സംഘം [[കാബൂൾ നദി|കാബൂൾ നദിക്ക്]] വടക്കുള്ള കുനാർ താഴ് വരയിലൂടെ വടക്കോട്ട് കടന്ന് [[ചിത്രാൽ|ചിത്രാലിനു]] തെക്കുഭാഗത്ത് പഞ്ച്കോറ നദികൾക്കിടയിലുള്ള പ്രദേശത്തുകൂടിയുമാണ് ഇന്നത്തെ പാക്കിസ്താനിൽ പ്രവേശിച്ചത്. [[ബിയാസ് നദി]] വരെ അലക്സാണ്ടറുടെ സൈന്യം എത്തിച്ചേർന്നു<ref name=rockliff>{{cite book |last=HILL |first= JOHN|authorlink= |coauthors= |title=THE ROCKLIFF NEW PROJECT - ILLUSTRATED GEOGRAPHY - THE INDIAN SUB-CONTINENT|year=1963 |publisher=BARRIE & ROCKLIFF |location=LONDON|isbn=|chapter=1-INTRODUCTION|pages=4|url=}}</ref>. (ഹൈഫാസിസ് എന്നാണ് ഗ്രീക്കുകാർ ഈ നദിയെ വിളിക്കുന്നത്). ഈ നദീതീരമാണ് അലക്സാണ്ടറുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിര്<ref name=afghans8/>.
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലേക്ക് കടന്ന് ഗാന്ധാര രാജ്യത്തിന്റെ മുൻ നേതാവിനെ ക്ഷണിച്ചു.[[ഗാന്ധാരം]] പാക്കിസ്ഥാന്റെ വടക്കാണ് ഇന്ന്. ഗാന്ധാര നേതാവ് വരികയും തന്റെ പ്രദേശങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ചില മലഗോത്ര നേതാക്കന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ((അസ്പസയോയി(Aspasioi)യും അസ്സകൊയി(Assakenoi) തുടങ്ങിയവർ)) കാംബോജസീലെ ചില പ്രദേശങ്ങൾ കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല.ഇന്തൻ പുസ്തകങ്ങളിൽ ഇവരുടെ പേര് 'അശ്വയന'യെന്നും 'അശ്വകയൻ' എന്നുമാണ്. ഇതേ സമയം,തക്സില(Taxila) ഭരിച്ചിരുന്ന ഓംഫിസ്(Omphis)(ഇന്ത്യൻ നാമൻ അംബി കുമാർ) പേടിയോടെ അലക്സാണ്ടറിനെ സമീപിച്ചു. ഇൻഡസ് മുതൽ ഹൈദസ്പെസ്(ഝലം) വരെ നീണ്ട് കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ രാജാവാണ് അദ്ദേഹം. അംബി അദ്ദേഹത്തിന് കാഴ്ച വസ്തുക്കൾ സമർപ്പിച്ചു. അലക്സാണ്ടർ പേർഷ്യൻ തുണിത്തരങ്ങളും സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും 30 കുതിരകളെയും മറ്റ് വിശിഷ്ട വസ്തുക്കളും നല്കി. അലക്സാണ്ടർ തന്റെ സൈന്യത്തെ ബലപ്പെടുത്തി രണ്ടായി ഭാഗിച്ചു. അംബി ഇൻഡസ് മുതൽ ഹാണ്ഡ്(ഃഉന്ദ്ാമായി
ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പാലം നിർമ്മിച്ചു ഹെഫേസ്റ്റയോണിനെയും പെർഡിക്കസ്സിനെയും സഹായിച്ചു. സാധനങ്ങൾ സൈന്യത്തിനും അലക്സാണ്ടറിനും വിതരണം ചെയ്യാനും,തലസ്ഥനമായ ടക്സിലയിൽ സൗകര്യമൊരുക്കി. അംബി തന്റെ അതിഥിക്ക് തുറന്ന മനസ്സോടെ സഹായങ്ങൾ ചെയ്തു. അടുത്ത രാജ്യം കീഴടക്കാൻ അവിഭക്ത ഇന്ത്യയിലെ പഞ്ചാബ് പ്രവിശ്യയിൽ, സിന്ധു നദിയുടെ ഒരു ഉപനദിയായ ഹൈഡാസ്പസ് നദിയുടെ (ഇന്ന് ഝലം നദി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു) കിഴക്കേ കരയിൽ ആണ് യുദ്ധം നടന്നത്. പിന്നീട് അലക്സാണ്ടർ ഈ യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ച് അതിനെ നികേ എന്ന് വിളിച്ചു. ഇന്നുവരെ ഈ നഗരത്തെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല, അതുകൊണ്ടുതന്നെ യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥാനം കൃത്യമായി നിർണ്ണയിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വിജയിച്ചിട്ടില്ല (ഭൂപ്രകൃതി ഇതിനകം ഗണ്യമായി മാറി). ഇന്ന് ഏറ്റവും സാദ്ധ്യതയുള്ള സ്ഥലമായി കരുതുന്നത് ഝലം നഗരത്തിന്റെ തൊട്ട് തെക്കുഭാഗത്തായി ആണ്, ഇവിടെ ഒരു പുരാതന പ്രധാനപാത നദിയെ മുറിച്ചുകടക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ജലാല്പൂർ/ഹരൻപൂർ എന്നീ നഗരങ്ങൾ ആയിരിക്കാം യുദ്ധസ്ഥലം എന്ന സിദ്ധാന്തം തെറ്റാണ്, കാരണം ഝലം നദി പുരാതന കാലത്ത് ഈ നഗരങ്ങളിൽ നിന്നും വളരെ അകലെയാണ് ഒഴുകിയിരുന്നത്.<ref>P.H.L. Eggermont, Alexander's campaign in Southern Punjab (1993).</ref>
[[File:MacedonEmpire.jpg|thumb|Map of Alexander's empire and his route.]]
അലക്സാണ്ടറിന് കിഴക്കോട്ട് പട നയിക്കുന്നതിന് പുരു രാജാവിനെ കീഴടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പാർശ്വത്തിൽ ഇത്ര ശക്തനായ ഒരു എതിരാളിയെ വിട്ടുപോവുന്നത് വീണ്ടുമുള്ള ഏതൊരു അധിനിവേശത്തെയും അപായപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു. അതുവരെ കീഴടക്കിയ ഇന്ത്യൻ രാജാക്കന്മാരുടെ വിധേയത്വം ഉറപ്പിച്ചുനിറുത്തുന്നതിനും അലക്സാണ്ടർ എന്തെങ്കിലും
ഒരു ശക്തിക്ഷയം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നത് അസാദ്ധ്യമായിരുന്നു. പോറസിന് (പുരു രാജാവിന്) തന്റെ രാജ്യത്തെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ടിയിരുന്നു, അലക്സാണ്ടറിന്റെ മുന്നേറ്റത്തെ
പ്രതിരോധിക്കുന്നതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സ്ഥാനം പോറസ് തിരഞ്ഞെടുത്തു.യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും അലക്സാണ്ടറിന്റെ ഏറ്റവും വിജയിയായ
എതിരാളിയായി പോറസ് മാറി.
===അലക്സാണ്ടർ ഹൈഡാസ്പസ് നദി മുറിച്ചുകടക്കുന്നു===
[[File:AlexanderConquestsInIndia.jpg|thumb|Alexander's invasion of the Indian subcontinent]]
പോറസ് ഝലം നദിയുടെ തെക്കൻ തീരത്ത് നിലയുറപ്പിച്ച് അലക്സാണ്ടറിന്റെ സൈന്യം നദി മുറിച്ചുകടക്കുന്നതിനെ ചെറുക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു. ഝലം നദി ആഴമേറിയതും വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്നതുമായതിനാൽ നദി മുറിച്ചുകടക്കുന്നതിന് എതിരേയുള്ള ഏതൊരാക്രമണവും ആക്രമിക്കുന്ന സൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നു. നേരിട്ട് നദി മുറിച്ചുകടക്കുന്നത് വിജയിക്കാൻ വളരെ സാദ്ധ്യത കുറവാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ നദിയിൽ മറ്റ് ആഴം കുറഞ്ഞ വഴികൾ നോക്കി. ഓരോ രാത്രിയും തന്റെ കുതിരപ്പടയെ അലക്സാണ്ടർ
നദീതടത്തിനു മുകളിലേക്കും താഴേക്കും നടത്തി, പോറസ് എതിർവശത്ത് നിഴൽപോലെ പിന്തുടർന്നു. ഒടുവിൽ, തന്റെ പാളയത്തിൽ നിന്നും 17 മൈൽ അകലെ, അലക്സാണ്ടർ
അനുയോജ്യമായ ഒരു കടവ് കണ്ടെത്തി. അലക്സാണ്ടർ ഭൂരിഭാഗം സൈന്യങ്ങളുമായി തന്റെ സൈന്യാധിപൻ ക്രറ്റേറസിനെ പിന്നിൽ വിട്ടു. അര്രിയന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ
6,000 കാലാളും 5,000 കുതിരപ്പടയാളികളും വരുന്ന ഒരു ശക്തമായ സൈന്യവുമായി അലക്സാണ്ടർ നദി മുറിച്ചുകടന്നു. പോറസ് തന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവുമായി
അലക്സാണ്ടറിനെ ആക്രമിച്ചാൽ ക്രറ്റേറസ് നദി മുറിച്ചുകടക്കണമായിരുന്നു, എന്നാൽ പോറസ് തന്റെ സൈന്യത്തിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമുപയോഗിച്ച് അലക്സാണ്ടറിനെ
ആക്രമിച്ചാൽ ക്രറ്റേറസ് മറുകരെ തന്നെ നിലയുറപ്പിക്കണമായിരുന്നു.
അലക്സാണ്ടർ തന്റെ സൈന്യ വിഭാഗത്തെ പെട്ടെന്ന് നദിയുടെ മുകൾ ഭാഗത്തേക്ക്, ഏറ്റവും രഹസ്യമായി കൊണ്ടുപോയി. തെറ്റായി ഒരു ദ്വീപിലാണ് അലക്സാണ്ടർ
എത്തിച്ചേർന്നതെങ്കിലും, പെട്ടെന്നുതന്നെ അദ്ദേഹം മറുവശത്തേക്ക് മുറിച്ചുകടന്നു. പോറസ് തന്റെ എതിരാളിയുടെ കരുനീക്കം വീക്ഷിച്ചു, തന്റെ മകന്റെ കീഴിൽ
ഒരു ചെറിയ കുതിരപ്പടയെയും രഥങ്ങളെയും അലക്സാണ്ടറിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അയച്ചു. ഇവർക്ക് അലക്സാണ്ടർ നദിമുറിച്ചുകടക്കുന്നത് തടയാൻ കഴിയും
എന്നായിരുന്നു പോറസിന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ. എന്നാൽ അതിനകം മുറിച്ചുകടന്നിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ എളുപ്പത്തിൽ തന്റെ എതിരാളിയെ തോല്പ്പിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ചും രഥങ്ങൾ
നദീതീരത്തുള്ള ചെളിയിൽ പൂണ്ടുപോയി. മരിച്ചവരിൽ പോറസിന്റെ മകനും ഉൾപ്പെട്ടു. അലക്സാണ്ടർ തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് മുറിച്ചുകടന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പോറസ്
പെട്ടെന്ന് തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഭാഗവുമായി അലക്സാണ്ടറിനെ എതിരിടാൻ പോയി, സൈന്യത്തിന്റെ ചെറിയ ഒരു ഭാഗത്തെ ക്രാറ്റസ് നദി
മുറിച്ചുകടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെങ്കിൽ ക്രാറ്ററസിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ നേരിടാനായി പിന്നിൽ വിട്ടു.
===യുദ്ധം===
[[File:Demetrius I of Bactria.jpg|300px|thumb|The [[Greco-Bactrian]] king [[Demetrius I of Bactria|Demetrius]] (reigned c. 200–180 BC), wearing an elephant scalp, took over Alexander's legacy in the east by again invading [[India]], and establishing the [[Indo-Greek kingdom]] (180 BC–10 AD).]]
അലക്സാണ്ടറിന്റെ സൈന്യം വിന്യസിച്ചിരുന്ന പ്രദേശത്ത് എത്തിയപ്പോൾ പോറസ് തന്റെ സേനയെ വിന്യസിച്ച് ആക്രമണം തുടങ്ങി. ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ ഇരുഭാഗത്തും
കുതിരപ്പടയാളികളും, മദ്ധ്യത്തിൽ കാലാളുകളും അവയ്ക്കിടയിൽ സമദൂരത്തിൽ ആനകളും ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആനകൾ മാസിഡോണിയൻ ഫാലങ്ക്സിന്
(യുദ്ധ വിന്യാസത്തിന്) വലിയ നാശങ്ങൾ ഏല്പ്പിച്ചെങ്കിലും ഒടുവിൽ ഫാലങ്ക്റ്റായിയുടെ (നീണ്ട കുന്തങ്ങൾ നീട്ടിപ്പിടിച്ച്, പരിചകൾ കൊണ്ട് ഇടവില്ലാതെ മറച്ച്, ചതുരാകൃതിയിൽ
വിന്യസിച്ച സൈനിക വിന്യാസം) നിബിഢമായ കുന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് അവ തിരിഞ്ഞോടി, സ്വന്തം സൈനിക നിരകൾക്കു തന്നെ വലിയ നാശങ്ങൾ വരുത്തി.
കുതിരപ്പടയുടെയും കാലാളിന്റെയും ഒരുമിച്ചുള്ള ആക്രമണം.
[[File:The phalanx attacking the centre in the battle of the Hydaspes by Andre Castaigne (1898-1899).jpg|thumb|left|300px|''The [[phalanx]] attacking the centre in the [[Battle of the Hydaspes]]'' by André Castaigne (1898–1899)]]
അലക്സാണ്ടർ കുതിരപ്പുറത്തുള്ള അമ്പെയ്ത്തുകാരെ അയച്ച് ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ ഇടതുവശത്തുള്ള കുതിരപ്പടയെ ആക്രമിച്ചുകൊണ്ടാണ് യുദ്ധം തുടങ്ങിയത്. പിന്നാലെ,
ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ച ഇടതുവശത്തെ അലക്സാണ്ടർ ആക്രമിച്ചു. ഇന്ത്യൻ കുതിരപ്പടയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സൈന്യത്തിന്റെ ക്ഷീണിതമായ
ഭാഗത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി കുതിച്ചു, പക്ഷേ ഇതേ സമയം കോയെനസിന്റെ കുതിരപ്പടയാളികൾ ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യക്കാർ
ഒരു ഇരട്ട ഫാലങ്ക്സ് രൂപവത്കരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, എന്നാൽ ഇതിനു വേണ്ടിവന്ന സങ്കീർണ്ണമായ നീക്കങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ നിരകളിൽ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കി, ഇത്
മാസിഡോണിയൻ കുതിരപ്പടയാളികളുടെ ജോലി എളുപ്പമാക്കി. അവശേഷിച്ച ഇന്ത്യൻ കുതിരപ്പടയാളികൾ രക്ഷയ്ക്കായി ആനകൾക്ക് ഇടയ്ക്ക് ഓടി, എന്നാൽ അപ്പൊഴേയ്ക്കും
നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട ആനകൾ പിന്നാലെ യുദ്ധക്കളത്തിൽ നിന്നും ക്ഷീണിതരായി തിരിഞ്ഞോടി. അവശേഷിച്ച പോറസിന്റെ സൈന്യത്തെ മാസിഡോണിയൻ
കുതിരപ്പടയാളികളും ഫാലങ്ക്സും വളഞ്ഞു. ഈ സമയത്ത് ഫാലങ്ക്റ്റായ് തങ്ങളുടെ പരിചകൾ കോർത്ത് പ്രതിരോധ കവചം ചമച്ച് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാഴ്ന്ന ശത്രുവിനു
നേരെ നീങ്ങി. ധീരമായി പൊരുതിയതിനു ശേഷം പോറസ് കീഴടങ്ങി. യുദ്ധം അവസാനിച്ചു. ജസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ <ref>Justin, Epitome of Pompeius Trogus, 12.8</ref>, യുദ്ധത്തിനിടയിൽ പോറസ് അലക്സാണ്ടറിനെ വെല്ലുവിളിച്ചു, അലക്സാണ്ടർ കുതിരപ്പുറത്തേറി പോറസിന്റെ നേർക്കു കുതിച്ചു. ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിൽ അലക്സാണ്ടർ കുതിരപ്പുറത്തുനിന്നും നിലത്തുവീണു,
അലക്സാണ്ടറിന്റെ അംഗരക്ഷകർ അലക്സാണ്ടറിനെ രക്ഷിച്ച് എടുത്തുകൊണ്ടുപോവുകയും പോറസിനെ ബന്ധനസ്ഥനാക്കുകയും ചെയ്തു.
അലക്സാണ്ടറിന്റെ മറ്റ് എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളെയും അപേക്ഷിച്ച് മാസിഡോണിയൻ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഹൈഡാസ്പസ് യുദ്ധത്തിൽ കനത്തതായിരുന്നു. ആര്രിയന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് 310 മാസിഡോണിയരും ഡിയൊഡോറസിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് 1000 പേരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. വിജയിയായ സൈന്യത്തിന് ഇത് വലിയ ഒരു സംഖ്യയാണേങ്കിലും ഇന്ത്യൻ ആനപ്പടയുടെ ഭാഗിക വിജയം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഇത് സംഭവ്യമാണ്. ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യൻ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ആര്രിയന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് 23,000 പേരും,അലക്സാണ്ടറുമായി യുദ്ധം ചെയ്ത പുരുവിന്റെ സേനയിൽ 200 ആനകളും 300 രഥങ്ങളും, 30,000 കാലാൾഭടന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു<ref>HILL, JOHN (1963). "1-INTRODUCTION". THE ROCKLIFF NEW PROJECT - ILLUSTRATED GEOGRAPHY - THE INDIAN SUB-CONTINENT. LONDON: BARRIE & ROCKLIFF. p. 4.</ref> ഡിയൊഡോറസിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് മരിച്ചവർ: 12,000, ബന്ധനസ്ഥർ
9,000-എന്നും ആണ്. അര്രിയൻ നാശനഷ്ടങ്ങളിൽ തടവുകാരെയും എണ്ണിയിരുന്നു എന്ന് പരിഗണിച്ചാൽ ഈ രണ്ട് സംഖ്യകളും തമ്മിൽ വളരെ ഒത്തുപോകുന്നു എന്നുകാണാം.
അവരുടെ സൈന്യത്തിന് ശക്തമായ പടച്ചട്ടകളുണ്ടായതിനാൽ പോറസിന്റെ സൈനികരുടെഅസ്ത്രപ്രയോഗം അവർക്ക് ഏശിയില്ല.പോറസിന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ
ശക്തമായ ആയുധമായ വലിയ വില്ലുകൾക്ക് ഇതിനെ തകർക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.പക്ഷേ അവ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.ഒടുവിൽ പോറസ്
അലക്സാണ്ടറിനുമുമ്പിൽ കീഴടങ്ങി.അലക്സാണ്ടർ പോറസിനോട് ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങളെ കാണേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചു. അതിന് ഒരു രാജാവ് മറ്റൊരു രാജാവിനെയെന്ന
പോലെ എന്നായിരുന്നു മറുപടി.
പോറസിന്റെ ധൈര്യവും യുദ്ധനൈപുണ്യവും രാജകീയ പെരുമാറ്റവും അലക്സാണ്ടറിൽ മതിപ്പുളവാക്കി, അലക്സാണ്ടർ പോറസിനെ അലക്സാണ്ടറിന്റെ പേരിൽ ഹൈഡാസ്പസ്
ഭരിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. തന്റെ തോളിൽ മുറിവേറ്റ്, ആറടിയിലേറെ ഉയരത്തിൽ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന പോറസിനോട് നിങ്ങളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നു ചോദിച്ച
അലക്സാണ്ടറോട്, "പെരുമാറൂ അലക്സാണ്ടർ, ഒരു രാജാവിനോടെന്നപോലെ" എന്ന് പോറസ് മറുപടിപറഞ്ഞു.<ref>Rogers, p.200</ref> അലക്സാണ്ടർ തീർച്ചയായും ഒരു രാജാവായി
പോറസിനോട് പെരുമാറി, തന്റെ കിരീടം നിലനിർത്താൻ പോറസിനെ അനുവദിച്ചു. അലക്സാണ്ടർ രണ്ട് നഗരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു, തന്റെ വിജയത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി
യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലത്ത് സ്ഥാപിച്ച നികേ (മഹത്തായ വിജയം) എന്ന നഗരം, ഹൈഡാസ്പസിന്റെ മറുകരയിൽ, യുദ്ധത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ മരിച്ച തന്റെ
വിശ്വസ്തനായ കുതിരയുടെ ഓർമ്മക്കായി സ്ഥാപിച്ച അലക്സാണ്ട്രിയ ബ്യൂസിഫാലസ് എന്ന നഗരം. ക്രി.മു. 326-ൽ അലക്സാണ്ടറിന്റെ സൈന്യം മഗധയുടെ അതിർത്തിയിൽ
എത്തി. തുടർച്ചയായ യുദ്ധങ്ങൾ കൊണ്ട് ക്ഷീണിതരും വീണ്ടും മറ്റൊരു ഭീമമായ ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തെ നേരിടുന്ന സാദ്ധ്യതയിൽ ഭയചകിതരുമായ അലക്സാണ്ടറിന്റെ സൈന്യം
അവർ പടിഞ്ഞാറേയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോവണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇത് നടന്നത് ഹൈഫസിസ് (ഇന്നത്തെ ബ്യാസ്) നദിയുടെ തീരത്താണ്. ഈ സ്ഥാനം ഹിമാചൽ
പ്രദേശിലെ ഇൻഡോറ തെഹ്സിലിലെ 'കഥ്ഗഢ്' എന്ന സ്ഥലത്താണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
== മടക്കവും അന്ത്യവും ==
[[File:Porcelana de Alejandro Magno (M.A.N. Inv.2004-74-1) 01.jpg|300px|left|<small>18th cent. porcelain sculptural group ([[:Category:Museo Arqueológico Nacional de España|M.A.N.]], [[Madrid]])</small>]]
ബി.സി.ഇ. 326-ൽ മാസിഡോണിയൻ സൈന്യം പിന്തിരിഞ്ഞ് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി<ref name=afghans8/>. [[സിന്ധൂനദി|സിന്ധൂനദിയിലൂടെ]] താഴേക്കുള്ള പാതയാണ് അലക്സാണ്ടറും സംഘവും മടക്കയാത്രക്ക് തെരഞ്ഞെടൂത്തത്. (അന്നത്തെ സിന്ധുനദിയുടെ പാത ഇന്നത്തേതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു). [[പട്യാല]] വരെ എത്തിയ സംഘം അവിടെ നിന്നും രണ്ടായി പിരിഞ്ഞ് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. നേർച്ചൂസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു സംഘം കടൽമാർഗ്ഗം നാട്ടിലേക്ക് യാത്രയായപ്പോൾ അലക്സാണ്ടറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മറ്റുള്ളവർ [[മക്രാൻ തീരം|മക്രാൻ തീരത്തുകൂടെ]] കരമാർഗ്ഗം മടക്കയാത്ര നടത്തി<ref name=rockliff/>. ബി.സി.ഇ. 324-ആമാണ്ടിലെ വസന്തത്തിൽ അലക്സാണ്ടറുടെ സംഘം (ആറുവർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം) പെർസെപോളിസിൽ തിരിച്ചെത്തി. ബി.സി.ഇ. 323 ജൂൺ മാസം [[ബാബിലോൺ|ബാബിലോണിൽ]] വെച്ചു ഒരു ജലയാത്ര നടത്തവേ [[മലമ്പനി]]യും [[ടൈഫോയ്ഡ്|ടൈഫോയ്ഡും]] വന്നാണ് ഇദ്ദേഹം മരണമടഞ്ഞത്. <ref>{{Cite web |url=http://digitalpaper.mathrubhumi.com/313669/Vidya/01-AUGUST-2014#page/1/1{{!}} |title=മാതൃഭൂമി വിദ്യ 01-ആഗസ്ത്-2014 |access-date=2014-08-06 |archive-date=2018-05-07 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180507022804/http://digitalpaper.mathrubhumi.com/313669/Vidya/01-AUGUST-2014#page/1/1{{!}} |url-status=dead }}</ref>വിഷബാധ മൂലമാകാമെന്നും ചില വാദങ്ങളുണ്ട്.<ref>http://www.independent.co.uk/news/science/mystery-of-alexander-the-greats-death-solved-ruler-was-killed-by-toxic-wine-claim-scientists-9054625.html</ref><ref>http://www.eyewitnesstohistory.com/alexanderdeath.htm</ref><ref>http://www.historytoday.com/james-romm/who-killed-alexander-great</ref>
[[File:Babylonian astronomical diary recording the death of Alexander the Great (British Museum).jpg|thumb|A [[Babylonian astronomical diary]] (c. 323–322 BC) recording the death of Alexander ([[British Museum]], London)]]
ന്യൂസിലണ്ടിലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ഒട്ടാഗോവിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരാണ് അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ മരണത്തിന് കാരണമായ വസ്തുതകൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.അലക്സാണ്ടർ മരിച്ചത് വിഷവീഞ്ഞ് മൂലമാണെന്ന് ന്യൂസിലൻഡിലെ ഒട്ടാഗോ സർവകലാശാല വിഷപഠനകേന്ദ്രത്തിലെ ഡോ. ലിയോ ഷെപ് പറയുന്നു. ഹാനികരമല്ലാത്ത ചെടിയിൽനിന്ന് ഉൽപാദിപ്പിച്ച വീഞ്ഞായിരുന്നു അലക്സാണ്ടറുടെ ജീവനെടുത്തതെന്ന് ഇതുസംബന്ധിച്ച് 10 വർഷത്തോളമായി ഗവേഷണം നടത്തുന്ന അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള പന്ത്രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ അദ്ദേഹം കൊടിയ വേദന അനുഭവിക്കുകയും , പന്ത്രണ്ടാം നാൾ ദുരൂഹതകൾ ബാക്കിവച്ച് യാത്രയാകുകയുമായിരുന്നു.
ബിസി 323 യിൽ മുപ്പത്തിരണ്ടാം വയസിലാണ് അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞത്. കൊടിയ വിഷാംശം കലർന്ന വീഞ്ഞ് കഴിച്ചതാണ് മരണ കാരണമെന്നാണ് പുതിയ കണ്ടെത്തൽ. ഒരു പ്രത്യേക ചെടിയിൽ നിന്നും നിർമിച്ച വീഞ്ഞ് മാരകമായ വിഷാംശമായി മാറി. ഈ മാരക വിഷം ഉള്ളിൽ ചെല്ലുകയും അലക്സാണ്ടർ വലിയ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുകയും മരിക്കുകയുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെത് സാധാരണ മരണമാണെന്ന് ഒരു
കൂട്ടർ വാദിക്കുമ്പോൾ മറ്റ് ചരിത്രകാരന്മാർ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ
ഉയർത്തുകയുണ്ടായി.ചക്രവർത്തിയുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർ വ്യത്യസ്താഭിപ്രായമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. രോഗബാധിതനായായിരുന്നു മരണമെന്ന് വാദിക്കുന്നവരും രഹസ്യമായി കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നുവെന്ന് വാദിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. കടുത്ത പനി മൂലമായിരുന്നു അലക്സാണ്ടറിൻെറ മരണമെന്നാണ് 1998ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനം വ്യക്തമാക്കിയത്.
സ്റ്റൈക്സ് നദിയിൽനിന്ന് അലക്സാണ്ടർ കുടിച്ച ജലത്തിലെ ബാക്ടീരിയ മൂലം രോഗം ബാധിച്ചായിരുന്നു മരണമെന്ന് 2010ലെ പഠനം വാദിച്ചിരുന്നു. ഐതിഹാസികമായ ആ പോരാളിയെ ഒരു വിരുന്ന് സൽക്കാര ചടങ്ങിനിടയിൽ അതിവിദഗ്ദ്ധമായി കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു എന്നാണ് ഇവരുടെ വിലയിരുത്തൽ. പക്ഷേ ,ആധികാരികമല്ലാത്ത ഇത്തരം
ഊഹാപോഹങ്ങളെ മുഴുവനും ഖണ്ഡിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് [[ന്യൂസിലാന്റ്|ന്യൂസിലണ്ടിലെ]] ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ വാദങ്ങൾ .വിഷമയമല്ലാത്ത ഒരു ചെടിയിൽ നിന്നും ഉണ്ടാക്കിയ വീഞ്ഞ് മനഃപൂർവം വിഷലിപ്തമാകുന്ന തരത്തിലാക്കി അലക്സാണ്ടറിന് നൽകി. ആർസെനിക്ക്, ഷ്ട്രൈനൈൻ തുടങ്ങിയ മാരക വിഷാംശമാകാം ഉള്ളിൽ ചെന്നിരിക്കുക എന്നും പഠനം വിലയിരുത്തി.
വെളുത്ത പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വെറട്രം ആൽബം എന്ന ചെടിയായിരിക്കാം ഇതെന്ന് ഗവേഷണത്തിൽ പങ്കാളിയായ ഡോ. പാറ്റ് വെട്ലി പറയുന്നു.വെറേട്രം വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന വൈറ്റ് ഹെല്ലിബോർ എന്ന ചെടിയിൽ ഫെർമെന്റേഷൻ സംഭവിക്കുമ്പോൾ അത് വിഷമയമായി മാറും, ന്യൂസിലണ്ടിലെ നാഷണൽ പോയിസൺ സെന്റർ ടോക്സിക്കോളജിസ്റ്റും , അലക്സാണ്ടറുടെ മരണവുമായി ബന്ധിപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഡോ. ലിയോ ഷെപ്പ് വിശദീകരിക്കുന്നു. ഗ്രീക് ആരോഗ്യശാസ്ത്രത്തിൽ വൈറ്റ് ഹെല്ലിബോർ മരുന്നായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് . എന്നാൽ ചില സമയങ്ങളിൽ അത് അപകടകാരിയാകും. നടക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ പോലും കഴിയാത്ത വിധത്തിലേക്ക് അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ രോഗാവസ്ഥ കടുത്തിരുന്നു. ലോകം വിറപ്പിച്ച ആ ഭരണാധികാരിയുടെ ദുരന്തമുഖമായിരുന്നു അത്. ഹെംലോക്ക് ,ആക്കൊണൈറ്റ് ,വേംവുഡ്,ഹെൻബേൻ ആന്റ് ഓട്ടം കോക്കസ്സ് എന്നീ പേരുകളിലുള്ള വിഷാംശവും മരണകാരണമായിട്ടുണ്ടാകാമെന്നും സംശയങ്ങളുണ്ട് . ഒരു ഡോക്യുമെന്ററിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി ബിബിസി ചാനലുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ കൂടി നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് 2003 മുതൽ അലക്സാണ്ടറുടെ മരണത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളിലേക്ക് കടന്ന് ചെല്ലുന്ന ഗവേഷണത്തിന് തുടക്കമിടാൻ ഷെപ്പ്
തീരുമാനിച്ചത്. വൈറ്റ് ഹെല്ലിബോർ പുളിപ്പിച്ചതിനുശേഷം വൈനാക്കി ചക്രവർത്തിക്ക് നൽകിയത് തന്നെയാണ് മരണകാരണമെന്ന് ഷെപ്പ് പറയുന്നു. തുടക്കം കയ്പ് രസമാണെങ്കിലും
കുടിക്കുന്തോറും മധുരമേറുന്ന ഈ പാനീയം ചക്രവർത്തി മുഴുവനായും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം, ഷെപ്പ് പറയുന്നു.<ref>.www.madhyamam.com/news/265575/140112</ref>
<ref>http://infomalayalee.com/index.php?page=newsDetail&id=39945 {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140115175555/http://infomalayalee.com/index.php?page=newsDetail&id=39945 |date=2014-01-15 }} ,/Published on Sun, 01/12/2014</ref>
==അലക്സാണ്ടറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില സംഭവങ്ങൾ ==
[[Image:Alexander the Great in the Temple of Jerusalem.jpg|300px|Visiting the temple of God in Jerusalem; by Sebastiano Conca, ca. 1750]]
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ധാരാളം കഥകൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.മിക്കവയും സോഫോക്ലീസിന്റെ നാടകത്തിൽ നിന്നും പ്ലൂട്ടാർക്കിന്റെ രചനകളിൽ നിന്നുമാണ് ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്.
അനേകം രാജ്യങ്ങൾ കീഴടക്കി വിജയശ്രീലാളിതനായ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി ഭാരതത്തെ ആക്രമിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൽ, യുദ്ധത്തിനു പോകുന്നതിനു മുമ്പ് തന്റെ ഗുരുവായ അരിസ്റ്റോട്ടിലിനെ സന്ദർശിച്ചുകൊണ്ടു "താൻ ഭാരതത്തെ കീഴടക്കുവാൻ നീങ്ങുകയാണെന്നും. ജയിച്ചു വരുമ്പോൾ അങ്ങേയ്ക്ക് എന്താണ് കൊണ്ടുവരേണ്ടണെന്നും" ചോദിച്ചു. കുട്ടികൾ കളിപ്പാട്ടം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ലാഘവത്തോടെ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞു. "ഇവിടെ കിട്ടാത്തതെന്താണോ, അത് കൊണ്ടുവരിക."എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അലക്സാണ്ടർക്ക് മനസ്സിലായില്ല<ref>http://www.quora.com/What-were-the-things-Aristotle-told-Alexander-to-bring-from-India-after-the-war</ref><ref>[https://books.google.co.in/books?id=id-9CQAAQBAJ&pg=PT116&lpg=PT116&dq=Aristotle+told+Alexander+to+bring+from+india&source=bl&ots=dTQCsFYvFp&sig=iZ3X0cPnMJZynurRIkbI-lSX-qE&hl=en&sa=X&ved=0CBwQ6AEwADgKahUKEwiigsTxy4DHAhWWB44KHYubAbw#v=onepage&q=Aristotle%20told%20Alexander%20to%20bring%20from%20india&f=false https://books.google.co.in/books?id=id-9CQAAQ]</ref>. നീരസമുണ്ടാകുമെന്നു കരുതി രണ്ടാമത് ചോദിച്ചുമില്ല. മരണസമയത്താണ് അത് എന്താണെന്ന് അലക്സാണ്ടറിന് മനസ്സിലാതായി വെളുപ്പെടുത്തിയത്.
(Sudhi)അവസാനമായി അമ്മയെ ഒരു നോക്ക് കാണണമെന്നായിരുന്നു അലക്സാണ്ടറുടെ ആഗ്രഹം. എന്നാൽ ബാബിലോണിയയിൽ നിന്ന് മാസിഡോണിയയിൽ എത്താനുള്ള സമയം പോലും തനിക്കില്ല എന്ന സത്യം തന്റെ ഡോക്ടർമാരിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുന്നു. ആദ്യമായി അലക്സാണ്ടർ കരയുന്നത് പടയാളികൾ കണ്ടു. മരണത്തെയോർത്തല്ല നിരർത്ഥകമായ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോർത്താണ് അലക്സാണ്ടർ കരഞ്ഞത്(Sudhi). മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ തനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യാൻ അലക്സാണ്ടർ സൈനികർക്ക് ഉത്തരവ് നല്കിരുന്നു<ref>http://news.keralakaumudi.com/news.php?nid=60aa4791a25b95f86bee13d926677421</ref>. ഒന്ന്, തന്റെ ശവമഞ്ചം ചുമക്കുന്നത് തന്നെ ചികിൽസിച്ച ഡോക്ടർമാരാവണമെന്നും. ഡോക്ടർമാരുടെ സഹായികൾ തനിക്കു നൽകിയ മരുന്നുകളുടെ ഒഴിഞ്ഞതും ബാക്കിയുള്ളതുമായ കുപ്പികളുമായി കൂടെ ഉണ്ടാകണമെന്നും
. മറ്റൊന്ന് നാളിതുവരെ ഞാൻ നേടിയ പണവും രത്നങ്ങളും സ്വർണങ്ങളുമെല്ലാം ശവമഞ്ചം കടന്നുപോകുന്ന വഴിയരികിൽ നിരത്തിവയ്ക്കണമെന്നും
. മൂന്നാമത്തെ കാര്യം തന്റെ ഒഴിഞ്ഞ കൈകൾ രണ്ടും ശവപ്പെട്ടിക്കു പുറത്തേക്ക് എല്ലാവരും കാണുംവിധം തൂക്കിയിടണമെന്നും<ref>http://binscorner.com/pages/t/the-greats-last-words.html</ref>.
.'
അലക്സാണ്ടറുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സേവകർ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ പരസ്പരം നോക്കി. അവരിൽ പ്രധാനിയും ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനുമായ മന്ത്രി നിറകണ്ണുകളോടെ അലക്സാണ്ടറുടെ
അടുത്തെത്തി ആശ്വസിച്ചപ്പോൾ.ഇവിടെ കിട്ടാത്തത് എന്തെങ്കിലും ഭാരതത്തിൽ കണ്ടെത്തിയാൽ അത് കൊണ്ടുവരാൻ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നെന്നും. അങ്ങനെയൊന്ന് താൻ കണ്ടത് ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മീയതയാണെന്നും അലക്സാണ്ടർ പറഞ്ഞു. ഡയോജനിസിനെ കണ്ടതു മുതൽ അലക്സാണ്ടർ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. ജീവിതത്തിന്റെ നിരർത്ഥകത ജനത്തിന് ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് അലക്സാണ്ടർ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ലോകത്തുള്ള ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായ ഡോക്ടർമാരാണ് അലക്സാണ്ടറിനെ ചികിത്സിച്ചിട്ടുള്ളത്. അവർക്കോ അവർ നൽകിയ ഔഷധങ്ങൾക്കോ ഈശ്വരവിധിയെ മറികടന്ന് അലക്സാണ്ടറിനെ രക്ഷിക്കാനായില്ല എന്ന് ജനത്തിന് ബോധ്യപ്പെടാനാണ് തന്റെ ശവമഞ്ചം അവർ ചുമക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഞാൻ നേടിയ ധനവും രത്നങ്ങളും പണവുമൊന്നും എനിക്ക് ഒന്നും നേടിത്തന്നില്ല എന്നു കാണിക്കാനാണ് അവയെല്ലാം വഴിയരികിൽ നിരത്തിയിടാൻ പറഞ്ഞതെന്നും എത്ര വിജയങ്ങൾ നേടിയിട്ടും എന്തെല്ലാം സമ്പാദിച്ചിട്ടും ശൂന്യമായ കൈകളോടെയാണ് ഇവിടം വിടേണ്ടിവരുന്നത് എന്നു ശവമഞ്ചത്തിനു വെളിയിലേക്ക് നീട്ടിയിട്ട തന്റെ കൈകൾ പറയുമെന്നും അലക്സാണ്ടർ പറഞ്ഞു<ref>https://bestofthestories.wordpress.com/2011/10/16/%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B8%E0%B4%BE%E0%B4%A3%E0%B5%8D%E0%B4%9F%E0%B4%B0%E0%B5%8D%E2%80%8D-%E0%B4%9A%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B4%B0%E0%B5%8D%E2%80%8D%E0%B4%A4%E0%B5%8D</ref>. നമുക്കുവേണ്ടി നാം സമ്പാദിക്കുന്നതല്ല മറിച്ച് മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി നാം ചെയ്യുന്നതു മാത്രമേ നിലനിൽക്കൂ. അലക്സാണ്ടർ എന്ന ചക്രവർത്തിയുടെ ജന്മത്തേക്കാൾ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നത് ലോകം ഭ്രാന്തനെന്നു വിളിക്കുന്ന ഡയോജനിസ് എന്ന ജ്ഞാനിയുടേതാണ്'അലക്സാണ്ടർ പറഞ്ഞു<ref>https://farectification.wordpress.com/2007/08/27/the-final-three-wishes-of-greek-king-alexander-the-great/</ref><ref>http://www.sunniforum.com/forum/showthread.php?70211-Alexander-the-great-s-last-words{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>. അന്നേ ദിവസം ഏതാനും മണിക്കൂറുകളുടെ വ്യത്യാസത്തിലാണ് മഹാനായ ഡയോജനിസിന്റേയും അന്ത്യം എന്നത് മറ്റൊരു വസ്തുത<<ref name=Plutarch717>[[Plutarch]], ''Moralia'', 717c; [[Diogenes Laërtius]] vi. 79, citing [[Demetrius of Magnesia]] as his source. It is also reported by the [[Suda]], [http://www.stoa.org/sol-bin/search.pl?db=REAL&search_method=QUERY&login=guest&enlogin=guest&user_list=LIST&page_num=1&searchstr=delta%2C1143+&field=adlerhw_gr ''Diogenes'' δ1143] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150924121324/http://www.stoa.org/sol-bin/search.pl?db=REAL&search_method=QUERY&login=guest&enlogin=guest&user_list=LIST&page_num=1&searchstr=delta%2C1143+&field=adlerhw_gr |date=2015-09-24 }}</ref><ref>NadodiOfficial/posts/197360170431559</ref>
[[File:Diadochen1.png|200px|left]]
ഒരിക്കൽ തന്റെ സൈന്യവുമായി കൊടും ചൂടിൽ മരുഭൂമിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു അലക്സാണ്ടർ. യാത്ര ആഴ്ചകൾ പിന്നിട്ടു. അപ്പോഴേക്കും കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന വെള്ളം തീർന്നു. ചക്രവർത്തിയും സംഘവും ദാഹിച്ചു മരിക്കുമെന്ന സ്ഥിതിയിലെത്തി. എന്നിട്ടും യാത്ര തുടരാൻ തന്നെയായിരുന്നു അലക്സാണ്ടറിന്റെ തീരുമാനം. ഒരു ദിവസം ഉച്ചയായപ്പോൾ തന്റെ
സൈനികരിൽ രണ്ടുപേർ എവിടെ നിന്നോ കുറച്ചു വെള്ളവുമായി ചക്രവർത്തിയുടെ അരികിലെത്തി. ഒരു കപ്പ് പോലും തികച്ചില്ല. അലക്സാണ്ടർ വെള്ളം വാങ്ങി. ഏവരും
നോക്കി നില്ക്കെ അദ്ദേഹം അത് ചുട്ട് പൊള്ളുന്ന മണലിലേക്ക് ഒഴിച്ചു. ദാഹിച്ചു തൊണ്ട വരണ്ട് നിന്നിരുന്ന സേനാംഗങ്ങൾ ഈ കാഴ്ച കണ്ട് അമ്പരന്നു. അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി
പറഞ്ഞു.’കൂടെയുള്ളവർ ദാഹിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ മാത്രം ഈ വെള്ളം കുടിച്ച് ദാഹമകറ്റുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല എന്ന്.
യഥാർത്ഥ നേതാവ് കൂടെയുള്ളവരെ, വിശ്വസിക്കുന്നവരെ, ചതിക്കില്ല എന്ന് ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം കാണിച്ചു കൊടുത്തു<ref>{{Cite web |url=http://www.vayanamuri.com/archives/13911 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2015-07-22 |archive-date=2015-07-11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150711171357/http://www.vayanamuri.com/archives/13911 |url-status=dead }}</ref>.
മഹാനായ അലെക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി സ്വന്തം സൈനികരുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമത പരിശോധിക്കാൻ വേഷപ്രച്ഛന്നനായി പടയാളികളെ സന്ദർശിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ പരിശോധനയ്ക്കിടയിൽ, ഉറങ്ങുന്ന ഒരു പടയാളിയെ അലക്സാണ്ടർ കണ്ടു. തട്ടിയുണർത്തിയിട്ട് ചക്രവർത്തി പേരെന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. ഉത്തരം അലക്സാണ്ടർ എന്നായിരുന്നു. ഇത് കേട്ട് “ഒന്നുകിൽ നീ നിന്റെ പേര് മാറ്റണം ഇല്ലെങ്കിൽ സ്വഭാവം മാറ്റണം”എന്നാണ് ചക്രവർത്തി പറഞ്ഞത്.<ref>http://gmnewsonline.com/newscontent.php?id=762#sthash.uDPf5ImM.dpuf {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20151013061551/http://gmnewsonline.com/newscontent.php?id=762#sthash.uDPf5ImM.dpuf |date=2015-10-13 }}.</ref>
===ഗോർഡിയൻ കെട്ട്===
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി പടയോട്ടത്തിനിടയിൽ ഗോർഡിയൻ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു .അവിടെ വെച്ച് ഗോർഡിയൻ നഗരത്തിലെ ക്ഷേത്രത്തിനെ പറ്റി കേൾക്കുകയും അവിടെയുള്ള കയറു കൊണ്ടുള്ള ഒരു കെട്ടിനെപ്പറ്റി അറിയാൻ ഇടയായി .ആ കെട്ട് അഴിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വ്യക്തി ഏഷ്യയുടെ ചക്രവർത്തിയായി തീരുമെന്നാണ് അനാട്ടിലെ വിശ്വാസം <ref>{{harvnb|Arrian|1976|loc=I, 3}}</ref>.ഗോർഡിയൻ കെട്ട് ഒന്ന് കാണാനും അഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കാനും അലക്സാണ്ടർ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി. വളരെ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചിട്ടും ആ കെട്ട് അഴിക്കാർ അലക്സാണ്ടറിന് സാധിച്ചില്ല. ദേഷ്യം വന്ന അലക്സാണ്ടർ തന്റെ വാളെടുത്ത് ആ കെട്ട് മുറിച്ചു കളഞ്ഞു. ഏത് വിധേനയും തന്റെ ലക്ഷ്യം കാണുന്ന അലക്സാണ്ടറിന്റെ മനസ്സിനെയാണ് ഈ സംഭവത്തിലൂടെ ചരിത്രകാരന്മാർ നോക്കിക്കാണുന്നത്<ref>{{harvnb|Green|2007|p=351}}</ref>. ഏതായാലും അലക്സാണ്ടർ ഏഷ്യയുടെ ചക്രവർത്തിയായി തീർന്നു.
== അലക്സാണ്ടറുടെ പിൻഗാമികൾ ==
[[പ്രമാണം:AlexanderTheGreat Bust.jpg|thumb|[[ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയം|ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയത്തിൽ]] സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള അലക്സാണ്ടറുടെ പ്രതിമ - ബി.സി.ഇ. രണ്ട്/ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടു കാലത്തേതാണെന്നു കരുതുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഈജിപ്തിലെ അലക്സാണ്ട്രിയയിൽ നിന്നും എത്തിച്ചതാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.]]
അലക്സാണ്ടറുടെ മരണശേഷം, പിന്തുടർച്ചവകാശത്തിനുള്ള തർക്കങ്ങൾ ഏതാണ്ട് 20 വർഷത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന യുദ്ധങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു (ബി.സി.ഇ. 321-301) [[ഡയഡോക്കി]] അഥവാ [[പിൻഗാമികളുടെ യുദ്ധം]] (Wars of the successors) എന്ന് ഈ യുദ്ധങ്ങൾ അറിയപ്പെടുന്നു.<ref name=afghanI2>{{cite book |last=William Kerr Fraser-Tytler|authorlink= |coauthors= |title=AFGHANISTAN - A study of political development in Central and Southern Asia - Second Edition|year=1953 |publisher=Oxford University Press|location=LONDON|isbn=|chapter= Part - I The Country of Hindu Kush , Chapter 2 - THe Early Empires 500 BC-AD650|pages=[https://archive.org/details/afghanistan00020unse_v8y6/page/18 18]|url=https://archive.org/details/afghanistan00020unse_v8y6}}</ref>
അലക്സാണ്ടറുടെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേനാനായകന്മാർക്കിടയിൽ അധികാരവടംവലി ശക്തമയി. യുദ്ധങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര തന്നെ അരങ്ങേറി. അലക്സാണ്ടറുടെ ഭാര്യ റോക്സന്നെയും മകൻ [[അലക്സാണ്ടർ നാലാമൻ|അലക്സാണ്ടർ നാലാമനും]] ഈ സേനാനായകന്മാരുടെ കൈകളിലെ കളിപ്പാവകളായി മാറി (പിന്നീട് ബി.സി.ഇ. 311/310-ൽ [[കസ്സാണ്ടർ]], അലക്സാണ്ടറുടെ ഇവരെ കൊലപ്പെടുത്തി). മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെ സേനാനായകന്മാർക്കു പുറമേ അലക്സാണ്ടർ, കിഴക്കൻ ദേശങ്ങളിൽ ഭരണമേൽപ്പിച്ചു പോന്ന സത്രപരും ഒന്നു സചേർന്ന് അലക്സാണ്ടറൂടെ പിന്തുടർച്ചാവകാശത്തിനായി പൊരുതിയിരുന്നു.ബാക്ട്രിയയിലും സമീപപ്രദേശത്തും ഇങ്ങനെ തമ്പടിച്ചിരുന്ന ഏതാണ്ട് 23000-ത്തോളം വരുന്ന ഗ്രീക്ക്/മാസിഡോണിയൻ സൈനികരുണ്ടായിരുന്നു. ഇവരുടെ ഭീഷണിയെ ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി, അക്കാലത്തെ അലക്സാണ്ടറൂടെ പിന്തുടർച്ചാവകാശികളുടെ പ്രതിനിധിയായി ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന [[പെർഡിക്കാസ്]], പിത്തോൺ എന്ന സേനാനായകന്റെ നേഠൃത്വത്തിൽ 20,000 പേരടങ്ങുന്ന ഒരു സൈന്യത്തെ കിഴക്കോട്ടയച്ചു. കിഴക്കൻ ദേശത്തെ വിമതരെ തോല്പിച്ച് പിത്തൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കിയെങ്കിലും മീഡിയയുടെ സത്രപ് ആയിരുന്ന പിത്തോണെ, ബി.സി.ഇ. 317-ൽ കിഴക്കൻ സത്രപരുടെ 6,500 പേരടങ്ങുന്ന ഒരു സേന പരാജയപ്പെടുത്തി. പിൽക്കാലത്ത് ആന്റിഗോണസ്, കിഴക്കൻ സത്രപരെ പരാജയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും പാരോപനിസഡേയിലെ റോക്സന്നെയുടെ പിതാവായ ഓക്സിയാർട്ടസിന് സ്ഥാനനഷ്ടം സംഭവിച്ചില്ല<ref name=afghans8/>.
ഈജിപ്തിലെ സത്രപ് ആയിരുന്ന ടോളമിയെ നേരിടാനെത്തിയ പെർഡിക്കാസിനെ, ടോളമിയുമായി ഗൂഢാലോചന നടത്തി ബി.സി.ഇ. 321/320-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈന്യത്തിലെ ചിലർ തന്നെ വധിച്ചു. മീഡിയയുടെ സത്രപ് ആയിരുന്ന പിത്തോണും പെർഡിക്കാസിന്റെ ഒരു സേനാനായകനായിരുന്ന സെല്യൂക്കസും ഇതിൽ പങ്കാളികളാണെന്ന് കരുതുന്നു. പെർഡിക്കാസിന്റെ പിൻഗാമിയായി മാസിഡോണിയയിൽ അധികാരത്തിലെത്തിയ [[ആന്റിപാറ്റർ]], ബാബിലോണിലെ സത്രപ് ആയി ബി.സി.ഇ. 321-ൽ സെല്യൂക്കസിനെ നിയമിച്ചു. എന്നാൽ 315-ബി.സി.ഇയിൽ ഏഷ്യാ മൈനറിലെ സത്രപ് ആയ ആന്റിഗോണസിനെ ഭയന്ന് സെല്യൂക്കസ് ഈജിപ്തിൽ അഭയം തേടുകയും, ബി.സി.ഇ. 312/311 കാലത്ത് തിരിച്ചെത്തി ബാബിലോൺ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കുകയും [[സെല്യൂക്കിഡ് സാമ്രാജ്യം|സെല്യൂക്കിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്]] ആരംഭം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു.
== ചരിത്രപ്രാധാന്യം ==
[[File:Mappa di Eratostene.jpg|thumb|The Hellenistic world view after Alexander: [[ancient world map]] of [[Eratosthenes]] (276–194 BC), incorporating information from the campaigns of Alexander and his successors.<ref>{{cite web | title = World map according to Eratosthenes (194 B.C.) | publisher = Henry Davis Consulting | work = henry-davis.com | url = http://www.henry-davis.com/MAPS/Ancient%20Web%20Pages/112.html | accessdate = 16 December 2011 | archive-date = 2018-09-29 | archive-url = https://web.archive.org/web/20180929075759/http://www.henry-davis.com/MAPS/Ancient | url-status = dead }}</ref>]]
അലക്സാണ്ടറുടെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ഭൂമിശാസ്ത്രജ്ഞരും, സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞരും, ചരിത്രകാരന്മാരും, ജീവചരിത്രകാരന്മാരും മറ്റുമടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘവും കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. അലക്സാണ്ടറുടെ സൈനികനടപടികളുടേയും അവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്ന ജനസമൂഹങ്ങളുടെയും ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഭൂഘടനയെക്കുറിച്ചും മറ്റും വിലപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ ഇവർ ശേഖരിച്ചു. ഏഷ്യയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ വിലപ്പെട്ട രേഖകളാണിവ. അലക്സാണ്ടറുടെ പടനീക്കങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന [[ആരിയൻ]] രചിച്ച ഗ്രന്ഥമാണ് [[അനബാസിസ് അലക്സാണ്ട്രി]]<ref name=afghans8/>.
അലക്സാണ്ടറുടെ കാലശേഷം ചില എഴുത്തുകാർ ഹിന്ദുകുഷ് മലനിരയെ കോക്കാസസ് എന്നും ഇന്ത്യൻ കോക്കാസസ് എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. ഗ്രീക്ക് ഐതിഹ്യങ്ങളിൽ ഭൂമിയുടെ അറ്റമായി കണക്കാക്കുന്ന മലയാണ് കോക്കാസസ്. അലക്സാണ്ടർ ഇതും മറികടന്നു എന്നു കാണിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ പ്രസന്നനാക്കുന്നതിനായിരിക്കണം ഗ്രീക്ക് സൈനികർ ഈ മലനിരയെ കോക്കാസസ് എന്ന് വിളിച്ചതെന്നു കരുതുന്നു. ഏതാണ്ട് മൂന്നു വർഷം നീണ്ടുനിന്ന അലക്സാണ്ടറുടെ ഇന്ത്യൻ അധിനിവേശം വഴി യുറോപ്യന്മാർക്ക് ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാനും ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യ ങ്ങളിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന പല അബദ്ധധാരണകളും നീങ്ങാനും ഇടയായി<ref name=rockliff/>.
==അലക്സാണ്ട്രിയ==
[[File:Plan of Alexandria c 30 BC Otto Puchstein 1890s EN.svg|thumb|left|Plan of Alexandria c. 30 BC]]
കാബൂളിന് വടക്ക് കോക്കാസസ് മലനിരകൾക്കിടയിൽ അലക്സാണ്ടർ സ്ഥാപിച്ച നഗരം കോക്കാസസിലെ [[അലക്സാണ്ട്രിയ]] എന്നുമാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഉത്തര-മദ്ധ്യ ഈജിപ്തിൽ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽത്തീരത്തിന്റെ 32 കിലോമീറ്ററിലായി ഈ നഗരം വ്യാപിച്ച് കിടക്കുന്നു. പ്രകൃതി വാതക നിക്ഷേപവും സൂയസിൽ നിന്നുള്ള
എണ്ണ പൈപ്പുകളും അലക്സാണ്ട്രിയയെ ഒരു പ്രധാന വ്യവസായ കേന്ദ്രമാക്കുന്നു. മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിനും ചെങ്കടലിനും ഇടയിലായുള്ള സ്ഥാനം മൂലം മുൻ കാലങ്ങളിൽ യൂറോപ്പും ഏഷ്യയും തമ്മിലുള്ള വ്യാപാരങ്ങളുടെ ഒരു കേന്ദ്രമായും അലക്സാണ്ട്രിയ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
പുരാതന കാലത്ത് അലക്സാണ്ട്രിയ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ നഗരങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. 334 ബി.സി.യിൽ ഒരു ഫറവോ പട്ടണത്തിനു ചുറ്റുമായി മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയാണ് ഈ നഗരം സ്ഥാപിച്ചത്. 641-ലെ മുസ്ലീം ആക്രമണം വരെ ഈ നഗരം ഈജിപ്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു. അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ ദീപസ്തംഭം, അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ ഗ്രന്ഥശാല തുടങ്ങിയവ പുരാതന കാലത്ത് ഈ നഗരത്തിന് വളരെയധികം പ്രശസ്തി നേടിക്കൊടുത്തിരുന്നു.
==അലക്സാണ്ടറുടെ ജീവചരിത്രം==
[[File:Alexander the Great - Wall painting in Acre, Israel.jpg|300px|left|thumb|Wall painting of Alexander the Great, at the wall of Acre's Auditorium, Israel]]
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ പടയോട്ടങ്ങളും റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വികാസവും വഴി രൂപപ്പെട്ട സംയോജിത ധാർമ്മികതയാണ് (syncretism) [[പ്ലോട്ടിനസ്|പ്ലോട്ടിനസിന്റെ]] നവപ്ലേറ്റോണിസത്തിൽ പ്രകടമായതെന്ന് സർവ്വേപ്പള്ളി രാധാകൃഷ്ണൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യവന മതവിഭാഗങ്ങളുടെ യോഗാത്മകതയെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ച അതിന് അലക്സാണ്ട്രിയൻ യഹൂദമതവുമായും വേദാന്തദർശനവുമായും സമാനതകളുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം കരുതി.<ref>സർവ്വേപ്പള്ളി രാധാകൃഷ്ണൻ,പൗരസ്ത്യമതങ്ങളും പാശ്ചാത്യചിന്തയും (പുറങ്ങൾ 107-115)</ref>
ഈ ജീവിതകഥകളിൽ താൻ അന്വേഷിച്ചത് ചരിത്രമല്ലെന്നും സ്വഭാവത്തിലെ നന്മതിന്മകൾ നായകന്മാരുടെ ജീവിതത്തേയും വിധിയേയും എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തി എന്നതാണെന്നും അലക്സാണ്ടറുടെ കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ പ്ലൂട്ടാർക്ക് ഏറ്റുപറയുന്നു. പലപ്പോഴും ചരിത്രത്തിലെ മഹാസംഭവങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്ന അദ്ദേഹം ഹൃദ്യമായ ഉപാഖ്യാനങ്ങൾക്കും ആനുഷംഗികമായ
തുച്ഛസംഭവങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നു. ഏറെ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന നേട്ടങ്ങളേക്കാൾ ചരിത്രനായകന്മാരുടെ സ്വഭാവത്തിലേക്കു വെളിച്ചം വീശുന്നത് ഇത്തരം നിസ്സാരതകളാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. തന്റെ നായകന്മാരുടെ ചിത്രങ്ങളെ സമഗ്രമാക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ച പ്ലൂട്ടാർക്ക് ജീവചരിത്രരചനയെ ചിത്രകാരന്റെ തൊഴിലിനോടുപമിച്ചു. ബാഹ്യരൂപത്തിൽ സ്വഭാവത്തികവിനെ സംബന്ധിച്ച ഉൾക്കാഴ്ചകൾ തേടിയ അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും ഉറപ്പില്ലാത്ത നിഗമനങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ കഥയിൽ നായകന്റെ കർമ്മകുശലതയുടെയും മഹത്ത്വാകാംക്ഷയുടെയും വിവരണത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്ന പ്ലൂട്ടാർക്ക് സ്വഭാവത്തിലെ ഈ സവിശേഷതകൾ തുടക്കം മുതൽ പ്രകടമായിരുന്നുവെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അലക്സാണ്ടറുടെ ഇഷ്ടശില്പി ലിസ്സിപ്പസിന്റെ വിവരണം പിന്തുടർന്ന് നായകന്റെ ആകാരത്തിന്റെ സമഗ്രചിത്രവും അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. എങ്കിലും അലക്സാണ്ടറുടെ സ്വഭാവചിത്രീകരണത്തിൽ, പ്ലൂട്ടാർക്കിന് പലപ്പോഴും പിഴവു പറ്റുന്നുണ്ട്. ഒട്ടേറെ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആത്മസംയമനമില്ലാതെ പെരുമാറിയിട്ടുള്ള അലക്സാണ്ടറെ വലിയ സംയമിയായി അദ്ദേഹം ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ഇതിനുദാഹരണമാണ്. ഏതായാലും കഥയുടെ അവസാനഭാഗമാകുമ്പോൾ നായകനോടുള്ള പ്ലൂട്ടാർക്കിന്റെ ആരാധനകുറയുന്നതു കാണാം."ഭാഗ്യം അല്ലെങ്കിൽ മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ നന്മ" എന്ന പ്ലൂട്ടാർക്ക് ലേഖനം, അലക്സാണ്ടറുടെ ജീവചരിത്രത്തോടു ചേർന്ന് നില്ക്കുന്നവയാണ്
({{lang-el|Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας}}
ref>[https://simple.wikiquote.org/wiki/Alexander_the_Great – Alexander the Great: "Youths of the Pellaians and of the Macedonians and of the Hellenic Amphictiony and of the Lakedaimonians and of the Corinthians… and of all the Hellenic peoples, join your fellow-soldiers and entrust yourselves to me, so that we can move against the barbarians and liberate ourselves from the Persian bondage, for as Greeks we should not be slaves to barbarians."] Pseudo-Kallisthenes, ''Historia Alexandri Magni'', 1.15.1-4
<br>[https://simple.wikiquote.org/wiki/Alexander_the_Great – Alexander the Great: "Now you fear punishment and beg for your lives, so I will let you free, if not for any other reason so that you can see the difference between a Greek king and a barbarian tyrant, so do not expect to suffer any harm from me. A king does not kill messengers."] ''Historia Alexandri Magni of Pseudo-Kallisthenes'', 1.37.9-13
<br>[https://simple.wikiquote.org/wiki/Alexander_the_Great – Alexander the Great addressing his troops prior to the Battle of Issus: "There are Greek troops, to be sure, in Persian service — but how different is their cause from ours! They will be fighting for pay – and not much of at that; we, on the contrary, shall fight for Greece, and our hearts will be in it."] ''Anabasis Alexandri'' by Roman historian [[Arrian]], Book II, 7
<br>[https://simple.wikiquote.org/wiki/Alexander_the_Great – Alexander's letter to Persian king Darius in response to a truce plea: "Your ancestors came to Macedonia and the rest of Hellas (Greece) and did us great harm, though we had done them no prior injury. I have been appointed leader of the Greeks, and wanting to punish the Persians I have come to Asia, which I took from you."] ''Anabasis Alexandri'' by [[Arrian]]; translated as ''Anabasis of Alexander'' by P. A. Brunt, for the "Loeb Edition" Book II 14, 4
<br>[https://simple.wikiquote.org/wiki/Alexander_the_Great– – Alexander the Great: "If it were not my purpose to combine barbarian things with things Hellenic (Greek), to traverse and civilize every continent, to search out the uttermost parts of land and sea, to push the bounds of Macedonia to the farthest Ocean, and to disseminate and shower the blessings of the Hellenic justice and peace over every nation, I should not be content to sit quietly in the luxury of idle power, but I should emulate the frugality of Diogenes. But as things are, forgive me Diogenes, that I imitate Herakles, and emulate Perseus, and follow in the footsteps of Dionysos, the divine author and progenitor of my family, and desire that victorious Hellenes should dance again in India and revive the memory of the Bacchic revels among the savage mountain tribes beyond the Kaukasos."]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} ''On the Fortune of Alexander'' by Plutarch, 332 a-b
<br>[https://simple.wikiquote.org/wiki/Alexander_the_Great – Alexander addressing the dead Hellenes (the Athenian and Thebean Greeks) of the Battle of Chaeronea: "Holy shadows of the dead, I'm not to blame for your cruel and bitter fate, but the accursed rivalry which brought sister nations and brother people, to fight one another. I do not feel happy for this victory of mine. On the contrary, I would be glad, brothers, if I had all of you standing here next to me, since we are united by the same language, the same blood and the same visions."] ''Historiae Alexandri Magni'' by [[Quintus Curtius Rufus]]
<br>[[q:Alexander I of Macedon|– Alexander I of Macedon, ancestor of Alexander the Great, member of the Argead dynasty: "Tell your king (Xerxes), who sent you, how his Greek viceroy of Macedonia has received you hospitably."]] [[Herodotus]], ''Histories'', 5.20.4, Loeb
<br>[[q:Alexander I of Macedon|– Alexander I of Macedon, ancestor of Alexander the Great, member of the Argead dynasty, when he was admitted to the Olympic games: "Men of Athens... In truth I would not tell it to you if I did not care so much for all Hellas; I myself am by ancient descent a Greek, and I would not willingly see Hellas change her freedom for slavery. I tell you, then, that Mardonius and his army cannot get omens to his liking from the sacrifices. Otherwise you would have fought long before this. Now, however, it is his purpose to pay no heed to the sacrifices, and to attack at the first glimmer of dawn, for he fears, as I surmise, that your numbers will become still greater. Therefore, I urge you to prepare, and if (as may be) Mardonius should delay and not attack, wait patiently where you are; for he has but a few days' provisions left. If, however, this war ends as you wish, then must you take thought how to save me too from slavery, who have done so desperate a deed as this for the sake of Hellas in my desire to declare to you Mardonius' intent so that the barbarians may not attack you suddenly before you yet expect them. I who speak am Alexander the Macedonian."]] [[Herodotus]], ''Histories'', 9.45 (ed. A. D. Godley)
<br>[https://books.google.com/books?id=CZsTAQAAIAAJ&redir_esc=y – Ian Worthington, English historian and archaeologist: "Not much need to be said about the Greekness of ancient Macedonia: it is undeniable."] Ian Worthington, ''Philip II of Macedonia'', Yale University Press, 2008
<br>[[q:Ulrich Wilcken|– Ulrich Wilcken: "When we take into account the political conditions, religion and morals of the Macedonians, our conviction is strengthened that they were a Greek race and akin to the Dorians. Having stayed behind in the extreme north, they were unable to participate in the progressive civilization of the tribes which went further south."]] [[Ulrich Wilcken]], ''Alexander the Great'', p. 22
<br>[[q:Strabo|– Strabo: "And Macedonia, of course, is a part of Greece."]] [[Strabo]]. VII, Frg. 9 (Loeb, H.L. Jones)
<br>[[q:Herodotus|– Herodotus: "Now that these descendants of Perdiccas (Perdiccas I of Macedon, King of Macedonia from about 700 BCE to about 678 BCE) are Greeks, as they themselves say, I myself chance to know and will prove it in the later part of my history."]] [[Herodotus]], Book 5, Ch. 22, 1 (Loeb)
<br>[https://web.archive.org/web/20150419070118/http://www.ucg.org/news-and-prophecy/alexander-reads-about-himself-book-daniel/ – Josephus: "And when the book of Daniel was showed to Alexander the Great, where Daniel declared that one of the Greeks should destroy the empire of the Persians, he supposed that himself was the person intended; and as he was then glad, he dismissed the multitude for the present."] [[Josephus]] 11.8.5
<br>[http://www.fordham.edu/halsall/ancient/arrian-bookVIII-India.asp – Arrian: "There a man appeared to them wearing a Greek cloak and dressed otherwise in the Greek fashion, and speaking Greek also. Those Macedonians who first sighted him said that they burst into teers, so strange did it seem after all these miseries to see a Greek, and to hear Greek spoken."] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20141001221227/http://www.fordham.edu/halsall/ancient/arrian-bookVIII-India.asp |date=2014-10-01 }} [[Arrian]]: ''Anabasis Alexandri: Book VIII'' (Indica)
<br>[[q:Livy|– Titus Livius: "The Aitolians, the Akarnanians, the Macedonians, men of the same speech, are united or disunited by trivial causes that arise from time to time; with aliens, with barbarians, all Greeks wage and will wage eternal war; for they are enemies by the will of nature, which is eternal, and not from reasons that change from day to day."]] [[Livy|Titus Livius]], ''Liber XXXI'', 29, 15
<br>[http://history-of-macedonia.com/2007/09/19/modern-historians-about-macedonia-david-h-levinson/ – David H. Levinson: "It should be noted that there is no connection between the Macedonians of the time of Alexander the Great who were related to other Hellenic tribes and the Macedonians of today, who are of Slavic Origin and related to the Bulgarians."] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180111212023/http://history-of-macedonia.com/2007/09/19/modern-historians-about-macedonia-david-h-levinson/ |date=2018-01-11 }} ''Encyclopedia of World Cultures'' (1991), by David H. Levinson, page 239.
<br>[[q:N. G. L. Hammond|– Nicholas Hammond: "Philip was born a Greek of the most aristocratic, indeed of divine, descent... Philip was both a Greek and a Macedonian, even as Demosthenes was a Greek and an Athenian... The Macedonians over whom Philip was to rule were an outlying family member of the Greek-speaking peoples."]] [[N. G. L. Hammond|Nicholas Hummond]], ''Philip of Macedon'', Duckworth Publishing, 1998
<br>[[q:N. G. L. Hammond|– Nicholas Hammond: "All in all, the language of the Macedones was a distinct and particular form of Greek, resistant to outside influnces and conservative in pronunciation. It remained so until the fourth century when it was almost totally submerged by the flood tide of standardized Greek."]] [[N. G. L. Hammond|Nicholas Hummond]], ''A History of Macedonia'' Vol ii, 550-336 BC
<br>[[q:N. G. L. Hammond|– Nicholas Hammond: "As members of the Greek race and speakers of the Greek language, the Macedonians shared in the ability to initiate ideas and create political forms."]] [[N. G. L. Hammond|Nicholas Hummond]], ''The Miracle that was Macedonia'', 1992, p. 206
<br> – M. Opperman, ''The Oxford Classical Dictionary'' 3rd ed. (1996) - Macedonia, Cults, page 905: "Nowadays historians generally agree that the Macedonian ethnos form part of the Greek ethnos; hence they also shared in the common religious and cultural features of the Hellenic world"
<br>[[q:Robin Lane Fox|– Robin Lane Fox: 1) "Alexander was still the Greek avenger of Persian sacrilege who told his troops, it was said 'that Persepolis was the most hateful city in the world'. On the road there, he met with the families of Greeks who had deported to Persia by previous kings, and true to his slogan, he honoured them conspicuously, giving them money, five changes of clothing, farm animals, corn, a free passage home, and exemption from taxes and bureaucratic harassments." p. 256,<br>2) "To his ancestors (to a Persian's ancestors) Macedonians were only known as 'yona takabara', the 'Greeks who wear shields on their heads', an allusion to their broad-brimmed hats." p. 104,<br>3) "Alexander was not the first Greek to be honoured as a god for political favour." p. 131,<br>4) "In spirit, Alexander made a gesture to the Lydians' sensitivities, though his Greek crusade owed them nothing as they were not Greeks." p. 128.]] [[Robin Lane Fox]], ''Alexander the Great'', Penguin Books, UK, 1997
<br>[https://books.google.com/books/about/Encyclopedia_of_the_Archaeology_of_Ancie.html?id=XNdgScxtirYC&redir_esc=y – Katheryn A. Bard: "The Macedonians were originally one of several Greek tribes living on the northern frontier of the Hellenic world."] Katheryn A. Bard, ''Encyclopaedia of the Archaeology of Ancient Egypt'', Taylor & Francis, 1999, p. 460.
<br>[http://www.amazon.com/Alexander-Merging-Universal-History-Benjamin/dp/B004IIBH8O – Benjamin Ide Wheeler: "That the Macedonians were Greek by race there can be no longer any doubt. They were the northernmost fragments of the race left stranded behind the barriers."] [[Benjamin Ide Wheeler]], ''Alexander the Great: The Merging of East and West in Universal History'', Elibron Classics, 2011</ref><ref name="Macedonians">{{harvnb|Zacharia|2008|loc=Simon Hornblower, "Greek Identity in the Archaic and Classical Periods", pp. 55–58}}; {{harvnb|Joint Association of Classical Teachers|1984|pp=50–51}}; {{harvnb|Errington|1990|pap=3–4}}; {{harvnb|Fine|1983|pp=607–608}}; {{harvnb|Hall|2000|p=64}}; {{harvnb|Hammond|2001|p=11}}; {{harvnb|Jones|2001|p=21}}; {{harvnb|Osborne|2004|p=127}}; {{harvnb|Hammond|1989|pp=12–13}}; {{harvnb|Hammond|1993|p=97}}; {{harvnb|Starr|1991|pp=260, 367}}; {{harvnb|Toynbee|1981|p=67}}; {{harvnb|Worthington|2008|pp=8, 219}}; {{harvnb|Chamoux|2002|p=8}}; {{harvnb|Cawkwell|1978|p=22}}; {{harvnb|Perlman|1973|p=78}}; {{harvnb|Hamilton|1974|loc=Chapter 2: The Macedonian Homeland, p. 23}}; {{harvnb|Bryant|1996|p=306}}; {{harvnb|O'Brien|1994|p=25}}.</ref><ref>Simon Hornblower, "Greek Identity in the Archaic and Classical Periods" in Katerina Zacharia, ''Hellenisms'', Ashgate Publishing, 2008, pp. 55–58.</ref>
<ref>Simon Hornblower, "Greek Identity in the Archaic and Classical Periods" in Katerina Zacharia, ''Hellenisms'', Ashgate Publishing, 2008, pp. 55–58.</ref>
== അവലംബം ==
{{reflist}}
==സ്രോതസ്സുകൾ==
{{refbegin|30em}}
===പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സുകൾ===
* {{Cite book|isbn=0-14-044253-7|authorlink=Arrian |last=Arrian |title=[[Anabasis Alexandri]] (The Campaigns of Alexander) |editor1-first=Aubrey |editor1-last=de Sélincourt|editor1-link=Aubrey de Sélincourt |year=1976 |publisher=[[Penguin Books]]|ref=harv}}
* {{cite web |last=[[Diodorus Siculus]] |url=http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Diod.+toc |title=Library of History |publisher=[[Perseus Project]] |accessdate=14 November 2009 |year=1989 |ref=harv }} C.H. Oldfather, translator {{In lang|en}}
* {{cite book |url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.01.0243 |title=Plutarch, Alexander |editor-first=Bernadotte |editor-last=Perrin |last=[[Plutarch]] |year=1919 |publisher=Perseus Project |accessdate=6 December 2011 |ref=harv }} {{In lang|en}}
* {{cite book |url=http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Plutarch/Moralia/Fortuna_Alexandri*/home.html |title=Plutarch, On the Fortune of Alexander |last=Plutarch |publisher=[[Loeb Classical Library]] |editor-first=Frank Cole |editor-last=Babbitt |accessdate=26 November 2011 |volume=IV |year=1936 |ref=harv |pages=379‑487 }} {{In lang|en}}
===ദ്വിതീയ സ്രോതസ്സുകൾ===
* {{cite book|last=Barnett |first=C. |title=Bonaparte |url=https://archive.org/details/bonaparte0000barn |publisher=Wordsworth Editions |year=1997 |isbn=1-85326-678-7 |ref=harv}}
* {{cite book|last=Baynes|first=Norman G.|title=Byzantium: An Introduction to East Roman Civilization|publisher=Baynes Press|year=2007|page=170|chapter=Byzantine art|isbn=978-1-4067-5659-3|url=http://books.google.com/?id=HdHiVlZ3ErIC&pg=PA170&dq=hellenistic+culture+in+byzantine+traditions&cd=39#v=onepage&q=hellenistic%20culture%20in%20byzantine%20traditions|ref=harv}}
* {{cite book |url=http://books.google.com/books?id=N7mj2NhCGNYC&pg=PA101&dq=hephaestion+and+alexander+the+great+lover#v=onepage&q=hephaestion%20and%20alexander%20the%20great%20lover&f=false |title=Moses in the Hieroglyphs |first=Grant |last=Berkley |publisher=Trafford Publishing |year=2006 |isbn=1-4120-5600-4 |accessdate=13 January 2011 |ref=harv }}
* {{cite book |first1=Pierre |last1=Cambon |first2=Jean-François |last2=Jarrige |chapter=Afghanistan, les trésors retrouvés: Collections du Musée national de Kaboul |title=Éditions de la Réunion des musées nationaux |year=2006 |url=http://books.google.com/?id=xJFtQgAACAAJ&dq=afghanistan,+les+tresors+retrouves |ref=harv |pages=297 |isbn=978-2-7118-5218-5 }}
* {{cite book|last=Bose |first=Partha|title=Alexander the Great's Art of Strategy|publisher=Allen & Unwin| location= Crows Nest, N.S.W|isbn=1-74114-113-3|year=2003|ref=harv}}
* {{cite book|last=Bosworth |first=A.B. |title=Conquest and Empire: The Reign of Alexander the Great |url=https://archive.org/details/conquestempirere0000bosw |location=New York |publisher=Cambridge University Press |year= 1988 |ref=harv}}
* {{cite book|last=Cawthorne |first=Nigel |title=Alexander the Great |url=https://archive.org/details/alexandergreat0000cawt |publisher=Haus Publishing |year=2004 |isbn=1-904341-56-X |ref=harv}}
* {{cite book|last1=Chamoux |first1=François |last2=Roussel |first2=Michel|title=Hellenistic Civilization |url=https://archive.org/details/hellenisticcivil0000cham |publisher=Blackwell Publishing |year=2003 |isbn=0-631-22242-1 |ref=harv}}
* {{cite book |last=Connerney |first=R.D. |title=The upside-down tree: India's changing culture |url=http://books.google.com/?id=4WadcncjsRUC&pg=PA68&dq=sikandar+%2B+alexander#v=onepage&q=sikandar%20%2B%20alexander&f=false |publisher=Algora Publishing |year=2009 |isbn=0-87586-649-2 |ref=harv |pages=214 }}
* {{cite book |last1=Curtis |first1=J. |last2=Tallis |first2=N. |last3=Andre-Salvini |first3=B. |title=Forgotten empire: the world of ancient Persia |page=154 |url=http://books.google.com/books?id=kJnaKu9DdNEC&pg=PA154&dq=Alexander+%2B+gojastak&hl=en&ei=Rd25TrynCsXJiQKasey8BA&sa=X&oi=book_result&ct=result& |publisher=University of California Press |year=2005 |isbn=0-520-24731-0 |ref=harv |pages=272 }}
* {{cite book|last=Dahmen|first=Karsten|title=The Legend of Alexander the Great on Greek and Roman Coins |publisher=Taylor & Francis|isbn=0-415-39451-1|year=2007|ref=harv}}
* {{cite book|last=Danforth|first=Loring M.|title=The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World |publisher=Princeton University Press|isbn=0-691-04356-6|year=1997|ref=harv}}
* {{cite book|last=Dillon|first=John M.|title=Morality and custom in ancient Greece|url=https://archive.org/details/moralitycustomin0000dill|publisher=Indiana University Press|isbn=978-0-253-34526-4|year=2004|ref=harv}}
* {{cite book|authorlink=Will Durant |last=Durant|first=Will |title=The Story of Civilization: The Life of Greece |publisher=Simon & Schuster|isbn=0-671-41800-9|year=1966|ref=harv}}
* {{cite journal |first=Patrick Leigh |last=Fermor |title=Mani: Travels in the Southern Peloponnese |url=http://books.google.com/?id=8V5QBkD7IIYC&printsec=frontcover&dq=patrick+leigh+fermor+mani#v=onepage&q=alexander%20&f=false |publisher=[[New York Book Review]] |year=2006 |isbn=1-59017-188-8 |ref=harv |pages=358 }}
* {{cite book |last=Fischer |first=M.M.J. |title=Mute dreams, blind owls, and dispersed knowledges: Persian poesis in the transnational circuitry |page=66 |url=http://books.google.com/?id=KibBH6cI8BgC&pg=PA66&dq=Alexander+%2B+shahnameh#v=onepage&q=Alexander%20%2B%20shahnameh&f=false |publisher=[[Duke University Press]] |year=2004 |isbn=0-8223-3298-1 |ref=harv |pages=474 }}
* {{cite book|title=Alexander the conqueror: the epic story of the warrior king|first=Laura|last=Foreman|publisher=Da Capo Press|year=2004|pages=217|url=http://books.google.com/books?id=rVEa4nzLkT4C&pg=PA152&dq=vandalism+in+Persepolis#v=onepage&q=vandalism%20in%20Persepolis&f=false|isbn=978-0-306-81293-4|ref=harv|access-date=2013-02-16|archive-date=2012-11-12|archive-url=https://web.archive.org/web/20121112160927/http://books.google.com/books?id=rVEa4nzLkT4C&pg=PA152&dq=vandalism+in+Persepolis#v=onepage&q=vandalism%20in%20Persepolis&f=false|url-status=dead}}
* {{cite book|authorlink=Robin Lane Fox|last=Fox|first=Robin Lane|title=Alexander the Great|format=Kindle Edition|publisher=ePenguin|year=2006|asin=B002RI9DYW|ref=harv}}
* {{cite book|last=Fox|first=Robin Lane|title=The Search for Alexander|url=https://archive.org/details/searchforalexand00lane|publisher=Little Brown & Co. Boston|year=1980|isbn=0-316-29108-0|ref=harv}}
* {{cite book|last=Gabriel|first=Richard A.|title=The Great Armies of Antiquity|publisher=Greenwood Publishing Group|year=2002|page=277|chapter=The army of Byzantium|isbn=0-275-97809-5|url=http://books.google.com/?id=y1ngxn_xTOIC&printsec=frontcover&q=romano-Hellenistic|ref=harv}}
* {{cite book|editor-last=Gergel |editor-first=Tania|title=The Brief Life and Towering Exploits of History's Greatest Conqueror as Told By His Original Biographers|url=https://archive.org/details/alexandergreatse00gerg |publisher=Penguin Books|year=2004|isbn=0-14-200140-6|ref=harv}}
* {{cite book|editor1-last=Glick|editor1-first=Thomas F. |editor2-last=Livesey|editor2-first= Steven John |editor3-last=Wallis |editor3-first=Faith |title=Medieval Science, Technology, and Medicine: An Encyclopedia |url=https://archive.org/details/medievalsciencet0000unse|publisher=Routledge |location=New York |year=2005 |isbn=0-415-96930-1 |ref=harv}}
* {{cite book |last=Goldsworthy |first=A. |title=The Fall of Carthage |url=https://archive.org/details/fallofcarthagepu0000gold |publisher=Cassel |year=2003 |isbn=0-304-36642-0|ref=harv}}
* {{cite book| first1=Anthony |last1=Grafton |coauthors=Most, Glenn W.; Settis, Salvatore (eds.) |title=The Classical Tradition | url=https://archive.org/details/classicaltraditi0000unse_l4k4 |year=2010 |publisher=Harvard University Press |isbn=978-0-674-03572-0 |ref=harv}}
* {{cite book|authorlink=Peter Green (historian)|last=Green|first=Peter|title=Alexander the Great and the Hellenistic Age|url=https://archive.org/details/alexandergreathe0000gree|publisher=Phoenix|location=London|year=2007|isbn=978-0-7538-2413-9|ref=harv}}
* {{cite book |first=Nicolas|last=Grimal|title=A History of Ancient Egypt |url=https://archive.org/details/historyofancient0000grim_o8d3|edition=reprint |publisher=Blackwell Publishing |year=1992 |isbn=978-0-631-17472-1|ref=harv}}
* {{cite book|last=Gunther|first=John|title=Alexander the Great |url=https://archive.org/details/alexandergreat0000gunt|publisher=Sterling |isbn=1-4027-4519-2 |year=2007|ref=harv}}
* {{cite book|last=Hammond |first=N.G.L. |title=A History of Greece to 323 BC |location=Cambridge University |year=1986 |ref=harv}}
* {{cite book|authorlink=N. G. L. Hammond|last=Hammond|first=N.G.L.|title=Sources for Alexander the Great|publisher=Cambridge University Press|year=1983|isbn=978-0-521-71471-6|url=http://books.google.com/?id=gay_i14p9oEC&pg=PA72&lpg=PA72&dq=%22statue+of+Xerxes%22+alexander&q=|ref=harv}}
* {{cite book |first=E.F. |last=Harrison |title=The language of the New Testament |url=http://books.google.com/?id=qh7b4o6JQpIC&pg=PA51&dq=armies+of+alexander+the+great+koine#v=onepage&q&f=false |publisher=Wm. B. Eerdmans Publishing |year=1971 |page=508 |isbn=0-8028-4786-2 |ref=harv }}
* {{cite book|last=Holland|first= Tom|title=Rubicon: Triumph and Tragedy in the Roman Republic |year=2003 |publisher=Abacus|isbn=978-0-349-11563-4|ref=harv}}
* {{cite book|last=Holt| first= Frank Lee|title=Alexander the Great and The Mystery of the Elephant Medallions|year=2003 |publisher=University of California Press|isbn=0-520-23881-8|ref=harv}}
* {{cite book|last=Keay |first=John |title=India: A History |publisher=Grove Press |year=2001 |isbn=0-8021-3797-0|ref=harv}}
* {{cite book|last1 =Liddell |first1=Henry George |first2=Robert |last2=Scott |title=A Greek-English Lexicon on Perseus Digital Library |editor1-first=Sir Henry Stuart |editor1-last=Jones|editor2-first=Roderick |editor2-last=McKenzie |location=Oxford |publisher=Clarendon Press |year=1940 |ref=harv}}
* {{cite book|last=Luniya |first=Bhanwarlal Nathuram|title=Life and Culture in Ancient India: From the Earliest Times to 1000 A.D. |year=1978 |publisher=Lakshmi Narain Agarwal|lccn=78907043|ref=harv}}
* {{cite book|last=McCarty |first=Nick |title=Alexander the Great |publisher=Penguin|location=Camberwell, Victoria |year=2004 |isbn=0-670-04268-4|ref=harv}}
* {{cite book|first=J. W. |last=McCrindle |chapter=Curtius |title=History of Punjab |volume=I |year=1997 |publisher=[[Punjabi University]] |location=Patiala |editor1-first=Fauja |editor1-last=Singh |editor2-first=L. M. |editor2-last=Joshi|ref=harv}}
* {{cite book|url=http://books.google.co.uk/books?id=lMoOAAAAQAAJ&pg=PA54&dq=transplant+of+populations+from+Asia+to+Europe+and+in+the+opposite+direction+from+Europe+to+Asia#v=onepage&q&f=false|title=Outsiders in the Greek cities in the fourth century B.C.|last=McKechnie|first=Paul|page=54|publisher=Taylor & Francis|year=1989|isbn=0-415-00340-7|accessdate=28 December 2010|ref=harv}}
* {{cite book|last=Morkot|first=Robert|title=The Penguin Historical Atlas of Ancient Greece|url=https://archive.org/details/penguinhistorica0000mork|publisher=Penguin|year=1996|ref=harv}}
* {{cite book|last=Narain |first=AK|title=Alexander the Great: Greece and Rome–12 |year=1965|ref=harv}}
* {{cite book|last=Ogden|first=Daniel |chapter=Alexander's Sex Life|title=Alexander the Great: A New History|editor=Alice Heckel, Waldemar Heckel, Lawrence A. Tritle |publisher=Wiley-Blackwell |year=2009 |isbn=1-4051-3082-2|ref=harv}}
* {{cite book|first=D. |last=Pingree |volume=15 |year=1978 |pages=533–633 |ref=harv |chapter=History of Mathematical Astronomy in India | title=Dictionary of Scientific Biography}}
* {{cite book|last=Pratt|first=James Bissett|title=The Pilgrimage of Buddhism and a Buddhist Pilgrimage |year=1996 |publisher=Laurier Books |isbn=81-206-1196-9|ref=harv}}
* {{cite book|last=Renault |first=Mary |title=The Nature of Alexander the Great |url=https://archive.org/details/natureofalexande0000rena_z9j4 |publisher=Penguin |year=2001 |isbn=0-14-139076-X |ref=harv}}
* {{cite book |editor1-last= Ring |editor1-first=Trudy |editor2-last=Salkin |editor2-first=Robert M. |editor3-last=Berney|editor3-first=K. A. |editor4-last=Schellinger|editor4-first=Paul E. |title=International dictionary of historic places |year=1994 |isbn=978-1-884964-04-6 |location=Chicago |publisher=Fitzroy Dearborn, 1994–1996|ref=harv}}
* {{cite book|last1=Roisman|first1=Joseph|last2=Worthington|first2=Ian|title=A Companion to Ancient Macedonia|publisher=John Wiley and Sons|year=2010|isbn=1-4051-7936-8|url=http://books.google.com/books?id=lkYFVJ3U-BIC|ref=harv}}
* {{cite book|last1=Sabin |first1=P |last2=van Wees |first2=H |last3=Whitby |first3=M |title=The Cambridge History of Greek and Roman Warfare: Greece, the Hellenistic World and the Rise of Rome |publisher=Cambridge University Press |isbn=0-521-78273-2|year=2007|ref=harv}}
* {{cite book|last=Sacks|first=David|title=Encyclopedia of the Ancient Greek World |url=https://archive.org/details/encyclopediaofan0000sack|publisher=Constable and Co. |isbn=0-09-475270-2|year=1995|ref=harv}}
* {{cite book|last=Stoneman|first=Richard|title=Alexander the Great |url=https://archive.org/details/isbn_2900415319323|publisher=Routledge |isbn=0-415-31932-3 |year=2004|ref=harv}}
* {{cite book|last=Stoneman|first=Richard|title=The Novel in the Ancient World|url=https://archive.org/details/novelancientworl00schm|editor=Schmeling; Gareth L.|chapter=The Metamorphoses of Alexander Romance|pages=[https://archive.org/details/novelancientworl00schm/page/n602 601]–612|publisher=BRILL|year=1996|isbn=90-04-09630-2|ref=harv}}
* {{cite book|last=Studniczka |first=Franz |title=Achäologische Jahrbook 9 |year=1894|ref=harv}}
* {{cite book|last=Tripathi|first=Rama Shankar|title=History of Ancient India|year=1999|url=http://books.google.com/?id=WbrcVcT-GbUC|isbn=978-81-208-0018-2|ref=harv}}
* {{cite book|title=Alexander the Great: A New History|editor1-last=Heckel|editor1-first=Waldemar|editor2-first=Lawrence A.|editor2-last=Tritle|publisher=Wiley-Blackwell|year=2009|pages=47–48|isbn=978-1-4051-3082-0|url=http://books.google.com/?id=jbaPwpvt8ZQC&pg=PA46&lpg=PA46&dq=callisthenes+of+olynthus+conspiracy&q=callisthenes%20of%20olynthus%20conspiracy|ref=harv}}
* {{cite book |last=Wood |first=Michael |title=In the Footsteps of Alexander the Great: A Journey from Greece to Asia |publisher=University of California Press |year=2001 |url=http://books.google.com/?id=5wDWn1dL6HMC&pg=PA226&dq=alexander+the+great+%2B+fever#v=onepage&q=alexander%20the%20great%20%2B%20fever&f=false |ref=harv |isbn=978-0-520-23192-4 }}
* {{cite book|last=Worthington|first=Ian|title=Alexander the Great: A Reader|url=http://books.google.com/?id=OiM51I7_A1gC&pg=PA175&dq=Alexander+Nicaea+Punjab#v=onepage&q=Alexander%20Nicaea%20Punjab&f=false|publisher=Routledge|isbn=0-415-29187-9|year=2003|ref=harv|pages=332}}
* {{cite book|last=Yenne|first=Bill|title=Alexander the Great: Lessons From History's Undefeated General|publisher=Palmgrave McMillan|isbn=978-0-230-61915-9|year=2010|ref=harv}}
{{refend}}
==കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്==
{{refbegin|colwidth=30em}}
* {{cite journal|last=Badian |first=Ernst |title=Alexander the Great and the Unity of Mankind |journal=Historia |volume=7 |year=1958 |pages=425–444 |ref=harv}}
* {{cite book|last1=Beazley |first1=JD |last2=Ashmole |first2=B. |title=Greek Sculpture and Painting |url=https://archive.org/details/greeksculpturepa0000beaz |publisher=Cambridge University Press |year=1932 |ref=harv}}
* {{cite book|last=Bowra|first=Maurice|title=The Greek Experience|publisher=Phoenix Books|isbn=1-85799-122-2|year=1994 |ref=harv}}
* {{cite book|last=Burn |first=A.R. |title=Alexander the Great and the Hellenistic Empire |edition=2 |location=London |publisher=English Universities Press |year=1951 |ref=harv}}
* {{cite web|url=http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Curtius/home.html |last=Curtius |title=Curtius Rufus, History of Alexander the Great |publisher=penelope.uchicago.edu |accessdate=16 November 2009 |ref=harv}} {{In lang|la}}
* {{cite book|last=Encyclopædia Britannica|url=http://books.google.ca/books?id=6_ctAAAAIAAJ&q=Nicaea+Mong&dq=Nicaea+Mong |title=Encyclopædia Britannica |publisher=Books.google.ca|volume=14 |accessdate=29 January 2011|year=1910}}
* {{cite book|last=Engels |first=Donald W. |title=Alexander the Great and the Logistics of the Macedonian Army |url=https://archive.org/details/alexandergreatlo0000enge |location=Berkeley |publisher=University of California Press |year=1978|ref=harv}}
* {{cite book|editor-last=Fawcett|editor-first=Bill|title=How To Lose A Battle: Foolish Plans and Great Military Blunders |url=https://archive.org/details/howtolosebattlef0000unse|publisher=Harper|isbn=0-06-076024-9|year=2006|ref=harv}}
* {{cite book|last=Fuller |first=J.F.C. |title=The Generalship of Alexander the Great
|location=London |publisher=Eyre and Spottiswoode |year=1958|ref=harv | url = http://books.google.com/books?id=q3M0NE2RJgYC&printsec=frontcover}}
* {{cite book|authorlink=Peter Green (historian)|last=Green|first=Peter|title=Alexander of Macedon: 356–323 B.C. A Historical Biography|publisher=University of California Press|year=1992|isbn=0-520-07166-2|ref=harv}}
* {{cite book|last=Greene|first=Robert|title=The 48 Laws of Power|url=https://archive.org/details/48lawsofpower00gree|publisher=Penguin Books|year=2000|page=[https://archive.org/details/48lawsofpower00gree/page/350 351]|isbn=0-14-028019-7|ref=harv}}
* {{cite book|authorlink=N. G. L. Hammond|last=Hammond |first=N.G.L.|title=Alexander the Great: King, Commander, and Statesman |edition=3 |location=London |publisher=Bristol Classical Press|year=1994|ref=harv}}
* {{cite book|authorlink=N. G. L. Hammond|last=Hammond |first=N.G.L.|title=The Genius of Alexander the Great |url=https://archive.org/details/geniusofalexande00nglh|location=Chapel Hill |publisher=University of North Carolina Press |year=1997|ref=harv}}
* {{cite book|authorlink=N. G. L. Hammond|last=Hammond |first=N.G.L.|title=The Macedonian State: Origins, Institutions, and History|url=https://archive.org/details/macedonianstateo0000hamm|year=1989 |publisher=Oxford University Press|isbn=0-19-814883-6|ref=harv}}
* {{cite web|url=http://www.forumromanum.org/literature/justin/english/index.html |last=Justin |title=Justin: Epitome of the Philippic History of Pompeius Trogus |publisher=forumromanum.org |year=1853 |accessdate=14 November 2009|ref = harv}} Rev. John Selby Watson, translator{{In lang|en}}
* {{cite book|last=McCrindle |first=J.W. |title=The Invasion of India by Alexander the Great as Described by Arrian, Q Curtius, Diodorus, Plutarch, and Justin |url=http://books.google.com/books?id=A9YNAAAAIAAJ |location=Westminster |publisher=Archibald Constable and Co |year=1893|ref=harv}}
* {{cite book |title=A Synoptic History of Classical Rhetoric |first=James Jerome|last=Murphy |coauthors=Richard A. Katula, Forbes I. Hill, Donovan J. Ochs |publisher=Lawrence Erlbaum Associates |year=2003 |page=17 |isbn=1-880393-35-2|ref=harv}}
* {{cite book |last1=Nandan |first1=Y. |last2=Bhavan |first2=BV|title=British Death March Under Asiatic Impulse: Epic of Anglo-Indian Tragedy in Afghanistan |isbn=81-7276-301-8 |year=2003|publisher=Bharatiya Vidya Bhavan|location=Mumbai|ref=harv}}
* {{cite book|last=O'Brien |first=John Maxwell |title=Alexander the Great: The Invisible Enemy |location=London |publisher=Routledge |year=1992|ref=harv}}
* {{cite book|author=Pomeroy, S.|coauthors=Burstein, S.; Dolan, W.; Roberts, J.|year=1998|title=Ancient Greece: A Political, Social, and Cultural History|publisher=Oxford University Press|isbn=0-19-509742-4|ref=harv}}
* {{cite book|editor-last=Roisman |editor-first=Joseph |title=Alexander the Great Ancient and Modern Perspectives |series=Problems in European Civilization |location=Lexington, MA. |publisher=D.C. Heath |year=1995|ref=harv}}
* {{cite book|last=Savill |first=Agnes |title=Alexander the Great and His Time|url=https://archive.org/details/alexandergreathi0000savi_n3m7 |edition=3 |location=London|publisher=Barrie and Rockliff |year=1959|ref=harv}}
* {{cite book |title=Kambojas Through the Ages |year=2005 |page=134 |first=Kirpal |last=Singh |ref=harv}}
* {{cite book|last=Stewart |first=Andrew |series=Hellenistic Culture and Society |title=Faces of Power: Alexander's Image and Hellenistic Politics |volume=11|location=Berkeley|publisher=University of California Press |year=1993|ref=harv}}
* {{cite book|last=Stoneman|first=Richard|title=Alexander the Great: A Life in Legend|url=https://archive.org/details/alexandergreatli00ston|publisher=Yale University Press|year=2008|isbn=978-0-300-11203-0 |ref=harv}}
* {{cite book|last=Tarn |first=W.W. |title=Alexander the Great |url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.499219 |location=Cambridge |publisher=Cambridge University Press |year= 1948|ref=harv}}
* {{cite book|last=Wilcken|first=Ulrich|authorlink=Ulrich Wilcken|origyear=1932|title=Alexander the Great |location=New York|publisher=W. W. Norton & Company|year=1997|isbn=0-393-00381-7|ref=harv}}
* {{cite book|last=Worthington|first=Ian|title=Alexander the Great: Man And God |url=https://archive.org/details/alexandergreatma0000wort| publisher=Pearson| isbn=978-1-4058-0162-1 | year=2004 | ref=harv}}
{{refend}}
== പുറം കണ്ണികൾ ==
{{Sister project links|n=no}}
{{Wikisource author|Alexander III of Macedon}}
* {{dmoz|Society/History/By_Time_Period/Ancient/Greece/People/Alexander_the_Great/}}
* [http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander_z1b.html Alexander the Great: An annotated list of primary sources] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110514002230/http://www.livius.org/aj-al/alexander/alexander_z1b.html |date=2011-05-14 }} from Livius.org
* [http://www.archaeology.org/online/features/alexander/tomb.html The Elusive Tomb of Alexander the Great:] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20041115053241/http://www.archaeology.org/online/features/alexander/tomb.html |date=2004-11-15 }}
* Two Great Historians On Alexander the Great (conversations between historians James Romm and [[Paul Cartledge]]), on Forbes: [http://blogs.forbes.com/booked/2010/12/12/two-great-historians-on-alexander-the-great-part-one/ Part 1], [http://blogs.forbes.com/booked/2010/12/17/two-great-historians-on-alexander-the-great-part-two/ Part 2], [http://blogs.forbes.com/booked/2010/12/20/two-historians-talk-alexander-the-great-part-3/ Part 3], [http://blogs.forbes.com/booked/2011/01/03/two-great-historians-talk-alexander-the-great-part-4/ Part 4], [http://blogs.forbes.com/booked/2011/01/10/how-great-a-general-was-alexander/?boxes=financechannelforbes Part 5], [http://blogs.forbes.com/booked/2011/01/28/two-great-historians-talk-alexander-the-great-part-6/ Part 6]
* Alexander the Great- National Geographic Documentary [http://www.youtube.com/watch?v=ZkZk4JCVXOw]
{{start}}
{{s-hou|[[Argead dynasty|ആർഗീഡ് രാജവംശം]]||356 BC||323 BC}}
{{s-bef|before=[[Philip II of Macedon|ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ]]}}
{{s-ttl|title=[[Kings of Macedon|മാസിഡോണിലെ രാജാവ്]]|years=336–323 BC}}
{{s-aft|rows=4|after=[[Philip III of Macedon|ഫിലിപ്പ് മൂന്നാമൻ]] & [[Alexander IV of Macedon|അലക്സാണ്ടർ നാലാമൻ]]}}
{{s-bef|rows=2|before=[[Darius III of Persia|ദാരിയസ് മൂന്നാമൻ]]}}
{{s-ttl|title=[[ഷാ രാജാവ് (പേർഷ്യ)]]|years=330–323 BC}}
|-
{{s-ttl|title=[[ഈജിപ്റ്റിലെ ഫറവോ]]|years=332–323 BC}}
{{s-bef|before=New Title}}
{{s-ttl|title=[[King of Asia|ഏഷ്യയുടെ രാജാവ്]]|years=331–323 BC}}
{{end}}
{{Empires}}
[[വർഗ്ഗം:ബി.സി. 356-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം: ബി.സി. 323-ൽ മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജൂലൈ 20-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജൂൺ 10-ന് മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഗ്രീക്ക് രാജാക്കന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി]]
[[വർഗ്ഗം:ദേവത്വം കല്പിക്കപ്പെട്ടവർ]]
s307jfujadm9fqvon7j7agfhqvynl32
ജോണി ഡെപ്പ്
0
47427
4628949
3751769
2026-06-12T19:06:21Z
Dostojewskij
61308
വർഗ്ഗം:ജൂൺ 9-ന് ജനിച്ചവർ
4628949
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Johnny Depp}}
{{വിവക്ഷ|ജോണി|വ്യക്തി}}
{{Infobox person
| name = ജോണി ഡെപ്പ്
| image = Johnny Depp-2757 (cropped).jpg
| caption = Depp at the [[2020 Berlin International Film Festival]]
| birth_name = John Christopher Depp II
| birth_date = {{Birth date and age|1963|6|9}}
| birth_place = [[Owensboro, Kentucky]], U.S.
| death_date =
| death_place =
| occupation = {{hlist|Actor|film producer|singer|writer}}
| years_active = 1984–present
| works = {{hlist|[[Johnny Depp filmography|Filmography]]|[[#Discography|Discography]]}}
| spouse = {{ubl|{{marriage|Lori Allison|1983|1985|reason=divorced}}|{{marriage|[[Amber Heard]]|2015|2017|reason=divorced}}}}
| partner = <!--Per template instructions, this parameter is for unmarried, life/long-term partners.-->[[Vanessa Paradis]] (1998–2012)
| children = 2, including [[Lily-Rose Depp|Lily-Rose]]
| awards = [[List of awards and nominations received by Johnny Depp|Full list]]
| module = {{Infobox musical artist|embed=yes
| genre = {{hlist|[[Alternative rock]]|[[hard rock]]}}
| instrument = Guitar<!--- If you think an instrument should be listed, a discussion to reach consensus is needed first per: https://en.wikipedia.org/wiki/Template:Infobox_musical_artist#instrument--->
| label = {{hlist|[[Republic Records|Republic]]|[[Capitol Records|Capitol]]}}
| current_member_of = {{hlist|[[Rock City Angels]]|[[P (band)|P]]|[[Hollywood Vampires (band)|Hollywood Vampires]]}}
}}
| signature = Johnny Depp's signature.svg
}}
'''ജോൺ ക്രിസ്റ്റഫർ "ജോണി" ഡെപ്പ് II''' ഒരു [[യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്|അമേരിക്കൻ]] ചലച്ചിത്ര നടനാണ് (ജനനം [[ജൂൺ 9]] [[1963]]) . [[സ്വീനി റ്റോഡ്: ദ ഡെമൺ ബാർബർ ഓഫ് ദ ഫ്ലീറ്റ് സ്ട്രീറ്റ്]] എന്ന ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം, [[പൈറേറ്റ്സ് ഓഫ് ദ കരീബിയൻ]] പരമ്പരയിലെ ക്യാപ്റ്റൻ സ്പാരോ, [[ചാർളി ആന്റ് ദ ചോക്കളേറ്റ് ഫാക്ടറി]] എന്ന ചിത്രത്തിലെ വില്ലി വോങ്ക എന്നീ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച അഭിനയത്തിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
[[എഡ് വുഡ്|എഡ് വുഡിലെ]] [[എഡ്വാർഡ് വുഡ് ജൂനിയർ]], [[ഡോണി ബ്രാസ്കോ|ഡോണി ബ്രാസ്കോയിലെ]] [[ജോസഫ്. ഡി. പിസ്റ്റൺ]] എന്നിവ അടക്കമുള്ള യാഥാർത്ഥ വ്യക്തികളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലും ഡെപ്പ് നിരൂപക പ്രശംസ നേടി. ഇദ്ദേഹം അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ബോക്സ് ഓഫീസിൽ 220 കോടി ഡോളറും ലോകവ്യാപകമായി 470 കോടി ഡോളറും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഒരു നല്ല ഗിതാർ വായനക്കാരൻ കൂടിയാനു ജോണി ഡെപ്പ് .
==ചലച്ചിത്രങ്ങൾ<!-- do *not* add rowspans to this table as it breaks the sorting feature -->==
{| class="wikitable sortable"
|+
|-
! വർഷം
! ചിത്രം
! കഥാപാത്രം
! class="unsortable" | കുറിപ്പ്
! ബജറ്റ്
! കലക്ഷൻ
|-
| 1984
| ''{{sortname|A|Nightmare on Elm Street}}''
| [[List of characters in the Nightmare on Elm Street series#Glen Lantz|Glen Lantz]]
|
| $1.8 million
| $25,504,513
|-
| 1985
| ''[[Private Resort]]''
| Jack Marshall
|
| N/A
| $331,816
|-
| 1986
| ''[[Platoon (film)|Platoon]]''
| Specialist Gator Lerner
|
| $6 million
| $138,530,565
|-
| 1990
| ''[[Cry-Baby]]''
| Wade "Cry-Baby" Walker
|
| $12 million
| $8,266,343
|-
| 1990
| ''[[Edward Scissorhands]]''
| Edward Scissorhands
| Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]
| $20 million
| $86,024,005
|-
| 1991
| ''[[Freddy's Dead: The Final Nightmare]]''
| Teen on TV
| Cameo (as Oprah Noodlemantra)
| $11 million
| $34,872,033
|-
| 1993
| ''[[What's Eating Gilbert Grape]]''
| Gilbert Grape
|
| $11 million
| $10,032,765
|-
| 1993
| ''[[Benny & Joon]]''
| Sam
| Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]
| N/A
| $23,261,580
|-
| 1993
| ''[[Arizona Dream]]''
| Axel Blackmar
|
| N/A
| $112,547
|-
| 1994
| ''[[Ed Wood (film)|Ed Wood]]''
| [[Edward D. Wood, Jr.]]
| [[London Film Critics Circle Award for Best Actor]] <small>also for ''[[Don Juan DeMarco]]''</small><br />Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]
| $18 million
| $5,887,457
|-
| 1995
| ''[[Nick of Time (film)|Nick of Time]]''
| Gene Watson
|
| N/A
| $8,175,346
|-
| 1995
| ''[[Dead Man]]''
| William Blake
|
| $9 million
| $1,037,847
|-
| 1995
| ''[[Don Juan DeMarco]]''
| [[Don Juan]]/John R. DeMarco
| [[London Film Critics Circle Award for Best Actor]] (also for ''[[Ed Wood (film)|Ed Wood]]'')
| $25 million
| $68,792,531
|-
| 1996
| ''[[Cannes Man (film)|Cannes Man]]''
| Himself
|
| N/A
| N/A
|-
| 1997
| ''[[Donnie Brasco (film)|Donnie Brasco]]''
| [[Donnie Brasco]]/[[Joseph D. Pistone]]
| Nominated—[[Chlotrudis Society for Independent Film|Chlotrudis Award for Best Actor]]
| $35 million
| $124,909,762
|-
| 1997
| ''{{sortname|The|Brave}}''
| Raphael
| Nominated—[[Best Actor Award (Cannes Film Festival)]]
| N/A
| N/A
|-
| 1998
| ''[[Fear and Loathing in Las Vegas (film)|Fear and Loathing in Las Vegas]]''
| [[Raoul Duke]]
| playing [[Hunter S. Thompson]]
| $18.5 million
| $10,680,275
|-
| 1998
| ''[[L.A. Without a Map]]''
| Himself/William Blake
| Cameo
| N/A
| N/A
|-
| 1999
| ''[[Sleepy Hollow (film)|Sleepy Hollow]]''
| [[Ichabod Crane]]
| Nominated—[[Satellite Award for Best Actor - Motion Picture Musical or Comedy]]<br />Nominated—[[Saturn Award for Best Actor]]
| $70 million
| $206,071,502
|-
| 1999
| ''{{sortname|The|Astronaut's Wife}}''
| Spencer Armacost
|
| $75 million
| $19,598,588
|-
| 1999
| ''{{sortname|The|Ninth Gate}}''
| Dean Corso
|
| $38 million
| $58,401,898
|-
| 2000
| ''[[Chocolat (2000 film)|Chocolat]]''
| Roux
| Nominated—[[Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture]]
| $25 million
| $152,699,946
|-
| 2000
| ''[[Before Night Falls (film)|Before Night Falls]]''
| Lt. Victor, Bon Bon
|
| N/A
| $8,527,517
|-
| 2001
| ''[[From Hell (film)|From Hell]]''
| [[Frederick Abberline]]
| Nominated—[[Saturn Award for Best Actor]]
| $35 million
| $74,558,115
|-
| 2000
| ''{{sortname|The|Man Who Cried}}''
| Cesar
| ([[Limited release]])
|
| $1,790,840
|-
| 2001
| ''[[Blow (film)|Blow]]''
| [[George Jung]]
|
| $53 million
| $83,282,296
|-
| 2003
| ''[[Once Upon a Time in Mexico]]''
| [[Sheldon Sands]]
| Nominated—[[Satellite Award for Best Supporting Actor – Motion Picture]]
| $29 million
| $98,185,582
|-
| 2003
| ''[[Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl]]''
| [[Jack Sparrow|Captain Jack Sparrow]]
| [[Sony Ericsson Empire Awards|Empire Award for Best Actor]]<br />[[Irish Film and Television Awards|Irish Film Award for Best International Actor]]<br />[[Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Male Actor in a Leading Role]]<br />Nominated—[[Academy Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[BAFTA Award for Best Actor in a Leading Role]]<br />Nominated—[[Broadcast Film Critics Association Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Chicago Film Critics Association Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]<br />Nominated—[[Online Film Critics Society Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Phoenix Film Critics Society Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Satellite Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]<br />Nominated—[[Saturn Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Washington D.C. Area Film Critics Association|Washington D.C. Area Film Critics Association Award for Best Actor]]
| $140 million
| $654,264,015
|-
| 2004
| ''[[Happily Ever After (2004 film)|Happily Ever After]]''
| L'inconnu
| Cameo
| N/A
| $6,204,504
|-
| 2004
| ''[[Finding Neverland]]''
| [[J. M. Barrie]]
| Nominated—[[Academy Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[BAFTA Award for Best Actor in a Leading Role]]<br />Nominated—[[Broadcast Film Critics Association Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Sony Ericsson Empire Awards|Empire Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Drama]]<br />Nominated—[[London Film Critics Circle Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Satellite Award for Best Actor – Motion Picture Drama]]<br />Nominated—[[Saturn Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Male Actor in a Leading Role]]<br />Nominated—[[Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture]]
| $25 million
| $118,676,606
|-
| 2004
| ''[[Secret Window]]''
| Mort Rainey
|
| $40 million
| $92,913,171
|-
| 2004
| ''{{sortname|The|Libertine|The Libertine (2004 film)}}''
| [[John Wilmot, 2nd Earl of Rochester]]
| Nominated—[[British Independent Film Awards|British Independent Film Award for Best Actor]]
| $20 million
| $10,852,064
|-
| 2005
| ''[[Charlie and the Chocolate Factory (film)|Charlie and the Chocolate Factory]]''
| [[Willy Wonka]]
| [[Sony Ericsson Empire Awards|Empire Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]<br />Nominated—[[The 3rd Annual Irish Film & Television Awards 2005|Irish Film Award for Best International Actor]]<br />Nominated—[[London Film Critics Circle Award for Best Actor]]
| $150 million
| $474,968,763
|-
| 2005
| ''[[Corpse Bride]]''
| [[List of characters in Corpse Bride#Victor Van Dort|Victor Van Dort]]
| [[Voice acting|Voice role]]
| $40 million
| $117,195,061
|-
| 2006
| ''[[Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest]]''
| Captain Jack Sparrow
| [[Sony Ericsson Empire Awards|Empire Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]<br />Nominated—[[National Movie Awards|National Movie Award for Performance – Male]]
| $225 million
| $1,066,179,725
|-
| 2007
| ''[[Pirates of the Caribbean: At World's End]]''
| Captain Jack Sparrow
| [[Nickelodeon Kids' Choice Awards|Kids' Choice Award for Favorite Male Movie Star]]<br>[[MTV Movie Awards|MTV Movie Award for Best Comedic Performance]]<br>Rembrandt Award for Best International Actor<br>Nominated—[[National Movie Awards|National Movie Award for Best Performance by a Male]]<br>Nominated—[[Teen Choice Awards|Teen Choice Award for Best Action Adventure Actor]]
| $300 million
| $963,420,425
|-
| 2007
| ''[[Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007 film)|Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street]]''
| [[Sweeney Todd]]/Benjamin Barker
| [[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]<br />[[National Movie Awards|National Movie Award for Performance – Male]]<br />Nominated—[[Academy Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Broadcast Film Critics Association Award for Best Actor]]<br />Nominated—[[Saturn Award for Best Actor]]
| $50 million
| $152,523,164
|-
| 2009
| ''[[Public Enemies (2009 film)|Public Enemies]]''
| [[John Dillinger]]
| Nominated—[[Satellite Award for Best Actor – Motion Picture Drama]]
| $100 million
| $214,104,620
|-
| 2009
| ''{{sortname|The|Imaginarium of Doctor Parnassus}}''
| Tony (1st transformation)
| Shared role with [[Colin Farrell]] and [[Jude Law]] after the death of [[Heath Ledger]]
| $30 million
| $61,808,775
|-
| 2010
| ''[[Alice in Wonderland (2010 film)|Alice in Wonderland]]''
| [[Mad Hatter]]
| Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]<br>Nominated—[[2010 MTV Movie Awards|MTV Movie Award for Global Superstar]]<br>Nominated—[[National Movie Awards|National Movie Award for Best Performance]]<br>Nominated—[[Teen Choice Awards|Teen Choice Award for Best Fantasy Actor]]
| $200 million
| $1,024,299,904
|-
| 2010
| ''{{sortname|The|Tourist|The Tourist (2010 film)}}''
| Frank Tupelo/Alexander Pearce
| [[Teen Choice Awards|Teen Choice Award for Choice Movie: Actor Action]]<br>Nominated—[[Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy]]
| $100 million
| $278,346,189
|-
| 2011
| ''[[Rango (2011 film)|Rango]]''
| Rango
| [[Voice acting|Voice role]]<br>[[Teen Choice Awards|Teen Choice Award for Best Voice Actor]]
| $135 million
| $242,605,737
|-
| 2011
| ''[[Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides]]''
| Captain Jack Sparrow
| Nominated—[[Teen Choice Awards|Teen Choice Award for Best Fantasy Actor]]
| $250 million
| $1,039,326,715
|-
| 2011
| ''{{sortname|The|Rum Diary|The Rum Diary (film)}}''
| Paul Kemp
| post-production
| $65 million
|
|-
| 2011
| ''[[Jack & Jill (film)|Jack & Jill]]''
|
| Cameo<br />post-production
|
|
|-
| 2012
| ''[[21 Jump Street#Film adaptation|21 Jump Street]]''
|
| Cameo<br />post-production
|
|
|-
| 2012
| ''[[Dark Shadows (film)|Dark Shadows]]''
| [[Barnabas Collins]]
| filming
|
|
|-
|2016
|''fantastic beasts and where to find them''
|Gellert Grindelwald
|realeased
|$180 million
|$226.7 million
|-
|2017
|Pirates of the caribbean:dead man tell no tales
|Captain jack sparrow
|Nominated:worst actor, worst screen combo
|$230-320
|794.9 million
|}
[[വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ചലച്ചിത്ര നടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ചലച്ചിത്രസംവിധായകർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജൂൺ 9-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1963-ൽ ജനിച്ചവർ]]
{{actor-stub}}
02t4tgv4c0g7vqtbm126msaru5vhpoj
നയൻതാര
0
58860
4629024
4112087
2026-06-13T08:18:09Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629024
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Nayantara}}
{{Infobox person
| name = നയൻതാര
| image = Nayanthara at Filmfare Awards.jpg
| caption = നയൻതാര
| birth_name = ഡയാന മറിയം കുര്യൻ തിരുവല്ല
| birth_date = {{birth date and age|df=yes|1984|11|18}}<ref>[http://www.rediff.com/movies/report/slide-show-1-birthday-special-nayantara-turns-28/20121119.htm Sri Birthday Special: Nayanthara Turns 28]. Rediff.com (19 November 2012). Retrieved 2012-04-10.</ref><ref>[http://indiatoday.intoday.in/gallery/happy-birthday-nayantara/1/10523.html Happy birthday Nayantara]. indiatoday.com (5 December 2008). Retrieved 2012-04-10.</ref><ref>[http://www.rediff.com/movies/report/birthday-special-nayantaras-fashiobale-screen-avatars/20141118.htm Birthday Special Nayantara] rediff.com (18 November 2014)</ref>
| birth_place = [[തിരുവല്ല]], [[കേരളം]], [[ഇന്ത്യ]]<!-- PLEASE, DON'T CHANGE THIS AGAIN! SEE THE LINK!! --><ref name="indiatimes1">{{cite news| url=http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/regional/news-interviews/Nayanthara-in-Sandalwood-now/articleshow/5452870.cms |work=The Times of India | title=Nayanthara in Sandalwood now | date=17 January 2010}}</ref><ref>[http://www.sify.com/movies/chat-transcript-of-nayanthara-news-others-kkfusdhhaja.html Chat Transcript of Nayanthara] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130812154424/http://www.sify.com/movies/chat-transcript-of-nayanthara-news-others-kkfusdhhaja.html |date=2013-08-12 }}. Sify.com (10 March 2008). Retrieved 2012-04-10.</ref>
| death_date =
| death_place =
| height =
| occupation = അഭിനയം/നടി
| alt =
| residence = [[ചെന്നൈ]], [[തമിഴ്നാട്]]
| website =
| imagesize =
| othername = നയൻ, നയൻതാര, ഡയാന
| spouse = വിഘ്നേഷ് ശിവൻ (2022)
| children = 2
| yearsactive = 2003–ഇന്നുവരെ
}}
ഒരു തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്രനടിയാണ് '''നയൻതാര''' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന '''ഡയാന മറിയം കുര്യൻ''' (ജനനം: [[നവംബർ 18]], [[1984]]). ''[[മനസ്സിനക്കരെ]]'' എന്ന മലയാളചലച്ചിത്രത്തിലൂടെ ചലച്ചിത്രലോകത്തെത്തിയ നയൻതാര [[തമിഴ്]], [[തെലുങ്ക്]] എന്നീ ഭാഷകളിലെ ചിത്രങ്ങളിലും അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മനസ്സിനക്കരെ'' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിനുപുറമേ തമിഴ് ചലച്ചിത്രങ്ങളായ ''[[ചന്ദ്രമുഖി (ചലച്ചിത്രം)|ചന്ദ്രമുഖി,]] [[ഗജിനി (തമിഴ് ചലച്ചിത്രം)|ഗജിനി]], ബില്ല, യാരടീ നീ മോഹിനി, ഇരുമുഖൻ'' തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ നയൻതാരയുടെ വിജയചിത്രങ്ങളിൽ ചിലതാണ്.{{തെളിവ്}} ''ശ്രീരാമരാജ്യം'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിനു മികച്ചനടിക്കുള്ള ആന്ധ്രാ സർക്കാരിന്റെ നന്തി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== ജീവിതരേഖ ==
======'''ആദ്യകാലജീവിതം'''======
[[പത്തനംതിട്ട ജില്ല|പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ]] [[തിരുവല്ല|തിരുവല്ലയിലുള്ള]] ഒരു ഓർത്തഡോക്സ് സിറിയൻ ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബത്തിലാണ് ഡയാന മറിയം കുര്യൻ എന്ന നയൻതാര ജനിച്ചത്. തിരുവല്ല ബാലികാമഠം ഹൈസ്കൂളിലും മാർത്തോമ കോളേജിലുമായി വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. [[ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം|ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിലാണ്]] ഇവർ ബിരുദം നേടിയത്. [[കൈരളി ടി.വി.|കൈരളി ടി.വിയിൽ]] ഫോൺ-ഇൻ പ്രോഗ്രാം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ദൃശ്യ മാധ്യമ രംഗത്ത് തുടക്കമിട്ടത്.
==ചലച്ചിത്രജീവിതം==
നയൻതാരയുടെ ആദ്യചലച്ചിത്രമായ ''മനസ്സിനക്കരെ'' സംവിധാനം ചെയ്തത് [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]] ആയിരുന്നു. ഈ ചിത്രത്തിൽ നായകനായഭിനയിച്ചത് [[ജയറാം|ജയറാമായിരുന്നു]]. സാമ്പത്തികവിജയം നേടിയ ഈ ചിത്രത്തിൽ നയൻതാരയുടെ വേഷവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് നയൻതാര അഭിനയിച്ചത് [[മോഹൻലാൽ]] നായകനായി അഭിനയിച്ച ''[[നാട്ടുരാജാവ് (ചലച്ചിത്രം)|നാട്ടുരാജാവ്]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലാണ്. [[ഷാജി കൈലാസ്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിൽ ഒരു സഹനടിയായാണ് നയൻതാര അഭിനയിച്ചത്. പിന്നീട് [[ഫാസിൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[വിസ്മയത്തുമ്പത്ത്|വിസ്മയത്തുമ്പത്തിലും]], [[പ്രമോദ് പപ്പൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[തസ്കരവീരൻ (ചലച്ചിത്രം)|തസ്കരവീരനിലും]]<ref>http://thatsmalayalam.oneindia.in/movies/news/2005/01/012505nayanthara.html{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>, [[കമൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[രാപ്പകൽ (ചലച്ചിത്രം)|രാപ്പകലിലും]] നയൻതാര അഭിനയിച്ചു.
ഇക്കാലഘട്ടത്തിൽത്തന്നെ തമിഴ് ചലച്ചിത്രത്തിലേക്കും ഇവർ പ്രവേശിച്ചു. [[രജനികാന്ത്|രജനികാന്തിൻറെ]] നായികയായി അഭിനയിച്ച [[ചന്ദ്രമുഖി (ചലച്ചിത്രം)|ചന്ദ്രമുഖി]], [[ശരത്കുമാർ|ശരത്കുമാറിൻറെ]] നായികയായി അഭിയിച്ച [[അയ്യാ (ചലച്ചിത്രം)|അയ്യാ]], [[അജിത്|അജിത്തിൻറെ]] നായികയായി അഭിനയിച്ച [[ബില്ല (ചലച്ചിത്രം)|ബില്ല]] തുടങ്ങിയവ നയൻതാരയുടെ ശ്രദ്ധേയ തമിഴ്ചിത്രങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://www.manoramaonline.com/movies/movie-reviews/2020/01/09/darbar-movie-review-a-charismatic-rajinikanth-ar-murugadoss-nayanthara.amp.html|title=Darbar Movie Review|access-date=|last=|first=|date=|website=|publisher=}}</ref>
==വിവാഹം==
നയൻതാരയും,സംവിധായകൻ വിഘ്നേഷ് ശിവനും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം 2022 [[ജൂൺ]] 9-ന് മഹാബലിപുരത്തെ ഷെറാട്ടൺ ഗ്രാൻഡ് റിസോർട്ടിൽ വച്ച് നടന്നു.ബോളിവുഡ് അഭിനേതാക്കൾ ഷാറുഖ് ഖാൻ,നടന്മാരായ [[ദിലീപ്]],സൂര്യ,[[വിജയ് സേതുപതി]], കാർത്തി,[[ശരത് കുമാർ]], സംവിധായകരായ [[മണിരത്നം]], കെ.എസ്.രവികുമാർ, നിർമാതാവ് ബോണി കപൂർ തുടങ്ങിയവർ പങ്കെടുത്തു.
== അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ==
{| class="wikitable sortable"
|- style="background:#ccc; text-align:center;"
! No
! Year
! Film
! Role
! Language
! Notes
|-
| 1 || 2003 || ''[[മനസ്സിനക്കരെ ]]'' || ഗൌരി || [[മലയാളം]] ||
|-
| 2 || 2004 || ''[[വിസ്മയത്തുമ്പത്ത്]]'' || റീത്ത മാത്യൂസ് || മലയാളം ||
|-
| 3 || 2004 || ''[[നാട്ടുരാജാവ്]] '' || കത്രിന || മലയാളം ||
|-
| 4 || 2005 || ''[[അയ്യാ (2005 തമിഴ് ഫിലിം)|അയ്യാ]]'' || സെൽവി മാടസാമി || [[തമിഴ് ലാംഗ്വേജ്|തമിഴ്]] ||
|-
| 5 || 2005 || ''[[ചന്ദ്രമുഖി ]]'' || ദുര്ഗ || തമിഴ് ||
|-
| 6 || 2005 || ''തസ്കരവീരൻ'' || തങ്ക മണി || മലയാളം ||
|-
| 7 || 2005 || ''[[രാപ്പകൽ ]]'' ||ഗൗരി || മലയാളം ||
|-
| 8 || 2005 || ''[[ഗജിനി (തമിഴ് ചലച്ചിത്രം)|ഗജിനി]]'' || ചിത്ര || തമിഴ് ||
|-
| 9 || 2005 || ''[[ശിവകാശി (ഫിലിം)|ശിവകാശി]]'' || || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പിയറൻസ് - 'കോടമ്പാക്കം ഏരിയ' സോംഗ്
|-
| 10 || 2006 || ''[[കലവനിൻ കഥലി (2006 ഫിലിം)|കലവനിൻ കഥലി]]'' || ഹരിത || തമിഴ് ||
|-
| 11 || 2006 || ''[[ലക്ഷ്മി (2006 ഫിലിം)|ലക്ഷ്മി]]'' || നന്ദിനി || [[തെലുഗു ലാംഗ്വേജ്|തെലുഗു]] ||
|-
| 12 || 2006 || ''[[ബോസ്സ് (2006 ഫിലിം)|ബോസ്സ്]]'' || അനുരാധ || തെലുഗു ||
|-
| 13 || 2006 || ''[[വല്ലവാൻ]]'' || സ്വപ്ന || തമിഴ് ||
|-
| 14 || 2006 || ''[[തലൈമാഗാൻ]]'' || മേഘാല || തമിഴ് ||
|-
| 15 || 2006 || ''[[ഇ (ഫിലിം)|ഇ]]'' || ജ്യോതി || തമിഴ് ||
|-
| 16 || 2007 || ''[[യോഗി (2007 ഫിലിം)|യോഗി]]'' || നന്ദിനി || തമിഴ് ||
|-
| 17 || 2007 || ''[[ദുബായ് സീനു]]'' || മധുമതി || തെലുഗു ||
|-
| 18 || 2007 || ''[[ശിവജി (ഫിലിം)|ശിവജി: ദി ബോസ്സ്]]'' || || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ് ഇൻ "ബ്ബല്ലൈലക്ക " സൊങ്ങ്
|-
| 19 || 2007 || ''[[തുളസി (ഫിലിം)|തുളസി]]'' || വസുന്ധര റാം || തെലുഗു ||
|-
| 20 || 2007 || ''[[ബില്ല (2007 ഫിലിം)|ബില്ല]]'' || സാഷ || തമിഴ് ||
|-
| 21 || 2008 || ''[[യാരടി നീ മോഹിനി ]]'' || കീര്തി (കോമളവല്ലി ) || തമിഴ് ||
|-
| 22 || 2008 || ''[[കുസെലൻ]]'' || നയൻതാര || തമിഴ് ||
|-
| 23 || 2008 || ''[[കതനയകുട് (2008 ഫിലിം)|കതനയകുട്]]'' || നയൻതാര || തെലുഗു ||
|-
| 24 || 2008 || ''[[സത്യം (2008 ഫിലിം)|സത്യം]]'' || ദേവ നായകി || തമിഴ്||
|-
| 25 || 2008 || ''[[എഗൻ ]]'' || മല്ലിക || തമിഴ് ||
|-
| 26 || 2008 || ''[[ട്വന്റി:20 (ഫിലിം)|ട്വന്റി:20]]'' || ത്യന || മലയാളം || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ്
|-
| 27 || 2009 || ''[[വില്ല് (ഫിലിം)|വില്ല്]]'' || ജനവി || തമിഴ് ||
|-
| 28 || 2009 || ''[[അന്ജനെയുല് (ഫിലിം)|അന്ജനെയുല്]]'' || അഞ്ജലി || തെലുഗു ||
|-
| 29 || 2009 || ''[[ആധവൻ]]'' || താര || തമിഴ് ||
|-
| 30 || 2010 || ''[[അധുര്സ്]]'' || ചന്ദ്രകല || തെലുഗു ||
|-
| 31 || 2010 || ''[[ബോഡിഗാർഡ് (2010 ഫിലിം)|ബോഡിഗാർഡ്]]'' || അമ്മു അശോകാൻ || Malayalam ||
|-
| 32 || 2010 || ''[[ഗോവ (ഫിലിം)|ഗോവ]]'' || വില്ലജ് ഗേൾ || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ്
|-
| 33 || 2010 || ''[[സിംഹ (ഫിലിം)|സിംഹ]]'' || ഗായത്രി || തെലുഗു ||
|-
| 34 || 2010 || ''[[ബോസ്സ് എനഗിര ഭാസ്കരാൻ ]]'' || ചന്ദ്രിക || തമിഴ് ||
|-
| 35 || 2010 || ''[[എലെക്ട്ര (2010 ഫിലിം)|എലെക്ട്ര]]'' || എലെക്ട്ര അലക്സാണ്ടർ || മലയാളം ||
|-
| 36 || 2010 || ''[[സൂപ്പർ (2010 ഇന്ത്യൻഫിലിം )|സൂപ്പർ]]'' || ഇന്ദിര || [[കന്നഡലാംഗ്വേജ്]] & [[തെലുഗു ലാംഗ്വേജ്|തെലുഗു]] || ദ്വിഭാഷാ ചിത്രം
|-
| 37 || 2011 || ''[[ശ്രി രാമ രാജ്യം ]]'' || [[സീത]] || തെലുഗു & തമിഴ് ||
|-
| 38 || 2012 || ''[[കൃഷ്ണം വന്ദേ ജഗട്ഗുരും ]]'' || ദേവിക || തെലുഗു ||
|-
| 39 || 2013 || ''[[എതിര് നീച്ചാൽ (2013 ഫിലിം)|എതിര് നീച്ചാൽ]]'' || || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ് ഇൻ "ലോക്കൽ ബോയ്സ് " സൊങ്ങ്
|-
| 40 || 2013 || ''[[ഗ്രീക് വീരുട്]]'' || സന്ധ്യ || തെലുഗു ||
|-
| 41 || 2013 || ''[[രാജാ റാണി (2013 ഫിലിം)|രാജാ റാണി]]'' ||രെഗിന || തമിഴ് ||
|-
| 42 || 2013 || ''[[ആറംബം]]'' || മായ || തമിഴ് ||
|-
| 43 || 2014 || ''[[ഇദു ക്കതിർവെലൻ കാധാൽ ]]'' || പവിത്ര || തമിഴ് ||
|-
| 44 || 2014 || ''[[അനാമിക (2014 ഫിലിം)|അനാമിക]]'' || അനാമിക || തെലുഗു ||
|-
| 45 || 2014 || ''[[അനാമിക (2014 film)|നീ എങ്ങെ എന അന്പേ]]'' || അനാമിക || തമിഴ് ||
|-
| 46 || 2015 || ''[[നന്നബെണ്ട]]'' || രമ്യ || തമിഴ് ||
|-
| 47 || 2015 || ''[[ഭാസ്കര ദി രസ്കാൽ ]]'' || ഹിമ || മലയാളം ||
|-
| 48 || 2015 || ''[[മാസ്സ് ]]'' || മാലിനി || തമിഴ് ||
|-
| 49 || 2015 || ''[[തനി ഒരുവൻ ]]'' || മഹിമ || തമിഴ് ||
|-
| 50 || 2015 || ''[[മായ (2015 ഇന്ത്യൻ ഫിലിം )|മായ]]'' || മായ മാത്യൂസ് / അപ്സര || തമിഴ്||
|-
| 51 || 2015 || ലൈഫ് ഓഫ് ജോസൂട്ടി || സ്വപ്ന || മലയാളം ||
|-
| 52 || 2015 || ''[[നാനും രൌടിദാൻ ]]'' || കാദംബരി || തമിഴ് ||
|-
| 53 || 2016 || ''[[ഇദു നമ്മ ആള് (2015 ഫിലിം )|ഇദു നമ്മ ആള്]]'
|| മൈലാ || തമിഴ് ||
|-
| 54 || 2016 || ''[[പുതിയ നിയമം ]]'' || വാസുകി ||മലയാളം ||
|-
| 55 || 2016 || ''[[തിരുനാൾ ]]'' || വിദ്യ || തമിഴ് ||
|-
| 56 || 2016 || ''[[കഷ്മോര ]]'' || || തമിഴ് ||
|-
| 57 || 2016 || ഇരു മുഗൻ || || തമിഴ് ||
|-
| 58 || 2017 || ഡോറാ || പവലക്കോടി || തമിഴ്||
|-
| 59 || 2017 || അറം || മധിവധനി|| തമിഴ് ||
|-
| 60 || 2017 || velaikkaran || മൃണലിനി|| തമിഴ് ||
|}
==പുരസ്കാരങ്ങൾ==
* മികച്ചനടിക്കുള്ള ആന്ധ്രാസർക്കാരിന്റെ നന്തി പുരസ്കാരം<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/mmonline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=12612339&programId=1073753760&tabId=11&contentType=EDITORIAL&BV_ID=@@@ |title=നയൻതാരയ്ക്ക് നന്തി പുരസ്കാരം, മനോരമ ഓൺലൈൻ |access-date=2012-10-13 |archive-date=2012-10-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20121015160912/http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=12612339&programId=1073753760&tabId=11&contentType=EDITORIAL&BV_ID=@@@ |url-status=dead }}</ref> - (ശ്രീരാമരാജ്യം) 2011
== അവലംബം ==
{{reflist}}{{commonscat|Nayantara}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
* {{imdb|1521381|name=''നയൻതാര''}}
[[വർഗ്ഗം:1984-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:നവംബർ 18-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തെലുഗു ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്തവർ]]
pqzvyjrhdkbdof3ljxi556ng7cp988b
4629025
4629024
2026-06-13T08:18:10Z
KiranBOT
205977
URL-കളിൽ നിന്ന് AMP ട്രാക്കിംഗ് നീക്കം ചെയ്തു ([[:m:User:KiranBOT/AMP|വിശദാംശങ്ങൾ]]) ([[User talk:Usernamekiran|പിശക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക]]) v2.2.9s
4629025
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Nayantara}}
{{Infobox person
| name = നയൻതാര
| image = Nayanthara at Filmfare Awards.jpg
| caption = നയൻതാര
| birth_name = ഡയാന മറിയം കുര്യൻ തിരുവല്ല
| birth_date = {{birth date and age|df=yes|1984|11|18}}<ref>[http://www.rediff.com/movies/report/slide-show-1-birthday-special-nayantara-turns-28/20121119.htm Sri Birthday Special: Nayanthara Turns 28]. Rediff.com (19 November 2012). Retrieved 2012-04-10.</ref><ref>[http://indiatoday.intoday.in/gallery/happy-birthday-nayantara/1/10523.html Happy birthday Nayantara]. indiatoday.com (5 December 2008). Retrieved 2012-04-10.</ref><ref>[http://www.rediff.com/movies/report/birthday-special-nayantaras-fashiobale-screen-avatars/20141118.htm Birthday Special Nayantara] rediff.com (18 November 2014)</ref>
| birth_place = [[തിരുവല്ല]], [[കേരളം]], [[ഇന്ത്യ]]<!-- PLEASE, DON'T CHANGE THIS AGAIN! SEE THE LINK!! --><ref name="indiatimes1">{{cite news| url=http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/regional/news-interviews/Nayanthara-in-Sandalwood-now/articleshow/5452870.cms |work=The Times of India | title=Nayanthara in Sandalwood now | date=17 January 2010}}</ref><ref>[http://www.sify.com/movies/chat-transcript-of-nayanthara-news-others-kkfusdhhaja.html Chat Transcript of Nayanthara] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130812154424/http://www.sify.com/movies/chat-transcript-of-nayanthara-news-others-kkfusdhhaja.html |date=2013-08-12 }}. Sify.com (10 March 2008). Retrieved 2012-04-10.</ref>
| death_date =
| death_place =
| height =
| occupation = അഭിനയം/നടി
| alt =
| residence = [[ചെന്നൈ]], [[തമിഴ്നാട്]]
| website =
| imagesize =
| othername = നയൻ, നയൻതാര, ഡയാന
| spouse = വിഘ്നേഷ് ശിവൻ (2022)
| children = 2
| yearsactive = 2003–ഇന്നുവരെ
}}
ഒരു തെന്നിന്ത്യൻ ചലച്ചിത്രനടിയാണ് '''നയൻതാര''' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന '''ഡയാന മറിയം കുര്യൻ''' (ജനനം: [[നവംബർ 18]], [[1984]]). ''[[മനസ്സിനക്കരെ]]'' എന്ന മലയാളചലച്ചിത്രത്തിലൂടെ ചലച്ചിത്രലോകത്തെത്തിയ നയൻതാര [[തമിഴ്]], [[തെലുങ്ക്]] എന്നീ ഭാഷകളിലെ ചിത്രങ്ങളിലും അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മനസ്സിനക്കരെ'' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിനുപുറമേ തമിഴ് ചലച്ചിത്രങ്ങളായ ''[[ചന്ദ്രമുഖി (ചലച്ചിത്രം)|ചന്ദ്രമുഖി,]] [[ഗജിനി (തമിഴ് ചലച്ചിത്രം)|ഗജിനി]], ബില്ല, യാരടീ നീ മോഹിനി, ഇരുമുഖൻ'' തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ നയൻതാരയുടെ വിജയചിത്രങ്ങളിൽ ചിലതാണ്.{{തെളിവ്}} ''ശ്രീരാമരാജ്യം'' എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിനു മികച്ചനടിക്കുള്ള ആന്ധ്രാ സർക്കാരിന്റെ നന്തി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== ജീവിതരേഖ ==
======'''ആദ്യകാലജീവിതം'''======
[[പത്തനംതിട്ട ജില്ല|പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ]] [[തിരുവല്ല|തിരുവല്ലയിലുള്ള]] ഒരു ഓർത്തഡോക്സ് സിറിയൻ ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബത്തിലാണ് ഡയാന മറിയം കുര്യൻ എന്ന നയൻതാര ജനിച്ചത്. തിരുവല്ല ബാലികാമഠം ഹൈസ്കൂളിലും മാർത്തോമ കോളേജിലുമായി വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. [[ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം|ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിലാണ്]] ഇവർ ബിരുദം നേടിയത്. [[കൈരളി ടി.വി.|കൈരളി ടി.വിയിൽ]] ഫോൺ-ഇൻ പ്രോഗ്രാം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ദൃശ്യ മാധ്യമ രംഗത്ത് തുടക്കമിട്ടത്.
==ചലച്ചിത്രജീവിതം==
നയൻതാരയുടെ ആദ്യചലച്ചിത്രമായ ''മനസ്സിനക്കരെ'' സംവിധാനം ചെയ്തത് [[സത്യൻ അന്തിക്കാട്]] ആയിരുന്നു. ഈ ചിത്രത്തിൽ നായകനായഭിനയിച്ചത് [[ജയറാം|ജയറാമായിരുന്നു]]. സാമ്പത്തികവിജയം നേടിയ ഈ ചിത്രത്തിൽ നയൻതാരയുടെ വേഷവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് നയൻതാര അഭിനയിച്ചത് [[മോഹൻലാൽ]] നായകനായി അഭിനയിച്ച ''[[നാട്ടുരാജാവ് (ചലച്ചിത്രം)|നാട്ടുരാജാവ്]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലാണ്. [[ഷാജി കൈലാസ്]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിൽ ഒരു സഹനടിയായാണ് നയൻതാര അഭിനയിച്ചത്. പിന്നീട് [[ഫാസിൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[വിസ്മയത്തുമ്പത്ത്|വിസ്മയത്തുമ്പത്തിലും]], [[പ്രമോദ് പപ്പൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[തസ്കരവീരൻ (ചലച്ചിത്രം)|തസ്കരവീരനിലും]]<ref>http://thatsmalayalam.oneindia.in/movies/news/2005/01/012505nayanthara.html{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>, [[കമൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[രാപ്പകൽ (ചലച്ചിത്രം)|രാപ്പകലിലും]] നയൻതാര അഭിനയിച്ചു.
ഇക്കാലഘട്ടത്തിൽത്തന്നെ തമിഴ് ചലച്ചിത്രത്തിലേക്കും ഇവർ പ്രവേശിച്ചു. [[രജനികാന്ത്|രജനികാന്തിൻറെ]] നായികയായി അഭിനയിച്ച [[ചന്ദ്രമുഖി (ചലച്ചിത്രം)|ചന്ദ്രമുഖി]], [[ശരത്കുമാർ|ശരത്കുമാറിൻറെ]] നായികയായി അഭിയിച്ച [[അയ്യാ (ചലച്ചിത്രം)|അയ്യാ]], [[അജിത്|അജിത്തിൻറെ]] നായികയായി അഭിനയിച്ച [[ബില്ല (ചലച്ചിത്രം)|ബില്ല]] തുടങ്ങിയവ നയൻതാരയുടെ ശ്രദ്ധേയ തമിഴ്ചിത്രങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://www.manoramaonline.com/movies/movie-reviews/2020/01/09/darbar-movie-review-a-charismatic-rajinikanth-ar-murugadoss-nayanthara.html|title=Darbar Movie Review|access-date=|last=|first=|date=|website=|publisher=}}</ref>
==വിവാഹം==
നയൻതാരയും,സംവിധായകൻ വിഘ്നേഷ് ശിവനും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം 2022 [[ജൂൺ]] 9-ന് മഹാബലിപുരത്തെ ഷെറാട്ടൺ ഗ്രാൻഡ് റിസോർട്ടിൽ വച്ച് നടന്നു.ബോളിവുഡ് അഭിനേതാക്കൾ ഷാറുഖ് ഖാൻ,നടന്മാരായ [[ദിലീപ്]],സൂര്യ,[[വിജയ് സേതുപതി]], കാർത്തി,[[ശരത് കുമാർ]], സംവിധായകരായ [[മണിരത്നം]], കെ.എസ്.രവികുമാർ, നിർമാതാവ് ബോണി കപൂർ തുടങ്ങിയവർ പങ്കെടുത്തു.
== അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ==
{| class="wikitable sortable"
|- style="background:#ccc; text-align:center;"
! No
! Year
! Film
! Role
! Language
! Notes
|-
| 1 || 2003 || ''[[മനസ്സിനക്കരെ ]]'' || ഗൌരി || [[മലയാളം]] ||
|-
| 2 || 2004 || ''[[വിസ്മയത്തുമ്പത്ത്]]'' || റീത്ത മാത്യൂസ് || മലയാളം ||
|-
| 3 || 2004 || ''[[നാട്ടുരാജാവ്]] '' || കത്രിന || മലയാളം ||
|-
| 4 || 2005 || ''[[അയ്യാ (2005 തമിഴ് ഫിലിം)|അയ്യാ]]'' || സെൽവി മാടസാമി || [[തമിഴ് ലാംഗ്വേജ്|തമിഴ്]] ||
|-
| 5 || 2005 || ''[[ചന്ദ്രമുഖി ]]'' || ദുര്ഗ || തമിഴ് ||
|-
| 6 || 2005 || ''തസ്കരവീരൻ'' || തങ്ക മണി || മലയാളം ||
|-
| 7 || 2005 || ''[[രാപ്പകൽ ]]'' ||ഗൗരി || മലയാളം ||
|-
| 8 || 2005 || ''[[ഗജിനി (തമിഴ് ചലച്ചിത്രം)|ഗജിനി]]'' || ചിത്ര || തമിഴ് ||
|-
| 9 || 2005 || ''[[ശിവകാശി (ഫിലിം)|ശിവകാശി]]'' || || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പിയറൻസ് - 'കോടമ്പാക്കം ഏരിയ' സോംഗ്
|-
| 10 || 2006 || ''[[കലവനിൻ കഥലി (2006 ഫിലിം)|കലവനിൻ കഥലി]]'' || ഹരിത || തമിഴ് ||
|-
| 11 || 2006 || ''[[ലക്ഷ്മി (2006 ഫിലിം)|ലക്ഷ്മി]]'' || നന്ദിനി || [[തെലുഗു ലാംഗ്വേജ്|തെലുഗു]] ||
|-
| 12 || 2006 || ''[[ബോസ്സ് (2006 ഫിലിം)|ബോസ്സ്]]'' || അനുരാധ || തെലുഗു ||
|-
| 13 || 2006 || ''[[വല്ലവാൻ]]'' || സ്വപ്ന || തമിഴ് ||
|-
| 14 || 2006 || ''[[തലൈമാഗാൻ]]'' || മേഘാല || തമിഴ് ||
|-
| 15 || 2006 || ''[[ഇ (ഫിലിം)|ഇ]]'' || ജ്യോതി || തമിഴ് ||
|-
| 16 || 2007 || ''[[യോഗി (2007 ഫിലിം)|യോഗി]]'' || നന്ദിനി || തമിഴ് ||
|-
| 17 || 2007 || ''[[ദുബായ് സീനു]]'' || മധുമതി || തെലുഗു ||
|-
| 18 || 2007 || ''[[ശിവജി (ഫിലിം)|ശിവജി: ദി ബോസ്സ്]]'' || || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ് ഇൻ "ബ്ബല്ലൈലക്ക " സൊങ്ങ്
|-
| 19 || 2007 || ''[[തുളസി (ഫിലിം)|തുളസി]]'' || വസുന്ധര റാം || തെലുഗു ||
|-
| 20 || 2007 || ''[[ബില്ല (2007 ഫിലിം)|ബില്ല]]'' || സാഷ || തമിഴ് ||
|-
| 21 || 2008 || ''[[യാരടി നീ മോഹിനി ]]'' || കീര്തി (കോമളവല്ലി ) || തമിഴ് ||
|-
| 22 || 2008 || ''[[കുസെലൻ]]'' || നയൻതാര || തമിഴ് ||
|-
| 23 || 2008 || ''[[കതനയകുട് (2008 ഫിലിം)|കതനയകുട്]]'' || നയൻതാര || തെലുഗു ||
|-
| 24 || 2008 || ''[[സത്യം (2008 ഫിലിം)|സത്യം]]'' || ദേവ നായകി || തമിഴ്||
|-
| 25 || 2008 || ''[[എഗൻ ]]'' || മല്ലിക || തമിഴ് ||
|-
| 26 || 2008 || ''[[ട്വന്റി:20 (ഫിലിം)|ട്വന്റി:20]]'' || ത്യന || മലയാളം || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ്
|-
| 27 || 2009 || ''[[വില്ല് (ഫിലിം)|വില്ല്]]'' || ജനവി || തമിഴ് ||
|-
| 28 || 2009 || ''[[അന്ജനെയുല് (ഫിലിം)|അന്ജനെയുല്]]'' || അഞ്ജലി || തെലുഗു ||
|-
| 29 || 2009 || ''[[ആധവൻ]]'' || താര || തമിഴ് ||
|-
| 30 || 2010 || ''[[അധുര്സ്]]'' || ചന്ദ്രകല || തെലുഗു ||
|-
| 31 || 2010 || ''[[ബോഡിഗാർഡ് (2010 ഫിലിം)|ബോഡിഗാർഡ്]]'' || അമ്മു അശോകാൻ || Malayalam ||
|-
| 32 || 2010 || ''[[ഗോവ (ഫിലിം)|ഗോവ]]'' || വില്ലജ് ഗേൾ || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ്
|-
| 33 || 2010 || ''[[സിംഹ (ഫിലിം)|സിംഹ]]'' || ഗായത്രി || തെലുഗു ||
|-
| 34 || 2010 || ''[[ബോസ്സ് എനഗിര ഭാസ്കരാൻ ]]'' || ചന്ദ്രിക || തമിഴ് ||
|-
| 35 || 2010 || ''[[എലെക്ട്ര (2010 ഫിലിം)|എലെക്ട്ര]]'' || എലെക്ട്ര അലക്സാണ്ടർ || മലയാളം ||
|-
| 36 || 2010 || ''[[സൂപ്പർ (2010 ഇന്ത്യൻഫിലിം )|സൂപ്പർ]]'' || ഇന്ദിര || [[കന്നഡലാംഗ്വേജ്]] & [[തെലുഗു ലാംഗ്വേജ്|തെലുഗു]] || ദ്വിഭാഷാ ചിത്രം
|-
| 37 || 2011 || ''[[ശ്രി രാമ രാജ്യം ]]'' || [[സീത]] || തെലുഗു & തമിഴ് ||
|-
| 38 || 2012 || ''[[കൃഷ്ണം വന്ദേ ജഗട്ഗുരും ]]'' || ദേവിക || തെലുഗു ||
|-
| 39 || 2013 || ''[[എതിര് നീച്ചാൽ (2013 ഫിലിം)|എതിര് നീച്ചാൽ]]'' || || തമിഴ് || സ്പെഷ്യൽ അപ്പീരൻസ് ഇൻ "ലോക്കൽ ബോയ്സ് " സൊങ്ങ്
|-
| 40 || 2013 || ''[[ഗ്രീക് വീരുട്]]'' || സന്ധ്യ || തെലുഗു ||
|-
| 41 || 2013 || ''[[രാജാ റാണി (2013 ഫിലിം)|രാജാ റാണി]]'' ||രെഗിന || തമിഴ് ||
|-
| 42 || 2013 || ''[[ആറംബം]]'' || മായ || തമിഴ് ||
|-
| 43 || 2014 || ''[[ഇദു ക്കതിർവെലൻ കാധാൽ ]]'' || പവിത്ര || തമിഴ് ||
|-
| 44 || 2014 || ''[[അനാമിക (2014 ഫിലിം)|അനാമിക]]'' || അനാമിക || തെലുഗു ||
|-
| 45 || 2014 || ''[[അനാമിക (2014 film)|നീ എങ്ങെ എന അന്പേ]]'' || അനാമിക || തമിഴ് ||
|-
| 46 || 2015 || ''[[നന്നബെണ്ട]]'' || രമ്യ || തമിഴ് ||
|-
| 47 || 2015 || ''[[ഭാസ്കര ദി രസ്കാൽ ]]'' || ഹിമ || മലയാളം ||
|-
| 48 || 2015 || ''[[മാസ്സ് ]]'' || മാലിനി || തമിഴ് ||
|-
| 49 || 2015 || ''[[തനി ഒരുവൻ ]]'' || മഹിമ || തമിഴ് ||
|-
| 50 || 2015 || ''[[മായ (2015 ഇന്ത്യൻ ഫിലിം )|മായ]]'' || മായ മാത്യൂസ് / അപ്സര || തമിഴ്||
|-
| 51 || 2015 || ലൈഫ് ഓഫ് ജോസൂട്ടി || സ്വപ്ന || മലയാളം ||
|-
| 52 || 2015 || ''[[നാനും രൌടിദാൻ ]]'' || കാദംബരി || തമിഴ് ||
|-
| 53 || 2016 || ''[[ഇദു നമ്മ ആള് (2015 ഫിലിം )|ഇദു നമ്മ ആള്]]'
|| മൈലാ || തമിഴ് ||
|-
| 54 || 2016 || ''[[പുതിയ നിയമം ]]'' || വാസുകി ||മലയാളം ||
|-
| 55 || 2016 || ''[[തിരുനാൾ ]]'' || വിദ്യ || തമിഴ് ||
|-
| 56 || 2016 || ''[[കഷ്മോര ]]'' || || തമിഴ് ||
|-
| 57 || 2016 || ഇരു മുഗൻ || || തമിഴ് ||
|-
| 58 || 2017 || ഡോറാ || പവലക്കോടി || തമിഴ്||
|-
| 59 || 2017 || അറം || മധിവധനി|| തമിഴ് ||
|-
| 60 || 2017 || velaikkaran || മൃണലിനി|| തമിഴ് ||
|}
==പുരസ്കാരങ്ങൾ==
* മികച്ചനടിക്കുള്ള ആന്ധ്രാസർക്കാരിന്റെ നന്തി പുരസ്കാരം<ref>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/mmonline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=12612339&programId=1073753760&tabId=11&contentType=EDITORIAL&BV_ID=@@@ |title=നയൻതാരയ്ക്ക് നന്തി പുരസ്കാരം, മനോരമ ഓൺലൈൻ |access-date=2012-10-13 |archive-date=2012-10-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20121015160912/http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=12612339&programId=1073753760&tabId=11&contentType=EDITORIAL&BV_ID=@@@ |url-status=dead }}</ref> - (ശ്രീരാമരാജ്യം) 2011
== അവലംബം ==
{{reflist}}{{commonscat|Nayantara}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
* {{imdb|1521381|name=''നയൻതാര''}}
[[വർഗ്ഗം:1984-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:നവംബർ 18-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തെലുഗു ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്തവർ]]
ix1yq9ma9434zepzj2r5083yvoz84oe
അയൺ ഡോം
0
61148
4628921
3558166
2026-06-12T14:48:41Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628921
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Iron dome}}
{{Infobox weapon
<!-- Type selection -->
|is_missile=yes
|name=അയൺ ഡോം
|image=[[File:Iron Dome near Sderot.jpg|300px|]]
|caption="Iron Dome" launcher deployed next to [[Sderot]], [[Israel]] (June 2011)
|type=[[Counter Rocket, Artillery, and Mortar|C-RAM]] and short range [[Air defence system]]
|service=2011–present
<!-- Production history -->
|designer=[[Rafael Advanced Defense Systems]] and [[Israel Aerospace Industries]]
|design_date=2005–present
|manufacturer=[[Rafael Advanced Defense Systems]] and [[Israel Aerospace Industries]]
|production_date=2011–present
|number=5 batteries deployed (15 launchers)<ref name=jpost16Nov12>{{cite web|url=http://www.jpost.com/Defense/Article.aspx?id=292154 |title=Fifth Iron Dome battery deployed in Gush Dan |first=Yaakov |last=Lappin |publisher=JPost |date=16 November 2012 |accessdate=18 November 2012}}</ref>
<!-- Service history -->
|origin={{ISR}}
|used_by={{ISR}}<br>{{SGP}}<ref name=bloomberg_Nov12>{{cite web|url=http://www.businessweek.com/articles/2012-11-21/how-to-stop-missiles-the-company-behind-israels-iron-dome |title=Behind the Iron Dome: How Israel Stops Missiles |first=Peter |last=Coy | publisher=''[[Bloomberg]]'' |date= 21 November 2012 |accessdate=9 April 2013}}</ref>
|wars=[[Gaza–Israel conflict]] ([[List of Palestinian rocket attacks on Israel, 2011|2011]], [[List of Palestinian rocket attacks on Israel, 2012|2012]]) [[Operation Pillar of Defense]]
<!-- Vehicle/missile specifications -->
|engine=
|propellant=
|weight={{convert|90|kg|abbr=on}}
|wingspan=
|length={{convert|3|m|ft|abbr=on}}
|diameter={{convert|160|mm|in|1|abbr=on}}
|speed=
|vehicle_range=
|ceiling=
|filling=
|filling_weight=
|guidance=
|accuracy=
|steering =
|detonation=[[Proximity fuze]]
|launch_platform=Three launchers, each carrying 20 interceptors.
|unit_cost=US$35,000-50,000 per missile (for domestic usage)<ref name=marker17Nov12>{{cite news|url=http://www.themarker.com/news/1.1866799 |title=חשבונית ראשונה על עמוד ענן - 750 מיליון שקל לכיפת ברזל |trans-title=First Receipt for Pillar of Cloud - 750 mil. NIS for Iron Dome |language=he |author=Motti Bassok |author2=Zvi Zerahia |date=17 November 2012 |accessdate=9 April 2013}}</ref><br />US$50 million per battery}}
ചെറിയപരിധിയുള്ള റോക്കറ്റുകളെ തകർക്കുന്നതിന് വേണ്ടി [[റാഫേൽ അഡ്വാൻസ്ഡ് ഡിഫൻസ് സിസ്റ്റം ലിമിറ്റഡ്]] രൂപകല്പന നൽകിയ സംവിധാനമാണ് '''അയേൺ ഡോം''' ({{lang-he|כיפת ברזל}}). എഴുപത് കിലോമീറ്റർ വരെ പരിധിയുള്ള റോക്കറ്റുകളെ ഇതിന് തകർക്കാനാകും. ധാരാളം ഭീഷണികളെ ഒരുമിച്ച് നേരിടാൻ കഴിയുന്ന ഈ സംവിധാനം പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥയിലും പ്രവർത്തനക്ഷമമാണ്
== പ്രവർത്തനരീതി ==
[[റഡാർ|റഡാറുകൾ]],നിയന്ത്രണ കേന്ദ്രം,മിസൈലുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടതാണ് അയേൺ ഡോം. റഡാറുകൾ റോക്കറ്റുകളുടെ സഞ്ചാരപഥം കണ്ടെത്തി നിയന്ത്രണ കേന്ദ്രത്തിന് കൈമാറുന്നു. സംരക്ഷിത സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വരുന്ന റോക്കറ്റുകളെ നിയന്ത്രണ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് മിസൈൽ വിക്ഷേപിച്ച് തകർക്കുന്നു.
== ഉപയോഗിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ==
ഇസ്രായേൽ അയൽ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഭീഷണികളെ തുടർന്ന് ഈ സംവിധാനം ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഗാസയിൽ നിന്നുള്ള ഖ്വാസം റോക്കറ്റുകളും തെക്കൻ ലബനനിൽ നിന്നുള്ള കറ്റിയൂഷാ റോക്കറ്റുകളും ഇതിന് പ്രധിരോധിക്കാൻ കഴിയും. 2011 മുതൽ ഇത് പ്രവർത്തനക്ഷമമായി. <ref>{{Cite web |url=http://www.haaretz.com/hasen/spages/999680.html |title=Israeli arms company successfully tests Iron Dome anti-Qassam missile - Haaretz - Israel News<!-- Bot generated title --> |access-date=2009-01-16 |archive-date=2008-07-09 |archive-url=https://web.archive.org/web/20080709041921/http://www.haaretz.com/hasen/spages/999680.html |url-status=dead }}</ref>
== അവലംബം ==
<references/>
[[വർഗ്ഗം:യുദ്ധോപകരണങ്ങൾ]]
jecy8p3qfiwu2mlvey2s6q6a4z5ej7e
വിശ്വകർമ്മജർ
0
74224
4628934
4628476
2026-06-12T16:57:12Z
~2026-34458-90
219217
/* മതം, വിശ്വാസം */
4628934
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vishwakarma}}
ലോകശില്പിയുമായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്|വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ]] പിൻഗാമികളെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത തച്ചുശാസ്ത്ര വിദഗ്ദ്ധരായ അവർണ്ണ ജാതി ആണ് വിശ്വകർമ്മജർ. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ഇവർ കാണപ്പെടുന്നു. വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ വിവിധ ജാതി പേരുകളാണുള്ളത്. പ്രധാനമായും തച്ചൻ ([[ആചാരി]]), ഓട്ടുപണിക്കാർ(മൂശാരി), ഇരുമ്പുപണിക്കാർ(കൊല്ലൻ), സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാർ(തട്ടാൻ), കൽപണിക്കാർ(ശില്പി) എന്നിവർ ഈ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു. കേരളം, തമിഴ്നാട്, കർണാടക,എന്നിവിടങ്ങളിൽ പൊതുവേ ഇവർ ആചാരി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വിശ്വകർമ്മ കുലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ പണ്ടു മുതലേ സ്വന്തം പേരിനോടൊപ്പം ''ആചാരി'' എന്ന് ചേർത്താണ് പറയുന്നത്. ഇവർ വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി ആയ യഥാക്രമം മനു, [[മയാസുരൻ|മയ]], ത്വഷ്ടാ, ശില്പി, വിശ്വജ്ന എന്നീ ഋഷികളുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരുകാലത്ത് ഇവർ വാസ്തുവിദ്യ, തച്ചുശാസ്ത്രം, ശില്പശാസ്ത്രം, ലോഹവിദൃ എന്നിവയിൽ പ്രഗൽഭരായിരുന്നു.
==പേരിന്റെ ഉറവിടം==
വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ പിൻഗാമികളായതുകൊണ്ട് വിശ്വകർമ്മജർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇന്നും വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വിശ്വക൪മ്മസമാജം ഉണ്ട് അവരാണ് ക൪മ്മാക൪. ശിൽപികളെ ഉദ്ദേശിച്ച് വിശ്വകർമ്മ എന്ന പദപ്രയോഗം പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തമിഴ് ലിഖിതങ്ങളിലുണ്ടെന്ന് ചരിത്രകാരിയായ വിജയ രാമസ്വാമി അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
==ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ==
വിശ്വകർമജർ ജാതിയിൽ അവർണ്ണ ജാതിയിൽ ആണ് വരുന്നത്. ബ്രഹ്മാണരിൽ നിന്നും ഇവർക്ക് 60 അടി ദൂരം അയിത്തം കല്പിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ജോലിയുടെ ഭാഗമായി ബ്രാഹ്മണ ഗൃഹങ്ങൾ , ക്ഷത്രിയ ഗ്രഹങ്ങൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പണിയായുധവുമായി ആശാരിക്ക് കയറുവാൻ അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നു. പണി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം പ്രേത്യേക രീതിയിൽ ഉള്ള ശുദ്ധികലശം നടത്തിയതിനു ശേഷമേ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആരാധനകായി ഉപയോഗിക്കാറുള്ളു. ഇവർ സവർണ്ണരിൽ നിന്നും ജാതി പീഡനങ്ങളും, അയിത്തവും ഒരുപാടു നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇവർക്ക് മാറു മറക്കാൻ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു, മുട്ടിനു താഴെ വസ്ത്രം ധരിക്കുവാൻ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു, സവർണ്ണർ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികളിൽ വഴി നടക്കാൻ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു. സവർണ്ണർ നടക്കുന്ന വഴിയിൽ ഇവർ വന്നാൽ തീണ്ടപാടകലെ ഓടി മാറണം അല്ലാത്ത പക്ഷം ഇവർക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷ ലഭിക്കുമായിരുന്നു.
== മതം, വിശ്വാസം ==
വിശ്വകർമ്മജർ അവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കളാണ്. ഇവർ പൊതുവേ വിശ്വകർമ്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നവരായിരുന്നു എന്ന് പറയാം. കേരളത്തിൽ ഇവർ പൊതുവേ ശാക്തേയ മത വിശ്വാസികൾ ആയിരുന്നുവെന്നും പറയാം. കൂടാതെ [[ഭുവനേശ്വരി]], [[ഭദ്രകാളി]], [[ചാമുണ്ഡി]], [[ശിവൻ]], [[അയ്യപ്പൻ]] അഥവാ [[ശാസ്താവ്]], [[മുരുകൻ]], മുത്തപ്പൻ തുടങ്ങിയവരെ വിശ്വകർമ്മജർ കുലാചാരങ്ങളിലൂടെ ആരാധിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിൽ കൊല്ലത്തു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മുളങ്കാടകം ഭഗവതി ക്ഷേത്രം വിശ്വകർമ്മജരുടെ അധീനതയിൽ ഉള്ളതാണ്.
==ജാതി പേരുകൾ==
===ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ===
ആചാരി, വിശ്വകർമ്മ, ചാരി, ആശാരി
===ഉത്തരേന്ത്യയിൽ===
പാഞ്ചാൽ, മഹാറാണ, താര്ഖാൻ, മാലിക്, സുതാർ
==കേരളത്തിൽ==
തച്ചൻ, കല്ലാശാരി, കൽത്തച്ചൻ, കമ്മല, കംസല, കണ്ണൻ, കരുവാൻ, കിടാരൻ, കൊല്ലൻ, മലയാള കമ്മല, മൂശാരി, പാണ്ടികമ്മല, പാണ്ടിതട്ടാൻ, പെരുംകൊല്ലൻ, തച്ചൻ,തട്ടാൻ, വിൽകുറുപ്പ്, വില്ലാശാൻ, വിശ്വകർമാല എന്നിവരെയാണ് കേരള സംസ്ഥാനത്തിൽ വിശ്വകർമ്മജരായി അറിയപ്പെടുന്നത് <ref>{{Cite web |url=http://www.keralapsc.org/scstobc.htm#obc |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2010-10-21 |archive-date=2008-02-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20080215234049/http://www.keralapsc.org/scstobc.htm#obc |url-status=dead }}</ref>. ഈ സമുദായത്തിന്റെ മുഴുവൻ കുലനാമം ആശാരി എന്നാണെങ്കിലും, തൊഴിൽ, ദേശം, ഭാഷ എന്നിവകൊണ്ട് വിവിധ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇരുമ്പുപണി ചെയ്യുന്നവർ കൊല്ലൻ എന്നും കരുവാൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. കൊല്ലൻ എന്ന വാക്കിന്റെ മൂലപദമോ എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്നോ അറിയില്ല. "കർമ്മാര" (ലോഹപ്പണിക്കാരൻ) എന്ന സംസ്കൃത പദത്തിൽ നിന്നാവണം കരുവാൻ എന്ന വാക്ക് ഉണ്ടായത്. ഇവരുടെ പണിശാല ആല, ഉല എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവർ കാർഷിക ഉപകരണങ്ങൾ, അടുക്കള ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഇരുമ്പിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവർ മനു ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. തുകൽ പണി ചെയ്യുന്നവരെ തുകൽകൊല്ലൻ എന്ന് പറയുന്നു.മദ്ദളം, ചെണ്ട മറ്റ് തുകൽ വാദ്യങ്ങളും ചെരിപ്പ്, തുകൽ ഉല്പന്നങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇവരെ [[തുകൽ കൊല്ലൻ]] എന്നു പറയുന്നത്<ref>http://archive.org/stream/castestribesofso03thuruoft#page/134/mode/2up</ref>.
മരപ്പണി ചെയ്യുന്നവർ തച്ചൻ എന്നും ആശാരി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. തച്ചൻ എന്ന പദം തക്ഷു (മരം) എന്ന സംസ്കൃത പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്. ആശാരി എന്നതു ആചാരി പദത്തിന്റെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട വാമൊഴി ആണ്(ആശാരി എന്നാൽ മരപ്പണി മാത്രം ചെയ്യുന്നവർ എന്നു കാലങ്ങളായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു). ഇവര് വിഗ്രഹങ്ങൾ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും ഭവനങ്ങളുടെയും വാതിലുകൾ, മേൽക്കൂരക്കൂട്ട്, ഗൃഹോപകരണങ്ങൾ എന്നിവ തടിയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവര് ഗണിതം, ശാസ്ത്രം എന്നിവ കർശനമായി പാലിക്കുന്നു. ഇവർ മയ ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.<br>ഓട്ടുപണി ചെയ്യുന്നവരെ ശില്പ്പാചാരി എന്നും [[മൂശാരി ]]എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവരുടെ പണിശാല മൂശ എന്നി പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. പിച്ചള, ചെമ്പ്, ഓട് എന്നിവ ഉരുക്കുന്ന furnace ആണു മൂശ. ഇതിൽ നിന്നും മൂശാചാരി എന്നും, പിന്നെ മൂശാരി എന്ന പദം ഉണ്ടായി. ഓടുകൊണ്ടുള്ള പാത്രങ്ങൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ,ശില്പ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹങ്ങൾ, ആറന്മുളക്കണ്ണാടി മുതലായ അമൂല്യ വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതും ഈ വിഭാഗമാണ്. ഇവർ ത്വഷ്ടാവ് എന്ന ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.<br>കല്പ്പണി ചെയ്യുന്നവരെയും 'ശില്പ്പാചാരി' എന്നും കല്ലാചാരി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവർ കല്ലിൽ വിഗ്രഹങ്ങൾ, ദേവശില്പ്പങ്ങൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ചെയ്യുന്നു. ഇവർ ശില്പി എന്ന ഋഷിയുടെ പിന്ഗാമികൽ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.<br>സ്വർണ്ണപ്പണി ചെയ്യുന്നവർ പൊന്നാശാരി എന്നും തട്ടാൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. തട്ടാൻ എന്ന പദം എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്ന് അറിയില്ല. സ്വർണ്ണം,വജ്രം,രത്നാഭരണങ്ങൾ, പവിത്രമായ താലി, തിരുവാഭരണങ്ങൾ മുതലായവയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവർ വിശ്വജ്ന എന്ന ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
കരകൗശല വിദൃയുടേയും നിർമ്മാണ മേഖലകളുമായി ബന്ധപെട്ട വൈവിധ്യവും അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദേശാന്തര യാത്രകളും കൊണ്ടാവാം ഈ സമുദായത്തിനു സമീപകാലം വരെ രാഷ്ട്രീയമായ പ്രതിനിധികളെ സ്ഷടിക്കുവാൻ വലിയ താത്പരൃം കാണിക്കാതിരുന്നത്. 1947 -ൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട് സമുദായത്തിന് '''അഖില തിരുവിതാംകൂർ വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭ''' എന്ന സംഘടന രൂപപ്പെട്ടു. 1957 മുതൽ '''അഖില കേരള വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭ''' എന്ന പേരിൽ ഈ സംഘടന കേരളം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു. പക്ഷെ പിന്നീട് പല പുതിയ സംഘടനകളും ഉണ്ടായി. 2001-ൽ ഈ സംഘടനകളെല്ലാം ലയിച്ച് '''കേരള വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭ'''എന്ന സംഘടന ഉണ്ടായെങ്കിലും ലയനം പിന്നീട് പരാജയമായി. അഖില കേരള വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭയുടെ ആസ്ഥാനം [[ചെങ്ങന്നൂർ]] ആണ്. '''വിശ്വദേവൻ മാഗസിൻ''' ആണ് കേരളത്തിലെ പ്രമുക വിശ്വകർമ മാധ്യമം.
==ഇതും കാണുക==
* [[ആചാരി]]
* [[വാസ്തുശാസ്ത്രം]]
* [[തച്ചുശാസ്ത്രം]]
* [[ആറന്മുളക്കണ്ണാടി]]
* [[പള്ളിയോടം]]
* [[പെരുന്തച്ചൻ]]
* [[പഞ്ചലോഹം]]
n951i1jp71a0ibjxe0eo0v1vau2p9ks
4628936
4628934
2026-06-12T16:57:50Z
~2026-34458-90
219217
/* ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ */
4628936
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vishwakarma}}
ലോകശില്പിയുമായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്|വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ]] പിൻഗാമികളെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത തച്ചുശാസ്ത്ര വിദഗ്ദ്ധരായ അവർണ്ണ ജാതി ആണ് വിശ്വകർമ്മജർ. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ഇവർ കാണപ്പെടുന്നു. വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ വിവിധ ജാതി പേരുകളാണുള്ളത്. പ്രധാനമായും തച്ചൻ ([[ആചാരി]]), ഓട്ടുപണിക്കാർ(മൂശാരി), ഇരുമ്പുപണിക്കാർ(കൊല്ലൻ), സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാർ(തട്ടാൻ), കൽപണിക്കാർ(ശില്പി) എന്നിവർ ഈ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു. കേരളം, തമിഴ്നാട്, കർണാടക,എന്നിവിടങ്ങളിൽ പൊതുവേ ഇവർ ആചാരി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വിശ്വകർമ്മ കുലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ പണ്ടു മുതലേ സ്വന്തം പേരിനോടൊപ്പം ''ആചാരി'' എന്ന് ചേർത്താണ് പറയുന്നത്. ഇവർ വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി ആയ യഥാക്രമം മനു, [[മയാസുരൻ|മയ]], ത്വഷ്ടാ, ശില്പി, വിശ്വജ്ന എന്നീ ഋഷികളുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരുകാലത്ത് ഇവർ വാസ്തുവിദ്യ, തച്ചുശാസ്ത്രം, ശില്പശാസ്ത്രം, ലോഹവിദൃ എന്നിവയിൽ പ്രഗൽഭരായിരുന്നു.
==പേരിന്റെ ഉറവിടം==
വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ പിൻഗാമികളായതുകൊണ്ട് വിശ്വകർമ്മജർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇന്നും വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ വിശ്വക൪മ്മസമാജം ഉണ്ട് അവരാണ് ക൪മ്മാക൪. ശിൽപികളെ ഉദ്ദേശിച്ച് വിശ്വകർമ്മ എന്ന പദപ്രയോഗം പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തമിഴ് ലിഖിതങ്ങളിലുണ്ടെന്ന് ചരിത്രകാരിയായ വിജയ രാമസ്വാമി അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
==ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ==
വിശ്വകർമജർ ജാതിയിൽ അവർണ്ണ ജാതിയിൽ ആണ് വരുന്നത്. ബ്രഹ്മാണരിൽ നിന്നും ഇവർക്ക് 64 അടി ദൂരം അയിത്തം കല്പിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ജോലിയുടെ ഭാഗമായി ബ്രാഹ്മണ ഗൃഹങ്ങൾ , ക്ഷത്രിയ ഗ്രഹങ്ങൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പണിയായുധവുമായി ആശാരിക്ക് കയറുവാൻ അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നു. പണി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം പ്രേത്യേക രീതിയിൽ ഉള്ള ശുദ്ധികലശം നടത്തിയതിനു ശേഷമേ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആരാധനകായി ഉപയോഗിക്കാറുള്ളു. ഇവർ സവർണ്ണരിൽ നിന്നും ജാതി പീഡനങ്ങളും, അയിത്തവും ഒരുപാടു നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇവർക്ക് മാറു മറക്കാൻ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു, മുട്ടിനു താഴെ വസ്ത്രം ധരിക്കുവാൻ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു, സവർണ്ണർ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികളിൽ വഴി നടക്കാൻ ഉള്ള അവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു. സവർണ്ണർ നടക്കുന്ന വഴിയിൽ ഇവർ വന്നാൽ തീണ്ടപാടകലെ ഓടി മാറണം അല്ലാത്ത പക്ഷം ഇവർക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷ ലഭിക്കുമായിരുന്നു.
== മതം, വിശ്വാസം ==
വിശ്വകർമ്മജർ അവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കളാണ്. ഇവർ പൊതുവേ വിശ്വകർമ്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നവരായിരുന്നു എന്ന് പറയാം. കേരളത്തിൽ ഇവർ പൊതുവേ ശാക്തേയ മത വിശ്വാസികൾ ആയിരുന്നുവെന്നും പറയാം. കൂടാതെ [[ഭുവനേശ്വരി]], [[ഭദ്രകാളി]], [[ചാമുണ്ഡി]], [[ശിവൻ]], [[അയ്യപ്പൻ]] അഥവാ [[ശാസ്താവ്]], [[മുരുകൻ]], മുത്തപ്പൻ തുടങ്ങിയവരെ വിശ്വകർമ്മജർ കുലാചാരങ്ങളിലൂടെ ആരാധിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിൽ കൊല്ലത്തു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മുളങ്കാടകം ഭഗവതി ക്ഷേത്രം വിശ്വകർമ്മജരുടെ അധീനതയിൽ ഉള്ളതാണ്.
==ജാതി പേരുകൾ==
===ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ===
ആചാരി, വിശ്വകർമ്മ, ചാരി, ആശാരി
===ഉത്തരേന്ത്യയിൽ===
പാഞ്ചാൽ, മഹാറാണ, താര്ഖാൻ, മാലിക്, സുതാർ
==കേരളത്തിൽ==
തച്ചൻ, കല്ലാശാരി, കൽത്തച്ചൻ, കമ്മല, കംസല, കണ്ണൻ, കരുവാൻ, കിടാരൻ, കൊല്ലൻ, മലയാള കമ്മല, മൂശാരി, പാണ്ടികമ്മല, പാണ്ടിതട്ടാൻ, പെരുംകൊല്ലൻ, തച്ചൻ,തട്ടാൻ, വിൽകുറുപ്പ്, വില്ലാശാൻ, വിശ്വകർമാല എന്നിവരെയാണ് കേരള സംസ്ഥാനത്തിൽ വിശ്വകർമ്മജരായി അറിയപ്പെടുന്നത് <ref>{{Cite web |url=http://www.keralapsc.org/scstobc.htm#obc |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2010-10-21 |archive-date=2008-02-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20080215234049/http://www.keralapsc.org/scstobc.htm#obc |url-status=dead }}</ref>. ഈ സമുദായത്തിന്റെ മുഴുവൻ കുലനാമം ആശാരി എന്നാണെങ്കിലും, തൊഴിൽ, ദേശം, ഭാഷ എന്നിവകൊണ്ട് വിവിധ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇരുമ്പുപണി ചെയ്യുന്നവർ കൊല്ലൻ എന്നും കരുവാൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. കൊല്ലൻ എന്ന വാക്കിന്റെ മൂലപദമോ എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്നോ അറിയില്ല. "കർമ്മാര" (ലോഹപ്പണിക്കാരൻ) എന്ന സംസ്കൃത പദത്തിൽ നിന്നാവണം കരുവാൻ എന്ന വാക്ക് ഉണ്ടായത്. ഇവരുടെ പണിശാല ആല, ഉല എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവർ കാർഷിക ഉപകരണങ്ങൾ, അടുക്കള ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഇരുമ്പിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവർ മനു ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. തുകൽ പണി ചെയ്യുന്നവരെ തുകൽകൊല്ലൻ എന്ന് പറയുന്നു.മദ്ദളം, ചെണ്ട മറ്റ് തുകൽ വാദ്യങ്ങളും ചെരിപ്പ്, തുകൽ ഉല്പന്നങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇവരെ [[തുകൽ കൊല്ലൻ]] എന്നു പറയുന്നത്<ref>http://archive.org/stream/castestribesofso03thuruoft#page/134/mode/2up</ref>.
മരപ്പണി ചെയ്യുന്നവർ തച്ചൻ എന്നും ആശാരി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. തച്ചൻ എന്ന പദം തക്ഷു (മരം) എന്ന സംസ്കൃത പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്. ആശാരി എന്നതു ആചാരി പദത്തിന്റെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട വാമൊഴി ആണ്(ആശാരി എന്നാൽ മരപ്പണി മാത്രം ചെയ്യുന്നവർ എന്നു കാലങ്ങളായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു). ഇവര് വിഗ്രഹങ്ങൾ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും ഭവനങ്ങളുടെയും വാതിലുകൾ, മേൽക്കൂരക്കൂട്ട്, ഗൃഹോപകരണങ്ങൾ എന്നിവ തടിയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവര് ഗണിതം, ശാസ്ത്രം എന്നിവ കർശനമായി പാലിക്കുന്നു. ഇവർ മയ ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.<br>ഓട്ടുപണി ചെയ്യുന്നവരെ ശില്പ്പാചാരി എന്നും [[മൂശാരി ]]എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവരുടെ പണിശാല മൂശ എന്നി പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. പിച്ചള, ചെമ്പ്, ഓട് എന്നിവ ഉരുക്കുന്ന furnace ആണു മൂശ. ഇതിൽ നിന്നും മൂശാചാരി എന്നും, പിന്നെ മൂശാരി എന്ന പദം ഉണ്ടായി. ഓടുകൊണ്ടുള്ള പാത്രങ്ങൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ,ശില്പ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹങ്ങൾ, ആറന്മുളക്കണ്ണാടി മുതലായ അമൂല്യ വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതും ഈ വിഭാഗമാണ്. ഇവർ ത്വഷ്ടാവ് എന്ന ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.<br>കല്പ്പണി ചെയ്യുന്നവരെയും 'ശില്പ്പാചാരി' എന്നും കല്ലാചാരി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവർ കല്ലിൽ വിഗ്രഹങ്ങൾ, ദേവശില്പ്പങ്ങൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ചെയ്യുന്നു. ഇവർ ശില്പി എന്ന ഋഷിയുടെ പിന്ഗാമികൽ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.<br>സ്വർണ്ണപ്പണി ചെയ്യുന്നവർ പൊന്നാശാരി എന്നും തട്ടാൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. തട്ടാൻ എന്ന പദം എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്ന് അറിയില്ല. സ്വർണ്ണം,വജ്രം,രത്നാഭരണങ്ങൾ, പവിത്രമായ താലി, തിരുവാഭരണങ്ങൾ മുതലായവയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇവർ വിശ്വജ്ന എന്ന ഋഷിയുടെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
കരകൗശല വിദൃയുടേയും നിർമ്മാണ മേഖലകളുമായി ബന്ധപെട്ട വൈവിധ്യവും അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദേശാന്തര യാത്രകളും കൊണ്ടാവാം ഈ സമുദായത്തിനു സമീപകാലം വരെ രാഷ്ട്രീയമായ പ്രതിനിധികളെ സ്ഷടിക്കുവാൻ വലിയ താത്പരൃം കാണിക്കാതിരുന്നത്. 1947 -ൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട് സമുദായത്തിന് '''അഖില തിരുവിതാംകൂർ വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭ''' എന്ന സംഘടന രൂപപ്പെട്ടു. 1957 മുതൽ '''അഖില കേരള വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭ''' എന്ന പേരിൽ ഈ സംഘടന കേരളം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു. പക്ഷെ പിന്നീട് പല പുതിയ സംഘടനകളും ഉണ്ടായി. 2001-ൽ ഈ സംഘടനകളെല്ലാം ലയിച്ച് '''കേരള വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭ'''എന്ന സംഘടന ഉണ്ടായെങ്കിലും ലയനം പിന്നീട് പരാജയമായി. അഖില കേരള വിശ്വകർമ്മ മഹാസഭയുടെ ആസ്ഥാനം [[ചെങ്ങന്നൂർ]] ആണ്. '''വിശ്വദേവൻ മാഗസിൻ''' ആണ് കേരളത്തിലെ പ്രമുക വിശ്വകർമ മാധ്യമം.
==ഇതും കാണുക==
* [[ആചാരി]]
* [[വാസ്തുശാസ്ത്രം]]
* [[തച്ചുശാസ്ത്രം]]
* [[ആറന്മുളക്കണ്ണാടി]]
* [[പള്ളിയോടം]]
* [[പെരുന്തച്ചൻ]]
* [[പഞ്ചലോഹം]]
62grguwrsvqgba10hh2w1mxibv5256j
മല്ലിക സുകുമാരൻ
0
79344
4629057
4589765
2026-06-13T08:57:19Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629057
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Mallika Sukumaran}}
{{Infobox actor
| image = Mallika Sukumaran.png
| caption = മല്ലിക സുകുമാരൻ
| imagesize =
| bgcolour =
| name = മല്ലിക സുകുമാരൻ
| birthname =
| birthplace=ഹരിപ്പാട്
| birthdate =
| location =
| occupation = ചലച്ചിത്ര-സീരിയൽ അഭിനേതാവ്
| deathdate =
| deathplace =
| height =
| othername =
| yearsactive = 1974-ഇതുവരെ
| parents =
| spouse = [[സുകുമാരൻ]], [[ ജഗതി ശ്രീകുമാർ]]
| children = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]], [[പൃഥ്വിരാജ്]]
| relatives= [[Poornima Indrajith]](Daughter in law)
| homepage =
| academyawards =
| emmyawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
[[സുകുമാരൻ]] എന്ന മലയാളചലച്ചിത്രനടന്റെ ഭാര്യയും, ചലച്ചിത്ര-സീരിയൽ നടിയും [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്ത്]], [[പൃഥ്വിരാജ് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|പൃഥ്വിരാജ്]] എന്നീ ചലച്ചിത്രനടന്മാരുടെ മാതാവുമാണ് '''മല്ലിക സുകുമാരൻ'''
==ശബ്ദം മാത്രം==
*Tamaar Padaar (2014) as Vanitha; Pouran's mother (Voice only)
*12th Man (2022) as Zakariah's mother (Voice only)
*Kaduva (2022) for Seema
*Alone (2023) as Neighbourhood aunty of Kalidas
*Gaganachari (2024) as voice of Alien Aliyamma
== ജീവിതരേഖ ==
1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ '''ഉത്തരായനം''' എന്ന [[അരവിന്ദൻ|അരവിന്ദന്റെ]] ചിത്രത്തിൽ വേഷമിട്ടുകൊണ്ടാണ് മല്ലികയുടെ അഭിനയജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം.<ref name=prithvi_home>{{Cite web |url=http://www.prithviraj.co.in/mallika%20sukumaran.html |title=:: Mallika Sukumaran mother of Prithviraj South Indian Bold Actor malayalam, tamil, movie, cinema |access-date=2009-09-10 |archive-date=2009-11-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20091125043656/http://www.prithviraj.co.in/mallika%20sukumaran.html |url-status=dead }}</ref>. സുകുമാരനുമായുള്ള വിവാഹശേഷം മല്ലിക അഭിനയരംഗം വിട്ടു. സുകുമാരന്റെ മരണശേഷം മല്ലിക തന്റെ അഭിനയജീവിതം പുനരാരംഭിച്ചു.
''കെ.കെ. രാജീവ്'' സംവിധാനം ചെയ്ത പെയ്തൊഴിയാതെ എന്ന ടെലിവിഷൻ പരമ്പരയാണ് മല്ലികയുടെ തിരിച്ചുവരവിലെ ആദ്യ അഭിനയസംരംഭം. ഈ സീരിയലിൽ തന്റെ കൂടെ അഭിനയിച്ച പൂർണ്ണിമ പിന്നീട് മല്ലികയുടെ മകനായ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വധുവായി. ''വളയം'', ''സ്നേഹദൂരം'', ''സ്ത്രീ ഒരു സാന്ത്വനം'', ''പൊരുത്തം'' എന്നിവയാണ് മല്ലികയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട പരമ്പരകൾ. ''അമേരിക്കൻ ഡ്രീംസ്'' എന്ന പരമ്പരയിലെ അഭിനയത്തിന് മല്ലികയ്ക്ക് ഫിലിം-ടി.വി. ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.<ref name=prithvi_home />
[[രാജസേനൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''മേഘസന്ദേശം'' എന്ന സിനിമയിലൂടെ മല്ലിക സിനിമയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ച് വന്നു. [[സുരേഷ് ഗോപി]] ആയിരുന്നു ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ. തുടർന്ന് [[രഞ്ജിത്ത്|രഞ്ജിത്തിന്റെ]] അമ്മക്കിളിക്കൂടിലും ശക്തമായ ഒരു കഥാപാത്രത്തെ മല്ലിക അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ''ചോട്ട മുംബൈ'', ''തിരക്കഥ'', ''കലണ്ടർ'', ''ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ'' എന്നിവയാണ് മല്ലികയുടെ മറ്റ് പ്രധാനപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ.
''സീമാൻ'' സംവിധാനം ചെയ്ത [[മാധവൻ]] ചിത്രം ''വാഴ്തുക്കളിലൂടെ'' മല്ലിക തമിഴിലും അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite web |url=http://www.indiaglitz.com/channels/tamil/article/33338.html |title=Mallika Sukumaran debuts in Tamil |access-date=2009-09-10 |archive-date=2007-09-05 |archive-url=https://web.archive.org/web/20070905073211/http://www.indiaglitz.com/channels/tamil/article/33338.html |url-status=dead }}</ref>
== സിനിമകൾ ==
* വത്സല ക്ലബ് (2025)
* വ്യസനസമേതം ബന്ധുമിത്രാതികൾ (2025)
* നാൻസി റാണി (2025)
* കേക്ക് സ്റ്റോറി (2025)
* ഞാൻ കണ്ടതാ സാറേ (2024)
* ബാഡ് ബോയ്സ് (2024)
* ജമാലിന്റെ പുഞ്ചിരി (2024)
* ക്വീൻ എലിസമ്പത്ത് (2023)
* ഓ സിൻഡ്രല്ല (2023)
* തള്ള (2023)
* സന്തോഷം (2023)
* കുഞ്ഞമ്മിണിസ് ഹോസ്പിറ്റൽ (2023)
* തണൽ തേടി (2022
* ബ്രോ ഡാഡി (2022)
* ബഹുമാനിച്ചു പോയാരമ്മ (2022)
* മഹാവീര്യർ (2022)
* ഗോൾഡ് (2022)
* സാറാസ് (2021)
* അമ്മക്കൊരുമ്മ (2020)
* തൃശൂർ പൂരം (2019)
* ലവ് ആക്ഷൻ ഡ്രാമ (2019)
* മൈ ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ്ഫാദർ (2019)
* മാർക്കോണി മത്തായി (2019)
* പഞ്ചവർണ്ണതത്ത (2018)
* കുട്ടനാടൻ മാർപാപ്പ (2018)
* എന്നാലും ശരത്..? (2018)
* റോക്ക് സ്റ്റാർ (2015)
* ഒരു യാത്രയുടെ അന്ത്യം (2015)
* ഞാനും എന്റെ ഫാമിലിയും (2012)
* ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ (2009)
* കലണ്ടർ (2009)
* തിരക്കഥ (2008)
* വാഴ്ത്തുകൾ (2008) - തമിഴ് ഫിലിം
* ചോട്ട മുംബൈ (2007)
* റോമിയോ (2007)
* അമ്മക്കിളിക്കൂട് (2003)
* സ്ഥിതി (2003)
* മേഘസന്ദേശം (2001) )
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* [[കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 1975 |മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടി - കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 1975]]
== അവലംബം ==
<references />
==പുറമേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
{{imdb name|1500619}}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടിക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1954-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
h2njh4xge3uemrzbgnrnv1ppf3alvfe
4629059
4629057
2026-06-13T08:58:01Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629059
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Mallika Sukumaran}}
{{Infobox actor
| image = Mallika Sukumaran.png
| caption = മല്ലിക സുകുമാരൻ
| imagesize =
| bgcolour =
| name = മല്ലിക സുകുമാരൻ
| birth_name =
| birth_place=ഹരിപ്പാട്
| birthdate =
| location =
| occupation = ചലച്ചിത്ര-സീരിയൽ അഭിനേതാവ്
| death_date =
| death_place =
| height =
| other_name =
| years_active = 1974-ഇതുവരെ
| parents =
| spouse = [[സുകുമാരൻ]], [[ ജഗതി ശ്രീകുമാർ]]
| children = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]], [[പൃഥ്വിരാജ്]]
| relatives= [[Poornima Indrajith]](Daughter in law)
| homepage =
| academyawards =
| emmyawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
[[സുകുമാരൻ]] എന്ന മലയാളചലച്ചിത്രനടന്റെ ഭാര്യയും, ചലച്ചിത്ര-സീരിയൽ നടിയും [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്ത്]], [[പൃഥ്വിരാജ് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|പൃഥ്വിരാജ്]] എന്നീ ചലച്ചിത്രനടന്മാരുടെ മാതാവുമാണ് '''മല്ലിക സുകുമാരൻ'''
==ശബ്ദം മാത്രം==
*Tamaar Padaar (2014) as Vanitha; Pouran's mother (Voice only)
*12th Man (2022) as Zakariah's mother (Voice only)
*Kaduva (2022) for Seema
*Alone (2023) as Neighbourhood aunty of Kalidas
*Gaganachari (2024) as voice of Alien Aliyamma
== ജീവിതരേഖ ==
1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ '''ഉത്തരായനം''' എന്ന [[അരവിന്ദൻ|അരവിന്ദന്റെ]] ചിത്രത്തിൽ വേഷമിട്ടുകൊണ്ടാണ് മല്ലികയുടെ അഭിനയജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം.<ref name=prithvi_home>{{Cite web |url=http://www.prithviraj.co.in/mallika%20sukumaran.html |title=:: Mallika Sukumaran mother of Prithviraj South Indian Bold Actor malayalam, tamil, movie, cinema |access-date=2009-09-10 |archive-date=2009-11-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20091125043656/http://www.prithviraj.co.in/mallika%20sukumaran.html |url-status=dead }}</ref>. സുകുമാരനുമായുള്ള വിവാഹശേഷം മല്ലിക അഭിനയരംഗം വിട്ടു. സുകുമാരന്റെ മരണശേഷം മല്ലിക തന്റെ അഭിനയജീവിതം പുനരാരംഭിച്ചു.
''കെ.കെ. രാജീവ്'' സംവിധാനം ചെയ്ത പെയ്തൊഴിയാതെ എന്ന ടെലിവിഷൻ പരമ്പരയാണ് മല്ലികയുടെ തിരിച്ചുവരവിലെ ആദ്യ അഭിനയസംരംഭം. ഈ സീരിയലിൽ തന്റെ കൂടെ അഭിനയിച്ച പൂർണ്ണിമ പിന്നീട് മല്ലികയുടെ മകനായ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വധുവായി. ''വളയം'', ''സ്നേഹദൂരം'', ''സ്ത്രീ ഒരു സാന്ത്വനം'', ''പൊരുത്തം'' എന്നിവയാണ് മല്ലികയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട പരമ്പരകൾ. ''അമേരിക്കൻ ഡ്രീംസ്'' എന്ന പരമ്പരയിലെ അഭിനയത്തിന് മല്ലികയ്ക്ക് ഫിലിം-ടി.വി. ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.<ref name=prithvi_home />
[[രാജസേനൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''മേഘസന്ദേശം'' എന്ന സിനിമയിലൂടെ മല്ലിക സിനിമയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ച് വന്നു. [[സുരേഷ് ഗോപി]] ആയിരുന്നു ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ. തുടർന്ന് [[രഞ്ജിത്ത്|രഞ്ജിത്തിന്റെ]] അമ്മക്കിളിക്കൂടിലും ശക്തമായ ഒരു കഥാപാത്രത്തെ മല്ലിക അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ''ചോട്ട മുംബൈ'', ''തിരക്കഥ'', ''കലണ്ടർ'', ''ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ'' എന്നിവയാണ് മല്ലികയുടെ മറ്റ് പ്രധാനപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ.
''സീമാൻ'' സംവിധാനം ചെയ്ത [[മാധവൻ]] ചിത്രം ''വാഴ്തുക്കളിലൂടെ'' മല്ലിക തമിഴിലും അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite web |url=http://www.indiaglitz.com/channels/tamil/article/33338.html |title=Mallika Sukumaran debuts in Tamil |access-date=2009-09-10 |archive-date=2007-09-05 |archive-url=https://web.archive.org/web/20070905073211/http://www.indiaglitz.com/channels/tamil/article/33338.html |url-status=dead }}</ref>
== സിനിമകൾ ==
* വത്സല ക്ലബ് (2025)
* വ്യസനസമേതം ബന്ധുമിത്രാതികൾ (2025)
* നാൻസി റാണി (2025)
* കേക്ക് സ്റ്റോറി (2025)
* ഞാൻ കണ്ടതാ സാറേ (2024)
* ബാഡ് ബോയ്സ് (2024)
* ജമാലിന്റെ പുഞ്ചിരി (2024)
* ക്വീൻ എലിസമ്പത്ത് (2023)
* ഓ സിൻഡ്രല്ല (2023)
* തള്ള (2023)
* സന്തോഷം (2023)
* കുഞ്ഞമ്മിണിസ് ഹോസ്പിറ്റൽ (2023)
* തണൽ തേടി (2022
* ബ്രോ ഡാഡി (2022)
* ബഹുമാനിച്ചു പോയാരമ്മ (2022)
* മഹാവീര്യർ (2022)
* ഗോൾഡ് (2022)
* സാറാസ് (2021)
* അമ്മക്കൊരുമ്മ (2020)
* തൃശൂർ പൂരം (2019)
* ലവ് ആക്ഷൻ ഡ്രാമ (2019)
* മൈ ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ്ഫാദർ (2019)
* മാർക്കോണി മത്തായി (2019)
* പഞ്ചവർണ്ണതത്ത (2018)
* കുട്ടനാടൻ മാർപാപ്പ (2018)
* എന്നാലും ശരത്..? (2018)
* റോക്ക് സ്റ്റാർ (2015)
* ഒരു യാത്രയുടെ അന്ത്യം (2015)
* ഞാനും എന്റെ ഫാമിലിയും (2012)
* ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ (2009)
* കലണ്ടർ (2009)
* തിരക്കഥ (2008)
* വാഴ്ത്തുകൾ (2008) - തമിഴ് ഫിലിം
* ചോട്ട മുംബൈ (2007)
* റോമിയോ (2007)
* അമ്മക്കിളിക്കൂട് (2003)
* സ്ഥിതി (2003)
* മേഘസന്ദേശം (2001) )
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* [[കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 1975 |മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടി - കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 1975]]
== അവലംബം ==
<references />
==പുറമേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
{{imdb name|1500619}}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടിക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1954-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
1xa70v63zrq6r4ucz31lcugzy2c8exh
4629060
4629059
2026-06-13T08:58:57Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629060
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Mallika Sukumaran}}
{{Infobox actor
| image = Mallika Sukumaran.png
| caption = മല്ലിക സുകുമാരൻ
| imagesize =
| bgcolour =
| name = മല്ലിക സുകുമാരൻ
| birth_name =
| birth_place=ഹരിപ്പാട്
| birthdate =
| location =
| occupation = ചലച്ചിത്ര-സീരിയൽ അഭിനേതാവ്
| death_date =
| death_place =
| height =
| other_name =
| years_active = 1974-ഇതുവരെ
| parents =
| spouse = [[സുകുമാരൻ]], [[ ജഗതി ശ്രീകുമാർ]]
| children = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]], [[പൃഥ്വിരാജ്]]
| relatives= [[Poornima Indrajith]](മരുമകൾ)
| homepage =
| academyawards =
| emmyawards =
| tonyawards =
| awards =
}}
[[സുകുമാരൻ]] എന്ന മലയാളചലച്ചിത്രനടന്റെ ഭാര്യയും, ചലച്ചിത്ര-സീരിയൽ നടിയും [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്ത്]], [[പൃഥ്വിരാജ് (ചലച്ചിത്രനടൻ)|പൃഥ്വിരാജ്]] എന്നീ ചലച്ചിത്രനടന്മാരുടെ മാതാവുമാണ് '''മല്ലിക സുകുമാരൻ'''
==ശബ്ദം മാത്രം==
*Tamaar Padaar (2014) as Vanitha; Pouran's mother (Voice only)
*12th Man (2022) as Zakariah's mother (Voice only)
*Kaduva (2022) for Seema
*Alone (2023) as Neighbourhood aunty of Kalidas
*Gaganachari (2024) as voice of Alien Aliyamma
== ജീവിതരേഖ ==
1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ '''ഉത്തരായനം''' എന്ന [[അരവിന്ദൻ|അരവിന്ദന്റെ]] ചിത്രത്തിൽ വേഷമിട്ടുകൊണ്ടാണ് മല്ലികയുടെ അഭിനയജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം.<ref name=prithvi_home>{{Cite web |url=http://www.prithviraj.co.in/mallika%20sukumaran.html |title=:: Mallika Sukumaran mother of Prithviraj South Indian Bold Actor malayalam, tamil, movie, cinema |access-date=2009-09-10 |archive-date=2009-11-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20091125043656/http://www.prithviraj.co.in/mallika%20sukumaran.html |url-status=dead }}</ref>. സുകുമാരനുമായുള്ള വിവാഹശേഷം മല്ലിക അഭിനയരംഗം വിട്ടു. സുകുമാരന്റെ മരണശേഷം മല്ലിക തന്റെ അഭിനയജീവിതം പുനരാരംഭിച്ചു.
''കെ.കെ. രാജീവ്'' സംവിധാനം ചെയ്ത പെയ്തൊഴിയാതെ എന്ന ടെലിവിഷൻ പരമ്പരയാണ് മല്ലികയുടെ തിരിച്ചുവരവിലെ ആദ്യ അഭിനയസംരംഭം. ഈ സീരിയലിൽ തന്റെ കൂടെ അഭിനയിച്ച പൂർണ്ണിമ പിന്നീട് മല്ലികയുടെ മകനായ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വധുവായി. ''വളയം'', ''സ്നേഹദൂരം'', ''സ്ത്രീ ഒരു സാന്ത്വനം'', ''പൊരുത്തം'' എന്നിവയാണ് മല്ലികയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട പരമ്പരകൾ. ''അമേരിക്കൻ ഡ്രീംസ്'' എന്ന പരമ്പരയിലെ അഭിനയത്തിന് മല്ലികയ്ക്ക് ഫിലിം-ടി.വി. ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.<ref name=prithvi_home />
[[രാജസേനൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ''മേഘസന്ദേശം'' എന്ന സിനിമയിലൂടെ മല്ലിക സിനിമയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ച് വന്നു. [[സുരേഷ് ഗോപി]] ആയിരുന്നു ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ. തുടർന്ന് [[രഞ്ജിത്ത്|രഞ്ജിത്തിന്റെ]] അമ്മക്കിളിക്കൂടിലും ശക്തമായ ഒരു കഥാപാത്രത്തെ മല്ലിക അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ''ചോട്ട മുംബൈ'', ''തിരക്കഥ'', ''കലണ്ടർ'', ''ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ'' എന്നിവയാണ് മല്ലികയുടെ മറ്റ് പ്രധാനപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ.
''സീമാൻ'' സംവിധാനം ചെയ്ത [[മാധവൻ]] ചിത്രം ''വാഴ്തുക്കളിലൂടെ'' മല്ലിക തമിഴിലും അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite web |url=http://www.indiaglitz.com/channels/tamil/article/33338.html |title=Mallika Sukumaran debuts in Tamil |access-date=2009-09-10 |archive-date=2007-09-05 |archive-url=https://web.archive.org/web/20070905073211/http://www.indiaglitz.com/channels/tamil/article/33338.html |url-status=dead }}</ref>
== സിനിമകൾ ==
* വത്സല ക്ലബ് (2025)
* വ്യസനസമേതം ബന്ധുമിത്രാതികൾ (2025)
* നാൻസി റാണി (2025)
* കേക്ക് സ്റ്റോറി (2025)
* ഞാൻ കണ്ടതാ സാറേ (2024)
* ബാഡ് ബോയ്സ് (2024)
* ജമാലിന്റെ പുഞ്ചിരി (2024)
* ക്വീൻ എലിസമ്പത്ത് (2023)
* ഓ സിൻഡ്രല്ല (2023)
* തള്ള (2023)
* സന്തോഷം (2023)
* കുഞ്ഞമ്മിണിസ് ഹോസ്പിറ്റൽ (2023)
* തണൽ തേടി (2022
* ബ്രോ ഡാഡി (2022)
* ബഹുമാനിച്ചു പോയാരമ്മ (2022)
* മഹാവീര്യർ (2022)
* ഗോൾഡ് (2022)
* സാറാസ് (2021)
* അമ്മക്കൊരുമ്മ (2020)
* തൃശൂർ പൂരം (2019)
* ലവ് ആക്ഷൻ ഡ്രാമ (2019)
* മൈ ഗ്രേറ്റ് ഗ്രാൻഡ്ഫാദർ (2019)
* മാർക്കോണി മത്തായി (2019)
* പഞ്ചവർണ്ണതത്ത (2018)
* കുട്ടനാടൻ മാർപാപ്പ (2018)
* എന്നാലും ശരത്..? (2018)
* റോക്ക് സ്റ്റാർ (2015)
* ഒരു യാത്രയുടെ അന്ത്യം (2015)
* ഞാനും എന്റെ ഫാമിലിയും (2012)
* ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ (2009)
* കലണ്ടർ (2009)
* തിരക്കഥ (2008)
* വാഴ്ത്തുകൾ (2008) - തമിഴ് ഫിലിം
* ചോട്ട മുംബൈ (2007)
* റോമിയോ (2007)
* അമ്മക്കിളിക്കൂട് (2003)
* സ്ഥിതി (2003)
* മേഘസന്ദേശം (2001) )
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* [[കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 1975 |മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടി - കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം 1975]]
== അവലംബം ==
<references />
==പുറമേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
{{imdb name|1500619}}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടിക്കുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1954-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
gn0vjd6f2dpboe2mtmhyzytokbyunln
പ്രകാശ് രാജ്
0
79468
4628982
3947043
2026-06-13T05:34:29Z
~2026-34544-56
219228
അക്ഷരത്തെറ്റ് തിരുത്തി
4628982
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Prakash Raj}}
{{Infobox actor
| bgcolour =
| name = പ്രകാശ് രാജ്
| image = Prakash_Raj_at_KLF_2018_Kozhikode.jpg
| imagesize =
| caption =
| birthname = പ്രകാശ് രാജ്
| birthdate = 1965
| location = [[മാംഗളൂർ]], [[കർണ്ണാടക]], [[ഇന്ത്യ]]
| deathdate =
| deathplace =
| othername =
| yearsactive = 1991 - മുതൽ ഇതുവരെ
| spouse = ലളിത കുമാരി
| homepage =
| notable role =
| academyawards =
| emmyawards =
| tonyawards =
| occupation = അഭിനേതാവ്, <br /> നിർമ്മാതാവ്
}}
മികച്ച അഭിനയത്തിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യൻ]] ചലച്ചിത്രനടനും, നിർമ്മാതാവുമാണ് '''പ്രകാശ് രാജ്'''([[തുളു]]: ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ) (ജനനം - 1965). [[കന്നട]], [[തമിഴ്]], [[മലയാളം]], [[തെലുഗു]] എന്നീ ഭാഷാചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ള പ്രകാശ് രാജിന് ആദ്യമായി ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിക്കുന്നത് [[ഇരുവർ]] എന്ന തമിഴ് ചലച്ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്. മികച്ച സഹനടനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരമാണ് 1998-ൽ ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ ഇദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത്. പിന്നീട് 2009-ൽ മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം പ്രകാശ് രാജിന് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. പ്രശസ്ത സംവിധായകൻ [[പ്രിയദർശൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത [[കാഞ്ചീവരം (തമിഴ് ചലച്ചിത്രം)|കാഞ്ചീവരം]] എന്ന തമിഴ് ചലച്ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് ഈ അംഗീകാരം പ്രകാശ് രാജിനെ തേടിയെത്തിയത്.
== വ്യക്തിജീവിതം ==
[[മംഗലാപുരം]] ആണ് പ്രകാശ് രാജിന്റെ സ്വദേശം. തമിഴ് സിനിമകളിലും തെലുഗു സിനിമകളിലുമുള്ള തിരക്ക് മൂലം അദ്ദേഹം പിന്നീട് [[ചെന്നൈ|ചെന്നെയിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറ്റി. തമിഴ് ചലച്ചിത്രസംവിധായകനായ ''കൈലാസം ബാലചന്ദ്രന്റെ'' നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഇദ്ദേഹം തന്റെ നാമമായ ''പ്രകാശ് റായ്'' എന്നത് പ്രകാശ് രാജ് എന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു.
[[ബാംഗ്ലൂർ|ബാംഗ്ലൂരിലുള്ള]] സെയിന്റ് ജോസഫ് ഹൈസ്കൂളിലാണ് പ്രകാശ് റായ് തന്റെ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയത്. 1982-ൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രപതിയുടെ സ്കൗട്ട് അവാർഡ് ലഭിച്ചിരുന്നു. സ്കൂൾ പഠനത്തിനുശേഷം ഇദ്ദേഹം ബാംഗ്ലൂർ ബ്രിഗേഡ് റോഡിലുള്ള സെയിന്റ് ജോസഫ് കോളേജ് ഓഫ് കൊമേർസ് എന്ന കോളേജിൽ പഠനം തുടർന്നു.
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* 1998 - '''ഇരുവർ''' എന്ന സിനിമയിലെ കഥാപാത്രത്തിന് മികച്ച സഹനടനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ്.<ref>{{cite web |url=http://timesofindia.indiatimes.com/news/india/National-Film-Awards-Prakash-Raj-best-actor/articleshow/4981244.cms |title= Times of India newspaper|accessdate= 2009-09-04 |publisher= Times of India daily}}</ref>
* 2003 - 2003 ദേശീയ അവാർഡിൽ '''സ്പെഷൽ ജൂറി പരാമർശം'''. "The Special Jury award (instituted for the first time it is said) goes to Prakash Raj for doing a commendable job in the 12 films (in Tamil, Telugu and Kannada) he had worked in, in the past one year".<ref>{{cite web | url=http://www.hindu.com/thehindu/fr/2003/08/01/stories/2003080101650200.htm | title=The Hindu : Reapers of a happy harvest | date=[[September 7]] [[2009]] | publisher=The Hindu Newspaper | accessdate=2009-09-07 | archive-date=2010-10-16 | archive-url=https://web.archive.org/web/20101016195435/http://hindu.com/thehindu/fr/2003/08/01/stories/2003080101650200.htm | url-status=dead }}</ref>
* 2007 - '''കാഞ്ചീവരം''' എന്ന സിനിമയിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം.<ref name="National Film Awards">{{cite web | url=http://ibnlive.in.com/news/priyadarshans-kanjeevaram-is-best-film-aamirs-tzp-gets-popular-award/100841-8.html | title=55th National Awards | date=[[September 7]] [[2009]] | publisher=IBN Newsline | accessdate=2009-09-07 | archive-date=2009-09-08 | archive-url=https://web.archive.org/web/20090908154438/http://ibnlive.in.com/news/priyadarshans-kanjeevaram-is-best-film-aamirs-tzp-gets-popular-award/100841-8.html | url-status=dead }}</ref><ref>[http://movies.ndtv.com/images/national_awards07.pdf 55th NATIONAL FILM AWARDS FOR THE YEAR 2007]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
== അവലംബം ==
<references/>
== പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{Commons category|Prakash Raj}}
{{imdb|id=0695177}}
{{NationalFilmAwardBestActor}}
{{NationalFilmAwardBestSupportingActor}}
{{National Film Award Special Mention feature film}}
[[വർഗ്ഗം:1965-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജനിച്ച ദിവസം ഇല്ലാത്ത ജീവചരിത്രലേഖനങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തെലുഗു ചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:കന്നഡചലച്ചിത്ര നടന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച സഹനടനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
263q08dldo47ccoy4f2izkqpe2xyu1f
എച്ച്.ടി.എം.എൽ. 5
0
79904
4628987
4580145
2026-06-13T06:11:22Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628987
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|HTML 5}}
{{Infobox file format
|name = എച്ച്.ടി.എം.എൽ.5<br />({{small|{{nowrap|ഹൈപ്പർടെക്സ്റ്റ് മാർക്കപ്പ് ലാംഗ്വേജ്}}}})
|icon = [[File:HTML5-logo.svg|128px]]
|extension = HTML: .html, .htm<br />XHTML: .xhtml, .xht, .xml
|mime = HTML: text/html<br />XHTML: application/xhtml+xml, application/xml
|type code = TEXT
|uniform type = public.html
|owner = W3C HTML WG, [[വെബ് ഹൈപ്പർടെക്സ്റ്റ് ആപ്ലിക്കേഷൻ റ്റെക്നോളജി വർക്കിങ്ങ് ഗ്രൂപ്പ്]]
|genre = [[മാർക്കപ്പ് ഭാഷ]]
|container for =
|contained by =
|extended from =
|extended to =
|standard =<nowiki />
* [http://www.whatwg.org/specs/web-apps/current-work/multipage/ WHATWG Editor's draft]
* [http://dev.w3.org/html5/spec/spec.html W3C Editor's draft]
}}<!-- The correct spelling is "HTML5", not "HTML 5". "HTML 5" is only used in outdated documents, such as the August 2009 Working Draft. All recent documents use "HTML5", e.g.: <http://dev.w3.org/html5/spec/Overview.html> (note date). -->
[[വേൾഡ് വൈഡ് വെബ്|വേൾഡ് വൈഡ് വെബ്ബിന്]] അനുയോജ്യമായ പ്രമാണങ്ങളും വെബ് താളുകളും നിർമ്മിക്കുവാനുള്ള ഒരു മാർക്കപ്പ് ഭാഷയാണ് എച്ച്.ടി.എം.എൽ 5. [[എച്.റ്റി.എം.എൽ.|എച്.റ്റി.എം.എല്ലിന്റെ]] അഞ്ചാമത് അംഗീകൃത പതിപ്പാണ് ഇത്, ഇപ്പോഴും വികസനം നടക്കുന്നു.
എച്.റ്റി.എം.എൽ 5ൽ പല പുതിയ സവിശേഷതകളും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്, <video>, <audio>, <header>, <canvas> എന്നീ ഘടകങ്ങൾ പുതിയ പതിപ്പിന്റെ ഭാഗമാണ്, ഇത് കൂടാതെ എസ്.വി.ജി എച്.റ്റി.എം.എല്ലുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള ചില സവിശേഷതകൾ മൂലം ദൃശ്യശ്രാവ്യ ഉള്ളടക്കങ്ങളും മറ്റ് സചിത്ര ഉള്ളടക്കങ്ങളും പകർപ്പവകാശവുമുള്ള പ്ലഗ്ഗിനുകളോ എ.പി.ഐകളോ ഉപയോഗിക്കാതെ ബ്രൌസർ മാത്രമുപയോഗിച്ച് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ സാധിക്കും.
== ചരിത്രം ==
[[വേൾഡ് വൈഡ് വെബ് കൺസോർഷ്യം]] <small>(World Wide Web Consortium)</small> അഥവാ ഡബ്ല്യു3സി <small>(W3C)</small> എന്ന സംഘടനയാണ് 1995 മുതൽ എച്.ടി.എം.എല്ലിന്റെ വികസനപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുകയും മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും മറ്റും ചെയ്തിരുന്നത്, ഡബ്ല്യു3സിയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ എച്.ടി.എം.എൽ 3.2, എച്.ടി.എം.എൽ 4 എന്നിങ്ങനെ പുതിയ പതിപ്പുകൾ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എച്.ടി.എം.എൽ 4-ന്റെ വികസനം 1998 ൽ പൂർണ്ണമായി. 1999ൽ എച്.ടി.എം.എൽ 4.01 എന്ന പേരിൽ പുതിയ പതിപ്പിന്റെ രൂപരേഖ ഡബ്ല്യു3സി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, എച്.ടി.എം.എൽ 4 ൽ ഉള്ളതു പോലെ സ്ട്രിക്റ്റ്, ട്രാൻസിഷണൽ, ഫ്രെയിംസെറ്റ് എന്നീ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ഉപയോഗരീതികൾ 4.01ലും ഉണ്ട്.
മെയ് 2000 ൽ , ഐ.എസ്.ഒ എച്.ടി.എം.എൽ എന്ന പേരിൽ എച്.ടി.എം.എൽ 4.01 സ്ട്രിക്റ്റ് രീതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള എച്.ടി.എം.എൽ പതിപ്പ് (ഐ.എസ്.ഒ/ഐ.ഇ.സി 15445:2000) ഒരു ഐ.എസ്.ഒ/ഐ.ഇ.സി <small>(ISO/IEC)</small> മാനദണ്ഡമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു<ref>{{Cite web |url=https://www.cs.tcd.ie/15445/15445.HTML |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2009-09-23 |archive-date=2007-12-02 |archive-url=https://web.archive.org/web/20071202175102/https://www.cs.tcd.ie/15445/15445.HTML |url-status=dead }}</ref>.
എച്.ടി.എം.എൽ 4.01 പതിപ്പിലെ ഏറ്റവും അവസാന തിരുത്തൽ മെയ് 12, 2001ൽ ആണ് നടന്നിരിക്കുന്നത് <ref>http://www.w3.org/MarkUp/html4-updates/errata</ref> അതിനുശേഷം മാറ്റങ്ങളോ പുതിയ പതിപ്പുകളോ വന്നിട്ടില്ല. ഡബ്ല്യു3സി [[എക്സ്.എം.എൽ]] അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള എക്സ്.എച്.ടി.എം.എൽ <small>(XHTML)</small> തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചതുമൂലം 2001 പകുതിയോടെ എച്.ടി.എം.എല്ലിന്റെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ താൽക്കാലികമായി അവസാനിച്ചു.
[[വെബ് ഹൈപ്പർടെക്സ്റ്റ് ആപ്ലിക്കേഷൻ റ്റെക്നോളജി വർക്കിങ്ങ് ഗ്രൂപ്പ്|വെബ് ഹൈപ്പർടെക്സ്റ്റ് ആപ്ലിക്കേഷൻ റ്റെക്നോളജി വർക്കിങ്ങ് ഗ്രൂപ്പ്<small>( Web Hypertext Application Technology Working Group - WHATWG )</small>]] എന്ന സംഘടനയാണ് എച്.ടി.എം.എല്ലിന്റെ പുതിയൊരു പതിപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള പ്രവർത്തനം 2004 ജൂണിൽ തുടങ്ങിയത്, വെബ് ആപ്ലിക്കേഷൻസ് 1.0 എന്ന പേരിലായിരുന്നു ഇത്<ref>http://lists.whatwg.org/htdig.cgi/whatwg-whatwg.org/2004-June/000005.html</ref>. [[ഡബ്ല്യു3സി|ഡബ്ല്യു3സിയും]] ഡബ്ല്യു.എച്.എ.റ്റി.ഡബ്യു.ജിയും ഇപ്പോൾ എച്.റ്റി.എം.എല്ലിന്റെ വികസനത്തിൽ പങ്കാളികളാണ്.
വെബ് ഡെവലപ്പർമാരുടെ ഇടയിൽ എച്.റ്റി.എം.എൽ. 5ന് പ്രചാരമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പൊതുജനങ്ങളുടെയും മാധ്യമങ്ങളുടെയും ശ്രദ്ധ ഇതിലേക്ക് പതിഞ്ഞത് [[ആപ്പിൾ ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡ്|ആപ്പിൾ കമ്പനിയുടെ]] സി.ഇ.ഒ ആയിരുന്നു [[സ്റ്റീവ് ജോബ്സ്]] “തോട്ട്സ് ഓൺ ഫ്ലാഷ് (Thoughts on Flash)” എന്ന പേരിൽ ഒരു എഴുത്ത് പൊതുജനമധ്യേ പരസ്യപ്പെടുത്തിയതിനു ശേഷമാണ്. ചലച്ചിത്രമോ മറ്റേതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള വെബ് ഉള്ളടക്കമോ കാണാൻ ഇനി അഡോബ് ഫ്ലാഷ് വേണ്ട, എച്.റ്റി.എം.എൽ. 5 മതിയാവും എന്നായിരുന്നു കത്തിന്റെ സാരം.
==മാർക്കപ്പ്==
ആധുനിക [[വെബ്സൈറ്റ്|വെബ്സൈറ്റുകളുടെ]] ഘടനയോട് സാമ്യമുള്ള നിരവധി എച്.റ്റി.എം.എ. ഘടകങ്ങളും (elements) ഗുണവിശേഷങ്ങളും (attributes) എച്.റ്റി.എം.എൽ.5ൽ ഉണ്ട്. സാധാരണരീതിയിൽ ഡിവുകളും({{tag|div|open}}), സ്പാനുകളും({{tag|span|open}}) മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന പലതിനും അർഥവത്തായ ബദലുകൾ എച്.റ്റി.എ.എല്ലിന്റെ ഈ പതിപ്പിലുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് പുതുതായി വന്ന {{tag|footer|open}} ഘടകം (ഫുട്ടർ എന്നാൽ വെബ് പേജിന്റെ ഏറ്റവും താഴെയുള്ള ഭാഗം).
== പുറമെനിന്നുള്ള കണ്ണികൾ ==
* [http://www.whatwg.org/ വെബ് ഹൈപ്പർടെക്സ്റ്റ് ആപ്ലിക്കേഷൻ റ്റെക്നോളജി വർക്കിങ്ങ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ വെബ്സൈറ്റ്]http://dev.w3.org/html5/html4-differences/ {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130330024909/http://dev.w3.org/html5/html4-differences/ |date=2013-03-30 }}
* [http://dev.w3.org/html5/html4-differences/ എച്.ടി.എം.എൽ 4, എച്.ടി.എം.എൽ 5 തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130330024909/http://dev.w3.org/html5/html4-differences/ |date=2013-03-30 }}
*[http://www.w3.org/html/logo/ എച്.റ്റി.എം.എൽ 5 ലോഗോ]
== അവലംബം ==
<references/>
{{reflist}}
{{W3C standards}}
{{Commonscat|HTML5}}
{{itstub}}
[[വർഗ്ഗം:മാർക്കപ്പ് ഭാഷകൾ]]
tlvzq35yqna658e95ggliebaprieg1h
ഇലക്ട്രോൺ
0
92823
4628954
4570375
2026-06-13T01:23:42Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628954
wikitext
text/x-wiki
{{featured}}{{prettyurl|Electron}}{{Infobox Particle
|name = ഇലക്ട്രോൺ
|image = [[പ്രമാണം:Crookes_tube-in_use-lateral_view-standing_cross_prPNr°11.jpg|280px|alt=പച്ച നിറത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോൺ ബീം സ്ഫടികട്യൂബിനുള്ളിൽ]]
|caption = [[ക്രൂക്സ് ട്യൂബ്]] ഉപയോഗിച്ചുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളാണ് ഇലക്ട്രോണിന് കണികാസ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ആദ്യമായി തെളിയിച്ചത്.<ref>
<cite id="refDahl1997">{{cite book
|first=Per F. |last=Dahl
|year=1997
|title=Flash of the Cathode Rays: A History of J J Thomson's Electron
|url=https://archive.org/details/flashofcathodera0000dahl |page=[https://archive.org/details/flashofcathodera0000dahl/page/72 72]
|publisher=[[CRC Press]]
|isbn=0750304537
}}</ref>
|num_types =
|composition = [[മൗലികകണം]]<ref name="prl50"/> ആയതിനാൽ ഘടകങ്ങളില്ല
|family = [[ഫെർമിയോൺ]]
|group = [[ലെപ്റ്റോൺ]]
|generation = ആദ്യത്തേത്
|interaction = [[ഗുരുത്വാകർഷണം]], [[വിദ്യുത്കാന്തികബലം|വിദ്യുത്കാന്തികത]], [[ദുർബല അണുകേന്ദ്രബലം|ദുർബലം]]
|antiparticle = [[പോസിട്രോൺ]] (ആന്റിഇലക്ട്രോൺ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു)
|theorized = [[റിച്ചാർഡ് ലാമിംഗ്]] (1838–1851),<ref name="farrar"/><br />[[ജി. ജോൺസ്റ്റോൺ സ്റ്റോണി]] (1874) എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ളവർ.<ref name="arabatzis"/><ref name="buchwald1"><cite id="refBaW2001">
{{cite book
|last=Buchwald |first=Jed Z.
|last2=Warwick |first2=Andrew
|year=2001
|title=Histories of the Electron: The Birth of Microphysics
|url=https://archive.org/details/historieselectro00buch_088 |pages=[https://archive.org/details/historieselectro00buch_088/page/n209 195]–203
|publisher=[[MIT Press]]
|isbn=0262524244
}}</cite></ref>
|discovered = [[ജെ.ജെ. തോംസൺ]] (1897)<ref name="dahl"/>
|symbol = '''e<sup>−</sup>''','''β<sup>−</sup>'''
|mass={{val|9.10938215|(45)|e=-31|ul=kg}}<ref name="CODATA"/><br />
{{val|5.4857990943|(23)|e=-4|ul=u}}<ref name="CODATA" /><br />
[{{val|1822.88850204|(77)}}]<sup>−1</sup> u<br />
{{val|0.510998910|(13)|ul=MeV/c2}}<ref name="CODATA"/>
| electric_charge = −1 [[elementary charge|e]]{{സൂചിക|൧}}<br />{{val|-1.602176487|(40)|e=-19|ul=C}}<ref name="CODATA"/>
|magnetic_moment = {{gaps|−1.001|159|652|181|11|u=[[Bohr magneton|μ<sub>B</sub>]]}}<ref name="CODATA"/>
|spin = {{frac|1|2}}
}}
ഋണ(-)ചാർജ്ജുള്ള ഒരു
ഉപ ആണവകണമാണ് '''ഇലക്ട്രോൺ''' ('''e<sup>−</sup>'''),('''β<sup>−</sup>''') അഥവാ '''ഋണകണം'''. ആന്തരഘടനയൊന്നുമുള്ളതായി ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ഇതിനെ മൗലികകണങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കുന്നു.<ref name="prl50"/>. ഇലക്ട്രോണിന്റെ [[നിശ്ചലപിണ്ഡം]] പ്രോട്ടോണിനെ അപേക്ഷിച്ച് 1836-ൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്.<ref name=nist_codata_mu/> [[ചക്രണം|ചക്രണവില]] [[പ്ലാങ്ക് സ്ഥിരാങ്കം|പ്ലാങ്ക് സ്ഥിരാങ്കത്തിന്റെ (ħ)]] പകുതിയായതിനാൽ ഇലക്ട്രോൺ ഒരു [[ഫെർമിയോൺ]] ആണ്. ഇലക്ട്രോണിന്റെ [[പ്രതികണം|പ്രതികണമായ]] [[പോസിട്രോൺ]] വിപരീത ചാർജ്ജുള്ളതും മറ്റുതരത്തിൽ സമാനമായതുമായ കണമാണ്. ഇലക്ട്രോണും പോസിട്രോണും തമ്മിൽ ഘട്ടനം നടക്കുകയാണെങ്കിൽ അവ വിസരിതമാവുകയോ കൂടിച്ചേർന്ന് [[ഗാമ രശ്മി|ഗാമ രശ്മികൾ]] പുറപ്പെടുവിച്ച് ഇല്ലാതാവുകയോ ചെയ്യാം. ഒന്നാം തലമുറയിലെ [[ലെപ്റ്റോൺ|ലെപ്റ്റോണുകളായ]]<ref name="curtis74"/> ഇലക്ട്രോണുകൾ [[ഗുരുത്വാകർഷണം]], [[വിദ്യുത്കാന്തികബലം]], [[ദുർബല അണുകേന്ദ്രബലം]] എന്നിവ വഴി [[അടിസ്ഥാനപ്രവർത്തനങ്ങൾ|പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്നു]].<ref name="anastopoulos1">
{{cite book
|first=Charis |last=Anastopoulos
|year=2008
|title=Particle Or Wave: The Evolution of the Concept of Matter in Modern Physics
|url=https://archive.org/details/particleorwaveev0000anas |pages=[https://archive.org/details/particleorwaveev0000anas/page/236 236]–237
|publisher=[[Princeton University Press]]
|isbn=0691135126
}}</ref> എല്ലാ ദ്രവ്യത്തെയും പോലെ ഇലക്ട്രോണുകളും ക്വാണ്ടം സ്വഭാവമായ [[ദ്വൈതസ്വഭാവം|കണികാ-തരംഗ ദ്വൈതസ്വഭാവം]] പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവയ്ക്കു മറ്റ് കണങ്ങളുമായി ഘട്ടനം നടത്താനും പ്രകാശത്തെപ്പോലെ [[വിഭംഗനം|വിഭംഗനത്തിന്]] വിധേയമാകാനും സാധിക്കുന്നു. പിണ്ഡം കുറവായതിനാൽ ഇലക്ട്രോണുകളിൽ ദ്വൈതസ്വഭാവം കൂടുതൽ പ്രകടമാണ്. ഇലക്ട്രോണുകൾ ഫെർമിയോണുകളായതിനാൽ [[പോളി അപവർജ്ജനനിയമം|പോളി അപവർജ്ജനനിയമമനുസരിച്ച്]] രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഒരിക്കലും ഒരേ [[ക്വാണ്ടം അവസ്ഥ|ക്വാണ്ടം അവസ്ഥയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യാനാകില്ല.<ref name="curtis74"/>
ആറ്റങ്ങളുടെ രാസസ്വഭാവം വിശദീകരിക്കാനായി അവിഭാജ്യമായ [[വൈദ്യുതചാർജ്ജ്]] എന്ന ആശയം ആദ്യമായി മുന്നോട്ട് വച്ചത് 1838-ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരനായ [[റിച്ചാർഡ് ലാമിംഗ്]] ആയിരുന്നു.<ref name="arabatzis" /> ഈ ചാർജ്ജിന് ഐറിഷ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[ജോർജ് ജോൺസ്റ്റോൺ സ്റ്റോണി]] 1894-ൽ ''ഇലക്ട്രോൺ'' എന്ന പേരും നൽകി. [[ജെ.ജെ. തോംസൺ|ജെ.ജെ. തോംസന്റെ]] നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ സംഘമാണ് 1897-ൽ ഇലക്ട്രോൺ എന്ന കണികയെ ആദ്യമായി പരീക്ഷണശാലയിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.<ref name="dahl">[[#refDahl1997|Dahl (1997:122–185).]]</ref><ref name="wilson"/>
[[വൈദ്യുതി]], [[കാന്തികത]], [[താപചാലനം]] മുതലായ ഭൗതികപ്രക്രിയകളിൽ ഇലക്ട്രോൺ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. ഒരു നിരീക്ഷകന് ആപേക്ഷികമായി ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോൺ അതിനുചുറ്റും ഒരു [[കാന്തികക്ഷേത്രം]] സൃഷ്ടിക്കുകയും ബാഹ്യകാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വ്യതിചലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. [[ത്വരണം|ത്വരണത്തിന്]] വിധേയമാകുന്ന ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് [[ഫോട്ടോൺ|ഫോട്ടോണുകളുടെ]] രൂപത്തിൽ ഊർജ്ജം സ്വായത്തമാക്കുകയോ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാനാകും. ഇലക്ട്രോണുകളും [[അണുകേന്ദ്രം|അണുകേന്ദ്രത്തിനുള്ളിലെ]] പ്രോട്ടോണുകളും [[ന്യൂട്രോൺ|ന്യൂട്രോണുകളും]] ചേർന്നാണ് ആറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ആറ്റങ്ങളുടെ പിണ്ഡത്തിന്റെ 0.06 ശതമാനത്തിൽ താഴെ മാത്രമേ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ സംഭാവനയായി വരുകയുള്ളൂ. ഇലക്ട്രോണും പ്രോട്ടോണും തമ്മിലുള്ള കൂളോം ആകർഷണമാണ് ഇലക്ട്രോണുകളെ ആറ്റങ്ങളിൽ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നത്. ഒന്നിലധികം ആറ്റങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇലക്ട്രോണുകളെ കൈമാറ്റം ചെയ്യുകയോ പങ്കുവയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ [[രാസബന്ധനം|രാസബന്ധനങ്ങൾ]] രൂപം കൊള്ളുന്നു..<ref name=Pauling/>
നിലവിലെ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള മിക്ക ഇലക്ട്രോണുകളും [[മഹാവിസ്ഫോടനം|മഹാവിസ്ഫോടനത്തിന്റെ]] ഫലമായി രൂപം കൊണ്ടവയാണ്. [[ബീറ്റക്ഷയം]], ഉന്നതോർജ്ജഘട്ടനങ്ങൾ എന്നിവയും ഇലക്ട്രോണുകളുടെ നിർമ്മാണത്തിന് കാരണമാകുന്നു. പോസിട്രോണുകളുമായി ഘട്ടനത്തിലേർപ്പെടുക വഴിയും നക്ഷത്രങ്ങളിലെ ന്യൂക്ലിയോസിന്തെസിസിന്റെ ഫലമായും ഇലക്ട്രോണുകൾ നശിപ്പിക്കപ്പെടാം. ഇലക്ട്രോണുകളെ വേർതിരിച്ച് നിരീക്ഷിക്കാനും [[പ്ലാസ്മ (ഭൗതികശാസ്ത്രം)|ഇലക്ട്രോൺ പ്ലാസ്മയെ]] നിരീക്ഷിക്കാനും സാധിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ ഇന്നുണ്ട്. ബഹിരാകാശത്തുള്ള് ഇലക്ട്രോൺ പ്ലാസ്മകളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ [[ദൂരദർശിനി|ദൂരദർശിനികൾക്കും സാധിക്കുന്നു]]. ഇലക്ട്രോൺ വെൽഡിംഗ്, കാതോഡ് റേ ട്യൂബുകൾ, ഇലക്ട്രോൺ സൂക്ഷ്മദർശിനികൾ, റേഡിയേഷൻ തെറാപ്പി മുതലായ അനേകം രംഗങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് വ്യാവസായിക ഉപയോഗമുണ്ട്.
==ചരിത്രം==
ആംബർ കമ്പിളിയുമായി ഉരസുകയാണെങ്കിൽ അതിന് ചെറിയ വസ്തുക്കളെ ആകർഷിക്കാനുള്ള കഴിവ് ലഭിക്കുമെന്ന് [[പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് നാഗരികത|ഗ്രീക്കുകാർ]] മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. [[ഇടിമിന്നൽ|ഇടിമിന്നലിനെ]] ഒഴിച്ചുനിർത്തിയാൽ വൈദ്യുതിയുമായി മനുഷ്യൻ ആദ്യമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.<ref>
{{cite book
|last=Shipley |first=Joseph T.
|year=1945
|title=Dictionary of Word Origins
|url=https://archive.org/details/dictionaryofword00ship |page=[https://archive.org/details/dictionaryofword00ship/page/133 133]
|publisher=[[The Philosophical Library]]
}}</ref> ഉരസുന്നതിന്റെ ഫലമായി ചെറിയ വസ്തുക്കളെ ആകർഷിക്കാനുള്ള ഈ കഴിവിനെ 1600-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''ഡി മാഗ്നെറ്റെ'' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[വില്യം ഗിൽബർട്ട്]] ''ഇലക്ട്രിക്കസ്സ്'' (''electricus'') എന്ന് വിളിച്ചു.<ref>
{{cite book
|first=Brian |last=Baigrie
|year=2006
|title=Electricity and Magnetism: A Historical Perspective
|url=http://books.google.com/books?id=3XEc5xkWxi4C&pg=PA7
|pages=7–8
|publisher=[[Greenwood Press]]
|isbn=0-3133-3358-0
}}</ref> ''ഇലക്ട്രിക്'', ''ഇലക്ട്രിസിറ്റി'' എന്നീ പദങ്ങൾ [[ലാറ്റിൻ|ലാറ്റിനിലെ]] ''ഇലക്ട്രം'' (''ēlectrum'') എന്ന പദത്തിൽ നിന്ന് രൂപം കൊണ്ടവയാണ്. ആംബറിന്റെ [[ഗ്രീക്ക്]] നാമമായ ''ഇലക്ട്രോൺ'' (''ήλεκτρον'') ആണ് ഈ പദത്തിന്റെ മൂലം.
ദ്രവ്യത്തിന്റെ കാമ്പും ഇതിനുചുറ്റും യൂണിറ്റ് വൈദ്യുതചാർജ്ജുള്ള ഉപാണവകണങ്ങളും ചേർന്നുണ്ടാകുന്നതാണ് ആറ്റം എന്ന് റിച്ചാർഡ് ലാമിംഗ് 1838-നും 1851-നും ഇടയിൽ പരികല്പന നടത്തി.<ref name="farrar">
{{cite journal
|last=Farrar |first=Wilfred V.
|year=1969
|title=Richard Laming and the Coal-Gas Industry, with His Views on the Structure of Matter
|journal=[[Annals of Science]]
|volume=25 |pages=243–254
|doi=10.1080/00033796900200141
}}</ref> ധന, ഋണ ചാർജ്ജുകളുള്ള ദ്രാവകങ്ങളുടെ പ്രവാഹമാണ് വൈദ്യുതി എന്നും അവയുടെ പ്രതിപ്രവർത്തനം ദൂരത്തിന്റെ വർഗ്ഗത്തിന് ആനുപാതികമായി ക്ഷയിക്കുന്നു എന്നും ജർമ്മൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[വില്യം വെബർ]] സിദ്ധാന്തിച്ചു. [[വൈദ്യുതവിശ്ലേഷണം|വൈദ്യുതവിശ്ലേഷണത്തെക്കുറിച്ച്]] പഠിച്ച ജോർജ് ജോൺസ്റ്റോൺ സ്റ്റോണി വാലൻസി 1 ആയുള്ള [[അയോൺ|അയോണുകളുടെ]] ചാർജ്ജിന് തുല്യമായ ചാർജ്ജാണ് ''വൈദ്യുതിയുടെ നിശ്ചിതമായ അളവ്'' എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. [[ഫാരഡേയുടെ വൈദ്യുതവിശ്ലേഷണനിയമങ്ങൾ]] ഉപയോഗിച്ച് ഈ വില കണ്ടെത്താനും അദ്ദേഹത്തിനായി.<ref>
{{cite journal
|last=Barrow |first=John D. |authorlink=John D. Barrow
|year=1983
|title=Natural Units Before Planck
|journal=[[Royal Astronomical Society Quarterly Journal]]
|volume=24 |pages=24–26
|bibcode=1983QJRAS..24...24B
}}</ref> എന്നാൽ ഈ ചാർജ്ജുകൾ ആറ്റങ്ങളുമായി പറിച്ചുമാറ്റാനാകാത്തവിധം ബന്ധപ്പെട്ടവയാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹം കരുതിയിരുന്നത്. ധനചാർജ്ജുകളും ഋണചാർജ്ജുകളും മൗലികഭാഗങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണെന്നും ''ഇവ വൈദ്യുതിയുടെ ആറ്റങ്ങളുടെ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നു''വെന്നും ജർമ്മൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[ഹെർമൻ ഫോൺ ഹെൽമ്ഹോൾട്സ്]] പറഞ്ഞു.<ref name="arabatzis">
{{cite book
|last=Arabatzis |first=Theodore
|year=2006
|title=Representing Electrons: A Biographical Approach to Theoretical Entities
|url=https://archive.org/details/representingelec00arab |pages=[https://archive.org/details/representingelec00arab/page/n84 70]–74
|publisher=[[University of Chicago Press]]
|isbn=0226024210
}}</ref>
1894-ൽ സ്റ്റോണിയാണ് ഈ മൗലികചാർജ്ജുകൾക്ക് ഇലക്ട്രോൺ എന്ന പേരു നൽകിയത്.<ref>
{{Cite journal
|last=Stoney |first=George Johnstone
|year=1894
|title=Of the "Electron," or Atom of Electricity
|journal=[[Philosophical Magazine]]
|volume=38 |issue=5 |pages=418–420
|doi=
}}</ref> ഇംഗ്ലീഷ് പദമായ ''electron'' എന്നത് ''electric'' എന്ന പദവും -''on'' എന്ന പരപ്രത്യയവും ചേർന്നതാണ്. ഈ പരപ്രത്യയം ഇപ്പോൾ എല്ലാ ഉപാണവകണങ്ങൾക്ക് പേരിടുമ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നു.<ref>
{{cite book
|author=Soukhanov, Anne H. ed.<!-- using author field because editor field double-punctuates. -->
|year=1986
|title=Word Mysteries & Histories
|page=73
|publisher=[[Houghton Mifflin Company]]
|isbn=0-395-40265-4
}}</ref><ref>
{{cite book
|author=Guralnik, David B. ed.<!-- using author field because editor field double-punctuates. -->
|year=1970
|title=Webster's New World Dictionary
|publisher=[[Prentice-Hall]]
|page=450
|isbn=
}}</ref>
===കണ്ടുപിടിത്തം===
[[File:Cyclotron motion wider view.jpg|right|thumb|alt=A round glass vacuum tube with a glowing circular beam inside|കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വൃത്താകാരപാതയിൽ ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണുകൾ<ref>{{cite book|author=Born, Max; Blin-Stoyle, Roger John; Radcliffe, J. M.|year=1989|title=Atomic Physics|url=https://archive.org/details/atomicphysics00born|publisher=Courier Dover Publications |isbn=0486659844|page=[https://archive.org/details/atomicphysics00born/page/26 26]
}}</ref>]]
ജർമ്മൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജൊഹാൻ വിൽഹെൽമ് ഹിറ്റോർഫ് സാന്ദ്രത കുറഞ്ഞ വാതകങ്ങളിലെ വൈദ്യുതചാലകതയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനിറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു. 1869-ൽ [[കാതോഡ്|കാതോഡിൽ]] നിന്നും ഒരു തിളക്കം പുറത്തുവരുന്നതായി അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. വാതകത്തിന്റെ മർദ്ദം കുറച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതോടെ ഇതിന്റെ തീവ്രത വർദ്ധിക്കുന്നതായാണ് അദ്ദേഹത്തിന് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്. ഈ തിളക്കത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന രശ്മികൾ നിഴലുകളുണ്ടാക്കുന്നതായി ജർമ്മൻകാരൻ തന്നെയായ ഓയ്ഗൻ ഗോൾഡ്സ്റ്റൈൻ 1876-ൽ നിരീക്ഷിച്ചു. ഇവയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ''കാതോഡ് രശ്മികൾ'' എന്ന പേര് നൽകി.<ref>[[#refDahl1997|Dahl (1997:55–58).]]</ref> 1870-കളിൽ ഇംഗ്ലീഷ് രസതന്ത്രജ്ഞനും ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ സർ വില്യം ക്രുക്സ് ഉയർന്ന [[ശൂന്യത|ശൂന്യതയുള്ള]] ആദ്യത്തെ കാതോഡ് റേ ട്യൂബ് നിർമ്മിച്ചു.<ref name="dekosky">
{{cite journal
|last=DeKosky |first=Robert
|year=1983
|title=William Crookes and the quest for absolute vacuum in the 1870s
|journal=[[Annals of Science]]
|volume=40 |issue=1 |pages=1–18
|doi=10.1080/00033798300200101
}}</ref> ഇതുപയോഗിച്ച്, കാതോഡ് രശ്മികൾ ആനോഡിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നുവെന്നും ഊർജ്ജം കൊണ്ടുപോകുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ രശ്മികൾ വളയുന്നുവെന്നും അതിനാൽ അവ ഋണചാർജ്ജുള്ളവയായിരിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.<ref name="leicester">
{{cite book
|last=Leicester |first=Henry M.
|year=1971
|title=The Historical Background of Chemistry
|url=https://archive.org/details/historicalbackgr0000leic |pages=[https://archive.org/details/historicalbackgr0000leic/page/221 221]–222
|publisher=[[Courier Dover Publications]]
|isbn=0486610535
}}</ref><ref>[[#refDahl1997|Dahl (1997:64–78).]]</ref> ''റേഡിയന്റ് ദ്രവ്യം'' എന്ന് പേരിട്ട പ്രതിഭാസമുപയോഗിച്ച് ഈ നീരിക്ഷണങ്ങൾക്കെല്ലാം ഒരു വിശദീകരണം അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചു. ഋണചാർജ്ജുള്ളതും കാതോഡിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന വേഗത്തിൽ ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെടുന്നതുമായ [[തന്മാത്ര|തന്മാത്രകളടങ്ങിയ]] ദ്രവ്യത്തിന്റെ നാലാമത്തെ ഒരവസ്ഥയായിരുന്നു ''റേഡിയന്റ് ദ്രവ്യം''.<ref>
{{cite journal
|author=Zeeman, Pieter<!-- Lockyer, Norman ed.: commenting out for now because editor field double-punctuates. -->
|authorlink=Pieter Zeeman
|year=1907
|title=Sir William Crookes, F.R.S.
|url=http://books.google.com/books?id=UtYRAAAAYAAJ
|journal=[[Nature (journal)|Nature]]
|volume=77 |issue=1984 |pages=1–3
|doi=10.1038/077001a0
}}</ref>
ജർമ്മനിയിൽ ജനിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ആർതർ ഷൂസ്റ്റർ ക്രൂക്സ് നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയി. കാതോഡ് രശ്മികൾക്ക് സമാന്തരമായി ലോഹപ്ലേറ്റുകൾ വയ്ക്കുകയും അവയ്ക്കിടയിൽ പൊട്ടൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം സൃഷ്ടിച്ച് പരീക്ഷണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. [[വൈദ്യുതക്ഷേത്രം]] ഇലക്ട്രോണുകളെ ധനചാർജ്ജുള്ള പ്ലേറ്റിലേക്ക് കൊണ്ടുചെന്നു. രശ്മികൾ ഋണചാർജ്ജുള്ളവയാനെന്നതിന് ഇത് കൂടുതൽ തെളിവ് നൽകി. വൈദ്യുതിയും രശ്മികളുടെ വളവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമുപയോഗിച്ച് ഇലക്ട്രോണുകളുടെ വൈദ്യുതചാർജ്ജും പിണ്ഡവും തമ്മിലുള്ള അംശബന്ധവും അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ അന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതിനെക്കാൽ ആയിരം മടങ്ങ് വലുതായിരുന്നു അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയ ഈ വില എന്നതിനാൽ ആരും ഈ കണ്ടെത്തലിനെ കാര്യമായെടുത്തില്ല.<ref name="leicester"/><ref>[[#refDahl1997|Dahl (1997:99).]]</ref>
1896-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജെ.ജെ. തോംസണും സഹപ്രവർത്തകരായ ജോൺ ടൗൺസെൻഡ്, ഹാരോൾഡ് വിൽസൺ<ref name="dahl"/> എന്നിവരും ചേർന്ന് കാതോഡ് രശ്മികൾ മുമ്പ് കരുതിയിരുന്നപോലെ തരംഗങ്ങളോ ആറ്റങ്ങളോ തന്മാത്രകളോ അല്ലെന്നും യഥാർത്ഥത്തിൽ കണികകളാണെന്നും തെളിയിക്കുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. ''കോർപസിലുകൾ'' എന്ന് അദ്ദേഹം പേരിട്ട ഈ കണികകൾക്ക് ഏറ്റവും ഭാരം കുറഞ്ഞ മൂലകമായ [[ഹൈഡ്രജൻ|ഹൈഡ്രജന്റെ]] പിണ്ഡത്തിന്റെ ആയിരത്തിലൊരു ഭാഗമേ ഉണ്ടാകൂ എന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി. ഇവയുടെ വൈദ്യുതചാർജ്ജിനും നല്ല ഒരു ഏകദേശവില കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിനായി.<ref name="wilson">
{{cite book
|first=Robert |last=Wilson
|year=1997
|title=Astronomy Through the Ages: The Story of the Human Attempt to Understand the Universe
|page=138
|publisher=[[CRC Press]]
|isbn=0748407480
}}</ref> കണങ്ങളുടെ ചാർജ്ജും പിണ്ഡവും തമ്മിലുള്ള അംശബന്ധം കാതോഡിൽ ഏത് വസ്തുവാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതിനെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല എന്ന സുപ്രധാന നിരീക്ഷണം നടത്തിയത് തോംസണാണ്. റേഡിയോആക്റ്റീവ് വസ്തുക്കൾ, ചൂടാക്കപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ, പ്രകാശിതമായ വസ്തുക്കൾ എന്നിവ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഋണചാർജ്ജുള്ള കണികകൾ ഒന്നുതന്നെയാണെന്നും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു.<ref>{{cite web
|last=Thomson
|first=J. J.
|date=1906
|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1906/thomson-lecture.pdf
|title=Nobel Lecture: Carriers of Negative Electricity
|publisher=[[The Nobel Foundation]]
|accessdate=2008-08-25
|archive-date=2008-10-10
|archive-url=https://web.archive.org/web/20081010100408/http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1906/thomson-lecture.pdf
|url-status=dead
}}</ref> ഈ കണികകൾക്ക് ''ഇലക്ട്രോൺ'' എന്ന പേരിട്ടത് ഐറിഷ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോർജ് ഫിറ്റ്സ്ജെറാൾഡായിരുന്നു. ഈ പേര് വളരെപ്പെട്ടെന്ന് പ്രചാരം നേടി.<ref name="leicester"/>
സാധാരണ അവസ്ഥയിൽ ഫ്ലൂറസൻസ് കാണിക്കുന്ന [[ഖനിജം|ഖനിജങ്ങളെക്കുറിച്ച്]] പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന [[ഹെൻറി ബെക്വറൽ]] ബാഹ്യ ഊർജ്ജസ്രോതസ്സുകളൊന്നുമില്ലാതെതന്നെ അവ വികിരണം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നുവെന്ന് 1896-ൽ കണ്ടെത്തി. [[ന്യൂസീലാൻഡ്|ന്യൂസീലാൻഡുകാരനായ]] [[ഏണസ്റ്റ് റൂഥർഫോർഡ്]] ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഇവ കണികകളെ പുറത്തുവിടുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. ദ്രവ്യത്തിൽ തുളച്ചുകയറാനുള്ള കഴിവനുസരിച്ച് അവയെ [[ആൽഫ കണം]], [[ബീറ്റ കണം]] എന്നിങ്ങനെ അദ്ദേഹം തരം തിരിച്ചു.<ref>
{{cite journal
|last=Trenn |first=Thaddeus J.
|year=1976
|title=Rutherford on the Alpha-Beta-Gamma Classification of Radioactive Rays
|journal=[[Isis (journal)|Isis]]
|volume=67 |issue=1 |pages=61–75
|id={{JSTOR|231134}}
|doi=10.1086/351545
}}</ref> [[റേഡിയം]] പുറത്തുവിടുന്ന ബീറ്റ കണങ്ങളെ വളയ്ക്കാൻ വൈദ്യുതക്ഷേത്രത്തിന് സാധിക്കുമെന്നും അവയുടെ ചാർജ്ജ്-പിണ്ഡ അനുപാതം കാതോഡ് രശ്മികളുടേതിന് തുല്യമാണെന്നും 1900-ൽ ബെക്വറൽ കണ്ടെത്തി.<ref>
{{cite journal
|last=Becquerel |first=Henri
|year=1900
|title=Déviation du Rayonnement du Radium dans un Champ Électrique
|journal=[[Comptes Rendus de l'Académie des Sciences]]
|volume=130 |pages=809–815
}} {{In lang|fr}}</ref> ഇലക്ട്രോണുകൾ ആറ്റങ്ങളുടെ ഭാഗമാണെന്ന വിശ്വാസം ഇത് ശക്തമാക്കി.<ref name="BaW9091">[[#refBaW2001|Buchwald and Warwick (2001:90–91).]]</ref><ref>
{{cite journal
|last=Myers |first=William G.
|year=1976
|title=Becquerel's Discovery of Radioactivity in 1896
|url=http://jnm.snmjournals.org/cgi/content/abstract/17/7/579
|journal=[[Journal of Nuclear Medicine]]
|volume=17 |issue=7 |pages=579–582
|pmid=775027
|doi=
}}</ref>
അമേരിക്കൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[റോബർട്ട് മില്ലിക്കൻ]] [[ഓയിൽ ഡ്രോപ് പരീക്ഷണം|ഓയിൽ ഡ്രോപ് പരീക്ഷണത്തിലൂടെ]] ഇലക്ട്രോണിന്റെ ചാർജ്ജിന്റെ കൃത്യമായ വില 1909-ൽ കണ്ടെത്തി. പരീക്ഷണഫലങ്ങൾ 1911-ലാണ് അദ്ദേഹം പുറത്തുവിട്ടത്. ചാർജ്ജുള്ള ഒരു തുള്ളി എണ്ണ ഗുരുത്വാകർഷണഫലമായി വീഴുന്നത് വൈദ്യുതക്ഷേത്രമുപയോഗിച്ച് തടഞ്ഞുനിർത്തിയാണ് ഈ പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. 1 മുതൽ 150 വരെ അയോണുകളുടെ വൈദ്യുതചാർജ്ജ് 0.3 ശതമാനത്തിൽ താഴെ പിഴവോടെ കണ്ടെത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരീക്ഷണത്തിന് സാധിക്കുമായിരുന്നു. 1911-ൽ വെള്ളത്തുള്ളികളുപയോഗിച്ച് പരീക്ഷണം ആവർത്തിച്ച അബ്രാം അയോഫെ മില്ലികന്റേതിന് സമാനമായ വിലകൾ കണ്ടെത്തി. പരീക്ഷണഫലങ്ങൾ അദ്ദേഹം 1913-ലാണ് പുറത്തുവിട്ടത്.<ref>
{{cite journal
|last=Kikoin |first=Isaak K. |authorlink=Isaak Kikoin
|last2=Sominskiĭ |first2=Isaak S.
|year=1961
|title=Abram Fedorovich Ioffe (on his eightieth birthday)
|journal=[[Soviet Physics Uspekhi]]
|volume=3 |pages=798–809
|doi=10.1070/PU1961v003n05ABEH005812
}} Original publication in Russian: {{cite journal
|last=Кикоин |first=И.К.
|last2=Соминский |first2=М.С.
|year=1960
|title=Академик А.Ф. Иоффе
|url=http://ufn.ru/ufn60/ufn60_10/Russian/r6010e.pdf
|journal=Успехи Физических Наук
|volume=72 |issue=10 |pages=303–321
}}</ref> എണ്ണയുടെ ബാഷ്പീകരണനിരക്ക് കുറവായതിനാൽ വെള്ളമുപയോഗിച്ച് നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ എളുപ്പവും കൃത്യവും എണ്ണയുപയോഗിച്ച് നടത്തിയതായിരുന്നു.<ref>
{{cite journal
|last=Millikan |first=Robert A.
|year=1911
|title=The Isolation of an Ion, a Precision Measurement of its Charge, and the Correction of Stokes' Law
|journal=[[Physical Review]]
|volume=32 |issue=2 |pages=349–397
|doi=10.1103/PhysRevSeriesI.32.349
}}</ref>
അതിവേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന ചാർജ്ജുകൾ ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ സൂപ്പർസാച്യുറേറ്റഡ് ആയ നീരാവിയെ ദ്രാവകരൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റുമെന്ന കണ്ടുപിടിത്തം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യത്തിൽ നടന്നു. 1911-ൽ ഈ പ്രതിഭാസം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി [[ചാൾസ് വിൽസൺ]] [[ക്ലൗഡ് ചേംബർ]] നിർമ്മിച്ചു. ഉന്നതവേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണുകളുൾപ്പെടെയുള്ള ചാർജ്ജുള്ള കണികകളുടെ ചിത്രങ്ങളെടുക്കാൻ ഇതുവഴി സാധിച്ചു.<ref>{{cite journal
|last=Das Gupta |first=N. N.
|last2=Ghosh |first2=Sanjay K.
|year=1999
|title=A Report on the Wilson Cloud Chamber and Its Applications in Physics
|journal=[[Reviews of Modern Physics]]
|volume=18 |pages=225–290
|doi=10.1103/RevModPhys.18.225
}}</ref>
===അറ്റോമിക് സിദ്ധാന്തം===
[[പ്രമാണം:Bohr atom model (mul).svg|right|200px|thumb|alt=Three concentric circles about a nucleus, with an electron moving from the second to the first circle and releasing a photon|[[ബോർ ആറ്റം മാതൃക]]. ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഊർജ്ജത്തിന്റെ ക്വാണ്ടം അവസ്ഥകൾ n എന്ന സംഖ്യവഴി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. താഴ്ന്ന ഊർജ്ജമുള്ള ക്വാണ്ടം അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുന്ന ഇലക്ട്രോൺ ഊർജ്ജനിലകളുടെ വ്യത്യാസത്തിന് തുല്യമായ ഊർജ്ജമുള്ള ഫോട്ടോൺ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.]]
സാന്ദ്രമായ അണുകേന്ദ്രവും ഇതിനുചുറ്റും ഭാരം കുറഞ്ഞ ഇലക്ട്രോണുകളും അടങ്ങിയതാണ് ആറ്റം എന്ന് 1914 ആയപ്പോഴേക്കും ഏണസ്റ്റ് റൂതർഫോർഡ്, [[ഹെൻറി മോസ്ലി]], [[ജെയിംസ് ഫ്രാങ്ക്]], [[ഗുസ്താവ് ഹേർട്സ്]] എന്നിവരുടെ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ തെളിഞ്ഞിരുന്നു.<ref name="smirnov"/> ഇലക്ട്രോണുകൾ നിശ്ചിത അളവ് ഊർജ്ജങ്ങളും കോണീയ സംവേഗങ്ങളുമുള്ള (ക്വാണ്ടൈസ്ഡ്) അവസ്ഥകളിലേ കാണപ്പെടൂ എന്ന് 1913-ൽ [[ഡെന്മാർക്ക്|ഡാനിഷ്]] ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[നീൽസ് ബോർ]] പരികല്പന നടത്തി. ഒരു ഊർജ്ജാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറാൻ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് സാധിക്കും. ഇതോടനുബന്ധിച്ച് ഇലക്ട്രോൺ ഊർജ്ജനിലകളിലെ വ്യത്യാസത്തിന് സമമായ ഊർജ്ജമുള്ള ഫോട്ടോണിനെ വലിച്ചെടുക്കുകയോ പുറത്തുവിടുകയോ ചെയ്യും. ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റത്തിന്റെ [[സ്പെക്ട്രൽ രേഖ|സ്പെക്ട്രൽ രേഖകളെ]] ഇതുവഴി കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കാൻ ബോറിന് സാധിച്ചു.<ref>
{{cite web
|last=Bohr |first=Niels
|year=1922
|title=Nobel Lecture: The Structure of the Atom
|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1922/bohr-lecture.pdf
|publisher=[[The Nobel Foundation]]
|accessdate=2008-12-03
}}</ref> എങ്കിലും സ്പെക്ട്രൽ രേഖകളുടെ തീക്ഷ്ണതയിലെ വ്യത്യാസം വിശദീകരിക്കാനും കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ ആറ്റങ്ങളുടെ വർണ്ണരാജികൾ വിശദീകരിക്കാനും ബോർ മാതൃകയ്ക്ക് സാധിച്ചില്ല.<ref name="smirnov">
{{cite book
|last=Smirnov |first=Boris M.
|year=2003
|title=Physics of Atoms and Ions
|url=https://archive.org/details/physicsatomsions00smir |pages=[https://archive.org/details/physicsatomsions00smir/page/n27 14]–21
|publisher=[[Springer (publisher)|Springer]]
|isbn=038795550X
}}</ref>
1916-ൽ ഗിൽബർട്ട് ന്യൂട്ടൺ ലൂയിസ് രാസബന്ധനങ്ങളെ വിശദീകരിച്ചു. [[സഹസംയോജകബന്ധനം]] എന്നത് രണ്ട് ആറ്റങ്ങൾ ഒരു ജോഡി ഇലക്ട്രോണുകളെ പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നതാണെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്.<ref>
{{cite journal
|last=Lewis|first=Gilbert N.
|year=1916
|title=The Atom and the Molecule
|journal=[[Journal of the American Chemical Society]]
|volume=38 |issue=4 |pages=762–786
|doi=10.1021/ja02261a002
}}</ref> ഇലക്ട്രോൺ ജോഡികളുടെ രൂപവത്കരണവും രാസബന്ധനങ്ങളും ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയുപയോഗിച്ച് പിന്നീട് 1923-ൽ [[വാൾട്ടർ ഹൈറ്റ്ലർ]], [[ഫ്രിറ്റ്സ് ലണ്ടൺ]] എന്നിവർ ചേർന്ന് വിശദീകരിച്ചു.<ref name=Arabatzis>
{{cite journal
|last=Arabatzis |first=Theodore
|last2=Gavroglu |first2=Kostas
|year=1997
|title=The chemists' electron
|journal=[[European Journal of Physics]]
|volume=18 |pages=150–163
|doi=10.1088/0143-0807/18/3/005
}}</ref> 1919-ൽ അമേരിക്കൻ രസതന്ത്രജ്ഞനായ [[ഇർവിങ് ലാങ്മ്യൂയിർ]] [[ല്യൂവിസ് മാതൃക]] വികസിപ്പിച്ച് ഇലക്ട്രോണുകൾ ഒരേ കേന്ദ്രമുള്ളതും ഒരേ കട്ടിയുള്ളതുമായ ഗോളാകാരഷെല്ലുകളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.<ref>
{{cite journal
|last=Langmuir |first=Irving
|year=1919
|title=The Arrangement of Electrons in Atoms and Molecules
|journal=[[Journal of the American Chemical Society]]
|volume=41 |issue=6 |pages=868–934
|doi=10.1021/ja02227a002
}}</ref> ഷെല്ലുകളെ ഓരോ ജോഡി ഇലക്ട്രോണുകൾ വീതമുള്ള സെല്ലുകളായി അദ്ദേഹം വിഭജിച്ചു. ഈ മാതൃകയുപയോഗിച്ച് [[ആവർത്തനപ്പട്ടിക|ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ]] എല്ലാ മൂലകങ്ങളുടെയും രാസഗുണങ്ങളെ qualitative ആയി അദ്ദേഹത്തിന് വിശദീകരിക്കാനായി.<ref name=Arabatzis/> ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ മൂലകങ്ങൾ [[ആവർത്തനനിയമം|ആവർത്തനനിയമമനുസരിക്കുന്നുവെന്ന്]] അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref>
{{cite book
|last=Scerri |first=Eric R.
|year=2007
|title=The Periodic Table
|url=https://archive.org/details/periodictableits00scer |pages=[https://archive.org/details/periodictableits00scer/page/n227 205]–226
|publisher=[[Oxford University Press]]
|isbn=0195305736
}}</ref>
1924-ൽ [[ഓസ്ട്രിയ|ഓസ്ട്രിയൻ]] ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[വുൾഫ്ഗാങ് പൗളി]] ആറ്റത്തിന്റെ ഷെൽ ഘടന വിശദീകരിക്കുവാൻ സരളമായ ഒരു മാതൃക മുന്നോട്ടുവച്ചു : ഓരോ ക്വാണ്ടം ഊർജ്ജസ്ഥിതിയും നാല് സംഖ്യകളുപയോഗിച്ച് നിർവചിക്കുക. ഒരു ക്വാണ്ടം ഊർജ്ജസ്ഥിതിയിലും ഒന്നിലധികം ഇലക്ട്രോണുകൾ ഉണ്ടാകരുത്. (ഒന്നിലധികം ഇലക്ട്രോണുകൾ ഒരേ ക്വാണ്ടം സ്ഥിതിയിലുണ്ടാകരുത് എന്ന നിയമം ''പൗളിയുടെ അപവർജ്ജനനിയമം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു.)<ref>
{{cite book
|last=Massimi |first=Michela
|year=2005
|title=Pauli's Exclusion Principle, The Origin and Validation of a Scientific Principle
|url=https://archive.org/details/paulisexclusionp00mass |pages=[https://archive.org/details/paulisexclusionp00mass/page/n22 7]–8
|publisher=[[Cambridge University Press]]
|isbn=0521839114
}}</ref> നാലാമത്തെ സംഖ്യയുടെ ഭൗതികപ്രാധാന്യം വിശദീകരിച്ചത് [[നെതർലാൻഡ്സ്|ഡച്ച്]] ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞരായ [[അബ്രഹാം ഗൗഡ്സ്മിത്ത്]], [[ജോർജ്ജ് ഊലെൻബെക്ക്]] എന്നിവരാണ്. ഭ്രമണപഥത്തിലെ കോണീയസംവേഗത്തിനുപുറമെ ആന്തരികമായ ഒരു കോണീയസംവേഗം കൂടി ഇലക്ട്രോണുകൾക്കുണ്ടെന്ന് അവർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.<ref name="smirnov"/><ref>
{{cite journal
|last=Uhlenbeck |first=G. E.
|last2=Goudsmith |first2=S.
|year=1925
|title=Ersetzung der Hypothese vom unmechanischen Zwang durch eine Forderung bezüglich des inneren Verhaltens jedes einzelnen Elektrons
|journal=[[Die Naturwissenschaften]]
|volume=13 |issue=47
|bibcode=1925NW.....13..953E
}} {{In lang|de}}</ref> ഈ സവിശേഷത ''[[സ്പിൻ]]'' എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. സ്പെക്ട്രൽ രേഖകളെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയാൽ അവ പിളർന്നതായിക്കാണുന്ന പ്രതിഭാസത്തിനും സ്പിൻ വഴി വിശദീകരണമായി. ഇത് ''[[ഫൈൻ സ്ട്രക്ചർ സ്പ്ലിറ്റിംഗ്]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref>
{{cite journal
|last=Pauli |first=Wolfgang
|year=1923
|title=Über die Gesetzmäßigkeiten des anomalen Zeemaneffektes
|journal=[[Zeitschrift für Physik]]
|volume=16 |issue=1 |pages=155–164
|bicode=1923ZPhy...16..155P
|doi=10.1007/BF01327386
}} {{In lang|de}}</ref>
===ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രം===
1924-ൽ ഫ്രഞ്ച് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ [[ലൂയി ഡി ബ്രോളി]] ബിരുദാന്തരബിരുദത്തിനായുള്ള ''Recherches sur la théorie des quanta'' (''ക്വാണ്ടം സിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണം'') എന്ന തന്റെ തീസിസിൽ എല്ലാ ദ്രവ്യവും പ്രകാശത്തെപ്പോലെ ദ്വൈതസ്വഭാവം കാണിക്കുന്നു എന്ന പരികല്പന നടത്തി.<ref name="de_broglie">
{{cite web
|last=de Broglie |first=Louis
|year=1929
|title=Nobel Lecture: The Wave Nature of the Electron
|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1929/broglie-lecture.pdf
|publisher=[[The Nobel Foundation]]
|accessdate=2008-08-30
}}</ref> അതായത് ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകളും മറ്റ് ദ്രവ്യവും തരംഗസ്വഭാവവും കണികാസ്വഭാവവും കാണിക്കുന്നു. ഒരു നിശ്ചിതസമയത്ത് ഒരു കണം ഒരു നിശ്ചിതസ്ഥലത്താണുള്ളതെങ്കിൽ അത് കണികാസ്വഭാവത്തിന് ഉദാഹരണമാണ്.<ref>
{{cite book
|first=Brigitte |last=Falkenburg
|year=2007
|title=Particle Metaphysics: A Critical Account of Subatomic Reality
|url=https://archive.org/details/particlemetaphys00falk_395 |page=[https://archive.org/details/particlemetaphys00falk_395/page/n100 85]
|publisher=[[Springer (publisher)|Springer]]
|isbn=3540337318
}}</ref> സമാന്തരമായ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന പ്രകാശം [[വ്യതികരണം|വ്യതികരണത്തിന്]] വിധേയമാകുന്നത് തരംഗസ്വഭാവത്തിന് ഉദാഹരണമാണ്. 1927-ൽ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ ഒരു ബീമിനെ [[ജി.പി. തോംസൺ]] കട്ടികുറഞ്ഞ ലോഹപാളിയിലൂടെയും [[ഡേവിസൺ-ജെർമർ പരീക്ഷണം|ക്ലിന്റൺ ഡേവിസൺ, ലെസ്റ്റർ ജെർമർ]] എന്നിവർ [[നിക്കൽ]] പരലിലൂടെയും കടത്തിവിട്ടു. ഇലക്ട്രോണുകൾ വ്യതികരണത്തിന് വിധേയമാകുന്നതായി ഇരുകൂട്ടർക്കും കാണാനായി.<ref>
{{cite web
|last=Davisson |first=Clinton
|year=1937
|title=Nobel Lecture: The Discovery of Electron Waves
|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1937/davisson-lecture.pdf
|publisher=[[The Nobel Foundation]]
|accessdate=2008-08-30
}}</ref>
[[പ്രമാണം:Orbital s1.png|right|thumb|alt=A symmetrical blue cloud that decreases in intensity from the center outward|ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിൽ ഓർബിറ്റലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ആറ്റത്തിനുള്ളിലെ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഓർബിറ്റൽ എന്നാൽ [[സംഭാവ്യത|സംഭാവ്യതയുടെ]] വിതരണമാണ്. ചിത്രത്തിൽ ഇരുണ്ട ഭാഗം ഇലക്ട്രോണിനെ കണ്ടെത്താൻ കൂടുതൽ സാധ്യതയുള്ളതാണ്.]]
ഡി ബ്രോളി മാതൃകയുടെ വിജയം 1926-ൽ ഇതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി [[ഷ്രോഡിങർ സമവാക്യം]] പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ [[എർവിൻ ഷ്രോഡിങർ|എർവിൻ ഷ്രോഡിങറെ]] പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇലക്ട്രോൺ തരംഗങ്ങളുടെ പ്രസരണം വിജയകരമായി വിശദീകരിക്കാൻ ഈ സമവാക്യത്തിന് സാധിച്ചു.<ref>
{{cite journal
|last=Schrödinger |first=Erwin
|year=1926
|title=Quantisierung als Eigenwertproblem
|journal=[[Annalen der Physik]]
|volume=385 |issue=13 |pages=437–490
|bibcode=1926AnP...385..437S
|doi=10.1002/andp.19263851302
}} {{In lang|de}}</ref> ഷ്രോഡിങർ സമവാക്യം ഒരു സമയത്ത് ഇലക്ട്രോണിന്റെ സ്ഥാനമല്ല നൽകുന്നത്, മറിച്ച് ഓരോ ഭാഗത്തും ഇലക്ട്രോണിനെ കണ്ടെത്താനുള്ള [[സംഭാവ്യത|സംഭാവ്യതയാണ്]]. പിന്നീട് ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രം എന്നറിയപ്പെട്ട ഈ രീതിക്ക് ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റത്തിനകത്തെ ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഊർജ്ജാവസ്ഥകൾക്ക് നല്ല വിശദീകരണം നൽകാൻ സാധിച്ചു.<ref>
{{cite book
|last=Rigden |first=John S.
|year=2003
|title=Hydrogen
|url=https://archive.org/details/hydrogenessentia00rigd_321 |publisher=[[Harvard University Press]]
|pages=[https://archive.org/details/hydrogenessentia00rigd_321/page/n66 59]–86
|isbn=0674012526
}}</ref> സ്പിൻ, ഇലക്ട്രോണുകൾ തമ്മിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനം എന്നിവ കണക്കിലെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ ആറ്റങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കാൻ ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിനായി.<ref>
{{cite book
|last=Reed |first=Bruce Cameron
|year=2007
|title=Quantum Mechanics
|pages=275–350
|publisher=[[Jones & Bartlett Publishers]]
|isbn=0763744514
}}</ref>
പൗളിയുടെ പഠനങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി 1928-ൽ [[പോൾ ഡിറാക്]] ഇലക്ട്രോണിന്റെ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്ന [[ഡിറാക് സമവാക്യം]] കണ്ടെത്തി. വിദ്യുത്കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിലെ [[ഹാമിൽട്ടോണിയൻ ബലതന്ത്രം|ഹാമിൽട്ടോണിയൻ പുനരാസൂത്രണത്തിൽ]] [[ആപേക്ഷികത]], [[സമമിതി]] എന്നിവ ചേർത്താണ് ഇത് സാധിച്ചത്.<ref>
{{cite journal
|last=Dirac |first=Paul A. M.
|year=1928
|title=The Quantum Theory of the Electron
|journal=[[Proceedings of the Royal Society of London A]]
|volume=117 |issue=778 |pages=610–624
|doi=10.1098/rspa.1928.0023
}}</ref> തന്റെ ആപേക്ഷികസമവാക്യങ്ങളിലെ ചിലെ പ്രശ്നങ്ങളെ മറികടക്കാനായി ശൂന്യതയെ ഋണ ഊർജ്ജമുള്ള കണങ്ങളുടെ അനന്തസാഗരമായി ഡിറാക് സങ്കല്പിച്ചു. ഈ സങ്കല്പം ''[[ഡിറാക് കടൽ]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇലക്ട്രോണിന്റെ പ്രതികണമായ പോസിട്രോൺ പരികല്പന ചെയ്യുന്നതിലേക്ക് ഇത് അദ്ദേഹത്തെ നയിച്ചു.<ref>
{{cite web
|last=Dirac |first=Paul A. M.
|year=1933
|title=Nobel Lecture: Theory of Electrons and Positrons
|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1933/dirac-lecture.pdf
|publisher=[[The Nobel Foundation]]
|accessdate=2008-11-01
}}</ref> 1932-ൽ ഈ കണത്തെ [[കാൾ ആൻഡേഴ്സൺ]] കണ്ടെത്തി. ഇലക്ട്രോണുകളെ ''നെഗട്രോണുകൾ'' എന്നും ഇലക്ട്രോണുകളെയും പോസിട്രോണുകളെയും ചേർത്ത് ''ഇലക്ട്രോണൂകൾ'' എന്നും വിളിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. ''നെഗട്രോൺ'' എന്ന പദം ഇപ്പോഴും ഉപയോഗത്തിലുണ്ട് - ചുരുക്കി ''നെഗറ്റോൺ എന്ന രൂപത്തിലും'' ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു<ref>
{{cite book
|first=Helge |last=Kragh
|year=2002
|title=Quantum Generations: A History of Physics in the Twentieth Century
|page=132
|publisher=[[Princeton University Press]]
|isbn=0691095523
}}</ref><ref>
{{cite book
|first=Frank |last=Gaynor
|year=1950
|title=Concise Encyclopedia of Atomic Energy
|url=https://archive.org/details/conciseencyclope0000fran |page=[https://archive.org/details/conciseencyclope0000fran/page/n120 117]
|publisher=[[The Philosophical Library]]
}}</ref>
1947-ൽ [[വില്ലിസ് ലാംബ്]] ഗവേഷണവിദ്യാർത്ഥിയായ റോബർട്ട് റെതെർഫോർഡുമൊത്ത് നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരേ ഊർജ്ജമുണ്ടാകേണ്ട ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റത്തിലെ ചില ക്വാണ്ടം അവസ്ഥകൾ ഊർജ്ജത്തിൽ നേരിയ വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തി. ഈ വ്യത്യാസം [[ലാംബ് ഷിഫ്റ്റ്]] എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഏതാണ്ട് ഇതേ കാലം [[പോളികാർപ് കുഷ്]], [[ഹെൻറി എം. ഫോളി]] എന്നിവർ ചേർന്ന് ഇലക്ട്രോണിന്റെ കാന്തികമൊമന്റ് ഡിറാക് സിദ്ധാന്തം പ്രവചിച്ചതിലും അല്പം കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഈ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളെ വിശദീകരിക്കാനായത് പിന്നീട് [[സിൻ-ഇടിരോ ടോമൊനാഗ]], [[ജൂലിയൻ ഷ്വിങർ]], [[റിച്ചാർഡ് ഫെയ്ൻമാൻ]] എന്നിവർ ചേർന്ന് 1940-കളിൽ [[ക്വാണ്ടം വിദ്യുത്ഗതികം]] എന്ന ഭൗതികശാസ്ത്രശാഖയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടതിന് ശേഷമാണ്.<ref>
{{cite web
|title=The Nobel Prize in Physics 1965
|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1965/
|publisher=[[The Nobel Foundation]]
|accessdate=2008-11-04
}}</ref>
===കണികാത്വരണികൾ===
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ കണികാത്വരണികൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതോടെ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഉപാണവകണങ്ങളുടെ സവിശേഷതകളെപ്പറ്റി കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള അന്വേഷണമാരംഭിച്ചു.<ref>
{{cite web
|last=Panofsky |first=Wolfgang K. H.
|year=1997
|title=The Evolution of Particle Accelerators & Colliders
|url=http://www.slac.stanford.edu/pubs/beamline/27/1/27-1-panofsky.pdf
|publisher=[[Stanford University]]
|accessdate=2008-09-15
}}</ref> [[വൈദ്യുതകാന്തികപ്രേരണം|വൈദ്യുതകാന്തികപ്രേരണമുപയോഗിച്ച്]] ഇലക്ട്രോണുകളെ ത്വരിതപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ആദ്യമായി വിജയിച്ചത് 1942-ൽ [[ഡോണാൾഡ് കേഴ്സ്റ്റ്]] ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ [[ബീറ്റാട്രോൺ]] 2.3 MeV വരെ ഊർജ്ജം ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് നൽകാൻ പ്രാപ്തമായിരുന്നു. പിന്നീട് 300 MeV വരെ ശേഷിയുള്ള ബീറ്റാട്രോണുകൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. [[ജനറൽ ഇലക്ട്രിക്|ജനറൽ ഇലക്ട്രിക്കിലെ]] 70 MeV ശേഷിയുള്ള സിങ്ക്രോട്രോണിൽ വച്ച് 1947 [[സിൻക്രോട്രോൺ വികിരണം]] കണ്ടെത്തി. [[പ്രകാശവേഗം|പ്രകാശവേഗത്തോടടുത്ത]] വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണുകൾ കാന്തികക്ഷേത്രമുപയോഗിച്ച് ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നത് വഴിയാണ് ഈ വികിരണം പുറത്തുവന്നത്.<ref>
{{cite journal
|last=Elder |first=F. R. |last2=Gurewitsch |first2=A. M.
|last3=Langmuir |first3=R. V. |last4=Pollock |first4=H. C.
|year=1947
|title=Radiation from Electrons in a Synchrotron
|url=https://archive.org/details/sim_physical-review_1947-06-01_71_11/page/n83 |journal=[[Physical Review]]
|volume=71 |issue=11 |pages=829–830
|doi=10.1103/PhysRev.71.829.5
}}</ref>
ആദ്യത്തെ ഉന്നതോർജ്ജ കണികാഘട്ടകമായ [[അഡോൺ]] 1968-ൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. 1.5 GeV ആയിരുന്നു ഇതിന്റെ ശേഷി.<ref>
{{cite book
|last=Hoddeson |first=Lillian |last2=Brown |first2=Laurie
|last3=Riordan |first3=Michael |last4=Dresden |first4=Max
|year=1997
|title=The Rise of the Standard Model: Particle Physics in the 1960s and 1970s
|url=https://archive.org/details/risestandardmode00hodd |pages=[https://archive.org/details/risestandardmode00hodd/page/n55 25]–26
|publisher=[[Cambridge University Press]]
|isbn=0521578167
}}</ref> ഇലക്ട്രോണുകളെയും പോസിട്രോണുകളെയും വിപരീതദിശകളിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് ഘട്ടനം നടത്തുക വഴി അവയുടെ ഘട്ടനോർജ്ജം നിശ്ചലവസ്തുവിൽ ചെന്നിടിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഇരട്ടിയാക്കാൻ ഈ കണികാത്വരണിക്ക് സാധിച്ചു.<ref>
{{cite journal
|last=Bernardini |first=Carlo
|year=2004
|title=AdA: The First Electron–Positron Collider
|journal=[[Physics in Perspective]]
|volume=6 |issue=2 |pages=156–183
|bibcode=2004PhP.....6..156B
|doi=10.1007/s00016-003-0202-y
}}</ref> [[സെർൺ|സെർണിലെ]] [[ലാർജ് ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ കൊളൈഡർ]] (LEP) 1989-ൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. 209 GeV ശേഷിയുണ്ടായിരുന്ന ഈ കണികാത്വരണി [[അടിസ്ഥാനമാതൃക|അടിസ്ഥാനമാതൃകയുമായി]] ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾക്ക് വഴിയൊരുക്കി. 2000 വരെ ഇത് പ്രവർത്തനനിരതമായിരുന്നു.<ref>{{cite web
|year=2008
|title=Testing the Standard Model: The LEP experiments
|url=http://public.web.cern.ch/PUBLIC/en/Research/LEPExp-en.html
|publisher=[[CERN]]
|accessdate=2008-09-15
|archive-date=2013-02-13
|archive-url=https://web.archive.org/web/20130213071348/http://public.web.cern.ch/public/en/research/LEPExp-en.html
|url-status=dead
}}</ref><ref>{{cite journal
|year=2000
|title=LEP reaps a final harvest
|url=http://cerncourier.com/cws/article/cern/28335
|journal=[[CERN Courier]]
|accessdate=2008-11-01
|archive-date=2010-11-21
|archive-url=https://web.archive.org/web/20101121031107/http://cerncourier.com/cws/article/cern/28335
|url-status=dead
}}</ref>
==സവിശേഷതകൾ==
===തരംതിരിവ്===
[[പ്രമാണം:Standard Model of Elementary Particles-ml.png|right|thumb|300px|alt=|മൗലികകണങ്ങളുടെ പ്രാമാണിക മാതൃക. താഴെ ഇടതുമൂലയിൽ ഇലക്ട്രോൺ]]
[[കണികാഭൗതികം|കണികാഭൗതികത്തിലെ]] അടിസ്ഥാനമാതൃകയനുസരിച്ച് ലെപ്റ്റോണുകൾ എന്ന വർഗ്ഗത്തിൽ പെടുന്ന ഉപാണവകണങ്ങളാണ് ഇലക്ട്രോണുകൾ. ലെപ്റ്റോണുകൾ അടിസ്ഥാനകണങ്ങൾ (മൗലികകണങ്ങൾ) ആണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ചാർജ്ജുള്ള ലെപ്റ്റോണുകളിൽ പിണ്ഡം ഏറ്റവും കുറഞ്ഞവയാണ് ഇലക്ട്രോണുകൾ. ഇവ അടിസ്ഥാനകണങ്ങളുടെ ഒന്നാം തലമുറയിൽ പെടുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Frampton|first=Paul H.
|title=Quarks and Leptons Beyond the Third Generation
|url=https://archive.org/details/sim_physics-reports_2000-06_330_4_0/page/n74|journal=Physics Reports|month=June|year=2000
|volume=330|pages=263–348
|doi=10.1016/S0370-1573(99)00095-2}}</ref> രണ്ടും മൂന്നും തലമുറകളിൽ [[മ്യൂഓൺ]], [[ടൗഓൺ]] എന്നീ കണങ്ങളാണുള്ളത്. ഇവയ്ക്ക് ഇലക്ട്രോണിന്റെ അതേ ചാർജ്ജും സ്പിന്നും അടിസ്ഥാനപ്രവർത്തനങ്ങളുമാണ് ഉള്ളതെങ്കിലും ഇവ ഇലക്ട്രോണിനെക്കാൾ പിണ്ഡം വളരെക്കൂടുതലുള്ളവയാണ്. ശക്തപ്രതിപ്രവർത്തനത്തിന് വിധേയരാകുന്നില്ല എന്നതാണ് ലെപ്റ്റോണുകൾക്ക് ദ്രവ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനഘടകമായ ക്വാർക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള വ്യത്യാസം. ലെപ്റ്റോണുകളുടെ സ്പിൻ സംഖ്യ ഒറ്റസംഖ്യയുടെ പകുതിയായതിനാൽ ഇവയെല്ലാം ഫെർമിയോണുകളാണ്. ഇലക്ട്രോണിന്റെ സ്പിൻ വില {{frac|1|2}} ആണ്.<ref name="raith">{{cite book
|first=Wilhelm|last=Raith
|coauthors=Mulvey, Thomas|year=2001|title=Constituents of Matter: Atoms, Molecules, Nuclei and Particles
|publisher=CRC Press|isbn=0849312027|pages=777–781}}</ref>
===അടിസ്ഥാന സ്വഭാവങ്ങൾ===
ഇലക്ട്രോണിന്റെ നിശ്ചലപിണ്ഡം {{val|9.109|e=-31}} കിലോഗ്രാം അഥവാ {{val|5.489|e=-4}} amu ആണ്.<ref name="CODATA"/> [[ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റൈൻ|ഐൻസ്റ്റൈന്റെ]] [[ദ്രവ്യമാന-ഊർജ സമത്വം|ദ്രവ്യമാന-ഊർജ സമവാക്യമനുസരിച്ച്]] ഇത് 0.511 MeV ഊർജ്ജത്തിന് തുല്യമാണ്. പ്രോട്ടോണിന്റെ ഭാരം ഇലക്ട്രോണിന്റേതിന് 1836 ഇരട്ടിയാണ്.<ref name=nist_codata_mu>{{cite web
|url=http://physics.nist.gov/cgi-bin/cuu/Value?mpsme
|title=CODATA value: proton-electron mass ratio
|series=2006 CODATA recommended values|publisher=National Institute of Standards and Technology|accessdate=2009-07-18}}</ref><ref>{{cite book
|last=Zombeck|first=Martin V.|year=2007
|title=Handbook of Space Astronomy and Astrophysics
|url=https://archive.org/details/handbookofspacea0000zomb_q4d7|publisher=Cambridge University Press|page=[https://archive.org/details/handbookofspacea0000zomb_q4d7/page/14 14]
|edition=3rd|isbn=0521782422}}</ref> പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായത്തിന്റെ പകുതിക്കാലമെങ്കിലും ഈ വിലയിൽ മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ലെന്നാണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രനിരീക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്. അടിസ്ഥാനമാതൃകയും ഇതാണ് പ്രവചിക്കുന്നത്.<ref>{{cite journal
|last=Murphy|first=Michael T.
|title=Strong Limit on a Variable Proton-to-Electron Mass Ratio from Molecules in the Distant Universe
|journal=Science|date=2008-06-20|volume=320
|issue=5883|pages=1611–1613|url=http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/320/5883/1611|accessdate=2008-09-03
|doi=10.1126/science.1156352
|pmid=18566280
|last2=Flambaum
|first2=VV
|last3=Muller
|first3=S
|last4=Henkel
|first4=C}}</ref>
ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് {{val|-1.602|e=-19}} [[കൂളോം]],<ref name="CODATA">The original source for CODATA is:
:{{cite journal
|last=Mohr|first=Peter J.
|title=CODATA recommended values of the fundamental physical constants|journal=Reviews of Modern Physics
|date=2006-06-06|volume=80|pages=633–730
|doi=10.1103/RevModPhys.80.633
|last2=Taylor
|first2=Barry N.
|last3=Newell
|first3=David B.}}
Individual physical constants from the CODATA are available at:
:{{cite web
|url=http://physics.nist.gov/cuu/
|title=The NIST Reference on Constants, Units and Uncertainty
|publisher=National Institute of Standards and Technology|accessdate=2009-01-15}}</ref> വൈദ്യുതചാർജ്ജുണ്ട്. ഈ വില ഉപാണവകണങ്ങളുടെ ചാർജ്ജ് സൂചിപ്പിക്കാനുള്ള ഏകകമായി സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതുവരെയുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളെല്ലാം ഇലക്ട്രോണിനും പ്രോട്ടോണിനും ഒരേ പരിമാണവും എന്നാൽ വിപരീതചിഹ്നവുമുള്ള ചാർജ്ജുകളാണെന്നാണ് കാണിക്കുന്നത്.<ref>{{cite journal
|last=Zorn|first=Jens C.
|title=Experimental Limits for the Electron-Proton Charge Difference and for the Charge of the Neutron
|url=https://archive.org/details/sim_physical-review_1963-03-15_129_6/page/2566|journal=Physical Review|year=1963
|volume=129|issue=6|pages=2566–2576
|doi=10.1103/PhysRev.129.2566
|last2=Chamberlain
|first2=George E.
|last3=Hughes
|first3=Vernon W.}}</ref> മൗലികചാർജ്ജിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ''e'' എന്ന ചിഹ്നമുപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ ഇലക്ട്രോണിനെ {{subatomicParticle|electron}} ചിഹ്നമുപയോഗിച്ചാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇവിടെ ''-'' ചിഹ്നം ഋണചാർജ്ജിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇലക്ട്രോണിന്റെ അതേ ഗുണങ്ങളും എന്നാൽ വിപരീതചാർജ്ജുമുള്ള പോസിട്രോണിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാകട്ടെ {{subatomicParticle|positron}} എന്ന ചിഹ്നമുപയോഗിച്ചുമാണ്.<ref name="CODATA"/><ref name="raith"/>
ഇലക്ട്രോണിന് തനതായ കോണീയ സംവേഗം (സ്പിൻ) {{frac|1|2}} ഉണ്ട്.<ref name="CODATA"/> ഇതിനാൽ ഇലക്ട്രോണുകളെ [[സ്പിൻ-½|സ്പിൻ-{{frac|1|2}}]] കണങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.<ref name="raith"/> സ്പിൻ-{{frac|1|2}} കണങ്ങളുടെ സ്പിനിന്റെ പരിമാണം {{frac|{{radical|3}}|2}} ''ħ'' ആണ്.{{സൂചിക|൨}} എന്നാൽ കോണീയസംവേഗത്തിന് ഏത് അക്ഷത്തിൽ പ്രൊജക്ഷൻ എടുത്താലും വില ±{{frac|''ħ''|2}} ആയേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. സ്പിന്നിന് പുറമെ സ്പിൻ അക്ഷത്തിന് സമാന്തരമായ കാന്തികമൊമന്റും ഇലക്ട്രോണീനുണ്ട്.<ref name="CODATA"/> ഇതിന്റെ വില ഏതാണ്ട് ഒരു [[ബോർ മാഗ്നെറ്റോൺ]] ആണ്<ref name=Hanneke/>{{സൂചിക|൩}} (1 ബോർ മാഗ്നെറ്റോൺ = {{nowrap|9.274 009 15(23) × 10<sup>−24</sup> ജൂൾ/ടെസ്ല)}}.<ref name="CODATA"/> ഇലക്ട്രോണിന്റെ സ്പിൻ, സംവേഗം എന്നിവയുടെ ആപേക്ഷികവിന്യാസം മൗലികകണങ്ങളുടെ മറ്റൊരു സവിശേഷതയായ [[ഹെലിസിറ്റി]] നിർവചിക്കുന്നു.<ref name="anastopoulos">
{{cite book
|first=Charis|last=Anastopoulos|year=2008
|title=Particle Or Wave: The Evolution of the Concept of Matter in Modern Physics
|url=https://archive.org/details/particleorwaveev0000anas|publisher=Princeton University Press|pages=[https://archive.org/details/particleorwaveev0000anas/page/261 261]–262
|isbn=0691135126}}</ref>
ഇതുവരെ മനസ്സിലാക്കിയതനുസരിച്ച് ഇലക്ട്രോണിന് ആന്തരഘടനയില്ല.<ref name="prl50">{{cite journal
|last=Eichten|first=Estia J.
|title=New Tests for Quark and Lepton Substructure
|journal=Physical Review Letters|year=1983
|volume=50|pages=811–814|issue=11
|doi=10.1103/PhysRevLett.50.811
|last2=Peskin
|first2=Michael E.
}}</ref><ref>{{cite journal
|last=Gabrielse|first=G.
|title=New Determination of the Fine Structure Constant from the Electron ''g'' Value and QED
|journal=Physical Review Letters|year=2006
|volume=97|pages=030802(1–4)
|doi=10.1103/PhysRevLett.97.030802
|last2=Hanneke
|first2=D.
|last3=Kinoshita
|first3=T.
|last4=Nio
|first4=M.
|last5=Odom
|first5=B.}}</ref> അതിനാൽ ഇലക്ട്രോണിന്റെ പിണ്ഡവും ചാർജ്ജും ഒരു ബിന്ദുവിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായി കണക്കാക്കുന്നു.<ref name="curtis74">{{cite book
|last=Curtis|first=Lorenzo J.|page=[https://archive.org/details/atomicstructurel00curt_742/page/n89 74]
|year=2003|title=Atomic Structure and Lifetimes: A Conceptual Approach
|url=https://archive.org/details/atomicstructurel00curt_742|publisher=Cambridge University Press
|isbn=0521536359}}</ref> പെന്നിങ് ട്രാപ്പിലെ ഇലക്ട്രോണിന്റെ നിരീക്ഷണം ഇലക്ട്രോണിന് ആരമുണ്ടെങ്കിൽ അത് 10<sup>−22</sup> മീറ്ററിൽ താഴെയായിരിക്കുമെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Dehmelt|first=Hans
|title=A Single Atomic Particle Forever Floating at Rest in Free Space: New Value for Electron Radius
|journal=Physica Scripta
|year=1988|volume=T22|pages=102–110
|doi=10.1088/0031-8949/1988/T22/016}}</ref> [[ഉദാത്ത ഇലക്ട്രോൺ ആരം]] എന്ന ഒരു ഭൗതികസ്ഥിരാങ്കമുണ്ട്. ഇതിന്റെ വില {{val|2.8179|e=-15|u=m}} ആണ്. ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രം കണക്കിലെടുക്കാതെയുള്ള കണക്കുകൂട്ടലുകളാണ് ഇലക്ട്രോണിന്റെ യഥാർത്ഥ ഘടനയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഈ സ്ഥിരാങ്കത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.<ref>{{cite book|first=Dieter|last=Meschede|year=2004|title=Optics, light and lasers: The Practical Approach to Modern Aspects of Photonics and Laser Physics|publisher=Wiley-VCH|page=168|isbn=3527403647|url=http://books.google.com/books?id=PLISLfBLcmgC&pg=PA168}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജനുവരി 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>{{സൂചിക|൪}}
പിണ്ഡം കുറഞ്ഞ ഒന്നിലേറെ കണങ്ങളായി താനേ വിഘടിക്കുന്ന മൗലികകണങ്ങളുണ്ട്. ഇലക്ട്രോൺ, [[ന്യൂട്രിനോ]], ആന്റിന്യൂട്രിനോ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നായി വിഘടിക്കുന്ന മ്യൂഓൺ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. {{val|2.2|e=-6}} സെക്കന്റ് മാത്രമാണ് ഇതിന്റെ ആയുസ്സ്. എന്നാൽ സൈദ്ധാന്തികകാരണങ്ങളാൽ ഇലക്ട്രോൺ ഇങ്ങനെ വിഘടിക്കുന്നില്ല എന്നാണ് കരുതുന്നത്. പിണ്ഡം ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ചാർജ്ജുള്ള കണമാണ് ഇലക്ട്രോൺ എന്നതിനാൽ ഇലക്ട്രോൺ വിഘടനം ചാർജ്ജ് സംരക്ഷണനിയമത്തിന് എതിരാകും.<ref>{{cite journal
|last=Steinberg|first=R. I.
|title=Experimental test of charge conservation and the stability of the electron|journal=Physical Review D
|year=1999|volume=61|issue=2|pages=2582–2586
|doi=10.1103/PhysRevD.12.2582
|last2=Kwiatkowski
|first2=K.
|last3=Maenhaut
|first3=W.
|last4=Wall
|first4=N. S.}}</ref> ഇലക്ട്രോണിന്റെ ശരാശരി ആയുസ്സ് ചുരുങ്ങിയത് {{val|4.6|e=26}} വർഷമാണെന്നാണ് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നത്.<ref>{{cite journal
|last=Yao|first=W.-M.
|title=Review of Particle Physics
|journal=Journal of Physics G: Nuclear and Particle Physics
|month=July|year=2006|volume=33
|issue=1|pages=77–115
|doi=10.1088/0954-3899/33/1/001}}</ref>
===ക്വാണ്ടം സ്വഭാവം===
മറ്റ് കണങ്ങളെപ്പോലെ ഇലക്ട്രോണുകൾക്കും തരംഗസ്വഭാവം കാണിക്കാനാകും. ഈ ദ്വൈതസ്വഭാവം ഡബിൾ സ്ലിറ്റ് പരീക്ഷണത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു. സമാന്തരമായ രണ്ടു സ്ലിറ്റുകളിലൂടെ ഒരേ സമയം കടന്നുപോകാൻ തരംഗസ്വഭാവം മൂലം ഇലക്ട്രോണിന് സാധിക്കുന്നു. ഉദാത്തഭൗതികത്തിലെ കണങ്ങൾക്ക് ഒരു സമയം ഒരു സ്ലിറ്റിലൂടെയേ കടന്നുപോകാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിൽ ഇലക്ട്രോണിന്റെ തരംഗസ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്നത് [[മിശ്രസംഖ്യ|മിശ്രസംഖ്യകളുടെ]] വിലകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന വേവ് ഫങ്ഷനുപയോഗിച്ചാണ്. ''ψ'' എന്ന ചിഹ്നം ഇതിനെ സൂചിപ്പിക്കാനുപയോഗിക്കുന്നു. വേവ് ഫങ്ഷന്റെ മാപാങ്കത്തിന്റെ വർഗ്ഗം ഒരു സ്ഥലത്തിനടുത്ത് ഇലക്ട്രോണിനെ കണ്ടെത്താനുള്ള സംഭാവ്യതാസാന്ദ്രത നൽകുന്നു.<ref name="munowitz"><cite id="refMunowitz2005">{{cite book
|last=Munowitz|first=Michael|year=2005
|title=Knowing, The Nature of Physical Law
|url=https://archive.org/details/knowingnaturephy00muno|publisher=Oxford University Press
|isbn=0195167376|pages=[https://archive.org/details/knowingnaturephy00muno/page/n176 162]–218
}}</cite></ref>
[[പ്രമാണം:Asymmetricwave2.png|right|thumb|alt=A three dimensional projection of a two dimensional plot. There are symmetric hills along one axis and symmetric valleys along the other, roughly giving a saddle-shape|ദ്വിമാന പെട്ടിയിലെ രണ്ട് ഫെർമിയോണുകളുടെ വേവ് ഫങ്ഷന്റെ ഗ്രാഫ്. വേവ് ഫങ്ഷൻ എതിർസമമിതിയുള്ളതാണ്.]]
ഇലക്ട്രോണുകൾ [[അഭിന്നകകണം|അഭിന്നകകണങ്ങളാണ്]] - അതായത്, ആന്തരികമായ സവിശേഷതകളുപയോഗിച്ച് അവയെ വേർതിരിച്ചറിയുക സാധ്യമല്ല. അതിനാൽ രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകളെ പരസ്പരം മാറ്റുകയാണെങ്കിൽ ക്വാണ്ടം വ്യവസ്ഥകളുടെ സ്ഥിതിയിൽ നിരീക്ഷണയോഗ്യമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടാവുക സാധ്യമല്ല. ഇലക്ട്രോണുകളുൾപ്പെടെയുള്ള ഫെർമിയോണുകളുടെ വേവ് ഫങ്ഷൻ എതിർസമമിതിയുള്ളതാണ്. രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകളെ പരസ്പരം മാറ്റുമ്പോൾ വേവ് ഫങ്ഷന്റെ ചിഹ്നം മാറുന്നു. {{nowrap begin}}''ψ''(''r''<sub>1</sub>, ''r''<sub>2</sub>) = −''ψ''(''r''<sub>2</sub>, ''r''<sub>1</sub>){{nowrap end}}. ഇവിടെ ''r''<sub>1</sub>, ''r''<sub>2</sub> എന്നിവ രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചിഹ്നത്തിൽ വരുന്ന മാറ്റം മാപാങ്കത്തെ ബാധിക്കാത്തതിനാൽ നിരീക്ഷണയോഗ്യമായ പരിമാണമായ സംഭാവ്യതയിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നില്ല. ഫോട്ടോണുകളുൾപ്പെടെയുള്ള ബോസോണുകളിലാകട്ടെ വേവ് ഫങ്ഷൻ സമമിതിയുള്ളതാണ്.<ref name="munowitz"/>
വേവ്ഫങ്ഷനുകൾ എതിർസമമിതിയുള്ളവയായതിനാൽ രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾ ഒരേസ്ഥലത്ത് വരുന്ന രീതിയിലുള്ള വേവ് ഫങ്ഷനുകൾക്ക് സംഭാവ്യത പൂജ്യമായിരിക്കും. ഇതിന്റെ ഫലമാണ് പൗളി അപവർജ്ജന നിയമം - രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഒരിക്കലും ഒരേ ക്വാണ്ടം അവസ്ഥയിൽ ആകാൻ സാധിക്കില്ല. ഇലക്ട്രോണുകളുടെ മിക്ക സ്വഭാവങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കാൻ ഈ നിയമത്തിന് സാധിക്കുന്നു. ഉദാഹരണമായി, ആറ്റത്തിൽ എല്ലാ ഇലക്ട്രോണുകളും ഒരേ ഓർബിറ്റലിൽ നിൽക്കാതെ വ്യത്യസ്ത ഓർബിറ്റലുകളിലാകുന്നത് പൗളി അപവർജ്ജനനിയമത്തിന്റെ ഫലമായാണ്.<ref name="munowitz"/>
===പ്രതീതകണങ്ങൾ===
ശൂന്യത നിരന്തരമായി പ്രതീതകണങ്ങളുടെ (virtual particles) ജോഡികൾ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടാകാം എന്ന് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞർ കരുതുന്നു. ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ ജോഡികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഈ ജോഡികൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഉടനെത്തന്നെ കൂടിച്ചേർന്ന് നശിക്കുന്നു.<ref>{{cite web
|last=Kane|first=Gordon|date=2006-10-09|url=http://www.sciam.com/article.cfm?id=are-virtual-particles-rea&topicID=13
|title=Are virtual particles really constantly popping in and out of existence? Or are they merely a mathematical bookkeeping device for quantum mechanics?
|publisher=Scientific American
|accessdate=2008-09-19}}</ref> കണികാജോഡികളെ സൃഷ്ടിക്കാനാവശ്യമായ ഊർജ്ജവ്യതിയാനം ഹൈസ്ൻബർഗ് അനിശ്ചിതത്വതത്വം അനുവദിക്കുന്ന (Δ''E''·Δ''t'' ≥ ''ħ'') പരിധിക്കുള്ളിലാണ്. ഊർജ്ജവ്യതിയാനവും കണങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന സമയവും തമ്മിൽ ഗുണിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന വില ''ħ''-ൽ താഴെയായിരിക്കുന്നിടത്തോളം ശൂന്യതയ്ക്ക് ഇതിനാവശ്യമായ ഊർജ്ജം സംഭാവന ചെയ്യാനാകും. {{nowrap|''ħ'' ≈ {{val|6.6|e=-16|u=eV·s}}}} ആയതിനാൽ പ്രതീത ഇലക്ട്രോണുകളുടെ ആയുസ്സ് {{val|1.3|e=-21}} സെക്കന്റിലും കുറവായിരിക്കും.<ref name="taylor">{{ cite book
|last=Taylor|first=John|year=1989
|editor=Davies, Paul|title=The New Physics
|url=https://archive.org/details/newphysics0000unse|chaptertitle=Gauge Theories in Particle Physics
|publisher=Cambridge University Press
|isbn=0521438314|page=[https://archive.org/details/newphysics0000unse/page/464 464]}}</ref>
[[പ്രമാണം:Virtual pairs near electron.png|right|thumb|alt=A sphere with a minus sign at lower left symbolizes the electron, while pairs of spheres with plus and minus signs show the virtual particles|പ്രതീത ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ ജോഡികൾ ഒരു ഇലക്ട്രോണിനടുത്തേക്ക് വരുന്നതിന്റെ രേഖാചിത്രം]]
ഒരു ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ പ്രതീതജോഡി നിലവിലുള്ള ഒരു ഇലക്ട്രോണിന്റെ വൈദ്യുതക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടെങ്കിൽ പ്രതീതപോസിട്രോൺ യഥാർത്ഥ ഇലക്ട്രോണിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും പ്രതീത ഇലക്ട്രോൺ വികർഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഈ പ്രതിഭാസം ശൂന്യതയുടെ പോളറൈസേഷൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ശൂന്യത ഡൈഇലക്ട്രിക് പെർമിറ്റിവിറ്റി 1-ൽ കൂടുതലുള്ള സാധാരണ മാധ്യമങ്ങൾക്ക് സമാനമായി വർത്തിക്കുന്നു. അതായത്, ഇലക്ട്രോണിന്റെ പ്രകടമായ ചാർജ്ജ് യഥാർത്ഥ ചാർജ്ജിലും കുറവായിരിക്കും. ഇലക്ട്രോണിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്തോറും ഈ വില കുറഞ്ഞുകൊണ്ടുമിരിക്കും.<ref name="genz">{{cite book
|first=Henning|last=Genz|year=2001
|title=Nothingness: The Science of Empty Space
|url=https://archive.org/details/nothingnessscien0000henn|publisher=Da Capo Press|isbn=0738206105
|pages=[https://archive.org/details/nothingnessscien0000henn/page/241 241]–243, 245–247
}}</ref><ref>{{cite news
|last=Gribbin|first=John|date=1997-01-25
|title=More to electrons than meets the eye
|work=New Scientist|url=http://www.newscientist.com/article/mg15320662.300-science--more-to-electrons-than-meets-the-eye.html
|accessdate=2008-09-17}}</ref> 1997-ൽ ജപ്പാനീസ് കണികാത്വരണിയായ TRISTAN ഈ പ്രതിഭാസം നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി.<ref>{{cite journal
|last=Levine|first=I.
|title=Measurement of the Electromagnetic Coupling at Large Momentum Transfer
|journal=Physical Review Letters|year=1997
|volume=78|pages=424–427
|doi=10.1103/PhysRevLett.78.424
|last2=Koltick
|first2=D.
|last3=Howell
|first3=B.
|last4=Shibata
|first4=E.
|last5=Fujimoto
|first5=J.
|last6=Tauchi
|first6=T.
|last7=Abe
|first7=K.
|last8=Abe
|first8=T.
|last9=Adachi
|first9=I.}}</ref> ഇലക്ട്രോണിന്റെ പിണ്ഡത്തിന് ഷീൽഡിങ്ങ് നൽകാൻ പ്രതീതകണങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നു.<ref>{{cite conference
|first=Hitoshi|last=Murayama
|title=Supersymmetry Breaking Made Easy, Viable and Generic
|booktitle=Proceedings of the XLIInd Rencontres de Moriond on Electroweak Interactions and Unified Theories
|date=March 10–17, 2006|location=La Thuile, Italy
|id={{arxiv|0709.3041}}
|accessdate=2008-09-30}}—lists a 9% mass difference for an electron that is the size of the [[Planck distance]].</ref>
ഇലക്ട്രോണിന്റെ കാന്തികമൊമന്റിന് ബോർ മാഗ്നെറ്റോണിൽ നിന്നുള്ള നേരിയ (0.1 ശതമാനത്തിൽ താഴെ) വ്യത്യാസവും വിശദീകരിക്കാൻ പ്രതീതകണങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.<ref name=Hanneke>{{cite journal
|last=Odom|first=B.
|title=New Measurement of the Electron Magnetic Moment Using a One-Electron Quantum Cyclotron
|journal=Physical Review Letters|year=2006
|volume=97|pages=030801(1–4)
|doi=10.1103/PhysRevLett.97.030801
|last2=Hanneke
|first2=D.
|last3=D’urso
|first3=B.
|last4=Gabrielse
|first4=G.}}</ref><ref>{{cite journal
|last=Schwinger|first=Julian|title=On Quantum-Electrodynamics and the Magnetic Moment of the Electron
|url=https://archive.org/details/sim_physical-review_1948-02-15_73_4/page/n144|journal=Physical Review|year=1948
|volume=73|issue=4|pages=416–417
|doi=10.1103/PhysRev.73.416}}</ref> കാന്തികമൊമന്റിന്റെ സൈദ്ധാന്തികമായ പ്രവചനവും പരീക്ഷണത്തിലൂടെ കണ്ടെത്തിയ വിലയും തുല്യമാണെന്നുള്ളത് ക്വാണ്ടം വിദ്യുത്ഗതികത്തിന്റെ പ്രധാന നേട്ടങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book
|first=Kerson|last=Huang|year=2007
|pages=[https://archive.org/details/fundamentalforce00huan_395/page/n137 123]–125|publisher=World Scientific
|title=Fundamental Forces of Nature: The Story of Gauge Fields|url=https://archive.org/details/fundamentalforce00huan_395|isbn=9812706453}}</ref>
ഉദാത്ത ഭൗതികത്തിൽ കോണീയസംവേഗം, കാന്തികമൊമന്റ് എന്നിവ വ്യാപ്തമുള്ള വസ്തുക്കൾക്ക് മാത്രമുള്ള ഗുണങ്ങളാണ്. അതിനാൽ വ്യാപ്തമില്ലാത്ത ഇലക്ട്രോൺ ഈ ഗുണങ്ങളുള്ളതാണെന്നത് സിദ്ധാന്തത്തിലെ പ്രശ്നമായി കണക്കാക്കാപ്പെടാം. ഈ വിരോധാഭാസത്തിന്റെ വിശദീകരണം പ്രതീതഫോട്ടോണുകളുപയോഗിച്ച് നൽകാം. ഇലക്ട്രോണിന്റെ വൈദ്യുതക്ഷേത്രത്തിൽ രൂപമെടുക്കുന്ന പ്രതീതഫോട്ടോണുകൾ ഇലക്ട്രോണിനെ ''zitterbewegung'' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ചലിപ്പിക്കുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Foldy|first=Leslie L.
|title=On the Dirac Theory of Spin 1/2 Particles and Its Non-Relativistic Limit
|url=https://archive.org/details/sim_physical-review_1950-04-01_78_1/page/n27|journal=Physical Review|year=1950
|volume=78|pages=29–36
|doi=10.1103/PhysRev.78.29}}</ref> ഈ ചലനത്തിന്റെ ഫലം [[പുരസ്സരണം|പുരസ്സരണമടങ്ങിയ]] [[വർത്തുളചലനം|വർത്തുളചലനമാണ്]]. സ്പിന്നും കാന്തികമൊമന്റും സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഈ ചലനമാണ്.<ref name="curtis74"/><ref>{{cite journal
|last=Sidharth|first=Burra G.
|title=Revisiting Zitterbewegung
|journal=International Journal of Theoretical Physics
|month=August|year=2008
|id={{arxiv|0806.0985}}
|access-date=2008-11-10|doi=10.1007/s10773-008-9825-8
|volume=48
|pages=497–506}}</ref> സ്പെക്ട്രൽ രേഖകളിലെ ലാംബ് ഷിഫ്റ്റും പ്രതീതഫോട്ടോണുകളെ ഉപയോഗിച്ച് വിശദീകരിക്കാം.<ref name="genz"/>
===പ്രവർത്തനം===
ഇലക്ട്രോൺ തനിക്കുചുറ്റും സൃഷ്ടിക്കുന്ന വൈദ്യുതക്ഷേത്രം ധനചാർജ്ജുള്ള വസ്തുക്കളെ ആകർഷിക്കുകയും ഋണചാർജ്ജുള്ളവയെ വികർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ വൈദ്യുതക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശക്തി [[കൂളംബ് നിയമം|കൂളോം നിയമമുപയോഗിച്ച്]] കണ്ടെത്താം. ഇലക്ട്രോണിൽ നിന്നുള്ള ദൂരത്തിന്റെ വർഗ്ഗത്തിന്റെ അനുപാതത്തിൽ വൈദ്യുതക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിക്കുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Elliott|first=Robert S.
|title=The history of electromagnetics as Hertz would have known it
|journal=IEEE Transactions on Microwave Theory and Techniques
|year=1978|volume=36|issue=5|pages=806–823
|url=http://ieeexplore.ieee.org/xpls/abs_all.jsp?arnumber=3600
|accessdate=2008-09-22
|doi=10.1109/22.3600}} A subscription required for access.</ref> ചലനാവസ്ഥയിലുള്ള ഇലക്ട്രോൺ ഇതിനു പുറമെ ഒരു കാന്തികക്ഷേത്രത്തിനും കാരണമാകുന്നു.<ref name="munowitz140">[[#refMunowitz2005|Munowitz (2005:140).]]</ref> ഇലക്ട്രോണുകളുടെ കൂട്ടത്തോടെയുള്ള ചലനവും കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ തീവ്രതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വിശദീകരിക്കുന്ന സമവാക്യമാണ് ആമ്പിയർ-മാക്സ്വെൽ സമവാക്യം. ഇതിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുന്ന വിദ്യുത്കാന്തികപ്രേരണമാണ് [[വൈദ്യുത മോട്ടോർ|വൈദ്യുതമോട്ടോറിന്റെ]] പ്രവർത്തനത്തിനടിസ്ഥാനം.<ref>{{cite book
|first=Benjamin|last=Crowell|year=2000
|title=Electricity and Magnetism|pages=129–152
|publisher=Light and Matter|isbn=0970467044}}</ref> ചലിക്കുന്ന ചാർജ്ജുകളുടെ ചുറ്റുമുള്ള വിദ്യുത്കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ തീവ്രത [[ലിയെനാർഡ്-വീച്ചെർട്ട് പൊടെൻഷ്യൽ]] ഉപയോഗിച്ച് കണക്കുകൂട്ടാം. ഈ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ പ്രകാശത്തോടടുത്ത വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന കണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും ശരിയായ വിലകളാണ് നൽകുക.
[[പ്രമാണം:Lorentz force.svg|right|thumb|alt=A graph with arcs showing the motion of charged particles|നിരീക്ഷകനിലേക്കുള്ള ദിശയിലെ ''B'' തീവ്രതയുള്ള കാന്തികക്ഷേത്രത്തിലൂടെ ''v'' പ്രവേഗവുമായി ചലിക്കുന്ന ''q'' ചാർജ്ജുള്ള കണത്തിന്റെ പാത. ഇലക്ട്രോണിന് ഋണചാർജ്ജാണുള്ളതെന്നാൽ അത് മുകളിലേക്ക് വളയുന്നു.]]
കാന്തികമണ്ഡലത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോൺ [[ലോറെന്റ്സ് ബലം|ലോറെന്റ്സ് ബലത്തിന്]] വിധേയമാകുന്നു. കാന്തികക്ഷേത്രത്തിനും പ്രവേഗത്തിനും ലംബമായ ദിശയിലാണ് ഈ ബലം. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഇലക്ട്രോണിന്റെ പാത [[ഹെലിക്സ്]] രൂപത്തിലാകുന്നു. ത്വരണത്തിന്റെ ഫലമായി ഇലക്ട്രോൺ സിൻക്രോട്രോൺ വികിരണത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു.<ref>[[#refMunowitz2005|Munowitz (2005:160).]]</ref><ref>{{cite journal
|last=Mahadevan|first=Rohan
|title=Harmony in Electrons: Cyclotron and Synchrotron Emission by Thermal Electrons in a Magnetic Field
|url=https://archive.org/details/sim_astrophysical-journal_1996-07-01_465_1/page/326|journal=Astrophysical Journal|year=1996
|volume=465|pages=327–337
|id={{arxiv|astro-ph|9601073v1}}
|accessdate=2008-09-28
|doi=10.1086/177422
|last2=Narayan
|first2=Ramesh
|last3=Yi
|first3=Insu}}</ref>{{സൂചിക|൫}} ഊർജ്ജനഷ്ടത്തിന്റെ ഫലമായി ഇലക്ട്രോണിന്റെ വേഗത കുറയുന്നു. ഇതിന് ഹേതുവായ ബലം [[അബ്രഹാം-ലോറെന്റ്സ്-ഡിറാക് ബലം]] എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇലക്ട്രോണിന്റെ വിദ്യുത്കാന്തികക്ഷേത്രം തന്നെ അതിൽ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനമാണ് ഈ ബലത്തിന് കാരണം.<ref>{{cite journal
|last=Rohrlich|first=Fritz
|title=The self-force and radiation reaction
|journal=American Journal of Physics
|year=1999|month=December|volume=68
|issue=12|pages=1109–1112
|doi=10.1119/1.1286430}}</ref>
ക്വാണ്ടം വിദ്യുത്ഗതികസിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ഫോട്ടോണുകളാണ് കണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വിദ്യുത്കാന്തികപ്രവർത്തനങ്ങളെ വഹിക്കുന്നത്. ത്വരണത്തിന് വിധേയമാകാത്ത ഇലക്ട്രോണിന് യഥാർത്ഥ ഫോട്ടോണുകളെ വലിച്ചെടുക്കാനോ പുറത്തുവിടാനോ സാധിക്കുകയില്ല. അപ്രകാരം സംഭവിക്കുന്നത് ഊർജ്ജസംരക്ഷണനിയമത്തിനും സംവേഗസംരക്ഷണനിയമത്തിനും എതിരാകും. എന്നിരുന്നാലും പ്രതീതഫോട്ടോണുകൾക്ക് രണ്ട് ചാർജ്ജിതകണങ്ങൾക്കിടയിൽ സംവേഗം കൈമാറ്റം ചെയ്യിക്കാനാകും. ഈ കൈമാറ്റമാണ് കൂളോം ബലത്തിന് കാരണം.<ref>{{ cite book
|last=Georgi|first=Howard|year=1989
|title=The New Physics|url=https://archive.org/details/newphysics0000unse|editor=Davies, Paul
|chaptertitle=Grand Unified Theories
|publisher=Cambridge University Press
|isbn=0521438314|page=[https://archive.org/details/newphysics0000unse/page/427 427]}}</ref> ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണിന്റെ പാതയിൽ മറ്റ് ചാർജ്ജുകൾ മൂലം വ്യതിയാനം വരുന്നത് ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുന്നതിന് കാരണമാകാം. ഇലക്ട്രോണിനെ ത്വരണത്തിന് വിധേയമാക്കുന്നത് [[ബ്രെംസ്ട്രാലങ് വികിരണം]] പുറത്തുവിടാൻ കാരണമാകുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Blumenthal
|first=George J.
|title=Bremsstrahlung, Synchrotron Radiation, and Compton Scattering of High-Energy Electrons Traversing Dilute Gases
|journal=Reviews of Modern Physics
|year=1970|volume=42|pages=237–270
|doi=10.1103/RevModPhys.42.237}}</ref>
[[പ്രമാണം:Bremsstrahlung.svg|thumb|left|alt=A curve shows the motion of the electron, a red dot shows the nucleus, and a wiggly line the emitted photon|അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ വൈദ്യുതക്ഷേത്രം മൂലം ഇലക്ട്രോണിന്റെ പാതയിൽ വരുന്ന വ്യതിയാനം ബ്രെംസ്ട്രാലങ് വികിരണത്തിന് കാരണമാകുന്നു. ഊർജ്ജവ്യത്യാസമായ ''E''<sub>2</sub> − ''E''<sub>1</sub> ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെടുന്ന ഫോട്ടോണിന്റെ ആവൃത്തി നിശ്ചയിക്കുന്നു.]]
ഫോട്ടോണും ഫ്രീ ഇലക്ട്രോണും തമ്മിലുള്ള ഇലാസ്തികഘട്ടനമാണ് [[കോംപ്റ്റൺ വിസരണം]]. ഇതിന്റെ ഫലമായി കണങ്ങൾ ഊർജ്ജവും സംവേഗവും പരസ്പരം കൈമാറുന്നു, ഫോട്ടോണിന്റെ തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ വ്യത്യാസം വരുകയും ചെയ്യുന്നു.{{സൂചിക|൬}} തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ വരാവുന്ന കൂടിയ വ്യത്യാസം ''h''/''m''<sub>e</sub>c ആണ് - ഇത് കോംപ്റ്റൺ തരംഗദൈർഘ്യം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite web
|author=Staff|year=2008|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1927/
|title=The Nobel Prize in Physics 1927
|publisher=The Nobel Foundation
|accessdate=2008-09-28}}</ref> ഇലക്ട്രോണിന്റെ കോംപ്റ്റൺ തരംഗദൈർഘ്യത്തിന്റെ വില {{nowrap|2.43 × 10<sup>−12</sup> m}}. ആണ്<ref name="CODATA"/> പ്രകാശം ഉയർന്ന തരംഗദൈർഘ്യമുള്ളതാകുമ്പോൾ തരംഗദൈർഘ്യത്തിലെ വ്യത്യാസം വളരെക്കുറവായിരിക്കും. പ്രകാശവും ഇലക്ട്രോണുകളും തമ്മിലുള്ള ഇത്തരം പ്രവർത്തനം [[തോംസൺ വിസരണം]] എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref name="Chen1998">{{cite journal|last=Chen|first=Szu-yuan|title=Experimental observation of relativistic nonlinear Thomson scattering|url=https://archive.org/details/sim_nature-uk_1998-12-17_396_6712/page/652|journal=Nature|year=1998|volume=396|pages=653–655|doi=10.1038/25303|last2=Chen|first2=Szu-Yuan|last3=Maksimchuk|first3=Anatoly}}</ref>
രണ്ട് ചാർജ്ജിതകണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വിദ്യുത്കാന്തികപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആപേക്ഷികശക്തി [[ഫൈൻ സ്ട്രക്ചർ സ്ഥിരാങ്കം|ഫൈൻ സ്ട്രക്ചർ സ്ഥിരാങ്കമുപയോഗിച്ച്]] കണ്ടെത്താം. മാനങ്ങളില്ലാത്ത ഈ സ്ഥിരാങ്കം കണങ്ങൾ കോംപ്റ്റൺ തരംഗദൈർഘ്യത്തിന്റെ അകലത്തിലായിരിക്കെയുള്ള വിദ്യുത്സ്ഥിതികോർജ്ജത്തിന്റെയും കണത്തിന്റെ നിശ്ചലോർജ്ജത്തിന്റെയും അനുപാതമാണ്. ''α'' എന്ന ചിഹ്നം ഇതിനെ സൂചിപ്പിക്കാനുപയോഗിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ വില {{val|7.297353|e=-3}} ആണ്, അതായത് ഏതാണ്ട് {{frac|1|137}}.<ref name="CODATA" />
ഇലക്ട്രോണുകളും പോസിട്രോണുകളും കൂടിച്ചേരുമ്പോൾ രണ്ടോ അതിലേറെയോ ഗാമ രശ്മി ഫോട്ടോണുകൾ പുറത്തുവിട്ട് അവ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇലക്ട്രോണിന്റെയും പോസിട്രോണിന്റെയും സംവേഗം കുറവാണെങ്കിൽ നശീകരണത്തിനുമുമ്പ് അവ [[പോസിട്രോണിയം]] ആറ്റമായി മാറാം. നശീകരണത്തോടനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന ഗാമ രശ്മി ഫോട്ടോണുകളുടെ ഊർജ്ജം 1.022 MeV ആണ്.<ref>{{cite journal
|last=Beringer|first=Robert
|title=The Angular Distribution of Positron Annihilation Radiation
|journal=Physical Review|year=1942
|volume=61|issue=5–6|pages=222–224
|doi=10.1103/PhysRev.61.222
|last2=Montgomery
|first2=C. G.}}</ref><ref>{{cite book
|first=Jerry|last=Wilson|coauthors=Buffa, Anthony
|year=2000|title=College Physics|url=https://archive.org/details/collegephysicsvo00jerr|edition=4th
|page=[https://archive.org/details/collegephysicsvo00jerr/page/888 888]|publisher=Prentice Hall|isbn=0130824445}}</ref> അണുകേന്ദ്രം, മറ്റ് ചാർജ്ജിതകണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ഉന്നതോർജ്ജഫോട്ടോണുകൾക്ക് [[പെയർ പ്രൊഡക്ഷൻ]] എന്ന പ്രതിഭാസം വഴി ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ ജോഡിയായി മാറാനും സാധിക്കും.<ref>{{cite journal
|last=Eichler|first=Jörg
|title=Electron–positron pair production in relativistic ion–atom collisions
|journal=Physics Letters A|date=2005-11-14
|volume=347|issue=1–3|pages=67–72
|doi=10.1016/j.physleta.2005.06.105
}}</ref><ref>{{cite journal
|last=Hubbell|first=J. H.|title=Electron positron pair production by photons: A historical overview
|journal=Radiation Physics and Chemistry
|year=2006|month=June|volume=75|issue=6
|pages=614–623|doi=10.1016/j.radphyschem.2005.10.008
|bibcode=2006RaPC...75..614H}}</ref>
വിദ്യുത്ദുർബലപ്രവർത്തനസിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ഇലക്ട്രോൺ വേവ്ഫങ്ഷന്റെ ഇടംകൈയൻ ഭാഗം ഇലക്ട്രോൺ ന്യൂട്രിനോയുമായി ഒരു വീക് ഐസോസ്പിൻ ദ്വന്ദ്വം നിർമ്മിക്കുന്നു. W ബോസോൺ വലിച്ചെടുക്കുകയോ പുറത്തുവിടുകയോ ചെയ്തുകൊണ്ട് ചാർജ്ജ്ഡ് കറന്റ് പ്രവർത്തനം വഴി ദ്വന്ദ്വത്തിലെ ഒരംഗത്തിന് മറ്റേ അംഗമായി മാറാനാകും. W ബോസോണിനും ചാർജ്ജുണ്ട് എന്നതിനാൽ ഈ പ്രവർത്തനത്തിൽ ചാർജ്ജ് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ചാർജ്ജ്ഡ് കറന്റ് പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് റേഡിയോആക്റ്റീവ് ആറ്റങ്ങളിലെ ബീറ്റക്ഷയത്തിന് കാരണമാകുന്നത്. Z ബോസോണിന്റെ കൈമാറ്റം വഴി ഇലക്ട്രോണിനും ഇലക്ട്രോൺ ന്യൂട്രിനോയ്ക്കും ന്യൂട്രൽ കറണ്ട് പ്രവർത്തനത്തിലും പങ്കെടുക്കാം. ഇതാണ് ന്യൂട്രിനോ-ഇലക്ട്രോൺ ഇലാസ്തികവിസരണത്തിന് കാരണം.<ref name="quigg">{{cite conference
|last=Quigg|first=Chris|title=The Electroweak Theory
|booktitle=TASI 2000: Flavor Physics for the Millennium
|page=80|publisher=arXiv|date=June 4–30, 2000
|location=Boulder, Colorado
|id={{arxiv|hep-ph|0204104v1}}
|accessdate=2008-09-21}}</ref>
{{clear}}
===ആറ്റങ്ങളും തന്മാത്രകളും===
[[പ്രമാണം:Hydrogen Density Plots.png|right|thumb|280px|alt=A table of five rows and five columns, with each cell portraying a color-coded probability density|ഹൈഡ്രജന്റെ ആദ്യത്തെ ചില അറ്റോമിക ഓർബിറ്റലുകളുടെ രേഖാചിത്രം. നിറം സംഭാവ്യതാസാന്ദ്രതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.]]
ഇലക്ട്രോണുകൾ അണുകേന്ദ്രവുമായി കൂളോം ബലം വഴി ബന്ധിതമാകാം. ഒരു അണുകേന്ദ്രവുമായി ബന്ധിതമായ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ കൂട്ടമാണ് ആറ്റം. ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണവും അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ ചാർജ്ജും വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിൽ അത്തരം ആറ്റങ്ങളെ അയോണുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ബന്ധിതമായ ഇലക്ട്രോണിന്റെ തരംഗസ്വഭാവം [[അറ്റോമിക് ഓർബിറ്റൽ]] എന്ന ഫങ്ഷൻ വഴി വിശദീകരിക്കുന്നു. ക്വാണ്ടം സംഖ്യകളുടെ ഒരു കൂട്ടമാണ് അറ്റോമിക ഓർബിറ്റുകളെ പൂർണ്ണമായി നിർവചിക്കുന്നത്. ഊർജ്ജം, കോണീയസംവേഗം, കോണീയസംവേഗത്തിന്റെ പ്രൊജക്ഷൻ എന്നിവയാണ് ഈ ക്വാണ്ടം സംഖ്യകൾ കൊണ്ടുദ്ദേശ്യം. അണുകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഈ പരിമാണങ്ങൾക്ക് നിശ്ചിത വിലകളേ ഉണ്ടാകൂ. പൗളി അപവർജ്ജനനിയമമനുസരിച്ച് ഒരു ഓർബിറ്റലിൽ രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾക്കേ നിലനിൽക്കാനാകൂ - അവയുടെ സ്പിൻ ക്വാണ്ടം സംഖ്യ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുകയും വേണം.
ഊർജ്ജവ്യത്യാസങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ ഊർജ്ജമുള്ള ഫോട്ടോണുകൾ ഉത്സർജ്ജിക്കുകയോ ആഗിരണം ചെയ്യുകയോ വഴി ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഒരു ഓർബിറ്റലിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറാനാകും.<ref>{{cite journal
|last=Mulliken|first=Robert S.
|title=Spectroscopy, Molecular Orbitals, and Chemical Bonding
|url=https://archive.org/details/sim_science_1967-07-07_157_3784/page/12|journal=Science|year=1967
|volume=157|issue=3784|pages=13–24
|doi=10.1126/science.157.3784.13
|pmid=5338306}}</ref> കണങ്ങളുമായുള്ള ഘട്ടനങ്ങൾ, [[ഓഗർ പ്രഭാവം]] എന്നിവ വഴിയും ഓർബിറ്റൽ മാറ്റം സംഭവിക്കാം.<ref>{{cite book
|first=Eric H. S.|last=Burhop|year=1952
|title=The Auger Effect and Other Radiationless Transitions
|publisher=Cambridge University Press|pages=2–3
|location=New York}}</ref> ആറ്റത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കണമെങ്കിൽ ഇലക്ട്രോണിന് ബന്ധനോർജ്ജത്തിലധികം ഊർജ്ജം ലഭിക്കേണ്ടതായുണ്ട്. [[ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവം|ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവത്തിൽ]] ഇലക്ട്രോൺ ആറ്റത്തിന്റെ [[അയോണീകരണ ഊർജം|അയണീകരണ ഊർജ്ജത്തിലുമേറെ]] ഊർജ്ജമുള്ള ഫോട്ടോൺ ആഗിരണം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇതാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.<ref name="grupen">{{cite conference
|last=Grupen|first=Claus
|title=Physics of Particle Detection
|booktitle=AIP Conference Proceedings, Instrumentation in Elementary Particle Physics, VIII
|pages=3–34|volume=536
|publisher=Dordrecht, D. Reidel Publishing Company
|date=June 28 – July 10, 1999
|location=Istanbul|doi=10.1063/1.1361756}}</ref>
ഇലക്ട്രോണുകളുടെ കോണീയസംവേഗം ക്വാണ്ടൈസ്ഡ് ആണ് - അതായത്, ഇതിന് നിശ്ചിതവിലകളേ സ്വീകരിക്കാനാകൂ. ഇലക്ട്രോണിന് ചാർജ്ജുള്ളതിനാൽ കോണീയസംവേഗത്തിന് സമാന്തരമായ കാന്തികമൊമന്റും അതിനുണ്ട്. ആറ്റത്തിന്റെ കാന്തികമൊമന്റ് ഇലക്ട്രോണുകളുടെയും അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെയും ഓർബിറ്റൽ, സ്പിൻ കാന്തികമൊമന്റുകളുടെ തുകയാണ്. ഇതിൽ അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ കാന്തികമൊമന്റ് ഇലക്ട്രോണുകളുടേതുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ വളരെ ചെറുതാണ്. ഒരേ ഓർബിറ്റലിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകളുടെ കാന്തികമൊമന്റുകൾ പരസ്പരം റദ്ദാക്കുന്നു.<ref>{{cite book
|last=Jiles|first=David|year=1998
|pages=280–287|title=Introduction to Magnetism and Magnetic Materials
|publisher=CRC Press|isbn=0412798603}}</ref>
ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമായുള്ള വിദ്യുത്കാന്തികപ്രവർത്തനങ്ങളാണ് രാസബന്ധനങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നത്.<ref>{{cite book
|author=Löwdin, Per Olov; Erkki Brändas, Erkki; Kryachko, Eugene S.|title=Fundamental World of Quantum Chemistry: A Tribute to the Memory of Per-
Olov Löwdin|pages=393–394
|publisher=Springer|year=2003|isbn=140201290X
}}</ref> ആറ്റങ്ങൾ ഇലക്ട്രോണുകളെ പങ്കുവയ്ക്കുകയോ കൈമാറുകയോ ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ശക്തിയേറിയ രാസബന്ധനങ്ങൾ രൂപം കൊള്ളുന്നത്. ഇങ്ങനെ തന്മാത്രകൾ രൂപമെടുക്കുന്നു.<ref name=Pauling>{{cite book
|last=Pauling|first=Linus C.
|authorlink=Linus Pauling|year=1960
|url=http://books.google.co.uk/books?id=L-1K9HmKmUUC
|title=The Nature of the Chemical Bond and the Structure of Molecules and Crystals: an introduction to modern structural chemistry|edition=3rd
|publisher=Cornell University Press|isbn=0801403332
|pages=4–10}}</ref> ഒരു തന്മാത്രയുടെ ഭാഗമായ ഇലക്ട്രോണുകൾ വിവിധ അണുകേന്ദ്രങ്ങളുടെ വിദ്യുത്കാന്തികക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ വരുന്നു. സ്വതന്ത്ര ആറ്റങ്ങളിൽ അറ്റോമിക് ഓർബിറ്റലുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതിന് സമാനമായി തന്മാത്രകളിൽ മോളിക്യുലാർ ഓർബിറ്റലുകളിലാണ് ഇവ സ്ഥിതിചെയ്യുക.<ref>{{cite book
|author=McQuarrie, Donald Allan; Simon, John Douglas
|title=Physical Chemistry: A Molecular Approach
|url=https://archive.org/details/physicalchemistr0000macqu
|publisher=University Science Books|year=1997
|pages=[https://archive.org/details/physicalchemistr0000macqu/page/325 325]–361|isbn=0935702997}}</ref> ഇലക്ട്രോൺ ജോടികളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം തന്മാത്രകളുടെ ഘടനയിലെ പ്രധാന ഘടകമാണ്. വിപരീത സ്പിന്നുകളുള്ളതും പൗളി അപവർജ്ജനനിയമമനുസരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരേ ഓർബിറ്റലിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുമായ രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകളാണ് ഒരു ഇലക്ട്രോൺ ജോഡിയിലുണ്ടാവുക. വിവിധ മോളിക്യുലാർ ഓർബിറ്റലുകളിൽ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ സംഭാവ്യതാസാന്ദ്രത വിവിധതരത്തിലായിരിക്കും. ഉദാഹരണമായി, ബോണ്ടഡ് ജോഡികളിൽ അണുകേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് അടുത്താണ് ഇലക്ട്രോണിനെ കണ്ടെത്താൻ കൂടുതൽ സംഭാവ്യത. എന്നാൻ നോൺ-ബോണ്ടഡ് ജോഡികളിലാകട്ടെ ഇലക്ട്രോണുകളെ അണുകേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ദൂരെ കണ്ടെത്താനാണ് സംഭാവ്യതയേറെയും.<ref>{{cite journal
|last=Daudel
|first=R.
|date=1973-10-11
|title=The Electron Pair in Chemistry
|journal=Canadian Journal of Chemistry
|volume=52
|pages=1310–1320
|url=http://article.pubs.nrc-cnrc.gc.ca/ppv/RPViewDoc?issn=1480-3291&volume=52&issue=8&startPage=1310
|accessdate=2008-10-12
|doi=10.1139/v74-201
|last2=Bader
|first2=R.F.W.
|last3=Stephens
|first3=M.E.
|last4=Borrett
|first4=D.S.
|archive-date=2014-01-08
|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108105609/http://www.nrcresearchpress.com/action/cookieAbsent
|url-status=dead
}}</ref>
===ചാലകത===
[[File:Lightning over Oradea Romania cropped.jpg|right|thumb|alt=Four bolts of lightning strike the ground|ഇടിമിന്നൽ എന്നത് അടിസ്ഥാനപരമായി ഇലക്ട്രോണുകളുടെ ഒഴുക്കാണ്.<ref>{{cite book
|author=Rakov, Vladimir A.; Uman, Martin A.
|title=Lightning: Physics and Effects|page=4
|publisher=Cambridge University Press|year=2007
|isbn=0521035414}}</ref> മിന്നലിനാവശ്യമായ പൊട്ടൻഷ്യൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് ട്രൈബോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവം വഴിയാകാം.<ref>{{cite journal
|last=Freeman|first=Gordon R.
|title=Triboelectricity and some associated phenomena
|url=https://archive.org/details/sim_materials-science-and-technology_1999-12_15_12/page/1454|journal=Materials science and technology
|year=1999|volume=15|issue=12
|pages=1454–1458}}</ref><ref>{{Cite journal
|author=Forward, Keith M.; Lacks, Daniel J.; Sankaran, R. Mohan
|title=Methodology for studying particle–particle triboelectrification in granular materials
|journal=Journal of Electrostatics|volume=67|month=May|year=2009|pages=178–183
|doi=10.1016/j.elstat.2008.12.002
|issue=2–3}}</ref>]]
ഒരു വസ്തുവിൽ അണുകേന്ദ്രങ്ങളുടെ ധനചാർജ്ജിനെ റദ്ദാക്കാനാവശ്യമായത്ര ഇലക്ട്രോണുകൾ ഇല്ലാതിരിക്കുകയോ ആവശ്യത്തിലധികം ഇലക്ട്രോണുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് ആകെപ്പാടെ ചാർജ്ജിതമാകുന്നു. ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണം ആവശ്യത്തിലധികമാകുമ്പോൾ ഋണചാർജ്ജും ആവശ്യത്തിൽ കുറവാകുമ്പോൾ ധനചാർജ്ജുമാണ് വസ്തുവിന് ലഭിക്കുക. ട്രൈബോസ്കോപിക് പ്രഭാവം വഴി ഉരസുന്നതിന്റെ ഫലമായി വസ്തുക്കൾ ചാർജ്ജിതമാകാം.<ref>{{cite book
|last=Weinberg|first=Steven|year=2003
|title=The Discovery of Subatomic Particles
|url=https://archive.org/details/discoveryofsubat00wein_0|publisher=Cambridge University Press|pages=[https://archive.org/details/discoveryofsubat00wein_0/page/15 15]–16
|isbn=052182351X}}</ref>
ശൂന്യതയിൽ സ്വതന്ത്രമായി ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണുകൾ ഫ്രീ ഇലക്ട്രോണുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ലോഹങ്ങളിലെ ഇലക്ട്രോണുകളും ഫ്രീ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ സ്വഭാവമാണ് കാണിക്കുക. യഥാർത്ഥത്തിൽ, നാം ലോഹങ്ങളിലെ ഇലക്ട്രോണുകൾ എന്ന് സാധാരണ വിളിക്കുന്ന കണങ്ങൾ ക്വാസി-ഇലക്ട്രോണുകളാണ്. അവയ്ക്ക് ഇലക്ട്രോണുകളുടേതിന് സമാനമായ വൈദ്യുതചാർജ്ജ്, സ്പിൻ, കാന്തികമൊമന്റ് എന്നിവ ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും പിണ്ഡം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.<ref name="Liang-fu Lou">{{cite book|last=Lou|first=Liang-fu|title=Introduction to phonons and electrons|url=https://archive.org/details/introductiontoph00loul_750|isbn=9789812384614|year=2003|publisher=World Scientific|pages=[https://archive.org/details/introductiontoph00loul_750/page/n175 162],164}}</ref> ശൂന്യതയിലെയും ലോഹങ്ങളിലെയും ഫ്രീ ഇലക്ട്രോണുകൾ ചലിക്കുമ്പോൾ അവ ചാർജ്ജിന്റെ ഒഴുക്കായ [[വൈദ്യുതി|വൈദ്യുതിക്ക്]] കാരണമാകുന്നു. ഇത് കാന്തികക്ഷേത്രവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. വൈദ്യുതി കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്ക് കാരണമാകുന്നതുപോലെ ചലിക്കുന്ന കാന്തികക്ഷേത്രത്തിന് വൈദ്യുതിയും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കും. ഈ പ്രഭാവങ്ങളെല്ലാം മാക്സ്വെൽ സമവാക്യങ്ങളുപയോഗിച്ച് വിശദീകരിക്കാനാകും.<ref>{{cite book
|first=Bhag S.|last=Guru|coauthors=Hızıroğlu, Hüseyin R.
|year=2004|title=Electromagnetic Field Theory
|url=https://archive.org/details/electromagneticf00guru_049|pages=[https://archive.org/details/electromagneticf00guru_049/page/n155 138], 276|publisher=Cambridge University Press
|isbn=0521830168}}</ref>
ഒരു നിശ്ചിത താപനിലയിൽ ഓരോ പദാർത്ഥത്തിനും നിശ്ചിത [[വൈദ്യുതചാലകത|വൈദ്യുതചാലകതയുണ്ടാകും]]. പൊടൻഷ്യലിനനുസരിച്ച് വൈദ്യുതി വ്യത്യാസപ്പെടുന്നത് ചാലകതയനുസരിച്ചാണ്. [[ചെമ്പ്]], [[സ്വർണ്ണം]] മുതലായ ലോഹങ്ങൾ വൈദ്യുതിയുടെ നല്ല ചാലകങ്ങളാണ്. [[സ്ഫടികം]], [[ടെഫ്ലോൺ]] മുതലായ വസ്തുക്കളാകട്ടെ [[അചാലകം|അചാലകങ്ങളുമാണ്]]. ഡൈഇലക്ട്രിക് പദാർത്ഥങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾ അണുകേന്ദ്രങ്ങളുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനാൽ അവ അചാലകങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്നു. ലോഹങ്ങളിലെ ഇലക്ട്രോൺ ബാൻഡ് ഘടന ഇലക്ട്രോണുകളെ ഫ്രീ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് സമാനമാക്കുന്നു. ഇവ പ്രത്യേക അണുകേന്ദ്രവുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നില്ല എന്നതിനാൽ വൈദ്യുതക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ അവ ഫെർമി വാതകങ്ങളെപ്പോലെ വർത്തിക്കുകയും ഇലക്ട്രോണുകൾ സ്വതന്ത്രമായി ലോഹത്തിൽ നീങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.<ref name="ziman">{{cite book
|first=J. M.|last=Ziman|year=2001|title=Electrons and Phonons: The Theory of Transport Phenomena in Solids
|url=https://archive.org/details/electronsphonons00zima|publisher=Oxford University Press|page=[https://archive.org/details/electronsphonons00zima/page/n271 260]
|isbn=0198507798}}</ref> [[അർദ്ധചാലകം|അർദ്ധചാലകങ്ങളിൽ]] ചാലകത ഈ രണ്ട് പരിധികൾക്കിടയിലാണ്.<ref>{{cite book
|first=M. K.|last=Achuthan|coauthors=Bhat, K. N.
|title=Fundamentals of Semiconductor Devices
|year=2007|publisher=Tata McGraw-Hill|pages=49–67
|isbn=007061220X}}</ref>
ഇലക്ട്രോണുകളും ആറ്റങ്ങളും തമ്മിൽ നിരന്തരം നടക്കുന്ന ഘട്ടനങ്ങൾ മൂലം ചാലകങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ ശരാശരി പ്രവേഗം സെക്കന്റിൽ മില്ലിമീറ്ററുകൾ മാത്രമാണ്. എന്നാൽ ചാലകത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് വൈദ്യുതിയിൽ വരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലെ വൈദ്യുതിയിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്ന വേഗം പ്രകാശവേഗത്തിന്റെ 75 ശതമാനത്തോളം വരും.<ref>{{cite journal
|last=Main|first=Peter|date=1993-06-12
|title=When electrons go with the flow: Remove the obstacles that create electrical resistance, and you get ballistic electrons and a quantum surprise
|journal=New Scientist|volume=1887|page=30|url=http://www.newscientist.com/article/mg13818774.500-when-electrons-go-with-the-flow-remove-the-obstacles-thatcreate-electrical-resistance-and-you-get-ballistic-electrons-and-a-quantumsurprise.html
|accessdate=2008-10-09}}</ref> വൈദ്യുതസിഗ്നലുകൾ തരംഗരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാലാണിത്. തരംഗങ്ങളുടെ വേഗം മാധ്യമത്തിന്റെ ഡൈഇലക്ട്രിക് സ്ഥിരാങ്കത്തെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്.<ref>{{cite book
|first=Glenn R.|last=Blackwell|year=2000
|title=The Electronic Packaging Handbook
|pages=6.39–6.40
|publisher=CRC Press|isbn=0849385911}}</ref>
ഡീലോക്കലൈസ്ഡ് ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ആറ്റങ്ങൾക്കിടയിൽ താപം വഹിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതിനാൽ ലോഹങ്ങൾ നല്ല താപചാലകങ്ങളാണ്. വിദ്യുത്ചാലക്തയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി താപചാലകത താപനിലയെ കാര്യമായി ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. ഗണിതപരമായി ഇതിനെ വീഡെമാൻ-ഫ്രാൻസ് നിയമമുപയോഗിച്ച് വിശദീകരിക്കാം.<ref name="ziman" /> താപചാലകതയുടെയും വിദ്യുത്ചാലകതയുടെയും അനുപാതം താപനിയയുടെ വർഗ്ഗത്തിന് ആനുപാതികമാണെന്ന് ഈ നിയമം പറയുന്നു. ലോഹപരലിൽ താപോർജ്ജം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ക്രമമില്ലായ്മ [[വൈദ്യുതപ്രതിരോധം]] വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി വൈദ്യുതി താപനില്ലയ്ക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.<ref name="durrant">{{cite book
|first=Alan|last=Durrant|year=2000|isbn=0750307218
|title=Quantum Physics of Matter: The Physical World
|url=https://archive.org/details/quantumphysicsof0000alan|pages=[https://archive.org/details/quantumphysicsof0000alan/page/43 43], 71–78|publisher=CRC Press}}</ref>
''ക്രിട്ടിക്കൽ താപനില'' എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരു താപനിലയിലും താഴെ തണുപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ പദാർത്ഥങ്ങൾക്ക് അവസ്ഥാന്തരം വരുകയും അവയുടെ വൈദ്യുതപ്രതിരോധം പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസത്തെ [[അതിചാലകത]] എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇലക്ട്രോൺ ജോഡികൾ [[ബോസ്-ഐൻസ്റ്റൈൻ കണ്ടൻസേറ്റ്]] ക്വാണ്ടം അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുന്നതാണ് [[ബി.സി.എസ്. സിദ്ധാന്തം|ബി.സി.എസ്. സിദ്ധാന്തത്തിൽ]] ഇതിന്റെ വിശദീകരണം. [[ഫോണോൺ|ഫോണോണുകൾ]] വഴി ഈ കൂപ്പർ ജോഡികളുടെ ചലനം പരലിന്റെ വൈബ്രേഷനുകളുമായി കപ്പിൾ ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി, ആറ്റങ്ങളുമായി സാധാരണ നടക്കുന്ന വൈദ്യുതപ്രതിരോധത്തിന് ഹേതുവായ ഘട്ടനങ്ങൾ ഒഴിവാകുന്നു.<ref>{{cite web
|author=Staff|year=2008|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1972/
|title=The Nobel Prize in Physics 1972
|publisher=The Nobel Foundation
|accessdate=2008-10-13}}</ref> (കൂപ്പർ ജോഡികളുടെ ആരം ഏതാണ്ട് 100 നാനോമീറ്ററാണ്. അതിനാൽ അവയ്ക്ക് പരസ്പരം കവിഞ്ഞുകിടക്കാം.)<ref>{{cite journal
|last=Kadin|first=Alan M.
|title=Spatial Structure of the Cooper Pair
|journal=Journal of Superconductivity and Novel Magnetism
|year=2007|volume=20|issue=4|pages=285–292
|id={{arxiv|cond-mat|0510279}}
|accessdate=2008-10-13
|doi=10.1007/s10948-006-0198-z}}</ref> എന്നാൽ ഉയർന്ന താപനിലയിലെ അതിചാലകങ്ങളെ വിശദീകരിക്കാൻ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് സാധിക്കില്ല.
ലോഹങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ക്വാസികണങ്ങളായ ഇലക്ട്രോണുകൾ [[കേവലപൂജ്യം|കേവലപൂജ്യത്തോടടുത്ത]] താപനിലയിൽ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് ഒതുക്കപ്പെട്ടാൽ [[സ്പൈനോൺ]], [[ഹോളോൺ]] എന്നീ ക്വാസികണങ്ങളായി വിഘടിച്ചാലെന്നപോലെ വർത്തിക്കുന്നു.<ref>{{cite web
|url=http://www.sciencedaily.com/releases/2009/07/090730141607.htm
|title=Discovery About Behavior Of Building Block Of Nature Could Lead To Computer Revolution
|date=2009-07-31|work=ScienceDaily.com
|accessdate=2009-08-01
}}</ref><ref>{{cite journal
|last=Jompol|first=Yodchay
|date=2009-07-31|title=Probing Spin-Charge Separation in a Tomonaga-Luttinger Liquid
|journal=Science|volume=325|issue=5940
|pages=597–601|doi=10.1126/science.1171769
|url=http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/325/5940/597|accessdate=2009-08-01
|pmid=19644117
|last2=Ford
|first2=CJ
|last3=Griffiths
|first3=JP
|last4=Farrer
|first4=I
|last5=Jones
|first5=GA
|last6=Anderson
|first6=D
|last7=Ritchie
|first7=DA
|last8=Silk
|first8=TW
|last9=Schofield
|first9=AJ}}</ref> സ്പൈനോണിന് സ്പിന്നും കാന്തികമൊമന്റുമുണ്ടാകും; ഹോളോണിനാകട്ടെ, വൈദ്യുതചാർജ്ജും.
===ചലനവും ഊർജ്ജവും===
ഐൻസ്റ്റൈന്റെ വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ഇലക്ട്രോണിന്റെ വേഗം പ്രകാശപ്രവേഗത്തോടടുക്കുമ്പോൾ നിരീക്ഷകന് ആപേക്ഷികമായി അതിന്റെ പിണ്ഡം വർദ്ധിക്കുന്നു. അതായത്, ഇലക്ട്രോണിന്റെ വേഗം കൂടുതോറും അതിനെ ത്വരണത്തിന് വിധേയമാക്കുക കൂടുതൽ വിഷമകരമാകുന്നു. ഇലക്ട്രോണിന്റെ വേഗം ശൂന്യതയിലെ പ്രകാശപ്രവേഗത്തിന് വളരെയടുത്തെത്താമെങ്കിലും തുല്യമാകാനാവില്ല. എന്നിരുന്നാലും, പ്രകാശവേഗം ശൂന്യതയിലേതിന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗം മാത്രമായ ജലം പോലുള്ള മാധ്യമങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് പ്രകാശത്തെക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാനാകും. ഇത്തരം ഇലക്ട്രോണുകൾ മാധ്യമവുമായി പ്രവർത്തിച്ച് [[ചെറ്യെൻകോഫ് വികിരണം]] പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.<ref>{{cite web
|author=Staff|year=2008|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1958/
|title=The Nobel Prize in Physics 1958, for the discovery and the interpretation of the Cherenkov effect
|publisher=The Nobel Foundation
|accessdate=2008-09-25}}</ref>
[[പ്രമാണം:Lorentz factor.svg|thumb|right|alt=The plot starts at zero and curves sharply upward toward the right|ലോറന്റ്സ് ഘടകത്തിന്റെ ഗ്രാഫ്. നിശ്ചലവസ്തുക്കളിൽ ഈ ഘടകത്തിന്റെ വില ഒന്നാണ്. വേഗം വർദ്ധിച്ച് പ്രകാശവേഗത്തോടടുക്കുമ്പോൾ വില അനന്തമായി മാറുന്നു.]]
വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികത മൂലമുള്ള പ്രഭാവങ്ങൾ [[ലോറന്റ്സ് ഘടകം|ലോറന്റ്സ് ഘടകത്തെ]] ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ വില <math>\scriptstyle\gamma=1/ \sqrt{ 1-{v^2}/{c^2} }</math> ആണ്. ''v'' പ്രവേഗത്തോടെ ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഗതികോർജ്ജം
:<math>\displaystyle K_e = (\gamma - 1)m_e c^2,</math>
ആണ്. ഉദാഹരണമായി, സ്റ്റാൻഫോർഡ് രേഖീയത്വരണിക്ക് ഇലക്ട്രോണുകളെ 51 GeV ഊർജ്ജം വരെ ത്വരിതപ്പെടുത്താനാകുന്നു<ref>{{cite web
|author=Staff
|date=2008-08-26
|url=http://www2.slac.stanford.edu/vvc/theory/relativity.html
|title=Special Relativity
|publisher=Stanford Linear Accelerator Center
|accessdate=2008-09-25
|archive-date=2008-08-28
|archive-url=https://web.archive.org/web/20080828113927/http://www2.slac.stanford.edu/VVC/theory/relativity.html
|url-status=dead
}}</ref> ആതായത്, ലോറന്റ്സ് ഘടകത്തിന്റെ വില 1,00,000 വരെ. ഇത്തരം ഇലക്ട്രോണിന്റെ ആപേക്ഷികതയനുസരിച്ചുള്ള സംവേഗം [[ഉദാത്തബലതന്ത്രം]] പ്രവചിക്കുന്നതിന്റെ 1,00,000 ഇരട്ടിയായിരിക്കും.{{സൂചിക|൭}}
ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് തരംഗസ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ അവയ്ക്ക് വേഗമനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന [[ഡി ബ്രോളി തരംഗദൈർഘ്യം|ഡി ബ്രോളി തരംഗദൈർഘ്യമുണ്ട്]]. ഇതിന്റെ വില ''λ''<sub>e</sub> = ''h''/''p'' ആണ് (ഇവിടെ ''h'' പ്ലാങ്ക് സ്ഥിരാങ്കവും ''p'' ഇലക്ട്രോണിന്റെ പ്രവേഗവുമാണ്).<ref name="de_broglie"/> 51 GeV ഊർജ്ജമുള്ള മേൽപറഞ്ഞ ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഡി ബ്രോളി തരംഗദൈർഘ്യം ഏതാണ്ട് {{val|2.4|e=-17|u=m}} ആണ്. അണുകേന്ദ്രത്തെക്കാൾ ചെറിയ ഘടനകളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ഈ തരംഗദൈർഘ്യം പര്യാപ്തമാണ്.<ref>{{cite book
|first=Steve|last=Adams|year=2000
|title=Frontiers: Twentieth Century Physics
|page=215|publisher=CRC Press
|isbn=0748408401}}</ref>
==രൂപവത്കരണം==
[[പ്രമാണം:Pairproduction.svg|right|thumb|alt=A photon strikes the nucleus from the left, with the resulting electron and positron moving off to the right|ഫോട്ടോണും അണുകേന്ദ്രവും തമ്മിലുള്ള ഘട്ടനത്തിന്റെ ഫലമായി നടക്കുന്ന പെയർ പ്രൊഡക്ഷൻ]]
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദിമാവസ്ഥ വിവരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഏറ്റവുമധികം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് [[മഹാവിസ്ഫോടനം|മഹാവിസ്ഫോടന സിദ്ധാന്തം]] ആണ്.<ref>{{cite book
|first=Paul F.|last=Lurquin|year=2003
|title=The Origins of Life and the Universe
|url=https://archive.org/details/originslifeunive00lurq_391|page=[https://archive.org/details/originslifeunive00lurq_391/page/n13 2]|publisher=Columbia University Press
|isbn=0231126557}}</ref> മഹാവിസ്ഫോടനത്തിനുശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ മില്ലിസെക്കന്റ് സമയം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താപനില നൂറ് കോടി കെൽവിനും മുകളിലായിരുന്നു. ഫോട്ടോണുകൾക്ക് മെഗാ ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ട് കണക്കിന് ഊർജ്ജവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഊർജ്ജം പരസ്പരഘട്ടനങ്ങൾ വഴി ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ ജോഡികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നു,
:<math>\gamma + \gamma \leftrightharpoons \mathrm e^{+} + \mathrm e^{-},</math>
പോസിട്രോൺ-ഇലക്ട്രോൺ ജോഡികൾ ഘട്ടനത്തിന്റെ ഫലമായി ഗാമ വികിരണം പുറപ്പെടുവിച്ച് നശിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ സമയത്ത് ഇലക്ട്രോണുകളും പോസിട്രോണുകളും സമീകരണത്തിൽ (equilibrium) നിലകൊണ്ടു. പതിനഞ്ച് സെക്കന്റിന് ശേഷം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താപനില ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ ജോഡികളുടെ രൂപവത്കരണം സാധ്യമാക്കുന്ന നിലയിലും താഴ്ന്നു. ബാക്കിയായ ഇലക്ട്രോണുകളിലും പോസിട്രോണുകളിലും ഭൂരിഭാഗവും പരസ്പരം കൂട്ടിയിടിച്ച് നശിച്ചു. ഇതിന്റെ ഫലമായി പ്രപഞ്ചത്തെ അല്പസമയത്തേക്കുകൂടി ചൂടാക്കാൻ പര്യാപ്തമായ ഗാമ വികിരണങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു.<ref>{{cite book
|first=Joseph|last=Silk|year=2000|title=The Big Bang: The Creation and Evolution of the Universe
|edition=3rd|pages=110–112, 134–137
|publisher=Macmillan|isbn=080507256X}}</ref>
[[ലെപ്റ്റോജെനസിസ്|ലെപ്റ്റോജെനെസിസിന്റെ]] ഫലമായി പോസിട്രോണുകളെക്കാൾ ഇലക്ട്രോണുകളാണ് രൂപം കൊണ്ടത്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ കാരണം വ്യക്തമല്ല.<ref>{{cite journal|last=Christianto|first=Vic|title=Thirty Unsolved Problems in the Physics of Elementary Particles|journal=Progress in Physics|month=October|year=2007|volume=4|pages=112–114|url=http://www.ptep-online.com/index_files/2007/PP-11-16.PDF|format=PDF|accessdate=2008-09-04|archive-date=2008-09-10|archive-url=https://web.archive.org/web/20080910175108/http://www.ptep-online.com/index_files/2007/PP-11-16.PDF|url-status=dead}}</ref> ഇതുമൂലം ആദ്യമുണ്ടായിരുന്ന ഇലക്ട്രോണുകളിൽ നൂറുകോടിയിലൊരു ഭാഗത്തോളം ഘട്ടനങ്ങളെ അതിജീവിച്ചു. ഈ ആധിക്യം പ്രോട്ടോണുകൾക്ക് ആന്റിപ്രോട്ടോണുകളുമായുണ്ടായിരുന്ന ആധിക്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടതിനാൽ (ഇത് ബാരിയോൺ അസമമിതി എന്നറിയപ്പെടുന്നു) പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മൊത്തം ചാർജ്ജ് പൂജ്യമായിരുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Kolb|first=Edward W.
|title=The Development of Baryon Asymmetry in the Early Universe|journal=Physics Letters B
|date=1980-04-07|volume=91|issue=2|pages=217–221
|doi=10.1016/0370-2693(80)90435-9
}}</ref><ref>{{cite web
|last=Sather|first=Eric|date=Spring/Summer 1996|url=http://www.slac.stanford.edu/pubs/beamline/26/1/26-1-sather.pdf
|format=PDF| title=The Mystery of Matter Asymmetry
|work=Beam Line|publisher=University of Stanford
|accessdate=2008-11-01}}</ref> ബാക്കിയായ പ്രോട്ടോണുകളും ന്യൂട്രോണുകളും പരസ്പരപ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഈ പ്രക്രിയ [[ന്യൂക്ലിയോസിന്തെസിസ്]] എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഹൈഡ്രജൻ, ഹീലിയം, ലിതിയം എന്നിവയുടെ അണുകേന്ദ്രങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടു. മഹാവിസ്ഫോടനത്തിന് അഞ്ച് മിനിറ്റ് ശേഷമാണ് ഇത് പാരമ്യത്തിലെത്തിയത്..<ref>{{cite paper
|last=Burles|first=Scott
|coauthors=Nollett, Kenneth M.; Turner, Michael S.
|id={{arxiv|astro-ph|9903300}}
|title=Big-Bang Nucleosynthesis: Linking Inner Space and Outer Space|date=1999-03-19
|publisher=arXiv, University of Chicago|accessdate=2008-10-15}}</ref> അവശേഷിച്ച് ന്യൂട്രോണുകൾ ആയിരം സെക്കന്റോളം അർദ്ധായുസ്സോടെ ഋണബീറ്റാക്ഷയത്തിന് വിധേയമായി. ഈ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായി ഒരു പ്രോട്ടോണും ഒരു ഇലക്ട്രോണും ഒരു ആന്റിന്യൂട്രിനോയും പുറത്തുവന്നു
:<math>\mathrm n \Rightarrow \mathrm p + \mathrm e^{-} + \bar{\mathrm \nu}_\mathrm e,</math>
അടുത്ത മൂന്നോ നാലോ ലക്ഷം വർഷക്കാലം ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് അണുകേന്ദ്രവുമായി ബന്ധിക്കപ്പെടാനാകാത്തത്ര ഊർജ്ജമുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Boesgaard|first=A. M.
|title=Big bang nucleosynthesis – Theories and observations
|journal=Annual review of astronomy and astrophysics
|year=1985|volume=23|issue=2|pages=319–378|url=http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?1985ARA%26A..23..319B
|accessdate=2008-08-28
|doi=10.1146/annurev.aa.23.090185.001535
|last2=Steigman
|first2=G}}</ref> ഇതിനുശേഷമുള്ള കാലം റീകോമ്പിനേഷൻ യുഗം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇക്കാലത്ത് ഇലക്ട്രോണുകൾ അണുകേന്ദ്രങ്ങളുമായി ബന്ധിക്കപ്പെടുകയും പ്രപഞ്ചം വികിരണത്തിന് സുതാര്യമായി മാറുകയും ചെയ്തു.<ref name="science5789">{{cite journal
|last=Barkana|first=Rennan|title=The First Stars in the Universe and Cosmic Reionization
|journal=Science|date=2006-08-18|volume=313
|issue=5789|pages=931–934|url=http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/313/5789/931
|accessdate=2008-11-01|doi=10.1126/science.1125644
|pmid=16917052}}</ref>
മഹാവിസ്ഫോടനത്തിന് ഏതാണ്ട് പത്ത് ലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം [[നക്ഷത്രം|നക്ഷത്രങ്ങളുടെ]] ആദ്യ തലമുറ രൂപമെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.<ref name="science5789"/> നക്ഷത്രങ്ങളിലെ ന്യൂക്ലിയോസിന്തെസിസിന്റെ ഫലമായി അണുകേന്ദ്രസംയോജനത്തിലൂടെ പോസിട്രോണുകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാനാരംഭിച്ചു. ഇവ ഉടനടി ഇലക്ട്രോണുകളുമായി കൂടിച്ചേർന്ന് ഗാമ വികിരണം പുറപ്പെടുവിച്ച് നശിച്ചു. ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണത്തിലുള്ള കുറവും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ന്യൂട്രോണുകളുടെ എണ്ണത്തിലുള്ള വർദ്ധനയുമാണ് ഈ പ്രക്രിയയുടെ പരിണതഫലം. എന്നാൽ നക്ഷത്രപരിണാമത്തിന്റെ ഫലമായി റേഡിയോആക്റ്റീവ് ഐസോടോപ്പുകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും അവ ബീറ്റക്ഷയത്തിന് വിധേയമായി അണുകേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഇലക്ട്രോൺ ഉത്സർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യാം.<ref>{{cite journal
|last=Burbidge|first=E. Margaret
|title=Synthesis of Elements in Stars
|journal=Reviews of Modern Physics|year=1957
|volume=29|issue=4|pages=548–647
|doi=10.1103/RevModPhys.29.547
|last2=Burbidge
|first2=G. R.
|last3=Fowler
|first3=William A.
|last4=Hoyle
|first4=F.}}</ref> കോബാൾട്ട്-60 ഐസോട്ടോപ് (<sup>60</sup>Co) ബീറ്റക്ഷയത്തിന്റെ ഫലമായി നിക്കൽ-60 (<sup>60</sup>Ni) ആയി മാറുന്നത് ഇതിനുദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite journal
|last=Rodberg|first=L. S.
|title=Fall of Parity: Recent Discoveries Related to Symmetry of Laws of Nature
|url=https://archive.org/details/sim_science_1957-04-05_125_3249/page/n5|journal=Science|year=1957|volume=125
|issue=3249|pages=627–633
|doi=10.1126/science.125.3249.627
|pmid=17810563
|last2=Weisskopf
|first2=VF}}</ref>
[[പ്രമാണം:AirShower.svg|left|thumb|280px|alt=A branching tree representing the particle production|കോസ്മിക് രശ്മി ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന കണികാവർഷം]]
20 [[സൗരപിണ്ഡം|സൗരപിണ്ഡത്തിലേറെ]] വലിപ്പമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ ഗുരുത്വഫലമായുള്ള സങ്കോചം വഴി [[തമോദ്വാരം|തമോദ്വാരങ്ങളായി]] മാറാം.<ref>{{cite journal
|author=Fryer, Chris L.
|title=Mass Limits For Black Hole Formation
|url=https://archive.org/details/sim_astrophysical-journal_1999-09-01_522_1/page/412
|journal=The Astrophysical Journal|volume=522|issue=1
|pages=413–418|month=September|year=1999
|doi=10.1086/307647|bibcode=1999ApJ...522..413F}}</ref> ഉദാത്തഭൗതികമനുസരിച്ച് ഇവയുടെ ഗുരുത്വാകർഷണമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ പ്രകാശത്തിനുപോലുമാകില്ല. എന്നാൽ ക്വാണ്ടം പ്രഭാവങ്ങൾ മൂലം അവയുടെ ഷ്വാർസ്ചൈൽഡ് ആരത്തിൽ നിന്നും വികിരണങ്ങൾ പുറപ്പെടാം. ഇത് [[ഹോക്കിങ് വികിരണം]] എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ ഇലക്ട്രോണുകളും പോസിട്രോണുകളും രൂപം കൊള്ളുന്നുണ്ടാകാം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ഇലക്ട്രോൺ-പോസിട്രോൺ പ്രതീതജോഡികൾ സംഭവചക്രവാളത്തിനടുത്ത് രൂപം കൊള്ളാം. ഇങ്ങനെ രൂപമെടുക്കുന്ന ജോഡിയിൽ ഒരംഗം സംഭവചക്രവാളത്തിന് പുറത്തായിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഈ പ്രതിഭാസം [[ക്വാണ്ടം ടണലിങ്ങ്]] എന്നറിയപ്പെടുന്നു. തമോദ്വാരത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഊർജ്ജം സ്വീകരിച്ച് ഈ പ്രതീതകണത്തിന് യഥാർത്ഥകണമായി മാറാനും ബഹിരാകാശത്തേക്ക് വികിരണമായി പുറത്തുപോകാനും സാധിക്കും.<ref>{{cite journal
|last=Parikh|first=Maulik K.
|title=Hawking Radiation As Tunneling
|journal=Physical Review Letters|year=2000
|volume=85|issue=24|pages=5042–5045
|doi=10.1103/PhysRevLett.85.5042
|pmid=11102182
|last2=Wilczek
|first2=F}}</ref> ജോഡിയിലെ രണ്ടാമത്തെ കണത്തിന് ഋണ ഊർജ്ജം ലഭിക്കുകയും തദ്ഫലമായി തമോദ്വാരത്തിന്റെ പിണ്ഡം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ തുടരവെ തമോദ്വാരം ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെടുകയും ഒടുവിൽ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Hawking|first=S. W.
|title=Black hole explosions?
|journal=Nature|date=1974-03-01
|volume=248|pages=30–31
|doi=10.1038/248030a0}}</ref>
ബഹിരാകാശത്തുകൂടി സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉന്നതോർജ്ജമുള്ള കണങ്ങളാണ് [[കോസ്മിക് കിരണം|കോസ്മിക് കിരണങ്ങൾ]]. {{nowrap|3.0 × 10<sup>20</sup> eV}} വരെ ഊർജ്ജമുള്ള കോസ്മിക് കിരണങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref>{{cite journal
|last=Halzen|first=F.
|title=High-energy neutrino astronomy: the cosmic ray connection|journal=Reports on Progress in Physics
|year=2002|volume=66|pages=1025–1078
|url=http://adsabs.harvard.edu/abs/2002astro.ph..4527H
|accessdate=2008-08-28
|doi=10.1088/0034-4885/65/7/201
|last2=Hooper
|first2=Dan}}</ref> ഇവ ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലെ ന്യൂക്ലിയോണുകളുമായി ഘട്ടനത്തിലേർപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു കണികാവർഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ രൂപം കൊള്ളുന്ന കണങ്ങളിൽപ്പെട്ടവയാണ് [[പയോൺ|പയോണുകൾ]].<ref>{{cite journal|first=James F|last=Ziegler
|title=Terrestrial cosmic ray intensities
|journal=IBM Journal of Research and Development
|pages=117–139|volume=42|issue=1
|doi=10.1147/rd.421.0117}}</ref> പയോണുകൾ ക്ഷയിച്ച് [[മ്യൂഓൺ|മ്യൂഓണുകളെ]] സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കോസ്മിക് കണങ്ങളിൽ പകുതിയിലേറെയും മ്യൂഓണുകളാണ്. മ്യൂഓണുകൾ ക്ഷയിച്ച് ഇലക്ട്രോണുകളും പോസിട്രോണുകളുമായി മാറുന്നു. ഋണചാർജ്ജുള്ള പയോണിന്റെ പരിണാമം ഇപ്രകാരമാണ് :<ref>{{cite news
|last=Sutton|first=Christine|date=1990-08-04
|title=Muons, pions and other strange particles
|work=New Scientist|url=http://www.newscientist.com/article/mg12717284.700-muons-pions-and-other-strange-particles-.html
|accessdate=2008-08-28}}</ref>
:<math>\displaystyle \mathrm \pi^{-} \rightarrow \mathrm \mu^{-} + \bar{\mathrm \nu_{\mathrm \mu}},</math>
:<math>\displaystyle \mathrm \mu^{-} \rightarrow \mathrm e^{-} + \bar{\mathrm \nu}_\mathrm e +\mathrm \nu_{\mathrm \mu},</math>
==നിരീക്ഷണം==
[[പ്രമാണം:Aurore australe - Aurora australis.jpg|right|thumb|alt=A swirling green glow in the night sky above snow-covered ground|ഊർജ്ജമേറിയ ഇലക്ട്രോണുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കെത്തുന്നതാണ് [[അറോറ|അറോറയ്ക്ക്]] പ്രധാന കാരണം.<ref>{{cite news|last=Wolpert|first=Stuart|date=2008-07-24|title=Scientists solve 30-year-old aurora borealis mystery|publisher=University of California|url=http://www.universityofcalifornia.edu/news/article/18277|accessdate=2008-10-11|archive-date=2008-08-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20080817094058/http://www.universityofcalifornia.edu/news/article/18277|url-status=dead}}</ref>]]
ഇലക്ട്രോണുകളെ വിദൂരത്തുനിന്ന് നിരീക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ അവയുടെ വികിരണോർജ്ജത്തെ നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി, നക്ഷത്രകൊറോണ മുതലായ ഉന്നതോർജ്ജപരിസ്ഥിതികളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾ പ്ലാസ്മ രൂപത്തിലാണുണ്ടാകുക. ഈ പ്ലാസ്മ ബ്രെംസ്ട്രാലങ് വികിരണം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.<ref>{{cite journal
|last=Gurnett|first=Donald A.
|title=Electron Plasma Oscillations Associated with Type III Radio Bursts|journal=Science|date=1976-12-10|volume=194
|issue=4270|pages=1159–1162
|doi=10.1126/science.194.4270.1159
|pmid=17790910
|last2=Anderson
|first2=RR}}</ref>
ഫോട്ടോണുകളുടെ ആവൃത്തി അവയുടെ ഊർജ്ജത്തിന് ആനുപാതികമാണ്. ബന്ധിത ഇലക്ട്രോൺ ആറ്റത്തിന്റെ ഒരു ഊർജ്ജസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ നിശ്ചിത ഊർജ്ജമുള്ള ഫോട്ടോൺ സ്വീകരിക്കുകയോ ഉത്സർജ്ജിക്കുകയോ ചെയ്യും. ഉദാഹരണമായി, വീതിയേറിയ വർണ്ണരാജിയുള്ള പ്രകാശം ആറ്റങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോവുകയാണെങ്കിൽ പുറത്തുവരുന്ന പ്രകാശത്തിൽ അവശോഷണരേഖകൾ കാണപ്പെടുന്നു. വിവിധ മൂലകങ്ങളുടെയും തന്മാത്രകളുടെയും അവശോഷണരേഖാശ്രേണികൾ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ഈ രേഖകളുടെ ശക്തിയും വീതിയും നിരീക്ഷിക്കുന്നത് വസ്തുക്കളുടെ പദാർത്ഥഘടനയും ഭൗതികഗുണങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ സഹായിക്കുന്നു.<ref>{{cite web
|last=Martin|first=W. C.
|coauthors=Wiese, W. L.|month=May|year=2007
|url=http://physics.nist.gov/Pubs/AtSpec/
|title=Atomic Spectroscopy: A Compendium of Basic Ideas, Notation, Data, and Formulas|publisher=National Institute of Standards and Technology|accessdate=2007-01-08
}}</ref><ref>{{cite book
|last=Fowles|first=Grant R.|year=1989
|title=Introduction to Modern Optics
|url=https://archive.org/details/introductiontomo00fowl_096|publisher=Courier Dover Publications
|isbn=0486659577|pages=[https://archive.org/details/introductiontomo00fowl_096/page/n232 227]–233}}</ref>
പരീക്ഷണശാലകളിൽ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണികാഡിറ്റെക്റ്ററുകളുപയോഗിച്ച് നിരീക്ഷിക്കാം. ഊർജ്ജം, സ്പിൻ, ചാർജ്ജ് മുതലായ പരിമാണങ്ങളളക്കാൻ ഇവയുപയോഗിച്ച് സാധിക്കും.<ref name="grupen"/> പോൾ ട്രാപ്, പെന്നിങ്ങ് ട്രാപ് എന്നിവ ദീർഘസമയത്തേക്ക് ചാർജ്ജിതകണങ്ങളെ ചെറിയ സ്ഥലത്ത് അടക്കിനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. കണികകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ കൂടുതൽ കൃത്യതയോടെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഇതുവഴി സാധ്യമാകുന്നു. പെന്നിങ്ങ് ട്രാപ്പുപയോഗിച്ച് ഒരു ഇലക്ട്രോണിനെ പത്ത് മാസം വരെ അടക്കിനിർത്താനായിട്ടുണ്ട്.<ref name="nobel1989">{{cite web
|author=Staff|year=2008|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1989/illpres/
|title=The Nobel Prize in Physics 1989
|publisher=The Nobel Foundation
|accessdate=2008-09-24}}</ref> 1980-ൽ 11 അക്കങ്ങളുടെ കൃത്യതയോടെ ഇലക്ട്രോണിന്റെ കാന്തികമൊമന്റിന്റെ വില അളക്കാനായി. അതുവരെ കണ്ടെത്തിയ ഏത് ഭൗതികസ്ഥിരാങ്കത്തെക്കാളും കൃത്യമായിരുന്നു ഈ വില.<ref>{{cite journal
|last=Ekstrom|first=Philip
|title=The isolated Electron
|journal=Scientific American|year=1980
|volume=243|issue=2|pages=91–101
|url=http://tf.nist.gov/general/pdf/166.pdf
|format=PDF| accessdate=2008-09-24}}</ref>
സ്വീഡനിലെ ലുണ്ട് സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷകർ 2008 ഫെബ്രുവരിയിൽ ആദ്യമായി ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഊർജ്ജവിതരണത്തിന്റെ വീഡിയോ ചിത്രമെടുത്തു. 1 ആറ്റോസെക്കന്റ് മാത്രം നീളുന്ന പ്രകാശഫ്ലാഷാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത്. ഇലക്ട്രോണിന്റെ ചലനം ആദ്യമായി നിരീക്ഷിക്കാൻ ഇതുവഴി സാധ്യമായി.<ref>{{cite web
|last=Mauritsson
|first=Johan
|url=http://www.atto.fysik.lth.se/video/pressrelen.pdf
|title=Electron filmed for the first time ever
|format=PDF
|publisher=Lunds Universitet
|accessdate=2008-09-17
|archive-date=2009-03-25
|archive-url=https://web.archive.org/web/20090325194101/http://www.atto.fysik.lth.se/video/pressrelen.pdf
|url-status=dead
}}</ref><ref name=Mauritsson>{{cite journal
|last=Mauritsson|first=J.|year=2008|url=http://www.atto.fysik.lth.se/publications/papers/MauritssonPRL2008.pdf|format=pdf
|title=Coherent Electron Scattering Captured by an Attosecond Quantum Stroboscope
|journal=Physical Review Letters|volume=100
|page=073003|doi=10.1103/PhysRevLett.100.073003
|last2=Johnsson
|first2=P.
|last3=Mansten
|first3=E.
|last4=Swoboda
|first4=M.
|last5=Ruchon
|first5=T.
|last6=L’huillier
|first6=A.
|last7=Schafer
|first7=K. J.
}}</ref>
ഖരവസ്തുക്കളിലെ ഇലക്ട്രോൺ വിതരണം ''ആംഗിൾ റിസോൾവ്ഡ് ഫോട്ടോഎമിഷൻ സ്പെക്ട്രോസ്കോപി'' (ARPES) ഉപയോഗിച്ച് നിരീക്ഷിക്കാം. [[ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവം|ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവമുപയോഗിച്ച്]] വ്യൂൽക്രമ പരൽ സ്പേസ് അളന്നുകൊണ്ടാണ് ഇത് സാധിക്കുന്നത്. പദാർത്ഥത്തിനുള്ളിലെ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ ദിശ, വേഗം, വിസരണം എന്നിവ ARPES ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്താം.<ref>{{cite journal
|last=Damascelli|first=Andrea
|title=Probing the Electronic Structure of Complex Systems by ARPES|journal=Physica Scripta|year=2004
|volume=T109|pages=61–74
|doi=10.1238/Physica.Topical.109a00061}}</ref>
==കുറിപ്പുകൾ==
<div style="-moz-column-count:2; column-count:2;">
* {{കുറിപ്പ്|൧|ഇലക്ട്രോണിന്റെ വൈദ്യുതചാർജ്ജ് [[മൗലികചാർജ്ജ്|മൗലികചാർജ്ജിന്റെ]] അതേ വിലയും വിപരീതചിഹ്നവും ഉള്ളതാണ്. പ്രോട്ടോണിന്റെ വൈദ്യുതചാർജ്ജ് മൗലികചാർജ്ജായി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.}}
* {{കുറിപ്പ്|൨|ഈ പരിമാണം സ്പിൻ ക്വാണ്ടം സംഖ്യയിൽ നിന്ന് ഈ സമവാക്യമുപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്താം}}
::<math>\begin{alignat}{2}
S & = \sqrt{s(s + 1)} \cdot \frac{h}{2\pi} \\
& = \frac{\sqrt{3}}{2} \hbar \\
\end{alignat}</math>
:''s'' = {{frac|1|2}}.
:കാണുക : {{cite book
|first=M. C.|last=Gupta|year=2001
|title=Atomic and Molecular Spectroscopy|page=81
|publisher=New Age Publishers|isbn=8122413005}}
* {{കുറിപ്പ്|൩|Bohr magneton:}}
:<math>\textstyle\mu_B=\frac{e\hbar}{2m_e}.</math>
* {{കുറിപ്പ്|൪|ഉദാത്ത ഇലക്ട്രോൺ ആരം ഈവിധമാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്}} : ഇലക്ട്രോണിന്റെ ചാർജ്ജ് ഏകമാനമായി ഒരു ഗോളീയവ്യാപ്തത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് കരുതുക. ഗോളത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മറ്റേതിനെ വികർഷിക്കുമെന്നതിനാൽ ഗോളത്തിന് വിദ്യുത്സ്ഥിതികോർജ്ജമുണ്ടാകും. ഇത് സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തമനുസരിച്ചുള്ള (E=mc<sup>2</sup>) ഇലക്ട്രോണിന്റെ നിശ്ചലോർജ്ജത്തിന് തുല്യമാണെന്ന് കരുതുക. വിദ്യുത്സ്ഥിതികമനുസരിച്ച് ''r'' ആരവും ''e'' ചാർജ്ജുമുള്ള ഗോളത്തിന്റെ സ്ഥിതികോർജ്ജം <math>E_{\mathrm p} = \frac{e^2}{8\pi \varepsilon_0 r},</math> ആണ്. (ഇവിടെ ''ε''<sub>0</sub> ശൂന്യതയുടെ പെർമിറ്റിവിറ്റിയാണ്.) ''m''<sub>0</sub> പിണ്ഡമുള്ള ഇലക്ട്രോണിന്റെ നിശ്ചലോർജ്ജം <math>\textstyle E_{\mathrm p} = m_0 c^2,</math> ആണ്. രണ്ടും സമമാനെന്ന് കരുതുകയാണെങ്കിൽ ഇലക്ട്രോണിന്റെ ആരത്തിന് ലഭിക്കുന്ന വിലയാണ് ഉദാത്ത ഇലക്ട്രോൺ ആരം.
:കാണുക : {{cite book
|year=2005|first=Hermann|last=Haken
|coauthors=Wolf, Hans Christoph; Brewer, W. D.
|title=The Physics of Atoms and Quanta: Introduction to Experiments and Theory
|url=https://archive.org/details/physicsatomsquan00hhak|publisher=Springer|page=[https://archive.org/details/physicsatomsquan00hhak/page/n87 70]|isbn=3540208070}}
* {{കുറിപ്പ്|൫|പ്രകാശവേഗവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ വളരെക്കുറഞ്ഞ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന വികിരണം സൈക്ലോട്രോൺ വികിരണം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.}}
* {{കുറിപ്പ്|൬|തരംഗദൈർഘ്യത്തിലെ വ്യതിയാനമായ Δ''λ'' വിസരണകോണായ ''θ'' യുമായി ഇപ്രകാരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:}}
::<math>\textstyle \Delta \lambda = \frac{h}{m_ec} (1 - \cos \theta),</math>
:ഇവിടെ ''c'' ശൂന്യതയിലെ പ്രകാശപ്രവേഗവും ''m''<sub>e</sub> ഇലക്ട്രോൺ പിണ്ഡവുമാണ്. Zombeck (2007:393,396) കാണുക
* {{കുറിപ്പ്|൭|ഇലക്ട്രോണിന്റെ വേഗം ഇപ്രകാരം കണ്ടുപിടിക്കാം :}}
::<math>\begin{alignat}{2}
v & = c\sqrt{1\ - \gamma^{-2}} \\
& \approx c\left(1 - 0.5 \gamma^{-2}\right) \\
& = 0.999\,999\,999\,95\,c. \\
\end{alignat}</math>
</div>
==അവലംബം==
<div class="reflist4" style="height: 440px; overflow: auto; padding: 3px" >
{{Reflist|colwidth=30em}}
</div>
{{ഉപാണുകണികകൾ}}
[[വർഗ്ഗം:കണികാഭൗതികം]]
[[വർഗ്ഗം:ഇലക്ട്രോൺ]]
[[വർഗ്ഗം:ലെപ്റ്റണുകൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനതത്ത്വങ്ങൾ]]
9vfsy0w5qrkvhtqjk7o7y44mej7krs1
നിറം (ചലച്ചിത്രം)
0
108975
4628910
4580249
2026-06-12T14:02:50Z
~2026-34684-62
219208
/* കഥാതന്തു */ അക്ഷരപിശക് തിരുത്തി
4628910
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Niram}}
{{Infobox Film
| name = നിറം
| image = Niram film.jpg
| caption = വി.സി.ഡി. പുറംചട്ട
| director = [[കമൽ]]
| producer = കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ
| story = [[ഇഖ്ബാൽ കുറ്റിപ്പുറം|ഇൿബാൽ കുറ്റിപ്പുറം]]
| screenplay = ശത്രുഘ്നൻ
| starring = {{Plainlist|
* [[കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ]]
* [[ശാലിനി (ചലച്ചിത്രനടി)|ശാലിനി]]
* [[ജോമോൾ]]
* [[ബോബൻ ആലുംമൂടൻ]]
}}
| lyrics = [[ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി]] <br /> [[ബിച്ചു തിരുമല]]
| music = [[വിദ്യാസാഗർ]]
| cinematography = [[പി. സുകുമാർ]]
| editing = [[കെ. രാജഗോപാൽ]]
| studio = ജയലക്ഷ്മി ഫിലിംസ്
| distributor = സാഗരിഗ ഫിലിംസ്
| released = 1999
| runtime = 170 മിനിറ്റ്
| country = [[ഇന്ത്യ]]
| language = [[മലയാളം]]
| budget =
| gross =
}}
സൗഹൃദവും പ്രണയവും വിഷയമായി, [[കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ]], [[ശാലിനി (ചലച്ചിത്രനടി)|ശാലിനി]] ജോഡി അഭിനയിച്ച [[മലയാളചലച്ചിത്രം|മലയാളചലച്ചിത്രമാണ്]] '''നിറം'''. [[കമൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത് 1999-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ ചിത്രം ആ വർഷത്തെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയചിത്രങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. [[ഇഖ്ബാൽ കുറ്റിപ്പുറം|ഇഖ്ബാൽ കുറ്റിപ്പുറത്തിന്റെ]] കഥയ്ക്ക് ശത്രുഘ്നനാണ് തിരക്കഥ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം നൽകിയത് [[വിദ്യാസാഗർ]].
ജയലക്ഷ്മി ഫിലിംസിന്റെ ബാനറിൽ കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം സാഗരിഗ ഫിലിംസ് വിതരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
== കഥാതന്തു =ft=
സമപ്രായക്കാരായ എബിയും ([[കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ]]) സോനയും ([[ശാലിനി (ചലച്ചിത്രനടി)|ശാലിനി]]) അയൽക്കാരും കുടുംബ സുഹൃത്തുകളുമാണ്. അവർ തമ്മിൽ സവിശേഷമായ പിരിയാനാവാത്ത ഒരു സുഹൃത് ബന്ധം കുട്ടിക്കാലം മുതലേയുണ്ട് പക്ഷേ അതൊരിക്കലും പ്രണയത്തിന് വഴിമാറിയിരുന്നില്ല. കോളേജ് യൂത്ത് ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ ഭാഗമായി ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയ സോനയെ ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അകന്നിരിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോഴാണ് സുഹൃത്ബന്ധത്തിനുപരിയായി സോനയോട് തനിയ്ക്ക് പ്രണയമുണ്ടെന്ന് എബി മനസ്സിലാക്കിയത്. പക്ഷേ സോന തെറ്റിദ്ധരിച്ച് ഇപ്പോഴുള്ള സൗഹൃദം കൂടി നശിച്ചാലോ എന്ന് പേടിച്ച് എബി അത് തുറന്ന് പറയാൻ മടിക്കുന്നു. കോളേജിലെ പാട്ടുകാരനായ പ്രകാശ് മാത്യു ([[ബോബൻ ആലുംമൂടൻ]]) യുവജനോത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് തന്നോട് പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തിയ വാർത്തയും കൊണ്ടാണ് സോന തിരിച്ചുവന്നത്. വീണ്ടും ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത് മാത്രമായിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ച് പ്രകാശ് മാത്യുവുമായുള്ള ബന്ധത്തെ എബി പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. പ്രകാശ് മാത്യുമായുള്ള വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് ഒരുനാൾ തമ്മിൽ പിരിയേണ്ടിവരുമെന്ന് സോനയും ചിന്തിക്കുന്നത്. തന്റെ മനസ്സിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന എബിയോടുള്ള പ്രണയം സോനയും മെല്ലെ തിരിച്ചറിയുകയാണ്. ഇതികാനിടക്കാണ് ആ കോളനിയിലെ പാർട്ടി വന്നെത്തിയത് ഇരുവരുടെയും സന്തോഷഹ്ലാദത്തിനുശേഷം. ഇരുവരും കണ്ടുമുട്ടി. അവർ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു അതിനിടയിൽ സോനക്കും എബുക്കുമിടയിലുള്ള സംസാരത്തിൽ പ്രണയം എന്ന വിഷയം വന്നെത്തി അതേചൊല്ലി സംസാരിച്ചു സോന എബിയുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാതെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു പക്ഷെ അത് എബിയുടെ ഹൃദയമായിരുന്നു.എന്നാൽ എബി ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചുവെച്ച സത്യം സോന പറഞ്ഞപ്പോൾ എബി അമ്പരന്ന് എന്താന്നാവാത്ത അന്തളിപ്പോടെ പെട്ടന്ന് സോനയെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പെട്ടന്നാണ് എബി സ്വബോധത്തിലേക്കെത്തിയത്. അവൻ ക്ഷമ ചോദിച്ചവിടെ നിന്നും പോയി. അവനു സോനയെ വിരിയുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തതിനാൽ അവൻ കോചിങ്ങിന്റെ പേരിൽ കുറച്ചു നാൾ മാറി നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ തന്റെ വിവാഹം താങ്ങാനാവാതെയാണ് എബി പോകുന്നതെന്ന് സോനക്ക് മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളു. സോനയുടെ മനസമ്മതത്തിന് ശേഷം എബി പോകാനിറങ്ങി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച അവരുടെ പ്രണയം പെട്ടന്നു പൂത്തുലഞ്ഞു
== അഭിനേതാക്കൾ ==
* [[കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ]] – എബി
* [[ശാലിനി (ചലച്ചിത്രനടി)|ശാലിനി]] – സോന
* [[ജോമോൾ]] – വർഷ
* [[ബോബൻ ആലുംമൂടൻ]] – പ്രകാശ് മാത്യു
* [[ലാലു അലക്സ്]] – ഡോ. സണ്ണി
* [[ദേവൻ]] – ജേക്കബ് ജോൺ
* [[അംബിക]] – ബേബി
* [[ബിന്ദു പണിക്കർ]] – മായ
* [[സൈനുദ്ദീൻ]] – നാടകസംവിധായകൻ
* [[പ്രേം പ്രകാശ്]] – മാത്തുക്കുട്ടി
* [[റിസ ബാവ]] – ജിനൻ
* [[ബാബു സ്വാമി]] – കേണൽ
* [[കെ.പി.എ.സി. ലളിത]] – പ്രകാശ് മാത്യുവിന്റെ അച്ചമ്മ
* [[കോവൈ സരള]] – രുക്കു
== സംഗീതം ==
[[ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി]], [[ബിച്ചു തിരുമല]] എന്നിവർ എഴുതിയ ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതസംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ചത് [[വിദ്യാസാഗർ|വിദ്യാസാഗറാണ്]]. ഗാനങ്ങൾ [[ജോണി സാഗരിഗ]] വിപണനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
;ഗാനങ്ങൾ
{{Track listing
| extra_column = ഗായകർ
| lyrics_credits = yes
| title1 = മിന്നിത്തെന്നും നക്ഷത്രങ്ങൾ
| lyrics1 = [[ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി]]
| extra1 = [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[കെ.എസ്. ചിത്ര]]
| length1 = 5:22
| title2 = പ്രായം നമ്മിൽ
| lyrics2 = [[ബിച്ചു തിരുമല]]
| extra2 = [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[സുജാത മോഹൻ]]
| length2 = 6:11
| title3 = മിഴിയറിയാതെ
| lyrics3 = [[ബിച്ചു തിരുമല]]
| extra3 = [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]]
| length3 = 5:46
| title4 = ശുക്രിയ
| lyrics4 = [[ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി]]
| extra4 = [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], ശബ്നം
| length4 = 5:08
| title5 = യാത്രയായ് സൂര്യാങ്കുരം
| lyrics5 = [[ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി]]
| extra5 = [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[കെ.എസ്. ചിത്ര]], [[വിദ്യാസാഗർ]]
| length5 = 5:44
| title6 = മിഴിയറിയാതെ
| lyrics6 = [[ബിച്ചു തിരുമല]]
| extra6 = [[സുജാത മോഹൻ]]
| length6 =
| title7 = ശുക്രിയ
| lyrics7 = [[ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി]]
| extra7 = [[വിധു പ്രതാപ്]], ശബ്നം
| length7 =
}}
==മറ്റ് ഭാഷകളിൽ==
ഈ ചിത്രം നിരവധി ഭാഷകളിൽ പുനർ നിർമ്മിച്ചു.
[[തെലുങ്ക്]] - നുവ്വെ കവാലി -2000
[[തമിഴ്]] - പിരിയാധ വാരം വീണ്ടും-2001
[[കന്നഡ]] - നിനാഗഗി -2002
[[ഹിന്ദി]] - തുജെ മേരി കസം -2003.
== അണിയറ പ്രവർത്തകർ ==
* ഛായാഗ്രഹണം: [[പി. സുകുമാർ]]
* ചിത്രസംയോജനം: [[കെ. രാജഗോപാൽ]]
* കലാസംവിധാനം: എം. ബാവ
* നൃത്തം: കല
* ചമയം: പി.വി. ശങ്കർ
* വസ്ത്രാലങ്കാരം: ഊട്ടി ശങ്കർ
* പ്രൊഡക്ഷൻ എക്സിക്യൂട്ടീവ്: രാജൻ കുന്ദംകുളം
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{Wikiquote}}
* {{imdb title|id=0255426|title=നിറം}}
* [http://msidb.org/m.php?3611 ''നിറം'' – മലയാളസംഗീതം.ഇൻഫോ] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20131127065206/http://msidb.org/m.php?3611 |date=2013-11-27 }}
{{കമൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ}}
[[വർഗ്ഗം:1999-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കമൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മറ്റ് ഭാഷകളിലേക്ക് പുനഃനിർമ്മിക്കപ്പെട്ട മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പി.സുകുമാർ കാമറ ചലിപ്പിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഗിരീഷ്-വിദ്യാസാഗർ ഗാനങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരിയുടെ ഗാനങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ബിച്ചുതിരുമലയുടെ ഗാനങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വിദ്യാസാഗർ സംഗീതം നൽകിയ ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കെ രാജഗോപാൽ ചിത്രസംയോജനം ചെയ്ത ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
08brfiuj0klayophrbk8tkcemb9jrh3
ഉപയോക്താവ്:Kiran Gopi/Top
2
131880
4628920
3557185
2026-06-12T14:37:52Z
Kiran Gopi
10521
4628920
wikitext
text/x-wiki
<div style="position:absolute; z-index:100; right:0px; top:35px;" class="metadata">
{| style="background-color:transparent;border: 0"
|{{click|link=വിക്കിപീഡിയ:കാര്യനിർവാഹകർ|image=Wikipedia bureaucrat.svg|width=35|height=35|title=ബ്യൂറോക്രാറ്റ്}}
|}</div>
<div style="position:absolute; z-index:100; right:0px; top:70px;" class="metadata">
{| style="background-color:transparent;border: 0"
|{{click|link=ഡൊണാൾഡ് ബ്രാഡ്മാൻ|image=Cscr-featured.svg|width=25|height=25|title=ഡൊണാൾഡ് ബ്രാഡ്മാൻ}}
|}</div>
{{Twinkle topicon}}
{| width="100%" style="text-align:center; border: 3px solid #000000; background-color:#FFFFF; padding: 1em; {{border-radius|15px}}"
|- padding:1em;padding-top:0.5em;"
<tr>
<td width="0px"><center>{{click|image=Crystal_Clear_app_remote.png|link=User:Kiran_Gopi|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=Crystal Clear app messenger.png|link=User_talk:Kiran_Gopi|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=Crystal_Clear_app_Startup_Wizard_2.png|link=Special:Contributions/Kiran_Gopi|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=AnimWIKISTAR-laurier-WT.gif|link=User:Kiran_Gopi/Barnstars|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=Hippo 01.jpg||link=User:Kgsbot|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=Crystal_Clear_app_kfm_home.png||link=User:Kiran_Gopi/പണിപ്പുര|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=Crystal Project Kgoldrunner.png||link=User:Kiran_Gopi/ToDo|width=90|height=90}}</center></td>
<td width="0px"><center>{{click|image=Kontact Oxygen.svg||link=Special:Emailuser/Kiran Gopi|ഇ മെയിൽ|width=90|height=90}}</center></td>
</tr>
<tr>
<td><center>'''[[User:Kiran Gopi|ഹോം പേജ്]]'''</center></td>
<td><center><div class="plainlinks"><center>'''[http://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=User_talk:Kiran_Gopi&action=edit§ion=new സംവദിക്കാൻ]'''</center></td>
<td><center>'''[[Special:Contributions/Kiran Gopi|സംഭാവനകൾ]]'''</center></td>
<td><center>'''[[User:Kiran Gopi/Barnstars|നക്ഷത്രങ്ങൾ]]'''</center></td>
<td><center>'''[[User:Kgsbot|യന്ത്രങ്ങൾ]]'''</center></td>
<td><center>'''[[User:Kiran Gopi/പണിപ്പുര|പണിപ്പുര]]'''</center></td>
<td><center>'''[[User:Kiran Gopi/ToDo|ജോലികൾ]]'''</center></td>
<td><center>'''[[Special:Emailuser/Kiran Gopi|ഇ മെയിൽ]]'''</center></td>
</tr>
|}
o088ee4twsscfl0ectqzfjg25zqw0fa
കെ. ബാബു
0
149852
4629069
4627525
2026-06-13T09:15:47Z
GV2010
217548
/* */
4629069
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|K. Babu}}
{{infobox office holder
| name = കെ.ബാബു
| image = [[File:K. Babu BNC.jpg|thumb|കെ. ബാബു]]
| image size =
| caption =
| birth_date = {{birth date and age|1951|06|02|df=yes}}
| birth_place = അങ്കമാലി, എറണാകുളം ജില്ല
| residence = തൃപ്പൂണിത്തുറ
| death date =
| death place =
| office2 = സംസ്ഥാന എക്സൈസ്, തുറമുഖം, ഫിഷറീസ് വകുപ്പ് മന്ത്രി
| term2 = 2011-2016
| predecessor2 = [[പി.കെ. ഗുരുദാസൻ]]
| successor2 = [[ടി.പി. രാമകൃഷ്ണൻ]]
| office = [[നിയമസഭ|നിയമസഭാംഗം]]
| term = 1991, 1996, 2001, 2006, 2011, 2021
| constituency = [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]]
| predecessor = [[എം. സ്വരാജ്]]
| successor = [[ദീപക് ജോയ്]]
| religion = Hindu
| party = [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]]
| spouse = Geetha
| children = 2 daughters
| year = 2024
| date = 6 ജൂലൈ
| source = കേരള നിയമസഭ<ref>http://www.niyamasabha.org/codes/members/m38.htm</ref>
}}
2011 മുതൽ 2016 വരെ
രണ്ടാം ഉമ്മൻചാണ്ടി മന്ത്രിസഭയിലെ
സംസ്ഥാന എക്സൈസ് വകുപ്പ് മന്ത്രിയും 1991 മുതൽ 2016 വരെയും
2021 മുതൽ 2026 വരെയും<ref>[https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2026/02/19/k-babu-announces-he-will-not-contest-in-next-assembly-elections.html ഇനി മത്സരിക്കാനില്ല കെ.ബാബു]</ref>
[[തൃപ്പൂണിത്തുറ നിയമസഭാമണ്ഡലം| തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ]] നിന്നുള്ള [[നിയമസഭ|നിയമസഭാംഗമായിരുന്ന]]<ref>https://m.timesofindia.com/elections-2016/kerala-elections-2016/news/swaraj-storms-babudom-creates-history-for-cpm/amp_articleshow/52355842.cms</ref><ref>{{Cite web |url=https://english.mathrubhumi.com/news/kerala/bar-bribery-k-babu-quits-english-news-1.818495 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2021-02-10 |archive-date=2021-02-15 |archive-url=https://web.archive.org/web/20210215031650/https://english.mathrubhumi.com/news/kerala/bar-bribery-k-babu-quits-english-news-1.818495 |url-status=dead }}</ref>[[എറണാകുളം]] [[ജില്ല]]യിൽ നിന്നുള്ള
മുതിർന്ന [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]] നേതാവാണ്
'''കെ. ബാബു'''.(ജനനം:1951 ജൂൺ 2) 1991 മുതൽ 2016 വരെ
തുടർച്ചയായി 25 വർഷം തൃപ്പൂണിത്തുറ
മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമസഭാംഗമായിരുന്നു.
<ref name=mathrubhumi>{{Cite web |url=http://www.mathrubhumi.com/online/malayalam/news/story/949079/2011-05-22/kerala |title=ഇനി മന്ത്രി കെ.ബാബു, മാതൃഭൂമി, 2011 മേയ് 22 |access-date=2011-05-22 |archive-date=2011-05-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110525013925/http://www.mathrubhumi.com/online/malayalam/news/story/949079/2011-05-22/kerala |url-status=dead }}</ref>
==ജീവിതരേഖ==
[[എറണാകുളം]] [[ജില്ല]]യിലെ [[അങ്കമാലി]]യിൽ
കെ.കെ. കുമാരന്റെയും പൊന്നമ്മയുടെയും മകനായി 1951 ജൂൺ 2-ന് ജനിച്ചു. ബിരുദമാണ് വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത.
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ==
കെ.എസ്.യുവിലൂടെയാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചത്. 1977-ൽ കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റി യൂണിയൻ വൈസ് ചെയർമാനായിരുന്നു. 1977-ൽ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ് എറണാകുളം ജില്ലാ പ്രസിഡന്റായും പിന്നീടു യൂത്ത് കോൺഗ്രസ് ബ്ലോക്ക് പ്രസിഡന്റായും പ്രവർത്തിച്ചു. 1982 മുതൽ 1991 വരെ എറണാകുളം ഡി.സി.സി. ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു. ഐ.എൻ.ടി.യു.സി. സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റി അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹം നിരവധി ട്രേഡ് യൂണിയൻ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നേതൃസ്ഥാനം വഹിച്ചിരുന്നു.
അങ്കമാലി നഗരസഭയുടെ ആദ്യ ചെയർമാനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. അങ്കമാലി ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റി സ്ഥാപകനായ<ref name=mangalam>[http://mangalam.com/index.php?page=detail&nid=427491&lang=malayalam കാൽപ്പന്തുകളത്തിൽനിന്ന് മന്ത്രിപദത്തിലേക്ക്, മംഗളം, 2011 മേയ് 22 ]</ref> കെ. ബാബു ഇപ്പോൾ എറണാകുളം ജില്ലാ ഫുട്ബോൾ അസോസിയേഷൻ പ്രസിഡണ്ടുമാണ്.<ref name=mano>{{Cite web |url=http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do |title=tabId=11&programId=1073753765&BV_ID=@@@&contentId=9367463&contentType=EDITORIAL&articleType=Malayalam%20News കെ.ബാബു: ജനകീയ തന്ത്രങ്ങളുടെ വിജയം, മലയാള മനോരമ, 2011 മേയ് 22 |access-date=2011-05-22 |archive-date=2011-05-22 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110522211915/http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do |url-status=dead }}</ref>
1991-ൽ തൃപ്പൂണിത്തുറ മണ്ഡലത്തിൽ [[എം.എം. ലോറൻസ്]] എന്ന പ്രമുഖ സി.പി.ഐ(എം) നേതാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി ആദ്യമായി നിയമസഭാ സാമാജികനായ കെ. ബാബു തുടർന്നുള്ള നാലു തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും (1996, 2001, 2006, 2011) തൃപ്പൂണിത്തുറ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നു തന്നെ വിജയിച്ചു. കോൺഗ്രസ്സ് നിയമസഭാകക്ഷി വിപ്പായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2011 മേയ് 23-ന് രണ്ടാം ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സർക്കാരിൽ എക്സൈസ്, തുറുമുഖം, ഫിഷറീസ് തുടങ്ങിയ വകുപ്പുകളുടെ ചുമതലയുള്ള മന്ത്രിയായി അധികാരമേറ്റു. ബാർ കോഴ വിവാദത്തിൽ ബാബുവിനെതിരെ എഫ്.ഐ.ആർ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാൻ തൃശൂർ വിജിലൻസ് കോടതി ഉത്തരവിട്ടതിനെ തുടർന്ന് 2016 ജനുവരി 23-ന് മന്ത്രി സ്ഥാനം രാജി വെച്ച് കൊണ്ടുള്ള കത്ത് മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് കൈമാറിയിരുന്നു. എന്നാൽ വിജിലൻസ് കോടതിയുടെ ഉത്തരവ് പിന്നീട് സംസ്ഥാന ഹൈക്കോടതി രണ്ട് മാസത്തേക്ക് സ്റ്റേ ചെയ്തതിനെ തുടർന്ന് ഇദ്ദേഹം രാജി പിൻവലിച്ചു.
2016-ലെ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ നിന്ന് മത്സരിച്ചെങ്കിലും സി.പി.എമ്മിലെ എം.സ്വരാജിനോട് പരാജയപ്പെട്ടു. ബാർക്കോഴ വിവാദം കെ.ബാബുവിൻ്റെ പരാജയ കാരണങ്ങളിലൊന്നായി മാറി.<ref>https://www.thenewsminute.com/article/bigger-leaders-have-failed-ldf-newbie-m-swaraj-why-he-can-beat-k-babu-tripunithura-41961</ref>
2021-ലെ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ
തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും
നിയമസഭയിലേക്ക് മത്സരിച്ച് വിജയിച്ചു.
സിറ്റിംഗ് എം.എൽ.എയായ എം.സ്വരാജ്
പരാജയപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് ബാബുവിൻ്റെ
വിജയം കോടതിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്ത്
ഹർജി നൽകിയെങ്കിലും ഹൈക്കോടതി
വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ
സ്വരാജിൻ്റെ ഹർജി തള്ളി
കെ. ബാബുവിനെ തന്നെ വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.<ref>{{Cite web |url=https://newspaper.mathrubhumi.com/news/kerala/thripunithura-poll-case-swarajs-plea-against-k-babu-rejected-kerala-high-court-explains-reasons-1.9479924 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2024-07-06 |archive-date=2024-07-06 |archive-url=https://web.archive.org/web/20240706061352/https://newspaper.mathrubhumi.com/news/kerala/thripunithura-poll-case-swarajs-plea-against-k-babu-rejected-kerala-high-court-explains-reasons-1.9479924 |url-status=dead }}</ref><ref>https://www.manoramanews.com/india/latest/2024/04/11/hc-reject-m-swaraj-harji.html</ref>
==സ്വകാര്യ ജീവിതം==
അഡ്വ. കെ.എൻ. വേലായുധൻ എന്ന മുൻമന്ത്രിയുടെ മകളായ ഗീതയാണ് ഭാര്യ . ഐശ്വര്യ, ആതിര എന്നിവരാണ് മക്കൾ
==അവലംബം==
<references/>
{{DEFAULTSORT:ബാബു, കെ.}}
{{commons category|K. Babu}}
[[വർഗ്ഗം:ഒൻപതാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പത്താം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനൊന്നാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പന്ത്രണ്ടാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിമൂന്നാം കേരള നിയമസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ എക്സൈസ് വകുപ്പ് മന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ തുറമുഖ വകുപ്പ് മന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:1951-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനഞ്ചാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
t8wfxtiz0mq4m680o0a25u58p4ohztz
ഒപ്പോർട്ടോ
0
157249
4629084
4620260
2026-06-13T11:16:11Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629084
wikitext
text/x-wiki
{{Prettyurl|Oporto}}
{{Geobox
| Settlement
<!-- *** Name section *** -->
| name = ഒപ്പോർട്ടോ <br /> O porto
| native_name = പോർട്ടോ
| other_name = Concelho do Porto
| other_name1 =
| category = നഗരം
<!-- *** Image *** -->
| image = Porto (Oporto), Portugal.jpg
| image_size = 235
| image_caption = Porto's old town by the right bank of the [[Douro River]]
<!-- *** Symbols *** -->
| flag = Pt-prt1.png
| flag_size =
| symbol = PRT.png
| symbol_size =
<!-- *** Etymology & nickname & motto *** -->
| etymology = Portuguese for ''port''
| etymology_type =
| nickname =
| motto =
<!-- *** Country etc. *** -->
| country = {{flag|Portugal}}
| state = [[Norte Region, Portugal|Norte]]
| state_type = Region
| region_type = Sub-region
| region = [[Grande Porto]]
| district = പോർട്ടോ
<!-- *** Municipal parts *** -->
| part_type = Civil Parishes
| part_count = 15
| part = [[Aldoar]]
| part1 = [[Bonfim (Porto)|Bonfim]]
| part2 = [[Campanhã]]
| part3 = [[Cedofeita]]
| part4 = [[Foz do Douro]]
| part5 = [[Lordelo do Ouro]]
| part6 = [[Massarelos]]
| part7 = [[Miragaia (Porto)|Miragaia]]
| part8 = [[Nevogilde (Porto)|Nevogilde]]
| part9 = [[Paranhos (Porto)|Paranhos]]
| part10 = [[Ramalde]]
| part11 = [[São Nicolau (Porto)|São Nicolau]]
| part12 = [[Santo Ildefonso (Porto)|Santo Ildefonso]]
| part13 = [[Sé (Porto)|Sé]]
| part14 = [[Vitória (Porto)|Vitória]]
<!-- *** Geography *** -->
| area = 41.66
| area_land =
| area_water =
| area_urban = 389
| area_metro = 1883.61
| location = Porto
| coordinates = {{coord|41|9|43.71|N|8|37|19.03|W|display=inline,title}}
| highest_name = Monte Tadeu
| highest location = Porto
| highest_coordinates = {{coord|41|9|22|N|8|36|4|W|display=inline}}
| highest_elevation = 149
| lowest_name = Sea level
| lowest_location = Atlantic Ocean
| lowest_coordinates =
| lowest_elevation = 0
<!-- *** Population *** -->
| population_as_of = 2021
| population = 231800<ref>{{Cite web|url=https://tabulador.ine.pt/indicador/?id=0011609&lang=EN|title=Population and Housing Census - 2021 Census|last=INE|date=23 November 2022|website=Censos 2021|publisher=National Institute of Statistics|access-date=2023-01-21|archive-date=2022-11-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20221123125336/https://tabulador.ine.pt/indicador/?id=0011609&lang=EN|url-status=dead}}</ref>
| population_urban = 1286138
| population_metro = 1671536
| population_density = 5324.1
| population_density_urban = 2866.32
| population_density_metro = 719.36
<!-- *** Government *** -->
| government = Executive & Council
| established_type = Founded
| established =
| established1_type =
| established1 =
| government_type = Municipality
| leader_type = President/Mayor
| mayor = [[Rui Rio|Rui Fernando da Silva Rio]]
| mayor_party = [[Social Democratic Party (Portugal)|PSD]]
| leader_type = Municipal Chair
| leader = Luís Francisco Valente de Oliveira
| leader_party = [[Social Democratic Party (Portugal)|PSD]]
<!-- *** Various codes *** -->
| timezone = [[Western European Time|WET]]
| utc_offset = +0
| timezone_DST = [[Western European Summer Time|WEST]]
| utc_offset_DST = +1
| postal_code = 4000-286 PORTO
| postal_code_type = Postal Code
| area_code = +351 22<ref name="urlPortugal International Dialing Code">{{cite web |url=http://portugal.embassyhomepage.com/portugal_international_dialling_code_portugal_cheap_international_calling_card_lisbon_telephone_area_codes_portugal_postal_codes.htm |title=Portugal International Dialing Code |accessdate=2010-09-12 |archive-date=2010-04-30 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100430182017/http://portugal.embassyhomepage.com/portugal_international_dialling_code_portugal_cheap_international_calling_card_lisbon_telephone_area_codes_portugal_postal_codes.htm |url-status=dead }}</ref>
| area_code_type = Country Code & Fix Line
| code2_type =
| code2 =
<!-- *** UNESCO etc. *** -->
| whs_name = Historic Centre of Oporto
| whs_year = 1996
| whs_number = 755
| whs_region = Europe and North America
| whs_criteria = IV
| iucn_category = Cultural
<!-- *** Free fields *** -->
| free_type = [[Demonym]]
| free = Portuense
| free1_type = [[Patron Saint]]
| free1 = Nossa Senhora de Vandoma
| free2_type = Municipal Holiday
| free2 = 24 June ([[John the Baptist|São João]])
| free3_type = Municipal Offices
| free3 = Praça General Humberto Delgado, n.º 266
<!-- *** Map section *** -->
| map = LocalPorto.svg
| map_size = 235
| map_caption = Administrative location of the municipality of Porto
| map_locator =
| map_locator_x =
| map_locator_y =
<!-- *** Website *** -->
| website = http://www.cm-porto.pt
<!-- *** Footnotes *** -->
| footnotes =
}}
[[പോർച്ചുഗൽ|പോർച്ചുഗലിലെ]] ഒരു നഗരമാണ് '''ഒപ്പോർട്ടോ''' അഥവാ '''പോർട്ടോ''' (പോർച്ചുഗീസ്: Porto). [[യൂറോപ്പ്|യൂറോപ്പിലെ]] അധികം അറിയപ്പെടാത്തതും ആകർഷകവുമായ ഈ നഗരം [[യുനെസ്കോ|യുനെസ്കോയുടെ]] ലോക പൈതൃക നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ്<ref>{{Cite web |url=http://www.manorhouses.com/unesco/whporto.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2011-08-16 |archive-date=2011-09-02 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110902144645/http://www.manorhouses.com/unesco/whporto.html |url-status=dead }}</ref>. 1996 - ലാണ് ഈ നഗരം [[ലോകപൈതൃകസ്ഥാനം|ലോക പൈതൃക സ്ഥാനം]] നേടിയത്. ഇവിടുത്തെ തുറമുഖവും ഒപ്പോർട്ടോ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. തുറമുഖത്തിനു സമീപം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ബ്രിട്ടീഷ് കപ്പൽ ജീവനക്കാർ വസിക്കുന്നു. [[വീഞ്ഞ്]] ഉൽപാദനം വിപണനം എന്നിവ ഇവിടുത്തെ ഒരു തൊഴിലാണ്. പോർച്ചുഗലിലെ പ്രധാന നദിയായ [[ഡൗറോ നദി]] ഒപ്പോർട്ടോയിൽവച്ചാണ് [[അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രം|അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ]] പതിക്കുന്നത്. ശില്പഭംഗിയുള്ള ദേവാലയങ്ങളും മദ്ധ്യകാല ഭവനങ്ങളും ഇവിടുത്തെ കാഴ്ചകളാണ്.
==ചിത്രശാല==
<gallery heights="60px" mode="packed">
File:Porto July 2014-32a.jpg|പോർട്ടോ കത്തീഡ്രൽ
File:Porto, Praça de Almeida Garrett (10).jpg|പോർട്ടോയിലെ തെരുവ്
File:Ayuntamiento de Oporto, Portugal, 2012-05-09, DD 03.JPG|പോർട്ടോ സിറ്റിഹാൾ
File:Vila Nova de Gaia from Porto (6847153331).jpg|തെക്കുഭാഗത്തെ വീഥികൾ
File:Oporto - Metro de Porto - 20110425 132445.jpg|പോർട്ടോ മെട്രോ റെയിൽ
File:Aeroporto Porto 17.jpg|ഫ്രാൻസിസ്ക സ കാർനൈയ്റോ വിമാനത്താവളം
File:Porto - Estação de São Bento.jpg|സാവോ ബെന്റോ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ
File:Autocarro STCP (Porto).JPG|എസ്ടിസിപി ബസ്
File:Casamusicaexterior.jpg|കാസ ഡ മ്യൂസിക്ക
File:Up reitoria.jpg|യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് പോർട്ടോ
File:Palaciodecristalporto.jpg|പവില്ലാഹോ റോസ മോന്റ
File:Estadio do Dragao 20050805.jpg|എസ്റ്റാർഡിയോ ഡൊ ഡ്രാഗോ
</gallery>
== അവലംബം ==
{{Reflist}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{Commons|Porto}}
* {{In lang|pt}} [http://www.cm-porto.pt/ Official homepage of Porto city council]
* {{Wikivoyage|Porto}}
* [http://brandsborg.com/Porto%20-%20Portugal/index.html Porto photoblog from bRaNdSboRg.CoM] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20111106190638/http://brandsborg.com/Porto%20-%20Portugal/index.html |date=2011-11-06 }}
[[വർഗ്ഗം:പോർച്ചുഗലിലെ നഗരങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:യൂറോപ്പിലെ ലോകപൈതൃകകേന്ദ്രങ്ങൾ]]
mix4uvl8p9ybxq09srj9xey3kr9oxzu
മൂശാരി
0
181606
4628937
4571984
2026-06-12T16:59:20Z
~2026-34458-90
219217
/* */
4628937
wikitext
text/x-wiki
{{ആധികാരികത}}{{cleanup|reason=വൃത്തിയാക്കണം|date=ഓഗസ്റ്റ് 2020}}
കമ്മാളരിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു അവർണ്ണ സമൂഹ കരകൗശലവിദഗ്ദ്ധരാണ് മൂശാരിമാർ [ കന്നാന്മാർ ]. കമ്മാളരിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റുള്ളവർ തച്ചൻ, കൊല്ലൻ, തട്ടാൻ. തച്ചൻമാർ മരപ്പണി ചെയ്യുന്നു. കൊല്ലൻ ഇരുമ്പ് കൊണ്ടു് ആയുധങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്നു. തട്ടാൻ സ്വർണപ്പണി ചെയ്യുന്നു.{{തെളിവ്}}
==ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ==
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ ഇവർ അവർണ്ണ ജാതിയായാണ് ഇവരെ പരിഗണിക്കുന്നത്. സംസ്കൃത പഠനം ഈ സമൂഹത്തിനെ ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നും ഒരുപരിധി വരെ മാറ്റി നിർത്തി.
==കേരളത്തിൽ ഈ ജാതിയിലെ കുലത്തൊഴിലുകാർ അറിയപ്പെടുന്നത്==
ഓട്ടുപണി ചെയ്യുന്നതിനാൽ മൂശാകാരി എന്നും [[മൂശാരി ]] എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പിച്ചള, ചെമ്പ്, ഓട് . ഓടുകൊണ്ടുള്ള പാത്രങ്ങൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ,ശില്പ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹങ്ങൾ,അടക്കാപുത്തൂർ കണ്ണാടി കടവല്ലൂർ ഉരുളി, മൂച്ചുകുന്നു കണ്ണാടി മുതലായ അമൂല്യ വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതും ഈ വിഭാഗമാണ്. ഇവർ ത്വഷ്ടാവിന്റെ പിൻഗാമികൾ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.കേരളത്തിലെ മിക്ക പ്രദേശങ്ങളിലും ഇവരെ കണ്ടുവരുന്നു.കേരള ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി മൂശാരി മാർക്ക് വേണ്ടി മാത്രം മലപ്പുറം ആസ്ഥാനമായി 2022മെയ് മാസത്തിൽ മൂശാരി സമുദായ സഭ (mss) എന്ന സംഘടനാ mpm/ca/229/2022 രൂപീകരിക്കുക്കും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് കേരളത്തിൽ മൂശാരി മാർക്ക് വേണ്ടി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഏക സംഘടനാ ഇത് മാത്രം ആണ്.
ഇന്ത്യയിൽ എല്ലായിടത്തും താമസിക്കുന്ന, സർക്കാർ സംവരണനിയമപ്രകാരം വിശ്വകർമ്മ എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന കേരളത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പ്രധാന വിഭാഗത്തെയാണ് മൂശാരിമാർ എന്നു വിളിക്കുന്നത് .
മൂശാരിമാർ വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന പ്രകാരം ആദി വിശ്വകർമ്മാവായ ശ്രീ വിരാട് വിശ്വബ്രഹ്മദേവന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും ജനിച്ചവരാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
മൂശാരിമാർ ചെമ്പ്, പിച്ചള, ഓട് എന്നിവ ചേർത്ത് ഉരുക്കിയെടുക്കുന്ന വെങ്കല ലോഹം കൊണ്ട് ക്ഷേത്ര വിഗ്രഹങ്ങൾ, ദീപസ്തംഭം, ചുറ്റു വിളക്കുകൾ, അഷ്ടമംഗല്യ സെറ്റ്, നിലവിളക്ക്, കിണ്ടി, മറ്റു പൂജാപാത്രങ്ങൾ, വീട്ടാവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള പാത്രങ്ങൾ, ഉരുളി, കുടങ്ങൾ എന്നിവ പ്രധാനമായും ഉണ്ടാക്കുന്നവരാണ്.
സർക്കാർ സംവരണ നിയമപ്രകാരം മൂശാരിമാരെ വിശ്വകർമ്മയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് സർക്കാർ സംബന്ധമായ സംവരണത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും, ജോലിയ്ക്കു വേണ്ടിയാണു. ഇപ്പോൾ ഇത് ലഭിക്കുന്നതിന് അപേക്ഷകളിൽ വിശ്വകർമ്മ എന്നു മാത്രമേ ചേർക്കാൻ പാടുള്ളു.
അപേക്ഷകളിൽ മൂശാരി മുതലായ ഉപവിഭാഗങ്ങളുടെ പേര് മാത്രം എഴുതിയാൽ അവർ വിശ്വകർമ്മയിൽ പെട്ടവരാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ മറെറാരു സർട്ടിഫിക്കറ്റു കൂടി സർക്കാർ സംവരണം ലഭിക്കാൻ അധികാരികളിൽ നിന്നും വാങ്ങിക്കൊടുക്കേണ്ടിവരും.
മൂശാരിമാരുടെ പണിശാല അവർ താമസിക്കുന്ന വീടിനോടു ചേർന്നു തന്നെ ആയിരിക്കും. ഈ പണിശാലയെ ആല എന്നാണ് വിളിച്ചു വരുന്നത്.
ഇത്തരം ആലകൾക്ക് മൂശാരിമാരുടെ എല്ലാത്തരം ജോലികളും ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായിരിക്കും.
== അവലംബം ==
Cast and tribes of South India page number 107{{അപൂർണ്ണം}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
rvuktw7nwrnl1vknagvdzluh4i0cufb
ഗുരുവായൂരപ്പൻ
0
219157
4628965
4628749
2026-06-13T04:18:08Z
~2026-34175-13
219079
/* ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും */
4628965
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. പക്ഷേ, മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, അങ്ങയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടം കൂടുതൽ ധന്യമാക്കുകയാണ്. ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധന കളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം ഗണിച്ചുനോക്കിയ ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായിരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരുദിവസം രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കി. ജ്യോത്സ്യർ മരണം പ്രവചിച്ചതിന്റെ പിറ്റേദിവസമായിരുന്നു അത്! ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
2cfz4ninaq1zyhmmprr24ojhjhspbaf
4628967
4628965
2026-06-13T04:20:05Z
~2026-34175-13
219079
/* ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും */
4628967
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. പക്ഷേ, മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, അങ്ങയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടം കൂടുതൽ ധന്യമാക്കുകയാണ്. ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധന കളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം ഗണിച്ചുനോക്കിയ ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായിരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരുദിവസം രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കി. ജ്യോത്സ്യർ മരണം പ്രവചിച്ചതിന്റെ പിറ്റേദിവസമായിരുന്നു അത്! ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
bmh7p4vri4zdctm9wieb4gm9uj7gt4b
4628968
4628967
2026-06-13T04:22:48Z
~2026-34175-13
219079
/* ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും */
4628968
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, അങ്ങയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടം കൂടുതൽ ധന്യമാക്കുകയാണ്. ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധന കളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം ഗണിച്ചുനോക്കിയ ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായിരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരുദിവസം രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കി. ജ്യോത്സ്യർ മരണം പ്രവചിച്ചതിന്റെ പിറ്റേദിവസമായിരുന്നു അത്! ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
4n3wokofispmehzk2r4tpwupxndupc2
4628969
4628968
2026-06-13T04:30:48Z
~2026-34175-13
219079
/* ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും */
4628969
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം ഗണിച്ചുനോക്കിയ ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായിരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരുദിവസം രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കി. ജ്യോത്സ്യർ മരണം പ്രവചിച്ചതിന്റെ പിറ്റേദിവസമായിരുന്നു അത്! ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
anjngt2ach251uk5hhvyqjaitb8kwe4
4628970
4628969
2026-06-13T04:46:33Z
~2026-34175-13
219079
/* പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ */
4628970
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വിളിച്ചുവരുത്തി അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായിരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
28sm87gjl2tn5gdjfxlukuk1foehnm5
4628971
4628970
2026-06-13T04:47:51Z
~2026-34175-13
219079
/* പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ */
4628971
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായിരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
esdmm40qva121fgglzldlg2ipu534mm
4628972
4628971
2026-06-13T04:48:34Z
~2026-34175-13
219079
/* പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ */
4628972
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണ് ഗുരുവായൂരപ്പന്റേത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാപത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
t5c6mzfau64x1lljrswys1di4h8wwol
4628973
4628972
2026-06-13T05:10:10Z
~2026-34175-13
219079
/* പ്രതിഷ്ഠ */
4628973
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹമാണിത്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം ഉണ്ട് വിഗ്രഹത്തിന്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
ddvx0vepq5uwbhrttaijmjm4g3s2zzh
4628974
4628973
2026-06-13T05:11:23Z
~2026-34175-13
219079
/* പ്രതിഷ്ഠ */
4628974
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെയിരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണീർ കേട്ട ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറുമുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറെ സന്തോഷിച്ചുപോയ ഉണ്ണി, പക്ഷേ നടതുറക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
c68bxaotn7m362wajdsdbpt4do336da
4628980
4628974
2026-06-13T05:23:57Z
~2026-34175-13
219079
/* നെന്മിനി ഉണ്ണി */
4628980
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
k5ubhpz70gphyok07xg40w708k505oz
4628981
4628980
2026-06-13T05:26:00Z
~2026-34175-13
219079
/* നെന്മിനി ഉണ്ണി */
4628981
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലുമൊതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിലിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് താൻ 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറഞ്ഞതായി' അറിയിയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
21ki9ed115e4mfmmt8nou80nej6is4v
4628983
4628981
2026-06-13T05:40:32Z
~2026-34175-13
219079
/* നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം */
4628983
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലും ഒതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറയു' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. ഭഗവാൻ്റെ നരസിംഹാവതാരത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ
കഴിയാതിരുന്ന മേൽപ്പത്തൂരിന് മുമ്പിൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്നും ഐതീഹ്യമുണ്ട്.
തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
2tnioh2c6xj5yeg6x6hx916me7v7rre
4628984
4628983
2026-06-13T05:52:07Z
~2026-34175-13
219079
/* നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം */
4628984
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലും ഒതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറയു' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നാണ് എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവരോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെയാണ് ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത്. ഭഗവാൻ്റെ നരസിംഹാവതാരത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ
കഴിയാതെ വിഷമിച്ച മേൽപ്പത്തൂരിന് മുമ്പിൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവത്രെ. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
eykyohwf9z2dq9ak6p1yundbflavwdc
4628985
4628984
2026-06-13T05:55:59Z
~2026-34175-13
219079
/* നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം */
4628985
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലും ഒതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറയു' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നാണ് എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവരോട് പറഞ്ഞു. ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത് അങ്ങനെയാണ്. ഭഗവാൻ്റെ നരസിംഹാവതാരത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ച മേൽപ്പത്തൂരിന് മുമ്പിൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവത്രെ. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതുകയും അനുജൻ അവ പകർത്തിയെടുക്കുകയുമായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നാരായണീയരചനയോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സുവരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
5codybn45soeq0x31vh73b0fgxzlgyz
4628986
4628985
2026-06-13T06:11:21Z
~2026-34175-13
219079
/* നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം */
4628986
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലും ഒതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലി ചാരുകസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറയു' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സഹായികളും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നാണ് എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവരോട് പറഞ്ഞു. ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത് അങ്ങനെയാണ്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ചൊല്ലുന്ന ശ്ലോകങ്ങളെല്ലാം അനുജൻ പകർത്തി എടുക്കുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ്റെ നരസിംഹാവതാരത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ച മേൽപ്പത്തൂരിന് മുമ്പിൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവത്രെ. നാരായണീയം രചിച്ചതോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സ് വരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
sh8xxaffkkiijra6wr93zilcm18ooyn
4628989
4628986
2026-06-13T06:19:04Z
~2026-34175-13
219079
/* നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം */
4628989
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലും ഒതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് ചാരുകസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറയു' എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. ഇത് കണ്ട് സഹായികൾ സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നാണ് എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവരോട് പറഞ്ഞു. ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത് അങ്ങനെയാണ്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ചൊല്ലുന്ന ശ്ലോകങ്ങളെല്ലാം അനുജൻ പകർത്തി എടുക്കുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ്റെ നരസിംഹാവതാരത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ച മേൽപ്പത്തൂരിന് മുമ്പിൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവത്രെ. നാരായണീയം രചിച്ചതോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സ് വരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
cwco75ts79rpeup9tdbgqcxbu2cjo94
4628991
4628989
2026-06-13T06:27:45Z
~2026-34175-13
219079
4628991
wikitext
text/x-wiki
{{Refimprove}}{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = Hindu
| image = GURUVAYURAPPAN - OIL PAINTING BY RAJASEKHARAN.jpg
| caption = ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഒരു എണ്ണച്ഛായാചിത്രം - [[രാജശേഖരൻ പരമേശ്വരൻ]] വരച്ചത്
| name = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| Sanskrit_transliteration = Guruvāyūrappan
| script_name = [[മലയാളം]]
| script = ഗുരുവായൂരപ്പൻ
| affiliation = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]](മഹാവിഷ്ണു)/[[ശ്രീകൃഷ്ണൻ]]
| god_of = [[മഹാവിഷ്ണു|ആദിനാരായണൻ]]/[[മഹാവിഷ്ണു]]
| abode = [[വൈകുണ്ഠം]], [[ഗുരുവായൂർ]]
| mantra = ഓം നമോ നാരായണായ <br/> ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ <br/> ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ നമഃ
| weapon= [[സുദർശന ചക്രം]], [[പാഞ്ചജന്യം]], [[കൗമോദകി]] ([[ഗദ]]), [[താമര]]
| consort = [[ലക്ഷ്മി]]
| mount = [[ഗരുഡൻ]]
| planet = [[ഭൂമി]]
}}
[[തെക്കേ ഇന്ത്യ|തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ]], പ്രധാനമായും [[കേരളം|കേരളത്തിൽ]] ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ [[മഹാവിഷ്ണു|മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ]] ഒരു രൂപഭേദമാണ് '''ഗുരുവായൂരപ്പൻ'''. [[ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ രൂപത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നത്. രൂപഭാവങ്ങൾ കൊണ്ടും പൂജാരീതികൾ കൊണ്ടും മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും, ഭക്തജനവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഗുരുവായൂരപ്പൻ [[ദശാവതാരം|ദശാവതാരങ്ങളിൽ]] ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട [[ശ്രീകൃഷ്ണൻ|ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്]]. ഐതിഹ്യപരമായും ചരിത്രപരമായും ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഈ ദൈവത്തിന്, ഇപ്പോൾ [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും]] പുറത്തുമായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മലയാളികളുടെ കുടിയേറ്റത്തെത്തുടർന്നാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
== പ്രതിഷ്ഠ ==
ശിശുരൂപിയായ ചതുർഭുജമൂർത്തിയാണ് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രതിഷ്ഠ. ''''പാതാളാഞ്ജനം'''' എന്ന അപൂർവ്വയിനം ശിലയിൽ തീർത്ത അതിമനോഹരമായ വിഗ്രഹത്തിന് ഏകദേശം നാലടി ഉയരമുണ്ട്. നാലു കൈകൾ ഉള്ള വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[സുദർശനചക്രം|സുദർശനചക്രവും]] പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[പാഞ്ചജന്യം|പാഞ്ചജന്യം]] എന്ന [[ശംഖ്|ശംഖും]] മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]]യും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി [[കൗമോദകി]] എന്ന [[ഗദ]]യും പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങളുടേതുപോലെ നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹവും. കിഴക്കോട്ട് ദർശനം നൽകിയാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
തന്ത്രശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിഷ്ണുവിഗ്രഹത്തിന് 24 രൂപഭേദങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ 12 എണ്ണം അതിപ്രധാനമാണ്. കാഴ്ചയിൽ ഈ 24 പേരും ഒരേപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും രൂപഭേദങ്ങളനുസരിച്ച് ശംഖചക്രഗദാ പത്മങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കൈകൾക്ക് വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ [[ചക്രം]], പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ശംഖ്]], മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ [[ഗദ]], മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ [[താമര]] എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹരൂപത്തിന് '''ജനാർദ്ദനൻ''' എന്നാണ് പേര്. ഗുരുവായൂരടക്കം കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം വൈഷ്ണവ ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ രൂപത്തിലാണ് വിഗ്രഹമുള്ളത്.
പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത മൂലവിഗ്രഹം കൂടാതെ വേറെയും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങൾ ഗുരുവായൂർ ശ്രീലകത്തുണ്ട്. അവയിൽ വലതുവശത്തുള്ളത് പഞ്ചലോഹത്തിൽ തീർത്ത ആറാട്ടുതിടമ്പും ഇടതുവശത്തുള്ളത് സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ശീവേലിത്തിടമ്പുമാണ്. ആദ്യത്തെ വിഗ്രഹം, ഇന്നത്തെ [[ആലപ്പുഴ ജില്ല]]യിൽ പെട്ട [[മാന്നാർ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട, അല്പം രൗദ്രഭാവത്തോടുകൂടിയ മഹാവിഷ്ണുരൂപമാണ്. ഇതിന് ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമേ ഇത് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാറുള്ളൂ. രണ്ടാമത്തെ വിഗ്രഹം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തിടമ്പിന് കേടുവന്നതിനെത്തുടർന്ന് 1975-ൽ പണികഴിപ്പിച്ചതാണ്. [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ]] സ്വദേശിയായിരുന്ന വേലപ്പൻ ആചാരിയും പുത്രനായ കുട്ടൻ ആചാരിയും ചേർന്നാണ് ഈ തിടമ്പ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. നിത്യശീവേലിയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് ഈ വിഗ്രഹമാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഹൈന്ദവഭവനങ്ങളിലും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം. അവയിലധികവും ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും അപൂർവ്വം ചിലതിൽ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപത്തിലും വരച്ചുകാട്ടാറുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ, ചുവന്ന പട്ടുകോണകം ചാർത്തി വലതുകയ്യിൽ [[വെണ്ണ]]യും ഇടതുകയ്യിൽ ഓടക്കുഴലും പിടിച്ച രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉഷഃപൂജ സമയത്തെ ദർശനരൂപമാണിത്. ഭഗവാന് ചാർത്തിയ കോണകം, ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകാറുണ്ട്. ഉഷഃപൂജയ്ക്കുള്ള ഈ രൂപം കൂടാതെ പന്തീരടിപൂജയ്ക്കും ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമായി വേറെയും രണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ, ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. സാധാരണയായി ശ്രീകൃഷ്ണരൂപങ്ങളിൽ, അവയിൽത്തന്നെ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ രൂപങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് അലങ്കാരമുണ്ടാകാറുള്ളതെങ്കിലും ചില പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റുള്ള അവതാരങ്ങളായും അത്യപൂർവ്വമായി മറ്റുള്ള വൈഷ്ണവക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മൂർത്തികളായും ഗുരുവായൂരപ്പനെ അലങ്കരിയ്ക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, യഥാരൂപത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുവരാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുള്ള അലങ്കാരം അതിവിശേഷമാണ്.
=== ഉച്ചപ്പൂജ അലങ്കാരവർണ്ണന ===
2020 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദിവസേന ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞുള്ള കളഭച്ചാർത്തിന്റെ വിശദമായ ഒരു വർണ്ണന ആരംഭിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിയും ദീർഘകാലമായി ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴുതുവരുന്ന വ്യക്തിയുമായ തിരുവാലൂർ ശ്രീകുമാരൻ നമ്പൂതിരിയാണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. [[അർബുദം]] ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്ന സുധ എന്ന സ്ത്രീയ്ക്ക് കേൾക്കാനായി തുടങ്ങിയ ഈ ശ്രമം, പിന്നീട് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ വൻ ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റുകയായിരുന്നു. [[കോവിഡ്-19 മഹാമാരി]] മൂലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന ഭക്തർ, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഇതിനെ കാണുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് വിവിധ യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അലങ്കാരവർണ്ണന, 2021 ഒക്ടോബർ 28-ന് പൂർണ്ണമായും ദേവസ്വത്തിന് കീഴിലായി.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഐതിഹ്യകഥകൾ ==
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
=== ക്ഷേത്രോല്പത്തിയും ജനമേജയന്റെ കുഷ്ഠരോഗവും ===
[[നാരദപുരാണം|ശ്രീ നാരദപുരാണത്തിലേതെന്ന്]] ചിലർ പറയുന്നതും, എന്നാൽ അതിൽ ഇല്ലാത്തതുമായ '''ഗുരുപവനപുര മാഹാത്മ്യത്തിലാണ്''' ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവകഥ വിവരിക്കുന്നത്. [[കുരുവംശം|കുരുവംശത്തിലെ]] പിന്മുറക്കാരനും, [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനന്റെ]] പൗത്രനും [[അഭിമന്യു]]വിന്റെ പുത്രനുമായ [[പരീക്ഷിത്ത്]], ശമീകൻ എന്ന മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം ഉഗ്രസർപ്പമായ [[തക്ഷകൻ|തക്ഷകന്റെ]] കടിയേറ്റ് അപമൃത്യു വരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ [[ജനമേജയൻ]], തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ തക്ഷകനെയും അവന്റെ വംശത്തെയും ഒന്നാകെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ '''[[സർപ്പസത്രയാഗം|സർപ്പസത്രം]]''' എന്ന ഉഗ്രയാഗം നടത്തി. നിരപരാധികളായ അസംഖ്യം സർപ്പങ്ങൾ യാഗാഗ്നിയിൽ ചത്തൊടുങ്ങി. എന്നാൽ, [[അമൃത്]] കുടിച്ചവനായതിനാൽ, തക്ഷകൻ മാത്രം ചത്തില്ല. ഇതെത്തുടർന്ന്, ജനമേജയനെ ഉഗ്രമായ സർപ്പശാപം പിടികൂടുകയും അദ്ദേഹം [[കുഷ്ഠം|കുഷ്ഠരോഗ ബാധിതനാകുകയും]] ചെയ്തു. രോഗ വിമുക്തിയ്ക്കായി ഒരുപാട് വഴികൾ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഇതോടെ ജീവിതാശ നശിച്ചുപോയ ജനമേജയനെ കാണാൻ ഒരു ദിവസം [[ആത്രേയൻ|ആത്രേയമഹർഷി]] വരികയും രോഗവിമുക്തിയ്ക്കായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ ഭജിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആ പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം ജനമേജയന് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ആ കഥ ഇങ്ങനെ:
പദ്മകല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരി ക്കുമ്പോൾ മഹാവിഷ്ണു അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. തനിക്കും തന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കും കർമ്മബന്ധം കൂടാതെ മുക്തി നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം കാട്ടണമെന്ന് [[ബ്രഹ്മാവ്]] അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ, [[ബിസ്മത്ത്|പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ]] തൻ്റെ ഒരു വിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനിച്ചു. വരാഹകല്പം വരെ വിഗ്രഹം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, പിന്നീട് സന്താന ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുതപസ്സ് എന്ന പ്രജാപതിയ്ക്കും, പത്നിയായ പ്രശ്നിയ്ക്കും വിഗ്രഹം കൈമാറി. വിഗ്രഹം കിട്ടിയശേഷം പൂർവ്വാധികം ഭക്തിയോടെ ഭജനം തുടർന്ന അവർക്ക് മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭഗവാൻ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ താൻ തന്നെ പുത്രനായി അവതരിയ്ക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകുകയും, ആ മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലും ഈ വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zy4-AAAAIAAJ&pg=PA30&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CDkQuwUwAg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=Krsna | publisher=Taylor & Francis | author=A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupāda | pages=30 |accessdate=24 June 2013}}</ref> അതനുസരിച്ച് [[സത്യയുഗം|സത്യയുഗത്തിലെ]] ആദ്യജന്മത്തിൽ ഭഗവാൻ, സുതപസ്സിന്റെയും പൃശ്നിയുടെയും പുത്രനായി '''പൃശ്നിഗർഭൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പൃശ്നിഗർഭൻ [[ബ്രഹ്മചര്യം|ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ]] പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിയ്ക്കുകയും ഭക്തനായ [[ധ്രുവൻ|ധ്രുവനുവേണ്ടി]] പുതിയൊരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. [[ത്രേതായുഗം|ത്രേതായുഗത്തിലെ]] അടുത്ത ജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ്, [[കശ്യപൻ|കശ്യപനായും]] പൃശ്നി [[അദിതി]]യായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവരുടേ പുത്രനായി '''[[വാമനൻ]]''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. പിന്നീട്, [[ദ്വാപരയുഗം|ദ്വാപരയുഗത്തിലെ]] അവസാനജന്മത്തിൽ സുതപസ്സ് വസുദേവരായും പൃശ്നി ദേവകിയായും പുനർജനിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ''' കൃഷ്ണൻ''' എന്ന പേരിൽ അവതരിച്ചു. ഈ മൂന്നുജന്മങ്ങളിലും അവർക്ക് ഭഗവദ്നിർമ്മിതമായ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പൂജിയ്ക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി.<ref>{{cite book | url=https://books.google.com.sg/books?id=zLkrkjn1Yv0C&pg=PA238&dq=Prsnigarbha&hl=en&sa=X&ei=te7HUazmGsbyrQex_oGwBA&ved=0CEwQuwUwBg#v=onepage&q=Prsnigarbha&f=false | title=The Concise Śrīmad Bhāgavataṁ | publisher=SUNY Press | author=Swami Venkatesananda | year=1989 | pages=238 | isbn=1438422830 |accessdate=24 June 2013}}</ref>
മാതാപിതാക്കൾ നിത്യപൂജ നടത്തിവന്നിരുന്ന ഈ വിഗ്രഹം, അവരുടെ കാലശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയെത്തി. തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ [[ദ്വാരക|ദ്വാരകയിൽ]] ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും വിഗ്രഹം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, എന്നും രാവിലെ പത്നിമാരായ [[രുക്മിണി]]-[[സത്യഭാമ]] എന്നിവർക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി പൂജ നടത്തുമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഭഗവാന് [[വൈകുണ്ഠം|വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക്]] മടങ്ങാൻ സമയമായി. സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, തന്റെ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനും ഭക്തനുമായ [[ഉദ്ധവൻ|ഉദ്ധവരോട്]] ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഉദ്ധവരേ, ഇന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടാകും. ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദ്വാരക അതിൽ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ, മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാനും എന്റെ മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച ദിവ്യവിഗ്രഹം നശിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല. ആ പുണ്യവിഗ്രഹം എടുത്ത് ഉചിതമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ദേവഗുരുവായ [[ബൃഹസ്പതി|ബൃഹസ്പതിയോട്]] പറയുക. ആ പുണ്യകർമ്മത്തിന് ശേഷം [[ബദരിനാഥ്|ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക്]] പോയി തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് എന്നെ പ്രാപിക്കൂ. അധർമ്മം നിറയുന്ന [[കലിയുഗം|കലിയുഗത്തിൽ]], ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ കുടികൊള്ളും.}}
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്നേയ്ക്ക് ഏഴാം നാൾ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി. ദേവശില്പിയായ [[വിശ്വകർമ്മാവ്]] നിർമ്മിച്ച ദ്വാരക, അതിൽ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങി. ദ്വാരകയിലെ പർവ്വതങ്ങളുടെ അടിവാരങ്ങൾ വരെ വെള്ളം കയറി. ഉദ്ധവർ തപസ്സിനായി ബദരീകാശ്രമത്തിലേയ്ക്ക് പോകുംമുമ്പ് ബൃഹസ്പതിയെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. ബൃഹസ്പതി എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും ദ്വാരക സമുദ്രത്തിനടിയിലായി. മൂന്നു ജന്മങ്ങളിൽ ഭഗവാനും മാതാപിതാക്കളും പൂജിച്ച പരമപവിത്രമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹം, മഹാപ്രളയത്തെ അതിജീവിച്ച് കടലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു! പക്ഷേ, പ്രളയജലം കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് വിഗ്രഹത്തിനടുത്തു വരെ പോകാനായില്ല. ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ശിഷ്യനായ [[വായു|വായുദേവനെ]] വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, വായുദേവൻ, സമുദ്രദേവനായ [[വരുണൻ|വരുണന്റെ]] സഹായത്തോടെ വിഗ്രഹം തന്റെ ഗുരുവിൻ്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹവുമായി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം വന്നത്: എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കണം? ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ആകാശ മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിക്കവെ ഭാർഗ്ഗവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, കടലിൽ നിന്ന് വളരെ അടുത്തായി അതിവിശാലമായ ഒരു തടാകം അവർ കണ്ടു. നിർമ്മലമായ ജലത്തോടുകൂടിയ ആ തടാകത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് താമരപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷികൾ കളകൂജനം പൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു. ആ പ്രദേശത്തിനാകെ ഒരു ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. ലോകത്തിൻ്റെ മാതാപിതാക്കളായ [[ശിവൻ|ശിവഭഗവാനും]] [[പാർവ്വതി|പാർവ്വതീദേവിയും]] അവിടെ ആനന്ദ താണ്ഡവമാടുന്നത് കണ്ട ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും താഴെയിറങ്ങി ശിവപാർവ്വതിമാരെ വന്ദിച്ചു. താൻ ദേവഗുരുവിൻ്റെ ആഗമനം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് ശിവഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം അദ്ദേഹം ബൃഹസ്പതിയ്ക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു:
{{cquote|ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലം ഈ ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം തന്നെയാണ്. [[പ്രാചീനബർഹിസ്സ്]] എന്ന രാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ '''പ്രചേതസ്സുകൾ''' എന്ന യോഗിവര്യന്മാർ പ്രജാപതി സ്ഥാനം നേടാൻ കഠിന തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചതും അവർക്ക് ഞാൻ '''[[രുദ്രഗീതം]]''' ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തതും ഇവിടെവച്ചാണ്. <ref>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-07-09 |archive-date=2010-01-25 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100125035449/http://www.guruvayurdevaswom.org/mlocation.shtml |url-status=dead }}</ref>{{better source|date=April 2017}}ബൃഹസ്പതേ, ഗുരുവായ അങ്ങും വായുദേവനും ചേർന്ന് വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം, ഇനി '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നറിയപ്പെടും. കലിയുഗത്തിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് ഭജിയ്ക്കും.}}
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും സന്തോഷമായി. ബൃഹസ്പതി, ഉടനെ ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. സ്ഥലമാകെ നോക്കിക്കണ്ട വിശ്വകർമ്മാവ്, അവിടെ എല്ലാ വാസ്തുശാസ്ത്ര നിബന്ധനകളുമനുസരിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു. വിഷ്ണുഭഗവാനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ചതും അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ടതുമായ പുണ്യവിഗ്രഹം, ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും ചേർന്ന് അവിടെ എല്ലാ ആചാരവിധികളോടുകൂടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ശിവഭഗവാൻ വിഗ്രഹത്തിന് ആദ്യപൂജ നടത്തി. പാർവ്വതീദേവി നിവേദ്യമുണ്ടാക്കി സമർപ്പിച്ചു. [[ഇന്ദ്രൻ|ഇന്ദ്രാദിദേവകൾ]] പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. [[തുംബുരു]]-[[നാരദൻ|നാരദമഹർഷിമാരും]] [[യക്ഷന്മാർ|യക്ഷ]]-[[കിന്നരർ|കിന്നര]]-[[ഗന്ധർവ്വൻ|ഗന്ധർവ്വാദികളും]] സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി. ഗുരുവും വായുവും ഒരുമിച്ച് ഭഗവദ്വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച പുണ്യഭൂമിയ്ക്ക് '''ഗുരുവായൂർ''' എന്നും അവർ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഭഗവാന് 'ഗുരുവായൂരപ്പൻ' എന്നും പേരുകൾ വന്നു. ഈ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പാർവ്വതീപരമേശ്വരന്മാർ, ''രുദ്രതീർത്ഥം'' എന്നുപേരുള്ള വലിയ തടാകത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള മമ്മിയൂരിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനഭാവത്തിൽ സ്വയംഭൂവായി അവതരിച്ചു. ഇന്ന് അവിടെയും തൊഴുതാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ. വൈകുണ്ഠത്തിലെ പോലെ ഇവിടെയും ഭഗവാൻ പൂർണ്ണ ചൈതന്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നതിനാൽ ഇവിടം ''ഭൂലോക വൈകുണ്ഠം'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ [[ജനമേജയൻ]] കുടുംബസമേതം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അവിടെ ഭജനമിരുന്നു. അദ്ദേഹം [[മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം|മമ്മിയൂരിലെ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും]] ദർശനം നടത്തി. ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടു വരികയും ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവദ് ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകുകയും ചെയ്തു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് അരോഗദൃഢഗാത്രനായി ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചു.
=== പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ കഥ ===
ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഒരു [[പാണ്ഡ്യസാമ്രാജ്യം|പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റേത്]]. ഈ രാജാവ്, ഒരു ദിവസം തന്റെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ജ്യോത്സ്യരെ വരുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ജാതകം കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ച ജ്യോത്സ്യർ അദ്ദേഹം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിയ്ക്കും എന്ന് വിധിയെഴുതി. ഇതറിഞ്ഞ് കുപിതനായ രാജാവ് ജ്യോത്സ്യരെ ജയിലിലടയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അപമൃത്യുവടയാനാണോ തന്റെ വിധി എന്നാലോചിച്ച് രാജാവ് ചിന്താധീനനായി ഇരിയ്ക്കേ സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു [[നമ്പൂതിരി]] പാപപരിഹാരത്തിന് ഗുരുവായൂരിൽ പോകണമെന്നും അവിടെ വച്ച് മരിച്ചാൽത്തന്നെയും മോക്ഷം കിട്ടുമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. അതനുസരിച്ച് രാജാവും കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്പൂതിരിയും ജ്യോത്സ്യരും ഒരുമിച്ച് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ രാജാവ്, തന്റെ മരണം പ്രവചിച്ച ദിവസം വരെയും ഭജനമിരിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതനുസരിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിട്ടകളും അദ്ദേഹം പാലിച്ചുപോന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
നാളെയാണ്, തൻ്റെ മരണമെത്തുന്ന ദിവസം! മനസ്സിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെ ധ്യാനിച്ച് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നുനോക്കിയ രാജാവ്, താൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ട് അമ്പരന്നു. ഒരേസമയം സന്തോഷവും കോപവും തോന്നിയ രാജാവ്, ജ്യോത്സ്യരുടെ അടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തെ ശാസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തലേന്നുരാത്രി താൻ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടതുപോലുമില്ല എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ വാദം. അപ്പോൾ ജ്യോത്സ്യർ രാജാവിന്റെ കാലിലേയ്ക്ക് നോക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഒരു പാട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അത് പാമ്പുകടിച്ച പാടായിരുന്നു! ഭഗവദ്കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് താൻ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, അപ്പോൾ ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിയ്ക്കുന്നതിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടും വെള്ളി കൊണ്ടും നവരത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ശ്രീകോവിലിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് ദാനം ചെയ്ത അദ്ദേഹം, ശിഷ്ടകാലം തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായി ജീവിച്ചുപോന്നു.<ref name='G3'>{{Cite web |url=http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-06-22 |archive-date=2009-06-28 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090628214507/http://www.guruvayurdevaswom.org/htemple2.shtml |url-status=dead }}</ref>
=== ശങ്കരാചാര്യരുടെ വീഴ്ച ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് [[അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം|അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] മുഖ്യപ്രയോക്താവായ [[ശങ്കരാചാര്യർ]]ക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു [[ഏകാദശി]]നാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരുപാട് യോഗസിദ്ധികൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത്തരത്തിൽ [[കാലടി]]യിൽ നിന്ന് [[ശൃംഗേരി]]യിലേയ്ക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. ആകാശത്തുനിന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ ക്ഷേത്രം കണ്ടെങ്കിലും അവിടെയിറങ്ങാനോ ഭഗവാനെ തൊഴാനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകളിലുള്ള ഭാഗം പിന്നിട്ട ഉടനെ ശങ്കരാചാര്യർ ഒറ്റ വീഴ്ച! അദ്ദേഹം നേരെ ചെന്നുവീണത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിലാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ അപ്പോൾ ശീവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. ശീവേലി വടക്കേ നടയിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നള്ളിപ്പിന്റെ നേരെ മുന്നിൽ വച്ചാണ് ശങ്കരാചാര്യർ ചെന്നുവീണത്. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിക്കൂടി. ശങ്കരാചാര്യർക്ക് ബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ശരീരത്തിലെവിടെയും പരുക്കുകളും കണ്ടില്ല. ശാന്തിക്കാർ വന്ന് പുണ്യതീർത്ഥം മുഖത്ത് തെളിച്ചതും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ശങ്കരാചാര്യർ, ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നടയിൽ പോയി സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിയ്ക്കുകയും സമസ്താപരാധം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു. കുറച്ചുദിവസം കൂടി ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ അദ്ദേഹം, ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും പുനഃക്രമീകരിയ്ക്കുകയും, ഗുരുവായൂരപ്പനെ സ്തുതിച്ച് ''ഗോവിന്ദാഷ്ടകം'' എന്ന കൃതി രചിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള [[ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം|പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും അദ്ദേഹമാണ്.
=== നെന്മിനി ഉണ്ണി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിലെ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി]]യോടനുബന്ധിച്ചുള്ള [[സപ്തമി]] വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
നെന്മിനി മനയിലെ അച്ഛൻ നമ്പൂതിരിയായിരുന്നു ഒരിയ്ക്കൽ ഗുരുവായൂരിലെ മേൽശാന്തി. ഒരു ദിവസം, അദ്ദേഹത്തിന് അത്യാവശ്യമായി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകേണ്ടിവന്നു. സഹായിയായ കീഴ്ശാന്തിയും അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭഗവാന്റെ പൂജ മുടങ്ങുമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് വിഷമിച്ച മേൽശാന്തി, ഒടുവിൽ തന്റെ മകനായ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയെ പൂജയേല്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പോകും മുമ്പ് മേൽശാന്തി, ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പൂജാവിധികളെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് കയറിയ ഉണ്ണി, മലരുനിവേദ്യവും ഉഷഃപൂജയുമെല്ലാം വിധിപോലെ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഉണ്ണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്: നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ അതുപോലെത്തന്നെ ഇരിയ്ക്കുന്നു! ഉണ്ണി ആശങ്കാകുലനായി. തന്റെ പൂജ പിഴച്ചോ? ഭഗവാൻ നിവേദ്യം നേരിട്ടുണ്ണും എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. പിന്നീട് അടുത്തുള്ള ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ഉപ്പുമാങ്ങയും സംഭാരവും കൊണ്ടുവരികയും അവ ചോറിന്റെ കൂടെ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, യാതൊരു ഫലവും കണ്ടില്ല. ഉണ്ണി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ കണ്ണീരുകണ്ട് ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ, ഒടുവിൽ അവനു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോറ് മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കഴിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്ന ഉണ്ണി, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും നടതുറക്കാത്തതിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരായ [[വാര്യർ|വാര്യരും]] [[മാരാർ|മാരാരും]] ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉണ്ണിയ്ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ എന്നായിരുന്നു അവരുട ചിന്ത. എന്നാൽ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒഴിഞ്ഞ പൂജാപാത്രങ്ങളുമായി ഉണ്ണി പുറത്തെത്തി. പാത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട വാര്യർ തനിയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട നിവേദ്യച്ചോറ് മുഴുവൻ ഉണ്ണി ഉണ്ടുതീർത്തു എന്ന് വിചാരിച്ചു. അയാൾ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുകയും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. താനല്ല, ഭഗവാനാണ് എല്ലാം കഴിച്ചതെന്ന് ഉണ്ണി ഒരുപാടു തവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാര്യർ അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. ഒരുപാട് തവണ അയാൾ ഉണ്ണിയെ തല്ലി. ഇതിനിടയിൽ മേൽശാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. വാര്യരിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹവും ഉണ്ണിയെ ഒരുപാട് തല്ലി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങിയത്. ഉണ്ണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നും അതിനാൽ തല്ലേണ്ടത് തന്നെയാണെന്നുമായിരുന്നു ആ അശരീരി. കുറ്റബോധം താങ്ങാനാകാതെ മേൽശാന്തിയും വാര്യരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
[[ശ്രീമദ്ഭാഗവതം|ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച പ്രസിദ്ധമായൊരു [[സംസ്കൃതസാഹിത്യം|സംസ്കൃതകാവ്യമാണ്]] '''[[നാരായണീയം]]'''. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ [[മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി|മേല്പുത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയാണ്]] ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങളും പതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭാഗവതകാവ്യത്തെ, വെറും നൂറു ദശകങ്ങളിലും ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളിലും ഒതുക്കിയ നാരായണീയം, ഭാഗവതത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കവി ഭഗവാനോട് സംവദിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി അടുത്ത് ബന്ധമുള്ള ഈ കാവ്യം ഉദ്ഭവിയ്ക്കാൻ കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
1560-ൽ ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല|മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ]] [[തിരുനാവായ|തിരുനാവായയ്ക്കടുത്തുള്ള]] [[ചന്ദനക്കാവ് (മലപ്പുറം ജില്ല)|ചന്ദനക്കാവിലെ]] പണ്ഡിതകുടുംബമായ മേല്പുത്തൂർ ഇല്ലത്ത് ജനിച്ച നാരായണഭട്ടതിരി, മഹാപണ്ഡിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[മീമാംസ|മീമാംസയും]] മാധവൻ എന്ന ഗുരുവിൽ നിന്ന് [[ഋഗ്വേദം|ഋഗ്വേദവും]] ജ്യേഷ്ഠൻ ദാമോദരഭട്ടതിരിയിൽ നിന്ന് [[തർക്കശാസ്ത്രം|തർക്കശാസ്ത്രവും]] പഠിച്ചെടുത്തശേഷം, [[തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടി|തൃക്കണ്ടിയൂർ അച്യുതപ്പിഷാരടിയുടെ]] കീഴിൽ ഉപരിപഠനം നടക്കുന്ന കാലത്താണ് നാരായണീയത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ച സംഭവങ്ങൾ നടന്നത്. ഗുരുതരമായ [[വാതരോഗം]] ബാധിച്ച അച്യുതപ്പിഷാരടിയെ മേല്പുത്തൂർ നല്ല രീതിയിൽ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്നു. ഒടുവിൽ ഗുരുനാഥന്റെ അസുഖം മാറുകയും, അതേസമയം മേല്പുത്തൂരിന് അസുഖസൂചനകൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് മേല്പുത്തൂർ അസുഖം ഇരന്നുവാങ്ങി എന്നാണ് കഥ. വാതരോഗം മാറാൻ നിരവധി ചികിത്സാരീതികൾ ചെയ്തുനോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, സാക്ഷാൽ [[ധന്വന്തരി|ധന്വന്തരിമൂർത്തിയായ]] ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെ ശരണം എന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, 1587 ഓഗസ്റ്റ് 27-ന് (കൊല്ലവർഷം 763 ചിങ്ങം 16), [[ചിങ്ങം|ചിങ്ങമാസത്തിലെ]] [[തിരുവോണം (നക്ഷത്രം)|തിരുവോണം]] നാളിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്കും അനുജനും കവിയുമായ ചെറിയ മാതൃദത്തഭട്ടതിരിയ്ക്കും ചില സഹായികൾക്കുമൊപ്പം ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാത്തായ പയ്യൂരില്ലമടക്കം പല സ്ഥലങ്ങളിലും തങ്ങിയ ശേഷം മൂന്നാം നാൾ അവർ ഗുരുവായൂരിലെത്തി.
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, [[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവുമായ [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ]] സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക്]] വിട്ടു.
സഹായികൾ തൃക്കണ്ടിയൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ [[അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്|അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിലെ]] വരികൾ ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് ചാരുകസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സഹായികൾ എഴുത്തച്ഛനോട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് 'മത്സ്യം തൊട്ടുകൂട്ടാൻ പറയൂ' എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. ഗുരുവായൂർ മടങ്ങിയെത്തിയ സഹായികൾ മേല്പുത്തൂരിനോട് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷിച്ചു. ഇത് കണ്ട് സഹായികൾ സ്തബ്ധരായിപ്പോയി. [[മത്സ്യം (അവതാരം)|മത്സ്യം]] തൊട്ടുള്ള വൈഷ്ണവാവതാരങ്ങളെ സ്തുതിച്ച് കീർത്തനമെഴുതുക എന്നാണ് എഴുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം എന്ന് മേല്പുത്തൂർ അവരോട് പറഞ്ഞു. ''സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമനുപമിതം...'' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന നാരായണീയത്തിന്റെ ആദ്യദശകം പിറന്നത് അങ്ങനെയാണ്. തുടർന്ന്, ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ദശകം എന്ന കണക്കിൽ നൂറുദിവസം കൊണ്ട് നൂറുദശകം പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെട്ടുവന്നു. ഒടുവിൽ, നൂറാം ദിവസം അദ്ദേഹം നാരായണീയരചന പൂർത്തിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് വേണുഗോപാലരൂപത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ദർശനമുണ്ടാകുകയും അതോടെ അദ്ദേഹം രോഗവിമുക്തനാകുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലെ കിഴക്കേ അറ്റത്തെ തൂണിലിരുന്നാണ് മേല്പുത്തൂർ നാരായണീയം രചിച്ചത്. വാതരോഗം വന്ന് ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നുപോയ മേല്പുത്തൂർ ചൊല്ലുന്ന ശ്ലോകങ്ങളെല്ലാം അനുജൻ പകർത്തി എടുക്കുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ്റെ നരസിംഹാവതാരത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ച മേൽപ്പത്തൂരിന് മുമ്പിൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവത്രെ. നാരായണീയം രചിച്ചതോടുകൂടി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം, പിന്നീട് കുറഞ്ഞത് 86 വയസ്സ് വരെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം [[കൊച്ചി]], [[അമ്പലപ്പുഴ]], [[കോഴിക്കോട്]], [[മൂക്കുതല]] തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലായി ജീവിച്ചുപോരുകയും, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്തു. [[പ്രക്രിയാ സർവ്വസ്വം]], [[ശ്രീപാദ സപ്തതി]], ഒരുപാട് [[ചമ്പു|ചമ്പുക്കൾ]], [[പ്രശസ്തി (ചരിത്രം)|പ്രശസ്തികൾ]] തുടങ്ങി വേറെയും ചില കൃതികൾ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രചിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. മൂക്കുതലയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. അനായാസമരണമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.
=== ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവം ===
മേല്പുത്തൂരിന്റെ സമകാലികനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മറ്റൊരു കവിയായിരുന്നു [[പൂന്താനം നമ്പൂതിരി]]. ഇന്നത്തെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[പെരിന്തൽമണ്ണ]]യ്ക്കടുത്ത് [[കിഴാറ്റൂർ|കീഴാറ്റൂരിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇല്ലം. മേല്പുത്തൂരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃതത്തിൽ]] വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്ന പൂന്താനം, മലയാളത്തിലാണ് കവിതകൾ രചിച്ചിരുന്നത്. തന്മൂലം സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മലയാളത്തിലെ [[ഭഗവദ്ഗീത]]'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന '
''[[ജ്ഞാനപ്പാന]]''യാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതി. ഈ കൃതി എഴുതാൻ കാരണമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, [[ചോറൂണ്|ചോറൂണിന്റെ]] ദിവസം അവൻ അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
{{cquote|കണ്ടുകണ്ടെന്നിരിയ്ക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ<br>രണ്ടുനാലുദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പ് കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.}}
{{cquote|ഉണ്ണിയുണ്ടായി വേൾപ്പിപ്പതിലൊരു ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കണ്ടാവൂ ഞാനെന്നും<br>ഇത്ഥമോരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ചത്തുപോകുന്നു പാവം ശിവ!ശിവ!}}
{{cquote|അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛന്നും ഭാര്യയ്ക്കും ഉണ്മാൻ പോലും കൊടുക്കുന്നില്ല ചിലർ.}}
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
{{cquote|ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ മനസ്സിൽ കളിയ്ക്കുമ്പോൾ<br>ഉണ്ണികൾ പിന്നെ വേണമോ മക്കളായ്?}}
എന്ന വാക്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭഗവദ്ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.<ref>{{cite news|title=Rendered with devotion|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-fridayreview/article657658.ece|date=March 13, 2009}}</ref>
വാർദ്ധക്യത്തിൽ [[വസൂരി]]രോഗം വന്ന് തളർന്നുപോയ പൂന്താനം അത് ഭേദമാകാൻ തന്റെ നാട്ടിലുള്ള [[അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മ]]യെ സ്തുതിച്ച് രചിച്ച ''ഘനസംഘം'' എന്ന സ്തോത്രവും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. 1964-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ''[[ഓമനക്കുട്ടൻ (ചലച്ചിത്രം|ഓമനക്കുട്ടൻ]]'' എന്ന ചിത്രത്തിലുപയോഗിച്ച ''കണികാണും നേരം'' രചിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. [[നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ|''നരനായിങ്ങനെ ജനിച്ചു ഭൂമിയിൽ'']] എന്ന അതിപ്രസിദ്ധമായ ശിവസ്തുതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. ഇവ കൂടാതെ വേറെയും കൃതികൾ രചിച്ച അദ്ദേഹം, ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യകഥകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. 93-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
=== ഭക്തിയും വിഭക്തിയും ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ''ഭക്തിയും വിഭക്തിയും''. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
വാതരോഗം ബാധിച്ച് ഗുരുവായൂരിൽ മേല്പുത്തൂർ ഭജനമിരിയ്ക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ പൂന്താനവും ഭജനമിരിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, പൂന്താനം താൻ രചിച്ച സന്താനഗോപാലം പാന മേല്പുത്തൂരിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ചെന്നു. എന്നാൽ, സംസ്കൃതപണ്ഡിതനായിരുന്ന മേല്പുത്തൂർ, ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു. ഇത് പൂന്താനത്തെ അത്യധികം ദുഃഖിതനാക്കി. അന്നുരാത്രി, മേല്പുത്തൂരിന് വാതരോഗം വീണ്ടും മൂർച്ഛിച്ചു. അല്പസമയം അദ്ദേഹത്തിന് ബോധക്ഷയമുണ്ടായി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഭഗവാന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
{{cquote|ഹേ മേല്പത്തൂരേ! അഹങ്കാരം ഒരിയ്ക്കലും പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഭൂഷണമല്ല. പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങയുടെ വിഭക്തിയെക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ടം പാണ്ഡിത്യമില്ലാത്ത പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയാണ്. അങ്ങ് നാളെത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തുപോയി മാപ്പുപറയുകയും ജ്ഞാനപ്പാന പരിശോധിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും വേണം.}}
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="thehindu">{{cite news|title=To lovers of Krishna, in Tamil|url=http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|newspaper=The Hindu|date=July 19, 2012|access-date=2019-12-06|archive-date=2012-07-23|archive-url=https://web.archive.org/web/20120723041304/http://www.thehindu.com/arts/books/article3657486.ece|url-status=dead}}</ref>
=== 'പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു' ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
സംസ്കൃതത്തിൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും പൂന്താനം നിത്യേന ക്ഷേത്രനടയിൽ വന്ന് [[വിഷ്ണു സഹസ്രനാമം]] വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. അപ്പപ്പോൾ വായയിൽ വരുന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനം കൊടുത്തിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കൽ, അത്തരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിഷ്ണു സഹസ്രനാമത്തിലെ '''പദ്മനാഭോऽമരപ്രഭു''' എന്ന ഭാഗം '''പദ്മനാഭോ മരപ്രഭു''' എന്ന് തെറ്റായി ഉച്ചരിച്ച് അതിന് വ്യാഖ്യാനം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന [[വേദം|വേദപണ്ഡിതന്മാരായ]] ചില ബ്രാഹ്മണർ പൂന്താനത്തെ അപഹസിച്ചു. ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം മരപ്രഭു ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിന്താധീനനായി. അപ്പോൾ, മരപ്രഭുവും താൻ തന്നെയാണെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ഇത് കേട്ടതും പണ്ഡിതസമൂഹം ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി. <ref>{{cite web|url=https://ml.wikisource.org/wiki/%E0%B4%90%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%B9%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%B2/%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BE%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B5%81_%E0%B4%A8%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B4%B0%E0%B4%BF |title=ഐതിഹ്യമാല/പൂന്താനത്തു നമ്പൂരി - വിക്കിഗ്രന്ഥശാല |language=ml|publisher=Ml.wikisource.org |date=2016-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref>
ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഗുരുവായൂർ തെക്കേ നടയിലെ ശ്രീവത്സം വി.ഐ.പി. റസ്റ്റ് ഹൗസ് വളപ്പിൽ മരപ്രഭുവിന്റെ അതിഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കളിമണ്ണിൽ തീർത്ത ഈ ശില്പം, അത്തരത്തിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശില്പമാണ്. 1995-ലാണ് ഈ ശില്പം സ്ഥാപിച്ചത്. പ്രശസ്ത ശില്പി [[ആലുവ]] പി.വി. രാമചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 1200 പേർ ചേർന്ന് മൂന്നുമാസം കഠിനവ്രതമെടുത്താണ് ഈ ശില്പം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത്.<ref>{{cite web|author=Ramachandran P.V. |url=http://guruvayoormaraprabhu.blogspot.in/ |title=Guruvayoor Maraprabhu |publisher=Guruvayoormaraprabhu.blogspot.in |date=2009-12-06 |accessdate=2016-12-20}}</ref> ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനും മുൻ [[മുഖ്യമന്ത്രി (ഇന്ത്യ)|കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയും]] ആ സമയത്തെ കേന്ദ്ര വ്യവസായമന്ത്രിയുമായിരുന്ന [[കെ. കരുണാകരൻ|കെ. കരുണാകരനാണ്]] ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. കളിമണ്ണിനോടൊപ്പം ഔഷധമൂല്യങ്ങളും ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജാപ്പനീസ് നിർമ്മാണശൈലിയാണ് ഇതിന് അവലംബിച്ചെടുത്തത്. കണ്ണടച്ചുനിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ മുഖവും, ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മരത്തടിയുമാണ് ഈ ശില്പത്തിലുള്ളത്. 2008-ൽ ഈ ശില്പത്തോടുചേർന്ന് ഏതാനും ദിവ്യാത്മാക്കളുടെ രൂപങ്ങളും, 2011-ൽ പ്രഭാമണ്ഡലവും ചാർത്തുകയുണ്ടായി. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടാണ് മരപ്രഭു ശില്പം ഗുരുവായൂരിലെ ഭക്തരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചുപറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ ചെറുപതിപ്പുകളും നിർമ്മാണത്തിലുണ്ട്.<ref>{{cite web |url=http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |title=ഗുരുവായൂർ മരപ്രഭു ചെറുപതിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു | mangalam.com |publisher=Origin.mangalam.com |date=2015-04-17 |accessdate=2016-12-20 |archive-date=2016-12-20 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161220161718/http://origin.mangalam.com/print-edition/keralam/305547 |url-status=dead }}</ref> ഇവയുടെ ശില്പിയും പി.വി. രാമചന്ദ്രനാണ്.
=== ഭാഗതപ്രിയനായ കൊട്ടിയൂരപ്പൻ ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. [[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിലെ]] പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ [[കൊട്ടിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും]] അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
ഒരിയ്ക്കൽ, ഒരു [[വൈശാഖം|വൈശാഖകാലത്ത്]] പൂന്താനം കൊട്ടിയൂരിൽ ദർശനത്തിനെത്തി. [[ബാവലിപ്പുഴ]]യിൽ കുളിച്ച് അക്കരെയും ഇക്കരെയുമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം, വലിയൊരു സദസ്സിനെ സാക്ഷിയാക്കി തന്റെ ഭാഗവതപാരായണം തുടങ്ങി. ഭാഗവതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ അറുപതാം അദ്ധ്യായമായ 'കർഹിചിദദ്ധ്യായ'മാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് വായിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രസ്തുത അദ്ധ്യായത്തിലെ 'കർഹി ചിത് സുഖമാസീനം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം കാരണമാണ് അദ്ധ്യായത്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു പേരുതന്നെ വന്നത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം കേട്ട സദസ്യർ, അദ്ദേഹത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. തുടർന്ന്, താൻ വായിച്ചുതീർന്ന ഭാഗം അദ്ദേഹം മയിൽപ്പീലി വച്ച് അടച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ദിനകൃത്യങ്ങളെല്ലാം കഴിച്ച് പൂന്താനം ഗ്രന്ഥം തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ മയിൽപ്പീലി കർഹിചിദദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു! തന്റെ ഓർമ്മക്കുറവായിരിയ്ക്കും കാരണമെന്ന് വിചാരിച്ച അദ്ദേഹം, അന്നും അതേ അദ്ധ്യായം തന്നെ വായിച്ചു. രണ്ടുമൂന്നുദിവസങ്ങളിൽ ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇത് ഭഗവാന്റെ ലീലയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. അന്നും ഭാഗവതം വായിച്ച ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം കൊട്ടിയൂർ വിട്ടു. അപ്പോഴാണ് തന്റെ ഭാഗവതഗ്രന്ഥം എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ കാര്യം അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞത്. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ച് കൊട്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാതിൽപ്പഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിശയകരമായിരുന്നു: ശിവഭഗവാൻ പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് ഭാഗവതത്തിലെ കർഹിചിദദ്ധ്യായം വായിച്ചുകൊടുക്കുന്നു! അത് സശ്രദ്ധം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവി, ഭഗവാന്റെ വായന നന്നായെങ്കിലും പൂന്താനം വായിച്ചുകേൾക്കാനാണ് കൂടുതൽ രസകരമെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി! പൂന്താനം പുറത്തുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ ഭഗവാനും ദേവിയും, അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകുകയും, ഭാഗവതഗ്രന്ഥം തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു വാസകേന്ദ്രമായ [[തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം|തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ]] മണ്ഡപത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിലുണ്ടെന്ന് പൂന്താനത്തെ അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അതനുസരിച്ച് പൂന്താനം, ഒരുപാടുദൂരം സഞ്ചരിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും]] വടക്കുന്നാഥനെയും ഉപദേവതകളെയും തൊഴുതശേഷം മണ്ഡപത്തിലെത്തി അതിന്റെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ മങ്ങാട്ടച്ചനായി ===
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. [[സാമൂതിരി]]യുടെ സൈന്യാധിപനായ [[മങ്ങാട്ടച്ചൻ|മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ]] രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഒരിയ്ക്കൽ പൂന്താനം, കീഴാറ്റൂരിലുള്ള ഇല്ലത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. നേരം അർദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട്. എങ്ങും കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. തീർത്തും വിജനമായ പ്രദേശത്തുകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സംഘം അക്രമികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആക്രമിച്ചു. അവർ പൂന്താനത്തോട് വൻ തുക ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ഭാഗവതഗ്രന്ഥം മാത്രമാണുള്ളതെന്നും അത് തരാൻ തനിയ്ക്കാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്രമികളിലൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിലെ ഭാണ്ഡം പിടിച്ചുവലിയ്ക്കുകയും, മറ്റൊരുത്തൻ അദ്ദേഹത്തെ വടിയെടുത്ത് അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. വേദന താങ്ങാനാകത്തെ പൂന്താനം, ഇഷ്ടദേവനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
അപ്പോൾ ദൂരെനിന്ന് ഒരു [[കുതിര]]യുടെ കുളമ്പടിശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും അത് അടുത്തെത്താൻ തുടങ്ങി. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചനായിരുന്നു കുതിരപ്പുറത്ത്. മങ്ങാട്ടച്ചൻ, തന്റെ കയ്യിലെ വാളെടുത്ത് അക്രമികൾക്കുനേരെ ആഞ്ഞുവീശുകയും അവർ പേടിച്ചോടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചന് പൂന്താനം തന്റെ കയ്യിലെ മോതിരം ഊരി സമ്മാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ പൂന്താനത്തിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മോതിരവും വാങ്ങിച്ച മങ്ങാട്ടച്ചൻ, ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടു. മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ പൂന്താനം യാത്ര തുടർന്നു.
നേരം ഏഴരവെളുപ്പായി. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറക്കാനുള്ള സമയമായി. മേല്പുത്തൂരടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ, ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം കണ്ടുതൊഴാൻ പുറത്ത് വരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേൽശാന്തി എഴുന്നേറ്റ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഠിനപ്രയത്നം തുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല! അപ്പോഴാണ്, '''കൃഷ്ണാ! ഗുരുവായൂരപ്പാ! ഭഗവാനേ!''' എന്ന വിളിയോടെ പൂന്താനം ക്ഷേത്രനടയിലെത്തിയത്. തൊട്ടുപിന്നാലെ, മേൽശാന്തിയ്ക്ക് നടതുറക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു! ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ച് ഭഗവാന്റെ നിർമ്മാല്യം തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണം വച്ച് ശ്രീകോവിലിനടുത്തെത്തിയ പൂന്താനത്തെ മേൽശാന്തി വിളിയ്ക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മോതിരം സമ്മാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പൂന്താനം മോതിരം പരിശോധിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ മോതിരമായിരുന്നു! ഇതിനെക്കുറിച്ച് പൂന്താനം മേൽശാന്തിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായെന്നും, ഭക്തനായ പൂന്താനത്തിന് മോതിരം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് അതിൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂന്താനം, ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു.
=== വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും കുറൂരമ്മയും ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഭക്തസന്ന്യാസിയായിരുന്ന [[വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ|വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും]] [[കുറൂരമ്മ]]യും. മേല്പുത്തൂരിന്റെയും പൂന്താനത്തിന്റെയും സമകാലികരായിരുന്നു ഇവരെന്നാണ് കേൾവി. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനായിരുന്ന വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, പക്ഷേ എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭജിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരുപാട് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പിറവിയുടെ കാരണക്കാരനും അദ്ദേഹമാണ്. ഏത് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാലും അവിടത്തെ മൂർത്തിയെ നേരിട്ടുകാണാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. കുറൂരമ്മയാകട്ടെ, അക്ഷരാഭ്യാസം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു അന്തർജനമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]യിൽ തന്നെയുള്ള [[അടാട്ട്]] എന്ന സ്ഥലത്തെ കുറൂരില്ലത്തെ അമ്മയായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന് വിളിച്ചുപോയിരുന്നത്. അവരുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായും പറയാനുള്ളത്.
പുറയന്നൂർ ഇല്ലത്തെ ഗൗരി അന്തർജനമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ''കുറൂരമ്മ'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായത്. അക്കാലത്ത് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവരെ വേളി കഴിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കുറൂരില്ലത്തെ വലിയ നമ്പൂതിരിയാണ് അന്തർജനത്തെ വേളി കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇല്ലത്ത് കുടിയിരുത്തിയത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അധികകാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. തികഞ്ഞ കൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്ന അന്തർജനം, തന്റെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ച് ദിനങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ, ഒരു ദിവസം ഇല്ലത്ത് പണിക്കാരനായി ഒരു ഉണ്ണി കടന്നുവന്നു. കുറൂരമ്മ അവനെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിയ്ക്കുകയും തന്റെ കൂടെത്തന്നെ താമസിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മയ്ക്കുവേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉണ്ണി തന്നെ ചെയ്തുവച്ചു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ അവൻ വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയും കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം, ഇല്ലത്ത് കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി ചില വികൃതികൾ കാണിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ കുറൂരമ്മ അവനെ അടിയ്ക്കുകയും കരി നിറച്ച ഒരു കലത്തിൽ വച്ച് അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം, തന്റെ മഠത്തിൽ സ്വാമിയാരും കൃഷ്ണപൂജ നടത്തുകയായിരുന്നു. ഭഗവാൻ വരാൻ വൈകുന്നതായി ശ്രദ്ധിച്ച സ്വാമിയാർ ഇതെന്ത് മറിമായമെന്നറിയാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ദേഹമാസകലം കരിയുമായി ഭഗവാൻ സ്വാമിയാർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വികൃതി കാണിച്ചതിന് കുറൂരമ്മ തന്നെ കലത്തിലടച്ചതാണ് താൻ വരാൻ വൈകിയതിന് കാരണമെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കുറൂരമ്മ നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് തോന്നി. താൻ ഉടനെ കുറൂരില്ലത്ത് പൂജയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കുറൂരമ്മയോട് പറയാൻ അദ്ദേഹം ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ, അടുത്തുതന്നെയുള്ള മറ്റൊരു ഇല്ലമായ ചെമ്മങ്ങാട്ട് ഇല്ലത്തെ നമ്പൂതിരിയും ഇക്കാര്യമറിയുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹവും സ്വാമിയാരെ തന്റെ ഇല്ലത്തെ പൂജയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ഇത് കുറൂരമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന അസൂയ കൊണ്ടാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കാരണം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഒരു ഇല്ലത്ത് പൂജ നടത്താൻ വരുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ട് പൂജകളും പറഞ്ഞുവച്ചിരുന്നത് ഒരേ ദിവസമാണ്. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്വാമിയാർ വിഷമിച്ചു. അവസാനം, ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കുതന്നെ പോകാം എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ച് അന്നേദിവസം പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളെല്ലാം വേഗം കഴിച്ച് സ്വാമിയാർ ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, ശങ്കരാചാര്യ പരമ്പരയിൽ പെട്ട സന്ന്യാസിയായതിനാൽ യാത്ര പുറപ്പെടും മുമ്പ് ശംഖനാദം മുഴക്കണമെന്ന് ചിട്ടയുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് മഠത്തിലെ പരിചാരകർ ശംഖൂതാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖിൽ നിന്ന് ശബ്ദം വന്നില്ല. ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നറിയാതെ പരിചാരകർ അമ്പരന്നുനിന്നപ്പോൾ താൻ കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നാണ് ഭഗവാന്റെ ആഗ്രഹമെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. അതനുസരിച്ച് യാത്ര കുറൂരില്ലത്തേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ സ്വാമിയാർ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സമയം, കുറൂരമ്മ സ്വാമിയാരുടെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും ഇല്ലത്തെ പരിചാരികയും അവരെ സഹായിച്ചു. പൂജാപുഷ്പങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളും [[ആവണപ്പലക]]യുമെല്ലാം തയ്യാറാക്കിവച്ചു. സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്തെത്തിയതും കുറൂരമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കാലുകഴുകി സ്വീകരിയ്ക്കുകയും പൂജാമുറിയിലേയ്ക്ക് ആനയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഇഷ്ടദേവന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ട സ്വാമിയാർ ധ്യാനനിമഗ്നനായി. അദ്ദേഹം അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂക്കളിലോരോന്നായി ഭഗവദ്പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ വിഗ്രഹത്തിനുപകരം ചെന്നുവീണത് ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങളിലാണ്! സ്തബ്ധനായ സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. താൻ പൂജയും ധ്യാനവും കൊണ്ട് നേടിയ ഭാഗ്യം കുറൂരമ്മ വെറും നിഷ്കളങ്കഭക്തി കൊണ്ട് നേടി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഉണ്ണിയായി തന്റെ കൂടെക്കൂടിയത് തന്റെ ഇഷ്ടദേവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കുറൂരമ്മ, ഉണ്ണിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട് നമസ്കരിച്ചു. പിന്നീടും തികഞ്ഞ ഭക്തയായിത്തന്നെ ജീവിച്ച അവർ, 93-ആം വയസ്സിൽ ഉടലോടെ വൈകുണ്ഠലോകം പൂകി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
=== മഞ്ജുള ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരിയായിരുന്ന ഒരു വാരസ്യാരായിരുന്നു മഞ്ജുള. നിത്യവും അവൾ ഭഗവാന് ചാർത്താൻ മാലകൾ കെട്ടിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം, പതിവിലധികം പണിയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ വളരെ വൈകി മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെത്താനായത്. അപ്പോഴേയ്ക്കും നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിരാശയായ മഞ്ജുള, കിഴക്കേ നടയിലുള്ള തന്റെ വാര്യത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ, ഒരു [[ആൽമരം|ആൽമരത്തിന്റെ]] തറയിൽ അവൾ വിശ്രമിയ്ക്കാനിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭക്തോത്തമനായ പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവരികയായിരുന്നു. മഞ്ജുളയെ മുൻപരിചയമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, ദുഃഖിതയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന അവളോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. മഞ്ജുളയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച പൂന്താനം, ആൽച്ചുവട്ടിലുള്ള കല്ലിൽ ഭഗവാനെ സങ്കല്പിച്ച് മാലചാർത്താൻ അവളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ആദ്യം മഞ്ജുള ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ പൂന്താനത്തെ അനുസരിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടതുറന്ന് നിർമ്മാല്യദർശനം നടത്തിയശേഷം മേൽശാന്തി, പതിവുപോലെ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനമുഴുക്കാപ്പും ആഭരണങ്ങളും മാലകളും നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു മാല മാത്രം വിഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവും വില്വമംഗലവുമടക്കമുള്ള ഭക്തോത്തമന്മാർ പുറത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തനായ മേൽശാന്തി പുറത്തുവന്ന് ഭഗവാന്റെ വാകച്ചാർത്തും അഭിഷേകവും മുടങ്ങിയതായി അറിയിച്ചു. ഈ സമയത്ത് പൂന്താനം, തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. ഈ സമയം, വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മാല ഊരിപ്പോകുകയും ചെയ്തു! തന്റെ ഭക്തയുടെ ഭക്തിയിൽ ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചു എന്നായിരുന്നു പൂന്താനത്തിന്റെ വിശദീകരണം.
പോകുന്ന വഴിയിൽ മഞ്ജുള വിശ്രമിച്ചതും, അവൾ മാലചാർത്തിയ കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആൽമരം, ഇപ്പോൾ 'മഞ്ജുളാൽ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്റർ നേരെ കിഴക്കുമാറി, സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെയും [[ഗുരുവായൂർ നഗരസഭ|നഗരസഭാ കാര്യാലയത്തിന്റെയും]] ഇടയിലാണ് ഈ ആൽമരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ഭഗവദ്വാഹനമായ [[ഗരുഡൻ|ഗരുഡന്റെ]] ഭീമാകാരമായ ഒരു ശില്പമുണ്ട്. 1975-ൽ ഒരു ഭക്തൻ സമർപ്പിച്ച ഈ ശില്പം, ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്നാണ്. കിഴക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ഭക്തരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത് ഈ ശില്പമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊടിമരങ്ങളിലും മണ്ഡപങ്ങളിലും കാണുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ശരിയ്ക്കും ഒരു [[പരുന്ത്|പരുന്തിന്റെ]] രൂപം തന്നെയാണ് ഈ ശില്പത്തിന്. സർപ്പപീഠത്തിൽ, അതീവരൗദ്രഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗരുഡനെ വാഹനത്തിലിരിയ്ക്കുന്നവരടക്കം എല്ലാ ഭക്തരും കൈകൂപ്പിത്തൊഴുന്നു. ഇതിന്റെ മറുവശത്ത് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പൂന്താനത്തിന്റെ പളുങ്കുശില്പവുമുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ [[കൃഷ്ണനാട്ടം|കൃഷ്ണനാട്ടത്തെക്കുറിച്ച്]] പരാമർശിയ്ക്കാതെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കഥകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിയ്ക്കില്ല. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന [[മാനവേദൻ|മാനവേദൻ രാജ]], ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി രചിച്ച '''[[കൃഷ്ണഗീതി]]''' എന്ന സംസ്കൃതകാവ്യത്തിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം ഉദ്ഭവിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ [[കഥകളി]]യുടെ ആദ്യരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം. ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടായ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
കോഴിക്കോട് സ്വദേശിയായിരുന്നെങ്കിലും മാനവേദൻ രാജ കൂടുതൽ കാലവും ചെലവഴിച്ചത് ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയാണ്. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ അദ്ദേഹം വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരെ കാണുകയുണ്ടായി. ദിവ്യദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഭഗവാനെ നിത്യവും കാണാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന സ്വാമിയാരോട്, തനിയ്ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കണമെന്ന് മാനവേദൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ അത് സാധിയ്ക്കില്ലെന്നായിരുന്നു സ്വാമിയാരുടെ മറുപടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീണ്ടും മാനവേദനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അതിനുള്ള അനുവാദം നൽകിയെന്നും, എന്നാൽ ഒരിയ്ക്കലേ സാധിയ്ക്കൂ എന്നും സ്വാമിയാർ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ [[കൂത്തമ്പലം|കൂത്തമ്പലമുണ്ടായിരുന്നില്ല]]. തദ്സ്ഥാനത്ത് ഒരു [[ഇലഞ്ഞി]]മരമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വാമിയാർ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തതും അവിടെ ഓടക്കുഴലൂതിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ മാനവേദന് കാണാനിടയായി. തന്റെ ജന്മം സഫലമായതായി മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ഓടിച്ചെന്ന് ഭഗവാനെ ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഭഗവാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും അപ്രത്യക്ഷനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന് ദർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു മയിൽപ്പീലി സമ്മാനിച്ചാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥലം വിട്ടത്! അങ്ങനെ കിട്ടിയ മയിൽപ്പീലി ഉപയോഗിച്ചാണ് മാനവേദൻ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. തനിയ്ക്ക് ദർശനം കിട്ടിയ ഇലഞ്ഞിമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ട് ഒരു കൃഷ്ണവിഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം, അതിന്റെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണഗീതി രചിച്ചത്. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങളും ആ ഇലഞ്ഞിമരം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തത്. [[ജയദേവർ|ജയദേവരുടെ]] [[ഗീതഗോവിന്ദം|ഗീതഗോവിന്ദത്തെ]]യാണ് കൃഷ്ണഗീതിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം മാതൃകയാക്കിയത്. തുടർന്ന്, ഒരു തുലാം 30-ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതി ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചു. ആ ദിവസം ഇന്ന് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
=== ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ കഥ ===
ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കഥയാണ് അജാമിളമോക്ഷം. ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും എല്ലാവിധ ദുഷ്ടതകളോടും ജീവിച്ച [[അജാമിളൻ]] എന്നയാൾ, ജീവിതാവസാനത്തിലെ ഒരു നിമിഷം തന്റെ പുത്രനായ നാരായണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ സാക്ഷാൽ നാരായണൻ തന്നെ വിളികേട്ടതും അയാളെ വൈകുണ്ഠത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയതുമാണ് ഈ കഥയിലെ സാരം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും സമാനമായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചേലേപ്പറമ്പ് എന്ന് ഇല്ലപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരിയാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഒരു കവിയും, പ്രാസംഗികനുമൊക്കെയായിരുന്നിട്ടും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും പലതരം ഹീനപ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ട ചേലേപ്പറമ്പ്, വാർദ്ധക്യത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഈ കഥയുടെ ആകെത്തുക. കഥ ഇങ്ങനെ:
ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വേദപുരാണാദികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയെങ്കിലും, വളരെ കുത്തഴിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് നയിച്ചിരുന്നത്. സ്ത്രീസേവയിലും മദ്യപാനത്തിലും താത്പര്യം കിട്ടിയ അദ്ദേഹം സകലമാന തിന്മകളിലും വ്യാപരിച്ചു. ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു, അവയിലെല്ലാം സന്തതികളുണ്ടായി. പലരും അച്ഛനെ അറിയാതെ കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടി. കാലം അങ്ങനെ കുറേ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ചേലേപ്പറമ്പ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരിൽ താമസമാക്കിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. പരസ്ത്രീഗമനവും മോഷണവും മദ്യപാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യവൃത്തിയായിരുന്നു. ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുപോലുമില്ല. പരദൂഷണം മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മൊത്തം സ്വൈരം കെടുത്തുന്ന ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറി.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ചേലേപ്പറമ്പിന് തൊണ്ണൂറു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസമാണ് ആ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ: ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൈ കഴുകുന്ന തിരക്കിലിരിയ്ക്കേ ചേലേപ്പറമ്പ് സമൃദ്ധമായി എണ്ണയും ഇഞ്ചയും തേച്ച് കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് കുപിതനായ ബ്രാഹ്മണരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
{{quote|ഹേ ചേലേപ്പറമ്പേ, ഇതെന്താണ് അങ്ങ് കാണിയ്ക്കുന്നത്? എത്രയോ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ അങ്ങു ചെയ്ത മഹാപുണ്യത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം. അതും പോരാതെ ഇപ്പോൾ ഭൂലോകവൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ മനസ്സുമാറുന്നില്ല? ദുഷ്ചിന്തകൾ പോകുന്നില്ല? കലികാലത്ത് മോക്ഷത്തിന് നാമജപം മാത്രമേ ഫലം ചെയ്യൂ എന്ന കാര്യം അങ്ങ് മറന്നുപോയോ? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ മതിയാക്കൂ. ഭഗവദ്പാദങ്ങളെ ആശ്രയിയ്ക്കൂ. അങ്ങേയ്ക്ക് മോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും.}}
ഈ വാക്കുകൾ ചേലേപ്പറമ്പിനെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു. അതുവരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. താൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെത്തന്നെ ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ചേലേപ്പറമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കയറുന്നത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭക്തർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. നാലമ്പലത്തിനകത്ത് കയറി ഭഗവാനെ തൊഴുത ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി ഈ ശ്ലോകം ജപിച്ചു:
{{quote|അബ്ദാർധേന ഹരിം പ്രസന്നമകരോദൗത്താനപാദിശ്ശിശുഃ സപ്താഹേന നൃപഃ പരീക്ഷിദബലാ യാമാർദ്ധതഃ പിംഗലാ ഖട്വാംഗോ ഘടികാദ്വയേന നവതിപ്രായോഽപി തന്ന വ്യഥേ, തം കാരുണ്യനിധിം പ്രപദ്യ ശരണം ശേഷായുഷാ തോഷയേ. <br>
അർത്ഥം: ഉത്താനപാദപുത്രനായ [[ധ്രുവൻ]] അരവർഷം കൊണ്ട് (ആറുമാസംകൊണ്ട്) അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. [[പരീക്ഷിത്ത്]] മഹാരാജാവ് സപ്താഹം (ഒരാഴ്ച) കൊണ്ടും [[പിംഗള]] അരയാമം കൊണ്ടും [[ഖട്വാംഗൻ]] രണ്ടുമണിക്കൂർകൊണ്ടും അങ്ങയെ പ്രസന്നനാക്കി. എന്നാൽ തൊണ്ണൂറുവയസ്സായിട്ടും എനിയ്ക്ക് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അല്ലയോ ഗുരുവായൂരപ്പാ, അര നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) മാത്രം ബാക്കിയുള്ള ഈ ആയുസ്സിനാലിതാ ഞാൻ അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു.}}
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.
. .
=== കിട്ടയുടെ ഇളനീർ ===
കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉത്സവവിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീരഭിഷേകം നടത്തുന്നത് ഒരു ആചാരമാണ്. ആറാട്ടുകടവിൽ വിഗ്രഹമെത്തിച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തീർത്ഥാവാഹനം നടത്തിയശേഷം വിഗ്രഹത്തിൽ ഇളനീർ കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് ആറാട്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ ആറാട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഇളനീർ കൊണ്ടുവരുന്നത് ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് [[ഇരിങ്ങപ്പുറം|ഇരിങ്ങപ്പുറത്തുള്ള]] തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാരാണ്. [[ഈഴവർ|ഈഴവ]]സമുദായത്തിൽ പെട്ട ഇവർക്ക് ഈ അവകാശം ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന കഥയാണിത്. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈഴവരടക്കമുള്ള 'താഴ്ന്ന' ജാതിക്കാർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രപരിസരത്തുകൂടെ നടക്കാൻ പോലും അവർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ വരെയേ അവർക്ക് പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തിന് 'തീയരമ്പലം' എന്ന പേരിട്ടുവന്നിരുന്നു. എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം അത് പൊളിച്ചുമാറ്റി. എങ്കിലും ഇന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഒരു കൽവിളക്ക് അവിടെ കാണാം. 2022-ൽ ഈ വിളക്ക് പൂർണ്ണമായും സ്വർണ്ണം പൂശുകയുണ്ടായി. [[ചാവക്കാട് താലൂക്ക്]] [[എസ്.എൻ.ഡി.പി.|എസ്.എൻ.ഡി.പി.]] യൂണിയൻ വകയാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്. ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് മേല്പറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ കിട്ടയെന്ന് പേരുള്ള ഒരു കള്ളുചെത്തുകാരനായിരുന്നു. ഭാര്യയും മക്കളുമടക്കമുള്ള വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന കിട്ട, കള്ളുചെത്തിക്കിട്ടുന്ന വരുമാനം കൊണ്ടാണ് കുടുംബം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരു നൂറു തെങ്ങിൽ കയറി അയാൾ ചെത്തുമായിരുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന കിട്ട, തനിയ്ക്ക് ഗുരുവായൂർ ദർശനത്തിന് അർഹതയില്ലാത്തതിൽ അഗാധമായി ദുഃഖിച്ചിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ആറടിയിലധികം ഉയരത്തോടും കറുത്ത് സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടുംകൂടി ഒരു യുവാവ് കിട്ടയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു. ദാഹിച്ചവശനായ ആ യുവാവ് കിട്ടയെ കാണുകയും തനിയ്ക്ക് ഇളനീർ വേണമെന്നും താൻ അല്പം ധൃതിയിലാണെന്നും ഉടനെ ആറാട്ടുകടവിൽ എത്തിയ്ക്കണമെന്നും താൻ അവിടെയുണ്ടാകുമെന്നും അറിയിച്ചു. ആ യുവാവ് സാക്ഷാൽ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയായിരുന്നു! തുടർന്ന് കിട്ട, അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൽ കയറി അല്പം ഇളനീർ വെട്ടിക്കൊണ്ടുവരികയും, വിവരങ്ങളെല്ലാം തന്റെ ജന്മിയോട് പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ആറാട്ടുദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. കിട്ടയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ജന്മി, ഉടനെത്തന്നെ ഇളനീരുമായി രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെ ആറാട്ടുകടവിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. കിട്ട മഞ്ജുളാൽത്തറ വരെ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ഈ സമയത്ത് തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും ഒരു അരുളപ്പാടുണ്ടായി. കിട്ട ഇളനീരുമായി മഞ്ജുളാൽത്തറയിലുണ്ടെന്നും ഉടനെ അവിടെ വന്ന് സ്വീകരിയ്ക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് ഇരുവരും മഞ്ജുളാൽത്തറയിലെത്തുകയും കിട്ടയിൽ നിന്ന് ഇളനീർ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ ഇളനീർ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും കിട്ടയുടെ കുടുംബത്തിനായിരിയ്ക്കും ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാൻ അവകാശമെന്ന് തന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തമ്പ്രാൻപടി കുടുംബക്കാർക്ക് ഇളനീർ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അവകാശം ലഭിച്ചത്. ഇപ്പോൾ കുടുംബം അതിസമ്പന്നമാണ്. എങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായ അവകാശം കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഭംഗിയായി നിറവേറ്റിപ്പോരുന്നു.
=== ഗുരുവായൂരപ്പൻ ചോദിച്ചുവാങ്ങിയ ഓണക്കോടി ===
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
മല്ലിശ്ശേരി മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് പ്രായമേറെച്ചെന്നിട്ടും സന്താനസൗഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഇതിൽ ഏറെ ദുഃഖിച്ച അദ്ദേഹം സുഹൃത്തായ ഒരു ജ്യോത്സ്യരെ കാണാനിടയായി. അതിസമ്പന്നാണെങ്കിലും നമ്പൂതിരി ദാനധർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താത്തതാണ് സന്താനങ്ങളില്ലാത്തതിന് കാരണമെന്ന് ജ്യോത്സ്യർ കണ്ടെത്തി. ഇതെത്തുടർന്ന് നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും മറ്റും ധാരാളം ദാനധർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി. അധികം കാലം കഴിയും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണിയായ അന്തർജനം ഗർഭിണിയായി. ഈ വിവരമറിഞ്ഞ് സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, ഗുരുവായൂരപ്പന് വിശേഷാൽ വഴിപാടുകൾ കഴിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു പുത്രൻ തന്നെ ജനിയ്ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച നമ്പൂതിരി, അവന് തന്റെയും ഭഗവാന്റെയും പേര് (കൃഷ്ണൻ) തന്നെ ഇടാമെന്നും ഇനിയുള്ള ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യത്തെ പുരുഷസന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിടണമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാളിൽ അന്തർജനം ഒരു ആൺകുട്ടിയ്ക്ക് ജന്മം നൽകി. സന്തോഷവാനായ നമ്പൂതിരി, അവന് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടു.
ചെറിയ കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കളിചിരികളും തമാശകളും മല്ലിശ്ശേരി മനയെ സന്തോഷത്തിലാറാടിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സന്തതിയായിത്തന്നെ അവൻ വളർന്നുവന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ അവന് ബ്രാഹ്മണാചാരപ്രകാരം [[ഉപനയനം|ഉപനയനത്തിനുള്ള]] സമയമായി. ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവന്റെ പിറന്നാളിനോടടുത്താണ് ഉപനയനത്തിനുള്ള സമയം നിശ്ചയിച്ചത്. ആ സമയത്ത് നമ്പൂതിരി, അവിടെയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഓണക്കോടി വാങ്ങിച്ചുകൂട്ടിയതിനൊപ്പം തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള മുണ്ടുകൾ അതാത് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ഇല്ലത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നതിനിടയിൽ കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനായ ഒരു ബാലനെ അദ്ദേഹം കാണാനിടയായി. ഏകദേശം ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ അതേ പ്രായം തന്നെ തോന്നിയ്ക്കുന്ന അവൻ തനിയ്ക്കും ഒരു മുണ്ടുവേണമെന്ന് നമ്പൂതിരിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുണ്ടെല്ലാം താൻ കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞെന്നും ഇനിയുള്ളത് തന്റെ ഉണ്ണിയ്ക്കാണെന്നും നമ്പൂതിരി മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ മുണ്ട് തനിയ്ക്കുതന്നെ വേണമെന്ന ബാലന്റെ ആവശ്യം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതായപ്പോൾ അവന് മുണ്ടു കൊടുക്കാൻ തന്നെ നമ്പൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രനട തുറന്നപ്പോൾ നമ്പൂതിരി അടക്കമുള്ള നിരവധി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തി. മേൽശാന്തി നടതുറന്ന് പൂജ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കയ്യിലൊരു മുണ്ട്! ഈ സംഭവം കണ്ടെത്തിയ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി സ്തബ്ധനായി. തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ഓണക്കോടി ചോദിച്ചത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം ആ നടയിൽ വീണ് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു. പിന്നീട് അധികകാലം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചുവച്ചതുപ്രകാരം ഇന്നും മല്ലിശ്ശേരിയിലെ ഓരോ തലമുറയിലും ആദ്യ സന്തതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ എന്നുതന്നെ പേരിട്ടുവരുന്നു.
=== തേങ്ങയ്ക്ക് മുളച്ച കൊമ്പ് ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഒരിയ്ക്കൽ, മമ്മിയൂർ ദേശത്തെ ഒരു ഗൃഹനാഥൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് തെങ്ങിൻതൈകൾ നട്ടു. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അവ വളർന്ന് വലിയ തെങ്ങുകളാകുകയും അവയിൽ തേങ്ങകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായുണ്ടായ തേങ്ങാക്കുല ഗൃഹനാഥൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഈ തേങ്ങാക്കുല സ്ഥലത്തെ ഒരു ജന്മിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുപോയി. ആ കുലയിലെ തേങ്ങ മുഴുവൻ തനിയ്ക്ക് വേണമെന്ന് അയാൾ ഗൃഹനാഥനോട് പറഞ്ഞു. അത് സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ തിരിച്ചും. അപ്പോൾ തേങ്ങയ്ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ എന്ന് ജന്മി ചോദിയ്ക്കുകയും അതിന് മറുപടിയായി ഭഗവാൻ വിചാരിച്ചാൽ അതും അതിനപ്പുറവും സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് ഗൃഹനാഥൻ പറയുകയും ചെയ്തു. അത്യദ്ഭുതം! ആ കുലയിലെ ഓരോ തേങ്ങയ്ക്കും കൊമ്പുമുളച്ചുതുടങ്ങി! തുടർന്ന് ജന്മിയും ഗൃഹനാഥനും ചേർന്ന് ആ തേങ്ങാക്കുല ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിച്ചു.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
=== ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണനും ===
[[മൈസൂരു കടുവ|''മൈസൂരു കടുവ'']] എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]] മലബാറിൽ നടത്തിയ പടയോട്ടത്തിന്റെ സമയത്ത് ഗുരുവായൂരിന് വടക്ക് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (ഉദാ: [[തളിപ്പറമ്പ് രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം]], [[കടലായി ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം]], [[തിരുവങ്ങാട് ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം]], [[കോഴിക്കോട് തളി മഹാദേവക്ഷേത്രം|കോഴിക്കോട് തളി മഹാക്ഷേത്രം]]) തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. അവയിൽ പലതും പിൽക്കാലത്ത് പുനർനിർമ്മിയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ചിലതിൽ ഇന്നും പടയോട്ടത്തിന്റെ പാടുകൾ കാണാം. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവും ടിപ്പുവിന്റെ പടയാളികൾ തകർത്തുകളയുമോ എന്ന ആശങ്ക നാട്ടുകാരായ ഭക്തരിൽ ഉണർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രം തകർക്കപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല, പാതാളാഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം തകർക്കപ്പെട്ടാൽ അതുപോലൊരു വിഗ്രഹം പിന്നീടുണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ പാടാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ, ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരിപ്പാടിനെയും തന്ത്രി, ഓതിയ്ക്കന്മാർ, ശാന്തിക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവരെയും വിവരമറിയിച്ചു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ അവർ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥാനം അന്വേഷിച്ചുനടന്നപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയത്, കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രമായ [[അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രമാണ്]]. [[അമ്പലപ്പുഴ]] അന്ന് [[തിരുവിതാംകൂർ|തിരുവിതാംകൂറിന്റെ]] ഭാഗമായിരുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങോട്ട് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെ അനുമതി വേണമായിരുന്നു. ''[[ധർമ്മരാജ]]'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ [[കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]]യായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ്. അമ്പലപ്പുഴയിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവരുന്നതിന് അദ്ദേഹം തന്ത്രിയ്ക്കും ഊരാളന്മാർക്കും പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകി. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയായി വിഗ്രഹം അമ്പലപ്പുഴയിലെത്തിച്ചു. അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ [[ചെമ്പകശ്ശേരി രാജ്യം|ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ]] കൊട്ടാരമായിരുന്ന തെക്കേ മഠത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറും പണിത് ഗുരുവായൂരപ്പനെ അവിടെ താത്കാലികമായി കുടിയിരുത്തി. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാമുണ്ട്. പിന്നീട് കുറച്ചുകാലം മാവേലിക്കരയിലെ എണ്ണയ്ക്കാട്ട് കൊട്ടാരത്തിലും ഗുരുവായൂരപ്പനെ കുടിയിരുത്തി. അതിനുശേഷമാണ് വീണ്ടും ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് വിഗ്രഹം കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതിനിടയിൽ സമീപത്തുള്ള പല ക്ഷേത്രങ്ങളും തകർത്തശേഷം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം ആക്രമിയ്ക്കാൻ വന്ന ടിപ്പുവിന്, ചില ദുർനിമിത്തങ്ങൾ മൂലം ആ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടി വരികയും, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂരപ്പന് ചില സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തുണ്ടായ രസകരമായ ചില സംഭവങ്ങൾ [[കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി]] തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയായ [[ഐതിഹ്യമാല|ഐതിഹ്യമാലയിൽ]] കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''ചില ഈശ്വരന്മാരുടെ പിണക്കം'' എന്ന പേരിലുള്ള ലേഖനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഒരേ ഈശ്വരന്റെ രൂപഭാവങ്ങളായ ഗുരുവായൂരപ്പനും അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന വഴക്കിന്റെ കഥ വിവരിയ്ക്കുന്നത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു: ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നമസ്കാരസദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്ന വിഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ള പാത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന പതിവില്ല. എന്നാലും സാധാരണയായി അവയ്ക്ക് ക്ലാവുചുവ പിടിയ്ക്കാറുമില്ല. എന്നാൽ, അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഭഗവാൻ കുടികൊണ്ട സമയത്ത് സദ്യയ്ക്കുണ്ടാക്കുന്ന [[കാളൻ]] മുതലായ കറികളിൽ ക്ലാവുചുവ ഉണ്ടാകുക പതിവായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള സ്പർദ്ധ നിമിത്തം അമ്പലപ്പുഴ കൃഷ്ണൻ ചെയ്തതാണെന്ന് ഭക്തർ പറഞ്ഞുപരത്തി. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|പാൽപ്പായസനിവേദ്യത്തിൽ]] അട്ടയും പാറ്റയും കൊതുകും മറ്റും ചത്തുവീഴുന്ന സ്ഥിതിയും കാണാനിടയായി. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതികാരമായും വ്യഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഗുരുവായൂരപ്പനെ മാവേലിക്കരയിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതുവരെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുടികൊണ്ട കാലം ഇരുക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാക്കി. പുതിയ ചില സങ്കല്പങ്ങൾ ഇരുക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിറവിയെടുക്കുന്നതിന് ഇത് വഴിതെളിച്ചു. അമ്പലപ്പുഴയിൽ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ നടയ്ക്കുമുകളിൽ ഒരു [[കൃഷ്ണപ്പരുന്ത്]] വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. തന്മൂലം ഗുരുവായൂരിൽ ഉച്ചപ്പൂജ അമ്പലപ്പുഴയിലെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്ക് മുമ്പ് അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ നടയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുവായൂരിലെ ഉച്ചശീവേലി വൈകീട്ട് നടതുറന്ന ശേഷമാണ് നടത്തുന്നത്. മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ പ്രത്യേകതയില്ല.
=== ചെമ്പൈയുടെ കഥ ===
[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|കർണ്ണാടകസംഗീതചക്രവർത്തിയായിരുന്ന]] [[ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ|ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരുമായും]] ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, സംഗീതലോകത്ത് തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച സംഭാവനകളെല്ലാം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമർപ്പിയ്ക്കുകയും തനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ഭഗവാന് നിരവധി തവണ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും [[വൃശ്ചികം|വൃശ്ചികമാസത്തിൽ]] [[ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കാലത്ത്]] [[ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം]] നടത്തിവരുന്നത്. അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി കഥകളുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴുള്ള കഥയാണ് കൂടുതൽ പ്രസിദ്ധം. അതിങ്ങനെ:
1952-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ പതിവിനുവിപരീതമായി കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കോവിലകത്തായിരുന്നു ചെമ്പൈയ്ക്ക് കച്ചേരി. പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം കച്ചേരിയ്ക്കായി കോവിലകത്തെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. ഇതിൽ ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഗുരുവായൂരിലെത്തുകയും ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത്, വൈദ്യകുലപതി [[വൈദ്യമഠം വലിയ നാരായണൻ നമ്പൂതിരി]] ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെമ്പൈയുടെ വിഷമാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം, ചെമ്പൈയെ പൂമുള്ളി മനയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും അവിടെ വച്ച് പത്തുദിവസം വിശദമായി ചികിത്സിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു പ്രത്യേകതരം പൊടി പാലിൽ കലക്കി നൽകിയാണ് വൈദ്യമഠം ചെമ്പൈയെ ചികിത്സിച്ചത്. തദ്ഫലമായി ചെമ്പൈയ്ക്ക് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടുകയും, അദ്ദേഹം വൈദ്യമഠത്തിൽ ഒരു കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മരണം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിയ്ക്കലും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായില്ല.
1896 ഓഗസ്റ്റ് 28-ന് [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കോട്ടായി]]യ്ക്കടുത്ത് ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ, സംഗീതജ്ഞനായിരുന്ന അനന്തരാമഭാഗവതരുടെയും പാർവ്വതിയമ്മാളുടെയും മൂത്ത മകനായി ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[ഭരണി]] നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, ചെറുപ്പത്തിലേ പിതാവിൽ നിന്ന് സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ, [[വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|വെള്ളിനേഴി കാന്തള്ളൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ]] വച്ച് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച അദ്ദേഹം, ചെറുപ്പത്തിലേ [[വൈക്കം]], ഗുരുവായൂർ, [[തൃപ്പൂണിത്തുറ]], [[കൊല്ലൂർ]] തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം [[വയലിൻ]] വായിയ്ക്കാനും പഠിച്ചു. ഇക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം നാട്ടിൽ വച്ച് കുട്ടികളെ സംഗീതം അഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്ത് അനുജനായിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യഭാഗവതർക്കൊപ്പമാണ് ചെമ്പൈ കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുവന്നത്. വയലിൻ വിദ്വാൻ കൂടിയായിരുന്ന അച്ഛൻ അനന്തരാമഭാഗവതർ വയലിനിലും തദ്ദേശീയരായ സംഗീതജ്ഞർ [[മൃദംഗം|മൃദംഗത്തിലും]] അകമ്പടി സേവിച്ചാണ് ഈ കച്ചേരികൾ നടന്നുപോയിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം [[ചെന്നൈ|ചെന്നൈയിൽ]] സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കർണാടകസംഗീതത്തിലെ അതികായനാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികകാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. [[അരിയക്കുടി രാമാനുജ അയ്യങ്കാർ]], [[മഹാരാജപുരം വിശ്വനാഥ അയ്യർ]] തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ നിരയിലേയ്ക്ക് പതുക്കെ ചെമ്പൈയും ഉയർന്നുവന്നു. നിരവധി പ്രശസ്ത വാദ്യകലാകാരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി സേവിച്ചുതുടങ്ങി. വയലിനിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയ അദ്ദേഹം, ചില സംഗീതജ്ഞർക്ക് വയലിനിലും അകമ്പടി സേവിച്ചു. 1913 മുതൽ 1927 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കച്ചേരി അവതരിപ്പിച്ചു. 1913-ൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ [[കരൂർ|കരൂരിൽ]] പെത്താച്ചി ചെട്ടിയാർ എന്ന പ്രമാണി നടത്തിയ സംഗീതോത്സവത്തിലെ കച്ചേരി, 1915-ൽ [[പുതുച്ചേരി]]യിൽ ഒരു വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി, 1916-ൽ [[പാലക്കാട്|പാലക്കാട്ടു വച്ച്]] നടത്തിയ [[രാമനവമി]] സംഗീതോത്സവം, 1927-ൽ [[മദ്രാസ് സംഗീത അക്കാദമി]]യുടെ ഉദ്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ കച്ചേരി തുടങ്ങിയവ അതിൽ പ്രധാനമാണ്.
സ്വന്തമായി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നിരവധി പ്രശസ്ത വാഗ്ഗേയകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്നതിൽ ചെമ്പൈ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു. ''ലളിതാദാസൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറ സ്വദേശിയായിരുന്ന ടി.ജി. കൃഷ്ണയ്യർ, ''മീനാക്ഷീസുതൻ'' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ കൃതികൾ രചിച്ചുവന്നിരുന്ന [[ബെംഗളൂരു]] നാഗരാജൻ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രധാനികളാണ്. ലളിതാദാസൻ [[ഹംസാനന്ദി]] രാഗത്തിലും [[രൂപകതാളം|രൂപകതാളത്തിലും]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''പാവന ഗുരുപവനപുരാധീശമാശ്രയേ'' എന്ന കൃതി, കർണാടകസംഗീതത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ച് രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അപൂർവ്വം കൃതികളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം വഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ കൃതി ചെമ്പൈ സ്ഥിരമായി കച്ചേരികളിൽ പാടുന്നത് വഴി പ്രസിദ്ധി നേടുകയും, അതുവഴി നിരവധി ഭക്തരെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ആകർഷിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മീനാക്ഷീസുതൻ [[നാട്ട]] രാഗത്തിലും [[ആദിതാളം|ആദിതാളത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ''രക്ഷമാം ശരണാഗതം'' എന്ന കൃതി, അദ്ദേഹത്തിന് ശബ്ദം തിരിച്ചുകിട്ടിയ ശേഷം ഗുരുവായൂരപ്പന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് മലയാളകൃതികൾ പാടുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ കാണിച്ചിരുന്ന ചെമ്പൈ, പിന്നീട് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് [[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]]യുടെ ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കീർത്തനം പാടാൻ തുടങ്ങുകയും, പതുക്കെ ആ കൃതിയ്ക്കും പ്രചാരം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. [[ശ്രീരാഗം|ശ്രീരാഗത്തിൽ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ കൃതി, അദ്ദേഹം [[യദുകുല കാംബോജി]] രാഗത്തിൽ പുതുതായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറി. വാതാപി ഗണപതിം ഭജേഹം, ശിവ ശിവ ശിവ എനരാദ, ക്ഷീരസാഗര തുടങ്ങിയ കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആലാപനശൈലിയിൽ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
കുട്ടിക്കാലം മുതലേ തികഞ്ഞ ഗുരുവായൂരപ്പഭക്തനായിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഗുരുവായൂരപ്പനാണെന്ന് അന്ത്യം വരെ വിശ്വസിച്ചുവന്നു. 1907-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിലാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അന്ന് അനുജന്നും അച്ഛന്നുമൊപ്പം നടത്തിയ കച്ചേരിയ്ക്കുശേഷം മടങ്ങിപ്പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഏതാനും പോലീസുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെത്തി. ഒരുനിമിഷം സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ചെമ്പൈയോട് അവർ അടുത്ത കച്ചേരിയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ വന്ന് കച്ചേരി നടത്തിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി. ഒരിയ്ക്കലും പണം കൂട്ടിവയ്ക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ചെമ്പൈ, തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ഗുരുവായൂരപ്പന് ഉദയാസ്തമനപൂജ നടത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബാക്കി വന്ന പണം കൊണ്ട് നിരവധി ജനക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തി. ജാതീയവും മതപരവുമായ പല വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന് പ്രശസ്തരും അപ്രശസ്തരുമായ നിരവധി സംഗീതജ്ഞർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. [[കെ. ജെ. യേശുദാസ്]], [[ടി. വി. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ]], [[പി. ലീല]], [[ജയവിജയന്മാർ (സംഗീതജ്ഞർ)|ജയവിജയന്മാർ]], [[മണ്ണൂർ രാജകുമാരനുണ്ണി]], [[ഒളപ്പമണ്ണ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]], [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തുടങ്ങിയവർ അവരിൽ പ്രമുഖരാണ്. നിരവധി പ്രശസ്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വയലിനിൽ [[മൈസൂർ ചൗഡയ്യ]]യും മൃദംഗത്തിൽ [[പാലക്കാട് മണി അയ്യർ|പാലക്കാട് മണി അയ്യരുമാണ്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ കച്ചേരികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകമ്പടി സേവിച്ചത്. മൂവരുമൊന്നിച്ചുള്ള കച്ചേരികൾ വളരെയധികം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ചെമ്പൈയെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മദ്രാസ് മ്യൂസിക്ക് അക്കാദമിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീത കലാനിധി'' (1951), [[കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി]] പുരസ്കാരം (1958), മദ്രാസ് ഫൈൻ ആർട്സ് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ''സംഗീതകലാ ശിഖാമണി'' (1964), [[കേരള കലാമണ്ഡലം]] വക സുവർണമുദ്ര (1965), [[ഭാരത സർക്കാർ]] വക [[പദ്മഭൂഷൺ]] (1973) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഇവ കൂടാതെ, 1935-ൽ അക്കാലത്തെ പ്രസിദ്ധ ആത്മീയാചാര്യനായിരുന്ന [[സ്വാമി ശിവാനന്ദ]]യിൽ നിന്ന് ''സംഗീത സമ്രാട്ട്'', 1937-ൽ [[മൈസൂർ രാജ്യം|മൈസൂർ മഹാരാജാവിൽ]] നിന്ന് വിശേഷാൽ അംഗീകാരം, 1940-ൽ പ്രസിദ്ധ സംഗീതജ്ഞനും വാഗ്ഗേയകാരനുമായിരുന്ന [[ഹരികേശനല്ലൂർ മുത്തയ്യാ ഭാഗവതർ|മുത്തയ്യാ ഭാഗവതരിൽ]] നിന്ന് ''ഗായനഗന്ധർവ്വൻ'', [[കൊച്ചി രാജ്യം|കൊച്ചി]], [[ബറോഡ രാജ്യം|ബറോഡ]], [[വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം|വിജയനഗരം]], [[ബൊബ്ബിലി രാജ്യം|ബൊബ്ബിലി]], [[ജയ്പൂർ രാജ്യം|ജയ്പൂർ]] എന്നീ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിശേഷാൽ ബഹുമതികൾ തുടങ്ങിയവയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ കൂടാതെ ജന്മനാട്ടിലെ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം, [[ഒറ്റപ്പാലം|ഒറ്റപ്പാലത്തെ]] [[പൂഴിക്കുന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]] എന്നിവിടങ്ങളിലും ചെമ്പൈ നിത്യേന കച്ചേരികൾ അവതരിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടായാലും ചെമ്പൈ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ കുംഭമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശി ആഘോഷം കൂടാൻ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല വേദികളിലൊന്നായിരുന്ന പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ [[നവരാത്രി]]യുടെ ആദ്യദിവസം നടക്കുന്ന കച്ചേരിയും അദ്ദേഹം ആജീവനാന്തം മുടക്കം കൂടാതെ നടത്തിപ്പോന്നു. അത്തരത്തിലൊരു ദിവസം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതും. 1974 ഒക്ടോബർ 16-ന് നവരാത്രിയുടെ ആദ്യദിവസം പതിവുപോലെ അദ്ദേഹം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ നേരം തുടർച്ചയായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃതികളെല്ലാം അന്ന് അദ്ദേഹം പാടി. അവയിൽ അവസാനം പാടിയത് ''കരുണ ചെയ്വാനെന്തു താമസം കൃഷ്ണാ'' എന്ന കൃതിയാണ്. കച്ചേരി അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം പൂഴിക്കുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത അദ്ദേഹം, നടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിക്കരയുകയും 78 വയസ്സുള്ള തന്നെ തിരിച്ചെടുത്തുകൂടേ എന്ന് ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മാരാർ, ചെമ്പൈ 120 വയസ്സുവരെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നാണ് തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്രയൊന്നും തനിയ്ക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. തുടർന്ന്, ശിഷ്യനായ വാസുദേവൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം, അവിടെവച്ച് അല്പസമയം ശിഷ്യനോട് സംസാരിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ കുഴഞ്ഞുവീഴുകയും ചെയ്തു. വിവരമറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ശിഷ്യനായ [[പൂമുള്ളി നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം പരിശോധിച്ചുനോക്കി മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹാസംഗീതജ്ഞൻ ഗുരുവായൂരപ്പനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. ജന്മനാടായ ചെമ്പൈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം സംസ്കരിച്ചു.
=== [[ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]] ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളിൽ ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥാപാത്രമാണ് ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവന്റേത്. നീണ്ട 55 വർഷം ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വത്തെ സേവിച്ച ഈ ഗജവീരൻ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തരിൽ തന്നെ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആന ചരിഞ്ഞ ശേഷം അതിന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത് മറ്റൊരിടത്തും നടന്നതായി അറിയില്ല. ഒരു ആനയുടെ ചരമവാർഷികം എല്ലാ വർഷവും ആചരിച്ചുവരുന്നതും അങ്ങനെത്തന്നെ. ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തും ചരിഞ്ഞശേഷവും അത്ഭുതകഥാപാത്രമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കേശവൻ ഗുരുവായൂരിൽ എത്തിച്ചേരാനുണ്ടായ കാരണം ഇങ്ങനെയാണ്:
[[ഏഷ്യ]]യിലെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ തേക്കുമരക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന [[നിലമ്പൂർ|നിലമ്പൂരിലാണ്]] കേശവൻ പിറന്നുവീണത്. എട്ടാം വയസ്സിൽ വാരിക്കുഴിയിൽ വീണ കേശവനെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ ശാഖകളിലൊന്നായ [[നിലമ്പൂർ കോവിലകം]] ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. നിലമ്പൂർ കോവിലകത്തെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിക്കൊമ്പനായിരുന്നു കേശവൻ. കോവിലകത്തെത്തിയ കേശവൻ അവിടെ കൂട്ടാനയ്ക്കൊപ്പം സുഖമായി കളിച്ചുവളർന്നു. അവന്റെ കളിചിരികളും തമാശകളും കോവിലകത്തുള്ളവരെയെല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. കോവിലകത്തെ കുട്ടികൾ കേശവനോടൊപ്പം കളിയ്ക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ പോലും ആരെയും ദ്രോഹിയ്ക്കാതെ നിന്ന അവൻ നാട്ടുകാർക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരനായി മാറി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേയാണ് [[മലബാർ കലാപം]] പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നിരവധി ആപത്തുകൾ കോവിലകത്തുള്ളവർക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് കോവിലകത്തെ വലിയ തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും കുടുംബവും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവൻ കാര്യസ്ഥനായ പണിയ്ക്കരെ ഏല്പിച്ച് [[തൃശ്ശൂർ|തൃശ്ശൂരിലേയ്ക്ക്]] താമസം മാറി. എന്നാൽ കലാപകാരികൾ പണിയ്ക്കരെ വധിച്ചതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആകെ ഗുരുതരമായി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഭയപ്പെട്ട തമ്പുരാൻ, പൂജാമുറിയിൽ കയറി ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റാതെ കാത്താൽ തന്റെ ആനകളിലൊരെണ്ണത്തിന്റെ താൻ നടയ്ക്കുവയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നേർച്ച നേർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും പറ്റിയില്ലെന്ന വിവരം തമ്പുരാൻ അറിയാനിടവരികയും തുടർന്ന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1922 ജനുവരി നാലിന് കേശവനെ ഗുരുവായൂരപ്പനുമുന്നിൽ നടയ്ക്കിരുത്തി.
കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്ന കാലത്ത് ഗുരുവായൂരിൽ ആനകളുടെ എണ്ണം വളരെക്കുറവായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായിരുന്നത് [[ഗുരുവായൂർ പഴയ പത്മനാഭൻ|പദ്മനാഭൻ]] എന്ന ഗജവീരനാണ്. അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഗജവീരന്മാരിൽ തലയെടുപ്പുകൊണ്ടും ആകാരഭംഗി കൊണ്ടുമെല്ലാം മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നത് പദ്മനാഭനായിരുന്നു. [[തൃശ്ശൂർ പൂരം|തൃശ്ശൂർ പൂരമടക്കം]] കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ഉത്സവങ്ങളിലും അവനായിരുന്നു താരം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന [[മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ|ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ]] അവന് ചാർത്തിയ വീരശൃംഖല ഇന്നും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തിൽ ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിത്യവും രണ്ടുശീവേലികൾക്ക്{{efn|അക്കാലത്ത് വൈകീട്ടത്തെ ശീവേലിയ്ക്ക് ആനയെഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.}} ഭഗവാനെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നതും പദ്മനാഭന്റെ പുറത്താണ്. കേശവൻ ഗുരുവായൂരിലെത്തിയ ശേഷം പലപ്പോഴായി അവന് പദ്മനാഭന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് കാണാനിടവരികയും അതിന്റെ സ്വഭാവസവിശേഷകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ അവൻ പദ്മാഭന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് ഉയരുകയും ഒടുവിൽ പദ്മനാഭനെ കടത്തിവെട്ടുകയും ചെതു.
1934-ൽ [[പാലക്കാട് ജില്ല]]യിലെ [[കണ്ണമ്പ്ര വേല]]യ്ക്കിടയിലുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ പദ്മനാഭൻ ചരിഞ്ഞതോടെ കേശവയുഗം ആരംഭിച്ചു. കേശവന്റെ പല സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അവനെ പതുക്കെ ജനപ്രിയനാക്കി മാറ്റി. കേരളത്തിലെ പലയിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളിലും അവൻ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എവിടെപ്പോയാലും തിടമ്പ് തന്റെ തലയിൽ തന്നെ വേണമെന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കൽ, [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത്]] [[തിരുവഞ്ചിക്കുളം ശിവക്ഷേത്രം|തിരുവഞ്ചിക്കുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[ശിവരാത്രി]] ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് പറ്റാനയ്ക്ക് കേശവനെക്കാൾ ഒരല്പം ഉയരം കൂടിയ സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ തിടമ്പു വച്ച് അളന്നുനോക്കാൻ അധികാരികൾ തീരുമാനിച്ചു. തിടമ്പുവച്ചപ്പോൾ കേശവന്റെ തലയെടുപ്പ് അപാരമായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിനും കേശവൻ പങ്കെടുക്കുന്നത് പതിവായി. [[തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് ഭഗവതിക്ഷേത്രം|പാറമേക്കാവ്]], [[തൃശ്ശൂർ തിരുവമ്പാടി ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം|തിരുവമ്പാടി]] എന്നീ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അവൻ തിടമ്പേറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കേശവന് രണ്ട് പാപ്പാന്മാരാണുണ്ടായിരുന്നത് - അച്യുതൻ നായരും മാണി നായരും. മാണിനായർ അസാമാന്യമായ ഉയരവും വണ്ണവുമുള്ള ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ മെലിഞ്ഞ് ശുഷ്കിച്ച ശരീരത്തിനുടമയായിരുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. മാണി നായർ കേശവനെ ഭയപ്പെടുത്തി അനുസരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ അച്യുതൻ നായർ അവനെ ഒരു മകനെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്. സ്നേഹസമ്പന്നനായിരുന്ന അച്യുതൻ നായർ, ചിലപ്പോൾ കുറുമ്പുകാണിച്ചതിന് അടിച്ചാലും അതൊന്നും സാരമില്ല മകനേ എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു. ജീവിതാന്ത്യം വരെ അദ്ദേഹം കേശവനെ നോക്കിനടന്നു. ആദ്യകാലത്ത് മദപ്പാടുകാലത്ത് കാട്ടുന്ന ചില വിക്രിയകൾ കാരണം കേശവന് ''ഭ്രാന്തൻ കേശവൻ'' എന്നൊരു അപരനാമമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രണ്ടുപാപ്പാന്മാരും ചേർന്ന് കേശവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി. കേശവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുന്നതായി വിധിപ്രകാരം അവനെ 41 ദിവസം ഭജനമിരുത്തുകയും ഭഗവാന് നേദിച്ച വെണ്ണ ജപിച്ചുനൽകുകയും ചെയ്തതോടെ കേശവന്റെ മനസ്സുമാറി. പിന്നീട് അവൻ കേരളീയ ഗജപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടതാരമായി മാറി.
ഗജലക്ഷണശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള പല യോഗ്യതകളും കേശവന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നരയടിയായിരുന്നു അവന്റെ ഉയരം. കൊമ്പിന്റെ കടവായിൽ നിന്നു പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ദൂരം നാലരയടി. അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നിരയൊത്ത 20 വെള്ള നഖങ്ങൾ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അപൂർവ്വതയുള്ള അനേകം സ്വഭാവസവിശേഷതകളും. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിരുന്ന കേശവൻ, തന്നെ ആവശ്യമുള്ള ചടങ്ങിന് മുമ്പ് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുമായിരുന്നു. മദപ്പാടുകാലത്ത് ചില വേലത്തരങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്ന കേശവൻ ഇടഞ്ഞോടിയാൽ പിന്നെ എത്ര ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തായാലും ഗുരുവായൂരിൽ ചെന്നേ നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരിയ്ക്കൽ തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മദമിളകി [[തേക്കിൻകാട് മൈതാനം]] ചുറ്റി വടക്കുന്നാഥനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചശേഷമാണ് കേശവൻ സ്ഥലം വിട്ടത്. ജില്ലാ കളക്ടറും ഡി.എമ്മും അടക്കമുള്ള പല ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇടപെട്ടിട്ടും മയക്കുവെടി വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി]] സ്വദേശിയായ അമ്പാടിയിൽ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്നൊരാൾ ഓടിവന്ന് കേശവനെ തളച്ചുവെന്നാണ് കഥ. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ, തൃശ്ശൂരിന് തെക്കുള്ള [[കൂർക്കഞ്ചേരി ശ്രീ മഹേശ്വര ക്ഷേത്രം|കൂർക്കഞ്ചേരി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] [[തൈപ്പൂയം|തൈപ്പൂയത്തിന്]] എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ, തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് ആറുകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുഴയ്ക്കൽ]] എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനടന്നതും രസകരമായ ഒരു സംഭവമാണ്. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരാളെ പോലും അവൻ കൊന്നിട്ടില്ല. ഒരിയ്ക്കൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ സമയത്ത് മദമിളകിയ അവൻ, വഴിയിൽ വച്ച് ഏതാനും സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ അവരെ ഉപദ്രവിയ്ക്കാതെ നടന്നുപോയത് അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. മറ്റൊരിയ്ക്കൽ മദമിളകിയപ്പോൾ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ, വഴിയിൽ കണ്ട കാലുകളില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയെ ചവിട്ടാതെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സമയത്ത് ശീവേലിയ്ക്ക് തിടമ്പെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനും ഇറക്കാനുമല്ലാതെ ഒരിയ്ക്കലും അവൻ മുൻകാലുകൾ താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. തിടമ്പേറ്റുന്നയാൾ മാത്രമേ തന്റെ മുന്നിലൂടെ കയറാവൂ എന്ന നിർബന്ധവും അവന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിടമ്പേറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ അത് തലയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നതുവരെ അവൻ തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുമായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷ ഉത്സവങ്ങൾക്കും കേശവന്റെ പുറത്ത് കയറ്റിയാണ് എഴുന്നള്ളത്തുകൾ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. [[കുംഭം|കുംഭമാസത്തിലെ]] [[പൂയം]] നാൾ തൊട്ട് പത്തുദിവസം നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരദിനമായ ചിങ്ങമാസത്തിലെ [[അഷ്ടമിരോഹിണി]] എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ കേശവന്റെ പുറത്താണ് എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ പല സുപ്രധാന സംഭവങ്ങളിലും അവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1952-ൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഇന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കൊടിമരത്തിനുള്ള തടി വെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് കേശവനാണ്. ആദ്യകാലത്ത് ക്ഷേത്രം തെക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന കോവിലകപ്പറമ്പിൽ (ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക പാഞ്ചജന്യം, ശ്രീവത്സം റെസ്റ്റ് ഹൗസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത്) സ്ഥലക്കുറവ് അനുഭപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[പുന്നത്തൂർ കോട്ട]]യിലേയ്ക്ക് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആനകളെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ഗജരാജയാത്രയെ നയിച്ചതും കേശവനാണ്. പ്രായാധിക്യം വകവയ്ക്കാതെയുള്ള ആ യാത്ര പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കേശവൻ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് നൽകിയ സേവനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രതിഫമായി 1972-ൽ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം അവനെ ഗജരാജപട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. കേശവന്റെ സേവനത്തിന്റെ 50-ആം വാർഷികം പ്രമാണിച്ചാണ് അവന് ഈ വിശേഷാൽ ബഹുമതി ലഭിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു കേശവന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി ആഘോഷവും. ഇവയോടനുബന്ധിച്ച് ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകൾക്കും വിശേഷാൽ സദ്യ നൽകിയതും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് കേശവൻ വിവിധ രോഗങ്ങളുമായി ബുദ്ധിമുട്ടി. 1976 നവംബർ 30-ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള നവമി വിളക്ക് നടക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. കേശവന്റെ പുറത്താണ് അപ്പോഴും തിടമ്പേറ്റിയിരുന്നത്. രാത്രി ഏകദേശം പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കേശവന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു. ആനപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നവർ ആശങ്കാകുലരായി താഴെയിറങ്ങി. തിടമ്പ് പറ്റാനയായിരുന്ന കുട്ടികൃഷ്ണന് നൽകിയശേഷം അവസാനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുതുകൊണ്ട് കേശവൻ ക്ഷേത്രത്തിന് തെക്കുഭാഗത്തെ പറമ്പിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിമരത്തിലേയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി പാപ്പാന്മാർ അവനെ കെട്ടിനിർത്തി. തുടർന്നുവന്ന രണ്ടുദിവസം കടുത്ത ഉപവാസമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. വിദഗ്ദ്ധരായ ആനഡോക്ടർമാർ മുഴുവൻ കേശവന്റെ രോഗവിവരമറിഞ്ഞ് അവനെ ചികിത്സിയ്ക്കാനെത്തി. എന്നാൽ എല്ലാ ചികിത്സകളും നിഷ്ഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് കേശവന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുദിനം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിസംബർ 2 വ്യാഴാഴ്ച. പുണ്യദിനമായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായിരുന്നു അന്ന്. പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ കൊടിമരത്തിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ചുകിടന്നുകൊണ്ട് കേശവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ വിവരമറിയിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂട്ടമണി മുഴങ്ങി. കേശവൻ മരിച്ചു എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിവരമറിയിച്ചത്. ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന പല പരിപാടികളും കേശവന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി. അങ്ങനെ ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി ആ ഏകാദശി കടന്നുപോയി. കേരളം മുഴുവൻ കേശവന് അന്ത്യാഞ്ജലി അർപ്പിയ്ക്കാൻ കോവിലകപ്പറമ്പിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. വൈകീട്ട് ആറുമണിയ്ക്ക് [[വടക്കാഞ്ചേരി]]യ്ക്കടുത്തുള്ള [[അകമല]]യിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ കേശവന്റെ മൃതദേഹം അവിടെ വച്ച് ആചാരവിധികളോടെ സംസ്കരിച്ചു. പതിവിനുവിപരീതമായി അവനെ ദഹിപ്പിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള പത്രങ്ങളിൽ അവന്റെ മരണവാർത്ത അടിച്ചുവന്നു.
കേശവൻ ചരിഞ്ഞശേഷം 1977-ൽ അവന്റെ ജീവിതകഥ ആസ്പദമാക്കി ''[[ഗുരുവായൂർ കേശവൻ (ചലച്ചിത്രം)|ഗുരുവായൂർ കേശവൻ]]'' എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി. [[ഭരതൻ (സംവിധായകൻ)|ഭരതൻ]] സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രത്തിൽ കേശവനെ അവതരിപ്പിച്ചത് [[നായരമ്പലം ശിവജി]] എന്ന ആനയാണ്. [[എം.ജി. സോമൻ]], [[ജയഭാരതി]], [[അടൂർ ഭാസി]], [[ഒടുവിൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ]], [[സുകുമാരി]] തുടങ്ങിയവർ മറ്റ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ അധികം ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും [[പി. ഭാസ്കരൻ]]-[[ജി. ദേവരാജൻ]] ടീം ഒരുക്കിയ ഇതിലെ ഗാനങ്ങൾ സൂപ്പർഹിറ്റുകളായി. ''നവകാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞു'', ''ഉഷാകിരണങ്ങൾ പുൽകിപ്പുൽകി'', ''ഇന്നെനിയ്ക്ക് പൊട്ടുകുത്താൻ'', ''ധിംതതക്ക കൊടുമല ഗണപതി'', ''മാരിമുകിലിൻ കേളിക്കയ്യിൽ'' തുടങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ജനപ്രിയമായി തുടരുന്നു. [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[പി. ലീല]], [[പി. മാധുരി]] എന്നിവരാണ് ഇവ ആലപിച്ചത്. 2007-ൽ കേശവന്റെ ജീവിതം ഒരു സീരിയലുമാക്കി മാറ്റി. [[സൂര്യ ടി.വി.]]യിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഈ സീരിയലിൽ കേശവനായി അഭിനയിച്ചത് ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ആനയായ [[തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രൻ|തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രനാണ്]]. കേശവൻ ചരിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് അവന്റെ ഒരു പൂർണ്ണകായ പ്രതിമ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1982-ൽ കേശവന്റെ ആറാം ചരമവാർഷികദിനത്തിലാണ് ഈ പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തത്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ ഏകാദശിക്കാലത്തും ചരമദിനമായ ഏകാദശിയുടെ തലേന്ന് ദേവസ്വം വകയായുള്ള ആനകളെ കേശവന്റെ പ്രതിമ വരെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്നടുത്തുള്ള [[ഗുരുവായൂർ തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രം|തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നുതുടങ്ങുന്ന ഈ യാത്ര റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രവും പിന്നിട്ടാണ് കേശവന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തുക. അകമ്പടിയായി [[നാദസ്വരം|നാദസ്വരവുമുണ്ടാകും]]. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന കൊമ്പനാണ് കേശവന്റെ ചിത്രം ഏറ്റുന്നതും അവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നതും. മറ്റുള്ള ആനകൾ കൊമ്പുകളുയർത്തി പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കും. അങ്ങനെ ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ മായാതെ കേശവൻ നിൽക്കുന്നു.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ ==
=== ഉദയാസ്തമനപൂജ ===
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വഴിപാടുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഉദയം മുതൽ അസ്തമയം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പൂജയാണിത്. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വഴിപാടാണിത്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദയാസ്തമനപൂജ നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രം ഗുരുവായൂരാണ്.
ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള ദിവസം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. പൂജയുടെ തലേദിവസം വൈകീട്ട് ഗണപതിപൂജയോടെയാണ് ചടങ്ങുകളുടെ ആരംഭം. ഭഗവാന് നേദിച്ച അപ്പം, പായസം, കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര തുടങ്ങിയവയും മുഖത്ത് ചാർത്തിയ ചന്ദനം, കളഭം മുതലായവയും അഭിഷേകം ചെയ്ത തീർത്ഥജലവും എണ്ണയും പാദങ്ങളിലർച്ചിച്ച പൂക്കളുമെല്ലാം പൂജനടത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നു.
ഏറെക്കാലമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന വഴിപാടാണെങ്കിലും കർണാടക സംഗീത സമ്രാട്ടായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതരാണ് ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിച്ചത്. കുറഞ്ഞത് നൂറ് ഉദയാസ്തമനപൂജകളെങ്കിലും അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
=== കൃഷ്ണനാട്ടം ===
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായ കൃഷ്ണനാട്ടം, ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ രചിച്ച 'കൃഷ്ണഗീതി' എന്ന കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചെടുത്ത കലാരൂപമാണിത്. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ജനനം മുതൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതം എട്ടുകഥകളാക്കിത്തിരിച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്. അവതാരം, കാളിയമർദ്ദനം, രാസക്രീഡ, കംസവധം, സ്വയംവരം, ബാണയുദ്ധം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയാണ് ആ എട്ടുകഥകൾ. ഇവ അതത് ക്രമത്തിൽ ആടിപ്പോരുന്നു. എന്നാൽ, ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയായതിനാൽ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും അവതാരം കളിയ്ക്കുന്നു.<ref>[http://www.chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181029034755/http://chintha.com/kerala/krishnanattam-history-origin.html|date=2018-10-29}}.</ref> കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട [[കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാൻ]], പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീരാമഭഗവാന്റെ ജീവിതം ആസ്പദമാക്കി [[രാമനാട്ടം]] സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട് [[കോട്ടയത്തു തമ്പുരാൻ|കോട്ടയം കേരളവർമ്മത്തമ്പുരാൻ]] രാമനാട്ടത്തിൽ പരിഷ്കാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നത്തെ കഥകളി പിറവിയെടുത്തത്. [[കൂടിയാട്ടം|കൂടിയാട്ടത്തിലെ]] വേഷങ്ങൾ മാതൃകയാക്കിയാണ് ഈ മൂന്ന് കലാരൂപങ്ങളിലെയും വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെങ്കിലും അവയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണാം. ഗുരുവായൂരിലെ അവതരണരീതിയ്ക്ക് കഥകളിയോടാണ് കൂടുതൽ സാദൃശ്യം. വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വേഷവിധാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ ചടങ്ങുകൾ പലതും കഥകളിയിലേതുപോലെയാണ്. പുറപ്പാട്, കേളി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ കഥകളിയിലുമുണ്ട്. [[ശുദ്ധമദ്ദളം]], [[തൊപ്പിമദ്ദളം]], [[ചേങ്ങില]], [[ഇലത്താളം]] എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ വാദ്യങ്ങൾ. രണ്ട് പിൻപാട്ടുകാരാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിനുണ്ടാകുക. കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ കിരീടാലങ്കാരവും കഥകളി സ്വീകരിച്ചതാണ്. കഥകളി പോലെ നിലവിളക്കിനെ സാക്ഷിനിർത്തിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടവും കളിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ധാരാളം വ്യത്യാസങ്ങളും ഈ കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ട്. കഥകളിയിൽ കഥയിലെ ആദ്യരംഗം തന്നെയാണ് പുറപ്പാടെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങളെ വച്ച് നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ് പുറപ്പാട്. കഥകളിയിൽ സാധാരണയായി അഭിനേതാക്കൾ നിലവിളക്കിനുമുന്നിൽ പോകാറില്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ വിളക്കിനെ ചുറ്റിയുള്ള നൃത്തം പതിവുണ്ട്. കൃഷ്ണനും യവനനും തമ്മിലും കൃഷ്ണനും മല്ലന്മാരും തമ്മിലുമുള്ള യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ വിളക്കിന്റെ മുന്നിൽ വന്നാണ് നൃത്തം. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പദം ആവർത്തിച്ച് പാടാറില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള അഭിനയം ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണിത്. കഥകളിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ചുട്ടിയുണ്ട്. കഥകളിയിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ വശങ്ങളിലാണ് പാട്ടുകാരും വാദ്യക്കാരുമുണ്ടാകുകയെങ്കിൽ കൃഷ്ണനാട്ടത്തിൽ പുറകിലാണ്. ഇത് അഭിനേതാക്കൾക്ക് നൃത്തത്തിന് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കാനാണ്. [[സാമവേദം|സാമവേദാലാപനത്തെയും]] [[ചാക്യാർ|ചാക്യാരുടെ]] സ്വരിയ്ക്കലിനെയും ആസ്പദമാക്കിയാണ് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഗുരുവായൂരിൽ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത് കഥകളിസംഗീതമാണ്. ഇത് ഒരേ സമയം പ്രശംസയും വിമർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങി.
രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടച്ചശേഷം വടക്കേ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ദിവസവും ഇതുണ്ടാകാറുണ്ട്. എട്ട് കഥകളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നാണ് ഓരോ ദിവസം കളിയ്ക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലത്ത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും സാമൂതിരിയുടെ നാട്ടിലെ സവർണ്ണകുടുംബങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന കൃഷ്ണനാട്ടം, ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ അതിരുകളും കടന്ന് കടലിനപ്പുറത്തുപോലും സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2010-ൽ [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[പാരീസ്|പാരീസിൽ]] വച്ചുനടന്ന കലാരൂപങ്ങളുടെ ഒരു സെമിനാറിനോടനുബന്ധിച്ച് കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിരുന്നു. രാജ്യത്തെ പലയിടങ്ങളിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൃഷ്ണനാട്ടം അരങ്ങേറിയിട്ടുണ്ട്.
=== തുലാഭാരം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ് തുലാഭാരം. വഴിപാടുകാരന്റെ/കാരിയുടെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായി ഏതെങ്കിലും ദ്രവ്യം സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ വഴിപാടിന്റെ രീതി. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ വഴിപാടുണ്ട്. ഒരുദിവസം നൂറിനടുത്ത് തുലാഭാരങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. കേരളീയ ഹൈന്ദവർ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗുരുവായൂരിൽ തുലാഭാരം നേരാറുണ്ട്. കദളിപ്പഴം, പഞ്ചസാര, ശർക്കര, അരി, ഗോതമ്പ്, എള്ള്, കയർ തുടങ്ങി സ്വർണവും വെള്ളിയും വരെ നീളുന്നു തുലാഭാരത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ നിര. കൂടാതെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും താമര കൊണ്ടുമെല്ലാം തുലാഭാരം നേർന്നവരുണ്ട്.
== ഉപദേവതകളും വഴിപാടുകളും ==
=== ഗണപതി ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ, നാലമ്പലത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയോട് മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി മാത്രം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന ഭഗവാൻ, മൂന്നുകൈകളിൽ മഴു, കയർ, മോദകം എന്നിവ ധരിച്ച് നാലാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെയുള്ള വിഗ്രഹം. ആദ്യകാലത്ത് ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമില്ലായിരുന്നു. 1970-ലെ തീപ്പിടുത്തത്തിനു ശേഷമാണ് ഇവിടെ അതിനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടായത്. ഗണപതിഹോമം, കറുകമാല, ഒറ്റയപ്പം എന്നിവയാണ് ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
==== കാര്യാലയ ഗണപതി ====
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, ദേവസ്വം മ്യൂസിയം വളപ്പിൽ മറ്റൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. '''കാര്യാലയ ഗണപതി''' എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു തറയിലാണ് മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ഗണപതിവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ഈ ഗണപതിയുടെയും ദർശനം. ഇടത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടുന്ന അപൂർവ്വ ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയാണിത്. മുമ്പുകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന [[അഗ്രഹാരം|അഗ്രഹാരത്തിൽ]] താമസിച്ചിരുന്ന തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ പൂജിച്ചിരുന്ന ഗണപതി, പിൽക്കാലത്ത് പഴയ ദേവസ്വം ഓഫീസും ഇപ്പോഴത്തെ മ്യൂസിയവുമായ നാലുകെട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. നാലുകെട്ട് പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന്റെ കന്നിമൂലയിൽ ഈ ഗണപതിയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് കർക്കടകമാസത്തിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പൂജ, ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർ, ഈ ഗണപതിയെ തൊഴുതിട്ടാണ് ഭഗവദ്ദർശനത്തിന് ചെല്ലുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ മഹാഗണപതിഹോമമാണ് ഈ ഗണപതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. ഇത് എല്ലാ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ചയും നടത്തിവരുന്ന വഴിപാടാണ്. ഒരു ആനയെ ഗണപതിയായി സങ്കല്പിച്ച് നടത്തുന്ന ഹോമമാണിത്. കൂടാതെ, നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതും അതിവിശേഷമാണ്. [[വിനായക ചതുർത്ഥി|വിനായക ചതുർത്ഥിദിവസം]] ഇവിടെ പ്രത്യേകപൂജകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
=== അയ്യപ്പൻ ===
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിന് പുറത്തും പ്രദക്ഷിണവഴിയ്ക്കകത്തുമായി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മസ്വരൂപവും ഹരിഹരപുത്രനുമായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹത്തിന് [[ശബരിമല|ശബരിമലയിലെ]] വിഗ്രഹവുമായി പ്രകടമായ രൂപസാദൃശ്യമുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുപുറത്തുള്ള ഏക ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠ അയ്യപ്പനാണ്. നാളികേരമുടയ്ക്കുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്. ഇതിനായി ഒരു കല്ല് ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ എള്ളുതിരി വഴിപാടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 2007-ലെ ദേവപ്രശ്നത്തിൽ ദേവന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെത്തുടർന്ന് അത് നിർത്തിവച്ചിരുന്നു. അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനും ഇപ്പോൾ ചുറ്റുവിളക്കുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിലാണ്.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതി ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമതിലകത്തുതന്നെയാണെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പന് തുല്യപ്രാധാന്യം നേടിയ സന്നിധിയാണ് ഇടത്തരികത്തുകാവിൽ ഭഗവതിയുടേത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമാണ് ഭഗവതി എന്ന് വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ, അകത്തോ പുറത്തോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലും മണ്ഡപവും. ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള പ്രതിഷ്ഠയായതുകൊണ്ടാണ് ''ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതി'' എന്ന് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്. [[വനദുർഗ്ഗ|വനദുർഗ്ഗാചൈതന്യത്തോടുകൂടിയ]] [[ഭദ്രകാളി|ഭദ്രകാളിയായാണ്]] സങ്കല്പം. അമ്പാടിയിൽ [[യശോദ|യശോദയ്ക്ക്]] പിറന്ന കൃഷ്ണസഹോദരിയായ ഭഗവതിയാണിതെന്ന് സങ്കല്പമുണ്ട്. ഈ പരാശക്തിയാണ് കാളിയുടെ രൂപത്തിൽ [[കംസൻ|കംസനെ]] കൃഷ്ണജനനത്തെ പറ്റി അറിയിച്ചത് എന്ന് ഭാഗവതം പറയുന്നു. വനദുർഗ്ഗാ സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ശ്രീകോവിലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. സ്വയംഭൂവായ ഒരു കണ്ണാടിവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം ഒരടി ഉയരം വരും. ഈ ഭഗവതി ശ്രീകൃഷ്ണനുമുമ്പേ ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലമാണ് ഭഗവതിയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്. കാളീഭാവത്തിലാണ് ആരാധനയെങ്കിലും ലക്ഷ്മി, [[സരസ്വതി]], പാർവതി, ദുർഗ്ഗ എന്നീ ഭാവങ്ങളിലും സങ്കല്പമുണ്ട്. ആദ്യമുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠ എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവതിയെ വന്ദിയ്ക്കണമെന്നാണ് ആചാരം. എന്നാൽ, ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സാധിയ്ക്കില്ല. ഭഗവതിയ്ക്ക് സ്ഥിരം [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടുണ്ട്]]. ''അഴൽ'' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിശേഷവഴിപാടാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന വഴിപാട്. പച്ചരി, വെള്ളരി, നാളികേരം എന്നിവ വെച്ച് വാഴത്തണ്ടിൽ തുണി ചുറ്റി എണ്ണയിൽ നനച്ച് കത്തിച്ച് ദേവിയ്ക്ക് അഗ്നി നേദിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടയടച്ചശേഷമാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത്. മണ്ഡലകാലത്ത് ഭഗവതിയ്ക്ക് [[കളമെഴുത്തും പാട്ടും]] പതിവുണ്ട്. ദാരിക വധം പാട്ടാണ് പാടുന്നത്. [[ധനു|ധനുമാസത്തിൽ]] ''പിള്ളേർ താലപ്പൊലി'' എന്ന പേരിൽ നാട്ടുകാരുടെ വകയായും [[മകരം|മകരമാസത്തിൽ]] ദേവസ്വം വകയായും രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ ഭഗവതിയ്ക്ക് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഈയവസരങ്ങളിൽ പ്രധാന ക്ഷേത്രം നേരത്തേ അടയ്ക്കുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിശേഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ പുറപ്പെടുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടത്തുന്നതും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. [[നവരാത്രി|നവരാത്രിയും]] തൃക്കാർത്തികയും ദേവിയ്ക്ക് വിശേഷമാണ്.
== മറ്റുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ ==
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
=== സരസ്വതി അറ ===
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിലുള്ള ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം സങ്കല്പിച്ച് ആരാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തന്മൂലം ഈ മുറി ''സരസ്വതി അറ'' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവയ്പ്പ് നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പോൾ അസൗകര്യം നിമിത്തം ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റി. ഗണപതിശ്രീകോവിലിനുമുന്നിൽ സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണ് എന്നതിനാൽ ഭക്തർ തിക്കിത്തിരക്കുന്നത് പതിവാണ്. എന്നാൽ, 2017-ൽ നടന്ന ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സരസ്വതി അറയ്ക്ക് ദിവ്യത്വമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് ഇത് പൊളിയ്ക്കരുതെന്ന് വിധി വന്നു. തന്മൂലം, സരസ്വതീസാന്നിദ്ധ്യം ഇവിടെ സ്ഥിരമായി. സരസ്വതീദേവിയുടെ ഒരു ഛായാചിത്രമാണ് നിലവിൽ ഈ അറയിലുള്ളത്. സരസ്വതി അറയിൽ വന്ദിയ്ക്കുന്നത് വിദ്യാഭിവൃദ്ധിയ്ക്കും ബുദ്ധിവർദ്ധനയ്ക്കും ഉത്തമാമാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
=== [[അനന്തപദ്മനാഭൻ]] ===
നാലമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്, ശ്രീകോവിലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി ഭീമാകാരമായ ഒരു കരിങ്കൽശില്പം കാണാം. അനന്തശയനരൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിന്റേതാണ് ഈ ശില്പം. [[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്തെ]] പ്രസിദ്ധമായ [[തിരുവനന്തപുരം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം|ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ]] പ്രതിഷ്ഠയാണ് പരിവാരസമേതം ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. അനന്തനുമേൽ ശയിയ്ക്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുഭഗവാൻ, ഭഗവദ്പാദങ്ങൾ തഴുകുന്ന ലക്ഷ്മീദേവി, നാഭീകമലത്തിലെ ബ്രഹ്മാവ്, വലതുകൈയ്ക്ക് താഴെയുള്ള [[ശിവലിംഗം]], ഭഗവാനെ തൊഴുന്ന ഭക്തോത്തമന്മാരും മഹർഷിമാരും - ഇങ്ങനെ പലരും ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഈ ശില്പം. നിത്യവും ഈ ശില്പത്തിന് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു ചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പുലാക്കാട്ട് രാമൻ നായർ എന്ന ചുവർച്ചിത്രകാരൻ വരച്ചതായിരുന്നു ചിത്രം. '''ഗുരുവായൂർ ശ്രീവൈകുണ്ഠം''' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചിത്രം, 1970-ൽ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായ തീപ്പിടുത്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കത്തിനശിച്ചുപോയി. തുടർന്നുണ്ടായ പുനരുദ്ധാരണത്തെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ശില്പം പണിതത്. [[കന്യാകുമാരി]]യിലെ [[വിവേകാനന്ദ സ്മാരകം]] നിർമ്മിച്ച് ശ്രദ്ധേയനായിരുന്ന സ്വാമിനാഥൻ കറുപ്പയ്യ ആചാരിയാണ് അനന്തശയനവിഗ്രഹം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഇന്ന് ഇതിന് നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന് നൽകുന്ന അതേ പ്രാധാന്യമാണ് ഭക്തർ ഈ രൂപത്തിനും നൽകുന്നത്.
=== [[സുബ്രഹ്മണ്യൻ|സുബ്രഹ്മണ്യനും]] [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാനും]] ===
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലെ കരിങ്കൽത്തൂണിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ചതുർബാഹുവായ സുബ്രഹ്മണ്യനാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. വിഗ്രഹം ഭസ്മം വിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും മുഖവും കൈകളും വ്യക്തമാണ്. വലതുചുമലിൽ ഭഗവാന്റെ ആയുധമായ [[വേൽ]] കാണാം. പൂജയില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തെത്തുന്ന ഭക്തർ ഈ സുബ്രഹ്മണ്യനെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്തെ വാതിലിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി [[ഹനുമാൻ]] സ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുമുണ്ട്. വീരഹനുമാന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഗ്രഹം. വലതുകയ്യിൽ [[മൃതസഞ്ജീവനി|മരുത്വാമലയും]] ഇടതുകയ്യിൽ ഗദയും ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഹനുമാന്റെ വിഗ്രഹം സിന്ദൂരം വിതറിയ രൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വിഗ്രഹത്തിൽ വെറ്റിലമാലയും രാമനാമം രചിച്ച കടലാസുകൾ കൊണ്ടുള്ള മാലയും ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഹനുമാനെ വന്ദിച്ച് അഭീഷ്ടസിദ്ധി നേടിയ അനുഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെ ദശാവതാരരൂപങ്ങളും ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും ശിവനും ദേവിമാരുമടക്കമുള്ള മൂർത്തികളുമെല്ലാം തൂണുകളിൽ നിറയുന്നു.
=== ശിവസാന്നിദ്ധ്യം ===
ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവന് പ്രതിഷ്ഠയില്ലെങ്കിലും ഭഗവാൻ അദൃശ്യസാന്നിദ്ധ്യമായി കുടികൊള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ബൃഹസ്പതിയും വായുദേവനും കൊണ്ടുവന്ന വിഷ്ണുവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയ ശിവൻ പാർവ്വതീഗണപതിസുബ്രഹ്മണ്യസമേതനായി സ്വയംഭൂവായി മമ്മിയൂരിൽ അവതരിച്ചു എന്ന വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭഗവതിയെ തൊഴുത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലെത്തുമ്പോൾ ഭക്തർ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദിശയിലേയ്ക്ക് (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) നോക്കി ശിവനെ വന്ദിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രക്കുളമായ രുദ്രതീർത്ഥവും ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിക്കിണറും ശിവനുമായി ഐതിഹ്യപരമായിത്തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. രുദ്രതീർത്ഥം പണ്ട് വലിയൊരു തടാകമായിരുന്നെന്നും ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരയൂർ വരെ അത് നീണ്ടുകിടന്നിരുന്നെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ തടാകത്തിൽ നിറയെ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നെന്നും അവയിലെ ഒരു താമരയിലിരുന്നാണ് ശ്രീരുദ്രനായ ശിവൻ, പ്രചേതസ്സുകൾക്ക് രുദ്രഗീതം ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതെന്നും ഐതിഹ്യകഥ പറയുന്നു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ വസിച്ച തീർത്ഥം, രുദ്രതീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇന്നും ഈ കുളത്തിൽ ശിവസാന്നിധ്യമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ സ്നാനം സർവ്വപാപഹരമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ശാന്തിക്കാരും ഭക്തരും ഈ കുളത്തിൽ കുളിച്ചാണ് ദർശനത്തിനെത്തുന്നത്. ഈ കുളത്തിലാണ് ഉത്സവാവസാനം ഭഗവാൻ ആറാടുന്നതും. ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മണിക്കിണറിന്, രുദ്രകൂപം എന്നും പേരുണ്ട്. ഇതിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ചാണത്രേ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് ശിവഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പന് കലശമാടിയത്! അതാണ് ''രുദ്രകൂപം'' എന്ന പേരിനുപിന്നിലെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂർ പരിസരത്തെവിടെയും ഇത്രയും ശുദ്ധമായ ജലമില്ലെന്നും ഇത് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ അസുഖങ്ങളും മാറുമെന്നും വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. സാളഗ്രാമം അടക്കമുള്ള നിരവധി വിശേഷവസ്തുക്കൾ ഈ കിണറ്റിലുണ്ടെന്ന് കാലാകാലമായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 1985-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആഭരണങ്ങൾ 2014 ഏപ്രിൽ 25-ന് തിരിച്ചുകിട്ടിയത് ഈ കിണറ്റിൽ നിന്നാണ്. കൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു പറമ്പിൽ ഒരു [[കൂവളം|കൂവളവൃക്ഷം]] കാണാം. ഇതും ശൈവസാന്നിദ്ധ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഓതിയ്ക്കൻ കുടുംബമായ മുന്നൂലത്ത് മനയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഈ കൂവളവൃക്ഷം, 2007-ലാണ് ഇങ്ങോട്ട് പറിച്ചുനട്ടത്. ഇവിടെ നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ട്.
=== നാഗദൈവങ്ങളും [[കൊടുംകാളി]]യും [[രക്ഷസ്സ്|രക്ഷസ്സും]] ===
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ മുമ്പ് ദേവസ്വം വക സത്രം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പറമ്പിൽ നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. നാഗരാജാവായി [[അനന്തൻ]] കുടികൊള്ളുന്ന ഈ കാവിൽ, കൂടെ നാഗയക്ഷിയും ചിത്രകൂടവുമുണ്ട്. നിരവധി വൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്ന കാവ് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. നൂറും പാലും, മഞ്ഞൾപ്പൊടി അഭിഷേകം, സർപ്പം പാട്ട് തുടങ്ങിയവയാണ് നാഗദൈവങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. എല്ലാ മാസവും [[ആയില്യം]] നാളിൽ ആയില്യപൂജയും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ [[സർപ്പബലി|സർപ്പബലിയും]] പതിവുണ്ട്. സർപ്പപ്രീതിയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ [[ചെർപ്പുളശ്ശേരി|ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലെ]] പാതിരിക്കുന്നത്ത് മനയിലെ നമ്പൂതിരിയാണ് സർപ്പബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ധാരാളം കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും. നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കടുത്തുതന്നെ [[രക്ഷസ്സ്]], [[കൊടുംകാളി]] സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്കും വിശേഷാൽ പൂജകളുണ്ടാകും.
== ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിശേഷദിവസങ്ങൾ ==
=== കൊടിയേറ്റുത്സവവും സഹസ്രകലശവും ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം}}
കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസം കൊടിയേറി പത്താം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. പൂയം നക്ഷത്രം രാത്രി വരുന്ന ദിവസമാണ് കൊടിയേറ്റം. അങ്കുരാദി, ധ്വജാദി, പടഹാദി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നുതരത്തിൽ ഉത്സവങ്ങൾ കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവാണ്. ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് മുളയിടലോടെയും രണ്ടാമത്തേത് കൊടിയേറ്റത്തോടെയും മൂന്നാമത്തേത് വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും തുടങ്ങുന്നു. ഗുരുവായൂരിലേത് അങ്കുരാദി ഉത്സവമാണ്. ഉത്സവത്തിൽ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുന്നോടിയായി മുളയിടലും ശുദ്ധിക്രിയകളും നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുവായൂരിലെ ഉത്സവം അങ്കുരാദിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ഉത്സവത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ആരംഭം കൊടിയേറ്റത്തോടെയാണ്. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളും പ്രഭാഷണങ്ങളുമെല്ലാമുണ്ടാകും. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഉത്സവപ്രതീതിയുണ്ടാകുന്ന ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ, വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിലുണ്ടാകാറുള്ളത്.
==== സഹസ്രകലശം ====
കൊടിയേറ്റത്തിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് ഉത്സവത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആദ്യദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള വടക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ച് ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രി പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് ഉത്സവത്തിനുള്ള കൊടിക്കൂറയും പവിത്രവും കൈമാറുന്ന ചടങ്ങാണ് ആചാര്യവരണം.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന, ഏഴുനിറങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്ത കൊടിക്കൂറയുടെ നീളം പത്തേമുക്കാൽ അടിയും വീതി പതിനഞ്ച് ഇഞ്ചുമാണ്; ഇത് കെട്ടാനുള്ള കയറിന്റെ നീളം 165 അടിയും. [[എറണാകുളം ജില്ല|എറണാകുളം ജില്ലയിലെ]] [[വൈപ്പിൻ|വൈപ്പിൻ കരയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രം|വെളിയത്താംപറമ്പ് മഹാവിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് ഭഗവദ്വാഹനായ ഗരുഡന്റെയും മറുവശത്ത് ആയുധമായ സുദർശനചക്രത്തിന്റെയും രൂപങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും. തുടർന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മുളയറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുറിയിൽ വച്ച് മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടത്തുന്ന മുറിയായതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് മുളയറ എന്ന പേരുവന്നതുതന്നെ. മുറി ശുദ്ധിയാക്കി അലങ്കരിച്ചശേഷം അവിടെ പത്മമിട്ട് നവരനെല്ല്, യവം, തിന, വൻപയർ, ഉഴുന്ന്, എള്ള്, തുവര, കടുക്, ചാമ, മുതിര, ചെറുപയർ, അമര എന്നിവയുടെ വിത്തുകൾ നനച്ച് 16 പാലികകളിളാക്കി പൂജിച്ചശേഷം സോമനെ ആവാഹിച്ച് മുളയറയിൽ വയ്ക്കുന്നതാണ് മുളയിടൽ. തുടർന്നുള്ള എല്ലാദിവസവും മുളപൂജയുണ്ടാകും. ആറാട്ടുസമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും മേല്പറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ മുളച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.<ref name="vns1">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> കലശത്തിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം പ്രാസാദശുദ്ധി നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലും പരിസരത്തും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എല്ലാ അശുദ്ധികളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണിത്.<ref name=" vns21">ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ, കുഞ്ഞുകുട്ടൻ ഇളയത് – എച്ച് ആന്റ് സി സ്റ്റോഴ്സ്</ref> ഇതുകൂടാതെ അസ്ത്രകലശപൂജ, വാസ്തുഹോമം, വാസ്തുകലശപൂജ, രക്ഷോഘ്നഹോമം, വാസ്തുബലി, വാസ്തുകലശാഭിഷേകം എന്നിവയും നടത്തപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ബിംബശുദ്ധിയും ചതുഃശുദ്ധിയും ധാരയും പഞ്ചഗവ്യ - പഞ്ചക കലശാഭിഷേകങ്ങളും മഹാകുംഭകലശാധിവാസവും നാലാം ദിവസം മഹാകുംഭകലശാഭിഷേകവും പ്രായശ്ചിത്തഹോമവും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവും അഞ്ചാം ദിവസം ശാന്തിഹോമവും അത്ഭുതശാന്തിഹോമവും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും ആറാം ദിവസം ന്യായശാന്തി - ചോരശാന്തി ഹോമങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകങ്ങളും നടത്തുന്നു. ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് തന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് മേല്പറഞ്ഞ ഹോമങ്ങളും പൂജകളുമെല്ലാം നടക്കുന്നത്. ഓതിയ്ക്കന്മാർ സഹകാർമ്മികരാകും.
ഏഴാം ദിവസം നടത്തുന്ന തത്ത്വകലശാഭിഷേകവും എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ബ്രഹ്മകലശത്തോടുകൂടിയ സഹസ്രകലശാഭിഷേകവും അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രചൈതന്യവർദ്ധനവിന് നടത്തപ്പെടുന്ന അതിബൃഹത്തായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് രണ്ടും. സാധാരണ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ടുവർഷം കൂടുമ്പോഴോ നടത്തപ്പെടുന്ന സഹസ്രകലശം 1971 മുതൽ എല്ലാ വർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ 25 തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന 25 കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന അഭിഷേകച്ചടങ്ങാണ് '''തത്ത്വകലശം''' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. തത്ത്വകലശാഭിഷേകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് തത്ത്വഹോമം നടത്തുന്നു. ഇതും ഈ സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മരപ്പാണി കൊട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന കലശങ്ങൾ തന്ത്രി ഓരോന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം സഹസ്രകലശപൂജ. തലേദിവസം കൂത്തമ്പലത്തിൽ പത്മമിട്ട് നിരത്തിവച്ച 975 വെള്ളിക്കുടങ്ങളും 26 സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങളും വാദ്യമേളങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നശേഷമാണ് പൂജ നടത്തുന്നത്. 1001 കുടങ്ങളും പ്രത്യേകമായ രീതിയിൽ നിരത്തിവച്ചശേഷം ഇവയിൽ ഓരോന്നിലും സ്വർണ്ണക്കുടം നടുക്കുവരുന്ന രീതിയിലാണ് പൂജ. തുടർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിലെയും രുദ്രകൂപത്തിലെയും വിശുദ്ധജലം കൊണ്ട് ഇവ നിറച്ചുവയ്ക്കും. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സഹസ്രകലശച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നിറച്ചുവച്ച ഓരോ കലശവും ക്രമത്തിൽ തന്ത്രി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകളാണ് ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ഏറ്റവും അവസാനം അതിവിശേഷമായ ബ്രഹ്മകലശം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുശേഷം ഉച്ചപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇതോടെ കലശച്ചടങ്ങുകൾ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾ ====
കൊടിയേറ്റദിവസമായ പൂയം നാളിൽ രാവിലെ ആനയില്ലാതെ ശീവേലി നടത്തുന്നു. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്വന്തമായി ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ആനയില്ലാശീവേലി. അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ് പ്രസിദ്ധമായ '''ആനയോട്ടം'''. ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിരമായി ആനകളെ അയച്ചിരുന്ന [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ|കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ]] [[തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രം]] ഒരു വർഷത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് അയയ്ക്കില്ലെന്ന് പറയുകയും അന്നേദിവസം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ആനകൾ കൂട്ടമായി ഗുരുവായൂരിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള മഞ്ജുളാലിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രഗോപുരം വരെയാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്. ഇതിനായി ചില ആനകളെ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിലെ നാഴികമണി മൂന്നടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആനയോട്ടം തുടങ്ങും. ആനകളോടൊപ്പം പാപ്പാന്മാരും ഓടും. ഏറ്റവും ആദ്യം ഓടിയെത്തി കൊടിമരത്തിൽ തൊടുന്ന ആനയെയാണ് വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുക. ഈ ആന പിന്നീട് ഉത്സവം കഴിയും വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ കഴിയും. ഉത്സവത്തിന് തിടമ്പേറ്റാനുള്ള അർഹതയും ഈ ആനയ്ക്കാണ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാമത്തെ ആചാര്യവരണം നടക്കും. ക്ഷേത്രത്തിൽ വയ്ക്കാനുള്ള ദിക്കുകൊടികളാണ് ഈയവസരത്തിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഇതിനുശേഷം സപ്തവർണ്ണക്കൊടി ഭക്തിപുരസ്സരം എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പൂജിയ്ക്കുകയും വിശദമായ താന്ത്രികക്രിയകൾക്കൊടുവിൽ വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും ഭക്തകണ്ഠങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ കൊടിക്കയറിൽ കെട്ടി കൊടിമരത്തിൽ കൊടിയേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞുനടക്കുന്ന വിളക്കിന് '''കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക്''' എന്നാണ് പേര്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലി, മൂന്നുനേരം കാഴ്ചശീവേലികൾ, സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലുള്ള ദീപാരാധന, തുടങ്ങിയ വിശേഷങ്ങളുണ്ടാകും. ഈ ദിവസങ്ങളിലെ എഴുന്നള്ളത്തുകൾക്ക് കൊടി, തഴ, സൂര്യമറ, മുത്തുക്കുട, പട്ടുക്കുട, കുത്തുവിളക്കുകൾ, വെൺചാമരം, ആലവട്ടം തുടങ്ങിയ വിശേഷാൽ അലങ്കാരങ്ങളുമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ഗുരുവായൂരും കേരളം മുഴുവനും ആഘോഷലഹരിയിലമരും.
രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ശ്രീഭൂതബലിയ്ക്കുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്തുദിക്കുകളിലായി ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കും. ഉത്സവം നടത്തിപ്പിന്റെ ജോലി ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ പാർഷദന്മാരായ കുമുദൻ (കിഴക്ക്), കുമുദാക്ഷൻ (തെക്കുകിഴക്ക്), പുണ്ഡരീകൻ (തെക്ക്), വാമനൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്), ശംഖുകർണ്ണൻ (പടിഞ്ഞാറ്), സർവ്വനേത്രൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്), സുമുഖൻ (വടക്ക്), സുപ്രതിഷ്ഠൻ (വടക്കുകിഴക്ക്) എന്നിവരെ അതത് ദിക്കുകളിൽ കുടിയിരുത്തന്നതുകൂടാതെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനുമുന്നിൽ അയ്യപ്പനെയും തെക്കുഭാഗത്ത് ഭദ്രകാളിയെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചും കൊടികൾ നാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രധാന കൊടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ് ദിക്കുകൊടികൾ. ഇവയ്ക്ക് 65 ഇഞ്ച് നീളവും 13 ഇഞ്ച് വീതിയുമാണുള്ളത്. കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, ചുവപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങളാണ് ഇവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ദിക്കുകൊടികളുടെ സ്ഥാപനവും കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഉത്സവം പൂർണ്ണതോതിലാകും. [[പഞ്ചാരിമേളം|പഞ്ചാരി]]- [[പാണ്ടിമേളം|പാണ്ടി]] മേളങ്ങളും [[തായമ്പക]]യും നാദസ്വരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും മതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള കൂത്തമ്പലത്തിൽ നടക്കുന്ന [[ചാക്യാർകൂത്ത്|ചാക്യാർകൂത്തും]] പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെ [[പാഠകം|പാഠകവും]] ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ സംഗീത-നൃത്ത പരിപാടികളും ഈ ദിവസങ്ങളെ മുഖരിതമാക്കും. പ്രഗദ്ഭരായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും ഈയവസരത്തിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തി പരിപാടികൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇവകൂടാതെ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് ഉത്സവക്കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും പതിവാണ്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും ഇതിനായി വൻ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്.
==== ഉത്സവബലി ====
ഉത്സവത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമാണ് ഉത്സവത്തിനിടയിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളിലൊന്നായ ഉത്സവബലി ദർശനം. നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്ത് മറ്റുദിവസങ്ങളിലുള്ള ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിശദമായ രൂപമാണ് ഉത്സവബലി. ഈയവസരത്തിൽ സാധാരണയായി ബലിതൂകാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ബലിതൂകാറുണ്ട്. രാവിലെ പന്തീരടിപൂജ കഴിഞ്ഞാണ് ബലിതൂകൽ നടക്കാറുള്ളത്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് തന്ത്രി, ശാന്തിക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കഴകക്കാർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് പതിവാണ്. ഇതിനുശേഷം ബലി തൂകുന്നതിലുള്ള ചോറ് (ഹവിസ്സ്) തൂശനിലയിൽ നിരത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് ഇത് മൂന്നായി പകുത്ത്, ഓരോന്നിലും ഉണക്കലരി, എള്ള്, മഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ പൊടിവിതറും. മൂന്നുനിറത്തിലുള്ള ഹവിസ്സ് സത്വരജസ്തമോഗുണങ്ങളുടെ സൂചകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് ഹവിസ്സ് പൂജ നടത്തുന്നു, അതിന് മരം എന്ന വാദ്യവും ശംഖ്, ചേങ്ങില എന്നിവയും ചേർത്തുള്ള മരപ്പാണികൊട്ടി ബലി ദേവതകളെ ഉണർത്തും. ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് ബലിതൂകുന്നത്. മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ബലിതൂകൽ. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോവിലിലെ ദ്വാരപാലകർ, ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ, ശാസ്താവ്, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ദുർഗ്ഗാദേവി, അനന്തൻ, നിർമ്മാല്യധാരി (ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ) എന്നിവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കായി ബലിതൂകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്കും ഗണപതിയ്ക്കും വീരഭദ്രന്നും വിശേഷാൽ ബലിതൂകുന്നു. ഈ സമയത്താണ് ഭക്തർക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമനുവദിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോഴത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമാണ്. വളരെ സമയമെടുത്താണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലി നടത്തുന്നത്. ഇതിനുശേഷം നാലമ്പലത്തിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് അവിടെ ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഈ സമയം ഭഗവാനെ പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നു. ഇതിനുശേഷം പുറത്തുള്ള ഓരോ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകാൻ തുടങ്ങുന്നു. എഴുന്നള്ളിപ്പ് വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ബലിക്കല്ലായി വാഴുന്ന ക്ഷേത്രപാലന് പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുമുണ്ടാകും. ഇതിനെല്ലാം ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടിമരത്തിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ ബലിക്കല്ലിലും ബലിതൂകുന്നതോടെ ഉത്സവബലി സമാപിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഉത്സവബലി നാളിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഒരു ജീവി പോലും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന പക്ഷിമൃഗാദികൾക്കുപോലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
==== പള്ളിവേട്ട ====
ഒമ്പതാം ദിവസം രാത്രിയിലാണ് ഭഗവാന്റെ മറ്റൊരു വിശേഷമായ പള്ളിവേട്ട. തന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള സകല തിന്മകളെയും ഭഗവാൻ കീഴടക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ട. പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് മുന്നോടിയായി ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് ആദ്യമായി മതിൽക്കെട്ടിന് പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നത് നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിനാണ്. ഉത്സവക്കാലത്ത് എല്ലാ കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടന്നുവരുന്ന ചടങ്ങാണ് പള്ളിവേട്ടയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലെ പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് സവിശേഷതയുണ്ട്. മറ്റുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പുറത്തുള്ള പറമ്പിലോ അതുപോലുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ പോയി അവിടെ അലങ്കരിച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വന്യമൃഗത്തിന്റെ (പ്രധാനമായും [[പന്നി]]യുടെ) രൂപത്തിൽ അമ്പെയ്യുന്നതാണ് ചടങ്ങെങ്കിൽ ഗുരുവായൂരിൽ ഭക്തർ തന്നെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ വേഷം കെട്ടിവരുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. സന്ധ്യയ്ക്ക് പഴുക്കാമണ്ഡപത്തിലെ ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാണ് ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നത്. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവത്തിടമ്പ് സ്വർണ്ണക്കോലത്തോട് കെട്ടിവച്ചശേഷം ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നു. പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും കാണിച്ച് സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് സ്വർണ്ണക്കോലമേന്തി നഗരപ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുന്നു. വാളും പരിചയുമണിഞ്ഞ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ വിശേഷാൽ ചുവടുകളോടെ എഴുന്നള്ളത്തിന് അകമ്പടി സേവിയ്ക്കും. ഈ സമയത്ത് പാണ്ടിമേളമാണ് കൊട്ടുന്നത്. ഒപ്പം നാദസ്വരവും ഭക്തരുടെ ഭജനകളും കൂടിയാകുമ്പോൾ നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർണ്ണമാകും. ഗുരുവായൂർ പരിസരം മുഴുവൻ ചുറ്റി, അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും വീടുകളിലെയും വരവേല്പുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും രാത്രി ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുകൂടിയുള്ള പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് നഗരപ്രദക്ഷിണം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടുകൂടി പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴകക്കാരനായ പുതിയേടത്ത് [[പിഷാരടി]] ''പന്നിമാനുഷങ്ങളുണ്ടോ?......'' എന്ന് മൂന്നുപ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിയ്ക്കും. ഉണ്ടെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാലുടനെ മൃഗവേഷധാരികളായ ഭക്തരെല്ലാവരും കൂടി ആർപ്പുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ആനപ്പുറത്ത് ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളി അവരെ പിൻതുടരും. ഒമ്പത് പ്രദക്ഷിണമാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. വാദ്യമേളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് പള്ളിവേട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത്. അവസാന പ്രദക്ഷിണത്തിൽ ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായ കീഴ്ശാന്തി 'പന്നി'യെ അമ്പെയ്ത് വീഴ്ത്തുന്നു. 'ചത്ത' 'പന്നി'യെ കമ്പിൽ കെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നതോടെ പള്ളിവേട്ട സമാപിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി എഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ ശയ്യയിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു. ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണവും പള്ളിവേട്ടയും കഴിഞ്ഞ് അവശനായ ഭഗവാൻ മണ്ഡപത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം ക്ഷേത്രപരിസരത്തുള്ള എല്ലാ ബഹളങ്ങളും താത്കാലികമായി അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഉറക്കത്തിന് ഒരുതരത്തിലും ഭംഗമുണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഭക്തവിശ്വാസം. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന അടിയ്ക്കുന്ന നാഴികമണി പോലും ഈ സമയം കെട്ടിവയ്ക്കും. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അത് ശബ്ദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലത്രേ! ഈ സമയം തന്നെ ക്ഷേത്രം ശാന്തിക്കാർ, പിറ്റേന്ന് ഭഗവാന് കണികാണുന്നതിനുള്ള വസ്തുക്കൾ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടയ്ക്കിരുത്തിയ ഒരു [[പശു]]വുമുണ്ടാകും.
==== ആറാട്ട് ====
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആറുമണിയ്ക്കാണ് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയുണർത്തൽ. നടയ്ക്കിരുത്തിയ പശുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടുകൊണ് ഭഗവാൻ പള്ളിയുണരുന്നത്. തുടർന്ന് കണിക്കോപ്പുകൾ കൂടി കണികണ്ട ശേഷം ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാത്രിയാണ് ഉത്സവസമാപനമായ ആറാട്ട് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിൽ തന്നെയാണ് ആറാട്ട്. ഉഷഃപൂജയും എതിരേറ്റുപൂജയുമൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അന്നേദിവസമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹമാണ് അന്ന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ആറാട്ടുദിവസം മാത്രമാണ് പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം പുറത്തേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. ഉച്ചവരെ സാധാരണ പോലുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു. വൈകീട്ട് ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നഗരപ്രദക്ഷിണത്തിന് ഇറങ്ങുന്നു. തലേന്നത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ ധാരാളം നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും ഇവയോടൊപ്പം അകമ്പടി സേവിയ്ക്കാറുണ്ട്. പുരാണങ്ങളിലെ വിവിധ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളായി പുനർജനിയ്ക്കുന്നു. [[പഞ്ചവാദ്യം|പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ]] അകമ്പടിയോടെയാണ് ആറാട്ടുനാളിലെ നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും വീടുകളും മുഴുവൻ കയറിയിറങ്ങി സ്വീകരണം മുഴുവൻ ഏറ്റുവാങ്ങിയശേഷം പ്രദക്ഷിണം രുദ്രതീർത്ഥക്കുളത്തിന്റെ വടക്കേക്കരയിലെ അത്താണിക്കല്ലിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ നിർത്തും. പണ്ടൊരു ആറാട്ടുനാളിൽ അത്താണിക്കല്ല് നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തുവച്ച് അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെട്ട, തന്റെ വിശ്വസ്തഭക്തനും കഴകക്കാരനുമായിരുന്ന കണ്ടിയൂർ പട്ടത്തെ നമ്പീശന്റെ സ്മരണ ഭഗവാൻ പുതുക്കുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. ഈ സമയം നമ്പീശന്റെ അനന്തരാവകാശികളിൽ ചിലർ അവിടെയെത്തുകയും തങ്ങൾക്ക് സങ്കടമില്ലെന്ന് അറിയിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടരും. തുടർന്ന് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ വിഗ്രഹം ആറാട്ടുകടവിലെത്തിയ്ക്കുന്നു. ഈ സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും നിരവധി ഭക്തർ ആറാട്ടുമുങ്ങാനായി കടവുകളിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. ആറാട്ടുകടവിൽ പ്രത്യേകം ഒരുക്കിവച്ച പീഠത്തിൽ വിഗ്രഹം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന തന്ത്രി, തുടർന്ന് [[ഗംഗ]], [[യമുന]], [[സരസ്വതി (നദി)|സരസ്വതി]] തുടങ്ങിയ സകല തീർത്ഥങ്ങളെയും രുദ്രതീർത്ഥത്തിലേയ്ക്ക് ആവാഹിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തമ്പ്രാൻപടിയ്ക്കൽ കിട്ടയുടെ പിന്മുറക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഇളനീരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം വിഗ്രഹവുമായി തന്ത്രിയും ഓതിയ്ക്കന്മാരും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും മൂന്നുവട്ടം മുങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ ഭക്തരും മുങ്ങിനിവർന്ന് പുണ്യം നേടുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാവരും വസ്ത്രം മാറി തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്നു. തിരിച്ചെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവാനെ ഭക്തർ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിയ്ക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിലെ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ. വർഷത്തിലൊരിയ്ക്കൽ തന്റെ സഹോദരിയായ ഇടത്തരികത്തുകാവിലമ്മയെ കാണാമെന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ വാക്കുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന് പൂജ നടത്തുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീലകത്തിന് പുറത്ത് ഭഗവാന് ഉച്ചപ്പൂജ നടത്തുന്ന ഏക അവസരം ഇതാണ്. അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുചുറ്റും പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഓട്ടപ്രദക്ഷിണം. അവസാനം കൊടിമരത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയിറക്കുന്നതോടെ ഉത്സവം പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു.
==== നിയന്ത്രണങ്ങൾ ====
കലശം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആറാട്ട് കഴിയുന്നതുവരെയുള്ള പതിനെട്ടുദിവസം അഞ്ചുവയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് പ്രവേശനമില്ല. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ താന്ത്രികച്ചടങ്ങുകളും കലാപരിപാടികളുമെല്ലാമുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വെടിക്കെട്ടുണ്ടാകാറില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുതയാണ്. ഒരു കതിനവെടി പോലും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെങ്ങും കാണാനാകില്ല. കുട്ടികളെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, സ്വയം കുട്ടിയായ ഗുരുവായൂരപ്പന് അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും ക്ഷേത്രപരിസരത്തുണ്ടാകരുതെന്നാണ് പഴമക്കാരുടെ വിശ്വാസം. എന്നാൽ കൊടിയേറ്റം, കാഴ്ചശീവേലി, ഗ്രാമപ്രദക്ഷിണം, പള്ളിവേട്ട, ആറാട്ട് തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ചില്ലറ കരിമരുന്നുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ടാകാറുമുണ്ട്. ഇവയാണെങ്കിൽ യാതൊരു കുറവും കൂടാതെയാണ് ഉത്സവത്തിന് നടത്തിപ്പോരുന്നതും. ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളിൽ [[ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം]], [[ശാസ്ത്രീയ നൃത്തം]], [[ഗാനമേള]], കഥകളി, [[തുള്ളൽ]] തുടങ്ങിയവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. സിനിമാറ്റിക് ഡാൻസോ അടിപൊളി ഗാനങ്ങളോ ഉത്സവത്തിന് പാടില്ലെന്ന് വിലക്കുണ്ട്. മേല്പുത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം കൂടാതെ സത്രം വളപ്പിലെ പൂന്താനം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലും കലാപരിപാടികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
=== ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി/ഗീതാദിനം ===
{{main|ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി}}
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശിദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പ്രതിഷ്ഠാദിനമാണ് ഈ ദിവസമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ [[കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം|കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ]] പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ശത്രുപക്ഷത്ത് കണ്ടു തളർന്നുപോയ [[അർജ്ജുനൻ|അർജ്ജുനനെ]] സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ [[ഭഗവദ് ഗീത|ഗീതോപദേശം]] നടത്തിയ ദിവസമാണെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അതിനാൽ ഈ ദിവസം '''ഗീതാദിനം''' എന്ന പേരിലും ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ വേറെയും നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ ഈ ദിവസത്തിനുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ വച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന് ഗോവിന്ദപട്ടാഭിഷേകം നടത്തിയ ദിവസം, ആദിശങ്കരാചാര്യർ, മേല്പുത്തൂർ, പൂന്താനം, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ, കുറൂരമ്മ തുടങ്ങി നിരവധി ഭക്തർക്ക് ഭഗവദ്ദർശനം ലഭിച്ച ദിവസം, ഇവയെല്ലാം കൂടാതെ നാലുമാസത്തെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാൻ ഉണരുന്ന ദിവസം (ഉത്ഥാന ഏകാദശി) തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ചൈതന്യം പൂർണ്ണമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ദിവസമായി ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹം യഥാരൂപത്തിൽ (മഹാവിഷ്ണുസ്വരൂപത്തിൽ) അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തരെല്ലാവരും വിഷ്ണുസ്വരൂപങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനവിളംബരത്തിനുമുമ്പും എല്ലാവർക്കും ജാതിഭേദമെന്യേ ദർശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി.
==== ചുറ്റുവിളക്ക് ആരംഭം ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരുമാസം മുമ്പ് (തുലാമാസത്തിലെ വെളുത്ത ഏകാദശിനാളിൽ) ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുറ്റുവിളക്കുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് നടത്തുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ [[അലനല്ലൂർ|അലനല്ലൂരിലുള്ള]] പറമ്പോട്ട് അമ്മിണിയമ്മയുടെ പേരിലാണ്. ഇവരെക്കൂടാതെ വിവിധ വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിളക്കുകൾ നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോന്നിന്നും നടത്തിപ്പുക്കാരുടെ പേരനുസരിച്ച് വിശേഷാൽ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു. [[കേരള ഹൈക്കോടതി]]യിലെ അഭിഭാഷകർ നടത്തുന്ന കോടതി വിളക്ക്, [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ]]യിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് എസ്.ബി.ഐ. വിളക്ക്{{efn-lr|2017-ലെ ബാങ്ക് ലയനത്തിനുമുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിയിരുന്നത് [[സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂർ|സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻകൂറിലെ]] ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ്. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് എസ്.ബി.ടി. വിളക്ക് എന്നായിരുന്നു.}}, [[കേരള പോലീസ്]] ഉദ്യോഗസ്ഥർ നടത്തുന്ന വിളക്കിന് പോലീസ് വിളക്ക്, [[അയ്യപ്പസേവാസംഘം]] നടത്തുന്ന വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര്, ക്ഷേത്രം പാരമ്പര്യാവകാശികളായ പത്തുകാരുടെ വിളക്കിന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേര് - അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു പേരുകളുടെ നിര. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധാരാളമായി ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ഈ സമയം ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായതിനാൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് പതിന്മടങ്ങാകും.
==== പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ ====
ഏകാദശിയ്ക്ക് ഒരാഴ്ച മുമ്പുവരുന്ന [[പഞ്ചമി]] മുതൽ [[നവമി]] വരെയുള്ള വിളക്കുകൾ ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ള വിളക്കുകൾ നടത്തുന്നത് പ്രത്യേകം ദിവസങ്ങളിലാണെങ്കിൽ ഈ വിളക്കുകൾ കൃത്യം ഒരേ ദിവസം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ഇവ നടത്തുന്നത് ഓരോ കുടുംബക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ''പാരമ്പര്യവിളക്കുകൾ'' എന്ന പേര് ഈ വിളക്കുകൾക്ക് വന്നത്. പഞ്ചമിവിളക്ക് നടത്തുന്നത് കാപ്രാട്ട് കുടുംബക്കാരാണ്; [[ഷഷ്ഠി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് മാണിക്കത്ത് കുടുംബക്കാരും. മാണിക്കത്ത് കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായിരുന്ന ചന്ദ്രശേഖരമേനോന്റെ പേരിലാണ് ഷഷ്ഠിവിളക്ക് നടത്തുന്നത്. [[സപ്തമി]]നാളിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ഗുരുവായൂരിലെ പ്രസിദ്ധ ബ്രാഹ്മണകുടുംബമായ നെന്മിനി മനക്കാരാണ്. ഈ വിളക്കിന് സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. സാധാരണ വിളക്കുകൾക്ക് നെയ്യോ നല്ലെണ്ണയോ ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ളതെങ്കിൽ ഇതിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. നെന്മിനി മനപ്പറമ്പിലെ തെങ്ങിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെളിച്ചെണ്ണകൊണ്ടാണ് വിളക്കുകൾ തെളിയിയ്ക്കുന്നത്. വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിയ്ക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശോഭയുണ്ടാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അങ്ങനെ ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ ദീപപ്രഭയിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. [[അഷ്ടമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് പുലിക്കീഴ് വാര്യക്കാരും [[നവമി]]വിളക്ക് നടത്തുന്നത് കൊളാടി വീട്ടുകാരുമാണ്. [[ദശമി]]ദിനത്തിലെ വിളക്ക് നടത്തുന്നത് ''ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സങ്കീർത്തന ട്രസ്റ്റ്'' എന്ന സംഘടനയാണ്. ഭാഗവതാചാര്യനും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന [[ആഞ്ഞം മാധവൻ നമ്പൂതിരി]] തുടങ്ങിവച്ച ഈ സംഘടന 1970-ലാണ് ദശമിവിളക്കിന്റെ ചുമതലയേറ്റെടുത്തത്. മുമ്പ് ഈ വിളക്ക് നടത്തിവന്നിരുന്ന കുടുംബം അന്യം നിന്നുപോയതിനെത്തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. അഷ്ടമി മുതലുള്ള വിളക്കുകൾക്ക് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കും. ഈ വിളക്കുകൾക്കെല്ലാം അകമ്പടിയായി പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ചാരിമേളം, നാദസ്വരം എന്നിവയോടുകൂടിയ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും. ദശമിനാളിൽ രാവിലെ നടതുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഏകാദശി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന [[ദ്വാദശി]]നാളിൽ രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പൂജകൾക്കും ദീപാരാധനയ്ക്കുമല്ലാതെ നടയടയ്ക്കില്ല.
==== ഏകാദശിനാളിലെ പരിപാടികൾ ====
ഏകാദശിനാളിലെ നിർമ്മാല്യദർശനം അതിവിശേഷകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അന്നേദിവസത്തെ ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും ദേവസ്വം വകയാണ്. മുമ്പ് [[കുന്നംകുളം|കുന്നംകുളത്തിനടുത്തുള്ള]] [[ചിറളയം കോവിലകം]] വകയായിരുന്നു ചുറ്റുവിളക്കും ഉദയാസ്തമനപൂജയും. 1972-ലാണ് ഇവ ദേവസ്വം ഏറ്റെടുത്തത്. രാവിലെ ഏഴുമണിമുതൽ ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ ഗീതാപാരായണമുണ്ടാകും. ഏകാദശീവ്രതം നോൽക്കുന്ന ഭക്തർ ആഹാരമേ കഴിയ്ക്കരുതെന്നാണ് ചിട്ടയെങ്കിലും ശാരീരികസ്ഥിതി അനുകൂലമല്ലാത്തവർ അരിയാഹാരം മാത്രമേ ഒഴിവാക്കാറുള്ളൂ. എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന് അന്നും നിവേദ്യങ്ങൾ സാധാരണപോലെത്തന്നെയാണ്. ഏകാദശിനാളിൽ ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്കായി വിശേഷാൽ പ്രസാദ ഊട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഗോതമ്പുചോറ്, കാളൻ, ഗോതമ്പുപായസം എന്നിവയാണ് ഏകാദശി ഊട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി എഴുന്നള്ളിപ്പുണ്ടാകും. മൂന്ന് ആനകളാണ് ഈ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് മുന്നിലുണ്ടാകുന്നത്. വലിയ ആഘോഷത്തോടുകൂടിയ എഴുന്നള്ളിപ്പ് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താൻ ഒരുപാട് സമയമെടുക്കും. വൈകീട്ട് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. [[തമിഴ്നാട്]], [[കർണാടക]], [[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്]], [[തെലങ്കാന]] തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതുപോലെ ഭീമാകാരമായ രഥമല്ല പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നെഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത്. താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയൊരു രഥമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത ഈ രഥം സ്റ്റിയർറിങ് കൊണ്ടാണ് ഓടിയ്ക്കുന്നത്. രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മട്ടിയേന്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും പുറകിൽ തൊഴുതുനിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനന്റെയും രൂപങ്ങൾ പണിതുവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977-ൽ നടന്ന പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ ചടങ്ങ് ആരംഭിച്ചത്. രഥമെഴുന്നള്ളിപ്പിന് അകമ്പടിയായി ഭക്തരുടെ നാമജപമുണ്ടാകും. എഴുന്നള്ളിപ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചേരാൻ ഏറെ സമയമെടുക്കും. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തെ കുളമടക്കം വലംവച്ചാണ് എഴുന്നള്ളിപ്പ് അവസാനിയ്ക്കുന്നത്.
==== ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പണവും ത്രയോദശി ഊട്ടും ====
ഏകാദശിദിവസം അർദ്ധരാത്രി (ദ്വാദശിദിവസം പുലർച്ചെ) '''ദ്വാദശിപ്പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ''' എന്ന വിശേഷാൽ ചടങ്ങ് ആരംഭിയ്ക്കും. ക്ഷേത്രം കൂത്തമ്പലത്തിൽ വച്ചാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ശുകപുരം, പെരുവനം, [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]] ഗ്രാമക്കാരായ, അഗ്നിഹോത്രികളായ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഭക്തർ ദക്ഷിണ നൽകുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരായ അഗ്നിഹോത്രിമാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകുന്നത് അതീവപുണ്യകരമായ കാര്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത് ഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഭഗവദ്പ്രതിനിധിയായി മേൽശാന്തിയാണ് ദക്ഷിണ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തരും സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഒമ്പതുമണി വരെ പണം സമർപ്പിയ്ക്കൽ അനുസ്യൂതം തുടരുന്നു. ദ്വാദശിനാളിൽ രാവിലെ ഏഴുമണിയ്ക്ക് ദ്വാദശി ഊട്ട് നടത്തുന്നു. ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ പായസത്തോടെ നടത്തുന്ന സദ്യയാണിത്. അന്നേദിവസം രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നരയ്ക്കേ തുറക്കൂ. ആ സമയം വിവാഹം, ചോറൂൺ, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും നടത്താറില്ല. ദ്വാദശിയുടെ പിറ്റേ ദിവസം ([[ത്രയോദശി]] നാളിൽ) നടത്തുന്ന ത്രയോദശി ഊട്ട്, തന്റെ ഭക്തനായിരുന്ന ഒരു പരദേശി ബ്രാഹ്മണന്റെ ശ്രാദ്ധം ഭഗവാൻ തന്നെ ഊട്ടുന്ന ചടങ്ങായി വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മത്തനും നേന്ത്രപ്പഴവും ചേർന്നുള്ള പച്ചടി, മത്തൻ പൊടിത്തൂവൽ, എളവൻ-ചേന-പയർ കൂട്ടുകറി, രസം, പിണ്ടിപ്പായസം എന്നിവയോടുകൂടിയ ത്രയോദശി ഊട്ടോടെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിച്ചടങ്ങുകൾ അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
==== ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം ====
കർണാടക സംഗീതചക്രവർത്തിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥഭാഗവതരുടെ പേരിൽ എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശേഷാൽ സംഗീതോത്സവമാണ് ചെമ്പൈ സംഗീതോത്സവം. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് എല്ലാവർഷവും ഏകാദശിനാളിൽ കച്ചേരി നടത്തിവന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെത്തുടർന്ന് 1974-ലെ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഈ പരിപാടി ആരംഭിച്ചത്. ആദ്യം ഒരുദിവസം മാത്രമായിരുന്ന ഈ പരിപാടി, പിന്നീട് മൂന്നും അതിനുശേഷം അഞ്ചും ഏഴും പത്തും പതിമൂന്നും ഒടുവിൽ പതിനഞ്ചും ദിവസങ്ങളായി ഉയർത്തി. പ്രഗല്ഭരും അപ്രഗല്ഭരുമായ നിരവധി കലാകാരന്മാരും കലാകാരികളും ഈയവസരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സിദ്ധികൾ പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാനായി ഗുരുവായൂരിൽ വരാറുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാത്രമേ ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ രാത്രിയാണ് പ്രഗല്ഭരുടെ സംഗീതപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നതെങ്കിൽ അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ദിവസം മുഴുവൻ പ്രഗല്ഭരുടെ പരിപാടികളാകും. ദശമിനാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന പഞ്ചരത്നകീർത്തനാലാപനമാണ് സംഗീതോത്സവത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി. കർണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികളിലൊരാളായ [[ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ]] ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങളും അവയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഗണപതിസ്തുതിയും പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞർ ഒന്നിച്ച് ആലപിയ്ക്കുന്നതാണ് ചടങ്ങ്. അകമ്പടിയായി വയലിൻ, [[വീണ]], പുല്ലാങ്കുഴൽ, മൃദംഗം, [[ഘടം]], [[ഗഞ്ചിറ]], [[മുഖർശംഖ്]] തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഏകാദശിനാളിൽ രാത്രി ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യരും ഉപശിഷ്യരുമായ ഗായകർ ഒരുമിച്ച് ചെമ്പൈയുടെ ഇഷ്ടകീർത്തനങ്ങൾ ആലപിച്ച് [[മധ്യമാവതി]] രാഗത്തിൽ മംഗളം പാടി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുന്നതോടെ സംഗീതോത്സവം സമാപിയ്ക്കുന്നു.
==== ഗജരാജൻ ഗുരുവായൂർ കേശവൻ അനുസ്മരണം ====
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഗജവീരന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന ഗുരുവായൂർ കേശവൻ ചരിഞ്ഞത് 1976-ലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിനാളിൽ (ഡിസംബർ 2) പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്കാണ്. തുടർന്നുവന്ന എല്ലാ വർഷവും ഏകാദശിയുടെ തലേദിവസമായ ദശമിനാളിൽ, ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വകയായുള്ള എല്ലാ ആനകളും ചേർന്ന് കേശവന് പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. മറ്റൊരിടത്തും കാണാത്ത ഈ വിശേഷച്ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നത് ഗുരുവായൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള തിരുവെങ്കടാചലപതിക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ്. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ നടത്തുന്ന ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെയും രണ്ടാമത്തെ മുതിർന്ന ആന ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വഹിയ്ക്കും. റെയിൽവേ ഗേറ്റ് മുറിച്ചുകടന്ന് പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിലെ സ്വീകരണവും പിന്നിട്ടാണ് ആനകൾ തെക്കേ നടയിൽ ശ്രീവത്സം റസ്റ്റ് ഹൗസിനുമുന്നിലുള്ള കേശവന്റെ പൂർണ്ണകായ പ്രതിമയ്ക്കുമുന്നിലെത്തുന്നത്. തുടർന്ന് മുതിർന്ന ആന കേശവന്റെ പ്രതിമയിൽ ഹാരാർപ്പണം നടത്തുന്നു. മറ്റുള്ള ആനകൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രണാമമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. വളരെ വികാരനിർഭരമായ ഈ ചടങ്ങ് കാണാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്.
=== അഷ്ടമിരോഹിണി ===
{{main|അഷ്ടമിരോഹിണി}}
ചിങ്ങമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണാവതാരസുദിനമായ അഷ്ടമിരോഹിണിയായി ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഈ ദിവസം അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. അവതാരകൃഷ്ണസങ്കല്പത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും അഷ്ടമിരോഹിണി വിശേഷമാണ്. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കാഴ്ചശീവേലിയും അവതാരസമയമായ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിലെ പ്രസാദ ഊട്ട് ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ സദ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന അപ്പം വഴിപാട് വളരെ വിശേഷമാണ്.
അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് ക്ഷേത്രനട തുറക്കുന്നതോടെയാണ് ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിയ്ക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദീപക്കാഴ്ച നടത്തുന്നു. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഓടക്കുഴലൂതുന്ന ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പിന്നീട് ഇരുകൈകളിലും വെണ്ണ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വെണ്ണക്കണ്ണനായും ഭഗവാനെ അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഏഴുമണിയോടെ സ്വർണ്ണക്കോലത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പ് നടത്തുന്നു. ഉത്സവക്കാലവും ഏകാദശിയുമല്ലാതെ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്നത് അഷ്ടമിരോഹിണിയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. പഞ്ചാരിമേളത്തോടുകൂടിയ കാഴ്ചശീവേലി അതിവിശേഷാൽ ചടങ്ങാണ്. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെ ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും പുറത്തുള്ള അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലും പിറന്നാൾ സദ്യ തുടങ്ങും. വിഭവസമൃദ്ധമായ പിറന്നാൾ സദ്യ കഴിയ്ക്കാൻ നിരവധി ഭക്തരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി വരെ സദ്യ തുടരും.
മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ രണ്ടാമത്തെ കാഴ്ചശീവേലി. രാവിലത്തെ കാഴ്ചശീവേലിയ്ക്കുള്ള അതേ ചടങ്ങുകൾ തന്നെയാണ് ഇതിനും. വൈകീട്ട് അടുത്തുള്ള നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് [[ബലരാമൻ|ബലരാമന്റെ]] എഴുന്നള്ളത്തുമുണ്ട്. തന്റെ അനുജനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ബലരാമന്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് എന്നാണ് സങ്കല്പം. അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അപ്പം വഴിപാട് നടത്തും. ഒരു ലക്ഷത്തിനടുത്ത് അപ്പങ്ങളാണ് അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഭഗവാന് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഏകദേശം അഞ്ഞൂറുലിറ്റർ പാൽപ്പായസവും നേദിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രി പത്തുമണിയോടെ വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ് തുടങ്ങും. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അവതാരത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്നതാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പ്. അഞ്ചു പ്രദക്ഷിണങ്ങളാണ് വിളക്കെഴുന്നള്ളിപ്പിനുണ്ടാകുക. ആദ്യത്തെ രണ്ടിനും സാധാരണ വാദ്യോപകരണങ്ങളും മൂന്നാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിന് പഞ്ചവാദ്യവും നാലാമത്തേതിന് ഇടയ്ക്കയും നാദസ്വരവും അഞ്ചാമത്തേതിന് പഞ്ചാരിമേളവുമാണ് അകമ്പടിയുണ്ടാകുക. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാത്രി ക്ഷേത്രനട അടയ്ക്കില്ല. പകരം, ആ സമയത്ത് അവതാരവിളംബര ഘോഷയാത്രയുണ്ടാകും. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതുകാണാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടുന്നത്.
==== ഭാഗവതസപ്താഹം, അവതാരം കളി, ശോഭായാത്ര ====
അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം വിശേഷാൽ ഭാഗവതസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഭാഗവതത്തിലെ കൃഷ്ണാവതരഭാഗം അഷ്ടമിരോഹിണിദിവസം വരുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് നടത്തിവരുന്നത്. സപ്താഹത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ് അഷ്ടമിരോഹിണി വരുന്നത്. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെയാണ് കൃഷ്ണാവതാരപാരായണം നടത്തുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ എല്ലാ ഭാഗവതാചാര്യന്മാരും ഈ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് കൃഷ്ണനാട്ടത്തിലെ അവതാരം കളിയുമുണ്ടാകും. പുതിയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരും പരിശീലനത്തിലായതിനാൽ പഴയ കലാകാരന്മാരും കലാകാരിമാരുമാണ് കൃഷ്ണനാട്ടം നടത്തുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിവിധ സംഘടനകളും ഈ ദിവസം പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ നായർ സമാജം നടത്തുന്ന ഉറിയടിയും ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയുമാണ് അവയിൽ വിശേഷം. രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയ്ക്ക് മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് നായർ സമാജം നടത്തുന്ന കലാപരിപാടികൾ തുടങ്ങുന്നത്. വിവിധ നൃത്തകലാകാരിമാർ പങ്കെടുക്കുന്ന ഗോപികാനൃത്തവും താലപ്പൊലിയോടെയുള്ള ജീവത എഴുന്നള്ളിപ്പുമെല്ലാം ഇതിന് അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം കിഴക്കേ നടയിൽ വച്ചാണ് ഉറിയടി മത്സരം നടക്കുന്നത്. വൈകീട്ട് ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്ര മമ്മിയൂർ, തിരുവെങ്കടം, പെരുന്തട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നായി വീതിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായും [[രാധ|രാധയായും]] [[കുചേലൻ|കുചേലനായും]] വേഷം കെട്ടിയ നിരവധി കുട്ടികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഗുരുവായൂരിനെ അമ്പാടിയാക്കുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് വിവിധ പുരാണദൃശ്യങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഫ്ലോട്ടുകളും ശ്രീകൃഷ്ണരഥവും പഞ്ചവാദ്യവുമെല്ലാമുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽത്തറയിൽ വച്ച് ഇവ മൂന്നും കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നത്. തുടർന്നുനടത്തുന്ന ഘോഷയാത്ര ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം ഇത്തരം പരിപാടികൾ തുടരും. ഇതുകാണാൻ നിരവധി പേർ ഉറക്കമൊഴിച്ച് എത്താറുണ്ട്.
=== വിഷു ===
മേടമാസം ഒന്നാം തീയതിയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പുതുവർഷദിനമായ വിഷു. പണ്ടുകാലത്ത് മലയാളികളുടെ വിളവിറക്കൽ ഉത്സവമായിരുന്ന വിഷു, ഇപ്പോൾ കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വലിയൊരു ആഘോഷമായിത്തുടരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികൾ കണി കണ്ടും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും വിഷുദിനം ആഘോഷമാക്കുന്നു. പകലും രാത്രിയും തുല്യമായി വരുന്ന ദിവസമായ ഈ ദിനത്തിൽ സൂര്യൻ നേരെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഉദിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളതുതന്നെ. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഷു വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആഘോഷമാണ്. അന്നേ ദിവസം ഭഗവാനെ കണികാണുന്നത് അതിവിശേഷമായ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഇതിനായി ക്ഷേത്രത്തിൽ തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ടാകുക.
എല്ലാദിവസവും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന നട, ഈ ദിവസം രണ്ടരയ്ക്കുതന്നെ തുറക്കും. അതിനുമുന്നോടിയായി തന്ത്രിയും മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിക്കാരും ഉണർന്ന് രുദ്രതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചുവന്ന് കണിയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങും. <ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref> നമസ്കാരമണ്ഡപത്തിൽ ഭദ്രദീപത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ആനത്തലേക്കെട്ടുവച്ച് അതിന്മേൽ ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണത്തിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നുവയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുന്നിലായി ഓട്ടുരുളിയിലാണ് കണിയൊരുക്കുന്നത്. ഉരുളിയിൽ അക്ഷതം (ഉണങ്ങലരിയും നെല്ലും ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രിതം) വിതറി, അതിനുമുന്നിൽ അലക്കിയ മുണ്ട് (കോടിവസ്ത്രം), ഗ്രന്ഥം, വാൽക്കണ്ണാടി, കണ്ണിവെള്ളരി, കണിക്കൊന്ന, ചക്ക, മാങ്ങ, നാളികേരം, ഉടച്ച രണ്ടുമുറി നാളികേരത്തിൽ നെയ്യ് ചേർത്തത് എന്നിവ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുശേഷം മേൽശാന്തിയും കീഴ്ശാന്തിമാരും ശ്രീലകത്ത് പ്രവേശിച്ച് നെയ്വിളക്കുകൾ കൊളുത്തിവയ്ക്കും. തുടർന്ന് രണ്ടര മണിയോടെ നടതുറന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യം ഭഗവാനെ കണികാണിയ്ക്കും. തുടർന്നാണ് ഭക്തർക്ക് കണിദർശനം. കണ്ണടച്ചും കണ്ണുകെട്ടിയുമിരിയ്ക്കുന്ന ഭക്തർ ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുകയും ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ വച്ച് കണ്ണുതുറന്ന് കണികാണുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് കുളിച്ചുവന്ന് നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തിരിച്ചുകടന്ന് ഗണപതിയെയും സുബ്രഹ്മണ്യനെയും ഹനുമാനെയും തൊഴുത് ആദ്യം ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലെത്തുന്ന ഭക്തർക്ക് മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വിഷുക്കൈനീട്ടം കിട്ടും. അതിനുശേഷം പുറത്തുകടന്ന് ഭഗവതിയെയും ശിവനെയും അയ്യപ്പനെയും തൊഴുത് പ്രദക്ഷിണമായി പുറത്തുകടക്കുന്നതോടെ കണിദർശനം പൂർത്തിയാകും.<ref name="vns5">ഗുരു, ഗുരുവായൂർ,പേജ്37, ഏപ്രിൽ2013- ഭക്തപ്രിയ മാസിക.</ref>
മറ്റുദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗുരുവായൂരിൽ വിഷുത്തലേന്ന് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വിരിവയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. പിറ്റേന്ന് കണികാണേണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൗകര്യം ഒരുക്കുന്നത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഷുക്കണി ദർശനവും മേൽശാന്തിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടവും ഭക്തർ അതിവിശേഷമായി കരുതുന്നു. വിഷുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ വിഷുസദ്യയുമുണ്ട്.
=== ഓണം ===
കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ് ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം. കൃഷി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് കേരളത്തിലെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായിരുന്നു ഓണം. ഇന്നും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ ഗൃഹാതുരത നിറയുന്ന ഒരു അവസരമാണ് ഓണം. വിവിധ കലാപരിപാടികളോടുകൂടി ഓണം ഇന്നും ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാം അവതാരമായ വാമനനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓണത്തിനുള്ള ഐതിഹ്യം അതിപ്രസിദ്ധമാണ്. ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നക്ഷത്രവും ദ്വാദശിതിഥിയും കൂടിയ ദിവസമാണ് വാമനാവതാരം നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യപ്രകാരം അസുരചക്രവർത്തിയായ [[മഹാബലി]]യുടെ ദുർമ്മദമടക്കാൻ അവതരിച്ച വാമനൻ, ആദ്യത്തെ അടികൊണ്ട് ആകാശവും രണ്ടാമത്തെ അടികൊണ്ട് ഭൂമിയും അളക്കുകയും മൂന്നാമത്തെ അടി വയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മഹാബലി സ്വന്തം ശിരസ്സ് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും വാമനൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് സുതലം എന്ന ലോകത്തേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തശേഷം എല്ലാ വർഷവും ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന് തന്റെ പ്രജകളെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ [[തൃക്കാക്കര]] എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ രാജധാനിയെന്നും വാമനമൂർത്തിയായ ഭഗവാന്റെ കാൽ വന്നുപതിച്ച സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആ പേരു വന്നതെന്നും കഥയുണ്ട്. തൃക്കാക്കരയിലെ പ്രസിദ്ധമായ [[തൃക്കാക്കര വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രം|വാമനമൂർത്തിക്ഷേത്രത്തിൽ]] ഓണാഘോഷം ഭംഗിയായി നടന്നുവരുന്നു. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരിലും ഓണം പ്രധാനമാണ്. ഓണാഘോഷങ്ങളുടെ ആരംഭദിനമായ [[അത്തം]] മുതൽ പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രനടയിൽ പൂക്കളങ്ങളിടും. ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലാണ് പൂക്കളം. ഇവയിൽ വിവിധ ദേവതാരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഇതിനുള്ള പൂക്കളെല്ലാം ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നാണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത്.
ഓണത്തിന്റെ അവസാനദിവസങ്ങളായ ഉത്രാടം, തിരുവോണം ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നവർക്ക് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഓണസദ്യയുണ്ടാകും. ഇതിനായി നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഉത്രാടദിനത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പണമാണ്. മേൽശാന്തിയും ദേവസ്വം പ്രതിനിധികളും ഭക്തരും മൂത്തുവിളഞ്ഞ പഴക്കുലകൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ആദ്യകാലത്ത് ദേവസ്വം ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തവർ മാത്രം നടത്തിയിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ് പാട്ടവക നിർത്തിയതോടെയാണ് ഭക്തരുടെ വകയായത്. കൊടിമരച്ചവട്ടിലാണ് കാഴ്ചക്കുലകൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നത്. സമർപ്പണത്തിനു മുന്നോടിയായി കൊടിമരച്ചുവട്ടിലെ തറയിൽ അരിമാവുകൊണ്ട് കോലം വരച്ചശേഷം അതിനുമുകളിൽ നാക്കില വച്ചശേഷം സമീപത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ഗണപതിയ്ക്ക് വയ്ക്കുന്നു. തുടർന്ന് മേൽശാന്തി ആദ്യത്തെ കാഴ്ചക്കുല സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് ദേവസ്വം ചെയർമാൻ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ, അംഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നു. അവസാനമാണ് ഭക്തരുടെ സമർപ്പണം. ഭക്തർ ഓരോരുത്തരായി സമർപ്പിച്ചുവരുമ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രാത്രിയാകും. അത്രയധികം കുലകളാണ് സമർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
തിരുവോണം നാളിൽ ഭഗവാനെ വാമനമൂർത്തിയായി അലങ്കരിയ്ക്കുന്നു. മഹാബലിയുടെ ശിരസ്സിൽ പാദം വയ്ക്കുന്ന ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപത്തിലാണ് വാമനാലങ്കാരം. അന്നത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണവും നമസ്കാരസദ്യയുമാണ്. പുലർച്ചെ നടതുറക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭഗവാന് ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കാൻ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ വന്നിട്ടുണ്ടാകും. ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി തന്നെ ആദ്യത്തെ ഓണപ്പുടവ സമർപ്പിയ്ക്കും. തുടർന്ന് ദേവസ്വം അധികാരികളും അവസാനം ഭക്തർ ഓരോരുത്തരുമായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. രാത്രിയാകുവോളം ഓണപ്പുടവ സമർപ്പണം നടന്നുവരും. ഉച്ചയ്ക്കാണ് ദേവസ്വം വക ഓണസദ്യ വിളമ്പുന്നത്. ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാനും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുന്നു. ചോറ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, കാളൻ, ഓലൻ, പപ്പടം, നാലുതരം പായസങ്ങൾ തുടങ്ങിവയാണ് സദ്യയ്ക്ക് വിളമ്പുന്നത്. ക്ഷേത്രം ഊട്ടുപുരയിലും തെക്കേ നടയിലെ പ്രത്യേകം പന്തലിലും പടിഞ്ഞാറേ നടയിലെ അന്നലക്ഷ്മി ഹാളിലുമായാണ് സദ്യ നടത്തപ്പെടുന്നത്. അന്ന് മൂന്നുനേരവും ഭഗവാന് പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകും. അന്നത്തെ ചുറ്റുവിളക്ക് '''തിരുവോണവിളക്ക്''' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള എഴുന്നള്ളത്തിന് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണക്കോലം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം തൊഴാൻ വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
=== [[വൈശാഖം|വൈശാഖമാസം]] ===
[[മേടം|മേടമാസത്തിലെ]] [[അമാവാസി]] മുതലുള്ള ഒരുമാസക്കാലമാണ് ''വൈശാഖമാസം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. രാജ്യമൊട്ടുക്കും ആചരിച്ചുവരുന്ന ചാന്ദ്രകലണ്ടറിലെ രണ്ടാമത്തെ മാസമാണിത്. മഹാവിഷ്ണുഭജനത്തിനും ഭാഗവതപാരായണത്തിനും ഉത്തമമായി ഈ മാസം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ''മാധവമാസം'' എന്നും ഈ മാസം അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഭാഗവതസപ്താഹങ്ങളും മറ്റും നടക്കുന്ന സമയമാണിത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലും ഈ സമയം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങളിലൊന്നാണ് വൈശാഖപുണ്യകാലം. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മുഴുവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭാഗവതപാരായണമുണ്ടാകും. 29 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വൈശാഖമാസക്കാലത്തെ നാല് സപ്താഹങ്ങളാക്കി തിരിച്ചാണ് ഭാഗവതപാരായണം നടക്കുന്നത്. പ്രഗല്ഭരായ നിരവധി ഭാഗവതാചാര്യന്മാർ ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രം വക അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിലാണ് സപ്താഹം മുഴുവൻ നടക്കുന്നത്.
==== അക്ഷയതൃതീയ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ [[തൃതീയ]] ദിവസമാണ് [[അക്ഷയതൃതീയ]] എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസപ്രകാരം ഏറ്റവും പുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഈ ദിലസം ചെയ്യുന്ന സത്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിയ്ക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.'അക്ഷയതൃതീയ' എന്ന പേരുതന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് ഉപോദ്ബലകമാണ്. ചതുർയുഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ സത്യയുഗം (കൃതയുഗം) തുടങ്ങിയത് അക്ഷയതൃതീയനാളിലാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ [[യുധിഷ്ഠിരൻ|യുധിഷ്ഠിരന്ന്]] സൂര്യഭഗവാൻ അക്ഷയപാത്രം നൽകിയ ദിവസമായും [[ഭഗീരഥൻ|ഭഗീരഥന്റെ]] തപസ്സിൽ സംപ്രീതയായി [[ഗംഗാനദി]] ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിവന്ന ദിവസമായും ഉപനയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ ഭിക്ഷ യാചിയ്ക്കാൻ ചെന്ന ശങ്കരാചാര്യർ അവിടത്തെ അന്തർജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി [[കനകധാരാ സ്തോത്രം]] ചൊല്ലിയ ദിവസമായുമെല്ലാം ഈ ദിവസം അറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രന്മാർ ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഉച്ചത്തിലെത്തുന്ന ഈ ദിവസം തന്നെയാണ് ബലരാമജയന്തിയായും ആചരിച്ചുവരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വൻ പ്രാധാന്യത്തോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അക്ഷയതൃതീയയോടനുബന്ധിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാഴ്ചശീവേലിയും രാത്രി കഴക്കാരുടെ വക വിശേഷാൽ ചുറ്റുവിളക്കുമുണ്ടാകും. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജിച്ച സ്വർണ്ണം, വെള്ളി ലോക്കറ്റുകളുടെ വിതരണമുണ്ടാകും. ഇവ വാങ്ങാൻ ആയിരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. ദേവസ്വം കീഴേടമായ നെന്മിനി ബലരാമക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ദിവസം വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ബലരാമജയന്തി എന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് അവിടെയും ആഘോഷം. അഷ്ടമിരോഹിണിനാളിൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന അതേ ചടങ്ങുകളാണ് അക്ഷയതൃതീയനാളിൽ നെന്മിനി ക്ഷേത്രത്തിലും നടക്കുന്നത്. അന്നത്തെ പ്രസാദ ഊട്ടിന് പിറനാൾ സദ്യയാണ് വിളമ്പുന്നത്. അന്നേദിവസം വൈകീട്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ എഴുന്നള്ളിപ്പുമുണ്ടാകും. ജ്യേഷ്ഠനായ ബലരാമന്റെ പിറന്നാളാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാൻ എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. അന്ന് രാത്രി വരെ വിശേഷാൽ പൂജകൾ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടാകും.
==== മറ്റുള്ള വിശേഷങ്ങൾ ====
വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശി നരസിംഹജയന്തിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അന്ന് വിശേഷാൽ പൂജകളൊന്നുമുണ്ടാകാറില്ലെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ നരസിംഹാവതാരഭാഗം വായിയ്ക്കുന്നത് വിശേഷമാണ്. വൈശാഖപുണ്യകാലത്തുതന്നെയാണ് ശങ്കരാചാര്യജയന്തിയും [[ബുദ്ധപൂർണ്ണിമ]]യുമെല്ലാം വരുന്നത്. ഗുരുവായൂർ കിഴക്കേ നടയിലുള്ള പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രത്തിൽ ശങ്കരാചാര്യജയന്തി വിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു. ഇടവമാസത്തിലെ [[അമാവാസി]]നാളിലാണ് വൈശാഖമാസം സമാപിയ്ക്കുന്നത്.
=== മണ്ഡലകാലം ===
വൃശ്ചികമാസം ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങി ധനുമാസം പതിനൊന്നാം തീയതി വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന 41 ദിവസങ്ങളാണ് ''മണ്ഡലകാലം'' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടനകാലം കൂടിയായ ഈ കാലത്ത് കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം വൻ ഭക്തജനത്തിരക്കായിരിയ്ക്കും. ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതും ഈ കാലത്താണ്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലകാലത്ത് വിപുലമായ ചടങ്ങുകളാണ് നടത്തിവരുന്നത്. ശബരിമല തീർത്ഥാടകരുടെ പ്രധാന ഇടത്താവളങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. നിരവധി ശബരിമല തീർത്ഥാടകരാണ് മണ്ഡലകാലത്ത് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവർക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനുമെല്ലാം വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങൾ ദേവസ്വം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തുള്ള അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം. ഗുരുവായൂരപ്പസന്നിധിയിലെ കെട്ടുനിറ അതിവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലം തുടങ്ങുന്നതിനുമുന്നോടിയായി തുലാം 29, 30 ദിവസങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മണ്ഡലശുദ്ധി പതിവുണ്ട്. മണ്ഡലകാലത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശുദ്ധിക്രിയയാണിത്. ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി വരുന്നതും മണ്ഡലകാലത്താണ്. മണ്ഡലകാലത്ത് മൂന്നുനേരവും വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളും ചുറ്റുവിളക്കുകളും പതിവാണ്. അഞ്ച് ആനകളാണ് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എഴുന്നള്ളുന്നത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുള്ള വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം [[ഇടുതുടി]], [[വീരാണം]] തുടങ്ങിയ വിശേഷവാദ്യങ്ങളും ഈ ദിവസങ്ങളിലെ ശീവേലികൾക്കുണ്ടാകും. ഇവയിൽ ഇടുതുടി കാഴ്ചയിൽ [[തബല|തബലയോടും]] വീരാണം മൃദംഗത്തോടും സാമ്യമുള്ള വാദ്യങ്ങളാണ്.
മണ്ഡലകാലം ഗുരുവായൂരപ്പന്നും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലാണ് ഭഗവാന് വേദമന്ത്രധാരയും പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകവും നടത്തുന്നത്. ഉഷഃശീവേലിയ്ക്കും പന്തീരടിപൂജയ്ക്കുമിടയിലാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രധാര നടത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടാണ് അഭിഷേകം. ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ [[ശിവലിംഗം|ശിവലിംഗത്തിൽ]] ധാര നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതുപോലൊരു വെള്ളിപ്പാത്രത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ല് സൂക്ഷിച്ചശേഷം അതിൽ വെള്ളം നിറച്ച് വിഗ്രഹത്തിൽ വെള്ളം തുള്ളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രം ഓതിയ്ക്കന്മാർ കൂട്ടംകൂടിയിരുന്ന് വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും. മണ്ഡലകാലത്ത് ഇതിനുശേഷമേ നവകാഭിഷേകം പതിവുള്ളൂ. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, ഗോമൂത്രം എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മിശ്രിതമാണ് പഞ്ചഗവ്യം. ഗോവിൽ (പശു) നിന്നെടുക്കുന്ന അഞ്ച് വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് പഞ്ചഗവ്യം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കുമുമ്പാണ് പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകം നടത്തുന്നത്. ഔഷധവീര്യം കൂടിയ ശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിൽ ഔഷധവീര്യമുള്ള ദർഭപ്പുല്ലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന തീർത്ഥജലവും പഞ്ചഗവ്യവും സർവ്വരോഗനിവാരകമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. 40 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പഞ്ചഗവ്യാഭിഷേകത്തിനൊടുവിൽ മണ്ഡലകാലാവസാനദിവസമായ ധനു പതിനൊന്നിന് ഉച്ചപ്പൂജയോടനുബന്ധിച്ച് ഭഗവാന് വിശേഷാൽ കളഭാഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേന ഭഗവാന് കളഭം ചാർത്താറുണ്ടെങ്കിലും കളഭം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് ധനു പതിന്നൊന്നിന് മാത്രമാണ്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ വകയാണ് കളഭാഭിഷേകം. മറ്റുദിവസങ്ങളിലെ കളഭച്ചാർത്തിന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന കശ്മീർ കുങ്കുമപ്പൂവ്, മൈസൂർ ചന്ദനം, പച്ചക്കർപ്പൂരം എന്നിവ സാധാരണയിലും ഇരട്ടി അളവിൽ ചേർത്താണ് അഭിഷേകത്തിനുള്ള കളഭം തയ്യാറാക്കുന്നത്. കീഴ്ശാന്തിമാർ തയ്യാറാക്കുന്ന കളഭം, തുടർന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണക്കലശത്തിലേയ്ക്ക് പകർന്നശേഷം വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവരികയും തന്ത്രി ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അതിൽ വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് തന്ത്രി കലശം ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും മന്ത്രപുരഃസരം വിഗ്രഹത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാനെ തൊഴുത് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു. എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിറ്റേന്നുള്ള നിർമ്മാല്യദർശനം വരെ ഭഗവാൻ കളഭത്തിൽ മുങ്ങിനിൽക്കും.
=== ഇടത്തരികത്തുകാവ് താലപ്പൊലികൾ ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് ധനു, മകരം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് താലപ്പൊലികൾ. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് ''പിള്ളേര് താലപ്പൊലി'' എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ''ദേവസ്വം താലപ്പൊലി'' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ യഥാക്രമം ഗുരുവായൂർ ദേശത്തെ ഭക്തരും ദേവസ്വവും നടത്തിപ്പോരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നുചേർന്നത്. ഗുരുവായൂർ ദേശം സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്ന കാലത്തുതന്നെ ഇവ നടന്നുവന്നിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വെടിക്കെട്ട് നടക്കുന്നത് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഉച്ചയ്ക്ക് പറയെടുപ്പും നടക്കുന്നു. നിരവധി ഭക്തരാണ് ഈ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. പറയെടുപ്പുസമയത്ത് വെളിച്ചപ്പാട് പുറത്തുവന്ന് മഞ്ഞളിൽ ആറാടി പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. രാവിലെ വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലിയും ഉച്ചയ്ക്ക് പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടിയ പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിപ്പും ഭഗവതിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്കൊപ്പം ഭഗവാനും പങ്കെടുക്കും. തന്റെ സഹോദരിയായ ഭഗവതിയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭഗവാനും കൂടെ വരുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. തന്മൂലം ക്ഷേത്രനട പതിവിലും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (പതിനൊന്നരയ്ക്ക്) അടയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവാദ്യത്തോടുകൂടി പുറത്തേയ്ക്കെഴുന്നള്ളുന്ന ഭഗവതി തിരിച്ചെഴുന്നുള്ളുന്നത് ചെണ്ടമേളത്തോടെയാണ്. പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തെല്ലാം നിർത്താതെ കതിനവെടിയുണ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനുശേഷമാണ് പറവെപ്പ് തുടങ്ങുന്നത്. നെല്ല്, അരി, അവിൽ, മലർ, ശർക്കര, പഴം, പൂക്കൾ, മഞ്ഞൾ, കുങ്കുമം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി 1001 പറകളിലായി നിറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഈ പറകൾ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി വെളിച്ചപ്പാട് വാളും ചിലമ്പുമേന്തി പുറത്തുവരും. തുടർന്ന് അവയിലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വാരിവിതറി പൂക്കൾ മുഴുവൻ ദേഹത്തണിഞ്ഞുവന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. അതിനുശേഷം നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കുളപ്രദക്ഷിണവും അർദ്ധരാത്രി കളമെഴുത്തും പാട്ടും നടക്കുന്നതോടെ താലപ്പൊലി പൂർത്തിയാകും.
=== നവരാത്രി ===
ഭഗവതിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് നവരാത്രി. [[കന്നി|കന്നിമാസത്തിലെ]] വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ പ്രഥമ ([[അമാവാസി|അമാവാസിയുടെ]] പിറ്റേദിവസം) മുതലുള്ള ഒമ്പതുദിവസമാണ് നവരാത്രിയായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ ദേവീസന്നിധികളിലും ഈ ദിവസങ്ങൾ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നവരാത്രിനാളുകളിൽ ഭഗവതിയ്ക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും വഴിപാടുകളും നടക്കാറുണ്ട്. ഒമ്പതുദിവസങ്ങളിലും വിശേഷാൽ അലങ്കാരം ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകും. ഓരോന്നും ഭക്തരുടെ വഴിപാടായാണ് നടത്തിപ്പോരുന്നത്. ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജവെപ്പ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൂത്തമ്പലത്തിൽ നെറ്റിപ്പട്ടം, ആലവട്ടം, വെൺചാമരം തുടങ്ങിയവയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും സരസ്വതിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും ചിത്രങ്ങളും പീഠത്തിൽ ഒരുക്കിവച്ചശേഷം അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റും പൂജയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഗണപതിനടയ്ക്കുമുമ്പിലെ സരസ്വതി അറയിലാണ് പൂജവെപ്പ് നടത്തിയിരുന്നത്. പിന്നീട് സ്ഥലപരിമിതി കാരണം കൂത്തമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. മഹാനവമിദിവസം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂജ. വിജയദശമിദിവസം രാവിലെ പൂജകഴിഞ്ഞ് പുസ്തകങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തിരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അന്നേദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് കുരുന്നുകൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിയ്ക്കുന്നു. ക്ഷേത്രം കീഴ്ശാന്തിമാരാണ് വിദ്യാരംഭത്തിന് കാർമ്മികത്വം വഹിയ്ക്കുന്നത്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പരിശീലനത്തിനുശേഷം പുതിയ കൃഷ്ണനാട്ടം കലാകാരന്മാർ അരങ്ങേറ്റം കുറിയ്ക്കുന്നതും അന്നേദിവസം തന്നെയാണ്.
=== ഉപദേവതകളുടെ കലശം ===
ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആണ്ടുവിശേഷമാണ് [[മിഥുനം|മിഥുനമാസത്തിൽ]] നടത്തിവരുന്ന ഉപദേവതകളുടെ കലശം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകളായ ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ഭഗവതി എന്നിവർക്ക് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശം നടത്താറില്ല. അതിനുപകരമാണ് മിഥുനമാസത്തിലെ കലശം. ഉത്സവക്കാലത്ത് സാധാരണയായി നടത്തിവരുന്ന കലശത്തിനുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ഇതിനും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ അയ്യപ്പന്നും, പിന്നീട് ഗണപതിയ്ക്കും, അവസാനം ഭഗവതിയ്ക്കുമാണ് കലശം നടത്തിവരുന്നത്.
=== നാരായണീയദിനം ===
മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരി നാരായണീയസ്തോത്രം രചിച്ച് ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ചത് കൊല്ലവർഷം 763 വൃശ്ചികം 28-നാണ്. അതിന്റെ സ്മരണയ്ക്കാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം നാരായണീയദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നത്. നാരായണീയദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഏഴുദിവസം നാരായണീയസപ്താഹം നടത്തിവരുന്നു. ഭാഗവതസപ്താഹത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിലാണ് ഇതും നടത്തിവരുന്നത്. ക്ഷേത്രം അദ്ധ്യാത്മിക ഹാളിൽ വച്ചാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന നാരായണീയ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചുവരാറുണ്ട്.
=== പൂന്താനദിനം ===
ഭക്തകവിയായിരുന്ന പൂന്താനം നമ്പൂതിരിയുടെ ജന്മദിനമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം പൂന്താനദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ [[അശ്വതി]] നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂന്താനദിനം. '''കുംഭമാസത്തിലാകുന്നു നമ്മുടെ ജന്മനക്ഷത്രം അശ്വതിനാളെന്നും..''' എന്നുതുടങ്ങുന്ന ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ വരികളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂലഹേതു. അന്നേദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളില്ലെങ്കിലും ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടത്തിവരാറുണ്ട്. ഈ ദിവസമാണ് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം ജ്ഞാനപ്പാന പുരസ്കാരം നൽകുന്നത്. ആത്മീയരംഗത്തെ പ്രമുഖ വ്യക്തികൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ പുരസ്കാരം നൽകിവരാറുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതിന് വിപരീതമായും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം കീഴാറ്റൂരിലുള്ള പൂന്താനത്തിന്റെ ജന്മഗൃഹത്തിലും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് പരിപാടികൾ നടക്കാറുണ്ട്.
=== കൃഷ്ണഗീതിദിനം ===
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പരമഭക്തനുമായിരുന്ന മാനവേദൻ രാജ, തന്റെ മഹാകാവ്യമായ കൃഷ്ണഗീതി ഭഗവാനുമുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തുലാം 30 ആണ് കൃഷ്ണഗീതിദിനമായി ആചരിച്ചുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|title=ഗുരുവായൂരിൽ കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം തുടങ്ങി|access-date=2021-01-03|language=en|archive-date=2021-09-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20210925180154/https://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/08nov2020-1.5191993|url-status=dead}}</ref> ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരാഴ്ച്ച കൃഷ്ണഗീതി പാരായണം നടത്തിവരുന്നു.
== ഗുരുവായൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
=== മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ===
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള മമ്മിയൂരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മമ്മിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം. പുരാതന കേരളത്തിലെ [[നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങൾ|നൂറ്റെട്ട് ശിവാലയങ്ങളിലൊന്നായ]] ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറി കോഴിക്കോട്/[[പൊന്നാനി]] റൂട്ടിലാണ്. പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ, തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവും ക്ഷേത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ പരമശിവനാണ് ഇപ്പോൾ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കുടികൊണ്ടിരുന്നത്. ബൃഹസ്പതിയ്ക്കും വായുദേവന്നും വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ നടത്താനായി ഭഗവാൻ തന്റെ വാസസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും പ്രതിഷ്ഠാമുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചശേഷം ഇപ്പോഴുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തിപഞ്ചാക്ഷരീധ്യാനത്തോടെ സ്വയംഭൂവായി അവതരിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ബാക്കി കഥ. അതിനാൽ, ഗുരുവായൂർ ദർശനം നടത്തുന്നവരെല്ലാവരും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലും ദർശനം നടത്തണമെന്നും എന്നാലേ ഗുരുവായൂർ ദർശനം പൂർത്തിയാകൂ എന്നുമാണ് ചിട്ട. എന്നാൽ, അതിന് കഴിയാത്തവർ ഗുരുവായൂരിലെ ഉപദേവതയായ ഇടത്തരികത്തുകാവ് ഭഗവതിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിത്തൊഴുതാലും മതി എന്നും പറയാറുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശിവൻ, മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പാർവ്വതീദേവിയെ തന്റെ ഇടത്തേ തുടയിലിരുത്തി ദർശനം നൽകുന്ന മഹാദേവനായാണ് സങ്കല്പം. ദേവിയ്ക്ക് ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രതിഷ്ഠയില്ല. എന്നാൽ, ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിന് പുറകിൽത്തന്നെ ചുവർച്ചിത്രരൂപത്തിൽ ദേവിയ്ക്ക് സാന്നിദ്ധ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് എന്നിവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്നിധികളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിദിവസം ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന [[ശിവരാത്രി|ശിവരാത്രിയാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷം. ഈ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും എഴുന്നള്ളിപ്പുകളും നടക്കും. ധനുമാസത്തിൽ [[തിരുവാതിര ആഘോഷം|തിരുവാതിരയും]] പ്രാധാന്യത്തോടെ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നു. വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതിനാൽ അഷ്ടമിരോഹിണിയും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷമാണ്. നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ഇപ്പോൾ [[മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
=== അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം ===
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രം, [[ആലപ്പുഴ ജില്ല|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ]] [[അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|അമ്പലപ്പുഴ വടക്ക്]], [[അമ്പലപ്പുഴ തെക്ക് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|തെക്ക്]] ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളുടെ നടുക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ''തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ഗുരുവായൂർ'' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ, ഗോശാലകൃഷ്ണനായും പാർത്ഥസാരഥിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം അറുന്നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കം പറയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏക ബ്രാഹ്മണ രാജവംശമായിരുന്ന ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതാക്ഷേത്രമായിരുന്ന അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, പ്രസ്തുത രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഒരിയ്ക്കൽ, വില്വമംഗലം സ്വാമിയാരും ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവായിരുന്ന [[പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണൻ|പൂരാടം തിരുനാൾ ദേവനാരായണനും]] കൂടി ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പുഴയിലൂടെ തോണിയിൽ പോകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കർണ്ണാനന്ദകരമായ വേണുനാദം അവർക്ക് കേൾക്കാനിടയാകുകയും, അത് ഭഗവാന്റേതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇരുവരും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ഭഗവാനെ കാണാനിടയാകുകയും ചെയ്ത സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത്. ഈ ആൽമരം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതിന് വളരെയധികം മഹത്വം കല്പിച്ചുവരുന്നു. മേല്പുത്തൂർ നാരായണഭട്ടതിരിയും [[കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ|കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുമടക്കം]] നിരവധി മഹാത്മാക്കൾ ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നവരാണ്. കേരളത്തിന്റെ ക്ലാസിക് കലകളിലൊന്നായ തുള്ളലിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലും ഈ ക്ഷേത്രം പ്രസിദ്ധമാണ്. ചെമ്പകശ്ശേരി രാജവംശം തിരുവിതാംകൂർ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിലായി. ഗുരുവായൂരപ്പന് അഭയം നൽകിയ ക്ഷേത്രം എന്ന പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ മലബാർ ആക്രമണകാലത്ത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിൽ പണിത് അവിടെ കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആ ശ്രീകോവിലും തിടപ്പള്ളിയും കിണറുമെല്ലാം കാണാം. [[അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം|ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പാൽപ്പായസം]] ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രനിവേദ്യമായ അമ്പലപ്പുഴ പാൽപ്പായസം ഇവിടെ ഉച്ചപ്പൂജയ്ക്കാണ് നേദിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു ചെമ്പകശ്ശേരി രാജാവ്, ഇപ്പോൾ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള [[തലവടി]] സ്വദേശിയായ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്നു കടം വാങ്ങിയ കാശ് തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ വന്നതിനെത്തുടർന്ന് അതിനുപകരമായി തുടങ്ങിവച്ചതാണ് ഈ പാൽപ്പായസം എന്നാണ് കഥ. ആറുമണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അതിവിദഗ്ധമായ നിർമ്മാണപ്രക്രിയയാണ് ഈ പാൽപ്പായസത്തിന്. ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും മണിക്കിണറ്റിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന വെള്ളവും കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചനെല്ലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന അരിയും പഞ്ചസാരയും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിന് പൊൻനിറമാണെന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. പാൽപ്പായസത്തിനായി പ്രത്യേകം തിടപ്പള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. പാൽപ്പായസം എഴുന്നള്ളിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് വടക്കേ നടയിൽ ഒരു കൃഷ്ണപ്പരുന്ത് വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാം. ഇത് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. അമ്പലപ്പുഴയിലെ പ്രധാനമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി കുടികൊള്ളുന്നു. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്. ഒരുകയ്യിൽ ചാട്ടയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[മീനം|മീനമാസത്തിൽ]] തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടാടുന്നത്. അതിൽ തന്നെ, ഉത്രാടം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഒമ്പതാമുത്സവവും അന്നത്തെ നാടകശാലസദ്യയുമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷം. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിമാർ പുതുമന, കടിയക്കോൽ നമ്പൂതിരിമാരാണ്. ഇപ്പോൾ [[തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ്|തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
===[[തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം]]===
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ [[ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ചേരാനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ]] [[ചിറ്റൂർ (എറണാകുളം ജില്ല)|ചിറ്റൂർ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തെക്കൻ ചിറ്റൂർ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രം. ഐതിഹ്യമാലയിൽ പരാമർശിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, എല്ലാ മാസവും മുടങ്ങാതെ ഗുരുവായൂരിൽ പോയിവന്നിരുന്ന, പരമഭക്തനായിരുന്ന ചേരാനല്ലൂർ രാമൻ കർത്താവിന് പ്രായാധിക്യം മൂലം ഗുരുവായൂർ ദർശനം അസാധ്യമായപ്പോൾ ഭഗവാൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വരികയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് കുടികൊള്ളുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ''തെക്കൻ ഗുരുവായൂർ'' എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചതുർബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണെങ്കിലും ശ്രീകൃഷ്ണനായാണ് സങ്കല്പം. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ അഞ്ജനശിലയിലാണ് ഇവിടെയും വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരിലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തനിപ്പകർപ്പായ, ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അതേ സമയം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെങ്കിലും കംസവധം കഴിഞ്ഞ് രൗദ്രഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണഭഗവാനാണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്നും സങ്കല്പമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്സവത്തിന് ആനകളെ ഉപയോഗിയ്ക്കാറില്ല. ഗരുഡവാഹനത്തിലാണ് എഴുന്നള്ളത്ത്. ഗുരുവായൂരിലേതുപോലെ ഇവിടെയും വടക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ശിവൻ, ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, കണ്ടങ്കുളങ്ങര ഭഗവതി, ഹനുമാൻ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. മേടമാസത്തിൽ തിരുവോണം നാളിൽ ആറാട്ടായി പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. ഈ പത്തുദിവസങ്ങളും വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ ആചരിച്ചുവരുന്നു. അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, മണ്ഡലകാലത്തെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിവയും ക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രിയും പുഴക്കര ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടാണ്. ചേരാനല്ലൂർ കർത്താക്കന്മാരുടെ കുടുംബക്ഷേത്രമായ ഈ ക്ഷേത്രം, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ [[കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്|കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ]] കീഴിലാണ്.
== കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ==
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം. ഇവയെല്ലാം പണികഴിപ്പിച്ചത് തദ്ദേശത്തെ മലയാളിസംഘടനകളാണ്. വിദേശങ്ങളിലെ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധികൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. [[ഡെൽഹി]], [[മുംബൈ]], [[ചെന്നൈ]], [[ബെംഗളൂരു]], [[ഹൈദരാബാദ്]], [[കൊൽക്കത്ത]], [[അഹമ്മദാബാദ്]], [[ലണ്ടൻ]], [[ന്യൂയോർക്ക്]] ,ഹൂസ്റ്റൺ ,ഡാലസ് , [[ദുബായ്]] തുടങ്ങി നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ ഗുരുവായൂരപ്പക്ഷേത്രങ്ങൾ കാണാം.
=== [[ഡൽഹി മയൂർ വിഹാർ ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം]] ===
ഡൽഹി നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരായ [[മയൂർ വിഹാർ|മയൂർ വിഹാറിൽ]], [[യമുന|യമുനാനദിയുടെ]] കരയിൽ നിന്ന് അല്പം കിഴക്കുമാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''ഉത്തര ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം'''. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്തരദിക്കിൽ (വടക്കുഭാഗത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1989-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതും ഗുരുവായൂരിലെ അതേ പൂജാവിധികൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പിൻതുടരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, അയ്യപ്പൻ, ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും സന്നിധികളുണ്ട്. [[ഇടവം|ഇടവമാസത്തിലാണ്]] ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റുത്സവം നടക്കുന്നത്. എട്ടുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം, വിശേഷാൽ ചടങ്ങുകളോടെ നടത്തിപ്പോരുന്നു. കൂടാതെ അഷ്ടമിരോഹിണി, ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി, ചോറ്റാനിക്കര മകം, ശിവരാത്രി, വിനായക ചതുർത്ഥി എന്നിവയും പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
=== ചെന്നൈ മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[നുങ്കമ്പാക്കം|നുങ്കമ്പാക്കത്തിനടുത്ത്]] മഹാലിംഗപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് '''അയ്യപ്പൻ-ഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം.''' കേരളത്തിനുപുറത്ത് ആദ്യമായി പണികഴിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളീയക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രം 1974-ലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ശബരിമല ദർശനം നടത്തിപ്പോന്നിരുന്ന ചില മലയാളികൾക്ക് മാലയിടാനും കെട്ടുനിറയ്ക്കാനും സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന് കാരണം. [[കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്]] തയ്യാറാക്കിയ രൂപകല്പനയനുസരിച്ചാണ് ക്ഷേത്രം പണിതത്. ആദ്യം അയ്യപ്പക്ഷേത്രം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഇവിടെ 1989-ലാണ് ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഇരുമൂർത്തികൾക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, [[മാളികപ്പുറത്തമ്മ]], [[നവഗ്രഹങ്ങൾ]], നാഗദൈവങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. ധനുമാസത്തിൽ അയ്യപ്പന്റെയും ഇടവമാസത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെയും നടകളിൽ നടക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. മഹാലിംഗപുരം അയ്യപ്പഭക്തസഭ എന്ന സംഘടനയാണ് ക്ഷേത്രഭരണം നടത്തുന്നത്.
=== മുംബൈ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം ===
മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശമായ [[മട്ടുംഗ]] ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീ കൊച്ചുഗുരുവായൂരപ്പൻ ക്ഷേത്രം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കൂടാതെ ശ്രീരാമനെയും തുല്യപ്രാധാന്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് ശൈലിയിൽ തീർത്ത, നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങളോടുകൂടിയ ഗോപുരമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പ്രധാന ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==കുറിപ്പുകൾ==
{{notelist-lr}}
{{notelist}}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപഭേദങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
8v8ihaa15ehxbs8qma91kzizt3cnr5i
മഞ്ജു പിള്ള
0
220720
4629009
4610918
2026-06-13T07:56:23Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629009
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Manju Pillai}}
{{Infobox person
| name = മഞ്ജു പിള്ള
| image = Manjupillai.jpg
| caption = മഞ്ജു
| birth_name = മഞ്ജു പിള്ള
| birth_date = {{birth date and age|df=yes|1978|11|17}}
| birth_place = [[തിരുവനന്തപുരം]]
| residence = [[കൊച്ചി]], [[കേരള]]
| occupation = [[സിനിമ-സീരിയൽ നടി]]
| yearsactive =
| parents =
| spouse =
| children = ദയ
}}
ഒരു [[മലയാള സിനിമ]]-സീരിയൽ അഭിനേത്രിയാണ് '''മഞ്ജു പിള്ള'''.<ref>{{Cite web |url=http://in.movies.yahoo.com/news-detail/35543/Naalu-Pennungal-at-Viennale.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2016-06-06 |archive-date=2009-09-18 |archive-url=https://web.archive.org/web/20090918064616/http://in.movies.yahoo.com/news-detail/35543/Naalu-Pennungal-at-Viennale.html |url-status=dead }}</ref>
==ജീവിതരേഖ==
തിരുവനന്തപുരത്താണ് സ്വദേശം. എസ്.പി. പിള്ളയുടെ പേരമകളായി ജനിച്ചു. മാർ ഇവാനിയോസ് കോളേജിൽ നിന്ന് പ്രീഡിഗ്രി പഠ്ഹനം പൂർത്തിയാക്കി മലയാളം സിനിമാ സീരിയൽ നടൻ മുകുന്ദൻ മേനോനെ 2000 ഡിസംബർ 23 നു വിവാഹം ചെയ്തു. ഈ ബന്ധം വിവാഹമോചനത്തിൽ കലാശിച്ചു. പിന്നീട് ഛായാഗ്രാഹകൻ സുജിത്ത് വാസുദേവനെ വിവാഹം ചെയ്തു 2024 ൽ വിവാഹ മോചനത്തിൽ കലാശിച്ചു . ഈ ബന്ധത്തിൽ ദയ എന്ന മകൾ പിറന്നു.<ref>{{Cite web |url=http://www.mangalam.com/mangalam-varika/67601 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2016-06-06 |archive-date=2013-10-02 |archive-url=https://web.archive.org/web/20131002133049/http://www.mangalam.com/mangalam-varika/67601 |url-status=dead }}</ref> സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് നാടകങ്ങളിലും മത്സരങ്ങളിലും മഞ്ജു പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ പ്രശസ്ത നാടക കർത്താവായ സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തിയുടെ സ്ത്രീ പർവം എന്ന നാടകത്തിൽ അഭിനയിക്കാൻ 10 ൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് മഞ്ജുവിനു കഴിഞ്ഞു.
==ചലച്ചിത്രരേഖ==
സത്യവും മിഥ്യയും എന്ന സീരിയലിൽ ആദ്യമായീ അഭിനയിച്ചു. ചില കുടുംബചിത്രങ്ങൾ, ലൈഫ് ഈസ് ബ്യൂട്ടിഫുൽ എന്നീ പരമ്പരകളിലെ വേഷങ്ങൾ പരക്കെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. ഹാസ്യാത്മകമായ വേഷങ്ങളായിരുന്നു ഇവ. ഇതോടെ കോമഡി പരമ്പരകൾ കൂടുതൽ അവരെ തേടിയെത്തി.
[[തട്ടീം മുട്ടീം]] എന്ന പരമ്പര അത്തരത്തിൽ സമ്പ്രേക്ഷണം ചെയ്യുന്ന ഒരു മെഗാ പരമ്പരയാണ്. കെ.പി.എ.എസി. ലളിതയുടെ മരുമകളായിട്ടാണ് ഈ പരമ്പരയിൽ മഞ്ജു വേഷമിടുന്നത്.
കാണീകളുടെ പ്രശംസ നേടിയ ചിത്രങ്ങളായ മഴയെത്തും മുൻപേ, ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെ അച്ഛൻ, രമണൻ, നാലു പെണ്ണുങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അഭിനയിച്ചു.
{| class="wikitable" border="1"
|+ സിനിമാരംഗത്ത്
! സിനിമ!! വർഷം !! കഥാപാത്രത്തിന്റെ പേര്
|-
|[[സ്വർഗം (ചലച്ചിത്രം)|സ്വർഗം]]
|2024
|ആനിയമ്മ
|-
|ഫാലിമി
|2024
|രമ ചന്ദ്രൻ
|-
|ഒരു അന്വേഷണത്തിന്റെ തുടക്കം
|2024
|
|-
|മലയാളി ഫ്രം ഇന്ത്യ
|2024
|സുമ
|-
|വിവേകാനന്ദൻ വൈറലാണ്
|2024
|അമ്മിണി
|-
|ഗർർ
|2023
|ഫൗസിയ ഫാത്തിമ
|-
|ഓ മൈ ഡാർലിങ്
|2023
|മെറിറ്റ
|-
|ഹെഡ്മാസ്റ്റർ
|2022
|മീനാക്ഷിയമ്മ
|-
| ജയ ജയ ജയ ജയ്ഹ്
|2022
|ജഡ്ജ്
|-
|ദി ടീച്ചർ
|2022
|കല്യാണി
|-
|കോളാമ്പി
|2021
|വക്കീൽ
|-
|ഹോം
|2021
|കുട്ടിയമ്മ
|-
|നിത്യഹരിത നായകൻ
|2018
|ഓമന
|-
|ഓട്ടോറിക്ഷ
|2018
|ഹെർസെല്ഫ്
|-
|ജെയിംസ് ആൻഡ് ആലിസ്
|2016
|അഡ്വക്കേറ്റ് രോഹിണി
|-
| [[അമ്മയ്ക്കൊരു താരാട്ട്]]|| 2015||സുദർശനന്റെ ഭാര്യ
|-
| [[ലവ് 24X7]]|| 2015||ജെസ്സിക്ക മോസസ്
|-
| [[കളിയച്ഛൻ (ചലച്ചിത്രം)|കളിയച്ഛൻ]]|| 2012||കുഞ്ഞിരാമന്റെ അമ്മ
|-
| കടൽ കടന്നൊരു മാത്തു കുട്ടി|| 2013|| ഹെർസെല്ഫ്
|-
| [[തേജാഭായി ആന്റ് ഫാമിലി]]|| 2011 || രതി
|-
| [[മന്മദൻ അമ്പ്]] (തമിഴ്)||2010||മഞ്ജൂ കുറുപ്പ്
|-
|[[രാമാനം]]||2009||കടശി പാത്തു
|-
|രാക്കിളി പാട്ട്||2007||പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ
|-
|[[നാല് പെണ്ണുങ്ങൾ]]||2007||ചിന്നു അമ്മ
|-
|[[രാവണപ്രഭു]]||2001||കുമുദം
|-
|Snegitheye (തമിഴ്)||2000||പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ
|-
|സ്വയംവരപ്പന്തൽ||2000||സീമ
|-
|വിനയപൂർവ്വം വിദ്യാധരൻ||2000||റെക്സി
|-
|[[മിസ്റ്റർ ബട്ട്ലർ]]||2000||ആനന്ദം
|-
|ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്||1999||കാമാഷി
|-
|ആയുഷ്മൻ ഭവ||1998||ഗംഗാവതി
|-
|[[ഗുരുശിഷ്യൻ]]||1997||സരസു
|-
|രാജതന്ത്രം||1997||ശാരി
|-
|കാറ്റത്തൊരു പെൺപൂവ്||1997||ലീല
|-
|[[ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെ അച്ഛൻ]]||1997||ഇന്ദിര
|-
|[[ജനാധിപത്യം (ചലച്ചിത്രം)|ജനാധിപത്യം]]||1997||മിസ്സിസ് തിരുമുല്പാട്
|-
|[[എസ്ക്യൂസ് മീ ഏതു കോളേജിലാ]]||1996||ഗായത്രി
|-
|[[കാതിൽ ഒരു കിന്നാരം]]||1995||ഉഷ
|-
|[[മഴയെത്തും മുൻപേ]]||1995||അഞ്ജന
|-
|ഗലിലിയോ||1994||
|-
|ഗോളന്തരവാർത്ത||1993||ലേഖയുടെ അയൽവാസി
|-
|ശബരിമലയിൽ തങ്ക സൂര്യോദയം||1992||ചന്ദ്രൻ പിള്ളയുടെ മകൾ
|-
|}
==പുരസ്കാരങ്ങൾ==
*2000-2001 ൽ മികച്ച ടെലിവിഷൻ അഭിനേത്രിക്കുള്ള സംസ്ഥാന പുരസ്കാരം നേടി. വി.എൻ. മോഹന്ദാസിന്റെ ദേവരഞ്ജിനി എന്ന സീരിയലിലേയും വേണു നായരുടെ സേതുവിന്റെ കഥകൾ എന്നതിലേയും അഭിനയത്തിനായിരുന്നു പുരസ്കാരം.
*2002-2003 -ൽ അലി അക്ബർ ന്റെ സുന്ദരന്മാരും സുന്ദരികളും എന്ന സീരിയലിലെ അഭിനയത്തിനു ഫിലിം ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ് നേടാനായി
==അവലംബം==
<References/>
==പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
* {{IMDb name|1465444}}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാള ടെലിവിഷൻ നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:1975-ൽ ജനിച്ചവർ]]
qzd7s3mb4tcmwyygvfddvo75f2jddiv
ഇരട്ട വിരോധാഭാസം
0
224941
4628953
3778480
2026-06-13T01:02:22Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628953
wikitext
text/x-wiki
{{Prettyurl|Twin Paradox}}
{{വൃത്തിയാക്കേണ്ടവ}}
{{ആധികാരികത}}
[[ഭൗതികശാസ്ത്രം|ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ]] ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു [[ചിന്താപരീക്ഷണം]] ആണ് '''ഇരട്ട വിരോധാഭാസം''' എന്നത്. ഒരേ സമയത്ത് ജനിച്ച രണ്ട് കുട്ടികളിൽ ഒരാളെ പ്രകാശത്തോടടുത്ത വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു ബഹിരാകാശ പേടകത്തിൽ കയറ്റിവിടുകയും മറ്റൊരാളെ ഭൂമിയിൽ താമസിപ്പക്കുകയും ചെയ്താൽ വർഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന യാത്രക്കൊടുവിൽ അയാൾ തിരിച്ചു ഭൂമിയിൽവന്നാൽ അയാൾക്ക് ഭൂമിയിലുള്ള തന്റെ ഇരട്ട സഹോദരനേക്കാൾ പ്രായം കുറവായിരിക്കും എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഫലം. ഇതിൽ കുഴപ്പിക്കുന്ന പ്രശ്നം എന്തെന്നാൽ ഓരോ ഇരട്ട സഹോദരനും താൻ നിശ്ചലാവസ്ഥയിലാണെന്നും മറ്റെയാൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണെന്നും തോന്നും. ഈ പ്രശ്നം [[ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം|ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ]] സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഫ്രെയിം വർക്കിൽ വച്ച് പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്.അതുകൊണ്ടുതന്നെ യുക്തിപരമായി ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഇത് ഒരു വിരോധാഭാസം ആയി സംബന്ധിച്ച് കാണാൻ കഴിയില്ല.
1911-ൽ പോൾ ലാൻഷ്വേയ്ൻ ഈ പ്രതിഭാസത്തെ സംബന്ധിച്ച് കുറെ വിശദീകരണങ്ങൾ നൽകുകയുണ്ടായി. ഇതിൽ ഏറിയ പങ്കും ഈ പരികഷണത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു വൈരുദ്ധ്യവും കാണാൻ കഴിയില്ല എന്നതിന്നെ അടിസ്ഥാനപെടുത്തിയിട്ടുള്ളതായിരുന്നു.ബഹിരാകാശ പേടകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടിവരുന്നയാൾക്ക് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഇനീഷൃൽ ഫ്രെയിമുകളിൽ കൂടി(ഭൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്കും തിരിച്ചും) സഞ്ചരിക്കേണ്ടി വരുന്നതിനാൽ ഈ ഫ്രെയിംമാറ്റമാണ് പ്രായവ്യത്യാസത്തിന് കാരണമെന്നും അല്ലാതെ ത്വരിതപ്പെടുത്തൽകൊണ്ടുതന്നെ അല്ല എന്നും 1913-ൽ മാക്സ് വോൺ ലേവ് വാദിച്ചു.<ref>{{Cite book |author=Miller, Arthur I. |year=1981 |title=Albert Einstein's special theory of relativity. Emergence (1905) and early interpretation (1905–1911) |url=https://archive.org/details/alberteinsteinss0000mill |location=Reading |publisher=Addison–Wesley |isbn=0-201-04679-2 |pages=[https://archive.org/details/alberteinsteinss0000mill/page/257 257]–264}}</ref>ഗ്രാവിറ്റേഷണൽ ടൈം ഡൈലേഷനിൽ നിന്നും പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് [[ഐൻസ്റ്റൈൻ|ഐൻസ്റ്റൈനും]] മാക്സ് ബേണും പ്രായവ്യത്യാസം എന്നത് ത്വരിതപ്പെടുത്തലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തികച്ചും നഗ്നമായ ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.<ref>{{cite book |title=Concepts of Simultaneity: From Antiquity to Einstein and Beyond |page=165 |author=Max Jammer |url=https://books.google.com/books?id=vuTXBPvswOwC&pg=PA165 |isbn=0-8018-8422-5 |publisher=The Johns Hopkins University Press |year=2006}}</ref>
രണ്ട് ആറ്റോമിക് ക്ലോക്കുകളിൽ ഒന്നിനെ ഒരു വിമാനത്തിലും മറ്റേതിനെ ഒരു ഉപഗ്രഹത്തിലും വച്ച് അതിന്റെ നീക്കങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായ് നീരക്ഷിച്ചാണ് ഇരട്ട വിരോധാഭാസം എന്നതിന് ഒരു പരീക്ഷണത്തെളിവ് നല്കിയത്.
==ചരിത്രം==
1905-ൽ [[ആൽബർട്ട്_ഐൻസ്റ്റൈൻ]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം വിശദീകരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇങ്ങനെ പ്രതിപാദിക്കുകയുണ്ടായി –രണ്ട് ആറ്റോമിക് ക്ലോക്കുകളിൽ ഒരെണ്ണം ഭൂമിൽ വയ്ക്കുകയും മറ്റേത് കുറച്ചു നാളത്തെ യാത്രക്ക് ശേഷം തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരികയുംചെയ്താൽ അതിലെ സമയം മറ്റേ ആറ്റോമിക് ക്ലോക്കിനെക്കാൾ കുറവായിരിക്കും.<ref>{{Cite journal |author=Einstein, Albert |title=On the Electrodynamics of Moving Bodies |journal=Annalen der Physik |volume=17 |pages=891 |year=1905 |url=http://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/specrel/www/ |bibcode=1905AnP...322..891E |doi=10.1002/andp.19053221004 |issue=10}}</ref> ആദ്യം കരുതിയിരുന്നത് ഇത് ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ്. എന്നാൽ 1911-ൽ അദ്ദേഹം അത് വിപുലീകരിക്കുകയുണ്ടായി.<ref>{{Cite book
|title=Introduction to Special Relativity
|first1=Robert
|last1=Resnick
|publisher=John Wiley & Sons, Inc.
|year=1968
|isbn=0-471-71725-8
|chapter=Supplementary Topic B: The Twin Paradox
|page=201
|url=https://books.google.com/books?id=FRtNPwAACAAJ
|location=place:New York
|lccn=67031211}}. via [[August Kopff]], [[Hyman Levy]] (translator), ''The Mathematical Theory of Relativity'' (London: Methuen & Co., Ltd., 1923), p. 52, as quoted by [[Gerald James Whitrow|G.J. Whitrow]], ''The Natural Philosophy of Time'' (New York: Harper Torchbooks, 1961), p. 215.</ref>
1911-ൽ തന്നെ ലാൻഷ്വേയ്ൻ ഇരട്ട വിരോധാഭാസത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി വളരെ രസകരമായ ഒരു ഉദാഹരണം നല്കുകയുണ്ടായി. അതായത് ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരു ബഹിരാകാശ പേടകത്തിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ 99.995% വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ, ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരി അയാളുടെ രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം തിരിച്ചുവന്നാൽ അയാളെ സംബന്ധിച്ച് രണ്ട് വർഷം മാത്രമേ കഴിഞ്ഞ് പോയിട്ടുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. എന്നാൽ ഭൂമിൽ 200വർഷം വരെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാവും.<ref>{{citation |first = P. |last = Langevin |author-link = Paul Langevin |title = The evolution of space and time |journal = Scientia |volume = X |pages = 31–54 |year = 1911 |url = http://amshistorica.unibo.it/diglib.php?inv=7&int_ptnum=108&term_ptnum=302 |access-date = 2017-03-17 |archive-date = 2015-04-28 |archive-url = https://web.archive.org/web/20150428001248/http://amshistorica.unibo.it/diglib.php?inv=7&int_ptnum=108&term_ptnum=302 |url-status = dead }} (translated by J. B. Sykes, 1973).</ref> 1911-13 കാലഘട്ടങളിൽ മാക്ക്സ് വോണ് ലേ ഇത് വിപുലീകരിക്കുകയുണ്ടായി.<ref>{{cite journal |last=von Laue |first=Max |authorlink=Max von Laue |title=Zwei Einwände gegen die Relativitätstheorie und ihre Widerlegung ([[s:Translation:Two Objections Against the Theory of Relativity and their Refutation|Two Objections Against the Theory of Relativity and their Refutation]]) |journal=Physikalische Zeitschrift |volume=13 |year=1911 |pages=118–120}}</ref><ref>{{cite book |last=von Laue |first=Max |title=Das Relativitätsprinzip ([[s:Translation:The Principle of Relativity (Laue 1913)|The Principle of Relativity]]) |edition=2 |year=1913 |publisher=[[w:de:Vieweg Verlag|Friedrich Vieweg]] |location=Braunschweig, Germany |oclc=298055497}}</ref><ref>{{cite journal |last=von Laue |first=Max |title=Das Relativitätsprinzip ([[s:Translation:The Principle of Relativity (Laue, Philosophy)|The Principle of Relativity]]) |journal=Jahrbücher der Philosophie |volume=1 |year=1913 |pages=99–128}}</ref>
{{Physics-stub}}
[[വർഗ്ഗം:വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികത]]
[[വർഗ്ഗം:ഭൗതികശാസ്ത്രം]]
[[വർഗ്ഗം:വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം]]
==അവലംബം==
{{reflist}}
ba7wtkho0n1tk7tt4mifewlmlw26449
എം. വിജയകുമാർ
0
240005
4629065
4071949
2026-06-13T09:10:47Z
GV2010
217548
/* */
4629065
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|M. Vijayakumar}}
{{Infobox Indian politician
| name = എം. വിജയകുമാർ
| image = M Vijayakumar.jpg
| caption =
| birth_date = {{birth date and age|1950|10|5|df=y}}
| birth_place = [[നെടുമങ്ങാട്]], [[തിരുവനന്തപുരം ജില്ല]], [[കേരളം]], [[ഇന്ത്യ]]
| residence =
| death_date =
| death_place =
| office1 = നിയമം, കായികം, യുവജനക്ഷേമം, പാർലമെൻറ്കാര്യം , റെയിൽവേ
| term_start1 = 2006 മെയ് 18
| term_end1 = 2011 മെയ് 14
| constituency1 = തിരുവനന്തപുരം നോർത്ത്, [[തിരുവനന്തപുരം]]
| predecessor1 = *[[കെ.എം. മാണി]] (നിയമം) *[[എ.പി. അനിൽകുമാർ]] (യുവജനക്ഷേമം) *[[ഡൊമനിക് പ്രസന്റേഷൻ]] (കായികം)
| successor1 = [[വി. സുരേന്ദ്രൻ പിള്ള]] (യുവജനക്ഷേമം) ,[[കെ.എം. മാണി]] (നിയമം), [[കെ.ബി. ഗണേശ് കുമാർ]] (കായികം)
| office2 =
| term_start2 =
| term_end2 =
| constituency2 =
| predecessor2 =
| successor2 =
| party = [[Communist Party of India (Marxist)|സി.പി.ഐ.(എം)]]
| spouse = ശ്രീകല
| children = ഒരു മകനും ഒരു മകളും
| nationality = ഭാരതീയൻ
| religion =
| footnotes =
| date=
| year =
| source =
}}
[[സി.പി.ഐ.എം.|മാർക്സിസ്റ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി]] നേതാവും [[കേരളം|കേരളത്തിലെ]] മുൻ നിയമകാര്യമരാമത്ത്മ ന്ത്രിയുമാണ് '''എം. വിജയകുമാർ''' (ജനനം: [[1950]] [[ഒക്ടോബർ 5]]). മുൻ നിയസഭാ സ്പീക്കർ ആയിരുന്നു
== തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ==
{| class="wikitable"
|+ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ <ref>{{Cite web |url=http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2015-03-07 |archive-date=2021-11-11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211111050225/http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |url-status=dead }}</ref> <ref> http://keralaassembly.org/ </ref>
|വർഷം||മണ്ഡലം||വിജയിച്ച സ്ഥാനാർത്ഥി||പാർട്ടിയും മുന്നണിയും||പരാജയപ്പെട്ട മുഖ്യസ്ഥാനാർത്ഥി ||പാർട്ടിയും മുന്നണിയും
|-
|2015*(1)||[[അരുവിക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]]||[[കെ.എസ്. ശബരീനാഥൻ]]||[[കോൺഗ്രസ് (ഐ.)]], [[യു.ഡി.എഫ്.]] ||[[എം. വിജയകുമാർ]] ||
[[സി.പി.ഐ.എം.]], [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]
|-
|1987||[[തിരുവനന്തപുരം നോർത്ത് നിയമസഭാമണ്ഡലം]] || [[എം. വിജയകുമാർ]] || [[സി.പി.എം.]], [[എൽ.ഡി.എഫ്.]] || [[ജി. കാർത്തികേയൻ]] || [[കോൺഗ്രസ് (ഐ.)]], [[യു.ഡി.എഫ്.]]
|-
|}
*(1) 2015 മാർച്ച് 7ന് [[ജി. കാർത്തികേയൻ]] മരണപ്പെട്ടതുമൂലമാണ് 2015 - ൽ [[അരുവിക്കര ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പ്, 2015]] നടന്നത്.
==അവലംബം==
<references/>
{{DEFAULTSORT:വിജയകുമാർ}}
{{Speakers of KLA}}
[[വർഗ്ഗം:1950-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഒക്ടോബർ 5-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സി.പി.ഐ.എം. പ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരള നിയമസഭയിലെ സ്പീക്കർമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:പന്ത്രണ്ടാം കേരള നിയമസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ]]
tmtw61fhdy9njg9wstxl9z6p01syb6s
കൊട്ടിയൂർ വൈശാഖ ഉത്സവം
0
244415
4629080
4616426
2026-06-13T10:26:31Z
~2026-34789-85
219236
/* പ്രത്യേകതകൾ */
4629080
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Kottiyoor_Vysakha_Mahotsavam}}{{വൃത്തിയാക്കേണ്ടവ}}
[[പ്രമാണം:Kottiyoor temple festival.jpg|thumb|right|500px|കൊട്ടിയൂർ വൈശാഖ ഉത്സവം, 2005-ലെ ചിത്രം]]
[[ഉത്തരകേരളം|ഉത്തരകേരളത്തിൽ]] [[കണ്ണൂർ ജില്ല|കണ്ണൂർ ജില്ലയിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന [[കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രം|കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ]] [[ഇടവം|ഇടവത്തിലെ]] [[ചോതി]] നക്ഷത്രം തൊട്ട് [[മിഥുനം|മിഥുനത്തിലെ]] [[ചിത്തിര]] നക്ഷത്രം വരെയുള്ള (മേയ് മാസം മദ്ധ്യത്തോടെ തുടങ്ങി ജൂൺ മദ്ധ്യത്തോടെ) ദിവസങ്ങളിലാണ് ഉത്സവം നടക്കുന്നത്. 28 ദിവസങ്ങളിലായാണ് ഉത്സവം.പുരളിമലയിലെ [[കട്ടൻ രാജവംശം]] ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ചരിത്രപരമായ ബന്ധം പുലർത്തുന്നു. അതിനാൽ ഈ സ്ഥലത്തിന് ആദിമത്തിൽ "കട്ടിയൂർ" എന്ന് പേരായിരുന്നു. കാലക്രമേണ ഈ പേര് "കൊട്ടിയൂർ" എന്നായി ഭാഷാ പരിണാമത്തിലൂടെ മാറിയതാണ്.
[[കട്ടൻ രാജവംശം|കട്ടൻ രാജവംശ]]ക്കാർക്ക് ക്ഷേത്രത്തിൽ പാരമ്പര്യ അധികാരമുള്ളവരായതിനാൽ ഈ വാർഷിക മഹോത്സവം അവരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ നടക്കുന്നു. ചരിത്രപരമായി, മഹോത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഇക്കരെകൊട്ടിയൂരിൽ നിന്ന് അക്കരെകൊട്ടിയൂരിലേക്കുള്ള കടന്ന് പോകൽ ചടങ്ങുകൾ നടത്തുന്നതിന് കട്ടൻ രാജാവിന്റെ അനുമതി ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ താമസം സ്വതന്ത്രമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കുടുംബത്തിൽ ജനനമോ മരണമോ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പുളവളയ്മ ഒഴിവാക്കുന്നതിനായാണ് ഈ രീതികൾ നിലനിറുത്തുന്നത്. ഇത് കൊട്ടിയൂർ പെരുമാളിന്റെ അനവധിയായ ആരാധന ഉറപ്പാക്കുന്നു. <ref >http://www.kottiyoortemple.com/vaisakha_maholsavam.html</ref>
ഭണ്ഡാരം എഴുന്നളളത്തുനാൾ മുതൽ ഉത്രാടം നാള്വവരെ ദേവന്മാരുടെ ഉത്സവം. തിരുവോണം മുതൽ ആയില്യം വരെ മനുഷ്യരുടെ ഉത്സവം. മകം മുതൽ ഭൂതഗണങ്ങളുടെ ഉത്സവം എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref >{{Cite web |url=http://www.mangalam.com/astrology/others/1156 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2013-05-23 |archive-date=2013-04-11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20130411021945/http://www.mangalam.com/astrology/others/1156 |url-status=dead }}</ref>
ഭഗവാൻ പരമശിവനെ അപമാനിക്കാൻ സതിയുടെ പിതാവായ ദക്ഷൻ യാഗം നടത്തിയ സ്ഥലമ്മാണ് കൊട്ടിയൂർ. ആറ്റുകാൽ, കൊടുങ്ങല്ലൂർ, ചക്കുളത്ത്കാവ്, ചെട്ടികുളങ്ങര, ഓച്ചിറ, ചോറ്റാനിക്കര മുതലായവ പോലെ കേരളത്തിൽ ശബരിമല മാറ്റിനിർത്തിയാൽ ഉത്സവകാലത്ത് കൂടുതൽ ആളുകൾ സന്ദർശിക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് അക്കരെ കൊട്ടിയൂർ. (അവലംബം ആവശ്യമാണ്)<ref name="vns8"> പേജ് 86, യാത്ര മാസിക, മെയ്2013.</ref>
കണ്ണൂർ ജില്ലയുടെ കിഴക്ക്, വയനാട് ജില്ലയോട് ചേർന്നാണ് കൊട്ടിയൂർ. വളപ്പട്ടണം പുഴയുടെ കൈവഴിയായ ബാവലിപ്പുഴ കൊട്ടിയൂരിനെ രണ്ടായി മുറിയ്ക്കുന്നു. പുഴയുടെ തെക്കു ഭാഗത്താണ് '''ഇക്കരെ കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രം'''. ഇവിടെ സ്ഥിരം ക്ഷേത്രമുണ്ട്. വടക്കുഭാഗത്താണ് '''അക്കരെ കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രം'''. വൈശാഖ ഉത്സവം നടക്കുന്ന അക്കരെ കൊട്ടിയൂരിൽ ഉത്സവകാലത്തേക്ക് മാത്രമായി ക്ഷേത്രം കെട്ടിയുണ്ടാക്കും. ഉത്സവകാലത്ത് ഇക്കരെ കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജകൾ ഉണ്ടാവില്ല.<ref name="vns"> പേജ് 88, യാത്ര മാസിക, മെയ്2013.</ref>
==ചടങ്ങുകൾ==
മേട മാസം വിശാഖം നാളിൽ ഉത്സവത്തെകുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നതിന് ഇക്കരെ കൊട്ടിയൂരിൽ '''പ്രാക്കൂഴം''' കൂടും. കൂടാതെ കൊട്ടിയൂരിൽ നിന്ന് പതിമൂന്നു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള മണത്തണയിലെ ശ്രീപോർക്കലി ക്ഷേത്രത്തിനു അടുത്തുള്ള ആയില്യർ കാവിലും ആലോചന നടക്കും.<ref> https://www.facebook.com/KottiyoorTemple</ref>
ഇരുപത്തിയെട്ടു ദിവസം നീളുന്ന വൈശാഖ ഉത്സവം തീരുമ്പോൾ പൂജകൾ മുഴുവനാകരുതെന്നാണ് വൈദികവിധി. ഉത്സവം തുടങ്ങുന്നത് കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം മുഴുവനാകാതിരുന്ന പൂജകൾ പൂര്ത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടാണ്.
നീരെഴുന്നള്ളത്ത് സംഘം ഇക്കരെ കൊട്ടിയൂരിൽനിന്ന് പടിഞ്ഞീറ്റ നമ്പൂതിരിയുടെയും സമുദായി ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ കാട്ടുവഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് മന്ദഞ്ചേരിയിലെ കൂവപ്പാടത്ത് എത്തും.കട്ടൻ മലയോടൻ എന്ന കട്ടൻ രാജവംശത്തിലെ മലകളുടെ ആധികാരികളിലെ ജേഷ്ഠ രാജാവ് , പുറംനാടും ആയി ഒരുബന്ധവും ഇല്ലാത്ത പൂർണമായി നാടുമായി സംസർഗം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന [[ഒറ്റപ്പിലാൻ]] എന്ന കുറിച്യസ്ഥാനികൻ, ജന്മാശാരി, എന്നീ അവകാശികൾ അവിടെ കാത്തുനിൽക്കും. ഇക്കരെ കൊട്ടിയൂരിൽ നിന്ന് അക്കരെ കൊട്ടിയൂരിലേക്ക് പോവാൻ കട്ടൻ രാജവംശത്തിലെ അധികാരി ആയ കട്ടൻപുറംകലയനോട് പൂജാരികളും മറ്റുള്ളവും അനുവാദം ചോദിക്കുന്നു. കട്ടൻപുറംകലയൻ അനുവാദം നൽകുന്നതോടെ കട്ടൻപുറംകലയന്റെ അധ്യക്ഷതയിൽ ഉത്സവത്തിന്റെ ചടങ്ങുകൾക്ക് തുടക്കം ആവുന്നു. കൂവയില പറിച്ചെടുത്ത് ബാവലിയിൽ സ്നാനം നടത്തി കൂവയിലയിൽ ബാവലിതീർഥം ശേഖരിച്ച് അക്കരെ ദേവസ്ഥാനത്ത് എത്തും. ബാവലിതീർഥം സ്വയംഭൂവിലും മണിത്തറയിലും തളിച്ച് ശുദ്ധിവരുത്തും.<ref>http://www.mathrubhumi.com/kannur/news/2284635-local_news-kannur-കൊട്ടിയൂർ.html{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
കുറിച്ച്യരുടെ വാസസ്ഥമായി മാറിയ കൊട്ടിയൂരിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു കുറിച്ച്യയുവാവ് തന്റെ അമ്പിന്റെ മൂർച്ചകൂട്ടാനായി അവിടെ കണ്ട ശിലയിൽ ഉരച്ചപ്പോൾ ശിലയിൽ നിന്ന് രക്തം വാര്ന്നു . അത് അറിഞ്ഞെത്തിയ പടിഞ്ഞീറ്റ നമ്പൂതിരി കൂവയിലയിൽ കലശമാടിയെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. .
നെയ്യാട്ടത്തോടെ ഉത്സവം ആരംഭിക്കുന്നു. കുരിഛ്യ യുവാവ് കണ്ടെത്തിയ ശിവലിംഗത്തിൽ രക്ത പ്രവാഹം അടങ്ങിയത് ഇളനീർ അഭിഷേകം നടത്തിയതിനു ശേഷം ആണ് , അതുകൊണ്ടാണ് ആണ് കൊട്ടിയൂരിലെ ഒരു പ്രധാന അഭിഷേക ചടങ്ങയി ഇളനീരാട്ടം മാറിയത്. ചോതി നാളിൽ സന്ധയോടെ വയനാട്ടിലെ മുതിരേരിക്കാവിൽ നിന്നു വാൾ എഴുന്നള്ളത്ത് ഇക്കരയിലെത്തും. സംഹാരരുദ്രനായ വീരഭദ്രൻ ദക്ഷന്റെ ശിരസ്സറുത്ത ശേഷം ചുഴറ്റിയെറിഞ്ഞ വാൾ ചെന്നു വീണ സ്ഥലമാണ് മുതിരേരി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
കുറ്റിയാടി ജാതിയൂർ മഠത്തിൽ നിന്നുള്ള അഗ്നി വരവ് പിന്നെയൊന്ന്. വാൾ ഇക്കരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ചശേഷം പടിഞ്ഞിറ്റ നമ്പൂതിരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അഗ്നി അക്കരെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകും. അക്കരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ 5 സ്ഥാനിക കർമ്മി്കൾ ചേർന്ന് പഞ്ജപുണ്യാഹം കഴിച്ച് ചോതി വിളക്ക് തെളിയിക്കും.ചോതി വിളക്ക് തയ്യാറാക്കുന്നത് മൂന്നു മൺപാത്രങ്ങളിൽ നെയ്യ് ഒഴിച്ചാണ്. രാവിലെ കോട്ടയം എരുവട്ടി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഇതിനു വേണ്ട എണ്ണയും വിളക്കുതിരിയും കൊണ്ടുവരും. ഈ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞാൽ “'''നാളം തുറക്കൽ''' എന്ന ചടങ്ങാണ് .ഉത്സവം തുടങ്ങുന്നത് അഷ്ടബന്ധം നീക്കികൊണ്ടാണ്, ആ മണ്ണ് ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നല്കുനന്നു
== '''നെയ്യാട്ടം''' ==
ഇതിനുശേഷമാണ് നെയ്യാട്ടം. മലബാറിലെ കുറുപ്പ്,നമ്പ്യാർ,നായർ വിഭാഗക്കാരാണ് നെയ്യമൃത് എത്തിക്കുക. '''ഇരുവനാട്ട് വില്ലിപ്പാലൻ വലീയ കുറുപ്പ്, കുറ്റ്യാട്ടൂർ തമ്മേങ്ങാടൻ മൂത്തനമ്പ്യാർ''' എന്നിവരാണ് നെയ്യമൃത് ജന്മസ്ഥാനികർ. പ്രക്കൂഴം മുതൽ ഇവർ കഠിനമായ വ്രതമാചരിക്കുകയും അത്തം നാളിൽ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിയ നെയ്യ് കലശപാത്രത്തിലും നെയ്യ് കിണ്ടികളിലെക്കും നിറയ്കുന്നു തുടർന്ന് മാറ്റ് വാങ്ങി തറ്റുടുത്ത് നെയ്യമൃത് എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു. വലീയ കുറുപ്പും മൂത്ത നമ്പ്യാരും ചൂരൽ വടിയും മറ്റു വ്രതക്കാർ ചൂരൽമുദ്ര കഴുത്തിലണിയുകയും ചെയ്യുന്നു. ചോതിനാൾ രാവിലയോടെ വില്ലിപ്പാലൻ വലീയ കുറുപ്പിൻെ്റ സംഘവും തമ്മേങ്ങാടൻ മൂത്തനമ്പ്യാരുടെ സംഘവും ചപ്പാരം ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഒന്നിച്ച് കലശപാത്രം ഓംകാരം മുഴക്കി കൊട്ടിയൂരിലെക്ക് എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു അതിനുപിന്നാലെ മറ്റ് വ്രതക്കാർ നെയ്യ് കിണ്ടികളും എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു, ഉച്ചയോടെ പാമ്പറപ്പാൻ പാലത്തിലെത്തുന്ന ഇവർ "ഹരിഗോവിന്ദ" എന്ന നാമജപത്തോടെ വാവലി തീരത്തുകയും പ്രത്യേകം നിശ്ചയിച്ച സ്ഥാനത്ത് കലശപാത്രവും നെയ്യ്കിണ്ടികളും കാട്ടിലകൾ,കല്ലുകളൾ,വള്ളിചെടികൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് മറച്ച് വെയ്ക്കുന്നു. മുതിരേരി വാൾ ഇക്കരെ എത്തിയാൽ ജന്മസ്ഥാനികർ കലശപാത്രവുമായി അക്കരെ സന്നിധിയിലെക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. അക്കരെ സന്നിധിയിലെ വാളറയുടെ മച്ചിനെ്റ പുറത്ത് കലശപാത്രം വെച്ച് വ്രതക്കാർ കയ്യാലകളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. പഞ്ജപുണ്യാഹം കഴിച്ച് ചോതി വിളക്ക് തെളിയിച്ചാൽ വ്രതക്കാർ മന്ദംചേരിയിൽ ചെന്ന് കുളിച്ച് തറ്റുടുത്ത് മണിതറയ് സമീപം ചെന്ന് നിൽക്കുന്നു നാളം വൃത്തിയാക്കി പാത്തി വെച്ചാൽ നെയ്യ് ഉരുക്കാനായുള്ള ഓടയും തീയും കൊണ്ടുവരാൻ കേളനെ വിളിക്കുന്നു. ശേഷം നെയ്യ് ഉരുക്കി കുറുപ്പും നമ്പ്യാരും കലശപാത്രം ശിരസ്സിൽ വച്ച് രാശി വിളിക്കാകായി കാത്തിരിക്കുന്നു, '''രാശി വിളിച്ചാൽ നെയ്യാട്ടം ആരംഭിക്കുന്നു''' ഉഷാകാമ്പ്രം നമ്പൂതിരിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് നെയ്യാട്ടം നടക്കുക. ''<u>ആദ്യം വില്ലിപ്പാലൻ കുറുപ്പിനെ്റ കലശപാത്രത്തിലെ നെയ്യാണ് പെരുമാൾക്ക് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് തുടർന്ന് തമ്മേങ്ങാടൻ നമ്പ്യാരുടെ കലശപാത്രത്തിലെ നെയ്യും പെരുമാൾക്ക് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.വില്ലിപ്പാലൻ കുറുപ്പിനെ്റ കലശപാത്രത്തിലെ നെയ്യഭിഷേകത്തോടെ തുടങ്ങുന്ന നെയ്യാട്ടം തൃക്കപാപം മഠക്കാരുടെ നെയ്യഭിഷേകത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു.</u>''
രണ്ടാം ദിവസമായ വൈശാഖം നാളിൽ ഭണ്ഡാരം എഴുന്നള്ളത്താണ്. ഭണ്ഡാരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നത് കൊട്ടിയൂരിനടുത്തുള്ള മണത്തണയിലെ കരിമ്പനയ്ക്കൽ ഗോപുരത്തിലാണ്. മണത്തണ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണം, വെള്ളി പാത്രങ്ങളും ദൈവിക ആഭരണങ്ങളും ഒക്കെ കൊണ്ടുവരും. ഇവയുടെ സൂക്ഷിപ്പവകാശികളായ കുടിപതികൾ, ഏഴില്ലക്കാർ തുടങ്ങിയ തറവാട്ടുകാർ അടിയന്തരം നടത്തുന്ന യോഗികളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വാദ്യമേളങ്ങളോടെയും ഗജവീരന്മാരുടെയും അകമ്പടിയോടെ കൊട്ടിയൂരിലേക്ക് എഴുന്നള്ളിച്ച് കൊണ്ടുവരും.
'''അതിനു ശേഷം മാത്രമേ സ്ത്രീ ഭക്തർക്ക് പ്രവേശനം ഉള്ളൂ'''...
നെയ്യാട്ടം കഴിഞ്ഞാൽ ഇളനീരാട്ടമാണ്. മലബാറിലെ തിയ്യസമുദായക്കാരാണ് ഇതിനു വേണ്ട ഇളനീരുകൾ എത്തിക്കുന്നത്. ഇതിനായി അവർ വിഷു മുതൽ വ്രതം ആരംഭിക്കുന്നു. കൂത്തുപറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവട്ടിക്കാവിൽ നിന്ന് എണ്ണയും ഇളനീരും വാദ്യാഘോഷങ്ങളോടെയാണ് എത്തിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നല്കുന്നത് ഏരുവട്ടി തണ്ടയാനായിരിക്കും. ഇവർക്ക് കിരാത മൂർത്തിയുടെ അകമ്പടിയുണ്ടായിരിക്കും എന്നാണ് വിശ്വാസം. ഇവർ കൊട്ടിയൂരുള്ള മന്ദം ചേരിയിലെത്തി ഇളംനീർ വയ്ക്കാനുള്ള രാശി കാത്തിരിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലെ രാത്രി പൂജാകർമ്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ ഇളംനീർ വെപ്പിനുള്ള രാശി വിളിക്കും. ഇതോടെ ഭക്തന്മാർ സ്വയം മറന്ന് ഇളനീർ കാവോടുകൂടി വാവലി പുഴയിൽ മുങ്ങി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഓടുന്നു.. ആ ദിവസം ഭക്തർ ആയിരക്കണക്കിന് ഇളനീരുകൾ ശിവലിംഗത്തിനു മുമ്പിൽ സമർപ്പിക്കും. അതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം മേൽശാന്തി ഇളനീർ ശിവലിംഗത്തിനു മേൽ അഭിഷേകം ചെയ്യും. ഇത് '''ഇളനീരാട്ടം''' എന്നറിയുന്നു.
ഉത്സവം തുടങ്ങി ആദ്യ പതിനൊന്നു ദിവസം ശിവൻ കോപാകുലനായിരിക്കും, കോപം തണുക്കാൻ നീരഭിഷേകം, ഇള നീരഭിഷേകം, കളഭാഭിഷേകം എന്നിവ നിർത്താതെ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കും.
മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഇല്ലാത്ത ഒരു ചടങ്ങാണ് '''രോഹിണി ആരാധന''' അല്ലെങ്കിൽ ആലിഒംഗന പുഷ്പാഞജലി. വിഗ്രഹത്തെ കുറുമാത്തൂർ വലിയ നമ്പൂതിരിപ്പാട് ശൈവ സാന്ത്വനത്തിനായി പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി ആലിംഗനം ചെയ്യും. പൂജകൻ ഇരുകൈകളാലും ചുറ്റി പിടിച്ചു വിഗ്രഹത്തിൽ തല ചേർത്തു നില്ക്കും സതി നഷ്ടപ്പെട്ട ശ്രീപരമേശ്വരനെ [[വിഷ്ണു I വിഷ്ണു]] സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണത്രേ ഈ ചടങ്ങ്.
ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി രണ്ട് ആനകളുടെ പുറത്ത് ശിവനേയും പാർവതിയേയും എഴുന്നെളിയ്ക്കും
മകം നാൾ മുതൽ സ്ത്രീകൾക്ക് കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശനമില്ല.
മുഴക്കുന്ന് ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലെ നല്ലൂരിലുള്ള ബാലങ്കര എന്ന സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളോടെ നല്ലൂരാന്മാതർ കൊട്ടിയൂരിലേക്ക് കലങ്ങൾ തലച്ചുമടായി എഴുന്നള്ളിക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങുണ്ട്. കലശാട്ട് നടക്കുമ്പോൾ കലശം നിറയക്കുന്നത് ഈ കലങ്ങളിലാണ്
ഈ കലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് മകം, പൂരം, ഉത്രം നാളുകളിലുള്ള ഗൂഢകർമ്മ ങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. ഇത് കഴിഞ്ഞ് അത്തം നാളിൽ 1000 കുടം അഭിഷേക പൂജ. കലശപൂജയും ചിത്തിര നാളിൽ കലശലാട്ടവും നടക്കും. അതിനു മുൻപായി ശ്രീകോവിൽ പൊളിച്ച് മാറ്റുന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ് കളഭാഭിഷേകം എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന തൃക്കലശാട്ടത്തോടെ ഉത്സവം സമാപിക്കുന്നു.
പിന്നെ അക്കരെ കൊട്ടിയൂരിൽ അടുത്ത വർഷത്തെ ഉത്സവം വരെ ആർക്കും പ്രവേശനമില്ല.
=== ഓടപ്പൂവ് ===
[[പ്രമാണം:Ota flower.JPG|thumb|right|ഓടപ്പൂവ്]]
ദക്ഷന്റെ താടിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ഇതു് കടകളിൽ നിന്നാണ് വാങ്ങാവുന്നത്, അല്ലാതെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നു തരുന്നതല്ല. ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർ വാങ്ങി വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ഉമ്മറ വാതിലിലോ പൂജാമുറി വാതിലിലോ തൂക്കുന്നു.<ref name="manoramaonline-ക">{{cite web|url=http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=17072095&programId=1073753695&channelId=-1073751705&BV_ID=@@@&tabId=9|archiveurl=https://web.archive.org/web/20140722144121/http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=17072095&programId=1073753695&channelId=-1073751705&BV_ID=@@@&tabId=9|archivedate=2014-07-22|title=കൊട്ടിയൂരിനെ ആകർഷിച്ച് ഓടപ്പൂവ്|publisher=മലയാളമനോരമ ദിനപത്രം|date=22 ജൂലൈ 2014|accessdate=22 ജൂലൈ 2014|type=പത്രലേഖനം|language=മലയാളം|10=|url-status=dead}}</ref>
==ഐതിഹ്യം==
ദക്ഷയാഗം നടന്ന സ്ഥലമാണ് കൊട്ടിയൂർ എന്നാണ് വിശ്വാസം. പരമശിവനെ സതി വിവാഹം ചെയ്തതിൽ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത സതിയുടെ പിതാവ്, ദക്ഷൻ പതിനാലുലോകത്തെ ശിവനൊഴികെ എല്ലാവരേയും ക്ഷണിച്ചു യാഗം നടത്തി. ക്ഷണിച്ചില്ലെങ്കിലും സതി യാഗം കാണാൻ പോയി. അവിടെവച്ച് പരമശിവനെ ദക്ഷൻ അവഹേളിച്ചതിൽ ദുഃഖിതയായ സതീദേവി യാഗാഗ്നിയിൽ ചാടി ജീവനൊടുക്കി. പരമശിവൻ ഇതറിഞ്ഞ് കോപാകുലനായി ജട പറിച്ച് നിലത്തടിച്ചു. അതിൽ നിന്നും വീരഭദ്രനും ഭദ്രകാളിയും ജനിച്ചു. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ യാഗശാലയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയ വീരഭദ്രൻ ദക്ഷന്റ ശിരസറുത്തു. സതിയുടെ കത്തിക്കരിഞ്ഞ ശവശരീരവുമായി ശിവൻ സംഹാരതാണ്ഡവമാടി. ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമാരും ശിവനെ സമീപിച്ച് ശാന്തനാക്കി. ദക്ഷന്റെ തല അതിനിടയിൽ ചിതറി പോയതിനാൽ ആടിന്റെ തല ചേർത്ത് ശിവൻ ദക്ഷനെ പുനർജീവിപ്പിച്ചു. യാഗവും പൂർത്തിയാക്കി. പിന്നീട് ആ പ്രദേശം വനമായിമാറി.
==ക്ഷേത്രം==
'''മണിത്തറ'''യും വെള്ളത്തിലും കരയിലുമായി കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ പർണ്ണശാലകളും കുടിലുകളും ചേർന്നതാണ് താൽക്കാലിക ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം. ബാവലിയിൽ നിന്ന് കിഴക്കുഭാഗത്തുകൂടെ ഒഴുകിവരുന്ന വെള്ളം ക്ഷേത്രമുറ്റമായ '''തിരുവഞ്ചിറ'''യെ വലംവച്ച് പടിഞ്ഞാറോട്ടൊഴുകി ബാവലിയൽ തന്നെ ചേരും. ബാവലിയിലെ കല്ലുകളും മണ്ണും കൊണ്ടാണ് മണിത്തറ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഐശ്വര്യദായിനിയും ആദിപരാശക്തിയുമായ ഭഗവതിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യമുള്ള അമ്മാറക്കല്ലുമുണ്ട്.
ഉൽസവകലത്ത് 34 താൽക്കാലിക ഷെഡ്ഡുകൾ കെട്ടും. അമ്മാരക്കല്ലിന് മേൽക്കൂരയില്ല. ഒരു ഓലക്കുടയാണ് ഉള്ളത്. ശ്രീ പാർവതി സങ്കൽപ്പമാണ് ഇവിടെ ഉള്ളത്.
തിരുവഞ്ചിറയിലെ ശയനപ്രദക്ഷിണം പ്രത്യേകതയുള്ളതാണ്. മുട്ടൊപ്പം വെള്ളത്തിലൂടെ കണ്ണുകെട്ടിയാണ് ശയന പ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത്. <ref >http://malayalam.webdunia.com/spiritual/religion/placespilgrimage/0805/24/1080524065_1.htm</ref >
രാപ്പകൽ ഒരുപോലെ വിറകെരിയുന്ന കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ തിരുവടുപ്പുകളിൽ നിന്നു ചാരം നിത്യവും ശിവഭൂതങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നുമാണ് വിശ്വാസം.
==പ്രത്യേകതകൾ==
പ്രകൃതിയോട് വളരെ ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു ഉത്സവമാണ്.
ഒരുപാട് ജാതിക്കാർക്ക് ആചാരപരമായി ചടങ്ങുകളുള്ള ഒരു ഉത്സവമാണ്. വനവാസികൾ തൊട്ട് നമ്പൂതിരിമാർ വരെയുള്ള അവകാശികൾ ഇവിടെ അണിചേരും.
ഉത്സവം നടത്താൻ ചുമതലക്കാരായ വിവിധ സമുദായക്കാർ ഒരേ സ്ഥലത്താണ് താമസിക്കുന്നത് .
ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുന്നത് വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നാണ്.
==എത്തിച്ചേരാവുന്ന വഴികൾ==
<nowiki>*</nowiki>കണ്ണൂരിൽ നിന്ന് 68 കിലോമീറ്റർ തെക്കുകിഴക്കും തലശേരിയിൽ നിന്ന് 58 കിലോമീറ്റർ വടക്കുകിഴക്കുമാണ് കൊട്ടിയൂർ. രണ്ടിടത്തു നിന്നും കൂത്തുപറമ്പ്- നെടുമ്പൊയിൽ -കേളകം വഴി കൊട്ടിയൂരിൽ എത്താം.
<nowiki>*</nowiki>വയനാടുനിന്നും വരുന്നവർ ബത്തേരി - മാനന്തവാടി - ബോയ്സ് ടൗൺ - പാൽച്ചുരം - അമ്പയത്തോടു് വഴി കൊട്ടിയൂർ എത്താം. (മാനന്തവാടിയിൽ നിന്ന് - 25.6 കിലോമീറ്റർ, മലയോര ഹൈവേ വഴി)
<nowiki>*</nowiki>മുഴക്കുന്ന് മൃദംഗശൈലേശ്വരി ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും 24.8 കിലോമീറ്റ, മലയോര ഹൈവേ വഴി.
<nowiki>*</nowiki>തിരുനെല്ലി മഹാവിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് - 46.8 കിലോമീറ്റർ, മലയോര ഹൈവേ വഴി
<nowiki>*</nowiki>അടുത്തുള്ള റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ - കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി
==ചിത്രശാല==
<center>
<gallery caption=''കൊട്ടിയൂരിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ'' widths="140px" heights="100px" perrow="4">
ചിത്രം:Kottiyoor_temple_festival.jpg
ചിത്രം:akkare kottiyu1.JPG|അക്കരെ കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രം-മറ്റൊരു ദൃശ്യം
ചിത്രം:Ammarakkallu.JPG|അമ്മാരക്കല്ല്
ചിത്രം:Tender coconut-bringing-kottiyur.JPG|കൊട്ടിയൂർ ഇളനീർ വരവ്
ചിത്രം:Pradakshinam in thiruvanchira.JPG|തിരുവഞ്ചിറയിലെ പ്രദക്ഷിണം
ചിത്രം:Ota flower.JPG|ഓടപ്പൂ
ചിത്രം:Ikkare_kottiyur.JPG|ഇക്കരെ കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രം
</gallery>
</center>
== സ്രോതസ്സുകൾ ==
{{commons category|Kottiyoor Vysakha Mahotsavam}}
*http://www.kottiyoortemple.com
*http://mykottiyoor.blogspot.in/2013/03/kottiyoor-temple-festival-2013_11.html
* യാത്ര മാസിക, മേയ് 2013 ലക്കം.
*http://wikimapia.org/11360916/Akkara-Kottiyur-temple
*http://boolokam.com/archives/48795 {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130604072106/http://boolokam.com/archives/48795 |date=2013-06-04 }}
*http://www.mangalam.com/astrology/others/1156 {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130411021945/http://www.mangalam.com/astrology/others/1156 |date=2013-04-11 }}
*http://www.keralabhooshanam.com/?p=147343{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
*https://archive.today/20130702092810/sarasvm.blogspot.in/2011/11/blog-post_7978.html
*https://www.facebook.com/templesofkerala/posts/202611919867344
*http://dlinuxacademy.blogspot.in/2012/06/blog-post_15.html
== അവലംബങ്ങൾ ==
{{reflist|2}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ഉത്സവങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കണ്ണൂർ ജില്ല]]
7esjrmecpuyznn5pqmx3e0a15jg1hn0
തുഞ്ചൻപറമ്പ്
0
251914
4629074
4095060
2026-06-13T09:51:55Z
Vinayaraj
25055
4629074
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Thunjan Parambu}}
{{Infobox settlement
| name = തുഞ്ചൻ പറമ്പ്
| native_name dnvh = തൃക്കണ്ടിയൂർ,തിരൂർ
| native_name_lang =
| other_name = Thunjan Parambu,
| nickname =
| settlement_type = Town
| image_skyline = THUNCHAN MEMORIAL.jpg
| image_alt =
| image_caption = തുഞ്ചൻ സ്മാരക സമിതിയി മുഖ്യ കവാടം
| pushpin_map = India Kerala
| pushpin_label_position = right
| pushpin_map_alt =
| pushpin_map_caption = Location in Kerala, India
| latd = 10
| latm = 54
| lats = 0
| latNS = N
| longd = 75
| longm = 54
| longs = 0
| longEW = E
| coordinates_display = inline,title
| subdivision_type = Country
| subdivision_name = {{flag|India}}
| subdivision_type1 = [[States and territories of India|State]]
| subdivision_name1 = [[Kerala]]
| subdivision_type2 = [[List of districts of India|District]]
| subdivision_name2 = [[Malappuram]]
| established_title = <!-- Established -->
| established_date =
| founder =
| named_for =
| government_type =
| governing_body = Tirur Municipality
| unit_pref = Metric
| area_footnotes =
| area_rank =
| area_total_km2 =
| elevation_footnotes =
| elevation_m =
| population_total =
| population_as_of =
| population_rank =
| population_density_km2 = auto
| population_demonym =
| population_footnotes =
| demographics_type1 = Languages
| demographics1_title1 = Official
| demographics1_info1 = [[Malayalam language|Malayalam]], [[English language|English]]
| timezone1 = [[Indian Standard Time|IST]]
| utc_offset1 = +5:30
| postal_code_type = [[Postal Index Number|PIN]]
| postal_code = 676104
| area_code_type = Telephone code
| area_code = 0494-242****
| registration_plate = KL-10 & KL-55
| blank1_name_sec1 = Nearest city
| blank1_info_sec1 = [[Malappuram]]
| blank2_name_sec1 = [[Lok Sabha]] constituency
| blank2_info_sec1 = Ponnani
| blank3_name_sec1 = Civic agency
| blank3_info_sec1 = Tirur Municipality
| blank1_name_sec2 = [[Climate of India|Climate]]
| blank1_info_sec2 = [[Climatic regions of India|Tropical]] <small>([[Köppen climate classification|Köppen]])</small>
| website =
| footnotes =
}}
[[File:Thunchaththu Ramanujan Ezhuthachan.jpg|thumb|[[തുഞ്ചത്ത് രാമാനുജൻ എഴുത്തച്ഛൻ]]]]
[[മലയാളം|മലയാളഭാഷയുടെ]] പിതാവെന്നറിയപ്പെടുന്ന [[തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ|തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛന്റെ]] ജന്മസ്ഥലമാണ് [[തിരൂർ]] [[തൃക്കണ്ടിയൂർ|തൃക്കണ്ടിയൂരിന്നടുത്ത]] [[അന്നാര]] എന്ന സ്ഥലം. "തുഞ്ചൻ പറമ്പ്" (ഇംഗ്ലീഷ്: '''Thunjan Parambu''' or '''Thunchan Parambu''') എന്ന പേരിൽ ഇപ്പോൾ ഈ സ്ഥലം അറിയപ്പെടുന്നു. തിരൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഏതാണ്ട് 1.5 കി.മീ. ദൂരത്തിലാണു തുഞ്ചൻ പറമ്പ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛന്റെ സ്മാരകമായി ഇന്ന് [[മലപ്പുറം ജില്ല]]യിൽ തിരൂർ-പൂങ്ങോട്ടുകുളം കൂട്ടായി റോഡിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന [[തുഞ്ചൻ സ്മാരകം]] ആണ് തുഞ്ചൻ പറമ്പ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. എല്ലാ [[വിദ്യാരംഭം|വിദ്യാരംഭ]] വർഷവും മലയാളത്തിന്റെ ഹരിശ്രീ കുറിക്കാൻ അനേകം കുട്ടികൾ ഇവിടെ എത്താറുണ്ട്. ആധുനിക മലയാളഭാഷയുടെ പിതാവ് എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഷാകവിയാണ് [[തുഞ്ചത്ത് രാമാനുജൻ എഴുത്തച്ഛൻ]]. അദ്ദേഹം, പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിനും പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിലായി ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. എഴുത്തച്ഛന്റെ യഥാർത്ഥ നാമം രാമാനുജൻ എന്നും ചില വിദഗ്ദ്ധർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടുകാണുന്നുണ്ട്. ഇന്നത്തെ [[മലപ്പുറം ജില്ല]]യിലെ [[തിരൂർ|തിരൂരിലെ]] തൃക്കണ്ടിയൂരിൽ ആയിരുന്നു കവിയുടെ ജനനം.
{{മലപ്പുറം ജില്ല}}
[[വർഗ്ഗം:സ്മാരകങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങൾ]]
gxo3erwhw4cqqrfmt0v9ma37fgaumhh
സമയയാത്ര
0
269397
4629070
3781016
2026-06-13T09:28:41Z
Amherst99
23134
/* */
4629070
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Time Travel}}[[File:The Time Machine – Frontpage Heinemann.png|thumb|The first page of ''[[The Time Machine]]'' published by [[Heinemann (publisher)|Heinemann]]]]
{{വൃത്തിയാക്കേണ്ടവ}}
ത്രിമാന ലോകത്തിൽ രണ്ട് ബിന്ദുക്കൾക്കിടയിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നതുപോലെ [[കാലം|സമയത്തിൽ]] / കാലത്തിൽ രണ്ട് ബിന്ദുക്കൾക്കിടയിൽ യാത്ര ചെയാം എന്ന സാമാന്യസങ്കല്പം ആണ് '''സമയ യാത്ര''' (time travel). പൊതുവേ ഭൂതകാലത്തിലേക്കും ഭാവികാലത്തിലേക്കും സമയ യാത്രകൾ നടത്തപ്പെടാം എന്നു കരുതുന്നു. ഇത്തരം യാത്രകൾക്ക് സഹായിക്കുന്ന തരം യന്ത്രങ്ങളെ പൊതുവേ സമയ യന്ത്രങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. <ref name="Prucher">''Brave New Words: The Oxford Dictionary of Science Fiction'' by Jeff Prucher (2007), [http://books.google.com/books?id=iYzi8m8FbEsC&lpg=PP1&pg=PA230#v=onepage&q&f=false p. 230].</ref>
[[സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്|സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങിന്റെ]] സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ഒരാൾ പ്രകാശ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ ഭാവിയിൽ എത്താം. [[സമയം]] എന്നത് എപ്പോളും ദൂരവും വേഗതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരാൾ [[പ്രകാശവേഗത]]യിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ അയാൾക്കു വേണ്ടി സമയം മറ്റുളള വസ്തുക്കളെ അപേക്ഷിച്ചു പതുക്കെ സഞ്ചരിക്കും. അതനുസരിച്ച് ഭാവിയിലേക്കു ഒരാൾക്കു പോകാം പക്ഷെ സമയത്തിനു പുറകോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ല.
രണ്ട് ബിന്ദുക്കൾക്കിടയിൽ യാത്ര ചെയ്യുബ്ബോൾ അവ തമ്മിലുള്ള ഏറ്റവും ചെറിയ ദൂരം ഒരു നേർവരയാണു.പക്ഷെ ആ രണ്ടു ബിന്ദുക്കൾ ഒന്നിനു മുകളിൽ ഒന്നായി ഇരിക്കുമ്പോളാണ് അവ തമ്മിൽ ഒരു ദൂരവും ഇല്ലാതിരിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ സമയത്തിലെ രണ്ട് ബിന്ദുക്കൾക്കിടയിൽ അവ തമ്മിലുള്ള ദൂരം കുറയ്ക്കുവാൻ സഹായിക്കുന്ന യന്ത്രമാണു "ടൈം മെഷീൻ" അഥവാ സമയ യന്ത്രങ്ങൾ.
സമയ യാത്ര അഥവാ സമയസഞ്ചാരം മുഖ്യ പ്രമേയമാക്കിയ നിരവധി ഹോളിവുഡ് ചലച്ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.ബാക്ക് ടു ദ ഫ്യൂച്ചർ 1,2,3 , [[ദ ടെർമിനേറ്റർ (ചലച്ചിത്രം)|ദ ടെർമിനേറ്റർ]], [[ഡെജാവൂ (ചലച്ചിത്രം)|ഡെജാവൂ]] ,ക്രിസ്റ്റഫർ നോളൻ സംവിധാനം ചെയ്ത 'ഇന്റർസ്റ്റെല്ലാർ' എന്നിവ അവയിൽ ചിലതാണ്.
==അവലംബം==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:സമയം]]
[[വർഗ്ഗം:സമയയാത്ര]]
{{Time travel}}
2tufukp84z8abtuv7bs1nz6u9dy0mzu
ചാമുണ്ഡി
0
275375
4628996
4627207
2026-06-13T07:13:23Z
~2026-34175-13
219079
/* ഐതിഹ്യങ്ങൾ */
4628996
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox deity|type=Hindu|image=The Hindu Goddess Chamunda LACMA M.80.3.jpg|caption=14th century Nepalese sculpture of Chamunda.|name=Chamunda|script_name=Devanagari|script=चामुण्डा|Sanskrit_transliteration={{IAST|Cāmuṇḍā}}|affiliation=[[Adi parashakti]], [[Mahakali]], [[Parvati]]|deity_of=[[Mahadevi]] <br/> [[Goddess]] Of [[War]] <br/>
[[Goddess]] Of [[Epidemic]]|abode=Cremation grounds or fig trees|mantra={{IAST|oṁ aiṁ hrīṁ klīṁ cāmuṇḍāyai vicce}}|weapon=Trident and Sword|mount=[[Water buffalo|buffalo]]<ref name="auto">{{cite web | url=http://www.omsakthi.org/goddess/chamundi.html | title=Goddess Chamundi }}</ref><br/>or [[Dhole]]<ref>{{cite web | url=https://www.drikpanchang.com/hindu-goddesses/parvati/matrika/sapta-matrika.html | title=Sapta Matrika | 7 Matara – Seven Forms of Goddess Shakti }}</ref><br/>Corpse ([[Preta]])|consort=[[Shiva]]}}ഹിന്ദു വിശ്വാസത്തിലെ മാതൃദേവിയായ മഹാദേവി [[ചണ്ഡിക|ചണ്ഡി]] എന്ന ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപമാണ് '''ചാമുണ്ഡ''' (സംസ്കൃതംഃ ചാമുണ്ഡ, IAST: ചാമുണ്ഡ) '''ചാമുണ്ഡേശ്വരി''' എന്നും '''ചാമുണ്ഡി''' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. സപ്ത മാതൃകകളിൽ ഒരാളാണ് ചാമുണ്ഡി.
പാർവ്വതി ദേവിയുടെ പരിചാരകരായ അറുപത്തിനാലോ എൺപത്തിയൊന്നോ എണ്ണം താന്ത്രിക ദേവതകളുടെ ഒരു കൂട്ടത്തിലെ പ്രധാന യോഗിനികളിൽ ഒരാളാണ് ചാമുണ്ഡി. ചാമുണ്ഡൻ വധിച്ച രണ്ട് ഭൂതങ്ങളായ ചന്ദയുടെയും മുണ്ടയുടെയും സംയോജനമാണ് ഈ പേര്. ചാമുണ്ഡി മഹാകാളിയുമായോ [[ദുർഗ്ഗ]] അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവളാണ്.
ശ്മശാനത്തിലോ വിശുദ്ധ അത്തി മരങ്ങൾക്ക് സമീപത്തോ വസിക്കുന്നതായി ചാമുണ്ഡിദേവിയെ പലപ്പോഴും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. മദ്യത്തിനൊപ്പം ആചാരപരമായ മൃഗബലി നൽകിയാണ് ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നത്. പിന്നീട് വൈഷ്ണവ സ്വാധീനത്തിൽ മൃഗബലി സമ്പ്രദായം കുറഞ്ഞു. <ref>{{Cite web|url=https://www.rudraksha-ratna.com/articles/goddess-chamunda|title=About Goddess Chamunda Maa: Story, History & Significance – Rudra Centre|access-date=2023-05-02|website=rudraksha-ratna.com|language=en}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://omnilogos.com/hinduism-shaivism/|title=Hinduism: Shaivism|access-date=2023-05-02|last=OmniMaster|date=2020-05-25|website=omnilogos.com|language=en-US|archive-date=2020-10-27|archive-url=https://web.archive.org/web/20201027071510/https://omnilogos.com/hinduism-shaivism/|url-status=dead}}</ref>
== ഉത്ഭവം ==
മദ്ധ്യ [[ഇന്ത്യ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]] പർവതനിരകളിലെ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു ഗോത്ര ദേവതയായിരുന്നു ചാമുണ്ഡിയെന്ന് രാമകൃഷ്ണ ഗോപാൽ ഭണ്ഡാർക്കർ അവകാശപ്പെടുന്നു. ഈ ഗോത്രങ്ങൾ മദ്യത്തോടൊപ്പം ദേവികളുടെ മൃഗങ്ങളും മനുഷ്യബലി അർപ്പിക്കുന്നതായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. മുഖ്യധാരാ ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക് സ്വാംശീകരിച്ചതിനുശേഷം ചാമുണ്ഡിയുടെ താന്ത്രിക ആരാധനയിൽ ഈ ആരാധനാ രീതികൾ നിലനിർത്തി. ഈ ദേവിയുടെ ഉഗ്രമായ സ്വഭാവം രുദ്ര ബന്ധം മൂലമാണെന്ന് അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.<ref>''Vaisnavism Saivism and Minor Religious Systems'' By Ramkrishna G. Bhandarkar, p.205, Published 1995, Asian Educational Services, {{ISBN|81-206-0122-X}}</ref> ഇത് ദേവിയുടെ ഗോത്ര ഉത്ഭവ സിദ്ധാന്തത്തെയും വാങ്കു പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
== ഐക്കണോഗ്രാഫി ==
ചാമുണ്ഡിയുടെ ആദ്യകാല പ്രാതിനിധ്യങ്ങളിൽ, അവൾക്ക് ഒരു ക്രൂരമായ മുഖം നൽകിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ഒരു സ്ത്രീലിംഗ രൂപവും ഗംഭീരമായ സവിശേഷതകളും ഉണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, പിൽക്കാല പ്രാതിനിധ്യങ്ങളിൽ ചാമുണ്ഡിയെ സാധാരണയായി ആനയോ കടുവയുടെ മറയോ ധരിച്ച അസ്ഥികൂടമുള്ള ഒരു വൃദ്ധയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ചാമുണ്ഡി മുങ്ങിയ കണ്ണുകളും ചീഞ്ഞ മുടിയും ഉള്ളതായി കാണിക്കുന്നു.
കറുപ്പോ ചുവപ്പോ ആയി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചാമുണ്ഡി, മുറിച്ച തലകളുടെയോ തലയോട്ടിയുടെയോ മാല ധരിച്ചിരിക്കുന്നു (''മുണ്ടമല''). ചാമുണ്ഡിക്ക് പന്ത്രണ്ട് കൈകൾ വരെ ഉണ്ട്. ചാമുണ്ഡി ഒരു [[ഡമരു]] (ത്രിശൂലം), പാമ്പ്, തലയോട്ടി(കപാലം), (ഖത്വംഗ) ഇടിമുഴക്കം, മുറിച്ച തല, ''പാനപാത്രം'' (കുടിക്കുന്ന പാത്രം) എന്നിവ കൈകളിൽ പിടിക്കുന്നു. ചാമുണ്ഡി ഒരു ശവത്തിൻ്റെയെയോ മേൽ നിൽക്കുകയോ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. ചിലപ്പോൾ പരാജയപ്പെട്ട രാക്ഷസൻ്റെ മേൽ ഇരിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചാമുണ്ഡി പലപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിലാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവളുടെ തലയോട്ടി-പാത്രം രക്തം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ള അസ്ഥികൂടമുള്ള ശരീരമാണ് അവൾക്കുള്ളത്. നീണ്ട പല്ലുകളും നീണ്ട നഖങ്ങളും കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. . അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ മുങ്ങിയ വയറുമായി താഴേക്ക് പതിക്കുന്നതായി കാണിക്കുന്നു. എല്ലുകൾ, തലയോട്ടികൾ, പാമ്പുകൾ, തേളുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ച ആഭരണങ്ങളാൽ അവൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കൂടാതെ അവൾ ഒരു ''യജ്ഞോപവീത'' (തലയോട്ടിയുടെ വിശുദ്ധ നൂൽ) ധരിക്കുന്നു. അവളുടെ ശിരോവസ്ത്രം ''ജാത മകുത'', പാമ്പുകളാൽ കെട്ടിയ മുടി. ചിലപ്പോൾ അവളുടെ തലയിൽ ഒരു ചന്ദ്രക്കല കാണാനാകും.
* കിൻസ്ലി പേജ് 147,156. ദേവി മഹാത്മ്യയുടെ വിവരണങ്ങൾ, ശ്ലോകങ്ങൾ 8.11-20
* {{Cite web|url=http://museums.ap.nic.in/sapta.html|title=Sapta Matrikas (12th C AD)|access-date=2008-01-08|publisher=Department of Archaeology and Museums, Government of Andhra Pradesh|archive-url=https://web.archive.org/web/20070701121832/http://museums.ap.nic.in/sapta.html|archive-date=July 1, 2007}}
* {{Cite web|url=https://www.britishmuseum.org/explore/highlights/highlight_objects/asia/s/sandstone_figure_of_chamunda.aspx|title=Chamunda, The fierce, protective eight-armed mother.|last=Donaldson|first=T.|publisher=British Museum}}
* "ചാമുണ്ഡ, തിന്മയുടെ (ഇന്ത്യ, മധ്യപ്രദേശ്) ഭീകരതയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ" (ID1). കലയുടെ ചരിത്രത്തിൻറെ സമയരേഖയിൽ. ന്യൂയോർക്ക്ഃ ദി മെട്രോപൊളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്, 2000-. (ഒക്ടോബർ 2006) [http://www.metmuseum.org/toah/ho/07/ssn/ho_1989.121.htm]
* കാലിയ, pp.106-109. <ref name="anistor">{{Cite web|url=http://www.anistor.gr/english/enback/Saptmatrika.pdf|title=Sapta Matrikas In Indian Art and their significance in Indian Sculpture and Ethos: A Critical Study|access-date=2008-01-08|last=Goswami|first=Meghali|last2=Gupta, Ila|date=March 2005|website=Anistoriton Journal|publisher=Anistoriton|archive-url=https://web.archive.org/web/20100505020416/http://www.anistor.gr/english/enback/Saptmatrika.pdf|archive-date=2010-05-05|last3=Jha, P.}} "Anistoriton is an electronic Journal of History, Archaeology and ArtHistory. It publishes scholarly papers since 1997 and it is freely available on the Internet. All papers and images since vol. 1 (1997) are available on line as well as on the free Anistorion CD-ROM edition."</ref> അവളുടെ കണ്ണ് സോക്കറ്റുകൾ ലോകത്തെ തീകൊളുത്തുന്നതായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾക്കൊപ്പം ആത്മാക്കളും ഉണ്ട്. <ref name="anistor" />
അവൾക്കൊപ്പം ഭൂതങ്ങളും പിശാചുക്കളും ഉണ്ട്. ദേവി ഇരിക്കുകയോ നിൽക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന മൃതദേഹത്തിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന അസ്ഥികൂടങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, കുറുനരികൾ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായും കാണിക്കുന്നു. കുറുനരികളും അവരുടെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കൂട്ടാളികളും ചിലപ്പോൾ അവരുടെ തലയോട്ടിയിലെ പാനപാത്രത്തിൽ നിന്നോ അവർ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മുറിച്ച തലയിൽ നിന്നോ രക്തം കുടിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് പരാജയപ്പെട്ട ശത്രുക്കളുടെ രക്തം ചാമുണ്ട കുടിക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref>{{Cite web|url=http://www.nortonsimon.org/guide_item.aspx?id=470&item=chamunda|title=Durga: Avenging Goddess, Nurturing Mother ch.3, Chamunda|publisher=Norton Simon Museum|archive-url=https://web.archive.org/web/20061003135311/http://www.nortonsimon.org/guide_item.aspx?id=470&item=chamunda|archive-date=2006-10-03}}</ref> രക്തം കുടിക്കുന്ന ഈ ഗുണം എല്ലാ മാതൃകകളുടേയും പ്രത്യേകിച്ച് ചാമുണ്ഡയുടേയും സവിശേഷതയാണ്. ചിലപ്പോൾ, അവൾ മൂങ്ങയിലോ പോത്തിലോ ധോലെയിലോ ഇരിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://www.drikpanchang.com/hindu-goddesses/parvati/matrika/sapta-matrika.html|title=Sapta Matrika | 7 Matara - Seven Forms of Goddess Shakti}}</ref> അവളുടെ ബാനറിൽ ഒരു കഴുകൻ ഉണ്ട്. <ref name="anistor"/>
സുന്ദരമായ മുഖങ്ങളുള്ള ഹിന്ദു ദേവതകളുടെ സാധാരണ ചിത്രീകരണങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഈ സവിശേഷതകൾ വാർദ്ധക്യം, മരണം, ക്ഷയം, നാശം എന്നിവയുടെ അനിവാര്യതയെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. ചാമുണ്ഡയെ പലപ്പോഴും കാളിയുടെ ഒരു രൂപമായി കാണുന്നു. ഭയവും ഭീതിയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധയായ സ്ത്രീയായാണ് അവർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.<ref name="art-and-archaeology.com">{{Cite web|url=http://www.art-and-archaeology.com/india/jagat/jagat13.html|title=Ancient India}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.art-and-archaeology.com/asianartglossary.html#chamunda|title=Glossary of Asian Art}}</ref>
== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ==
[[പ്രമാണം:Chamunda.jpg|ഇടത്ത്|ലഘുചിത്രം|381x381ബിന്ദു|ചാമുണ്ഡ, 11-12 നൂറ്റാണ്ട്, നാഷണൽ മ്യൂസിയം, [[ഡെൽഹി|ഡൽഹി]]. മുറിച്ച തലകളുടെ നെക്ലേസ് ധരിച്ച് പത്ത് ആയുധങ്ങളുള്ള ചാമുണ്ഡൻ ഒരു മൃതദേഹത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.]]
[[പ്രമാണം:Ashta-Matrika.jpg|ലഘുചിത്രം|350x350ബിന്ദു|[[അംബിക (ദേവത)|അംബിക]] ദേവി (ഇവിടെഃ ദുർഗ്ഗ അല്ലെങ്കിൽ [[ചണ്ഡിക|ചണ്ഡി]] രാക്ഷസനെതിരെയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ എട്ട് മാതൃകകളെ നയിക്കുന്നു), ഒരു ''[[ദേവീമാഹാത്മ്യം|ദേവി മഹാത്മ്യ]]'' നിന്നുള്ള ഫോളിയോ- (മുകളിൽ വരി, ഇടതുവശത്ത് നിന്ന്) നരസിംഹ, വൈഷ്ണവി, കുമാരി, മഹേശ്വരി, ബ്രാഹ്മി. (താഴെ വരി, ഇടത്തുനിന്ന് വരാഹി, ഐന്ദ്രി, അംബിക. രാക്ഷസന്മാരുടെ രക്തം കുടിക്കുന്ന ചാമുണ്ഡൻ (വലത് വശത്ത് രക്തബീജ രക്തത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നു) ]]
[[പ്രമാണം:The_Great_Goddess_in_Her_Chamunda_Form.jpg|ലഘുചിത്രം|ചാമുണ്ഡ രൂപത്തിലുള്ള മഹാനായ ദേവത. മുഗൾ മിനിയേച്ചർ, ഒരുപക്ഷേ ''[[ദേവീമാഹാത്മ്യം|ദേവി മഹാത്മ്യ]]'' ഒരു ചുരുളിൽ നിന്ന്, c. 1565-1575. [[ഗവണ്മെന്റ് മ്യൂസിയം ആന്റ് ആർട്ട് ഗാലറി, ചണ്ഡിഗഢ്|ഗവൺമെന്റ് മ്യൂസിയം ആൻഡ് ആർട്ട് ഗാലറി, ചണ്ഡീഗഡ്]]]]
[[പ്രമാണം:Chamunda_Sculpture.jpg|പകരം=Chamunda sculpture from Rajshahi.|ലഘുചിത്രം|ഏഷ്യൻ സിവിലൈസേഷൻസ് മ്യൂസിയത്തിലെ രാജ്ഷാഹിയിൽ നിന്നുള്ള ചാമുണ്ഡ ശില്പം, ഷിസ്റ്റ്, 11-ാം നൂറ്റാണ്ട്. ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെയും രണ്ട് കങ്കാലയുടെയും (അസ്ഥികൂടങ്ങൾ) മേൽ ദേവി നിൽക്കുന്നു.]]
''[[ദേവീമാഹാത്മ്യം|ദേവി മഹാത്മ്യത്തിൽ]]'', ദുർഗ്ഗയുടെ "കോശത്തിൽ" നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദേവതയായ കൌഷികി ദേവിയുടെ പുരികങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ചാമുണ്ഡി ഉയർന്നുവരികയും രാക്ഷസ രാജാക്കന്മാരായ ശുംഭ-നിശുഭനമാരുടെ ദാസന്മാരായ ചന്ദ, മുണ്ട എന്നീ ഭൂതങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനുള്ള ചുമതല ചാമുണ്ഡിക്ക് നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ചാമുണ്ഡി ഭൂതങ്ങളുമായി ഒരു കടുത്ത യുദ്ധം നടത്തി, ഒടുവിൽ അവരെ കൊന്നു.<ref name="Madan">{{Cite book |last=Gopal |first=Madan |url=https://archive.org/details/indiathroughages00mada |title=India through the ages |publisher=Publication Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India |year=1990 |editor-last=K.S. Gautam |page=[https://archive.org/details/indiathroughages00mada/page/81 81]}}</ref>
''ദേവി മഹാത്മ്യത്തിലെ'' പിന്നീടുള്ള ഒരു പരാമർശം അനുസരിച്ച്, ദുർഗ്ഗ സ്വയം മാതൃകകളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അവരുടെ സഹായത്തോടെ ശുംഭ-നിശുംഭന്മാരുടെ രാക്ഷസ സൈന്യത്തെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ പരാമർശത്തിൽ, രക്തബീജയുടെ രക്തം മുഴുവൻ കുടിച്ച മാതൃകയെന്ന് [[കാളി]] വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു, ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാളിക്ക് ചാമുണ്ഡി എന്ന വിശേഷണം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ, ദേവി മഹാത്മ്യം ചാമുണ്ഡിയെ കാളിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://www.asia.si.edu/devi/kali.htm|title=Devi: The Great Goddess|access-date=2017-05-29|website=www.asia.si.edu|archive-url=https://web.archive.org/web/20170609232149/http://www.asia.si.edu/devi/kali.htm|archive-date=2017-06-09}}</ref>
വരാഹപുരാണത്തിൽ രക്തബീജയുടെ കഥ വീണ്ടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ ഇവിടെ ഓരോ മാതൃകകളും മറ്റൊരു മാതൃകയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. സിംഹതലയുള്ള നരസിംഹി ദേവിയുടെ പാദത്തിൽ നിന്നാണ് ചാമുണ്ഡി ഉത്ഭവിച്ചത്. ഇവിടെ, ചാമുണ്ഡിയെ (''പസുന്യ'') ദോഷത്തിൻ്റെ പ്രതിനിധിയായി കണക്കാക്കുന്നു. വരാഹ പുരാണത്തിൽ ദേവി മഹാത്മ്യത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ചാമുണ്ഡി, കാളി എന്നീ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളെ പരാമർശിക്കുന്നു.<ref name="anistor"/>
മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം അനുസരിച്ച്, ചന്ദയെയും മുണ്ടയെയും കൊല്ലുന്നതിനായി പാർവ്വതി ദേവിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് ചാമുണ്ഡി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇവിടെ ചാമുണ്ഡിയെ [[പാർവ്വതി|പാർവതി]] ഒരു രൂപമായി കാണുന്നു.
ചാമുണ്ഡിയുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് ''[[മത്സ്യപുരാണം]]'' വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കഥ പറയുന്നു. രക്തബീജനെപ്പോലെ തന്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് വീഴുന്ന രക്തത്തിൽ നിന്ന് തന്നെപ്പോലുള്ളവരെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിവുള്ള അന്ധകാസുരനെ കൊല്ലാൻ സഹായത്തിന് മറ്റ് മാതൃകകൾക്കൊപ്പം ചാമുണ്ഡിയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ചാമുണ്ഡിയും മറ്റ് മാതൃകകളും ചേർന്ന് അന്ധകൻ്റെ രക്തം കുടിക്കുകയും ആത്യന്തികമായി അവനെ കൊല്ലാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<ref name="anistor"/> രത്നാകരൻ തന്റെ ''ഹരവിജയം'' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ചാമുണ്ഡയുടെ ഈ നേട്ടത്തെ വിവരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അന്ധകൻ്റെ രക്തം കുടിച്ചതിന് മറ്റ് മാതൃകകൾക്കല്ല, ചാമുണ്ഡിയെ മാത്രം പ്രശംസിക്കുന്നു. രക്തം കുടിച്ച ചാമുണ്ഡിയുടെ നിറം രക്ത-ചുവപ്പായി മാറി. ചാമുണ്ഡി നാശം വിതയ്ക്കുകയും മേരു പർവ്വതം എന്ന തൂവൽ, കോസ്മിക് പാമ്പായ ശേഷ, ചന്ദ്രക്കല എന്നിവയുള്ള ഒരു സംഗീതോപകരണങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ലോകത്തെ മുക്കി നിർത്തുന്ന പ്രളയം നടക്കുന്ന സമയത്ത് അവൾ ഈ ഉപകരണം വായിക്കുന്നു.
== മാതൃകാക്കളുമായുള്ള ബന്ധം ==
[[പ്രമാണം:WLA_lacma_Hindu_Goddess_Chamunda_West_Bengal.jpg|ഇടത്ത്|ലഘുചിത്രം|ചാമുണ്ഡ, ലക്മ, ബംഗാൾ, എ. ഡി. 11-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യ.]]
സപ്തമാതൃക്കളിൽ ഒരാളാണ് ചാമുണ്ഡി. മാതൃക്കൾ ഭയങ്കരയായ മാതൃദേവികളും കുട്ടികളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നവരും ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ്, അതായത് അവർ കുട്ടിക്കാലത്തെ പകർച്ചവ്യാധി, പനി, പട്ടിണി, രോഗം എന്നിവയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുമ്പ് നിരവധി കുട്ടികളെ വഹിച്ച ആ രോഗങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ അവർക്ക് ആശ്വാസം ലഭിച്ചു.<ref name="art-and-archaeology.com"/> മഹാഭാരതത്തിലെ ''[[പുരാണങ്ങൾ|ദേവി പുരാണം]]'', ''വിഷ്ണുധർമ്മോത്തര പുരാണം'' തുടങ്ങിയ ഹിന്ദു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ സപ്തമാതൃക്കൾ (ഏഴ് മാതൃക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ മാതൃപഞ്ജികൾ) പട്ടികയിൽ ചാമുണ്ഡിയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സപ്തമാതൃക്കളുടെ വിഭാഗത്തിൽ പലപ്പോഴും വിവിധ ശിൽപങ്ങളിൽ ചാമുണ്ഡിയെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഈ ശില്പങ്ങൾ [[എല്ലോറ ഗുഹകൾ|എല്ലോറ]], എലിഫന്റ ഗുഹകൾ എന്നിവയിൽ കാണാവുന്നതാണ്. ചാമുണ്ഡിയെ എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാനമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും (ഗ്രൂപ്പിലെ ഏറ്റവും വലത്), ചാമുണ്ഡിയെ ചിലപ്പോൾ ഗ്രൂപ്പിന്റെ നേതാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. മറ്റ് മാതൃക്കളെ ശക്തികളായി കണക്കാക്കുമ്പോൾ (പുരുഷദേവന്മാരുടെ [[ശക്തി|ശക്തികൾ]] അവരുടെ രൂപത്തിൽ സാമ്യമുള്ളവരാണ്), ചാമുണ്ഡിയാണ് പുരുഷദേവനേക്കാൾ മഹാനായ ദേവിയുടെ ശക്തിയായ ഒരേയൊരു മാതൃകയാകുന്നു. സ്വതന്ത്ര ആരാധന ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരേയൊരു മാതൃകയാണവൾ, മറ്റെല്ലാ മാതൃകകളും എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരുമിച്ച് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
അസുരന്മാരെ കൊല്ലാൻ ഗണേശനെ സഹായിക്കുന്ന മാതൃക്കളുടെ കൂട്ടത്തെ ''ദേവി പുരാണം'' വിവരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, [[മാണ്ഡവ്യൻ|മാണ്ഡവ്യ]] മുനി മാതൃപഞ്ചകനെ ആരാധിക്കുന്നതായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു (അഞ്ച് അമ്മമാരിൽ ഒരാളായ ചാമുണ്ഡിയും അവരിൽ ഒരാളാണ്. [[ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ|ഹരിശ്ചന്ദ്ര]] രാജാവിനെ ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചതിന് സ്രഷ്ടാവായ [[ബ്രഹ്മാവ്]] സ്ഥാപിച്ചതായി അമ്മമാരെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ചന്ദ, മുണ്ട എന്നീ ഭൂതങ്ങളുടെ കൊലയാളി എന്ന ചാമുണ്ഡി എന്നതിന്റെ സാധാരണ അർത്ഥം കൂടാതെ, ''ദേവി പുരാണം'' മറ്റൊരു വിശദീകരണം നൽകുന്നുഃ ചന്ദ എന്നാൽ ഭയങ്കരം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്, മുണ്ട എന്നത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ തല അല്ലെങ്കിൽ യജമാനൻ അല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മാതൃകകളെ തിന്മകളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന വിഷ്ണുധർമ്മോത്തര പുരാണത്തിൽ ചാമുണ്ഡയെ അധർമ്മത്തിൻറെ പ്രകടനമായി കണക്കാക്കുന്നു. ഓരോ മാതൃകയെയും ഒരു ദിശയുടെ രക്ഷാധികാരിയായി കണക്കാക്കുന്നു. ചാമുണ്ഡയ്ക്ക് തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ദിശ നൽകിയിരിക്കുന്നു.
ഒരു മാതൃകയെന്ന നിലയിൽ, മാതൃക്കളുടെ പെൺമക്കളായോ രൂപങ്ങളായോ കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന പ്രധാന യോഗിനികളിലൊരാളായി '''ചാമുണ്ഡി''' കണക്കാക്കുന്നു. അറുപത്തിനാല് യോഗിനികളുടെ ഒരു കൂട്ടത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ചാമുണ്ഡി മറ്റ് ഏഴ് യോഗിനികളെ സൃഷ്ടിച്ചതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു, ഒരുമിച്ച് എട്ട് യോഗിനികളുടെ കൂട്ടം രൂപീകരിച്ചു. എൺപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ചാമുണ്ഡ ഒൻപത് യോഗിനികളുടെ ഒരു സംഘത്തെ നയിക്കുന്നു.
== ആരാധന ==
[[പ്രമാണം:Eight-armed_goddess_Chamunda.jpg|ലഘുചിത്രം|180x180ബിന്ദു|ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയത്തിലെ ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചാമുണ്ഡ ദേവിയുടെ പ്രതിമ.]]
ഒരു ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ലിഖിതം ചാമുണ്ഡിയ്ക്ക് ആടിനെ ബലിനൽകുന്ന ആചാരപരമായ യാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. [[ഭവഭൂതി]] രചിച്ച എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സംസ്കൃത നാടകത്തിൽ, ദേവി ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ശ്മശാനത്തിന് സമീപം ചാമുണ്ഡിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിന് നായികയെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ദേവിയുടെ ഭക്തനെക്കുറിച്ച് മാലതിമധ്വ വിവരിക്കുന്നു. രാജസ്ഥാനിലെ ഗംഗാധറിലെ ഒരു ശിലാശാസനം ചാമുണ്ഡിയ്ക്കും മറ്റ് മാതൃക്കൾക്കും ഒരു ആരാധനാലയം നിർമ്മിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്, "അവർ ദാകിനികൾ പങ്കെടുക്കുന്നു" (സ്ത്രീ ഭൂതങ്ങളും ദൈനംദിന താന്ത്രിക ആരാധനയുടെ ആചാരങ്ങളും) ''ബാലി'' ആചാരം പോലെ (ധാന്യദാനം). ദുർഗ്ഗാപൂജയിലെ പ്രധാന ആചാരമായ സന്ധിപൂജയുടെ ഭാഗമാണ് ചാമുണ്ഡി പൂജ. അഷ്ടമി ദിവസത്തിൻറെ അവസാന 24 മിനിറ്റിനും നബാമിയുടെ ആദ്യ 24 മിനിറ്റിനുമിടയിൽ നടക്കുന്ന സന്ധിപൂജയിൽ ദുർഗ്ഗാദേവിയെ അവരുടെ ചാമുണ്ഡരൂപത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു.
=== ക്ഷേത്രങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Baitala_Deula_Bhubaneswar_15.jpg|ലഘുചിത്രം|[[ഒഡീഷ]] ഭുവനേശ്വറിലെ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബൈതാല ദേഉല ചാമുണ്ഡയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു]]
[[പ്രമാണം:Chamundi-hills.jpg|ലഘുചിത്രം|[[കർണാടക]] മൈസൂരിലുള്ള ചാമുണ്ഡേശ്വരി ക്ഷേത്രം]]
[[പ്രമാണം:Chamunda_Devi_Temple_Jodhpur.jpg|ലഘുചിത്രം|ജോധ്പൂർ ക്ഷേത്രം]]
* [[ഹിമാചൽ പ്രദേശ്|ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ]] [[കാൻഗ്ര ജില്ല|കാംഗ്ര ജില്ലയിൽ]], ഏകദേശം {{Convert|10|km|mi}}പാലംപൂരിന് ഭാഗത്തായി പ്രശസ്തമായ ചാമുണ്ഡ ദേവി ക്ഷേത്രമുണ്ട്, ഇവിടെ ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിലെയും, [[രാമായണം|രാമായണത്തിലെയും]], [[മഹാഭാരതം|മഹാഭാരതത്തിലെയും]] രംഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ദേവിയുടെ പ്രതിമയ്ക്ക് ചുറ്റും [[ഹനുമാൻ|ഹനുമാന്റെയും]] [[കാലഭൈരവൻ|ഭൈരവന്റെയും]] പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. കാംഗ്രയിൽ കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ക്ഷേത്രമായ ചാമുണ്ഡ നന്ദികേശ്വർ ധാം ശിവനും ചാമുണ്ഡനും സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു ഐതിഹ്യം അനുസരിച്ച്, ജലന്ധരൻ എന്ന അസുരനും ശിവനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ചാമുണ്ഡയെ പ്രധാന ദേവതയായ "രുദ്ര ചാമുണ്ഡ" ആയി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[ ''[[വിക്കിപീഡിയ:Citation needed|<span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2023)">അവലംബം ആവശ്യമാണ്</span>]]'' ]</sup>
* [[ഗുജറാത്ത്|ഗുജറാത്തിലെ]] ചോട്ടില, പർനേര കുന്നുകളിൽ രണ്ട് ചാമുണ്ഡ ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്.
* ഒഡീഷയിൽ ഒന്നിലധികം ചാമുണ്ഡ ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബൈതല ഡ്യൂളയാണ് അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്, ഭുവനേശ്വറിലെ ആദ്യകാല ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്ന്. ഭുവനേശ്വറിലെ മോഹിനി ക്ഷേത്രവും ചിത്രകാരിണി ക്ഷേത്രവും ചാമുണ്ഡയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ബാരിപാഡയ്ക്കടുത്തുള്ള കിച്ചകേശ്വരി ക്ഷേത്രം ; ബങ്കിക്കടുത്തുള്ള ചാർച്ചിക ക്ഷേത്രം എന്നിവയും ചാമുണ്ഡിയുടെ രൂപങ്ങളെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. <ref name="Orissa Review">{{Cite journal |last=Ghadai |first=Balabhadra |date=September–October 2011 |title=Goddess Kichakeswari Temple at Khiching |url=https://magazines.odisha.gov.in/Orissareview/2011/sep-oct/sep-octreview.htm |journal=Orissa Review |page=27}}</ref>
* [[മൈസൂരു|മൈസൂരിലെ]] ചാമുണ്ഡി കുന്നിലുള്ള ചാമുണ്ഡേശ്വരി ക്ഷേത്രമാണ് മറ്റൊരു ക്ഷേത്രം. ഇവിടെ ദേവിയെ ദുർഗ്ഗയുമായി തിരിച്ചറിയുന്നു, അവൾ [[മഹിഷാസുരൻ]] എന്ന കാളയെ കൊന്നു. മൈസൂർ മഹാരാജാവ് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആരാധിച്ചിരുന്ന ഒരു രക്ഷാധികാരി ദേവതയായ [[ശക്തി|ശക്തിയുടെ]] ഉഗ്രരൂപമായ ചാമുണ്ഡേശ്വരി അല്ലെങ്കിൽ ദുർഗ്ഗ.
* ജോധ്പൂരിലെ [[മെഹ്റാൻഗഢ് കോട്ട|മെഹ്റാൻഗഡ് കോട്ടയിലുള്ള]] ചാമുണ്ഡ മാതാജി ക്ഷേത്രം 1460-ൽ സ്ഥാപിതമായതാണ്. പരിഹാർ ഭരണാധികാരികളുടെ കുലദേവിയും ഇഷ്ട-ദേവതയും ( [[കാവൽ ദൈവം|രക്ഷാകർതൃ ദേവത]] ) ആയ ചാമുണ്ഡ ദേവിയുടെ വിഗ്രഹം പഴയ തലസ്ഥാനമായ മണ്ഡോറിൽ നിന്ന് അന്നത്തെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ജോധ മാറ്റിസ്ഥാപിച്ചതിന് ശേഷമാണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചത്. ജോധ്പൂരിലെ രാജകുടുംബവും നഗരത്തിലെ മറ്റ് പൗരന്മാരും ഇപ്പോഴും ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നു. [[വിജയദശമി|ദസറയിലെ]] ഉത്സവത്തിന് ക്ഷേത്രം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു: ദേവിയുടെ ഉത്സവം.
* [[തെലംഗാണ|തെലങ്കാന]] സംസ്ഥാനത്തെ മേഡക് ജില്ലയിലെ ജോഗിപേട്ടിനടുത്തുള്ള മറ്റൊരു ക്ഷേത്രമായ ശ്രീ ചാമുണ്ഡേശ്വരി ക്ഷേത്രം.
* ചാമുണ്ഡേശ്വരി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ശ്രീ ശക്തൻ കുളങ്ങര ക്ഷേത്രം. [[കേരളം|കേരളത്തിലെ]] [[കോഴിക്കോട്]] ജില്ലയിലെ [[കൊയിലാണ്ടി|കൊയിലാണ്ടിയിലാണ്]] ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
* [[മധ്യപ്രദേശ്|മധ്യപ്രദേശിലെ]] [[ദിവാസ്, മദ്ധ്യപ്രദേശ്|ദേവാസിൽ]] 300 അടി ഉയരത്തിൽ ടെക്രി എന്ന കുന്നിൻ മുകളിലാണ് ചാമുണ്ഡ മാതാ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ദേവാസിലെ ചാമുണ്ഡ മാതയെ ചോട്ടി മാത എന്നും വിളിക്കുന്നു (തുൽജ മാതയുടെ ഇളയ സഹോദരി, അതേ കുന്നിൻ മുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു). <ref>{{Cite web|url=https://www.freepressjournal.in/bhopal/history-of-chamunda-tekri-is-centuries-old|title=History of Chamunda Tekri is centuries old|access-date=2022-01-05|website=Free Press Journal|language=en}}</ref>
=== ബുദ്ധമതത്തിൽ ===
വജ്രയാന ബുദ്ധമതത്തിൽ ചാമുണ്ഡൻ പാൽഡൻ ലാമോ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കാളിയുടെ രോഷാകുലയായ രൂപമായി കാണപ്പെടുന്ന അവർ മഹാകാല ഭാര്യയും [[ദലൈലാമ]] ഗെലുഗ് പാരമ്പര്യത്തിലെ [[പഞ്ചൻ ലാമ]] സംരക്ഷകയുമാണ്.<ref>{{Cite web|url=https://www.speakingtree.in/article/The-Goddess-Sutra/m-lite|title=The Goddess Sutra|access-date=13 December 2022|last=Srivastava|first=Sonal|date=10 July 2011|quote=“Chamunda is a form of Kali; she is protector, just like Palden Lhamo in Tibetan Buddhism,” says Tsundu Dolma, a student of Tibetan Medicine, I’d met at an interfaith tour earlier in Karnataka. Palden Lhamo is protector of Buddha’s teachings in the Gelug school of Tibetan Buddhism. She is Mahakala’s consort and venerated as guardian deity of Tibet, the Dalai Lama and the Panchen Lamas.}}</ref>
=== ജൈനമതത്തിൽ ===
ആദ്യകാല ജൈനന്മാർ രക്തദാനം ആവശ്യപ്പെട്ട ചാമുണ്ഡ ദേവിയെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്നു-ഇത് ജൈനമതത്തിലെ അഹിംസയുടെ പ്രാഥമിക തത്വത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്. ജിനദത്ത, ജിനപ്രഭാസുരി തുടങ്ങിയ ജൈന സന്യാസിമാർ പരാജയപ്പെടുത്തിയ ദേവതയായി ചില ജൈന ഐതിഹ്യങ്ങൾ ചാമുണ്ഡയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഏറ്റവും ജനപ്രിയമായ ഐതിഹ്യം രത്നപ്രഭാസുരിയുടേതാണ്.<ref>''Encyclopaedia of Jainism'' By Narendra Singh, Published 2001, Anmol Publications PVT. LTD., {{ISBN|8126106913}}, p.705</ref>
ചാമുണ്ഡയെ ജൈന ദേവതയായി പരിവർത്തനം ചെയ്തതിന്റെ കഥയാണ് മറ്റൊരു ജൈന ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്. ഈ കഥ അനുസരിച്ച്, ചാമുണ്ഡ ഓസിയാനിലെ ക്ഷേത്രത്തിനായി [[വർദ്ധമാനമഹാവീരൻ|മഹാവീർ]] പ്രതിമ നിർമ്മിക്കുകയും ഹിന്ദുക്കൾ ജൈനമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിലും തുടർന്ന് അവരുടെ വംശത്തെ ഓസ്വാൾ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യുന്നതിലും സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു. ഹിന്ദു ദിവ്യമാതാവിനെ ആഘോഷിക്കുന്ന ഉത്സവമായ [[നവരാത്രി]] ''സാമ്യത്വി'' ചാമുണ്ഡ ജൈനരിൽ നിന്ന് മൃഗബലി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, അവരുടെ ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ ജൈനമതക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ജൈന സന്യാസി രത്നപ്രഭാസുരി ഇടപെട്ട് അവളോട് പ്രസംഗിക്കുകയും അതിന്റെ ഫലമായി ചാമുണ്ഡ സസ്യാഹാരം സ്വീകരിക്കുകയും മാംസത്തിനും മദ്യത്തിനുമുള്ള അവളുടെ ആവശ്യം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഓസിയാനിൽ ഒരു മഴക്കാല താമസം തനിക്ക് പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ചാമുണ്ഡ തന്നോട് പറഞ്ഞതിനാൽ രത്നപ്രഭാസുരി അവൾക്ക് സത്യം പറഞ്ഞ സച്ചിയ എന്ന് പേരിട്ടു. അവർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സംരക്ഷക ദേവതയായി മാറുകയും ഓസ്വാൾസിന്റെ വംശദേവതയായി തുടരുകയും ചെയ്തു. ഓസിയാനിലെ സച്ചിയ മാതാ ക്ഷേത്രം അവരുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം ജൈനമതക്കാർ നിർമ്മിച്ചതാണ്.<ref>Babb, Lawrence A. ''Alchemies of Violence: Myths of Identity and the Life of Trade in Western India'', Published 2004, 254 pages, {{ISBN|0761932232}} pp.168–9, 177-178.</ref> ഹിന്ദു ആചാരങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ചാമുണ്ഡ ആരാധനയുടെ ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചില ജൈന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. നിരവധി [[ക്ഷത്രിയൻ|ക്ഷത്രിയർ]], ജൈന സമൂഹം പോലും ജൈന ആചാരങ്ങൾ അനുസരിച്ച് അവരെ അവരുടെ കുലദേവിയായും സന്യക്ത്വി ദേവതയായും ആരാധിക്കുന്നു.
== ചാമുണ്ഡി തെയ്യം ==
കണ്ണൂരിലെ "കൈതചാമുണ്ഡിതെയ്യം" ഭഗവതിക്ക് കെട്ടിയാടുന്നതാണ്. അസുരന്മാരെ കാളി നിഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിലാണ് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിയ തെയ്യം കൈതക്കാടുകൾ വെട്ടിയെടുക്കുന്നത്. കൈതവെട്ടുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കൈതച്ചാമുണ്ടിയെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇരിട്ടി തില്ലങ്കേരി പാടിക്കച്ചാൽ ഈയങ്കോട് വയൽത്തിറ മഹോത്സവത്തിന് കൈതച്ചാമുണ്ടി തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്നുണ്ട്. കാളിയുടെ പ്രതിപുരുഷനായ തെയ്യം ഉറഞ്ഞുതുള്ളിക്കൊണ്ട് കൈതവെട്ടാൻ പോകും. തുടർന്ന് പള്ളിവാളേന്തി ദുഷ്ടനിഗ്രഹത്തിന് ശേഷം കലിയടങ്ങാതെ ഗ്രാമത്തിലൂടെ ഓടും. ഇങ്ങനെ ഓടുന്ന തെയ്യത്തെ വിളക്കുവെച്ച് ഗ്രാമവാസികൾ വണങ്ങും. ഓട്ടം ചെന്നുനിൽക്കുന്നത് കാവിലാണ്. അവിടെവച്ച് പൂവൻകോഴിയെ മലർ കൂട്ടി കള്ളിന്റെ അകമ്പടിയോടെ സേവിക്കുന്നത്തോടെ തെയ്യം അബോധാവസ്ഥയിൽ മറിഞ്ഞ് വീഴും. കള്ളും മത്സ്യമാംസാദികളും കഴിക്കാതെ കെട്ടുന്ന തെയ്യവുമുണ്ട്.
== ഇതും കാണുക ==
* മഹാകാലി
* [[സപ്തമാതാക്കൾ|മഹേശ്വരി]]
* [[ത്രിദേവി]]
== അവലംബങ്ങൾ ==
{{Reflist}}
== കൂടുതൽ വായിക്കുക ==
* വാൻഗു, മധു ബസാസ് (2003). ''ഇന്ത്യൻ ദേവതകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ''. അഭിനവ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്. 280 പേജുകൾ. ISBN [[പ്രത്യേകം:BookSources/81-7017-416-3|<bdi>81-7017-416-3</bdi>]].{{ISBN|81-7017-416-3}}
* പാൽ, പി. ദേവിപുരാണം അനുസരിച്ച് ദേവതകൾ സിംഗ്, നാഗേന്ദ്ര കുമാർ, ''എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് ഹിന്ദുയിസം'', പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 1997, അൻമോൾ പബ്ലിക്കേഷൻസ് പിവിടി. ലിമിറ്റഡ്. , ISBN {{ISBN|81-7488-168-9}}
* കിൻസ്ലി, ഡേവിഡ് (1988). ''[https://books.google.com/books?id=hgTOZEyrVtIC ഹിന്ദു ദേവതകൾഃ ഹിന്ദു മതപാരമ്പര്യങ്ങളിലെ ദിവ്യ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ദർശനം].'' യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിഫോർണിയ പ്രസ്സ്. ISBN [[പ്രത്യേകം:BookSources/0-520-06339-2|<bdi>0-520-06339-2</bdi>]]{{ISBN|0-520-06339-2}}
* കാലിയ, ആശ (1982). ആർട്ട് ഓഫ് ഓസിയൻ ടെമ്പിൾസ്ഃ സോഷ്യോ-ഇക്കണോമിക് ആൻഡ് റിലീജിയസ് ലൈഫ് ഇൻ ഇന്ത്യ, എ. ഡി. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്-പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട്. ISBN [[പ്രത്യേകം:BookSources/0-391-02558-9|<bdi>0-391-02558-9</bdi>]].{{ISBN|0-391-02558-9}}
* ഹാൻഡെൽമാൻ, ഡോൺ. ബെർക്സൺ കാർമൽ (1997) ഗോഡ് ഇൻസൈഡ് ഔട്ട്ഃ ശിവയുടെ ഗെയിം ഓഫ് ഡൈസ്, ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ് യുഎസ്. ISBN [[പ്രത്യേകം:BookSources/0-19-510844-2|<bdi>0-19-510844-2</bdi>]]{{ISBN|0-19-510844-2}}
* മൂർ, എഡ്വേർഡ് (1999). ദി ഹിന്ദു പാന്തിയോൺ, ഏഷ്യൻ എഡ്യൂക്കേഷണൽ സർവീസസ്, ISBN . ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്ഃ 1810.{{ISBN|81-206-0237-4}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
* [http://www.shriosiyamataji.org/ ശ്രീ സച്ചിയ മാതാജി (ശ്രീ ഒസിയ മാതാജി) ചാമുണ്ഡാദേവിയുടെ ഒരു രൂപം] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150426065813/http://www.shriosiyamataji.org/ |date=2015-04-26 }}
* [http://www.culturalindia.net/indian-temples/chamunda-devi-temple.html ചാമുണ്ഡ ദേവി ക്ഷേത്രം (ചാമുണ്ഡ നന്ദികേശ്വർ ധാം) ഹിമാചൽ പ്രദേശ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210309123828/https://www.culturalindia.net/indian-temples/chamunda-devi-temple.html |date=2021-03-09 }}
[[വർഗ്ഗം:യുദ്ധ ദേവതകൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പാർവ്വതിയുടെ രൂപങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations]]
qfembrmfr9kp86ndrxbs2z29td8qh28
വി. സുരേന്ദ്രൻ പിള്ള
0
275914
4629068
3814578
2026-06-13T09:14:43Z
GV2010
217548
/* */
4629068
wikitext
text/x-wiki
{{Prettyurl|V. Surendran Pillai}}
{{Infobox Indian politician
| name = വി. സുരേന്ദ്രൻ പിള്ള
| caption =
| birth_date =
| birth_place =[[അഞ്ചൽ]], [[കേരളം]]
| residence =
| death_date =
| death_place =
| office = തുറമുഖ-യുവജനക്ഷേമവകുപ്പ് മന്ത്രി
| constituency =
| term = 2010 ഓഗസ്റ്റ് 03 - 2011 മെയ് 14
| predecessor = [[എം. വിജയകുമാർ]] (യുവജനക്ഷേമം)
| successor = *[[കെ. ബാബു]] (തുറമുഖം)
*[[പി.കെ. ജയലക്ഷ്മി]] (യുവജനകാര്യം)
| party =[[ജനതാദൾ (യുനൈറ്റഡ്)]]<br/>{{small|(2016–present)}}
| otherparty = [[കേരള കോൺഗ്രസ് (ലയന വിരുദ്ധ ഗ്രൂപ്പ്)]]
<br/>{{small|(1995–2016)}}
| religion =
| spouse =
| children =
| website =
| footnotes =
| date =
}}
[[ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി|ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയിലെ]] ഘടക കക്ഷികളൊന്നായ [[കേരള കോൺഗ്രസ് (ലയന വിരുദ്ധ ഗ്രൂപ്പ്)|കേരള കോൺഗ്രസ് - ലയന വിരുദ്ധ വിഭാഗത്തിന്റെ]] നേതാവാണ് '''വി. സുരേന്ദ്രൻ പിള്ള'''. കേരള വെള്ളാള മഹാസഭയുടെ പ്രസിഡണ്ടായി പതിനഞ്ചു വർഷത്തോളം സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
==ജീവിതരേഖ==
കൊല്ലം ജില്ലയിലെ അഞ്ചലിൽ കെ. വേലായുധൻ പിള്ളയുടേയും കെ. കല്യാണിയമ്മയുടേയും മകനായി ജനിച്ചു.
== തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ==
* 2006 ൽ തിരുവനന്തപുരം വെസ്റ്റ് മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ഇടതുപക്ഷ മുന്നണിയുടെ ഭാഗമായി കേരള കോൺഗ്രസ് ജോസഫ് വിഭാഗത്തിന്റെ ടിക്കറ്റിൽ മൽസരിച്ച് ജയിച്ചു. 2010 ൽ ജോസഫ് വിഭാഗം യു.ഡി.എഫിന്റെ ഭാഗമായ കേരള കോൺഗ്രസ് (എം) വിഭാഗത്തിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ ഇടതുമുന്നണിയിൽ പി.സി. തോമസിന്റെ കൂടെ മുന്നണിയിൽ നില നിന്നു. 2010 ആഗസ്റ്റ് 3 ന് തുറമുഖ-യുവജനക്ഷേമവകുപ്പ് മന്ത്രിയായി അധികാരമേറ്റു. <ref>{{cite news |title=Surendran Pillai sworn in Minister |url=http://www.hindu.com/2010/08/04/stories/2010080458080400.htm |work=[[The Hindu]] |date=4 August 2010 |accessdate=29 December 2010 |archive-date=2010-09-06 |archive-url=https://web.archive.org/web/20100906082831/http://www.hindu.com/2010/08/04/stories/2010080458080400.htm |url-status=dead }}</ref>
* 2011 ൽ കേരള നിയമസഭയിലേക്ക് നടന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസിന്റെ വി. ശിവകുമാറിനോട് പരാജയപ്പെട്ടു.
* 2016 ലെ കേരള നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കേരള കോൺഗ്രസ് വർക്കിംഗ് ചെയർമാൻ സ്ഥാനം രാജി വെച്ച് നേമത്ത് നിന്നും യു.ഡി.എഫിന്റെ ഭാഗമായ ജെ. ഡി.യു. സ്ഥാനാർഥിയായി മത്സരിച്ച വി.സുരേന്ദ്രൻ പിള്ള അവിടെ മൂന്നാം സ്ഥാനത്തേക്ക് പിന്തളളപ്പെട്ടു.
==അവലംബം==
{{Reflist}}
{{DEFAULTSORT:സുരേന്ദ്രൻ പിള്ള, വി.}
[[വർഗ്ഗം:പന്ത്രണ്ടാം കേരള നിയമസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരള കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർ]]
n9vrbgn7ugh70s3groshh8dl6rjds7q
ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് യൂനിവേഴ്സിറ്റീസ് ഓഫ് ഇസ്ലാമിക് വേൾഡ്
0
280290
4629000
4091474
2026-06-13T07:33:49Z
EduExplorer47
205221
4629000
wikitext
text/x-wiki
{{Notability}}
{{Prettyurl|Federation of the Universities of the Islamic World}}
{{Infobox Organization
|name = Federation of the Universities of the Islamic World
|image =
|formation = 1987
|type = Association of Islamic universities
|headquarters = [[Rabat]], [[Morocco]]
|location = Worldwide
|membership = 193
|key_people = [[Abdollah Jassbi|Dr. Abdollah Jassbi]] (Chairman of the Executive Council)<br>Dr. Abdulaziz Othman Altwaijri (Secretary General)
|website = http://www.fuiw.org/
}}
വിവിധ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളിലായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിക സർവകലാശാലകളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര കൂട്ടായ്മയാണ് '''ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് യൂനിവേഴ്സിറ്റീസ് ഓഫ് ഇസ്ലാമിക് വേൾഡ്'''. [[മൊറോക്കോ]]യുടെ തലസ്ഥാന നഗരമായ റബാത്ത് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിക രാജ്യങ്ങളുടെ അന്തർദേശീയ കൂട്ടായ്മയായ [[ഒ.ഐ.സി.]]യുടെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ് സംഘടന പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
അംഗ സർവകലാശാലകളിലെ അക്കാദമിക ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പുവരുത്തുക, അധ്യാപക-വിദ്യാർത്ഥി കൈമാറ്റം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, ഗവേഷണ പഠനങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുക എന്നീ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് സംഘടന ഊന്നൽ നൽകുന്നു. ഇസ്ലാമിക വിദ്യാഭ്യാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വിവിധ സെമിനാറുകളും സമ്മേളനങ്ങളും സംഘടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
[[ഇന്ത്യ]]യിൽ നിന്ന് [[ജാമിയ മില്ലിയ ഇസ്ലാമിയ]], [[അലിഗഢ് മുസ്ലിം സർവകലാശാല]], [[ദാറുൽ ഹുദാ ഇസ്ലാമിക് യൂനിവേഴ്സിറ്റി]] [[ജാമിഅ നദവിയ്യ,എടവണ്ണ]]സർവകലാശാലകൾക്കാണ് ഫെഡറേഷനിൽ അംഗത്വമുള്ളത്. <ref>{{cite web |url= http://www.fuiw.org/ |title= ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ്|accessdate= 2011-12-23}}</ref>
==അവലംബം==
{{reflist}}
{{commons category|Islamic schools}}
== കണ്ണി ==
*[http://www.fuiw.org/ ഔദ്യോഗിക വെബ് വിലാസം ]
*[http://www.isesco.org.ma/fuiw.org/en/ Isesco] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20191121011300/http://www.isesco.org.ma/fuiw.org/en/ |date=2019-11-21 }}
*[http://www.fumi-fuiw.org/en/ FUMI-FUIW] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210516060206/http://www.fumi-fuiw.org/en/ |date=2021-05-16 }}
* [http://www.mytopdozen.com/Best_Muslim_Educational_Institutions.html List of Best Muslim Educational Institutions in India] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20200704133802/http://www.mytopdozen.com/Best_Muslim_Educational_Institutions.html |date=2020-07-04 }}
[[വർഗ്ഗം:അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇസ്ലാമിക സംഘടനകൾ]]
tmh2ufge88i6o1lj4powd9o0sdvmvnv
ഒ. പനീർശെൽവം
0
291660
4628975
4618571
2026-06-13T05:12:11Z
Altocar 2020
144384
4628975
wikitext
text/x-wiki
{{infobox politician
| name = ഒ പനീർശെൽവം
| image = O. Panneerselvam.jpg
| birth_date = {{birth date and age|1951|01|14|df=yes}}
| birth_name = ഒറ്റക്കരതേവർ പനീർ ശെൽവം
| birth_place = പെരിയകുളം, മദ്രാസ്
തമിഴ്നാട്
| death_date =
| death_place =
| office = തമിഴ്നാട് ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി
| term = 2017 - 2021
| predecessor = എം കെ സ്റ്റാലിൻ
| successor = ഉദയനിധി സ്റ്റാലിൻ
| office2 = തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
| term2 = 2016-2017, 2014-2016, 2001-2002
| predecessor2 = ജയലളിത
| successor2 = എടപ്പടി പളനിസ്വാമി
| office3 = തമിഴ്നാട് നിയമസഭാംഗം
| term3 = 2021, 2016, 2011, 2006, 2001
| constituency3 =
* ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* പെരിയകുളം
| party =
[[File:Flag DMK.svg|50px]]
* ഡി.എം.കെ(2026 മുതൽ)
| otherparty =
* സ്വതന്ത്രൻ(2022-2026)
[[File:AIADMK Flag.svg|50px]]
* അണ്ണാ ഡി.എം.കെ(1973-2022)
| spouse = പി വിജയലക്ഷ്മി
| children = 3
| year = 2026
| date = ഫെബ്രുവരി 27
| source = https://prsindia.org/mlatrack/o-panneerselvam#:~:text=Home,In%20office PRS India
}}
മൂന്ന് തവണ തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി,
അഞ്ച് തവണ തമിഴ്നാട് നിയമസഭാംഗം,
എടപ്പടി പളനിസ്വാമി മന്ത്രിസഭയിലെ
ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി, തമിഴ്നാട് നിയമസഭയിലെ
പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്, പ്രതിപക്ഷ ഉപ-നേതാവ്, സംസ്ഥാന കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രി എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ച അണ്ണാ ഡി.എം.കെ നേതാവാണ്. '''ഒ.പനീർശെൽവം(14 ജനുവരി 1951)''' അണ്ണാ ഡിഎംകെ നേതാവായിരുന്ന തമിഴ്നാട് മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി ജയലളിതയുടെ മരണശേഷം പാർട്ടിയിൽ പിളർപ്പുണ്ടായതിനെ തുടർന്ന് അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് 2022-ൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ട പനീർശെൽവം 2026 ഫെബ്രുവരി 27ന് ഡി.എം.കെയിൽ ചേർന്നു.<ref>https://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/former-tamil-nadu-cm-o-panneerselvam-to-join-dmk-the-hindu-live-updates/article70682462.ece</ref><ref>https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2026/02/27/tamil-nadu-former-chief-minister-aiadmk-leader-o-panneerselvam-joins-dmk-mk-stalin.html</ref><ref>https://malayalam.indianexpress.com/news/former-tamil-nadu-cm-o-panneerselvam-likely-to-join-dmk-today-11159956</ref>
== ജീവിതരേഖ ==
തമിഴ്നാട്ടിലെ തേനി ജില്ലയിലെ പെരിയകുളത്ത് ഒറ്റക്കര തേവരുടേയും
പളനിയമ്മാളിൻ്റെയും മകനായി
1951 ജനുവരി 14 ന് ജനനം.
പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം
നേടിയ ബിരുദമാണ് വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത.
കർഷകനായി ജീവിതമാരംഭിച്ച പനീർശെൽവ്വം ഒരു ഹോട്ടലും നടത്തിയിരുന്നു. 1973-ൽ അണ്ണാ
ഡിഎംകെയിൽ ചേർന്ന പനീർശെൽവം
പിന്നീട് ജയലളിതയുടെ വിശ്വസ്ഥനായ
വലംകൈയായി മാറുകയായിരുന്നു.
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം==
തേനി ജില്ലയിലെ പെരിയകുളത്തു മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാനായിരിക്കെ 1996ൽ തലൈവിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതാണ് ഒപിഎസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒ. പനീർശെൽവത്തിൻറെ തലയിലെഴുത്ത് തിരുത്തിയത്. പാർട്ടിക്കു വേരോട്ടമുണ്ടാക്കിയ നേതാവിനെ 2001ൽ പെരിയകുളത്തു നിന്നു നിയമസഭയിലേക്കു നിർത്തി ജയിപ്പിച്ചു ജയ. ആദ്യ ഊഴത്തിൽ പൊതുമരാമത്തു മന്ത്രിയായതും മാസങ്ങൾക്കകം മുഖ്യമന്ത്രിയായതുമൊക്കെ ചരിത്രം.<ref name=":0">{{Cite web|url=https://www.malayalamdailynews.com/?p=116018|title=സെൽവിയുടെ അടിമ ഇനി തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി|access-date=2022-12-19|last=Puthenchira|first=Moideen|date=2014-09-29|language=ml-IN|archive-date=2022-12-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20221219141243/https://www.malayalamdailynews.com/?p=116018|url-status=dead}}</ref>
2014 സെപ്റ്റംബറിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന [[ജയലളിത]] [[അഴിമതി നിരോധന നിയമം|അഴിമതി നിരോധന നിയമ പ്രകാരം]] ജയിലിൽ പോയതിനാൽ ഭരണകക്ഷി അംഗങ്ങൾ സർക്കാറിനെ നയിക്കാൻ പനീർശെൽവത്തിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു. 2014 [[സെപ്റ്റംബർ 29]]-ന് ഇദ്ദേഹം തമിഴ് നാടിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് അധികാരമേറ്റു. ഇതിനു മുൻപും [[ജയലളിത]]യുടെ ജയിൽവാസ സമയത്ത് ആറു മാസം മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു. 2001 -ലാണ് ആദ്യമായി ഇദ്ദേഹം തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രിയാകുന്നത്.അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചത് മാസത്തിനു ശേഷം ജയലളിതയ്ക്കായി സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ജയലളിതയുടെ മരണത്തിനുശേഷം മുഖ്യമന്ത്രിസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത പനീർശെൽവം പാർട്ടി സമ്മർദത്തെ തുടർന്ന് 2017 ഫെബ്രുവരി അഞ്ചിന് രാജിവച്ചു. ശശികലയെ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ശശികലയ്ക്കെതിരെ രൂക്ഷവിമർശനങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം രംഗത്തെത്തി. അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ ആറു മാസത്തിലധികം വിഘടിച്ചുനിന്നശേഷം പനീർസെൽവം–പളനിസാമി വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ലയിച്ചു.<ref>[http://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2017/08/21/ttv-dinakaran-aiadmk-edappady-palaniwamy-o-panneerselvam-tamil-nadu-politics.html ഒ. പനീർശെൽവം പളനിസാമി എഐ എഡിഎംകെ ലയനം]</ref>
<ref>{{Cite web |url=http://www.allvoices.com/news/5122461-jayalalitha-retains-o-panneerselvam-as-aiadmk-treasurer |title=Jayalalitha retains O Panneerselvam as AIADMK treasurer |access-date=2014-09-28 |archive-date=2012-07-18 |archive-url=https://archive.today/20120718054100/www.allvoices.com/news/5122461-jayalalitha-retains-o-panneerselvam-as-aiadmk-treasurer |url-status=dead }}</ref>
2022-ൽ അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന്
പുറത്താക്കപ്പെട്ട പനീർശെൽവം 2026
ഫെബ്രുവരി 27 ന് ഭരണകക്ഷിയായ
ഡിഎംകെയിൽ ചേർന്നു.
''' പ്രധാന പദവികളിൽ '''
* 1996-2001 : പെരിയകുളം മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാൻ
* 2001 : നിയമസഭാംഗം, പെരിയകുളം
* 2001-2002 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2003-2006 : സംസ്ഥാന കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രി(മരാമത്ത്,എക്സൈസ്,റവന്യൂ വകുപ്പുകളുടെ ചുമതല)
* 2006 : നിയമസഭാംഗം, പെരിയകുളം
* 2006-2011 : നിയമസഭയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്
* 2011: നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* 2011-2014, 2015-2016 : സംസ്ഥാന ധനകാര്യ വകുപ്പ് മന്ത്രി
* 2014-2015 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2016 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* 2016-2017 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2017-2021 : തമിഴ്നാട് ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി
* 2017-2022 : ട്രഷറർ, ഏകോപന സമിതി നേതാവ്, അണ്ണാ ഡിഎംകെ
* 2021 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* 2021-2022 : നിയമസഭയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്
* 2022-2024 : പ്രതിപക്ഷ ഉപനേതാവ്
* 2022 : അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി
* 2022-2026 : സ്വതന്ത്രൻ
* 2026 : ഡി.എം.കെയിൽ ചേർന്നു
== അവലംബങ്ങൾ ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ് രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട്ടിലെ മുഖ്യമന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1951-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട് ഉപമുഖ്യമന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം നേതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:എ.ഐ.ഡി.എം.കെ. നേതാക്കൾ]]
su22zbfp45n19w6aq8vwsj191wclwdc
4628976
4628975
2026-06-13T05:14:51Z
Altocar 2020
144384
/* */
4628976
wikitext
text/x-wiki
{{infobox politician
| name = ഒ പനീർശെൽവം
| image = O. Panneerselvam.jpg
| birth_date = {{birth date and age|1951|01|14|df=yes}}
| birth_name = ഒറ്റക്കരതേവർ പനീർ ശെൽവം
| birth_place = പെരിയകുളം, മദ്രാസ്
തമിഴ്നാട്
| death_date =
| death_place =
| office = തമിഴ്നാട് ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി
| term = 2017 - 2021
| predecessor = എം കെ സ്റ്റാലിൻ
| successor = ഉദയനിധി സ്റ്റാലിൻ
| office2 = തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
| term2 = 2016-2017, 2014-2016, 2001-2002
| predecessor2 = ജയലളിത
| successor2 = എടപ്പടി പളനിസ്വാമി
| office3 = തമിഴ്നാട് നിയമസഭാംഗം
| term3 = 2026, 2021, 2016, 2011, 2006, 2001
| constituency3 =
* ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* പെരിയകുളം
| party =
[[File:Flag DMK.svg|50px]]
* ഡി.എം.കെ(2026 മുതൽ)
| otherparty =
* സ്വതന്ത്രൻ(2022-2026)
[[File:AIADMK Flag.svg|50px]]
* അണ്ണാ ഡി.എം.കെ(1973-2022)
| spouse = പി വിജയലക്ഷ്മി
| children = 3
| year = 2026
| date = ഫെബ്രുവരി 27
| source = https://prsindia.org/mlatrack/o-panneerselvam#:~:text=Home,In%20office PRS India
}}
മൂന്ന് തവണ തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി,
അഞ്ച് തവണ തമിഴ്നാട് നിയമസഭാംഗം,
എടപ്പടി പളനിസ്വാമി മന്ത്രിസഭയിലെ
ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി, തമിഴ്നാട് നിയമസഭയിലെ
പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്, പ്രതിപക്ഷ ഉപ-നേതാവ്, സംസ്ഥാന കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രി എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ച അണ്ണാ ഡി.എം.കെ നേതാവാണ്. '''ഒ.പനീർശെൽവം(14 ജനുവരി 1951)''' അണ്ണാ ഡിഎംകെ നേതാവായിരുന്ന തമിഴ്നാട് മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി ജയലളിതയുടെ മരണശേഷം പാർട്ടിയിൽ പിളർപ്പുണ്ടായതിനെ തുടർന്ന് അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് 2022-ൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ട പനീർശെൽവം 2026 ഫെബ്രുവരി 27ന് ഡി.എം.കെയിൽ ചേർന്നു.<ref>https://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/former-tamil-nadu-cm-o-panneerselvam-to-join-dmk-the-hindu-live-updates/article70682462.ece</ref><ref>https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2026/02/27/tamil-nadu-former-chief-minister-aiadmk-leader-o-panneerselvam-joins-dmk-mk-stalin.html</ref><ref>https://malayalam.indianexpress.com/news/former-tamil-nadu-cm-o-panneerselvam-likely-to-join-dmk-today-11159956</ref>
== ജീവിതരേഖ ==
തമിഴ്നാട്ടിലെ തേനി ജില്ലയിലെ പെരിയകുളത്ത് ഒറ്റക്കര തേവരുടേയും
പളനിയമ്മാളിൻ്റെയും മകനായി
1951 ജനുവരി 14 ന് ജനനം.
പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം
നേടിയ ബിരുദമാണ് വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത.
കർഷകനായി ജീവിതമാരംഭിച്ച പനീർശെൽവ്വം ഒരു ഹോട്ടലും നടത്തിയിരുന്നു. 1973-ൽ അണ്ണാ
ഡിഎംകെയിൽ ചേർന്ന പനീർശെൽവം
പിന്നീട് ജയലളിതയുടെ വിശ്വസ്ഥനായ
വലംകൈയായി മാറുകയായിരുന്നു.
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം==
തേനി ജില്ലയിലെ പെരിയകുളത്തു മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാനായിരിക്കെ 1996ൽ തലൈവിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതാണ് ഒപിഎസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒ. പനീർശെൽവത്തിൻറെ തലയിലെഴുത്ത് തിരുത്തിയത്. പാർട്ടിക്കു വേരോട്ടമുണ്ടാക്കിയ നേതാവിനെ 2001ൽ പെരിയകുളത്തു നിന്നു നിയമസഭയിലേക്കു നിർത്തി ജയിപ്പിച്ചു ജയ. ആദ്യ ഊഴത്തിൽ പൊതുമരാമത്തു മന്ത്രിയായതും മാസങ്ങൾക്കകം മുഖ്യമന്ത്രിയായതുമൊക്കെ ചരിത്രം.<ref name=":0">{{Cite web|url=https://www.malayalamdailynews.com/?p=116018|title=സെൽവിയുടെ അടിമ ഇനി തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി|access-date=2022-12-19|last=Puthenchira|first=Moideen|date=2014-09-29|language=ml-IN|archive-date=2022-12-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20221219141243/https://www.malayalamdailynews.com/?p=116018|url-status=dead}}</ref>
2014 സെപ്റ്റംബറിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന [[ജയലളിത]] [[അഴിമതി നിരോധന നിയമം|അഴിമതി നിരോധന നിയമ പ്രകാരം]] ജയിലിൽ പോയതിനാൽ ഭരണകക്ഷി അംഗങ്ങൾ സർക്കാറിനെ നയിക്കാൻ പനീർശെൽവത്തിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു. 2014 [[സെപ്റ്റംബർ 29]]-ന് ഇദ്ദേഹം തമിഴ് നാടിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് അധികാരമേറ്റു. ഇതിനു മുൻപും [[ജയലളിത]]യുടെ ജയിൽവാസ സമയത്ത് ആറു മാസം മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു. 2001 -ലാണ് ആദ്യമായി ഇദ്ദേഹം തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രിയാകുന്നത്.അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചത് മാസത്തിനു ശേഷം ജയലളിതയ്ക്കായി സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ജയലളിതയുടെ മരണത്തിനുശേഷം മുഖ്യമന്ത്രിസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത പനീർശെൽവം പാർട്ടി സമ്മർദത്തെ തുടർന്ന് 2017 ഫെബ്രുവരി അഞ്ചിന് രാജിവച്ചു. ശശികലയെ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ശശികലയ്ക്കെതിരെ രൂക്ഷവിമർശനങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം രംഗത്തെത്തി. അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ ആറു മാസത്തിലധികം വിഘടിച്ചുനിന്നശേഷം പനീർസെൽവം–പളനിസാമി വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ലയിച്ചു.<ref>[http://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2017/08/21/ttv-dinakaran-aiadmk-edappady-palaniwamy-o-panneerselvam-tamil-nadu-politics.html ഒ. പനീർശെൽവം പളനിസാമി എഐ എഡിഎംകെ ലയനം]</ref>
<ref>{{Cite web |url=http://www.allvoices.com/news/5122461-jayalalitha-retains-o-panneerselvam-as-aiadmk-treasurer |title=Jayalalitha retains O Panneerselvam as AIADMK treasurer |access-date=2014-09-28 |archive-date=2012-07-18 |archive-url=https://archive.today/20120718054100/www.allvoices.com/news/5122461-jayalalitha-retains-o-panneerselvam-as-aiadmk-treasurer |url-status=dead }}</ref>
2022-ൽ അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന്
പുറത്താക്കപ്പെട്ട പനീർശെൽവം 2026
ഫെബ്രുവരി 27 ന് ഭരണകക്ഷിയായ
ഡിഎംകെയിൽ ചേർന്നു.
''' പ്രധാന പദവികളിൽ '''
* 1996-2001 : പെരിയകുളം മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാൻ
* 2001 : നിയമസഭാംഗം, പെരിയകുളം
* 2001-2002 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2003-2006 : സംസ്ഥാന കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രി(മരാമത്ത്,എക്സൈസ്,റവന്യൂ വകുപ്പുകളുടെ ചുമതല)
* 2006 : നിയമസഭാംഗം, പെരിയകുളം
* 2006-2011 : നിയമസഭയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്
* 2011: നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* 2011-2014, 2015-2016 : സംസ്ഥാന ധനകാര്യ വകുപ്പ് മന്ത്രി
* 2014-2015 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2016 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* 2016-2017 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2017-2021 : തമിഴ്നാട് ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി
* 2017-2022 : ട്രഷറർ, ഏകോപന സമിതി നേതാവ്, അണ്ണാ ഡിഎംകെ
* 2021 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* 2021-2022 : നിയമസഭയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്
* 2022-2024 : പ്രതിപക്ഷ ഉപനേതാവ്
* 2022 : അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി
* 2022-2026 : സ്വതന്ത്രൻ
* 2026 : ഡി.എം.കെയിൽ ചേർന്നു
== അവലംബങ്ങൾ ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ് രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട്ടിലെ മുഖ്യമന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1951-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട് ഉപമുഖ്യമന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം നേതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:എ.ഐ.ഡി.എം.കെ. നേതാക്കൾ]]
7hvx8d9l0wt3upytchi1wr54tg70qxz
4628979
4628976
2026-06-13T05:16:35Z
Altocar 2020
144384
/* രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം */
4628979
wikitext
text/x-wiki
{{infobox politician
| name = ഒ പനീർശെൽവം
| image = O. Panneerselvam.jpg
| birth_date = {{birth date and age|1951|01|14|df=yes}}
| birth_name = ഒറ്റക്കരതേവർ പനീർ ശെൽവം
| birth_place = പെരിയകുളം, മദ്രാസ്
തമിഴ്നാട്
| death_date =
| death_place =
| office = തമിഴ്നാട് ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി
| term = 2017 - 2021
| predecessor = എം കെ സ്റ്റാലിൻ
| successor = ഉദയനിധി സ്റ്റാലിൻ
| office2 = തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
| term2 = 2016-2017, 2014-2016, 2001-2002
| predecessor2 = ജയലളിത
| successor2 = എടപ്പടി പളനിസ്വാമി
| office3 = തമിഴ്നാട് നിയമസഭാംഗം
| term3 = 2026, 2021, 2016, 2011, 2006, 2001
| constituency3 =
* ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ
* പെരിയകുളം
| party =
[[File:Flag DMK.svg|50px]]
* ഡി.എം.കെ(2026 മുതൽ)
| otherparty =
* സ്വതന്ത്രൻ(2022-2026)
[[File:AIADMK Flag.svg|50px]]
* അണ്ണാ ഡി.എം.കെ(1973-2022)
| spouse = പി വിജയലക്ഷ്മി
| children = 3
| year = 2026
| date = ഫെബ്രുവരി 27
| source = https://prsindia.org/mlatrack/o-panneerselvam#:~:text=Home,In%20office PRS India
}}
മൂന്ന് തവണ തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി,
അഞ്ച് തവണ തമിഴ്നാട് നിയമസഭാംഗം,
എടപ്പടി പളനിസ്വാമി മന്ത്രിസഭയിലെ
ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി, തമിഴ്നാട് നിയമസഭയിലെ
പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്, പ്രതിപക്ഷ ഉപ-നേതാവ്, സംസ്ഥാന കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രി എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ച അണ്ണാ ഡി.എം.കെ നേതാവാണ്. '''ഒ.പനീർശെൽവം(14 ജനുവരി 1951)''' അണ്ണാ ഡിഎംകെ നേതാവായിരുന്ന തമിഴ്നാട് മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി ജയലളിതയുടെ മരണശേഷം പാർട്ടിയിൽ പിളർപ്പുണ്ടായതിനെ തുടർന്ന് അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് 2022-ൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ട പനീർശെൽവം 2026 ഫെബ്രുവരി 27ന് ഡി.എം.കെയിൽ ചേർന്നു.<ref>https://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/former-tamil-nadu-cm-o-panneerselvam-to-join-dmk-the-hindu-live-updates/article70682462.ece</ref><ref>https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2026/02/27/tamil-nadu-former-chief-minister-aiadmk-leader-o-panneerselvam-joins-dmk-mk-stalin.html</ref><ref>https://malayalam.indianexpress.com/news/former-tamil-nadu-cm-o-panneerselvam-likely-to-join-dmk-today-11159956</ref>
== ജീവിതരേഖ ==
തമിഴ്നാട്ടിലെ തേനി ജില്ലയിലെ പെരിയകുളത്ത് ഒറ്റക്കര തേവരുടേയും
പളനിയമ്മാളിൻ്റെയും മകനായി
1951 ജനുവരി 14 ന് ജനനം.
പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം
നേടിയ ബിരുദമാണ് വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത.
കർഷകനായി ജീവിതമാരംഭിച്ച പനീർശെൽവ്വം ഒരു ഹോട്ടലും നടത്തിയിരുന്നു. 1973-ൽ അണ്ണാ
ഡിഎംകെയിൽ ചേർന്ന പനീർശെൽവം
പിന്നീട് ജയലളിതയുടെ വിശ്വസ്ഥനായ
വലംകൈയായി മാറുകയായിരുന്നു.
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം==
തേനി ജില്ലയിലെ പെരിയകുളത്തു മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാനായിരിക്കെ 1996ൽ തലൈവിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതാണ് ഒപിഎസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒ. പനീർശെൽവത്തിൻറെ തലയിലെഴുത്ത് തിരുത്തിയത്. പാർട്ടിക്കു വേരോട്ടമുണ്ടാക്കിയ നേതാവിനെ 2001ൽ പെരിയകുളത്തു നിന്നു നിയമസഭയിലേക്കു നിർത്തി ജയിപ്പിച്ചു ജയ. ആദ്യ ഊഴത്തിൽ പൊതുമരാമത്തു മന്ത്രിയായതും മാസങ്ങൾക്കകം മുഖ്യമന്ത്രിയായതുമൊക്കെ ചരിത്രം.<ref name=":0">{{Cite web|url=https://www.malayalamdailynews.com/?p=116018|title=സെൽവിയുടെ അടിമ ഇനി തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി|access-date=2022-12-19|last=Puthenchira|first=Moideen|date=2014-09-29|language=ml-IN|archive-date=2022-12-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20221219141243/https://www.malayalamdailynews.com/?p=116018|url-status=dead}}</ref>
2014 സെപ്റ്റംബറിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന [[ജയലളിത]] [[അഴിമതി നിരോധന നിയമം|അഴിമതി നിരോധന നിയമ പ്രകാരം]] ജയിലിൽ പോയതിനാൽ ഭരണകക്ഷി അംഗങ്ങൾ സർക്കാറിനെ നയിക്കാൻ പനീർശെൽവത്തിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു. 2014 [[സെപ്റ്റംബർ 29]]-ന് ഇദ്ദേഹം തമിഴ് നാടിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് അധികാരമേറ്റു. ഇതിനു മുൻപും [[ജയലളിത]]യുടെ ജയിൽവാസ സമയത്ത് ആറു മാസം മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു. 2001 -ലാണ് ആദ്യമായി ഇദ്ദേഹം തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രിയാകുന്നത്.അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചത് മാസത്തിനു ശേഷം ജയലളിതയ്ക്കായി സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ജയലളിതയുടെ മരണത്തിനുശേഷം മുഖ്യമന്ത്രിസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത പനീർശെൽവം പാർട്ടി സമ്മർദത്തെ തുടർന്ന് 2017 ഫെബ്രുവരി അഞ്ചിന് രാജിവച്ചു. ശശികലയെ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്ക് ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ശശികലയ്ക്കെതിരെ രൂക്ഷവിമർശനങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം രംഗത്തെത്തി. അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ ആറു മാസത്തിലധികം വിഘടിച്ചുനിന്നശേഷം പനീർസെൽവം–പളനിസാമി വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ലയിച്ചു.<ref>[http://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2017/08/21/ttv-dinakaran-aiadmk-edappady-palaniwamy-o-panneerselvam-tamil-nadu-politics.html ഒ. പനീർശെൽവം പളനിസാമി എഐ എഡിഎംകെ ലയനം]</ref>
<ref>{{Cite web |url=http://www.allvoices.com/news/5122461-jayalalitha-retains-o-panneerselvam-as-aiadmk-treasurer |title=Jayalalitha retains O Panneerselvam as AIADMK treasurer |access-date=2014-09-28 |archive-date=2012-07-18 |archive-url=https://archive.today/20120718054100/www.allvoices.com/news/5122461-jayalalitha-retains-o-panneerselvam-as-aiadmk-treasurer |url-status=dead }}</ref>
2022-ൽ അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന്
പുറത്താക്കപ്പെട്ട പനീർശെൽവം 2026
ഫെബ്രുവരി 27 ന് ഭരണകക്ഷിയായ
ഡിഎംകെയിൽ ചേർന്നു.
''' പ്രധാന പദവികളിൽ '''
* 1996-2001 : പെരിയകുളം മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാൻ
* 2001 : നിയമസഭാംഗം, പെരിയകുളം(1)
* 2001-2002 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2003-2006 : സംസ്ഥാന കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രി(മരാമത്ത്,എക്സൈസ്,റവന്യൂ വകുപ്പുകളുടെ ചുമതല)
* 2006 : നിയമസഭാംഗം, പെരിയകുളം(2)
* 2006-2011 : നിയമസഭയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്
* 2011: നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ(3)
* 2011-2014, 2015-2016 : സംസ്ഥാന ധനകാര്യ വകുപ്പ് മന്ത്രി
* 2014-2015 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2016 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ(4)
* 2016-2017 : തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി
* 2017-2021 : തമിഴ്നാട് ഉപ-മുഖ്യമന്ത്രി
* 2017-2022 : ട്രഷറർ, ഏകോപന സമിതി നേതാവ്, അണ്ണാ ഡിഎംകെ
* 2021 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ(5)
* 2021-2022 : നിയമസഭയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്
* 2022-2024 : പ്രതിപക്ഷ ഉപനേതാവ്
* 2022 : അണ്ണാ ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി
* 2022-2026 : സ്വതന്ത്രൻ
* 2026 : ഡി.എം.കെയിൽ ചേർന്നു
* 2026 : നിയമസഭാംഗം, ബോഡിനായ്ക്കന്നൂർ(6)
== അവലംബങ്ങൾ ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ് രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട്ടിലെ മുഖ്യമന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1951-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്നാട് ഉപമുഖ്യമന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം നേതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:എ.ഐ.ഡി.എം.കെ. നേതാക്കൾ]]
2h67kz0qaacb3anrhog2t69rrsepddg
ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Renamed user 7856e0eddc6de4d1df08bafc55c86c1e
3
309572
4629082
2176318
2026-06-13T10:49:08Z
A09
156773
[[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Iamandreyaleshin]] എന്ന താൾ [[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Renamed user 7856e0eddc6de4d1df08bafc55c86c1e]] എന്ന തലക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടലില്ലാതെ A09 മാറ്റി: "[[Special:CentralAuth/Iamandreyaleshin|Iamandreyaleshin]]" എന്ന ഉപയോക്താവിനെ "[[Special:CentralAuth/Renamed user 7856e0eddc6de4d1df08bafc55c86c1e|Renamed user 7856e0eddc6de4d1df08bafc55c86c1e]]" എന്നു പേരുമാറ്റിയപ്പോൾ താൾ കൂടെ സ്വയം മാറിയിട്ടുണ്ട്.
2176318
wikitext
text/x-wiki
'''നമസ്കാരം {{#if: Iamandreyaleshin | Iamandreyaleshin | {{BASEPAGENAME}} }} !''',
[[മലയാളം വിക്കിപീഡിയ|മലയാളം വിക്കിപീഡിയയിലേക്ക്]] [[വിക്കിപീഡിയ:ആമുഖം|സ്വാഗതം]]. താങ്കളുടെ അംഗത്വത്തിന് നന്ദി. താങ്കൾക്ക് ഈ സ്ഥലം ഇഷ്ടമായെന്നും ഇവിടെ അൽപസമയം ചെലവഴിക്കുമെന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. താങ്കൾക്ക് ഉപയോഗപ്പെടാവുന്ന ചില താളുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
[[File:Lipi ml.png|thumb|350px|right|[[സഹായം:എഴുത്ത്|ലിപിമാറ്റ രീതിയിൽ മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യുവാൻ]] ഉപയോഗിക്കാവുന്ന മൊഴി സ്കീമിന്റെ ചിത്രം]]
* [[സഹായം:Tutorial|വീഡിയോ പരിശീലനം]]
* [[സഹായം:ടൈപ്പിംഗ്|മലയാളത്തിലെഴുതാൻ]]
* [[സഹായം:തിരുത്തൽ വഴികാട്ടി|ഒരു താൾ തിരുത്തിയെഴുതുന്നത് എങ്ങനെ?]]
* [[സഹായം:ഉള്ളടക്കം|സഹായ താളുകൾ]]
* [[സഹായം:ചിത്ര സഹായി|ചിത്ര സഹായി]]
* [[സഹായം:കീഴ്വഴക്കം|കീഴ്വഴക്കങ്ങൾ]]
* [[വിക്കിപീഡിയ:എഴുത്തുകളരി|എഴുത്തുകളരി]]
* [[വിക്കിപീഡിയ:പഞ്ചസ്തംഭങ്ങൾ|വിക്കിപീഡിയയുടെ പഞ്ചസ്തംഭങ്ങൾ]]
* [[വിക്കിപീഡിയ:നയങ്ങളും മാർഗ്ഗരേഖകളും|വിക്കിപീഡിയിലെ നയങ്ങളും മാർഗ്ഗരേഖകളും.]]
താങ്കൾ [[വിക്കിപീഡിയ:പുതുമുഖം|പുതുമുഖങ്ങൾക്കായുള്ള താൾ]] പരിശോധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ ദയവായി അപ്രകാരം ചെയ്യാൻ താത്പര്യപ്പെടുന്നു.
[[വിക്കിപീഡിയ:വിക്കിപീഡിയർ|വിക്കിപീഡിയരിൽ]] ഒരാളായി ഇവിടെ തിരുത്തലുകൾ നടത്തുന്നത് താങ്കൾ ആസ്വദിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. താങ്കളെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരങ്ങൾ [[പ്രത്യേകം:Mypage|ഉപയോക്താവിനുള്ള താളിൽ]] നൽകാവുന്നതാണ്. സംവാദ താളുകളിൽ ഒപ്പ് വെക്കുവാനായി നാല് "ടിൽഡ" (<nowiki>~~~~</nowiki>) ഉപയോഗിക്കുകയോ, ടൂൾബാറിലെ [[File:Insert-signature.png]] ബട്ടൻ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുക. സ്വന്തം പേരും തീയതിയും സമയവും താനേ വന്നുകൊള്ളും. എന്നാൽ ലേഖനങ്ങളിൽ അപ്രകാരം ഒപ്പുവെക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. മറ്റ് ഉപയോക്താക്കളോട് സംവദിക്കാൻ അവരുടെ സംവാദത്താളിൽ താങ്കളുടെ സന്ദേശം എഴുതാവുന്നതാണ്. വിക്കിപീഡിയയിൽ എന്തെങ്കിലും സഹായം ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ സംവാദ താളിൽ ഒരു കുറിപ്പ് ഇടൂ, അല്ലെങ്കിൽ താങ്കളുടെ സംവാദ താളിൽ '''<nowiki>{{helpme}}</nowiki>''' എന്ന് ചേർക്കൂ, ആരെങ്കിലും ഉടനെ തന്നെ താങ്കളെ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. ഒരു നല്ല വിക്കിപീഡിയ അനുഭവം ആശംസിക്കുന്നു.
വിക്കിമീഡിയയുടെ മലയാളം പദ്ധതികൾക്കായി ഒരു [https://lists.wikimedia.org/mailman/listinfo/wikiml-l മെയിലിങ് ലിസ്റ്റ് നിലവിലുണ്ട്]. ആ ലിസ്റ്റിൽ അംഗത്വം എടുത്ത് താങ്കൾക്ക് വിക്കിപീഡിയയെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളും, സംശയങ്ങളും, വിക്കിപീഡിയ മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള വഴികളും ഒക്കെ അവിടെ ഉന്നയിക്കാവുന്നതാണ്. മെയിലിങ്ങ് ലിസ്റ്റിൽ അംഗത്വമെടുക്കാൻ ഇവിടെ ഞെക്കുക https://lists.wikimedia.org/mailman/listinfo/wikiml-l. ലിസ്റ്റിൽ അംഗത്വമെടുത്തതിനു ശേഷം''' wikiml-l@lists.wikimedia.org''' എന്ന ഇമെയിൽ വിലാസത്തിലേക്കു ഇമെയിൽ അയച്ചാൽ മറ്റുള്ള വിക്കിപീഡിയർ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.
ഇനിയും ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ വിക്കിപീഡിയരോട് നേരിട്ട് സംശയം ചോദിക്കാൻ [[സഹായം:ഐ.ആർ.സി.|ചാറ്റ് ചെയ്യാം]]. ഇതിനായി [http://webchat.freenode.net/?channels=wikipedia-ml ഇവിടെ ഞെക്കുക]. ആരെങ്കിലും ചാറ്റ്റൂമിലുണ്ടെങ്കിൽ അവർ തീർച്ചയായും താങ്കളെ സഹായിക്കുന്നതാണ്.
-- [[ഉപയോക്താവ്:സ്വാഗതസംഘം|സ്വാഗതസംഘം]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:സ്വാഗതസംഘം|സംവാദം]]) 08:57, 19 മേയ് 2015 (UTC)
5qo331zhd338fysz1wfhx3f94rc3h2e
എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ
0
319815
4628994
4108382
2026-06-13T06:46:04Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628994
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Ennu Ninte Moideen}}
{{Infobox film
| name = എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ
| image = ennu-ninte-moideen.jpg
| alt =
| caption = ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ പോസ്റ്റർ
| director = [[ആർ.എസ്. വിമൽ]]
| producer = സുരേഷ് രാജ്<br>ബിനോയി ശങ്കരത്ത്<br>രാഗി തോമസ്<br> ഡോ. സുരേഷ് കുമാർ
| co-producer = ഡോ. സുരേഷ് കുമാർ<br>തേജി മണലേൽ
| writer = വിമൽ
| starring = [[പൃഥ്വിരാജ്]]<br>[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]|<nowiki>പാർവ്വതി]]</nowiki><br>[[ടോവിനോ തോമസ്]]<br>[[ബാല]]<br>[[സായ്കുമാർ]]<br>[[Lena (actress)|ലെന]]<br>[[കരമന സുധീർ]]
| music = '''ഗാനങ്ങൾ:'''<br>[[M. Jayachandran|എം. ജയചന്ദ്രൻ]]<br>[[Ramesh Narayan|രമേശ് നാരായൺ]]<br>'''പശ്ചാത്തലസംഗീതം:'''<br>[[ഗോപി സുന്ദർ]]
| cinematography = [[ജോമോൻ ടി. ജോൺ]]
| editing = മഹേഷ് നാരായണൻ
| art director = ഗോകുൽ ദാസ്
| studio = ന്യൂട്ടൻ മൂവീസ്
| distributor = സെൻട്രൽ പിക്ചേഴ്സ്<br>പോപ്കോൺ എന്റർടെയിന്റ്മെന്റ്സ്
| released = {{Film date|2015|09|19|ref1=<ref>http://www.filmibeat.com/malayalam/movies/ennu-ninte-moideen.html</ref>}}
| runtime = 167 മിനിറ്റ്
| country = ഇന്ത്യ
| language = മലയാളം
| budget = {{INR Convert|13|c}}<ref>{{cite web|title='Ennu Ninte Moideen' a big budget movie|url=http://www.nowrunning.com/ennu-ninte-moideen-a-big-budget-movie/110921/story.htm|publisher=Nowrunning.com|author=|date=2015 July 28|accessdate=2015 September 29|archive-date=2015-11-07|archive-url=https://web.archive.org/web/20151107151524/http://www.nowrunning.com/ennu-ninte-moideen-a-big-budget-movie/110921/story.htm|url-status=dead}}</ref>
| gross = {{INR Convert|65|c}}<ref name="gross full run">{{cite news|url=http://www.business-standard.com/article/news-ians/content-triumphed-over-star-power-in-southern-filmdom-2015-in-retrospect-115121900185_1.html|title=Content triumphed over star power in southern filmdom (2015 in Retrospect)|agency=Indo-Asian News Service|work=Business Standard|date=19 December 2015|accessdate=19 December 2015|archiveurl=https://web.archive.org/web/20151219095125/http://www.business-standard.com/article/news-ians/content-triumphed-over-star-power-in-southern-filmdom-2015-in-retrospect-115121900185_1.html|archivedate=19 December 2015|url-status=live}}</ref>
}}
[[മൊയ്തീൻ കാഞ്ചനമാല പ്രണയം|മൊയ്തീൻ, കാഞ്ചനമാല എന്നിവരുടെ പ്രണയ ജീവിതത്തെ]] ആസ്പദമാക്കി [[ആർ.എസ്. വിമൽ]] സംവിധാനം ചെയ്ത മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് '''''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ'''''<ref>[http://www.ibtimes.co.in/prithviraj-coming-3-big-malayalam-films-603143 Prithviraj Coming Up with 3 Big Malayalam Films]</ref><ref>[http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/I-dont-mind-playing-supporting-roles-Parvathy-Menon/articleshow/38123213.cms I don’t mind playing supporting roles: Parvathy]</ref>. 1960-കളിൽ [[കോഴിക്കോട് ജില്ല]]യിലെ [[മുക്കം|മുക്കത്ത്]] നടന്ന സംഭവമാണ് ചിത്രത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്<ref>[http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/Ennu-Ninte-Moideen-unfold-in-the-first-person-account-of-Kanchanamala/articleshow/38487271.cms Ennu Ninte Moideen unfolds in the first person account of Kanchanamala]</ref>. [[പൃഥ്വിരാജ്]], [[പാർവ്വതി ടി.കെ.| പാർവ്വതി]] എന്നിവർ ഈ ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 2015 സെപ്തംബർ 19 നു പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ ഈ ചലച്ചിത്രം മികച്ച പ്രേക്ഷകപ്രതികരണവും നിരൂപകപ്രശംസയും നേടി<ref>Ani James (September 19, 2015). [http://www.ibtimes.co.in/prithvirajs-ennu-ninte-moideen-review-live-audience-updates-647178 "Prithviraj's 'Ennu Ninte Moideen' review: Live audience updates"]. ''[[International Business Times]]''. Retrieved September 20, 2015.</ref>.
==അഭിനയിച്ചവർ==
{{colbegin}}
*[[പൃഥ്വിരാജ്]]- മൊയ്തീൻ
*[[പാർവ്വതി ടി.കെ.|പാർവ്വതി തിരുവോത്ത്]] - കാഞ്ചനമാല
*[[ടൊവിനോ തോമസ്]] - അപ്പു
*ബാല -കൊറ്റാട്ടിൽ സേതു
*[[സായ്കുമാർ]] - ഉണ്ണിമൊയ്തീൻ സാഹിബ്
*[[ശശികുമാർ]] - കാഞ്ചനമാലയുടെ അച്ഛൻ
*[[ലെന]] - പാത്തുമ്മ
*[[സുധീർ കരമന]] - ഭാസി
*[[ഇന്ദ്രൻസ്]] - വൈദ്യർ
*[[സുധീഷ്]] -കൊറ്റാട്ടിൽ രാമചന്ദ്രൻ
*ശിവജി ഗുരുവായൂർ
*[[കലാരഞ്ജിനി]] -കാഞ്ചനമാലയുടെ അമ്മ
*സുരഭി ലക്ഷ്മി
*സിജ റോസ്
{{colend}}
==സംഗീതം==
എന്നു നിന്റെ മൊയ്തീന്റെ സംഗീതസംവിധാനം നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത് [[എം. ജയചന്ദ്രൻ|എം.ജയചന്ദ്രനും]] [[രമേഷ് നാരായൺ|രമേഷ് നാരായണു]]ണും<ref>[http://timesofindia.com/entertainment/malayalam/music/M-Jayachandran-feels-honoured-to-work-with-Shreya-Ghoshal/articleshow/37177465.cms M Jayachandran feels honoured to work with Shreya Ghoshal]</ref> പശ്ചാത്തലസംഗീതം നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത് [[ഗോപി സുന്ദർ|ഗോപി സുന്ദറുമാണ്]]. [[യേശുദാസ്]], [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], [[ശ്രേയാ ഘോഷാൽ]], [[വിജയ് യേശുദാസ്]] ,[[സുജാത മോഹൻ]],[[സിതാര]] , ശില്പ രാജ്, തുടങ്ങിയവരാണു ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചിരിക്കുന്നത്.
{{Track listing
| collapsed =
| headline = എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ
| extra_column =പാടിയവർ
| total_length =
| all_writing =
| all_lyrics =
| all_music =
| writing_credits =
| lyrics_credits = yes
| music_credits = yes
| title1 = കണ്ണോണ്ട് ചൊല്ലണ്
| note1 =
| writer1 =
| lyrics1 = [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| music1 = [[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]
| extra1 = [[ശ്രേയ ഘോഷാൽ]], [[വിജയ് യേശുദാസ്]]
| length1 = 4:47
| title2 = കാത്തിരുന്നു
| note2 =
| writer2 =
| lyrics2 = [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| music2 = [[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]
| extra2 = [[ശ്രേയ ഘോഷാൽ]]
| length2 = 4:18
| title3 = ഇരുവഞ്ഞി പുഴപ്പെണ്ണെ
| note3 =
| writer3 =
| lyrics3 = [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| music3 = [[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]
| extra3 = [[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]
| length3 = 4:14
| title4 = ഈ മഴതൻ
| note4 =
| writer4 =
| lyrics4 = [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| music4 = [[രമേഷ് നാരായൺ]]
| extra4 = [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]], [[സുജാത മോഹൻ]]
| length4 = 4:07
| title5 = പ്രിയമുള്ളവനെ
| note5 =
| writer5 =
| lyrics5 = [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| music5 = [[രമേഷ് നാരായൺ]]
| extra5 = [[മധുശ്രീ നാരായൺ]]
| length5 = 3:27
| title6 = ശാരദാംബരം
| note6 =
| writer6 =
| lyrics6 =[[ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള]]
| music6 =
| extra6 = ശില്പ രാജ്
| length6 = 2:38
| title7 = ഈ മഴതൻ
| note7 =
| writer7 =
| lyrics7 = [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| music7 = [[രമേഷ് നാരായൺ]]
| extra7 = [[കെ.ജെ. യേശുദാസ്]]
| length7 = 4:07
| title8 = ശാരദാംബരം
| note8 =
| writer8 =
| lyrics8 = [[ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള]]
| music8 = [[രമേഷ് നാരായൺ]]
| extra8 = [[പി. ജയചന്ദ്രൻ]], ശില്പ രാജ്
| length8 = 2:38
| title9 = മുക്കത്തെ പെണ്ണേ
| note9 =
| writer9 =
| lyrics9 = മുഹമ്മദ് മക്ബൂൽ മൻസൂർ
| music9 = [[ഗോപി സുന്ദർ]]
| extra9 = മുഹമ്മദ് മക്ബൂൽ മൻസൂർ, [[ഗോപി സുന്ദർ]]
| length9 =
}}
== ഇതു കൂടി കാണുക ==
*[[എക്കാലത്തെയും മികച്ച കളക്ഷൻ നേടിയ മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
==അംഗീകാരങ്ങൾ==
{| class="wikitable plainrowheaders sortable"
|-
!scope="col"| അവാർഡ്
!scope="col"| ഇനം
!scope="col"| മത്സരാർത്ഥി
!scope="col"| ഫലം
|-
! scope="row"|[[ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം 2015|63 ആമത് ദേശീയ ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം]]<ref>[http://english.manoramaonline.com/entertainment/entertainment-news/national-awards-baahubali-bhansali-amitabh-bachchan-kangana.html 63rd National film Awards: Malayalam takes away a handful of them]. English.manoramaonline.com (28 March 2016). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
| മികച്ച സംഗീത സംവിധായകൻ
| ''[[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]''
| {{won}}
|-
| rowspan="9" | ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ്-ദക്ഷിണേന്ത്യ
| മികച്ച മലയാള ചിത്രം
| എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ
| {{Nom}}
|-
| മികച്ച മലയാള സംവിധായകൻ
| {{Sort|Vimal|[[ആർ.എസ്. വിമൽ]]}}
| {{Won}}
|-
| മികച്ച മലയാള നടൻ
| {{Sort|Sukumaran|[[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]}}
| {{nom}}
|-
| മികച്ച നടി (മലയാളം)
| {{Sort|പാർവ്വതി ടി.കെ.|[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച സഹനടൻ (മലയാളം)
| [[ടൊവിനോ തോമസ്]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച സഹനടി (മലയാളം)
| {{Sort|Abhilash|[[ലെന]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച സംഗീത സംവിധായകൻ (മലയാളം)
| ''[[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]''
| {{won}}
|-
| മികച്ച ഗാനരചയിതാവ് (മലയാളം)
| [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച ഗായിക (മലയാളം)
| [[ശ്രേയ ഘോഷാൽ]]
| {{won}}
|-
| rowspan="11" |[[5th South Indian International ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം|5th സൌത്ത് ഇന്ത്യൻ ഇൻറർനാഷണൽ ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം]]
| മികച്ച ചിത്രം
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
| {{nom}}
|-
| മികച്ച സംവിധായകൻ
| [[ആർ.എസ്. വിമൽ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച നടൻ
| [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടി
| [[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച നടി (Critics)
| [[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച സഹനടൻ
| [[ടൊവിനോ തോമസ്]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച സഹനടി
| [[ലെന]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടൻ in a Negative Role
| [[സായി കുമാർ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച സംഗീത സംവിധായകൻ
| [[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച ഗാനരചയിതാവ്
| [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]] <small>(for song ''"Kaathirunnu"'')</small>
| {{nom}}
|-
| മികച്ച പിന്നണി ഗായിക
| [[ശ്രേയ ഘോഷാൽ]] <small>(for song ''"Kaathirunnu"'')</small>
| {{nom}}
|-
| rowspan="10" |ഏഷ്യാനെറ്റ് ഫിലിം അവാർഡ്<ref>[http://m.ibtimes.co.in/18th-asianet-film-awards-vikram-trisha-prithviraj-mohanlal-nivin-pauly-bag-awards-full-666090 18th Asianet film Awards: Vikram, Trisha, Prithviraj, Mohanlal, Nivin Pauly bag awards [Full winners' list+photos]]. M.ibtimes.co.in. Retrieved on 3 May 2016.</ref>
| മികച്ച ചിത്രം
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
| {{won}}
|-
| മികച്ച സംവിധായകൻ
| {{Sort|Vimal|[[ആർ.എസ്. വിമൽ]]}}
| {{nom}}
|-
| മികച്ച നടൻ
| {{Sort|Sukumaran|[[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]}}
| rowspan="18" {{won}}
|-
| മികച്ച നടി
| {{Sort|പാർവ്വതി ടി.കെ.|[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]}}
|-
| മികച്ച സഹനടൻ
| {{Sort|സായികുമാർ|[[സായി കുമാർ]]}}
|-
| മികച്ച സ്വഭാവ നടി
| {{Sort|Abhilash|[[ലെന]]}}
|-
| മികച്ച Script Writer
| {{Sort|Vimal|[[ആർ.എസ്. വിമൽ]]}}
|-
| മികച്ച ഛായാഗ്രഹണം
| {{Sort|John|[[ജോമോൻ.ടി.ജോൺ]]}}
|-
| മികച്ച Editor
| Mahesh Narayan
|-
| മികച്ച ഗാനരചയിതാവ്
| {{Sort|Ahmed|[[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]}}
|-
| rowspan="8" | [[കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം]]<ref>[http://www.ibtimes.co.in/kerala-state-film-awards-2015-live-updates-thiruvanchoor-radhakrishnan-announce-winners-668840 കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരംs 2015: Dulquer Salmaan, Parvathy win മികച്ച നടൻ awards [Full winners' list]]. Ibtimes.co.in (1 March 2016). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
|-
| [[കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം for മികച്ച Popular ചിത്രം|Most Popular ചിത്രം]]
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
|-
| [[കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം for മികച്ച നടി|മികച്ച നടി]]
| [[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]
|-
| [[കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം for മികച്ച സംഗീത സംവിധായകൻ|മികച്ച സംഗീത സംവിധായകൻ]]
| രമേശ് നാരായണൻ
|-
| കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം-മികച്ച ഛായാഗ്രഹണം
| [[ജോമോൻ.ടി.ജോൺ]]
|-
| കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം-മികച്ച ഗായകൻ
| [[P. Jayachandran]]
|-
| | കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം-മികച്ച ഗാനരചയിതാവ്
| {{Sort|Ahmed|[[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]}}
|-
| [[കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ഛിത്ര പുരസ്കാരം for മികച്ച Sound Recordist|മികച്ച Sound Design]]
| [[Renganaath Ravee]]
|-
| rowspan="15" | 1st IIFA ഉത്സവം<ref>[http://english.mathrubhumi.com/movies-music/ചിത്രം-news/baahubali-ennu-ninte-moideen-win-laurels-at-iifa-utsavam-english-news-1.822851 Baahubali, എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ win laurels at IIFA Utsavam – movie News]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}. English.mathrubhumi.com (25 January 2016). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
|-
| മികച്ച ചിത്രം
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
|-
| മികച്ച സംവിധായകൻ
| [[ആർ.എസ്. വിമൽ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച Performance in a Leading Role – Male
| [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച Performance in a Leading Role – Female
| [[പാർവതി. ടി.കെ]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച സഹനടൻ
| [[സായി കുമാർ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച സഹനടൻ
| [[ടൊവിനോ തോമസ്]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച സഹനടി
| [[ലെന]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച വില്ലൻ
| [[Bala (നടൻ)|ബാല]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച സംഗീത സംവിധാനം
| [[Ramesh Narayan]]<br>[[എം. ജയചന്ദ്രൻ]]<br>[[ഗോപി സുന്ദർ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച ഗാനരചയിതാവ്
| മുഹമ്മദ് മക്ബൂൽ മൻസൂർ
| {{nom}}
|-
| മികച്ച ഗാനരചയിതാവ്
| [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച ഗായകൻ
| മുഹമ്മദ് മക്ബൂൽ മൻസൂർ
| {{nom}}
|-
| മികച്ച ഗായകൻ
| [[Vijay Yesudas]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച ഗായിക
| [[ശ്രേയ ഘോഷാൽ]]
| {{won}}
|-
| rowspan="12" | ഏഷ്യാവിഷൻ അവാർഡ്<ref>[http://www.ibtimes.co.in/asiavision-film-awards-2015-ennu-ninte-moideen-pathemari-premam-win-maximum-awards-655399 Asiavision film awards 2015: 'എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ', 'Pathemari, 'Premam' win maximum awards [Complete list of winners]]. Ibtimes.co.in (18 November 2015). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
|-
| മികച്ച ചിത്രം
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
| {{won}}
|-
| മികച്ച സംവിധായകൻ
| {{Sort|Vimal|[[ആർ.എസ്. വിമൽ]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടൻ
| {{Sort|Sukumaran|[[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടി
| {{Sort|പാർവ്വതി ടി.കെ.|[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച സഹനടൻ
| {{Sort|Thomas|[[ടൊവിനോ തോമസ്]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച തിരക്കഥ
| [[ആർ.എസ്. വിമൽ]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച ഛായാഗ്രഹണം
| [[ജോമോൻ.ടി.ജോൺ]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച ഗായിക
| [[ശ്രേയ ഘോഷാൽ]]
| {{nom}}
|-
| മികച്ച Background Score
| [[ഗോപി സുന്ദർ]]
| {{won}}
|-
| ജനകീയ സംഗീത സംവിധായകൻ
| [[ഗോപി സുന്ദർ]]
| {{won}}
|-
| New Sensation in Singing
| മുഹമ്മദ് മക്ബൂൽ മൻസൂർ
| {{won}}
|-
| rowspan="8" | വനിത ഫിലിം അവാർഡ്<ref>[http://m.ibtimes.co.in/vanitha-film-awards-2016-prithviraj-മികച്ച-നടൻ-parvathy-bags-മികച്ച-നടി-award-full-winners-667201{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} Vanitha film Awards 2016: Prithviraj, മികച്ച നടൻ; Parvathy bags മികച്ച നടി award [Full winners list]]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}. M.ibtimes.co.in (16 February 2016). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
|-
| മികച്ച ചിത്രം
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
| {{won}}
|-
| മികച്ച സംവിധായകൻ
| {{Sort|Vimal|[[ആർ.എസ്. വിമൽ]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടൻ
| {{Sort|Sukumaran|[[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടി
| {{Sort|പാർവ്വതി ടി.കെ.|[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച സഹനടി
| {{Sort|Abhilash|[[ലെന]]}}
| {{won}}
|-
| മികച്ച ഗാനരചയിതാവ്
| [[റഫീക്ക് അഹമ്മദ്]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച Cinematographer
| [[ജോമോൻ.ടി.ജോൺ]]
| {{won}}
|-
| rowspan="9" | KFPA Awards<ref>[http://www.onlookersmedia.in/latestnews/prithviraj-and-jayasurya-shared-മികച്ച-നടൻ-award-declared-by-producers-association Prithviraj and Jayasurya shared മികച്ച നടൻ award declared by producers association]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}. Onlookersmedia.in (12 March 2016). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
|-
| മികച്ച ചിത്രം
| ''എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ''
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടൻ
| ''[[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച നടി
| ''[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]
| {{won}}
|-
| മികച്ച നിർമ്മാതാക്കൾ
| ''Suresh Raj''<br>''Binoy Shankarath''<br>''Ragy Thomas''
| {{won}}
|-
| മികച്ച സ്വഭാവ നടി
| ''[[ലെന]]''
| {{won}}
|-
| മികച്ച നവാഗത സംവിധായകൻ
| ''[[ആർ.എസ്. വിമൽ]]''
| {{won}}
|-
| മികച്ച Makeup Artist
| ''Ratheesh Ambady''
| {{won}}
|-
| മികച്ച കലാസംവിധായകൻ
| ''ഗോകുൽ ദാസ്''
| {{won}}
|-
| rowspan="2" | രാമു കാര്യാട്ട് അവാർഡ്<ref>[http://www.cinemapranthan.com/cpevent/11th-ramu-kariat-award-function 11the ramu kariat award function and naattika beach fest] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170109045559/http://www.cinemapranthan.com/cpevent/11th-ramu-kariat-award-function |date=9 January 2017 }}. Cinemapranthan.com (30 December 2015). Retrieved on 2016-05-03.</ref>
|-
| മികച്ച Promising Star
| ''[[ടൊവിനോ തോമസ്]]''
| {{won}}
|-
| rowspan="3" | [[IBNLive|IBNLive Awards]]<ref>[http://www.ibnlive.com/newstopics/ibnlive-film-awards.html Ibnlive-film-awards News: Latest News and Updates on Ibnlive-film-awards at News18]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}. Ibnlive.com. Retrieved on 3 May 2016.</ref>
|-
| മികച്ച നടൻ (South)
| ''[[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]''
| {{nom}}
|-
| മികച്ച നടി (South)
| ''[[പാർവ്വതി ടി.കെ.]]''
| {{nom}}
|}
==അവലംബം==
{{RL}}
==പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
* {{IMDb title|4888834}}
[[വർഗ്ഗം:2015-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:മികച്ച ജനപ്രിയ ചിത്രത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന സർക്കാർ പുരസ്കാരം നേടിയ ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പൃഥ്വിരാജ് അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ടൊവിനോ തോമസ് അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
pwrxrim4dvbj1dpjp7lnqqhpsehv92o
യു.ആർ. പ്രദീപ്
0
339426
4628907
4621381
2026-06-12T13:53:21Z
Malikaveedu
16584
4628907
wikitext
text/x-wiki
{{PU|U.R. Pradeep}}
{{Infobox Indian politician
| name = യു.ആർ. പ്രദീപ്
| image = U.R. Pradeep.jpg
| caption =
| office = കേരള നിയമസഭാംഗം
| term_start = [[മേയ് 20]] [[2016]]
| term_end =[[മേയ് 3]] [[2021]]
| constituency = [[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം|ചേലക്കര]]
| predecessor =[[കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ (പൊതുപ്രവർത്തകൻ)|കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
| successor = [[കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ (പൊതുപ്രവർത്തകൻ)|കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
| birth_date = {{birth date and age|1973|8|22|df=y}}
| birth_place = [[ദേശമംഗലം]]
| residence = [[ദേശമംഗലം]]
| party = [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സി.പി.ഐ.എം]]
| religion =
|father=രാമൻ
|mother=ശാന്ത
| spouse =പ്രവിഷ
| children =ഒരു മകൻ ഒരു മകൾ
| website =
| footnotes =
| date = ജൂലൈ 25
| year = 2020
| source =http://niyamasabha.org/codes/14kla/Members-Eng/79%20Pradeep%20U%20R.pdf നിയമസഭ
|}}
കേരളത്തിലെ പൊതുപ്രവർത്തകനും, [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സി.പി.ഐ(എം)]] നേതാവും കേരള സംസ്ഥാന പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ്ഗ വികസന കോർപ്പറേഷൻ ചെയർമാനും, ചേലക്കര നിയമസഭാ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള മുൻ നിയമസഭാ സമാജികനുമായിരുന്നു '''യു.ആർ. പ്രദീപ്'''. [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സിപിഐഎം]] [[ചേലക്കര]] ഏരിയാ കമ്മിറ്റി അംഗം, പി കെ എസ് ജില്ലാ കമ്മിറ്റി അംഗം. കെ.എസ്.കെ.ടി.യു ഏരിയാ കമ്മിറ്റി അംഗം, [[ദേശമംഗലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ദേശമംഗലം പഞ്ചായത്ത്]] മുൻ പ്രസിഡന്റ്, എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ==
{| class="wikitable sortable"
|+ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ <ref>{{Cite web |url=http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2019-03-28 |archive-date=2021-11-11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211111050225/http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |url-status=dead }}</ref> <ref>{{Cite web |url=http://www.keralaassembly.org/index.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2019-03-28 |archive-date=2019-03-23 |archive-url=https://web.archive.org/web/20190323193822/http://keralaassembly.org/index.html |url-status=dead }}</ref>
!വർഷം!!മണ്ഡലം|| വിജയി!!പാർട്ടി!!മുഖ്യ എതിരാളി!!പാർട്ടി
|-
|2016 || [[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]] || [[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]||[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]||[[കെ.എ. തുളസി]]||[[കോൺഗ്രസ് (ഐ.)]], [[യു.ഡി.എഫ്.]]
|-
|2024
|[[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]]
|[[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]
|[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]
|രമ്യ ഹരിദാസ്
|[[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്|കോൺഗ്രസ്]], [[യു.ഡി.എഫ്.|യു.ഡി.എഫ്]]
|}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
{{Fourteenth KLA}}
{{Fifteenth KLA}}
{{DEFAULTSORT:പ്രദീപ്}}
[[വർഗ്ഗം:1973-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 22-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സി.പി.ഐ.എം. പ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാലാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനഞ്ചാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽകൂടി നിയമസഭാംഗമായവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാറാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
hcw7yhwgy7wdvi1mdti0taslizerfjk
4628908
4628907
2026-06-12T13:55:09Z
Malikaveedu
16584
4628908
wikitext
text/x-wiki
{{PU|U.R. Pradeep}}
{{Infobox Indian politician
| name = യു.ആർ. പ്രദീപ്
| image = U.R. Pradeep.jpg
| caption =
| office = കേരള നിയമസഭാംഗം
| term_start = [[മേയ് 20]] [[2016]]
| term_end =[[മേയ് 3]] [[2021]]
| constituency = [[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം|ചേലക്കര]]
| predecessor =[[കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ (പൊതുപ്രവർത്തകൻ)|കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
| successor = [[കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ (പൊതുപ്രവർത്തകൻ)|കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
| birth_date = {{birth date and age|1973|8|22|df=y}}
| birth_place = [[ദേശമംഗലം]]
| residence = [[ദേശമംഗലം]]
| party = [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സി.പി.ഐ.എം]]
| religion =
|father=രാമൻ
|mother=ശാന്ത
| spouse =പ്രവിഷ
| children =ഒരു മകൻ ഒരു മകൾ
| website =
| footnotes =
| date = ജൂലൈ 25
| year = 2020
| source =http://niyamasabha.org/codes/14kla/Members-Eng/79%20Pradeep%20U%20R.pdf നിയമസഭ
|}}
കേരളത്തിലെ പൊതുപ്രവർത്തകനും, [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സി.പി.ഐ(എം)]] നേതാവും കേരള സംസ്ഥാന പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ്ഗ വികസന കോർപ്പറേഷൻ ചെയർമാനും, ചേലക്കര നിയമസഭാ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമസഭാ സമാജികനുമാണ് '''യു.ആർ. പ്രദീപ്'''. [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സിപിഐഎം]] [[ചേലക്കര]] ഏരിയാ കമ്മിറ്റി അംഗം, പി കെ എസ് ജില്ലാ കമ്മിറ്റി അംഗം. കെ.എസ്.കെ.ടി.യു ഏരിയാ കമ്മിറ്റി അംഗം, [[ദേശമംഗലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്|ദേശമംഗലം പഞ്ചായത്ത്]] മുൻ പ്രസിഡന്റ്, എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ==
{| class="wikitable sortable"
|+ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ <ref>{{Cite web |url=http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2019-03-28 |archive-date=2021-11-11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211111050225/http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |url-status=dead }}</ref> <ref>{{Cite web |url=http://www.keralaassembly.org/index.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2019-03-28 |archive-date=2019-03-23 |archive-url=https://web.archive.org/web/20190323193822/http://keralaassembly.org/index.html |url-status=dead }}</ref>
!വർഷം!!മണ്ഡലം|| വിജയി!!പാർട്ടി!!മുഖ്യ എതിരാളി!!പാർട്ടി
|-
|2016 || [[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]] || [[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]||[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]||[[കെ.എ. തുളസി]]||[[കോൺഗ്രസ് (ഐ.)]], [[യു.ഡി.എഫ്.]]
|-
|2024
|[[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]]
|[[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]
|[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]
|രമ്യ ഹരിദാസ്
|[[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്|കോൺഗ്രസ്]], [[യു.ഡി.എഫ്.|യു.ഡി.എഫ്]]
|}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
{{Fourteenth KLA}}
{{Fifteenth KLA}}
{{DEFAULTSORT:പ്രദീപ്}}
[[വർഗ്ഗം:1973-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 22-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സി.പി.ഐ.എം. പ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാലാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനഞ്ചാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽകൂടി നിയമസഭാംഗമായവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാറാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
6ile3urnzdthkg6z7cn3khzwv1n6sea
4628995
4628908
2026-06-13T06:51:03Z
~2026-34769-66
219229
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തീയ്യതി
4628995
wikitext
text/x-wiki
{{PU|U.R. Pradeep}}
{{Infobox Indian politician
| name = യു.ആർ. പ്രദീപ്
| image = U.R. Pradeep.jpg
| caption =
| office = കേരള നിയമസഭാംഗം
| term_start = [[മേയ് 20]] [[2016]]
| term_end =[[മേയ് 3]] [[2021]]
| constituency = [[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം|ചേലക്കര]]
| predecessor =[[കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ (പൊതുപ്രവർത്തകൻ)|കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
| successor = [[കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ (പൊതുപ്രവർത്തകൻ)|കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
| birth_date = {{birth date and age|1973|8|22|df=y}}
| birth_place = [[ദേശമംഗലം]]
| residence = [[ദേശമംഗലം]]
| party = [[കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്)|സി.പി.ഐ.എം]]
| religion =
|father=രാമൻ
|mother=ശാന്ത
| spouse =പ്രവിഷ
| children =ഒരു മകൻ ഒരു മകൾ
| website =
| footnotes =
| date = ജൂലൈ 25
| year = 2020
| source =http://niyamasabha.org/codes/14kla/Members-Eng/79%20Pradeep%20U%20R.pdf നിയമസഭ
|}}
കേരളത്തിലെ പൊതുപ്രവർത്തകനും, സി.പി.ഐ(എം) നേതാവും, കേരള സംസ്ഥാന പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ്ഗ വികസന കോർപ്പറേഷന്റെ മുൻ ചെയർമാനും, ചേലക്കര നിയമസഭാ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമസഭാ സമാജികനുമാണ് യു.ആർ.പ്രദീപ്. സിപിഐഎം ചേലക്കര ഏരിയാ കമ്മിറ്റി അംഗം, പി കെ എസ് ജില്ലാ കമ്മിറ്റി അംഗം. കെ.എസ്.കെ.ടി.യു ഏരിയാ കമ്മിറ്റി അംഗം, ദേശമംഗലം സഹകരണ ബാങ്ക് മുൻ പ്രസിഡന്റ്, ദേശമംഗലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് മുൻ പ്രസിഡന്റ്, എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിലവിൽ സി.പി.ഐ (എം) തൃശൂർ ജില്ല കമ്മിറ്റി അംഗമാണ്.
== തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ==
{| class="wikitable sortable"
|+ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ <ref>{{Cite web |url=http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2019-03-28 |archive-date=2021-11-11 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211111050225/http://www.ceo.kerala.gov.in/electionhistory.html |url-status=dead }}</ref> <ref>{{Cite web |url=http://www.keralaassembly.org/index.html |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2019-03-28 |archive-date=2019-03-23 |archive-url=https://web.archive.org/web/20190323193822/http://keralaassembly.org/index.html |url-status=dead }}</ref>
!വർഷം!!മണ്ഡലം|| വിജയി!!പാർട്ടി!!മുഖ്യ എതിരാളി!!പാർട്ടി
|-
|2016 || [[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]] || [[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]||[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]||[[കെ.എ. തുളസി]]||[[കോൺഗ്രസ് (ഐ.)]], യു.ഡി.എഫ്.
|-
|2024
|[[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]]
|[[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]
|[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]
|രമ്യ ഹരിദാസ്
|[[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്|കോൺഗ്രസ്]], [[യു.ഡി.എഫ്.|യു.ഡി.എഫ്]]
|-
|2026
|[[ചേലക്കര നിയമസഭാമണ്ഡലം]]
|[[യു.ആർ. പ്രദീപ്]]
|[[സി.പി.എം.]] [[എൽ.ഡി.എഫ്.]]
|ശിവൻ വീട്ടിക്കുന്ന്
|സ്വതന്ത്രൻ, [[യു.ഡി.എഫ്.|യു.ഡി.എഫ്]]
|}
== അവലംബം ==
{{reflist}}
{{Fourteenth KLA}}
{{Fifteenth KLA}}
{{DEFAULTSORT:പ്രദീപ്}}
[[വർഗ്ഗം:1973-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഓഗസ്റ്റ് 22-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സി.പി.ഐ.എം. പ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാലാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനഞ്ചാം കേരളനിയമസഭാ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽകൂടി നിയമസഭാംഗമായവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാറാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
sx483nxanp97rkpzdvdly3yewplxn7c
അമോസ് ഓസ്
0
352631
4628916
4098692
2026-06-12T14:24:03Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 3 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628916
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Amos Oz}}
{{Infobox writer
| name = അമോസ് ഓസ്<br>עמוס עוז
| image = Amos oz675.jpg
| imagesize = 200px
| caption = Oz in 2005
| birth_name = Amos Klausner
| birth_date = {{Birth date and age|mf=yes|1939|5|4}}
| birth_place = [[Jerusalem]],<!-- ISRAEL DID NOT EXIST IN 1939 - DO NOT CHANGE THE FOLLOWING --> [[Mandatory Palestine]]
| nationality = [[Israelis|Israeli]]
| occupation = Writer, Novelist and [[Journalist]]
| awards ={{Plainlist|
* {{nowrap|[[Bialik Prize]] (1986)}}
* {{nowrap|[[Peace Prize of the German Book Trade]] (1992)}}
* {{nowrap|[[Legion of Honour]] (1997)}}
* {{nowrap|[[Israel Prize]] (1998)}}
* {{nowrap|[[Ovid Prize]] (2004)}}
* {{nowrap|[[Goethe Prize]] (2005)}}
* {{nowrap|[[Prince of Asturias Awards#Literature|Prince of Asturias Award in Literature]] (2007)}}
* {{nowrap|[[Heinrich Heine Prize]] (2008)}}
* {{nowrap|Honorary doctorate, [[University of Łódź]] (2013)}}
* {{nowrap|Honorary doctorate, [[Trinity College, Dublin]] (2014)}}
}}
| notableworks =
| influences =
| website =
| signature =
| spouse = Nily Oz-Zuckerman
}}
[[ഇസ്രയേൽ|ഇസ്രയേലി]] നോവലിസ്റ്റും പത്ര പ്രവർത്തകനും എഴുത്തുകാരനും ബുദ്ധിജീവിയുമാണ് '''അമോസ് ഓസ്'''. ബെൻ ഗുറിയോൺ സർവകലാശാലയിലെ ഇംഗ്ലീഷ് പ്രൊഫസറായ ഇദ്ദേഹം , ഇസ്രയേലിലെ വിഖ്യാതനായ എഴുത്തുകാരനാണ്.<ref>[http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/israel/10823096/Author-Amoz-Oz-calls-Israeli-hate-crime-graffitists-Hebrew-neo-Nazis.html] By Robert Tait, Jerusalem, Daily Telegraph</ref>
42 ഭാഷകളിൽ 43 രാജ്യങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. [[ചൈനീസ്]] പാഠ പുസ്തകങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ നിന്നുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രസിദ്ധമായ [[ഗയ്ഥേ അവാർഡ്]] ഉൾപ്പെടെ നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ഓസിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== പശ്ചാത്തലം ==
1939 ൽ [[ജറുസലേം|ജറുസലേമിൽ]] ജനിച്ചു. ഫാനിയയും ലൈബ്രേറിയനായ യെഹൂദ അരിയ ക്ലൂസ്നറുമായിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ. [[ഹീബ്രു സർവകലാശാല|ഹീബ്രു സർവകലാശാലയിലെ]] വിദ്യാർത്ഥികളായിരിക്കെയാണ് അവർ പരിചയപ്പെട്ടത്. <ref>[https://books.google.com/books?id=ScxOObHLBMMC&pg=PA178 Voices of Israel: Essays on and Interviews with Yehuda Amichai, A. B. Yehoshua, T. Carmi, Aharon Appelfeld, and Amos Oz, Joseph Cohen]</ref> നിരവധി ഭാഷകളിൽ ഓസിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഹീബ്രു അനായാസം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പോളിഷ് ഭാഷയിലാണ് അവർ ആശയ വിനിമയം നടത്തിയിരുന്നത്.<ref>''A Tale of Love and Darkness'', Amos Oz, Random House, 2005, page 2</ref> അവർ ഓസിനെ പഠിക്കാനനുവദിച്ച ഏക ഭാഷ ഹീബ്രുവായിരുന്നു. ഓസിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളിൽ പലരും വലതു പക്ഷ സിയോണിസ്റ്റുകളായിരുന്നു.
ഓസിന്റെ കുടുംബം മത വിശ്യാസികളായിരുന്നില്ല. യുക്തിരഹിതമെന്ന് അവർ അതിനെ കരുതി. അടുത്തുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റ് സ്കൂളിൽ ചേരുന്നത് വളരെ എതിർപ്പുകളുയർത്തിയതിനാൽ മതപഠനത്തിനു ചേർന്നു. പ്രസിദ്ധ കവി സെൽദ ഇവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അദ്ധ്യാപികയായിരുന്നു. 12 ാം വയസ്സിൽ അമ്മ വിഷാദ രോഗത്തെത്തുടർന്ന് ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ''എ ടേയ്ൽ ഓഫ് ലവ് ആൻഡ് ഡാർക്ക്നെസ് എന്ന കൃതിയിൽ ഈ ഓർമ്മകൾ അദ്ദേഹം അയവിറക്കുന്നുണ്ട്''.
[[പ്രമാണം:Amos_Oz_by_Kubik.JPG|ലഘുചിത്രം|227x227ബിന്ദു|അമോസ് ഓസ് 2005 ൽ ]]അമ്മയുടെ മരണത്തിനു രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം വീടു വിട്ട് ലേബർ സിയോണിസ്റ്റായി ഹുൽഡയിൽ താമസം ആരംഭിച്ചു.<ref>[http://www.haaretz.com/weekend/magazine/amos-oz-makes-room-for-his-loneliness-1.418823 Amos Oz makes room for his loneliness] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150924235425/http://www.haaretz.com/weekend/magazine/amos-oz-makes-room-for-his-loneliness-1.418823 |date=2015-09-24 }}, Haaretz</ref>
ഹുൽഡയിൽ അവിടുത്തെ ഒരു കുടുംബം അമോസിനെ ദത്തെടുത്ത് പേരിന്റെ അവസാന ഭാഗം ഓസ് എന്നു മാറ്റി. ഹീബ്രുവിൽ ധൈര്യം എന്നാണ് ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം.
ഇസ്രയേലി പ്രതിരോധ സേനയിലും കുറച്ചു കാലം പ്രവർത്തിച്ചു. പിന്നീട് ജറുസേലം സർവകലാശാലയിൽ ഹീബ്രു സാഹിത്യം പഠിക്കാൻ ചേർന്നു. 1963 ൽ ബിരുദം നേടി, അധ്യാപകനായി. പ്രതിരോധ സേനയിൽ ഒരു ടാങ്ക് യൂണിറ്റിനൊപ്പവും പ്രവർത്തിച്ചു. <ref name="remnick">Remnick, David, "[http://www.newyorker.com/archive/2004/11/08/041108fa_fact?currentPage=all The Spirit Level]". </ref><ref name="Adams">[http://www.abc.net.au/rn/features/inbedwithphillip/episodes/151-amos-oz/ Amos Oz] interview with Phillip Adams, 10 September 1991, re-broadcast on ABC Radio National 23 December 2011</ref>
[[പ്രമാണം:Leipziger_Buchmesse_2013_Amos_Oz.JPG|ലഘുചിത്രം|250x250ബിന്ദു|Amos Oz, 2013]]
== രാഷ്ട്രീയ വീക്ഷണം ==
[[പ്രമാണം:לימור_שריר_עם_עמוס_עוז_במהלך_קורס_ספרות_ורפואה.jpg|ലഘുചിത്രം|Amos Oz speaking at Tel Aviv University, faculty of medicine in 2011]]
[[പ്രമാണം:Mirjam_Pressler_u._Amos_Oz_2015.jpg|ലഘുചിത്രം|Amos Oz in 2015]]
1967, മുതൽ ഇസ്രയേലി– പലസ്തീൻ പ്രശ്നത്തിൽ ദ്വിരാഷ്ട വാദ നിലപാടാണ് അമോസ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.
== പുരസ്കാരങ്ങൾ ==
* 1976 – ബ്രണ്ണർ പുരസ്കാരം<ref>{{Cite web |url=http://web.bgu.ac.il/Centers/heksherim/archives/amos_oz_archive/rewards.htm |title=Amos Oz – University of Gen-Gurion Website |access-date=2016-10-20 |archive-date=2011-07-27 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110727142632/http://web.bgu.ac.il/Centers/heksherim/archives/amos_oz_archive/rewards.htm |url-status=dead }}</ref>
* 1983 – ബേൺസ്റ്റീൻ പ്രൈസ് (original Hebrew novel category) for ''A Perfect Peace''<ref name="BGU">{{Cite web |url=http://web.bgu.ac.il/Eng/Centers/heksherim/Archives/amos_oz_archive/Honors.htm |title=Amos Oz (Prizes, Awards, and Honors)- University of Gen-Gurion Website (English) |access-date=2016-10-20 |archive-date=2011-10-03 |archive-url=https://web.archive.org/web/20111003180534/http://web.bgu.ac.il/Eng/Centers/heksherim/Archives/amos_oz_archive/Honors.htm |url-status=dead }}</ref>
* 1984 – named a member of the Officier des Arts et Lettres in France.<ref name="ithl">{{Cite web |url=http://www.ithl.org.il/author_info.asp?id=194 |title=Biography and Bibliography at the Institute for Translation of Hebrew Literature |access-date=2016-10-20 |archive-date=2004-10-13 |archive-url=https://web.archive.org/web/20041013032501/http://www.ithl.org.il/author_info.asp?id=194 |url-status=dead }}</ref>
* 1986 – സാഹിത്യത്തിനുള്ള ബിയാലിക് പ്രൈസ് (jointly with Yitzhak Auerbuch-Orpaz)<ref name="bialik">{{Cite web|url=http://www.tel-aviv.gov.il/Hebrew/_MultimediaServer/Documents/12516738.pdf|title=List of Bialik Prize recipients 1933–2004 (in Hebrew), Tel Aviv Municipality website|archive-url=https://web.archive.org/web/20071217143811/http://www.tel-aviv.gov.il/Hebrew/_MultimediaServer/Documents/12516738.pdf|archive-date=2007-12-17|url-status=dead}}</ref>
* 1988 – ഫ്രഞ്ച് പ്രിക്സ് ഫെമിന എട്രേഞ്ചർFrench Prix Femina Etranger<ref name="ithl"/><ref name="jvl">[https://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/biography/oz.html Biography at Jewish Virtual Library]</ref>
* 1992 – പീസ് പ്രൈസ് ഫോർ ജർമ്മൻ ബുക്ക് ട്രേഡ്<ref name="ithl"/><ref name="jvl"/>
* 1997 – ഫ്രഞ്ച് ലീജിയൻ ഓഫ് ഓണർ പുരസ്കാരത്തിന് ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെട്ടു<ref name="ithl"/>
* 1998 – ഇസ്രയേൽ പ്രൈസ് ഫോർ ലിറ്ററേച്ചർ<ref name="prize">{{Cite web|url=http://cms.education.gov.il/EducationCMS/Units/PrasIsrael/TashnagTashsab/TASNAG_TASNAT_Rikuz.htm?DictionaryKey=Tashnach|title=Israel Prize Official Site – Recipients in 1998 (in Hebrew)}}</ref>
* 2004 – ഓവിഡ് പ്രൈസ്, [[റൊമാനിയ|Romania]]<ref>{{Cite news|url=http://www.encyclopedia.com/doc/1P1-99290360.html|title=Amos Oz receives Romanian Ovidius Prize}}</ref>
* 2005 – ഗൊയ്ഥെ പുരസ്കാരം<ref>{{Cite news|url=http://www.haaretz.com/culture/arts-leisure/two-kids-head-off-in-search-of-truth-1.169837|title=Two kids head off in search of truth|last=Lev-Ari|first=Shiri|date=September 15, 2005|publisher=Haaretz|access-date=March 28, 2011|archive-date=2015-10-18|archive-url=https://web.archive.org/web/20151018085250/http://www.haaretz.com/culture/arts-leisure/two-kids-head-off-in-search-of-truth-1.169837|url-status=dead}}</ref>
* 2006 – കോറിൻ പ്രൈസ് (ജർമ്മനി)<ref name="ithl"/>
* 2007 – പ്രിൻസ് ഓഫ് അസ്തൂറിയാസ് പുരസ്കാരം(സ്പെയിൻ)<ref name="ithl"/><ref>Akiva Eldar, [http://www.haaretz.com/hasen/spages/918284.html "Border Control / The Spanish conquest"] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20090220190655/http://www.haaretz.com/hasen/spages/918284.html |date=2009-02-20 }}, ''Haaretz'', 30/10/2007</ref>
* 2008 – ജർമ്മൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഹൈ ഹോണർ പുരസ്കാരം<ref name="ithl"/>
* 2008 – പ്രിമോ ലെവി പുരസ്കാരം (Italy)<ref name="ithl"/>
* 2011 - ഹോണററി ഡോക്ടറേറ്റ്, മെൽബോൺ സർവകലാശാല
* 2012 - ഹോണററി ഡോക്ടറേറ്റ്, ബുക്കാറസ്റ്റ് സർവകലാശാല
* 2012 - Italy’s Giuseppe Tomasi di Lampedusa literary prize for “The Hill of Evil Counsel”
* 2013 - ഹോണററി ഡോക്ടറേറ്റ്, ലോഡ്ജ് സർവകലാശാല
* 2013 - ഹീബ്രു സർവകലാശാലയുടെ ന്യൂമാൻ പ്രൈസ് ഫോർ ലിറ്ററേച്ചർ
* 2013 – ഫ്രാൻസ് കാഫ്ക പ്രൈസ്<ref>{{Cite web|url=http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=186798379|title=Israeli Author Amos Oz Wins Franz Kafka Prize|access-date=May 30, 2013|date=May 27, 2013|website=AP}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.franzkafka-soc.cz/clanek/amos-oz-the-new-laureate-of-the-franz-kafka-prize/|title=Amos Oz – the New Laureate of the Franz Kafka Prize|access-date=May 30, 2013|date=28 May 2013|publisher=Franz Kafka Society|archive-date=2018-11-06|archive-url=https://web.archive.org/web/20181106183232/http://www.franzkafka-soc.cz/clanek/amos-oz-the-new-laureate-of-the-franz-kafka-prize/|url-status=dead}}</ref>
* 2014 – ഓർഡർ ഓഫ് മെറിറ്റ്<ref>{{Cite web|url=http://www.lavanguardia.com/cultura/20140204/54400843522/amos-oz-recibe-en-tel-aviv-la-gran-cruz-de-la-orden-del-merito-civil.html|title=Amos Oz – Gran Cruz de la Orden del Merito|access-date=Jan 4, 2014|date=Jan 4, 2014|website=EFE}}</ref>
* 2014 – സ്പെയിൻ രാജാവിൽ നിന്ന് ഹോണററി ഡോക്ടറേറ്റ്
* 2015 - Internationaler Literaturpreis – Haus der Kulturen der Welt, Germany, winner for ''Judas''<ref>{{Cite web|url=http://www.dw.com/en/amos-oz-wins-major-german-literature-award/a-18548618|title=Amos Oz wins major German literature award|access-date=June 30, 2015|last=Sabine Peschel|date=June 29, 2015|website=DeutscheWelle}}</ref>
* 2015 - മിലൻ സർവകലാശാലയുടെ ഹോണററി ഡോക്ടറേറ്റ് <ref>{{Cite web|url=http://www.unimi.it/news/91992.htm|title=Laurea honoris causa ad Amos Oz|date=2015-07-16|language=it|access-date=2016-10-20|archive-date=2015-07-21|archive-url=https://web.archive.org/web/20150721003409/http://www.unimi.it/news/91992.htm|url-status=dead}}</ref>
* 2015 - പാർക്ക് ക്യോങ്-നി പ്രൈസ് <ref>{{Cite web|url=http://www.haaretz.com/life/arts-leisure/.premium-1.678295|title=Amos Oz Picked for South Korea’s Top Literary Prize|access-date=October 2, 2015|last=Gili Izikovich|date=October 1, 2015|website=[[Haaretz]]}}</ref>
== പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതികൾ ==
=== കഥേതരം ===
=== കഥ ===
=== ചെറുകഥ ===
== അവലംബം ==
{{Reflist|2}}
[[വർഗ്ഗം:1939-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:നിരീശ്വരവാദികളായ ജൂതന്മാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇസ്രയേലി നോവലിസ്റ്റുകൾ]]
mu2o85gj5a4hpovewctvrdwcvikvkj7
ജെന്നിഫർ ലോപസ്
0
354198
4628911
4570059
2026-06-12T14:08:42Z
CommonsDelinker
756
[[File:TIFF_2019_jlo_(1_of_1)-2_(48696671561)_(cropped).jpg]] നെ [[File:2019_TIFF_premiere_of_Hustlers,_Jennifer_Lopez_(48696671561)_(cropped).jpg]] കൊണ്ട് നീക്കം ചെയ്യുന്നു. (ചെയ്തത്:[[c:User:CommonsDelinker|CommonsDelinker]] കാരണം: [[:c:COM:FR|File rena
4628911
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = ജെന്നിഫർ ലോപസ്
| image = 2019 TIFF premiere of Hustlers, Jennifer Lopez (48696671561) (cropped).jpg
| alt =
| caption = ലോപസ് [[2019 Toronto International Film Festival]]ൽ
| birth_name = ജെന്നിഫർ ലിൻ ലോപസ്
| birth_date = {{Birth date and age|1969|7|24}}
| birth_place = [[ന്യൂയോർക്ക് നഗരം]], യു.എസ്.
| occupation = {{flatlist|
*നടി
*പാട്ടുകാരി
*നർത്തകി
*ഫാഷൺ ഡിസൈനർ
*സംവിധായക
*businesswoman}}
| years_active = 1986–ഇതുവരെ
| spouse = {{unbulleted list|{{marriage|Ojani Noa|1997|1998|end=വേർപിരിഞ്ഞു}}|{{marriage|[[Cris Judd]]|2001|2003|end=വേർപിരിഞ്ഞു}}|{{marriage|[[Marc Anthony]]|2004|2014|end=divorced}}}}
| partner = [[Alex Rodriguez]] (2017–ഇതുവരെ; engaged)
| children = 2
| relatives = [[Lynda Lopez]] (sister)
| awards = [[List of awards and nominations received by Jennifer Lopez|മുഴുവൻ പട്ടിക]]
| website = {{URL|jenniferlopez.com}}
| module = {{Infobox musical artist|embed=yes
| background = solo_singer
| genre = {{flatlist|
*[[Contemporary R&B|R&B]]
*[[Pop music|പോപ്പ്]]
*[[Latin music (genre)|ലാറ്റിൻ]]
*[[Hip hop music|ഹിപ് ഹോപ്]]
*[[Dance music|നൃത്തം]]}}
| instrument = വോക്കല്സ്
| label = {{flatlist|
*[[Work Group|Work]]
*[[Epic Records|Epic]]
*[[Island Records|Island]]
*[[Capitol Records|Capitol]]
*Hitco}}
| associated_acts = {{hlist|[[Fat Joe]]|[[Marc Anthony]]|[[Pitbull (rapper)|Pitbull]]}}
}}
| net worth = US $400 million (2019 estimate)<ref>{{cite web |title=Jennifer Lopez's birthday: Fabulous & rich at 50 |url=https://www.foxbusiness.com/features/jennifer-lopez-birthday-fabulous-rich-at-50 |website=[[Fox Business]] |accessdate=September 13, 2019 |date=July 24, 2019}}</ref>
}}
ഒരു അമേരിക്കൻ ഗായികയും അഭിനേത്രിയുമാണ് '''ജെന്നിഫർ ലോപസ്'''.(ജനനം ജൂലൈ 24, 1969), '''ജെലോ''' എന്ന ചുരുക്കപേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഇവർ [[സെലിന]] എന്ന ഗായികയുടെ ജീവചരിത്ര ചിത്രത്തിൽ സെലിനയായി അഭിനയിക്കുന്നതോടെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്.10 ലക്ഷം അമേരിക്കൻ ഡോളർ പ്രതിഫലം വാങ്ങുന്ന ആദ്യ അഭിനേത്രിയാണ് ജെന്നിഫർ.
അമേരിക്കയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ ഹിസ്പാനിക് കലാകാരിയായ ജെന്നിഫർ 8 കോടി ആൽബങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടുമായി വിറ്റഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== ആദ്യകാലജീവിതം ==
1969 ജൂലൈ 24 ന് ന്യൂയോർക്കിൻറ അയൽപ്രദേശമായ ബ്രോൺക്സിലെ കാസിൽ ഹില്ലിലായിരുന്നു ജെന്നിഫർ ലോപ്പസിന്റെ ജനനം.<ref>{{cite web|url=http://www.courttv.com/trials/puffy/docs/duty-caps_3.html|archiveurl=https://web.archive.org/web/20080209202541/http://www.courttv.com/trials/puffy/docs/duty-caps_3.html|archivedate=February 9, 2008|title=Duty Captain's Report|accessdate=October 29, 2006|work=[[Court TV]]|date=January 17, 2001}}</ref> പ്യൂർട്ടോറിക്കൻസ് ആയ ജന്നിഫർ ലോപ്പസിൻറ മാതാപിതാക്കൾ ഗ്വാഡാലുപ് റൊഡ്രിഗോസും ഡേവിഡ് ലോപ്പസുമായിരുന്നു. അവർക്ക് ലെസ്ലി എന്ന പേരിൽ ഒരു മൂത്ത സഹോദരിയും ലിൻഡ എന്ന പേരിൽ ഒരു ഇളയ സഹോദരിയുമുണ്ട്. ലിൻഡ ഒരു പത്രപ്രവർത്തകയാണ്.<ref>{{cite web|url=http://www.terra.com/musica/fotos/mamas_y_mamacitas/64457|title=Mamás y Mamacitas – Música|publisher=[[Terra Networks]]|accessdate=May 24, 2012|date=May 11, 2007}}</ref>
==അവലംബം==
[[വർഗ്ഗം:ബിസിനസ്സിലെ അമേരിക്കൻ സ്ത്രീകൾ]]
[[വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ പോപ്പ് ഗായകർ]]
[[വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ ടെലിവിഷൻ നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:അമേരിക്കൻ വനിതാ പ്രവർത്തകർ]]
q6g1tsehjsl51d6mnj1j3a9c6l4rdjx
അസ്മ അൽ അസദ്
0
384904
4628935
3925924
2026-06-12T16:57:34Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628935
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Asma al-Assad}}
{{Infobox First Lady
| honorific-prefix =
| name = അസ്മ അൽ അസദ്<br/>{{lang|ar|أسماء الأسد}}
| honorific-suffix =
| image = Asma al-Assad.jpg{{!}}border
| imagesize =
| smallimage =
| caption = അസ്മ അൽ അസദ് 2003ൽ
| order =
| office = സിറിയയുടെ പ്രഥമ വനിത
| term_start = ഡിസംബർ 2000
| term_end =
| predecessor = [[Anisa Makhlouf|അനിസ മഖ്ലൂഫ്]]
| successor =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1975|8|11}}
| birth_place = ലണ്ടൻ, ഇംഗ്ലന്റ്
| death_date =
| death_place =
| birthname = അസ്മ അഖ്രസ്<ref name="Bar2006"/><ref name=desert_rose>{{cite web |url=https://www.reuters.com/article/2012/03/19/us-syria-asma-idUSBRE82I0MB20120319 |title=Asma al Assad, a "desert rose" crushed by Syria's strife |agency=Reuters |date=19 March 2012 |accessdate=10 January 2013 |last=Golovnina |first=Maria |archive-date=2013-09-23 |archive-url=https://web.archive.org/web/20130923084401/http://www.reuters.com/article/2012/03/19/us-syria-asma-idUSBRE82I0MB20120319 |url-status=dead }}</ref>
| nationality = [[British nationality law|ബ്രിട്ടീഷ്]], [[Syrians|സിറിയൻ]]
| spouse = [[Bashar al-Assad|ബാഷർ അൽ അസദ്]] {{marriage||2000}}
| relations = [[Fawaz Akhras|ഫവാസ് അഖ്രസ്]] (അച്ഛൻ)
| children = 3
| alma_mater = [[King's College London|കിംഗ്സ് കോളേജ് ലണ്ടൻ]] <small>([[Bachelor of Science|ബി.എസ് സി]])</small>
}}
[[സിറിയ|സിറിയയിലെ]] പ്രഥമ വനിതയാണ് '''അസ്മ അൽ അസദ്''' ([[English]]: '''Asma al-Assad''' ({{lang-ar|أسماء الأسد}} )
സിറിയയുടെ പത്തൊൻപതാമത് പ്രസിഡന്റായ [[ബഷാർ അൽ അസദ്|ബഷാർ അൽ അസദി]]ന്റെ ഭാര്യയാണ്.<ref>[http://www.scotsman.com/news/assad-s-british-wife-targeted-by-eu-as-annan-pursues-talks-on-ceasefire-1-2194030 "Assad's British wife targeted by EU as Annan pursues talks on ceasefire"] Saturday, 24 March 2012, ''[[The Scotsman]]''</ref><ref name=Ramdani1>{{cite news |url=http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/syria/8503481/Is-Asma-Assad-in-London.html |title=Is Asma Assad in London? |work=The Telegraph |first=Nabila |last=Ramdani |date=10 May 2011 |accessdate=11 May 2011 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110611144310/http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/syria/8503481/Is-Asma-Assad-in-London.html |archivedate=11 June 2011 |url-status=live}}</ref> സിറിയൻ മാതാപിതാക്കളുടെ മകളായി ലണ്ടനിലാണ് അസ്മ ജനിച്ചത്. ജനിച്ചതും വളർന്നതും [[യു. കെ.|യുകെയിലാണ്]]. 1996ൽ കിങ്സ് കോളേജ് ലണ്ടനിൽ നിന്ന് കംപ്യൂട്ടർ സയൻസിലും ഫ്രഞ്ച് സാഹിത്യത്തിലും ബിരുദം നേടി. ബഷറുൽ അസദുമായി വിവാഹം നടന്ന 2000 ഡിസംബറിൽ ഹാർവാർഡ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് എംബിഎ ബിരുദം നേടാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലും ഒരു ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് ബാങ്കിൽ ജീവനക്കാരിയുമായിരുന്നു. വിവാഹത്തോടെ ബാങ്കിങ് ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു. മൂന്നു മക്കൾ പിറന്നതോടെ, സിറിയയിൽ തന്നെ താമസമാക്കി.
==ആദ്യകാല ജീവിതം, വിദ്യാഭ്യാസം==
1975 ഓഗസ്റ്റ് 11ന് ഫവാസ് അഖ്റാസ് എന്ന [[കാർഡിയോളജി|കാർഡിയോളജിസ്റ്റിന്റെയും]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ സഹർ അഖ് റാസിന്റെയും മകളായി [[ലണ്ടൻ|ലണ്ടനിൽ]] ജനിച്ചു. മാതാവ് ലണ്ടനിലെ സിറിയൻ എമ്പസിയിൽ ഫസ്റ്റ് സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു<ref name="Bar2006"/> സിറിയയിലെ ഹോംസ് നഗരത്തിൽ നിന്നുള്ള സുന്നി മുസ്ലിം കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ.<ref name="Bar2006"/><ref>{{cite news |last=Bar'el |first=Zvi |title=In Syria, the army's loyalty to Assad runs deep |url=http://www.haaretz.com/print-edition/features/in-syria-the-army-s-loyalty-to-assad-runs-deep-1.358310 |accessdate=17 July 2011 |newspaper=Haaretz |date=27 April 2011 |archive-date=2011-04-30 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110430133026/http://www.haaretz.com/print-edition/features/in-syria-the-army-s-loyalty-to-assad-runs-deep-1.358310 |url-status=dead }}</ref> .
വളർന്നത് ലണ്ടനിലെ ആക്ടണിൽ. അവിടെയുള്ള ടൈഫോർഡ് ചർച്ച് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ട് ഹൈ സ്കൂളിലും പിന്നീട് ലണ്ടനിലെ ക്വീൻസ് കോളേജിലും പഠനം നടത്തി.<ref>{{cite news |url=http://www.mirror.co.uk/news/uk-news/president-assads-wife-banned-from-europe-770546 |title=President Assad's wife banned from travelling to Europe... but not Britain |work=The Mirror |date=23 March 2012 |accessdate=17 July 2015}}</ref> 1996ൽ ലണ്ടനിലെ കിങ്സ് കോളേജിൽ നിന്ന് കംപ്യൂട്ടർ സയൻസിൽ ബിരുദവും ഫ്രഞ്ച് സാഹിത്യത്തിൽ ഡിപ്ലോമയും നേടി.<ref>{{cite news |first=Oliver |last=Harvey |url=http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/features/2514525/Sexy-Brit-bringing-Syria-in-from-the-cold.html |title=Sexy Brit bringing Syria in from the cold |work=The Sun |date=3 July 2009 |accessdate=26 March 2011}}</ref> ഇംഗ്ലീഷ്, അറബിക്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ് ഭാഷകൾ സംസാരിക്കും<ref name="Bar2006">{{cite journal |last=Bar |first=Shmuel |title=Bashar's Syria: The Regime and its Strategic Worldview |journal=Comparative Strategy |date=2006 |volume=25 |issue=5 |pages=353–445 |issn=0149-5933 |url=http://herzliyaconference.org/_Uploads/2590Bashars.pdf#page=2 |archive-date=26 November 2013 |doi=10.1080/01495930601105412 |archive-url=https://web.archive.org/web/20131126160614/http://herzliyaconference.org/_Uploads/2590Bashars.pdf#page=2 |url-status=live}}</ref>.
==അവലംബം==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:സിറിയയിലെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:1975-ൽ ജനിച്ചവർ]]
h1wrpsoduh9tl435vzjx22pjbqlsc1s
ഏഷ്യയിലെ വർണ്ണവിവേചനം
0
386647
4629072
4546481
2026-06-13T09:35:41Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629072
wikitext
text/x-wiki
{{Needs Image}}
'''ഏഷ്യയിലെ വർണ്ണവിവേചനം''' ആയിരക്കണക്കിനു വർഷങ്ങളായി ലോകത്ത് മറ്റെവിടെയും നടക്കുന്ന വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ മൂലകാരണങ്ങൾകൊണ്ടുതന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.
== ബംഗ്ലാദേശ് ==
കിഴക്കൻ പാകിസ്ഥനും പടിഞ്ഞാറൻ പാകിസ്താനും തമ്മിൽ പാരമ്പര്യമായി രണ്ടു പ്രദേശത്തും ഇത്തരം വിവേചനങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, കിഴക്കൻ പാകിസ്താനിലുള്ള താരത്മ്യേന സാക്ഷരരായ വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ബംഗാളികളെ സംബന്ധിച്ച് പടിഞ്ഞാറൻ പാകിസ്താനിലുള്ളവർ പിന്നാക്ക ഗോത്രങ്ങളിൽപ്പെട്ട അസംസ്കൃതർ ആയിരുന്നുവെന്നു കരുതപ്പെട്ടു.. ബംഗ്ലാദേശ് സർക്കാർ 1971നു ശേഷം ജനിച്ച അവിടെയുള്ള ബിഹാറികളെ വോട്ടു ചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite web |url=http://www.refugeesinternational.org/content/publication/detail/7828/ |title=Citizens of Nowhere: The Stateless Biharis of Bangladesh - Refugees International 2006 report |access-date=2017-08-12 |archive-date=2007-06-14 |archive-url=https://web.archive.org/web/20070614045741/http://www.refugeesinternational.org/content/publication/detail/7828/ |url-status=dead }}</ref>{{Dubious|date=August 2015}}
== ഭൂട്ടാനിൽ ==
1991-92 കാലത്ത് ഭൂട്ടാൻ 10,000 മുതൽ 100,000 വരെയുള്ള തദ്ദേശീയ നേപ്പാളികളെ നാടുകടത്തിയതായി പറയപ്പെടുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത്തരത്തിൽ നാടുകടത്തിയവരുടെ എണ്ണത്തെ സംബന്ധിച്ച് രണ്ടു രാജ്യങ്ങളും തർക്കത്തിലാണ്. മാർച്ച് 2008ൽ ഇത്തരത്തിൽ നാടുകടത്തപ്പെട്ട നേപ്പാളികൾ അമേരിക്ക, കാനഡ, ന്യൂസിലാന്റ്, നോർവ്വേ, ഡെൻമാർക്ക്, ആസ്ട്രേലിയ എന്നിവിടങ്ങളേയ്ക്ക് കുടിയേറി.<ref>{{Cite web|url=http://www.irinnews.org/report.aspx?ReportId=77513|title=IRIN Asia - NEPAL-BHUTAN: Bhutan questions identity of 107,000 refugees in Nepal - Nepal - Refugees/IDPs|access-date=17 June 2015|website=IRINnews}}</ref> മൂന്നാമ്ലോകരാജ്യകരാർ പ്രകാരം യു എസ് തന്നെ 60000 ഇത്തരം അഭയാർത്ഥികളെ തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തു അഭയം നൽകാനായി വേണ്ട നടപടികൾ എടുത്തിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news|url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/7082586.stm|title=Bhutan refugees are 'intimidated'|last=Bhaumik, Subir|date=November 7, 2007|work=BBC News|access-date=2008-04-25}}</ref>
== Brunei ==
പ്രാദേശിക മലയ് നിവാസികളെ സംബന്ധിച്ച് ബ്രൂണയ് ഒരു അനുകൂല നയമായ പോസിറ്റീവ് ഡിസ്ക്രിമിനേഷൻ നടപ്പിലാക്കി.<ref>[http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/asia-pacific/country_profiles/1298607.stm Country profile: Brunei], BBC NEWS</ref>
== മ്യാന്മാർ ==
1962ൽ ബർമ്മയിൽ (മ്യാന്മർ) അധികാരത്തിലെത്തിയ ജന. നെവിൻ ഒരു പുതിയ നയം രൂപീകരിച്ചു. ''താമസിക്കുന്ന വിമതർ'' എന്ന പേരിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ബർമ്മയിൽ താമസമാക്കിയിരുന്ന ഇന്ത്യക്കാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരെ പുറത്താക്കാൻ തുടങ്ങി. 300,000 ബർമ്മീസ് ഇന്ത്യക്കാരെയാണ് നെവിൻ ഈ വിവേചനപരമായ നിയമം കൊണ്ട് നാടുകടത്തിയത്. തുടർന്ന് 1964ൽ നടപ്പാക്കിയ ദേശസാൽക്കരണം പൊതുവേ വ്യവസായികളും മറ്റു വാണിജ്യസ്ഥാപനങ്ങളും നടത്തിയിരുന്ന ഇന്ത്യക്കാരുടെ വഴിമുട്ടിച്ചു. മുസ്ലിം അഭയാർത്ഥികളും ഈ നയത്തിന്റെ ഫലമായി കടുത്ത വിവേചനം നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. <ref>{{Cite book
| title = Burma - Insurgency and the Politics of Ethnicity
| url = https://archive.org/details/burmainsurgencyp0000smit
| last = Smith
| first = Martin
| publisher = Zed Books
| year = 1991
| location = London, New Jersey
| pages = [https://archive.org/details/burmainsurgencyp0000smit/page/43 43]–44,98,56–57,176
}}</ref><ref>{{Cite news|url=http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,875949,00.html|title=Burma: Asians v. Asians|date=17 July 1964|work=[[Time Magazine]]|newspaper=[[Time Magazine]]|access-date=4 October 2012|archive-date=2012-10-13|archive-url=https://web.archive.org/web/20121013135423/http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,875949,00.html|url-status=dead}}More than one of <code style="color:inherit; border:inherit; padding:inherit;">|work=</code> ഒപ്പം <code style="color:inherit; border:inherit; padding:inherit;">|newspaper=</code> specified ([[സഹായം:അവലംബശൈലീ പിഴവുകൾ#redundant parameters|സഹായം]])
[[വർഗ്ഗം:Pages with citations having redundant parameters]]</ref> .<ref>{{Cite news|url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/7019882.stm|title=Burmese exiles in desperate conditions|last=Dummett|first=Mark|date=29 September 2007|work=BBC News|newspaper=BBC News|access-date=4 October 2012}}More than one of <code style="color:inherit; border:inherit; padding:inherit;">|work=</code> ഒപ്പം <code style="color:inherit; border:inherit; padding:inherit;">|newspaper=</code> specified ([[സഹായം:അവലംബശൈലീ പിഴവുകൾ#redundant parameters|സഹായം]])
[[വർഗ്ഗം:Pages with citations having redundant parameters]]</ref>
== കംബോഡിയ ==
കംബോഡിയായിലെ ഖമർ രൂഷ് ഭരണകൂടം അധികാരം ലഭിച്ചയുടൻ തദ്ദേശീയരായ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളോടാണു വിവേചനം കാണിച്ചത്. ചൈനീസ്, വിയത്നാമീസ്, തായ്, വിദേശികൾ എന്നിവർക്കെതിരെ കടുത്ത വിവേചനമാണ് കാണിച്ചത്. വിയറ്റ്നാം യുദ്ധത്തിനു മുമ്പ് കംബോഡിയയിൽ ചൈന ഇടപെട്ട കാരണവും ഇതിനുപിന്നിലുണ്ട്. 1960കളിൽ കംബോഡിയായിൽ 4,25,000 തദ്ദേശിയരായ ചൈനക്കാരുണ്ടായിരുന്നു, 1984ലെ ഖമർ റൂഷ് കൂട്ടക്കൊലയുടെ ഫലമായി ചൈനകാരുടെ എണ്ണം ഈ രാജ്യത്ത് വെറും 61,400 ആയി. പ്രാചീന രാജ്യമായിരുന്ന ചമ്പയുടെ തുടർച്ചകാരായിരുന്ന ചാം എന്ന മുസ്ലിം ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ നിർബന്ധിതമായി ഖമർ ഭാഷയും സംസ്കാരവും പഠിപ്പിച്ചു.. ഖമർ രൂഷ് ഭരണത്തിന്റെ ഒരു ഉത്തരവുതന്നെ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:"ഇനി മുതൽ ചാം രാജ്യം ഖമറിനുള്ള കമ്പൂച്ചിയൻ മണ്ണിൽ ഇല്ല" (U.N. Doc. A.34/569 at 9) അന്നുണ്ടായിരുന്നതിൽ പകുതി ചാം വംശജർ മാത്രമേ ഇന്നുള്ളു.<ref>{{Cite web|url=http://www.ppu.org.uk/genocide/g_cambodia1.html|title=GENOCIDE - CAMBODIA|access-date=17 June 2015|archive-date=2014-10-30|archive-url=https://web.archive.org/web/20141030101115/http://www.ppu.org.uk/genocide/g_cambodia1.html|url-status=dead}}</ref><ref>[http://www.genocidewatch.org/aboutgenocide/stantoncambodianlaw.htm The Cambodian Genocide and International Law] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20081011031122/http://www.genocidewatch.org/aboutgenocide/stantoncambodianlaw.htm|date=2008-10-11}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.country-studies.com/cambodia/the-chinese.html|title=Cambodia the Chinese|access-date=17 June 2015|archive-date=2017-10-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20171025022108/http://www.country-studies.com/cambodia/the-chinese.html|url-status=dead}}</ref>
== ചൈന ==
ആഫ്രിക്കക്കാർ ചൈനയിൽ പഠിക്കാനായി 1960കളിൽ വന്നപ്പോൾ ചൈനീസ് സർവ്വകലാശാലകളിൽ അവരോട് വിവേചനമുണ്ടായി. അതുവഴി സംഘട്ടനങ്ങൾ പതിവായി. അനേകം ആഫ്രിക്കൻ വിദ്യാർത്ഥികൾ ചൈനീസ് സർക്കാരിന്റെ സ്കോളർഷിപ്പോടുകൂടിയാണിവിറ്റെ പഠിക്കാനെത്തിയത്.<ref>[https://www.nytimes.com/1988/12/30/world/black-africa-leaves-china-in-quandary.html ''New York Times'']</ref> നാഞിയാങിൽ പഠിക്കാനെത്തിയ ആഫ്രിക്കൻ വിദ്യാർത്ഥികളുമായി ചൈനയിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ കലാപം നടത്തിയത് പത്രങ്ങളില്വന്നിരുന്നു.<ref>[https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=940DEED8153CF933A05751C1A96E948260&sec=&spon=&pagewanted=all ''New York Times'' article by Nicholas Kristof]</ref>.<ref>[http://www.beijingnewspeak.com/2007/09/28/sanlitun-saga-update-anti-drug-operation-uncovers-no-drugs Beijing Newspeak :: Sanlitun saga update: anti-drug operation uncovers no drugs] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120427154610/http://www.beijingnewspeak.com/2007/09/28/sanlitun-saga-update-anti-drug-operation-uncovers-no-drugs|date=2012-04-27}}</ref>
ക്വിങ് സാമ്രാജ്യശേഷം ജപ്പാൻ ചൈനയെ തങ്ങളുറ്റെ അധിനതയിലാക്കിയിരുന്നു. ഇതിനാൽ ചൈനയിൽ ജപ്പാന്റെ ഉത്പന്നങ്ങൾ ബഹിഷ്കരിച്ചു. രണ്ടാം ചൈന-ജപ്പാൻ യുദ്ധ സമയത്ത് ജപ്പാൻ ചൈനക്കാർക്കെതിരെ നടത്തിയ അക്രമങ്ങൾക്കും പീഠനങ്ങൾക്കുമെതിരെ ചൈനയിൽ ശക്തമായ എതിർപ്പുണ്ടായി.
=== ഹോങ്കോങ് ===
70 ലക്ഷം ആളുകൾ പാർക്കുന്ന ഹോങ്കോങിന്<ref>{{cite web|url=http://www.censtatd.gov.hk/press_release/press_releases_on_statistics/index.jsp?sID=1752&sSUBID=7113&subjectID=&charsetID=&displayMode=D|title=Press Release (14 Aug 2006): Mid-year Population for 2006 - Census and Statistics Department|accessdate=17 June 2015|date=14 August 2006|publisher=|archive-date=2018-10-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20181017082117/https://www.censtatd.gov.hk/press_release/press_releases_on_statistics/index.jsp?sID=1752&sSUBID=7113&subjectID=&charsetID=&displayMode=D|url-status=dead}}</ref> അന്താരാഷ്ട്രപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഈ പട്ടണത്തിൽ താമസിക്കുന്നതിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ചൈനീസ് വംശജരാണ്. ഈ ബഹുദേശീയ പ്രദേശത്ത് മറ്റ് അനേകം വംശങ്ങളും ഇടകലർന്നു താമസിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവരിൽ ഇന്ത്യക്കാർ, ആഫ്രിക്കക്കാർ, നേപ്പാളികൾ, ഇന്തോനെഷ്യക്കാർ, പാകിസ്താനികൾ, മെക്സിക്കോക്കാർ തുടങ്ങിയ 3,50,000 ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുണ്ട്, ഹോങ്കോങിന്റെ സ്ഥാപനസമയത്തും അതിനുമുമ്പു കോളണി ആയിരുന്നപ്പോഴും ഇവിടെയെത്തിയ ജൊലിക്കാരാണ് ഇവർ. ഇവരോടു വിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.{{Citation needed|reason=Also, need to qualify reference to lack of minimum wage, as certain foreign employees in Hong Kong have been eligible to be protected by minimum wage. See now the new [http://www.labour.gov.hk/eng/news/mwo.htm Minimum Wage Ordinance] which will come into force on 1 May 2011.|date=September 2011}} തുല്യതയ്ക്കുള്ള കമ്മിഷനിൽ അനേകം വിവേചനത്തിനെതിരായ പരാതികൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്<ref>{{cite web|url=http://www.eoc.org.hk/eoc/GraphicsFolder/default.aspx|title=Equal Opportunities Commission|accessdate=17 June 2015|publisher=}}</ref> 31 ശതമാനം ഈ പരാതികൾ വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== ഇന്ത്യ ==
== ഇന്തോനേഷ്യ ==
ഇന്തോനേഷ്യൻ സർക്കാർ ചൈനീസ് വംശജരായ ഇന്തോനെഷ്യക്കാർക്കെതിരായി അനേകം നിയമങ്ങൾ പാസാക്കിയിട്ടുണ്ട്. 1959ൽ സുകർണോ പ്രസിഡന്റ് ആയപ്പോൾ ചൈനക്കാരോട് പ്രത്യേക നിയമത്തിലൂടെ തങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലുള്ള ബിസിനസ്സ് മാറ്റി നഗരത്തിലേയ്ക്കു മാറാൻ അജ്ഞാപിച്ചു. 1970കളിലേയും 1980കളിലേയും രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദഫലമായി ചൈനക്കാരെ രാഷ്ട്രീയത്തിലും പട്ടാളത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തും ചേരുന്നതിൽ നിന്നും വിലക്കുന്ന നിയമങ്ങൽ പ്രബല്യത്തിലാക്കി. 1965ൽ അവിടെ നടന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ് അട്ടിമരിയോടനുബന്ധിച്ച്, 1960കളിൽ ചൈനക്കാരാണിതിനുപിന്നിലെന്ന് ആരോപിച്ച് അവർക്കെതിരെ വികാരമുണ്ടായി. 1988ൽ അവിടെ നടന്ന ആഹാരവസ്തുക്കളുടെ വിലവർദ്ധനവിനും ചൈനക്കാരാണ് ഉത്തരവാദികളെന്ന രീതിയിൽ റൂമർ പരന്നിരുന്നു. മറ്റു മതവിഭാഗങ്ങളുമായും ഇത്തരം വിശ്വാസപരമായ വിവേചനങ്ങൾ ആ രാജ്യത്തു നിൽനിൽക്കുന്നുണ്ട്. <ref>[http://www.iht.com/articles/1998/02/24/qanda.t_2.php International Herald Tribune: Q&A / Juwono Sudarsono, Defense Official : Racism in Indonesia Undercuts Unity]</ref>
ആമ്നസ്റ്റി ഇന്റെർനാഷണൽ തങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ 100,000 പടിഞ്ഞാറൻ പാപുവൻ നിവാസികൾ അവർക്കെതിരായ കലാപത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി പറയുന്നു. ഇത് ആകെയുള്ള ആ ന്യൂനപക്ഷസമുദായത്തിന്റെ ആറിലൊന്നു വരും,<ref>{{Cite web|url=http://www.shnews.co/detile-27029-ahrc-genosida-di-papua-benar-terjadi.html|title=SHNEWS.CO:AHRC: Genosida di Papua Benar Terjadi|access-date=17 June 2015|last=Harapan|first=Sinar|website=shnews.co|archive-date=2015-06-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20150617163506/http://www.shnews.co/detile-27029-ahrc-genosida-di-papua-benar-terjadi.html|url-status=dead}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.usyd.edu.au/news/84.html?newsstoryid=651|title=News|access-date=17 June 2015|archive-date=2011-06-15|archive-url=https://web.archive.org/web/20110615064843/http://www.usyd.edu.au/news/84.html?newsstoryid=651|url-status=dead}}</ref> എനാൽ മറ്റുള്ളവർ ഈ കലാപത്തിൽ മരിച്ചവരുടെ എണ്ണം ഇതിലും കൂടുതൽ വരുമെന്നു പറയുന്നു.<ref>{{Cite web |url=http://www.news.vu/en/news/RegionalNews/050728-West-Papua-Support.shtml |title=West Papua Support |access-date=2017-08-12 |archive-date=2007-10-13 |archive-url=https://web.archive.org/web/20071013113134/http://news.vu/en/news/RegionalNews/050728-West-Papua-Support.shtml |url-status=dead }}</ref> 1990കളിൽ ഇന്തോനെഷ്യൻ സർക്കാർ തങ്ങളുടെ മൈഗ്രേഷൻ നയം മാറ്റിയതിൻ ഫലമായി ജാവ, സുമാത്ര എന്നിവിടങ്ങളിൽനിന്നുമുള്ള ആളുകളെ തങ്ങളുടെ അധീനതയിലുള്ള പാപ്പുവാ പ്രവിശ്യൈലേയ്ക്കു അടുത്ത പത്തു വർഷംകൊണ്ട് മാറ്റിപ്പാർപ്പിച്ചു., പാപ്പുവ പ്രവിശ്യയുടെ ഉന്നമനത്തിനായിട്ടു തങ്ങളിതു ചെയ്യുന്നു എന്നു സർക്കാർ പറയുമ്പോൾ വിമർശകർ ഈ പ്രവിശ്യയിലെ പാപ്പുവൻ വംശജരുടെ ആധിപത്യം ഇല്ലാതാക്കി തങ്ങളുറ്റെ സ്വാധീനമുറപ്പിക്കാനുള്ള തന്ത്രമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.<ref>{{Cite web|url=http://www.cs.utexas.edu/users/cline/papua/transmigration.htm|title=West Papua - Transmigration|access-date=17 June 2015}}</ref>
== ഇറാൻ ==
== ഇസ്രായേൽ ==
== ജോർദാൻ ==
== ജോർദ്ദാൻ ==
== ദക്ഷിണ കൊറിയ ==
== മലേഷ്യ ==
മലേഷ്യ ഒരു ബഹുവംശദേശീയരാജ്യമാണ്. ആകെ ജനസംഖ്യയിൽ 52% ഉള്ള മലയ് വംശജരാണൂ ഭൂരിപ്ക്ഷം. ഇവർ ആ രാജ്യത്ത് 2 കോടി 80 ലക്ഷം വരും. 30% പേർ ചൈനീസ് മലയ വംശജർ ആകുന്നു. 10% ഇന്ത്യൻ വംശജരും. സർക്കാർ നയം മലയ വംശജരെ ഭൂമിപുത്ര എന്ന പേരിൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു, pവിദ്യാഭ്യാസത്തിലും ഭവനമേഖലയിലും സാമ്പത്തികമേഖലയിലും മലയ വംശജർക്കു പ്രത്യേക അവകാശങ്ങൽ നൽകുന്നുണ്ട്. ഇത് Article 153 of the Constitution of Malaysia UMNO Ketuanan Melayu, എന്ന പേരിൽ മലയൻ വംശജർക്കു പ്രത്യേക അവകാശം നൽകി വരുന്നു. The Federation of Malaya Agreement signed on 21 January 1948 at King House by the Malay rulers, and by Sir Edward Gent മലയൻ ജനതയ്ക്കു ഭരണത്തിനുള്ള അവകാശം നൽകി. ദേശീയവും പ്രാദേശികവുമായ തലതിലും സിവിൽ സർവ്വീസ്, മിലിട്ടറി, പൊലീസ് സേന എന്നിവിടങ്ങളിലും മലയൻ വംശജർക്ക് വിവേചനപരമായ അവകാസങ്ങൾ നൽകിവരുന്നു.
== പാകിസ്താൻ ==
ബംഗ്ലാദേശിന്റെ രൂപീകരണം തന്നെ പാകിസ്താന്റെ വിവേചനപരമായ പോളിസിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ബംഗാളികൾക്കും ബംഗാളി ഹിന്ദുക്കൾക്കെതിരായും സർക്കാരിന്റെ വിവേചനപരമായ നടപടികളാണ് ബംഗാളി ലിബറേഷൻ പ്രസ്ഥാനത്തിനു കാരണമായത്.<ref>{{Cite book
| title = Right-Sizing the State: The Politics of Moving Borders P179
| last = O'Leary
| first = Brendan
| publisher = Oxford University Press
| year = 2004
| isbn = 0-19-924490-1
| last2 = Thomas M. Callaghy
| last3 = Ian S. Lustick
| edition = 1st
| author-link = Brendan O'Leary
| orig-year = 2001
}}</ref> ഇത് ബംഗ്ലാദേശിന്റെ രൂപീകരണത്തിനു ഇന്ത്യുടെ സഹായത്തോടെ സാധിച്ചു. 1971ലെ 9 മാസത്തെ ബംഗ്ലാദേശ് യുദ്ധത്തിൽ 30 ലക്ഷം ബംഗാളികളെ പാകിസ്താൻ കൊലപ്പെടുത്തി. ബംഗ്ലാദേശി സർക്കാർ തുടർച്ചയായി അന്നു നടത്തിയ നരവേട്ടയിൽ പങ്കെടുത്ത പകിസ്ഥാനി പട്ടളപ്രമുഖരേയും രാഷ്ട്രീയക്കാരേയും വിചാരണചെയ്യണമെന്നു നിരന്തരം ആവശ്യപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും പാകിസ്താൻ ഇതുവരെ അതു ചെവിക്കൊണ്ടിട്ടില്ല.
പാകിസ്താനിലെ വിവേചനം ഇന്ന് മതപരവും,<ref>{{Cite web|url=http://un.op.org/node/2178|title=Item 11: Civil and Political rights: Religious intolerance (Pakistan)|access-date=17 June 2015|archive-date=2014-10-28|archive-url=https://web.archive.org/web/20141028135952/http://un.op.org/node/2178|url-status=dead}}</ref> സാമുഹ്യസ്ഥിതിയനുസരിച്ചും<ref>{{Cite web|url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/6933876.stm|title=BBC NEWS - South Asia - Hypocrisy of Pakistan's ruling elite|access-date=17 June 2015}}</ref> ലിംഗപരമായതും ആകുന്നു.<ref>{{Cite web |url=http://www.shvoong.com/humanities/1746727-gender-discrimination-pakistan/ |title=Gender discrimination in Pakistan |access-date=2017-08-12 |archive-date=2011-06-22 |archive-url=https://web.archive.org/web/20110622063951/http://www.shvoong.com/humanities/1746727-gender-discrimination-pakistan/ |url-status=dead }}</ref>
== ഫിലിപ്പൈൻസ് ==
== റഷ്യ ==
== സിംഗപ്പൂർ ==
== തയ്വാൻ ==
== തായ്ലന്റ് ==
== വിയറ്റ്നാം ==
== ഇതും കാണൂ ==
* Racism by country
* [[ജൂതവിരോധം|Antisemitism in Asia]]
== References ==
{{Reflist|30em}}
d7xw8t832vu2i9rz50i6e8dxxkewyk9
ആർക്കെഞ്ചലാ തരബോട്ടി
0
389387
4628951
3624620
2026-06-12T21:18:23Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628951
wikitext
text/x-wiki
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (ഫെബ്രുവരി 24, 1604 – ഫെബ്രുവരി 28, 1652) [[ഇറ്റലി|ഇറ്റലിയിലെ]] [[വെനീസ്|വെനീസിൽ]] ജീവിച്ചിരുന്ന കന്യാസ്ത്രിയും എഴുത്തുകാരിയുമായിരുന്നു '''ആർക്കെഞ്ചലാ തരബോട്ടി''' (Arcangela Tarabotti). തരബോട്ടിയുടെ കൃതികളും കത്തുകളും, ശക്തമായ സ്ത്രീപക്ഷനിലപാട് പ്രകടിപ്പിച്ചു.<ref>Westwater, Lynn Lara. “A Cloistered Nun Abroad: Arcangela Tarabotti’s International Literary Career.” Women writing back/writing women back: transnational perspectives from the late Middle Ages to the dawn of the modern era. Eds. Anke Gilleir, Alicia Montova, and Suzanna van Dijk. Boston, Mass.</ref>സമകാലീനസമൂഹത്തിൽ വ്യാപകമായിരുന്ന സ്ത്രീവിദ്വേഷത്തെയും പുരുഷമേധാവിത്വത്തെയും എതിർത്ത തരബോട്ടി, പെൺകുട്ടികളെ അവരുടെ സമ്മതം വാങ്ങാതെ കന്യാസ്ത്രികളാക്കുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള അനീതികൾക്കെതിരെ പ്രതികരിച്ചു. പതിനൊന്നു വയസ്സുമാത്രമുള്ളപ്പോൾ സ്വയം 'മഠംതള്ളലിന്' (forced monachisation) ഇരയാക്കപ്പെട്ട തരബോട്ടി, ആയുഷ്കാലമത്രയും ഈ അനാചാരത്തെ വിമർശിക്കുകയും അതിനുപിന്നിലെ പെൺവിരുദ്ധരാഷ്ട്രീയം തന്റെ കൃതികളിൽ തുറന്നുകാട്ടുകയും ചെയ്തു. തരബോട്ടിയുടെ ''പിതൃഭീകരത'' (Paternal Tyranny), ''ആശ്രമനരകം'' (Inferno Monacle) എന്നീ കൃതികൾ ഈ അനാചാരത്തിന്റെ നിശിതവിമർശനമാണ്. ജീവിതകാലത്ത് അഞ്ചു കൃതികൾ മാത്രം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുള്ളെങ്കിലും, ഏഴു പുസ്തകങ്ങളെങ്കിലും അവർ എഴുതിയിരിട്ടുണ്ട്. തരബോട്ടിയുടെ കൃതികളിലെ രാഷ്ട്രീയനിലപാടുകൾ മൂലം അവർ, ഒരു ആദിമസ്ത്രീപക്ഷവാദിയും രാഷ്ട്രമീമാംസകയുമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.<ref>Ray, Meredith Kennedy. “Biography: Tarabotti, Arcangela.” University of Chicago Library: 2007</ref>
==ജീവിതാരംഭം==
''എലീനാ കസാന്ദ്രാ തരബോട്ടി'' എന്ന പേരിൽ, [[വെനീസ്|വെനീസിലെ]] കാസ്റ്റെല്ലോയിലാണ് തരബോട്ടി ജനിച്ചത്. സ്റ്റെഫാനോ തരബോട്ടിയും മരിയാ കദേനയുമായിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ. പതിനൊന്നു മക്കളുണ്ടായിരുന്ന ആ ദമ്പതികളുടെ ആറു പെണ്മക്കളിൽ മൂത്തവളായിരുന്നു തരബോട്ടി. അച്ഛനെപ്പോലെ അവർക്കും 'മുടന്ത്' ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്, അവരെ വിവാഹം കഴിച്ചയക്കുക സാദ്ധ്യമല്ലെന്നും കാന്യാസ്ത്രിയാക്കാമെന്നും മാതാപിതാക്കൾ തീരുമാനിക്കാൻ കാരണമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. 1617-ൽ, പതിനൊന്നു വയസ്സുള്ള തരബോട്ടി വിശുദ്ധ അന്നായുടെ നാമത്തിലുള്ള ബെനഡിക്ടൻ കാന്യാസ്തിമഠത്തിൽ ചേർന്ന് 'ആർക്കെഞ്ചലാ' എന്ന സന്യസ്ഥനാമം സ്വീകരിച്ചു. വിവാഹസാദ്ധ്യതയില്ലാത്ത പെൺകുട്ടികളെ കന്യാസ്ത്രികളാക്കുന്ന പതിവ്, പൂർവാധുനികയൂറോപ്പിൽ (Early modern Europe) സാധാരണമായിരുന്നു. ആർക്കെഞ്ചലായുടെ രചനകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം, ഇത്തരം 'നിർബ്ബന്ധിതമഠംതള്ളലിന്റെ' (forced monachisation) വിമർശനമാണ്.
==സന്യാസം==
[[File:Chiesa di Sant'Anna di Castello.jpg|thumb|ആർക്കെഞ്ചലാ തരബോട്ടി പതിനൊന്നു വയസ്സുമുതൽ ജീവിച്ച വെനീസിലെ വിശുദ്ധ അന്നയുടെ കന്യാമഠം]]
1620-ൽ പ്രഥമവൃതവാഗ്ദാനം നടത്തി സന്യാസത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച തരബോട്ടി, 1623-ൽ 'നിത്യപറഞ്ഞൊപ്പിലൂടെ' സന്യാസ്ഥാവസ്ഥ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി. മഠത്തിലെ ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിലെങ്കിലും അവർ കലാപകാരിയും, തുറന്നടിച്ചു സംസാരിക്കുന്നവളുമായിരുന്നു. [[വെനീസ്|വെനീസിലെ]] കത്തോലിക്കാപാത്രിയർക്കീസും [[കർദ്ദിനാൾ|കർദ്ദിനാളുമായിരുന്ന]] ബാൾദിസ്സേരാ ബർത്തലോമിയോ കൊർണാരോ നേരിട്ട് ഉത്തരവിടുന്നതു വരെ അവർ, സന്യാസവേഷം ധരിക്കാനും മുടിമുറിക്കാനും വിസമ്മതിച്ചു. സമ്മതത്തിനു ശേഷവും അവരുടെ ബോദ്ധ്യങ്ങൾ മാറാതെ നിന്നു. “എന്റെ നിർബ്ബങ്ങൾ അദ്ദേഹം മാറ്റി, ഞാൻ മുടി മുറിച്ചു, പക്ഷേ എന്റെ വികാരങ്ങൾ പിഴുതെറിയപ്പെടാതെ നിന്നു. എന്റെ ജീവിതം മാറിയെങ്കിലും, ചിന്തകൾ അവയുടെ വഴിക്കു തുടരുകയും മുറിച്ച മുടിപോലെ പൂർവാധികം വളരുകയും ചെയ്തു" എന്നാണ് അവർ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. തുടർന്നുള്ള കാലത്ത് അവരുടെ കാലാപപ്രവണത കുറഞ്ഞതായി കാണപ്പെട്ടെങ്കിലും, സന്യസ്ഥാവസ്ഥയിൽ തുടരുകവഴി താൻ "നുണയിൽ ജീവിക്കുകയാണെന്ന്" അവർ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
അതേസമയം, സന്യസ്ഥാവസ്ഥയേയും കന്യാമഠങ്ങളേയും അടച്ചുവിമർശിക്കുകയായിരുന്നില്ല അവർ. യഥാർത്ഥമായ 'ദൈവവിളി'-യോടെ സന്യാസം സ്വീകരിക്കുന്നവർക്ക് അതു സ്വർഗ്ഗസമമായിരിക്കുമ്പോൾ, അധികാരികളുടേയും മാതാപിതാക്കന്മാരുടേയും തീരുമാനമനുസരിച്ചു നടക്കുന്ന 'മഠംതള്ളൽ', സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതം നരകസമമാക്കുന്നുവെന്നാണ് അവർ വാദിച്ചത്. ഇഷ്ടത്തിനു വിരുദ്ധമായി സന്യാസജീവിതം നയിക്കുന്ന താൻ ഒരു പാപിയാണെന്ന് ഏറ്റുപറയുമ്പോഴും, താൻ ഒരിക്കലും മാനംവെടിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നും, തന്റെ ആസക്തികൾ ഉടയാടയുടെ അതിരുകടന്നിട്ടില്ലെന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.<ref>Arcangela Tarabotti, Elena Cassandra: A Feminist Venetian Republic Nun, [https://womenshistorynetwork.org/arcangela-tarabotti-elena-cassandra-a-feminist-venetian-republic-nun/ Women's History Network]</ref>
==പഠനം, എഴുത്ത്==
പൊതുസമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട് കഴിയാൻ നിർബ്ബന്ധിതരായ അക്കാലത്തെ കന്യാസ്ത്രികൾക്ക് ബാഹ്യലോകവുമായുള്ള എല്ലാ സമ്പർക്കങ്ങളും [[കാനോൻ നിയമം|കാനൻ നിയമപ്രകാരം]] വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സന്യാസഭവനങ്ങളിലെ അച്ചടക്കമില്ലായ്മ അടിച്ചൊതുക്കാൻ ശ്രമിച്ച [[ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസ്]] നടപ്പാക്കിയ പരിഷ്കാരങ്ങളെ തുടർന്ന് ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കൂടുതൽ കർശനമാവുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഈ അവസ്ഥയിലും തരബോട്ടി കഴിയുന്നത്ര അറിവുനേടാനും വായിക്കാനും ശ്രമിക്കുക മാത്രമല്ല, ഒട്ടേറെ രചനകൾ നടത്തുകയും തന്റെ സൃഷ്ടികൾ കത്തിടപാടുകളിലൂടെയും മറ്റും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. അധികാരികളുടെ വിലക്കുകൾ അവഗണിച്ച് അവർ സന്ദർശകരെ കാണുകയും ചെയ്തു.
മാഠത്തിൽ ജീവിച്ച കാലത്ത് തരബോട്ടി വായനയിലൂടെ സ്വയംശിക്ഷിതയായതിനു പുറമേ, എഴുത്തുകാരും ശാസ്ത്രജ്ഞരും രാഷ്ട്രീയനേതാക്കന്മാരും ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ വലിയൊരു സുഹൃദ്വലയം കത്തിടപാടുകളിലൂടെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ജീവിതകാലത്ത് അഞ്ചു പുസ്തകങ്ങൾ സംശോധനചെയ്തു പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ ഇത് അവരെ സഹായിച്ചു. മരണശേഷം അവരുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധരചനയായ 'പിതൃഭീകരത'-യുടെ (Paternal Tyranny) പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു വഴിയൊരുക്കിയതും ഈ സുഹൃദ്ശൃംഖലയാണ്. കാന്യാസ്ത്രികൾ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയും മറ്റും അറിവുനേടുന്നത് അക്കാലത്ത് സാധാരണമായിരുന്നെങ്കിലും തരബോട്ടിയുടെ അറിവിന്റെ നിലവാരം, പതിവുകൾക്കുമേലെ ആയിരുന്നെന്നാണ്, അവരുടെ കൈയ്യക്ഷരവും രചനാമികവും പരിശോധിച്ച ചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്നത്. എന്നാൽ ഏറ്റവും അസാധാരണമായിരുന്നത്, അവരുടെ കലാപകരമായ രാഷ്ട്രീയവും, സാഹിത്യ-രാഷ്ടീയസമൂഹങ്ങളുമായി അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന കെട്ടുപാടുകളുമായിരുന്നു.
==കത്തുകൾ, സൗഹൃദങ്ങൾ==
തരബോട്ടിയുടെ ലഭ്യമായ കത്തുകൾ ഉത്തരഇറ്റലിയിലേയും [[ഫ്രാൻസ്|ഫ്രാൻസിലേയും]] മേലേക്കിട രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരികനായകന്മാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുമായി അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന സൗഹൃദത്തിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. അവരുടെ തൂലികാസൗഹൃദത്തിൽ 'വിധ്വംസകരായ' ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ മുതൽ എണ്ണപ്പെട്ട എഴുത്തുകാർവരെ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഉല്പതിഷ്ണുക്കളായ [[വെനീസ്|വെനേഷ്യൻ]] എഴുത്തുകാരുടെ സാഹിത്യഅക്കാദമിയായിരുന്ന 'ഇൻകൊഗ്നിറ്റി' എന്ന രഹസ്യസംഘത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ ജിയോവാനി ഫ്രാൻസെസ്കാ ലോഡന്റെ സൗഹൃദവും പിന്തുണയും നേടിയതായി തെളിവുള്ള ഏക സ്ത്രീഎഴുത്തുകാരി അവരാണ്. തരബോട്ടിയുടെ സഹോദരിമാരിൽ ഒരാളുടെ ഭർത്താവ് 'ഇങ്കോഗ്നിറ്റി' അംഗമായിരുന്നതാകാം ഈ സൗഹൃദത്തിനു വഴിയൊരുക്കിയത്. ആശ്രമത്തിൽ സന്ദർശകരെ സ്വീകരിക്കാനും അവർ വഴി, അന്യഥാ വിലക്കപ്പെടുമായിരുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ ലഭിക്കുവാനും തരബോട്ടിയെ സഹായിച്ചതും ഈ ബന്ധമാകാം.<ref>ഇസ്രായേലി പത്രമായ Haaretz-ൽ മൈക്കൽ ലെവെർടോവ് 2011 സെപ്തംബർ 9-ന് എഴുതിയ ലേഖനം [https://www.haaretz.com/israel-news/get-thee-to-a-nunnery-1.383496 {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160606083446/http://www.haaretz.com/israel-news/get-thee-to-a-nunnery-1.383496 |date=2016-06-06 }} Get thee to a Nunnery]]</ref>
[[വെനീസ്|വെനേഷ്യൻ]] സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതരിൽ മറ്റുപലരും തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നെന്നും അവർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. രതിപ്രധാനമായ ഒട്ടേറെ നോവലുകളുടേയും പുരോഹിതവിരുദ്ധരചനകളുടേയും കർത്താവായ 'വിധ്വംസക'-ലേഖകൻ ഫ്രാൻസെസ്കോ പോനായുമായും അവർ കത്തിടപാടുകൾ നടത്തുകയും രചനകൾ പങ്കുവക്കുകയും ചെയ്തു. [[ഓസ്ട്രിയ|ഓസ്ട്രിയയിലെ]] മേലേക്കിട പണ്ഡിതൻ അഞ്ചെലിക്കോ അപ്രോസിയോയും അവരുടെ സുഹൃത്തായിരുന്നു. നിർബ്ബന്ധിതമഠംതള്ളലിനും സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള വിവേചനത്തിനുമെതിരെ പ്രതികരിച്ചതിനെതുടർന്നു പിടികിട്ടാപ്പുള്ളിയായി നടക്കേണ്ടിവന്ന ഒരു കാർത്തൂസിയൻ പുരോഹിതനും അവരുടെ തൂലികാസുഹൃത്തായിരുന്നു. പ്രമുഖ ഇറ്റാലിയൻ നിയമജ്ഞനും, കവിയും, ഉല്പതിഷ്ണുവുമായിരുന്ന ജിയോവാനി ഫ്രാൻസെസ്കോ ബുസെനെല്ലോയുമായുള്ള അവരുടെ സൗഹൃദത്തിനും, തൂലികാസാക്ഷ്യമുണ്ട്. പ്രസിദ്ധ [[ജ്യോതിശാസ്ത്രം|ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനും]] [[ഗണിതശാസ്ത്രം|ഗണിതവിദഗ്ദ്ധനുമായ]] ഇസ്മായേൽ ബുല്ലിയാദൂസും അവരുടെ സുഹൃത്തായിരുന്നു.
കത്തുകളിൽ തെളിയുന്ന ചിത്രത്തിൽ തരബോട്ടി കാണപ്പെടുന്നത്, എഴുത്തുകാരും, ശാസ്ത്രജ്ഞരും, രാഷ്ടീയ-സാമൂഹ്യമേഖലകളിലെ പ്രമുഖരും ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രബുദ്ധലോകത്തിന്റെ നടുവിലാണ്. സ്ത്രീയെന്ന നിലയിൽ ആ സമൂഹത്തിലെ അവരുടെ സ്ഥാനം അസാധരണവും, ശ്രമിച്ചുനേടിയതും ആയിരുന്നു. തന്റെ കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിലും അവർ കാട്ടിയ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിനും കത്തുകൾ തെളിവാണ്. സംരക്ഷണവും, കൃതികളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു വേണ്ട സഹായവും കണ്ടെത്താനുള്ള അക്ഷീണയത്നത്തിന്റെ കഥയും അവരുടെ കത്തുകളിൽ വായിക്കാം.
== രചനയും രാഷ്ട്രീയവും ==
നിർബന്ധിതമഠംതള്ളലിനോടും സ്ത്രീവിദ്വേഷവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പുരുഷകേന്ദ്രീകൃതവ്യവസ്ഥയിലെ ഇതര അനീതികളോടുമുള്ള പ്രതിക്ഷേധം തരബോട്ടിയെ അതുല്യയായ ഒരു രാഷ്ടീയലേഖിക ആക്കി. [[ആത്മകഥ|ആത്മകഥനവും]] കല്പനകളും സാഹിത്യനിരൂപണവും രാഷ്ടീയപ്രഖ്യാപനങ്ങളും സംവാദപരതയും വ്യാഖ്യാനോന്മുഖതയും എല്ലാം ചേർന്ന അവരുടെ ശൈലിയും, രചനകളുടെ ഉള്ളടക്കം പോലെതന്നെ അസാധാരണമായിരുന്നു.
മുഖ്യരചനായി കരുതപ്പെടുന്ന 'പിതൃഭീകരത', രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അവരുടെ തീവ്രനിലപാടുകളുടെ പ്രകടനപത്രികയാണ്. തരബോട്ടിയുടെ ജീവിതത്തേയും കൃതികളേയും സമഗ്രമായി പഠിച്ച ചരിത്രകാരി ലിൻ ലാരാ വെസ്റ്റ്വാട്ടർ, "നിശിതവും അങ്ങേയറ്റം വിധ്വംസകവുമായ രചന" എന്ന് അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ കൃതിയുടെ വിധ്വംസകസ്വഭാവം, പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കാലത്തു തന്നെ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രസിദ്ധീകരണത്തെ തുടർന്ന്, "വിലക്കപ്പെട്ട രചനകളുടെ തിരുസംഘം" (Congregation of the Index) അതിനു വിലക്കേർപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. 1661-ൽ ആ കൃതി നിരോധിതരചനകളുടെ ഇൻഡെക്സിൽ ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
'പിതൃഭീകരത' മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ (പുസ്തകങ്ങൾ) ചേർന്ന കൃതിയാണ്. സമൂഹത്തിലേയും മതത്തിലേയും അധികാരഘടനയുടെ വിശകലനമാണ് മൂന്നുഭാഗങ്ങളേയും കൂട്ടിയിണക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രത്തിലേയും ഭരണകൂടത്തിലേയും സഭയിലേയും അധികാരശ്രേണികൾ സ്ത്രീകളെ, ഇഷ്ടത്തിനെതിരായി കന്യാമഠത്തിൽ ചേർത്തും വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചും, അടിച്ചമർത്തുന്നതിൽ സഹകരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ വാദിച്ചു.<ref>Tarabotti, Arcangela (1604-1652), Venetian Nun and Writer [https://www.lib.uchicago.edu/efts/IWW/BIOS/A0048.html Italian Women Writers]</ref><ref>Centre for Reformation and Renaissance Studies [https://www.itergateway.org/resource_samples/47.pdf Letters Familiar and Formal ARCANGELA TARABOTTI, Edited and translated by MEREDITH K. RAY AND LYNN LARA WESTWATER] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150906102946/http://www.itergateway.org/resource_samples/47.pdf |date=2015-09-06 }}</ref> യൂറോപ്പിലെ ജനപ്രിയസാഹിത്യത്തിലെ സ്ത്രീവിരുദ്ധാഖ്യാനങ്ങളുടെ വിമർശനംകൂടിയാണ് ഈ കൃതി. തന്റെ സ്ത്രീപക്ഷനിലപാടുകളുടെ സാധൂകരണത്തിന് അവർ [[ബൈബിൾ|ബൈബിളിലും]], ദാന്തേയുടെ [[ഡിവൈൻ കോമഡി|ഡിവൈൻ കോമഡിയിലും]], വെനേഷ്യൻ ലേഖിക മാരിനെല്ലായുടെ കൃതികളിലും നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികളെ ആശ്രയിക്കുന്നു. പേരിൽ സൂചിതമാകുന്നതുപോലെ, 'പുരുഷഭീകരത'-യെ നേരിടുന്ന കൃതിയാണത്.
==കൃതികൾ==
പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ കാലക്രമമനുസരിച്ച്, തരബോട്ടിയുടെ കൃതികൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:-
*''പാരഡീസിയോ മോണാക്കിൾ'' (Paradiso monacale) അഥവാ ''ആശ്രമപറുദീസ'' (പ്രസിദ്ധീകരണം 1643).
*''ആന്റിസരിതാ'' (Antisarita) (പ്രസിദ്ധീകരണം 1644), ഫ്രാൻസെസ്കോ ബൂനിസെഞ്ഞി, പെൺജാതിയുടെ പൊങ്ങച്ചത്തെ പരിഹസിച്ച് 1638-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതിയോടുള്ള പ്രതികരണമായിരുന്നു ഈ രചന.
*''സ്വകാര്യകത്തുകളും ഔപചാരികകത്തുകളും'' (Letters familar and Formal) (പ്രസിദ്ധീകരണം 1650).
*''ലെ ലാഗ്രിമെ ആർക്കെഞ്ചലാ തരബോട്ടി'' അഥവാ ''ആർക്കെഞ്ചലാ തരബോട്ടിയുടെ കണ്ണുനീരുകൾ''(പ്രസിദ്ധീകരണം 1650).
*''പെൺജാതിയും മനുഷ്യവർഗ്ഗമാണ് - പെൺപക്ഷവാദം'' (പ്രസിദ്ധീകരണം 1651): സ്ത്രീകൾ മനുഷ്യജാതിയിൽ പെടുന്നില്ലെന്നും അവർക്ക് ആത്മാവില്ലെന്നും വാദിച്ച് 1647-ൽ അജ്ഞാതനായ ഒരാൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രചനയുടെ പ്രത്യാഖ്യാനം.
*''പിതൃഭീകരത'' (തരബോട്ടിയുടെ മരണശേഷം 1654-ൽ, ''വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്ന നിഷ്കളങ്കത'' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്).
*''ഇൻഫെർണോ മൊണാക്കിൾ'' അഥവാ ''ആശ്രമനരകം'' - മരണശേഷം 1690ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)
==അവലംബം==
<references/>
[[വർഗ്ഗം:1604-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1652-ൽ മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഫെബ്രുവരി 24-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഫെബ്രുവരി 28-ന് മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:സ്ത്രീപക്ഷപ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:കന്യാസ്ത്രീകൾ]]
czaqjmp622q11z3hl9tk00jtbdipmlh
എലീശാ ബെൻ അബൂയാ
0
390474
4629008
4061612
2026-06-13T07:55:51Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629008
wikitext
text/x-wiki
റബ്ബൈനിക [[യഹൂദമതം|യഹൂദതയുടെ]] പ്രാരംഭകാലത്തെ ഒരു വേദജ്ഞാനിയും ചിന്തകനുമായിരുന്നു '''എലീശാ ബെൻ അബൂയാ''' (Elisha ben Abuyah). പൊതുവർഷം 70-നടുത്തെങ്ങോ [[യെരുശലേം|യെരുശലേമിലായിരുന്നു]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. [[താൽമുദ്|താൽമുദിന്റെ]] ആദ്യഖണ്ഡമായ [[മിഷ്ന|മിഷനയുടെ]] സ്രഷ്ടാക്കളിൽ പ്രമുഖനായ [[റബൈ അഖീവ|റബൈ അഖീവയുടെ]] സഹകാരിയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമി [[റബൈ മെയർ|റബൈ മെയറുടെ]] ഗുരുവുമായിരുന്നു എലീശ. കാലക്രമത്തിൽ, റബൈനികമുഖ്യധാരക്ക് അസ്വീകാര്യമായ സന്ദേഹങ്ങളുടെ പിടിയിലായ എലീശായെ [[താൽമുദ്|താൽമുദിലെ]] മനീഷിമാർ വേദത്യാഗിയും [[പാഷണ്ഡത|പാഷണ്ഡിയുമായി]] തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. യവനചിന്തയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ വഴിതെറ്റിപ്പോയവനായാണ് [[താൽമുദ്]] അദ്ദേഹത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. റബൈനികസ്രോതസ്സുകളെ ആശ്രയിച്ച്, എലീശയുടെ ചിന്തയുടേയും വ്യക്തിത്വത്തിന്റേയും വാസ്തവികത നിർണ്ണയിക്കുക എളുപ്പമല്ലെന്നു യഹൂദവിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു. <ref>"At one time the Rabbis were proud to recognize him as of their number; but later their opposition to him grew so intense that they even refrained from pronouncing his name, and referred to him in terms used to designate some vile object ("dabar aḥer," lit. "another thing")." (Louis Ginzberg, "[http://jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=296&letter=E Elisha ben Abuyah]", ''Jewish Encyclopedia'', 1901-1906)</ref> അദ്ദേഹം [[ജ്ഞാനവാദം|ജ്ഞാനവാദിയോ]] [[ക്രിസ്ത്യാനി|ക്രിസ്ത്യാനിയോ]] [[അലക്സാണ്ട്രിയ|അലക്സാണ്ഡ്രിയൻ]] യഹൂദചിന്തകൻ [[ഫിലോ|ഫിലോയുടെ]] അനുയായിയോ ആയിരുന്നെന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്. മറ്റുചിലർ അദ്ദേഹത്തെ "[[റബൈ അഖീവ|അഖീവയുടെ]] [[മതവിചാരണകൾ|വേദദോഷവിചാരണയുടെ]] ഇര" എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="Ginzberg">Louis Ginzberg, "[http://jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=296&letter=E Elisha ben Abuyah]", ''Jewish Encyclopedia'', 1901-1906.</ref>
==ജീവിതം==
എലീശയുടെ ആദ്യകാലജീവിതത്തെക്കുറിച്ചോ, യഹൂദമതാദ്ധ്യാപകൻ എന്ന നിലയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചോ കാര്യമായ വിവരമൊന്നുമില്ല. [[യെരുശലേം|യെരുശലേമിലെ]] ധനികനും ബഹുമാന്യനുമായ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മകനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിനു കിട്ടിയ ശിക്ഷണം യഹൂദവേദജ്ഞാനിക്കു ചേരുന്നതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി താൽമുദിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഏക നിരീക്ഷണം വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്: "ബാല്യത്തിലെ വേദപഠനം, എഴുതാപ്പുറത്ത് എഴുതുന്നതുപോലെയാണ്; വാർദ്ധ്യക്യത്തിലെ വേദപഠനമാകട്ടെ, എഴുതിയതിനുമേലേയുള്ള എഴുത്തുപോലെയും" എന്നായിരുന്നു ആ നിരീക്ഷണം. അറിവിനൊപ്പം സൽപ്രവൃത്തികൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യത്തിന് അദ്ദേഹം ഊന്നൽ കൊടുത്തിരുന്നെന്ന്, [[താൽമുദ്|താൽമുദിലെ]] മറ്റുചില ഭാഗങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു:
<blockquote>ഏറെ സൽപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടുള്ളവനും, തോറ നന്നായി പഠിച്ചിട്ടുള്ളവനുമായ ഒരുവനെ ആരോടാണ് ഉപമിക്കേണ്ടത്? പാറയിൽ അടിത്തറയിട്ട് അതിനുമേൽ ഇഷ്ടികയിട്ട്, ഏതുവലിയ ജലപ്രവാഹത്തേയും ചെറുത്തുനിൽക്കാൻ കഴിയുംവിധം വീടുപണിയുന്നവനോടു തന്നെ. അതേസമയം, ഏറെ തോറ പഠിച്ചിട്ടും ഒരു നല്ല കാര്യവും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നവനെ ആരോടാണുപമിക്കേണ്ടത്? താഴെ ഇഷ്ടികകൾ അടുക്കിവച്ച് അതിനുമുകളിൽ പാറകൾ കൂട്ടിവച്ച്, ഇത്തിരിവെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചുപോകും വിധം വീടുപണിയുന്നവനോടു തന്നെ.<ref>Hayyim Nahman Bialik and Yehoshua Hana Ravnitzky, eds., ''The Book of Legends/''Sefer Ha-Aggadah'': Legends from the Talmud and Midrash'', translated by William G. Braude (New York: Schocken Books, 1992), p. 452, citing ''Avot of Rabbi Natan'' 24.</ref></blockquote>
എലീശാ [[ഗ്രീക്ക് ഭാഷ]] പഠിച്ചിരുന്നു; ആ ഭാഷയിലെ പാട്ടുകൾ അദ്ദേഹം തുടരാതെ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു എന്നാണ് [[താൽമുദ്]] പറയുന്നത്. യവനദർശനത്തിന്റെ സ്വാധീനമാണ് അദ്ദേഹത്തെ വഴിപിഴപ്പിച്ച കാരണങ്ങളിലൊന്നെന്നും [[താൽമുദ്]] സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. [[വീഞ്ഞ്|വീഞ്ഞിനേയും]], [[കുതിര|കുതിരകളേയും]], കെട്ടിടനിർമ്മാണത്തേയും മറ്റും സംബന്ധിച്ച് അറിവുണ്ടായിരുന്ന ലോകജ്ഞാനിയായിരുന്നു അദ്ദേഹമെന്നാണ് താൽമുദിലെ സൂചനയെന്ന്, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദപണ്ഡിതനും റബ്ബൈയുമായ വിൽ ഹെംബാക്കർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. യഹൂദനിയമത്തെ സംബന്ധിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു തീരുമാനം [[താൽമുദ്|താൽമുദിൽ]] അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ പേരിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതു കൊണ്ട്, മതപണ്ഡിതനായി അദ്ദേഹം മാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നു കരുതാം. താൽമുദിലെ മറ്റു ഖണ്ഡങ്ങളിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടുകൾ ശിഷ്യന്മാരുടെയോ ഇതരറബൈമാരുടെയോ പേരിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകം. വേദവിദ്യാലയത്തിലെ അദ്ധ്യാപകനായിരിക്കുമ്പോഴും എലീശാ, നിരോധിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങൾ ഉടുപ്പിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരുന്നെന്നു ബാബിലോണിയൻ താൽമുദ് ആരോപിക്കുന്നുണ്ട്.<ref name ="halperin">https://www.davidhalperin.net/wp-content/uploads/2013/05/Elisha-Stories.pdf
Translated from the Palestinian and Babylonian Talmuds by David J. Halperin</ref>
==സന്ദേഹി==
വേദവിരോധമായി [[താൽമുദ്]] ചിത്രീകരിക്കുന്ന എലീശായുടെ സന്ദേഹം, കേവലം [[സദൂക്യർ|സദൂക്യപക്ഷപാതം]] ആയിരുന്നിരിക്കാമെന്ന് യഹൂദവിജ്ഞാനകോശം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. യഹൂദതയിൽ [[സദൂക്യർ|സദൂക്യരുടെ]] വിരുദ്ധപക്ഷമായിരുന്ന [[പരീശന്മാർ|പരീശരെ]] എലീശ വഞ്ചിച്ചെന്നുള്ള യെരുശലേം-താൽമുദിന്റെ ആരോപണമാണ് ഇതിനാധാരമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. എലീശായുടെ എതിർപ്പ് യഹൂദവിശ്വാസത്തിന്റെ പൊതുരീതികളോടെന്നതിനുപകരം കേവലം പരീശവാദത്തോടുമാത്രമായിരുന്നു എന്നാണ് ഇവിടെ വാദം. താൽമുദിന്റെ സമ്പാദകരായ പരീശർ സ്വന്തം പക്ഷത്തോടുള്ള എതിർപ്പിനെ മാത്രം എടുത്തുപറഞ്ഞതാകാനും വഴിയുണ്ട്. എലീശായുടെ വേദത്യാഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമായി പറയപ്പെടുന്ന സംഭവങ്ങളിലൊന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരോധികളുടെ പരീശവീക്ഷണം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മാതാപിതാക്കന്മാർ ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച്, [[ഈന്തപ്പന|ഈന്തപ്പനയിൽ]] കയറി അതിലെ പക്ഷിക്കൂട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന തള്ളപ്പക്ഷിയെ പറന്നുപോകാൻ അനുവദിച്ചശേഷം കുഞ്ഞുങ്ങളെ മാത്രം എടുത്തു താഴെയിറങ്ങിയ ഒരു ബാലൻ ഉടൻ പാമ്പുകടിയേറ്റു മരിച്ചതിന് എലീശാ സാക്ഷിയായെന്നാണു കഥ. "അപ്പനേയും അമ്മയേയും ബഹുമാനിക്കുക", "പക്ഷിക്കൂട്ടിൽ നിന്ന് തള്ളപ്പക്ഷിയെ പറന്നുപോകാൻ അനുവദിച്ച ശേഷം കുഞ്ഞുങ്ങളെ മാത്രം എടുക്കുക" എന്നിവ ദീർഘായുസ്സ് പ്രതിഫലമായി പറഞ്ഞൊത്തിട്ടുള്ള വേദാനുശാസനങ്ങളായിരുന്നിട്ടും അവയുടെ അനുസരണത്തിനു കിട്ടിയ പ്രതിഫലം അപമൃത്യുവായത് അദ്ദേഹത്തെ അവിശ്വാസിയാക്കിയത്രെ.<ref>നിയമാവർത്തനം, 22:7</ref> അതേസമയം, ആഴ്ചയറുതിയിലെ വിശ്രമദിനമായ സാബത്തിൽതന്നെ ഈ അനുശാസനങ്ങൾ ലംഘിച്ചു തള്ളപ്പക്ഷിയേയും കുഞ്ഞുങ്ങളേയും ഒരുമിച്ചെടുത്തിറങ്ങിയ മറ്റൊരുവൻ സുരക്ഷിതനായിരിക്കുന്നതും അദ്ദേഹം കണ്ടു. ഈ അനുഭവങ്ങളും, [[ഹാഡ്രിയൻ|ഹാഡ്രിയൻ ചക്രവർത്തിയുടെ]] ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ [[റോമാസാമ്രാജ്യം|റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ]] [[യഹൂദമതം|യഹൂദർക്ക്]] നേരിടേണ്ടിവന്ന കഠിനപീഡനങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ, സൽപ്രവൃത്തികൾ ഇഹലോകത്തിൽ സമ്മാനിതമാകുന്നില്ല എന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചിരിക്കാമെന്നാണു അനുമാനം. മരണാനന്തരജീവിതത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത [[സദൂക്യർ|സദൂക്യപക്ഷം]] പിന്തുടർന്നിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്, ഇഹലോകത്തിനപ്പുറമുള്ള സമ്മാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കാനും നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു. വിരുദ്ധപക്ഷമായ [[പരീശന്മാർ|പരീശരാകട്ടെ]], ശിക്ഷാസമ്മാനങ്ങളുടെ കണക്കുതീർപ്പ് പരലോകത്തിലാണെന്ന് ആശ്വസിച്ചിരുന്നു.
==''പറുദീസയിലെ നാൽവർ''==
[[മിഷ്ന|മിഷ്നയുടെ]] അനുബന്ധമായ ബരൈറ്റാകളിലൊന്നായ "പറുദീസയിലെത്തിയ നാലു റബൈമാരുടെ" കഥയിലെ റബൈമാരിലൊരാൾ എലീശയാണ് . എലീശയുടെ പേരുപറയാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന യഥാസ്ഥിതികപാരമ്പര്യത്തിൽ പെട്ട ഈ കഥ അദ്ദേഹത്തെ അവജ്ഞാപൂർവം പരാമർശിക്കുന്നത് 'അപരൻ' എന്ന പേരിലാണ് :-
<blockquote>ശിമയോൻ-ബെൻ-അസായി, ശിമയോൻ-ബെൻ-സോമ, അപരൻ, [[റബൈ അഖീവ]] എന്നീ റബ്ബൈമാർ സ്വർഗ്ഗീയാരാമത്തിലെത്തി. ബെൻ അസായി എത്തിനോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ മരിച്ചു; ബെൻ സോമക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ ഭ്രാന്തായി; 'അപരൻ' ആരാമത്തിലെ ചെടികളെല്ലാം വെട്ടിനിരത്തി; അഖീവ മാത്രം, ശാന്തനായി പ്രവേശിച്ചിട്ട് ശാന്തനായി മടങ്ങി.<ref>[http://www.mechon-mamre.org/b/l/l2b02.htm Babylonian Talmud] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160424183948/http://www.mechon-mamre.org/b/l/l2b02.htm |date=2016-04-24 }}, [http://www.mechon-mamre.org/b/r/r2b.htm Jerusalem Talmud] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20230528075147/https://mechon-mamre.org/b/r/r2b.htm |date=2023-05-28 }}. This translation based on Braude, Ginzberg, Rodkinson, and Streane.</ref></blockquote>
താൽമുദിന്റെ മദ്ധ്യകാലവ്യാഖ്യാനങ്ങളായ തോസഫ്താകൾ അനുസരിച്ച്, കഥയിലെ നാലു റബൈമാർ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പറുദീസായിൽ എത്തുകയല്ല, പറുദീസാനുഭവം അവർക്കുണ്ടായതാണ്.<ref>A. W. Streane, ''A Translation of the Treatise Chagigah from the Babylonian Talmud'' (Cambridge University Press, 1891). p. 83.</ref> റബൈമാർക്ക് അനുഭവേദ്യമായത് യഥാർത്ഥ പറുദീസ തന്നെയായിരുന്നെന്നും പക്ഷമുണ്ട്. നിർവൃതിയുടെ നിമിഷത്തിൽ സ്വർഗീയാരാമത്തിനുള്ളിലെത്തിയ എലീശ, അവിടത്തെ സസ്യലതാദികളെ വെട്ടിനിരത്തിയെന്നാണ് ഈ വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Ginzberg"/>
ബാബിലോണിയൻ താൽമുദ് ഇക്കഥയെ ഇങ്ങനെ വിശദീകരിച്ച്, തത്ത്വചിന്തയിൽ അഭിരമിച്ച എലീശയെ പിടികൂടിയ സന്ദേഹം ദ്വന്തവാദം (dulaism)ആയിരുന്നെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു:
<blockquote>"സസ്യലതാദികൾ വെട്ടിനിരത്തി എന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? 'നിന്റെ നാവ് മാംസത്തെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കരുത്' എന്ന ദൈവവചനം അതിനെക്കുറിച്ചാണ്.<ref>{{bibleverse||Ecclesiastes|5:5|HE}}.</ref> എന്താണു സംഭവിച്ചത്? ഇസ്രായേൽജനത്തിന്റെ പുണ്യ-പാപങ്ങളുടെ കണക്കെഴുതുന്ന മുഖ്യദൂതൻ മെറ്റാട്രൺ ഒരിടത്തിരുന്നു തന്റെ നിർദ്ദിഷ്ടജോലി ചെയ്യുന്നതു കണ്ട എലീശ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: സ്വർഗ്ഗത്തിൽ (ദൈവമൊഴികെ) ആരും ഇരിക്കുന്നില്ലെന്നല്ലേ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്? ഇനി രണ്ടു ദൈവങ്ങളുണ്ട് എന്നു വരുമോ? അപ്പോൾ അവർ അവനെ മുഖ്യദൂതന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവന്ന് അഗ്നിയുടെ അറുപതുനാടകൾ കെട്ടിയ ചാട്ടവാറുകൊണ്ടടിച്ചു......എലീശയുടെ പുണ്യങ്ങളുടെ കണക്ക് മായ്ച്ചുകളയാൻ മുഖ്യദൂതനു നിർദ്ദേശവും കിട്ടി. തുടർന്ന് ഒരു സ്വർഗ്ഗീയസ്വരം കേട്ടു: "'വഴിപിഴച്ച സന്തതികളേ പശ്ചാത്തപിക്കുവിൻ!'<ref>{{bibleverse||Jeremiah|3:14|HE}}.</ref> പക്ഷേ, എലീശ ഒഴിച്ചുള്ളവർ മാത്രം."<ref>''Hagigah'' 15a. Available online in [http://www.mechon-mamre.org/b/l/l2b02.htm Aramaic] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160424183948/http://www.mechon-mamre.org/b/l/l2b02.htm |date=2016-04-24 }}.This translation based on Ginzberg, Streane, and [http://curiousjew.blogspot.com/2007/07/as-driven-leaf.html The Curious Jew].</ref></blockquote>
'മെറ്റട്രൻ' സങ്കല്പം ബാബിലോണിയൻ ആശയമായിരുന്നെന്നും, എലീശാക്കു ശേഷം അഞ്ചുനൂറ്റാണ്ടോളമെങ്കിലും പലസ്തീനയിലെ യഹൂദർക്ക് അപരിചിതമായിരുന്ന ആ സങ്കല്പം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാൽ, എലീശായുടെ സന്ദേഹത്തിന്റെ ഈ വിശദീകരണം ചരിത്രപരമായ മൂല്യമില്ലാത്തതാണെന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ബാബിലോണിയൻ, യെരുശലേം താൽമുദുകൾ തമ്മിലുള്ള താരതമ്യപഠനം ഇതു വ്യക്തമാക്കും - എലീശയുടെ ദ്വന്ദവാദത്തെക്കുറിച്ച് യെരുശലേം തൽമുദ് ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പൊതുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സൈമൺ ബാർ കൊക്കബാ എന്ന വിപ്ലവകാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ റോമിനെതിരെ യഹൂദർ നടത്തിയ കലാപത്തിന്റെ കാലത്ത് വേദപാഠശലകൾ സന്ദരിച്ച് വിദ്യാർത്ഥികളെ വേദപഠനത്തിൽ നിന്നു പിന്തിരിപ്പിച്ച് രാഷ്ട്രീയസചേതനയിലെക്കു കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചതായാണ് യെരുശലേം താൽമുദിലെ സൂചന.<ref name="Ginzberg"/>
അതേസമയം, ബാബിലോണിയയിലെയും യൂദയായിലേയും മനീഷിമാർ തമ്മിൽ നിരന്തരമായ ആശയവിനിമയം എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ബാബിലോണിയൻ വിശ്വാസങ്ങൾ യൂദയായിലെ വേദശാസ്ത്രികളുടെ രചനകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നതിൽ അസാദ്ധ്യതയില്ലെന്ന പക്ഷവുമുണ്ട്. മെറ്റാട്രൻ സങ്കല്പം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈനോക്കിന്റെ മൂന്നാം പുസ്തകം പോലുള്ള യഹൂദരചനകൾ യെരുശലേം, ബാബിലോണിയൻ താൽമുദുകളുടെ സംഗ്രഹ-സംശോധനകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുൻപ്, പൊതുവർഷം ഒന്ന്-രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തന്നെ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നതും ഈ വാദത്തിനു ബലം പകരുന്നു. <ref>"[http://www.earlyjewishwritings.com/3enoch.html 3 Enoch]", [http://www.earlyjewishwritings.com/ Early Jewish Writings].</ref> പൊതുവർഷം 70-നു മുൻപ് രചിക്കപ്പെട്ട മറ്റു ചില രചനകളും മെറ്റാട്രൻ സങ്കല്പത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>Andrei Orlov, "[http://www.marquette.edu/maqom/metatron The Origin of the Name 'Metatron' and the Text of 2 (Slavonic Apocalypse of) Enoch] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20070818235221/http://www.marquette.edu/maqom/metatron |date=2007-08-18 }}", ''Journal for the Study of the Pseudepigrapha'' 21 (2000).</ref>
==മരണം==
എലീശായുടെ 'വേദവ്യതിചലനത്തിനു' ശേഷവും, ശിഷ്യൻ [[റബൈ മെയർ]] അദ്ദേഹവുമായി സൗഹൃ-സമ്പർക്കങ്ങൾ നിലനിർത്തിയിരുന്നു എന്നാണ് യെരുശലേം താൽമുദിൽ നിന്നു മനസ്സിലാകുന്നത്. തന്റെ സന്ദേഹങ്ങളിലേക്കു ശിഷ്യനെ ആകർഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം തുനിഞ്ഞില്ല. സാബത്തുനാളിൽ മെയർക്കൊപ്പം നടക്കാനിറങ്ങിയ എലീശാ, സാബത്തിൽ അനുവദിച്ചിരുന്ന ദൂരമെത്തിയപ്പോൾ മെയറോട് തിരികെ പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഗുരുവിനെ വിശ്വാസത്തിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആയുഷ്കാലമത്രയും മെയർ തുടർന്നു. ഒടുവിൽ എലീശാ രോഗബാധിതനായെന്നറിഞ്ഞ മെയർ എലീശയെ സന്ദർശിച്ച് മനസ്സുതിരിയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടെന്നും, അതിനു സമയം വൈകിയതായി സംശയിച്ചെങ്കിലും, ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം മനസ്താപക്കണ്ണീരൊഴുക്കി മരിച്ചെന്നുമാണു കഥ. <ref name ="torah">[https://www.haaretz.com/news/do-not-look-at-his-deeds-look-at-the-torah-he-learned-1.232879 'Do Not Look at His Deeds, Look at the Torah He Learned'] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160105123244/http://www.haaretz.com/news/do-not-look-at-his-deeds-look-at-the-torah-he-learned-1.232879 |date=2016-01-05 }} ഇസ്രായേൽ ദിനപത്രം ഹാരെട്സിൽ 2007, നവമ്പർ 9-നു നിസ്സൻ റൂബിൻ എഴുതിയ ലേഖനം</ref><ref name ="halperin"/>
പിതാവിന്റെ മരണത്തിനു വളരെക്കാലത്തിനുശേഷം ബുദ്ധിമുട്ടിലായ എലീശായുടെ പെണ്മക്കൾ, സാമ്പത്തിക സഹായത്തിനായി മിഷ്നയുടെ സംശോധകനും വിഖ്യാതമനീഷിയുമായ റബൈയഹൂദാ ഹനാസിയെ സമീപിച്ചെതായും യെരുശലേം താൽമുദ് പറയുന്നു. എലീശായുടെ വേദദ്രോഹത്തിന്റെ പേരിൽ സഹായം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ,"അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ വിസ്മരിക്കൂ, അദ്ദേഹം പഠിച്ച തോറയെ ഓർക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞ് യഹൂദാ ഹനാസിയുടെ മനസ്സുമാറ്റി സഹായം കരസ്ഥമാക്കി. <ref name ="torah"/><ref name ="halperin"/>
==യശസ്സ്==
താൽമുദീയയുഗത്തെ തുടർന്നുള്ള കാലത്തും, മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിലും ആധുനികകാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലും എലീശായുടെ പേര് യഹൂദജനതയുടെ സ്മരണയിൽ മിക്കവാറും ഇല്ലാതായി. മതഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ടവന്റെ വിധിയായി അദ്ദേഹത്തിന്റേത്. എന്നാൽ ആധുനികകാലത്ത്, പരമ്പരാഗതയഹൂദസംസ്കൃതിയും പാശ്ചാത്യസംസ്കാരവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിന്റെ ഇരകളായ എഴുത്തുകാരുടേയും ചിന്തകന്മാരുടേയും അവസ്ഥയുടെ പ്രതീകപുരുഷനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം ഹീബ്രൂസാഹിത്യത്തിലും, യഹൂദജനതയുടെ ആശയലോകത്തിലും മടങ്ങിയെത്തി.<ref name ="torah"/>
==അവലംബം==
<references/>
[[വർഗ്ഗം:യഹൂദമതം]]
14uyvuhq3g12qlnqlvtkmx8rgxxkv32
തീയർ
0
405128
4628898
4628879
2026-06-12T13:03:13Z
Ihthishamulhassan
214527
4628898
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
തീയരുടെ ഉൽപത്തിയെ പറ്റി ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പല അഭിപ്രായങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. [[ചരിത്രകാരൻ| ചില ചരിത്രകാരന്മാർ തീയ്യർ ദ്വീപിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയവർ ആണ് എന്നാണ് പണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന വാദം എന്നാൽ ഈ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതിൽ പല ചരിത്ര നിരീക്ഷകരും യോജിക്കുന്നില്ല]], ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ ഇത് അപ്പാടെ നിഷേധിക്കുന്നു കാരണം തീയ്യരുടെ ശരീരഘടന, നിറം ദ്വീപ് നിവാസികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. 19-നൂറ്റാണ്ടിൽ പലചരിത്രകാരന്മാരും ഈ വാദത്തോട് മറുവാദം വച്ചെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 2012-ൽ അമേരിക്കയിലെ ''[[മനോജ് നൈറ്റ് ശ്യാമളൻ| ഡോ.ശ്യാമളൻ തീയ്യരുടെ ജനിതക ശാസ്ത്ര പഠനം നടത്തിയിരുന്നു]]''. ഇതിലൂടെ തീയ്യരുടെ ഉൽപത്തി മദ്ധ്യേഷിയയിലെ കിർഗിസ്ഥാനിൽ നിന്നും മൈഗ്രേറ്റ് ചെയ്ത സമൂഹം ആണെന്ന് DNA പരിശോധനയിൽ അദ്ധേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.<ref>{{cite web|title=Dr.shyamalan presents Research Findings, New Indian express|year=2020|publisher=New indian express|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2012/jan/10/nelliatt-shyamalan-to-present-research-findings-328612.html}}{{cite web|title=Dr.shyamalan New Research Findings 2012|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/kochi/an-idea-that-changed-shyamalans-life/articleshow/11623883.cms|publisher=The Times of India}}</ref> ഈ പഠനം അടിവരയിടുന്നതിന് മറ്റൊരു റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# ചരിത്രകാരനും വൈദേശികനുമായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
ഐതിഹ്യപ്രകാരം തീയരുടെ കുലദേവത ആയ പൂമാല ഭഗവതി അതീവ മനോഹരിയായ ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ ദേവതയാണ്. ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യരൂപത്തിലൂടെയോ മനുഷ്യൻ നിർമ്മിക്കുന്ന വിഗ്രഹത്തിലൂടെയോ ദേവിയുടെ സ്വർഗ്ഗീയ സൗന്ദര്യത്തെയും പ്രഭയെയും പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാനോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്നാണ് പ്രധാന വിശ്വാസം.
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
ko270jq2kewe9oe7fse1ms7x5jlubp2
4628899
4628898
2026-06-12T13:08:20Z
Ihthishamulhassan
214527
/* ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും */
4628899
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
തീയരുടെ ഉൽപത്തിയെ പറ്റി ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പല അഭിപ്രായങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. [[ചരിത്രകാരൻ| ചില ചരിത്രകാരന്മാർ തീയ്യർ ദ്വീപിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയവർ ആണ് എന്നാണ് പണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന വാദം എന്നാൽ ഈ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതിൽ പല ചരിത്ര നിരീക്ഷകരും യോജിക്കുന്നില്ല]], ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ ഇത് അപ്പാടെ നിഷേധിക്കുന്നു കാരണം തീയ്യരുടെ ശരീരഘടന, നിറം ദ്വീപ് നിവാസികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. 19-നൂറ്റാണ്ടിൽ പലചരിത്രകാരന്മാരും ഈ വാദത്തോട് മറുവാദം വച്ചെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 2012-ൽ അമേരിക്കയിലെ ''[[മനോജ് നൈറ്റ് ശ്യാമളൻ| ഡോ.ശ്യാമളൻ തീയ്യരുടെ ജനിതക ശാസ്ത്ര പഠനം നടത്തിയിരുന്നു]]''. ഇതിലൂടെ തീയ്യരുടെ ഉൽപത്തി മദ്ധ്യേഷിയയിലെ കിർഗിസ്ഥാനിൽ നിന്നും മൈഗ്രേറ്റ് ചെയ്ത സമൂഹം ആണെന്ന് DNA പരിശോധനയിൽ അദ്ധേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.<ref>{{cite web|title=Dr.shyamalan presents Research Findings, New Indian express|year=2020|publisher=New indian express|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2012/jan/10/nelliatt-shyamalan-to-present-research-findings-328612.html}}{{cite web|title=Dr.shyamalan New Research Findings 2012|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/kochi/an-idea-that-changed-shyamalans-life/articleshow/11623883.cms|publisher=The Times of India}}</ref> ഈ പഠനം അടിവരയിടുന്നതിന് മറ്റൊരു റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# ചരിത്രകാരനും വൈദേശികനുമായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
ഐതിഹ്യപ്രകാരം തീയരുടെ കുലദേവത ആയ പൂമാല ഭഗവതിയെ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യരൂപത്തിലൂടെയോ മനുഷ്യൻ നിർമ്മിക്കുന്ന വിഗ്രഹത്തിലൂടെയോ ചിത്രത്തിലൂടെയോ ചിത്രീകരിക്കാൻ പരിമിതികൾ ഉണ്ട് ദേവിയുടെ സ്വർഗ്ഗീയ സൗന്ദര്യത്തെയും പ്രഭയെയും പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാനോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്നാണ് പ്രധാന വിശ്വാസം.
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
hv3a1ii7jw9g5bluzjemkkprrya137j
4628900
4628899
2026-06-12T13:11:52Z
Ihthishamulhassan
214527
4628900
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
തീയരുടെ ഉൽപത്തിയെ പറ്റി ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പല അഭിപ്രായങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. [[ചരിത്രകാരൻ| ചില ചരിത്രകാരന്മാർ തീയ്യർ ദ്വീപിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയവർ ആണ് എന്നാണ് പണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന വാദം എന്നാൽ ഈ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതിൽ പല ചരിത്ര നിരീക്ഷകരും യോജിക്കുന്നില്ല]], ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ ഇത് അപ്പാടെ നിഷേധിക്കുന്നു കാരണം തീയ്യരുടെ ശരീരഘടന, നിറം ദ്വീപ് നിവാസികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. 19-നൂറ്റാണ്ടിൽ പലചരിത്രകാരന്മാരും ഈ വാദത്തോട് മറുവാദം വച്ചെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 2012-ൽ അമേരിക്കയിലെ ''[[മനോജ് നൈറ്റ് ശ്യാമളൻ| ഡോ.ശ്യാമളൻ തീയ്യരുടെ ജനിതക ശാസ്ത്ര പഠനം നടത്തിയിരുന്നു]]''. ഇതിലൂടെ തീയ്യരുടെ ഉൽപത്തി മദ്ധ്യേഷിയയിലെ കിർഗിസ്ഥാനിൽ നിന്നും മൈഗ്രേറ്റ് ചെയ്ത സമൂഹം ആണെന്ന് DNA പരിശോധനയിൽ അദ്ധേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.<ref>{{cite web|title=Dr.shyamalan presents Research Findings, New Indian express|year=2020|publisher=New indian express|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2012/jan/10/nelliatt-shyamalan-to-present-research-findings-328612.html}}{{cite web|title=Dr.shyamalan New Research Findings 2012|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/kochi/an-idea-that-changed-shyamalans-life/articleshow/11623883.cms|publisher=The Times of India}}</ref> ഈ പഠനം അടിവരയിടുന്നതിന് മറ്റൊരു റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# ചരിത്രകാരനും വൈദേശികനുമായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. ദേവിയുടെ സ്വർഗ്ഗീയ സൗന്ദര്യത്തെയും പ്രഭയെയും പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാനോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്നാണ് പ്രധാന വിശ്വാസം.
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
0purfeomg12dgoxnylc3lbainnd6n5j
4628901
4628900
2026-06-12T13:23:29Z
Ihthishamulhassan
214527
4628901
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
തീയരുടെ ഉൽപത്തിയെ പറ്റി ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പല അഭിപ്രായങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. [[ചരിത്രകാരൻ| ചില ചരിത്രകാരന്മാർ തീയ്യർ ദ്വീപിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയവർ ആണ് എന്നാണ് പണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന വാദം എന്നാൽ ഈ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതിൽ പല ചരിത്ര നിരീക്ഷകരും യോജിക്കുന്നില്ല]], ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ ഇത് അപ്പാടെ നിഷേധിക്കുന്നു കാരണം തീയ്യരുടെ ശരീരഘടന, നിറം ദ്വീപ് നിവാസികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. 19-നൂറ്റാണ്ടിൽ പലചരിത്രകാരന്മാരും ഈ വാദത്തോട് മറുവാദം വച്ചെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 2012-ൽ അമേരിക്കയിലെ ''[[മനോജ് നൈറ്റ് ശ്യാമളൻ| ഡോ.ശ്യാമളൻ തീയ്യരുടെ ജനിതക ശാസ്ത്ര പഠനം നടത്തിയിരുന്നു]]''. ഇതിലൂടെ തീയ്യരുടെ ഉൽപത്തി മദ്ധ്യേഷിയയിലെ കിർഗിസ്ഥാനിൽ നിന്നും മൈഗ്രേറ്റ് ചെയ്ത സമൂഹം ആണെന്ന് DNA പരിശോധനയിൽ അദ്ധേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.<ref>{{cite web|title=Dr.shyamalan presents Research Findings, New Indian express|year=2020|publisher=New indian express|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2012/jan/10/nelliatt-shyamalan-to-present-research-findings-328612.html}}{{cite web|title=Dr.shyamalan New Research Findings 2012|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/kochi/an-idea-that-changed-shyamalans-life/articleshow/11623883.cms|publisher=The Times of India}}</ref> ഈ പഠനം അടിവരയിടുന്നതിന് മറ്റൊരു റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# ചരിത്രകാരനും വൈദേശികനുമായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
66oi35uopcowmjfopwwr5gt010s5qdg
4628902
4628901
2026-06-12T13:24:47Z
Ihthishamulhassan
214527
4628902
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
തീയരുടെ ഉൽപത്തിയെ പറ്റി ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പല അഭിപ്രായങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. [[ചരിത്രകാരൻ| ചില ചരിത്രകാരന്മാർ തീയ്യർ ദ്വീപിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയവർ ആണ് എന്നാണ് പണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന വാദം എന്നാൽ ഈ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതിൽ പല ചരിത്ര നിരീക്ഷകരും യോജിക്കുന്നില്ല]], ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ ഇത് അപ്പാടെ നിഷേധിക്കുന്നു കാരണം തീയ്യരുടെ ശരീരഘടന, നിറം ദ്വീപ് നിവാസികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. 19-നൂറ്റാണ്ടിൽ പലചരിത്രകാരന്മാരും ഈ വാദത്തോട് മറുവാദം വച്ചെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 2012-ൽ അമേരിക്കയിലെ ''[[മനോജ് നൈറ്റ് ശ്യാമളൻ| ഡോ.ശ്യാമളൻ തീയ്യരുടെ ജനിതക ശാസ്ത്ര പഠനം നടത്തിയിരുന്നു]]''. ഇതിലൂടെ തീയ്യരുടെ ഉൽപത്തി മദ്ധ്യേഷിയയിലെ കിർഗിസ്ഥാനിൽ നിന്നും മൈഗ്രേറ്റ് ചെയ്ത സമൂഹം ആണെന്ന് DNA പരിശോധനയിൽ അദ്ധേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.<ref>{{cite web|title=Dr.shyamalan presents Research Findings, New Indian express|year=2020|publisher=New indian express|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2012/jan/10/nelliatt-shyamalan-to-present-research-findings-328612.html}}{{cite web|title=Dr.shyamalan New Research Findings 2012|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/kochi/an-idea-that-changed-shyamalans-life/articleshow/11623883.cms|publisher=The Times of India}}</ref> ഈ പഠനം അടിവരയിടുന്നതിന് മറ്റൊരു റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# ചരിത്രകാരനും വൈദേശികനുമായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
trmm638t4uoruihyicsq4jokloutpj6
4628903
4628902
2026-06-12T13:37:12Z
Ihthishamulhassan
214527
/* പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ */
4628903
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# ചരിത്രകാരനും വൈദേശികനുമായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
qlsi3tgo2br5tej0zfaqjj9u0z1guq4
4628904
4628903
2026-06-12T13:41:13Z
Ihthishamulhassan
214527
/* ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് */
4628904
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കളരി, വൈദ്യം, കൃഷി എന്നിവയാണ് തീയ്യരുടെ പ്രധാന കുലത്തൊഴിലുകൾ. ഒരുവിഭാകം കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂലിക്ക് ചാവേർ ഭടന്മാരായി ജോലി ചെയ്തവർ ചേകവന്മാർ സമൂഹത്തിൽ സാമാന്യം നല്ല സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു, അതിൽ ചെറിയ സമൂഹം തണ്ടയാൻ സ്ഥാനക്കാരും. ഇവർ ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവന്മാരായതിനാല് കുലത്തൊഴിൽ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂട്ടർ വൈദ്യവും ആയുർവേദവും കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്തവർ വൈദ്യന്മാരായും, ഏറ്റവും താഴെകിടയിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന തീയ്യരും, അവരുടെ കീഴിൽ ഷുരകം ചെയ്യുന്ന കാവുതീയ്യരും കൂടിച്ചേർന്നതാണ് തീയ്യ സമുദായം.
തീയ്യരിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം ജനവിഭാഗവും നല്ല കൃഷിക്കാർ കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ '''പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ''' ഇവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, ജന്മികളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വയലുകൾ പാട്ടത്തിന് എടുക്കുന്നതും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നതും പതിവായിരുന്നു. ജന്മികൾക്ക് പ്രതിഫലമായി ഇവർ വിളവിന്റെ ഒരു ഭാഗം കാണപാട്ടമായി നല്കിപ്പോന്നു. തെക്കൻ മലബാറിൽ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ തീയ്യർ ഇങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ പാട്ടകൃഷിയിൽ പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദ്രാവിട ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
nsjabusnp7s4u6cr91ybyglv80sap3t
4628938
4628904
2026-06-12T17:01:32Z
Ihthishamulhassan
214527
/* ചരിത്രം */ ഉള്ളടക്കം ചേർത്തു
4628938
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന ജാതി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
cw98hforjygwxauhrhdtd0i3dp0b82j
4628943
4628938
2026-06-12T18:21:40Z
Ihthishamulhassan
214527
/* */
4628943
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലീഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
3i1rx4uzg9zhddytr4ygfu9kkzyofsk
4628944
4628943
2026-06-12T18:37:46Z
Ihthishamulhassan
214527
/* ചരിത്രം */
4628944
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്.<ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
rj8anypvoqk6bgvanecddlxujeggiux
4628945
4628944
2026-06-12T18:50:15Z
Ihthishamulhassan
214527
4628945
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Group of Tiyar caste members.jpg|thumb|തീയ്യന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പ് 1921]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
dw3ydpjvlze6xdjm28tzvbb2jtdlugw
4628946
4628945
2026-06-12T18:53:55Z
Ihthishamulhassan
214527
/* പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം */
4628946
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg
File Discussion]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
35ehjm7u7pkbwu8qqbz4qvrpyiven0m
4628947
4628946
2026-06-12T18:54:36Z
Ihthishamulhassan
214527
/* പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം */
4628947
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
dgxdjmawndi2g1f2xz8phtb8o7l93qy
4628957
4628947
2026-06-13T02:26:00Z
Ihthishamulhassan
214527
/* പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം */ ഉള്ളടക്കം ചേർത്തു
4628957
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി പോലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
7pjv3z4n019be9yvvdgyqhgph21uldh
4628958
4628957
2026-06-13T02:32:02Z
Ihthishamulhassan
214527
/* */ അക്ഷര പിശക് തിരുത്തി
4628958
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
c9vf7bwtq5nh29s689yaxxi3cnq23te
4628959
4628958
2026-06-13T02:57:03Z
Ihthishamulhassan
214527
/* ചരിത്രം */ ഉള്ളടക്കം ചേർത്തു
4628959
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref> ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ഇവരുടെ സമുദായ ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
0qig5m2v97nlvim9ela0cf3jmt1vlsk
4628960
4628959
2026-06-13T02:59:16Z
Ihthishamulhassan
214527
4628960
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref> ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
moyml4kg7hpi9ikcgvgb6nlwpho0tfz
4628961
4628960
2026-06-13T03:23:06Z
Ihthishamulhassan
214527
4628961
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) ഇവര്. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
2bqcphj558gfbc41fnn2y14c833qx7q
4628962
4628961
2026-06-13T03:24:06Z
Ihthishamulhassan
214527
4628962
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
7jjezrr5a5fevawcck4vmbzwye7yymt
4628966
4628962
2026-06-13T04:19:44Z
Ihthishamulhassan
214527
/* ജനസംഖ്യയും വിതരണവും */ ഉള്ളടക്കം ചേർത്തു
4628966
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
tpsg7dui69jgurg96vy67dov4dcyvsj
4628988
4628966
2026-06-13T06:14:15Z
Ihthishamulhassan
214527
/* മലബാർ */
4628988
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
94cpzi7f75u2mhnyy0xegyra3glcs82
4628992
4628988
2026-06-13T06:42:37Z
Ihthishamulhassan
214527
/* അത്യുത്തര മലബാർ */
4628992
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
amm5cbnzvmsh3tcg0qaxttbfgyjqlub
4629056
4628992
2026-06-13T08:56:47Z
Ihthishamulhassan
214527
/* സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും */
4629056
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'==
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
i8znfxs46u212x6cu84u2sfse4m3vpe
4629058
4629056
2026-06-13T08:57:32Z
Ihthishamulhassan
214527
4629058
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
t41kksykvw5c3fqskhttf5xd1697lh2
4629063
4629058
2026-06-13T09:02:09Z
Ihthishamulhassan
214527
4629063
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്,ഏലം, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
o361tu0dj7r8xki6guixyyoxtbpg612
4629067
4629063
2026-06-13T09:12:10Z
Ihthishamulhassan
214527
4629067
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മന്നനാർ വംശം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്,ഏലം, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
d2tdn4b6zcq2yonyskagk63ushbl84a
4629085
4629067
2026-06-13T11:21:15Z
Ihthishamulhassan
214527
4629085
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മന്നനാർ വംശം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്,ഏലം, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
വടക്കൻ മലബാറിൽ മാത്രം ആയിരത്തോളം (1000-ന് മുകളിൽ) വ്യത്യസ്ത കുടുംബപ്പേരുകളിലും തറവാട്ടു പേരുകളിലുമായാണ് ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
ഓരോ തറവാടിനും അതിന്റേതായ ചരിത്രവും, ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ആരൂഢപേരുകളും' മറ്റു സവിശേഷമായ സ്ഥാനപ്പേരുകളുമുണ്ടാകും. പ്രാദേശിക അനുഷ്ഠാന കലകളുടെ തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലും വാമൊഴികളിലും ഈ തറവാട്ടു പേരുകൾ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref> തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രധാനമായും പിന്തുടർന്നിരുന്നത് മരുമക്കത്തായം അഥവാ മാതൃദായക്രമത്തിലുള്ള (Matrilineal system) കുടുംബ വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു എന്ന് നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗാർ തേഴ്സ്റ്റണും എ. അയ്യപ്പനും തങ്ങളുടെ പഠനങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref><ref>{{Cite book |last=Aiyappan |first=A. |title=Social Revolution in a Kerala Village: A Study in Culture Change |publisher=Asia Publishing House |year=1965}}</ref>
==== കരുമനകളും കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ====
ഇവരുടെ പരമ്പരാഗതമായ വലിയ ഭവനങ്ങളെ പ്രാചീനകാലത്ത് യഥാർത്ഥത്തിൽ '''കരുമന''' (Karumana) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. 'മന' എന്നാൽ ഗൃഹമെന്നും 'കരു' എന്നാൽ വിത്ത് അഥവാ ബീജം (കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം അല്ലെങ്കിൽ വേര്) എന്നുമാണ് ഈ വാക്കിനർത്ഥം.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ അടക്കമുള്ള വിപുലമായ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും അധികാര ക്രമങ്ങളും ഈ 'കരുമനകൾ' കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്.
==== ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതി (വാസ്തുവിദ്യ) ====
സവിശേഷമായ വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായമായിരുന്നു ഇവരുടെ ഭവനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. നീളം കൂടിയ വരാന്തകളോട് കൂടിയ ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതിയായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനം. ഇത്തരത്തിൽ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ വീടുകളെ പരമ്പരാഗതമായി 'പുര' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഭവനത്തിന്റെ വലിപ്പവും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണവുമനുസരിച്ച് മൂന്നും നാലും പുരകൾ കൂട്ടിയിണക്കി 'മൂന്നുപുര', 'നാലുപുര' എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായം ഇവർക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. അംഗസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ചെറിയ കുടുംബങ്ങൾ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ 'ഒറ്റപ്പുര'കളിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ, വലിയ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ നാലുപുരകൾ പോലെയുള്ള വിസ്താരമേറിയ 'കരുമന'കളാണ് നിർമ്മിച്ച് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
h2kqgttrh8xzhrsxytqauxo5yfry5rv
4629086
4629085
2026-06-13T11:21:44Z
Ihthishamulhassan
214527
4629086
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മന്നനാർ വംശം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്,ഏലം, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
വടക്കൻ മലബാറിൽ മാത്രം ആയിരത്തോളം (1000-ന് മുകളിൽ) വ്യത്യസ്ത കുടുംബപ്പേരുകളിലും തറവാട്ടു പേരുകളിലുമായാണ് ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
ഓരോ തറവാടിനും അതിന്റേതായ ചരിത്രവും, ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ആരൂഢപേരുകളും' മറ്റു സവിശേഷമായ സ്ഥാനപ്പേരുകളുമുണ്ടാകും. പ്രാദേശിക അനുഷ്ഠാന കലകളുടെ തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലും വാമൊഴികളിലും ഈ തറവാട്ടു പേരുകൾ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref> തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രധാനമായും പിന്തുടർന്നിരുന്നത് മരുമക്കത്തായം അഥവാ മാതൃദായക്രമത്തിലുള്ള (Matrilineal system) കുടുംബ വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു എന്ന് നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗാർ തേഴ്സ്റ്റണും എ. അയ്യപ്പനും തങ്ങളുടെ പഠനങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref><ref>{{Cite book |last=Aiyappan |first=A. |title=Social Revolution in a Kerala Village: A Study in Culture Change |publisher=Asia Publishing House |year=1965}}</ref>
==== കരുമനകളും കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ====
ഇവരുടെ പരമ്പരാഗതമായ വലിയ ഭവനങ്ങളെ പ്രാചീനകാലത്ത് യഥാർത്ഥത്തിൽ '''കരുമന''' (Karumana) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. 'മന' എന്നാൽ ഗൃഹമെന്നും 'കരു' എന്നാൽ വിത്ത് അഥവാ ബീജം (കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം അല്ലെങ്കിൽ വേര്) എന്നുമാണ് ഈ വാക്കിനർത്ഥം.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ അടക്കമുള്ള വിപുലമായ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും അധികാര ക്രമങ്ങളും ഈ 'കരുമനകൾ' കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്.
==== ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതി (വാസ്തുവിദ്യ) ====
സവിശേഷമായ വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായമായിരുന്നു ഇവരുടെ ഭവനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. നീളം കൂടിയ വരാന്തകളോട് കൂടിയ ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതിയായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനം. ഇത്തരത്തിൽ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ വീടുകളെ പരമ്പരാഗതമായി 'പുര' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഭവനത്തിന്റെ വലിപ്പവും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണവുമനുസരിച്ച് മൂന്നും നാലും പുരകൾ കൂട്ടിയിണക്കി 'മൂന്നുപുര', 'നാലുപുര' എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായം ഇവർക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. അംഗസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ചെറിയ കുടുംബങ്ങൾ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ 'ഒറ്റപ്പുര'കളിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ, വലിയ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ നാലുപുരകൾ പോലെയുള്ള വിസ്താരമേറിയ 'കരുമന'കളാണ് നിർമ്മിച്ച് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
0m21vkih37xmc4sjw8m9tkm2z7mgk41
4629087
4629086
2026-06-13T11:22:34Z
Ihthishamulhassan
214527
/* മലബാർ */
4629087
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മന്നനാർ വംശം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്,ഏലം, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
വടക്കൻ മലബാറിൽ മാത്രം ആയിരത്തോളം (1000-ന് മുകളിൽ) വ്യത്യസ്ത കുടുംബപ്പേരുകളിലും തറവാട്ടു പേരുകളിലുമായാണ് ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
ഓരോ തറവാടിനും അതിന്റേതായ ചരിത്രവും, ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ആരൂഢപേരുകളും' മറ്റു സവിശേഷമായ സ്ഥാനപ്പേരുകളുമുണ്ടാകും. പ്രാദേശിക അനുഷ്ഠാന കലകളുടെ തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലും വാമൊഴികളിലും ഈ തറവാട്ടു പേരുകൾ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref> തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രധാനമായും പിന്തുടർന്നിരുന്നത് മരുമക്കത്തായം അഥവാ മാതൃദായക്രമത്തിലുള്ള (Matrilineal system) കുടുംബ വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു എന്ന് നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗാർ തേഴ്സ്റ്റണും എ. അയ്യപ്പനും തങ്ങളുടെ പഠനങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref><ref>{{Cite book |last=Aiyappan |first=A. |title=Social Revolution in a Kerala Village: A Study in Culture Change |publisher=Asia Publishing House |year=1965}}</ref>
==== കരുമനകളും കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ====
ഇവരുടെ പരമ്പരാഗതമായ വലിയ ഭവനങ്ങളെ പ്രാചീനകാലത്ത് യഥാർത്ഥത്തിൽ '''കരുമന''' (Karumana) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. 'മന' എന്നാൽ ഗൃഹമെന്നും 'കരു' എന്നാൽ വിത്ത് അഥവാ ബീജം (കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം അല്ലെങ്കിൽ വേര്) എന്നുമാണ് ഈ വാക്കിനർത്ഥം.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ അടക്കമുള്ള വിപുലമായ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും അധികാര ക്രമങ്ങളും ഈ 'കരുമനകൾ' കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്.
==== ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതി (വാസ്തുവിദ്യ) ====
സവിശേഷമായ വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായമായിരുന്നു ഇവരുടെ ഭവനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. നീളം കൂടിയ വരാന്തകളോട് കൂടിയ ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതിയായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനം. ഇത്തരത്തിൽ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ വീടുകളെ പരമ്പരാഗതമായി 'പുര' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഭവനത്തിന്റെ വലിപ്പവും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണവുമനുസരിച്ച് മൂന്നും നാലും പുരകൾ കൂട്ടിയിണക്കി 'മൂന്നുപുര', 'നാലുപുര' എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായം ഇവർക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. അംഗസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ചെറിയ കുടുംബങ്ങൾ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ 'ഒറ്റപ്പുര'കളിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ, വലിയ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ നാലുപുരകൾ പോലെയുള്ള വിസ്താരമേറിയ 'കരുമന'കളാണ് നിർമ്മിച്ച് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
dr9wajctlpoert9q0lkm6p8shqi15gs
4629088
4629087
2026-06-13T11:23:31Z
Ihthishamulhassan
214527
4629088
wikitext
text/x-wiki
{{PU|Theeyar}}
{{Infobox Ethnic group
| image = A_Thiyyar_gentleman_kannur.jpg
| image_caption = തിയ്യ പുരുഷൻ 1920 ലെ ഫോട്ടോ
|group = തീയ്യർ
|poptime = 1,500,000
|popplace = [[കേരളം]], [[കർണാടക]], [[തമിഴ്നാട്]], [[മഹാരാഷ്ട്ര]], [[ദേശീയ തലസ്ഥാന നഗരി]]
|langs = [[മലയാളം]] (മാതൃഭാഷ), [[തുളു]], [[കന്നഡ]]
|rels = <br />[[പ്രമാണം:Om.svg|20px]] [[ഹിന്ദുമതം]]<br />''' '''
|related =[[കളരി പണിക്കർ]]<ref name="kaniya"/>, [[കണിയാർ]]<ref name="kaniya">{{cite book|last=Indhudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala
Traditional Medicine and Ayurveda in Modern India|url=https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT92&dq=kaniya+tiyya&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8o_iUx8P6AhX2xTgGHdxrAcEQ6AF6BAgHEAM#v=onepage&q=kaniya%20tiyya&f=false|publisher=Tylet and fransis|isbn=9780429663123}}</ref>, [[ബണ്ട്]]<ref name="find"/>, [[റെഡ്ഢി]]<ref name="find"/>, [[ചേകവർ]]
}}
[[കേരളം| കേരളത്തിലെ പഴയ മലബാർ]] പ്രദേശങ്ങളിൽ [[മലബാർ| അധിവസിക്കുന്ന]] ഒരു പ്രബല സമുദായം ആണ് '''തിയ്യർ''' (''Sanskrit:Divper'') or (''English :Tiyar'', ''Portuguese:Tiveri'').<ref name="123ff"/> [[കണ്ണൂർ]],കാസർകോഡ്, [[കോഴിക്കോട്]], [[വയനാട്]], [[മലപ്പുറം]], [[പാലക്കാട്]], [[തൃശൂർ]] എന്നി ജില്ലകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യ ഉള്ള സമൂഹം '''എട്ടില്ലകാർ''' (Eight Clans) എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീയ്യർ ആണ്.<ref name="123ff"> {{cite book |last=വില്യം| first= ലോഗൻ|authorlink=വില്യം ലോഗൻ |coauthors=|editor= ടി.വി. കൃഷ്ണൻ|others |title=മലബാർ മാനുവൽ|origdate= |origyear= |origmonth= |url= |format= |accessdate= |accessyear= |accessmonth= |edition= 6-ാം|series= |date= |year= |month= |publisher= മാതൃഭൂമി|location= കോഴിക്കോട്|language= മലയാളം|isbn=81-8264-0446-6 |oclc= |doi= |id= |pages=|chapter= |chapterurl= |quote= }}</ref><ref>[[കെ.ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പ്]]; [[കോഴിക്കോടിന്റെ ചരിത്രം മിത്തുകളും യാഥാർഥ്യങ്ങളും]]. മാതൃഭൂമി പ്രിന്റിങ് ആന്റ് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി. കോഴിക്കോട് 2000</ref><ref>{{Cite journal|url=http://www.languageinindia.com/june2016/prasanthmalayalamwords.pdf|title=ലോസ്റ്റ് വോഡ് ഇസ് ലോസ്റ്റ് വേൾഡ് - എ സ്റ്റഡി ഒഫ് മലയാളം|last=ഡോ. ആർ. ഐ.|first=പ്രശാന്ത്|date=6 June 2016|journal=Language in India|accessdate=2001 മാർച്ച് 3|doi=|pmid=1930 - 2940}}</ref><ref name="title">North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY – N.C.SHYAMALAN M.D. - Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=wYWVBQAAQBAJ&printsec=frontcover#v=snippet&q=Thiyya%20Sure%20name%20chevakar&f=false.The North Africa To North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY -N.C SHYAMALAN M.D-Google Books]</ref><ref name="power">Kalarippayat – Dick Luijendijk – Google Books
[https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&pg=PA48#v=onepage&q&f=false.Kalari payat -Dick Luijendijk -Google Books]</ref>
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ തീയരെ മലബാറിലുടനീളം '''[[ചേകവർ]]''' എന്ന വംശ നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് വൈദേശികൻ Jacobus Canter visscher രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്, ഇന്നും കോഴിക്കോട് വടകര തീയർ "ചേകവർ" കുലനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
''സുവർണ'', ''ബെൽച്ചട'', ''ബൈദ്യ'', ''പൂജാരി'' എന്നീ പേരുകളിലാണ് തെക്കൻ [[കർണാടക|കർണാടകത്തിൽ]]. മുൻകാലങ്ങളിൽ യുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിനും അക്രമണവീര്യത്തിനും പേര്കേട്ട ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു.<ref name="warrior" /> പുരാതന കാലം മുതലേ മലബാറിലെ മിക്ക നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കാലാൾപ്പടയായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗം ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ ്ടായിരുന്നു.
കോളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ജനതയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ '''[[ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ| ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി]]''' അവരുടെ സേനയിൽ ഇവരെ വലിയ തോതിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് കണ്ണൂർ കേന്ദ്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയർ റെജിമെന്റ്]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="qq" />
'''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതി''' [[ഉത്തര മലബാർ|ഉത്തര മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിന്റെ കുലദേവതയാണ്.<ref name="Poomala">കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളും സമുദായങ്ങളും - പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനക്രമങ്ങൾ</ref> ആര്യപൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ട്.<ref name="Ritual">മലബാർ സംസ്കാരവും ആരാധനാ രീതികളും, വാല്യം 2</ref> കൂടാതെ, [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] എന്നിവർ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളാണ്.<ref name="ThiyyarDeities">തീയരുടെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും, പേജ് 71</ref>
ഇന്ന് ഈ സമൂഹം മലേഷ്യ, അറേബ്യൻ നാടുകളിലും, അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചെറിയ തോതിൽ കുടിയെറിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രിയ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ ഇവരുടെ വ്യക്തിമുദ പദിപ്പിച്ചവർ ഇന്നേറെയുണ്ട്.
=== നാമകരണ രീതികളും പദവികളും ===
[[മലബാർ|മലബാറിലെ]] തീയർ സമുദായത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ പേരിനൊപ്പം ബഹുമാനസൂചകമായി '''അച്ഛൻ''' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ പേരിനൊപ്പം '''അമ്മ''' അല്ലെങ്കിൽ '''അമ്മാൾ''' എന്നും ചേർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=40-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Mukundan |first=M. |title=Mayyazhippuzhayude Theerangalil (മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ) |publisher=DC Books |year=1974 |language=Malayalam}}</ref>
പണ്ട് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൊതുവെ '''[[മന്നനാർ]]''', '''[[ചേകവർ]]''', '''[[തണ്ടാർ]]'''/'''തണ്ടയാൻ''', '''എംബ്രോൻ''', '''പടക്കുറുപ്പ്''', '''ഗുരുക്കൾ''', '''ചേകോൻ''', '''പണിക്കർ''', '''മൂപ്പൻ''', '''കാരണവർ''' തുടങ്ങിയ സ്ഥാനപേരുകൾ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്നു.
തീയർ സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങളായ [[മടപ്പുര]]കളിലും പള്ളിയറകളിലും കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്ന തീയർ പൂജാരിമാരെ സവിശേഷമായ ആദരസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. മടപ്പുരകളിലെ മുഖ്യ പൂജാരിമാർ '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്നും, പള്ളിയറകളിലെ പൂജ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''' അല്ലെങ്കിൽ '''എമ്പ്രാശ്ശൻ''' എന്നും ബഹുമാനപൂർവ്വം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
== ഉൽപ്പത്തി ==
===പഠന റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
റീസെറിച് സെന്ററായ ഹൈദരാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ''[[സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആന്റ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി, ഹൈദരാബാദ്]]'' പഠന റിപ്പോർട്ടിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്: "കർണാടകയിലും കേരളത്തിലും പരമ്പരാഗത യോദ്ധാക്കളുടെയും സമൂഹമായ [[ബണ്ട്| ഷെട്ടി]], [[നായർ]], തിയ്യർ, എന്നി മൂന്ന് സമുദായങ്ങൾ ഗംഗാ സമതലങ്ങളിലെ [[ദ്രാവിഡർ|ദ്രാവിഡ ജനസംഖ്യയുമായും]] ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻമാരുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ജനിതക പരമ്പരയാണ് എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.<ref name="find"/><ref>{{cite web|last=V.Geedanath|title=genetic ancestries of south-west coast warrior class traced|url=https://www.thehindu.com/sci-tech/science/genetic-ancestries-of-south-west-coast-warrior-class-traced/article67695368.ece|publisher=The Hindu}}</ref>തീയ്യ,നായർ, ഷെട്ടി എന്നി സമൂഹങ്ങൾ മദ്ധ്യേഷിയയിലെ യുറേഷ്യൻ ജനിതകം കൂടുതൽ ഉള്ള വിഭാഗങ്ങൾ ആണ് എന്നാണ് പഠന റിപ്പോട്ട്. ഈ സമുദായങ്ങൾ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെഡ്ഡികളുമായും വൈദിക് ബ്രാഹ്മണരുമായും അടുപ്പമുള്ളവരാണ്.<ref name="find"/>
'''ഹൈദരാബാദിലെ സെന്റർ ഫോർ സെല്ലുലാർ ആൻഡ് മോളിക്യുലാർ ബയോളജി (സിസിഎംബി), സെന്റർ ഫോർ ഡിഎൻഎ ഫിംഗർപ്രിന്റിംഗ് ആൻഡ് ഡയഗ്നോസ്റ്റിക്സ് (സിഡിഎഫ്ഡി)''' എന്നിവയുടെ പുതിയ പഠനത്തിലാണ് ഇക്കാര്യം വെളിപ്പെട്ടത്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരദേശ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ അഹിച്ഛത്ര ഉത്ഭവം (യുപിയിലെ ഒരു പുരാതന സ്ഥലം) എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പഠനം തള്ളിക്കളഞ്ഞു".<ref name="find">{{cite book|last=Syed Akbar|title=Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) and Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostics (CDFD) in Hyderabad|url= https://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/nairs-share-ancestry-with-reddys-study/articleshow/90363189.cms#_ga=2.175009706.946031714.1654051745-1908285789.1654051745|publisher=The Times of India}}</ref>
==== ചരിത്ര നിരീക്ഷകരുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ====
# കോളോനിയൽ ചരിത്രകാരനായ ''Edgar Thurston'' തന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ Caste and Tribes of Southern India എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരികകുന്നത് [[ശ്രീലങ്ക| സിലോൺ പ്രദേശമായ ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്ക]] എന്ന രാജ്യത്തു നിന്ന് ചേര പെരുമാക്കന്മാർ കരകൗശല ജാതികളെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ കൊണ്ട് വന്ന കൂട്ടത്തിൽ തീയ്യരെയും കൊണ്ട് വന്നു എന്നും, അതിനാൽ ദീപുവാസിളായ ഇവരെ തിപരെന്ന് വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് അത് തീയ്യരായി ലോഭിച്ചു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു ഇതേ പ്രസ്താവന തന്നെയാണ് [[വില്യം ലോഗൻ|Malabar Manual രചയിതാവായ William Logan]] എന്ന മറ്റൊരു വൈദേശികനും അഭിപ്രയായപ്പെടുന്നത്.<ref name="123ff"/>
===മറ്റു വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ===
# ''കേരള ചരിത്ര നിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കെ.ടി. അനന്തൻ മാസ്റ്റർ'' ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തീയർ [[ഇന്ത്യ| ഉത്തരേന്ത്യയിൽ കർണ്ണാടക]] വഴി ചുരം വഴി എത്തിപ്പെട്ടവർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു, ഒരു വിഭാഗം കുടക് വഴി വന്നവരും മറ്റൊന്ന് തമിഴ്നാട് കടന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരുമാണ്, ഇവർ പ്രധാനമായും നിലംകൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരും, നല്ല കര്ഷകരുമാണ്.<ref>''കേരള ചരിത്രനിരൂപണം. കെ. ടി.അനന്ദൻ മാസ്റ്റർ''</ref>
# ''എം.എം.ആനന്ദ് റാം'' അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് [[ഗ്രീസ്| ഗ്രിസിന് തെക്ക്]] ഒരു ദ്വീപിൽ അഗ്നിപർവത സ്പോടനത്തെ തുടർന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾ കുടിയേറി ഇന്ത്യയിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു എന്നാണ്. ഇവർക് 'തിയ്യ' എന്ന വാക് 'തിറയർ' എന്ന വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരകൾ കടന്ന് വന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തീയ്യർ എന്നു വിളിച്ചു പോന്നു, ഇവർ [[കേരളം| കേരളത്തിൽ തെയ്യം അഥവാ തിറയാട്ടത്തിൽ ആരാധന നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഗോത്രവ്യവസ്ഥയുള്ള വിഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്നു]].<ref>''infux-crete to kerala,M.M.Anand Ram,1999''</ref>
== ചരിത്രം ==
തീയ്യരുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുകയാണെങ്കിൽ വൈദേശികരടങ്ങുന്ന [[ചരിത്രം| ചരിത്രനിരീക്ഷകർ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങൾ]] വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്, ഏറ്റവും പഴയ രേഖകളിൽ ഒന്നായി ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ ഉധ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന BURTON RICHARD.F എഴുതപ്പെട്ട '''GOA AND THE BLUE MOUNTAINS (1851)''' ചരിത്ര ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരെ. പറ്റി പരമാർശമുണ്ട്.
{{Cquote|മലബാറിലെ തീയ്യർ (Tiyer) എന്ന ഒരു ജാതി അവിടെ ഉള്ള ഫ്യൂഡൽ [[നായർ]] ജാതിയുടെ പ്രധാന എതിരാളികളിലെ വില്ലൻ ആയിരുന്നു. ഈ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും കാഴ്ചയിൽ പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളവയാണ്, എന്നാൽ ആദ്യത്തേത് ഇരുണ്ട നിറവും രൂപത്തിലും സവിശേഷതയിലും "ജാതി" കുറവുമാണ്. തീയ്യർ കുടുംബത്തിലെ ചില എളിമയുള്ള സ്ത്രീകൾ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലുള്ള ഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് പതിവാണ്, അതേസമയം അയഞ്ഞ സ്വഭാവമുള്ള സ്ത്രീകൾ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ആചാരപ്രകാരം നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഈ [[ഹിന്ദു|ഹിന്ദു വിഭാഗം]] പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ, യൂറോപ്യൻ നിവാസികൾക്ക് നഴ്സുമാരും മറ്റ് പരിചാരജോലികളും നൽകുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും അവരെ കുറച്ച് സ്വാഭാവിക വേഷവിധാനം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിർദ്ദേശം പൊതുവെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരിയോട് നിർദ്ദേശിച്ച അതേ മനോഭാവത്തിൽ തന്നെ കാണപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർക്ക് അവരെ [[ശൂദ്രർ| ശൂദ്രരുടെ കൂട്ടത്തിൽ]] ഉൾപ്പെടുത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അറിയില്ല; ചിലർ അവരെ [[ശൂദ്രർ]] എന്ന പദം കൊണ്ട് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അതായത് നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽ താഴ്ന്ന ശാഖ. അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിലുകൾ കൃഷി, വൃക്ഷ മരങ്ങളുടെയും പണി, നെൽകൃഷി ചെയ്യുക, കൂലിപ്പണിക്കാരായും കുതിരപ്പടയാളികളായും പുല്ലുവെട്ടുന്നവരായും പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.<ref>{{cite book|last=Burton Richard.F|year=1851|title=Coa and the Blue Mountains.the orginal archive|url=https://archive.org/details/dli.bengal.10689.18992/page/n237/mode/2up|publisher=Richard bendley London|page=222-226|quote=The Tian * of Malabar is to the Nair what the villein was to the feoffee of feudal England. These two families somewhat resemble each other in appearance, but the former is darker in complexion, and less "castey" in form and feature than the latter. It is the custom for modest women of the Tiyar family to expose the whole of the person above the waist, whereas females of loose character are compelled by custom to cover the bosom. As this class of Hindoo, generally speaking, provides the European residents with nurses and other menials, many of our countrymen have tried to make them adopt a somewhat less natural costume. The proposal, however, has generally been met pretty much in the same spirit which would be displayed were the converse suggested to an Eng- lishwoman. Hindus natives know not whether to rank tbem among the Shudras or not; some have designated them by the term Uddee Shudra, meaning an inferior branch of the fourth great division. Their principal dressing the heads of cocoa and othér trees, cultivating rice lands, and acting as labourers, horse-keepers, and grass-cutters; they are free from all prejudices that would re- move them from Europeans,}}</ref>}}
കേരളത്തിലെ വർണവ്യവസ്ഥയിൽ കിരിയത്ത് നായന്മാരുടെ തൊട്ടടത്ത അല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടു താഴെയും കണിയാർ പണിക്കർ, വിശ്വകർമ്മ എന്നി ജാതികളുടെ മുകളിലും, അല്ലെങ്കിൽ നായർ- കണിയാർ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ വരുന്ന ജാതി എന്ന അർത്ഥത്തിലുള്ള വർണ്ണമാണ് എന്നും പണ്ട് കണക്കാക്കിയിരുന്ന വിഭാകമാണ് '''തീയ്യർ'''.<ref name="jjj/><ref name="Gough313">{{cite book |title=Matrilineal Kinship |editor1-first=David Murray |editor1-last=Schneider |editor2-first=E. Kathleen |editor2-last=Gough |chapter=Nayars: Central Kerala |first=E. Kathleen |last=Gough |authorlink=Kathleen Gough |pages=313 |year=1961 |publisher=University of California Press |isbn=978-0-520-02529-5 |chapter-url=https://books.google.co.in/books?id=lfdvTbfilYAC&pg=PA313&dq=tiyyars+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwi38qzt-fX6AhVv-XMBHf9mCTEQ6AF6BAgBEAM#v=onepage&q=tiyyars%20rank&f=false}}</ref><ref name="vee"/>
നിരവധി ആരാധന ആലയങ്ങൾ, പള്ളി അറകൾ, മടപ്പുരകൾ, [[കാവ്|തെയ്യക്കാവുകൾ]] എന്നിവ ഈ സമുദായത്തിനുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ഇവർ നിരാകാര ആരാധനാക്രമം പിന്തുടർന്നിരുന്നവർ ആണ് എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്. <ref name="book3">[http://www.thehindu.com/2004/09/03/stories/2004090310670500.htm ദ് ഹിന്ദു]</ref> [[അശോകചക്രവർത്തി|അശോക]]കാലഘട്ടത്തിൽ (ബി. സി. 273 – 232) തീയസമുദായത്തെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യമായ് പരാമർശവും അളകാർമല ശിലാരേഖയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്. തീയ്യൻചന്ദൻ എന്നാണു ലിഖിതത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്ന ഒരു [[ബ്രാഹ്മണർ| ബ്രാഹ്മണനുമായി യുദ്ധത്തിൽ]] കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിൽ വീരമൃത്യവരിച്ചയാളുടെ പേരിലാണ് ഈ ശിലാരേഖ.
'' ഈ ഹീറോ സ്റ്റോണുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തമിഴ്-ബ്രാഹ്മിയിൽ 'കാൽ പെഡു തിയൻ അന്തവൻ കുടൽ ഊർ ആകൊൽ' എന്ന മൂന്ന് വരികളുണ്ട്. കൂമ്പത്തിനടുത്ത് ഗൂഡല്ലൂർ പ്രദേശവുമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന കുടൽ ഊർ എന്ന മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നടന്ന കന്നുകാലി ആക്രമണത്തിനിടെ മരിച്ച പേഡു ഗ്രാമത്തിലെ തിയൻ അന്തവൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് ഈ കല്ല് ഉയർന്നത്'' എന്നാണ്.<ref>{{cite web|last=T. S. Subramanian|year=2010|title=Saying it with stones,
The memorial stones discovered in the Kondaharahalli village belong to the 10th tenth century C.E.|url=https://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/Saying-it-with-stones/article16215569.ece|publisher=The Hindu}}</ref>
മികച്ച കർഷകരും, വിദേശ വ്യാപാരികളും വണിക്ക് ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ആയിരുന്നു ഇവരെന്നു പറയുന്ന ശിലയിൽ രേകയുണ്ട്.<ref name=“histo“>കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത്ര പഠനം (പ്രസിദ്ധീകരണം: 1986), പേജ് നമ്പർ 4, 5</ref><ref name="history1">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - (പേജ് 299 മുതൽ 312 വരെ) കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം - ഡോ: സി ബാലൻ</ref>
തിയൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കാണുന്നത് തമിഴ് വീരക്കൽ ലിഗിതത്തിൽ ആണ് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
=== ജനസംഖ്യയും വിതരണവും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം അഥവാ ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയാണ്. വടക്കൻ മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂരിപക്ഷം ഈ സമുദായംഗങ്ങളാണ് എന്ന് വില്യം ലോഗൻ തന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-145}}</ref>
ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും നിരീക്ഷണപ്രകാരം, മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗമാണ് (Indigenous people) തീയർ. ഇവരുടെ ഉൽപ്പത്തിയെയും കുടിയേറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവിധ ഐതിഹ്യങ്ങളും, വാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മലബാർ തീരത്ത് വേരുറപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്ന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ചരിത്രം ഇവരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ സമുദായം നിർണ്ണായകമായ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
ഐതിഹ്യങ്ങളും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളും പ്രകാരം, സമുദായത്തിന്റെ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റം അഥവാ അധിവാസം നടന്നിട്ടുള്ളത് കണ്ണൂരിലെ ഏഴിമലയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മാടായിയിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചരിത്രത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
കണ്ണൂരിനെക്കൂടാതെ സമീപത്തുള്ള കാസർഗോഡ്, കോഴിക്കോട്, വയനാട് എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തീയ്യർ കൂടുതലായും അധിവസിക്കുന്നത്. മധ്യകേരളത്തിൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പഴയകാല സെൻസസ് രേഖകളിലും എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മധ്യകേരളത്തിലെ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref> തെക്കൻ-മധ്യ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം, ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം എന്നീ ജില്ലകളിലും പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ ചെറിയ തോതിൽ തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അധിവസിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ആരൂഢസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെയാണ്. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലുള്ള കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടുത്തെ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഈ സമുദായത്തിന് വലിയ ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിൽ ഏഴിമലയ്ക്കും മാടായിക്കുമുള്ള അതേ സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പ്രാധാന്യം തെക്കൻ മലബാറിലെയും മധ്യകേരളത്തിലെയും തീയർക്കിടയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
== സാമൂഹിക ഘടനയും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും ==
ചരിത്രപരമായി കളരി, കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി പരിപാലനം,അധ്യാപനം, പരമ്പരാഗത വൈദ്യം, കച്ചവടം എന്നിവയായിരുന്നു തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾക്ക് കീഴിൽ സൈനികസേവനത്തിലും കളരിപ്പയറ്റിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ 'ചേകവന്മാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="thurston">Edgar Thurston, K. Rangachari, Castes and Tribes of Southern India, Vol. VII, Government Press, Madras, 1909, pp. 36–42.</ref> ഇവരിൽ പ്രാദേശിക ഗ്രാമത്തലവന്മാരായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് 'തണ്ടയാൻ' (തണ്ടാർ) തുടങ്ങിയ പദവി നാമങ്ങളും ഭരണപരമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="malabar-manual">വില്യം ലോഗൻ, മലബാർ മാനുവൽ, വാല്യം 1, 1887 (പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം), മാതൃഭൂമി ബുക്സ്, പേജ് 120-124.</ref> സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വൈദ്യത്തിൽ കൽപ്പിത വൈദഗ്ധ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
തീയ്യർ പ്രധാനമായും ഒരു കാർഷിക സമൂഹം കൂടിയായിരുന്നു. മലബാറിലെ വലിയ ജന്മികളും ഭൂവുടമകളും മുതൽ ചെറുകിട ഭൂവുടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും വരെ ഈ ജനവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപത്, ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ മലബാറിലെ പാലക്കാട്, മലപ്പുറം ജില്ലകളിൽ ഇവർ ജന്മികളിൽ നിന്നും നിലങ്ങൾ കാണപ്പാട്ട വ്യവസ്ഥയിൽ എടുത്ത് വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.<ref name="malabar-manual"/> ഇതോടൊപ്പം സമുദായവുമായി ആചാരപരമായും തൊഴിൽപരമായും ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു.
=== ഭൂവുടമസ്ഥതയും കാർഷിക വ്യവസ്ഥയും ===
കേരളത്തിലെ ജന്മി സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ രാജവംശങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ട്. എന്നാൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി, കാസർകോട് മേഖലകളിൽ) ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സ്വന്തമായി 'ജന്മം' (Janmam) അവകാശങ്ങളുള്ള നിരവധി തീയ്യർ ഭൂവുടമകളും നിലനിന്നിരുന്നു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ (Cash Crops) കൃഷിയിലൂടെയും വ്യാപാരത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടിയ ഇവർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ കാർഷിക-സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
=== 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ'===
മലബാറിലെ കാർഷിക ഭൂവുടമസ്ഥതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തീയ്യരിലെ ജന്മിമാർക്കിടയിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 'കുന്നെൻബ്രോൻ' , 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നിവയാണവ. ഇതിൽ 'കുന്നെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ കുന്നിന്റെ അഥവാ മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നും, 'വയലെൻബ്രോൻ' എന്നാൽ വയലുകളുടെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. സമുദായത്തിനുള്ളിലെ സവിശേഷമായ ഈ കാർഷിക-ഭൂവുടമസ്ഥാ വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ ചരിത്രകാരന്മാരും കൊളോണിയൽ കാലത്തെ എഴുത്തുകാരും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വേണ്ടവിധം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ പഠനവിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പോയി എന്നത് ചരിത്രരചനയിലെ ഒരു പ്രധാന പോരായ്മയാണ്.
വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ ഭൂവുടമസ്ഥതയുടെ പ്രധാന ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ് കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പിനടുത്തുള്ള എരുവേശ്ശി ആസ്ഥാനമായിരുന്ന പാടികുറ്റി സ്വരൂപം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മന്നനാർ വംശം. പൈതൽമല ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന നിരവധി മലകളുടെ മേൽ ഇവർക്ക് പൂർണ്ണമായ ജന്മം അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ കെ.കെ.എൻ. കുറുപ്പ് നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The History of the Theyyam Cult and its Social Meaning |publisher=University of Calicut |year=1973}}</ref> 'അഞ്ചരമനക്കൽ അപ്പൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'അയ്യങ്കര വാഴുന്നവർ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി അഞ്ചു അരമന ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഖലയിൽ വാണിജ്യ-കാർഷിക മേഖലകളിൽ നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി സമ്പന്ന തീയ്യർ തറവാടുകളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. തലശ്ശേരി, കണ്ണൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. കുരുമുളക്,ഏലം, കൊപ്ര തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരത്തിലൂടെയും തോട്ടം മേഖലയിലൂടെയും അതിസമ്പന്നരായ ഈ കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി ഉപയോഗിച്ച് വലിയ തോതിൽ ഭൂമി വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയും വൻകിട ജന്മിമാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പ്രമുഖ തറവാടുകളിലെ കാരണവന്മാർക്ക് അവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സ്വാധീനം പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'റാവു സാഹിബ്', 'റാവു ബഹദൂർ' തുടങ്ങിയ ഉന്നത പദവികൾ നൽകി ആദരിച്ചിരുന്നു.
==== കളരി പാരമ്പര്യവും ഭൂദാനങ്ങളും ====
വടക്കൻ മലബാറിലെ സവിശേഷമായ ആയോധന സംസ്കാരം സമുദായത്തിന് വലിയ തോതിൽ ഭൂഅവകാശങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. ചിറക്കൽ (കോലത്തിരി) പോലുള്ള നാട്ടു രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തീയ്യർ വിഭാഗത്തിലെ പ്രഗത്ഭരായ ചേകവന്മാർക്കും കളരി ഗുരുക്കന്മാർക്കും വലിയ തോതിൽ ഭൂമി ഇനാം (Grants) ആയി നൽകിയിരുന്നു എന്ന് വില്യം ലോഗൻ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref> വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പുത്തൂരം വീട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള തറവാടുകളുടെ ആയോധന പാരമ്പര്യം ഇതിനോട് ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത്തരത്തിൽ 'മുത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ' തുടങ്ങിയ പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ തങ്ങളുടെ എസ്റ്റേറ്റുകളുടെ മേൽ ഭരണപരമായ അധികാരങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
==== കുഴിക്കാണ വ്യവസ്ഥയും ജന്മം അവകാശവും ====
നിയമപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ ചില പ്രത്യേകതകൾ സാധാരണക്കാരായ പല തീയ്യർ കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ ഭൂവുടമകളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് സഹായിച്ചു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് 'കുഴിക്കാണ' സമ്പ്രദായം (Kuzhikanam). തരിശുകിടക്കുന്ന ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് സ്വന്തം ചിലവിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയവ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. നിയമപ്രകാരം ഭൂമി തിരിച്ചുചോദിക്കുമ്പോൾ, തോട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സകല വികസനങ്ങൾക്കും വൻതുക നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ പരമ്പരാഗത ജന്മിമാർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Varghese |first=T. C. |title=Agrarian Change and Economic Consequences: Land Tenures in Kerala, 1850-1960 |publisher=Allied Publishers |year=1970 |pages=45-50}}</ref> കനത്ത നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാൻ സാധിക്കാതെ വന്ന പല പരമ്പരാഗത നാട്ടുരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും നാണ്യവിള കൃഷിയിലൂടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി നേടിയ തീയ്യർ കർഷകർ 'ജന്മം അവകാശം' (Absolute Ownership) നേടിയെടുക്കുകയും വലിയ ഭൂവുടമകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി തലശ്ശേരി (Tellicherry) കേന്ദ്രീകരിച്ച് മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ വാണിജ്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ, കുരുമുളക്, ഏലം, നാളികേരം തുടങ്ങിയ നാണ്യവിളകളുടെ വിപുലമായ തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് സമുദായത്തിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ വലിയ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. കൂടാതെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും കാരണം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനത്തിൽ ജഡ്ജിമാർ, മുൻസിഫുമാർ, തഹസിൽദാർമാർ എന്നീ ഉയർന്ന തസ്തികകളിൽ സമുദായംഗങ്ങൾ നിയമിതരായി. ഇത്തരം ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ തങ്ങളുടെ വരുമാനവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലെ സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് മലബാറിലുടനീളം വലിയ തോതിൽ ജന്മം വസ്തുക്കൾ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.<ref>{{Cite book |last=Jeffrey |first=Robin |title=The Decline of Nayar Dominance: Society and Politics in Travancore 1847-1908 |publisher=Sussex University Press |year=1976}}</ref>
==== തോട്ടം മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവാങ്ങൽ ====
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കാർഷിക-തോട്ടം മേഖലകളിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി നേടിയ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ ഈ രംഗത്തുനിന്നും സാവധാനം പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:
* '''തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റം:''' 1920-കളിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്നും മലബാറിലേക്കുണ്ടായ വ്യാപകമായ ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക കുടിയേറ്റം (Malabar Migration) വടക്കൻ കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ചു. പുതിയ കാർഷിക രീതികളുമായെത്തിയ കുടിയേറ്റ കർഷകർ തോട്ടം മേഖലയിൽ വലിയ തോതിൽ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്തതോടെ, ഈ രംഗത്തുണ്ടായിരുന്ന പരമ്പരാഗത തീയ്യർ കർഷക പ്രമാണിമാരുടെ കാർഷിക കുത്തകയ്ക്കും അപ്രമാദിത്വത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
* '''ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം:''' 1963-ൽ കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം (Land Reforms Act) ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കി. ഇതോടെ കൈവശമിരുന്ന വലിയ തോതിലുള്ള പാട്ടഭൂമികളും തോട്ടങ്ങളും കർഷകർക്ക് നിയമപരമായി കൈമാറേണ്ടി വന്നത് പരമ്പരാഗത ജന്മിത്വ രീതിയിലുള്ള വൻകിട കൃഷിക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ചു.<ref>{{Cite book |last=Radhakrishnan |first=P. |title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar, 1836-1982 |publisher=Sage Publications |year=1989}}</ref>
* '''വിപണി വ്യതിയാനങ്ങൾ:''' കൊളോണിയൽ ഭരണം അവസാനിച്ചതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി ബന്ധങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ആഗോളതലത്തിൽ നാണ്യവിളകളുടെ വിലയിലുണ്ടായ ഇടിവ് തോട്ടം പരിപാലനം സാമ്പത്തികമായി ലാഭകരമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
== സാമൂഹിക-ആചാര വ്യവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലം ==
കേരളത്തിൽ ലംബമായ (vertical) ഘടനയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണ കേന്ദ്രീകൃതമായ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യാപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, മലബാറിലെ തദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ (indegenous people) സമാന്തരമായ (horizontal) സ്വഭാവമുള്ള സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിന്നിരുന്നു.<ref name="sunandan">Dr. K.N. Sunandan, Caste, Knowledge, and Power: Ways of Knowing in Twentieth-Century Malabar, Cambridge University Press, 2022, pp. 45–48.</ref> ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജാതിശ്രേണിയുടെ രൂപീകരണഘട്ടത്തിൽ, ഈ ലംബമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് ഈ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടേതായ തറ, കഴകം, കോട്ടിൽ തുടങ്ങിയ വികേന്ത്രീകൃത സ്വയംഭരണ ആചാര വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയാണ് ആഭ്യന്തര സാമൂഹിക കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.<ref name="thurston"/><ref name="sunandan"/> ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുടെ പിൽക്കാല സ്വാധീനം സാമൂഹിക ഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയെങ്കിലും, പരമ്പരാഗത കഴക വ്യവസ്ഥകളും കാവുകളും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഗോത്രപരമായ ആചാരങ്ങളും സമുദായത്തിൽ സജീവമായി തുടർന്നു.
<ref name="jjj>{{cite book|last=P.Radhakrishnan|year=1989|title=Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982|url=https://books.google.co.in/books?id=PAxzWmBN-HkC&pg=PA157&dq=tiyyas+rank&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj07p2D5PX6AhWixTgGHV2cBvYQ6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Kanakkar%20top&f=false
|publisher=Radhakrishnan|page=32|ISBN=9781906083168}}</ref>
(ബി.സി 3അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി [[ബ്രാഹ്മണർ| ആര്യബ്രാഹ്മണ സമൂഹം]] ദക്ഷിണെന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ [[മലബാർ| മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത]] മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് മലബാറിലെ തദ്ദേശീയമായ ആചാരമായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. [[പാണ്ഡ്യർ| പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ]] തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് [[ശൈവം| ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു]].<ref>John Stratton Hawley (2015), A Storm of Songs: India and the Idea of the Bhakti Movement, Harvard University Press, {{ISBN|978-0-674-18746-7}}, pages 304–310</ref>
ബ്രാഹ്മണ വ്യവസ്ഥയിൽ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചില സമൂഹം അവരുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് വരുകയും എന്നാൽ ഇതിന് പുറത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ജനത അവരുടേതായ [[തറ]], കഴക വ്യവസ്ഥകളിൽ ആചാരപ്പെടുകയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
[[File:Pictorial Depiction of a Thiyar Men.jpg|thumb|Pictorial Depiction of a Thiyar Men 1720 painting from basel mission collection images]]
(ബി.സി. 1അം നൂറ്റാണ്ടോട് കൂടി ഈ ജനവിഭാഗം കേരളത്തിലേക്ക് അധിവാസം ഉറപ്പിച്ചുകണണം.
ഉത്തരമലബാറിൽ വാസമുറപ്പിച്ച തുളുവ വിഭാഗം [[തെയ്യം]] [[ശാക്തേയം| ആരാധനയും കാവുകളും കേന്ത്രികൃതമായ ശാക്തേയ സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നവരാണ്]], എന്നാൽ [[മലബാർ| തെക്കൻ മലബാറിലെ വിഭാഗത്തിൽ]] പ്രധാനമായും [[ദ്രാവിഡ]] പാരമ്പര്യം കാണാം. [[ശൈവം]], [[ശാക്തേയം]] ആരാധനാ രീതികൾ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.<ref name="less">{{cite book|last=L.A.Krishna iyer|year=1905|title=Ethnographical Survey of the Cochin state|url=https://books.google.co.in/books/about/The_Ethnographical_Survey_of_the_Cochin.html?id=VfcRAAAAYAAJ&redir_esc=y|page=2-76}}</ref>
[[ചേരമാൻ പെരുമാൾ| ചേര പെരുമാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ]] കേരളത്തിൽ ഇവർ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റം നടന്നു എന്നു ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.<ref>Erumeli Parameswaran Pillai,(1998). മലയാള സാഹിത്യ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ:സാഹിത്യ ചരിത്രം, Malayalam Literature. P.145</ref> പ്രധാന ജനവിഭാഗം [[മലബാർ| മലബാറിൽ കേന്ത്രികരിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്]]. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ മലബാറിലെ തീരദേശത്തെ നിരവധി തീയ്യർ കപ്പലോട്ടക്കാർ, ഭൂവുടമകൾ, കൃഷിക്കാർ, മദ്യവ്യാപാരം തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.<ref name="12mm"/>പത്തൊൻപത്, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലേ തീയ്യരുടെ ഇടയിൽ ധാരാളം കപ്പലോട്ടക്കാർ<ref>{{cite book|last=K.A.C. Vasavappa ikkar|year=1944|title=സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം|url=https://books.google.co.in/books?id=UnE87rY5gRgC&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B5%BC&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjX56rVyJf1AhVuSWwGHXyuDe0Q6AF6BAgKEAM|publisher=vasavapp, google books|access-date=2020-2-25|language=മലയാളം|page=64}}</ref> ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന രേഖകൾ [[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ|കല്ല്യങ്ങൾമഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പന്റെ]] വീട്ടിൽ കണ്ടതായി എസ്.കെ പൊറ്റകാട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്, [[സാമൂതിരി| സാമൂതിരിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ]] കല്ലിങ്കൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പനും, വാമല മൂപ്പനും, വാഴയിൽ മൂപ്പനും രണ്ട് നൂണ്ടാണ്ട് മുതലേ കപ്പൽ വ്യാപാരം നടത്തിയ കോഴിക്കോട് തീയ്യർ പ്രമാണിമാരായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=S.N.Sadasivan|year=2000|url=https://books.google.com/books?id=Be3PCvzf-BYC| title=A Social History of India|page=353|isbn=9788176481700}}</ref><ref>university of kerala, (1982)[https://books.google.com.mx/books?id=Gk1DAAAAYAAJ&q=kallingal+matham&dq=kallingal+matham&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjyzO_GqL_wAhXEILcAHfqQCLIQ6AEwAHoECAAQAw.''Journey of kerala study''] p.127</ref> [[മന്നനാർ| മന്നനാർ രാജവംശം]], [[കട്ടൻ രാജവംശം]] തുടങ്ങിയവർ ഈ കുലത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു. ഇതിൽ തന്നെ മന്നനാർ രാജാക്കന്മാർ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഭരിച്ച ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. കരകാട്ടിടം നായനാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ ഈ രാജവംശത്തിന് സാമന്തന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref name="ghh">{{cite web|last=MA Rajeev Kumar|title=Neglected and forgotten: Remains of Mannanar dynasty crumbling|url=https://www.newindianexpress.com/states/kerala/2022/apr/06/neglected-and-forgotten-remains-of-mannanar-dynasty-crumbling-2438459.html|publisher=The New Indian Express|pubished=06th April 2022}}</ref>
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ പ്രഗത്ഭ സംമ്സ്കാരിക പണ്ഡിതന്മാർ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു, വൈദേശികനായ മലയാളം നിഘണ്ടു രചയിതാവ് [[ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്| ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്നെ]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതവും]], [[മലയാളം| മലയാളവും]] പഠിപ്പിച്ചത് [[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|ഊരാച്ചേരി ഗുരുക്കന്മാരാണ്]],<ref name="Gundartinte_Gurunadhanmar">{{cite book|title=ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഗുരുനാഥന്മാർ|url=https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|type=|isbn=978-81-300-1398-5|language=മലയാളം|author=പന്ന്യന്നൂർ ഭാസി|publisher=നളന്ദ പബ്ബ്ലിക്കേഷൻ|chapter=ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ|pages=26 - 34|accessdate=30 ജൂലൈ 2014|archiveurl=https://web.archive.org/web/20211107110655/https://docs.google.com/file/d/0B08aZJvHPlMFeDdGRUlCLUl6MTQ/edit?pli=1|archivedate=2021-11-07|url-status=bot: unknown}}</ref>അക്കാലത്ത് തന്നെയാണ് [[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]], [[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ|ഉണ്ണിരികുട്ടി വൈദ്യൻ]] എന്നിവരെ പോലെ ഉള്ള മലയാള ഭാഷ പണ്ഡിതരും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref>ഉള്ളൂർ പരമേശ്വരയ്യർ (1950), ''"കേരൽസാഹിത്യചരിത്രം"'' വാല്യം.4</ref> തീയ്യന്മാർ [[ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി| ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവോടെ]] ഏറ്റവും പുരോഗമനപരമായ ഒരു സമൂഹമായി മാറുകയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടായത് അതിൽ പ്രധാനമായും 19, 20 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ മദ്ധ്യേ എന്നു പറയാം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ മലബാറിൽ ഉടനീളം വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.<ref name="12mm">{{cite book|last=F.B.Bevans,C.A.Innes|year=1905|title=Madras District Gazetteers Malabar and Anengil|url=https://archive.org/details/dli.csl.3363/page/n137/mode/2up?q=Meron+tiyans|publisher=Madras, Government Press|page=120}}</ref>
പ്രധാനമായും [[മരുമക്കത്തായം]]മാണ് പിന്തുടർച്ചാ അവകാശമായി കണ്ടിരുന്നത്, അവകാശി മരുമക്കളിൽ നിഷിപ്തമണ്.<ref name="ff1234"/> ഇല്ലം സമ്പ്രദായം പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ഒരേ ഇല്ലാകാർ തമ്മിൽ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല, എട്ട് ഇല്ലാമാണ് ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ശക്തമായ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലാണ് തീയ്യ വിഭാഗം നിലനിന്നിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/> ഇതൊരു ഭരണ സംവിധാനമായിരുന്നു തീയ്യർ മുതൽ [[കണിയാർ| കണിശൻ]], [[ആശാരി]], ക്ഷുരകർ, തുണിയലക്കുകാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ഭരണവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിൽ വരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്.<ref name="ff1234"/> പ്രദേശത്തെ ചെറിയ തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു കഴകം, ഓരോ പ്രദേശത്തും മതത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൽ നിയത്രിക്കാൻ അധികാരം ഈ കഴകങ്ങൾക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. ഇവിടെ കോയിമ അവകാശം നായർ ജന്മികൾക്കും, തീയ്യർ പ്രമാണി ([[തണ്ടാർ]]) സ്ഥാനികൾക്കുമാണ്.<ref name="ff1234"/> തണ്ടാർ എന്ന പദവി ഗ്രാമങ്ങളുടെ തലവനായി ചുമതലയെറ്റിരുന്ന തീയ്യരിലെ പ്രമാണിമാരാണ് (തെക്കൻ തിരുവിധാംകൂർ ഇതേ പേരിലുള്ള ജാതിയല്ല, ഇത് സ്ഥാനപ്പേർ മാത്രം). സാമൂതിരിയോ മറ്റു രാജാക്കന്മാരോ ആണ് ഇവരെ നിയമിച്ചിരുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
തീയന്മാരുടെ എല്ലാ [[ഹിന്ദു| ആശയങ്ങളും ശുദ്ധ ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു]] എന്നാണ് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച Edgar Thurston പറയുന്നത്, വേദങ്ങളിലെ ഹിന്ദുമതം പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ [[ഇന്ത്യ| ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വളരെ കുറവാണ്]] എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഏത് കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹിന്ദുമതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ജൈന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായെന്നിരിക്കണം ഇവരുടെ [[ഹിന്ദു| ഹൈന്ദവ വിശ്വസത്തിൽ]] ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത [[ഭഗവതി| ശക്തി]] ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.<ref name="ff1234"/> ചില ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഈ രീതി ഉണ്ട്; ശിവൻ, കൃത്യമായി ഒരു വേദ സത്തയല്ല, ശക്തിയും പ്രകൃതിയിലെ ആദിമവും ശാശ്വതവുമായ രണ്ട് തത്വങ്ങളാണ്. തന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു, വടക്കേ മലബാറിൽ പോലും പലരും [[മന്ത്രവാദം| മന്ത്രവാദികളായിരുന്നു]]. അവർ [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃതത്തിൽ]] കയ്കാര്യം ചെയ്തു. അവർ [[ശിവൻ|വെട്ടേക്കൊരുമകൻ]], [[ഭഗവതി|സോമേശ്വരി ഭഗവതി]], [[ഭഗവതി|വട്ടക്കത്തി ഭഗവതി]] മുതലായ ദേവതകളെ ഉപാസനാമൂർത്ഥികളാക്കിയിരുന്നു.<ref name="kure">{{cite book|last=N.A|year=1973|title=Folk-Lore VOL.12,13,14(DECEMBER-NOVEMBER)|url=
https://archive.org/details/dli.bengal.10689.20583/page/n298/mode/2up|page=299}}</ref>പാലക്കാടും, മലപ്പുറത്തും മിക്ക തറവാടുകളിലും തന്നെ [[കാവ്| സർപ്പകാവുകൾ]] വീടിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യാറുണ്ട്.<ref name="less"/> അവിടെ എല്ലാം കളമ്പാട്ട്, [[തുള്ളൽ]] എന്നിവ നടത്തി വരുന്നതും പതിവാണ്.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമായി കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പെരുങ്ങോട്ട്കര കളരി, മൂലസ്ഥാനം, കനാടി കാവ് തുടങ്ങിയ വിഷ്ണുമായ ചാത്തന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഈ സമുദായക്കാരുടെയാണ്. തെക്കൻ മലബാറിൽ പ്രധാനമായും വെട്ടേക്കൊരുമകൻ, [[ചാത്തൻ| വിഷ്ണുമായ]], [[കൊടുങ്ങല്ലൂർ| ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി]] എന്നിവയാണ് ആരാധന സങ്കൽപ്പങ്ങൾ.<ref name="ff1234"/>
== വേഷവിധാനങ്ങൾ ==
=== പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg]]
=== വസ്ത്രധാരണം ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു 'കച്ച'. അരയിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടുന്ന ഈ കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ അഥവാ അരപ്പട്ടയിൽ, പ്രതിരോധത്തിനും മറ്റ് നിത്യോപയോഗ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി 'പിച്ചാത്തി' പോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾ തിരുകിവെക്കുന്ന പതിവ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. യെമൻ, ഒമാൻ തുടങ്ങിയ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന 'ജാംബിയ' (Jambiya) ധരിക്കുന്ന രീതിയുമായി ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്. അവരുടെ പഴയകാല ആയോധന പ്രതാപവും ചരിത്രവും ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളിൽ പ്രകടമാണ്.
എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റൺ (Castes and Tribes of Southern India), എൽ. കെ. അനന്തകൃഷ്ണ അയ്യർ (The Tribes and Castes of Cochin) തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവാഹവേളകളിലെ ഇവരുടെ സവിശേഷമായ വസ്ത്രധാരണ രീതികളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras}}</ref><ref>{{Cite book |last=Iyer |first=L. K. Ananthakrishna |title=The Tribes and Castes of Cochin |publisher=Government Press |year=1909 |location=Ernakulam}}</ref>
പഴയകാലത്ത് വിവാഹവേളകളിൽ വരനും സുഹൃത്തുക്കളും തങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ പോരാട്ടവീര്യം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. തലയിൽ കൂർത്ത ആകൃതിയുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കിരീടം (pointed helmet), അരയിൽ ചുറ്റിക്കെട്ടിയ കച്ച, അതിൽ തിരുകിയ കത്തി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, വരന്റെയും കൂടെയുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൈകളിൽ ഊരിയ വാളും പരിചയും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തകാലം വരെ വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ വാളും പരിചയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൃത്തം ഒരു പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സമുദായത്തിന് പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശക്തമായ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തെയാണ് (Warlike career) ഈ വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ആചാരങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
1856 ന് ശേഷം മാത്രമാണ് സമുദായത്തിലെ പുരുഷന്മാരുടെ വസ്ത്രധാരണാ രീതികൾ കുറച്ച് പുരോഗമിച്ചത് എന്നാണ് ചരിത്ര നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്, അതിന് മുന്നേ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ പോലെ തന്നെ തയ്ക്കാത്ത രീതിയിൽ ഉള്ള വസ്ത്രം ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഒരു നീളമുള്ള മുണ്ട് അരക്ക് താഴെ ഒഴിച്ചു മുകളിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിരുന്നില്ല, മിക്കപ്പളും സാധാരണ തിയർ പുരുഷന്മാർ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും നാല് മുഴം നീളവും രണ്ട് മുഴവും പകുതി മുതൽ മൂന്ന് മുഴം വരെ വീതിയും ഉള്ള കച്ച ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" /> വടക്കേ മലബാറിലെ ചില സമ്പന്ന തീയർ തലപ്പാവ് ധരിച്ചിരുന്നതും സാധാരണയായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ യൂറോപ്യൻ സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തലയിലെ മുടി പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ കെട്ടി വെക്കും, മാത്രവുമല്ല പുരുഷന്മാർ കാതുകളിൽ വളയങ്ങളും മോതിരങ്ങളും ധരിക്കുന്നു.<ref name="malabar" />
=== സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രം ===
[[File:Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|Malabar Thiyyar females of different age groups in their traditional attires, 1905 from Calicut]]
തീയര് സ്ത്രീകൾ മൂന്ന് വയസോട് കൂടി ആണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. അതിനെ 'ചിറ്റാട' എന്ന ചെറിയ മുണ്ടാണ് പെണ്കുട്ടികളെ ആദ്യമായി ധരിപ്പിക്കുന്നത്, ചിറ്റ്- ആട ആണ് ചിറ്റാടയായത്. ചെറിയ വസ്ത്രം എന്നർത്ഥം. ആറു വയസോട് കൂടി ചിറ്റാട മാറ്റി 'ദേവരി' എന്ന വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ചിറ്റാടയേക്കാൾ വലുതും പുടവയെക്കാൾ ചെറുതും ആണ് ദേവരി. പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകളുടെത് ഉടുക്കുമ്പോൾ പിൻഭാഗത്ത് കരയുള്ളതും ആണ് പിന്നീട് ഉള്ള പുടവ എന്ന വസ്ത്രം പുടവ കൊടുത്താണ് കല്യാണങ്ങൾ നടക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഒരു പ്രതേകരീതിയിൽ ഒരു രണ്ടാം മുണ്ട് മാടി പുതക്കുന്ന രീതി നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'മാടിപുത്തക്കൽ' എന്നാണ് പറയുക.<ref name="love"/>
സമ്പന്ന ക്ലാസ്സുകളിലെ സ്ത്രീകൾ അരയിൽ ഒരു വെളുത്ത മുണ്ട് മൂന്ന് മുഴം നീളത്തോട് കൂടി ഒരു മുറ്റവും നാലിനൊന്ന് വീഥിയിൽ ധരിക്കുന്നു, ഒറ്റ മുണ്ട് അഥവാ വെളുത്ത മേൽമുണ്ട് കൊണ്ട് മാറുമറച്ചിരുന്നു.<ref name="malabar" /> ചില പ്രമാണി വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ റാവുക ഉപയോഗിക്കുന്നു, സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ പെടുന്ന തീയർ സ്ത്രീകൾ മാറുമറക്കാൻ രണ്ടു തവണ മടക്കി ഉള്ള കച്ച ആണ് സാധാരണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് പല സ്ത്രീകളും മുകളിൽ നക്നരും ആയി നടന്നിരുന്നു.<ref name="love"/><ref name="malabar">{{cite book|last=L.A.Anantha Krishna iyer|year=1905|title=Cochin Tribes And Castes Vol. 1 Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.47736/page/n439/mode/2up|page=285-340}}</ref> തിയ്യരിൽ സാധാരണക്കാരും സമ്പന്നരും ഒരു വെള്ള നിറത്തോട് കൂടിയ വസ്ത്രം ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ചില സമ്പന്നർ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും കാതിലും ഇട്ടിരുന്നു <ref name="social status">{{cite book|last=Dunsterville, F.|year=1850|title=Madras railway company pictorial guide to its East and west coast lines Free Download, Borrow, and Streaming : Internet Archive|url=https://archive.org/details/dli.venugopal.586/page/n184/mode/2up|page=126}}</ref><ref name="love"/>
[[File:Malabar Thiyyar women and Children in their traditional attires, 1905 from Calicut.jpg|thumb|ഒരു തീയ്യർ കുടുംബം 1906കളിൽ]]
=== മുടികെട്ടും ആഭരണങ്ങളും ===
തലമുടി കുടുമ വെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം തീയർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലമുടി വട്ടം മുറിച്ചു ഇടത്തോട്ട് ചെവിക്ക് മുകളിൽ കെട്ടി വെക്കുന്നതാണ് '''കുടുമ'''. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒരേ പോലെ ഇത് കെട്ടിവെക്കുന്നു.<ref name="kudumba">{{cite book|last=Pharoah and Co|year=1855|title= A Gazetteer of Southern India: With the Tenasserim Provinces and Singapore|url=
https://books.google.co.in/books?id=y4sIAAAAQAAJ&pg=PA507&dq=tier+caste+malabar&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj9zfTzg4v2AhVFK6YKHZEwBiI4FBDoAXoECAUQAw#v=onepage&q=tier%20caste%20malabar&f=false|publisher=Pharoah and Company, 1855|page=507}}</ref> മുടി കുറഞ്ഞ സ്ത്രികൾ കൃത്രിമ മുടി വെക്കുന്ന പതിവും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കർമ്മികൾ ആയ ആചാരകാരിൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും, അന്തിതിരിയന്മാരും തല മണ്ഡലം ചെയ്യുന്നു.<ref name="love"/> അഭരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ തിയരുടെ ആഭരണങ്ങൾ രണ്ടായി തരം തിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ അഭരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലെ ആഭരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref name="love">https://shodhganga.inflibnet.ac.in/handle/10603/136063</ref>കാത് കുത്തുന്നതോട് കൂടി ആണ് തീയര് ആഭരണങ്ങൾ ആണിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത്. വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റാണ് കുട്ടികൾ ധരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്, ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും വെള്ളി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചുറ്റ് ധരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ വവേറെ കർണ്ണാഭാരണ്ങ്ൾ ധരിക്കുന്നത് മൂന്ന് വയസ്സിന് ശേഷമാണ്, പെണ്കുട്ടികള് ചെമ്പ്മുള്ളിനും, വെള്ളിച്ചുറ്റിനും പകരം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ചെറിയ 'പുവിടും' ആണ്കുട്ടികള് സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മൊട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുക ശരാശരി സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ അല്ലാത്തവർ ചെമ്പ് ആണ് ഇടുന്നത്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള പെണ്കുട്ടികള് കാലുകളിൽ വെള്ളിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ കാൽവള ഇടുന്ന ഏർപ്പാട് ഉണ്ട്. പന്തല് മങ്കളത്തോട് കൂടി കാശ് മാല ധരിക്കുന്നു. തക്കയും തോടേയും പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന കർണ്ണാഭരണ്ങ്ങൾ ആണ്. സ്വർണ്ണവും ആരക്കും കൊണ്ട് ആണ് തക്കയും തോടയും ഉണ്ടാക്കുന്നത്, പവൻ ചരടിലോ സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ ആണ് തിയർ സ്ത്രീകൾ മാല അണിയുന്നത്. പതതാക്കയും വലിയാ പതതാക്കയും ചുറ്റും ചെറിയ ചെർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പതതാക്കകൊയും കഴുത്തിൽ അണിയറുണ്ട് സ്ത്രി വളകളിൽ തെക്കൻ വള, പെരു വള, ഉലക്കകച്ചു വള, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ധരിക്കേണ്ട അഭരണങ്ങൾ നിലവിൽ ഇവർക്ക് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പന്തലുമങ്കളത്തിൽ പ്രായപൂർത്തി ആയ സ്ത്രീ ആദ്യമായി മാല ധരിച്ചു വേണം വരാൻ അതായത്, സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ കാശു മാലയാണ് ധരിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ദിവസം സ്വാർണ്ണത്തിന്റെ മറ്റോ കോർത്ത് ഇട്ട് കച്ചു വള, തെക്കൻ വള, ചെമ്പ് വള, തുടങ്ങിയ വളകളും കാതിൽ തക്ക , തോടയോ ധരിച്ചു സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായിട്ടാണ് സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് എത്തുക.<ref name="love"/>
[[File:Tiyar, Nair Jewels.jpg|thumb|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ പണ്ട് മലബാറിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ]]
മരണമോ മറ്റോ നടന്നാൽ ആചാരപ്രകാരം തീയരുടെ അലക്കുവേലകൾ ചെയ്യുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായത്തിലെ [[സ്ത്രീ]]കളാണ്. കുളി കഴിഞ്ഞ് വണ്ണാത്തി കൊടുക്കുന്ന തുണികൾക്ക് '''വണ്ണാത്തിമാറ്റ്''' എന്നാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്. ഒരു തീയസമുദായാഗം മരിച്ചാൽ ''മാറ്റുകൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങ് നടന്നുവരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ തീയരുടെ ക്ഷുരകക്രീയകൾ, മറ്റു മരണാന്തര കർമ്മകങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നത് കാവുതിയ്യർ (ഇത് ഉപജാതി സമുദായമാണ്).<ref name="histo1">കെ.ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “നാമധേയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം“ പേജ് നമ്പർ 22, 23</ref>
==സൈനികവൃത്തി==
{{Main|ചേകവർ}}
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഒരാളായിരുന്ന [[എലിസ ഡ്രാപ്പർ|Elisa Draper]] 1757-ൽ എഴുതിയ Letters Written Between Yorick (pseud.) and Eliza (Draper.) 2. Ed. London: Sammer തന്റെ ഇന്ത്യയിലെ വൈവിദ്യങ്ങളുടെ കലവറയായ വിഖ്യാതമായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തീയ്യരേ പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്.
{{Cquote| "തീയ്യർ (Tives) ആയുധം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം" എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, [[ഹിന്ദു| ഹിന്ദു സമൂഹിക ആചാരമനുസരിച്ച്]] പ്രധാനമായും നായർമാരായിരുന്നു ആയുധം വഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ വിഭാഗത്തിൽ അനേകം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയോധന വൈദഗ്ധ്യത്തിന് പേരുകേട്ടവരാണ് തീയ്യർ. ഇവരിൽ [[കളരി| മലബാറിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ഗുരുക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബങ്ങൾ [[ആയുർവേദം| ആയുർവേദത്തിലും]] [[സംസ്കൃതം| സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും]] പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും പരമ്പരാഗത രോഗശാന്തി സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പരിശീലകരുമായിരുന്നു എന്നതും അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതയാണ്.<ref name="vee">{{cite book|last=Elisa Draper, William Lutley|year=1922|title= Letters Written by Elisa Draper 1757-1774|url=
https://archive.org/details/sterneselizasome00wrig/page/n7/mode/2up|publisher=London|page=96-98|quote=The Brahmins are easy, plain, unaffected sons of simple nature-there's a something in their Conversation & Manners, that exceedingly touches me; the Nairs are a proud, Indolent, Cowardly but very handsome people and the Tivies -"Thiyyar" excellent Soldiers in the Field, at Storming or entering a Breach, the latter seems as easy to them, as step- ping into a closet. I've acquired some knowledge of their Language and think I'm endued with so much Courage that I should be able to animate them in Person in case of a Siege or Danger. they are divided into five distinct casts, and have their Patricians and Plebians as the Romans. The [[Brahmin]] is the first, of which their Kings and Priests always are; the Nairs the second of which the Court, great officers and principal Soldiers are composed; then "Tivies" ''Thiyyar'' who bear Arms or serve you as distinguished servants; only as Fishermen Mukkuvan and Porters; and the Footiers Pulayar, the lowest of all, are scarcely ever visible and obliged to live in a Distinct Village from the other Casts, where they never stir from unless for Common Necessaries at our Bazar or Market (I shall forget my English), because a Nair or any great Man may with impunity cut them to pieces, if they meet in the same road.}}</ref><ref>{{Cite web|last1=Chekkutty·Features·August 29|first1=N. P.|last2=2019|date=2019-08-29|title=The Thiyyas of Malabar: In Search of a New Identity|url=http://qjk.9bc.myftpupload.com/2019/08/29/the-thiyyas-of-malabar-in-search-of-a-new-identity/|access-date=2021-03-03|website=KochiPost|language=en-US}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>"}}
കേരളത്തിൽ [[കളരിപ്പയറ്റ്]] പാരമ്പര്യമായി അഭ്യസിച്ചിരുന്നത് തീയ്യരും, നായന്മാരും മായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.<ref>{{cite book|last=Jenniffer G.Wollok|year=2011|title=Rethinking Chivalry and Courtly Love|url=https://books.google.co.in/books?id=orTn7RpmyZIC&pg=PA250&dq=thiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiM4vbvyZf1AhWO-2EKHZ7GAmE4ChDoAXoECAoQAw#v=onepage&q=thiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC publishing|page=250|ISBN=9780275984885}}</ref><ref>{{cite book|last=Pillip Zarrilli,Michael Denario|year=2020|title=Martial arts Healing Traditional of India|url=https://books.google.co.in/books?id=d_cPEAAAQBAJ&pg=PT7&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=via media publishing|ISBN=9798694263177}}</ref><ref>{{cite book|last=Thomas A Green|year=2001|title=Martial arts of the World|url=https://books.google.co.in/books?id=v32oHSE5t6cC&pg=PA176&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjHsbOLxJf1AhWxSWwGHRcBC6wQ6AF6BAgDEAM#v=onepage&q=tiyyas%20martial%20arts&f=false|publisher=ABC|page=176|isbn=9781576071502}}</ref> ഇവർക്ക് മലബാറിൽ പലയിടത്തും സ്വന്തമായി കളരികൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ സജീവമായിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിരോധനം ഒരുപരുതി വരെ അവശമാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.<ref>{{cite book|last=Indudhara Menon|year=2018|title=Hereditary Physicians of Kerala|url= https://books.google.co.in/books?id=xouADwAAQBAJ&pg=PT77&dq=tiyya+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjr6P3owZf1AhUMSGwGHd3LC-QQ6AF6BAgJEAM#v=onepage&q=tiyya%20martial%20arts&f=false|publisher=Taylor & Francis, 2018|ISBN=9780429663123}}</ref>
തീയ്യർ പതിനാറാം ന്യൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ പലരും വീരന്മാരും യോദ്ധാക്കളുമായിരുന്നു എന്ന് പോർച്ചുഗീസ് രേഖകൾ ഉണ്ട്.<ref name="warrior">{{cite book|last=James John|year=2020|title=The Portuguese and the Socio-Cultural Changes in Kerala: 1498-1663|url=
https://books.google.co.in/books?id=39HVDwAAQBAJ&pg=PT130&dq=tiyyas+warrior&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjw9ZTlzbv1AhXHT2wGHYmnAywQ6AF6BAgKEAM#v=onepage&q=tiyyas%20warrior&f=false|publisher=Routledge|ISBN=9781000078718}}</ref><ref name="unni2nn"/><ref name="level">{{cite book|last=Dick Luijendijk|title=Matrilineal Kinship – Google Books|url=https://books.google.co.in/books?id=hISikpYZ9hYC&printsec=frontcover&dq=tiyyas+martial+arts&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwj6jd-gy5f1AhUZyTgGHZDmAnwQ6AF6BAgMEAM#v=snippet&q=tiyya&f=false|page=48|ISBN=9781409226260}}</ref>വടക്കേ മലബാറിലെ ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി വടക്കൻ പാട്ടിൽ ഇവരുടെ വീര ചരിത്രങ്ങൾ വാഴ്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആയുധധാരികളായ തീയ്യർ കുടിപകയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്കം കുറിക്കുകയും പരസ്പരം പോരാടി വീരമൃത്യുവരിക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. തീയ്യരിലെ കളരിപ്പയറ്റിലെ തലവന്മാർ '''[[ചേകവർ]]''' എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="unni2nn">{{Cite book|last=Menon|first=A. Sreedhara|url=https://books.google.com/books?id=wnAjqjhc1VcC|title=Kerala History and its Makers|publisher=D C Books|date=4 March 2011|isbn=978-81-264-3782-5|pages=82–86|language=en|access-date=10 October 2021}}</ref> കടത്തനാട്, വള്ളുവനാട്, വയനാട് എന്നി പ്രദേശത്തെ തീയ്യരിലെ ഒരു ചെറിയ ഉപജാതിയാണ് ചേകവന്മാർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=7yhHEAAAQBAJ&dq=chegon&pg=PT137|title=Mapping the History of Ayurveda : Culture, Hegemony and the Rhetoric of Diversity|last=P.|first=Girija, K|year=2021|isbn=978-1-000-48139-6}}</ref> അങ്കംവെട്ടലും യുദ്ധം ചെയ്യലുമാണ് ഇവർ തുടർന്ന് പൊന്നിരുന്നത്, ഇതിനായി നാടുവാഴികൾ കരമൊഴിഞ്ഞു ഭൂസ്വത്തും സ്വർണ്ണവും നൽകി വന്നിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട്ടിൽ '''[[ഉണ്ണിയാർച്ച| ഉണ്ണിയാർച്ചയും]]''', '''[[ആരോമൽ ചേകവർ]]''', ചന്തു ചേകവരും ഇവരിൽ പ്രധാനികളായിരുന്നു.<ref name="unni2nn"/><ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=KYLpvaKJIMEC&q=Tiya&pg=PA316|title = Medieval Indian Literature: Surveys and selections|isbn = 9788126003655|last1 = Ayyappa Paniker|first1 = K.|year = 1997}}</ref><ref name="23ff">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=My8DEAAAQBAJ&q=Chekavan&pg=PT42|title = Jumbos and Jumping Devils: A Social History of Indian Circus|isbn = 9780190992071|last1 = Nisha|first1 = P. R.|date = 12 June 2020}}</ref>ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കണ്ണൂരിലെ [[തലശ്ശേരി]] കോട്ട കേന്ത്രികരിച്ചുകൊണ്ട് [[തീയർ പട്ടാളം| തീയ്യർ റെജിമെന്റ്]] നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് ഈ സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത് 1931ൽ ഇത് നിർത്തലാക്കുകയാണ് പിന്നിട് ചെയ്തത്.<ref>L.Krishna Anandha Krishna Iyer(Divan Bahadur) ''[https://google.com/books/edition/The_Cochin_Tribes_and_Castes/hOyqKkYi6McC The Cochin Tribes and Caste]'' Vol.1. Johnson Reprint Corporation, 1962. Page. 278, Google Books</ref><ref name="qq>{{cite book|last= Nagendra k.r.singh| year=2006|title=Global Encyclopedia of the South India Dalit's Ethnography|url=
https://books.google.co.in/books?id=Xcpa_T-7oVQC&pg=PA230&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjSk-7_wp_2AhVesVYBHdd1BQ4Q6AF6BAgEEAM#v=onepage&q=Tiyya%20regiment&f=false|publisher=Global Vision Pub House,|page=230|ISBN=9788182201675}}</ref>, അത് പോലെ [[തീയർ പട്ടാളം|തീയർ പട്ടാളവും]] വിവിധ പോലീസ് ഫോഴ്സ്കളും ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ കീഴിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=J.B Prasant|year=2001|title= Freedom Movement in French India: The Mahe Revolt of 1948|url=
https://books.google.co.in/books?id=9S9uAAAAMAAJ&q=Tiyya+army&dq=Tiyya+army&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjZu_j9_Ir2AhUXwjgGHYxvAPEQ6AF6BAgDEAM|publisher=IRISH|page=8-10|ISBN=9788190016698}}</ref><ref>{{cite book|last=K.k.N Kurup|year=1985|title= History of the Tellicherry Factory, 1683-1794|url=
https://books.google.co.in/books?id=tQ8oAAAAMAAJ&q=Tiyya+regiment&dq=Tiyya+regiment&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiihP79yo72AhWdSGwGHaznCuI4FBDoAXoECAoQAw|publisher=Sandhya Publications|page=254}}</ref>
ഡച്ചു വൈദേശികൻ '''Jacabus Canter Visscher''' ചേകവരെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ് {{quote|'അവർ ജനിച്ചത് [[പട്ടാളം |പട്ടാളക്കാരായിരിക്കാം]], കാരണം അവരുടെ വംശാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ വഹിക്കണം. ഭരണാധികാരിയുടെ സൈന്യത്തിൽ അവരെ സൈനിക സേവനങ്ങളിൽ അനുവദിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലോ കലാപത്തിലോ, ചേകവർ യജമാനന് വേണ്ടി ആയുധമെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു<ref>{{cite book|last=Jacobus Canter Visscher|year= 1862|title=Letters from Malabar, tr.: to which is added An account of Travancore, and fra Bartolomeo's travels in that country. By H. Drury|url=https://books.google.co.in/books?id=HMFw5dFAEK8C&pg=PA172&dq=Travancore+chegos&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwjih4WZ5Ir7AhVZEIgKHVPtCxA4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=Travancore%20chegos&f=false|publisher=Oxford University|page=128-172|quote=In times of civil war or rebellion, the Chegos are bound to take up arms for the law- ful sovereign; and some princes employ them as soldiers on other occasions}}</ref>}}
മലബാറിലെ ഏറ്റവും അംഗസംഖ്യ കൂടുതൽ വരുന്ന സമൂഹമായതിനാൽ തന്നെ പഴയ രാജാക്കന്മാരും ഇവരെ വലിയ തോതിൽ സേനയിൽ ചേർക്കപെട്ടിരുന്നു. പഴയ കാലങ്ങളിൽ സാമൂതിരിയുടെ സേനയിൽ തീയ്യർ സേന തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, [[ടിപ്പു സുൽത്താൻ]], [[ഹൈദരാലി]]ക്ക് എതിരായ സാമൂതിരിയുടെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തീയ്യർ പോരാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ തീയ്യർ സേനയുടെ പ്രധാന പഠതലവൻ '''[[ചെറായി പണിക്കർ]]''' എന്ന സേനാനായകനായിരുന്നു.<ref name="ethu">{{cite book|last=M.S.A.Rao|year=1987|url=https://books.google.co.in/books?id=wWEiAQAAMAAJ&q=cherayi+panicker&dq=cherayi+panicker&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjYq5blpLrwAhUjheYKHVvPCjkQ6AEwAHoECAMQAw|title=Social movements and social transformation: A study of two backward manohar publication|page=24}}</ref>
ചെറായി പണിക്കന്മാർ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേ സാമൂതിരിയുടെ പട്ടാള തലവന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നിരുന്ന തീയ്യർ തറവാട്ടുകാരാണ്.
ഇതേപോലെ തന്നെ കോട്ടയം രാജ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ രാജാവായിരുന്ന [[പഴശ്ശിരാജ| പഴശ്ശി രാജയുടെ]] ഒരു തീയ്യർ പഠതലവനായ [[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ|ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] മുഖ്യ പടയാളി തലവാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=wYWVBQAAQBAJ|title=North Africa to North Malabar: AN ANCESTRAL JOURNEY|isbn=9789383416646}} (2012)</ref> ഇങ്ങനെ വടക്കേ മലബാറിലെ ഒട്ടുമിക്ക നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലും രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാധിപനോ അല്ലെങ്കിൽ ചാവേർ പട്ടാളക്കാരായോ തീയ്യർ തൊഴിലനിഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
മലബാർ കലാപകാലത്തിൽ മദ്രാസ് ഭരണത്തിന്റെ നേതൃത്തത്തിൽ ലഹള പിടിച്ചു കെട്ടാൻ അന്നത്തെ ഭരണകൂടം നിയോഗിച്ചത് [[മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ്]]നെയായിരുന്നു. ഈ സേനയായിരുന്നു ഇത് അടിച്ചമർത്താൻ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്, കമ്പനിയുടെ സേനയിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് സർവിസിൽ ഇരുന്ന തീയ്യരും, റെജിമെന്റിന്റെ ഭാഗമായവരുമായിരുന്നു.<ref>{{cite book|last=David Arnold|year=1986|title=Police Power and Colonial Rule, Madras, 1859-1947|url=
https://books.google.co.in/books?id=cTYFAQAAIAAJ&dq=msp+Tiyya+armed&focus=searchwithinvolume&q=Tiyya+armed|publisher=Oxford University press|page=125|ISBN=9780195618938}}</ref>
പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ആയോധന മികവ് കണ്ട്കൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിരുന്നു അവരിൽ പലരും അവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തവരുണ്ട്
[[തിരുവിതാംകൂർ]] [[മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ|മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ സേനയിലും]] മലബാറിൽ നിന്ന് പോയ നായന്മാരും തീയ്യരും വളരെ കൂടുതലായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.<ref name="ethu"/> മലബാറിലെ [[കോലത്തിരി]] രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനയിലും ഒരു വിഭാഗം സായുധ സേനകളായ തീയ്യരും പഠനയിച്ചിരുന്നു,<ref>{{cite book|last=Binu John Mailaparambil|year=2011|title=Lords of the Sea: The Ali Rajas of Cannanore and the Political Economy of Malabar|url=https://books.google.co.in/books?id=J_p-Odiq4tsC&pg=PA36&dq=tiyya+military&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwih4--fk5b1AhVxTWwGHe1HD1o4ChDoAXoECAcQAw#v=onepage&q=tiyya%20military&f=false|publisher=Brill|page=36|ISBN=9789004180215}}</ref> ഇത്പോലെ തന്നെ മലബാറിലെ പല രാജാക്കന്മാരുടെയും പടയാളികളായും സേനാനായകന്മാരായും വളരെ പ്രാജീന കാലം തൊട്ടേഇവർ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സി.എഫ് സറില്ലി തന്റെ ബുക്കിൽ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ''രാജാക്കന്മാരായ തന്റെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധധാരികളായ തീയർ മരിക്കും വരെ യെജമാനനെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി പൊരുതുന്ന ഒരു വിഭാഗം പടയാളികൾ ഇവരുടെ ഇടയി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു''", സാമുതിരിയും വള്ളുവനാട് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.<ref>"Thiyya and ezhava related subgroup in kerala", C.F.Zirrilli (1998).P.25,29</ref>
===ഉൾപിരിവുകൾ===
* '''ചേകവർ''' - പണ്ട് രാജ്യഭരണം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ കാവൽഭടനായും പരിജാരകരായും മറ്റു പട്ടാളജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർ.<ref name="less"/>
*'''പണിക്കർ''' - കളരി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശന്മാർ അധ്യാപകൻ പണിക്കർ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്.<ref name="less"/>
*'''വൈദ്യർ''' - എണ്ണപ്പെട്ട മലബാറിലെ ആയുർവേദ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന തറവാടുകൾ.<ref name="less"/>
*'''തണ്ടയാൻ''' - തണ്ടയാൻ
*'''എംബ്രോൻ''' - തീയ്യരുടെ കാവുകളിൽ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർ എംബ്രോൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
*'''കാവുതിയ്യർ''' - തീയ്യരുടെ ക്ഷുരകന്മാർ കാവുതീയ്യർ എന്ന ജാതിപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ==
തിയ്യർ മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ ഉള്ള ജാതികളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു അചാരം ആയിരുന്നു വണ്ണാത്തി മാറ്റ്.<ref name="geet"/>തീയ്യരുടെ അലക്കുകാർ ആണ് വണ്ണാൻ (മണ്ണാൻ) വിഭാഗം.<ref name="geet"/> തിയ്യർ പ്രമാണിമാരുടെ നിയത്രണത്തിലായിരുന്നു മാറ്റ് സമ്പ്രദായം.
തിയ്യ പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രത്യേകം ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം വണ്ണാത്തിമാറ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.<ref name="geet"/> അതായത് മരണം, ജനനം അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ആചാരപരമായ മലിനീകരണം തടയാൻ, തിയ്യർക്കും ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും ഒരു വണ്ണാത്തിയിൽ നിന്ന് (തിയ്യരേക്കാൾ താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീ) വസ്ത്രം മാറേണ്ടതുണ്ട്.<ref name="geet"/> ഉയർന്ന ജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും മാറ്റ് (വസ്ത്രം മാറ്റം) നൽകുന്നത് തടയാൻ തിയ്യർ പ്രമാണിമാർക്ക് കഴിയും.<ref name="geet"/> ജാതി വ്യവസ്ഥകൾ (ജാത്യാചാരം) ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു മാറ്റ് നിഷേധം. ഇത് വഴി നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ പോലും സ്വാധീനം ചോലത്താൻ കഴിയുന്ന തീയ്യർ പ്രമാണിമാർ വടക്കേ മലബാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം.<ref name="geet"/> ഈ അടുത്ത കാലം വരെയും ഈ അചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. അവരെ തറയിൽ കാരണവൻമാർ ([[തണ്ടാർ]]- തിയ്യ പ്രമാണി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് മൂന്നോ നാലോ അംസങ്ങളുമായി വിശാലമായി യോജിക്കുന്ന താണയെ (സാധാരണയായി ഒരു ഗ്രാമം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.<ref name="geet">{{cite book|last=Ajay Skaria, M. S. S. Pandian, Shail Mayaram|year=2005|title=Muslims, Dalits, and the Fabrications of History|url=https://books.google.co.in/books?id=7CNgU3OcyL4C&pg=PA198&dq=vannati+mattu&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&source=gb_mobile_search&sa=X&ved=2ahUKEwj8ptaN5Pb6AhXoSGwGHWMrAswQ6AF6BAgMEAM#v=onepage&q=vannati%20mattu&f=false|publisher=Permanent Black and Ravi Dayal Publisher|page=198|isbn=9788178241159 }}</ref>
=== ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങൾ ===
[[പ്രമാണം:Pretty Tiyan girl of-Malabar-circa 1902.jpg|thumb|1898ലെ ഒരു തിയ്യ പെൺകുട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഫോട്ടോ]]
വിദേശ സഞ്ചാരിയായ Edgar Thurston തൻറെ ''Caste and Tribes of southern india'' എന്ന ഗ്രന്ധത്തിലാണ് തിയ്യരുടെ വിവാഹത്തെ പറ്റി വളരെ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.
<blockquote> 1."''[[മലബാർ| ദക്ഷിണ മലബാർ]] തിയ്യർ അവരുടെ [[വിവാഹം| കല്യാണത്തിന്]], വരൻ ആയോധന വേഷം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അരയിൽ തുണി മുറുക്കി കച്ചകെട്ടും, വാളും പരിചയും വഹിക്കുന്നു. സമാനമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആയുധമേന്തിയ രണ്ട് കൂട്ടാളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ചില മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, വരനും രണ്ട് കൂട്ടാളികളും, സഹോദരിമാരും, ഒടുവിൽ പൊതു ജനക്കൂട്ടവും. ഘോഷയാത്ര സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ, ധാരാളം നൃത്തങ്ങളും വാളും പരിചയും വീശുന്നു. വധുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ഈ പാർട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.''<ref name="ff1234"/> .</blockquote>
മലബാറിൽ തന്നെ വിവിത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ തീയർക് ഇടയിൽ അധ്യകാലങ്ങളി നില നിന്നിരുന്നു. തീയ്യരുടെ വിവാഹം മംഗലം എന്നപേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, തെക്കൻ മലബാറിലും വടക്കേ മലബാറിലും കല്യാണച്ചടങ്ങിൽ വിരളമായ വെത്യാസങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു, ഇവരുടെ വിവാഹത്തിലെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് തണ്ടാർ(മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രമാണി) ആകുന്നു.<ref name="ff1234"/>
തീയർക് താലികെട്ടും വിവാഹവുമുണ്ട്, കല്യാണത്തിന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രിയുടെ ഭാഗത്തെ തിയർ-തണ്ടാൻ ഇങ്ങനെ പറയണം''രണ്ടു ഭാഗത്തെയും തറയും ചങ്ങാതിയും'' അറിക്ക ജാതകവും പൊരുത്തവും നോക്കി കണിയാൻ മുഹൂർത്തം നിശ്ചയിക്കും. തറ, ഇല്ലം, സംബന്ധികൾ ഇല്ലം കോലം"അച്ഛൻ അമ്മാമൻ ആങ്ങളമാർ ഇവരുടെയും എട്ടും നാലും ഇല്ലത്തിന്റെയും ആറുംനാലും കിരിയത്തിന്റെയും സമ്മതം കിട്ടികഴിഞ്ഞാൽ "ഇന്ന ആളുടെ മകൻ ഇന്ന ആളുടെ മകളുമായി മംങ്കലം ഉറപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.<ref name="ff1234"/> ഒരേ ഇല്ലക്കാർ തമ്മിൽ സംബന്ധം പാടില്ല വേറെ വേറെ ഇല്ലാക്കാർ ആവണം. തണ്ടാന്റെ ഭാര്യയും വീട്ടിൽ മൂത്ത സ്ത്രീയും മണവാളന്റെ പെങ്ങന്മാരും മണവാളന്റെ ചങ്ങാതിമാരുടേയും തലയിൽ അരി ഇടണം പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടുത്തെ കാരണവത്തിയും ആ ദേശത്തെ തണ്ടാത്തിയും വേറെ വേറെ ഒരു സ്ത്രീയും താലം, വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഇതൊട് കൂടി എതിരേൽക്കണം. അവരും തലയിൽ അരി ഇടും, പെണ്ണിനെ കല്യാണ പന്തലിൽ ഇരുത്തേണ്ടത് പെങ്ങൾ ആണ്. ഇവൾ പെണ്ണിന്റെ അമ്മക്ക് കാണപ്പണവും രണ്ട് എണപ്പുടവയും കൊടുക്കണം. ഇവർ പട്ടുകൊണ്ട് പൂണൂൽ പോലെ ഉണ്ടാക്കി ഏറാപ്പ് കെട്ടി മണവാളന്റെ പിന്നിലായിട്ട് നിൽക്കണം, കല്യാണതലേന്ന് മൂന്നിടങ്ങഴി അരി, പത്തുപന്ത്രണ്ട് പപ്പടം, പഴം നാളികേരം ഇതെല്ലാം ''തണ്ടാൻറെ'' ''അകമ്പടി നായന്മാർക്'' കൊടുക്കണം.<ref name="ff1234"/> താലിക്കെട്ട് മുഹൂർത്ത സമയത്തു കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ മങ്കലം കഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്ന് സമയത്തു പെണ്ണിന്റെ മച്ചനർ(അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൻ) രണ്ടു പണം ചോദിക്കും പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്. താലി കെട്ടൽ മുഴുവനായും കെട്ടുന്ന പതിവുണ്ട് ചിലപ്പോൾ അമ്മായി ആവുന്ന സ്ത്രീ ആകാം, അമ്മായിക്ക് പകരം മുഴുവനായും ഭർത്താവ് താലി കെട്ടിയാൽ വിവാഹവിമോചനം പാടില്ല. ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയാൽ ഭാര്യക്ക് പിന്നെ വിവാഹവും പാടില്ല. എന്നാൽ ചാവക്കാട് ഭാഗത്തു ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട് ഭർത്താവ് താലി കിട്ടുന്നതാണ് പതിവ്.<ref name="ff1234">{{cite book|last=Edgar Thurston, Rangachari|year=1906|title=Caste and tribes of Southern India vol.7|url=https://archive.org/details/castestribesofso07thuriala/page/44/mode/2up|page=36-45}}</ref>
=== കെട്ടുകല്യാണം ===
വടക്കേ മലബാറിലെ ചില കുടുംബങ്ങൾ കുട്ടികളെ മറ്റു തറവാട്ടിലെ കുട്ടികളമായി നടത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്, കുട്ടിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകനോ മറ്റു കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയെ കൊണ്ട് താലി കെട്ടുന്ന ചടങ്ങ്.<ref name="ff1234"/>കല്യാണദിവസം തിരണ്ട പോലെ തന്നെ ആണ് മത്സ്യമാംസം പാടില്ല ഉപ്പും കഴിക്കയില്ല, ആകാശം കാക്ക പൂച്ച ഇത് കണ്ടുകൂട. ചാലിയാൻ മന്ത്രകോടി കൊടുക്കണം പന്തലിൽ പായയിൽ മണ വച്ചിണ്ടുണ്ടാകണം, അമ്മാവൻ കുട്ടിയെ എടുത്ത് പന്തൽ മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വക്കും എന്നിട്ട് അമ്മായിയുടെ മടിയിൽ കൊടുക്കും . അവളാണ് താലിക്കെട്ടാൻ കൊടുക്കുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== പുലാചരണം ===
സമുദായത്തിലെ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ ദഹിപ്പിക്കലും, മറവ് ചെയ്യലും ഉണ്ട്. ശവം തല തെക്കോട്ട് ആക്കി കിടത്തും, കയ്യകാലുകളുടെ പെരുവിരൽകൾ കൂട്ടികെട്ടും. വീടിന്റെ മുന്നിൽ കുളിപ്പിച്ചു പടിഞ്ഞാറ്റൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി സാമ്പന്ധികളും മറ്റും തുണി ഇടിയിച്ച ശ്മശാനത്തിലേക് എടുക്കും.<ref name="ff1234"/>ഇതെല്ലാം കാവ്തിയ്യർ എന്നൊരു ജാതിക്കാർ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. മൂത്ത മകനോ അവകാശിയോ ശവം മൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ''ശേഷം'' മുറിച്ചു ദേഹത്തു കെട്ടണം. ശവത്തിന് പൊൻ നീര് കൊടുക്കണം, ശേഷക്കാർ എല്ലാം ശവത്തിന്റെ ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചു കൊണ്ട് കലം നിലത്ത് ഇട്ട് ഉടക്കണം. പുല പതിനൊന്നും പതിമൂന്നുമുണ്ട് പതിനൊന്നാം ദിവസം ചൊവ്വയോ വെള്ളിയോ വന്നാൽ പുല പതിമൂന്ന് ആവും. തീരുവോളം ശേഷക്കാർ ബലി ഇടും. അന്യന്മാർ വീട്ടിൽ വന്നാൽ കുളിക്കണം, അസ്ഥികൾ പുഴയിലോ കടലിലോ ഒഴുക്കും. പ്രമണിയോ കര്ണാവരോ ആണ് മരിച്ചതെങ്കിൽ വെള്ളികൊണ്ട് പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അമ്പലത്തിൽ വക്കുക പതിവാണ്.<ref name="ff1234"/>ഇത് പോലെ തന്നെ പ്രസവിച്ച സ്ത്രിക് പുല ഉണ്ട് രണ്ടാമത്തെ തളി കഴിഞ്ഞാലും പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിയാതെ അവിടുത്തെ സ്ത്രീക്ക് ചട്ടി കലം തൊട്ടുകൂടാ.<ref name="ff1234"/>
=== തിരണ്ടുകല്യാണം ===
തിയ്യ സമുദായവും ചില ഹിന്ദു വിഭാഗക്കാരും ആചരിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് തിരണ്ടുകല്യാണം. ആർത്തവാരഭത്തിന് ശേഷമുള്ള അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഏതെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ കഴിയുക എന്നതാണ് ആചരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരോ അവരുപയോഗിക്കുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, പത്രങ്ങൾ സ്ഥപർഷിക്കാൻ പാടില്ല. വീടിന്റെ മുറി ഒഴികെ വീട്ട് പരിസരത്തു നടക്കാൻ ഇത് പ്രകാരം വിലക്കുണ്ട് ഇതിനെ ആണ് തിരണ്ടുകല്യാണം എന്ന് പറയുന്നത്.<ref name="ff1234"/>
=== കുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ആചാരങ്ങളും ===
തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ ആചാരങ്ങൾ പ്രകാരം കുടുംബജീവിതത്തിനും ദാമ്പത്യത്തിനും കൃത്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ സമുദായത്തിൽ വിവാഹത്തിനും സന്താനോത്പാദനത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് കൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റ് പല ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രഹ്മചര്യവും സന്യാസ ജീവിതവും തീയ്യരുടെ പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥയിൽ പൂർണ്ണമായും വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയിലൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിനായിരുന്നു ഈ സമുദായം മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-45}}</ref><ref>{{Cite book |last=Menon |first=A. Sreedhara |title=A Survey of Kerala History |publisher=D C Books |year=2007 |location=Kottayam |isbn=9788126415786 |pages=250-255}}</ref>
== മതവിശ്വാസവും സാമൂഹിക ഘടനയും ==
തികച്ചും ബ്രാഹ്മണേതരമായ (Non-Brahminical) സവിശേഷവും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. എട്ട് ഇല്ലങ്ങൾ (എട്ടില്ലം), 32 കിരിയങ്ങൾ, 64 തറകൾ എന്നിങ്ങനെ തികച്ചും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സമഗ്രമായ ഒരു ഭരണ-സാമൂഹിക ഘടന ഈ സമുദായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നാല് തറകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഒരു 'കഴകം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൂടാതെ 'കോട്ടിലുകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ജനനം, വിവാഹം, മരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇവരുടെ ഒരു പാരമ്പര്യ ചടങ്ങുകളിലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബ്രാഹ്മണാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രാരാധനാ രീതികളിൽ കാണുന്നതുപോലുള്ള വിഗ്രഹാരാധന (Idol worship) ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയായിരുന്നില്ല. പൂർവിക ആരാധനയും (Ancestor worship) വീരാരാധനയും (Hero worship) ഇവരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ ധീരരായ പൂർവ്വികരെയും യോദ്ധാക്കളെയും ഇവർ ദൈവങ്ങളായി കണ്ട് ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഇവരുടെ പരമ്പരാഗത ആരാധനാലയങ്ങൾ പ്രധാനമായും '''മടപ്പുര''', '''പള്ളിയറ''', കാവുകൾ, കോട്ടങ്ങൾ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന കുലദേവത '''ആഴിമാതാവായ ആര്യപ്പൂമാല ഭഗവതിയാണ്'''. പരമ്പരാഗതമായ പൂമാല ഭഗവതി ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹം, ചിത്രം, തെയ്യം എന്നിവ കർശനമായി നിഷിദ്ധമാണ് എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.<ref name="VishnuNamboothiri">{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |chapter=പൂമാല ഭഗവതി}}</ref>
എന്നാൽ തീയരിലെ എട്ടില്ലക്കാരുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികളായ [[പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ]], [[വയനാട്ടു കുലവൻ]], [[കണ്ടനാർ കേളൻ]], [[കതിവന്നൂർ വീരൻ]] തുടങ്ങിയവ പിതൃദൈവാരാധനയുടെയും വീരാരാധനയുടെയും ഭാഗമായി മടപ്പുരകളിലും കാവുകളിലും [[തെയ്യം|തെയ്യക്കോലങ്ങളായി]] കെട്ടിയാടി ആരാധിക്കുന്നവയാണ്.<ref name="Karippath">{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ. സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=2012 |location=തിരുവനന്തപുരം |language=ml |pages=112-115}}</ref> കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ദ്രാവിഡ ഗ്രാമദേവതകൾക്കും (Dravidian village spirits) ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. [[ഗുളികൻ തെയ്യം|ഗുളികൻ]], ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, [[കുട്ടിച്ചാത്തൻ]] തുടങ്ങിയ ഗ്രാമമൂർത്തികളെയും ഈ കാവുകളിൽ തെയ്യങ്ങളായി ഇവർ ആരാധിച്ചുവരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഈ പള്ളിയറകളിലെയും മടപ്പുരകളിലെയും പൂജാകർമ്മങ്ങളും നടത്തിപ്പും ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് സമുദായത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയുള്ള '''എമ്പ്രാൻ അച്ഛൻ''', '''മടയൻ അച്ഛൻ''', അന്തിത്തിരിയൻ, കാർണവർ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനികരെയായിരുന്നു.
ചാതുർവർണ്ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പരമ്പരാഗത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സമത്വവാദ ഗോത്രഘടനയാണ് (Egalitarian clan structure) തീയർ സമുദായം പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual |publisher=Superintendent, Government Press |year=1887 |volume=1 |location=Madras |language=en}}</ref> മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ ഇവർക്കിടയിൽ ഉപജാതികളോ (sub-castes) ശ്രേണീബദ്ധമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്മൂലം, ഇവരെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ സവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ അതോ അവർണ്ണരുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിന്നിരുന്നു.
<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India |publisher=Government Press |year=1909 |volume=7 |location=Madras |pages=39-44}}</ref>
```
== എട്ടില്ലക്കാർ ==
[[പ്രമാണം:Thontachan theyyam.jpg|333x333px|ലഘുചിത്രം|കുലദൈവം - തൊണ്ടച്ഛൻ തെയ്യം|പകരം=]]
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളിലായാണ് തീയസമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത്. [[ഐതിഹ്യം|ഐതിഹ്യ]] പ്രകാരം ശൗണ്ഡികാനദി തീരത്ത് സപ്ത മാതാക്കൾക്ക് അഗ്നി യിൽ ജനിച്ച ഏഴ് ദിവ്യപുത്രന്മാരും [[വയനാട്ടു കുലവൻ]] ന്റെ തലക്കോടൻ എന്ന ഇല്ലവും കൂടി ചേർന്ന് ആണ് എട്ടില്ലം ഉണ്ടായതെന്ന് ഐതിഹ്യം.<ref name="theyyam4">വയനാട്ടുകുലവൻ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref> ''കരുമന എട്ടില്ലം ദിവ്യർ'' എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു<ref name="histo2">കെ. ജി. നാരായണൻ - ഈഴവ തീയ്യ ചരിത പഠനം, “ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ“ പേജ് നമ്പർ 40, 41</ref>. അമ്മ വഴിയാണ് ഒരു തലമുറയുടെ ഇല്ലം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഒരേ ഇല്ലത്തിൽ പെട്ടവർ പരസ്പരം വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ല. സഹോദരീ-സഹോദരബന്ധമാണ് ഒരേ ഇല്ലക്കാർക്കുള്ളത്. അമ്മയുടെ ഇല്ലം തന്നെയാണ് മക്കൾക്കെല്ലാവർക്കും കിട്ടുക. ഇതുവഴി കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന വലിയ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം ഒരേ തറവാട്ടിൽ പെടുന്നു. എട്ടില്ലങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു<ref name="histo2" />.
# തലക്കോടൻ തീയർ
# നെല്ലിക്ക തീയർ
# പരക്ക തീയർ
# പാലത്തീയർ
# ഒളോടതീയർ
# പുതിയോടൻ തീയർ
# കാരാടൻ തീയർ
# വാവുത്തീയർ
എട്ട് ഇല്ലങ്ങളെ 32 കിരിയങ്ങൾ ആയും 64 തറകൾ ആയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്
എട്ടില്ലങ്ങളുടേയും കുലദൈവം തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന വയനാട്ടുകുലവൻ അഥവാ വയനാട്ടപ്പൻ ദൈവമാണ്<ref name="vayanad">[https://books.google.co.in/books?id=Js7nDQAAQBAJ&pg=PT141&dq=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjCkMCu_dvYAhXHf7wKHeNbCj0Q6AEIKDAA#v=onepage&q=%E0%B4%A4%E0%B5%80%E0%B4%AF%E0%B5%8D%E0%B4%AF&f=false വയനാട്ടു കുലവൻ]</ref>. തൊണ്ടച്ചൻ എന്നാൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ആളെന്നാണർത്ഥം.<ref name="theyyam1">വയനാട്ടുകുലവൻ - പരിസ്ഥിതി - നാടോടി വിജ്ഞാനീയ പുസ്തകം പേജു നമ്പർ 36 - അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്</ref> തീയ്യരുടെ കുടുംബപരമായ ബന്ധത്തിൽ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേരാണ് [[മുത്തപ്പൻ തെയ്യം|മുത്തപ്പനും]] തൊണ്ടച്ഛനും. മുത്തപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ ജ്യേഷ്ഠനെയാണ്. തൊണ്ടച്ഛൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ അച്ഛനെയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരിലും തീയരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂർത്തികളായ മുത്തപ്പൻ ദൈവവും തൊണ്ടച്ഛൻ ദൈവവും ഉണ്ട്.<ref name="theyyam1" /> തെയ്യ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന ഇവരുടെ സങ്കേതങ്ങളാണ് താനം. തറ, പള്ളിയറ, കോട്ടം, മുണ്ട്യ, കാവുകൾ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാലയങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണകൂടവും ആരാധനാലയങ്ങളുമാണ് കഴകങ്ങൾ. ഓരോ കഴകങ്ങൾക്കും കീഴിൽ ധാരാളം ദേവാലയങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.<ref name="history4">കാസർഗോഡ് ചരിത്രവും സമൂഹവും - പേജ് 299, 300 - കാസർഗോഡ് ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണം</ref>
== കഴകങ്ങൾ ==
{{Main|കഴകം}}
ശക്തമായ് രീതിയിൽ ഇന്നും കഴകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത് തീയരിലാണ്. നാലു കഴകങ്ങൾ കൂടാതെ രണ്ട് ഉപകഴകങ്ങൾ കൂടെ തീയർക്കുണ്ട്.<ref name="rckaripath2">തെയ്യപ്രപഞ്ചം - പത്താം പടലം - ചരിതം; ഡോ: ആർ. സി. കരിപ്പത്ത് പേജ് നമ്പർ 205</ref> തീയ്യസമുദായത്തിന്റെ ആരാധനാ-ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളായ താനം, തറ, പള്ളിയറ, കാവുകൾ, മുണ്ട്യ , നാൽപാടി തുടങ്ങിയ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഭരണസിരാകേന്ദ്രവും ആരാധനാലയവുമാണ് കഴകം. വിവാഹം, മരണം, അടിയന്തരം, കുടുംബവഴക്ക്, സ്വത്ത് തർക്കം തുടങ്ങി സമുദായാംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കഴകത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലിലൂടെ പരിഹരിച്ചു വരുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. സമുദായങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും കെട്ടുറപ്പിനും വേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടയ്മയാണു കഴകം.<ref name="kure"/> ഇതൊരു പ്രശ്നപരിഹാരവേദി കൂടിയാണ്. ഏതൊരു വഴക്കും കഴകത്തിലാണു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുക. കഴകത്തിലും തീരാത്ത പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അതു തൃക്കൂട്ടത്തിലോ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലോ വെച്ച് തീർപ്പുകല്പിക്കും. നാലു കഴകങ്ങൾ ചേരുന്നതാണ് ഒരു തൃക്കൂട്ടം.
;പ്രധാന കഴകങ്ങൾ
# [[നെല്ലിക്കാത്തുരുത്തി കഴകം]] ([[ചെറുവത്തൂർ|ചെറുവത്തൂരിനു]] പടിഞ്ഞാറ്)
# രാമവില്യം കഴകം ([[തൃക്കരിപ്പൂർ]])
# പാലക്കുന്ന് കഴകം ([[ഉദുമ]], [[കോട്ടിക്കുളം]] ഭാഗം)
# കുറുവന്തട്ട കഴകം ([[രാമന്തളി]])
## അണ്ടല്ലൂർക്കാവ് പെരുംകഴകം ([[ധർമ്മടം]] – [[തലശ്ശേരി]])<ref name="less"/>
;ഉപകഴകങ്ങൾ
# കനകത്ത് കഴകം
# കുട്ടമംഗലം കഴകം
നീതി നിർവ്വഹണത്തിനായിട്ട് സമുദായത്തിലെ മുതിർന്നവരെ ഏർപ്പാടാക്കുന്ന ഒരു ഭരണയന്ത്രമാണു കഴകം. ഭരണസഭ, ആരാധനാകേന്ദ്രം, ആയോധനാഭ്യാസ കേന്ദ്രം, കവികളുടെ സഭ, വിദ്യാകേന്ദ്രം, [[പൂരക്കളി]], [[മറത്തുകളി]] തുടങ്ങിയവയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനങ്ങളായി കഴകങ്ങൾ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. കഴക സഭ കൂട്ട അവായ് എനാണറിയപ്പെടുന്നത്. പരിഷ്കൃതരായി വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായുരുന്ന സുസജ്ജമായഭരണവ്യവസ്ഥിതിയായി നമുക്കിതിനെ കാണാം.<ref name="kure"/>
;കഴകത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാനീയർ
# അന്തിത്തിരിയൻ<ref name="kure"/>
# തണ്ടയാൻ/ തണ്ടാൻ<ref name="kure"/>
# കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/>
# കാർന്നോൻമാർ - കാരണവൻമാർ<ref name="kure"/>
# [[വെളിച്ചപ്പാട്|വെളിച്ചപ്പാടൻമാർ]]<ref name="kure"/>
# കൂട്ടായ്ക്കാർ<ref name="kure"/>
# കൊടക്കാരൻ<ref name="kure"/>
# കലേയ്ക്കാരൻ<ref name="kure"/>
ഇവരൊക്കെ കഴകത്തിലേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളായ തിറ, തെയ്യം മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവരുന്ന മേൽ സ്ഥാനീയരാണ്.<ref name="theyyam2">ഒരു വംശീയ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ പ്രതീകം - ഡോ. എം. വി. വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി - പേജ് 39</ref><ref name="theyyam3">അനുഷ്ഠാനവും മാറുന്ന കാലവും - ഡോ. എ. കെ. നമ്പ്യാർ</ref>
== തറവാട് ==
[[File:Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan.jpg|thumb|Traditional Thiyyar Tharavadu pen-and-ink sketch by Madanan]]
വടക്കൻ മലബാറിൽ മാത്രം ആയിരത്തോളം (1000-ന് മുകളിൽ) വ്യത്യസ്ത കുടുംബപ്പേരുകളിലും തറവാട്ടു പേരുകളിലുമായാണ് ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |pages=35-40}}</ref>
ഓരോ തറവാടിനും അതിന്റേതായ ചരിത്രവും, ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ആരൂഢപേരുകളും' മറ്റു സവിശേഷമായ സ്ഥാനപ്പേരുകളുമുണ്ടാകും. പ്രാദേശിക അനുഷ്ഠാന കലകളുടെ തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലും വാമൊഴികളിലും ഈ തറവാട്ടു പേരുകൾ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref> തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വടക്കൻ മലബാറിലെ തീയ്യർ പ്രധാനമായും പിന്തുടർന്നിരുന്നത് മരുമക്കത്തായം അഥവാ മാതൃദായക്രമത്തിലുള്ള (Matrilineal system) കുടുംബ വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു എന്ന് നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗാർ തേഴ്സ്റ്റണും എ. അയ്യപ്പനും തങ്ങളുടെ പഠനങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref><ref>{{Cite book |last=Aiyappan |first=A. |title=Social Revolution in a Kerala Village: A Study in Culture Change |publisher=Asia Publishing House |year=1965}}</ref>
==== കരുമനകളും കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും ====
[[File:Meleppura-Tharavadu-Traditional-medieval-Thiyyar-Tharavadu.jpg|thumb|Meleppura Tharavadu - Medieval Thiyyar Tharavadu]]
ഇവരുടെ പരമ്പരാഗതമായ വലിയ ഭവനങ്ങളെ പ്രാചീനകാലത്ത് യഥാർത്ഥത്തിൽ '''കരുമന''' (Karumana) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. 'മന' എന്നാൽ ഗൃഹമെന്നും 'കരു' എന്നാൽ കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം എന്നുമാണ് ഈ വാക്കിനർത്ഥം.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ അടക്കമുള്ള വിപുലമായ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയും അധികാര ക്രമങ്ങളും ഈ 'കരുമനകൾ' കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്.
==== ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതി (വാസ്തുവിദ്യ) ====
സവിശേഷമായ വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായമായിരുന്നു ഇവരുടെ ഭവനങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. നീളം കൂടിയ വരാന്തകളോട് കൂടിയ ഗൃഹനിർമ്മാണ രീതിയായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനം. ഇത്തരത്തിൽ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ വീടുകളെ പരമ്പരാഗതമായി 'പുര' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഭവനത്തിന്റെ വലിപ്പവും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണവുമനുസരിച്ച് മൂന്നും നാലും പുരകൾ കൂട്ടിയിണക്കി 'മൂന്നുപുര', 'നാലുപുര' എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പ്രദായം ഇവർക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. അംഗസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ചെറിയ കുടുംബങ്ങൾ നീളമുള്ള വരാന്തയോട് കൂടിയ 'ഒറ്റപ്പുര'കളിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ, വലിയ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ നാലുപുരകൾ പോലെയുള്ള വിസ്താരമേറിയ 'കരുമന'കളാണ് നിർമ്മിച്ച് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
=== അത്യുത്തര മലബാർ ===
തറവാടുകളിൽ വർഷാവർഷം '''പുതിയോടുക്കൽ''' ([[കൈത്]] ) എന്ന ചടങ്ങു നടന്നു വരുന്നു. ''പുത്തരി കൊടുക്കൽ'' ചടങ്ങാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പത്തു വർഷത്തെ ഇടവേളകളിലായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യംകെട്ട് നടന്നു വന്നിരുന്നത്. സമീപകാലത്ത് കാലഗണനയിൽ അല്പസ്വല്പ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.<ref name="theyyam7">നമ്മുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - ഡോ. വൈ. വി. കണ്ണൻ</ref>
=== മലബാർ ===
കോഴിക്കോട് മലപ്പുറത്തും തൃശൂരും പാലക്കാടും തീയ്യർ അച്ഛന്റെ പേരിൽ തറവാട് പിന്തുടരുന്ന മക്കത്തായദായകർ ആണ്. ഇവർ ഒരുകാലത്തു ഇല്ലം സംബ്രതായം പിന്തുടരുന്നവർ ആയിരുന്നവർ ആയിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അത് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
തറവാടിന്റെ കീഴിൽ എന്തെങ്കിലും കാവോ അല്ലെങ്കിൽ ആരാധനാ തറയോ ഉണ്ടാവും. ഇവിടെ [[ശാക്തേയം|ശാക്തേയ]] പൂജകൾ തറവാട് മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കാരണവർ നിർവഹിക്കുന്നു. കടത്തനാട് കുറുബ്രനാട് ഭാഗത്തെ മിക്ക തീയ്യർ തറവാടുകളിലും [[കളരി]] ഉണ്ടായിരിക്കും. തറവാടുകളിൽ കോൽ കളി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്കിടയിലെ വൈദ്യന്മാർ ആയ തിയ്യരെ '''വൈശ്യ തിയ്യർ''' (വൈദ്യ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു കടത്തനാട് ഭാഗങ്ങളിൽ.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെയും കടത്തനാട് രാജാവിന്റെയും കൊട്ടാരം വൈദ്യർമാർ തിയ്യർ ആയിരുന്നു.<ref>http://www.gutenberg.org/ebooks/42991</ref>
== തറ ==
സമുദായത്തിലെ ഭരണവ്യവസ്ഥ കയ്യാളുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഘടകമാണു തറ. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു തീയ കാരണവന്മാരാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന വ്യ്വസ്ഥയാണിത്.<ref name="kure"/> തീയന്മാർ പരസ്പരവും, മറ്റുള്ളവരുമായി കൂടിക്കലർന്നു വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് തറയിൽനിന്നുമാണ്. നാലു പ്രമാണിമാരിൽ ഒരാൾ കൈക്ലോൻ<ref name="kure"/> എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുക. നാലു തറകൾ ചേരുമ്പോൾ ഒരു നാല്പാട് ഉണ്ടാവുന്നു.<ref name="kure"/> നാലു നാല്പാടു ചേരുന്നതാണ് ഒരു കഴകം. നാമു കഴകങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ തൃക്കൂട്ടം (അഥവാ പെരും കഴകം) ഉണ്ടാവുന്നു. കൊട്ടിൽ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് തൃക്കൂട്ടത്തിന്റെ യോഗങ്ങൾ നടക്കുക. കൊട്ടിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം തന്നെയായിരിക്കും.<ref name="theyyam5">തീയരുടെ തൊണ്ടച്ഛൻ - പീലിക്കോട് മാധവപ്പണിക്കർ</ref> സമുദായാംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തീർപ്പ് കല്പിക്കാൻ തറയ്ക്കോ കഴകത്തിനോ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോഴും എല്ലാ കഴകങ്ങളും ചേർന്നുള്ള അവലോകനങ്ങൾ നടത്താനും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും മതുമായാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാലുകഴകങ്ങൾ ചേർന്നു '''തൃക്കൂട്ടം''' നടത്തുക.
== പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ==
തീയർ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ദൈവങ്ങളെ പറ്റിയും അവയ്ക്കു പുറകിലുള്ള ഐതിഹ്യവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു. തീയരുടെ തെയ്യം എല്ലാം കെട്ടിയാടുന്നത് വണ്ണാൻ, മണ്ണാൻ എന്നി ജാതിയിൽപെട്ടവരാണ് പ്രധാന ലേഖനത്തിലേക്ക് പോയാൽ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.<ref name="hindu">[http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-kerala/Thiyyas-demand-separate-identity/article16775871.ece ഹിന്ദു പത്രം]</ref>
{{Main|തെയ്യം}}
;തീയരുടെ കുലദേവത ആഴിമാതാവ് ആയ [[പൂമാല ഭഗവതി]]യാണ്. കൂടാതെ, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പനും, വയനാട്ടു കുലവനും കണ്ടനാർ കേളനും എട്ടില്ലക്കാരായ തീയരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ ആണ് [[വയനാട്ടുകുലവൻ|വയനാട്ടു കുലവനാണ്]]. കുലദൈവമായി തീയർ ആചരിക്കുന്നത് ഈ തെയ്യത്തെയാണ്.<ref NAME="THEYYAMTHI">ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്തിന്റെ തെയ്യപ്രപഞ്ചം</ref> കുലപൂർവ്വികൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തൊണ്ടച്ചൻ എന്ന് ബഹുമാനപുരസരം ഈ തെയ്യത്തെ വിളിക്കുന്നു. തീയ്യർ കുടുംബത്തിൽ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റേയോ പിതാവാണു തൊണ്ടച്ഛൻ. കള്ളും റാക്കും ഇറച്ചിയും തീയ്യിൽ ചുട്ടെടുത്ത അടയും ഒക്കെയാണു തൊണ്ടച്ഛനു നൈവേദ്യം. ആദിതീയ്യനായ തൊണ്ടച്ഛൻ ശിവപുത്രനായി ജനിച്ചു എന്നു പുരാവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നു. ആര്യാധിനിവേശമുണ്ടായപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തിരുത്തൽ ചെയ്യപ്പെട്ട കഥയായി തോറ്റമ്പാട്ടുകളിലൂടെ വിശദീകരണം തേടിയാൽ മനസ്സിലാവുന്നതാണ്. വയനാട്ടു കുലവനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന [[കണ്ടനാർകേളൻ|കണ്ടനാർ കേളനും]] പ്രധാനതെയ്യം തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ ഈ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളേയും ഒന്നിച്ചാണു കെട്ടിയാടുക. ഗംഭീരമായൊരു [[നായാട്ട്|നായാട്ടും]] ഈ തെയ്യം കെട്ടിനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<ref name="bappidal">[http://www.kasargodvartha.com/2012/04/hunted-animals-in-freezer.html നായാട്ട്]</ref> [[ബപ്പിടൽ]] ചടങ്ങ് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. സമീപകാലത്ത് നായാട്ട് നിരോധിച്ച ശേഷം തെയ്യം കെട്ടിൽ നിന്നും നായാട്ട് ഒഴിവാക്കിയാണ് മിക്ക തറവാടുകളിലും അരങ്ങേറുന്നത്. നിറ, കുലകൊത്തൽ, പുത്തരി, കൈവീത്, മറ, കൂവം അളക്കൽ, കലവറ നിറയ്ക്കൽ, ബപ്പിടൽ, ചൂട്ടൊപ്പിക്കൽ, ബോനം കൊടുക്കൽ, മറപിളർക്കൽ ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഷ്ഠാനവിധികളോടെ സമൃദ്ധമാണ് വയനാട്ടു കുലവൻ തെയ്യം കെട്ട്.
;ഐതിഹ്യം
;<ref name="vayanattu1">തെയ്യപ്രപഞ്ചം, പേജ് നമ്പർ 181, 182 - ഡോ. ആർ. സി. കരിപ്പത്ത്</ref>
കർണാടക യിലെ തലക്കാട് നിന്നും കന്നുകാലികളും ആയി വയനാട് ചുരം വഴി കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച തീയരുടെ നേതാവ് ആയിരിക്കാം വയനാട് കുലവൻ ആയത്, കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള കുടിയേറ്റത്തിനിടയിൽ വയനാട് തിരുനെല്ലി യിൽ വെച്ച് വീരമൃത്യു വരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ തീയർ വയനാട് കുലവൻ ആയും, മണിയാണികൾ കാലിചേകോൻ എന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം തിരുനെല്ലി പുഴയിൽ കണ്ട കടത്തുകാർ പെരും പുഴയച്ഛൻ എന്ന പേരിലും കുലദൈവം ആയി ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വയനാട് കുലവന്റെ ഇല്ലം തലക്കോടൻ ഇല്ലം ആണ്,
പുനംകൃഷിക്കിടയിൽ കാട്ടുതീയിൽ പെട്ട് വെന്തു വെള്ളീരായിപ്പോയ കേളനെ വില്ലുതൊട്ടു വിളിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ കൂടെ കൂട്ടി. ദൈവക്കരുവായ കണ്ടനാർ കേളൻ തെയ്യം മൃതിയടഞ്ഞ കേളൻ തന്നെയാണ്. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ രണ്ടു തെയ്യങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണ് കെട്ടിയാടുക; നായാട്ട് കണ്ടനാർ കേളന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായി നടക്കുന്നു.
{{Main|വയനാട്ടു കുലവൻ}} {{Main|കണ്ടനാർകേളൻ}}
;പൂമാല
=== ആരാധനാക്രമവും ആചാരങ്ങളും ===
പൂമാല ഭഗവതിക്ക് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ തെയ്യക്കോലമായി കെട്ടിയാടുന്ന പതിവില്ല.
അതുപോലെതന്നെ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയായി വിഗ്രഹങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറില്ല
തീയരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ആരാധനയിൽ വിഗ്രഹങ്ങളോ ചിത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. വിശ്വാസപ്രകാരം പൂമാല ഭഗവതി അതീവ സൗന്ദര്യവതിയായ ദേവതയായതിനാൽ, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ രൂപങ്ങളോ വിഗ്രഹങ്ങളോ ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രഭയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന പരമ്പരാഗത സങ്കൽപ്പമാണ് ഈ നിരാകാര ആരാധനാക്രമത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്..
* '''പൂമാരുതൻ തെയ്യം:''' ഭഗവതിക്ക് നേരിട്ട് തെയ്യക്കോലം ഇല്ലെങ്കിലും ദേവിയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയും സഹോദരനുമായ പൂമാരുതൻ തെയ്യക്കോലത്തിൽ കെട്ടിയാടുകയും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൂമാല ഭഗവതിയുടെ സാന്നിധ്യമായാണ് ഈ തെയ്യത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.<ref>ഡോ. ആർ.സി. കരിപ്പത്ത്, ''തെയ്യപ്രപഞ്ചം'', കൈരളി ബുക്സ്, കണ്ണൂർ.</ref>
<ref>{{Cite web |url=https://www.keralatheyyam.com/theyyam/poomaruthan-theyyam/ |title=Poomaruthan Theyyam |publisher=KeralaTheyyam.com}}</ref>
കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും [[പൂമാല ഭഗവതി]] തീയർക്ക് കുലദേവതയാവുന്നു. പാട്ടുത്സവവും പൂരക്കളിയും ദേവിയുടെ സംപ്രീതിക്കായി പൂമാലകാവുകളിൽ ആചരിച്ചു വരുന്നു. ആര്യരാജാവിന്റെ മകളായ പൂമാല മരക്കലമേറി (കപ്പൽ) നൂറ്റേഴ് ആഴി കടന്ന് മലനാട്ടിൽ എത്തിയതെന്ന് ഐതിഹ്യം. ചങ്ങാതിയായി ആരിയ പൂമാരുതനും ഒന്നിച്ചു വന്നുവെന്നു പറയുന്നു. നല്ലൊരു ഭൂമാതാവായി പൂമാലഭഗവതിയെ കരുതിവരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പൂമാല തെയ്യം}}
;പുതിയഭഗവതിയും ഐവർ പുലിദൈവങ്ങളും കരിന്തിരി നായരും
അച്ഛനായ ശിവനും മകളായ [[ചീർമ്പ]]യ്ക്കും ദേവലോകത്തുള്ള പത്തില്ലം പട്ടേരിമാർക്കും [[വസൂരി]] രോഗം പിടിപെട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ പരിഹാരത്തിനായി അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ദേവതയാണു [[പുതിയ ഭഗവതി]]. പിന്നീട് രോഗനിവാശണത്തിനായി പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണത്രേ പുതിയഭഗവതിയെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. ശിവപാർവ്വതിമാർ പുലിവേഷം ധരിച്ച് കാട്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ. '''പുലികണ്ടൻ''' എന്നായിരുന്നു അന്നേരം പിതാവായ പരമശിവന്റെ പേര്. പാർവ്വതിയുടെ പേര് പുള്ളിക്കരിങ്കാളി എന്നുമായിരുന്നു. കണ്ടപ്പുലി, മാരപ്പുലി, കാളപ്പുലി, പുലിയൂർ കണ്ണൻ, പുലിമാരുതൻ എന്നിവരായിരുന്നു അവർക്കുണ്ടായ ഐവർ പുലിദൈവങ്ങൾ.{{തെളിവ്}}
ഒരിക്കൽ പുലിദൈവങ്ങൾക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വന്നപ്പോൾ കുറുമ്പ്രാതിരിവാണോരുടെ കരക്ക (തൊഴുത്ത്) തകർത്ത് പൈക്കളെ കൊന്നു തിന്നുവെന്നും, തുടർന്ന് വാഴുന്നോരുടെ നായാട്ടുവീരനായ കരിന്തിരി നായർ പുലികളെ തിരഞ്ഞ് കാട്ടിലെത്തിയെന്നും ഐതിഹ്യം. ഇതിൽ ദേഷ്യരൂപിയായ പരമശിവനായ പുലികണ്ടൻ നായരെ കൊന്നുതള്ളി, അതോടെ കരിന്തിരി നായരും തെയ്യക്കരുവായി ഐവർക്കൊപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പുതിയ ഭഗവതി}} {{Main|പുലികണ്ടൻ}} {{Main|പുള്ളിക്കരിങ്കാളി}}
;വിഷ്ണുമൂർത്തി
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് നിലേശ്വരത്തിനടുത്തുള്ള കൊയമ്പുറം ഗ്രാമത്തിലെ കാലിച്ചെറുക്കനായ തീയന്റെ കഥയാണു [[വിഷ്ണുമൂർത്തി]] തെയ്യത്തിന്റേത്. പരദേവത എന്നാണീ തെയ്യം അറിയപ്പെടുന്നത്. കുറുവാട്ട് കുറുപ്പെന്ന ജന്മിപ്രഭുവിന്റെ കാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന പണിയായിരുന്നു കണ്ണൻ എന്ന തീയച്ചേരുക്കന്. കണ്ണനിൽ കുറുപ്പിന്റെ അനന്തരവൾ പ്രണയാസക്തയായത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണനെ വധിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തിയ കയ്യന്മാരിൽ നിന്നും കണ്ണൻ ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വടക്ക് മംഗലാപുരത്ത് കോയിൽപ്പാടി എന്ന തീയ്യത്തറവാടിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച കണ്ണനെ മുത്തശ്ശി സ്വന്തം മകനെ പോലെ സംരക്ഷിച്ചു. തുടർന്ന് തറവാട്ടിലെ നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ ആരാധകനായി അഞ്ചോളം വർഷം മംഗലാപുരത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടി. നാടുവിട്ടവൻ നിലേശ്വരത്ത് തിരിച്ചെത്തിയെന്നും മറ്റുമുള്ള വാർത്ത കുറുവാട്ടുകുറുപ്പറിഞ്ഞു. കുറുപ്പു വന്നപ്പോൾ കദളിക്കുളത്തിൽ കണ്ണൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണനെ അവിടെവെച്ച് കുറുപ്പ് കഴുത്തറുത്ത് കൊല്ലുന്നു.<ref name="palanthayi">{{Cite web |url=http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |title=പാലന്തായി കണ്ണൻ |access-date=2018-01-19 |archive-date=2018-02-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180224043655/http://www.keralafolkloreacademy.com/en/north-malabar.html |url-status=dead }}</ref><ref name="palanthayi2">[http://travelkannur.com/theyyam-kerala/paalanthayi-kannan-theyyam/ പാലന്തായി കണ്ണൻ തെയ്യം]</ref><ref name="palanthayi3">[http://www.mathrubhumi.com/kollam/malayalam-news/neeleshwaram-1.1903026 വൈകുണ്ഠക്ഷേത്രം കോട്ടപ്പുറം]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഒക്ടോബർ 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> തുടർന്ന് നാടാകെ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. പതിയെ കുറുപ്പു കീഴടങ്ങി, കോട്ടപ്പുറത്ത് നരംസിഹമൂർത്തിക്ക് (വിഷ്ണുമൂർത്തി) കുറുപ്പ് കാവൊരുക്കി. ഈ കാവിൽ പാലന്തായി കണ്ണന്റെ തെയ്യകോലം കെട്ടിയാടിച്ചു. ഇതാണു പരദേവത അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുമൂർത്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം. തീയർ മാത്രമല്ല എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും പ്രധാനിയാണിന്നു പരദേവത.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|പരദേവത}}
;കതിവനൂർ വീരൻ
നല്ലൊരു ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിൽ തീയസമൂദായം കൊണ്ടാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കതിവനൂർ വീരൻ]]. മാങ്ങാടു നിന്നും കതിവനൂരെത്തെ വീരചരമം പ്രാപിച്ച മന്ദപ്പൻ എന്ന പടയാളിവിരനാണു കതിവനൂർ വീരൻ. അച്ഛന്റെ ശകാരത്തിൽ പിണങ്ങി കുടകിലേക്ക് പിണങ്ങിപ്പോയ ചെറുപ്പകാരനാണു മന്ദപ്പൻ. പണ്ടെന്നോ അവിടേക്ക് എത്തിയ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്ത് മന്ദപ്പൻ ജീവിതം തുടർന്നു. അവിടെനിന്നും കണ്ടെത്തിയ ചെമ്മരത്തിയെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. കുടകുപടയോട് മല്ലിട്ട് ജയിച്ച മന്ദപ്പന്റെ കഥയാണു കതിവനൂർ വീരൻ പറയുന്നത്.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കതിവനൂർ വീരൻ}}
;കുരിക്കൾ തെയ്യം
കതിവനൂർ വീരനോടൊപ്പം കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യമാണ് [[കുരിക്കൾ തെയ്യം]]. കൂടാളി നാട്ടിലെ കുഞ്ഞിരാമനെന്ന യോഗിയാണ് കുരിക്കൾ തെയ്യമായി മാറിയത്. നാറ്റേഴും നടന്ന് മന്ത്രവാദവും വൈദ്യവും എഴുത്തും യോഗവും പഠിച്ച് കേളികേട്ട കുരിക്കളുടെ (ഗുരുക്കൾ) സഹായം നാടുവാഴിത്തമ്പ്രാനു ലഭിക്കാനിടയായി. കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ച് കുരിക്കളെ അസൂയാലുക്കൾ മറഞ്ഞിരിന്ന് ജീവനപഹരിച്ചു. ആ സമയത്തെ വിലാപം കേട്ട കതിവനൂർ വീരൻ കുരിക്കളെ തെയ്യമാക്കി മാറ്റി കൂടെ കൂട്ടുകയായിരുന്നു.<ref NAME="THEYYAMTHI" />
{{Main|കുരിക്കൾ തെയ്യം}}
;മുത്തപ്പൻ
[[File:Muthappan.jpg]] ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന തെയ്യാട്ടം തീയ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു <ref name="theyyam1" />. മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളിലെയൊക്കെ '''മടയൻ''' എന്ന സ്ഥാനീയൻ തീയസമുദായക്കാരനായിരിക്കും. തെയ്യം കെട്ടുന്നത് [[വണ്ണാൻ]] സമുദായക്കാരാണ്. കുടുംബത്തിലെ അമ്മയുടേയോ അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണു മുത്തപ്പൻ. തെയ്യവും ആ പേരിൽ തന്നെയാണറിയപ്പെടുന്നത്. കാരണവർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന മുത്തപ്പുനുള്ള പ്രധാന നൈവേദ്യം [[കള്ള്|കള്ളും]], [[മദ്യം|റാക്കും]], [[മത്സ്യം|മത്സ്യവും]] [[ചെറുപയർ|ചെറുപയറും]] ഒക്കെയാണ്. എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥർക്കും പ്രവേശനമനുവദിക്കുകയും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] ക്ഷേത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധമുള്ളതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിൽ പുകയുന്നവരുടേയും സാധാരണക്കാരുടേയും പാവപ്പെട്ടവരുടേയും ആശ്രിതവത്സലനായാണ് മുത്തപ്പന്റെ വിളയാട്ടം. പ്രാട്ടറസ്വരൂപത്തിലും കോലത്തു നാട്ടിലും കുടകിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജനകീയദൈവമായ മുത്തപ്പൻ അന്യദേശക്കാർക്ക് അത്ര സുപരിചിതനല്ല. മദ്യവും മത്സ്യവും നിവേദ്യമായി നേദിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പൂജകളും നടത്താറുണ്ട്.
{{Main|മുത്തപ്പൻ}}
===മുത്തപ്പൻ ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ===
[[File:Parassini.jpg]]
ഏകദേശം 700 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരംഭിച്ച തീയ്യരുടെ തദ്ദേശീയ മുത്തപ്പൻ ആരാധന ആലയങ്ങളുടെ ശൃംഗല ആണ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ അഥവാ മടപ്പുര ശൃംഖല. ബ്രാഹ്മണികമായ വൈദിക ആചാരക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായാണ് തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല നിലനിൽക്കുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=തെയ്യം |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1989 |location=തിരുവനന്തപുരം |pages=45-50}}</ref> ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, തെക്ക് കോരപ്പുഴയ്ക്കും വടക്ക് ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴയ്ക്കും ഇടയിലും, കിഴക്ക് കുടഗ് മലനിരകൾ മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ തീരം വരെയും ഈ ആരാധനാ ശൃംഖല വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
=== സംഘടനാ ഘടനയും ഭരണസംവിധാനവും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പ്രകാരം പ്രധാനമായും 308 കാനോനിക മടപ്പുരകളും 'പൊടിക്കലങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി പ്രാദേശിക ശിലാത്തറകളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=112-118}}</ref> മടപ്പുരകളിലെ പ്രധാന കാർമ്മികസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നത് തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട '''മടയൻ അച്ഛൻ''' എന്ന സ്ഥാനികനാണ്. മുത്തപ്പന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മടയൻ അച്ഛനാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കും ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുമുള്ള പൂർണ്ണ അധികാരം.<ref>{{Cite book |last=Kurup |first=K. K. N. |title=The Cult of Theyyam and Hero Worship in Kerala |publisher=Indian Publications |year=1973 |location=Calcutta |pages=24-28}}</ref>
ഈ ആരാധനാ സംവിധാനം പ്രധാനമായും നാല് തലങ്ങളിലായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:
* '''ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങൾ:''' മുത്തപ്പൻ ആരാധനയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ കുന്നത്തൂർ പാടി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര, പുരളിമല എന്നിവ. ഇതിൽ പറശ്ശിനിക്കടവ് മടപ്പുര ദൈനംദിന വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും പ്രധാന ആരാധനകളുടെയും ആസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
* '''കാനോനിക മടപ്പുരകൾ:''' മലബാറിലുടനീളമുള്ള 308 പ്രധാന മടപ്പുരകൾ.
* '''പൊടിക്കലങ്ങൾ:''' സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ കൃഷിഭൂമികൾ, കാവുകൾ, കവലകൾ എന്നിവയോട് ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള തുറന്ന ശിലാത്തറകൾ.
* '''തറവാട്ടു മടപ്പുരകൾ:''' പാരമ്പര്യ തീയ്യർ ഭവനങ്ങളിൽ ആരാധനയ്ക്കായി നീക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള 'മുത്തപ്പൻ കെട്ടുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമെ, തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ ഉപജീവനത്തിനായും മറ്റും കുടിയേറിപ്പാർക്കുന്ന പുതിയ ഇടങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുതിയതായി മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ മറ്റ് ജില്ലകളിലും, ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിലും വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിലും ഇത്തരം നിരവധി മടപ്പുരകൾ ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite news |title=When Malabar's deity travels with the diaspora: Spread of Muthappan worship |newspaper=The Hindu |year=2015 |location=Kochi |language=English}}</ref>
=== സാമൂഹിക സമത്വവും സാമുദായിക പങ്കാളിത്തവും ===
കേരളത്തിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽപ്പോലും, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു മടപ്പുരകൾ. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും അന്നദാനം നൽകുന്ന രീതി ഈ ശൃംഖലയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ്. മടപ്പുരകളുടെ ഭരണവും മേൽനോട്ടവും തീയ്യർ സമുദായം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ, മുത്തപ്പന്റെ കോലം (വെള്ളാട്ടം, തിരുവപ്പൻ) കെട്ടിയാടുന്നത് മറ്റ് സമുദായങ്ങളായ വണ്ണാൻ, അഞ്ഞൂറ്റാൻ കോലധാരികളാണ്.<ref>{{Cite book |last=Menon |first=Dilip M. |title=Caste, Nationalism and Communism in South India: Malabar 1900-1948 |publisher=Cambridge University Press |year=1994 |isbn=978-0521418791 |pages=32-35}}</ref>
=== ദേവതാ സങ്കൽപ്പവും തോറ്റംപാട്ടുകളും ===
മുത്തപ്പൻ തോറ്റംപാട്ടുകൾ പ്രകാരം '''ആരിയ പുരാൻ''' എന്നാണ് ശ്രീ മുത്തപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ മറ്റ് പ്രധാന ദേവതകളായ ആര്യ പൂമാല, ആര്യ പൂമാരുതൻ, ആര്യക്കര ഭഗവതി, ആര്യ പൂങ്കന്നി തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ നാമകരണങ്ങളുമായി ഇതിന് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുണ്ട്.
;മറ്റു തെയ്യങ്ങൾ
തീയരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന തെയ്യങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റാണിത്. ചിലതൊക്കെ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്. മിക്കതെയ്യങ്ങൾക്കും ലേഖങ്ങളും ഉണ്ട്.
{| class="wikitable"
|-
! colspan="4" style="text-align:center" |തീയരുടെ മറ്റു പ്രധാന തെയ്യങ്ങൾ
|-
|[[രക്തചാമുണ്ഡി]]||ധൂമാഭഗവതി||ഗുളികൻ ||ദൈവച്ചേകവൻ
|-
|[[കണ്ടനാർകേളൻ]]||അണീക്കര ഭഗവതി||കുണ്ടോർചാമുണ്ഡി || ഉച്ചിട്ട
|-
|[[പൊട്ടൻ തെയ്യം]]||ദണ്ഡ്യങ്ങാനത്ത് ഭഗവതി||പ്രമാഞ്ചേരി ഭഗവതി ||പിതൃവാടിച്ചേകവർ
|-
|[[ആരിയപൂമാല ഭഗവതി|ആര്യപൂമാല ഭഗവതി]]||ഉച്ചൂളിക്കടവത്ത് ഭഗവതി||[[വേട്ടക്കൊരുമകൻ]] ||തണ്ടാർശ്ശൻ
|-
|ആര്യപൂമാരുതൻ ദൈവം||[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]]||തായ്പരദേവത || കോരച്ചൻ
|-
|പടക്കത്തി ഭഗവതി||പാടിക്കുറ്റിയമ്മ||പോർക്കലി ഭഗവതി || വെട്ടുചേകവൻ
|-
|നിലമംഗലത്ത് ഭഗവതി||ചുഴലിഭഗവതി||കാരൻ ദൈവം ||തുളുവീരൻ
|-
|പറമ്പത്ത് ഭഗവതി||കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി||ആര്യപ്പൂങ്കന്നി || കുടിവീരൻ
|-
|കാലിച്ചേകവൻ||നാഗകന്നി||ആര്യക്കര ഭഗവതി ||പുതുച്ചേകവൻ
|-
|പാലോട്ട് ദൈവത്താർ||കൂടൻ ഗുരുക്കന്മാർ||[[ആലി തെയ്യം]] ||ശൂലകുഠാരിയമ്മ (മരക്കലത്തമ്മ)
|-
|അണ്ടലൂർ ദൈവത്താർ||[[കാലിച്ചാൻ]] തെയ്യം||കരക്കക്കാവ് ഭഗവതി || ആയിറ്റി ഭഗവതി
|-
|ചീറുംബ നാൽവർ||തൂവക്കാളി||കുട്ടിച്ചാത്തൻ ||പുലിച്ചേകവൻ
|-
|ഇളംകരുമകൻ||അതിരാളം||വിഷകണ്ഠൻ ||വീരഭദ്രൻ
|-
|പാടാർകുളങ്ങര ഐവർ||ബപ്പൂരൻ||തെക്കൻ കരിയാത്തൻ || ആദിമൂലിയാടൻ ദൈവം
|-
|പടിഞ്ഞാറെ ചാമുണ്ഡി||അങ്കക്കാരൻ||തോട്ടുംകര ഭഗവതി ||അകത്തൂട്ടിച്ചേകവൻ
|-
|മടയിൽ ചാമുണ്ഡി||പാടാർക്കുളങ്ങര വീരൻ||പാലന്തായി കണ്ണൻ||പാടി പടിഞ്ഞാർപ്പുറത്തമ്മ
|-
|കുറത്തിയമ്മ||പൂക്കുട്ടിച്ചാത്തൻ||എടലാപുരത്ത് ചാമുണ്ഡി ||നാർക്കുളം ചാമുണ്ഡി
|-
|പൂതാടി|| colspan="3"|പുല്ലോളിത്തണ്ടയാൻ
|}
=== ഐതിഹ്യങ്ങൾ ===
തീയ്യരുടെ ഉൽപ്പത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വടക്കൻ മലബാറിലെ തോറ്റംപാട്ടുകളിലും വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം സപ്തമാതാക്കന്മാർ ആയി (ഏഴ് അമ്മ ദൈവങ്ങൾ) ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രമുഖ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തഴ്സ്റ്റണെപ്പോലുള്ളവർ ഈ ഐതിഹ്യം പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Thurston |first=Edgar |title=Castes and Tribes of Southern India, Volume VII (Tiyan) |publisher=Government Press |year=1909 |location=Madras |pages=39-42}}</ref>
=== സപ്തമാതാക്കളും ഏഴിമലയും ===
ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗീയ നദിയിൽ നീരാടുകയായിരുന്ന ഏഴ് ദിവ്യകന്യകമാരോട് ഒരു ദേവന് പ്രണയം തോന്നുകയും പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കുലീനരായ ആ കന്യകമാർ അത് നിരസിച്ചു. ഇതിൽ കോപിഷ്ഠനായ ദേവൻ പ്രകൃതിയിലെ ചൂട് പൂർണ്ണമായും പിൻവലിച്ച് കൊടും തണുപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവൻ തന്നെ അഗ്നിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുൻപിൽ അവതരിച്ചു. കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി കന്യകമാർ അഗ്നിക്കരികിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും, ആ സമാഗമത്തിൽ അവർക്ക് ഏഴ് ദിവ്യരായ ആൺകുട്ടികൾ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഈ കുട്ടികളെ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നും, അവർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം യാത്രചെയ്ത് കണ്ണൂരിലെ മാടായിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് അവിടെയുള്ള ഏഴിമലയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു എന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ഈ ഏഴ് പേരുടെ പിൻഗാമികളാണ് തീയ്യർ എന്ന് ഈ ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.<ref>വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകൾ, വടക്കൻ മലബാറിലെ വാമൊഴി വഴക്കങ്ങൾ.</ref>
=== ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും: വിശുദ്ധ ഇടങ്ങൾ ===
തീയ്യർ സമുദായം വളരെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഏഴിമലയും മാടായിപ്പാറയും. ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ കുടിയേറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. വടക്കൻ മലബാറിലെ കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നടക്കുന്ന മീനമാസത്തിലെ പൂരമഹോത്സവത്തിനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ പൂക്കൾ ഏഴിമലയിൽ നിന്നും മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് സമുദായംഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് വലിയ പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
=== ബ്രാഹ്മണിക സ്വാധീനവും മാറ്റങ്ങളും ===
ഈ തദ്ദേശീയ ഉൽപ്പത്തി കഥയ്ക്ക് പിൽക്കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണിക വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്താൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. മാറ്റിയെഴുതപ്പെട്ട കഥകളിൽ, അഗ്നിയായി അവതരിച്ചത് സാക്ഷാൽ പരമശിവനാണെന്നും ജനിച്ച കുട്ടികൾ ശിവന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ കാർത്തികേയന്റെ അഥവാ സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ ഉൽപ്പത്തി കഥയോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള രീതിയിലാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. തെയ്യം തോറ്റംപാട്ടുകളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഈ ഐതിഹ്യം ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
=== തദ്ദേശീയ പാരമ്പര്യവും ജനസംഖ്യാ സ്വാധീനവും ===
പൂരക്കളിയിലെ കപ്പൽപ്പാട്ടുകളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും മറ്റും സമുദ്രയാനത്തെക്കുറിച്ചും കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, തീയ്യർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വടക്കൻ മലബാറിൽ വേരുറപ്പിച്ച തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗം (Indigenous people) തന്നെയാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കുടിയേറ്റം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, അത് അതിപ്രാചീന കാലത്ത് സംഭവിച്ചതായിരിക്കണം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലോ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപോ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റമായിരുന്നു ഇതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം കൈവരിക്കാൻ ഈ സമുദായത്തിന് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ മണ്ണിന്റെ കാർഷിക, സാംസ്കാരിക, ആയോധന മണ്ഡലങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന തദ്ദേശീയ സമൂഹമായാണ് ആധുനിക ചരിത്രം തീയ്യരെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
=== സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യവും വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളും ===
തീയ്യർ സമുദായത്തിന് പ്രാചീനകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന സമുദ്രയാന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ (Maritime tradition) പ്രധാന തെളിവുകളാണ് പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് പാടിവരുന്ന മരക്കലപ്പാട്ടുകൾ അഥവാ കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ. ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നും അറബിക്കടൽ കടന്ന് ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയും ആര്യ പൂമാരുതനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ മലനാട്ടിലേക്ക് വന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയം. ദേവതകൾക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് വലിയ മരക്കപ്പൽ (മരക്കലം) നിർമ്മിക്കുന്നതും, കപ്പൽ അലങ്കരിക്കുന്നതും, പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥകളെയും കടൽക്ഷോഭങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ഏഴിമലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതുമായ യാത്രാവിവരണങ്ങൾ ഈ പാട്ടുകളിൽ വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സമുദായത്തിന്റെ പ്രാചീനകാലത്തെ കടൽ വഴിയുള്ള യാത്രാ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയോ, സമുദ്ര വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളുടെയോ ചരിത്രപരമായ ഓർമ്മകളാണ് തലമുറകളായി പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലൂടെയും മരക്കലപ്പാട്ടുകളിലൂടെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുപോരുന്നത്.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409}}</ref>
== സംസ്കാരവും കലകളും ==
തീയരുടെ സാംസ്കാരിക ജീവിതം കാർഷിക വൃത്തി, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ആയോധന കലകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉത്സവങ്ങളും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും ഈ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
=== ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ===
* '''പുത്തരി:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പുത്തരി. കാർഷിക വൃത്തിയുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഒരു ആചാരമാണിത്. പുതിയ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ നെല്ല് (പുത്തരി) കുത്തി അരിയാക്കി ഇഷ്ടദേവതകൾക്കും കാരണവന്മാർക്കും നേദിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. സമൃദ്ധിയുടെയും കാർഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഇത് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
* '''പൂരം:''' മലബാറിലെ തീയ്യരുടെ വസന്തോത്സവമാണ് മീനമാസത്തിലെ പൂരം. തീയ്യർ സമുദായത്തിന്റെ പരദേവതയായ '''ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുമായി''' പൂരത്തിന് അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം, ആര്യനാട്ടിലെ (ആര്യാവർത്തം) രാജകുമാരിയായ ആര്യപൂമാല ഭഗവതി മലനാട്ടിലെ പൂരമഹോത്സവം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും, വിശ്വകർമ്മാവിനെക്കൊണ്ട് ഒരു മരക്കപ്പൽ നിർമ്മിച്ച് സഹോദരനായ ആര്യ പൂമാരുതനും മറ്റ് പരിവാരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം അറബിക്കടൽ വഴി യാത്രചെയ്ത് മലബാറിലെ എഴുമലയിൽ (ഏഴിമല) എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം.<ref>{{Cite book |last=കരിപ്പത്ത് |first=ആർ.സി. |title=തെയ്യപ്രപഞ്ചം |publisher=കൈരളി ബുക്സ് |year=2012 |location=കണ്ണൂർ |isbn=9788192286409 |pages=85-90}}</ref> അതിനാൽ ആര്യപൂമാല കാവുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർഷിക ആഘോഷമാണ് പൂരവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പൂരക്കളിയും. കാമദേവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തിൽ പൂവിടലും കാമനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് പാട്ടുപാടുന്നതും പ്രധാനമാണ്. തറവാടുകളിലും കാവുകളിലും വലിയ ഒത്തുചേരലിന്റെ വേദി കൂടിയാണ് ഈ ഉത്സവം.
=== ആയോധന കലകൾ ===
മലബാറിലെ ആയോധന പാരമ്പര്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തീയ്യർ സമുദായത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.<ref>{{Cite book |last=Logan |first=William |title=Malabar Manual, Volume 1 |publisher=Government Press |year=1887 |location=Madras |pages=138-142}}</ref>
* '''കളരിപ്പയറ്റ്:''' തീയ്യർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ചേകവന്മാർ (പടയാളികൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഐതിഹാസികമായ പതിനെട്ടര (18 ½) കളരികളുടെ അവകാശം തീയ്യർക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അങ്കക്കളരികളുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നതും പയറ്റ് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഈ സമുദായത്തിലെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. പുത്തൂരം വീട് പോലെയുള്ള തീയ്യർ തറവാടുകൾ കളരിപ്പയറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.
* '''അങ്കം:'''മധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോരാളികൾ തമ്മിൽ നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ് അങ്കം. തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ ചേകവന്മാരായിരുന്നു പ്രധാനമായും അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നത്. അങ്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വലിയ അഭിമാനമായാണ് സമുദായം കണ്ടിരുന്നത്.
* '''പുത്തരി അങ്കം:''' ആയോധന വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കളരി പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നടത്തുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകടന മത്സരമാണ് പുത്തരി അങ്കം. ഇത് കളരിയിലെ ദേവതകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു സമർപ്പണമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
=== അനുഷ്ഠാന കലകളും വിനോദങ്ങളും ===
* '''പൂരക്കളി:''' വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭഗവതി കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും മീനമാസത്തിലെ പൂരത്തോടനുബന്ധിച്ച് തീയ്യർ സമുദായംഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അനുഷ്ഠാന കലയാണ് പൂരക്കളി. കളരിപ്പയറ്റിലെ മെയ്വഴക്കവും നൃത്തച്ചുവടുകളും സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം പുരുഷന്മാരാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആളെ 'പണിക്കർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പൂരക്കളി പാട്ടുകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയം കാമദേവന്റെ ചരിത്രവും (കാമദഹനം),തീയരുടെ കുലദേവത ആയ ആര്യപൂമാല ഭഗവതിയുടെ ഇതിഹാസവുമാണ്. ഭഗവതിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുന്നതും, ആര്യനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള സമുദ്രയാത്രയും, കാവുകളിലെ കുടിയിരുപ്പും വിവരിക്കുന്ന '''കപ്പൽപ്പാട്ടുകൾ''' പൂരക്കളിയുടെ സുപ്രധാന ഭാഗമാണ്.<ref>{{Cite book |last=നമ്പൂതിരി |first=ഡോ. എം.വി. വിഷ്ണു |title=ഫോക്ലോർ നിഘണ്ടു |publisher=കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് |year=1991 |location=തിരുവനന്തപുരം}}</ref> തീയ്യരെക്കൂടാതെ അപൂർവമായി ചിലയിടങ്ങളിൽ വിശ്വകർമകജരും, യാദവരും പൂരക്കളി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
* '''മറത്തുകളി:''' പൂരക്കളിയോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുന്ന, തീയ്യർ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിലുള്ള ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക സംവാദമാണ് മറത്തുകളി. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഘങ്ങളിലെ പണിക്കന്മാർ തമ്മിൽ വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, വ്യാകരണം, സംസ്കൃതം, ഇതിഹാസങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടത്തുന്ന വാശിയേറിയ പണ്ഡിത തർക്കമാണിത്. സമുദായത്തിന്റെ വിജ്ഞാനത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇതിൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
* '''കോൽക്കളി:''' കളരിപ്പയറ്റിലെ ചുവടുകളിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട മറ്റൊരു സംഘനൃത്തമാണ് കോൽക്കളി. പ്രത്യേക താളത്തിൽ ചെറിയ കോലുകൾ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപം, സമുദായത്തിന്റെ പ്രധാന വിനോദോപാധികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. മലബാറിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിലും കോൽക്കളി വലിയ തോതിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
* '''തിടമ്പ് നൃത്തം (തിരമ്പ് നൃത്തം):''' വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ദേവന്റെ തിടമ്പ് തലയിലേറ്റിക്കൊണ്ട് താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെക്കുന്ന കലാരൂപമാണിത്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി, എമ്പ്രാന്തിരി തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നതെങ്കിലും, മലബാറിലെ ചില പ്രത്യേക വൈഷ്ണവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരാധനാലയങ്ങളിൽ തീയ്യർ തിടമ്പ് നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന തിടമ്പ് നൃത്തത്തെ അപേക്ഷിച്ച്, തീയ്യർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തത്തിൽ ചുവടുകൾ താരതമ്യേന പരിമിതമായിരിക്കും.
==ചിത്രശാല==
{{Gallery
|title=തീയ്യരുടെ ചിത്രങ്ങൾ
|width=290 | height=190
|align=
|File:Males of Thiyar Caste.jpg| A group of Tiyyar men's|File:Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.jpg|Squad of Thiyars from the Royal Procession of Sree Rama Deivathar at Kanathur Temple.|File:Tiyar-Nair Jewels.jpg|Traditional ornaments used by Nair-Tiyar females in the region of Malabar and Canara.1896|File:The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912.jpg|The traditional attire of Thiyyar (Tiyya) Bridegroom and companions who dressed as warriors and holding raised sword in their right hand ,in 1912|File:Typical Thiyar House.jpg|Typical Thiyar House, German Photography 1921.| File:Diwan bahadur edavalath kakkat krishnan.jpg|മലബാറിലെ ഒരു ദിവാൻ പദവിയേറ്റ തീയ്യർ|File:Tiyar males.jpg|Tiyar males|File:Group of Tiyar Ladies.jpg|തീയ്യർ സ്ത്രീകൾ 1921കളിൽ|File:Tiyar female.jpg|ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ സാരിയാണിഞ്ഞ|File:Tiyar Gentleman.jpg|തീയ്യർ പുരുഷൻ ജർമൻ നാസി ചിത്രം|File:Tiyar lady.jpg|ഒരു തീയർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar male.jpg|തീയർ പുരുഷൻ 1921|File:Ma of Tiyar caste.jpg|Tiyar man 1921 german photography|File:Thiyar Women.jpg| AWife of a Thiyar Farmer|File:Young Tiyar.jpg|Young Tiyar boy |file:Female of Tiyar caste.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ 1921|File:Tiyar man.jpg|German photography Young Tiyan Man|File:Tiyar Man.jpg|ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ തീയ്യർ|File:Tiyar Native.jpg|മുടി വളർത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തീയ്യർ|File:Woman of Tiyar Caste.jpg|സാരി അണിഞ്ഞ മൂക്ക് കുത്തിയ ഒരു തീയ്യർ സ്ത്രീ||തീയ്യർ പാട്ടാളം തലശ്ശേരി കത്ത്}}
==പ്രമുഖർ==
*[[ആരോമൽ ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവും വീര നായകനും കൂടിയായിരുന്നു.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ| ചന്തു ചേകവർ]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[കുറൂളി ചേകോൻ]] - ജന്മികൾക്ക് എതിരെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോരാടി മരിച്ച ഒരു വീര നായകൻ.
*[[പയ്യമ്പള്ളി ചന്തു]] - പഴശ്ശി രാജയുടെ പഠതലവനായ യോദ്ധാവ്.
*[[ഉണ്ണിയാർച്ച]] - പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വീര നായിക.
*[[വടക്കൻ പാട്ടുകൾ|അരിങ്ങോടർ ചേകവർ]] - വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യോദ്ധാവ്.
*[[പുല്ലമ്പിൽ ശങ്കരൻ മൂപ്പൻ]] - പഴശ്ശിരാജയുടെ സേനാതലവൻ, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരെ പോരാടിയ ഒരു പ്രമുഖൻ.
*[[ചെറായി പണിക്കന്മാർ]] - സാമൂതിരിയുടെ തീയ്യർ പടയുടെ നേതൃത്വം വഹിച്ചവർ.
*[[കാരായി കൃഷ്ണൻ ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതൻ.
*[[നരിക്കുനി ഉണ്ണിരിക്കുട്ടി വൈദ്യൻ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും.
*[[കക്കുഴി കുഞ്ഞിബാപ്പു ഗുരുക്കൾ]] - പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരൻ.
*[[മാടായി മന്ദൻ ഗുരുക്കൾ]]
*[[ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥന്മാർ]] - പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ, ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളവും, സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിച്ചവർ.
*[[ദിവാൻ ഇ.കെ. കൃഷ്ണൻ]] - മലബാറിലെ ദിവാൻ പദവിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി.
*[[ഇ.കെ. ഗോവിന്ദൻ]] - പുതുകോട്ട എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ടെറിറ്ററി ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ദിവാൻ.
*[[ഇ.കെ. ജാനകി അമ്മാൾ]] -ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ ശാസ്ത്രവിഷയത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (ഡി.എസ്സി.,D.Sc) നേടിയ ചുരുക്കം ഇന്ത്യൻവനിതകളിലൊരാൾ
*[[കോട്ടക്കൽ കണാരൻ ഗുരുക്കൾ]] - കളരിപ്പയറ്റിലെ ദ്രോണാചാര്യൻ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണതാൽ തകർക്കപ്പെട്ട കളരിപ്പയറ്റ് എന്ന ആയോധന കലയെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പങ്ക് വഹിച്ച കളരിപ്പയറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരു സുപ്രധാന വ്യക്തിയായിരുന്നു കണാരൻ ഗുരുക്കൾ.
*[[മീനാക്ഷിയമ്മ|മീനാക്ഷി അമ്മ ഗുരുക്കൾ]] - കോഴിക്കോട് വടകര കടത്തനാടൻ കളരിസംഘത്തിലെ ആയോധനകലാ വിദഗ്ദ്ധയാണ് മീനാക്ഷിയമ്മ ഗുരുക്കൾ. 2017 ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു
*[[ചൂരയിൽ കണാരൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ ഡപ്യൂട്ടി കളക്റ്ററായിരുന്നു.
*[[കല്ലിങ്ങൽ മഠത്തിൽ രാരിച്ചൻ മൂപ്പൻ]] - മലബാറിലേ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
*[[മന്നനാർ|കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ]] - മന്നനാർ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്.
*[[അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ|റാവോ സാഹിബ് അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ]] - കേരളത്തിലെ സാമൂഹ്യനവോത്ഥാന നായകരിലൊരാളായിരുന്നു റാവുസാഹിബ് ഡോ. അയ്യത്താൻ ഗോപാലൻ[
*[[മൂർക്കോത്ത് കുമാരൻ]] - കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനും സാമൂഹികപരിഷ്കർത്താവും
*[[അയ്യത്താൻ ജാനകി അമ്മാൾ]] - ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഡോക്ടർ (മലബാർ)
*[[ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ]] - ഉപ്പൂറ്റ് കണ്ണൻ വൈദ്യർ (1811-1876) കണ്ണൂർ നിന്ന് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഡെപ്യൂട്ടി കലറ്റർ ആയി സേവനം അനുഷടിച്ച പ്രമുഖൻ
*[[ഐ.കെ. കുമാരൻ]] - മയ്യഴിയുടെ വിമോചനത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയ മഹാജനസഭയുടെ നേതാവ് ഐ.കെ. കുമാരനായിരുന്നു
*[[മൂർക്കോത്ത് രാമുണ്ണി]] - നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധനും വ്യോമസേനയിലെ ആദ്യ മലയാളി പൈലറ്റും, റിട്ടയേഡ് വിങ് കമാൻഡറുമാണ്
*[[ഉറൂബ്]] - മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു ഉറൂബ്
*[[എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്]] - ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള നോവലിസ്റ്റും,സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരനും കവിയുമാണ്
*[[വാഗ്ഭടാനന്ദൻ|വി.കെ ഗുരുക്കൾ]] - പ്രമുഖ ഹിന്ദു ആത്മീയാചാര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണു്
*[[കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ]] - കേരള സർക്കസ്സിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ (1858-1939)
*[[സി.കെ. വിജയരാഘവൻ]] - ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് മേധാവി പദവി ആയ IG ആയ കണ്ണൂർ സ്വദേശി.
*[[കെ. സുധാകരൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[വി. മുരളീധരൻ]] - കേന്ദ്രമന്ത്രി, കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[കെ. സുരേന്ദ്രൻ]] - കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്
*[[സി. കൃഷ്ണൻ]] - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്.
==ഇതും കാണുക ==
*[[കണ്ടോത്ത് ആക്രമണം]]
*[[പുലിയൂർകാളി|പുലിയൂർകാളി തെയ്യം]]
*[[മേലേപ്പുര തറവാട്]]
*[[ചേകവർ]]
*[[കതിവനൂർ വീരൻ]]
*[[തീയർ പട്ടാളം]]
*[[തെയ്യം]]
*[[മന്നനാർ]]
== അവലംബം ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജാതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ മതം തിരിച്ച്]]
[[വർഗ്ഗം:സമുദായങ്ങൾ]]
ir2xk9r06l5slml11rngf0i0z28l8s8
സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ
1
409264
4629043
2686260
2026-06-13T08:42:45Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)]] എന്ന താൾ [[സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ എന്നാണ്
2686260
wikitext
text/x-wiki
{{വിക്കിപോഷണയജ്ഞം-ബിഷപ്മൂർ കോളജ്|expanded=yes}}
snpn9hwp9olhk9opz70t0evx6wn4str
അശ്വനി അയ്യർ തിവാരി
0
416751
4628932
4564885
2026-06-12T16:37:01Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 2 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628932
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Ashwini Iyer Tiwari}}
{{Infobox person
| name = അശ്വനി അയ്യർ തിവാരി
| image = Ashwiny Iyer Tiwari attends the 63rd Jio Filmfare Awards 2018 (05).jpg
| caption = 63-ാമത് ജിയോ ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ് 2018 ൽ അശ്വിനി അയ്യർ തിവാരി പങ്കെടുക്കുന്നു
| birth_name =
| birth_date = {{birth date and age|df=y|1979|10|15}}
| birth_place = [[മുംബൈ]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| occupation = [[ചലച്ചിത്ര സംവിധായിക]]
| spouse = [[നിതേഷ് തിവാരി]]
}}
'''അശ്വനി അയ്യർ തിവാരി''' (ജനനം15 ഒക്ടോംബർ1979) [[ഇന്ത്യ]]ൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായികയും കഥാകൃത്തുമാണ്. 2016-ലെ ''[[നിൽ ബട്ടെ സന്നത]]'' എന്ന ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രം ആണ് ആദ്യമായി അശ്വനി സംവിധാനം ചെയ്തത്. ഈ ചലച്ചിത്രം പിന്നീട് ''[[അമ്മ കണക്ക്]]'' എന്ന പേരിൽ തമിഴിൽ പുനഃനിർമ്മാണം നടത്തിയിരുന്നു. സംവിധാനരംഗത്ത് വരുന്നതിനുമുമ്പ് ''ലിയോ ബർണറ്റിൽ'' സഹസംവിധായികയായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. 2017-ലെ ഹാസ്യചിത്രമായ ''[[ബരേലി കി ബർഫി]]'' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിന് ഏറ്റവും നല്ല സംവിധായികയ്ക്കുള്ള [[ഫിലിംഫെയർ പുരസ്കാരം|ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ്]] ലഭിച്ചിരുന്നു.
== ആദ്യകാലം ==
1979 ഒക്ടോബർ 15 ന് ഒരു തമിഴ് കുടുംബത്തിലാണ് അശ്വിനി അയ്യർ ജനിച്ചത്, മുംബൈയിലെ മുളുണ്ട് പ്രാന്തപ്രദേശത്താണ് അവർ വളർന്നത്. മുളുണ്ടിലെ സെന്റ് മേരീസ് കോൺവെന്റ് ഹൈസ്കൂളിലെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം പഠിച്ച എസ്ഐഇഎസ് കോളേജ് ഓഫ് കൊമേഴ്സ് ആൻഡ് ഇക്കണോമിക്സിൽ നിന്ന് ഉന്നത പഠനം നടത്തി. എഴുത്തുകാരനും സംവിധായകനുമായ നിതേഷ് തിവാരിയെയാണ് അവർ വിവാഹം കഴിച്ചത്.<ref>{{cite web|url=http://brandequity.economictimes.indiatimes.com/news/advertising/advertisings-classic-love-stories-nitesh-tiwari-and-ashwiny-iyer-tiwari/50910139|title=Advertising's classic love stories: Nitesh Tiwari and Ashwiny Iyer Tiwari, Marketing & Advertising News, ET BrandEquity|accessdate=21 April 2017|date=9 February 2016|publisher=Brandequity.economictimes.indiatimes.com}}</ref><ref>{{cite web|url=http://indianexpress.com/article/entertainment/bollywood/dangal-working-with-aamir-khan-dream-come-true-for-any-director-ashwini-iyer-tiwari-2762345/|title=Working with Aamir Khan dream come true for any director: Ashwini Iyer Tiwari|accessdate=21 April 2017|date=20 April 2016|work=The Indian Express}}</ref>
== കരിയർ ==
=== പരസ്യ രംഗം ===
[[മുംബൈ|മുംബൈയിലെ]] സോഫിയ പോളിടെക്നിക്കിൽ നിന്ന് വാണിജ്യ കലകളിൽ സ്വർണ്ണ മെഡൽ ജേതാവായ അശ്വിനി, 15 വർഷം പരസ്യ ഏജൻസിയായ ലിയോ ബർണറ്റിൽ (ഇന്ത്യ) ചെലവഴിച്ചു. കാൻ ലയൺസ്, ന്യൂയോർക്ക് ഫെസ്റ്റിവൽ, വൺ ഷോ, പ്രോമാക്സ്, ഗോവഫെസ്റ്റ് അവാർഡുകൾ തുടങ്ങി നിരവധി അവാർഡുകൾ അവർ നേടി. ചലച്ചിത്രനിർമ്മാണത്തിലുള്ള തന്റെ അഭിനിവേശം പിന്തുടരാൻ അവർ ലിയോ ബർണറ്റിലെ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു.<ref>{{Cite web|url=https://www.campaignindia.in/article/ashwiny-iyer-tiwari-exits-leo-burnett/419754|title=Ashwiny Iyer Tiwari exits Leo Burnett {{!}} Advertising|access-date=24 November 2020|website=Campaign India}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.afaqs.com/news/story/39084_Ashwiny-Iyer-Tiwari-bids-adieu-to-Leo-Burnett|title=Ashwiny Iyer Tiwari bids adieu to Leo Burnett|accessdate=21 April 2017|date=30 October 2013|publisher=Afaqs.com|archive-date=2017-07-07|archive-url=https://web.archive.org/web/20170707110949/http://www.afaqs.com/news/story/39084_Ashwiny-Iyer-Tiwari-bids-adieu-to-Leo-Burnett|url-status=dead}}</ref>
=== സിനിമകൾ ===
==== ഹ്വസ്വ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അരങ്ങേറ്റം (2012-2016) ====
അയ്യർ 2012 ൽ തന്റെ ആദ്യ ഹ്വസ്വ ചിത്രമായ ''വാട്ട്സ് ഫോർ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ്'' നിർമ്മിച്ചു. 2016 ൽ, സ്വര ഭാസ്കർ പ്രധാന വേഷത്തിൽ അഭിനയിച്ച "''നിൽ ബട്ടേ സന്നത''" എന്ന ഹാസ്യ-നാടകീയ ചിത്രത്തിലൂടെ അവർ ഫീച്ചർ ഫിലിം സംവിധാനത്തിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു<ref>{{cite news|url=http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/movie-reviews/Nil-Battey-Sannata/movie-review/51938384.cms?tabtype=box|title=Nil Battey Sannata Movie Box office collection report 2016|work=The Times of India|accessdate=21 April 2017}}</ref>. കളർ യെല്ലോ പ്രൊഡക്ഷൻസ് (ആനന്ദ് എൽ. റായ്) ജെഎആർ പിക്ചേഴ്സ്, ഒപ്റ്റിക്കസ് ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡ് എന്നിവയുമായി സഹകരിച്ച് നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം ഇറോസ് ഇന്റർനാഷണൽ അവതരിപ്പിച്ചു.<ref>{{cite news|url=http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/bollywood/news/Nil-Battey-Sannata-trailer-launched/articleshow/51509151.cms|title=Swara Bhaskar: 'Nil Battey Sannata' trailer launched|work=The Times of India|date=28 January 2017|accessdate=21 April 2017}}</ref> അമിതാഭ് ബച്ചൻ ആതിഥേയത്വം വഹിച്ച കോൻ ബനേഗ ക്രോർപതി എന്ന ക്വിസ് ഷോയിലെ ഒരു മത്സരാർത്ഥിയിൽ നിന്ന് ഈ കഥയ്ക്ക് പ്രചോദനമാകുകയും നിരവധി ഇന്ത്യൻ പ്രേക്ഷകരെ ഇത് പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.<ref>{{cite web|url=http://www.afaqs.com/news/story/37703_KBC-Star-struck|title=KBC: Star-struck|accessdate=21 April 2017|date=7 June 2013|publisher=Afaqs.com|archive-date=2018-09-20|archive-url=https://web.archive.org/web/20180920160947/http://www.afaqs.com/news/story/37703_KBC-Star-struck|url-status=dead}}</ref><ref>{{cite web|url=http://indianexpress.com/article/entertainment/bollywood/grateful-to-aanand-l-rai-nil-battey-director-ashwini-iyer-tiwari-2809333/|title=Grateful to Aanand L. Rai: 'Nil Battey Sannata' director Ashwini Iyer Tiwari|accessdate=21 April 2017|date=19 May 2016|work=The Indian Express}}</ref> അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ ''ദി ന്യൂ ക്ലാസ്മേറ്റ്'' എന്ന പേരിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ നിൽ ബാറ്റി സന്നതയ്ക്ക് റിലീസിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ നല്ല അവലോകനങ്ങൾ ലഭിച്ചതൊടൊപ്പം തിവാരിയുടെ സംവിധാനത്തിനും വിഷയം സൂക്ഷ്മമായി കൈകാര്യം ചെയ്തതിനും പ്രശംസകളും ലഭിച്ചു.<ref>{{cite web|url=http://indianexpress.com/article/entertainment/bollywood/swara-bhaskar-wins-best-actress-title-in-china/|title=Swara Bhaskar wins best actress title in China|accessdate=21 April 2017|date=27 September 2015|work=The Indian Express|author=Bala}}</ref> ബോക്സ് ഓഫീസിൽ വാണിജ്യപരമായി പരാജയപ്പെട്ട ചിത്രമായിരുന്നു അത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.boxofficeindia.com/movie.php?movieid=3267|title=Nil Battey Sannatta - Movie - Box Office India|access-date=30 November 2023|website=www.boxofficeindia.com}}</ref> ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ അയ്യർക്ക് മികച്ച നവാഗത സംവിധായികയ്ക്കുള്ള ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. അമ്മ കണക്ക് എന്ന പേരിൽ തമിഴിൽ പുനർനിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം അമല പോൾ പ്രധാന വേഷത്തിൽ അഭിനയിച്ച് അതേ വർഷം ജൂൺ 24 ന് പുറത്തിറങ്ങി.<ref>{{cite news|url=http://www.thehindu.com/features/metroplus/Of-math-and-emotions/article14395253.ece|title=Ashwiny Iyer Tiwari on Nil Battey Sannata, star cast and more|newspaper=The Hindu|date=22 June 2016|accessdate=21 April 2017|last1=Rao|first1=Subha J.}}</ref><ref>{{cite web|url=https://www.deccanchronicle.com/entertainment/kollywood/240316/dhanush-persuaded-ashwiny-to-make-amma-kanakku.html|title=Dhanush persuaded Ashwiny to make Amma Kanakku|access-date=21 April 2017|date=23 March 2016|work=Deccanchronicle}}</ref>
==== വിജയഗാഥ (2017 മുതൽ ഇന്നുവരെ) ====
[[കൃതി സനോൻ|കൃതി സനോൻ]], [[ആയുഷ്മാൻ ഖുറാന|ആയുഷ്മാൻ ഖുറാന]], [[രാജ്കുമാർ റാവു]] എന്നിവർ പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച ബറേലി കി ബർഫി (2017) എന്ന റൊമാന്റിക് കോമഡി-നാടകീയ ചലച്ചിത്രമാണ് അയ്യരുടെ സിനിമാ ജീവിതത്തിൽ വഴിത്തിരിവായത്. [[നിക്കോളാസ് ബാരിയോ|നിക്കോളാസ് ബാരിയോയുടെ]] ''ദി ഇൻഗ്രിഡിയന്റ്സ് ഓഫ് ലവ്'' എന്ന നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ ചിത്രം വ്യാപകമായ നിരൂപക പ്രശംസ നേടിയതോടൊപ്പം, സംവിധാനം, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സൗണ്ട് ട്രാക്ക്, പശ്ചാത്തലസംഗീതം, അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനം എന്നിവയുടെ പേരിലും ഉയർന്ന പ്രശംസ നേടി.
==സിനിമകൾ==
*''[[Nil Battey Sannata]]'' (2016)
*''[[Amma Kanakku]]'' (2016; Tamil)
*''[[Bareilly Ki Barfi]]'' (2017)
==അവലംബം==
{{reflist}}
==പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
{{Commons category}}
*{{IMDb name}}
{{Authority control}}
[[വർഗ്ഗം:1979-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായികമാർ]]
gj7gduzvp9kxa28z1lsqn7pgxwba4nj
വിനായകി
0
430605
4628997
3972243
2026-06-13T07:23:46Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4628997
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
വിനായകിയ്ക്ക് ആനയുടെ രൂപസാദൃശ്യത്താൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ളതായാണ് ഗണപതിയെ വർണ്ണിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സ്ഥിരമായ ഒരു നാമം ഇല്ലാത്ത ഈ ദേവത, പല പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. '''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha"<ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനന''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശനി''' ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ വിനായകി ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി അവളെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ ബ്രാഹ്മണ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
q1xkgwt3m0ua4uij98xjzbdd0znyk6h
4628998
4628997
2026-06-13T07:25:21Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4628998
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
വിനായകിയ്ക്ക് ആനയുടെ രൂപസാദൃശ്യത്താൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ളതായാണ് ഗണപതിയെ വർണ്ണിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സ്ഥിരമായ ഒരു നാമം ഇല്ലാത്ത ഈ ദേവത, പല പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. '''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha"<ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനന''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശനി''' ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ വിനായകി ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി അവളെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ ബ്രാഹ്മണ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
nz6wwh43a2zyd8ukeufuca9vdih85ao
4628999
4628998
2026-06-13T07:28:00Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4628999
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
വിനായകിയ്ക്ക് ആനയുടെ രൂപസാദൃശ്യത്താൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ളതായാണ് ഗണപതിയെ വർണ്ണിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സ്ഥിരമായ ഒരു നാമം ഇല്ലാത്ത ഈ ദേവത, പല പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. '''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha"<ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനന''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശനി''' ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ വിനായകി ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി അവളെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
t6p5rxss6t06skq2r9qmzg7saypeu1p
4629026
4628999
2026-06-13T08:20:25Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629026
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകാസുരൻ പാർവ്വതിയെ തട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകാസുരൻ ജനിച്ചു ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ വിനായകി ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി അവളെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
4w27qyx5yv5hcpth3qbka52fcdkl05g
4629029
4629026
2026-06-13T08:23:13Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629029
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകാസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകാസുരൻ ജനിച്ചു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ വിനായകി ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി അവളെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
iuvfo8my93wxidgd743jxzf6nentd3f
4629030
4629029
2026-06-13T08:27:01Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629030
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകാസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകൻ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
fevcy36bm1v0ukp22ak06281m8ovjp2
4629032
4629030
2026-06-13T08:27:46Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629032
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകാസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകൻ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിവ് ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
b0vnx9ivuwxcxbpfnh9pjdi416lh1pq
4629035
4629032
2026-06-13T08:30:20Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629035
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകാസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകൻ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
3ie02yc1hbw1dfxxjjk6ihsn7g7ruuh
4629037
4629035
2026-06-13T08:33:40Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629037
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകൻ എന്ന അസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകൻ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
837ep5zzb2o0hiafyhv4m3on2dkkcmw
4629054
4629037
2026-06-13T08:55:10Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629054
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകൻ എന്ന അസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകൻ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
'''സ്ത്രീ ഗണേഷ''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") '''ഗണേശിനി''' എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
jqsm4izf9y12q6brx2jh7g7yv6dymhw
4629062
4629054
2026-06-13T09:01:47Z
~2026-34175-13
219079
/* */
4629062
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Vinayaki}}
{{Infobox deity<!--Wikipedia:WikiProject Hindu mythology-->
| type = ഹിന്ദു
| image = Ganeshani - Black Stone - Circa 10th Century CE - Bihar - ACCN 3919 - Indian Museum - Kolkata 2015-09-26 3894.JPG
| caption = വിനായകി, ഏകദേശം പത്താം നൂറ്റാണ്ട്, ബിഹാർ
| name = വിനായകി
| affiliation = ''[[shakti]]'' of [[Ganesha]], [[Matrika]], Form of [[Riddhi]]
| god_of = Goddess of Beginnings
| mantra = ഗണേശ മന്ത്രം
| symbol = [[Modak|മൊദക്]]
| consort = [[ഗണേശൻ]] (വിനായക)
| mount = [[എലി]]
}}
'''വിനായകി ''' (Vinayaki) [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള ഒരു [[Hinduism|ഹിന്ദു]] ദേവതയാണ്.<ref>{{cite web|url=https://scroll.in/magazine/848991/vinayaki-the-lesser-known-story-of-the-elephant-headed-goddess-the-female-avatar-of-ganesha|title=Vinayaki: The lesser-known story of the elephant-headed goddess, the female avatar of Ganesha}}</ref> വിനായകിയുടെ ഐതിഹ്യവും പ്രതിമകൾ, വിഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവയെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ ദേവതയെക്കുറിച്ച് ഹൈന്ദവ മതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അൽപം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വിനായകിയുടെ വളരെ ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ.<ref> Mundkur p. 291</ref>
[[File:Vinayaki at Cheriyanad Temple.jpg|thumbnail|ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ [[ചെറിയനാട് ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രം|ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ]] വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.|പകരം=ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെറിയനാട് ശ്രീ ബാലസുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമീക്ഷേത്രത്തിലെ വിനായകിയുടെ ദാരുശിൽപ്പം.]]
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ അന്ധകൻ എന്ന അസുരൻ ഒരിക്കൽ പാർവ്വതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിൽ കുപിതനായ ശിവൻ അന്ധകനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. മഹാദേവൻ്റെ ത്രിശൂലം അന്ധകൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകൻ ജനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആയിരകണക്കിന് അസുരന്മാരെകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളം നിറഞ്ഞു.
ശ്രീപാർവ്വതി ഉടനെ ഓരോ ദേവൻ്റെയും ഉള്ളിലെ സ്ത്രി ചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചു.
വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവി, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മി, ഇന്ദ്രനിൽ
നിന്ന് ഐന്ദ്രി എന്നിങ്ങനെ 64 യോഗിനികൾ
പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവർ അന്ധകാസുരൻ്റെ രക്തം നിലത്ത് വീഴുംമുമ്പ് കുടിച്ചുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ടും രക്തപ്രവാഹം നിലച്ചിരുന്നില്ല. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗണപതി ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീരൂപമായ വിനായകി അവതരിച്ചത്. വിനായകി തൻ്റെ തുമ്പികൈ കൊണ്ട് അന്ധകാസുരനെ വായുവിൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവൻ്റെ മുറിവിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ രക്തം ഒരു തുള്ളിപ്പോലും മണ്ണിൽ വീഴാതെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
ആനയുടെ മുഖവും സ്ത്രീ ശരീരവുമുള്ള വിനായകി ആനയുടെ തലയുള്ള ദൈവവും, ബുദ്ധിയുടെ ദൈവവുമായ [[ഗണപതി]]യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ശരീരവും ആനയുടെ തലയും നാലു കയ്യുകളുമുള്ള ഗണപതിയുടെ ഒരു കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞതായി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
''' ഗണേശിനി''' ("female Ganesha" <ref> Cohen pp. 118-20</ref>) '''വൈനായകി, ഗജാനനി''' ("elephant-faced") '''വിഘ്നേശ്വരി''' ("Mistress of obstacles") എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും ഈ ദേവത അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയെല്ലാം ഗണപതിയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ '''വിനായക, ഗജാനന, വിഘ്നേശ്വര, ഗണേശ''' തുടങ്ങിയവയുടെ സ്ത്രീത്വങ്ങളാണ്. ഈ തിരിച്ചറിയലുകൾ ഗണപതിയുടെ ശക്തി അഥവാ സ്ത്രീ രൂപമായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു <ref> Mundkur p. 291</ref>
വിനായകി അറുപത്തിനാലു യോഗിനികളുടെ ഭാഗമായി അല്ലെങ്കിൽ മാന്ത്രികദേവതയായി കാണപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മുമ്പ് വിനായകി [[ആന]]യുടെ തലയുള്ള മാന്ത്രികയായും, ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീ ശക്തിയായും, താന്ത്രിക് യോഗിനിയായും, മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ദേവതകളായും പണ്ഡിതനായ കൃഷ്ണൻ ഊഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan pp. 131-2</ref>
[[ജൈനമതം|ജൈന]], [[ബുദ്ധമതം|ബുദ്ധമത]] പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ വിനായകി സ്വതന്ത്രദേവതയാണ്. ബുദ്ധമത കൃതികളിൽ വിനായകി '''ഗണപതിഹൃദയ''' (ഗണേശന്റെ ഹൃദയം) ("heart of Ganesha") എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur p. 295</ref>
== ചിത്രങ്ങൾ ==
ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആനത്തലയുള്ള ദേവതയായ വിനായകിയുടെ വിഗ്രഹം [[രാജസ്ഥാൻ|രാജസ്ഥാനിലെ]] റായിഹ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. BCE ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ CE. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ടെറാക്കോട്ട ഫലകമാണിത്.<ref> Cohen pp. 118-20</ref> ഈ ദേവതയ്ക്ക് ആനയുടെ മുഖവും വലതുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും രണ്ടുകൈകളും കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൈകളിലെ ചിഹ്നങ്ങൾ മറ്റ് സവിശേഷതകളെ ഇല്ലാതാക്കി ദേവതയുടെ വ്യക്തമായ തിരിച്ചറിയൽ സാധ്യമല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 292</ref>
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ദേവതയുടെ മറ്റ് ആനത്തലയുള്ള ശില്പങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.<ref> Mundkur p. 292</ref><ref name="Cohen"/> വിനായകിയുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശില്പങ്ങളിൽ ഒന്ന് മധ്യപ്രദേശിലെ ഭേദാഘട്ടിൽ ചൗസത് യോഗിനി ക്ഷേത്രത്തിലെ നാൽപത്തിയൊന്ന് യോഗിനികളുടേതാണ്. ഇവിടെ ശ്രീ-ഐങ്കിനി എന്നാണ് ഈ ദേവതയെ വിളിക്കുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള ദേവതയുടെ വളഞ്ഞ വലതു കാൽ ആനയുടെ തലയുള്ള ഒരു ആൺരൂപത്തിൽ താങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇത് ഗണേശൻ ആയിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.<ref name="Cohen"/>
വിനായകിയുടെ ഒരു അപൂർവ്വ മെറ്റൽ വിഗ്രഹം [[Shirali|ശിരാലി]]യിലെ [[Chitrapur Math|ചിത്രാപൂർ മഠത്തിൽ]] കാണപ്പെടുന്നു. ഗണപതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയായ വിനായകി മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതവും യജ്ഞോപവിതയും ("sacred thread"), നെഞ്ചിനുകുറുകെ രണ്ടു കണ്ഠാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിനായകിയുടെ മുമ്പിലെ രണ്ടു കൈകളിൽ അഭയ ("fear-not") വരദ (boon-giving) മുദ്രകളും (gestures) പുറകുവശത്തെ കൈകളിൽ ഒരു വാളും ഒരു കുടുക്കും വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈ ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രതിബിംബം മിക്കവാറും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ (ഗുജറാത്ത് / രാജസ്ഥാൻ) താന്ത്രിക ഗണപതീയ വിഭാഗത്തിലും (ഗണേശനെ പരമോന്നതനായ ദൈവമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ വാമക്കര വിഭാഗത്തിലും (ഇടതുകൈയ്യൻ) ദേവതയെ ആരാധിക്കുന്ന ശക്തി വിഭാഗത്തിലും ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 296-8, 301</ref>
ഗിരിക്, [[ബീഹാർ]] എന്നിവിടങ്ങളിലെ [[പാല സാമ്രാജ്യം|പാലാ വിനായകി]] pot-bellied അല്ല. നാലു കൈയുള്ള ദേവത ഗദ (mace), ഖട്ട (pot), പരശു (axe), ഒരു മുള്ളങ്കിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഹാര പ്രതിബിംബം pot-bellied വിനായകിയെ കാണിക്കുന്നു. നാലുകൈകളിൽ ഗദയും പരശുവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ആയുധവും [[താമര]], ഒരു തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത വസ്തു എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. തുമ്പിക്കൈയിൽ മധുരപലഹാരമായ മോദകം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു പ്രതിബിംബങ്ങളിലും തുമ്പിക്കൈ വലതുവശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref> [[ഗുജറാത്ത്]], [[രാജസ്ഥാൻ]], [[റാണിപൂർ]], ഝരിയൽ (ഒറീസ്സ) എന്നിവിടങ്ങളിലെ രണ്ടു കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ള വിനായകിയുടെ പ്രതിബിംബങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref> Mundkur p. 297</ref>
[[Satna|സത്നയിൽ]] നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രത്തിൽ വിനായകി അഞ്ച് തിരിയോസിഫാലിക് ദേവതകളിലൊന്നാണ്. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പശു-തലയുള്ള യോഗിനി, [[വൃഷഭ]] കൈകളിൽ കുഞ്ഞു ഗണേശനെ വഹിക്കുന്നു.<ref> Cohen pp. 118-20</ref>pot-bellied വിനായകി ഗണപതിയെപോലുള്ള (elephant goad) [[അങ്കുശ]]യും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref> Mundkur p. 297</ref>ഈ രൂപത്തിൽ, വൃഷഭ ഗണേശന്റെയും മറ്റ് ദേവതകളുടെയും അമ്മയായി കണക്കാക്കാം. അങ്ങനെ വിനായകിയും ഗണേശനും തമ്മിൽ ഒരു സഹോദര ബന്ധത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. വിനായകി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സ്ത്രൈണദൈവങ്ങളും ശിശുദേവന്മാരുടെ അമ്മമാരാണെന്നാണ് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം.<ref name="Cohen">Cohen pp. 118-20</ref>
ഗണേശന് സമാനമായ ഒരു ചിത്രം [[മഹാരാഷ്ട്ര]]യിൽ [[പൂനെ]]യ്ക്കുസമീപം, ശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന [[Bhuleshwar Temple|ഭുലേശ്വർ| ക്ഷേത്രത്തിൽ]] കാണുന്നു.<ref>Gunaji, Milind (2010). Mystical, Magical Maharashtra. Popular Prakashan. pp. 16–18. ISBN 8179914453. Retrieved 7 May 2013.</ref>[[ചെറിയനാട്|ചെറിയനാട്]] [[Sree Balasubramanya Swamy Temple|ശ്രീബാലസുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ]], ദേസാദേവ (ദിവ്യദേവൻ) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു. ചെറിയനാട് ഗ്രാമത്തിൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ ''ബാലികൽ പുര''യിൽ വിനായകിയുടെ ഒരു മരം പ്രതിമയുണ്ട്.
== ടെക്സ്റ്റുകൾ==
പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആനകളുടെ ശിരസ്സ് ഉള്ള ഭൂതങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളാണ്. [[ഗണപതി]]യുടെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഉള്ള കഥയിൽ ആനയുടെ ശിരസ്സുള്ള ദേവതയായ [[മാലിനി]] പാർവ്വതി കുളിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് ഗണേഷിന് ജന്മം നൽകുന്നു. സ്കന്ദപുരാണത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മി ഒരു ആനയുടെ ശിരസ്സായി ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയാൽ ശാപമുക്തയാകുമെന്ന വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇവരെ വിനായകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിദൂരമായി വിനായകി ഗണേഷന്റെ അമ്മ (മാലിനി) അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയായി (ലക്ഷ്മിയുടെ ചില വിഗ്രഹങ്ങളിൽ) ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. [[ഹരിവംശം]], [[വായൂ പുരാണം]], [[സ്കന്ദപുരാണം]] എന്നിവയിൽ ആനയുടെ മുഖമുള്ള മാന്ത്രികയായും ("Mothers") ഗ്രഹങ്ങളെയും (seizers), ഗണങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഗജാനന (ആനയുടെ മുഖം), ഗജമുക്ത ("ആനയുടെ മുഖത്തോട്"), ഗജാസ്യ ("ആനയുടെ")എന്നീ പേരുകൾ വഹിക്കുന്നു.<ref name="Krishna131ff">Krishan pp. 131-2</ref> എന്നിരുന്നാലും, കൃഷ്ണൻ ഈ മാന്ത്രികകളെ ജെയ്ശതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവതയെ ദുരന്തത്തിന്റെ ദേവതയായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. <ref name="Krishna131ff"/>
ഗണേശനുമായി വളരെ സ്പഷ്ടമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിനായകി പുരാണങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. [[Matsya Purana|മത്സ്യപുരാണത്തിൽ]] (ക്രി.വ. 550 ൽ സമാഹരിച്ചത്), ശിവൻ - ഗണേശന്റെ അച്ഛൻ -അന്ധകയെ തോൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മാന്ത്രികകളിൽ ഒരാളാണ്.<ref name="Cohen"/>ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗണേഷനേക്കാൾ ശിവന്റെ ശക്തിയായി വിനായകിയെ കണക്കാക്കാം. 'വിനായക'/വിനായകി എന്ന പേരിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം മാത്രമേ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. <ref> Mundkur p. 293</ref> [[Linga Purana|ലിംഗ പുരാണത്തിൽ]] വിനായകിയെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണപ്പെടുന്നു.<ref name="Cohen"/> അഗ്നി പുരാണം (പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിച്ചത്) ഗണപതിയുടെ ശക്തികളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യത്തെ പുരാണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിനായകി അവരിൽ ഒരാളല്ല, ആനയുടെ മുഖവുമില്ല. അതേ പുരാണത്തിൽ തന്നെ അറുപത്തി നാലു യോഗിനികളുടെ പട്ടികയിൽ വിനായകി കാണപ്പെടുന്നു.<ref> Mundkur pp. 293-4</ref>
എന്നാൽ [[പതിനെട്ട് ഉപപുരാണങ്ങൾ|ഉപപൂരാണ]] (ചെറിയ പുരാണം) [[പുരാണങ്ങൾ|ദേവിപുരാണത്തിൽ]] ഗണനായകിയോ വിനായകിയോ ഗണേഷയുടെ ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ആനയുടെ തലയും, ഗണേശനെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും സവിശേഷതയായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ ഒൻപതാം മാന്ത്രികയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref>Pal, P. The Mother Goddesses According to the Devipurana in Singh, Nagendra Kumar, Encyclopaedia of Hinduism, Published 1997, Anmol Publications PVT. LTD.,ISBN 81-7488-168-9 p. 1846</ref> ശിൽപങ്ങളിലും, സാഹിത്യങ്ങളിലും ഏഴ് മാന്ത്രികകളെ കാണപ്പെടുന്നു. ഏറ്റെടുത്താലും, ഒൻപത് മാന്ത്രികകൾ കിഴക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ജനപ്രിയമാണ്. ക്ലാസിക്കലിൽഏഴ് മാന്ത്രികകൾ മഹാലക്ഷ്മി, യോഗേശ്വരി, ഗണേശിനി അല്ലെങ്കിൽ ഗണേശ എന്നിവ യഥാക്രമം എട്ടും, ഒമ്പതും മാന്ത്രികസ്ഥാനത്തുള്ളവരാണ്. <ref> Siṃhadeba, Jitāmitra Prasāda, Tāntric art of Orissa p. 53</ref>
മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ വാചകം ഗോരക്ഷസംഹിതയിൽ വിനായകിയെ ആനയുടെ മുഖത്തോടുകൂടിയതും, pot-bellied, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളതും നാല് കൈകളുള്ളതും, പരശുവും മോദകവും വഹിക്കുന്നു.<ref> Krishan p. 47</ref>
ശ്രീകുമാരന്റെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗ്രന്ഥമായ [[Shilparatna|ശിൽപ്പരത്നയിൽ]] [[വിന്ധ്യ പർവതനിരകൾ|വിന്ധ്യ]]യിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശക്തി-ഗണപതി എന്നുപേരുള്ള ഗണപതിയുടെ സ്ത്രീരൂപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഒരു ആനയുടെ തലയും രണ്ട് തുമ്പിക്കൈകളും ഇതിനുണ്ട്. ചുമന്നനിറത്തിലുളള ചെറുപ്പക്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ 10 കൈകളുള്ള ശരീരവും കാണപ്പെടുന്നു. pot-bellied, പൂർണ്ണ ബ്രെസ്റ്റും മനോഹരമായ ഇടുപ്പുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിമ ഹിന്ദു ദേവതയായ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഇരട്ട തുമ്പിക്കൈയുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ഈ രൂപം ഗണപതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും ഘടകമായി കരുതുന്നു. <ref name="Cohen"/><ref name="Mundkur295">Mundkur p. 295</ref>
[[ആര്യമഞ്ജുശ്രീമൂലകൽപ]] എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിനായകന്റെ ''സിദ്ധി'' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗണേഷയുടെ പല സവിശേഷതകളും വിനായകിക്ക് കൈമാറുന്നു. ഗണേഷനെപ്പോലെ, പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആനയുടെ തലയും ഒരൊറ്റ തുമ്പിക്കൈയും ഇതിന് കാണപ്പെടുന്നു. ശിവന്റെ ഒരു അംശം ആയ [[ഇഷാന]]യുടെ മകളായും വിനായകിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.<ref name="Cohen"/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
*{{Cite book|series=Indian Civilization Series |last=Agrawala |first=Prithvi Kumar |authorlink= |coauthors= |title=Goddess Vināyakī: The Female {{IAST|Gaṇeśa}} |year=1978 |publisher=Prithivi Prakashan |location=Varanasi |isbn= }}
* {{Citation| last =Cohen| first = Lawrence | chapter = The Wives of Gaṇeśa | editor= Brown, Robert| year = 1991| title =Ganesh: Studies of an Asian God | publication-place =Albany| publisher =State University of New York | isbn =0-7914-0657-1 |url=https://books.google.com/books?id=oF-Hqih3pBAC}}
* {{Citation| last =Krishan| first =Yuvraj| year = 1999| title =Gaņeśa: Unravelling An Enigma |edition = | volume = | publication-place =Delhi | publisher =Motilal Banarsidass Publishers | isbn =81-208-1413-4 |url=https://books.google.com/books?id=BKoyRJxj9jUC}}
* {{cite journal | jstor=3250234| title=The Enigma of Vaināyakī | author=Mundkur, Balaji | journal=Artibus Asiae | year=1975 | volume=37 | issue=4 | pages=291–302 | publisher=Artibus Asiae Publishers | doi=10.2307/3250234}}
==ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ==
* [http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE Ganesh and Vinâyakî] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160823114201/http://ganapati.perso.neuf.fr/anglais/afem.html#Vin%C3%A2yak%C3%AE |date=2016-08-23 }}
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദു ദേവതമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹൈന്ദവദൈവങ്ങൾ]]
aehwwvnqt0pzxviucahsamjvryi1ri0
പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത്
0
440609
4629061
4513751
2026-06-13T09:01:29Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629061
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Poornima_Indrajith}}
{{Infobox person
| name = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത്
| image = Poornima at 60th Filmfare Awards South (cropped).jpg
| image size = 220
| caption =
| birth_name = പൂർണ്ണിമ മോഹൻ
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1978|12|13}}
| birth_place = [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കേരളം]], [[ഇന്ത്യ]]
| othername = അനു
| occupation = മോഡൽ, നടി, ടെലിവിഷൻ അവതാരകൻ, നർത്തകി, കോളമിസ്റ്റ്, ഡബ്ബിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റ്, ഫാഷൻ ഡിസൈനർ, സംരംഭക
| yearsactive = 1997–മുതൽ
| parents = മോഹൻ, ശാന്തി
| spouse = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] (2002 – മുതൽ)
| children = പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര
| relatives = പ്രിയ മോഹൻ (സഹോദരി)<br/>
[[സുകുമാരൻ]]<br/> [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]](അമ്മായിയമ്മ)<br/> [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]](ഭർതൃസഹോദരൻ)
| homepage =
| notable role =
}}
മലയാളചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രിയും ഫാഷൻ ഡിസൈനർ, ടെലിവിഷൻ, ടോക്ക് ഷോ അവതാരകയുമാണ് '''പൂർണ്ണിമ മോഹൻ ഇന്ദ്രജിത്ത്'''. [[മേഘമൽഹാർ]] എന്ന ചിത്രത്തിൽ മികച്ച സഹനടിക്കുള്ള അവാർഡ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വർണ്ണക്കാഴ്ചകളാണ് ആദ്യം അഭിനയിച്ച ചിത്രം.
==ടി വി സീരിയലുകൾ ==
* കോലങ്ങൾ - തമിഴ് സീരിയൽ
* പ്രയാണം
* നന്ദനം
* സ്ത്രീ ഒരു സാന്ത്വനം
* ഊമക്കുയിൽ
* വാവ
* പൊന്നുഞാൽ
* അക്കരെ ഇക്കരെ
* പെയ്ത ഒഴിയാതെ
* നിഴലുകൾ
* സദാശിവന്റെ കുമ്പസാരം
* ഇനിയൊന്നു വിശ്രമിക്കട്ടെ
* ഹംസഗീതം
* മൗനം
* കണ്ണീർ പാഠങ്ങൾ
* ആഴം (ടെലിഫിലിം)
* വേനൽമഴ
* വിവാഹിത
* നാലാഭാവം
* ഓളങ്ങൾ
* എന്നുണ്ണി കണ്ണനുറങ്ങാൻ
* മാർത്താണ്ടപുരത്തെ സംസാരവിഷയം
== ജീവിത രേഖ ==
മോഹൻ ,ശാന്തി ദമ്പതികളൂടെ പുത്രിയായി 1979 ഡിസംബർ 13-ന് എറണാകുളത്ത് ജനിച്ചു. പ്രിയ സഹോദരി ആണ്. തമിഴ് പാരമ്പര്യമുള്ള ഈ കുടുംബത്തിൽ പ്രിയയും അഭിനേത്രിയാണ്. എറണാകുളം ഭാരതീയ വിദ്യാഭവൻ, സെന്റ് തെരേസാസ് സ്ക്കൂൾ എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. മലയാളത്തിലെ പ്രസിദ്ധ നടൻ [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്തിനെയാണ്]] ആണ് പൂർണ്ണിമ വിവാഹം ചെയ്തത്. പഴയകാല നായകൻ [[സുകുമാരൻ]] ഭർതൃപിതാവും [[മല്ലിക സുകുമാരൻ|മല്ലിക]] മാതാവുമാണ്. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ സഹോദരൻ [[പൃഥ്വിരാജ്]] മലയാളസിനിമയിലെ നടനാണ്. പൂർണ്ണിമ ഒരു നർത്തകി കൂടിയാണ്. ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ്ങിൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി ഇപ്പോൾ ''പ്രാണ'' എന്ന ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് സ്ഥാപനം നടത്തുന്നു. [[മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം|മാതൃഭൂമി]]യുടെ പ്രസിദ്ദീകരണമായ [[ചിത്രഭൂമി (വാരിക)|ചിത്രഭൂമി]]യിൽ ''ഇൻ സ്റ്റൈൽ'' എന്ന പംക്തി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും പൂർണ്ണിമയാണ്. ചെറുപ്പത്തിലേ ഭരതനാട്യം, മോഹിനിയാട്ടം, കുച്ചുപ്പുടി, കഥകളിപ്പാട്ട്, വീണ എന്നിവ അഭ്യസിച്ചു. മോഹിനിയാട്ടത്തിന് നാച്ചുറൽ ടാലന്റ് സ്കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വർണ്ണക്കാഴ്ച, രണ്ടാം ഭാവം, വല്യേട്ടൻ, മേഘമൽഹാർ, ഡാനി തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു. ടെലിവിഷനിൽ നിരവധി കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== അവലംബം ==
<references />
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഡിസംബർ 13-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1979-ൽ ജനിച്ചവർ]]
rw0uvwn84lyp1dpq7w5vcgk1z9vo7kv
4629064
4629061
2026-06-13T09:03:30Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629064
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Poornima_Indrajith}}
{{Infobox person
| name = പൂർണ്ണിമ ഇന്ദ്രജിത്ത്
| image =
[[പ്രമാണം:Poornima at 60th Filmfare Awards South (cropped).jpg|thumb]]
| image size =
| caption =
| birth_name = പൂർണ്ണിമ മോഹൻ
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1978|12|13}}
| birth_place = [[തിരുവനന്തപുരം]], [[കേരളം]], [[ഇന്ത്യ]]
| othername = അനു
| occupation = മോഡൽ, നടി, ടെലിവിഷൻ അവതാരകൻ, നർത്തകി, കോളമിസ്റ്റ്, ഡബ്ബിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റ്, ഫാഷൻ ഡിസൈനർ, സംരംഭക
| yearsactive = 1997–മുതൽ
| parents = മോഹൻ, ശാന്തി
| spouse = [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] (2002 – മുതൽ)
| children = പ്രാർത്ഥന, നക്ഷത്ര
| relatives = പ്രിയ മോഹൻ (സഹോദരി)<br/>
[[സുകുമാരൻ]]<br/> [[മല്ലിക സുകുമാരൻ]](അമ്മായിയമ്മ)<br/> [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]](ഭർതൃസഹോദരൻ)
| homepage =
| notable role =
}}
മലയാളചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രിയും ഫാഷൻ ഡിസൈനർ, ടെലിവിഷൻ, ടോക്ക് ഷോ അവതാരകയുമാണ് '''പൂർണ്ണിമ മോഹൻ ഇന്ദ്രജിത്ത്'''. [[മേഘമൽഹാർ]] എന്ന ചിത്രത്തിൽ മികച്ച സഹനടിക്കുള്ള അവാർഡ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വർണ്ണക്കാഴ്ചകളാണ് ആദ്യം അഭിനയിച്ച ചിത്രം.
==ടി വി സീരിയലുകൾ ==
* കോലങ്ങൾ - തമിഴ് സീരിയൽ
* പ്രയാണം
* നന്ദനം
* സ്ത്രീ ഒരു സാന്ത്വനം
* ഊമക്കുയിൽ
* വാവ
* പൊന്നുഞാൽ
* അക്കരെ ഇക്കരെ
* പെയ്ത ഒഴിയാതെ
* നിഴലുകൾ
* സദാശിവന്റെ കുമ്പസാരം
* ഇനിയൊന്നു വിശ്രമിക്കട്ടെ
* ഹംസഗീതം
* മൗനം
* കണ്ണീർ പാഠങ്ങൾ
* ആഴം (ടെലിഫിലിം)
* വേനൽമഴ
* വിവാഹിത
* നാലാഭാവം
* ഓളങ്ങൾ
* എന്നുണ്ണി കണ്ണനുറങ്ങാൻ
* മാർത്താണ്ടപുരത്തെ സംസാരവിഷയം
== ജീവിത രേഖ ==
മോഹൻ ,ശാന്തി ദമ്പതികളൂടെ പുത്രിയായി 1979 ഡിസംബർ 13-ന് എറണാകുളത്ത് ജനിച്ചു. പ്രിയ സഹോദരി ആണ്. തമിഴ് പാരമ്പര്യമുള്ള ഈ കുടുംബത്തിൽ പ്രിയയും അഭിനേത്രിയാണ്. എറണാകുളം ഭാരതീയ വിദ്യാഭവൻ, സെന്റ് തെരേസാസ് സ്ക്കൂൾ എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. മലയാളത്തിലെ പ്രസിദ്ധ നടൻ [[ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)|ഇന്ദ്രജിത്തിനെയാണ്]] ആണ് പൂർണ്ണിമ വിവാഹം ചെയ്തത്. പഴയകാല നായകൻ [[സുകുമാരൻ]] ഭർതൃപിതാവും [[മല്ലിക സുകുമാരൻ|മല്ലിക]] മാതാവുമാണ്. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ സഹോദരൻ [[പൃഥ്വിരാജ്]] മലയാളസിനിമയിലെ നടനാണ്. പൂർണ്ണിമ ഒരു നർത്തകി കൂടിയാണ്. ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ്ങിൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി ഇപ്പോൾ ''പ്രാണ'' എന്ന ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് സ്ഥാപനം നടത്തുന്നു. [[മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം|മാതൃഭൂമി]]യുടെ പ്രസിദ്ദീകരണമായ [[ചിത്രഭൂമി (വാരിക)|ചിത്രഭൂമി]]യിൽ ''ഇൻ സ്റ്റൈൽ'' എന്ന പംക്തി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും പൂർണ്ണിമയാണ്. ചെറുപ്പത്തിലേ ഭരതനാട്യം, മോഹിനിയാട്ടം, കുച്ചുപ്പുടി, കഥകളിപ്പാട്ട്, വീണ എന്നിവ അഭ്യസിച്ചു. മോഹിനിയാട്ടത്തിന് നാച്ചുറൽ ടാലന്റ് സ്കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വർണ്ണക്കാഴ്ച, രണ്ടാം ഭാവം, വല്യേട്ടൻ, മേഘമൽഹാർ, ഡാനി തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു. ടെലിവിഷനിൽ നിരവധി കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
== അവലംബം ==
<references />
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്ര ദമ്പതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഡിസംബർ 13-ന് ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1979-ൽ ജനിച്ചവർ]]
q21hy8wzcihy2i275b2ha9m7cjiip2z
എഡ്ഗർ ഡേവിഡ്സ്
0
447178
4628990
4099029
2026-06-13T06:26:23Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628990
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Edgar Davids}}
{{Infobox football biography
| name = Edgar Davids
| image = Edgar Davids 2.jpg
| image_size = 250
| caption =
| fullname = Edgar Steven Davids<ref name=Hugman>{{Hugman|22743|accessdate=3 May 2018}}</ref>
| birth_date = {{birth date and age|1973|3|13|df=y}}<ref name=Hugman/>
| birth_place = [[Paramaribo]], [[Suriname (Kingdom of the Netherlands)|Suriname]]<ref name=Hugman/>
| height = 1.69 m<ref>{{cite web |url=https://www.bdfutbol.com/en/j/j630.html |title=Davids: Edgar Steven Davids: Player |publisher=BDFutbol |accessdate=3 May 2018}}</ref>
| position = [[Midfielder#Defensive midfielder|Defensive midfielder]]
| currentclub =
| clubnumber =
| youthyears1 = 1985–1991 | youthclubs1 = [[Jong Ajax|Ajax]]
| years1 = 1991–1996 | clubs1 = [[AFC Ajax|Ajax]] | caps1 = 106 | goals1 = 20
| years2 = 1996–1997 | clubs2 = [[A.C. Milan|Milan]] | caps2 = 19 | goals2 = 0
| years3 = 1997–2004 | clubs3 = [[Juventus F.C.|Juventus]] | caps3 = 159 | goals3 = 8
| years4 = 2004 | clubs4 = → [[FC Barcelona|Barcelona]] (loan) | caps4 = 18 | goals4 = 1
| years5 = 2004–2005 | clubs5 = [[Inter Milan|Internazionale]] | caps5 = 14 | goals5 = 0
| years6 = 2005–2007 | clubs6 = [[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]] | caps6 = 40 | goals6 = 1
| years7 = 2007–2008 | clubs7 = [[AFC Ajax|Ajax]] | caps7 = 25 | goals7 = 1
| years8 = 2010 | clubs8 = [[Crystal Palace F.C.|Crystal Palace]] | caps8 = 6 | goals8 = 0
| years9 = 2012–2014 | clubs9 = [[Barnet F.C.|Barnet]] | caps9 = 36 | goals9 = 1
| totalcaps = 423
| totalgoals = 32
| nationalyears1 = 1992–1994
| nationalteam1 = [[Netherlands U-21 national football team|Netherlands U-21]]
| nationalcaps1 = 8
| nationalgoals1 = 1
| nationalyears2 = 1994–2005
| nationalteam2 = [[Netherlands national football team|Netherlands]]
| nationalcaps2 = 74
| nationalgoals2 = 6
| manageryears1 = 2012
| managerclubs1 = [[Barnet F.C.|Barnet]] (joint)<!-- DO NOT REMOVE THIS FROM THE INFOBOX, DAVIDS WAS IN JOINT CHARGE FOR SEVERAL MONTHS BEFORE HE TOOK OVER SOLE CHARGE, SO THIS SHOULD COUNT AS TWO SPELLS IN THE INFOBOX -->
| manageryears2 = 2012–2014
| managerclubs2 = [[Barnet F.C.|Barnet]]
| pcupdate =
}}
'''എഡ്ഗാർ സ്റ്റീവൻ ഡേവിഡ്സ്''' (ജനനം: 13 മാർച്ച് 1973) ഒരു ഡച്ച് മുൻ പ്രൊഫഷണൽ [[Association football|ഫുട്ബോളറാണ്]]. [[AFC Ajax|അജാക്സിനോടനുബന്ധിച്ച്]] തന്റെ ജീവിതം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം, പല ആഭ്യന്തര-അന്തർദേശീയ ടൈറ്റിലുകൾക്കു ശേഷം അദ്ദേഹം ഇറ്റലിയിൽ മിലാനു വേണ്ടി കളിച്ചു. പിന്നീട് 2004-ൽ [[ബാർസലോണ]]യിലേക്ക് കടക്കുന്നതിനു മുൻപ് [[Juventus|ജുവെൻറ്സിന്റെ]] വിജയം ആസ്വദിച്ചു. അജാക്സിൽ തിരിച്ചെത്തുന്നതിനു മുമ്പ് അദ്ദേഹം ഇൻറർ മിലാൻ, ടോട്ടൻഹാം ഹോട്സ്പുർ എന്നിവർക്കുവേണ്ടി കളിച്ചു. രണ്ടു വർഷത്തോളം പരിക്കേറ്റതിനെത്തുടർന്ന് ഡേവിഡ്സ് [[Crystal Palace F.C.|ക്രിസ്റ്റൽ പാലസിനോടൊപ്പം]] വെറും 37-ാം വയസിൽ വിരമിക്കുന്നതിനു മുൻപായിരുന്നു ഫുട്ബോൾ മത്സരങ്ങളിൽ തിരിച്ചെത്തിയത്. 2012-ൽ ഇംഗ്ലീഷ് [[League Two|ലീഗ് ടു]] ക്ലബ്ബ് ബാർനെറ്റിനു വേണ്ടി പ്ലേയർ മാനേജരാക്കി. 2014 ജനുവരിയിൽ മാനേജരായുള്ള കരാർ അദ്ദേഹം റദ്ദാക്കി. അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിൽ നെതർലന്റ് 74 തവണ [[capped|ക്യാപ്]] നേടുകയും ആറ് ഗോളുകൾ സ്കോർ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. [[FIFA World Cup|ഫിഫ ലോകകപ്പിൽ]] (ഒരിക്കൽ), [[UEFA European Championship|UEFA യൂറോപ്യൻ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൽ]] (മൂന്ന് തവണ) പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലമുറയിലെ ഏറ്റവും മികച്ചതും അറിയപ്പെടുന്നതുമായ കളിക്കാരൻ,<ref name="football-oranje.com">{{cite web|url=http://www.football-oranje.com/hall-of-fame-edgar-davids/|title=Hall of Fame: Edgar Davids|publisher=Football Oranje.com|author1=Michael Bell|date=18 August 2013|accessdate=31 December 2015|archive-date=2017-10-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20171016070307/http://www.football-oranje.com/hall-of-fame-edgar-davids/|url-status=dead}}</ref> ഡേവിഡ്സ് പലപ്പോഴും ഡ്രെഡ്ലോക്ഡ് മുടിയും ഗ്ലോക്കോമ മൂലം ധരിച്ചിരുന്ന കണ്ണടയും കാരണം .ഫുട്ബോൾ ഫീൽഡിൽ നിന്നും പുറംതള്ളപ്പെട്ടു. <ref>{{cite web|url=http://www.soccertimes.com/oped/2003/mar07.htm|title=Goggles are Davids' most glaring feature|publisher=Soccer Times|accessdate=19 December 2008|archive-url=https://web.archive.org/web/20080420084821/http://www.soccertimes.com/oped/2003/mar07.htm|archive-date=20 April 2008|url-status=dead|df=dmy-all}}</ref><ref>{{cite web|url=https://www.fifa.com/newscentre/features/news/newsid=1049031/index.html|title=Dedicated followers of fashion|publisher=[[FIFA]]|date=17 April 2009|accessdate=13 October 2013|archive-date=2013-10-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20131016013215/http://www.fifa.com/newscentre/features/news/newsid=1049031/index.html|url-status=dead}}</ref><ref>{{cite news|url=http://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-1305879/Portsmouth-1-Crystal-Palace-1-AET-4-3-penalties--Edgar-Davids-Eagles-debut-ends-shoot-agony.html|title=Portsmouth 1 Crystal Palace 1 (AET: 4–3 on penalties): Edgar Davids' Eagles debut ends in shoot-out agony|newspaper=[[Daily Mail]]|last=Crook|first=Alex|date=25 August 2010|accessdate=4 September 2011|location=London}}</ref> ഒരു ഊർജ്ജസ്വലനും, സർഗാത്മകവും വിദഗ്ദ്ധനുമായ മിഡ്ഫീൽഡർ,
<ref name="Defoe excited by Davids signing">{{cite news|url=http://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-357393/Defoe-excited-Davids-signing.html|title=Defoe excited by Davids signing|newspaper=[[Daily Mail]]|date=28 July 2005|accessdate=4 September 2011|location=London}}</ref>അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തൽ കഴിവുകൾ, ആക്രമണോത്സുകത, ടാക്ലിങ് രീതി. എന്നിവ കാരണം [[Louis van Gaal|ലൂയിസ് വാൻ ഗാൽ]] "ദ് പിറ്റ്ബുൾ" എന്ന് ഡേവിഡ്സിനെ വിളിച്ഛിരുന്നു.<ref name="tuttojuve.com">{{cite web|url=http://www.tuttojuve.com/gli-eroi-bianconeri/gli-eroi-in-bianconero-edgar-davids-43867|title=Gli eroi in bianconero: Edgar DAVIDS|publisher=Tutto Juve|language=it|author=Stefano Bedeschi|accessdate=11 September 2014|archive-date=2025-02-21|archive-url=https://web.archive.org/web/20250221172336/https://www.tuttojuve.com/gli-eroi-bianconeri/gli-eroi-in-bianconero-edgar-davids-43867|url-status=dead}}</ref><ref name="One-on-One">{{cite web|url=http://www.fourfourtwo.com/features/edgar-davids-one-one|title=Edgar Davids: One-on-One|publisher=FourFourTwo|date=1 January 2010|accessdate=19 July 2016}}</ref><ref name="Davids: Dutch can go all the way">{{cite web|url=https://www.fifa.com/worldfootball/clubfootball/news/newsid=803386.html|title=Davids: Dutch can go all the way|publisher=[[FIFA]]|date=16 June 2008|accessdate=4 September 2011|archive-date=2012-07-21|archive-url=https://web.archive.org/web/20120721191308/http://www.fifa.com/worldfootball/clubfootball/news/newsid=803386.html|url-status=dead}}</ref> 2004-ൽ [[FIFA 100|ഫിഫ 100]] ൽ ലോകത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച ഫുട്ബോളർമാരുടെ പട്ടികയിൽ [[പെലെ]] തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.
== എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്ലാസ്സുകൾ ധരിച്ചു കളിക്കുന്നത് ? ==
1995 - ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലത് കണ്ണിന് കാര്യമായി പരിക്കേറ്റിരുന്നു. തുടർന്ന് കാഴ്ച്ച സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടി തുടങ്ങി. ഒരു ഫുട്ബോളർ എന്ന നിലയിൽ ഡേവിഡ്സിന് ഇതൊരു വലിയ പ്രശ്നമായിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ കുഴപ്പമായത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം വിരമിക്കലിന്റെ വക്കിലെത്തി.
കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് [[ഗ്ലോക്കോമ]] ബാധിച്ചിരുന്നു. അതായത് തലച്ചോറിൽ നിന്നും നദികളിലേക്കുള്ള തകരാറും അതുമൂലം കണ്ണിന് കാഴ്ച്ച നഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ.
1999 - ൽ അദ്ദേഹം ഒരു സർജറിക്ക് വിധേയനായി. ഈ [[സർജറി]] വിജയകരമാവുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാഡികൾ സാധാരണ അവസ്ഥയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്തു. ഒരു ഫുട്ബോളർ എന്നനിലയിൽ [[കണ്ണ്|കണ്ണുകൾക്ക്]] കൂടുതൽ സമ്മർദ്ദം വരുന്നത് കൊണ്ട് [[ഡോക്ടർ]] അദ്ദേഹത്തോട് കളിക്കുമ്പോൾ പ്രൊട്ടക്റ്റീവ് ഗ്ലാസ്സ് ധരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഡോക്ടറുടെ ഈ പ്രാധാന്യമേറിയ നിർദ്ദേശം കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ട്. എഡ്ഗർ ഡേവിഡ് [[ഫുട്ബോൾ]] കരിയറിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ വൈകല്യം അദ്ദേഹം പാഷൻ ഐക്കൺ ആക്കി മാറ്റി. അദ്ദേഹം ധരിച്ചിരുന്നത് ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും സ്റ്റെയിലിഷ് [[കണ്ണട|കണ്ണടകൾ]] ആയിരുന്നു.
== കരിയർ സ്റ്റാറ്റിറ്റിക്സ് ==
===Playing===
====ക്ലബ്ബ്====
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! colspan=3 | Club performance
! colspan=2 | League
! colspan=2 | Cup
! colspan=2 | League Cup
! colspan=2 | Continental
! colspan=2 | Total
|-
! Season
! Club
! League
! Apps !! Goals
! Apps !! Goals
! Apps !! Goals
! Apps !! Goals
! Apps !! Goals
|-
! colspan=3 |Netherlands
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[KNVB Cup]]
! colspan=2 | League Cup
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|1991–92||rowspan="5"|[[AFC Ajax|Ajax]]||rowspan="5"|[[Eredivisie]]||13||2||colspan="2"|-||colspan="2"|-||3||0||16||2
|-
|1992–93||28||4||5||5||colspan="2"|-||8||3||42||12
|-
|1993–94||15||2||1||0||colspan="2"|-||5||2||21||4
|-
|1994–95||22||5||2||0||colspan="2"|-||7||0||31||5
|-
|1995–96||28||7||6||0||colspan="2"|-||11||1||45||8
|-
! colspan=3 |Italy
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[Coppa Italia]]
! colspan=2 | League Cup
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|1996–97||rowspan="2"|[[A.C. Milan|Milan]]||rowspan="2"|[[Serie A]]||15||0||colspan="2"|-||colspan="2"|-||4||1||19||1
|-
|1997–98||4||0||6||1||colspan="2"|-||colspan="2"|-||10||1
|-
|1997–98||rowspan="7"|[[Juventus F.C.|Juventus]]||rowspan="7"|[[Serie A]]||20||1||9||1||colspan="2"|-||5||0||34||2
|-
|1998–99||27||2||6||1||colspan="2"|-||9||0||42||3
|-
|1999–2000||27||1||11||2||colspan="2"|-||4||0||42||3
|-
|2000–01||26||1||4||0||colspan="2"|-||5||0||35||1
|-
|2001–02||28||2||2||0||colspan="2"|-||9||0||39||2
|-
|2002–03||26||1||colspan="2"|-||colspan="2"|-||15||1||41||2
|-
|2003–04||5||0||colspan="2"|-||colspan="2"|-||5||0||10||0
|-
! colspan=3 |Spain
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[Copa del Rey]]
! colspan=2 | [[Copa de la Liga]]
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|2003–04||[[FC Barcelona|Barcelona]]||[[La Liga]]||18||1||colspan="2"|-||colspan="2"|-||colspan="2"|-||18||1
|-
! colspan=3 |Italy
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[Coppa Italia]]
! colspan=2 | League Cup
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|2004–05||[[Inter Milan]]||[[Serie A]]||14||0||colspan="2"|4||colspan="2"|-||5||0||19||0
|-
! colspan=3 |England
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[FA Cup]]
! colspan=2 | [[Football League Cup|League Cup]]
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|2005–06||rowspan="2"|[[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]]||rowspan="2"|[[Premier League]]||31||1||colspan="2"|-||colspan="2"|-||colspan="2"|-||31||1
|-
|2006–07||9||0||colspan="2"|-||3||0||1||0||13||0
|-
! colspan=3 |Netherlands
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[KNVB Cup]]
! colspan=2 | League Cup
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|2006–07||rowspan="2"|[[AFC Ajax|Ajax]]||rowspan="2"|[[Eredivisie]]||11||1||3||0||colspan="2"|-||colspan="2"|-|||15||1
|-
|2007–08||14||0||colspan="2"|-||colspan="2"|-||colspan="2"|-||18||0
|-
! colspan=3 |England
! colspan=2 | League
! colspan=2 | [[FA Cup]]
! colspan=2 | [[Football League Cup|League Cup]]
! colspan=2 | [[UEFA|Europe]]
! colspan=2 | Total
|-
|2010–11||[[Crystal Palace F.C.|Crystal Palace]]||[[Football League Championship|Championship]]||6||0||colspan="2"|-||1||0||colspan="2"|-||7||0
|-
|2012–13||rowspan="2"|[[Barnet F.C.|Barnet]]||[[Football League Two|League Two]]||28||1||1||0||0||0||colspan="2"|-||29||1
|-
|2013–14||[[Conference Premier]]||8||0||1||0||0||0||colspan="2"|-||9||0
|-
|-
!rowspan=4| Country !!colspan=2| Netherlands
!131||21||12||0||colspan="2"|-||14||1||162||22
|-
!colspan=2|Italy
!192||8||38||5||colspan="2"|-||56||2||286||15
|-
!colspan=2|Spain
!18||1||colspan="2"|-||colspan="2"|-||colspan="2"|-||18||1
|-
!colspan=2|England
!69||2||1||0||4||0||1||0||75||2
|-
!colspan=3|Total
!410||32||51||5||4||0||71||3||541||40
|}
==== അന്താരാഷ്ട്ര =====
<ref name="rsssf.com"/><ref>{{NFT player|id=4659|accessdate=}}</ref>
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! colspan=3 | [[Netherlands national football team|Netherlands national team]]
|-
!Year!!Apps!!Goals
|-
|-
|1994||1||0
|-
|1995||4||0
|-
|1996||4||0
|-
|1997||0||0
|-
|1998||11||1
|-
|1999||6||3
|-
|2000||12||0
|-
|2001||6||0
|-
|2002||6||2
|-
|2003||9||0
|-
|2004||14||0
|-
|2005||1||0
|-
!Total||74||6
|}
===== അന്താരാഷ്ട്ര ഗോളുകൾ =====
:''Scores and results list Netherlands' goal tally first.''<ref>{{cite web|url=http://www.voetbalstats.nl/spelernedxi.php?persid=100|title=Interlands en doelpunten van Edgar Davids|first=Website: voetbalstats.nl - Rob|last=Regeer|website=www.voetbalstats.nl}}</ref>
{| class="wikitable"
! Goal !! Date !! Venue !! Opponent !! Score !! Result !! Competition
|-
| 1. || 29 June 1998 || [[Stadium Municipal]], [[Toulouse]], France || {{flagicon|Serbia and Montenegro}} [[Serbia and Montenegro national football team|FR Yugoslavia]] ||<center> '''2'''–1</center> ||<center> 2–1</center> || [[1998 FIFA World Cup]]
|-
| 2. || 31 March 1999 || [[Amsterdam Arena]], [[Amsterdam]], Netherlands || {{fb|ARG}} ||<center> '''1'''–0</center> ||<center> 1–1</center> || [[Exhibition game|Friendly]]
|-
| 3. || rowspan="2"| 4 September 1999 || rowspan="2"| [[De Kuip]], [[Rotterdam]], Netherlands || rowspan="2"| {{fb|BEL}} ||<center> '''1'''–2</center> || rowspan="2"| <center>5–5</center> || rowspan="2"| [[Exhibition game|Friendly]]
|-
| 4. ||<center> '''2'''–2</center>
|-
| 5. || 21 August 2002 || [[Ullevaal Stadion]], [[Oslo]], Norway || {{fb|NOR}} || <center>'''1'''–0</center> ||<center> 1–0</center> || [[Exhibition game|Friendly]]
|-
| 6. || 7 September 2002 || [[Philips Stadion]], [[Eindhoven]], Netherlands || {{fb|BLR}} ||<center> '''1'''–0</center> || <center>3–0</center> || [[UEFA Euro 2004 qualifying]]
|-]]
|}
===മാനേജീരിയൽ===
{{updated|18 January 2014}}<ref>{{Cite web|title=Edgar Davids Managerial statistics |url=http://www.managerstats.co.uk/managers/edgar-davids/|publisher=ManagerStats.co.uk|date=13 August 2015 |accessdate=28 September 2015}}</ref>
{| class=wikitable style="text-align: center"
|+ Managerial record by team and tenure
|-
!rowspan=2|Team
!rowspan=2|From
!rowspan=2|To
!colspan=5|Record
|-
!{{abbr|P|Matches played}}!!{{abbr|W|Matches won}}!!{{abbr|D|Matches drawn}}!!{{abbr|L|Matches lost}}!!{{abbr|Win %|Win percentage}}
|-
|align=left|[[Barnet F.C.|Barnet]]
|align=left|11 October 2012
|align=left|18 January 2014
{{WDL|68|25|18|25|decimals=1}}
|}
==ബഹുമതികൾ==
<ref>{{cite web|url=https://books.google.com/books?id=EtjiBAAAQBAJ&pg=PA2055&lpg=PA2055&dq=edgar+davids+honours&source=bl&ots=bieboX8Oz2&sig=zYE3h3nceREyV100ctENYHek5So&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiv3Pze-sPUAhUM5mMKHYoYDUAQ6AEIUjAI#v=onepage&q=edgar+davids+honours&f=false|title=Greatest Ever Footballers|first=The Greatest|last=Ever|date=6 November 2014|publisher=Headline|via=Google Books}}</ref>
'''Ajax'''<ref name=SW>{{cite web|url=https://int.soccerway.com/players/edgar-davids/272974/|title=E. Davids|publisher=Soccerway|accessdate=30 December 2015}}</ref>
*[[Eredivisie]]: [[1993–94 Eredivisie|1993–94]], [[1994–95 Eredivisie|1994–95]], [[1995–96 Eredivisie|1995–96]]
*[[KNVB Cup]]: [[1992–93 KNVB Cup|1992–93]], [[2006–07 KNVB Cup|2006–07]]
*[[Johan Cruyff Shield]]: [[1995 Dutch Supercup|1995]]
*[[UEFA Champions League]]: [[1995 UEFA Champions League Final|1994–95]]
*[[UEFA Cup]]: [[1992 UEFA Cup Final|1991–92]]
*[[UEFA Super Cup]]: [[1995 UEFA Super Cup|1995]]
*[[Intercontinental Cup (football)|Intercontinental Cup]]: [[1995 Intercontinental Cup|1995]]
'''Juventus'''<ref name=SW/>
*[[Serie A]]: [[1997–98 Serie A|1997–98]], [[2001–02 Serie A|2001–02]], [[2002–03 Serie A|2002–03]]
*[[Supercoppa Italiana]]: [[2002 Supercoppa Italiana|2002]], [[2003 Supercoppa Italiana|2003]]
'''Inter Milan'''<ref name=SW/>
*[[Coppa Italia]]: [[2004–05 Coppa Italia|2004–05]]
'''Netherlands'''<ref name=SW/>
*[[FIFA World Cup]] fourth place: [[1998 FIFA World Cup|1998]]
'''Individual'''
*[[UEFA European Championship Team of the Tournament]]: [[UEFA Euro 2000#Awards|2000]]<ref>{{cite web|url=http://www.uefa.com/uefaeuro/finals/history/memories/newsid=1627525.html|title=UEFA Euro 2000 team of the tournament|website=uefa.com|publisher=UEFA|date=1 January 2011|accessdate=31 March 2015}}</ref>
*[[FIFA World Cup awards#All-Star Team|FIFA World Cup All-Star Team]]: [[1998 FIFA World Cup#All-Star Team|1998]]<ref name="MasterCard All-Star Team of the 1998 World Cup"/>
*[[FIFA 100]]<ref name="Pele">{{cite news|url=http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/3533891.stm |title=Pele's list of the greatest |publisher=BBC Sport |date=4 March 2004 |accessdate=15 June 2013 }}</ref>
== ഇതും കാണുക ==
*[[List of Jews in sports#Football (Association; Soccer)|List of select Jewish football (association; soccer) players]]
==അവലംബം==
{{reflist}}
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
{{commons category}}
* {{FIFA player|160385}}
* {{Soccerbase}}
* {{Webarchive |url=https://web.archive.org/web/20121020230657/http://www.vi.nl/Spelers/Speler.htm?dbid=15476&typeofpage=84137 |date=20 October 2012 |title=Voetbal International profile }}
* {{Webarchive |url=https://web.archive.org/web/20061011211537/http://www.knvb.nl/oranje/selectie/spelers/detail?player_id=20031007140910175 |title=KNVB national team profile {{In lang|nl}} }}
* {{Webarchive |url=https://web.archive.org/web/20100712175800/http://www.footballdatabase.com/index.php?page=player&Id=685&b=true&pn=Edgar_Steven_Davids |date=12 July 2010 |title=FootballDatabase career profile and stats }}
* {{Wereld van Oranje|501}}
* [http://voetbalstats.nl/spelerec.php?persid=100 Profile at www.voetbalstats.nl]
* [http://www.montasoccer.com Edgar Davids his fashion label Monta Street Soccer]
*[https://www.soccermalayalam.in/2021/04/edger-davids-life-story-in-malayalam.html Why did Edgar Davids wear glasses (Malayalam)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210514094948/https://www.soccermalayalam.in/2021/04/edger-davids-life-story-in-malayalam.html |date=2021-05-14 }} at [https://www.soccermalayalam.in/ soccermalayalam.in] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210514094950/https://www.soccermalayalam.in/ |date=2021-05-14 }}
{{s-start}}
{{s-sports}}
{{succession box|title=[[Netherlands national football team|Netherlands]] captain|before=[[Frank de Boer]]|after=[[Edwin van der Sar]]||years=2004}}
{{s-end}}
{{Navboxes
|bg=gold
|fg=navy
|title= Awards
|list1=
{{FIFA 100}}
{{1998 FIFA World Cup Team of the Tournament}}
{{UEFA EURO 2000 Team of the Tournament}}
}}
{{Navboxes
|title=Netherlands squads
|bg=#F1771D
|fg=white
|bordercolor=#21468B
|list1=
{{Netherlands squad UEFA Euro 1996}}
{{Netherlands squad 1998 FIFA World Cup}}
{{Netherlands squad UEFA Euro 2000}}
{{Netherlands squad UEFA Euro 2004}}
}}
{{Barnet F.C. managers}}
[[വർഗ്ഗം:1973-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഡച്ച് ഫുട്ബോൾ കളിക്കാർ]]
[[വർഗ്ഗം:പരമാരിബൊയിൽ നിന്നുള്ളവർ]]
5ccwumcucnoranxjms83w49lkmoazk0
ഏക്കർ, ഇസ്രയേൽ
0
448441
4629066
4601367
2026-06-13T09:11:19Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 2 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629066
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl/wikidata}}
{{Infobox Israel municipality
|name = Acre
|emblem = Akko COA.png
|emblem_type = Municipal emblem
|image_skyline = Aerial view of Acre 1.jpg
|image_caption =
|pushpin_map = Israel
|coordinates = {{coord|32|55|40|N|35|04|54|E|region:IL|format=dms|display=inline,title}}
|palgrid = 156/258
|arname = عكّا
|hebname = {{Hebrew|עַכּוֹ}}
|ISO = ʕakko
|meaning =
|founded = 3000 BCE <small>(Bronze Age settlement)</small><br/> 1550 BCE <small>(Canaanite settlement)</small><br/> 1104 <small>(Crusader rule)</small><br/>1291 <small>(Mamluk rule)</small><br/> 1948 <small>(Israeli city)</small>
|type = city
|typefrom =
|stdHeb =
|altOffSp =
|altUnoSp =
|country = israel
|district = north
|population = {{Israel populations|Akko}}
|population_footnotes ={{Israel populations|reference}}
|popyear = {{Israel populations|Year}}
|area_dunam = 13533
|mayor = [[Shimon Lankri]]
|footnotes =
{{Infobox UNESCO World Heritage Site
|child = yes
|Official_name = Old City of Acre
|ID = 1042
|Year = 2001
|Criteria = Cultural: ii, iii, v
|Area = 63.3 ha
|Buffer_zone = 22.99 ha
}}
}}
ഹൈഫയുടെ അറ്റത്തുള്ള തീരദേശ സമതല പ്രദേശത്തുള്ള [[ഇസ്രായേൽ]] വടക്കൻ ജില്ലയിലെ ഒരു നഗരമാണ് ഏക്കർ (/ ɑːkər / / eɪkər /, ഹീബ്രു: עַכּוֹ,'Ako, അകോ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അകോ, അറബി: عكا, അകാഖ).<ref>Other spellings and historical names of the city include ''Accho'', ''Acco'' and ([[Bahá'í orthography]]) ''Akká'', or formerly ''Aak'', ''Ake'', ''Akre'', ''Akke'', ''Ocina'', ''Antiochia Ptolemais'' ({{lang-el|Ἀντιόχεια τῆς Πτολεμαΐδος}}), ''Antiochenes'', ''Ptolemais Antiochenes'', ''Ptolemais'' or ''Ptolemaïs'', ''Colonia Claudii Cæsaris'', and ''St.-Jean d'Acre'' (Acre for short)</ref> [[മെഡിറ്ററേനിയൻ]] തീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ നഗരം പ്രധാനമായും ജലവൈദ്യുത നിലയങ്ങളും വാണിജ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളും ലേവറ്റുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതാണ്.<ref name=autogenerated1>[http://whc.unesco.org/en/list/1042 "Old City of Acre."], [[UNESCO]] World Heritage Center. World Heritage Convention. Web. 15 Apr 2013</ref> തീരത്തിനു ശേഷം വടക്ക് തെക്ക് ഭാഗവും ജസീറൽ താഴ്വരയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ നാട്ടിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ വളരെ അപൂർവ്വമായ പ്രകൃതിദത്ത തുറമുഖങ്ങൾ ഏക്കറിന് പ്രയോജനപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം 4,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മധ്യ വെങ്കല യുഗം മുതൽ തുടർച്ചയായി മനുഷ്യർ വസിച്ചിരുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്.
ബഹായി വിശ്വാസത്തിന്റെ പുണ്യനഗരമാന്ന് ഏക്കർ. അനേകം ബഹായി തീർഥാടകർക്ക് ഇവിടെക്ക് പ്രവേശനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 2017 ൽ ജനസംഖ്യ 48,303 ആയിരുന്നു. <ref>List of localities, in Alphabetical order" (PDF). Israel Central Bureau of Statistics. Retrieved August 26, 2018</ref> ജൂതർ. മുസ്ലീം, ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ഡ്രൂസി, ബഹായികൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന മിക്സഡ് നഗരമാണ് ഏക്കർ. മേയർ ഷിമോൺ ലങ്കറിയാണ്, 2011 ൽ വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.<ref name="haaretz">{{Cite newspaper|url=http://www.haaretz.com/print-edition/features/head-to-head-acre-mayor-shimon-lankri-is-there-a-desire-to-judaize-israel-s-mixed-towns-1.358309|title=Head to Head / Acre Mayor Shimon Lankri, is there a desire to 'Judaize' Israel's mixed towns?|date=27 April 2011|work=Haaretz.com|access-date=2018-11-10|archive-date=2017-10-04|archive-url=https://web.archive.org/web/20171004085148/https://www.haaretz.com/print-edition/features/head-to-head-acre-mayor-shimon-lankri-is-there-a-desire-to-judaize-israel-s-mixed-towns-1.358309|url-status=dead}}</ref>2008 ൽ [[യുനെസ്കോ]] വേൾഡ് ഹെറിറ്റേജ് ലിസ്റ്റിലേക്ക് ബനായി വിശുദ്ധ നഗരങ്ങളായ ഏക്കർ, ഹൈഫ തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങൾ ചേർക്കപ്പെട്ടു.<ref>{{cite news |url=http://www.bwns.org/story/642|title=Baha'i Shrines Chosen as World Heritage sites|publisher=Baha'i World News Service |date=July 8, 2008 |accessdate=October 20, 2008 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20081120022441/http://bwns.org/story/642 |archivedate= 20 November 2008 <!--DASHBot-->|url-status=live}}</ref><ref>{{cite news|url=http://www.haaretz.com/hasen/spages/1000944.html |title=Israeli Baha'i Sites Recognized by UNESCO |publisher=[[Haaretz]] |author=Glass, Hannah |date=July 10, 2008 |accessdate=October 20, 2008| archiveurl=https://web.archive.org/web/20080922091911/http://www.haaretz.com/hasen/spages/1000944.html |archivedate=22 September 2008 <!--DASHBot-->|url-status=live}}</ref>
==ആരംഭം ==
[[File:אמת עכו1.jpg|thumb|right|Ottoman [[aqueduct (bridge)|aqueduct]] to Acre]]
ഏക്കർ എന്ന പദപ്രയോഗം അറിയപ്പെടാത്തതാണ്, പക്ഷേ അത് സെമിറ്റിക് ആയിരുന്നില്ല.<ref name="akkoorghistory">[http://www.akko.org.il/%D7%A2%D7%9B%D7%95-%D7%94%D7%A2%D7%AA%D7%99%D7%A7%D7%94-%D7%9E%D7%99%D7%93%D7%A2-%D7%A9%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%A9%D7%99-%D7%94%D7%99%D7%A1%D7%98%D7%95%D7%A8%D7%99%D7%94 Acre: Historical overview] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180901050654/http://www.akko.org.il/%D7%A2%D7%9B%D7%95-%D7%94%D7%A2%D7%AA%D7%99%D7%A7%D7%94-%D7%9E%D7%99%D7%93%D7%A2-%D7%A9%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%A9%D7%99-%D7%94%D7%99%D7%A1%D7%98%D7%95%D7%A8%D7%99%D7%94 |date=2018-09-01 }} (Hebrew)</ref> ഈജിപ്ഷ്യൻ [[ഹൈറോഗ്ലിഫ്|ഹൈറോഗ്ലിഫിക്സിലും]] അക്കാഡീനിയൻ ഭാഷയിലും അസീറിയൻ ഭാഷയിലും, ഉപയോഗിച്ച് കാണുന്നു<ref>{{Cite web |url=http://www.akko.org.il/%D7%A2%D7%9B%D7%95-%D7%94%D7%A2%D7%AA%D7%99%D7%A7%D7%94-%D7%9E%D7%99%D7%93%D7%A2-%D7%A9%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%A9%D7%99-%D7%94%D7%99%D7%A1%D7%98%D7%95%D7%A8%D7%99%D7%94 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-11-10 |archive-date=2018-09-01 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180901050654/http://www.akko.org.il/%D7%A2%D7%9B%D7%95-%D7%94%D7%A2%D7%AA%D7%99%D7%A7%D7%94-%D7%9E%D7%99%D7%93%D7%A2-%D7%A9%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%A9%D7%99-%D7%94%D7%99%D7%A1%D7%98%D7%95%D7%A8%D7%99%D7%94 |url-status=dead }}</ref> ഒരിക്കൽ, [[ബൈബിൾ|ബൈബിളിലെ]] എബ്രായ ഭാഷയിൽ ഒരിക്കൽ ഈ പേര് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. <ref>Judges 1:31</ref> ഹെല്ലനിക, റോമൻ-ബൈസന്റൈൻ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഈ നഗരത്തിന് ടോളമീസ് എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കുരിശുയുദ്ധക്കാലത്ത് സെന്റ് ജീൻ ഡി ആരക് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന നൈറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലർ അവിടെയായിരുന്നു ആ സ്ഥലം. ഹീബ്രു പേര് അക്കോ എബ്രായ പദമായ "ആഡ് കോ" എന്ന വാക്കിന്റെ ചുരുക്കമാണ്. "ഇവിടെ വരെ" (ഇനി കൂടുതലൊന്നും ഇല്ല) എന്നാണർഥം. ഐതിഹ്യത്തിൽ, സമുദ്രം സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അത് ഏക്കർ എത്തുന്നതു വരെ വികസിച്ചു എന്നാണ് കരുതുന്നത്. <ref>{{Cite web |url=http://www.akko.org.il/%D7%A2%D7%9B%D7%95-%D7%94%D7%A2%D7%AA%D7%99%D7%A7%D7%94-%D7%9E%D7%99%D7%93%D7%A2-%D7%A9%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%A9%D7%99-%D7%94%D7%99%D7%A1%D7%98%D7%95%D7%A8%D7%99%D7%94 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2018-11-10 |archive-date=2018-09-01 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180901050654/http://www.akko.org.il/%D7%A2%D7%9B%D7%95-%D7%94%D7%A2%D7%AA%D7%99%D7%A7%D7%94-%D7%9E%D7%99%D7%93%D7%A2-%D7%A9%D7%99%D7%9E%D7%95%D7%A9%D7%99-%D7%94%D7%99%D7%A1%D7%98%D7%95%D7%A8%D7%99%D7%94 |url-status=dead }}</ref>
==ചരിത്രം ==
=== അവലോകനം ===
ആദ്യകാല വെങ്കലയുഗത്തിലെ ഏക്കർ സ്ഥലത്ത് ആദ്യ കുടിയേറ്റം നടന്നു. ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം ഈ സൈറ്റ് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. <ref> Avraham Negev and Shimon Gibson (2001). Akko (Tel). Archaeological Encyclopedia of the Holy Land. New York and London: Continuum. p. 27. ISBN 978-0-8264-1316-1.</ref> മധ്യ വെങ്കലയുഗത്തിലെ ഏക്കർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു വലിയ പട്ടണമുണ്ടായിരുന്നു പിന്നീട് അവിടെ നിന്ന് തുടർച്ചയായി താമസമുണ്ടായിരുന്നു. നിരവധി തവണ ആക്രമണവും നാശത്തിനും കീഴടങ്ങി. 1291 ലെ കുരിശു യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മംലൂക്കുകൾ നഗരത്തെ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലും പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലുമായി അത് ഒരു വലിയ ഗ്രാമത്തിനോളം വലിപ്പമില്ലതായി. ആവാസ മേഖലയിൽ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ ജനവാസകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഏക്കർ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. <ref name=Petersenp68>Petersen, 2001, p. 68</ref>
===വെങ്കലയുഗം ===
ആധുനിക ഏക്കർ സ്ഥലത്തെ ഏറ്റവും പഴയ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ആധുനിക ഏക്കർ നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കായി 1.5 കി.മീ കാണുവാൻ സാധിക്കും . ഹീബ്രു ഭാഷയിൽ ടെൽ അക്കോ, ടെൽ എൽ ഫുക്കർ എന്ന് അറബി ഭാഷയിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.ഇവ 3000 BC കാലഘട്ടത്തിൽ, ആദ്യകാല [[വെങ്കലയുഗം]] (ക്രി.മു. 3500-3050 BCE), ആണെന്ന് കരുതുന്നു <ref name="NegevGibson">{{cite book |work= Archaeological Encyclopedia of the Holy Land |title=Akko (Tel) |author= Avraham Negev and Shimon Gibson |year=2001 |location= New York and London |publisher= Continuum |page=27 |isbn=978-0-8264-1316-1 }}</ref>ഈ കൃഷിരീതികൾ കുറച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം ഈ സ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, ഒരുപക്ഷേ സമുദ്രാതിർത്തിയിലൂടെ വെള്ളപ്പൊക്കം കാരണമായേക്കാം. <ref> Avraham Negev and Shimon Gibson (2001). Akko (Tel). Archaeological Encyclopedia of the Holy Land. New York and London: Continuum. p. 27. ISBN 978-0-8264-1316-1.</ref> മദ്ധ്യകാല വെങ്കലയുഗത്തിന്റെ (ക്രി.മു. 2000-1550 BCE) ഒരു നഗര കേന്ദ്രമായി ഏക്കർ പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. സി. 1800 BCE യിലെ ഈജിപ്ഷ്യൻ സ്രോതസ്സുകളിൽ ഏക്കർ എന്ന് പരാമർശിക്കപ്പെടാറുണ്ട്, .<ref name="MurphyOConnor">{{cite book |title=The Holy Land: An Oxford Archaeological Guide from Earliest Times to 1700 |series= Oxford Archaeological Guides |author= Jerome Murphy-O'Connor |year=2008 |location= Oxford |publisher= Oxford University Press |page=178 |isbn=978-0-19-923666-4 |quote= |url= https://books.google.com/books?id=m3Yy9FDcT8gC&pg=PT48 |accessdate=22 July 2016 }}</ref><ref name="Bryce">Trevor Bryce, ''The Routledge Handbook of The Peoples and Places of Ancient Western Asia'', Routledge, 2009, p. 19 [https://books.google.com/books?id=AwwNS0diXP4C&pg=PA19]</ref> തുറ്റ്മോസ് III (1479-1425 BCE) ൻറെ ലിസ്റ്റിൽ ആക് എന്ന പേര് വന്നത് ഏക്കറിനെ പരാമർശമായിരിക്കാനിടയുണ്ട്. അമർന എഴുത്തുകളിൽ (ക്രി.മു. 1360-1332 കാലഘട്ടത്തിൽ എഴുതിയ അക്ഷര കത്തുകൾ) അക്ക എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഏക്കർ ആകാം , <ref>Burraburias II to [[Akhenaten|Amenophis IV]], letter No. 2</ref>
==[[ഇരുമ്പുയുഗം|ഇരുമ്പ് കാലഘട്ടം]] (Iron Age)== ഇസ്രായേൽ ഭരണകാലത്ത്, അകോം രാഷ്ട്രീയമായും സാംസ്കാരികമായും ഫിനീഷ്യയുമായി ബന്ധത്തിലായിരുന്നു. <ref name="Becking">Becking, Bob (1992): ''The Fall of Samaria: An Historical and Archaeological Study'', Brill, {{ISBN|90-04-09633-7}}, pp. 31–35</ref> 725 BCE യിൽ അക്കോ സീദോനിലും ടയിറിലും നവ-അസീറിയൻ രാജാവായ ശാൽമന്യേസനെതിരെ കലാപത്തിൽ പങ്കെടുത്തു <ref>Becking, Bob (1992): The Fall of Samaria: An Historical and Archaeological Study, Brill, ISBN 90-04-09633-7, pp. 31–35</ref> എബ്രായ ബൈബിളിലെ ന്യായാധിപന്മാരുടെ പുസ്തകം അനുസരിച്ച്, ഇസ്രായേല്യർ കനാന്യരെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അക്കോ. (ന്യായാധിപന്മാർ 1:31). ഇത് പിന്നീട് ആശേർ ഗോത്രത്തിൻറെ പ്രദേശത്തും ജൊസഫ്സിന്റെ അഭിപ്രായത്തിലും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സോളമന്റെ പ്രവിശ്യാ ഭരണാധികാരികളിൽ ഒരാളാണ് ഇവിടെ ഭരിച്ചിരുന്നത്.
==പുരാവസ്തു ഗവേഷണം ==
ടെൽ അക്കോയിലെ ഖനനം 1973 ൽ ആരംഭിച്ചു. <ref>Moshe Dothan, Akko: Interim Excavation Report First Season, 1973/4, Bulletin of the American Schools of Oriental Research, no. 224, pp. 1-48, (Dec., 1976)</ref>2012-ൽ പുരാവസ്തുഗവേഷകർ നഗരത്തിന്റെ തെക്കൻ കടൽനിരകളുടെ ഭാഗത്ത് 2,300 വർഷം പഴക്കമുള്ള തുറമുഖത്തിന്റെ തെളിവുകൾ കണ്ടെത്തി. 250-300 കിലോഗ്രാം ഭാരം വഹിക്കുന്ന ഇരുണ്ട കല്ലുകൾ ഫിനീഷ്യൻ ശൈലിയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന 5 മീറ്റർ ദൈർഘ്യമുള്ള കൽപ്പാടത്തിന്റെ തീരത്ത് കണ്ടെത്തി ഇത് വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് കരകൗശലവസ്തുക്കൾ കരയ്ക്കടുപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചിരുന്ന<ref>{{Cite newspaper|url=http://www.haaretz.com/news/national/2-000-year-old-port-discovered-in-acre-1.451805|title=2,000-year old port discovered in Acre|date=18 July 2012|work=Haaretz.com|access-date=2018-11-10|archive-date=2012-09-22|archive-url=https://web.archive.org/web/20120922080021/http://www.haaretz.com/news/national/2-000-year-old-port-discovered-in-acre-1.451805|url-status=dead}}</ref>
==ഏക്കറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്രദ്ധേയരായ വ്യക്തികൾ ==
*ഫ്രാൻസിസ് ഓഫ് അസീസി (1181/1182 - ഒക്ടോബർ 3, 1226) ഏക്കർ
*നഹ്മാനീദസ് (1194-1270), യഹൂദ പണ്ഡിതനും തല്മൂദ് വിദഗ്ദ്ധനുമാണ്
*ഹെന്റിച് വാൽപ്പോട്ട് (1208-ന് മുൻപ് മരിച്ചു), ട്യൂട്ടോണിക് നൈറ്റുകളുടെ ആദ്യ ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്റർ
*ഓട്ടോ വോൺ കെർപെൻ (1209 മരണം),തിയോട്ടണിക് നൈറ്റ്സിലെ രണ്ടാം ഗ്രാന്റ്മാസ്റ്റർ
*മാർക്കോ പോളോ (1254-1324) 1271 ൽ വെനീസിൽ നിന്ന് ഏക്കർ എത്തി
*ജോഹൻ ഓഫ് ആകർ(1272-1307), ഇംഗ്ലീഷ് രാജകുമാരി ജനിച്ചു
*ജനറൽ കഫാരെല്ലി (1759 - 1799), ഫ്രഞ്ച് ജനറൽ, പണ്ഡിതൻ; ഏക്കർ സ്ഥലത്തുവച്ച് മരിക്കുകയും സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു
*പലസ്തീനിയൻ എഴുത്തുകാരൻ ഗസ്സാൻ കനാഫാനി (1936-ൽ ജനിച്ചു, 1972-ൽ മരിച്ചു).
*ലീ ഹാർവി ഓസ്വാൾഡിന്റെ കാമുകിയായ എല്ല ജെർമൻ (ജനനം 1937) 1993 നും 2013 നുമിടയിൽ
റായുമട തവാല് (ജനനം 1940), *പലസ്തീനിയൻ പത്രപ്രവർത്തകൻ, പ്രവർത്തകൻ
*ലിഡിയ ഹാറ്റൽ-ചെക്മാർമാൻ (ജനനം 1963), ഒളിമ്പിക് ഫോയിൽ ഫിൻസർ താരം
*അയ്ലെലെ ഓഹോൺ (ജനനം 1974), ഒളിമ്പിക് ഫോയിൽ ഫിൻസർ
*ഡെലീല ഹററുൽ(1980 ജനിച്ചത്), ഒളിമ്പിക് ഫോയിൽ ഫിൻസർ
*അവിഗയിൽ അൽ ഫത്തോവ് (1996 ൽ ജനനം), ദേശീയ ഫെൻസിങ് ചാമ്പ്യൻ, സൈനികൻ, മിസ്സ് ഇസ്രായേൽ 2014
==ജനകീയമായ സംസ്കാരത്തിൽ==
വീഡിയോ ഗെയിം അസ്സാസീസ് ക്രീഡിൽ ഏക്കർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുണ്ട്.
==അവലംബം ==
{{reflist}}
==പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
{{Commons category|Acre (city)|Acre, Israel}}
{{Wikivoyage|Akko}}
{{Wikisource1911Enc|Acre (town)}}
*[http://akko.muni.il/?CategoryID=497 Acre Municipality official website] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160919072710/http://akko.muni.il/?CategoryID=497 |date=2016-09-19 }}
*[https://web.archive.org/web/20110519203217/http://www.akko.org.il/english/main/default.asp Official website of the Old City of Acre]
*Survey of Western Palestine, Map 3: [http://www.iaa-archives.org.il/zoom/zoom.aspx?folder_id=93&type_id=6&id=8366 IAA] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160314231555/http://iaa-archives.org.il/zoom/zoom.aspx?folder_id=93&type_id=6&id=8366 |date=2016-03-14 }}, [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Survey_of_Western_Palestine_1880.03.jpg Wikimedia commons]
*Orit Soffer and Yotam Carmel,[http://www.iaa-conservation.org.il/Projects_Item_eng.asp?subject_id=10&site_id=5&id=18 Hamam al-Pasha: The implementation of urgent ("first aid") conservation and restoration measures], [http://www.antiquities.org.il/home_eng.asp Israel Antiquities Site] – [http://www.iaa-conservation.org.il/index_eng.asp Conservation Department]
{{North District (Israel)}}
{{World Heritage Sites in Israel}}
{{Third Journey of Paul of Tarsus}}
{{Phoenician cities and colonies navbox}}
{{Crusader sites in Israel}}
{{Sovereign Military Order of Malta}}
[[വർഗ്ഗം:ഇസ്രായേലിലെ ലോകപൈതൃകകേന്ദ്രങ്ങൾ]]
7o2aawywx5r6yc26uxdnuyt5ryps165
അൽ ബഖിയുടെ ഉന്മൂലനം
0
451059
4628942
4122118
2026-06-12T17:32:09Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628942
wikitext
text/x-wiki
{{short description|Event in Saudi history}}
{{coord|24.4672|N|39.616|E|source:kolossus-frwiki|display=title}}
{{Infobox event
| title = <!-- Title to display, if other than page name -->
| image = Jannatul-Baqi before Demolition.jpg
| caption = നശീകരണത്തിൻറെ മുമ്പുള്ള ജന്നത്തുൽ ബഖീഅ് (1910s)
| date = 1806,1925 (അല്ലെങ്കിൽ 1926)
| location = മദീന, സൗദി അറേബ്യ
| organisers = [[സഊദ് രാജ കുടുംബം]]
| outcome = ചരിത്ര പ്രാധാന്യമുള്ള കെട്ടിടങ്ങളുടെയും സ്മാരകങ്ങളുടെയും വ്യാപക നശിപ്പിക്കൽ
}}
ഇന്നത്തെ സൗദി അറേബ്യയിലെ മദീനയിലെ അൽ-ബാഖി ഖബറിസ്ഥാനിലെ ശവകുടീരങ്ങൾ തകർക്കപ്പെട്ട സംഭവമാണ് ഇത്. മദീനയിലെ രണ്ട് പ്രധാനവും പുരാതനവുമായ ഖബറിസ്ഥാനുകളിലൊന്നായ ബഖീഅ് അൽ ഗർഖദ്<ref name="EI2">{{EI3|last=Werner|first=Ende|author-link=|title=Baqīʿ al-Gharqad|url=http://dx.doi.org/10.1163/1573-3912_ei3_COM_23494|year=2010}}</ref>, (ബഖീഅ് ഖബറിസ്ഥാൻ, [[ജന്നത്തുൽ ബഖീ|ജന്നത്തുൽ ബഖീഅ്]] എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു) നിരവധി ശവകുടീരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതായിരുന്നു. [[മദീന]]യിൽ [[മസ്ജിദുന്നബവി|മ]]<nowiki/>അടുത്തായാണ് ഇത് നിലകൊള്ളുന്നത്.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=SLIlDQAAQBAJ&pg=PA162&dq=baqi+most+important+cemetery|title=Crossing the Kingdom: Portraits of Saudi Arabia|last=Danforth|first=Loring M.|publisher=Univ of California Press|isbn=978-0-520-29028-0|language=en|access-date=28 February 2017}}</ref> 1806-ലാണ് ഈ ശവകുടീരങ്ങൾ ആദ്യമായി തകർക്കപ്പെടുന്നത്. നജ്ദിലെ ദിരിയ്യ എമിറേറ്റ്സിന്റെ ആക്രമണത്തെ തുടർന്നായിരുന്നു ഇത്. പിന്നീട് പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഈ ശവകുടീരങ്ങൾ 1925<ref name="Mohammadi">{{Cite journal|last=Mohammadi|first=Adeel|title=The destruction of Jannat al-Baqi': A case of Wahhabi Iconoclasm|journal=Undergraduate Journal of Middle East Studies|date=2014–2015|issue=8|pages=47–56|url=http://nmc.utoronto.ca/wp-content/uploads/2014/03/NMCSU-Journal_2015_protected.pdf|accessdate=30 July 2016|location=Canada|issn=1710-4920|archiveurl=https://web.archive.org/web/20190802081635/http://nmc.utoronto.ca/wp-content/uploads/2014/03/NMCSU-Journal_2015_protected.pdf|archivedate=2 August 2019}}</ref><ref name="EI">{{EI3|last=Werner|first=Ende|author-link=|title=Baqīʿ al-Gharqad|url=http://dx.doi.org/10.1163/1573-3912_ei3_COM_23494|year=2010}}</ref>-26<ref name="Islamica3">{{cite encyclopedia|last1=Bahramian|first1=Ali|last2=Gholami|first2=Rahim|editor-last1=Madelung|editor-first1=Wilfred|editor-last2=Daftary|editor-first2=Farhad|encyclopedia=Encyclopaedia Islamica|title=al-Baqīʿ|url=http://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-islamica/al-baqi-COM_00000066|access-date=2 September 2016|edition=Third|year=2013}}</ref><ref name="al-Islam2">{{cite web|url=https://www.al-islam.org/history-shrines/history-cemetery-jannat-al-baqi|title=History of the Cemetery Of Jannat Al-Baqi|access-date=9 September 2016|website=Al-Islam.org|archive-url=https://web.archive.org/web/20190410031302/https://www.al-islam.org/history-shrines/history-cemetery-jannat-al-baqi|archive-date=10 April 2019|url-status=live}}</ref>കളിലായി വീണ്ടും തകർക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=SLIlDQAAQBAJ&q=baqi+most+important+cemetery&pg=PA162|title=Crossing the Kingdom: Portraits of Saudi Arabia|last=Danforth|first=Loring M.|date=29 March 2016|publisher=Univ of California Press|isbn=978-0-520-29028-0|language=en|access-date=28 February 2017}}</ref>.
സഊദ് കുടുംബക്കാരും [[വഹാബിസം|വഹാബി പ്രസ്ഥാനത്തിൻറെ]] പിന്തുടർച്ചക്കാരായ [[ദിരിയ ഇമാറാത്ത്|ദിരിയ ഇമാറാത്തും]] ചേർന്നാണ് ഈ നശീകരണ പ്രവർത്തികൾക്ക് ചുക്കാൻപിടിച്ചത്.{{Rp|55}} [[വഹാബിസം]] തുടർന്ന്പോന്ന [[നജ്ദ്|നെജ്ദിലെ]] സുൽത്താൻ കുടുംബമാണ് ഇവിടത്തെ രണ്ടാംഘട്ട നശീകരണപ്രവർത്തികൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയത്. [[മക്ബറ|മഖ്ബറകളും]] കെട്ടിപ്പൊക്കിയ [[കബർ|കബറുകളും]] നശിപ്പിക്കണം എന്ന ആശയമുള്ള ഇസ്ലാമിലെ പരിഷ്ക്കണ വിഭാഗം എന്നറിയപ്പെടുന്ന വഹാബി പ്രസ്ഥാനത്തിൻറെ ആശയമായിരുന്നു ഈ നശീകരണ പ്രവർത്തികൾക്ക് കാരണം.
== പശ്ചാത്തലം ==
[[പ്രമാണം:Baghi_tomb.jpg|ലഘുചിത്രം|നാല് ഇമാമുകളോടൊപ്പം[[അബ്ബാസ് ഇബ്നു അബ്ദുൽ മുത്തലിബ്]]ൻറെ മക്ബറ.<ref name="Tabasi">{{Cite web|url=http://abwa-cd.com/fa/Occation/View/52/%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%88%D9%87%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%82%DB%8C%D8%B9-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%9F|title=Why Wahhbis destructed al-Baqi|access-date=9 March 2017|publisher=Cultural Department Ahl Al-Bayt World Assembly|archive-date=2019-12-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20191217070328/http://abwa-cd.com/fa/Occation/View/52/%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%88%D9%87%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%82%DB%8C%D8%B9-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%9F|url-status=dead}}</ref>]]
ബഖി അൽ ഴർക്കദ് ( മുൾ മരങ്ങളുടെ തോട്ടം എന്നർഥം),({{Lang-ar|بقیع الغرقد}}, "the field of thorny trees"), ജന്നത്ത് അൽ ബഖീഴ് എന്നീ പേരികളിലറിയപ്പെടുന്ന ഈ ശ്മശാനമായിരുന്നു മക്കയിൽ ഇസ്ലാമിൻറെ ആവിർഭാവത്തിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന ശ്മശാനം.({{Lang-ar|جنت البقیع}}, "garden of tree stumps").{{Rp|47}} പ്രവാചകൻ മുഹ്മമ്മദ് നബി(സ)യുടെ കാലത്തുള്ള ഇസ്ലാമിക കാലത്ത് ഇവിടെ കബറടക്കം ചെയ്ത പ്രശസ്തനായ ആൾ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ മകനായ [[ഇബ്രാഹിം ഇബിനു മുഹമ്മദ്|ഇബ്രാഹിം]] ആയിരുന്നു. മറവ് ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ കബറിൻറെ അടുത്തു ചെന്ന് പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി ഇടക്കിടെ സന്ദർശിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതായി നിരവധി തെളിവുകളുണ്ട്.
എഡി 625 ൽ മരണപ്പെട്ട [[ഉസ്മാൻ ഇബിൻ മസ്ഉൻ]] (അസ്അദ് ഇബിൻ സുറാഹ്) എന്ന പ്രവാചകൻറെ കൂട്ടുകാരനെയും ഇവിടെ മറവ് ചെയ്തതോടെ ഈ സ്മശാനം പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നേടി. [[ഹസൻ ഇബ്നു അലി|ഹസൻ ഇബിൻ അലി]], [[സൈനുൽ ആബിദീൻ|അലി ഇബിൻ ഹുസൈൻ]], [[മുഹമ്മദ് അൽ ബാഖിർ|മുഹമ്മദ് അൽ ബഖിർ]], [[ജഅഫർ അൽ-സാദിക്|ജഅ്ഫർ സ്വാദിഖ്]] എന്നിവരെയും ഇവിടെയാണ് അടക്കം ചെയ്തത്.<ref name="Mohammadi"/>{{Rp|48}} ഷിയാ മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ട നാല് ഇമാമുകൾ ആണ് ഇവർ.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=tLUozZJCBJYC&pg=PA160&dq=Jannat+al-Baqi&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiLhdHK2_XOAhWIDMAKHXcDCVwQ6AEIKzAD#v=onepage&q=Jannat%20al-Baqi&f=false|title=Shi'i Islam: Origins, Faith and Practices|last=Shomali|first=Mohammad A.|publisher=ICAS Press|isbn=978-1-904063-11-7|language=en|access-date=4 September 2016}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഏപ്രിൽ 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> 20 ആം നൂറ്റാണ്ടിൻറെ തുടക്കം വരെ ഇവിടെ വലിയ മക്ബറകളും(ശവകുടീരങ്ങളും), [[അർധകുംഭകം|താഴിക്കുടങ്ങളും]], [[മിനാരം|മിനാരങ്ങളും]] ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്ര രേഖകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ഇതൊന്നുമില്ലാത്തെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒഴിഞ്ഞ പ്രദേശമാണ്.{{Rp|48}}
[[വഹാബിസം|വഹാബിസത്തിൻറെ]] സ്ഥാപകനായ [[മുഹമ്മദ് ബ്ൻ അബ്ദിൽ വഹാബ്|മുഹമ്മദ് ഇബിൻ അബ്ദു അൽ വഹാബിൻറെയും]] [[മുഹമ്മദ് ബിൻ സൗദ്|മുഹമ്മദ് ഇബിൻ സൗദിൻറെയും]] കൂട്ടുകെട്ടോടെ സ്ഥാപിതമായ രാജവംശമാണ് ആദ്യത്തെ സൗദി രാജ വംശം.(ദിരിയാഹ് ഇമാറത്ത് എന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നു). [[ഓട്ടൊമൻ സാമ്രാജ്യം|ഓട്ടോമൻ സാമ്ര്യജ്യത്തിന്]] വെല്ലുവിളിയായി അവർ നിലകൊണ്ടു. നജ്ദ് പ്രവിശ്യയുടെ ഏതാണ്ടെല്ലാ ഭാഗവും ഇബിൻ സൗദ് ഭരണകൂടത്തിൻറെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.ഇതിനിടെ 1765ൽ മുഹമ്മദ് ഇബിൻ സൗദ് മരണപ്പെട്ടു.1806 ഓടെ മക്കയും മദീനയും നിലകൊള്ളുന്ന [[ഹിജാസ്|ഹിജാസ് പ്രവിശ്യയും]] സൗദ് ഭരണകൂടത്തിൻറെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. ഇസ്ലാമിക പൈതൃക സ്ഥലങ്ങളിൽ ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൻറെ നിയന്ത്രണം ക്ഷയിച്ചതോടെ ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ വഹാബി പ്രസ്ഥാനം ആധിപത്യം നേടുകയായിരുന്നു. ഈ സമയത്ത് സൗദിയിൽ വ്യാപിച്ചുവരുന്ന വഹാബി പ്രസ്ഥാനത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം സൈന്യത്തെ അയക്കുകയും അത് യുദ്ധത്തിലേക്ക് വഴിവെക്കുകയും ചെയ്തു. [[ഓട്ടോമൻ-വഹാബി യുദ്ധം|ഓട്ടോമൻ-വഹാബി യുദ്ധത്തിൽ]] (1811-1818) വഹാബികളെ ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം പരാജയപ്പെടുത്തി. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1924-1925 കാലത്ത് ഇവിടെ സൗദ് രാജകുടുംബം വീണ്ടും ഹിജാസ് ഭാഗത്ത് അധികാരം നേടുകയും നെജിദിൻറെയും ഹിജാസിൻറെയും രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. [[ഇബ്ൻ സൗദ്|അബ്ദുൽ അസീസ് ഇബിൻ സൗദ്]] ആയിരുന്നു ഈ സമയത്തെ രാജാവ്.<ref name="Cordesman">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=DCVicuT7kCMC&pg=PA14&lpg=PA14&dq=first+Saudi+state|title=Saudi Arabia Enters the Twenty-first Century: The political, foreign policy, economic, and energy dimensions|last=Cordesman|first=Anthony H.|publisher=Greenwood Publishing Group|isbn=978-0-275-97998-0|language=en|access-date=7 March 2017}}</ref>
== പ്രചോദനം ==
[[File:Baqi Othman.jpg|thumb|മൂന്നാം ഖലീഫ [[ഉസ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ|ഉസ്തമാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻറെ]] കബറിടം ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ ]]
ഇസ്ലാമിൽ [[വിഗ്രഹാരാധന|വിഗ്രഹാരാധനയുണ്ടാകാതെ]] ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്ന വാദിച്ചുകൊണ്ടാണ് വഹാബികൾ ഈ നശീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്നത്. അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ശ്മശാനങ്ങളിൽ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് [[ബിദ്അത്ത്]] (പുത്തൻവാദം) ആണ്.{{Rp|54}} ഖുർആൻ വഹാബികൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചതിൻറെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഇത്തരം വാദത്തിലേക്ക് എത്തിയിട്ടുള്ളത്.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=8Zp_5IydPGgC&pg=PA154&dq=jannat+al-baqi&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjfncXv-47PAhUDIsAKHRd_ByQQ6AEIITAB#v=onepage&q=jannat%20al-baqi&f=false|title=Illustrated Dictionary of the Muslim World|publisher=Marshall Cavendish|isbn=978-0-7614-7929-1|language=en|access-date=14 September 2016}}</ref> പ്രവാചകൻ മുസാ നബി [[സീനായ് മല|സിനായ് പർവതത്തിലേക്ക്]] പോയി തിരിച്ചു വന്ന കാലത്ത് ഇസ്രാഈലുകാർ [[സ്വർണ്ണക്കാള വിഗ്രഹം|സ്വർണ്ണക്കാള വിഗ്രഹത്തെ]] ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും തത്ഫലമായി ദൈവം കോപാകുലനായതും ഈ വിഷയത്തിൻറെ പിൻബലമായി അവർ അവലംബിക്കുന്നു.<ref name="Zack">{{Cite news}}</ref> അതെസമയം സുന്നികളിലെ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളും ഷിയാ വിശ്വാസികളും മക്ബറകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെയും കബർ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നതിനെയും അനുകൂലിക്കുന്ന ഖുർആനിക ആയത്തുകളും നിരത്തുന്നുണ്ട്.<ref>{{Cite web|url=http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13920305000537|title=Ziyarah and building mosques and graves from the viewpoint of Shia and Wahhbism|access-date=8 March 2017|last=Ibrahimi|first=Mohammad Hossein|publisher=Wahhbism review research center}}</ref> ഷിയാ പണ്ഡിതനായ മുഹമ്മദ് ജാഫർ തബസിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ജന്നത്തുൽ ബഖീഇൽ കബറടക്കം ചെയ്ത ഇമാമുമാരുടെ കബറുകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ഭാഗം ഉണ്ടായിരുന്നു. നൂറ് വർഷത്തോളം അവയെ പരിപാലിച്ചുപോരുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്ന സുന്നി പണ്ഡിതർ(ഉലമാക്കൾ)ആരും അതൊരു പുതിയ സംഭവവികാസമായി കണ്ടിരുന്നില്ല. എന്നാൽ രണ്ടാംഘട്ട ശ്മശാന ഉന്മൂലത്തിൻറെ ആഴ്ചകൾക്ക് മുമ്പ് ഇബിൻ ബുലൈഹിദിൻറെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം മദീനയിലെ പണ്ഡിതന്മാരുടെ സംഘം ഐക്യകണ്ഠമായി ഫത്ത് വ പുറപ്പെടുവിക്കുകയും സ്മാരകകുടീരം ഉണ്ടാക്കൽ കുറ്റകരമാണെന്നും തീരുമാനിക്കുകയുണ്ടായി.{{Rp|53}}
ഇസ്ലാമിക വിദ്യാഭ്യാസ പണ്ഡിതനായ അദീൽ മുഹമ്മദലിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ അൽ ബഖിയിലെ കബറുകളുടെ കുടീരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിൻറെ പിന്നിൽ രാഷ്ട്രീയമായ കാരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.{{Rp|53}}
== ഇടിച്ചുനിരത്തലുകൾ ==
[[പ്രമാണം:Bagicemetri2.JPG|ലഘുചിത്രം|ഇടിച്ചുനിരത്തലിന് ശേഷമുള്ള ജന്നത്തുൽ ബഖീഅ്.2008ൽ പകർത്തിയ ചിത്രം.]]
== അവലംബം ==
{{reflist|30em}}
[[വർഗ്ഗം:മദീന]]
[[വർഗ്ഗം:വഹാബിസം]]
204d2cpbm7lepvi0ghrpqup3tzuxeup
വരദ
0
465969
4629010
3953402
2026-06-13T08:03:16Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[വരദ ജിഷിൻ]] എന്ന താൾ [[വരദ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: വരദ ഭർത്താവ് ജിഷിനുമായുള്ള വിവാഹ ബന്ധം വേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു
3953402
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = Varada
| image = Varada Emimol Mohan.jpg
| caption = എറണാകുളത്തെ Shenoys തീയറ്ററിൽ വന്നപ്പോൾ
| birth_date = {{birth date and age|df=yes|1988|4|29}}
| birth_place = [[Thrissur]], [[Kerala]], [[India]]
| children = 1 son
| nationality = Indian
| occupation = Actress , Television host
| parents = Mohan Abraham, Pushpa Mohan
| imagesize =
| birthname = Emi
| spouse = Jishin Mohan
| yearsactive = 2006–present
}}'''വരദ ജിഷിൻ''' മലയാള സിനിമകളിലും ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളിലും അഭിനയിക്കുന്ന ഒരു തെന്നിന്ത്യൻ നടിയാണ്. 2006 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "[[വാസ്തവം]]" എന്ന മലയാള ചിത്രത്തിലൂടെ അരങ്ങേറ്റം അവർ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു. ആദ്യമായി നായികയായി അഭിനയിച്ചത് 2008 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സുൽത്താൻ എന്ന മലയാള ചിത്രത്തിലായിരുന്നു. 2008 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയത്. വരദ സിനിമകളിലാണ് തന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചെങ്കിലും ടെലിവിഷനാണ് അവർക്ക് കൂടുതൽ മികച്ച അംഗീകാരവും പ്രശസ്തിയും നൽകിയത്.<ref>{{cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/qucik-five-question-to-actress-varada/article6317119.ece|title=In the arclights|last=M|first=Athira|date=14 August 2014|publisher=|via=www.thehindu.com}}</ref>
= സ്വകാര്യജീവിതം =
വരദ എന്ന സിനിമാ നാമമുള്ള എമിമോൾ 1988 ഏപ്രിൽ 29 ന് മോഹൻ അബ്രഹാമിന്റേയും പുഷ്പ മോഹന്റേയും മകളായി [[തൃശ്ശൂർ|തൃശൂരിൽ]] ജനിച്ചു. അവർക്ക് എറിക് മോഹൻ എന്ന ഇളയ സഹോദരനുണ്ട്. എറിക് മോഹനുണ്ട്. 2004 ൽ സേക്രഡ് ഹാർട്ട് സി.ജി. എച്ച്.എസ്.എസ് തൃശൂരിൽ നിന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിക്കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം വരദ ജിഷിൻ സെന്റ് ജോസഫ് ഇ.എം. എച്ച്. എസ്.എസിൽ ഹയർസെക്കൻഡറിക്ക് ചേർന്നു. [[യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിക്കറ്റ്|കോഴിക്കോട് സർവ്വകലാശാലയിൽനിന്ന്]] ബി.എ. സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി. 2014 മേയ് 25-ന് വരദ തന്റെ സഹ അഭിനേതാവായിരുന്ന ജിഷിൻ മോഹനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.<ref>{{cite web|url=http://tvactress.in/actress-varada-married-actor-jishin-mohan|title=tvactress.in|website=tvactress.in|access-date=2019-02-23|archive-date=2017-07-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20170719091708/http://tvactress.in/actress-varada-married-actor-jishin-mohan|url-status=dead}}</ref>
'''സിനിമകൾ'''
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
!സിനിമ
!കഥാപാത്രം
!ഭാഷ
|-
|2006
|''വാസ്തവം''
|Balachandran's sister
|മലയാളം
|-
|2006
|യെസ് യുവർ ഓണർ
|Ravishankar's niece
|മലയാളം
|-
|2008
|''സുൽത്താൻ''
|നിഷിത
|മലയാളം
|-
|2009
|''മകന്റെ അച്ഛൻ''
|ആൻ
|മലയാളം
|-
|2009
|''ഉത്തരാസ്വയംവരം''
|അമ്പിളി
|മലയാളം
|-
|2010
|''വലയിങ്ങാടി''
|ഗൌരി
|മലയാളം
|-
|2012
|കാതലിക്കാലമ
|
|തമിഴ്
|-
|2012
|അജന്ത
|
|കന്നഡ
മലയാളം
|-
|TBA
|എന്നോടു പറ ഐ ലവ് യു എന്ന്
|
|മലയാളം
|}
== ടെലിവിഷൻ പരമ്പര ==
{| class="wikitable"
!വർഷം
!പേര്
!ചാനൽ
!കഥാപാത്രം
!കുറിപ്പുകൾ
|-
|2012
|സ്നേഹക്കൂട്
|സൂര്യ ടിവി
|Swapna
|TV debut Later replaced by Maria Roy
|-
|2013
|ഹൃദയം സാക്ഷി
|മഴവിൽ മനോരമ
|Bhama & Gadha
|Double Role
|-
|2013-2015
|അമലa<ref>{{cite web|url=http://tvactress.in/amala-serial-on-mazhavil-manorama-cast-and-crew-actors-and-actresses|title=tvactress.in|website=tvactress.in|access-date=2019-02-23|archive-date=2016-03-26|archive-url=https://web.archive.org/web/20160326053656/http://tvactress.in/amala-serial-on-mazhavil-manorama-cast-and-crew-actors-and-actresses|url-status=dead}}</ref>
|മഴവിൽ മനോരമ
|Amala
|
|-
|2015
|സ്പന്ദനം
|സൂര്യ ടിവി
|Annie
|
|-
|2015-2017
|പ്രണയം
|ഏഷ്യാനെറ്റ്<ref>{{cite web|url=http://www.vinodadarshan.com/2017/01/actress-varada-to-quit-pranayam-serial.html|title=Actress Varada Jishin to quit Pranayam serial on Asianet|publisher=}}</ref>
|Dr. Lakshmi Sharan
|
|-
|2017
|ജാഗ്രത
|അമൃത ടിവ
|Shivakami
|
|-
|2017
|മാലാഖയുടെ മകൾ
|സൂര്യ ടിവി
|Varada
|telefilm
|-
|2018 - Present
|ഇളയവൾ ഗായത്രി
|മഴവിൽ മനോരമ
|Gauri
|
|-
|2018
|ഒരുത്തി
|യു ട്യൂബ്
|Veshya
|Short film
|}
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുള്ള ചലച്ചിത്രപ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
38ayd2rbwz3qeywwkqzjl31xnv8yb8i
4629014
4629010
2026-06-13T08:04:25Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629014
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = Varada
| image = Varada Emimol Mohan.jpg
| caption = എറണാകുളത്തെ Shenoys തീയറ്ററിൽ വന്നപ്പോൾ
| birth_date = {{birth date and age|df=yes|1988|4|29}}
| birth_place = [[Thrissur]], [[Kerala]], [[India]]
| children = 1 son
| citizenship = [[Indian]]
| occupation = Actress , Television host
| parents = Mohan Abraham, Pushpa Mohan
| imagesize =
| birthname = Emi
| spouse = Jishin Mohan
| yearsactive = 2006–present
}}'''വരദ''' മലയാള സിനിമകളിലും ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളിലും അഭിനയിക്കുന്ന ഒരു തെന്നിന്ത്യൻ നടിയാണ്. 2006 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "[[വാസ്തവം]]" എന്ന മലയാള ചിത്രത്തിലൂടെ അരങ്ങേറ്റം അവർ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു. ആദ്യമായി നായികയായി അഭിനയിച്ചത് 2008 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സുൽത്താൻ എന്ന മലയാള ചിത്രത്തിലായിരുന്നു. 2008 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയത്. വരദ സിനിമകളിലാണ് തന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചെങ്കിലും ടെലിവിഷനാണ് അവർക്ക് കൂടുതൽ മികച്ച അംഗീകാരവും പ്രശസ്തിയും നൽകിയത്.<ref>{{cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/qucik-five-question-to-actress-varada/article6317119.ece|title=In the arclights|last=M|first=Athira|date=14 August 2014|publisher=|via=www.thehindu.com}}</ref>
= സ്വകാര്യജീവിതം =
വരദ എന്ന സിനിമാ നാമമുള്ള എമിമോൾ 1988 ഏപ്രിൽ 29 ന് മോഹൻ അബ്രഹാമിന്റേയും പുഷ്പ മോഹന്റേയും മകളായി [[തൃശ്ശൂർ|തൃശൂരിൽ]] ജനിച്ചു. അവർക്ക് എറിക് മോഹൻ എന്ന ഇളയ സഹോദരനുണ്ട്. എറിക് മോഹനുണ്ട്. 2004 ൽ സേക്രഡ് ഹാർട്ട് സി.ജി. എച്ച്.എസ്.എസ് തൃശൂരിൽ നിന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിക്കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം വരദ ജിഷിൻ സെന്റ് ജോസഫ് ഇ.എം. എച്ച്. എസ്.എസിൽ ഹയർസെക്കൻഡറിക്ക് ചേർന്നു. [[യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിക്കറ്റ്|കോഴിക്കോട് സർവ്വകലാശാലയിൽനിന്ന്]] ബി.എ. സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി. 2014 മേയ് 25-ന് വരദ തന്റെ സഹ അഭിനേതാവായിരുന്ന ജിഷിൻ മോഹനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.<ref>{{cite web|url=http://tvactress.in/actress-varada-married-actor-jishin-mohan|title=tvactress.in|website=tvactress.in|access-date=2019-02-23|archive-date=2017-07-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20170719091708/http://tvactress.in/actress-varada-married-actor-jishin-mohan|url-status=dead}}</ref>
'''സിനിമകൾ'''
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
!സിനിമ
!കഥാപാത്രം
!ഭാഷ
|-
|2006
|''വാസ്തവം''
|Balachandran's sister
|മലയാളം
|-
|2006
|യെസ് യുവർ ഓണർ
|Ravishankar's niece
|മലയാളം
|-
|2008
|''സുൽത്താൻ''
|നിഷിത
|മലയാളം
|-
|2009
|''മകന്റെ അച്ഛൻ''
|ആൻ
|മലയാളം
|-
|2009
|''ഉത്തരാസ്വയംവരം''
|അമ്പിളി
|മലയാളം
|-
|2010
|''വലയിങ്ങാടി''
|ഗൌരി
|മലയാളം
|-
|2012
|കാതലിക്കാലമ
|
|തമിഴ്
|-
|2012
|അജന്ത
|
|കന്നഡ
മലയാളം
|-
|TBA
|എന്നോടു പറ ഐ ലവ് യു എന്ന്
|
|മലയാളം
|}
== ടെലിവിഷൻ പരമ്പര ==
{| class="wikitable"
!വർഷം
!പേര്
!ചാനൽ
!കഥാപാത്രം
!കുറിപ്പുകൾ
|-
|2012
|സ്നേഹക്കൂട്
|സൂര്യ ടിവി
|Swapna
|TV debut Later replaced by Maria Roy
|-
|2013
|ഹൃദയം സാക്ഷി
|മഴവിൽ മനോരമ
|Bhama & Gadha
|Double Role
|-
|2013-2015
|അമലa<ref>{{cite web|url=http://tvactress.in/amala-serial-on-mazhavil-manorama-cast-and-crew-actors-and-actresses|title=tvactress.in|website=tvactress.in|access-date=2019-02-23|archive-date=2016-03-26|archive-url=https://web.archive.org/web/20160326053656/http://tvactress.in/amala-serial-on-mazhavil-manorama-cast-and-crew-actors-and-actresses|url-status=dead}}</ref>
|മഴവിൽ മനോരമ
|Amala
|
|-
|2015
|സ്പന്ദനം
|സൂര്യ ടിവി
|Annie
|
|-
|2015-2017
|പ്രണയം
|ഏഷ്യാനെറ്റ്<ref>{{cite web|url=http://www.vinodadarshan.com/2017/01/actress-varada-to-quit-pranayam-serial.html|title=Actress Varada Jishin to quit Pranayam serial on Asianet|publisher=}}</ref>
|Dr. Lakshmi Sharan
|
|-
|2017
|ജാഗ്രത
|അമൃത ടിവ
|Shivakami
|
|-
|2017
|മാലാഖയുടെ മകൾ
|സൂര്യ ടിവി
|Varada
|telefilm
|-
|2018 - Present
|ഇളയവൾ ഗായത്രി
|മഴവിൽ മനോരമ
|Gauri
|
|-
|2018
|ഒരുത്തി
|യു ട്യൂബ്
|Veshya
|Short film
|}
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുള്ള ചലച്ചിത്രപ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
grnjrsgyw0u7qkrfsimtgdd1is6j4o2
4629015
4629014
2026-06-13T08:06:15Z
Manjushpiyush
206162
/* സ്വകാര്യജീവിതം */
4629015
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = Varada
| image = Varada Emimol Mohan.jpg
| caption = എറണാകുളത്തെ Shenoys തീയറ്ററിൽ വന്നപ്പോൾ
| birth_date = {{birth date and age|df=yes|1988|4|29}}
| birth_place = [[Thrissur]], [[Kerala]], [[India]]
| children = 1 son
| citizenship = [[Indian]]
| occupation = Actress , Television host
| parents = Mohan Abraham, Pushpa Mohan
| imagesize =
| birthname = Emi
| spouse = Jishin Mohan
| yearsactive = 2006–present
}}'''വരദ''' മലയാള സിനിമകളിലും ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളിലും അഭിനയിക്കുന്ന ഒരു തെന്നിന്ത്യൻ നടിയാണ്. 2006 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "[[വാസ്തവം]]" എന്ന മലയാള ചിത്രത്തിലൂടെ അരങ്ങേറ്റം അവർ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു. ആദ്യമായി നായികയായി അഭിനയിച്ചത് 2008 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സുൽത്താൻ എന്ന മലയാള ചിത്രത്തിലായിരുന്നു. 2008 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയത്. വരദ സിനിമകളിലാണ് തന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചെങ്കിലും ടെലിവിഷനാണ് അവർക്ക് കൂടുതൽ മികച്ച അംഗീകാരവും പ്രശസ്തിയും നൽകിയത്.<ref>{{cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/qucik-five-question-to-actress-varada/article6317119.ece|title=In the arclights|last=M|first=Athira|date=14 August 2014|publisher=|via=www.thehindu.com}}</ref>
= സ്വകാര്യജീവിതം =
വരദ എന്ന സിനിമാ നാമമുള്ള എമിമോൾ 1988 ഏപ്രിൽ 29 ന് മോഹൻ അബ്രഹാമിന്റേയും പുഷ്പ മോഹന്റേയും മകളായി [[തൃശ്ശൂർ|തൃശൂരിൽ]] ജനിച്ചു. അവർക്ക് എറിക് മോഹൻ എന്ന ഇളയ സഹോദരനുണ്ട്. എറിക് മോഹനുണ്ട്. 2004 ൽ സേക്രഡ് ഹാർട്ട് സി.ജി. എച്ച്.എസ്.എസ് തൃശൂരിൽ നിന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിക്കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം വരദ ജിഷിൻ സെന്റ് ജോസഫ് ഇ.എം. എച്ച്. എസ്.എസിൽ ഹയർസെക്കൻഡറിക്ക് ചേർന്നു. [[യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിക്കറ്റ്|കോഴിക്കോട് സർവ്വകലാശാലയിൽനിന്ന്]] ബി.എ. സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി. 2014 മേയ് 25-ന് വരദ തന്റെ സഹ അഭിനേതാവായിരുന്ന ജിഷിൻ മോഹനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.<ref>{{cite web|url=http://tvactress.in/actress-varada-married-actor-jishin-mohan|title=tvactress.in|website=tvactress.in|access-date=2019-02-23|archive-date=2017-07-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20170719091708/http://tvactress.in/actress-varada-married-actor-jishin-mohan|url-status=dead}}</ref>
'''സിനിമകൾ'''
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
!സിനിമ
!കഥാപാത്രം
!ഭാഷ
|-
| rowspan="2" |2006
|''വാസ്തവം''
|Balachandran's sister
|മലയാളം
|-
|യെസ് യുവർ ഓണർ
|Ravishankar's niece
|മലയാളം
|-
|2008
|''സുൽത്താൻ''
|നിഷിത
|മലയാളം
|-
| rowspan="2" |2009
|''മകന്റെ അച്ഛൻ''
|ആൻ
|മലയാളം
|-
|''ഉത്തരാസ്വയംവരം''
|അമ്പിളി
|മലയാളം
|-
|2010
|''വലയിങ്ങാടി''
|ഗൌരി
|മലയാളം
|-
| rowspan="2" |2012
|കാതലിക്കാലമ
|
|തമിഴ്
|-
|അജന്ത
|
|കന്നഡ
മലയാളം
|-
|TBA
|എന്നോടു പറ ഐ ലവ് യു എന്ന്
|
|മലയാളം
|}
== ടെലിവിഷൻ പരമ്പര ==
{| class="wikitable"
!വർഷം
!പേര്
!ചാനൽ
!കഥാപാത്രം
!കുറിപ്പുകൾ
|-
|2012
|സ്നേഹക്കൂട്
|സൂര്യ ടിവി
|Swapna
|TV debut Later replaced by Maria Roy
|-
|2013
|ഹൃദയം സാക്ഷി
| rowspan="2" |മഴവിൽ മനോരമ
|Bhama & Gadha
|Double Role
|-
|2013-2015
|അമലa<ref>{{cite web|url=http://tvactress.in/amala-serial-on-mazhavil-manorama-cast-and-crew-actors-and-actresses|title=tvactress.in|website=tvactress.in|access-date=2019-02-23|archive-date=2016-03-26|archive-url=https://web.archive.org/web/20160326053656/http://tvactress.in/amala-serial-on-mazhavil-manorama-cast-and-crew-actors-and-actresses|url-status=dead}}</ref>
|Amala
|
|-
|2015
|സ്പന്ദനം
|സൂര്യ ടിവി
|Annie
|
|-
|2015-2017
|പ്രണയം
|ഏഷ്യാനെറ്റ്<ref>{{cite web|url=http://www.vinodadarshan.com/2017/01/actress-varada-to-quit-pranayam-serial.html|title=Actress Varada Jishin to quit Pranayam serial on Asianet|publisher=}}</ref>
|Dr. Lakshmi Sharan
|
|-
| rowspan="2" |2017
|ജാഗ്രത
|അമൃത ടിവ
|Shivakami
|
|-
|മാലാഖയുടെ മകൾ
|സൂര്യ ടിവി
|Varada
|telefilm
|-
|2018
|ഒരുത്തി
|യു ട്യൂബ്
|Veshya
|Short film
|-
|2018 - Present
|ഇളയവൾ ഗായത്രി
|മഴവിൽ മനോരമ
|Gauri
|
|}
== അവലംബം ==
[[വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുള്ള ചലച്ചിത്രപ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
q2v0oz7mqe79d7jehdkzuma46brkqd2
സംവാദം:വരദ
1
465970
4629012
3092471
2026-06-13T08:03:17Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സംവാദം:വരദ ജിഷിൻ]] എന്ന താൾ [[സംവാദം:വരദ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: വരദ ഭർത്താവ് ജിഷിനുമായുള്ള വിവാഹ ബന്ധം വേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു
3092471
wikitext
text/x-wiki
{{വിക്കി ലൗസ് വിമെൻ 2019|created=yes}}
nysvvbozaxhsp6xq1uihveomkftomfu
ഊർമ്മിള ഉണ്ണി
0
466416
4629031
4577366
2026-06-13T08:27:43Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629031
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox Celebrity
| name = ഊർമ്മിള ഉണ്ണി
| image =[[പ്രമാണം:Utthara Unni Urmila Unni Actress Malayalam.jpg|thumb|ഊർമ്മിളയും മകൾ ഉത്തരയും]]|
| birth_date = {{birth date and age|1962|06|14|df=yes}}
| birth_place = [[തിരുവല്ല]], [[പത്തനംതിട്ട]]
| death_date =
| death_place =
| occupation = ചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രി
| years_active = 1988-മുതൽ
| spouse = അംഗാരത്ത് രാമനുണ്ണി
| children = ഉത്തര ഉണ്ണി
}}
കവയിത്രി, എഴുത്തുകാരി, ചിത്രകലാകാരി എന്നീ നിലകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മലയാളിയായ ഒരു ചലച്ചിത്രനടിയാണ് '''ഊർമ്മിള ഉണ്ണി''' (ജനനം 14 ജൂൺ 1962). 1988 ലെ മാറാട്ടം എന്ന സിനിമയിലൂടെ മലയാള സിനിമ രംഗത്തെത്തി. 1992 ലെ [[സർഗം]] എന്ന സിനിമയിലൂടെ ശ്രദ്ധേയയായി. ഇപ്പോഴും മലയാള സീരിയൽ സിനിമ രംഗത്ത് സജീവമായി തുടരുന്നു.<ref>{{cite web |last1=. |first1=cinidiary |title=ഊർമ്മിള ഉണ്ണി |url=http://cinidiary.com/people.php?pigsection=Actor&picata=2&no_of_displayed_rows=39&no_of_rows_page=10&sletter= |website=http://cinidiary.com |publisher=cinidiary.com |accessdate=14 നവംബർ 2020 |archive-date=2015-05-18 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150518051319/http://cinidiary.com/people.php?pigsection=Actor&picata=2&no_of_displayed_rows=39&no_of_rows_page=10&sletter= |url-status=dead }}</ref>
==ജീവിതരേഖ==
കോട്ടയ്ക്കൽ കോവിലകം കെ സി അനുജൻ രാജയുടേയും മനോരമയുടേയും മകളായി 1962 ജൂൺ 14ന് തിരുവല്ലയിലെ നെടുമ്പുറം കൊട്ടാരത്തിൽ ജനിച്ചു. തൃശൂർ ഇൻഫൻ്റ് ജീസസ് കോൺവെൻറിൽ നിന്ന് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയതിനു ശേഷം തൃശൂർ കേരളവർമ്മ കോളേജിൽ ചേർന്നു. മോഹിനിയാട്ടം, ഭരതനാട്യം, കഥകളി, വീണ എന്നീ കലകൾ അഭ്യസിച്ച ഊർമ്മിള ഉണ്ണി ഒരു ചിത്രകല രചയിതാവ് കൂടിയാണ്.<ref>https://www.manoramaonline.com/movies/movie-news/2021/08/17/urmila-unni-about-her-life-experience-shop-inauguration.html</ref>
==സ്വകാര്യ ജീവിതം==
അംഗാരത്ത് രാമനുണ്ണിയാണ് ഭർത്താവ്. നടി [[ഉത്തര ഉണ്ണി]] എക മകൾ ആണ്. ചലച്ചിത്ര താരമായ [[സംയുക്ത വർമ്മ]] ബന്ധുവാണ്. അംഗോപാധ്യ എന്ന പേരിൽ ഒരു നാട്യകലാ സ്കൂൾ ബഹ്റൈനിൽ ഇവർ ആരംഭിച്ചു. എണാകുളം ജില്ലയിലെ കടവന്ത്രയിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.
==അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ==
(Selected Filmography)
* [[മാറാട്ടം]] 1988
* [[ഉത്സവപ്പിറ്റേന്ന്]] 1989
* [[സർഗം]] 1992
* [[കഥാപുരുഷൻ]] 1996
* [[ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെ അച്ഛൻ]] 1997
* [[പഞ്ചലോഹം]] 1998
* [[സൂസന്ന]] 2000
* [[പുരസ്കാരം]] 2000
* [[മഴ]] 2000
* [[കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾ]] 2000
* [[സായവർ തിരുമേനി]] 2001
* [[ദുബായ്]] 2001
* [[ദോസ്ത്]] 2001
* [[മേഘസന്ദേശം]] 2001
* മൂക്കുത്തി 2001
* [[പുനർജനി]] 2002
* [[പുണ്യം]] 2002
* [[ഡാനി]] 2002
* [[ഗൗരിശങ്കരം]] 2003
* [[മാറാത്ത നാട്]] 2004
* [[അപരിചിതൻ]] 2004
* [[സസ്നേഹം സുമിത്ര]] 2004
* [[ഞാൻ സൽപ്പേര് രാമൻകുട്ടി]] 2004
* [[തുടക്കം]] 2004
* [[സേതുരാമയ്യർ സിബിഐ]] 2004
* [[പൗരൻ]] 2005
* [[ഭരത്ചന്ദ്രൻ ഐ.പി.എസ്.]] 2005
* [[ശീലാബതി]] 2005
* [[രാഷ്ട്രം (ചലച്ചിത്രം)|രാഷ്ട്രം (ചലചിത്രം)]] 2006
* [[റെഡ് സല്യൂട്ട്]] 2006
* [[പറയാം]] 2006
* [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]] 2007
* [[തുറുപ്പ്ഗുലാൻ]] 2007
* [[ഇൻസ്പെക്ടർ ഗരുഡ്]] 2007
* [[നാദിയ കൊല്ലപ്പെട്ട രാത്രി]] 2007
* [[അതീതം]] 2007
* [[അന്തിപൊൻവെട്ടം]] 2008
* [[ലാപ്ടോപ്പ്]] 2008
* [[ആയുധം]] 2008
* [[ഷേക്സ്പിയർ എംഎ മലയാളം]] 2008
* [[അണ്ണൻ തമ്പി]] 2008
* [[രൗദ്രം]] 2008
* [[വൈരം]] 2009
* [[ബനാറസ്]] 2009
* മേഖതീർത്ഥം 2009
* [[ബ്ലാക്ക് ഡാലിയ]] 2009
* [[കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജ]] 2009
* [[ഡൂപ്ലിക്കേറ്റ്]] 2009
* [[പ്രമുഖൻ]] 2009
* [[സദ്ഗമയ]] 2010
* [[ഞാൻ സഞ്ചാരി]] 2010
* [[കൂട്ടുകാർ]] 2010
* [[ഫിഡിൽ]] 2010
* [[വലിയങ്ങാടി]] 2010
* [[ആത്മകഥ]] 2010
* [[കന്യാകുമാരി എക്സ്പ്രെസ്]] 2010
* [[ഹോളിഡേയ്സ്]] 2010
* [[പോക്കിരിരാജ]] 2010
* [[ദൈവത്തിൻ്റെ കയ്യൊപ്പ്]] 2011
* [[ഡാം 999]] 2011
* [[മൊഹബത്ത്]] 2011
* [[കാണാകൊമ്പത്ത്]] 2011
* [[സ്നേഹവീട്]] 2011
* [[കില്ലാടിരാമൻ]] 2011
* [[സർക്കാർ കോളനി]] 2011
* [[സ്വപ്നമാളിക]] 2011
* ഏഴാം അറിവ് 2011 (തമിഴ്)
* [[തെരുവ് നക്ഷത്രങ്ങൾ]] 2012
* [[ഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ]] 2012
* [[101 വെഡ്ഡിംഗ്സ്]] 2012
* [[മിസ്റ്റർ മരുമകൻ]] 2012
* [[രാസലീല]] 2012
* [[സീൻ ഒന്ന് നമ്മുടെ വീട്]] 2012
* [[അരികെ]] 2012
* [[നാദബ്രഹ്മം]] 2012
* ഒരു നാടിഗായിൻ വാക്ക് മൂലം 2012 - (തമിഴ്)
* [[ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ് ലൈവ്]] 2013
* [[ത്രീ ഡോട്ട്സ്]] 2013
* [[ക്ലിയോപാട്ര]] 2013
* [[നമ്പൂതിരി യുവാവ് @ 43]] 2013
* ഞാൻ അനശ്വരൻ 2013
* മുസാഫിർ 2013
* [[ഒരു കൊറിയൻ പടം]] 2014
* [[എട്ടേകാൽ സെക്കൻഡ്]] 2014
* [[കൂതറ]] 2014
* [[വസന്തത്തിൻ്റെ കനൽവഴികൾ]] 2014
* മമ്മിയുടെ സ്വന്തം അച്ചൂസ് 2014
* ഡയൽ 1091 2014
* സ്നേഹമുള്ളൊരാൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ 2014
* പ്രണയകഥ 2014
* ഒറ്റ ഒരുത്തിയും ശരിയല്ല 2014
* യാൻ - 2014 (തമിഴ്)
* [[എല്ലാം ചേട്ടൻ്റെ ഇഷ്ടംപോലെ]] 2015
* [[രണ്ടാം വരവ്]] 2015
* [[മാതൃവന്ദനം]] 2015
* [[വില്ലേജ് ഗയ്സ്]] 2015
* [[കമ്പാർട്ട്മെൻ്റ്]] 2015
* [[പോയ് മറഞ്ഞു പറയാതെ]] 2016
* [[മായമാളിക]] 2016
* [[പ്ലസ് ഓർ മൈനസ്]] 2016
* [[ആമേയം]] 2016
* 9TH MONTH 2016
* പോ പ്രിന്റ്സ് 2017
* ഹാദിയ 2017
* [[നോൺ സെൻസ്]] 2018
* [[സേയ്ഫ്]] 2019
* മാധവയം 2019
* [[കളിക്കൂട്ടുകാർ]] 2019
* 1948 കാലം പറഞ്ഞത് 2019
* വേനൽ മഴ 2019 - ആൽബം
* ബ്ലാക്ക് കോഫി 2021
* ക്ഷണം 2021
* ആക്ക്വാറിയം 2022
* പി കെ റോസി 2022
* മുകൾപരപ്പ് 2023
* സൈറയും ഞാനും 2025
* തൂലിക
* ലൈഫ് ഫുൾ ഓഫ് ലൈഫ്
<ref>{{Cite web |url=https://en.msidb.org/displayProfile.php?category=actors&artist=Urmila%20Unni&limit=45 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2020-11-14 |archive-date=2021-10-01 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211001110459/https://en.msidb.org/displayProfile.php?category=actors&artist=Urmila%20Unni&limit=45 |url-status=dead }}</ref>
== ടെലിവിഷൻ സീരിയലുകൾ ==
{{Div col}}
* രാക്കുയിൽ (മഴവിൽ മനോരമ)
* ഒറ്റച്ചിലമ്പ് (മഴവിൽ മനോരമ)
* അമൃതവർഷിണി(ജനം TV )
* ശ്രീകൃഷ്ണവിജയം(ജനം TV)
* ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്(ഏഷ്യാനെറ്റ് പ്ലസ്)
* ദേവീമാഹാത്മ്യം(ഏഷ്യാനെറ്റ്)
* കുഞ്ഞാലിമരക്കാർ(ഏഷ്യാനെറ്റ്)
* വേളാങ്കണി മാതാവ് (സൂര്യ tv)
* കഥയറിയാതെ (സൂര്യ TV)
* പ്രിയം (കൈരളി )
* ഓര്മ (ഏഷ്യാനെറ്റ് )
* നിഴലുകൾ (ഏഷ്യാനെറ്റ് )
* നീട്ടി വച്ച മധുവിധു(ഡിഡി)
* മേലോട്ട് കൊഴിയുന്ന ഇലകൾ (ദൂരദർശൻ)
* മനസ്സറിയാതെ (സൂര്യ TV)
*പഴശ്ശിരാജ (Surya TV)
*നിഴലാട്ടാം
*മുഖമറിയാതെ (Surya TV)
*മംഗല്യം(Asianet)
*സങ്കീർത്തനം പോലെ (Asianet)
*ദാറുസ്സലാം(DD)
*തീക്കളി ഇന്റർനെറ്റ് പൊള്ളുമ്പോൾ (Surya TV)
*പൊന്നൂഞ്ഞാൽ(Asianet)
*ശ്രീ മഹാഭാഗവാതം(Asianet)
*ഇടവഴിയിലേപൂച്ച മിണ്ടപൂച്ച(Asianet)
*സ്ത്രീ (Asianet)
*പൂത്താലി(Amrita TV)
*പാർവണേന്ദു
*പരിണാമം
*മൗനനൊമ്പരം(Kairali TV)
*മണൽ നഗരം
;ടെലിഫിലിംസ്
* സ്ത്രീ പർവം നവം
* സ്നേഹയാനം
* എന്റെ മാഷ്
* ശകുനം
* കലിപ്പാട്ട കടയിലെ സ്ത്രീ
{{Div col end}}
== ടിവി ഷോകൾ ==
* ജോസ്കോ സൂപ്പർ ഡാൻസർ ജൂനിയർ (അമൃത ടിവി)
* ലേഡീസ് ഫസ്റ്റ് (മാതൃഭൂമി ന്യൂസ്)
* ജെബി ജംഗ്ഷൻ (കൈരളി ടിവി)
* ആനിസ് കിച്ചൻ (അമൃത ടിവി)
* സ്മാർട്ട് ഷോ (ഫ്ലവേഴ്സ് ടിവി)
* റിഥം (കൈരളി ടിവി)
* സെല്ലുലോയ്ഡ് (മനോരമ ന്യൂസ്)
* ഒന്നും അല്ല ഓൺ മൂൺ (മഴവിൽ മനോരമ)
* മഴവിൽ അഴകിൽ അമ്മ (മഴവിൽ മനോരമ)
* സ്റ്റാർ ജാം (കാപ്പ ടിവി)
* ലേഡീസ് കോർണർ (കൗമുദി ടിവി)
* സംഗീതസംഘം (ഏഷ്യാനെറ്റ്)
* രുചിഭേദം (ACV)
* അനുഭൂതി (റിപ്പോർട്ടർ ടിവി)
== References ==
<references group="" responsive=""></references>
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ടെലിവിഷൻ നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations]]
3fi1th5v5lq1ieyylbi2lubaai0laqv
4629034
4629031
2026-06-13T08:30:18Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629034
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox Celebrity
| name = ഊർമ്മിള ഉണ്ണി
| image =[[പ്രമാണം:Utthara Unni Urmila Unni Actress Malayalam.jpg|thumb|ഊർമ്മിളയും മകൾ ഉത്തരയും]]|
| birth_name = സ്വാതി ഊർമ്മിള രാജ
| birth_date = {{birth date and age|1962|06|14|df=yes}}
| birth_place = [[തിരുവല്ല]], [[പത്തനംതിട്ട]]
| death_date =
| death_place =
| occupation = ചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രി
| years_active = 1988-മുതൽ
| spouse = അംഗാരത്ത് രാമനുണ്ണി
| children = ഉത്തര ഉണ്ണി
}}
കവയിത്രി, എഴുത്തുകാരി, ചിത്രകലാകാരി എന്നീ നിലകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മലയാളിയായ ഒരു ചലച്ചിത്രനടിയാണ് '''ഊർമ്മിള ഉണ്ണി''' (ജനനം 14 ജൂൺ 1962). 1988 ലെ മാറാട്ടം എന്ന സിനിമയിലൂടെ മലയാള സിനിമ രംഗത്തെത്തി. 1992 ലെ [[സർഗം]] എന്ന സിനിമയിലൂടെ ശ്രദ്ധേയയായി. ഇപ്പോഴും മലയാള സീരിയൽ സിനിമ രംഗത്ത് സജീവമായി തുടരുന്നു.<ref>{{cite web |last1=. |first1=cinidiary |title=ഊർമ്മിള ഉണ്ണി |url=http://cinidiary.com/people.php?pigsection=Actor&picata=2&no_of_displayed_rows=39&no_of_rows_page=10&sletter= |website=http://cinidiary.com |publisher=cinidiary.com |accessdate=14 നവംബർ 2020 |archive-date=2015-05-18 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150518051319/http://cinidiary.com/people.php?pigsection=Actor&picata=2&no_of_displayed_rows=39&no_of_rows_page=10&sletter= |url-status=dead }}</ref>
==ജീവിതരേഖ==
കോട്ടയ്ക്കൽ കോവിലകം കെ സി അനുജൻ രാജയുടേയും മനോരമയുടേയും മകളായി 1962 ജൂൺ 14ന് തിരുവല്ലയിലെ നെടുമ്പുറം കൊട്ടാരത്തിൽ ജനിച്ചു. തൃശൂർ ഇൻഫൻ്റ് ജീസസ് കോൺവെൻറിൽ നിന്ന് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയതിനു ശേഷം തൃശൂർ കേരളവർമ്മ കോളേജിൽ ചേർന്നു. മോഹിനിയാട്ടം, ഭരതനാട്യം, കഥകളി, വീണ എന്നീ കലകൾ അഭ്യസിച്ച ഊർമ്മിള ഉണ്ണി ഒരു ചിത്രകല രചയിതാവ് കൂടിയാണ്.<ref>https://www.manoramaonline.com/movies/movie-news/2021/08/17/urmila-unni-about-her-life-experience-shop-inauguration.html</ref>
==സ്വകാര്യ ജീവിതം==
അംഗാരത്ത് രാമനുണ്ണിയാണ് ഭർത്താവ്. നടി [[ഉത്തര ഉണ്ണി]] എക മകൾ ആണ്. ചലച്ചിത്ര താരമായ [[സംയുക്ത വർമ്മ]] ബന്ധുവാണ്. അംഗോപാധ്യ എന്ന പേരിൽ ഒരു നാട്യകലാ സ്കൂൾ ബഹ്റൈനിൽ ഇവർ ആരംഭിച്ചു. എണാകുളം ജില്ലയിലെ കടവന്ത്രയിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.
==അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ==
(Selected Filmography)
* [[മാറാട്ടം]] 1988
* [[ഉത്സവപ്പിറ്റേന്ന്]] 1989
* [[സർഗം]] 1992
* [[കഥാപുരുഷൻ]] 1996
* [[ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെ അച്ഛൻ]] 1997
* [[പഞ്ചലോഹം]] 1998
* [[സൂസന്ന]] 2000
* [[പുരസ്കാരം]] 2000
* [[മഴ]] 2000
* [[കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾ]] 2000
* [[സായവർ തിരുമേനി]] 2001
* [[ദുബായ്]] 2001
* [[ദോസ്ത്]] 2001
* [[മേഘസന്ദേശം]] 2001
* മൂക്കുത്തി 2001
* [[പുനർജനി]] 2002
* [[പുണ്യം]] 2002
* [[ഡാനി]] 2002
* [[ഗൗരിശങ്കരം]] 2003
* [[മാറാത്ത നാട്]] 2004
* [[അപരിചിതൻ]] 2004
* [[സസ്നേഹം സുമിത്ര]] 2004
* [[ഞാൻ സൽപ്പേര് രാമൻകുട്ടി]] 2004
* [[തുടക്കം]] 2004
* [[സേതുരാമയ്യർ സിബിഐ]] 2004
* [[പൗരൻ]] 2005
* [[ഭരത്ചന്ദ്രൻ ഐ.പി.എസ്.]] 2005
* [[ശീലാബതി]] 2005
* [[രാഷ്ട്രം (ചലച്ചിത്രം)|രാഷ്ട്രം (ചലചിത്രം)]] 2006
* [[റെഡ് സല്യൂട്ട്]] 2006
* [[പറയാം]] 2006
* [[ഹാർട്ട് ബീറ്റ്സ്]] 2007
* [[തുറുപ്പ്ഗുലാൻ]] 2007
* [[ഇൻസ്പെക്ടർ ഗരുഡ്]] 2007
* [[നാദിയ കൊല്ലപ്പെട്ട രാത്രി]] 2007
* [[അതീതം]] 2007
* [[അന്തിപൊൻവെട്ടം]] 2008
* [[ലാപ്ടോപ്പ്]] 2008
* [[ആയുധം]] 2008
* [[ഷേക്സ്പിയർ എംഎ മലയാളം]] 2008
* [[അണ്ണൻ തമ്പി]] 2008
* [[രൗദ്രം]] 2008
* [[വൈരം]] 2009
* [[ബനാറസ്]] 2009
* മേഖതീർത്ഥം 2009
* [[ബ്ലാക്ക് ഡാലിയ]] 2009
* [[കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജ]] 2009
* [[ഡൂപ്ലിക്കേറ്റ്]] 2009
* [[പ്രമുഖൻ]] 2009
* [[സദ്ഗമയ]] 2010
* [[ഞാൻ സഞ്ചാരി]] 2010
* [[കൂട്ടുകാർ]] 2010
* [[ഫിഡിൽ]] 2010
* [[വലിയങ്ങാടി]] 2010
* [[ആത്മകഥ]] 2010
* [[കന്യാകുമാരി എക്സ്പ്രെസ്]] 2010
* [[ഹോളിഡേയ്സ്]] 2010
* [[പോക്കിരിരാജ]] 2010
* [[ദൈവത്തിൻ്റെ കയ്യൊപ്പ്]] 2011
* [[ഡാം 999]] 2011
* [[മൊഹബത്ത്]] 2011
* [[കാണാകൊമ്പത്ത്]] 2011
* [[സ്നേഹവീട്]] 2011
* [[കില്ലാടിരാമൻ]] 2011
* [[സർക്കാർ കോളനി]] 2011
* [[സ്വപ്നമാളിക]] 2011
* ഏഴാം അറിവ് 2011 (തമിഴ്)
* [[തെരുവ് നക്ഷത്രങ്ങൾ]] 2012
* [[ഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ]] 2012
* [[101 വെഡ്ഡിംഗ്സ്]] 2012
* [[മിസ്റ്റർ മരുമകൻ]] 2012
* [[രാസലീല]] 2012
* [[സീൻ ഒന്ന് നമ്മുടെ വീട്]] 2012
* [[അരികെ]] 2012
* [[നാദബ്രഹ്മം]] 2012
* ഒരു നാടിഗായിൻ വാക്ക് മൂലം 2012 - (തമിഴ്)
* [[ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ് ലൈവ്]] 2013
* [[ത്രീ ഡോട്ട്സ്]] 2013
* [[ക്ലിയോപാട്ര]] 2013
* [[നമ്പൂതിരി യുവാവ് @ 43]] 2013
* ഞാൻ അനശ്വരൻ 2013
* മുസാഫിർ 2013
* [[ഒരു കൊറിയൻ പടം]] 2014
* [[എട്ടേകാൽ സെക്കൻഡ്]] 2014
* [[കൂതറ]] 2014
* [[വസന്തത്തിൻ്റെ കനൽവഴികൾ]] 2014
* മമ്മിയുടെ സ്വന്തം അച്ചൂസ് 2014
* ഡയൽ 1091 2014
* സ്നേഹമുള്ളൊരാൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ 2014
* പ്രണയകഥ 2014
* ഒറ്റ ഒരുത്തിയും ശരിയല്ല 2014
* യാൻ - 2014 (തമിഴ്)
* [[എല്ലാം ചേട്ടൻ്റെ ഇഷ്ടംപോലെ]] 2015
* [[രണ്ടാം വരവ്]] 2015
* [[മാതൃവന്ദനം]] 2015
* [[വില്ലേജ് ഗയ്സ്]] 2015
* [[കമ്പാർട്ട്മെൻ്റ്]] 2015
* [[പോയ് മറഞ്ഞു പറയാതെ]] 2016
* [[മായമാളിക]] 2016
* [[പ്ലസ് ഓർ മൈനസ്]] 2016
* [[ആമേയം]] 2016
* 9TH MONTH 2016
* പോ പ്രിന്റ്സ് 2017
* ഹാദിയ 2017
* [[നോൺ സെൻസ്]] 2018
* [[സേയ്ഫ്]] 2019
* മാധവയം 2019
* [[കളിക്കൂട്ടുകാർ]] 2019
* 1948 കാലം പറഞ്ഞത് 2019
* വേനൽ മഴ 2019 - ആൽബം
* ബ്ലാക്ക് കോഫി 2021
* ക്ഷണം 2021
* ആക്ക്വാറിയം 2022
* പി കെ റോസി 2022
* മുകൾപരപ്പ് 2023
* സൈറയും ഞാനും 2025
* തൂലിക
* ലൈഫ് ഫുൾ ഓഫ് ലൈഫ്
<ref>{{Cite web |url=https://en.msidb.org/displayProfile.php?category=actors&artist=Urmila%20Unni&limit=45 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2020-11-14 |archive-date=2021-10-01 |archive-url=https://web.archive.org/web/20211001110459/https://en.msidb.org/displayProfile.php?category=actors&artist=Urmila%20Unni&limit=45 |url-status=dead }}</ref>
== ടെലിവിഷൻ സീരിയലുകൾ ==
{{Div col}}
* രാക്കുയിൽ (മഴവിൽ മനോരമ)
* ഒറ്റച്ചിലമ്പ് (മഴവിൽ മനോരമ)
* അമൃതവർഷിണി(ജനം TV )
* ശ്രീകൃഷ്ണവിജയം(ജനം TV)
* ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്(ഏഷ്യാനെറ്റ് പ്ലസ്)
* ദേവീമാഹാത്മ്യം(ഏഷ്യാനെറ്റ്)
* കുഞ്ഞാലിമരക്കാർ(ഏഷ്യാനെറ്റ്)
* വേളാങ്കണി മാതാവ് (സൂര്യ tv)
* കഥയറിയാതെ (സൂര്യ TV)
* പ്രിയം (കൈരളി )
* ഓര്മ (ഏഷ്യാനെറ്റ് )
* നിഴലുകൾ (ഏഷ്യാനെറ്റ് )
* നീട്ടി വച്ച മധുവിധു(ഡിഡി)
* മേലോട്ട് കൊഴിയുന്ന ഇലകൾ (ദൂരദർശൻ)
* മനസ്സറിയാതെ (സൂര്യ TV)
*പഴശ്ശിരാജ (Surya TV)
*നിഴലാട്ടാം
*മുഖമറിയാതെ (Surya TV)
*മംഗല്യം(Asianet)
*സങ്കീർത്തനം പോലെ (Asianet)
*ദാറുസ്സലാം(DD)
*തീക്കളി ഇന്റർനെറ്റ് പൊള്ളുമ്പോൾ (Surya TV)
*പൊന്നൂഞ്ഞാൽ(Asianet)
*ശ്രീ മഹാഭാഗവാതം(Asianet)
*ഇടവഴിയിലേപൂച്ച മിണ്ടപൂച്ച(Asianet)
*സ്ത്രീ (Asianet)
*പൂത്താലി(Amrita TV)
*പാർവണേന്ദു
*പരിണാമം
*മൗനനൊമ്പരം(Kairali TV)
*മണൽ നഗരം
;ടെലിഫിലിംസ്
* സ്ത്രീ പർവം നവം
* സ്നേഹയാനം
* എന്റെ മാഷ്
* ശകുനം
* കലിപ്പാട്ട കടയിലെ സ്ത്രീ
{{Div col end}}
== ടിവി ഷോകൾ ==
* ജോസ്കോ സൂപ്പർ ഡാൻസർ ജൂനിയർ (അമൃത ടിവി)
* ലേഡീസ് ഫസ്റ്റ് (മാതൃഭൂമി ന്യൂസ്)
* ജെബി ജംഗ്ഷൻ (കൈരളി ടിവി)
* ആനിസ് കിച്ചൻ (അമൃത ടിവി)
* സ്മാർട്ട് ഷോ (ഫ്ലവേഴ്സ് ടിവി)
* റിഥം (കൈരളി ടിവി)
* സെല്ലുലോയ്ഡ് (മനോരമ ന്യൂസ്)
* ഒന്നും അല്ല ഓൺ മൂൺ (മഴവിൽ മനോരമ)
* മഴവിൽ അഴകിൽ അമ്മ (മഴവിൽ മനോരമ)
* സ്റ്റാർ ജാം (കാപ്പ ടിവി)
* ലേഡീസ് കോർണർ (കൗമുദി ടിവി)
* സംഗീതസംഘം (ഏഷ്യാനെറ്റ്)
* രുചിഭേദം (ACV)
* അനുഭൂതി (റിപ്പോർട്ടർ ടിവി)
== References ==
<references group="" responsive=""></references>
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ടെലിവിഷൻ നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations]]
aomd26xbmqeerzvlc7fe7m0juaycvq5
എസ്ഥേർ വിക്ടോറിയ എബ്രഹാം
0
467386
4629033
3795833
2026-06-13T08:29:50Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629033
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Esther Victoria Abraham}}
{{Infobox person
| name = Pramila
| image = File:Pramila (Esther Victoria Abraham).jpg
| alt =
| caption =
| birth_name = Esther Victoria Abraham
| birth_date = 30 December 1916
| birth_place = [[Calcutta]], [[Bengal Presidency]], [[British Raj|British India]]
| death_date = {{death date and age|2006|8|6|1916|12|30|df=y}}
| death_place = [[Mumbai]], [[Maharashtra]], India
| nationality = Indian
| other_names = Pramila
| occupation = {{ubl|Model|Actress}}
| known_for =
| children = [[Haidar Ali (actor)|Haidar Ali]]
| parents =
}}
[[File:Pramila et Kumar dans Hamari Betiya (1936).jpg|thumb|Pramila in the 1936 film ''Hamari Betiya''.]]
[[ഹിന്ദി]] ചലച്ചിത്രരംഗത്തെ ആദ്യ വനിതാ ചലച്ചിത്ര നിർമാതാവും അഭിനേത്രിയും മോഡലുമാണ് '''പ്രമീള''' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന '''എസ്ഥേർ വിക്ടോറിയ എബ്രഹാം''' (ഡിസംബർ 30, 1916 - 6 ഓഗസ്റ്റ് 2006) 1947-ൽ മിസ്സ് ഇന്ത്യ മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചതിൻറെ പേരിൽ കൂടുതൽ പ്രശസ്തയായിരുന്നു.
== സ്വകാര്യ ജീവിതം ==
കൊൽക്കത്തയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ബിസിനസുകാരനായ രൂബേൻ എബ്രഹാമിൻറെയും [[കറാച്ചി]]യിൽ നിന്നുള്ള മെറ്റിൽഡ ഐസക് എന്നിവരുടെയും മകളായി 1916-ൽ [[കൊൽക്കത്ത]]യിൽ ഒരു ബാഗ്ദാദി യഹൂദ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു.<ref>{{cite web|title=Jewish stars of Bollywood|url=http://www.haaretz.com/jewish-world/jewish-world-features/jewish-stars-of-bollywood-1.515427|accessdate=3 September 2014|archive-date=2015-10-15|archive-url=https://web.archive.org/web/20151015044021/http://www.haaretz.com/jewish-world/jewish-world-features/jewish-stars-of-bollywood-1.515427|url-status=dead}}</ref><ref name=rediff>{{cite web|title=Meet Pramila, the first Miss India|url=http://www.rediff.com/movies/2006/aug/28sld1.htm|accessdate=3 September 2014}}</ref>തന്റെ പിതാവിന്റെ ആദ്യഭാര്യയായ ലിയയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ മൂന്നു മക്കളും, സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്ന് ആറ് സഹോദരങ്ങളും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
എസ്ഥേർ വിക്ടോറിയ അബ്രാഹം രണ്ടു തവണ വിവാഹം കഴിച്ചു. ആദ്യ വിവാഹത്തിൽ ഒരു കുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്ന എസ്ഥേർ, കുമാർ എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന സഹനടൻ സയദ് ഹസൻ അലി സെയ്ദിയുമായി വീണ്ടും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് നാലു കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കുകൂടി അമ്മയായി. ഷിയ മുസ്ലീം പരിശീലകനായിരുന്ന സായിദി [[മുഗൾ-ഇ-അസം|മുഗൾ-ഇ-അസം]], [[ശ്രീ 420]] എന്നീ ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിരുന്നു. എസ്ഥേർ വിക്ടോറിയ എബ്രഹാം അദ്ദേഹത്തിൻറെ രണ്ടാം ഭാര്യയായിരുന്നു. <ref>[http://www.jewishcalcutta.in/exhibits/show/film_p/pramila_1 Pramila: Esther Victoria Abraham – A Star Studded Bollywood and Glamour Family in India] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20181004202454/http://www.jewishcalcutta.in/exhibits/show/film_p/pramila_1 |date=2018-10-04 }}. Jewish Calcutta</ref> കുമാർ പാകിസ്താനിലേക്ക് 1963-ൽ കുടിയേറിയെങ്കിലും എസ്തർ വിക്ടോറിയ എബ്രഹാം [[ഇന്ത്യ]]യിൽ തന്നെ താമസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
== അവലംബം==
{{Reflist}}
==പുറം കണ്ണികൾ==
{{commons category|Esther Victoria Abraham}}
{{IMDb name | 695193}}
[[വർഗ്ഗം:2006-ൽ മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1916-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ വനിതാ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാക്കൾ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
f9f9oj94ua4vi04tiunlecd1y7fu1m9
പതിനെട്ടാം പടി
0
474978
4629020
4143205
2026-06-13T08:12:14Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629020
wikitext
text/x-wiki
{{short description|Malayalam film}}
{{Infobox film
| name = പതിനെട്ടാം പടി
| image = Pathinettam Padi pic.jpg
| director = [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]]
| producer = [[ഷാജി നടേശൻ]]
| writer = [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]]
| screenplay = [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]]
| starring = [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]<br>[[ആര്യ]]<br>[[ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ]]<br>[[മമ്മൂട്ടി]]<br>[[മണിയൻപിള്ള രാജു]]<br>[[ലാലും അലക്സ്]]<br>[[പ്രിയാമണി]]<br>[[മുകുന്ദൻ മേനോൻ]]
| music = എ. എച്ച്.കാഷിഫ്
| cinematography = സുദീപ് എളമൺ
| editing = ഭുവൻ ശ്രീനിവാസൻ
| released = 5 ജൂലൈ 2019
| country = [[ഇന്ത്യ]]
| language = [[മലയാളം]]
}}
'''''പതിനെട്ടാം പടി''''' 2019 ജൂലൈ 5ന് പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ ഒരു [[മലയാളചലച്ചിത്രം|മലയാളചലച്ചിത്രമാണ്]].[[അഭിനേതാവ്|അഭിനേതാവായി]] മലയാളസിനിമയിൽ എത്തിയ [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]] സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ഈ ചിത്രത്തിൽ [[മമ്മൂട്ടി]]
[[അമേരിക്ക|അമേരിക്കയിലെ]] സ്റ്റാൻഫഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസറായ '''ജോൺ എബ്രഹാം പാലക്കൽ''' എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു.
എ.ച്ച് കാഷിഫ് ഈ
ചിത്രത്തിന്റെ [[സംഗീത സംവിധാനം]] നിർവഹിച്ചു.ഫസ്റ്റ് ലുക്ക് പോസ്റ്ററിൽ സ്മോക്കിങ്ങ് പൈപ്പുമായി സ്റ്റൈൽ വേഷത്തിലാണ് മമ്മൂട്ടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.നൂറോളം പുതുമുഖങ്ങൾ
അഭിനയിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം ഏറ്റവും
കൂടുതൽ പുതുമുഖങ്ങൾ ഉൾപെടുന്ന
[[മലയാള സിനിമ]] എന്ന [[റെക്കോർഡ്]]
സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.[[പൃഥ്വിരാജ്]],[[ആര്യ]], [[ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ]], [[മമ്മൂട്ടി]] തുടങ്ങിയവർ ഈ ചിത്രത്തിൽ [[അതിഥി]] താരങ്ങളായി എത്തി.ഈ ചിത്രത്തിലെ മമ്മൂട്ടിയുടെ ലുക്ക് വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
സാമ്പ്രദായിക വിദ്യഭ്യാസ രീതികളുടെ പൊള്ളത്തരങ്ങളും വിദ്യഭ്യാസ മേഖലയിലെ കീഴ്വഴക്കങ്ങളെയുമാണ് ഈ ചിത്രത്തിൽ വരച്ചു കാട്ടിയത്.
==കഥാസാരം==
സമകാലിക വിദ്യഭ്യാസരീതികൾക്ക് ഒരു ബദൽ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ‘സ്കൂൾ ഓഫ് ജോയ്’ എന്ന സ്ഥാപനം നടത്തുന്ന അശ്വിൻ വാസുദേവ് [[പൃഥ്വിരാജ്|(പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ)]] എന്ന കഥാപാത്രത്തിൽ നിന്നുമാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്. ‘സ്കൂൾ ഓഫ് ജോയ്’ എന്ന വുഡൻ ബോർഡിലെഴുതിയ അക്ഷരങ്ങൾക്കു പിറകിലെ കഥ അന്വേഷിച്ചെത്തിയവർക്കു മുന്നിൽ അശ്വിൻ വാസുദേവ് തന്റെ കഥ പറയുകയാണ്. ആ കഥയിൽ രണ്ടു സ്കൂളുകളും അവിടുത്തെ ഗ്യാങ്ങുകളും ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള ചില മനുഷ്യരും അധ്യാപകരുമൊക്കെ കഥാപാത്രങ്ങളായി എത്തുകയാണ്.
തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിലെ രണ്ടു പ്രധാന സ്കൂളുകൾ, പാവപ്പെട്ടവരുടെ മക്കൾ പഠിക്കുന്ന മോഡൽ സ്കൂളും പണക്കാരുടെ മക്കൾ മാത്രം പഠിക്കുന്ന ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളും. സമൂഹത്തിൽ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ കാണാവുന്ന പണമുള്ളവൻ/ ഇല്ലാത്തവൻ തുടങ്ങിയ ദ്വന്ദ്വങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനം തന്നെയാണ് ആ സ്കൂളുകളും. ഒരേ പ്രായത്തിൽ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ജീവിതരീതികളിൽ, സൗകര്യങ്ങളിൽ, സംസ്കാരങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർ. അവർക്ക് പൊതുവായിട്ടെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അത് പ്രായത്തിന്റേതായ ചോരത്തിളപ്പും വാശിയും മാത്രമാണ്. ക്വട്ടേഷൻ ടീമിനേക്കാളും വാശിയോടെ പരസ്പരം പോരടിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ. രണ്ടു സ്കൂളുകളിലും കുട്ടിപ്പടയ്ക്ക് രണ്ടു നേതാക്കളുണ്ട്, മോഡൽ സ്കൂളിൽ അത് അയ്യപ്പനാണെങ്കിൽ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളിൽ ആ നേതാവ് അശ്വിനാണ്.
ഇരു സ്കൂളുകൾ തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിൻറ്റേയും, വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ പൊള്ളത്തരങ്ങളേയും ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ പിന്നീട് പ്രേക്ഷകർക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നു.
==അഭിനേതാക്കൾ==
* അജയ് രാധാകൃഷ്ണൻ- അയ്യപ്പന്റെ ചെറുപ്പകാലം
* അശ്വിൻ ഗോപിനാഥ്- അശ്വിൻ വാസുദേവിൻറ്റെ ചെറുപ്പകാലം
* അംമ്പി നീനാസം- ആറ്റുകാൽ സുരൻ
* ജോമോൻ- ഹരിലാൽ
* സുമേഷ് മൂർ- അമ്പോറ്റി
* അശ്വത് ലാൽ- സഖാവ് അഭയൻ
* ജിതിൻ പുത്തംശ്ശേരി- ഗിരി
* വിവേക് പ്രേമചന്ദ്രൻ- മോൻറ്റി
* ഹരിശങ്കർ എസ്സ് ജി- ടിട്ടുമോൻ
* നകുൽ തമ്പി- സോണി പ്രിൻസ്
* ശ്രീചന്ദ്- അജിത് നായർ
* രോഹിത് കുമാർ രഗ്മി- നേപ്പാളി
* ഷഹിം സഫർ- ഇമ്പ്രു
* ആദം- സ്ക്രൂ ജോർജ്
* വിജീഷ്- കൊമ്പി
* സന്ദീപ്- ഡോൺ
* സംഗീത്- ഡ്യൂക്ക്
* വാഫാ ഖദീജ റഹ്മാൻ- ഏയ്ഞ്ചൽ
* അർഷ ബിജു-ദേവി
* അനഘ അശോക്- ദിവ്യ
* ഹരിണി സുന്ദരരാജൻ- അന്ന ജോസ്
* ധന്യ വർമ- ധാനു/ജേർണലിസ്റ്റ്
* കൃഷ്ണേന്ദു- അയ്യപ്പന്റെ സഹോദരി
* [[ചന്ദുനാഥ്]]- ജോയ് എബ്രാഹം പാലയ്ക്കൽ
* [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]- അശ്വിൻ വാസുദേവൻ (അതിഥി വേഷം)
* [[മമ്മൂട്ടി]]- ജോൺ എബ്രഹാം പാലക്കൽ (അതിഥി വേഷം)
* [[ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ]]-ഡിസ്ട്രിക്ക് കലക്ടർ അജിത് കുമാർ ഐഎസ് (അതിഥി വേഷം)
* [[ആര്യ]]-മേജർ അയ്യപ്പൻ (അതിഥി വേഷം)
* [[ഷാജി നടേശൻ]]- സ്കൂൾ മാനേജർ
* [[മണിയൻപിള്ള രാജു]]-സുധീർ കുമാർ
* [[ലാലു അലക്സ്]]-നന്ദൻ മേനോൻ
* [[നന്ദു]]-ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിൾ വിജയൻ/അയ്യപ്പന്റെ അച്ഛൻ
* [[മുത്തുമണി]]- അയ്യപ്പന്റെ അമ്മ/ടീച്ചർ
* [[സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂട്]]- കണിയാപുരം നരേന്ദ്രൻ/വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി (അതിഥി വേഷം)
* [[ബിജു സോപാനം]]- ശലമോൻ പാലയ്ക്കൽ
* [[അഹാന കൃഷ്ണ]]- ആനി ടീച്ചർ
* [[ടി പാർവതി]]-സൂസൻ എബ്രഹാം പാലക്കൽ
* [[പ്രിയാമണി]]- ഗൗരി വാസുദേവ്/അശ്വിൻ വാസുദേവിൻറ്റെ സഹോദരി
* [[സാനിയ ഇയ്യപ്പൻ]]- സാനിയ
* [[മനോജ് കെ ജയൻ]]-സ്റ്റാൻലി മൂർ
* [[മുകുന്ദൻ]]- വി ജോസഫ്
* [[രാജീവ് പിള്ള]]-മോൻറ്റിയുടെ സഹോദരൻ
* മിഥുൻ എബ്രഹാം- ക്യാപ്റ്റൻ സന്തോഷ് കുമാർ
* ശരൺ പുതുമന- ആനിയുടെ സഹോദരൻ
==നിർമ്മാണം==
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ചിത്രീകരണം 2019
[[ജനുവരി|ജനുവരിയിലാണ്]] ആരംഭിച്ചത്.
==ലൊക്കേഷൻ==
[[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്ത്]] വെച്ചായിരുന്നു
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം സീനുകളും ചിത്രീകരിച്ചത്.മോഡേൺ
സ്കൂളിലേയും,ഇൻറ്റർനാഷണൽ സ്കൂളിലേക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾ തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനം ചിത്രീകരിച്ചത് [[പൂജപ്പുര]] മൈതാനത്താണ്.
ഇൻറ്റർനാഷണൽ സ്കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥികളെ അയ്യപ്പൻ (ചെറുപ്പകാലം) വെല്ലുവിളിക്കുന്നത് ഈ മൈതാനത്തേക്ക് വരാനാണ്.
മഴയുടെ അകമ്പടിയോടെ ചിത്രീകരിച്ച ഈ സംഘട്ടനം രംഗം ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം ആണ്.
==അവലംബം==
Mathrubhumi.com
[[വർഗ്ഗം:2019-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പൃഥ്വിരാജ് അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
mcrg64lg1gz0a9f0m3ie8cltpstkee7
4629021
4629020
2026-06-13T08:12:46Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629021
wikitext
text/x-wiki
{{short description|Malayalam film}}
{{Infobox film
| name = പതിനെട്ടാം പടി
| image = Pathinettam Padi pic.jpg
| director = [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]]
| producer = [[ഷാജി നടേശൻ]]
| writer = [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]]
| screenplay = [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]]
| starring = [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]<br>[[ആര്യ]]<br>[[ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ]]<br>[[മമ്മൂട്ടി]]<br>[[മണിയൻപിള്ള രാജു]]<br>[[ലാലു അലക്സ്]]<br>[[പ്രിയാമണി]]<br>[[മുകുന്ദൻ മേനോൻ]]
| music = എ. എച്ച്.കാഷിഫ്
| cinematography = സുദീപ് എളമൺ
| editing = ഭുവൻ ശ്രീനിവാസൻ
| released = 5 ജൂലൈ 2019
| country = [[ഇന്ത്യ]]
| language = [[മലയാളം]]
}}
'''''പതിനെട്ടാം പടി''''' 2019 ജൂലൈ 5ന് പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ ഒരു [[മലയാളചലച്ചിത്രം|മലയാളചലച്ചിത്രമാണ്]].[[അഭിനേതാവ്|അഭിനേതാവായി]] മലയാളസിനിമയിൽ എത്തിയ [[ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണൻ]] സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ഈ ചിത്രത്തിൽ [[മമ്മൂട്ടി]]
[[അമേരിക്ക|അമേരിക്കയിലെ]] സ്റ്റാൻഫഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസറായ '''ജോൺ എബ്രഹാം പാലക്കൽ''' എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു.
എ.ച്ച് കാഷിഫ് ഈ
ചിത്രത്തിന്റെ [[സംഗീത സംവിധാനം]] നിർവഹിച്ചു.ഫസ്റ്റ് ലുക്ക് പോസ്റ്ററിൽ സ്മോക്കിങ്ങ് പൈപ്പുമായി സ്റ്റൈൽ വേഷത്തിലാണ് മമ്മൂട്ടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.നൂറോളം പുതുമുഖങ്ങൾ
അഭിനയിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം ഏറ്റവും
കൂടുതൽ പുതുമുഖങ്ങൾ ഉൾപെടുന്ന
[[മലയാള സിനിമ]] എന്ന [[റെക്കോർഡ്]]
സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു.[[പൃഥ്വിരാജ്]],[[ആര്യ]], [[ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ]], [[മമ്മൂട്ടി]] തുടങ്ങിയവർ ഈ ചിത്രത്തിൽ [[അതിഥി]] താരങ്ങളായി എത്തി.ഈ ചിത്രത്തിലെ മമ്മൂട്ടിയുടെ ലുക്ക് വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
സാമ്പ്രദായിക വിദ്യഭ്യാസ രീതികളുടെ പൊള്ളത്തരങ്ങളും വിദ്യഭ്യാസ മേഖലയിലെ കീഴ്വഴക്കങ്ങളെയുമാണ് ഈ ചിത്രത്തിൽ വരച്ചു കാട്ടിയത്.
==കഥാസാരം==
സമകാലിക വിദ്യഭ്യാസരീതികൾക്ക് ഒരു ബദൽ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ‘സ്കൂൾ ഓഫ് ജോയ്’ എന്ന സ്ഥാപനം നടത്തുന്ന അശ്വിൻ വാസുദേവ് [[പൃഥ്വിരാജ്|(പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ)]] എന്ന കഥാപാത്രത്തിൽ നിന്നുമാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്. ‘സ്കൂൾ ഓഫ് ജോയ്’ എന്ന വുഡൻ ബോർഡിലെഴുതിയ അക്ഷരങ്ങൾക്കു പിറകിലെ കഥ അന്വേഷിച്ചെത്തിയവർക്കു മുന്നിൽ അശ്വിൻ വാസുദേവ് തന്റെ കഥ പറയുകയാണ്. ആ കഥയിൽ രണ്ടു സ്കൂളുകളും അവിടുത്തെ ഗ്യാങ്ങുകളും ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള ചില മനുഷ്യരും അധ്യാപകരുമൊക്കെ കഥാപാത്രങ്ങളായി എത്തുകയാണ്.
തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിലെ രണ്ടു പ്രധാന സ്കൂളുകൾ, പാവപ്പെട്ടവരുടെ മക്കൾ പഠിക്കുന്ന മോഡൽ സ്കൂളും പണക്കാരുടെ മക്കൾ മാത്രം പഠിക്കുന്ന ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളും. സമൂഹത്തിൽ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ കാണാവുന്ന പണമുള്ളവൻ/ ഇല്ലാത്തവൻ തുടങ്ങിയ ദ്വന്ദ്വങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനം തന്നെയാണ് ആ സ്കൂളുകളും. ഒരേ പ്രായത്തിൽ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ജീവിതരീതികളിൽ, സൗകര്യങ്ങളിൽ, സംസ്കാരങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർ. അവർക്ക് പൊതുവായിട്ടെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അത് പ്രായത്തിന്റേതായ ചോരത്തിളപ്പും വാശിയും മാത്രമാണ്. ക്വട്ടേഷൻ ടീമിനേക്കാളും വാശിയോടെ പരസ്പരം പോരടിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ. രണ്ടു സ്കൂളുകളിലും കുട്ടിപ്പടയ്ക്ക് രണ്ടു നേതാക്കളുണ്ട്, മോഡൽ സ്കൂളിൽ അത് അയ്യപ്പനാണെങ്കിൽ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളിൽ ആ നേതാവ് അശ്വിനാണ്.
ഇരു സ്കൂളുകൾ തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിൻറ്റേയും, വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ പൊള്ളത്തരങ്ങളേയും ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ പിന്നീട് പ്രേക്ഷകർക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നു.
==അഭിനേതാക്കൾ==
* അജയ് രാധാകൃഷ്ണൻ- അയ്യപ്പന്റെ ചെറുപ്പകാലം
* അശ്വിൻ ഗോപിനാഥ്- അശ്വിൻ വാസുദേവിൻറ്റെ ചെറുപ്പകാലം
* അംമ്പി നീനാസം- ആറ്റുകാൽ സുരൻ
* ജോമോൻ- ഹരിലാൽ
* സുമേഷ് മൂർ- അമ്പോറ്റി
* അശ്വത് ലാൽ- സഖാവ് അഭയൻ
* ജിതിൻ പുത്തംശ്ശേരി- ഗിരി
* വിവേക് പ്രേമചന്ദ്രൻ- മോൻറ്റി
* ഹരിശങ്കർ എസ്സ് ജി- ടിട്ടുമോൻ
* നകുൽ തമ്പി- സോണി പ്രിൻസ്
* ശ്രീചന്ദ്- അജിത് നായർ
* രോഹിത് കുമാർ രഗ്മി- നേപ്പാളി
* ഷഹിം സഫർ- ഇമ്പ്രു
* ആദം- സ്ക്രൂ ജോർജ്
* വിജീഷ്- കൊമ്പി
* സന്ദീപ്- ഡോൺ
* സംഗീത്- ഡ്യൂക്ക്
* വാഫാ ഖദീജ റഹ്മാൻ- ഏയ്ഞ്ചൽ
* അർഷ ബിജു-ദേവി
* അനഘ അശോക്- ദിവ്യ
* ഹരിണി സുന്ദരരാജൻ- അന്ന ജോസ്
* ധന്യ വർമ- ധാനു/ജേർണലിസ്റ്റ്
* കൃഷ്ണേന്ദു- അയ്യപ്പന്റെ സഹോദരി
* [[ചന്ദുനാഥ്]]- ജോയ് എബ്രാഹം പാലയ്ക്കൽ
* [[പൃഥ്വിരാജ് സുകുമാരൻ]]- അശ്വിൻ വാസുദേവൻ (അതിഥി വേഷം)
* [[മമ്മൂട്ടി]]- ജോൺ എബ്രഹാം പാലക്കൽ (അതിഥി വേഷം)
* [[ഉണ്ണി മുകുന്ദൻ]]-ഡിസ്ട്രിക്ക് കലക്ടർ അജിത് കുമാർ ഐഎസ് (അതിഥി വേഷം)
* [[ആര്യ]]-മേജർ അയ്യപ്പൻ (അതിഥി വേഷം)
* [[ഷാജി നടേശൻ]]- സ്കൂൾ മാനേജർ
* [[മണിയൻപിള്ള രാജു]]-സുധീർ കുമാർ
* [[ലാലു അലക്സ്]]-നന്ദൻ മേനോൻ
* [[നന്ദു]]-ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിൾ വിജയൻ/അയ്യപ്പന്റെ അച്ഛൻ
* [[മുത്തുമണി]]- അയ്യപ്പന്റെ അമ്മ/ടീച്ചർ
* [[സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂട്]]- കണിയാപുരം നരേന്ദ്രൻ/വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി (അതിഥി വേഷം)
* [[ബിജു സോപാനം]]- ശലമോൻ പാലയ്ക്കൽ
* [[അഹാന കൃഷ്ണ]]- ആനി ടീച്ചർ
* [[ടി പാർവതി]]-സൂസൻ എബ്രഹാം പാലക്കൽ
* [[പ്രിയാമണി]]- ഗൗരി വാസുദേവ്/അശ്വിൻ വാസുദേവിൻറ്റെ സഹോദരി
* [[സാനിയ ഇയ്യപ്പൻ]]- സാനിയ
* [[മനോജ് കെ ജയൻ]]-സ്റ്റാൻലി മൂർ
* [[മുകുന്ദൻ]]- വി ജോസഫ്
* [[രാജീവ് പിള്ള]]-മോൻറ്റിയുടെ സഹോദരൻ
* മിഥുൻ എബ്രഹാം- ക്യാപ്റ്റൻ സന്തോഷ് കുമാർ
* ശരൺ പുതുമന- ആനിയുടെ സഹോദരൻ
==നിർമ്മാണം==
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ചിത്രീകരണം 2019
[[ജനുവരി|ജനുവരിയിലാണ്]] ആരംഭിച്ചത്.
==ലൊക്കേഷൻ==
[[തിരുവനന്തപുരം|തിരുവനന്തപുരത്ത്]] വെച്ചായിരുന്നു
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം സീനുകളും ചിത്രീകരിച്ചത്.മോഡേൺ
സ്കൂളിലേയും,ഇൻറ്റർനാഷണൽ സ്കൂളിലേക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾ തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനം ചിത്രീകരിച്ചത് [[പൂജപ്പുര]] മൈതാനത്താണ്.
ഇൻറ്റർനാഷണൽ സ്കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥികളെ അയ്യപ്പൻ (ചെറുപ്പകാലം) വെല്ലുവിളിക്കുന്നത് ഈ മൈതാനത്തേക്ക് വരാനാണ്.
മഴയുടെ അകമ്പടിയോടെ ചിത്രീകരിച്ച ഈ സംഘട്ടനം രംഗം ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം ആണ്.
==അവലംബം==
Mathrubhumi.com
[[വർഗ്ഗം:2019-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പൃഥ്വിരാജ് അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ]]
32464jq2rm8t2h77zmo1971f8f8u3aq
ഇസ്കോൺ സ്കൂളുകൾ
0
485797
4628955
4549214
2026-06-13T01:56:14Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628955
wikitext
text/x-wiki
{{Prettyurl|ISKCON schools}}
[[അന്താരാഷ്ട്ര കൃഷ്ണഭാവനാമൃത സംഘം|ഹരേ കൃഷ്ണ പ്രസ്ഥാനം]] എന്നറിയപ്പെടുന്ന [[അന്താരാഷ്ട്ര കൃഷ്ണഭാവനാമൃത സംഘം|ഇന്റർനാഷണൽ സൊസൈറ്റി ഫോർ കൃഷ്ണ കോൺഷ്യസ്നെസ്]] (ഇസ്കോൺ) നടത്തുന്ന അല്ലെങ്കിൽ അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ള [[പ്രാഥമിക വിദ്യാലയം|പ്രാഥമിക]], ദ്വിതീയ സ്കൂളുകളാണ് '''ഇസ്കോൺ സ്കൂളുകൾ''' . ലോകമെമ്പാടും ഇസ്കോൺ സ്കൂളുകൾ സ്ഥാപിച്ചു. <ref name="ISKCONEdu">{{Cite web|url=http://iskcon.org/education|title=Education|last=International Society for Krishna Consciousness (ISKCON)|access-date=2019-09-22|archive-date=2019-07-15|archive-url=https://web.archive.org/web/20190715032102/http://www.iskcon.org/education/|url-status=dead}}</ref> <ref name="ISKCONMED">{{Cite web|url=http://iskconeducation.org/|title=ISKCON Education|last=ISKCON Ministry of Educational Development (MED)}}</ref> ഇസ്കോൺ സ്കൂളുകൾ പൊതുവെ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ഇസ്കോൺ വിദ്യാഭ്യാസ വികസന മന്ത്രാലയം (എംഇഡി) ഈ സ്കൂളുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിലും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിലും പിന്തുണയും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും നൽകാം.
== പ്രദേശത്തിനനുസരിച്ച് സ്കൂളുകൾ ==
=== യൂറോപ്പ് ===
==== അവന്തി സ്കൂളുകൾ ട്രസ്റ്റ് ====
[[ഇംഗ്ലണ്ട്|ഇംഗ്ലണ്ടിൽ]] ഐ-ഫൗണ്ടേഷൻ എന്ന സ്റ്റേറ്റ് ധനസഹായത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഹിന്ദു വിശ്വാസ സ്കൂളുകളുടെ ഭരണത്തിൽ മതപരമായ അധികാരം നൽകുന്നതിനായി സ്ഥാപിതമായ ഒരു [[ഹിന്ദു]], ഹരേ കൃഷ്ണ ചാരിറ്റി സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അവന്തി സ്കൂളുകൾ ട്രസ്റ്റ് <ref name="AvantiSchoolsTrust">{{Cite web|url=http://avanti.org.uk/|title=Avanti Schools Trust|last=Avanti Schools Trust}}</ref> നിരവധി സ്കൂളുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. <ref name="I-Foundation">{{Cite web|url=http://ifoundation.org.uk/|title=I-Foundation|last=I-Foundation|access-date=2019-09-22|archive-date=2019-09-14|archive-url=https://web.archive.org/web/20190914234642/http://ifoundation.org.uk/|url-status=dead}}</ref> . ഇവയിൽ കൃഷ്ണ അവന്തി പ്രൈമറി സ്കൂൾ, ഹാരോ, യുകെയിലെ ആദ്യത്തെ സർക്കാർ ധനസഹായമുള്ള ഹിന്ദു സ്കൂൾ ആണ് , കൃഷ്ണ അവന്തി പ്രൈമറി സ്കൂൾ, ലീസസ്റ്റർ, ആണ് യുകെയിലെ രണ്ടാമത്തെ സംസ്ഥാന ധനസഹായമുള്ള ഹിന്ദു സ്കൂൾ <ref name="IFLeicesterPlans">{{Cite web|url=http://i-foundation.org/press/press-releases/87-plans-revealed-for-leicesters-first-state-hindu-school|title=Plans Revealed for Leicester's First State Hindu School|last=I-Foundation|archive-url=https://web.archive.org/web/20110201192835/http://www.i-foundation.org/press/press-releases/87-plans-revealed-for-leicesters-first-state-hindu-school|archive-date=2011-02-01|url-status=dead}}</ref> . അവന്തി സ്കൂളുകൾ [[യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം|യുകെ]] സ്കൂൾ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ദേശീയ പാഠ്യപദ്ധതി പിന്തുടരുന്നു. അവന്തി സ്കൂളുകളിൽ മതപരമായ വിദ്യാഭ്യാസം, ധാർമ്മികത, തത്ത്വചിന്ത, ധ്യാനം, യോഗ പരിശീലനം, [[സംസ്കൃതം|സംസ്കൃത ഭാഷാ]] പ്രബോധനം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. അവന്തി സ്കൂളുകളുടെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യങ്ങൾ "വിദ്യാഭ്യാസ മികവ്, സ്വഭാവ രൂപീകരണം, ആത്മീയ ഉൾക്കാഴ്ച" എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. <ref name="AvantiEthos">{{Cite web|url=http://avanti.org.uk/sub_section.php?section=47&sub=216|title=Ethos Statement|last=Avanti Schools Trust|access-date=2019-09-22|archive-date=2013-12-12|archive-url=https://web.archive.org/web/20131212182424/http://avanti.org.uk/sub_section.php?section=47&sub=216|url-status=dead}}</ref>
==== ഭക്തിവേദാന്ത മാനർ സ്കൂൾ ====
യുകെയിലെ ഭക്തിവേദാന്ത മാനർ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സ്കൂളാണ് ഭക്തിവേദാന്ത മാനർ സ്കൂൾ. <ref name="BMSchool">{{Cite web|url=http://www.bhaktivedantamanorschool.co.uk/|title=Bhaktivedanta Manor School|last=Bhaktivedanta Manor School|access-date=2019-09-22|archive-date=2020-08-15|archive-url=https://web.archive.org/web/20200815022007/http://bhaktivedantamanorschool.co.uk/|url-status=dead}}</ref>
==== ശ്രീ പ്രഹ്ലാദ് ഗുരുകുല ====
[[ഹംഗറി|ഹംഗറിയിലെ]] ഒരു സ്കൂളാണ് ശ്രീ പ്രഹ്ലാദ് ഗുരുകുല. <ref name="IMEDSPGH">{{Cite web|url=http://iskconeducation.org/sri-prahlad-gurukula-hungary/|title=Sri Prahlad Gurukula, Hungary|last=ISKCON Ministry of Educational Development (MED)|access-date=2019-09-22|archive-date=2017-01-20|archive-url=https://web.archive.org/web/20170120094409/http://iskconeducation.org/sri-prahlad-gurukula-hungary/|url-status=dead}}</ref>
==== ഭക്തിവേദാന്ത ഗുരുകുല ====
[[റഷ്യ|റഷ്യയിലെ]] [[മോസ്കോ|മോസ്കോയിലെ]] ഒരു സ്കൂളാണ് ഭക്തിവേദാന്ത ഗുരുകുല. ഹരേ കൃഷ്ണ ഭക്തരായ കുട്ടികളെയും ഹരേ കൃഷ്ണ ആത്മീയ പശ്ചാത്തലമില്ലാത്തവരെയും ഈ വിദ്യാലയം പഠിപ്പിക്കുന്നു.
=== ഉത്തര അമേരിക്ക ===
==== ഭക്തിവേദാന്ത അക്കാദമി ====
ഫ്ലോറിഡയിലെ അലച്ചുവയിലെ ഒരു പ്രൈമറി, സെക്കൻഡറി സ്കൂളാണ് ഇസ്കോൺ സ്ഥാപകൻ-ആകാരിയ [[എ. സി. ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമി പ്രഭുപാദ|എസി ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമി പ്രഭുപാദയുടെ]] പേരിലുള്ള ഭക്തിവേദാന്ത അക്കാദമി. <ref name="BVAcademy">{{Cite web|url=http://www.bhaktivedantaacademy.org|title=Bhaktivedanta Academy|last=Bhaktivedanta Academy}}</ref> സ്കൂൾ ഒരു ആണ് [[മോണ്ടിസോറി രീതി|മോണ്ടിസോറി]] സ്കൂൾ, ഒരു ആകാൻ അനുമതി ലഭിച്ചിരിക്കുകയാണ് പ്രക്രിയയിൽ ഐബി പ്രകാരം അധികാരം ലോക സ്കൂൾ ഇന്റർനാഷണൽ .നഷ്ടബോധങ്ങള് ഓർഗനൈസേഷൻ ഐബി അധ്യയന പരിപാടികൾ വാഗ്ദാനം (ഇബൊ). <ref name="AboutBVA">{{Cite web|url=http://www.bhaktivedantaacademy.org|title=About Bhaktivedanta Academy|last=Bhaktivedanta Academy}}</ref>
==== ടി കെ ജി അക്കാദമി ====
[[ടെക്സസ്|ടെക്സസിലെ]] [[ഡാളസ്|ഡാളസിലെ]] ഒരു വിഭാഗീയമല്ലാത്ത, <ref name="TKGAcademy">{{Cite web|url=http://www.tkgacademy.com/|title=TKG Academy|last=TKG Academy|access-date=2019-09-22|archive-date=2023-06-10|archive-url=https://web.archive.org/web/20230610044108/https://www.tkgacademy.com/|url-status=dead}}</ref> സഹ-വിദ്യാഭ്യാസ വിദ്യാലയമാണ് തമല കൃഷ്ണ ഗോസ്വാമിയുടെ പേരിലുള്ള ടി കെ ജി അക്കാദമി. [[മോണ്ടിസോറി രീതി|മോണ്ടിസോറി]] പ്രീ സ്കൂൾ, ലോവർ എലിമെന്ററി, മിഡിൽ എലിമെൻററി, അപ്പർ എലിമെന്ററി അക്കാദമിക് പ്രോഗ്രാമുകൾ <ref name="TKGAcademic">{{Cite web|url=http://www.tkgacademy.com/academic-program/|title=Academic Program|last=TKG Academy|access-date=2019-09-22|archive-date=2019-08-14|archive-url=https://web.archive.org/web/20190814122335/http://www.tkgacademy.com/academic-program/|url-status=dead}}</ref>, കൂടാതെ ആത്മീയ പരിപാടികളായ ഒരു പ്രഭാത സാധന ക്ലാസ്, വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി ഒരു ആത്മീയ വെള്ളിയാഴ്ച പ്രോഗ്രാം എന്നിവയും അക്കാദമിയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. <ref name="TKGSpiritual">{{Cite web|url=http://www.tkgacademy.com/spiritual-programs/|title=Spiritual Programs|last=TKG Academy|access-date=2019-09-22|archive-date=2019-08-12|archive-url=https://web.archive.org/web/20190812030723/http://www.tkgacademy.com/spiritual-programs/|url-status=dead}}</ref> ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഇസ്കോൺ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ആത്മീയ പരിപാടി എടുത്തത്, ഇസ്കോൺ സ്ഥാപകൻ-ആകാരിയ [[എ. സി. ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമി പ്രഭുപാദ|ശ്രീല പ്രഭുപാദ സ്ഥാപിച്ചതാണ്]] .
==== മാത് എക്കൊസ്പിരിറ്റ്അക്കാദമി ====
[[മിസിസിപ്പി|മിസിസിപ്പിയിലെ]] കാരിയറിലെ ഒരു സ്കൂളാണ് മാത്ത് എക്കോസ്പിരിറ്റ് അക്കാദമി. [[കൊളംബിയ സർവ്വകലാശാല|കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ]] നിന്ന് മാത്തമാറ്റിക്സ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ പിഎച്ച്ഡി നേടിയ ഡോ. ഹെക്ടർ റൊസാരിയോയും ഭാര്യയും ചേർന്നാണ് സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചത്. സ്കൂൾ ഗണിതം , ശാസ്ത്രം വിദ്യാഭ്യാസം, പരിസ്ഥിതി, ആത്മീയത എന്നിവയിൽ ഒരു പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നൽകിക്കൊണ്ട് ഹോളിസ്റ്റിക് വിദ്യാഭ്യാസം നൽകാൻ ഒരു ശ്രമം എന്ന നിലയിൽ 2013 തുറന്നു <ref name="AboutMES">{{Cite web|url=http://mathecospirit.wordpress.com/about/|title=About MathEcoSpirit Academy|last=MathEcoSpirit Academy}}</ref> .
പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ ഗണിതം, ശാസ്ത്രം, ഭാഷാ കലകൾ, ഭാഷാ നിമജ്ജനം, തത്ത്വചിന്ത, ദൈവശാസ്ത്രം, പ്രതീക രൂപീകരണം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. <ref name="MESCurriculum">{{Cite web|url=http://mathecospirit.wordpress.com/curriculum/|title=Curriculum|last=MathEcoSpirit Academy}}</ref> നിലവിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന [[സംസ്കൃതം|ഭാഷകളിൽ സംസ്കൃതവും]] [[സ്പാനിഷ് ഭാഷ|സ്പാനിഷും]] ഉൾപ്പെടുന്നു, [[ഹിന്ദി]], [[ബംഗാളി ഭാഷ|ബംഗാളി]], [[ലാറ്റിൻ]], [[ഗ്രീക്ക് ഭാഷ|ഗ്രീക്ക്]] എന്നിവ ആധുനികവും പുരാതനവുമായ ഭാഷകളായി പഠിക്കാനുള്ള ഓപ്ഷനുകൾ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള പദ്ധതികളുണ്ട്. കലയും കരകൗശലവും, കൃഷി, ധ്യാനം, യോഗ പരിശീലനം എന്നിവയും അക്കാദമിയിലെ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ഷെഡ്യൂളിന്റെ ഭാഗമാണ്.
=== തെക്കേ അമേരിക്ക ===
==== ഭക്തിവേദാന്ത ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ ====
[[പെറു|പെറുവിലെ]] [[ലിമ|ലിമയിലെ]] ഒരു പ്രാഥമിക വിദ്യാലയമാണ് ഭക്തിവേദാന്ത ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ. <ref name="BISL">{{Cite web|url=http://iskconeducation.org/bhaktivedanta-international-school-lima/|title=Bhaktivedanta International School, Lima|last=ISKCON Ministry of Educational Development (MED)|access-date=2019-09-22|archive-date=2016-08-27|archive-url=https://web.archive.org/web/20160827054826/http://iskconeducation.org/bhaktivedanta-international-school-lima/|url-status=dead}}</ref>
==== എസ്കോള ഭക്തി ====
സർക്കാർ അംഗീകരിച്ച പ്രൈമറി, സെക്കൻഡറി സ്കൂളും [[ബ്രസീൽ|ബ്രസീലിലെ]] ഒരു സാമൂഹിക-വിദ്യാഭ്യാസ ജീവകാരുണ്യ സ്ഥാപനവുമാണ് എസ്കോള ഭക്തി ( [[പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷ|പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷയിലെ]] "ഭക്തി സ്കൂൾ"), ഇത് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് സൗജന്യമായി വിദ്യാഭ്യാസം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. <ref name="EscolaBhakti">{{Cite web|url=http://www.escolabhakti.com.br|title=Escola Bhakti|last=Escola Bhakti|language=PT|access-date=2021-08-11|archive-date=2013-05-04|archive-url=https://web.archive.org/web/20130504153914/http://www.escolabhakti.com.br/|url-status=dead}}</ref> ഇസ്കോൺ ഭക്ത സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരാണ് സ്കൂൾ നടത്തുന്നത്. മായാപൂർ അക്കാദമി ഗുരുകുല പാഠ്യപദ്ധതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതി. <ref name="EBMED">{{Cite web|url=http://iskconeducation.org/new-school-escola-bhakti-iskcon-franco-da-rocha-brasil/|title=New School - Escola Bhakti ISKCON Franco da Rocha Brasil|last=ISKCON Ministry of Educational Development (MED)|access-date=2019-09-22|archive-date=2016-08-27|archive-url=https://web.archive.org/web/20160827063312/http://iskconeducation.org/new-school-escola-bhakti-iskcon-franco-da-rocha-brasil/|url-status=dead}}</ref>
=== ഏഷ്യ ===
==== ശ്രീ മായാപൂർ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ ====
[[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യയിലെ]] മായാപൂരിലെ ഒരു പ്രൈമറി, സെക്കൻഡറി സ്കൂളാണ് ശ്രീ മായാപൂർ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ (SMIS) <ref name="SMIS">{{Cite web|url=http://www.mayapurschool.com/|title=Sri Mayapur International School|last=Sri Mayapur International School|access-date=2019-09-22|archive-date=2018-03-29|archive-url=https://web.archive.org/web/20180329222512/http://mayapurschool.com/|url-status=dead}}</ref> . ഈ വിദ്യാലയം യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതി പിന്തുടരുന്നു, കൂടാതെ വിദ്യാർത്ഥികൾ [[കാംബ്രിഡ്ജ് അന്താരാഷ്ട്ര പരീക്ഷ|കേംബ്രിഡ്ജ് ഇന്റർനാഷണൽ പരീക്ഷകൾക്ക്]] ഇജിസിഎസ്ഇ, എ-ലെവലുകൾ ഉൾപ്പെടെ ഇരിക്കുന്നു. സ്കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ അന്താരാഷ്ട്ര പരീക്ഷകളിൽ മികച്ച വിജയം നേടി. <ref name="CambridgeSuccessStories">{{Cite web|url=http://www.mayapurschool.com/node/327|title=Cambridge Success Stories|last=Sri Mayapur International School|access-date=2019-09-22|archive-date=2013-12-10|archive-url=https://web.archive.org/web/20131210173932/http://www.mayapurschool.com/node/327|url-status=dead}}</ref>
==== ഭക്തിവേദാന്ത ഗുരുകുലയും ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളും ====
ഇന്ത്യയിലെ [[വൃന്ദാവനം|വൃന്ദാവനിലെ]] ആൺകുട്ടികൾക്കായുള്ള ഒരു ബോർഡിംഗ് സ്കൂളാണ് ഭക്തിവേദാന്ത ഗുരുകുലയും ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂളും (ബിജിഐഎസ്) <ref name="BGIS">{{Cite web|url=http://www.bgis.org|title=Bhaktivedanta Gurukula and International School|last=Bhaktivedanta Gurukula and International School}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂലൈ 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> . വിദ്യാർത്ഥികളെ ഇരുന്നു സെക്കൻഡറി വിദ്യാഭ്യാസം ഇന്ത്യൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് പരീക്ഷ. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ [[ഹിന്ദി|ഹിന്ദി ഭാഷാ]] പത്രങ്ങളിലൊന്നായ അമർ ഉജാല, സ്കൂളിനെ [[മഥുര]] ജില്ലയിലെ മികച്ച സ്കൂളായും, [[ഉത്തർപ്രദേശ്|ഉത്തർപ്രദേശിലെ]] രണ്ടാമത്തെ മികച്ച സ്കൂളായും വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ സ്ഥാനം നേടി. സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം കായിക മികച്ച 25 ബോയ് ഇന്ത്യയിൽ ബോർഡിംഗ് സ്കൂളിൽ 13 റാങ്ക് ബോർഡിംഗ് സ്കൂൾ, ഉത്തർ പ്രദേശ് 1 ആയി നിന്ന് രൂപം. <ref name="EducationWorld">{{Cite web|url=http://www.educationworld.in/rank-school/all-cities/boarding-school/boys/2015.html|title=Boarding school ranking 2015 across India|last=Education World Magazine|access-date=2019-09-22|archive-date=2016-10-06|archive-url=https://web.archive.org/web/20161006235243/http://www.educationworld.in/rank-school/all-cities/boarding-school/boys/2015.html|url-status=dead}}</ref>
=== ബംഗ്ലാദേശ് ===
'''ഭക്തിവേദാന്ത ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ (ബി.ഐ.എസ്)''' ഭക്തിവേദാന്ത ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ (ബിഐഎസ്) 2014 ജനുവരിയിൽ ബംഗ്ലാദേശിലെ ചിറ്റഗോംഗിൽ സ്ഥാപിതമായി. ഇസ്കോൺ ചിറ്റഗോംഗ് നടത്തുന്ന ദേശീയ പാഠ്യപദ്ധതി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളാണിത്. ബംഗ്ലാദേശിലെ ചിറ്റഗോംഗിൽ ഇതിനകം തന്നെ അതിന്റെ പ്രശസ്തി നേടിയിട്ടുണ്ട്. '''എല്ലാ വർഷവും ശ്രീല പ്രഭുപാദ മെറിറ്റ് സ്കോളർഷിപ്പ് മത്സരം സംഘടിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, ഇത് ബംഗ്ലാദേശിലെ പ്രാഥമിക തലത്തിലുള്ള പ്രശസ്ത സ്കോളർഷിപ്പ് പരീക്ഷയാണ്.''' ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസത്തോടൊപ്പം വേദ ആത്മീയ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ ബംഗ്ലാദേശിൽ നടപ്പിലാക്കുന്ന ആദ്യത്തെ സ്കൂളാണിത്.
=== ഓസ്ട്രേലിയയും ന്യൂസിലൻഡും ===
==== ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമി ഗുരുകുല ====
[[ഓസ്ട്രേലിയ|ഓസ്ട്രേലിയയിലെ]] [[ന്യൂ സൗത്ത് വെയ്ൽസ്|ന്യൂ സൗത്ത് വെയിൽസിൽ]] സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത സ്വതന്ത്ര പ്രൈമറി, സെക്കൻഡറി സ്കൂളാണ് ഭക്തിവേദാന്ത സ്വാമി ഗുരുകുല. <ref name="BSG">{{Cite web|url=http://www.krishnaschool.org|title=Bhaktivedanta Swami Gurukula, Hare Krishna School|last=Bhaktivedanta Swami Gurukula|access-date=2019-09-22|archive-date=2016-10-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20161025015850/http://krishnaschool.org/|url-status=dead}}</ref> സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഗണിതം, ശാസ്ത്രം, സാങ്കേതികവിദ്യ, വ്യക്തിഗത വികസനം, ആരോഗ്യം, ശാരീരിക വിദ്യാഭ്യാസം, മനുഷ്യ സമൂഹവും അതിന്റെ പരിസ്ഥിതി, ക്രിയേറ്റീവ് ആർട്സ് (വിഷ്വൽ ആർട്സ്, സംഗീതം, നാടകം), കൃഷ്ണ ബോധപൂർവമായ പഠനങ്ങൾ, വിദേശ ഭാഷ, സ്കൂൾ കായികം. <ref name="BSGCurriculum">{{Cite web|url=http://www.krishnaschool.org/curriculum|title=Curriculum|last=Bhaktivedanta Swami Gurukula|access-date=2019-09-22|archive-date=2016-11-07|archive-url=https://web.archive.org/web/20161107160617/http://krishnaschool.org/curriculum|url-status=dead}}</ref>
==== ഹരേ കൃഷ്ണ സ്കൂൾ ====
[[ന്യൂസീലൻഡ്|ന്യൂസിലാന്റിലെ]] സ്റ്റേറ്റ് ഇന്റഗ്രേറ്റഡ് പ്രൈമറി സ്കൂളാണ് ഹരേ കൃഷ്ണ സ്കൂൾ <ref name="HKSOurSchool">{{Cite web|url=http://www.harekrishna.school.nz/our-school|title=Our School|last=Hare Krishna School|access-date=2019-09-22|archive-date=2021-02-09|archive-url=https://web.archive.org/web/20210209145934/http://www.harekrishna.school.nz/our-school|url-status=dead}}</ref> . <ref name="HKSNZ">{{Cite web|url=http://www.harekrishna.school.nz|title=Hare Krishna School|last=Hare Krishna School}}</ref> സ്റ്റാൻഡേർഡ് ന്യൂസിലാന്റ് പാഠ്യപദ്ധതിക്ക് പുറമേ, സ്കൂൾ സംസ്കൃത ഭാഷ, വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഇന്ത്യൻ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ, സ്വഭാവ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ ആത്മീയതയും മൂല്യങ്ങളും, ചിന്താശേഷി, ഇംഗ്ലീഷ്, ഗണിതം, തിരുവെഴുത്ത് പഠനം, സംസ്കൃത ഭാഷ, സാമൂഹിക പഠനങ്ങൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, ശാസ്ത്രം, കമ്പ്യൂട്ടർ കഴിവുകൾ, കല, നൃത്തം, നാടകം, സംഗീതം, ആരോഗ്യം, ശാരീരിക വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രത്തിലെ പ്രയോഗങ്ങൾ, തത്ത്വചിന്ത, മൂല്യങ്ങൾ. <ref name="HKSCurriculum">{{Cite web|url=http://www.harekrishna.school.nz/our-school/curriculum|title=Curriculum|last=Hare Krishna School}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
=== ആഫ്രിക്ക ===
==== ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അക്കാദമി ====
[[ഘാന|ഘാനയിലെ]] [[അക്ര|അക്രയിൽ]] സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്കൂളാണ് ശ്രീകൃഷ്ണ അക്കാദമി. <ref name="IMEDLKAG">{{Cite web|url=http://iskconeducation.org/lord-krishnas-academy-ghana/|title=Lord Krishna's Academy, Ghana|last=ISKCON Ministry of Educational Development (MED)|access-date=2019-09-22|archive-date=2017-01-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20170119101145/http://iskconeducation.org/lord-krishnas-academy-ghana/|url-status=dead}}</ref> ഭക്തി തീർത്ഥ സ്വാമിയുടെ ശിഷ്യനായ ശ്രീവാസ് ദാസയാണ് ഈ വിദ്യാലയം നടത്തുന്നത്.
==== നിമൈ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ ====
[[നൈജീരിയ|നൈജീരിയയിലെ]] പോർട്ട് ഹാർകോർട്ടിലുള്ള ഒരു സ്കൂളാണ് നിമൈ ഇന്റർനാഷണൽ സ്കൂൾ. <ref name="IMEDNISN">{{Cite web|url=http://iskconeducation.org/nimai-international-school-nigeria/|title=Nimai International School, Nigeria|last=ISKCON Ministry of Educational Development (MED)|access-date=2019-09-22|archive-date=2017-01-19|archive-url=https://web.archive.org/web/20170119102853/http://iskconeducation.org/nimai-international-school-nigeria/|url-status=dead}}</ref>
== കുട്ടികളുടെ സംരക്ഷണം ==
പരമ്പരാഗത വേദ മാതൃക അനുസരിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഇസ്കോൺ മുമ്പ് നിരവധി ഗുരുകുല ബോർഡിംഗ് സ്കൂളുകൾ നടത്തിയിരുന്നു. 1970 കളുടെ അവസാനം മുതൽ, ചില ഇസ്കോൺ സ്കൂൾ കമ്മ്യൂണിറ്റികളിലെ തിരഞ്ഞെടുത്ത അംഗങ്ങൾ കുട്ടികളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നുവെന്ന ആരോപണം സുരക്ഷയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ഈ സ്കൂളുകളുടെ സൽപ്പേരിന് കളങ്കം വരുത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ഇത്തരം അധിക്ഷേപകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഹരേ കൃഷ്ണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പഠിപ്പിക്കലുകളെ നേരിട്ട് ലംഘിക്കുന്നവയാണ്, ഇസ്കോൺ അതിനെ ശക്തമായി അപലപിക്കുന്നു. ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി, ഇസ്കോൺ പല ഒറിജിനൽ സ്കൂളുകളും അടച്ചുപൂട്ടി, ഇരകൾക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം നൽകുന്നതിനായി ഫണ്ട് രൂപീകരിച്ചു, പുതിയ ദിവസം തുറക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച മാതൃകകൾ സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന ബോർഡിംഗ് സ്കൂളുകൾ, തടയുന്നതിനും ഉചിതമായും സമർപ്പിച്ച ഒരു ശിശു സംരക്ഷണ ഓഫീസ് (സിപിഒ) തുറന്നു. കുട്ടികളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് തടയുക, കൂടാതെ ഇത്തരം ദുരുപയോഗങ്ങളെ ചെറുക്കുന്നതിന് പരിശീലനം , നയങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. 7
== പരാമർശങ്ങൾ ==
{{Reflist|2}}
[[വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations]]
[[വർഗ്ഗം:വൈഷ്ണവ മതം]]
hvwo7odcpmjzg9d0tfnjcn1ylodny6y
ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:J.Noufel
3
495846
4629016
3267005
2026-06-13T08:07:12Z
Litlok
53741
Litlok എന്ന ഉപയോക്താവ് [[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:A.Nawfel]] എന്ന താൾ [[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:J.Noufel]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: "[[Special:CentralAuth/A.Nawfel|A.Nawfel]]" എന്ന ഉപയോക്താവിനെ "[[Special:CentralAuth/J.Noufel|J.Noufel]]" എന്നു പേരുമാറ്റിയപ്പോൾ താൾ കൂടെ സ്വയം മാറിയിട്ടുണ്ട്.
3267005
wikitext
text/x-wiki
'''നമസ്കാരം {{#if: A.Nawfel | A.Nawfel | {{BASEPAGENAME}} }} !''',
[[മലയാളം വിക്കിപീഡിയ|മലയാളം വിക്കിപീഡിയയിലേക്ക്]] [[വിക്കിപീഡിയ:ആമുഖം|സ്വാഗതം]]. താങ്കളുടെ അംഗത്വത്തിന് നന്ദി. താങ്കൾക്ക് ഈ സ്ഥലം ഇഷ്ടമായെന്നും ഇവിടെ അൽപസമയം ചെലവഴിക്കുമെന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. താങ്കൾക്ക് ഉപയോഗപ്പെടാവുന്ന ചില താളുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
[[File:Lipi ml.png|thumb|350px|right|[[സഹായം:എഴുത്ത്|ലിപിമാറ്റ രീതിയിൽ മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യുവാൻ]] ഉപയോഗിക്കാവുന്ന മൊഴി സ്കീമിന്റെ ചിത്രം]]
* [[സഹായം:Tutorial|വീഡിയോ പരിശീലനം]]
* [[സഹായം:ടൈപ്പിംഗ്|മലയാളത്തിലെഴുതാൻ]]
* [[സഹായം:തിരുത്തൽ വഴികാട്ടി|ഒരു താൾ തിരുത്തിയെഴുതുന്നത് എങ്ങനെ?]]
* [[സഹായം:ഉള്ളടക്കം|സഹായ താളുകൾ]]
* [[സഹായം:ചിത്ര സഹായി|ചിത്ര സഹായി]]
* [[സഹായം:കീഴ്വഴക്കം|കീഴ്വഴക്കങ്ങൾ]]
* [[വിക്കിപീഡിയ:എഴുത്തുകളരി|എഴുത്തുകളരി]]
* [[വിക്കിപീഡിയ:പഞ്ചസ്തംഭങ്ങൾ|വിക്കിപീഡിയയുടെ പഞ്ചസ്തംഭങ്ങൾ]]
* [[വിക്കിപീഡിയ:നയങ്ങളും മാർഗ്ഗരേഖകളും|വിക്കിപീഡിയിലെ നയങ്ങളും മാർഗ്ഗരേഖകളും.]]
താങ്കൾ [[വിക്കിപീഡിയ:പുതുമുഖം|പുതുമുഖങ്ങൾക്കായുള്ള താൾ]] പരിശോധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ ദയവായി അപ്രകാരം ചെയ്യാൻ താത്പര്യപ്പെടുന്നു.
[[വിക്കിപീഡിയ:വിക്കിപീഡിയർ|വിക്കിപീഡിയരിൽ]] ഒരാളായി ഇവിടെ തിരുത്തലുകൾ നടത്തുന്നത് താങ്കൾ ആസ്വദിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. താങ്കളെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരങ്ങൾ [[പ്രത്യേകം:Mypage|ഉപയോക്താവിനുള്ള താളിൽ]] നൽകാവുന്നതാണ്. സംവാദ താളുകളിൽ ഒപ്പ് വെക്കുവാനായി നാല് "ടിൽഡ" (<nowiki>~~~~</nowiki>) ഉപയോഗിക്കുകയോ, ടൂൾബാറിലെ [[File:Insert-signature.png]] ബട്ടൻ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുക. സ്വന്തം പേരും തീയതിയും സമയവും താനേ വന്നുകൊള്ളും. എന്നാൽ ലേഖനങ്ങളിൽ അപ്രകാരം ഒപ്പുവെക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. മറ്റ് ഉപയോക്താക്കളോട് സംവദിക്കാൻ അവരുടെ സംവാദത്താളിൽ താങ്കളുടെ സന്ദേശം എഴുതാവുന്നതാണ്. വിക്കിപീഡിയയിൽ എന്തെങ്കിലും സഹായം ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ സംവാദ താളിൽ ഒരു കുറിപ്പ് ഇടൂ, അല്ലെങ്കിൽ താങ്കളുടെ സംവാദ താളിൽ '''<nowiki>{{helpme}}</nowiki>''' എന്ന് ചേർക്കൂ, ആരെങ്കിലും ഉടനെ തന്നെ താങ്കളെ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. ഒരു നല്ല വിക്കിപീഡിയ അനുഭവം ആശംസിക്കുന്നു.
വിക്കിമീഡിയയുടെ മലയാളം പദ്ധതികൾക്കായി ഒരു [https://lists.wikimedia.org/mailman/listinfo/wikiml-l മെയിലിങ് ലിസ്റ്റ് നിലവിലുണ്ട്]. ആ ലിസ്റ്റിൽ അംഗത്വം എടുത്ത് താങ്കൾക്ക് വിക്കിപീഡിയയെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളും, സംശയങ്ങളും, വിക്കിപീഡിയ മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള വഴികളും ഒക്കെ അവിടെ ഉന്നയിക്കാവുന്നതാണ്. മെയിലിങ്ങ് ലിസ്റ്റിൽ അംഗത്വമെടുക്കാൻ ഇവിടെ ഞെക്കുക https://lists.wikimedia.org/mailman/listinfo/wikiml-l. ലിസ്റ്റിൽ അംഗത്വമെടുത്തതിനു ശേഷം''' wikiml-l@lists.wikimedia.org''' എന്ന ഇമെയിൽ വിലാസത്തിലേക്കു ഇമെയിൽ അയച്ചാൽ മറ്റുള്ള വിക്കിപീഡിയർ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.
ഇനിയും ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ വിക്കിപീഡിയരോട് നേരിട്ട് സംശയം ചോദിക്കാൻ [[സഹായം:ഐ.ആർ.സി.|ചാറ്റ് ചെയ്യാം]]. ഇതിനായി [http://webchat.freenode.net/?channels=wikipedia-ml ഇവിടെ ഞെക്കുക]. ആരെങ്കിലും ചാറ്റ്റൂമിലുണ്ടെങ്കിൽ അവർ തീർച്ചയായും താങ്കളെ സഹായിക്കുന്നതാണ്.
-- [[ഉപയോക്താവ്:സ്വാഗതസംഘം|സ്വാഗതസംഘം]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:സ്വാഗതസംഘം|സംവാദം]]) 02:42, 30 ഡിസംബർ 2019 (UTC)
lewsjte1ns99jkeas4tc6xrceuwp60m
എൻ. ഗോവിന്ദമേനോൻ
0
502047
4629040
4600127
2026-06-13T08:38:27Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 2 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629040
wikitext
text/x-wiki
{{cleanup-reorganize|date=ജൂലൈ 2020}}
{{ആധികാരികത}}
{{ശ്രദ്ധേയത}}
[[പ്രമാണം:N Govinda Menon.jpg|ലഘുചിത്രം]]
==== '''ജനനം''' ====
1899 ഓഗസ്റ്റ് 3 ന് പൂഞ്ഞാറിൽ ജനിച്ചു. പിതാവ് കൃഷ്ണമേനോൻ .അമ്മ കുഞ്ഞുലക്ഷ്മിയമ്മ.
===='''വിദ്യാഭാസം'''====
പൂഞ്ഞാർ, ഭരണങ്ങാനം, വൈക്കം എന്നിവടങ്ങളിൽ പ്രാഥമിക സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. 1911ൽ ജോർജ്ജ് അഞ്ചാമന്റെ കിരീടധാരണ വേളയിൽ സമർത്ഥനായ വിദ്യാർത്ഥിക്കുള്ള "കൊറണേഷൻ മെഡൽ" ലഭിച്ചു. തിരുവിതാംകൂർ, കോട്ടയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ കൊളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. 1922ൽ ബി.എ., 1924ൽ ബി.എൽ എന്നിവ പൂർത്തിയാക്കി.
==== ഔദ്യോഗികജീവിതം ====
ഗോവിന്ദ മേനോൻ 1924 ൽ അഭിഭാഷകനായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു. 1934 ൽ ഗവൺമെന്റ് പ്ലീഡറായി നിയമിതനായ അദ്ദേഹം 1959 ൽ ജില്ലാ ഗവൺമെന്റ് പ്ലീഡറായി വിരമിച്ചു.
==== നായർ സർവീസ് സൊസൈറ്റി ====
1925 മുതൽ നായർ സർവീസ് സൊസൈറ്റിയിൽ (എൻ.എസ്.എസ്) പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. നായർ സർവ്വീസ് സൊസൈറ്റിയുടെ ആദ്യ നായക സഭ(ഡയറക്ടർ ബോർഡ്)യിൽ അംഗം ആയിരുന്നു [[മന്നത്ത് പത്മനാഭൻ|മന്നത്തെ അറിയാൻ - മനോഹർ കുഴിമറ്റം. അദ്ധ്യായം 9 പേജ് 139]]
തിരുവിതാംകൂർ ദിവാൻ സർ സി.പിക്കെതിരെ തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ് നടത്തിയ അന്തിമ സമരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും, സജീവ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനും ഭാരതകേസരി മന്നത്ത് പത്മനാഭൻ എൻ.എസ്.എസിൾ നിന്നും രാജി വെയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1947 മേയ്യ് മാസം അവസാനം കൂടിയ ഡയറക്ടർ ബോർഡ് യോഗത്തിൽ എൻ. ഗോവിന്ദ മേനോൻ പ്രസിഡന്റ് ആകണം എന്ന് മന്നം ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. (പേജ് 352, നായർ സർവീസ് സൊസൈറ്റി സുവർണ്ണ ഗ്രന്ഥം 1964)
മന്നത്തിന്റെ ആഗ്രഹ പ്രകാരം പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു അതിനോട് പൂർണ്ണമായും നീതി പുലർത്താൻ ഗോവിന്ദ മേനോന് കഴിഞ്ഞു. മന്നം നടത്തിയ സമരങ്ങളിൽ ക്ഷുഭിതനായ ദിവാൻ എൻ.എസ്.എസ് അക്കൗണ്ടുകൾ ഓഡിറ്റ് ചെയ്യാൻ വർഗ്ഗീസ്സ് എന്ന ഉദ്ധ്യോഗസ്ഥനെ നിയോഗിച്ചു. മോനോനെ ഭീഷണി പെടുത്തി സ്വതന്ത്ര തിരുവിതാംകൂറിനെ അനുകൂലിച്ച് പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചു പാസാക്കാൻ ആയിരുന്നു ദിവാന്റെ നീക്കം [http://sreyas.in Nair Service Society Golden Book 1964]
പക്ഷേ പ്രമേയം അവതരിപ്പിക്കാൻ പോലും അനുവദിക്കാതെ റൂൾ ഔട്ട് ചെയ്ത് കളയൂക ആണ് ഗോവിന്ദ മേനോൻ ചെയ്തത്.
നായർ സർവീസ് സൊസൈറ്റിയുടെ പതിമൂന്നാമത് പ്രസിഡന്റ് ആയി 1947 മുതൽ 1952 വരെ തുടർന്നു http://www.nairs.in {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100608102828/http://www.nairs.in/ |date=2010-06-08 }} http://nss.org.in
നായർ സർവ്വീസ് സൊസൈറ്റിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ രൂപികരിക്കുന്നതിൽ വലിയൊരു പങ്ക് വഹിച്ച ഗോവിന്ദ മേനോൻ പെരുന്ന എൻഎസ്എസ് കൊളേജിന്റെ ആദ്യത്തെ സെന്റ്രൽ കമ്മിറ്റിയിൽ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു [http://sreyas.in NSS Golden Book 1964 page 74] അദ്ദേഹം പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്ന കാലത്ത് പെരുന്താനി എൻഎസ്എസ് കൊളേജ്, പെരുന്ന കൊളേജ്, പന്തളം കൊളേജ് എന്നിവയുടെ ശിലാസ്ഥാപനം നടത്തി.
==== രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം ====
രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘത്തിന്റെ (ആർ.എസ്.എസ് )കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രാന്ത സംഘചാലക് എന്ന പദവി അലങ്കരിച്ച http://NSS+GOLDEN+BOOK+1964+Page+459{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഫെബ്രുവരി 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} ഗോവിന്ദമേനോൻ പ്രതികൂലസാഹചര്യങ്ങൾക്കിടയിലും സംസ്ഥാനത്ത് സംഘത്തിന് വേരോട്ടമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്കു വഹിച്ചു. കോട്ടയം നഗരത്തിലെ ആർ.എസ്.എസ് ആസ്ഥാനത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി 'ഗോവിന്ദം' എന്ന പേരാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്
==== രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം ====
1965ൽ രാഷ്ട്രീയ സ്വയം സേവക സംഘത്തിന്റെ കേരളത്തിലെ പ്രാന്ത പ്രചാരക് ആയിരിക്കെ തന്നെ, ഇൻഡ്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് (INC) സ്ഥാനാർത്ഥി ആയി വാഴൂർ നിയോജകമണ്ഡലത്തിൽ മത്സരിച്ചു. 9611 വോട്ടുകൾ നേടിയെങ്കിലും കെ നാരായണ കുറുപ്പിനോട് തോൽവിയണയുകയും ചെയ്തു. [[https://entranceindia.com/election-and-politics/vazhoor-constituency-kerala-assembly-election-1965-results-mla-voters-political-parties-data/]]
[[https://www.latestly.com/elections/assembly-elections/kerala/1965/vazhoor/]]
ഹിന്ദു മഹാമണ്ഡലത്തിന്റെ മുന്നണിയിലും സജീവ പ്രവർത്തനം നടത്തി വന്നിരുന്നു
==== സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനം ====
1925 മുതൽ അദ്ദേഹം മുട്ടമ്പലം എൻ.എസ്.എസ് കാരയോഗം, കോട്ടയം താലൂക്ക് എൻ.എസ്.എസ് യൂണിയൻ എന്നിവയുടെ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു. കോട്ടയം ബാർ അസോസിയേഷൻ, കോട്ടയം കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് ബാങ്ക്, കോട്ടയം കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് യൂണിയൻ, പൂർണമി സേവാ സംഘം, കുറിച്ചി ആതുരാശ്രമം ട്രസ്റ്റ്, കുറിച്ചി ഹോമിയോ മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ഇറഞ്ഞാൽ ദേവിക്ഷേത്രം ട്രസ്റ്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ പ്രസിഡന്റായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
തിരുന്നക്കര ദേവസ്വം ഉപദേശകസമിതി അംഗം ആയിരുന്നു. കർഷക തോട്ടങ്ങളിലെ കങ്കാണി സംബ്രദായത്തെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ച ബാലഗംഗാധരമേനോൻ കമ്മിറ്റിയിൽ അംഗം ആയിരുന്നു. http://NSS+Golden+Book+1964+page+459{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഫെബ്രുവരി 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
കോട്ടയം മുനിസിപ്പൽ കൗൺസിൽ അംഗം ആയി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുനിസിപ്പൽ ചെയർമാൻ സ്ഥാനത്തിന്റെ കുത്തക തകർക്കാൻ നികുതി ദായക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വം വഹിച്ചു സമരം നടത്തിയിരുന്നു
==== മരണം ====
1977 ജൂൺ 28 ന് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
3-7-1977ലെ എൻ.എസ്.എസ് പ്രസിദ്ധീകരണമായ സർവ്വീസ് ഗോവിന്ദ മേനോനെ അനുസ്മരിച്ച് എഴുതിയ അനുസ്മരണ ലേഖനം ഈ വിധം ആയിരുന്നു, "ദീർഘകാലം നായർ സർവ്വീസ് സൊസൈറ്റിയുടെ പ്രസിഡന്റ് എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം സമുദായ സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചു. ദേശീയ സമരം ഭാരതമൊട്ടാകെ കൊടുംബിരികൊണ്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും തിരുവിതാംകൂറിൽ ഉത്തരവാദഭരണ പ്രക്ഷോഭണം കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവസരത്തിൽ, സർവ്വീസ് സൊസൈറ്റിയുടെ ചുക്കാൻ പിടിച്ചിരുന്നത് അനുഭവസബന്നനും, പക്വമതിയും, ജനസമ്മതനുമായിരുന്ന ഗോവിന്ദമേനോനായിരുന്നു." [[N.S.S HISTORY VOLUME 2]]
==== അവലംബം ====
http://www.nss.org.in
http://www.nairs.in {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100608102828/http://www.nairs.in/ |date=2010-06-08 }}
<ref>{{Cite book|title=NSS GOLDEN BOOK 1964|last=|first=|publisher=|year=|isbn=|location=|pages=}}</ref>
[[വർഗ്ഗം:എൻ.എസ്.എസ്. പ്രസിഡണ്ടുമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം പ്രചാരകർ]]
<references /><ref>{{Cite book|title=മന്നത്തെ അറിയാൻ|last=KUZHIMATTAM|first=MANOHARAN|publisher=|year=|isbn=|location=|pages=}}</ref>
<references /><ref>{{Cite book|title=N.S.S HISTORY VOLUME 2|last=Kurup|first=Prof. Hareendranath|publisher=Nair Service Society changanachery|year=1994|isbn=|location=Changanachery|pages=27,28,118,120,807,806}}</ref>
t9gggkfhqw9zjqlgykt7t5zucock9qo
അസർബൈജാൻ സാങ്കേതിക സർവ്വകലാശാല
0
519979
4628939
3431710
2026-06-12T17:04:28Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628939
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox university
| name = Azerbaijan Technical University
| native_name = Azərbaycan Texniki Universiteti
| latin_name =
| image = Aztu.png
| image_size = 220
| caption = [[Logo]] of AzTU
| motto =
| established = [[1950]]
| type = [[Public university]]
| endowment =
| staff = 1,100
| faculty =
| president =
| provost =
| principal =
| rector = Vilayət Vəliyev
| chancellor =
| vice_chancellor =
| dean =
| head_label =
| head =
| students = 6,500
| undergrad =
| postgrad =
| doctoral =
| profess = 70
| city = [[Baku]]
| state =
| country = [[Azerbaijan]]
| campus = [[Urban]]
| free_label =
| free =
| colors =
| colours =
| mascot =
| nickname =
| affiliations =
| footnotes =
| website = {{URL|http://www.aztu.edu.az/}}
| address = 25 Hussein Javid prospekti, Baku 370073, Azerbaijan
| coor = {{coord|40|22|13|N|49|48|55|E|type:edu|display=inline,title}}
| logo =
}}
[[അസർബെയ്ജാൻ|അസർബൈജാന്റെ]] തലസ്ഥാനമായ [[ബാകു]]വിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഒരു [[സർവ്വകലാശാല|സർവ്വകലാശാല]]യാണ് '''അസർബൈജാൻ സാങ്കേതിക സർവ്വകലാശാല''' '''Azerbaijan Technical University''' (AzTU; Azerbaijani: ''Azərbaycan Texniki Universiteti'') അസർബൈജാൻ സോവിയറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്ക് സർക്കാർ1950ലാണ് ഈ സർവ്വകലാശാല സ്ഥാപിച്ചത്. 54 ഡിപ്പാർറ്റ്മെന്റുകളും ഒമ്പത് പഠനവിഭാഗങ്ങളും ഏകദേശം 1100 ഫാക്കൽറ്റി അംഗങ്ങളും 6500 വിദ്യാർത്ഥികളും അടങ്ങിയതാണ് ഈ സർവ്വകലാശാല.
==ചരിത്രം==
1920 നവംബർ 14 ന് സോവിയറ്റ് സർക്കാർ മുമ്പത്തെ സാങ്കേതിക വിദ്യാലയം "ബാക്കു പോളിടെക്നിക്കം" അടച്ച് പകരം "ബാക്കു പോളിടെക്നിക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്" സ്ഥാപിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. [[കൃഷി]], സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ്, ഇലക്ട്രോ മെക്കാനിക്സ്, ഇക്കണോമിക്സ്, പെട്രോളിയം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ എഞ്ചിനീയർമാരെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിലാണ് പുതിയ സ്കൂൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. 1923 ൽ സ്കൂളിന്റെ പേര് "അസർബൈജാൻ പോളിടെക്നിക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്" എന്ന് മാറ്റി. കൃഷി, സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ, പെട്രോളിയം എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മൂന്ന് സ്വതന്ത്ര സ്കൂളുകളായി ഈ സ്കൂളിനെ വിഭജിക്കുമെന്ന് 1929 മാർച്ചിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് അസർബൈജാൻ തീരുമാനിച്ചു. പെട്രോളിയത്തിന് പുറത്തുള്ള മറ്റ് മേഖലകളിലെ എഞ്ചിനീയർമാരുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ആവശ്യങ്ങൾ സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതി വിപുലീകരിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു, 1934 ൽ സ്കൂളിൻറെ പേര് വീണ്ടും മാറ്റി, ഇത്തവണ "അസർബൈജാൻ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്" എന്നാക്കി.
1950-ൽ സർക്കാർ ഒരു പ്രത്യേക "അസർബൈജാൻ പോളിടെക്നിക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് (AzPI)" സ്ഥാപിക്കുകയും പെട്രോകെമിക്കൽ ഇതര പാഠ്യപദ്ധതി ഒരു പുതിയ സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു.
1993 ൽ, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചക്കും അസർബൈജാന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം,"അസർബൈജാൻ പോളിടെക്നിക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് (AzPI)" അസർബൈജാൻ ടെക്നിക്കൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയായി. <ref>{{Cite web|url=http://www.mathnet.ru/php/organisation.phtml?option_lang=rus&orgid=3276|title=Организации: Азербайджанский технический университет, г. Баку, Азербайджан|website=www.mathnet.ru|lang=ru|access-date=2018-06-04|archive-date=2020-06-03|archive-url=https://web.archive.org/web/20200603073910/http://www.mathnet.ru/php/organisation.phtml?option_lang=rus&orgid=3276|url-status=dead}}</ref>
==പഠന വിഭാഗങ്ങൾ==
* ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ്, പവർ എഞ്ചിനീയറിംഗ്
* ട്രാൻസ്പോർട്ട്
* ടെക്നോളജിക്കൽ മെഷീൻസ്
* സ്പെഷ്യൽ എക്വിപ്മെന്റ് ആൻഡ് ടെക്നോളജീസ്
* റേഡിയോ എഞ്ചിനിയറിങ് ആൻഡ് കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ
* [[ലോഹസംസ്കരണശാസ്ത്രം|ലോഹസംസ്കരണശാസ്ത്രം]]
* മെഷീൻ ബിൽഡിങ്
* എഞ്ചിനിയറിങ് ബിസിനസ് ആൻഡ് മാനേജ്മെന്റ്
==അവലംബം==
[[വർഗ്ഗം:സർവ്വകലാശാലകൾ]]
[[വർഗ്ഗം:അസർബെയ്ജാൻ]]
1o1o9u7yvtea8n5sloc4oel44lho8jj
ഒലിവ് ഷ്രൈനർ
0
536359
4629089
4139217
2026-06-13T11:57:08Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629089
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Olive Schreiner}}
{{Infobox writer
| name = ഒലിവ് ഷ്രൈനർ
| image = Olive Schreiner.jpg
| caption =
| native_name = ഒലിവ് എമിലി ആൽബർട്ടിന ഷ്രൈനർ
| birth_date = {{birth date|df=yes|1855|3|24}}
| birth_place = വിറ്റെബെർജെൻ റിസർവ്, [[കേപ് കോളനി]] (in present-day [[Lesotho]])
| death_date = {{death date and age|df=yes|1920|12|11|1855|3|24}}
| death_place = [[Wynberg, Cape Town|വിൻബെർഗ്]], [[Union of South Africa|ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക]]
| relations = [[Frederick Samuel (Fred) Schreiner|ഫ്രെഡറിക് സാമുവൽ (ഫ്രെഡ്) ഷ്രൈനർ]] (brother)
[[William Schreiner|വില്യം ഷ്രൈനർ]] (brother)
[[Helen (Ellie) Schreiner|ഹെലൻ (എല്ലി) ഷ്രൈനർ]] (sister)
| occupation = നോവലിസ്റ്റ്, സഫ്രാജിസ്റ്റ്, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തക
| notableworks = ''[[The Story of an African Farm|ദി സ്റ്റോറി ഓഫ് എ ആഫ്രിക്കൻ ഫാം]]'', ''Woman and Labour''
| signature = Signature of Olive Schreiner.jpg
}}
ഒരു [[ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക]]ൻ എഴുത്തുകാരിയും യുദ്ധവിരുദ്ധ പ്രചാരകയും ബുദ്ധിജീവിയുമായിരുന്നു '''ഒലിവ് ഷ്രൈനർ''' (ജീവിതകാലം, 24 മാർച്ച് 1855 - 1920 ഡിസംബർ 11). ഏറെ പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റിയ [[The Story of an African Farm|ദി സ്റ്റോറി ഓഫ് എ ആഫ്രിക്കൻ ഫാം]] (1883) എന്ന നോവലിന്റെ പേരിലാണ് ഇന്ന് അവർ ഏറ്റവും നന്നായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ, ആഫ്രിക്കക്കാർക്കും തദ്ദേശീയരായ കറുത്തവർഗക്കാർ, ജൂതന്മാർ, ഇന്ത്യക്കാർ തുടങ്ങിയ പതിറ്റാണ്ടുകളായി രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട മറ്റ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ഗ്രൂപ്പുകൾക്കും വേണ്ടി അഭിഭാഷകയെന്ന നിലയിലും ഷ്രൈനറെ പണ്ഡിതന്മാർ ബഹുമാനിക്കുന്നു. സോഷ്യലിസം, സമാധാനം, സസ്യഭോജനസിദ്ധാന്തം, ഫെമിനിസം എന്നിവയിൽ അവർ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ നിയന്ത്രിത വർഗ്ഗീകരണങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി. അവളുടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതികളും അവശേഷിക്കുന്ന മറ്റ് രചനകളും എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കിടയിലും മിതത്വം, സൗഹൃദം, ധാരണ എന്നിവ പോലുള്ള വ്യക്തമായ മൂല്യങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും രാഷ്ട്രീയ സമൂലവാദത്തിന്റെ അപകർഷതകൾ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആജീവനാന്ത ഫ്രീതിങ്കർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന അവർ ക്രൈസ്തവ ബൈബിളിൻറെ ആത്മാവിനോട് ചേർന്നുനിൽക്കുകയും മിഷനറി മാതാപിതാക്കളുടെ ലോകവീക്ഷണത്തിന്റെ മതേതര പതിപ്പ് വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
മരണാനന്തരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഫ്രം മാൻ ടു മാൻ ഓർ പെർപീസ് ഒൺലി (1926) എന്ന നോവലിലൂടെയും ഷ്രെയ്നർ അറിയപ്പെടുന്നു. മരണത്തിന് മുമ്പ് അവൾ അതിന്റെ പുനരവലോകനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നില്ല. ആദ്യ പതിപ്പ് നിർമ്മിച്ചത് അവരുടെ ഭർത്താവ് സാമുവൽ ക്രോൺറൈറ്റ്-ഷ്രെയിനർ ആണ്. കേപ് ടൗൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ് ഇത് വീണ്ടും എഡിറ്റ് ചെയ്ത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു (ഡൊറോത്തി ഡ്രൈവർ എഡിറ്റ് ചെയ്ത് അവതരിപ്പിച്ചു). ഈ പതിപ്പ് മുമ്പത്തെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നു. ഈ പതിപ്പ് നോവലിന് മറ്റൊരു അവസാനം നൽകുന്നു. ഷ്രെയ്നറുടെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ, അവരുടെ ഭർത്താവ് സംഗ്രഹിച്ചതിന് പുറമേ. ഫ്രം മാൻ ടു മാൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ ഒൺലി തന്റെ നോവലുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഷ്രെയ്നർ പറഞ്ഞു. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വെള്ളക്കാരായ സ്ത്രീകളുടെ തടവ് പര്യവേക്ഷണം മുതൽ ഗാർഹിക ജീവിതം വരെ, നോവൽ ഒടുവിൽ കറുത്ത സ്ത്രീകളെയും പെൺകുട്ടികളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി അതിന്റെ അവലോകനം വിപുലീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ സാന്നിധ്യം ക്രമേണ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ വംശീയതയ്ക്കും ലിംഗവിവേചനത്തിനും എതിരായി സ്വയം പുനർനിർമ്മിക്കാനും തന്റെ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാനുമുള്ള കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തിന്റെ പോരാട്ടത്തെ അറിയിക്കുന്നു. <ref>{{Cite news |title=How Olive Schreiner's husband ‘carelessly’ edited her lesser-known novel From Man to Man, or Perhaps Only |publisher=Time Books Live |agency=Times Media Group |url=http://uctpress.bookslive.co.za/blog/2016/02/02/how-olive-schreiner%E2%80%99s-husband-%E2%80%98carelessly%E2%80%99-edited-her-lesser-known-novel-from-man-to-man-or-perhaps-only/ |access-date=2 February 2016 |archive-date=2016-03-04 |archive-url=https://web.archive.org/web/20160304154409/http://uctpress.bookslive.co.za/blog/2016/02/02/how-olive-schreiner%e2%80%99s-husband-%e2%80%98carelessly%e2%80%99-edited-her-lesser-known-novel-from-man-to-man-or-perhaps-only/ |url-status=dead }}</ref>
== ആദ്യകാല ജീവിതം ==
[[File:Olive Schreiner02.jpg|thumb|left]]
സൗത്ത് ആഫ്രിക്കയിലെ ഹെർഷലിന് സമീപമുള്ള ഈസ്റ്റേൺ കേപ്പിലെ വിറ്റെബർഗനിലുള്ള വെസ്ലിയൻ മിഷനറി സൊസൈറ്റി സ്റ്റേഷനിൽ ഒരു മിഷനറി ദമ്പതികൾക്ക് ജനിച്ച പന്ത്രണ്ട് മക്കളിൽ ഒമ്പതാമനായിരുന്നു ഒലിവ് എമിലി ആൽബർട്ടിന ഷ്രെയ്നർ. അവളുടെ മാതാപിതാക്കളായ ഗോട്ട്ലോബ് ഷ്രെയ്നറും റെബേക്കയും (നീ ലിൻഡാൽ) 1837-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ വച്ച് വിവാഹിതരായി.<ref>{{Cite web |title=FreeBMD |url=http://www.freebmd.org.uk/ |access-date=26 July 2013 |quote=Marriages Dec 1837, Shoreditch, Volume 2, Page 371}}</ref>അവളുടെ മൂന്ന് മൂത്ത സഹോദരൻമാരായ ഒലിവർ (1848-1854), ആൽബർട്ട് (1843-1843), എമിൽ (1852-1852) എന്നിവരുടെ പേരിലാണ് അവൾക്ക് പേര് ലഭിച്ചത്, അവരിൽ ഓരോരുത്തരും ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മരിച്ചു. അവളുടെ ബാല്യകാലം കഠിനമായിരുന്നു: അവളുടെ പിതാവ് സ്നേഹവാനും സൗമ്യനുമായിരുന്നു പ്രായോഗികമല്ലെങ്കിലും, അത് കുടുംബത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു; എന്നാൽ അവളുടെ വളർത്തലിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന അതേ സംയമനവും സ്വയം അച്ചടക്കവും മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാൻ അവളുടെ അമ്മ റെബേക്ക ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. നന്നായി വായിക്കുകയും കഴിവുള്ളവളുമായിരുന്ന അമ്മയിൽ നിന്നാണ് ഒലിവ് തന്റെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം മുഴുവൻ നേടിയത്.
അവളുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ ഫ്രെഡറിക് സാമുവൽ (1841-1901), ലണ്ടൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ബിഎ ബിരുദം നേടുകയും 1877-ൽ ഈസ്റ്റ്ബോണിൽ ന്യൂ കോളേജ് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.<ref>{{Cite web |title=Dramatis Personae Frederick Schreiner |url=https://www.oliveschreiner.org/vre?view=personae&entry=163 |access-date=10 July 2019 |website=The Olive Schreiner Letters Online }}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>1897 അവസാനം വരെ അദ്ദേഹം പ്രധാനാധ്യാപകനായി തുടർന്നു, എന്നാൽ 1901 വരെ ജൂനിയർ സ്കൂൾ നടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി. 1901-ൽ ഈസ്റ്റ്ബോണിലെ ഗ്രാൻഡ് ഹോട്ടലിൽ വച്ച് അദ്ദേഹം മരിക്കുകയും പട്ടണത്തിൽ സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
==അവലംബം==
{{Reflist}}
{{commons}}
{{wikiquote}}
{{Wikisource author}}
==പുറംകണ്ണികൾ==
*[http://zar.co.za/schreiner.htm South African biography of Schreiner] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130728073703/http://zar.co.za/schreiner.htm |date=2013-07-28 }} at zar.co.za
*[http://www.places.co.za/html/schreiner.html One of the places where Schreiner lived in South Africa: Cradock] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210422025943/https://www.places.co.za/html/schreiner.html |date=2021-04-22 }} at www.places.co.za
*[http://www.google.co.za/search?q=olive+schreiner&hl=en&hs=cw0&sa=G&channel=s&prmd=ibo&tbs=tl:1&tbo=u&ei=adHvTOCOEoWglAeb1rnjDA&oi=timeline_result&ct=title&resnum=18&ved=0CHUQ5wIwEQ Timeline of Schreiner's life] at www.google.co.za
*[http://heritage.thetimes.co.za/memorials/WC/OliveSchreiner/ Schreiner's thinking on women remembered in authentic South African context] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20101118043829/http://heritage.thetimes.co.za/memorials/WC/OliveSchreiner/ |date=2010-11-18 }} at heritage.thetimes.co.za
* {{Gutenberg author | id=632 | name=Olive Schreiner}}
* {{Internet Archive author |sname=Olive Schreiner}}
* {{Librivox author |id=725}}
*[http://www.litencyc.com/php/speople.php?rec=true&UID=5070 Biography by Carolyn Burdett, University of North London]
*[http://www.english.emory.edu/Bahri/SchreinerCrono.html A Chronology of Olive Schreiner] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20120304090145/http://www.english.emory.edu/Bahri/SchreinerCrono.html |date=2012-03-04 }}
*[http://thinkexist.com/quotes/olive_schreiner/ Olive Schreiner quotes] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20171205133712/http://thinkexist.com/quotes/olive_schreiner/ |date=2017-12-05 }}
*[http://www.oliveschreiner.org/ Olive Schreiner Letters Online] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170501090408/https://www.oliveschreiner.org/ |date=2017-05-01 }}
*[http://purl.dlib.indiana.edu/iudl/vwwp/VAB7185 Schreiner, Olive. ''Undine.'' With an Introduction by S.C. Cronwright-Schreiner New York And London: Harper & Bros, 1928]. [http://webapp1.dlib.indiana.edu/vwwp/welcome.do Victorian Women Writers Project]
*{{UK National Archives ID}}
* {{Wikisource-inline|list=
** {{Cite Americana|wstitle=Schreiner, Olive|year=1920|short=x |noicon=x}}
** {{Cite Collier's|wstitle=Schreiner, Olive|year=1921 |short=x |noicon=x}}
** {{Cite EB1922|wstitle=Schreiner, Olive |short=x |noicon=x}}
}}
*[http://www.uctpress.bookslive.co.za/.../how-olive-schreiner’s-husband-‘carelessly’-edited-her-less... "How Olive Schreiner's husband 'carelessly' edited her lesser known novel ''From Man to Man, or Perhaps Only''"]{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ഓഗസ്റ്റ് 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
* {{LCAuth|n82224007|Olive Schreiner|79|ue}}
{{Authority control}}
{{New Woman (late 19th century)}}
[[വർഗ്ഗം:1855-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1920-ൽ മരിച്ചവർ]]
0sxl2d85aj699tompfoafa9r7hmr50v
വിക്കിപീഡിയ:വാക്സിൻ തിരുത്തൽ യജ്ഞം 2021/In English
4
537664
4628952
4628018
2026-06-12T23:59:55Z
ListeriaBot
105900
Wikidata list updated [V2]
4628952
wikitext
text/x-wiki
__NOTOC__
<div style="width: 99%; color: ##FFE5B4; {{box-shadow|0|0|6px|rgba(0, 0, 0, 0.40)}} {{border-radius|2px}}">
{| width="100%" cellpadding="5" cellspacing="10" style="background:#ffffff; border-style:solid; border-width:4px; border-color:#F99273"
| width="55%" style="vertical-align:top;padding: 0; margin:0;" |
<div style="clear:both; width:100%">
{{Vaccination header}}
Welcome to the event page of the vaccination edit-a-thon! The Vaccination edit-a-thon is a month long event to create content related to vaccination on Wikipedia. The event spans from 8 to 31 May, 2021.
The World Health Organization has named vaccine hesitancy, or anti-vaccination, as one of the top ten threats to global health in 2019. At the same time, the spread of health-related misinformation has fuelled concerns about the potential dangers or inefficacy of vaccines.
Wikipedia is an important resource for up-to-date, accurate vaccine information, and it is currently one of the most frequently visited sites for healthcare information worldwide. Malayalam Wikimedians are now conducting a month-long edit-a-thon to expand Malayalam Wikipedia’s vaccine-related content. The partners in this initiative are [https://newsq.net/2020/09/30/newsq-know-science-addressing-vaccine-hesitancy/ NewsQ’s KNoW Science initiative], WHO’s [https://www.vaccinesafetynet.org/ Vaccine Safety Net], [https://wikimediadc.org/wiki/Home Wikimedia DC], [https://infoclinic.in/ Infoclinic] and [https://cis-india.org/ Centre for Internet and Society].
The event will be open to anyone interested in promoting accurate vaccine information online. Training will be provided in Malayalam and English- so no experience is necessary to join the event!
==Inaugural event==
<span style="font-size:120%;">When</span>
:'''8 May 2021''' 18:00 to 21:00 IST
<span style="font-size:150%;">Register</span>
:'''''<span style="font-size:120%;">[https://www.eventbrite.com/e/malayalam-vaccine-safety-wikipedia-edit-a-thon-tickets-150765306089 Register via Eventbrite]</span>'''''
<span style="font-size:120%;">Agenda</span>
:
* Welcome
* KNoW Science Overview : Andrea Bras (2 min)
* Wikimedia DC Introduction (2 min)
* CIS-A2K Introduction: Tito Dutta (2 min)
* Infoclinic Introduction: Dr. Arun M.A (2 min)
* Inauguration event
** The event will be inaugurated by Dr. Ajay Balachandran, Professor, Amrita Institute of Medical Sciences, Kerala by making the first edit. (4 min)
* Introduction to event page and editing training
** Introduction in English : [https://wikimediadc.org/wiki/Ariel_Cetrone Ariel Cetrone], Wikimedia DC
** Introduction in Malayalam : Ranjith Siji, Administrator, Malayalam Wikipedia
* Editing time
{{-}}
</div>
</div>
*
*
==Participants==
If you are participating in the edit-a-thon in English, please add your name below:Ashtamoorthy T S
* --[[User:Netha Hussain|<font color="navy">നത</font>]] [[User talk:Netha Hussain|<font color="purple">(സംവാദം)</font>]] 18:32, 4 ഏപ്രിൽ 2021 (UTC)
* [[ഉപയോക്താവ്:Econterms|Econterms]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Econterms|സംവാദം]]) 16:17, 7 മേയ് 2021 (UTC)
*
== Wikimedia policies, quick tips and related resources==
{{columns-list|colwidth=20em|
'''Policies'''
* [https://wikimediadc.org/wiki/Safe_space_policy Wikimedia DC's Safe Space Policy]
* [[w:en:Wikipedia:Five pillars]]
* [[w:en:Wikipedia:Core content policies]]
* [[w:en:Wikipedia:General notability guideline]]
* [[w:en:Wikipedia:Notability (organizations and companies)]]
* [[w:en:Wikipedia:Verifiability]]
* [[w:en:Wikipedia:Conflict of interest]]
* [[w:en:Wikipedia:Identifying reliable sources]]
* [[w:en:Wikipedia:No original research]] [[w:en:Wikipedia:No original research/Examples|(Examples of Original Research)]]
* [[w:en:Wikipedia:Citing sources]]
* [[w:en:Wikipedia:Identifying and using primary sources]]
* [[w:en:Wikipedia: Quality control]]
* [[w:en:Wikipedia: Patrols]]
* [[w:en:Wikipedia:Admin]]
'''Your first article'''
* [[w:en:Help:Getting started]]
* [[w:en:Wikipedia:Your first article]]
* [[w:en:Help:Referencing for beginners]]
'''Tips'''
* [https://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Redirect#Using_VisualEditor Creating Redirects with Visual Editor]
* [https://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Redirect#Editing_the_source_directly Creating Redirector with Source Editor]
* [[w:en:Help:Category| Using categories]]
* [[w:en:Help:Cheatsheet|Cheatsheet for Wiki markup]]
* [https://dashboard.wikiedu.org/training/students Wiki Ed Foundation's online training modules]
* [https://commons.wikimedia.org/wiki/Main_Page Wikicommons]
* [[w:en:Wikipedia:Manual of Style]]
'''Wikimedia and other related projects'''
* [https://www.wikidata.org/wiki/Wikidata:Main_Page Wikidata]
* [https://wikiedu.org Wiki Education Foundation]
* [[w:en:Wikipedia:Meetup/NYC/SureWeCan3|Covid-oriented ediathon on Sept 6]]
'''Tools, Resources'''
* [https://tools.wmflabs.org/pageviews Track Wikipedia Page Views]
* [https://stats.wikimedia.org Wikimedia Statistics]
* [https://archive.org/ Internet Archive Wayback Machine]
'''Medicine, health, and Wikimedia'''
* [[m:Wiki Project Med]]
* [[w:en:Wikipedia:WikiProject Medicine]]
}}
==Task list==
If you are interested in a task list curated specifically for beginner, intermediate and advanced editors, please go to the Vaccine Safety portal's [[w:en:Wikipedia:Vaccine_safety/Task_list|task list]] here. If you are interested in writing India-specific articles in English, some suggestions are as follows:
===Articles for cleanup and expansion===
* [[w:en:Pulse Polio]]
* [[w:en:Universal Immunisation Programme]]
* [[w:en:Accredited Social Health Activist]]
* [[w:en:Green card scheme in Odisha]]
* [[w:en:Deen Dayal Antyoday Upchar Yojna]]
* [[w:en:District Programme Manager]]
* [[w:en:National TB Elimination Program (India)]]
* [[w:en:Tobacco cessation clinics in India]]
* [[w:en:District AIDS Prevention and Control Unit]]
* [[w:en:Swasth Jeevan Sewa Guarantee Yojana]]
===Articles for creation===
'''Select a blue link below to start your article'''
====Public health programs in India====
{{colbegin}}
* [[w:en:National Leprosy Eradication Program]]
* [[w:en:National Vector Borne Disease Control Program]]
* [[w:en:Revised National Tuberculosis Control Program]]
* [[w:en:National AIDS Control Program]]
* [[w:en:Universal Immunization Program]]
* [[w:en:Yaws Control Program]]
* [[w:en:Integrated Disease Surveillance Program]]
* [[w:en:National Guinea Worm Eradication Program]]
* [[w:en:National Cancer Control Program]]
* [[w:en:National Mental Health Program]]
* [[w:en:National Diabetes Control Program]]
* [[w:en:National Program for Control and Treatment of Occupational Diseases]]
* [[w:en:National Program for Control of Blindness]]
* [[w:en:National Program for Control of Diabetes, Cardiovascular diseases and Stroke]]
* [[w:en:National Program for Prevention and Control of Deafness]]
* [[w:en:Integrated Child Development Services Scheme]]
* [[w:en:Midday Meal Scheme]]
* [[w:en:Special Nutrition Program]]
* [[w:en:National Nutritional Anemia Prophylaxis Program]]
* [[w:en:National Iodine Deficiency Disorders Control Program]]
* [[w:en:20 Points Program]]
* [[w:en:National Water Supply and Sanitation Program]]
* [[w:en:National Rural Health Mission]]
* [[w:en:Reproductive and Child Health Program]]
* [[w:en:National Health Policy 2002]]
* [[w:en:National Population Policy 2000]]
* [[w:en:National Blood Policy]]
* [[w:en:National AIDS Control and Prevention Policy]]
* [[w:en:National Policy for Empowerment of Women 2001]]
* [[w:en:National Charter for Children]]
* [[w:en:National Youth Policy]]
* [[w:en:National Nutrition Policy]]
* [[w:en:Balwadi Nutrition Programme]]
* [[w:en:Family planning in India]]
* [[w:en:Health campaigns in Kerala]] ([https://kerala.gov.in/health-campaigns Link])
{{colend}}
====Institutes in India====
{{Wikidata list
|sparql=SELECT ?item WHERE { ?item wdt:P31 wd:Q494230. ?item wdt:P17 wd:Q668. }
|section=
|columns=label:Article
|thumb=128
|min_section=2
}}
{| class='wikitable sortable'
! Article
|-
| [[കിംഗ് എഡ്വേർഡ് മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ആന്റ് സേത്ത് ഗോർഡന്ദാസ് സുന്ദർദാസ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഡോ. വി.എം. ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഗവൺമെൻ്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, അകോല|സർക്കാർ മെഡിക്കൽ കോളേജ് (അകോല)]]
|-
| [[ജിപ്മെർ]]
|-
| [[ക്രിസ്ത്യൻ മെഡിക്കൽ കോളേജ് & ഹോസ്പിറ്റൽ]]
|-
| [[ആംഡ് ഫോഴ്സസ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഡോ. സമ്പൂർണാനന്ദ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഡോ. സോമർവെൽ മെമ്മോറിയൽ സിഎസ്ഐ മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ഹൽദ്വാനി]]
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജു് & ഹോസ്പിറ്റൽ, നാഗ്പൂർ]]
|-
| [[ഗ്രാന്റ് ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഐപിജിഎംഇആർ ആൻഡ് എസ്എസ്കെഎം ഹോസ്പിറ്റൽ]]
|-
| [[പട്ന മെഡിക്കൽ കോളജ് ആന്റ് ഹോസ്പിറ്റൽ]]
|-
| ''[[:d:Q7165491|People's College of Medical Sciences and Research]]''
|-
| [[പോസ്റ്റ് ഗ്രാജുവേറ്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ എഡ്യൂക്കേഷൻ ആൻഡ് റിസർച്ച് ചണ്ഡീഗഡ്|പോസ്റ്റ്ഗ്രാജുവേറ്റ്ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ എഡ്യൂക്കേഷൻ ആൻഡ് റിസർച്ച്]]
|-
| [[പണ്ഡിറ്റ് ഭഗവത് ദയാൽ ശർമ്മ പോസ്റ്റ് ഗ്രാജുവേറ്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[ആർ.സി.എസ്.എം. ഗവൺമെന്റ് കോളജ് ആന്റ് സി.പി.ആർ ഹോസ്പിറ്റൽ, കോലാപ്പൂർ]]
|-
| [[രാജേന്ദ്ര ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ശ്രീകാകുളം|ഗവൺമെൻ്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ശ്രീകാകുളം]]
|-
| ''[[:d:Q7387852|S. S. Institute of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q7392844|SRM Institute of Science and Technology]]''
|-
| ''[[:d:Q7395054|SUT Academy of Medical Sciences]]''
|-
| [[ഷേർ-ഇ-കശ്മീർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[ശ്രീ വസന്തറാവു നായിക് ഗവണ്മെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| ''[[:d:Q4671517|അക്കാദമി ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്]]''
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഹൈജീൻ ആൻഡ് പബ്ലിക് ഹെൽത്ത്]]
|-
| [[അമൃത ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[കൊൽക്കത്ത സ്കൂൾ ഓഫ് ട്രോപ്പിക്കൽ മെഡിസിൻ]]
|-
| ''[[:d:Q5146788|കോളേജ് ഓഫ് നഴ്സിങ്, തിരുവനന്തപുരം]]''
|-
| [[ഇന്ദിരാഗാന്ധി മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ബനാറസ് ഹിന്ദു യൂണിവേഴ്സിറ്റി]]
|-
| [[ജവഹർലാൽ നെഹ്റു മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ഭഗൽപൂർ]]
|-
| [[കെ.എസ്. ഹെഗ്ഡെ മെഡിക്കൽ അക്കാദമി]]
|-
| ''[[:d:Q6374846|Kasturba Medical College, Mangalore]]''
|-
| [[കസ്തൂർബ മെഡിക്കൽ കോളേജ്|കസ്തൂർബ മെഡിക്കൽ കോളേജ്, മണിപ്പാൽ]]
|-
| [[കെമ്പഗൗഡ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[ലാല ലജ്പത് റായ് മെമ്മോറിയൽ മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[മഹർഷി മാർക്കണ്ഡേശ്വർ സർവകലാശാല, മുല്ലാന]]
|-
| [[മാൾഡ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആൻഡ് ഹോസ്പിറ്റൽ]]
|-
| [[എൻആർഐ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| ''[[:d:Q127393424|All India Institute of Medical Sciences, Darbhanga]]''
|-
| ''[[:d:Q136384237|United Institute of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q136452426|KMC Medical College & Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q136721736|IQ City Institute of Nursing Sciences]]''
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, രജൗരി|ഗവൺമെൻ്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, രജൗരി]]
|-
| [[ഓട്ടോണമസ് സ്റ്റേറ്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ബസ്തി]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, രാജ്കോട്ട്]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, വിജയ്പൂർ]]
|-
| ''[[:d:Q109561766|Santiniketan Medical College]]''
|-
| ''[[:d:Q115152073|Soban Singh Jeena Government Institute of Medical Science and Research, Almora]]''
|-
| ''[[:d:Q115631919|Himalayan Institute of Medical Sciences, Dehradun]]''
|-
| ''[[:d:Q115801984|Government Medical College, Alibag]]''
|-
| ''[[:d:Q115802202|Government Medical College, Sindhudurg]]''
|-
| ''[[:d:Q118383178|Nalbari Medical College and Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q118899885|Nagaon Medical College and Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q119285956|Amrita Schools of Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q7917918|Vedanta University]]''
|-
| [[വൈദേഹി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് ആൻഡ് റിസർച്ച് സെന്റർ]]
|-
| ''[[:d:Q14957044|Saveetha Institute of Medical And Technical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q14957046|Smt. NHL Municipal Medical College, Ahmedabad]]''
|-
| [[ഇഎസ്ഐസി മെഡിക്കൽ കോളേജ്, കൊൽക്കത്ത]]
|-
| [[കോളേജ് ഓഫ് മെഡിസിൻ & സാഗോർ ദത്ത ഹോസ്പിറ്റൽ]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ന്യൂഡൽഹി]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ഭോപ്പാൽ]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസ്, ജോധ്പൂർ]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ഋഷികേശ്]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസ്, ഭുവനേശ്വർ]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് പട്ന]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, റായ്പൂർ]]
|-
| [[ബാബ രാഘവ് ദാസ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഭഗത് ഫൂൽ സിങ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ശ്രീനഗർ]]
|-
| [[മമത മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[മഹാരാജാ അഗ്രസെൻ മെഡിക്കൽ കോളേജ്, അഗ്രോഹ]]
|-
| [[ഗവണ്മെന്റ് ടി ഡി മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ആലപ്പുഴ|ഗവണ്മെന്റ് ടി ഡി മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[സോറാം മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ഗവണ്മെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, കൊല്ലം]]
|-
| [[കൽപന ചൗള ഗവൺമെൻ്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[രുക്ഷ്മണിബെൻ ദീപ്ചന്ദ് ഗാർഡി മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| ''[[:d:Q22080288|All India Institute of Medical Sciences Delhi Extension, Jhajjar]]''
|-
| [[ഉത്തർപ്രദേശ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[എം.എസ് രാമയ്യ മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| ''[[:d:Q28173184|Dr. D. Y. Patil Medical College, Hospital & Research Centre]]''
|-
| [[ഡോ. പഞ്ചബ്രാവു ദേശ്മുഖ് മെമ്മോറിയൽ മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| ''[[:d:Q28173195|Swami Ramanand Teerth Rural Medical College]]''
|-
| ''[[:d:Q30260701|Smt. Kashibai Navale Medical College and General hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q30261219|മഹാത്മാഗാന്ധി മിഷൻ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആൻഡ് ഹോസ്പിറ്റൽ]]''
|-
| ''[[:d:Q30280709|Sinhgad Dental College and Hospital]]''
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, കല്ല്യാണി]]
|-
| ''[[:d:Q39046585|The Calcutta Homoeopathic Medical College & Hospital]]''
|-
| [[ശ്രീ വെങ്കടേശ്വര മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[മാണ്ഡ്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]
|-
| [[സിസിഎം മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ദുർഗ്]]
|-
| [[ഡോ. ബി.സി. റോയ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് & റിസർച്ച്|ഡോ ബിസി റോയ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് & റിസർച്ച്]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, മംഗളഗിരി]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, നാഗ്പൂർ]]
|-
| ''[[:d:Q61800918|അഹല്യാ സ്കൂൾ ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61800921|അൽ ഷിഫ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61800944|അമൃത സ്കൂൾ ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801020|കെമിസ്റ്റ്സ് കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ് ആന്റ് റിസർച്ച്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801158|കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801160|കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801161|കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്, ഗവൺമെന്റ് ടി.ഡി.മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801162|കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി - കണ്ണൂർ മെഡിക്കൽ കോളജ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801166|ക്രസന്റ് കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്, കണ്ണൂർ]]''
|-
| ''[[:d:Q61801183|ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്, മഹാത്മാ ഗാന്ധി യൂനിവേഴ്സിറ്റി, ചെറുവണ്ണൂ ക്യാമ്പസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801185|ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്, റീജിയണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് ആൻഡ് റിസർച്ച്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801195|ദേവകി അമ്മ മെമ്മോറിയൽ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801197|ഡി.എം വിംസ് കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801200|ഡോ. ജോസഫ് മാർ തോമ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ് ആൻഡ് റിസർച്ച്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801204|എലിംസ് കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801330|ഗവൺമെന്റ് കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801355|ഗ്രേസ് കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801411|ജാമിയ സലഫിയ ഫാർമസി കോളേജ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801414|ജെഡിടി ഇസ്ലാം കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801427|കെ.ടി.എൻ കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801428|കെ.വി.എം. കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801430|കരുണ കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801455|കെഎംസിടി കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801537|മാലിക് ദീനാർ കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801609|മാർ ഡയോസ്കോറസ് കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801731|മൂകാമ്പിക കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ് ആൻഡ് റിസർച്ച്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801734|മൗലാന കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801743|മൌണ്ട് സിയോൺ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ് & റിസർച്ച്]]''
|-
| ''[[:d:Q61801772|നാഷണൽ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801781|നസ്രെത്ത് കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801791|നെഹ്രു കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801809|നിർമ്മല കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി, മൂവാറ്റുപുഴ]]''
|-
| ''[[:d:Q61801846|പ്രൈം കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801870|പുഷ്പഗിരി കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801894|രാജീവ് ഗാന്ധി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61801935|സാൻജോ കോളജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സ്റ്റഡീസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61802076|സെന്റ.ജെയിംസ് കോളജ് ഓഫ് ഫ്ർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q61802087|സെന്റ് ജോസഫ്സ് കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി]]''
|-
| ''[[:d:Q61802096|സെന്റ് ജോൺസ് കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ സയൻസസ് & റിസർച്ച്]]''
|-
| ''[[:d:Q61802125|ദി ഡേൽ വ്യൂ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസി & റിസർച്ച് സെന്റർ]]''
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ഗോരഖ്പൂർ]]
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, റായ്ബറേലി]]
|-
| ''[[:d:Q65284623|All India Institute of Medical Sciences, Madurai]]''
|-
| ''[[:d:Q77977463|ഈസ്റ്റ് പോയിന്റ് കോളേജ് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q84013922|Aditya College of Nursing]]''
|-
| ''[[:d:Q84014322|Sapthagiri College of Nursing]]''
|-
| ''[[:d:Q84014484|Vivekananda College of Pharmacy]]''
|-
| ''[[:d:Q84014490|Vydehi Institute of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q84014820|SS Institute of Nursing Sciences]]''
|-
| [[മധുബനി മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആൻഡ് ഹോസ്പിറ്റൽ]]
|-
| ''[[:d:Q91774495|Aditya College of Nursing, Kakinada]]''
|-
| ''[[:d:Q91774872|Guntur Medical College, Guntur]]''
|-
| ''[[:d:Q91775902|Andhra Medical College, Visakhapatnam]]''
|-
| [[ബി.കെ.എൽ. വലവൽക്കർ റൂറൽ മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| [[ബുന്ദേൽഖണ്ഡ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
|-
| ''[[:d:Q96376588|Dr. D Y Patil Medical College, Kolhapur]]''
|-
| ''[[:d:Q96376589|Dr. D Y Patil Medical College, Navi Mumbai]]''
|-
| [[ഡോ. വസന്തറാവു പവാർ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ഹോസ്പിറ്റൽ ആൻഡ് റിസർച്ച് സെന്റർ]]
|-
| ''[[:d:Q96378970|GMERS Medical College and Hospital, Sola]]''
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, അനന്ത്നാഗ്|ഗവൺമെൻ്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, അനന്ത്നാഗ്]]
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ഗോണ്ടിയ]]
|-
| [[ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ഷാഹ്ദോൾ]]
|-
| ''[[:d:Q96384042|Jagannath Gupta Institute of Medical Sciences and Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q96384259|ജവഹർലാൽ നെഹ്റു മെമ്മോറിയൽ കോളേജ്, വാർദ്ധ]]''
|-
| ''[[:d:Q96398475|Parul Institute of Medical Science and Research]]''
|-
| ''[[:d:Q97256936|Maharajah Institute of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q99298695|Aligarh Muslim University Faculty of Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298698|Aligarh Muslim University Faculty of Unani Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298699|Annamalai University Faculty of Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298700|Annamalai University Rajah Muthaiah Medical College]]''
|-
| ''[[:d:Q99298701|KLE University's Shri B M Kankanawadi Ayurveda Mahavidyalaya]]''
|-
| ''[[:d:Q99298703|Siksha O Anusandhan University Institute of Medical Sciences and SUM Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q99298704|Saveetha University Saveetha Medical College and Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q99298706|Baba Farid University of Health Sciences Guru Gobind Singh Medical College and Hospital]]''
|-
| ''[[:d:Q99298707|Galgotias University School of Medical and Allied Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q99298708|Sharda University School of Medical Sciences and Research]]''
|-
| ''[[:d:Q99298710|SRM University College of Medicine and Health Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q99298711|Aliah University Faculty of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q99298713|Mahatma Gandhi University School of Medical Education]]''
|-
| ''[[:d:Q99298714|Desh Bhagat University School of Ayurveda]]''
|-
| ''[[:d:Q99298715|University of Delhi Faculty of Ayurvedic and Unami Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298716|University of Delhi Faculty of Homeopathic Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298718|University of Delhi Faculty of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q99298720|Punjabi University Faculty of Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298721|Vinayaka Missions University Faculty of Homoeopathy]]''
|-
| ''[[:d:Q99298723|Vinayaka Missions University Faculty of Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q99298724|Assam University Susruta School of Medical and Paramedical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q99518028|All India Institute of Medical Sciences, Bilaspur]]''
|-
| [[ഓൾ ഇന്ത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ഗുവാഹത്തി]]
|-
| ''[[:d:Q100993109|SRM University - Ramapuram Campus]]''
|-
| ''[[:d:Q101003387|പഞ്ചാബ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഫാക്കൽട്ടി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസെസ്]]''
|-
| ''[[:d:Q101003456|HIHT University]]''
|-
| ''[[:d:Q101003565|Amity University Haryana Medical Program]]''
|-
| ''[[:d:Q101003572|Shree Guru Gobind Singh Tricentenary University Faculty of Medicine and Health Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q101003679|University of Jammu Faculty of Medicine]]''
|-
| ''[[:d:Q101003709|Rama University Faculty of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q101003925|Central University of Haryana School of Medical Sciences]]''
|-
| ''[[:d:Q101003976|ഭാരതി വിദ്യാപീഠ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഡെൻ്റൽ കോളേജ് ആൻഡ് ഹോസ്പിറ്റൽ]]''
|}
{{Wikidata list end}}
You are welcome to write about topics that are not included in this list. For more vaccine related articles needing creation, please visit the [[w:en:Wikipedia:Vaccine_safety/Task_list|task list]] on the [[w:en:Wikipedia:Vaccine_safety|Vaccine Safety Project]].
{{-}}
</div>
lcrgi6n13ro35r7imvzrqkrwvmq9ghv
ഐനുൽ ഹൂദ്
0
538233
4629081
4602490
2026-06-13T10:28:39Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629081
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox Israel village|name=Ein Hod|council=[[Hof HaCarmel Regional Council|Hof HaCarmel]]|coordinates={{coord|32|42|05|N|34|58|48|E|display=inline,title}}|pushpin_mapsize=250|pushpin_map=Israel haifa#Israel|population_footnotes={{Israel populations|reference}}|population={{Israel populations|En Hod}}|popyear={{Israel populations|Year}}|district=haifa|image=Ein Hod house.jpg|country={{ISR}}|founded_by=|founded=|meaning=Spring of splendor|hebname={{Script/Hebrew|עֵין הוֹד}}|imgsize=250|website=[http://en.ein-hod.org ein-hod.org]}}
{{Infobox settlement
| name = Ayn Hawd
| subdivision_name1 = [[Haifa Subdistrict, Mandatory Palestine|Haifa]]
<!-- established -->| blank_name_sec1 = Cause(s) of depopulation
| population_total = 650<ref name=DoS1945p13>Government of Palestine, Department of Statistics, 1945, p. [http://users.cecs.anu.edu.au/~bdm/yabber/census/VSpages/VS1945_p13.jpg 13]</ref><ref name=Hadawi47>Government of Palestine, Department of Statistics. ''Village Statistics, April, 1945.'' Quoted in Hadawi, 1970, p. [http://www.palestineremembered.com/download/VillageStatistics/Table%20I/Haifa/Page-047.jpg 47] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160303202537/http://www.palestineremembered.com/download/VillageStatistics/Table%20I/Haifa/Page-047.jpg |date=2016-03-03 }}</ref>
<!-- blank fields (section 1) -->| population_as_of = 1945
| area_total_dunam = 12,605
<!-- population -->| unit_pref = dunam
| area_footnotes = <ref name=Hadawi47/>
| established_title2 = Repopulated dates
<!-- area -->| established_date1 = 15 July 1948<ref>Morris, 2004, p. [https://books.google.com/books?id=uM_kFX6edX8C&pg=PR18 XVIII], village #170. Also gives causes of depopulation.</ref>
| established_title1 = Date of depopulation
| subdivision_type1 = [[Districts of Mandatory Palestine|Subdistrict]]
| native_name = عين حوض
| subdivision_name = [[Mandatory Palestine]]
| subdivision_type = [[Geopolitical entity]]
| coordinates = {{coord|32|42|05|N|34|58|48|E|display=inline}}
| pushpin_mapsize = 200
| pushpin_map = Mandatory Palestine
| image_caption = Map of Ayn Hawd and surrounding area, 1870s. The Survey of Western Palestine.'' London:[[Palestine Exploration Fund|Committee of the Palestine Exploration Fund]]
| imagesize = 200
| image_skyline = Atlit1870s.jpg
| settlement_type = <!-- images, nickname, motto -->
| native_name_lang = ar
| blank_info_sec1 = Military assault by [[Yishuv]] forces
}}
'''ഐനുൽ ഹൂദ്''' ( {{Lang-he|עֵין הוֹד}} ) വടക്കൻ [[ഇസ്രയേൽ|ഇസ്രായേലിലെ]] ഹൈഫ ജില്ലയിലെ [[ഗ്രാമം|ഒരു ഗ്രാമമാണ്]] . കാർമൽ പർവതത്തിന്റെ താഴ്ഭാഗത്തും, [[ഹൈഫ|ഹൈഫയുടെ]] തെക്കുകിഴക്കുമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇത് ഹോഫ്ഹാക്കാർമെൽ റീജിയണൽ കൗൺസിലിന്റെ അധികാരപരിധിയിൽ വരുന്നതും, കമ്മ്യൂണിറ്റി സെറ്റിൽമെന്റിന്റെ പദവിയുള്ളതുമാണ്. 2019-ൽ ഇവിടത്തെ ജനസംഖ്യ 643 ആണ് . [1]
[[മദ്ധ്യധരണ്യാഴി|മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിൽ നിന്നുള്ള]] കാഴ്ചയിൽ [[ഒലിവ്]] തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു കുന്നിൻമുകളിലാണ് ഈ ഗ്രാമം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. 1948 ലെ അറബ്-ഇസ്രയേൽ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് ഫലസ്തീൻ ഗ്രാമമായിരുന്നു '''ഐനുൽ ഹൂദ്'''. മിക്ക അറബ് നിവാസികളുും 1948-ലെ യുദ്ധത്തിൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ചിലർ ആ പ്രദേശത്ത് തന്നെ തുടർന്നു. അവർ സമീപത്തുള്ള ഒരു പ്രദേശത്ത് താമസമാക്കുകയും അതിനെ '''ഐനുൽ ഹൂദ് എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്തു''' .
അവിടെ ഒരു ജൂത ഗ്രാമം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടതിന് ശേഷം, '''ഐനുൽ ഹൂദ്''' 1953 ൽ ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റ് കോളനിയായി ഇസ്രയേൽ സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
== ചരിത്രം ==
=== ചരിത്രാതീത കാലം ===
കാർമൽ മേഖലയിലെ ഖനനത്തിലൂടെ ഈ പ്രദേശത്തെ മനുഷ്യവാസം 150,000 വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ളതാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
=== അയ്യൂബി കാലഘട്ടം ===
സുൽത്താൻ [[സലാഹുദ്ദീൻ അയ്യൂബി|സലാഹുദ്ദീൻ]] അയ്യൂബിയുടെ സേനാതലവൻമാരിൽ ഒരാളായിരുന്ന [[അമീർ|അമിർ]] ഹുസമുദ്ദീൻ അബുൽ ഹിജയുടെ ബന്ധുക്കൾ സ്ഥാപിച്ച "അൽ-ഹിജ" ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നാണ് ഈ ഗ്രാമം. <ref name="Benvenisti">Benvenisti, 2000, pp. [[iarchive:sacredlandscapeb00benvrich/page/193|193]]−195</ref> 1180 കളിൽ സുൽത്താൻ [[സലാഹുദ്ദീൻ അയ്യൂബി|സലാഹുദ്ദീൻ]] അയ്യൂബി കുരിശുയുദ്ധ സാമ്രാജ്യമായ ജറുസലേം [[കുർദ്|കീഴടക്കിയതിൽ പങ്കെടുത്ത ഒരു ഇറാഖി കുർദും കുർദിഷ്]] സേനയുടെ കമാൻഡറുമായിരുന്നു അബുൽ ഹിജ. അബുൽ ഹിജതന്റെ ധീരതയ്ക്ക് പേരുകേട്ട ഒരാളായിരുന്നു.
ജറുസലേം [[കുർദ്|കീഴടക്കിയതി]]<nowiki/>നു ശേഷം '''ഐനുൽ ഹൂദിൽ നിന്ന്''' അബുൽ ഹിജ [[ഇറാഖ്|ഇറാഖിലേക്ക്]] മടങ്ങി. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിലെ നിരവധി പേർ സലാഹുദ്ദിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം രാജ്യത്ത് തുടർന്നു. ഈ കുടുംബാംഗങ്ങൾ കാർമൽ മേഖലയിൽ ലോവർ, ഈസ്റ്റേൺ, വെസ്റ്റേൺ ഗലീലി, ഹെബ്രോണിൻറെ ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലായി വാസമുറപ്പിച്ചു. <ref name="Benvenisti">Benvenisti, 2000, pp. [[iarchive:sacredlandscapeb00benvrich/page/193|193]]−195</ref> ഈ ഭൂമിയാണ് '''ഐനുൽ ഹൂദ്''' ഗ്രാമമായി മാറിയത്. അൽ-ഹിജ സ്ഥാപിച്ച മറ്റു ഗ്രാമങ്ങൾ ആയിരുന്നു ഹദാഥ, സിരിൻ, ലോവർ ഗലീല, രുവെയ്സ് എന്നിവ. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, അവശേഷിക്കുന്ന താമസക്കാർ ഇപ്പോഴും അൽ ഹിജയുടെ രക്തബന്ധമാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു.
=== ഓട്ടോമൻ(ഉസ്മാനിയ) കാലഘട്ടം ===
[[പ്രമാണം:46.Ain-Haud_(village_au_pied_du_Carmel).jpg|ഇടത്ത്|ലഘുചിത്രം| ഐൻ-ഹുഡ് 1850 കളിൽ, വാൻ ഡി വെൽഡെ]]
1596-ൽ, [[ഓട്ടൊമൻ സാമ്രാജ്യം|ഒട്ടോമൻ]] ''നഹിയ'' ''സാഹിൽ'' എന്ന ഉപജില്ലയായ ''അത്ലിതുനു'' കീഴിലെ ഹവ്ദ് ഗ്രാമത്തിൻറെ ഭാഗമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. [[ഗോതമ്പ്]], [[യവം|ബാർലി]] എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള കാർഷിക ഉൽപന്നങ്ങൾക്കും ആടുകൾക്കും തേനീച്ചക്കൂടുകൾക്കും ഗ്രാമീണർ 25% നിശ്ചിത നികുതി നിരക്ക് [[ഓട്ടൊമൻ സാമ്രാജ്യം|ഒട്ടോമൻ]] സാമ്രാജായത്തിനു നൽകി. മുസ്ലീംകൾ മാത്രമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശത്തെ വരുമാനമെല്ലാം [[ഓട്ടൊമൻ സാമ്രാജ്യം|ഒട്ടോമൻ]] [[വഖഫ്|വഖഫിലേക്ക്]] ആയിരുന്നു പോയത്. <ref>Hütteroth and Abdulfattah, 1977, p. 158. </ref>
1851-ൽ ഡച്ച് സഞ്ചാരിയായ വാൻ ഡി വെൽഡെ "'''ഐനുൽ ഹൂദ്'''" സന്ദർശിക്കുകയും "ഷെച്ച് സുലൈമാന്റെ വീട്ടിൽ മനോഹരമായ ഒരു സായാഹ്നം ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്തു" എന്ന് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. <ref>van der Velde, 1854, vol 1, pp. [https://archive.org/stream/narrativeajourn00veldgoog#page/n341/mode/1up 314]–315</ref>
1870 ൽ ഫ്രഞ്ച് പര്യവേഷകനായ വിക്ടർ ഗുറിൻ ഈ ഗ്രാമം സന്ദർശിച്ചു, 120 നിവാസികൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തൻറെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ സമാഹരിക്കുന്നു . ഗ്രാമത്തിന് ചുറ്റും ഒരു ചെറിയ മതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. <ref>Guérin, 1875, pp. [https://archive.org/stream/descriptiongogr04gugoog#page/n319/mode/1up 294]–295</ref>
1881-ൽ "'''ഐനുൽ ഹൂദ്'''" ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അതിൽ 3 ഫഡാൻ ഭൂമി <ref>Conder and Kitchener, 1881, SWP I, p. [https://archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/281/mode/1up 281]. </ref> 1887 ൽ നിന്നുള്ള ഒരു ജനസംഖ്യാ പട്ടികയിൽ '''''ഐനുൽ ഹൂദ്ൽ''''' 195 ഓളം നിവാസികളുണ്ടെന്ന് കാണിച്ചു. എല്ലാവരും മുസ്ലീംകൾമാത്രമായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. <ref>Schumacher, 1888, p. [https://archive.org/stream/quarterlystateme19pale#page/n205/mode/1up 180]</ref>
ആൺകുട്ടികൾക്കായുള്ള ഗ്രാമീണ പ്രാഥമിക വിദ്യാലയം 1888-ൽ '''''ഐനുൽ ഹൂദ്ൽ''''' സ്ഥാപിതമായി. <ref name="Khalidi149">Khalidi, 1992, p.149</ref> ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ നിവാസികളുടെ എണ്ണം 283 ആയിരുന്നു. [[ജുമുഅ മസ്ജിദ്|ഗ്രാമത്തിൽ മുസ്ലീംകളുടെ ആരാധനക്കായി ഒരു പള്ളിയുണ്ടായിരുന്നു]]. <ref>Mülinen, 1908, p. [https://archive.org/stream/beitrgezurkennt00mlgoog#page/n222/mode/2up 279]</ref>
=== ബ്രിട്ടീഷ് മാൻഡേറ്റ് ===
1922 ലെ ബ്രിട്ടീഷ് മാൻഡേറ്റ് അധികൃതർ നടത്തിയ സെൻസസ് പ്രകാരം 'ഐൻ ഹൂദിന്റെ ജനസംഖ്യ 350 ആയിരുന്നു; 347 മുസ്ലിംകളും 3 ക്രിസ്ത്യാനികളും, <ref>Barron, 1923, Table XI, Sub-district of Haifa, p. [https://archive.org/stream/PalestineCensus1922/Palestine%20Census%20%281922%29#page/n35/mode/1up 33]</ref> അവിടെ ക്രിസ്ത്യാനികളെല്ലാം മരോനൈറ്റ് ആയിരുന്നു . <ref>Barron, 1923, Table XVI, p. [https://archive.org/stream/PalestineCensus1922/Palestine%20Census%20%281922%29#page/n51/mode/1up 49]</ref> 1931 ലെ സെൻസസ് സമയത്ത് ഐൻ ഹൂദിന്റെ ജനസംഖ്യ 459 ആയി ഉയർന്നു,മൊത്തം 81 വീടുകളിൽ എല്ലാവരും മുസ്ലിംകളും ആയിരുന്നു. <ref name="Census1931">Mills, 1932, p. [[iarchive:CensusOfPalestine1931.PopulationOfVillagesTownsAndAdministrativeAreas|90]]</ref>
1945 ലെ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളിൽ ജനസംഖ്യ 650 ആയിരുന്നു, എല്ലാവരും മുസ്ലിംകളും ആയിരുന്നു, കൂടാതെ ജനസംഖ്യാ സർവേ പ്രകാരം [[ദുനം (ഏകകം)|മൊത്തം 12,605 ദുനാം ഭൂമിയാണുള്ളത്.]] 1,503 ദുനാമുകൾ തോട്ടങ്ങൾക്കും ജലസേചനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്, 4,422 ദുനാം ധാന്യനിലങ്ങൾ, <ref>Government of Palestine, Department of Statistics. </ref> 50 ദുനാമുകൾ നഗ ഭൂമിയും ആയി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. <ref>Government of Palestine, Department of Statistics. </ref>
=== 1948 ===
1948 ഏപ്രിൽ 11 ന് വൈകുന്നേരം '''ഐനുൽ ഹൂദും''' അയൽ ഗ്രാമമായ ''ഐൻ ഗസലും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് പലസ്തീൻ ദിനപത്രമായ ഫിലാസ്റ്റിൻ പറയുന്നു'', 150 [[ജൂതൻ|ജൂത]] സൈനികരുടെ ഒരു സംഘം നിവാസികളെ തുരത്തുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് റിപ്പോർട്ട്. <ref name="Slymovics 1998">''Filastin'', [http://jrayed.org/olive/apa/apress_en/?href=FALASTIN%2F1948%2F04%2F13&page=1#panel=document 13.04.1948] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20171014034251/http://jrayed.org/olive/apa/apress_en/?href=FALASTIN%2F1948%2F04%2F13&page=1#panel=document |date=2017-10-14 }}, cited in Khalidi, 1992, p. 150, cited in Slyomovics, 1998, p. [https://books.google.com/books?id=Mq5W3XjrbxUC&pg=PA100 100]</ref> മെയ് 20 ന് [[അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ്]] റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് ഐൻ ഗസലിനും, '''ഐനുൽ ഹൂദി'''നുമെതിരായ മറ്റൊരു ആക്രമണം തടഞ്ഞുവെന്നാണ്. <ref>Khalidi, 1992, p. 150, cited in Slyomovics, 1998, p. [https://books.google.com/books?id=Mq5W3XjrbxUC&pg=PA100 100]</ref>
ജൂലൈ 17–19 കാലയളവിൽ, ഐഡിഎഫ് യൂണിറ്റുകൾ അയ്ൻ ഹോഡ് ഗ്രാമങ്ങളെ ആക്രമിക്കുകയും അധിനിവേശം നടത്തുകയും ചെയ്തു, കാഫ്ർ ലാം, സരഫന്ദ്, അൽ മസാർ എന്നീ ഗ്രാമക്കാരോടൊപ്പം '''ഐനുൽ ഹൂദ്കാരെ''' നാടുകടത്തി. <ref>Morris, 2004, p. [https://books.google.com/books?id=uM_kFX6edX8C&pg=PA438 438], note #138, p. [https://books.google.com/books?id=uM_kFX6edX8C&pg=PA457 457]</ref><gallery>
പ്രമാണം:Atlit 1932.jpg|ഐൻ ഹോഡ് (ഐൻ ഹ ud ഡ്) 1932 1: 20,000
പ്രമാണം:Jaba 1945.jpg|ഐൻ ഹോഡ് (ഐൻ ഹ ud ഡ്) 1945 1: 250,000
</gallery>
=== ഐൻ ഹോഡ്: 1948 ന് ശേഷം പുതിയ ഗ്രാമം ===
1948 ലെ അറബ്-ഇസ്രയേൽ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പുള്ള '''ഐനുൽ ഹൂദി'''ലെ 700–900 അറബ് ഗ്രാമവാസികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും [[വെസ്റ്റ് ബാങ്ക്|വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ]] പുനരധിവസിപ്പിച്ചു, ബാക്കി വന്നവരിലധികവും [[ജെനിൻ|ജെനിനിലെ]] അഭയാർഥിക്യാമ്പിൽ ആയിരുന്നു. 35 '''ഐനുൽ ഹൂദുകാർ''' അടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം - അവരിൽ പലരും അബു അൽ ഹിജ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ ആയിരുന്നു - അടുത്തുള്ള ഒരു വാഡിയിൽ അഭയം തേടി. നിയമപരമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ അവരെ നാടുകടത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ല. <ref name="Benvenisti">Benvenisti, 2000, pp. [[iarchive:sacredlandscapeb00benvrich/page/193|193]]−195</ref> അവർ പിന്നീട് ഈ പുതിയ ഗ്രാമത്തിന് '''ഐനുൽ ഹൂദ്''' എന്ന പേര് നല്കി. <ref name="IRIN">{{Cite web|url=http://www.irinnews.org/Report.aspx?ReportId=73586|title=Israel: An IDP village sees light at the end of the tunnel|access-date=2007-12-07|last=United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs|date=7 August 2007|publisher=IRIN News}}</ref> തുടക്കത്തിൽ ഇസ്രായേൽ അധികൃതർ ഈ പുതിയ ഗ്രാമത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. 1988 ൽ ഇസ്രായേലിലെ തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത അറബ് ഗ്രാമങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മ രൂപീകരിക്കാൻ ഇവിടുത്തെ താമസക്കാർ മുൻകെെ എടുത്തു. <ref name="Assoc40">{{Cite web|url=http://www.assoc40.org/index_main.html|title=The Association of Forty|access-date=2007-12-07|publisher=The Association of Forty|archive-url=https://web.archive.org/web/20071012170138/http://assoc40.org/index_main.html <!-- Bot retrieved archive -->|archive-date=2007-10-12}}</ref> 1992 ൽ ഭരണകൂടം ഗ്രാമത്തെ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചു, പക്ഷേ 2005 ൽ ഇസ്രായേലിന്റെ ഇലക്ട്രിക് ഗ്രിഡുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ മാത്രമേ ഇതിന് പൂർണ്ണ അംഗീകാരം ലഭിച്ചുള്ളൂ.
=== മോഷവ് ഐൻ ഹോഡ് ===
1949 ജൂലൈയിൽ മൊഷാവിം പ്രസ്ഥാനം [[ടുണീഷ്യ]], [[അൾജീറിയ|അൾജീരിയ]] എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജൂത കുടിയേറ്റക്കാരെ ജനവാസമുള്ള ഈ പുതിയ ഗ്രാമത്തിൽ പാർപ്പിച്ചു. പഴയ ഗ്രാമത്തിന് ഐൻ ഹോഡ് എന്ന് പേരുമാറ്റി. കാർഷിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഒന്നരവർഷത്തോളം ഗ്രാമം വിജനമാക്കി ഇടുകയും ചെയ്തു. <ref name="Benvenisti">Benvenisti, 2000, pp. [[iarchive:sacredlandscapeb00benvrich/page/193|193]]−195</ref>
=== ആർട്ടിസ്റ്റുകളുടെ കോളനി ===
[[പ്രമാണം:Janco_studio_003.jpg|ലഘുചിത്രം| ഐൻ ഹോഡ് ആർട്ടിസ്റ്റ് ഗ്രാമത്തിലെ മാർസെൽ ജാൻകോ സ്റ്റുഡിയോ]]
ഐൻ ഹോഡ് 1953 ൽ [[കലാകാരൻ|ആർട്ടിസ്റ്റ് കോളനിയായി ഇസ്രയേൽ സർക്കാർ അംഗീകരിച്ചു.]] പ്രശസ്ത [[ദാദായിസം|ഡാഡാ]] കലാകാരനായ മാർസെൽ ജാൻകോയാണ് ഈ പദ്ധതിയുടെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചത്. അദ്ദേഹം ഗ്രാമം സുരക്ഷാ സേന തകർക്കുന്നത് തടയുകയും അവിടെ ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റ് കോളനി പണിയേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം സർക്കാരിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. <ref name="Nechin">{{Cite web|url=http://ein-hod.israel.net/article/prize/|title=Ein Hod Articles|access-date=2007-12-07|publisher=Ein Hod Artists' Village}}</ref>
=== ഇന്ന് ===
തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് കമ്മിറ്റി നടത്തുന്ന കമ്മ്യൂണിറ്റി സെറ്റിൽമെന്റാണ് ഐൻ ഹോഡ് ഇപ്പോൾ. <ref name="Nechin"/> നിരവധി ഇസ്രായേലി ചിത്രകാരന്മാരും ശിൽപികളും സംഗീതജ്ഞരും അവിടെ താമസിക്കുകയും പൊതുജനങ്ങൾക്കായി തുറന്നിരിക്കുന്ന സ്റ്റുഡിയോകളും ഗാലറികളും ഗ്രാമം പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചില പഴയ വീടുകൾ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. സൂറിച്ചിലെ കഫെ വോൾട്ടയറിന്റെ മാതൃകയിൽ ഗ്രാമത്തിലെ മുസ്ലീം [[ജുമുഅ മസ്ജിദ്|പള്ളി]] [[സൂറിച്ച്|റെസ്റ്റോറന്റ് ബാറാക്കി മാറ്റി]] . <ref>{{Cite web|url=http://www.500dunam.com/story.html|title=500 Dunam on the Moon: The Story of Three Villages in One – Ain Hawd, Ein Hod, and Ayn Hawd al-Jadida|access-date=2007-12-07|publisher=500 Dunam on the Moon|archive-url=https://web.archive.org/web/20071022132128/http://500dunam.com/story.html|archive-date=22 October 2007}}</ref>
2010 ലെ കാർമൽ കാട്ടുതീയിൽ ഗ്രാമത്തിന് കാര്യമായ സ്വത്ത് നഷ്ടം സംഭവിക്കുകയും ഐൻ ഹോഡിലെ നിവാസികളെ ഒഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. <ref>[http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3994014,00.html Wildfire: Homes in Ein Hod, Nir Etzion burn]</ref>
== സംസ്കാരം ==
[[പ്രമാണം:En_hod_dada_museum.jpg|ലഘുചിത്രം| ജാൻകോ-ദാദ മ്യൂസിയം]]
ഐൻ ഹോഡിൽ 22 ഗാലറികളും 14 ആർട്ട് വർക്ക് ഷോപ്പുകളും 2 മ്യൂസിയങ്ങളും വിനോദസഞ്ചാരികൾക്കായി വാടകയ്ക്ക് 14 മുറികളുമുണ്ട്. അച്ചടി, ശിൽപം, ഫോട്ടോഗ്രാഫി, സിൽക്ക് സ്ക്രീനിംഗ്, സംഗീതം (വോക്കൽ), സെറാമിക്സ്, മൊസൈക്കുകൾ, ഡിസൈൻ, സ്റ്റെയിൻ ഗ്ലാസ്, ലിത്തോഗ്രാഫി, എന്നിവയിൽ ഇവിടെ വർക്ക് ഷോപ്പുകൾ നടന്നുവരുന്നു. <ref name="Emunah55">[http://www.emunah.org/magazine_detail.php?id=55 Ein Hod: A Unique Village in Israel] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160303210033/http://www.emunah.org/magazine_detail.php?id=55|date=3 March 2016}}, Emunah</ref> ഗെർട്രൂഡ് ക്രാസ് ഹൗസ് ആഴ്ചതോറും ഇവിടെ സംഗീത കച്ചേരികളും അതിഥി പ്രഭാഷണങ്ങളും നടത്തുന്നു. <ref>[http://ein-hod.info/about/aboutus.htm About Ein Hod]</ref> വേനൽക്കാലത്ത് ജനപ്രിയ സംഗീതത്തിന്റെയും ലഘു വിനോദത്തിന്റെയും പ്രകടനങ്ങൾ ഔ[[ആംഫിതിയേറ്റർ|ട്ട്ഡോർ ആംഫിതിയേറ്ററിൽ നടക്കുന്നു]]. വർഷത്തിലുടനീളം, ഗ്രാമത്തിന്റെ സെൻട്രൽ സ്ക്വയറിനടുത്ത് ശനിയാഴ്ചകളിൽ സൗജന്യ ഔട്ട്ഡോർ ജാസ് കച്ചേരികൾ നടക്കുന്നു.
ഐൻ ഹോഡിന്റെ പ്രധാന ഗാലറിയിൽ അഞ്ച് എക്സിബിഷൻ ഹാളുകളുണ്ട്, ഓരോന്നും വ്യത്യസ്ത കലാപരമായ മേഖലയ്ക്കായി നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു. മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നിന്നും എത്യോപ്യയിൽ നിന്നുമുള്ള കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കല ഹാൾ 1-ൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു; ഹാൾ 2 പഴയതും നിലവിലുള്ളതുമായ ഐൻ ഹോഡ് ആർട്ടിസ്റ്റുകൾക്ക് മാത്രമായുള്ളതാണ്; 3, 4 ഹാളുകൾ മാറിവരുന്ന എക്സിബിഷനുകൾക്കും താമസക്കാരുടെയും പുറത്തുനിന്നുള്ളവരുടെയും സോളോ, ഗ്രൂപ്പ് ഷോകൾക്കുമായാണ്. ഹാൾ 5 തീം ഷോകൾക്കുള്ളതാണ്. <ref name="Emunah55"/>
ഐൻ ഹോഡിലെ നിസ്കോ മ്യൂസിയം ഓഫ് മെക്കാനിക്കൽ മ്യൂസിക്ക് പുരാതന സംഗീതോപകരണങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഇസ്രായേലിലെ ആദ്യത്തെ മ്യൂസിയമാണ്. <ref name="Kerstein">{{Cite web|url=http://www.highbeam.com/doc/1P1-114528961.html|title=Hurdy-Gurdy Time|last=Adena Kerstein|date=30 September 2005|website=[[Jerusalem Post]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20110516215823/http://www.highbeam.com/doc/1P1-114528961.html|archive-date=16 May 2011}}</ref> നിസാൻ കോഹൻ 40 വർഷത്തിലേറെയായി ശേഖരിച്ച ഈ ശേഖരത്തിൽ മ്യൂസിക് ബോക്സുകൾ, ഹർഡി-ഗുർഡികൾ, ഒരു ഓട്ടോമാറ്റിക് പ്ലെയർ പിയാനോ, 100 വർഷം പഴക്കമുള്ള മാനിവെല്ലുകൾ, ഗ്രാമഫോണുകൾ, കൈകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഓട്ടോമാറ്റിക് പിയാനോകൾ, മറ്റ് ഉപകരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഈ മ്യൂസിയത്തിലുണ്ട്. <ref name="Nisco">{{Cite web|url=http://ein-hod.israel.net/nisco/index.html|title=The Nisco Museum of Mechanical Music|access-date=2007-12-07|publisher=Ein Hod Artists' Village}}</ref>
[[ബെർലിൻ മതിൽ|1992 ൽ ബെർലിൻ മതിലിൽ]] നിന്നുള്ള ഒരു യഥാർത്ഥ ഭാഗം ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു, അതിനുശേഷം പ്രധാന മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് സന്ദർശകർക്ക് അനുമതി നല്കിത്തുടങ്ങി.<ref>{{Cite web |url=http://www.ein-hod.org/en/iprojects.asp |title=Ein Hod Artists Official Site, EIN HOD WEB SITE, EIN HOD ARTISTS – International Projects |access-date=2021-04-15 |archive-date=2012-11-03 |archive-url=https://web.archive.org/web/20121103004123/http://www.ein-hod.org/en/iprojects.asp |url-status=dead }}</ref>
== ശ്രദ്ധേയമായ താമസക്കാർ ==
അമേരിക്കൻ കുട്ടികളുടെ എഴുത്തുകാരിയും അമേച്വർ പുരാവസ്തു ഗവേഷകനുമായ നോറ ബെഞ്ചമിൻ കുബിയായിരുന്നു ആദ്യകാല കുടിയേറ്റ താമസക്കാരി. ഐൻ ഹോഡിന്റെ മുതിർന്ന കലാകാരന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഉർസുല മാൽബിൻ . 1978 മുതൽ [[ഹൈഫ|ഹൈഫയുടെ]] വിസ്ത ഓഫ് പീസ് ഗാർഡനിൽ ഇവരുടെ വെങ്കല ശില്പങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇസ്രായേലിലെ ആദ്യത്തെ പൊതു ശില്പ ഉദ്യാനം ഒരു വനിതാ ശില്പിയുടെ സൃഷ്ടികൾക്കായി മാത്രം സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. <ref name="Emunah55"/> അവരുടെ ഒരു ''കൃതിയായ ടോട്ടം'' ചൈനയിലെ ബീജിംഗിലെ ഒളിമ്പിക് ശിൽപ ഉദ്യാനത്തിൽ ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസ് നടന്നപ്പോൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇസ്രായേലി ചിത്രകാരനും ശില്പിയുമായ യിഗൽ ടുമാർക്കിനും ഐൻ ഹോഡിൽ പഠിച്ചതാണ്.
* ജെനിയ ബെർഗർ - 1953 ൽ ആർട്ടിസ്റ്റുകളുടെ കോളനിയുടെ സ്ഥാപകരിലൊരാൾ
* സഹാറ ഷാറ്റ്സ് - പെയിന്റിംഗ്, ശില്പം (1955)
* മാർസെൽ ജാൻകോ - പെയിന്റിംഗ് (1967)
* ഗെർട്രൂഡ് ക്രാസ് - നൃത്തം (1968)
* സൈമൺ ഹാൽക്കിൻ - സാഹിത്യം (1975)
* ഹെയ്ം ഹെഫർ - ഹീബ്രു ഗാനരചയിതാവ് (1983)
* നതാൻ സാച്ച് - കവി (1995)
* മൈക്കൽ ഗ്രോസ് - പെയിന്റിംഗ്, ശില്പം (2000)
* ഗില അൽമാഗോർ - അഭിനയം (2004)
== ഗാലറി ==
<gallery>
പ്രമാണം:Benjamin Levy-1.jpg|ബെഞ്ചമിൻ ലെവി. മത്തിയുടെ പെട്ടിയിലെ പ്രേമികൾ.
പ്രമാണം:Benjamin Levy-2.jpg|ബെഞ്ചമിൻ ലെവി. ചക്രങ്ങളുടെ ആക്സിൽ പ്രേമികൾ.
പ്രമാണം:Girl on Roller Skates.jpg|റോളർ സ്കേറ്റിലുള്ള പെൺകുട്ടി.
പ്രമാണം:POB world.jpg|POB ലോകം.
</gallery>
== ഇതും കാണുക ==
* ഇസ്രായേലിലെ വിഷ്വൽ ആർട്സ്
* 1948 ലെ അറബ്-ഇസ്രയേൽ യുദ്ധത്തിൽ ജനസംഖ്യയുള്ള അറബ് പട്ടണങ്ങളുടെയും ഗ്രാമങ്ങളുടെയും പട്ടിക
* അറബ്-ഇസ്രയേൽ പോരാട്ടത്തിൽ ജനസംഖ്യയുള്ള ഗ്രാമങ്ങളുടെ പട്ടിക
* ''500 ദുനാം ഓൺ ദി മൂൺ'', 1948 ലെ അറബ് ഗ്രാമത്തിന്റെ ഗതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഡോക്യുമെന്ററി ചിത്രം
* ''ദി പ്രോമിസ് (2011 ടിവി സീരിയൽ)'', ഐൻ ഹോഡിലെ ഒരു വീടിന്റെ ഉടമയെക്കുറിച്ചുള്ള സാങ്കൽപ്പിക വിവരണം
== പരാമർശങ്ങൾ ==
== ഗ്രന്ഥസൂചിക ==
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* [http://www.ein-hod.info ഐൻ ഹോഡ് - ആർട്ടിസ്റ്റുകളുടെ സൈറ്റ്]
* [http://ein-hod.info/about/battle.html ഐൻ ഹോഡ് യുദ്ധം]
* [https://web.archive.org/web/20141109131218/http://www.jancodada.co.il/index.asp?lan=100 ജാൻകോ ദാദ മ്യൂസിയം]
* [https://web.archive.org/web/20070929014308/http://www.seamless-israel.org/Ein%20hud.html ഐൻ ഹഡ് - അന്താരാഷ്ട്ര വാസ്തുവിദ്യാ മത്സരം] വേഗത
* [http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3245558,00.html ഐൻ ഹോഡിലും പരിസരത്തും] 30 ഏപ്രിൽ 2006, Ynetnews
* ഇസ്രായേൽ: 2007 ഓഗസ്റ്റ് 5 ന് ഐറിൻ [http://www.irinnews.org/Report.aspx?ReportId=73586 തുരങ്കത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഒരു എൻഡിപി ഗ്രാമം വെളിച്ചം കാണുന്നു]
* [https://web.archive.org/web/20110516215823/http://www.highbeam.com/doc/1P1-114528961.html "ഹർഡി-ഗുർഡി സമയം"], അഡെന കെർസ്റ്റൈൻ (30 സെപ്റ്റംബർ 2005), ജറുസലേം പോസ്റ്റ്
* [https://web.archive.org/web/20160303210033/http://www.emunah.org/magazine_detail.php?id=55 ഐൻ ഹോഡ്: ഇസ്രായേലിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഗ്രാമം], എമുന മാസിക
* [http://www.haaretz.com/hasen/spages/847304.html ജാൻകോ എന്ത് പറയും?] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20071001045749/http://www.haaretz.com/hasen/spages/847304.html |date=2007-10-01 }} ഹാരെറ്റ്സ്, 12 ഏപ്രിൽ 2007
=== ചരിത്രപരമായ ഗ്രാമം ===
* ''ഫലസ്തീൻ ഓർമ്മകൾ'' ഡാറ്റാബേസിലെ [http://www.palestineremembered.com/Haifa/Ayn-Hawd/index.html ഐൻ ഹോഡ്] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100528130325/http://www.palestineremembered.com/Haifa/Ayn-Hawd/index.html |date=2010-05-28 }}
* [http://www.zochrot.org/en/village/49423 'ഐൻ ഹോഡ്], സോക്രോട്ട്
* സർവേ ഓഫ് വെസ്റ്റേൺ പലസ്തീൻ, മാപ്പ് 5: [http://www.iaa-archives.org.il/zoom/zoom.aspx?folder_id=93&type_id=6&id=8368 ഐഎഎ] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180928061006/http://www.iaa-archives.org.il/zoom/zoom.aspx?folder_id=93&type_id=6&id=8368 |date=2018-09-28 }}, [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Survey_of_Western_Palestine_1880.05.jpg വിക്കിമീഡിയ കോമൺസ്]
[[വർഗ്ഗം:CS1: long volume value]]
[[വർഗ്ഗം:CS1 French-language sources (fr)]]
[[വർഗ്ഗം:Coordinates on Wikidata]]
[[വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations]]
8l523by7pctjxft848d23noxt0goa3y
വിക്കിപീഡിയ:വാക്സിൻ തിരുത്തൽ യജ്ഞം 2021/തുടങ്ങാവുന്ന ലേഖനങ്ങൾ/പ്രസിദ്ധരായ ഡോക്ടർമാർ
4
538675
4628924
4627948
2026-06-12T15:01:21Z
ListeriaBot
105900
Wikidata list updated [V2]
4628924
wikitext
text/x-wiki
{{Wikidata list
|sparql=SELECT ?item WHERE {?item wdt:P31 wd:Q5; wdt:P106 wd:Q39631. ?item wdt:P27 wd:Q668.}
|section=
|columns=label:name,P18,description,P27,P569,P570,P19,P20,item:wikidata item,?linkcount:site links
|thumb=128
|min_section=2
|update=manual
}}
{| class='wikitable sortable'
! name
! ചിത്രം
! description
! പൗരത്വം
! ജനിച്ച തീയതി
! മരിച്ച തീയതി
! ജന്മസ്ഥലം
! മരിച്ച സ്ഥലം
! wikidata item
! site links
|-
| ''[[:d:Q55704|കേദാർ ജോഷി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1979" | 1979-12-31
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q55704|Q55704]]
|
|-
| [[റാഷിദ് ജഹാൻ|റഷീദ് ഷാജഹാൻ]]
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു എഴുത്തുകാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1905" | 1905
| data-sort-value="1952" | 1952-07-29
| [[കാൺപൂർ]]
| [[മോസ്കോ]]
| [[:d:Q81576|Q81576]]
|
|-
| [[ദീപക് ചോപ്ര]]
| [[പ്രമാണം:Deepak Chopra.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1946" | 1946-10-22
|
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
|
| [[:d:Q318506|Q318506]]
|
|-
| ''[[:d:Q2652239|അട്രജ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q2652239|Q2652239]]
|
|-
| ''[[:d:Q2214381|സലിം യൂസഫ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1952" | 1952-11-26
|
| [[കൊട്ടാരക്കര]]
|
| [[:d:Q2214381|Q2214381]]
|
|-
| [[റീത ഫാരിയ]]
| [[പ്രമാണം:Reita Faria in Africa (cropped).jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടറും സൌന്ദര്യമത്സര വിജയിയും
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1943" | 1943-08-23
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q2273463|Q2273463]]
|
|-
| ''[[:d:Q2335520|അരൂപ് ചാറ്റർജി]]''
| [[പ്രമാണം:Aroup Chatterjee.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1958" | 1958-06-23
|
| [[കൊൽക്കത്ത]]
|
| [[:d:Q2335520|Q2335520]]
|
|-
| [[സുനേത്ര ഗുപ്ത]]
| [[പ്രമാണം:Kulldorff gupta bhattacharya (Sunetra Gupta cropped).jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ നോവലിസ്റ്റും എപ്പിഡെമിയോളജിസ്റ്റും
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1965" | 1965-03-15
|
| [[കൊൽക്കത്ത]]
|
| [[:d:Q2366381|Q2366381]]
|
|-
| ''[[:d:Q1446797|അബ്രഹാം വർഗീസ്]]''
| [[പ്രമാണം:Dr Abraham Verghese in 2023 06.jpg|center|128px]]
|
| [[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955-05-30
|
| [[അഡിസ് അബെബ]]
|
| [[:d:Q1446797|Q1446797]]
|
|-
| [[ആർക്കോട്ട് ലക്ഷ്മണസ്വാമി മുതലിയാർ|എ. ലക്ഷ്മണസ്വാമി മുതലിയാർ]]
| [[പ്രമാണം:A. Lakshmanaswami Mudaliar.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1887" | 1887-10-14
| data-sort-value="1974" | 1974-04-15
|
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q3531827|Q3531827]]
|
|-
| [[പ്രതാപ് ചന്ദ്ര റെഡ്ഡി]]
| [[പ്രമാണം:Prathap C. Reddy (1).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1933" | 1933-02-05
|
| [[ചെന്നൈ]]
|
| [[:d:Q4243548|Q4243548]]
|
|-
| ''[[:d:Q4307084|വിമൽ മുണ്ട]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തക
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1963" | 1963-08-15
| data-sort-value="2012" | 2012-03-22
| [[മഹാരാഷ്ട്ര]]
| [[ബാന്ദ്ര]]
| [[:d:Q4307084|Q4307084]]
|
|-
| [[എ. ജി. കെ. ഗോഖലെ]]
| [[പ്രമാണം:Dr agk gokhale.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959-10-02
|
| [[വിജയവാഡ]]
|
| [[:d:Q4647788|Q4647788]]
|
|-
| [[ബി.സി. റോയ്]]
| [[പ്രമാണം:Dr. Bidhan Chandra Roy in 1943 (cropped).jpg|center|128px]]
| പശ്ചിമ ബംഗാളിന്റെ രണ്ടാമത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു ഡോ.ബി.സി. റോയ്
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1882" | 1882-07-01
| data-sort-value="1962" | 1962-07-01
| ''[[:d:Q3181037|Bankipore]]''
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q2901773|Q2901773]]
|
|-
| [[ബാലായ് ചന്ദ് മുഖോപാധ്യായ]]
| [[പ്രമാണം:Balai Chand Mukhopadhyay 1999 stamp of India.jpg|center|128px]]
| ബംഗാളി ഭാഷാ നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തും നാടകകൃത്തും കവിയും ഫിസിഷ്യനും
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1899" | 1899-07-19
| data-sort-value="1979" | 1979-02-09
| ''[[:d:Q2453339|Manihari]]''
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q3349545|Q3349545]]
|
|-
| [[അനുകുൽചന്ദ്ര ചക്രവർത്തി]]
| [[പ്രമാണം:Anukul as a boy.jpg|center|128px]]
| ആത്മീയ നേതാവും ഫിസിഷ്യനും
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1888" | 1888-09-14
| data-sort-value="1969" | 1969-01-27
| ''[[:d:Q5711201|Hemayetpur]]''
| [[ദേവ്ഘർ]]
| [[:d:Q3349646|Q3349646]]
|
|-
| [[ആമി ബേരാ]]
| [[പ്രമാണം:Ami Bera official photo.jpg|center|128px]]
| അമേരിക്കൻ ഫിസിഷ്യനും രാഷ്ട്രീയക്കാരനും
| [[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1965" | 1965-03-02
|
| [[ലോസ് ആഞ്ചെലെസ്]]
|
| [[:d:Q3389105|Q3389105]]
|
|-
| [[ഫാറൂഖ് അബ്ദുല്ല]]
| [[പ്രമാണം:Farooq Abdullah addressing at the presentation ceremony of the Cash Prizes to the best performing Regional Rural Banks and Certificates for extending loans for SPV home lighting systems during 2009-10, in New Delhi (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1937" | 1937-10-21
|
| ''[[:d:Q1506029|ശ്രീനഗർ ജില്ല]]''
|
| [[:d:Q3517911|Q3517911]]
|
|-
| [[രമൺ സിംഗ്]]
| [[പ്രമാണം:The former Chief Minister of Chhattisgarh, Dr. Raman Singh.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യയിലെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1952" | 1952-10-15
|
| ''[[:d:Q1929610|Kawardha]]''
|
| [[:d:Q3521181|Q3521181]]
|
|-
| [[ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി|ലക്ഷ്മി സഹ്ഗൾ]]
| [[പ്രമാണം:Lakshmi Sahgal.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയിലെ ഇന്ത്യൻ സൈനാധിപ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1914" | 1914-10-24
| data-sort-value="2012" | 2012-07-23
| [[ചെന്നൈ]]
| [[കാൺപൂർ]]
| [[:d:Q465051|Q465051]]
|
|-
| [[ബിനായക് സെൻ]]
| [[പ്രമാണം:Binayak Sen.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1950" | 1950-01-04
|
|
|
| [[:d:Q863536|Q863536]]
|
|-
| [[സാകിർ നായിക്|സാകിർ നായ്ക്ക്]]
| [[പ്രമാണം:Dr Zakir Naik.jpg|center|128px]]
| ഒരു എഴുത്തുകാരനും പ്രഭാഷകനും മത താരതമ്യ പണ്ഡിതനുമാണ് സാകിർ അബ്ദുൽ കരീം നായിക്
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[സൗദി അറേബ്യ]]
| data-sort-value="1965" | 1965-10-18
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q932829|Q932829]]
|
|-
| [[മണി മേനോൻ|മണി മേനോൻ]]
| [[പ്രമാണം:Mani Menon VGR.JPG|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1948" | 1948-07-09
|
| [[തൃശ്ശൂർ]]
|
| [[:d:Q984570|Q984570]]
|
|-
| [[ഹനുമപ്പ സുദർശൻ]]
| [[പ്രമാണം:H Sudarshan.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1950" | 1950-12-30
|
| ''[[:d:Q8052060|Yemalur]]''
|
| [[:d:Q1243958|Q1243958]]
|
|-
| ''[[:d:Q5269812|ധ്രുബജ്യൊതി ബോറ]]''
|
| ഇന്ത്യൻ എഴുത്തുകാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955-11-27
|
| [[ഷില്ലോങ്ങ്]]
|
| [[:d:Q5269812|Q5269812]]
|
|-
| ''[[:d:Q5276806|Dilip Mahalanabis]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1934" | 1934-11-12
| data-sort-value="2022" | 2022
| ''[[:d:Q2875992|Kishoreganj]]''<br/>[[ധാക്ക|ഢാക്ക]]
| [[ഇന്ത്യ]]
| [[:d:Q5276806|Q5276806]]
|
|-
| [[എ.ആർ. മേനോൻ]]
|
| കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1886" | 1886-04-06
| data-sort-value="1960" | 1960-10-09
|
|
| [[:d:Q4648296|Q4648296]]
|
|-
| ''[[:d:Q4690369|അഫ്സർ മൗദൂദി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1874" | 1874-03-03
| data-sort-value="1948" | 1948-12-24
|
|
| [[:d:Q4690369|Q4690369]]
|
|-
| ''[[:d:Q4699812|Ajit Varki]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1952" | 1952
|
|
|
| [[:d:Q4699812|Q4699812]]
|
|-
| [[അജ്മൽ അമീർ]]
| [[പ്രമാണം:Ajmal Ameer at Launch of Provoke Lifestyle Magazine.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ചലചിത്ര അഭിനേതാവ്
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1985" | 1985-03-02
|
| [[ആലുവ]]
|
| [[:d:Q4699893|Q4699893]]
|
|-
| ''[[:d:Q4746535|അമീർ ചന്ദ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1889" | 1889
| data-sort-value="1970" | 1970
|
|
| [[:d:Q4746535|Q4746535]]
|
|-
| ''[[:d:Q4751307|Ananda Prasad]]''
| [[പ്രമാണം:Ananda Prasad 2011b.jpg|center|128px]]
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1928" | 1928
| data-sort-value="2022" | 2022-02-05
| ''[[:d:Q861160|Buxar]]''
| [[പാലക്കാട്]]
| [[:d:Q4751307|Q4751307]]
|
|-
| [[കേതയൂൺ അർദേശിർ ദിൻഷോ]]
| [[പ്രമാണം:Kadinshaw.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1943" | 1943-11-16
| data-sort-value="2011" | 2011-08-26
|
|
| [[:d:Q4793608|Q4793608]]
|
|-
| [[ഗുരുബായ് കർമാർക്കർ]]
| [[പ്രമാണം:Gurubal Karmarkar, a 1892 graduate of Woman's Medical College of Pennsylvania (1).jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ഫിസിഷ്യൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1801" | 19th century
| data-sort-value="1932" | 1932
|
|
| [[:d:Q4793879|Q4793879]]
|
|-
| [[എസ്.ഐ. പത്മാവതി|എസ്. ഐ. പദ്മാവതി]]
| [[പ്രമാണം:Si-padmavati.webp|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ കാർഡിയോളജിസ്റ്റ്
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1917" | 1917-06-20
| data-sort-value="2020" | 2020-08-29
| [[മ്യാൻമാർ|മ്യാന്മാർ]]
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
| [[:d:Q4794109|Q4794109]]
|
|-
| [[മുത്തുലക്ഷ്മി റെഡ്ഡി]]
| [[പ്രമാണം:Muthulakshmi Reddy (ca 1912).jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടറും നിയമസഭാംഗവും
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1886" | 1886-07-30
| data-sort-value="1968" | 1968-07-22
| ''[[:d:Q3535371|Pudukkottai State]]''
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q4794148|Q4794148]]
|
|-
| ''[[:d:Q4805068|ആഷിക ഡേവിഡ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1862" | 1862
|
|
|
| [[:d:Q4805068|Q4805068]]
|
|-
| [[ബി. രമണ റാവു]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="2000" | 20th century
|
| [[ഹൈദരാബാദ്]]
|
| [[:d:Q4834177|Q4834177]]
|
|-
| [[ബി.എസ്. മൂൺജെ]]
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1872" | 1872-12-12
| data-sort-value="1948" | 1948-03-03
|
|
| [[:d:Q4834200|Q4834200]]
|
|-
| [[ബാനൂ ജഹാൻഗീർ കോയാജി]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1918" | 1918-08-22
| data-sort-value="2004" | 2004-07-15
| [[മഹാരാഷ്ട്ര]]
|
| [[:d:Q4857029|Q4857029]]
|
|-
| [[ഡി. ബിജു]]
| [[പ്രമാണം:Dr. Biju.jpg|center|128px]]
| മലയാളം ചലച്ചിത്ര സംവിധായകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1971" | 1971-05-31
|
| [[കേരളം]]
|
| [[:d:Q4907282|Q4907282]]
|
|-
| [[സുശീല നയ്യാർ]]
| [[പ്രമാണം:Dr Sushila Nayyar, 1947.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത വനിത
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1914" | 1914-12-26
| data-sort-value="2001" | 2001-01-03
| ''[[:d:Q6444811|Kunjah]]''
| [[സേവാഗ്രാം]]
| [[:d:Q4969032|Q4969032]]
|
|-
| ''[[:d:Q5071372|ചന്ദ്രകാന്ത് ഷാ]]''
|
|
| [[കാനഡ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1936" | 1936-04-07
|
| ''[[:d:Q2087583|Nandurbar]]''
|
| [[:d:Q5071372|Q5071372]]
|
|-
| ''[[:d:Q5076920|Charles Donovan]]''
| [[പ്രമാണം:Charles Donovan.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1863" | 1863-09-19
| data-sort-value="1951" | 1951-10-29
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| ''[[:d:Q895264|Bourton-on-the-Water]]''
| [[:d:Q5076920|Q5076920]]
|
|-
| ''[[:d:Q5358597|ഏലേടത്ത് തയ്ക്കട്ാട് നീലകണ്ഠൻ മൂസ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1904" | 1904
| data-sort-value="1997" | 1997
| [[ഒല്ലൂർ]]
| [[ഒല്ലൂർ]]
| [[:d:Q5358597|Q5358597]]
|
|-
| ''[[:d:Q5559835|Gieve Patel]]''
| [[പ്രമാണം:Gieve Patel.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1940" | 1940-08-18
| data-sort-value="2023" | 2023-11-03
| [[മുംബൈ]]
| [[പൂണെ]]
| [[:d:Q5559835|Q5559835]]
|
|-
| ''[[:d:Q5640460|ഹക്കീം അബ്ദുൽ അസീസ്]]''
| [[പ്രമാണം:Hakim Abdul Aziz.jpeg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1855" | 1855
| data-sort-value="1911" | 1911
| [[ലഖ്നൗ]]
| [[ലഖ്നൗ]]
| [[:d:Q5640460|Q5640460]]
|
|-
| [[ഇന്ദിര ഹിന്ദുജ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| ''[[:d:Q1250069|Shikarpur]]''
|
| [[:d:Q6025009|Q6025009]]
|
|-
| ''[[:d:Q6114669|ജാക്ക് പ്രെഗെർ]]''
| [[പ്രമാണം:Dr Jack Preger, founder of Calcutta Rescue.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1930" | 1930-07-25
|
|
|
| [[:d:Q6114669|Q6114669]]
|
|-
| ''[[:d:Q6319421|ജ്യോതി പാണ്ഡ്യ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[വഡോദര]]
|
| [[:d:Q6319421|Q6319421]]
|
|-
| ''[[:d:Q6323647|K. N. Kesari]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. K. N. Kesari 1999 by Bapu (page 1 crop).jpg|center|128px]]
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1875" | 1875
| data-sort-value="1953" | 1953-06-08
| ''[[:d:Q15690270|Inamanamellur]]''
|
| [[:d:Q6323647|Q6323647]]
|
|-
| ''[[:d:Q6334699|Nirodbaran]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു എഴുത്തുകാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]
| data-sort-value="1903" | 1903-11-17
| data-sort-value="2006" | 2006-07-17
|
| [[പുതുച്ചേരി നഗരം]]
| [[:d:Q6334699|Q6334699]]
|
|-
| [[കാകർല സുബ്ബറാവു|കകർല സുബ്ബറാവു]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1925" | 1925-01-25
| data-sort-value="2021" | 2021-04-16
| ''[[:d:Q15382|കൃഷ്ണ ജില്ല]]''
| [[സെക്കന്ദ്രാബാദ്]]
| [[:d:Q6349273|Q6349273]]
|
|-
| ''[[:d:Q6394895|Kesava Reddy]]''
| [[പ്രമാണം:Dr.Keshavareddy.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1946" | 1946-03-10
| data-sort-value="2015" | 2015-02-13
| ''[[:d:Q7709526|Thalupulapalle]]''
| [[നിസാമാബാദ്]]
| [[:d:Q6394895|Q6394895]]
|
|-
| [[ഖദീജ മുംതാസ്]]
| [[പ്രമാണം:Dr.khadeeja mumtaz.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ എഴുത്തുകാരി
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955
|
| [[കാട്ടൂർ, തൃശ്ശൂർ ജില്ല]]
|
| [[:d:Q6398859|Q6398859]]
|
|-
| ''[[:d:Q6407615|കില്ലി കൃപ റാണി]]''
| [[പ്രമാണം:Kruparani Killi (cropped).jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തക
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1965" | 1965-11-19
|
| ''[[:d:Q671757|Srikakulam]]''
|
| [[:d:Q6407615|Q6407615]]
|
|-
| ''[[:d:Q6712223|എം. എൽ. കുൽക്കർണി]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1947" | 1947-09-08
|
|
|
| [[:d:Q6712223|Q6712223]]
|
|-
| [[എം.കെ. മുനീർ]]
| [[പ്രമാണം:M K Muneer.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1962" | 1962-08-26
|
| [[കോഴിക്കോട്]]
|
| [[:d:Q6712766|Q6712766]]
|
|-
| ''[[:d:Q6713018|എം. ആർ. ഗുരുസാമി മുദലിയാർ]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1880" | 1880
| data-sort-value="1958" | 1958
| ''[[:d:Q2340194|Nelamangala]]''
| [[കീഴ്പാക്കം]]
| [[:d:Q6713018|Q6713018]]
|
|-
| [[എം.എസ്. വല്യത്താൻ]]
| [[പ്രമാണം:Dr.M.S.Valiathan.jpg|center|128px]]
| കാർഡിയാക് സർജൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1934" | 1934-05-24
| data-sort-value="2024" | 2024-07-17
| [[മാവേലിക്കര]]
| [[മണിപ്പാൽ]]
| [[:d:Q6713130|Q6713130]]
|
|-
| ''[[:d:Q6733131|മഹൻകാളി സീതാരാമ റാവു]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1906" | 1906
| data-sort-value="1977" | 1977
|
|
| [[:d:Q6733131|Q6733131]]
|
|-
| ''[[:d:Q6933432|മുകേഷ് ഹൈക്കർവാൾ]]''
|
|
| [[ഓസ്ട്രേലിയ]]<br/>[[യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1960" | 1960-12-28
|
| [[ലഖ്നൗ]]
|
| [[:d:Q6933432|Q6933432]]
|
|-
| ''[[:d:Q6962817|നാൻസി ലോൺസ്ഡോർഫ്]]''
|
|
| [[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="2000" | 20th century
|
|
|
| [[:d:Q6962817|Q6962817]]
|
|-
| [[നരേന്ദ്ര ധാബോൽക്കർ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1945" | 1945-11-01
| data-sort-value="2013" | 2013-08-20
| ''[[:d:Q581562|Satara]]''
| [[പൂണെ]]
| [[:d:Q6965776|Q6965776]]
|
|-
| ''[[:d:Q7117146|P. Brahmayya Sastry]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1913" | 1913-05-24
| data-sort-value="1993" | 1993-05-28
| ''[[:d:Q59018|Kakinada]]''
|
| [[:d:Q7117146|Q7117146]]
|
|-
| [[പി.കെ. വാരിയർ|പി. കെ. വാരിയർ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1921" | 1921-06-05
| data-sort-value="2021" | 2021-07-10
| [[കോട്ടക്കൽ]]
| [[കോട്ടക്കൽ]]
| [[:d:Q7117375|Q7117375]]
|
|-
| [[പദ്മാവതി ബന്ദോപാദ്ധ്യായ്]]
| [[പ്രമാണം:Padma Bandopadhyay.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1944" | 1944-11-04
|
| [[തിരുപ്പതി]]
|
| [[:d:Q7123872|Q7123872]]
|
|-
| [[എസ്. പിനകപാണി]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1913" | 1913-08-03
| data-sort-value="2013" | 2013-03-11
| ''[[:d:Q7246454|Priyagraharam]]''
| [[കർനൂൽ]]
| [[:d:Q7124235|Q7124235]]
|
|-
| ''[[:d:Q7141308|Parveen Kumar]]''
| [[പ്രമാണം:Dame Parveen Kumar (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം]]
| data-sort-value="1942" | 1942-06-01
|
| [[ലാഹോർ]]
|
| [[:d:Q7141308|Q7141308]]
|
|-
| ''[[:d:Q7143137|പശുപതി ബോസ്]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1907" | 1907-11-01
| data-sort-value="1979" | 1979
|
|
| [[:d:Q7143137|Q7143137]]
|
|-
| [[ആർ. കേശവൻ നായർ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1910" | 1910
| data-sort-value="2005" | 2005
|
|
| [[:d:Q7273787|Q7273787]]
|
|-
| ''[[:d:Q7288445|രാം ചന്ദ്ര ഡോം]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959-02-08
|
| ''[[:d:Q2088440|ബിർഭും ജില്ല]]''
|
| [[:d:Q7288445|Q7288445]]
|
|-
| [[റസ്റ്റോം ജൽ വകിൽ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1911" | 1911-07-17
| data-sort-value="1974" | 1974-11-20
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q7382531|Q7382531]]
|
|-
| ''[[:d:Q7399608|സാഹിബ് സിംഗ് സോഖെ]]''
| [[പ്രമാണം:Sahib Singh Sokhey 1948 Wellcome V0028080 (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1887" | 1887-12-15
| data-sort-value="1971" | 1971-10-23
| [[അമൃത്സർ]]
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
| [[:d:Q7399608|Q7399608]]
|
|-
| ''[[:d:Q7530461|സിർക്കഴി ജി. ശിവചിദംബരം]]''
| [[പ്രമാണം:சீர்காழி சிவசிதம்பரம்.JPG|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ കർണാടക ഗായകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959-06-08
|
|
|
| [[:d:Q7530461|Q7530461]]
|
|-
| ''[[:d:Q7547563|സ്നേഹ ആനി ഫിലിപ്പ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1969" | 1969-10-07
| data-sort-value="2001" | 2001-09-11
| [[കേരളം]]
| [[ലോക വ്യാപാര കേന്ദ്രം]]
| [[:d:Q7547563|Q7547563]]
|
|-
| ''[[:d:Q7461261|ഷാ ഫൈസൽ]]''
| [[പ്രമാണം:The Prime Minister, Dr. Manmohan Singh congratulating Dr. Shah Faisal, the Civil Services topper for 2010 from Jammu & Kashmir, in New Delhi on May 26, 2010.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1983" | 1983-05-17
|
| ''[[:d:Q6668869|Lolab Valley]]''
|
| [[:d:Q7461261|Q7461261]]
|
|-
| [[ഷീല ബാലകൃഷ്ണൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q7493001|Q7493001]]
|
|-
| ''[[:d:Q7654042|സ്വാതി പിരമൽ]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Swati Piramal.JPG|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1956" | 1956-03-28
|
|
|
| [[:d:Q7654042|Q7654042]]
|
|-
| [[ടി.എസ്.എസ്. രാജൻ]]
| [[പ്രമാണം:TSSRajan.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1880" | 1880
| data-sort-value="1953" | 1953
| [[ശ്രീരംഗം]]
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q7668680|Q7668680]]
|
|-
| ''[[:d:Q7686934|തരുൺ മണ്ഡൽ]]''
| [[പ്രമാണം:TMondal.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959-01-20
|
| ''[[:d:Q2330643|Jaynagar Majilpur]]''
|
| [[:d:Q7686934|Q7686934]]
|
|-
| [[വി. ശാന്ത]]
| [[പ്രമാണം:Dr. V. Shanta, in New Delhi on March 20, 2006 (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1927" | 1927-03-11
| data-sort-value="2021" | 2021-01-19
| ''[[:d:Q1646915|Mylapore]]''
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q7907747|Q7907747]]
|
|-
| [[വന്ദന ജെയിൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
|
| [[:d:Q7914349|Q7914349]]
|
|-
| ''[[:d:Q12354393|Ranganayakulu Potturu]]''
| [[പ്രമാണം:Ranganayakulu, Bengaluro, aprilo 2018.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1958" | 1958-07-08
|
|
|
| [[:d:Q12354393|Q12354393]]
|
|-
| [[രാമചന്ദ്ര ദത്താത്രയ ലെലെ|രാമചന്ദ്ര ദതത്രയ ലെലെ]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1928" | 1928-01-16
| data-sort-value="2022" | 2022
| [[ഹൈദരാബാദ്]]
|
| [[:d:Q12449609|Q12449609]]
|
|-
| [[ഹേംലത ഗുപ്ത|ഹേമലത ഗുപ്ത]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="2000" | 20th century
| data-sort-value="2006" | 2006-05-13
| [[ഇന്ത്യ]]
| ''[[:d:Q6373016|Karol Bagh Lok Sabha constituency]]''
| [[:d:Q12460836|Q12460836]]
|
|-
| ''[[:d:Q12995370|Raja Rao Garikapati]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1915" | 1915-02-05
| data-sort-value="1963" | 1963-09-08
| ''[[:d:Q1639492|രാജമന്ദ്രി]]''
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q12995370|Q12995370]]
|
|-
| ''[[:d:Q8045744|Y. G. Parameshwara]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2004" | 2004
|
|
| [[:d:Q8045744|Q8045744]]
|
|-
| [[സി.കെ. ലക്ഷ്മണൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1898" | 1898-04-05
| data-sort-value="1970" | 1970-10-03
|
|
| [[:d:Q11689979|Q11689979]]
|
|-
| [[ശശി വാധ്വ]]
|
| ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1948" | 1948-07-20
|
|
|
| [[:d:Q15972942|Q15972942]]
|
|-
| ''[[:d:Q13120548|Rani Bang]]''
| [[പ്രമാണം:Rani Bang (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1951" | 1951-09-17
|
|
|
| [[:d:Q13120548|Q13120548]]
|
|-
| ''[[:d:Q14076389|Kanwaljeet S. Anand]]''
|
| ഗവേഷകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1953" | 20th century
|
|
|
| [[:d:Q14076389|Q14076389]]
|
|-
| ''[[:d:Q15071574|ജാൻവി ബറുവ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q15071574|Q15071574]]
|
|-
| ''[[:d:Q15132653|വൈ.രാധാകൃഷ്ണമൂർത്തി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2013" | 2013-10-19
| ''[[:d:Q15382|കൃഷ്ണ ജില്ല]]''
| [[ഹൈദരാബാദ്]]
| [[:d:Q15132653|Q15132653]]
|
|-
| ''[[:d:Q15431871|Anil Singhal]]''
| [[പ്രമാണം:Anil Singhal.jpg|center|128px]]
|
| [[ജർമ്മനി]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1943" | 1943-09-11
| data-sort-value="2017" | 2017-05-10
| [[അലിഗഢ്]]
| ''[[:d:Q2971|Paderborn]]''
| [[:d:Q15431871|Q15431871]]
|
|-
| ''[[:d:Q15689653|Achanta Lakshmipathi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1880" | 1880-03-03
| data-sort-value="1962" | 1962-08-06
|
|
| [[:d:Q15689653|Q15689653]]
|
|-
| ''[[:d:Q16097828|Mabelle Arole]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1935" | 1935-12-26
| data-sort-value="1999" | 1999
| [[ജബൽപൂർ]]
|
| [[:d:Q16097828|Q16097828]]
|
|-
| [[എളേടത്ത് തൈക്കാട്ട് നാരായണൻ മൂസ്|ഏലേടത്ത് തയ്ക്കാട്ട് നാരായണൻ മൂസ്]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1933" | 1933-10-02
| data-sort-value="2020" | 2020-08-05
| [[ഒല്ലൂർ]]
|
| [[:d:Q16106737|Q16106737]]
|
|-
| ''[[:d:Q16190122|പുലിൻ ബിഹാരി ബാസ്കെ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1968" | 1968-04-25
|
| ''[[:d:Q5221114|Dantan Vidhan Sabha constituency]]''
|
| [[:d:Q16190122|Q16190122]]
|
|-
| ''[[:d:Q16317426|P. Sridevi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1929" | 1929
| data-sort-value="1961" | 1961
|
|
| [[:d:Q16317426|Q16317426]]
|
|-
| ''[[:d:Q16345836|ഫനിന്ദ്ര കൃഷ്ണ ഗുപ്ത]]''
| [[പ്രമാണം:Phanindra Krishna Gupta.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1883" | 1883
|
| [[കൊൽക്കത്ത]]
|
| [[:d:Q16345836|Q16345836]]
|
|-
| ''[[:d:Q16514386|Abhay Bang]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Abhay Bang with breath counter.JPG|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1950" | 1950-09-23
|
|
|
| [[:d:Q16514386|Q16514386]]
|
|-
| ''[[:d:Q16734859|അസ്മ റഹീം]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[കേരളം]]
|
| [[:d:Q16734859|Q16734859]]
|
|-
| ''[[:d:Q16208488|Nikhil Dhurandhar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q16208488|Q16208488]]
|
|-
| ''[[:d:Q16844432|മനോജ് കെ ജെയിൻ]]''
| [[പ്രമാണം:Dr Manoj Jain, infectious disease physician, manojkjain.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1963" | 1963-09-16
|
| ''[[:d:Q2283203|Dr. Ambedkar Nagar]]''
|
| [[:d:Q16844432|Q16844432]]
|
|-
| ''[[:d:Q16901297|ഉമാ സാരെൻ]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തക
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1984" | 1984-05-09
|
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
|
| [[:d:Q16901297|Q16901297]]
|
|-
| [[കെ. ശ്രീനാഥ് റെഡ്ഡി]]
| [[പ്രമാണം:K Srinath Reddy.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q17083021|Q17083021]]
|
|-
| ''[[:d:Q17199281|ഘാനശ്യാമ മിശ്ര]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1922" | 1922-10-10
| data-sort-value="2014" | 2014-06-01
|
| [[ഭുവനേശ്വർ]]
| [[:d:Q17199281|Q17199281]]
|
|-
| [[എം. ആർ. രാജഗോപാൽ]]
| [[പ്രമാണം:Dr. M. R Rajagopal.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1947" | 1947-09-23
|
| [[തിരുവനന്തപുരം]]
|
| [[:d:Q17306215|Q17306215]]
|
|-
| [[നീലം ക്ലേർ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ശ്രീനഗർ]]
|
| [[:d:Q17411238|Q17411238]]
|
|-
| [[സുബ്രത് കുമാർ ആചാര്യ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1951" | 1951-11-01
|
| ''[[:d:Q2022279|ബലസോർ ജില്ല]]''
|
| [[:d:Q18000280|Q18000280]]
|
|-
| ''[[:d:Q18029936|നിലീം കുമാർ]]''
| [[പ്രമാണം:Nilim Kumar, poet.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1962" | 1962
|
| ''[[:d:Q2571402|Pathsala]]''
|
| [[:d:Q18029936|Q18029936]]
|
|-
| [[ഭാൽചന്ദ്ര ബാബാജി ദീക്ഷിത്]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1902" | 1902-09-07
| data-sort-value="1977" | 1977
| [[അമരാവതി, മഹാരാഷ്ട്ര]]
|
| [[:d:Q18111875|Q18111875]]
|
|-
| [[ഗുൽഷൻ റായ് ഖത്രി|ഗുൽഷൻ റായ് ഖത്രി]]
| [[പ്രമാണം:The President, Shri Pranab Mukherjee presenting the Padma Shri Award to Dr. Gulshan Rai Khatri, at an Investiture Ceremony-II, at Rashtrapati Bhavan, in New Delhi on April 20, 2013.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1944" | 1944-07-10
| data-sort-value="2020" | 2020-07-16
| [[ഡെൽഹി|ദില്ലി]]
|
| [[:d:Q18347568|Q18347568]]
|
|-
| [[കിരിത്കുമാർ മൻസുഖ്ലാൽ ആചാര്യ]]
| [[പ്രമാണം:The President, Shri Pranab Mukherjee presenting the Padma Shri Award to Shri Dr. Kiritkumar Mansukhlal Acharya, at a Civil Investiture Ceremony, at Rashtrapati Bhavan, in New Delhi on March 31, 2014.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q18421890|Q18421890]]
|
|-
| [[കെ. കെ. അഗർവാൾ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1958" | 1958-09-05
| data-sort-value="2021" | 2021-05-17
| [[ഡെൽഹി|ദില്ലി]]<br/>[[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
| [[:d:Q18683826|Q18683826]]
|
|-
| [[പവൻ രാജ് ഗോയൽ]]
| [[പ്രമാണം:The President, Shri Pranab Mukherjee presenting the Padma Shri Award to Prof. (Dr.) Pawan Raj Goyal, at a Civil Investiture Ceremony, at Rashtrapati Bhavan, in New Delhi on March 31, 2014.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1952" | 1952-02
|
| [[അഹമ്മദാബാദ്]]
|
| [[:d:Q18686437|Q18686437]]
|
|-
| [[ജിതേന്ദ്ര നാഥ് പാണ്ഡെ]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഫിസിഷ്യൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1941" | 1941-06-14
| data-sort-value="2020" | 2020-05-23
| ''[[:d:Q2717915|Shikohabad]]''
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
| [[:d:Q18688035|Q18688035]]
|
|-
| ''[[:d:Q18921381|R Balu]]''
| [[പ്രമാണം:Dr R Balu.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1965" | 1965-05-04
|
| [[ബെംഗളൂരു]]
|
| [[:d:Q18921381|Q18921381]]
|
|-
| ''[[:d:Q18977847|Ritam Chowdhury]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1983" | 1983-08
|
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
|
| [[:d:Q18977847|Q18977847]]
|
|-
| [[സാരൂബം ബിമോല കുമാരി ദേവി]]
| [[പ്രമാണം:The President, Shri Pranab Mukherjee presenting the Padma Shri Award to Dr. Sarungbam Bimola Kumari Devi, at a Civil Investiture Ceremony, at Rashtrapati Bhavan, in New Delhi on April 08, 2015.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[മണിപ്പൂർ]]
|
| [[:d:Q19560351|Q19560351]]
|
|-
| [[രാജേഷ് കൊട്ടേച്ച]]
| [[പ്രമാണം:Vaidya Rajesh Kotecha.jpg|center|128px]]
| He is presently the Vice Chancellor of Gujarat Ayurved University, Jamnagar, India
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1963" | 1963-07-18
|
|
|
| [[:d:Q19561084|Q19561084]]
|
|-
| [[രൺദീപ് ഗുലേരിയ]]
| [[പ്രമാണം:Dr. Randeep Guleria.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959-04-05
|
| [[ഹിമാചൽ പ്രദേശ്]]
|
| [[:d:Q19612523|Q19612523]]
|
|-
| [[ഓം പ്രകാശ് ഉപാധ്യായ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q19664597|Q19664597]]
|
|-
| [[രാജഗോപാലൻ കൃഷ്ണൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1932" | 1932-11-17
| data-sort-value="2015" | 2015-01-10
| [[കൊല്ലം]]
| [[കൊല്ലം]]
| [[:d:Q19666231|Q19666231]]
|
|-
| [[ശ്രീനിവാസ് എസ്. വൈശ്യ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1947" | 1947-01-07
|
| [[മഥുര]]
|
| [[:d:Q19666874|Q19666874]]
|
|-
| ''[[:d:Q19811612|Meena Rajendra Shete-Sambhu]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q19811612|Q19811612]]
|
|-
| ''[[:d:Q19852450|Basuhua]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1912" | 1912-03-01
| data-sort-value="1986" | 1986-10-12
| ''[[:d:Q3350679|Bikrampur]]''
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q19852450|Q19852450]]
|
|-
| ''[[:d:Q19892441|Kanithi Viswanatham]]''
| [[പ്രമാണം:విశ్వనాదం.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1932" | 1932
| data-sort-value="2023" | 2023
|
|
| [[:d:Q19892441|Q19892441]]
|
|-
| [[അമർ പ്രസാദ് റേ]]
| [[പ്രമാണം:A.P. Ray, malariologist.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1913" | 1913-02-26
| data-sort-value="1996" | 1996-09-24
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| [[:d:Q19895800|Q19895800]]
|
|-
| [[ഐസക് സാന്ദ്ര]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ (1892–1968)
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1892" | 1892-11-03
| data-sort-value="1968" | 1968-08-29
| ''[[:d:Q876483|Sambalpur]]''
| ''[[:d:Q876483|Sambalpur]]''
| [[:d:Q19896133|Q19896133]]
|
|-
| ''[[:d:Q20058801|Chintala Sita Devi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]
| data-sort-value="1929" | 1929-04-21
| data-sort-value="2009" | 2009-03-06
|
|
| [[:d:Q20058801|Q20058801]]
|
|-
| ''[[:d:Q20577008|Sangeeta Barve]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q20577008|Q20577008]]
|
|-
| ''[[:d:Q20671987|ലിയോ മുത്തു]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1952" | 1952-04-02
| data-sort-value="2015" | 2015-07-10
| ''[[:d:Q2716554|Thiruthuraipoondi]]''
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q20671987|Q20671987]]
|
|-
| [[ജാംഷെഡ് നൗറോജി വസിഫ്ദാർ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2000" | 2000
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q20687489|Q20687489]]
|
|-
| [[സുനിതി സോളമൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1938" | 1938
| data-sort-value="2015" | 2015-07-28
| [[ചെന്നൈ]]
|
| [[:d:Q20738697|Q20738697]]
|
|-
| ''[[:d:Q21597809|ജഗദീഷ് ചതുർവേദി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1929" | 1929-08-15
| data-sort-value="2015" | 2015
| [[ഗ്വാളിയർ|ഗ്വാളിയാർ]]
|
| [[:d:Q21597809|Q21597809]]
|
|-
| [[ജെ. എസ്. ഗുലേറിയ]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1927" | 1927<br/>1928
| data-sort-value="2026" | 2026-01-22
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| [[:d:Q21686034|Q21686034]]
|
|-
| [[കെ.എ. എബ്രഹാം|കെ. എ. അബ്രഹാം]]
| [[പ്രമാണം:Padmashri Dr K A Abraham.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2021" | 2021-10-22
| [[കേരളം]]
| [[ചെന്നൈ]]
| [[:d:Q21798148|Q21798148]]
|
|-
| ''[[:d:Q21981198|മോഹിത് ഭണ്ഡാരി]]''
| [[പ്രമാണം:Mohit Bhandari.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1980" | 1980
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| [[:d:Q21981198|Q21981198]]
|
|-
| [[പോൾ കലാനിധി]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1977" | 1977-04-01
| data-sort-value="2015" | 2015-03-09
| ''[[:d:Q928168|Bronxville]]''
|
| [[:d:Q22087287|Q22087287]]
|
|-
| [[സൗമ്യ സ്വാമിനാഥൻ]]
| [[പ്രമാണം:The Director General, ICMR and Secretary, DHR, Dr. Soumya Swaminathan, in New Delhi on January 19, 2016.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959-05-02
|
| [[ജർമ്മനി]]
|
| [[:d:Q21062285|Q21062285]]
|
|-
| [[സുന്ദരി മോഹൻദാസ്]]
| [[പ്രമാണം:Dr.Sundarimohan Das.jpg|center|128px]]
| സ്വാതന്ത്ര്യസേനാനി, ഭിഷഗ്വരൻ, സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകൻ
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1857" | 1857-12-17
| data-sort-value="1950" | 1950-04-04
| [[സിൽഹെറ്റ്]]
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q21176925|Q21176925]]
|
|-
| ''[[:d:Q21481665|രാധ ചരൺ പാണ്ട]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1898" | 1898-04-24
| data-sort-value="1974" | 1974-10-29
|
|
| [[:d:Q21481665|Q21481665]]
|
|-
| ''[[:d:Q24718543|ഫുൾചന്ദ് പൃഥ്വി രാജ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1931" | 1931-09-13
| data-sort-value="2016" | 2016-02-27
|
|
| [[:d:Q24718543|Q24718543]]
|
|-
| [[രുഖ്മബായി]]
| [[പ്രമാണം:Rukhmabai.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1864" | 1864-11-22
| data-sort-value="1955" | 1955-09-25<br/>1955-12-25
| [[മുംബൈ]]
| [[മുംബൈ]]
| [[:d:Q24939367|Q24939367]]
|
|-
| [[തനികാചലം സദഗോപൻ|തനികാചലം സഡഗോപൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1951" | 1951-10-23
|
| [[തമിഴ്നാട്]]
|
| [[:d:Q23038239|Q23038239]]
|
|-
| [[പി.ആർ. കൃഷ്ണകുമാർ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1951" | 1951-10-23
| data-sort-value="2020" | 2020-09-16
| [[ഷൊർണൂർ]]
| [[കോയമ്പത്തൂർ]]
| [[:d:Q23304286|Q23304286]]
|
|-
| [[രാം ഹർഷ് സിംഗ്]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1942" | 1942-01-10
|
|
|
| [[:d:Q26251714|Q26251714]]
|
|-
| [[രഞ്ജന ശ്രീവാസ്തവ]]
| [[പ്രമാണം:Ranjana Srivastava.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഓസ്ട്രേലിയ]]
| data-sort-value="1974" | 1974
|
| [[കാൻബറ]]
|
| [[:d:Q26702925|Q26702925]]
|
|-
| ''[[:d:Q28744857|സരോജിനി_സരന്ഗി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1951" | 1951
|
| [[ഒഡീഷ]]
|
| [[:d:Q28744857|Q28744857]]
|
|-
| ''[[:d:Q27901993|വഖാർ അഹ്മദ് ഷാ]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1943" | 1943-07-06
| data-sort-value="2018" | 2018-04-15
| ''[[:d:Q638621|Bahraich]]''
| [[ലഖ്നൗ]]
| [[:d:Q27901993|Q27901993]]
|
|-
| ''[[:d:Q27917316|മദൻ കതാരിയ]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Madan Kataria.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q27917316|Q27917316]]
|
|-
| ''[[:d:Q27970605|Dhiren Banerjee]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1904" | 1904
| data-sort-value="1978" | 1978-01-08
|
|
| [[:d:Q27970605|Q27970605]]
|
|-
| ''[[:d:Q28869394|സോണിയ നിത്യാനന്ദ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1962" | 1962-09-06
|
|
|
| [[:d:Q28869394|Q28869394]]
|
|-
| ''[[:d:Q29017279|Rafi Ahmed]]''
| [[പ്രമാണം:Rafi Ahmed virologist and immunologist.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1948" | 1948
|
| [[ഹൈദരാബാദ്]]
|
| [[:d:Q29017279|Q29017279]]
|
|-
| ''[[:d:Q29018652|പങ്കജ് നരം]]''
| [[പ്രമാണം:Dr Pankaj Naram.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955-05-04
| data-sort-value="2020" | 2020-02-19
| [[മുംബൈ]]
| [[മുംബൈ]]
| [[:d:Q29018652|Q29018652]]
|
|-
| [[സന്ദീപ് ബസു]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1971" | 1971-09-29
|
|
|
| [[:d:Q29168828|Q29168828]]
|
|-
| ''[[:d:Q30314375|Chittaranjan Yajnik]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Yajnik (13 February 2020).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q30314375|Q30314375]]
|
|-
| ''[[:d:Q56027719|Digumarti Raghunadharao]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. D. Raghunadha Rao (cropped).JPG|center|128px]]
| ഗവേഷകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q56027719|Q56027719]]
|
|-
| ''[[:d:Q56284934|ഹ്രിഷിക്കെസ് സെൻ]]''
| [[പ്രമാണം:Hrishikes 2017.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1969" | 1969-05-15
|
|
|
| [[:d:Q56284934|Q56284934]]
|
|-
| ''[[:d:Q41816046|Preeti Shanbag]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="2000" | 20th century
|
|
|
| [[:d:Q41816046|Q41816046]]
|
|-
| ''[[:d:Q42298380|കാർത്തിക് ചന്ദ്രബോസ്]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1873" | 1873
| data-sort-value="1955" | 1955
|
|
| [[:d:Q42298380|Q42298380]]
|
|-
| ''[[:d:Q42413325|ഹൃദയാനന്ദ പട്നായിക്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1946" | 1946-06-03
|
|
|
| [[:d:Q42413325|Q42413325]]
|
|-
| ''[[:d:Q42589695|K. Ranga Rama Krishnan]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1956" | 1956-04-22
|
|
|
| [[:d:Q42589695|Q42589695]]
|
|-
| ''[[:d:Q43999837|ദിപ്തൻഷു ദാസ്]]''
| [[പ്രമാണം:Diptanshu Das 2015.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1982" | 1982-04-02
|
| [[കൊൽക്കത്ത]]
|
| [[:d:Q43999837|Q43999837]]
|
|-
| ''[[:d:Q47009777|ഗോവിന്ദ് അപ്പാജി ഫഡ്കെ]]''
| [[പ്രമാണം:G.A.phadke.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1907" | 1907
|
| ''[[:d:Q583818|Ichalkaranji]]''
| ''[[:d:Q581562|Satara]]''
| [[:d:Q47009777|Q47009777]]
|
|-
| ''[[:d:Q47026934|ഐറിസ് ജി. ആർ. പോൾ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1945" | 1945
| data-sort-value="2025" | 2025-10-13
|
|
| [[:d:Q47026934|Q47026934]]
|
|-
| ''[[:d:Q47483386|ആശാലത രാധാകൃഷ്ണൻ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1970" | 1970-05-13
|
| [[കേരളം]]
|
| [[:d:Q47483386|Q47483386]]
|
|-
| [[സവിത അംബേദ്കർ]]
| [[പ്രമാണം:Dr. Savita Ambedkar.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1909" | 1909-01-27
| data-sort-value="2003" | 2003-05-29
| [[മുംബൈ]]
| [[മുംബൈ]]
| [[:d:Q48645361|Q48645361]]
|
|-
| ''[[:d:Q48975802|നബകുമാർ ബാസു]]''
| [[പ്രമാണം:Nabakumar Basu - Kolkata 2015-10-10 5134.JPG|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1949" | 1949-12-10
|
|
|
| [[:d:Q48975802|Q48975802]]
|
|-
| [[ഷേർളി വാസു]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1958" | 1958
| data-sort-value="2025" | 2025
|
|
| [[:d:Q31704451|Q31704451]]
|
|-
| ''[[:d:Q34837913|ദിലീപ് ഝാവേരി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1943" | 1943-04-03
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q34837913|Q34837913]]
|
|-
| ''[[:d:Q37830946|ടീന ചോപ്ര]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1978" | 1978-03-06
|
| [[അമൃത്സർ]]
|
| [[:d:Q37830946|Q37830946]]
|
|-
| ''[[:d:Q37994923|ജസ്വീന്ദർ കെ ഗംഭീർ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q37994923|Q37994923]]
|
|-
| [[ഐശ്വര്യ ലക്ഷ്മി]]
| [[പ്രമാണം:Aishwarya Lekshmi.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രി
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1990" | 1990-07-26
|
| [[തിരുവനന്തപുരം]]
|
| [[:d:Q39058709|Q39058709]]
|
|-
| [[ആശ കസ്ലിവാൾ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q49833929|Q49833929]]
|
|-
| ''[[:d:Q54861287|Vasanth Ravi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ചെന്നൈ]]
|
| [[:d:Q54861287|Q54861287]]
|
|-
| ''[[:d:Q55434761|Shikha Sharma]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q55434761|Q55434761]]
|
|-
| ''[[:d:Q57320813|Venkatachalam Raveenthiran]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q57320813|Q57320813]]
|
|-
| [[ഡോസിബായ് പട്ടേൽ]]
| [[പ്രമാണം:Dossibai Patell.jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ പ്രസവചികിത്സകയും ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റും
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1881" | 1881-10-16
| data-sort-value="1960" | 1960-02-04
| [[മുംബൈ]]
| [[മുംബൈ]]
| [[:d:Q57955102|Q57955102]]
|
|-
| ''[[:d:Q58885226|Harjit Pal Bhattoa]]''
|
|
| [[ഹംഗറി]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1973" | 1973-04-21
|
| No/unknown value
|
| [[:d:Q58885226|Q58885226]]
|
|-
| ''[[:d:Q59209385|അഭിഷേക് പല്ലവ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1982" | 1982-09-02
|
|
|
| [[:d:Q59209385|Q59209385]]
|
|-
| ''[[:d:Q60023782|രാജേശ്വരി ദലബെഹെര]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു എഴുത്തുകാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1933" | 1933
|
| [[കട്ടക്]]
|
| [[:d:Q60023782|Q60023782]]
|
|-
| [[ശ്യാമള ഗോപാലൻ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1938" | 1938-04-07
| data-sort-value="2009" | 2009-02-11
| [[ചെന്നൈ]]
| [[ഓക്ലാന്റ്, കാലിഫോർണിയ|ഓക്ൿലാന്റ്]]
| [[:d:Q60844968|Q60844968]]
|
|-
| [[അശോക് ലക്ഷ്മൺറാവു കുക്കാഡെ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q61054384|Q61054384]]
|
|-
| [[മാമൻ ചാണ്ടി|മാമ്മൻ ചാണ്ടി]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q61478244|Q61478244]]
|
|-
| [[അളക കേശവ് ദേശ്പാണ്ഡെ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q61686207|Q61686207]]
|
|-
| ''[[:d:Q61823039|സുമന്ത് മേത്ത]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1877" | 1877-07-01
| data-sort-value="1968" | 1968-12-15
| [[സൂരത്]]
|
| [[:d:Q61823039|Q61823039]]
|
|-
| ''[[:d:Q61945548|കാസി പിച്ച്ചായ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q61945548|Q61945548]]
|
|-
| ''[[:d:Q63430821|ബിജോയ് മൊണ്ടാൽ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1924" | 1924-12-01
|
| ''[[:d:Q16251190|Andharthaul]]''
|
| [[:d:Q63430821|Q63430821]]
|
|-
| ''[[:d:Q64840916|സഞ്ജയ് സത്പതി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q64840916|Q64840916]]
|
|-
| ''[[:d:Q64859106|Nikhil Kumar Banerjee]]''
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1949" | 1949
| data-sort-value="2017" | 2017
|
|
| [[:d:Q64859106|Q64859106]]
|
|-
| ''[[:d:Q64006847|Jayanta Kumar Roy]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1968" | 1968-02-13
|
| ''[[:d:Q15241808|Lataguri]]''
|
| [[:d:Q64006847|Q64006847]]
|
|-
| ''[[:d:Q64148463|Sayantan Banerjee]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q64148463|Q64148463]]
|
|-
| ''[[:d:Q64438206|Inder Anand]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| [[യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം]]
| [[:d:Q64438206|Q64438206]]
|
|-
| ''[[:d:Q64509748|സ്വരൂപ് സർക്കാർ]]''
| [[പ്രമാണം:Swarup Sarkar (স্বরূপ সরকার).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1953" | 1953
|
|
|
| [[:d:Q64509748|Q64509748]]
|
|-
| [[ഷിംന അസീസ്]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[കേരളം]]
|
| [[:d:Q65321596|Q65321596]]
|
|-
| [[കെ. ഹേമലത]]
| [[പ്രമാണം:K Hemalata at Workers’ Mahapadav in 2017.png|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| ''[[:d:Q61434|നെല്ലൂർ]]''
|
| [[:d:Q66022787|Q66022787]]
|
|-
| ''[[:d:Q66499274|Abul Hasnat]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955
| data-sort-value="2019" | 2019-06-11
|
|
| [[:d:Q66499274|Q66499274]]
|
|-
| [[നത ഹുസൈൻ]]
| [[പ്രമാണം:Netha Hussain-070A3987.jpg|center|128px]]
| ഒരു ഇന്ത്യൻ-സ്വീഡിഷ് മെഡിക്കൽ ഡോക്ടറും ക്ലിനിക്കൽ ന്യൂറോ സയന്റിസ്റ്റും ബ്ലോഗറും വിക്കിപീഡിയനും ഗവേഷകയും
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1990" | 1990-06-11
|
| [[കേരളം]]
|
| [[:d:Q66580063|Q66580063]]
|
|-
| ''[[:d:Q66725242|Mortaza Hossain]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q66725242|Q66725242]]
|
|-
| ''[[:d:Q67427117|Anupam Sen]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]
| data-sort-value="1925" | 1925
| data-sort-value="2015" | 2015-09-07
|
|
| [[:d:Q67427117|Q67427117]]
|
|-
| ''[[:d:Q68225148|സോഹൻ ലാൽ ഭാട്ടിയ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1891" | 1891
| data-sort-value="1981" | 1981-07-16
| [[അമൃത്സർ]]
| [[ഇന്ത്യ]]
| [[:d:Q68225148|Q68225148]]
|
|-
| ''[[:d:Q69356075|തേജസ്വിനി മനോഗ്ന]]''
| [[പ്രമാണം:Tejaswini Manogna - Miss Diva 2017 contestants at Yamaha music video launch (cropped).jpg|center|128px]]
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടറും മോഡലും
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1994" | 1994-05-19
|
| [[ഹൈദരാബാദ്]]
|
| [[:d:Q69356075|Q69356075]]
|
|-
| ''[[:d:Q69932454|K. Rajender Reddy]]''
|
|
| [[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1949" | 1949
|
|
|
| [[:d:Q69932454|Q69932454]]
|
|-
| ''[[:d:Q95220255|സതീഷ് നല്ലം]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q95220255|Q95220255]]
|
|-
| ''[[:d:Q97206596|Abraham George Thomas]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q97206596|Q97206596]]
|
|-
| ''[[:d:Q97247074|Banbihari Mukhopadhyay]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1885" | 1885
| data-sort-value="1965" | 1965-07-05
| ''[[:d:Q1653485|Garalgachha]]''
|
| [[:d:Q97247074|Q97247074]]
|
|-
| ''[[:d:Q97666703|Pashupati Bhattacharya]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1891" | 1891-11-15
| data-sort-value="1978" | 1978-01-27
|
|
| [[:d:Q97666703|Q97666703]]
|
|-
| ''[[:d:Q97681815|Guduru Gopal Rao]]''
| [[പ്രമാണം:Guduru Gopal Rao.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1954" | 1954
|
| [[കട്ടക്]]
|
| [[:d:Q97681815|Q97681815]]
|
|-
| [[രവി കണ്ണൻ ആർ]]
| [[പ്രമാണം:Ravi Kannan R Padma cropped.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q98907700|Q98907700]]
|
|-
| ''[[:d:Q99472554|Dhiman Barua]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1920" | 1920-10-19
| data-sort-value="2020" | 2020-09-19
| [[യംഗോൺ]]
|
| [[:d:Q99472554|Q99472554]]
|
|-
| ''[[:d:Q99927321|Pallavi Maharathi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q99927321|Q99927321]]
|
|-
| [[സുശീല അനിത ബാനർജി]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="1920" | 1920-09
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[ലാഹോർ]]
| [[:d:Q100387268|Q100387268]]
|
|-
| [[വിജയലക്ഷ്മി രമണൻ]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഭിഷഗ്വര, ആർമി ഓഫീസർ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1924" | 1924
| data-sort-value="2020" | 2020
|
|
| [[:d:Q100706299|Q100706299]]
|
|-
| [[കെ.എം. ചാക്കോ]]
|
| ഇന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1910" | 1910-10-24
| data-sort-value="1983" | 1983-04-10
|
|
| [[:d:Q101168707|Q101168707]]
|
|-
| ''[[:d:Q72146155|ഗോർധന്ദാസ് ഭഗവന്ദാസ് നരോട്ടംദാസ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1887" | 1887
| data-sort-value="1975" | 1975
|
|
| [[:d:Q72146155|Q72146155]]
|
|-
| ''[[:d:Q72753935|പരംദീപ് സിംഗ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q72753935|Q72753935]]
|
|-
| [[എം.സി. അൽബുക്കർക്ക്]]
| [[പ്രമാണം:MCAlbuquerqueColchester1918.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ഗോവ]]
|
| [[:d:Q76349299|Q76349299]]
|
|-
| ''[[:d:Q81780908|Subas Chandra Rout]]''
| [[പ്രമാണം:Subas Chandra Rout 02.JPG|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1944" | 1944-07-29
| data-sort-value="2026" | 2026-03-10
| [[ഭുവനേശ്വർ]]
|
| [[:d:Q81780908|Q81780908]]
|
|-
| ''[[:d:Q82023862|അംബ്രിഷ് വിജയകർ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1980" | 1980
|
|
|
| [[:d:Q82023862|Q82023862]]
|
|-
| [[ശാന്തി റോയ്]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q83685218|Q83685218]]
|
|-
| [[രതിൻ ദത്ത]]
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1931" | 1931
| data-sort-value="2020" | 2020-01-27
| ''[[:d:Q2308247|Mangaldoi]]''
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q83841843|Q83841843]]
|
|-
| ''[[:d:Q84496211|രാജേന്ദ്ര പ്രകാശ് സിംഗ്]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1945" | 1945
| data-sort-value="2020" | 2020-02-05
|
|
| [[:d:Q84496211|Q84496211]]
|
|-
| ''[[:d:Q84562100|ബോമിറെഡ്ഡി സുന്ദര രാമി റെഡ്ഡി]]''
| [[പ്രമാണം:Dr.SundraRamiReddy.png|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1935" | 1935-10-17
| data-sort-value="2020" | 2020-02-06
|
|
| [[:d:Q84562100|Q84562100]]
|
|-
| ''[[:d:Q106734360|Rajendra Kapila]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2021" | 2021-04-28
|
| [[ഡെൽഹി|ദില്ലി]]
| [[:d:Q106734360|Q106734360]]
|
|-
| ''[[:d:Q102207701|Dinabandhu Sahoo]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q102207701|Q102207701]]
|
|-
| [[ലക്ഷ്മീഭായി രാജ്വാദേ]]
| [[പ്രമാണം:Rani Lakshmibai Rajwade.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1887" | 1887
| data-sort-value="1984" | 1984
|
|
| [[:d:Q102434863|Q102434863]]
|
|-
| ''[[:d:Q103151287|ఆమంచర్ల శేషాచలపతిరావు]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q103151287|Q103151287]]
|
|-
| ''[[:d:Q105080301|Dilip Kumar Singh]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ (b. 1926)
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1926" | 1926-06-26
|
|
|
| [[:d:Q105080301|Q105080301]]
|
|-
| [[സുശോവൻ ബാനർജി]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q86085021|Q86085021]]
|
|-
| [[ദിഗംബർ ബെഹെറ|ദിഗാംബർ ബെഹെര]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q86085705|Q86085705]]
|
|-
| ''[[:d:Q87738087|Radhika Tandon]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ഡെൽഹി|ദില്ലി]]
|
| [[:d:Q87738087|Q87738087]]
|
|-
| ''[[:d:Q88058242|Kamala Dhall]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q88058242|Q88058242]]
|
|-
| ''[[:d:Q88867162|Mrinmoy Das]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1997" | 1997-05-01
|
|
|
| [[:d:Q88867162|Q88867162]]
|
|-
| ''[[:d:Q89018323|Bindu Kulshreshtha]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q89018323|Q89018323]]
|
|-
| ''[[:d:Q89745295|Umesh Kapil]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q89745295|Q89745295]]
|
|-
| ''[[:d:Q91294983|Aakash Pandita]]''
|
| ഗവേഷകൻ
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q91294983|Q91294983]]
|
|-
| ''[[:d:Q92761911|Prerna S Sharma]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1988" | 1988-05-21
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q92761911|Q92761911]]
|
|-
| ''[[:d:Q94503372|അനിത ഭരദ്വാജ്]]''
| [[പ്രമാണം:Anita Bharadwaj (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q94503372|Q94503372]]
|
|-
| [[സുജാത മോഹൻ (ഡോക്ടർ)|സുജാത മോഹൻ]]
| [[പ്രമാണം:Dr Sujatha Mohan (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="2000" | 20th century
|
|
|
| [[:d:Q95099143|Q95099143]]
|
|-
| ''[[:d:Q105870899|కాళిదాసు వెంకటసుబ్బాశాస్త్రి]]''
| [[പ്രമാണം:Kalidasu Venkata Subbasastry.jpg|center|128px]]
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1883" | 1883
| data-sort-value="1953" | 1953
|
|
| [[:d:Q105870899|Q105870899]]
|
|-
| ''[[:d:Q105948168|Jags Krishnan]]''
| [[പ്രമാണം:Jags Krishnan 1.jpg|center|128px]]
|
| [[ഓസ്ട്രേലിയ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1972" | 1972-04-23
|
| [[കോട്ടഗിരി]]
|
| [[:d:Q105948168|Q105948168]]
|
|-
| [[ദിവ്യ എസ്. അയ്യർ]]
| [[പ്രമാണം:Dr. Divya S. Iyer IAS - incumbent Pathanamthitta district magistrate.jpg|center|128px]]
| കേരളത്തിലെ ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥ
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1984" | 1984-10-16
|
| [[തിരുവനന്തപുരം]]
|
| [[:d:Q105988314|Q105988314]]
|
|-
| ''[[:d:Q106221509|Roopa Dhatt]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q106221509|Q106221509]]
|
|-
| ''[[:d:Q106248428|Gauri Tendulkar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[പൂണെ]]
|
| [[:d:Q106248428|Q106248428]]
|
|-
| ''[[:d:Q108405658|Kumudshankar Roy]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1892" | 1892-09-07
| data-sort-value="1950" | 1950-10-24
| [[ധാക്ക|ഢാക്ക]]
| [[വെല്ലൂർ]]
| [[:d:Q108405658|Q108405658]]
|
|-
| ''[[:d:Q108405711|Hemendranath Ghosh]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1890" | 1890-11-16
| data-sort-value="1965" | 1965-12-12
| ''[[:d:Q1429697|ചാന്ദ്പുർ ജില്ല]]''
|
| [[:d:Q108405711|Q108405711]]
|
|-
| ''[[:d:Q108754507|Balaraman Vijayayraghavan Neelamegam]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1953" | 1953-11-12
| data-sort-value="2015" | 2015-01-29
|
|
| [[:d:Q108754507|Q108754507]]
|
|-
| ''[[:d:Q108888276|Beoncy Laishram]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| ''[[:d:Q1822188|ഇംഫാൽ വെസ്റ്റ് ജില്ല]]''
|
| [[:d:Q108888276|Q108888276]]
|
|-
| ''[[:d:Q107222599|Ranoj Pegu]]''
| [[പ്രമാണം:Ranoj Pegu 1.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1962" | 1962-02-12
|
|
|
| [[:d:Q107222599|Q107222599]]
|
|-
| ''[[:d:Q107301280|Meharban Singh]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Meharban Singh (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1937" | 1937
|
| ''[[:d:Q2385925|presidencies and provinces in British India]]''
|
| [[:d:Q107301280|Q107301280]]
|
|-
| ''[[:d:Q107387933|Goru Krishna Babu]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1959" | 1959
|
| ''[[:d:Q2352168|Jeypore]]''
|
| [[:d:Q107387933|Q107387933]]
|
|-
| ''[[:d:Q107453532|Gella Venkata Satyanarayana Murty]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
|
| data-sort-value="1959" | 1959
|
|
| [[:d:Q107453532|Q107453532]]
|
|-
| ''[[:d:Q107610257|Ayyagari Mythili]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q107610257|Q107610257]]
|
|-
| ''[[:d:Q107647347|Malladi Umadevi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q107647347|Q107647347]]
|
|-
| ''[[:d:Q107647765|Vipperla Sujatha]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q107647765|Q107647765]]
|
|-
| ''[[:d:Q107648988|Vipperla Satyanarayana]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1937" | 1937-12-15
| data-sort-value="2020" | 2020-06-13
|
|
| [[:d:Q107648988|Q107648988]]
|
|-
| ''[[:d:Q107658445|Garuda Butchi Raju]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q107658445|Q107658445]]
|
|-
| ''[[:d:Q108101243|Joyti Prokash Bose]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1894" | 1894
| data-sort-value="1968" | 1968
|
|
| [[:d:Q108101243|Q108101243]]
|
|-
| ''[[:d:Q110191163|Ashok Kumar Amrohi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1955" | 1955-10-13
| data-sort-value="2021" | 2021-04-27
|
| [[ഗുഡ്ഗാവ്]]
| [[:d:Q110191163|Q110191163]]
|
|-
| ''[[:d:Q110566464|Alulru Vijayalakshmi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q110566464|Q110566464]]
|
|-
| ''[[:d:Q110581483|Dhaniram Baruah]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1972" | 1972
|
|
|
| [[:d:Q110581483|Q110581483]]
|
|-
| ''[[:d:Q110597809|Dr. K. M. Saifullah]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1976" | 1976-09-12
|
| ''[[:d:Q1925191|Samastipur]]''
|
| [[:d:Q110597809|Q110597809]]
|
|-
| ''[[:d:Q110662406|Paul Harris Daniel]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Paul Harris Daniel JEG6621.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1910" | 1910
| data-sort-value="2003" | 2003
|
|
| [[:d:Q110662406|Q110662406]]
|
|-
| ''[[:d:Q112971735|Gurpreet Kaur]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1990" | 1990
|
| [[പെഹോവ, ഹരിയാന]]
|
| [[:d:Q112971735|Q112971735]]
|
|-
| ''[[:d:Q110771548|Bharath Shetty Y]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1971" | 1971-09-08
|
| [[മംഗളൂരു]]
|
| [[:d:Q110771548|Q110771548]]
|
|-
| ''[[:d:Q111050893|Lata Desai]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1941" | 1941-08-08
|
|
|
| [[:d:Q111050893|Q111050893]]
|
|-
| ''[[:d:Q111334760|Narendra Prasad Misra]]''
| [[പ്രമാണം:Narendra Prasad Misra portrait.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1932" | 1932-07-10
| data-sort-value="2021" | 2021
|
|
| [[:d:Q111334760|Q111334760]]
|
|-
| ''[[:d:Q111606292|Dasari Ramakrishna Prasad]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q111606292|Q111606292]]
|
|-
| ''[[:d:Q112119155|Ranjan Pai]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1972" | 1972-11-11
|
|
|
| [[:d:Q112119155|Q112119155]]
|
|-
| ''[[:d:Q113627276|Julião Menezes]]''
| [[പ്രമാണം:Julião Menezes.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1909" | 1909-08-07
| data-sort-value="1980" | 1980-07-02
|
|
| [[:d:Q113627276|Q113627276]]
|
|-
| ''[[:d:Q113682272|Vivek Parameswara Sarma]]''
|
| ഇന്ത്യൻ ഡോക്ടർ
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q113682272|Q113682272]]
|
|-
| ''[[:d:Q115556299|Anshita Aggarwal]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q115556299|Q115556299]]
|
|-
| ''[[:d:Q116516777|Bindu Menon]]''
| [[പ്രമാണം:Bindu Menon.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1970" | 1970
|
|
|
| [[:d:Q116516777|Q116516777]]
|
|-
| ''[[:d:Q118115305|কালিদাস বৈদ্য]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2010" | 2010-10-25
| ''[[:d:Q609190|പിരോജ്പൂർ ജില്ല]]''
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q118115305|Q118115305]]
|
|-
| ''[[:d:Q122583797|Otilia Mascarenhas]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q122583797|Q122583797]]
|
|-
| ''[[:d:Q122809349|Lalit Kumar Barua]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1890" | 1890
| data-sort-value="1960" | 1960
| ''[[:d:Q11938328|Nagaon]]''
|
| [[:d:Q122809349|Q122809349]]
|
|-
| ''[[:d:Q122853736|Prashant Madanmohan]]''
| [[പ്രമാണം:2023-09-28 22 16 04-Window.png|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1985" | 1985-07-31
|
| [[തഞ്ചാവൂർ]]
|
| [[:d:Q122853736|Q122853736]]
|
|-
| ''[[:d:Q122899983|Savitha Devi Yelamanchi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[വിശാഖപട്ടണം]]
|
| [[:d:Q122899983|Q122899983]]
|
|-
| ''[[:d:Q123113595|Sthabir Dasgupta]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1949" | 1949-01-18
| data-sort-value="2023" | 2023-09-05
| [[ജംഷഡ്പൂർ|ജംഷദ്പൂർ]]
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q123113595|Q123113595]]
|
|-
| ''[[:d:Q123122836|Subba Rao Bhavaraju]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]
| data-sort-value="1942" | 1942
|
| ''[[:d:Q1639492|രാജമന്ദ്രി]]''
|
| [[:d:Q123122836|Q123122836]]
|
|-
| ''[[:d:Q123123188|Satyavaraprasad Kadali]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1960" | 1960-06-10
|
|
|
| [[:d:Q123123188|Q123123188]]
|
|-
| ''[[:d:Q123226038|Satyanarayana Gavarasana]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2020" | 2020
|
|
| [[:d:Q123226038|Q123226038]]
|
|-
| ''[[:d:Q123335093|Raghvendra Sharma]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q123335093|Q123335093]]
|
|-
| ''[[:d:Q123338244|Katayun Virkar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1918" | 1918-08-04
| data-sort-value="2011" | 2011-07-28
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q123338244|Q123338244]]
|
|-
| ''[[:d:Q123487647|Anjali Mukhopadhyay]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1931" | 1931
| data-sort-value="1983" | 1983-11-17
| ''[[:d:Q2036954|Ranaghat]]''
|
| [[:d:Q123487647|Q123487647]]
|
|-
| ''[[:d:Q123492569|Dr. Mohana Rao Patibandla]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1978" | 1978-04-20
|
| [[പ്രകാസം ജില്ല|പ്രകാശം ജില്ല]]
|
| [[:d:Q123492569|Q123492569]]
|
|-
| ''[[:d:Q123553817|Nayanjyoti Sarma]]''
| [[പ്രമാണം:Nayan Jyoti Sharma (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1993" | 1993-06-03
|
|
|
| [[:d:Q123553817|Q123553817]]
|
|-
| ''[[:d:Q123691897|വസന്ത മുത്തുസ്വാമി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1948" | 1948-07-12
| data-sort-value="2023" | 2023-02-21
|
|
| [[:d:Q123691897|Q123691897]]
|
|-
| ''[[:d:Q118220150|Vijay Viswanathan]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ചെന്നൈ]]
|
| [[:d:Q118220150|Q118220150]]
|
|-
| ''[[:d:Q118610627|Khrielie-ü Kire]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1918" | 1918-01-12
| data-sort-value="2013" | 2013-09-11
|
|
| [[:d:Q118610627|Q118610627]]
|
|-
| ''[[:d:Q119727113|Edmond Fernandes]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Edmond after his address at the UN University in Japan.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1990" | 1990-09-03
|
| [[മംഗളൂരു]]
|
| [[:d:Q119727113|Q119727113]]
|
|-
| ''[[:d:Q121032307|Amrit K. Patnaik]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q121032307|Q121032307]]
|
|-
| ''[[:d:Q121864614|Trinetra Haldar Gummaraju]]''
| [[പ്രമാണം:Trinetra At Bandstand.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1997" | 1997-06-17
|
|
|
| [[:d:Q121864614|Q121864614]]
|
|-
| ''[[:d:Q121989274|Surajit Giri]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1977" | 1977-07-04
|
|
|
| [[:d:Q121989274|Q121989274]]
|
|-
| ''[[:d:Q124608485|Shyam Krishnasamy]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ചെന്നൈ]]
|
| [[:d:Q124608485|Q124608485]]
|
|-
| ''[[:d:Q124610941|Aqsa Shaikh]]''
| [[പ്രമാണം:Aqsa Shaikh at Vax centres.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| ''[[:d:Q2724879|Islampura]]''
|
| [[:d:Q124610941|Q124610941]]
|
|-
| ''[[:d:Q124727043|Parvati Soren]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q124727043|Q124727043]]
|
|-
| ''[[:d:Q124736989|Bijayalaxmi Biswal]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q124736989|Q124736989]]
|
|-
| ''[[:d:Q124759868|Gannavarapu Varaha Narasimha Murthy]]''
| [[പ്രമാണം:డా. గన్నవరపు నరసింహమూర్తి.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ]]
| data-sort-value="1951" | 1951-07-16
|
| ''[[:d:Q3426021|Srungavarapukota]]''
|
| [[:d:Q124759868|Q124759868]]
|
|-
| ''[[:d:Q124829884|Sesh Kamal Sunkara]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[വിശാഖപട്ടണം]]
|
| [[:d:Q124829884|Q124829884]]
|
|-
| ''[[:d:Q124967301|Praneeta Malipeddi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1996" | 1996
|
| [[ന്യൂ ഡെൽഹി]]
|
| [[:d:Q124967301|Q124967301]]
|
|-
| ''[[:d:Q124967365|Malipeddi Bhaskara Rao]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q124967365|Q124967365]]
|
|-
| ''[[:d:Q124985179|Malipeddi Krishna Rao]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q124985179|Q124985179]]
|
|-
| ''[[:d:Q125023325|Indubhushan Basu]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1892" | 1892-12-18
| data-sort-value="1975" | 1975-12-26
|
|
| [[:d:Q125023325|Q125023325]]
|
|-
| ''[[:d:Q125029329|G. Ram Gopal Naik]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ഗുണ്ടൂർ]]
|
| [[:d:Q125029329|Q125029329]]
|
|-
| ''[[:d:Q125758743|Usha Desai]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q125758743|Q125758743]]
|
|-
| ''[[:d:Q125824960|Jatindranath Ghosal]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]<br/>[[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]
| data-sort-value="1878" | 1878-09-02
| data-sort-value="1968" | 1968-04-25
| ''[[:d:Q712504|Baranagar]]''
|
| [[:d:Q125824960|Q125824960]]
|
|-
| ''[[:d:Q125885349|Naga Madhuri]]''
| [[പ്രമാണം:Dr Naga Madhuri 02.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q125885349|Q125885349]]
|
|-
| ''[[:d:Q126010684|ఎరవెల్లి చంద్రశేఖర్రావు]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1961" | 1961-02-12
|
| ''[[:d:Q6943191|Mustabad mandal]]''
|
| [[:d:Q126010684|Q126010684]]
|
|-
| ''[[:d:Q126364985|Kalyan Vaijinathrao Kale]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1963" | 1963-07-19
|
| [[ഔറംഗാബാദ്]]
|
| [[:d:Q126364985|Q126364985]]
|
|-
| ''[[:d:Q126365069|Kadiyam Kavya]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1980" | 1980
|
|
|
| [[:d:Q126365069|Q126365069]]
|
|-
| ''[[:d:Q126365605|Sharmila Sarkar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q126365605|Q126365605]]
|
|-
| ''[[:d:Q126371681|Rani Srikumar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q126371681|Q126371681]]
|
|-
| ''[[:d:Q127424806|కొడాలి వీరయ్య]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1928" | 1928-08-20
| data-sort-value="2000" | 2000-12-12
| ''[[:d:Q13007149|Moparru]]''
|
| [[:d:Q127424806|Q127424806]]
|
|-
| ''[[:d:Q127691439|G. Vijaya Rama Rao]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1954" | 1954-06-02
|
| ''[[:d:Q65317725|Velair Mandal]]''
|
| [[:d:Q127691439|Q127691439]]
|
|-
| ''[[:d:Q127745948|Nirmala Prabhavathy Moillakalva]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q127745948|Q127745948]]
|
|-
| ''[[:d:Q129215269|P.D. Sinha]]''
| [[പ്രമാണം:Dr P.D. Sinha (cropped).jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="1992" | 1992
| ''[[:d:Q7802954|Tilouthu]]''
|
| [[:d:Q129215269|Q129215269]]
|
|-
| ''[[:d:Q130229563|H. Girijamma]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
| data-sort-value="2021" | 2021
| ''[[:d:Q1708108|Harihar]]''
| [[ദാവൺഗരെ]]
| [[:d:Q130229563|Q130229563]]
|
|-
| ''[[:d:Q130235905|കെ എൻ പിഷാരടി]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1892" | 1892-08-22
| data-sort-value="1972" | 1972-06-08
| [[ചൊവ്വര]]
| [[ഇരിഞ്ഞാലക്കുട]]
| [[:d:Q130235905|Q130235905]]
|
|-
| ''[[:d:Q130282828|Abhaya]]''
| [[പ്രമാണം:Protest against Kolkata rape-murder.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1993" | 1993<br/>1992
| data-sort-value="2024" | 2024-08-09
| No/unknown value
| [[ആർ. ജി. കാർ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആന്റ് ഹോസ്പിറ്റൽ]]
| [[:d:Q130282828|Q130282828]]
|
|-
| ''[[:d:Q131584064|Sundaram Krishnamurthy]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻ]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1919" | 1919-09-12
| data-sort-value="2010" | 2010-07-02
|
|
| [[:d:Q131584064|Q131584064]]
|
|-
| [[സുചിത്ര എല്ല]]
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1963" | 1963
|
| ''[[:d:Q1557417|തിരുട്ടണി]]''
|
| [[:d:Q131912917|Q131912917]]
|
|-
| ''[[:d:Q131924124|G. Nachiar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1940" | 1940-09-15
|
| ''[[:d:Q16311342|Vadamalapuram]]''
|
| [[:d:Q131924124|Q131924124]]
|
|-
| ''[[:d:Q132130716|प्रेमा धनराज]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1950" | 1950-06-30
|
| [[ബെംഗളൂരു]]
|
| [[:d:Q132130716|Q132130716]]
|
|-
| ''[[:d:Q130989476|Nalini Parthasarathi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q130989476|Q130989476]]
|
|-
| ''[[:d:Q131125923|Dr. Syed Ashique Hussain]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1917" | 1917
| data-sort-value="1980" | 1980-04-07
| ''[[:d:Q100093|ഷൈഖ് പുര ജില്ല]]''
| ''[[:d:Q100093|ഷൈഖ് പുര ജില്ല]]''
| [[:d:Q131125923|Q131125923]]
|
|-
| ''[[:d:Q131308670|Abdul Jaleel Faridi]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1913" | 1913
| data-sort-value="1974" | 1974-05-19
|
|
| [[:d:Q131308670|Q131308670]]
|
|-
| ''[[:d:Q131342365|B. D. Chaurasia]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1937" | 1937-10-01
| data-sort-value="1985" | 1985-05-05
| ''[[:d:Q712625|Barigarh]]''
|
| [[:d:Q131342365|Q131342365]]
|
|-
| ''[[:d:Q133307845|Harinath Mukherjee]]''
| [[പ്രമാണം:Harinath Mukherjee.png|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1953" | 1953-11-15
|
|
|
| [[:d:Q133307845|Q133307845]]
|
|-
| ''[[:d:Q133835157|Kamal Kumar Mallik]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
| No/unknown value
| No/unknown value
|
|
| [[:d:Q133835157|Q133835157]]
|
|-
| ''[[:d:Q134358077|Narendranath Datta]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1884" | 1884-09-21
| data-sort-value="1949" | 1949-04-06
| ''[[:d:Q3347783|Muradnagar Upazila]]''
| [[കൊൽക്കത്ത]]
| [[:d:Q134358077|Q134358077]]
|
|-
| ''[[:d:Q134396596|Rajaniprabha Saikia]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q134396596|Q134396596]]
|
|-
| ''[[:d:Q134485163|Mohammed Idrees Habban]]''
| [[പ്രമാണം:Habibul Ummat Hazrat Moulana Dr Hakeem Mohammed Idrees Habban Raheemi.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| ''[[:d:Q766888|Charthaval]]''
| [[ബെംഗളൂരു]]
| [[:d:Q134485163|Q134485163]]
|
|-
| ''[[:d:Q134561917|Kolli S. Chalam]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q134561917|Q134561917]]
|
|-
| ''[[:d:Q139891089|Dr. Chirag Bhandari]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ജയ്പൂർ]]
|
| [[:d:Q139891089|Q139891089]]
|
|-
| ''[[:d:Q139894154|Neha Dwivedi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q139894154|Q139894154]]
|
|-
| ''[[:d:Q139964423|Devakaran Vajpeyi]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1888" | 1888
| data-sort-value="1956" | 1956
| [[ഉത്തർപ്രദേശ്]]
| [[വാരാണസി]]
| [[:d:Q139964423|Q139964423]]
|
|-
| ''[[:d:Q139997712|Ganesh Eknath Borma]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]
|
| [[:d:Q139997712|Q139997712]]
|
|-
| ''[[:d:Q139997783|Krishnashastri Bhatavadekar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ബോംബെ പ്രവിശ്യ]]
|
| [[:d:Q139997783|Q139997783]]
|
|-
| ''[[:d:Q140006956|Mandi Shankara Govindaji]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ബോംബെ പ്രവിശ്യ]]
|
| [[:d:Q140006956|Q140006956]]
|
|-
| ''[[:d:Q140051847|Badrilal]]''
|
|
| [[ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q140051847|Q140051847]]
|
|-
| ''[[:d:Q135006390|డా. మానిక్యమ్మ]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q135006390|Q135006390]]
|
|-
| ''[[:d:Q135045436|G Nachiyar]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1940" | 1940-09-15
|
| [[തമിഴ്നാട്]]
|
| [[:d:Q135045436|Q135045436]]
|
|-
| ''[[:d:Q135087245|డా. మంజుల అనంతకృష్ణన్ (AICTE సభ్యురాలు, విద్యావేత్త)]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q135087245|Q135087245]]
|
|-
| ''[[:d:Q135184523|சுதா சேஷய்யன்]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1961" | 1961-09-25
|
|
|
| [[:d:Q135184523|Q135184523]]
|
|-
| ''[[:d:Q135273140|தி. சா. ராஜு]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1926" | 1926-08-15
|
| ''[[:d:Q23737657|Thillaisthanam Gram Panchayat]]''<br/>[[തഞ്ചാവൂർ ജില്ല]]
|
| [[:d:Q135273140|Q135273140]]
|
|-
| ''[[:d:Q135422663|Girish Tiwari]]''
| [[പ്രമാണം:Dr Girish Tiwari.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q135422663|Q135422663]]
|
|-
| ''[[:d:Q135450466|Shruti Hegde]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[ഹുബ്ലി]]
|
| [[:d:Q135450466|Q135450466]]
|
|-
| ''[[:d:Q135935085|Rajib Kumar Sarmah]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q135935085|Q135935085]]
|
|-
| ''[[:d:Q135935634|Athira Sarasa]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
| [[കൊല്ലം]]
|
| [[:d:Q135935634|Q135935634]]
|
|-
| ''[[:d:Q136337365|Ankita Dave]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1987" | 1987-06-22
|
| [[മുംബൈ]]
|
| [[:d:Q136337365|Q136337365]]
|
|-
| ''[[:d:Q136358953|Ali Mohammad Jan]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1914" | 1914-09-03
| data-sort-value="1988" | 1988-10-31
| [[ശ്രീനഗർ]]
|
| [[:d:Q136358953|Q136358953]]
|
|-
| ''[[:d:Q136514490|Dr. Niket Patel]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1989" | 1989-12-27
|
| [[ആനന്ദ്, ഗുജറാത്ത്]]
|
| [[:d:Q136514490|Q136514490]]
|
|-
| ''[[:d:Q136905080|Dr. Arpit Chopra Jain]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1980" | 1980-07-23
|
| ''[[:d:Q113485010|ഖൈരഗഡ്-ചുയിഖദൻ-ഗണ്ഡായി ജില്ല]]''
|
| [[:d:Q136905080|Q136905080]]
|
|-
| ''[[:d:Q137647684|Dorothy May Satur]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1902" | 1902-05-28
| data-sort-value="1981" | 1981-03-28
|
|
| [[:d:Q137647684|Q137647684]]
|
|-
| ''[[:d:Q138750427|Shashikant Thacker]]''
|
|
| [[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q138750427|Q138750427]]
|
|-
| ''[[:d:Q139071510|Abusha Bibi Marikar]]''
| [[പ്രമാണം:Dr. Abusha bibi markar.jpg|center|128px]]
|
| [[ഇന്ത്യ]]
| data-sort-value="1912" | 1912-01-22
| data-sort-value="1996" | 1996-08-08
|
|
| [[:d:Q139071510|Q139071510]]
|
|-
| ''[[:d:Q139589336|Appou Tamijmarane]]''
|
|
| [[യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം]]<br/>[[ഇന്ത്യ]]
|
|
|
|
| [[:d:Q139589336|Q139589336]]
|
|}
{{Wikidata list end}}
jc1bla05sz8fgpbkn7h8togll1yothh
ഇസ്രയേലും വർണ്ണവിവേചനവും
0
540306
4628956
4613465
2026-06-13T01:59:02Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 2 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628956
wikitext
text/x-wiki
{{വൃത്തിയാക്കേണ്ടവ}}
ഫലസ്തീനികൾക്കെതിരെ, പ്രധാനമായും വെസ്റ്റ് ബാങ്കിന്റെയും ഗസ്സയുടേയും അധിനിവേശത്തിൽ [[ഇസ്രയേൽ|ഇസ്രായേൽ]] പ്രയോഗിക്കുന്ന വർണ്ണവിവേചനവും, അതിനെ ഇസ്രായേൽ വിമർശിക്കുന്നതുമാണ് ഇസ്രായേലും '''വർണ്ണവിവേചന സാമ്യതയും''' എന്ന പഠനം. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ വർണ്ണവിവേചനം എന്ന പദം അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിലെ വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ കുറ്റകൃത്യത്തെ [[ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനം|സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനവുമായി]] താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഇത് ഒരു സാമ്യതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചില വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇസ്രായേലിലെ അറബ് പൗരന്മാരോട് [[ഇസ്രയേൽ|ഇസ്രായേൽ]] പെരുമാറുന്നത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ഈ പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. രണ്ടാം ക്ലാസ് പൗരന്മാരായി അവരുടെ നില അവർ വിവരിക്കുന്നു. സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വക്താക്കൾ അധിനിവേശ പലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ "നിയന്ത്രണ സംവിധാനം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതിന്റെ പല പ്രധാന ഘടകങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിലെ വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ നിർവചനം പാലിക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ [[ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനം|ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ വർണ്ണവിവേചന]] ഭരണത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നതിന് സമാനമാണ് എന്ന് വാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഐഡി സംവിധാനം , ഇസ്രായേലി വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ രീതി, ഇസ്രായേലി, പലസ്തീൻ പൗരന്മാർക്ക് പ്രത്യേക റോഡുകൾ, ഇസ്രായേൽ സൈനിക ചെക്ക്പോസ്റ്റുകൾ, വിവാഹ നിയമം, വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് തടസ്സം, ഫലസ്തീനികളെ കുറഞ്ഞ വേലയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, പലസ്തീൻ വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് എക്സ്ക്ലേവ്സ്, അടിസ്ഥസൗകര്യങ്ങളിലെ അസമത്വം, നിയമപരമായ അവകാശങ്ങൾ (ഉദാ: "എൻക്ലേവ് നിയമം"), ഫലസ്തീനികളും ഇസ്രായേലി കുടിയേറ്റക്കാരും തമ്മിലുള്ള ഭൂമിയും വിഭവങ്ങളും ലഭ്യമാക്കുന്നതിലെ അസമത്വംതുടങ്ങിയവയൊക്കെ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന്റെ ലംഘനമായും, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയപ്പോലെ ഇസ്രായേലിനെയും ഒരു കുടിയേറ്റ കൊളണിയായി സാമൂഹിക വിശാരദർ കണക്കാക്കുന്നു. <ref>{{Cite journal|title=The Work of Comparison: Israel/Palestine and Apartheid|last=Peteet|first=Julie|journal=[[Anthropological Quarterly]]|date=Winter 2016|volume=89|issue=1|pages=247–281|doi=10.1353/anq.2016.0015|jstor=43955521}}</ref> <ref>e.g. Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967, John Dugard, A/HRC/4/17, 29 January 2007, pp. 3, 23 {{Cite web|url=https://www.un.org/Docs/journal/asp/ws.asp?m%3DA%2FHRC%2F4%2F17|title=Archived copy|access-date=3 August 2009|archive-url=https://web.archive.org/web/20121024083229/http://www.un.org/Docs/journal/asp/ws.asp?m=A%2FHRC%2F4%2F17|archive-date=24 October 2012}}</ref>
== ആരോപണങ്ങൾ ==
<ref>Omar H. Rahman, [https://www.brookings.edu/research/from-confusion-to-clarity/ From confusion to clarity: Three pillars for revitalizing the Palestinian National Movement]. [[Brookings Institute]] 12 December 2019:'The debate about whether the apartheid label applies to the Israel-Palestine case is already happening. Legal scholars and academics around the world have been taking up the issue for at least a decade.'</ref> ഇസ്രായേൽ ഈ താരതമ്യം നിരസിക്കുന്നു എങ്കിലും , [[ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ|ഐക്യരാഷ്ട്ര]] സഭയുടെ അന്വേഷകർ, <ref>{{Cite web|url=http://www.aljazeera.com/indepth/features/2017/03/report-israel-established-apartheid-regime-170315054053798.html|title=UN report: Israel has established an 'apartheid regime'|website=www.aljazeera.com|archive-url=https://web.archive.org/web/20170324174425/http://www.aljazeera.com/indepth/features/2017/03/report-israel-established-apartheid-regime-170315054053798.html|archive-date=24 March 2017}}</ref> [[ആഫ്രിക്കൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ്|ആഫ്രിക്കൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]] (ANC), മനുഷ്യാവകാശ ഗ്രൂപ്പുകൾ <ref>{{Cite book|title=Apartheid Israel: possibilities for the struggle within|url=https://archive.org/details/apartheidisraelp0000davi|last=Davis|first=Uri|publisher=Zed Books|year=2003|isbn=1-84277-339-9|pages=[https://archive.org/details/apartheidisraelp0000davi/page/86 86]–87}}</ref> <ref name="Shimoni">{{Cite book|url=https://archive.org/details/jewszionismsouth0000shim/page/310|title=Jews and Zionism: The South African Experience 1910–1967|last=Shimoni|first=Gideon|publisher=Cape Town: Oxford UP|year=1980|isbn=0-19-570179-8|pages=[https://archive.org/details/jewszionismsouth0000shim/page/310 310–336]|url-access=registration}}</ref>, നിരവധി ഇസ്രായേലി മുൻ രാഷ്ട്രീയക്കാർ എന്നിവരൊക്കയും ഈ സാമ്യം അംഗീകരിക്കുന്നവരാണ്. <ref name="TopIsraelisWarnApartheid">[https://theintercept.com/2017/03/22/top-israelis-have-warned-of-apartheid-so-why-the-outrage-at-a-un-report/ ''Top Israelis Have Warned of Apartheid, so Why the Outrage at a UN Report?''], Mehdi Hassan, The Intercept, 23 March 2017.</ref> <ref>Julie Peteet, 2016 p.249 also argues that that there is an Israeli narrative of [[exceptionalism]] which works to 'exempt' it from such comparisons.</ref> താരതമ്യം വസ്തുതാപരമായും ധാർമ്മികമായും കൃത്യതയില്ലാത്തതാണെന്നും ഇസ്രായേലിനെ തന്നെ തകർക്കാനാണ് ഇവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്നും ഇതിനെ വിമർശിക്കുന്നവർ വാദിക്കുന്നു. <ref>Alan Dershowitz, ''The Case Against Israel's Enemies: Exposing Jimmy Carter and Others Who Stand in the Way of Peace'' (New York: John Wiley, 2009), pp. 20–25, 28–29, 36, 44–48</ref> <ref>E.g., see {{Cite web|url=http://www.jcpa.org/text/apartheid.pdf|title=The Campaign to Delegitimize Israel with the False charge of Apartheid|last=Sabel|first=Robbie|date=2009|website=Jerusalem Center for Public Affairs – Global Law Forum|postscript=none|access-date=2021-05-10|archive-date=2023-02-24|archive-url=https://web.archive.org/web/20230224192553/https://www.jcpa.org/text/apartheid.pdf|url-status=dead}}; David Matas, ''Aftershock: Anti-Zionism and Antisemitism'' (Toronto: The Dunburn Group, 2005), pp. 53–55</ref> വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും [[ഗാസാ മുനമ്പ്|ഗാസയിലെയും]] ഇസ്രായേലിന്റെ അധിനിവേശത്തെ വർണ്ണവിവേചന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുമായുള്ള താരതമ്യത്തെയും സാമ്യത്തെയും എതിർക്കുന്നവർ നിരാകരിക്കുന്നു. രണ്ട് പ്രദേശങ്ങളും പരമാധികാര ഇസ്രായേലിന്റെ ഭാഗമല്ലാത്തതിനാൽ [[പലസ്തീൻ നാഷണൽ അതോറിറ്റി|ഗാസയിലെ പലസ്തീൻ അതോറിറ്റിയും]] ഹമാസ് സർക്കാരും ഭരിക്കുന്നതിനാൽ അവയെ താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്നാണവരുടെ വാദം.<ref>{{Cite journal|last=Farsakh|first=Leila|title=Independence, Cantons, or Bantustans: Whither the Palestinian State?|journal=Middle East Journal|date=2005|volume=59|issue=2|pages=230–245|doi=10.3751/59.2.13|jstor=4330126|url=https://www.jstor.org/stable/4330126|accessdate=25 November 2020|issn=0026-3141}}</ref> <ref>{{Cite web|url=https://www.aljazeera.com/opinions/2011/10/13/declaration-of-a-bantustan-in-palestine/|title=Declaration of a Bantustan in Palestine|access-date=25 November 2020|last=EidEid|first=Haidar|website=Al-Jazeera|language=en}}</ref>
=== നിയമപരമായ സമീപനങ്ങൾ ===
എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള വംശീയ വിവേചനം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷന്റെ (ഐസിഇആർഡി) പ്രകാരമുള്ള ബാധ്യതകൾ ലംഘിച്ചതിന് ഇസ്രായേലിനെതിരെ പലസ്തീൻ സ്റ്റേറ്റ് 2019 ഡിസംബറിൽ നൽകിയ പരാതിയിൽ വംശീയ വിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നു എന്നും അത് ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാനും നിർദ്ദേശം നൽകി.<ref>{{Cite web|url=https://www.ohchr.org/EN/NewsEvents/Pages/DisplayNews.aspx?NewsID=25429&LangID=E|title=UN Committee on the Elimination of Racial Discrimination publishes findings on Cambodia, Colombia, Ireland, Israel and Uzbekistan|access-date=26 December 2019|date=13 December 2019|website=UN OHCHR}}</ref> വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ നയങ്ങൾ വർണ്ണവിവേചനത്തിന് തുല്യമാണെന്ന പലസ്തീൻ പരാതിയുടെ അവലോകനത്തിൽ, ആ കമ്മിറ്റി ശരിയാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. 2021 ജനുവരിയിൽ, ഇസ്രായേൽ മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനയായ ബി'സെലെം നൽകിയ ഒരു റിപ്പോർട്ട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "ഇസ്രായേൽ ഭരണകൂടത്തെ വർണ്ണവിവേചനം എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്നതിനുള്ള തടസ്സം നേരിടേണ്ടിവന്നു". <ref>{{Cite web|url=https://www.btselem.org/publications/fulltext/202101_this_is_apartheid|title=A regime of Jewish supremacy from the Jordan River to the Mediterranean Sea: This is apartheid|access-date=12 January 2021|date=12 January 2021|publisher=B'Tselem|quote=A regime that uses laws, practices and organized violence to cement the supremacy of one group over another is an apartheid regime. Israeli apartheid, which promotes the supremacy of Jews over Palestinians, was not born in one day or of a single speech. It is a process that has gradually grown more institutionalized and explicit, with mechanisms introduced over time in law and practice to promote Jewish supremacy. These accumulated measures, their pervasiveness in legislation and political practice, and the public and judicial support they receive – all form the basis for our conclusion that the bar for labeling the Israeli regime as apartheid has been met.}}</ref> 2021 ഏപ്രിലിൽ, പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ മുന്നറിയിപ്പുകൾക്ക് ശേഷവും ഇസ്രായേൽ പരിധി ലംഘിച്ചുവെന്ന് [[ഹ്യൂമൺ റൈറ്റ് വാച്ച്|മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനയായി ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച്]] അവകാശപ്പെട്ടു.<ref name="Holmes">Oliver Holmes, [https://www.theguardian.com/world/2021/apr/27/israel-committing-crime-apartheid-human-rights-watch 'Israel is committing the crime of apartheid, rights group says,'] [[The Guardian]] 27 April 2021.</ref>കൂടാതെ ഈ റിപ്പോർട്ടിൽ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമപ്രകാരം വർണ്ണവിവേചനം, പീഡനം എന്നീ കുറ്റങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെ ആരോപിക്കുകയും ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയടെ അന്വേഷണം ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു അവർ.
ചില നിയമങ്ങൾ മതത്തിന്റെയോ വംശത്തിന്റെയോ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്പഷ്ടമായോ പരോക്ഷമായോ വിവേചനം കാണിക്കുന്നുവെന്നും ഫലത്തിൽ ജൂത പൗരന്മാർക്ക് പ്രത്യേകാവകാശം നൽകുകയും യഹൂദേതരർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അറബ് പൗരന്മാർക്ക് ദോഷം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് താരതമ്യപഠനത്തിന്റെ വക്താക്കൾ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. റിട്ടേൺ നിയമം, കുടുംബ ഏകീകരണം നിരോധിച്ച 2003ലെ നിയമം, സുരക്ഷ, ഭൂമി, ആസൂത്രണം, പൗരത്വം, നെസെറ്റിലെ (നിയമസഭ) രാഷ്ട്രീയ പ്രാതിനിധ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, സംസ്കാരം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച നിരവധി നിയമങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. 2018 ൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന നാഷണൽ-സ്റ്റേറ്റ് ബിൽ ഇസ്രായേലിലും അന്തർദ്ദേശീയമായും വ്യാപകമായി വിവേചനപരമാണെന്ന് അപലപിക്കപ്പെട്ടു, ഇതിനെ [[പലസ്തീൻ ലിബറേഷൻ ഓർഗനൈസേഷൻ]] (പിഎൽഒ) അംഗങ്ങൾ, പ്രതിപക്ഷ എംപിമാർ, മറ്റ് അറബ്, ജൂത ഇസ്രായേലികൾ എന്നിവരും സ്വാഗതം ചെയ്തു. <ref name="Israel passes Jewish nation law branded 'racist' by critics">{{Cite web|url=https://www.independent.co.uk/news/world/israel-jewish-nation-state-law-passed-arabs-segregation-protests-benjamin-netanyahu-a8454196.html|title=Israel passes Jewish nation law branded 'racist' by critics|access-date=23 July 2018|website=The Independent}}</ref>
== ചരിത്രം ==
=== ആരംഭം ===
1961 ൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ പ്രധാനമന്ത്രിയും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ വർണ്ണവിവേചന നയങ്ങളുടെ ശില്പിയുമായ ഹെൻഡ്രിക് വെർവോർഡ്, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ വർണ്ണവിവേചനത്തിനെതിരായ ഇസ്രായേലിന്റെ വോട്ട് നിരസിച്ചു. അതിന് കാരണമായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് "ഇസ്രായേൽ അതിന്റെ പുതിയ വർണ്ണവിവേചന വിരുദ്ധ മനോഭാവത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നില്ല ... അവർ അറബികൾ ആയിരം വർഷക്കാലം അവിടെ താമസിച്ചശേഷം ഇസ്രായേലിനെ അറബികളിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കളഞ്ഞു. അതിൽ, ഞാൻ അവരോട് വിയോജിക്കുന്നു. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെപ്പോലെ ഇസ്രായേലും വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമാണ്. " എന്നാണ്.<ref name="Clarno">The Empire's New Walls: Sovereignty, Neo-liberalism, and the Production of Space in Post-apartheid South Africa and Post-Oslo Palestine/Israel. Andrew James Clarno. 2009. p. 66–67</ref> അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായ ജോൺ വോർസ്റ്ററും ഇതേ കാഴ്ചപ്പാട് നിലനിർത്തി. <ref>Quigley 1990 p.149:'Former South African prime minister John Vorster viewed Israel’s government as confronting a situation similar to South Africa’s. Israel was faced with an “apartheid problem” as concerned its Arab inhabitants, he said. “We view Israel’s position and problems with understanding and sympathy’.'</ref> അതിനുശേഷം, നിരവധി പഠനങ്ങൾ ഈ വർണ്ണവിവേചന സാമ്യത സത്യപ്പെടുത്തി. 1970 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ, [[പലസ്തീൻ ലിബറേഷൻ ഓർഗനൈസേഷൻ|പിഎൽഒയുടെയും]] [[പോപ്പുലർ ഫ്രണ്ട് ഫോർ ദ ലിബറേഷൻ ഓഫ് പലസ്തീൻ|പിഎഫ്എൽപിയുടെയും]] അറബി ഭാഷാ മാസികകൾ ഫലസ്തീൻ സ്വയംഭരണത്തിനുള്ള ഇസ്രായേൽ നിർദേശങ്ങളെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കെതിരിൽ കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ ബന്തുസ്താൻ തന്ത്രവുമായി താരതമ്യം ചെയ്തു. 1979-ൽ, ഫലസ്തീൻ സോഷ്യോളജിസ്റ്റായ ഈലിയാ സൂരെഇക്, ഇസ്രായേൽ സമൂഹം വർണവിവേചനത്തിന്റെ വിത്തുകൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമൂഹമാണെന്നു വാദിച്ചു. <ref>Elia Zureik,''The Palestinians in Israel: A Study in Internal Colonialism,'' Routledge & K. Paul, 1979 p. 16:'While official ''de jure'' apartheid of the African variety does not exist in Israel, national apartheid on the latent and informal levels ... is a characteristic feature of Israeli society.' cited by David Lyon 'Identification, colonialism, and control: surveillant sorting in Israel/Palestine', in Elia Zureik, David Lyon, Yasmeen Abu-Laban (eds.), ''Surveillance and Control in Israel/Palestine: Population, Territory and Power,'' Routledge 2011 pp. 49–65, p. 58</ref> 1980-90 കളിൽ അക്കാദമിക്, ആക്ടിവിസ്റ്റ് രചനകളിൽ ഈ ആശയം ആവർത്തിച്ച് ഉയർന്നുവന്നു.<ref>Shourideh C. Molavi, ''Stateless Citizenship: The Palestinian-Arab Citizens of Israel,''BRILL 2013 p. 99</ref> ഫലസ്തീനികളോട് ഇസ്രായേൽ പെരുമാറിയതിനെ വിവരിക്കാൻ ഉറി ഡേവിസ്, മെറോൺ ബെൻവെനിസ്റ്റി, റിച്ചാർഡ് ലോക്ക്, ആന്റണി സ്റ്റുവാർട്ട് എന്നിവർ വർണ്ണവിവേചനം എന്ന പദം തന്നെ ഉപയോഗിച്ചു.
=== പ്രയോഗത്തിന്റെ വളർച്ച ===
1990 കളിൽ, "ഇസ്രായേലി വർണ്ണവിവേചനം" എന്ന പദത്തിന് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു, [[ഓസ്ലോ ഉടമ്പടി|ഓസ്ലോ ഉടമ്പടിയുടെ]] [[പലസ്തീൻ നാഷണൽ അതോറിറ്റി|ഫലമായി പലസ്തീൻ അതോറിറ്റിയുടെ]] രൂപത്തിൽ ഫലസ്തീനികൾക്ക് പരിമിതമായ സ്വയംഭരണം അനുവദിക്കുകയും, എന്നാൽ പലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇസ്രയേൽ പെർമിറ്റുകളും ചെക്ക്പോസ്റ്റുകളും സ്ഥാപിച്ച് അറബികളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ ബാരിയർ (തടസ്സം) ഇസ്രായേൽ നിർമ്മിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് വർണ്ണവിവേചന വാദത്തിന് കൂടുതൽ സ്വാധീനം ലഭിച്ചു. <ref name="Clarno">The Empire's New Walls: Sovereignty, Neo-liberalism, and the Production of Space in Post-apartheid South Africa and Post-Oslo Palestine/Israel. Andrew James Clarno. 2009. p. 66–67</ref> വർണ്ണവിവേചന കാലഘട്ടത്തിലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ബന്റുസ്താനും, വെസ്റ്റ് ബാങ്കും തമ്മിലുള്ള സാമ്യം 2013 ആയപ്പോഴേക്കും അന്താരാഷ്ട്ര വൃത്തങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ചിരുന്നു. <ref>[http://www.ft.com/intl/cms/s/0/689d27cc-7a98-11e2-9cc2-00144feabdc0.html Settler policy imperils Israel's foundations, ''Financial Times'', 21 February 2013]: "Faced with widely drawn international parallels between the West Bank and the Bantustans of apartheid South Africa, senior figures in Mr Netanyahu's Likud party have begun to admit the danger."</ref> അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ, മുമ്പ് ഈ ആശയം പറയുന്നത് തന്നെ നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇസ്രായേൽ ഭരണം വർണ്ണവിവേചനവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഈ പ്രയോഗം കൂടുതലായി വർദ്ധിച്ചു. <ref>[https://www.theguardian.com/world/2013/mar/19/obama-urged-israel-two-state-solution Obama urged: act tough on Israel or risk collapse of two-state solution (''The Guardian'', 19 March 2013)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160306041923/http://www.theguardian.com/world/2013/mar/19/obama-urged-israel-two-state-solution|date=6 March 2016}}</ref> <ref>[https://www.theguardian.com/world/2013/dec/12/palestinians-draw-parallels-mandela-anti-apartheid Palestinians draw parallels with Mandela's anti-apartheid struggle (The Guardian, 12 December 2013] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160304130506/http://www.theguardian.com/world/2013/dec/12/palestinians-draw-parallels-mandela-anti-apartheid|date=4 March 2016}} "Comparisons between the former regime in South Africa and the Israeli occupation of the Palestinian territories have become relatively commonplace—not just by Palestinians and their supporters, but also among Israelis and the international community."</ref>
സൈമൺ ഫ്രേസർ സർവകലാശാലയിലെ ഹെറിബർട്ട് ആദം, [[ബ്രിട്ടീഷ് കൊളമ്പിയ സർവകലാശാല|ബ്രിട്ടീഷ് കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ]] കോഗില മൂഡ്ലി എന്നിവർ 2005-ൽ നടത്തിയ ദൈർഘ്യമേറിയ ''സീക്കിംഗ് മണ്ടേല എന്ന'' പഠനത്തിൽ, ''ഇസ്രായേലികൾക്കും പലസ്തീനികൾക്കും ഇടയിൽ സമാധാനമുണ്ടാക്കുന്നതിന് വിഘാതമായി, വർണ്ണവിവേചനം എന്ന'' പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത് തർക്കം ഉടലെടുക്കുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു എന്ന് നിരിക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. ഇസ്രായേലിനെ ഒരു പാശ്ചാത്യ ജനാധിപത്യമായി കാണുന്നുവെന്നും അതിനാൽ അത്തരമൊരു രാജ്യത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ജൂതർക്കും അറബികൾക്കുമിടയിലായി രാജ്യത്തെ വിഭജിക്കപ്പെടുമെന്നും അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജൂത പ്രവാസികളുടെ ഭവനമാണ് ഇസ്രായേൽ എന്നവകാശപ്പെടുന്നു. <ref name="AdamXIII">Heriber, Adam & Moodley, Kogila. op cit. p. xiii.</ref> ഭരണാധികാരികളായ വെളുത്ത ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കാർക്ക് ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്ത “ആത്മനിഷ്ഠമായ ധാർമ്മിക സാധുത”- [[സയണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം|യഹൂദ ചരിത്രപരമായ കഷ്ടപ്പാടുകൾ - സയണിസത്തെ]] സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആദാമും മൂഡ്ലിയും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. <ref>Adam, Heribert & Moodley, Kogila. op. cit. p. xv.</ref> ഇസ്രായേലും വർണ്ണവിവേചന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും തമ്മിലുള്ള അക്കാദമിക് താരതമ്യങ്ങൾ രണ്ട് പ്രബല ഗ്രൂപ്പുകളെയും സെറ്റിൽഡർ സൊസൈറ്റികളായി കാണുകയും "എപ്പോൾ, എങ്ങനെ കുടിയേറ്റക്കാർ തദ്ദേശീയരാകുന്നു" എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാതിരിക്കുകയും ഇസ്രായേലിയിലെ ജൂത കുടിയേറ്റക്കാർ സ്വയം മടങ്ങിവരുന്നതായി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.<ref>Adam, Heribert & Moodley, Kogila. op. cit. p. 22.</ref> ആദാമും മൂഡ്ലിയും ഊന്നിപ്പറയുന്നു, "ആളുകൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിന് അർത്ഥം നൽകുകയും ഈ വൈവിധ്യമാർന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്ര പ്രിസങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ ലോകത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ, ധാരണകൾ യഥാർത്ഥമാണ്, അവ ഗൗരവമായി എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്." <ref>Adam, Heribert & Moodley, Kogila. op. cit. p. 25.</ref>
രണ്ട് ജനതകളെ വർണ്ണവിവേചനവുമായി വേർതിരിക്കാനുള്ള ഇസ്രായേലി ശ്രമങ്ങളെ തുല്യമാക്കുന്നവർ ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഏതെങ്കിലും സമാധാന കരാറിന്റെ നിയമസാധുതയെ ദുർബലപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് 2009 ൽ ഇസ്രായേൽ ചരിത്രകാരൻ ബെന്നി മോറിസ് പറഞ്ഞു. <ref name="Morris">Morris, Benny: ''One State, Two States'' (New Haven: Yale University Press, 2009), pp. 203–4, n. 1.</ref>
== ഹഫ്രദ-വർണ്ണവിവേചന താരതമ്യം ==
ഹഫ്രദ - വേർപിരിയൽ ({{Lang-he|הפרדה}}- ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഫലസ്തീൻ ജനതയെ ഇസ്രായേൽ ജനസംഖ്യയിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനുള്ള ഇസ്രായേൽ സർക്കാരിന്റെ നയത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക വിവരണമാണ് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ "വേർപിരിയൽ"). <ref name="Gideon Levy">{{Cite web|url=http://www.peripheries.net/article142.html|title=Republished as an excerpt of the original 28 October 2000 article in the Courrier International, under the title ''Au fil des jours, Périphéries explore quelques pistes – chroniques, critiques, citations, liens pointus : Israël-Palestine, revue de presse''|last=Gideon Levy|authorlink=Gideon Levy|date=4 November 2000|publisher=Périphéries|archive-url=https://web.archive.org/web/20140724015426/http://www.peripheries.net/article142.html|archive-date=24 July 2014}}</ref> <ref name="Dictionary definition">According to the Milon and Masada dictionaries, {{Lang|he-Latn|hafrada}} translates into English as "separation", "segregation", "division", "severance", "disassociation" or "divorce". {{Cite book|url=http://www.milon.co.il/dictionary/english-to-hebrew.php?term=%D7%94%D7%A4%D7%A8%D7%93%D7%94|title=הפרדה|work=English–Hebrew Dictionary|publisher=Milon|access-date=2021-05-10|archive-date=2013-09-02|archive-url=https://archive.today/20130902113422/http://www.milon.co.il/dictionary/english-to-hebrew.php?term=%D7%94%D7%A4%D7%A8%D7%93%D7%94|url-status=dead}}; {{Cite book|title=The Complete Hebrew–English Dictionary|last=Alcalai|first=Reuben|publisher=Masada|year=1981}}</ref> <ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=tM3PrFFSiVgC&pg=PA403|title=Undoing and Redoing Corpus Planning|last=Michael G. Clyne|year=1997|isbn=9783110155099|page=403|quote=In the Language of "us" and "them" we could have expected an undoing when an integrative policy of the two communities was introduced. Obviously the [Peace] Process moves in the opposite direction: separation. Actually, one of the most popular arguments use by the government to justify its policy is the "danger" (“the demographic bomb”, “the Arab womb”) of a “bi-national state” if no separation is made: the Process is thus a measure taken to secure the Jewish majority. The term ‘separation’ “{{lang|he-Latn|hafrada}}” has become extremely popular during the Process referring to fences built around Palestinian autonomous enclaves, to roads pave in the Territories exclusively for Israelis to the decrease of the number of Palestinians employed in Israel or allowed to enter into it altogether. The stereotypes of the Palestinian society as “backward” have not changed either.|author-link=Michael Clyne}}</ref> [[ഇസ്രയേൽ|ഇസ്രായേലിൽ]] [[വെസ്റ്റ് ബാങ്ക്|, വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും]] [[ഗാസാ മുനമ്പ്|ഗാസ മുനമ്പിലെയും]] ഫലസ്തീനികളിൽ ഇസ്രായേൽ സർക്കാർ സ്വീകരിച്ച് നടപ്പാക്കിയ പൊതു വിഭജന നയത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഈ പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. <ref name="Eric Rozenman">{{Cite journal|title=Today's Arab Israelis, Tomorrow's Israel: Why "Separation" Can't Be the Answer for Peace|last=Eric Rozenman|publisher=[[Hoover Institution]]|journal=[[Policy Review]]|date=1 April 2001|accessdate=21 March 2017|url=http://www.hoover.org/research/todays-arab-israelis-tomorrows-israel|archiveurl=https://web.archive.org/web/20170322015842/http://www.hoover.org/research/todays-arab-israelis-tomorrows-israel|archivedate=22 March 2017}}</ref> <ref name="Jeff Halper">{{Cite web|url=http://www.sipa.columbia.edu/REGIONAL/IAS/documents/apartheid.doc|title=Nishul (Displacement): Israel's form of Apartheid|access-date=21 March 2017|last=Jeff Halper|authorlink=Jeff Halper|publisher=[[Israeli Committee Against House Demolitions]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20070206013737/http://www.sipa.columbia.edu/REGIONAL/IAS/documents/apartheid.doc|archive-date=6 February 2007|quote={{lang|he-Latn|Hafrada}} ({{lang|af|Apartheid}} in Afrikaans) is the official Hebrew term for Israel's vision and policy towards the Palestinians of the Occupied Territories – and, it could be argued (with qualifications), within Israel itself}}</ref> <ref name="Alain Epp Weaver">{{Cite web|url=http://www.thefreelibrary.com/Further+footnotes+on+Zionism,+Yoder,+and+Boyarin-a0160168125|title=Further footnotes on Zionism, Yoder, and Boyarin|access-date=18 March 2007|last=Alain Epp Weaver|date=1 January 2007|publisher=Cross Currents}}</ref> <ref name="Mazin B. Qumisiyeh">{{Cite web|url=http://www.istame-apapandreou.gr/files/pdf/praktiko-palestinis.pdf|title=Discussion on: Searching for Peace in the Palestinian–Israeli Conflict|access-date=18 March 2007|last=Mazin B. Qumsiyeh|date=28 June 2006|publisher=Institute of Strategic and Development Studies, [[Andreas Papandreou]], [[University of Athens]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20070928154710/http://www.istame-apapandreou.gr/files/pdf/praktiko-palestinis.pdf|archive-date=28 September 2007}}</ref> <ref name="McLaughlin Group">{{Cite web|url=http://www.mclaughlin.com/library/transcript.asp?id=289|title=Transcript from broadcast of The McLaughlin Group|date=1–2 June 2002|publisher=The McLaughlin Group|archive-url=https://web.archive.org/web/20070927062518/http://www.mclaughlin.com/library/transcript.asp?id=289|archive-date=27 September 2007}}</ref> <ref name="Ben Shani">{{Cite web|url=http://www.nana.co.il/article/?articleID=423192&sid=126|title=מדיניות ההפרדה הביאה שקט לחברון, אך כולם מחכים לסערה|last=Ben Shani|date=19 January 2007|publisher=Channel 10 News|language=he|trans-title=The Result of the Hafrada Policy is Quiet in Hebron, But All Await the Storm|archive-url=https://web.archive.org/web/20151004170151/http://www.nana.co.il/article/?articleID=423192&sid=126|archive-date=4 October 2015}}</ref> <ref name="Fred Schlomka">{{Cite web|url=http://www.commondreams.org/views06/0528-27.htm|title=Toward a Third Intifada|last=Fred Schlomka|date=28 May 2006|website=[[The Baltimore Sun]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20130616133604/http://www.commondreams.org/views06/0528-27.htm|archive-date=16 June 2013}}</ref> <ref name="James Bowen">{{Cite web|url=http://www.haaretz.com/hasen/spages/762933.html|title=Making Israel Take Responsibility|access-date=22 March 2007|last=James Bowen|date=28 September 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20081201174839/http://www.haaretz.com/hasen/spages/762933.html|archive-date=1 December 2008|quote=hafrada (separation) as the Zionist form of apartheid}}</ref> ഈ വാക്കിനെ "വർണ്ണവിവേചനം" എന്ന പദവുമായി പണ്ഡിതന്മാരും വ്യാഖ്യാതാക്കളും താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, <ref>{{Cite web|url=http://www.miftah.org/display.cfm?DocId%3D10408%26CategoryId%3D5|title=A Third Intifada?|access-date=26 September 2014|last=David Pratt|date=28 May 2006|website=[[Sunday Herald]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20151005152457/http://www.miftah.org/display.cfm?DocId=10408&CategoryId=5|archive-date=5 October 2015|quote=Even among Israelis, the term '{{lang|he-Latn|Hafrada}}' — separation or apartheid in Hebrew — has entered the mainstream lexicon, despite strident denials by the Jewish state that it is engaged in any such process.}}</ref> <ref>{{Cite book|title=Apartheid Israel: The Politics of an Analogy|url=https://archive.org/details/apartheidisraelp0000unse|last=Jacobs|first=Sean|last2=Soske|first2=Jon|date=2015|publisher=Haymarket Books|isbn=978-1-60846-518-7|location=Chicago|pages=[https://archive.org/details/apartheidisraelp0000unse/page/n9 1]–13}}</ref> ഹഫ്രദയും വർണ്ണവിവേചനവും തുല്യമാണെന്ന് ചിലർ <ref>{{Cite journal|last=Halevi|first=Ilan|title=Apartheid is not socialist|journal=Revue d'études palestiniennes|issue=22, Winter 2000|pages=116–117|quote=It is significant that the Hebrew word used is {{lang|he-Latn|hafrada}} [separation], which expresses the idea of an external action, of a coercive act, and not {{lang|he-Latn|hipardouth}}, from the same root, which refers to the notion of self-separation, that is, secession. Thus it really is apartheid in the most classic sense}}</ref> <ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=YUeOAQAAQBAJ&pg=PA25|title=Cultural Autonomy in Contemporary Europe|date=18 October 2013|isbn=9781317968511|editor-last=David J. Smith|quote=The Hebrew term {{lang|he-Latn|Hafrada}} is the official descriptor of the policy of the Israeli Government to separate the Palestinian population in the territories occupied by Israel from the Israeli population, by means such as the West Bank barrier and the unilateral disengagement from those territories. The barrier is thus sometimes called {{lang|he-Latn|gader ha'hafrada}} (separation fence) in Hebrew. The term {{lang|he-Latn|Hafrada}} has striking similarities with the term {{lang|af|apartheid}}, as this term mean 'apartness' in Afrikaans and {{lang|he-Latn|Hafrada}} is the closest Hebrew equivalent.|editor-last2=Karl Cordell}}</ref>
ഇസ്രായേലി വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് തടസ്സം, ( {{Lang-he|גדר ההפרדה}} {{Lang|he-Latn|Geder Ha'hafrada}} , 'സെപ്പറേഷൻ ഫെൻസ്') <ref name="Eric Rozenman"/> വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് അടച്ചിട്ട് ഫലസ്തീനികളുടെ സഞ്ചാരനിയന്ത്രണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ; <ref name="Alain Epp Weaver"/> <ref name="Neil Sandler">{{Cite web|url=http://www.businessweek.com/magazine/content/02_10/b3773086.htm|title=Israel: A Saudi Peace Proposal Puts Sharon in a Bind|last=Neil Sandler|date=11 March 2002|publisher=Business Week Online|archive-url=https://web.archive.org/web/20111223165623/http://www.businessweek.com/magazine/content/02_10/b3773086.htm|archive-date=23 December 2011}}</ref> [[ഗാസാ മുനമ്പ്|ഗാസയിൽ]] നിന്ന് ഇസ്രായേൽ ഏകപക്ഷീയമായി പിരിഞ്ഞത്, തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഹഫ്രദയുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. <ref name="Tanya Reinhart">{{Cite web|url=https://zcomm.org/znetarticle/sharons-new-plan-by-tanya-reinhart/|title=Sharon's New Plan|access-date=30 August 2019|last=Reinhart|first=Tanya|authorlink=Tanya Reinhart|date=21 March 2004|website=ZNet|publisher=ZCommunications}}</ref> <ref>{{Cite book|title=Compromising Palestine: A Guide to Final Status Negotiations|last=Aaron S. Klieman|date=15 January 2000|publisher=Columbia University Press|isbn=0-231-11789-2|page=1}}</ref>
അതിന്റെ ആദ്യ പൊതു ആമുഖങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ആശയം മാറിയ ഈ നയം അറബികളെ വംശീയമായി അധസ്ഥിതർ ആക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളത് തന്നെയായിരുന്നു.<ref name="Gideon Levy"/> <ref name="Eric Rozenman"/> <ref>{{Cite web|url=http://www.haaretz.com/israel-news/culture/leisure/surroundings-separation-seems-to-have-spread-everywhere-1.165272|title=Surroundings: Separation Seems to Have Spread Everywhere|access-date=7 June 2017|last=Esther Zandberg|date=28 July 2005|website=[[Haaretz]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20160116043522/http://www.haaretz.com/israel-news/culture/leisure/surroundings-separation-seems-to-have-spread-everywhere-1.165272|archive-date=16 January 2016}}</ref>
2014 ൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർ റിച്ചാർഡ് എ. ഫാക്ക് തന്റെ "1967 മുതൽ കൈവശമുള്ള പലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടറുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ" Aparthied (വർണ്ണവിവേചനം) എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചു. <ref>{{Cite web|url=http://ap.ohchr.org/documents/dpage_e.aspx?si=A/HRC/25/67|title=A/HRC/25/67, Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967|date=13 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20141105104705/http://ap.ohchr.org/documents/dpage_e.aspx?si=A%2FHRC%2F25%2F67|archive-date=5 November 2014}}</ref> <ref>{{Cite web|url=http://www.timesofisrael.com/uns-falk-accuses-israel-of-ethnic-cleansing/|title=UN's Falk accuses Israel of 'ethnic cleansing'|archive-url=https://web.archive.org/web/20140623184848/http://www.timesofisrael.com/uns-falk-accuses-israel-of-ethnic-cleansing/|archive-date=23 June 2014}}</ref> <ref>{{Cite web|url=http://uk.reuters.com/article/2014/02/24/uk-palestinians-israel-un-falk-idUKBREA1N19120140224|title=U.N. rights envoy points to apartheid in Palestinian areas|last=Stephanie Nebehay|archive-url=https://web.archive.org/web/20140707222808/http://uk.reuters.com/article/2014/02/24/uk-palestinians-israel-un-falk-idUKBREA1N19120140224|archive-date=7 July 2014}}</ref>
== വർണ്ണവിവേചന കുറ്റകൃത്യവും ഇസ്രായേലും ==
=== നിയമപരമായ നില ===
വർണ്ണവിവേചന കുറ്റകൃത്യത്തെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിനും ശിക്ഷിക്കുന്നതിനുമുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷൻ (ഐസിഎസ്പിസിഎ) 1973 ലെ [[ഐക്യരാഷ്ട്ര പൊതുസഭ]] അംഗീകരിച്ചു. <ref name="StJohn2007">{{Cite web|url=http://www.counterpunch.org/stjohn02022007.html|title=Apartheid By Any Other Name|access-date=26 April 2010|last=[[Ronald Bruce St. John]]|date=1 February 2007|publisher=[[Foreign Policy in Focus]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20100616015824/http://counterpunch.org/stjohn02022007.html|archive-date=16 June 2010|quote=In 1973, the UN General Assembly adopted the International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid.}}</ref> വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ കുറ്റകൃത്യത്തെ ഐസിഎസ്പിസിഎ നിർവചിക്കുന്നത് "ഒരു വംശീയ വിഭാഗത്തിന്റെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനും നിലനിർത്തുന്നതിനുമായി ... മറ്റൊരു വംശീയ വിഭാഗത്തിന്മേൽ ... വ്യവസ്ഥാപിതമായി അവരെ അടിച്ചമർത്തുന്ന മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ" എന്നാണ്. <ref>{{Cite web|url=http://www.unhcr.org/refworld/pdfid/3ae6b3c00.pdf|title=International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid|access-date=25 April 2010|last=United Nations|date=30 November 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20111121225953/http://www.unhcr.org/refworld/pdfid/3ae6b3c00.pdf|archive-date=21 November 2011|quote=For the purpose of the present Convention, the term 'the crime of apartheid', which shall include similar policies and practices of racial segregation and discrimination as practised in southern Africa, shall apply to the following inhuman acts....}}</ref>
=== റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടും ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ചും ===
വർണ്ണവിവേചന കുറ്റകൃത്യത്തെ 2002 ലെ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയുടെ റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 7 നിർവചിച്ചത്, രാഷ്ട്രീയ, വംശീയ, ദേശീയ, വംശീയതയെക്കുറിച്ച് തിരിച്ചറിയാവുന്ന ഒരു ഗ്രൂപ്പിനെ പീഡിപ്പിക്കൽ, കൊലപാതകം, നിർബന്ധിത കൈമാറ്റം, തടവ്, അല്ലെങ്കിൽ ഉപദ്രവിക്കൽ തുടങ്ങിയ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പ്രവൃത്തികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത് എന്നാണ്. ഒരു വംശീയ സംഘം, സാംസ്കാരിക, മത, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള, ഏതെങ്കിലും വംശീയ ഗ്രൂപ്പിനോ ഗ്രൂപ്പുകൾക്കോ മേൽ ആസൂത്രിതമായി, സ്ഥാപനവത്കൃത ഭരണകൂടത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒപ്പം ആ ഭരണം നിലനിർത്താനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അടിച്ചമർത്തലിന്റെയും ആധിപത്യത്തിന്റെയും സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നതാണ്.<ref>{{Cite web|url=http://legal.un.org/icc/statute/english/rome_statute(e).pdf|title=Rome Statute of the International Criminal Court, Part 2, Article 7|access-date=26 April 2010|last=United Nations|year=2002|pages=5–6|archive-url=https://web.archive.org/web/20140114001204/http://legal.un.org/icc/statute/english/rome_statute%28e%29.pdf|archive-date=14 January 2014}}</ref>
2018 ജനുവരിയിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ 5 വർഷത്തെ യൂണിവേഴ്സൽ പീരിയോഡിക് അവലോകനത്തിൽ ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ചും മറ്റ് മനുശ്യാവകാശ ഗ്രൂപ്പുകളും ഇസ്രായേലിനെ വിമർശിച്ചു. ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ചിന്റെ ജനീവ ഡയറക്ടർ ജോൺ ഫിഷർ പറഞ്ഞു, “യുഎൻ അവലോകന വേളയിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ മനുഷ്യാവകാശങ്ങളോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത എത്രത്തോളമെന്നാൽ, അധിനിവേശം, പലസ്തീനികളുടെ അവകാശങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ നിയമവിരുദ്ധമായ സെറ്റിൽമെന്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത അത്രയുമാണ്. അവലോകനത്തിന് മുന്നോടിയായി, എട്ട് ഫലസ്തീൻ മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകൾ 60 പേജുള്ള സംയുക്ത റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചു. അതിൽ “വ്യവസ്ഥാപിത വംശീയ ആധിപത്യത്തിന്റെയും ഫലസ്തീൻ ജനതയെ മൊത്തത്തിൽ അടിച്ചമർത്തുന്നതിന്റെയും ഒരു സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഭരണകൂടം ആണ് ഇസ്രായേൽ സൃഷ്ടിച്ചത്, ഇത് കുറ്റകൃത്യത്തിന് തുല്യമാണ്. ഈ വർണ്ണവിവേചനം, എല്ലാ തരത്തിലുള്ള വംശീയ വിവേചനവും ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷന്റെ ആർട്ടിക്കിൾ 3 ലംഘിക്കുന്നതാണ് എന്ന് ഈ റിപ്പോർട്ട് എടുത്ത് പറയുന്നു. <ref>{{Cite web|url=http://mezan.org/en/post/23653/Joint%20Statement:%20Human%20rights%20organisations%20welcome%20Concluding%20Observations%20of%20the%20UN%20Committee%20on%20the%20Elimination%20of%20Racial%20Discrimination%20on%20racial%20segregation%20and%20apartheid%20on%20both%20sides%20of%20the%20Green%20Line|title=Joint Statement: Human rights organisations welcome Concluding Observations of the UN Committee on the Elimination of Racial Discrimination on racial segregation and apartheid on both sides of the Green Line|access-date=April 26, 2021|date=December 20, 2019|publisher=[[Al Mezan Center for Human Rights]]|archive-date=2022-05-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20220516141207/http://mezan.org/en/post/23653/Joint%20Statement:%20Human%20rights%20organisations%20welcome%20Concluding%20Observations%20of%20the%20UN%20Committee%20on%20the%20Elimination%20of%20Racial%20Discrimination%20on%20racial%20segregation%20and%20apartheid%20on%20both%20sides%20of%20the%20Green%20Line|url-status=dead}}</ref>
എല്ലാ തരത്തിലുള്ള വംശീയ വിവേചനവും ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷന്റെ (ഐസിഇആർഡി) പ്രകാരമുള്ള ബാധ്യതകൾ ലംഘിച്ചതിന് 2018 ഏപ്രിൽ 23 ന് പലസ്തീൻ ഇസ്രായേലിനെതിരെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര പരാതി നൽകി. <ref>{{Cite web|url=https://www.ohchr.org/EN/NewsEvents/Pages/DisplayNews.aspx?NewsID=25429&LangID=E|title=UN Committee on the Elimination of Racial Discrimination publishes findings on Cambodia, Colombia, Ireland, Israel and Uzbekistan|access-date=26 December 2019|date=13 December 2019|website=UN OHCHR}}</ref> വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ നയങ്ങൾ വർണ്ണവിവേചനത്തിന് തുല്യമാണെന്ന ഫലസ്തീൻ പരാതിയുടെ അവലോകനത്തിൽ, വംശീയ വിവേചനത്തിന് നിയമപരമായ നിർവചനം ഇസ്രായേൽ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്നും സമിതി ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു. <ref>{{Cite web|url=https://imadr.org/cerd100-summary/|title=UN: CERD adopted concluding observations on Cambodia, Colombia, Ireland, Israel and Uzbekistan|access-date=26 April 2021|date=17 December 2019|publisher=IMADR}}</ref> <ref>[https://docstore.ohchr.org/SelfServices/FilesHandler.ashx?enc=6QkG1d%2fPPRiCAqhKb7yhsoedJ0JgbAvx1268MgR6ZECmZQOSxzeFTc8j8UEx5lpE6uoQzg2uUWiM2z3DaYIRjvfkyF6EzdRBCGyxWU2UdMRXMrMogf3NnamP5vhcnqlrjxU6kUOTAeHiM0krVFJUCg%3d%3d Concluding observations on the combined seventeenth to nineteenth reports of Israel] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20240119211841/https://docstore.ohchr.org/SelfServices/FilesHandler.ashx?enc=6QkG1d%2FPPRiCAqhKb7yhsoedJ0JgbAvx1268MgR6ZECmZQOSxzeFTc8j8UEx5lpE6uoQzg2uUWiM2z3DaYIRjvfkyF6EzdRBCGyxWU2UdMRXMrMogf3NnamP5vhcnqlrjxU6kUOTAeHiM0krVFJUCg%3D%3D |date=2024-01-19 }}, 27 January 2020</ref> <ref>{{Cite web|url=https://www.ohchr.org/EN/HRBodies/CERD/Pages/InterstateCommunications.aspx|title=Inter-state communications|access-date=April 30, 2021|website=OHCHR}}</ref>
=== വംശീയതയുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ ===
==== ഫലസ്തീനു വേണ്ടിയുള്ള യുഎൻ പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടറുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ ====
2007 ലെ ഒരു റിപ്പോർട്ടിൽ, ഫലസ്തീനിനായുള്ള യുഎൻ പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ടർ ജോൺ ഡുഗാർഡ് ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചു, "ഇസ്രായേൽ അധിനിവേശത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ കൊളോണിയലിസത്തിന്റെയും വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെയും രൂപങ്ങളാണ്, അവ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്", കൂടാതെ കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ സവിശേഷതകളുള്ള ഒരു നീണ്ട അധിനിവേശത്തിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാനും വർണ്ണവിവേചനം അവസാനിപ്പിക്കാനും [[അന്തർദേശീയ നീതിന്യായ കോടതി|അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതിയെ സമീപിക്കുകയും വേണം"]]. <ref>{{Cite web|url=https://undocs.org/A/HRC/4/17|title=Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967, John Dugard|access-date=21 March 2017|last=Dugard|first=John|page=3|id=A/HRC/4/17|archive-url=https://web.archive.org/web/20170322111206/https://undocs.org/A/HRC/4/17|archive-date=22 March 2017|quote=The international community has identified three regimes as inimical to human rights—colonialism, apartheid and foreign occupation. Israel is clearly in military occupation of the OPT. At the same time elements of the occupation constitute forms of colonialism and of apartheid, which are contrary to international law. What are the legal consequences of a regime of prolonged occupation with features of colonialism and apartheid for the occupied people, the occupying Power and third States? It is suggested that this question might appropriately be put to the International Court of Justice for a further advisory opinion.}}</ref>
==== ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ഹ്യൂമൻ സയൻസസ് റിസർച്ച് കൗൺസിലിന്റെ നിയമ പഠനം ====
അന്താരാഷ്ട്ര നിയമപ്രകാരം അധിനിവേശ ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ വംശീയ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനായി 2009 ൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ഹ്യൂമൻ സയൻസസ് റിസർച്ച് കൗൺസിൽ (എച്ച്എസ്ആർസി) നിയമപഠന സംഘത്തെ നിയോഗിച്ചു.<ref name="HSRC2009">{{Cite web|url=http://www.hsrc.ac.za/Document-3227.phtml|title=Occupation, Colonialism, Apartheid? A re-assessment of Israel's practices in the occupied Palestinian territories under international law|access-date=4 July 2017|last=du Plessis|first=Max|date=May 2009|editor-last=Tilley|editor-first=Virginia|editor-link=Virginia Tilley|publisher=[[Human Sciences Research Council (South Africa)|Human Sciences Research Council]] of South Africa|pages=17–22|archive-url=https://web.archive.org/web/20090622083122/http://www.hsrc.ac.za/Document-3227.phtml|archive-date=22 June 2009|quote=... practices in South Africa are not the test or benchmark for a finding of apartheid elsewhere, as the principal instrument which provides this test lies in the terms of the Apartheid Convention itself.|first6=Iain Scobbie|authorlink7=Virginia Tilley}} (pdf 3.0 MiB) The report does not represent an official position of the HSRC. [http://www.hsrc.ac.za/Media_Release-378.phtml South African Academic Study Finds that Israel is Practicing Apartheid and Colonialism in the Occupied Palestinian Territories] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100726165646/http://www.hsrc.ac.za/Media_Release-378.phtml|date=26 July 2010}}, May 2009.</ref> വർണ്ണവിവേചന നയത്തിന്റെ ഏറ്റവും കുപ്രസിദ്ധമായ ഒരു വശമാണ് ബന്റുസ്താൻ അടക്കമുള്ള ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രകടമായ 'വംശീയ എൻക്ലേവ് നയം' എന്ന് റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു: ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനങ്ങളെ ഭരണകൂടമെന്ന നിലയിൽ 'സുരക്ഷ'യുടെ പേരിൽ ഇസ്രായേൽ ന്യായീകരിക്കുന്നു. അത്തരം അവകാശവാദങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണ് കാര്യങ്ങൾ. അവർ ചില ജനവാസമേഖലകളിൽ, ആ ജനതയുടെ മേൽ മറ്റൊരു ജനതയുടെ (ജൂതരുടെ) ഒരു വംശീയ ഗ്രൂപ്പ് അധീശത്വം സ്ഥാപിക്കുകയാണ്. ഇത് ആ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളുുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്. <ref>HSRC (2009), pp. 205 to 212</ref> അധിനിവേശ ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ രീതികൾ വർണ്ണവിവേചന കുറ്റകൃത്യത്തെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിനും ശിക്ഷിക്കുന്നതിനുമുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷന്റെ ആർട്ടിക്കിൾ 2 ൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ നിർവചനവുമായി എല്ലാ അർഥത്തിലും യോജിക്കുന്നതാണ്. വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടത്തിന്റെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ നിയമങ്ങളുമായും നടപടികളുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ഉചിതമായ പ്രക്രിയയ്ക്കുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ ലംഘനം (നിയമവിരുദ്ധ തടങ്കൽ പോലുള്ള നിമങ്ങൾ) ഇസ്രയേൽ നടപടികൾ വംശീയരയുമായി ശക്തമായ ബന്ധമുണ്ട്. നിർദ്ദിഷ്ട വംശീയതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഇസ്രായേൽ നടപ്പാക്കുന്ന വിവേചനപരമായ പ്രത്യേകാവകാശങ്ങൾ (നിയമപരമായി, ജൂതൻ അല്ലെങ്കിൽ ജൂതൻ അല്ലാത്തവർ); വംശീയ "കരുതൽ ഭൂമികളിലേക്കും ഗെറ്റോകളിലേക്കും (ചേരികൾ)" അറബികളെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതുൾപ്പെടെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും കടുത്ത വംശീയ വേർതിരിവ് ഇസ്രായേൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. സഞ്ചാരവും ആവിഷ്കാരവും പോലുള്ള വ്യക്തിഗത സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളിൽ വരെ സമഗ്രമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ നടപ്പാക്കുന്നു. വംശീയ-ദേശീയ ഐഡന്റിറ്റി (ജൂതർ അല്ലെങ്കിൽ അറബി) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഇരട്ട നിയമവ്യവസ്ഥ; പൗരത്വം നിഷേധിക്കൽ, ഏതെങ്കിലും ഫലസ്തീൻ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനായി പ്രത്യേകമായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത പ്രത്യേക നിയമവ്യവസ്ഥ എല്ലാം വംശീയവിവേചനത്തിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണെന്ന് ഈ പഠനം കണ്ടെത്തി. "ഫലസ്തീനികളുടെ മേൽ യഹൂദരുടെ ആധിപത്യം നിലനിർത്തുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഇസ്രായേൽ ഭരണകൂടം അധിനിവേശ ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം ചെലുത്തുന്നുവെന്നും വർണ്ണവിവേചനം നിരോധിക്കുന്നതിന്റെ ലംഘനമാണ് ഈ സംവിധാനം എന്നും" പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ''അധിനിവേശ പലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ വർണ്ണവിവേചനം, കൊളോണിയലിസം, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമം എന്ന പേരിൽ'' 2012 ൽ ''ഈ പഠന''റിപ്പോർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. <ref>Tilley, Virginia (ed). ''Beyond Occupation: Apartheid, Colonialism and International Law in the Occupied Palestinian Territories''. London, UK: Pluto Press, 2012.</ref>
==== ESCWA റിപ്പോർട്ട് ====
2017 ൽ യുഎൻ ഒരു കമ്മീഷനെ നിയോഗിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും, യുഎൻ സെക്രട്ടറി ജനറൽ, അവരുടെ റിപ്പോർട്ടിന് <ref name="Walberg2017">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=xsOKDwAAQBAJ&pg=PT35|title=The Canada-Israel Nexus|last=Eric Walberg|date=7 November 2017|publisher=SCB Distributors|isbn=978-0-9986947-0-2|pages=35–}}</ref> ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരം നൽകിയില്ല. സആദാ ഹുസൈൻ ആദം തയ്യാറാക്കിയ ആ റിപ്പോർട്ടിൽ "റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടിന്റെയും വർണ്ണവിവേചന കൺവെൻഷന്റെയും വെളിച്ചത്തിൽ വർണ്ണവിവേചനം സംബന്ധിച്ച വിഷയം ചർച്ചചെയ്യുന്നു."<ref name="Adem2019">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=1m2QDwAAQBAJ&pg=PA157|title=Palestine and the International Criminal Court|last=Seada Hussein Adem|date=5 April 2019|publisher=Springer|isbn=978-94-6265-291-0|pages=157–}}</ref> ഫലസ്തീൻ ജനതയെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന വർണ്ണവിവേചന സംവിധാനം സ്ഥാപിച്ച വംശീയ രാഷ്ട്രമാണ് ഇസ്രായേൽ എന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമായ തെളിവുകളാൽ സമർതഥിക്കുന്നു. യുഎൻ അണ്ടർ സെക്രട്ടറി ജനറലും ഇഎസ്സിഡബ്ല്യുഎ എക്സിക്യൂട്ടീവ് സെക്രട്ടറിയുമായ [[റിമ ഖലഫ്]] 2017 ൽ ഈ റിപ്പോർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
==== യെഷ് ദിൻ ====
2020 ൽ, ഇസ്രയേൽ മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനയായ യെഷ് ദിൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു റിപ്പോർട്ടിൽ, വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഫലസ്തീൻ ജനതയോട് ഇസ്രയേൽ പെരുമാറിയത് 2002 ലെ റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 7 പ്രകാരം, വർണ്ണവിവേചന കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ നിർവചനം പാലിക്കുന്നുവെന്നാണ്. അതുപ്രകാരം അവർ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയെ (International Criminal Court) സമീപിക്കുകയും ചെയ്തു. 1976 ൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന ഐക്യരാഷ്ട്ര പൊതുസഭ അംഗീകരിച്ച വർണ്ണവിവേചന കുറ്റകൃത്യത്തെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിനും ശിക്ഷിക്കുന്നതിനുമുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷൻ (International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid) പ്രകാരം അവർ കോടതിയിൽ, ഇസ്രയേൽ കുറ്റവാളികൾ ആണെന്ന് വാദിച്ചു. <ref>Yesh Din, 9 Jul. 2020, [https://www.yesh-din.org/en/the-occupation-of-the-west-bank-and-the-crime-of-apartheid-legal-opinion/ |The Occupation of the West Bank and the Crime of Apartheid: Legal Opinion] The English version of the full legal opinion is here: </ref>
==== B'tselem റിപ്പോർട്ട് ====
2021 ജനുവരിയിൽ, ഇസ്രായേൽ മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനയായ ബി'സെലെം ഒരു റിപ്പോർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അതിൽ "ഇസ്രായേൽ ഭരണകൂടത്തെ വർണ്ണവിവേചനം എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്നതിനുള്ള തടസ്സം നേരിടേണ്ടിവന്നു" എന്ന ആക്ഷേപം അവർ ഉന്നയിച്ചു. <ref>{{Cite web|url=https://www.btselem.org/publications/fulltext/202101_this_is_apartheid|title=A regime of Jewish supremacy from the Jordan River to the Mediterranean Sea: This is apartheid|access-date=12 January 2021|date=12 January 2021|publisher=B'Tselem|quote=A regime that uses laws, practices and organized violence to cement the supremacy of one group over another is an apartheid regime. Israeli apartheid, which promotes the supremacy of Jews over Palestinians, was not born in one day or of a single speech. It is a process that has gradually grown more institutionalized and explicit, with mechanisms introduced over time in law and practice to promote Jewish supremacy. These accumulated measures, their pervasiveness in legislation and political practice, and the public and judicial support they receive – all form the basis for our conclusion that the bar for labeling the Israeli regime as apartheid has been met.}}</ref> റിപ്പോർട്ട് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ബി'സെലെമിന്റെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടർ ഹഗായ് എൽ-ആഡ് പ്രസ്താവിച്ചത്, "ഇസ്രായേൽ ഒരു താൽക്കാലിക അധിനിവേശമുള്ള ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യമല്ല: ഇത് ജോർദാൻ നദിക്കും മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു ഭരണകൂടമാണ്. നമ്മൾ നോക്കണം, ഇസ്രായേലിന്റെ പൂർണ്ണ ചിത്രത്തിൽ അത് എന്താണെന്ന് നമുക്ക് കാണാം: അത് വർണ്ണവിവേചനം ആണ്. " <ref>{{Cite web|url=https://www.btselem.org/press_releases/20210112_this_is_apartheid|title=This is apartheid: The Israeli regime promotes and perpetuates Jewish supremacy between the Mediterranean Sea and the Jordan River|access-date=12 January 2021|date=12 January 2021|publisher=B'Tselem}}</ref> റിപ്പോർട്ടിനെ വിമർശിച്ചുവർ അത് സെമിറ്റിക് വിരുദ്ധമാണെന്നും, അത് കുറ്റകൃത്യമാണെന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചു, കാരണം ഇസ്രായേലിനെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി പരിഗണിക്കണം എന്നാണവരുടെ വാദം <ref>{{Cite web|url=https://www.jpost.com/israel-news/btselem-for-first-time-labels-israel-an-apartheid-state-655109|title=B'Tselem, for first time, labels Israel an apartheid state|access-date=2021-01-13|website=The Jerusalem Post {{!}} JPost.com|language=en-US}}</ref>
==== ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച് റിപ്പോർട്ട് ====
അന്താരാഷ്ട്ര നിയമപ്രകാരം വർണ്ണവിവേചനം, പീഡനം എന്നീ കുറ്റങ്ങൾ ആരോപിച്ച് ഇസ്രായേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെ 2021 ഏപ്രിലിൽ [[ഹ്യൂമൺ റൈറ്റ് വാച്ച്|ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച്]] ഒരു റിപ്പോർട്ട് പുറത്തുവിട്ടു.അതിൽ ഫലസ്തീനികൾക്കെതിരായ ആസൂത്രിതമായ വിവേചനം അന്വേഷിക്കാൻ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രധാന അന്താരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശ [[സർക്കാരിതര സംഘടന|എൻജിഒ]] ആണ് [[ഹ്യൂമൺ റൈറ്റ് വാച്ച്|ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച്]] . ഫലസ്തീനികളെ പലതരം പീഠനങ്ങളിലേക്ക് അവരുടെ അറബികളെന്ന ഐഡന്റിറ്റി മൂലം ഇസ്രായേൽ അധികാരികൾ തള്ളിവിടുകയും, പുറത്താക്കുകയും, പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും, ബലമായി വേർപെടുത്തുകയും, കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും, ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ... ഈ അനുഭവങ്ങൾ വളരെ കഠിനമാണെന്നും ഇത് അവർക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണെന്നും റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. <ref>{{Cite web|url=https://www.hrw.org/report/2021/04/27/threshold-crossed/israeli-authorities-and-crimes-apartheid-and-persecution|title=A Threshold Crossed: Israeli Authorities and the Crimes of Apartheid and Persecution|access-date=27 April 2021|date=27 April 2021|website=Human Rights Watch}}</ref> ഇസ്രായേൽ ഈ റിപ്പോർട്ട് നിരസിച്ചു, നയതന്ത്രപരകാര്യ മന്ത്രി മൈക്കൽ ബിറ്റൺ പറഞ്ഞു, “ഈ വ്യാജ റിപ്പോർട്ടിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഒരു തരത്തിലും മനുഷ്യാവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല, മറിച്ച് ഇസ്രയേലിന്റെ ദേശീയ രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിലുള്ള നിലനിൽപ്പിനുള്ള അവകാശത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്താനുള്ള എച്ച്ആർഡബ്ല്യുവിന്റെ നിരന്തരമായ ശ്രമമാണ്. ജൂത ജനത<ref>{{Cite web|url=https://www.reuters.com/world/middle-east/human-rights-watch-accuses-israel-apartheid-crimes-against-palestinians-2021-04-27/|title=Human Rights Watch accuses Israel of ‘apartheid’ crimes against Palestinians|access-date=2021-04-27|date=2021-04-27|website=Reuters}}</ref> മനുഷ്യരാശിക്കെതിരായ വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റേയോ ഉപദ്രവത്തിന്റേയോ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇസ്രായേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരെ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയെകൊണ്ട് അന്വേഷിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച് റിപ്പോർട്ടിനെ പലസ്തീൻ പ്രധാനമന്ത്രി മുഹമ്മദ് ഷത്തായ്യഹ് സ്വാഗതം ചെയ്തു. എച്ച്ആർഡബ്ല്യു റിപ്പോർട്ടിനെതിരെ യുഎസ് സ്റ്റേറ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് രംഗത്തെത്തി, "ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വർണ്ണവിവേചനമാണ് എന്നത് ഈ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടല്ല" എന്നവർ പ്രസ്താവിച്ചു. <ref>{{Cite web|url=https://www.timesofisrael.com/us-rejects-human-rights-watchs-accusation-of-israeli-apartheid/|title=US rejects Human Rights Watch’s accusation of Israeli ‘apartheid’|last=staff|first=T. O. I.|date=2021-04-29|website=www.timesofisrael.com|language=en-US}}</ref>
==== മറ്റു കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ====
ഐ.സി.എസ്.പി.സി.എ.യുടെയും റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 7 ന്റെയും നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഇസ്രായേലികളും ഫലസ്തീനികളും "വംശീയ ഗ്രൂപ്പുകൾ" ആണെന്ന് പറയാനാകുമോ എന്ന ചോദ്യം ഒരു തർക്കവിഷയമാണ്. രാഷ്ട്രീയ എഴുത്തുകാരൻ റൊണാൾഡ് ബ്രൂസ് സെന്റ് ജോൺ പറയുന്നത് വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രായേലി നയത്തെ സംബന്ധിച്ച് സാങ്കേതികമായി വർണ്ണവിവേചനം എന്ന് നിർവചിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നാണ്. കാരണം അതിൽ വംശീയ ഘടകങ്ങളില്ല. എന്നിരുന്നാലും, 2002 ലെ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയിൽ റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ട് അവതരിപ്പിച്ചതോടെ, ഇസ്രയേൽ ഒരു വംശീയ ഗ്രൂപ്പിന് എതിരിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്ന വംശീയ-ദേശീയതയുള്ള ഒരു സംഘമായി മാറുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രായേലി നയം, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വെള്ളക്കാരല്ലാത്ത ജനതയെ ബാധിക്കാത്തതുപോലെ തന്നെ ഫലസ്തീൻ ജനതയെ മാത്രം സ്വാധീനിക്കുന്ന വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ ഒരു രൂപമാണ്.<ref name="StJohn2007"/> അധിനിവേശ ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ, ഫലസ്തീൻ ഐഡന്റിറ്റികൾ, സാമൂഹികമായി വംശപരമ്പരയോ ദേശീയത, വംശീയത, മതം എന്നിവയാലോ വേർതിരിച്ച ഗ്രൂപ്പുകളായി മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് എച്ച്എസ്ആർസിയുടെ 2009 ലെ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. ഈ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിൽ വർണ്ണവിവേചനം നിർവചിക്കുന്നത് പ്രകാരം ഇസ്രായേലി ജൂതന്മാരെയും പലസ്തീൻ അറബികളെയും "വംശീയ ഗ്രൂപ്പുകളായി" കണക്കാക്കാമെന്ന് പഠനം നിഗമനം ചെയ്യുന്നു. <ref name="HSRC2009"/>
ഇസ്രായേലിൽ വർണ്ണവിവേചനം ഉണ്ടെന്ന അവകാശവാദം അന്താരാഷ്ട്ര റെഡ് ക്രോസിന്റെ തലവൻ ജാക്വസ് ഡി മായോ നിരസിച്ചു. വംശത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠതയുടെ അടിത്തറയിൽ ഒരു ഭരണകൂടവുമില്ല, ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾക്ക് അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ നിഷേധിച്ചതായി ആരോപിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതൊരു വംശീയ അപകർഷതയാണ്. രക്തരൂക്ഷിതമായ ഒരു ദേശീയ സംഘട്ടനം ഇസ്രയേലിൽ നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ദാരുണവുമായ സ്വഭാവം പതിറ്റാണ്ടുകളായി, അതിന്റെ തുടർച്ചയുണ്ടെന്നതാണ്. ഒപ്പം അധിനിവേശ അവസ്ഥയുമുണ്ട്. വർണ്ണവിവേചനമല്ല അത്" ജാക്വസ് ഡി മായോ പറഞ്ഞുവെക്കുന്നു.
== ഇസ്രായേലിലെ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നങ്ങൾ ==
ആദാമും മൂഡ്ലിയും എഴുതുന്നു: സ്വന്തം ഭൂമിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിന് നിയമപരമായ വിലക്കുകളും, സിവിൽ സർവീസ് തസ്തികകളുടെ അസമമായ വിതരണവും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള ആളോഹരി ചെലവു കാരണം വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യങ്ങൾ നൽകാത്തതുമൊക്കെ ഇസ്രായേലി ഫലസ്തീനികളെ മറ്റൊരു വംശീയ സംഘമായി ഭരണകൂടം തന്നെ മാറ്റുകയും രണ്ടാംകിട പൗരത്വ പദവിയിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു, ഇവരാകട്ടെ പ്രബലമായ ഒരു ന്യൂനപക്ഷമാണ്താനും."<ref>Adam, Heribert & Moodley, Kogila. {{Cite web|url=http://www.temple.edu/tempress/chapters_1800/1813_ch1.pdf|title=''Seeking Mandela: Peacemaking Between Israelis and Palestinians'' (2005) excerpt|access-date=2 November 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20160303183305/http://www.temple.edu/tempress/chapters_1800/1813_ch1.pdf|archive-date=3 March 2016}}, University College London Press, p. 20f. {{ISBN|1-84472-130-2}}<br /><br />''Second-class citizenship:'' "Above all, both Israeli Palestinians and Coloured and Indian South Africans are restricted to second-class citizen status when another ethnic group monopolizes state power, treats the minorities as intrinsically suspect, and legally prohibits their access to land or allocates civil service positions or per capita expenditure on education differently between dominant and minority citizens."</ref>
=== വർണ്ണവിവേചന നിരാസവാദങ്ങൾ ===
''[[ദ് ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ്|2011 ഒക്ടോബറിൽ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിൽ]]'' ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ജഡ്ജ് റിച്ചാർഡ് ഗോൾഡ്സ്റ്റോൺ എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ, ഇസ്രായേലിൽ ജൂതന്മാരും അറബികളും തമ്മിൽ ഒരു പരിധിവരെ വേർതിരിവ് നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും “വർണ്ണവിവേചനം ഇല്ല” എന്നും, വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ നിർവചനത്തോട് 1998 റോം ചട്ടപ്രകാരം ഒന്നും തന്നെ വരുന്നില്ലയെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിനെ സംബന്ധിച്ച്, സ്ഥിതി കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാണെന്ന് ഗോൾഡ്സ്റ്റോൺ എഴുതി. എന്നാൽ ഇവിടെയും "ഒരു വംശീയ വിഭാഗത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥാപിത അടിച്ചമർത്തലിന്റെയും ആധിപത്യത്തിന്റെയും സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഭരണകൂടം നിലനിർത്താൻ ഉദ്ദേശ്യമില്ല." <ref name="goldstone">{{Cite web|url=https://www.nytimes.com/2011/11/01/opinion/israel-and-the-apartheid-slander.html|title=Israel and the Apartheid Slander|last=Goldstone|first=Richard J.|date=31 October 2011|archive-url=https://web.archive.org/web/20170216013950/http://www.nytimes.com/2011/11/01/opinion/israel-and-the-apartheid-slander.html|archive-date=16 February 2017}}</ref> <ref>[http://www.highbeam.com/doc/1g1-271339962.html Goldstone Strikes Fatal Blow to False Apartheid Analogy] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160116043522/https://www.highbeam.com/doc/1G1-271339962.html|date=16 January 2016}}. States News Service. 1 November 2011</ref> "ഇസ്രായേൽ ഒരു വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമാണെന്ന ആരോപണം തെറ്റായതും ക്ഷുദ്രകരവുമായ ഒന്നാണ്, അത് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് സമാധാനവും ഐക്യവും തടയുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു" എന്നും ഗോൾഡ്സ്റ്റോൺ ''ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിൽ എഴുതി.'' <ref>{{Cite web|url=http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4142242,00.html|title=Goldstone: There is no apartheid in Israel|archive-url=https://web.archive.org/web/20121202014244/http://www.ynetnews.com/articles/0%2C7340%2CL-4142242%2C00.html|archive-date=2 December 2012}}</ref>
ഇസ്രായേലിൽ അറബികൾക്കെതിരെ സാമൂഹ്യ വിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും "ഒരു ജൂത രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ആദർശം വംശീയതയെ തകർക്കുന്നു" എന്ന് ഇയാൻ ബുറുമ വാദിച്ചു. ഈ വംശീയ താരതമ്യം "ബുദ്ധിപരമായി മടിയനും ധാർമ്മികമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നതും ഒരുപക്ഷേ വിചിത്രവുമാണ്". ഇസ്രായേൽ ജനസംഖ്യയുടെ 20% അറബികളാണെന്നും മുഴുവൻ പൗരന്മാരുടെ അവകാശങ്ങളും ലഭ്യമാക്കേണ്ടതാണെന്നും ബുറുമ വാദിച്ചു. ഇസ്രായേൽ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ദേശീയ പ്രദേശത്ത് വർണ്ണവിവേചനം ഇല്ലെന്നും ബുറുമ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. <ref name="Buruma">[[Ian Buruma|Buruma, Ian]]. [http://education.guardian.co.uk/higher/comment/story/0,9828,761784,00.html "Do not treat Israel like apartheid South Africa"],''[[The Guardian]]'', 23 July 2002.</ref>
[[സ്റ്റാൻഫോർഡ് സർവ്വകലാശാല|സ്റ്റാൻഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ]] അമ്പത്തിമൂന്ന് ഫാക്കൽറ്റി അംഗങ്ങൾ ഒപ്പിട്ട ഒരു കത്തിൽ "ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രത്തിൽ വർണ്ണവിവേചനവുമായി സാമ്യമുള്ള യാതൊരു പ്രവർത്തനവുമില്ല" എന്ന അഭിപ്രായം അവർ രേഖപ്പെടുത്തി. ഇസ്രായേൽ ഒരു ലിബറൽ ജനാധിപത്യ രാജ്യമാണെന്നും, ഇസ്രായേലിലെ അറബ് പൗരന്മാർ സിവിൽ, മത, സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ സമത്വം ആസ്വദിക്കുന്നതായി അവർ വാദിച്ചു. ഇസ്രായേലിനെ വർണ്ണവിവേചനമുള്ള ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുമായി ഉപമിക്കുന്നത് ഒരു അപഹാസ്യമാണെന്നും ക്ഷുദ്ര പ്രചാരണത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. <ref name="spme53">{{Cite web|url=http://spme.org/campus-news-climate/53-distinguished-stanford-faculty-state-publicly-israel-is-not-an-apartheid-state/4536/|title=SPME: 53 Distinguished Stanford Faculty State Publicly, 'Israel is Not An Apartheid State!'|access-date=20 April 2008|publisher=Scholars for Peace in the Middle East|archive-url=https://web.archive.org/web/20140729075858/http://spme.org/campus-news-climate/53-distinguished-stanford-faculty-state-publicly-israel-is-not-an-apartheid-state/4536/|archive-date=29 July 2014}}</ref>
=== നേരിടുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ===
=== ഭൂമി ===
അറബികളിൽ നിന്ന് ഇസ്രയേൽ അധിനിവേശം ചെയ്ത ഭൂമി മുഴുവൻ ജൂത ദേശീയ ഫണ്ടിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ ജൂത ഏജൻസിയുടെയോ ഉടമസ്ഥതയിലാണുണ്ടായിരുന്നത്. ജൂത കുടിയേറ്റക്കാരായ അപേക്ഷകർക്ക് മാത്രമായി ആണ് ഈ ഭൂമി നൽകി വരുന്നത്. ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുക്കുന്നതിനോ വാങ്ങുന്നതിനോ ഇസ്രായേൽ പൗരൻമാരായ അറബികൾക്ക് അവകാശമില്ല. അറബി ഗ്രാമങ്ങൾ നിരന്തരമായി ഒഴിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇതിന്റെ സ്ഥിരമായ വിപുലീകരണം നടക്കുന്നു. ഓട്ടോമൻ ഫലസ്തീനിൽ യഹൂദ സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്നതിനായി ഓട്ടോമൻ കാലഘട്ടത്തിൽ ജൂതന്മാർ സ്ഥാപിച്ച ഈ ഗ്രൂപ്പുകൾ, അക്കാലത്ത് വരണ്ട മരുഭൂമിയും ചതുപ്പുനിലങ്ങളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭൂമി വാങ്ങി, അവ കൃഷിയോഗ്യമാക്കാനും, പാട്ടത്തിന് നൽകാനും യഹൂദർക്ക് കൃഷിചെയ്യാനും യഹൂദ കുടിയേറ്റത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും അക്കാലങ്ങളിൽ തന്നെ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രം സ്ഥാപിതമായതിനുശേഷം, ഇസ്രായേൽ ലാൻഡ്സ് അതോറിറ്റി ഈ സ്വത്തുക്കളുടെ നടത്തിപ്പിന് മേൽനോട്ടം വഹിച്ചു. 2000 മാർച്ച് 8 ന്, ഇസ്രായേലി അറബികൾക്കും, അത്തരം ഭൂമി ദീർഘകാല പാട്ടത്തിന് വാങ്ങുന്നതിന് തുല്യമായ അവകാശമുണ്ടെന്ന് ഇസ്രായേൽ സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചു. മുമ്പ് യഹൂദ ഗ്രാമങ്ങളിലും, അറബ് പൗരന്മാർ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നിടത്തെല്ലാം സർക്കാർ ഭൂമി അനുവദിക്കരുതെന്നതായിരുന്നു നിയമം. 2000 മാർച്ച് 8- ലെ വിധിയനുസരിച്ച് താമസിക്കുന്നതും, പാട്ടത്തിനെടുക്കുന്നതും തടയാൻ പാടില്ലെന്ന് കോടതി വിധിച്ചു: “സമത്വത്തിന്റെ തത്വം, മതത്തിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ദേശീയതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പൗരന്മാരെ വേർതിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഭരണകൂടത്തെ വിലക്കുന്നു,” ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് അഹരോൺ ബരാക് എഴുതി. സർക്കാർ ഭൂമി അനുവദിക്കുന്നതിലും ഈ തത്വം ബാധകമാണ്. . . . ഭരണകൂടത്തിന്റെ ജൂത സ്വഭാവം ഇസ്രായേലിനെ അതിന്റെ പൗരന്മാർക്കിടയിൽ വിവേചനം കാണിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ” <ref>Qadan v. Israel Lands Administration, HCJ (Israeli Supreme Court) 6698/95, 8 March 2000, as cited by Alan Dershowitz, The Case for Israel (Hoboken: John Wiley & Sons, 2003), p. 157, n. 7 (see p. 253).</ref> ഈ വിധിയെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് തത്ത്വചിന്തകനായ ബെർണാഡ് ഹാരിസൺ, “വർണ്ണവിവേചന ഇസ്രായേൽ” ആരോപണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ അധ്യായത്തിൽ എഴുതി: “ഇനിയും വളരെയധികം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇസ്രായേൽ ഒരു 'വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രം' ആണോ അല്ലയോ എന്ന ചോദ്യം ഞങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയാണ്, ഓർക്കുക. ഹെൻട്രിക് വെർവോർഡിന്റെ പ്രീമിയർഷിപ്പിനു കീഴിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ സുപ്രീംകോടതി സമാനമായ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുന്നുവെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുന്നത് കേവലം കഠിനവും അസാധ്യവുമല്ല. കാരണം അങ്ങനെ ചെയ്താൽ വർണ്ണവിവേചന സമ്പ്രദായത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാരണങ്ങളേയും അത് ബാധിക്കുമായിരുന്നു. വംശങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ അനുവദിച്ച പ്രദേശങ്ങൾ വേർതിരിക്കുന്നതിലൂടെ അത് വർണ്ണവിവേചന സംവിധാനമല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല. " <ref>Bernard Harrison, ''The Resurgence of Anti-Semitism: Jews, Israel, and Liberal Opinion'' (Lanham: Rowman & Littlefield, 2006), p. 133.</ref>
സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ഫലമായി ഇസ്രായേലിലെ ഭൂരിഭാഗം ഭൂമിയുടെയും അവകാശം യഹൂദേതരർക്ക് ലഭ്യമല്ലെന്ന് 2006 ൽ ''[[ദി ഗാർഡിയൻ]]'' പത്രത്തിലെ തന്റെ ലേഖനത്തിൽ ക്രിസ് മക്ഗ്രിയൽ പ്രസ്താവിച്ചു. 2007 ൽ ഇസ്രായേലിലെ അറബ് ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള ലീഗൽ സെന്റർ അദാല സമർപ്പിച്ച ഹരജിക്ക് മറുപടിയായി അറ്റോർണി ജനറൽ മെനാഷെം മസൂസ് ഇത്തരം നയം വിവേചനപരമാണെന്ന് വിധിച്ചു, ജെഎൻഎഫ് (ജൂത ദേശീയ നിധി) ജൂതന്മാരല്ലാത്തവർക്ക് ഭൂമി വിൽക്കണമെന്ന് വിധിയിൽ പ്രസ്താവിച്ചു.
=== കമ്മ്യൂണിറ്റി സെറ്റിൽമെന്റുകളുടെ നിയമനിർമ്മാണം ===
2000 ആണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, നെഗെവിലെയും ഗലീലിയിലെയും നിരവധി കമ്മ്യൂണിറ്റി സെറ്റിൽമെന്റുകൾ (ഗ്രാമങ്ങൾ)അറബ് അപേക്ഷകരെ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കിയതായി ആരോപിക്കപ്പെട്ടു. 2010 ൽ, നെസെറ്റ് ഗലീലിയിലെയും നെഗേവിലെയും ചെറിയ കമ്മ്യൂണിറ്റികളിൽ അറബ് വംശജരെ പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന നിയമം പാസാക്കി. അതോടൊപ്പം വംശം, മതം, ലിംഗം, വംശീയത, വൈകല്യം, വ്യക്തിഗത നില, പ്രായം, രക്ഷാകർതൃത്വം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അപേക്ഷകരെ തടയുന്നതിനുള്ള കമ്മിറ്റികളെ വ്യക്തമായി വിലക്കുകയും ചെയ്തു.<ref>{{Cite web|url=http://www.nevo.co.il/law_word/law14/law-2286.pdf|title=Archived copy|access-date=20 August 2012|archive-url=https://web.archive.org/web/20120819223253/http://www.nevo.co.il/law_word/law14/law-2286.pdf|archive-date=19 August 2012}}</ref> എന്നിരുന്നാലും, നിയമം സ്വകാര്യമായി നടത്തുന്ന പ്രവേശന സമിതികൾ, ഇത്തരം നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിൽ വിമുഖത കാണിക്കുന്നുവെന്നും ഇത് അറബ് ന്യൂനപക്ഷത്തിനെതിരായ വിവേചനം കൂടുതൽ വഷളാക്കുന്നുണ്ടെന്നും വിമർശകർ പറയുന്നു. <ref>[https://articles.latimes.com/2011/mar/24/world/la-fg-israel-arab-laws-20110324 New Israeli laws will increase discrimination against Arabs, critics say] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20151208081307/http://articles.latimes.com/2011/mar/24/world/la-fg-israel-arab-laws-20110324|date=8 December 2015}}. 24 March 2011. Edmund Sanders, ''Los Angeles Times''.</ref>
=== ഇസ്രായേലി പൗരത്വ നിയമം ===
ചാവേർ ബോംബാക്രമണത്തിലൂടെ ഏറ്റവും മോശം അവസ്ഥ ഇസ്രായേലിനുണ്ടായതിനെത്തുടർന്ന് അടിയന്തര നടപടിയായി 2003 ൽ നെസെറ്റ് ഇസ്രായേൽ പൗരത്വനിയമം പാസാക്കി.<ref name="economist">[http://www.highbeam.com/doc/1G1-145932395.html Who's a citizen? Israel.(Israel's citizenship laws)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140611091435/http://www.highbeam.com/doc/1G1-145932395.html|date=11 June 2014}} The Economist (US). 20 May 2006</ref> കുടുംബ പുനസ്സംഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥിരമായ താമസസ്ഥലം ലഭിച്ച നിരവധി ഫലസ്തീനികൾ അതിനു ശേഷം ഇസ്രായേലിലെ ഭീകരാക്രമണങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു എന്ന് ഇസ്രയേൽ ആരോപിക്കുന്നു. <ref>[http://www.highbeam.com/doc/1P1-201796374.html Right praises, Left slams High Court rejection of petitions against Citizenship Law] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140610163707/http://www.highbeam.com/doc/1P1-201796374.html|date=10 June 2014}}. ''The Jerusalem Post''. 13 January 2011</ref> ഇറാൻ, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, ലെബനൻ, ലിബിയ, സുഡാൻ, സിറിയ, ഇറാഖ്, പാകിസ്ഥാൻ, യെമൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളും ഫലസ്തീൻ അതോറിറ്റി ഭരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളും ഇസ്രായേലി പൗരത്വവും റെസിഡൻസി പെർമിറ്റുകളും ഇസ്രയേൽ അനുവദിക്കുന്നതിനെ നിയമവിരുദ്ധമായി കാണുന്നു. എന്നാൽ താമസത്തിനംഗീകാരം നൽകുന്ന ഈ നിയമം താൽക്കാലികമായിരുന്നു. അതിനുശേഷം ഇത് വർഷം തോറും നീട്ടി വരികയാണ് ചെയ്തത്.
ഇസ്രായേൽ സുപ്രീംകോടതിയുടെ ഈ വിധിക്കെതിരിൽ ഡെപ്യൂട്ടി ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് മിഷേൽ ചെഷിൻ ഇങ്ങനെ വാദിച്ചു: "ഇസ്രായേലി പൗരന്മാർക്ക് ഒരു വിദേശ പൗരനെ ഇസ്രായേലിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശം ആസ്വദിക്കാനാവുന്നില്ല ... അത് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അവകാശമാണ് - മാത്രമല്ല, ഏത് രാജ്യത്തിന്റെയും കടമയാണ് രാജ്യത്തെ, അതിലെ നിവാസികളെ ദ്രോഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുക എന്നത്. ഇതേ ശത്രുക്കളുമായി സായുധ സംഘട്ടനം നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ശത്രു പൗരന്മാർ ഇസ്രായേൽ പൗരന്മാരുടെ പങ്കാളികളാണെങ്കിൽ പോലും അതിനെ തടയാൻ ഭരണകൂടത്തിന് അർഹതയുണ്ട്.
അഞ്ചോ ആറോ വരെ വോട്ടുകൾക്ക് 2006 മെയ് മാസത്തിൽ ഇസ്രായേൽ സുപ്രീം കോടതി നിയമം ശരിവച്ചിരുന്നു. ഇസ്രായേൽ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് അഹരോൺ ബരാക് ന്യൂനപക്ഷത്തിന് അനുകൂലമായി ആ ബെഞ്ചിൽ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഈ അവകാശ ലംഘനം ഇസ്രായേലിലെ അറബ് പൗരന്മാർക്കെതിരെയാണ്. തൽഫലമായി, നിയമം ഇസ്രായേലിലെ അറബ് പൗരന്മാർക്ക് സമത്വത്തിനുള്ള അവകാശത്തിന്റെ ലംഘനമാണ്. " ബിത്സെലെമിന്റെ സ്ഥാപകരിലൊരാളായ സെഹവ ഗാൽ-ഓണും, Knesset അംഗമായ മേരെത്സ്-യഛദും ചേർന്ന് ഈ നിയമത്തെ വിമർശിച്ചു.<ref>[http://www.jpost.com/Israel/Left-appalled-by-citizenship-ruling Left appalled by citizenship ruling] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140514070051/http://www.jpost.com/Israel/Left-appalled-by-citizenship-ruling|date=14 May 2014}} at ''[[ജറുസലേം പോസ്റ്റ്|The Jerusalem Post]]'' by Sheera Claire Frenkel</ref> [[ആംനസ്റ്റി ഇന്റർനാഷണൽ]] <ref>{{Cite web|url=https://www.amnesty.org/en/library/info/MDE15/063/2004|title=Amnesty. Israel and the Occupied Territories: Torn Apart: Families split by discriminatory policies|archive-url=https://web.archive.org/web/20140825034447/http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE15/063/2004|archive-date=25 August 2014}}</ref>, [[ഹ്യൂമൺ റൈറ്റ് വാച്ച്|ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച്]] എന്നിവരും ഈ നിയമത്തെ വിമർശിച്ചിരുന്നു. <ref>{{Cite web|url=https://www.hrw.org/en/news/2003/07/27/israel-don-t-outlaw-family-life|title=Israel: Don't Outlaw Family Life|date=27 July 2003|archive-url=https://web.archive.org/web/20131220022930/http://www.hrw.org/en/news/2003/07/27/israel-don-t-outlaw-family-life|archive-date=20 December 2013}}</ref> 2007 ൽ ഇറാൻ, ഇറാഖ്, സിറിയ, ലെബനൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ പൗരന്മാർക്ക് കൂടി ഈ നിയന്ത്രണം വിപുലീകരിച്ചു.
ഹെറിബർട്ട് ആദാമും കോഗില മൂഡ്ലിയും വിവാഹ നിയമത്തെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് അറബ് ഇസ്രയേലികൾ നേരിടുന്ന വർണ്ണവിവേചനത്തെ വിമർശിക്കുന്നു. <ref name="Adam20">Adam, Heribert & Moodley, Kogila. {{Cite web|url=http://www.temple.edu/tempress/chapters_1800/1813_ch1.pdf|title=''Seeking Mandela: Peacemaking Between Israelis and Palestinians''|access-date=2 November 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20160303183305/http://www.temple.edu/tempress/chapters_1800/1813_ch1.pdf|archive-date=3 March 2016}}, University College London Press, p. 15. {{ISBN|1-84472-130-2}}</ref> അവർ എഴുതുന്നു: "ഒരു വംശീയ സംഘം ഭരണകൂട അധികാരം കുത്തകയാക്കുകയും, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ അന്തർലീനമായി സംശയിക്കുകയും, അവരുടെ ഭൂമിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം നിയമപരമായി നിരോധിക്കുകയും സിവിൽ സർവീസ് സ്ഥാനങ്ങൾ അനുവദിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ആഫ്രിക്കൻ വംശവിവേചനത്തിന്റെ മാതൃക കാണിക്കുന്നു.
2008 ജൂണിൽ നിയമം അടുത്ത വർഷത്തേക്ക് കൂടി നീട്ടിയതിനുശേഷം, ഇസ്രായേൽ ദിനപത്രമായ ''ഹാരെറ്റ്സിന്റെ'' പ്രസാധകനായ ആമോസ് ഷോക്കൺ ഒരു ലേഖനത്തിൽ തന്റെ അഭിപ്രായം ഇങ്ങനെ എഴുതി: ഇസ്രായേലി യുവ ജൂത പൗരന്മാരുടെയും യുവ ഇസ്രായേലി അറബ് പൗരന്മാരുടെയും അവകാശങ്ങൾ താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നിയമം കർശനമായ വിവേചനം കാണിക്കുന്നു. നിയമപുസ്തകങ്ങളിൽ അതിന്റെ നിലനിൽപ്പ് ഇസ്രായേലിനെ വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമാക്കി മാറ്റുന്നു.
=== വിദ്യാഭ്യാസം ===
[[പ്രമാണം:GalilSchoolSign.jpg|ലഘുചിത്രം| ഇസ്രായേലിലെ സംയുക്ത [[അറബി ജനത|അറബ്]] - [[ജൂതൻ|ജൂത]] പ്രൈമറി സ്കൂളായ ഗലീൽ സ്കൂളിന് മുന്നിലെ സൈൻബോർഡ്.]]
വേറിട്ടതും അസമവുമായ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ഭാഗമായിരുന്നു. കറുത്ത കുട്ടികളെ സ്വമേധയാ ഉള്ള, അവരുടെ തൊഴിൽ ജീവിതത്തിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇത്. ഇസ്രായേലിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിൽ ജൂതന്മാരും അറബികളും തമ്മിലുള്ള ചില അസമത്വങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്. വിവിധ മതങ്ങളിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് വ്യത്യസ്ത അവകാശങ്ങളും കടമകളും അച്ചടക്ക മാനദണ്ഡങ്ങളും സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അധ്യാപകരെ 2000 ലെ ഇസ്രായേലി വിദ്യാർത്ഥികളുടെ അവകാശ നിയമം വിലക്കുന്നു. പ്രവേശനങ്ങളിലോ പുറത്താക്കൽ തീരുമാനങ്ങളിലോ പാഠ്യപദ്ധതി വികസിപ്പിക്കുമ്പോഴോ വിദ്യാർത്ഥികളെ ക്ലാസുകളിലേക്ക് നിയോഗിക്കുമ്പോഴോ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളോട് വിവേചനം കാണിക്കരുത് എന്നാണ് നിയമം. <ref>{{Cite web|url=http://cms.education.gov.il/EducationCMS/Units/Zchuyot/ChukimVeamanot/Chukim/PupilsRightsLaw|title=חוק זכויות התלמיד באנגלית – Pupils' Rights Law|access-date=16 May 2010|publisher=Cms.education.gov.il|archive-url=https://web.archive.org/web/20120614120956/http://cms.education.gov.il/EducationCMS/Units/Zchuyot/ChukimVeamanot/Chukim/PupilsRightsLaw|archive-date=14 June 2012}}</ref> എന്നാൽ പ്രായോഗികതലത്തിൽ അതിനു വിരുദ്ധവുമാണ് കാര്യങ്ങൾ. വർണ്ണവിവേചന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇസ്രായേലിൽ, പ്രാഥമിക വിദ്യാലയം മുതൽ ഹൈസ്കൂളിന്റെ അവസാനം വരെ എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം സൗജന്യവും നിർബന്ധിതവുമാണ്, കൂടാതെ എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും സൈനിക സേവനം അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് സർവകലാശാല പ്രവേശനം. ഇതാകട്ടെ അറബ് പൗരൻമാർക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. അതു വഴി ഉന്നത പഠനത്തിന് അറബ് വമശജർക്ക മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങൾ അവലംബിക്കേണ്ടി വരുന്നു. <ref name="Susser2011">Susser, Asher. Israel, Jordan, and Palestine: The Two-State Imperative. 2011. University Press of New England. p. 130</ref>
ഇസ്രായേലിൽ ഹീബ്രു-ഭാഷയിലും, അറബി ഭാഷയിലുമുള്ള സ്കൂളുകൾ ഉണ്ട്, ചില സ്കൂളുകൾ രണ്ട് ഭാഷയും ഉള്ളതുമാണ്. മിക്ക അറബികളും അറബിയിലാണ് പഠിക്കുന്നത്, അതേസമയം അറബ് രക്ഷകർത്താക്കളിൽ കുറച്ചുപേർ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ ഹീബ്രു സ്കൂളുകളിൽ ചേർക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിലെ എട്ട് സർവകലാശാലകളും ഹീബ്രുഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു. 1992 ൽ ഒരു സർക്കാർ റിപ്പോർട്ട്, ഓരോ അറബ് വിദ്യാർത്ഥിയേക്കാളും ഇരട്ടി പണം ഓരോ ജൂത വിദ്യാർത്ഥിക്കും അനുവദിച്ചു. അതുപോലെ, 2004 ലെ ഹ്യൂമൻ റൈറ്റ്സ് വാച്ച് റിപ്പോർട്ടിൽ വിദ്യാഭ്യാസ ചെലവിൽ കാര്യമായ അസമത്വം കണ്ടെത്തി, അറബ് കുട്ടികളോടുള്ള വിവേചനം വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു. അറബ് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പരീക്ഷാ പാസ് നിരക്ക് ജൂത സ്വദേശികളേക്കാൾ മൂന്നിലൊന്ന് കുറവാണ്. അറബ് സമുദായങ്ങളിലെ സ്കൂളുകൾക്കുള്ള ധനസഹായം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പദ്ധതി 2007 ൽ ഇസ്രായേൽ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രാലയം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഒരു മന്ത്രാലയ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, “ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ കുറഞ്ഞ വിദ്യാഭ്യാസം, കുറഞ്ഞ വരുമാന നിലവാരം എന്നിവയുള്ള കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക്, പ്രധാനമായും അറബ് മേഖലയിലെ വിദ്യാർത്ഥികളുള്ള സ്കൂളുകളിലേക്ക് ധാരാളം പണം ലഭിക്കുന്നു.” എന്നാണ് ഹൈസ്കൂൾ മെട്രിക്കുലേഷന് അർഹരായ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രാലയം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി. <ref>[http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3958211,00.html Israel's education woes] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110101233541/http://www.ynetnews.com/articles/0%2C7340%2CL-3958211%2C00.html|date=1 January 2011}}, YNet, 21 September 2010, by Tomer Velmer</ref>
=== പോപ്പുലേഷൻ രജിസ്ട്രി നിയമം ===
''ദി ഗാർഡിയന്റെ'' മുൻ ചീഫ് ഇസ്രായേൽ ലേഖകൻ ക്രിസ് മക്ഗ്രിയൽ, ഇസ്രായേലിലെ എല്ലാ നിവാസികളും അവരുടെ ദേശീയത രജിസ്റ്റർ ചെയ്യണമെന്ന 1965 ലെ ഇസ്രായേലിന്റെ പോപ്പുലേഷൻ രജിസ്ട്രി നിയമത്തെ, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചന കാലഘട്ടത്തിലെ പോപ്പുലേഷൻ രജിസ്ട്രേഷൻ നിയമവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി. ഇത് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കാരെ, ആ ദേശത്ത് ആർക്കാണ് താമസിക്കാൻ കഴിയുക എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുക വഴി വംശീയ നിർവചനങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വർഗ്ഗീകരിച്ച നിയമമായിരുന്നു. ഈ നിയമം താമസിക്കാൻ അനുമതിയുള്ള ആളുകൾക്ക് മാത്രമായി ചില സർക്കാർ ക്ഷേമപദ്ധതികളും, പൗരൻമാരുടെ പ്രവേശന, സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ബാധിക്കുന്നതും സിവിൽ സർവീസുകാരും പോലീസുകാരും ആളുകളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്നതുമൊക്കെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു. അതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ് ഇസ്രായേൽ തിരിച്ചറിയൽ കാർഡുകൾ പൗരൻമാർക്കായി നിർണ്ണയിക്കുന്നുവെന്നും മക്ഗ്രിയൽ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
=== 'ജൂത സ്റ്റേറ്റ്' ബിൽ ===
2018 ജൂലൈയിൽ പാസാക്കിയ 'ജൂത സ്റ്റേറ്റ്' ബിൽ, "ഇസ്രായേൽ രാഷിട്രത്തിൽ ദേശീയ സ്വയം നിർണ്ണയത്തിനുള്ള അവകാശം ജൂത ജനതയ്ക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്" എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. <ref name="FTFirstSteps">[https://www.ft.com/content/c0d7b0d2-35b6-11e7-bce4-9023f8c0fd2e ''Israel takes first step towards ‘Jewish nation-state’ law''], Joel Greenberg, The Financial Times, 11 May 2017.</ref> <ref name="JewishStateFullText">[https://www.timesofisrael.com/full-text-of-mk-avi-dichters-2017-jewish-state-bill/ ''Full text of MK Avi Dichter’s 2017 ‘Jewish State’ bill''], The Times of Israel, 10 May 2017.</ref> <ref name="JewishNationPushFirstVote">[http://www.jpost.com/Israel-News/Government-says-it-will-push-Jewish-nation-state-bill-for-first-vote-soon-518338 ''Government Says It Will Push Jewish Nation-State Bill for First Vote Soon''],
The Jerusalem Post, 18 December 2017.</ref> മതമോ ദേശീയതയോ ഉപയോഗിച്ച് റെസിഡൻസി പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന വേർതിരിക്കപ്പെട്ട പട്ടണങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും ഈ ബിൽ അനുവദിക്കുന്നു. ഇത് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ വർണ്ണവിവേചനം സ്ഥാപിച്ച 1950 ലെ ഗ്രൂപ്പ് ഏരിയാ ആക്റ്റുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി, <ref>''[http://www.jpost.com/Israel-News/Politics-And-Diplomacy/Jewish-nation-state-bill-runs-into-trouble-with-exclusionary-towns-clause-515434 Jewish Nation-State Bill Runs into Trouple with Exclusionary Towns Clause]'', Lahav Harkov, Jerusalem Post, 28 November 2017.</ref> <ref name="CookBillRacism">''[http://www.aljazeera.com/indepth/features/2017/05/knesset-bill-portrays-racism-normal-170510112023518.html Knesset's new bill 'portrays racism as entirely normal']'', Jonathan Cook, Aljazeera, 12 May 2017.</ref> വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടം ബിൽ സ്ഥാപിക്കുകയാണ് ഇസ്രയേലിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് നെസ്സറ്റിലെ പ്രതിപക്ഷ അംഗങ്ങളും മറ്റ് നിയമ, സാമൂഹിക വിശാരദർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. <ref>[https://www.timesofisrael.com/opposition-warns-of-apartheid-as-knesset-starts-jewish-state-bill-debates/ Opposition warns of ‘apartheid’ as Knesset starts ‘Jewish state bill’ debates], Marissa Newman, The Times of Israel, 26 July 2017.</ref> ''ഹാരെറ്റ്സ്'' എഡിറ്റോറിയൽ ഇതിനെ "വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ ഒരു മൂലക്കല്ല്" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. <ref name="HaaretzCornerstone">''[https://www.haaretz.com/opinion/editorial/1.787870 A cornerstone of apartheid] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20180114020516/https://www.haaretz.com/opinion/editorial/1.787870 |date=2018-01-14 }}'', Haaretz, 8 May 2017.</ref>
നിയമനിർമ്മാണത്തിനുള്ള മിനിസ്റ്റീരിയൽ കമ്മിറ്റി 2017 മെയ് മാസത്തിൽ ഈ ബില്ലിന് ഏകകണ്ഠമായി അംഗീകാരം നൽകി. <ref name="HaaretzCornerstone"/>
== വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും ഗാസയിലെയും പ്രശ്നങ്ങൾ ==
=== ഇസ്രായേലി സൈനിക അധിനിവേശത്തിൽ ===
1977 ന് ശേഷം വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും ഗാസാ സ്ട്രിപ്പിലെയും (ഡബ്ല്യു.ബി.ജി.എസ്) സൈനികസർക്കാർ, ഫലസ്തീൻ ഭൂമി കൈയടക്കി പിടിച്ചെടുക്കുകയും ജൂത കുടിയേറ്റക്കാരെ മാത്രം അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് മസാച്ചുസെറ്റ്സ് ബോസ്റ്റണിലെ പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസ് അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസർ ലൈല ഫർസാഖ് പറഞ്ഞു. ഫലസ്തീൻ അതോറിറ്റിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഈ പ്രദേശത്തെ നിവാസികളുടെ സിവിലിയൻ, സാമ്പത്തിക, നിയമപരമായ കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് വ്യത്യസ്തമായ സൈനിക നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും, കുടിയേറ്റക്കാർ അവിടെ ഇസ്രായേൽ നിയമങ്ങൾ മാത്രമാണ് പാലിക്കുന്നെതെന്നും അവർ കുറിക്കുന്നു. “ഇസ്രായേലി പ്രദേശിക സമന്വയത്തിന്റെയും സാമൂഹ്യ വിഭജനത്തിന്റെയും ആയ ഇത്തരം നടപടികൾ വർണ്ണവിവേചനമായി കാണുന്നു, അവർക്ക് ഒരിക്കലും അത്തരമൊരു പേര് നൽകിയിട്ടില്ലെങ്കിലും” അവർ പറയുന്നു.
=== പലസ്തീൻ അതോറിറ്റിക്ക് കീഴിൽ ===
അറബികൾ താമസിക്കുന്നതും , 1967ലെ പ്രമാദമായ ആറ് ദിവസത്തെ യുദ്ധത്തിലൂടെ ഇസ്രയേൽ കൈവശപ്പെടുത്തിയതുമായ [[വെസ്റ്റ് ബാങ്ക്|വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും]] [[ഗാസാ മുനമ്പ്|ഗാസ മുനമ്പിലെയും]], [[അന്താരാഷ്ട്ര നിയമം|അന്താരാഷ്ട്ര നിയമപ്രകാരം]] [[പലസ്തീൻ നാഷണൽ അതോറിറ്റി|അധിനിവേശ പ്രദേശമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതുമായ പ്രദേശങ്ങൾ ഇന്നും പലസ്തീൻ അതോറിറ്റിയുടെ]] സിവിൽ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. അവർ ഇസ്രായേൽ പൗരന്മാരല്ല. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ചില പ്രദേശങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ സുരക്ഷാ സേനയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
മുൻ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് [[ജിമ്മി കാർട്ടർ]] 2006-ൽ ''പലസ്തീൻ: വർണ്ണവിവേചനമല്ല സമാധാനം'' എന്ന പുസ്തകം രചിച്ചു. ഇസ്രായേൽ സർക്കാരിനെതിരായ വംശീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യേക ആരോപണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതിനാണ് കാർട്ടർ "വർണ്ണവിവേചനം" എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചത്. മാത്രമല്ല ഗാസയിലെയും വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും പ്രശ്നങ്ങളിൽ മാത്രം അതിനെ ബോധപൂർവ്വം പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഗ്രേറ്റർ ഫീനിക്സിന്റെ റബ്ബിസ് ബോർഡിന് അയച്ച കത്തിൽ, ഇസ്രായേലിനുള്ളിലെ സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചല്ല, ഗാസയിലെയും വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെയും പ്രത്യേകതകളെക്കുറിച്ചാണ് താൻ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാർട്ടർ വ്യക്തമാക്കി.
2007 ൽ, ഐക്യരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശ സമിതിയുടെ ഒരു റിപ്പോർട്ടിന് മുമ്പായി, സ്പെഷ്യൽ റിപ്പോർട്ടർ ജോൺ ഡുഗാർഡ്, “OPT [Occupied Palestinian Territories-അധിനിവേശ ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ] ഇസ്രായേലിന്റെ നിയമങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ വശങ്ങളുമായി സാമ്യമുള്ളതാണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഡുഗാർഡ് ചോദിച്ചു: "ഒരു വംശീയ സംഘം (ജൂതന്മാർ) മറ്റൊരു വംശീയ വിഭാഗത്തിന് (പലസ്തീനികൾ) മേധാവിത്വം സ്ഥാപിക്കുകയും അവയെ ആസൂത്രിതമായി അടിച്ചമർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, എന്ന് നിഷേധിക്കാൻ കഴിയുമോ?" <ref name="flwi.ugent.be">John Dugard, {{Cite web|url=http://www.flwi.ugent.be/cie/Palestina/a-hrc-4-17.pdf|title=Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967|archive-url=https://web.archive.org/web/20090319202520/http://www.flwi.ugent.be/cie/Palestina/a-hrc-4-17.pdf|archive-date=19 March 2009}} {{Small|(243 KB)}} (Advance Edited Version), United Nations Human Rights Council, 29 January 2007.</ref> <ref>McCarthy, Rory. [https://www.theguardian.com/israel/Story/0,,2019547,00.html "Occupied Gaza like apartheid South Africa, says UN report"], ''[[The Guardian]]'', 23 February 2007.</ref> 2010 ഒക്ടോബറിൽ റിച്ചാർഡ് എ. ഫോക്ക് ജനറൽ അസംബ്ലി തേർഡ് കമ്മിറ്റിക്ക് റിപ്പോർട്ട് നൽകി, “2010 ലെ അധിനിവേശത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊളോണിയലിസത്തെയും വർണ്ണവിവേചനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ആരോപണങ്ങളെ തെളിവുകളാലും നിയമത്താലും മൂന്ന് വർഷം മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ അളവിൽ തെളിയിക്കുന്നു.” ഫോക്ക് ഇതിനെ ഒരു "സഞ്ചിത പ്രക്രിയ" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുകയും "ഇത് കൂടുതൽ കാലം തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടുതൽ ഗുരുതരമായ പ്രശ്നം, പലസ്തീൻ പൗരൻമാരുടെ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളുടെ ചുരുക്കികൊണ്ടുവരലാണ്." എന്ന് ഫോക്ക് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. <ref>{{Cite web|url=https://undocs.org/A/65/331|title=Situation of human rights in the Palestinian territories occupied since 1967|last=Falk|first=Richard|date=30 August 2010|publisher=United Nations General Assembly|id=A/65/331}}</ref>
ഇസ്രായേൽ പ്രതിരോധ മന്ത്രിയും മുൻ പ്രധാനമന്ത്രിയുമായ എഹുദ് ബരാക് 2010 ൽ അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിച്ചു: "ജോർദാൻ നദിയുടെ പടിഞ്ഞാറ് പ്രദേശത്ത് ഇസ്രായേൽ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ സ്ഥാപനം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം അത് ജൂതന്മാരല്ല. അവസ്ഥ അതല്ലെങ്കിൽ അത് ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമായിരിക്കും. ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഫലസ്തീനിജനവിഭാഗത്തിന് വോട്ടുചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമായിരിക്കും" എന്ന എഹുദ് ബരാക് അഭിപ്രാപ്പെട്ടു <ref name="TopIsraelisWarnApartheid"/> <ref name="BarakPeaceOrApartheid">''[https://www.theguardian.com/world/2010/feb/03/barak-apartheid-palestine-peace Barak: make peace with Palestinians or face apartheid]'', Rory McCarthy, The Guardian, 3 February 2010.</ref>
=== പലസ്തീൻ സർക്കാരിനും, ഹമാസിനും കീഴിലെ ഗാസ ===
2014 നവംബറിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ മുൻ അറ്റോർണി ജനറൽ (1993–1996) മൈക്കൽ ബെൻ-യെയർ [[യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ|യൂറോപ്യൻ ഇക്കണോമിക് യൂണിയനോട്]] പലസ്തീൻ രാഷ്ട്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇസ്രായേൽ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ വർണ്ണവിവേചന ഭരണം ഏർപ്പെടുത്തിയെന്നും, യഹൂദന്മാർക്ക് “ഇസ്രായേൽ ദേശവുമായുള്ള ദേശീയ-ചരിത്രപരമായ ബന്ധം” “മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ ചെലവിൽ” ആവരുത്, അത് സഹവർത്തിത്വത്തോടെയായിരിക്കണമെന്നും അദ്ധേഹം വാദിക്കുന്നു. ഇസ്രയേൽ പ്രധാനമന്ത്രി [[ബന്യമിൻ നെതന്യാഹു|ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ]] നയങ്ങൾ തുടരുന്നത് ഇസ്രായേലിനെ ദ്വിരാഷ്ട്ര വാദങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയോ, വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമെന്ന പഴി കേൾക്കുന്നതിനോ കാരണം ആയിരിക്കുമെന്ന് 2015 ൽ മെയർ ഡഗാൻ വാദിച്ചു. [[ഗാസായുദ്ധം|ഫലസ്തീൻ പ്രദേശത്തെ ഓപ്പറേഷൻ കാസ്റ്റ് ലീഡ്]] സൈനിക ശ്രമം (ഗാസ യുദ്ധം) പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് ഇസ്രയേൽ ഏജൻസിയായ [[മൊസാദ്|മൊസാദിന്റെ]] മുൻ മേധാവി ഡഗാൻ പറഞ്ഞു. <ref>[http://www.jpost.com/Israel-News/Politics-And-Diplomacy/Ex-Mossad-chief-Dagan-pans-Netanyahus-bulls-speech-to-Congress-393162 Ex-Mossad chief pans Netanyahu's 'bulls---' speech to Congress (Jerusalem Post, March 3rd, 2015)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20150310013348/http://www.jpost.com/Israel-News/Politics-And-Diplomacy/Ex-Mossad-chief-Dagan-pans-Netanyahus-bulls-speech-to-Congress-393162|date=10 March 2015}} <br /><br /> "Israelis gather for mass anti-Netanyahu rally", Financial Times, 7 March 2015</ref>
=== വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് തടസ്സം ===
ഓപ്പറേഷൻ ഡിഫൻസീവ് ഷീൽഡ് കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, 2003 ൽ, ഫലസ്തീനികൾ ഇസ്രായേലിലേക്ക് കടക്കുന്നത് തടയാൻ "വേലികളും, ടെക്ക് പോയിൻറുകളും" ഇസ്രായേൽ സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. <ref>[http://www.unitedjerusalem.org/index2.asp?id=92661&Date=4/13/2002 United Jerusalem – Historical Perspectives – 4/13/2002] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20080315160907/http://www.unitedjerusalem.org/index2.asp?id=92661&Date=4%2F13%2F2002|date=15 March 2008}}</ref> <ref>[http://securityfence.mfa.gov.il/mfm/Data/49058.pps 'The Security Fence Facts & Figures Dec 2003' (mfa)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20070722203914/http://securityfence.mfa.gov.il/mfm/Data/49058.pps|date=22 July 2007}}</ref> മുഹമ്മദ് സർവാർ, ജോൺ പിൽഗർ, മുസ്തഫ ബർഗൗട്ടി എന്നിവരുൾപ്പെടെ നിരവധി ആളുകൾ വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് തടസ്സത്തെ വർണ്ണവിവേചന മതിൽ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. <ref>[http://hrw.org/english/docs/2003/10/01/isrlpa6417.htm "Israel: West Bank Barrier Endangers Basic Rights"] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20061227224237/http://hrw.org/english/docs/2003/10/01/isrlpa6417.htm|date=27 December 2006}}, [[ഹ്യൂമൺ റൈറ്റ് വാച്ച്|Human Rights Watch]], 1 October 2003.</ref> <ref>Alan Blenford, "Degree of separation", ''[[The Guardian]]'', 30 September 2003, 14.
</ref> <ref>[[Mohammad Sarwar (politician)|Mohammad Sarwar]], 'No one sees policy as credible', ''[[The Independent]]'', 4 August 2006.
</ref> <ref>
[http://english.aljazeera.net/archive/2003/12/200849134624384795.html "The Apartheid Wall"], [[Al Jazeera]] English, 8 December 2003</ref>
[[പ്രമാണം:Security_Fence_and_settlement.jpg|ലഘുചിത്രം| പലസ്തീൻ പരിസ്ഥിതി എൻജിഒകളുടെ ശൃംഖല ഈ തടസ്സത്തെ "വർണ്ണവിവേചന മതിൽ" <ref>{{Cite web|url=http://www.stopthewall.org/|title=Welcome – Stop the Wall|access-date=7 September 2020|website=www.stopthewall.org|archive-url=https://web.archive.org/web/20040924074615/http://www.stopthewall.org/|archive-date=24 September 2004}}</ref> എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഫലസ്തീൻ തീവ്രവാദ ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് ഇസ്രായേലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള സാധ്യതകൾ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും ചാവേർ ബോംബാക്രമണം നടത്തുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സുരക്ഷാ വേലി എന്നാണ് 2002 ൽ നിർമ്മിച്ച തടസ്സത്തെ ഇസ്രായേൽ അധികൃതർ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. <ref>Various aspects of the security fence project on [http://securityfence.mfa.gov.il/mfm/web/main/missionhome.asp?MissionID=45187&/ Israel's Ministry of Foreign Affairs site] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110721143219/http://securityfence.mfa.gov.il/mfm/web/main/missionhome.asp?MissionID=45187&%2F|date=21 July 2011}}</ref>]]
വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് മതിലാണ് 2002 മുതൽ 2005 വരെ തീവ്രവാദ സംഭവങ്ങൾ 90% കുറയ്ക്കുന്നതിന് പ്രധാനമായും കാരണമെന്ന് അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവർ കരുതുന്നു. <ref>''Wall Street Journal'', "After Sharon", 6 January 2006.</ref> ചില ഇസ്രായേലികൾ അതിനെ വിഭജന പദ്ധതിയായും, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടവുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്തി. ഗാസയിൽ നിന്ന് ഇസ്രായേൽ പിരിഞ്ഞത് ഗാസയ്ക്ക് ഒരു ബന്തുസ്താൻ മാതൃക സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന് രാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ മെറോൺ ബെൻവെനിസ്റ്റി എഴുതി. ബെൻവെനിസ്തി, പറയുന്നത് [[ഏരിയൽ ഷാരോൺ|ഏരിയൽ ഷാരോണി]]<nowiki/>ന്റെ ലക്ഷ്യം ഗാസ നിന്നും ഇസ്രയെലിനെ പിരിച്ചുവിടുന്ന വേലി നിർമാണം പൂർത്തിയാക്കുകയും, ശേഷം മാത്രമേ "എല്ലാ സെറ്റിൽമെന്റും സമ്മതിക്കേണ്ടതുള്ളൂ എന്ന ബിൻയാമിന് നെതന്യാഹുവിന്റെ ആവശ്യം നടപ്പാക്കലാണ് എന്നാണ്. ഇത് തുടര്ച്ചയായി ബന്തുസ്താൻ എന്ന ആശയം മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്നു. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ ജെനിൻ-നബ്ലുസ്, ബെത്ലഹേം-ഹെബ്രോൺ, റാമല്ല എന്നീ മൂന്ന് ബന്റുസ്താൻ വേലികൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗാസയിലേയും വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലേയും ഇസ്രയേലിന്റെ യഥാർത്ത പദ്ധതികൾ ഇതാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. <ref name="Benvenisti">[[Meron Benvenisti]], [https://www.theguardian.com/comment/story/0,3604,1203156,00.html "Bantustan plan for an apartheid Israel"], ''[[The Guardian]]'', 26 April 2005.</ref>
1967 ലെ ഗ്രീൻ ലൈനിനപ്പുറം [[വെസ്റ്റ് ബാങ്ക്|വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലേക്ക്]] വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന മതിൽ നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് [[അന്തർദേശീയ നീതിന്യായ കോടതി|അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതി]] 2004 ൽ വിധി പ്രസ്താവിച്ചു. ഇസ്രായേൽ ഈ വിധിയോട് വിയോജിച്ചു. തടസ്സം പ്രതിരോധപരമാണെന്ന് ഇസ്രായേൽ സുപ്രീം കോടതി വിധിക്കുകയും സുരക്ഷാ പരിഗണനകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ പാത എന്ന സർക്കാരിന്റെ നിലപാട് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതിനേക്കാൾ, ഫലസ്തീനികൾക്ക് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനു മാത്രമായി അവരുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഈ തടസ്സം ഉണ്ടെന്നും, അവ നീക്കാനും സുപ്രീം കോടതി ഉത്തരവിട്ടു. <ref>[https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9507EEDE1F30F93BA35753C1A9639C8B63&sec=&spon=&pagewanted=all At Israeli Barrier, More Sound Than Fury (''The New York Times'', 8 October 2005)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160303214943/http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9507EEDE1F30F93BA35753C1A9639C8B63&sec=&spon=&pagewanted=all|date=3 March 2016}}</ref> . <ref>[http://www.haaretz.com/hasite/images/iht_daily/D010704/hcfen0604.rtf The Supreme Court Sitting as the High Court of Justice] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20081121104639/http://www.haaretz.com/hasite/images/iht_daily/D010704/hcfen0604.rtf|date=21 November 2008}} Beit Sourik Village Council vs. The Government of Israel and Commander of the IDF Forces in the West Bank. (Articles 28–30)</ref>
=== ഭൂമി ===
അമേരിക്കൻ ജൂത കോൺഗ്രസിന്റെ മുൻ ദേശീയ ഡയറക്ടറായ ഹെൻറി സീഗ്മാൻ, വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ സെറ്റിൽമെന്റുകളുടെ ശൃംഖലകളാൽ [[പലസ്തീൻ (രാജ്യം)|ഒരു ഫലസ്തീൻ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ]] സാധ്യത ഇസ്രായേൽ മുൻകൂട്ടി കണ്ട് "മാറ്റാനാവാത്ത കൊളോണിയൽ പദ്ധതി" സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു. സീഗ്മാൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഇന്ന് ഇസ്രായേൽ 'മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ ഏക ജനാധിപത്യ രാജ്യം' എന്നതിൽ നിന്ന് മാറി പാശ്ചാത്യ ലോകത്തിലെ ഏക വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടത്തിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു. സ്വയം നിർണ്ണയവും ഇസ്രായേലി പൗരത്വവും പലസ്തീനികൾക്ക് നിഷേധിച്ചത് ഒരു “ഇരട്ട വിലക്കയറ്റം” പോലെയാണെന്ന് സീഗ്മാൻ വാദിക്കുന്നു, ഇത് വംശീയതയുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്, വംശീയതയ്ക്ക് തുല്യമാണ്. പൂർവികരായ പൗരന്മാർക്കായി ജനാധിപത്യം കരുതിവയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ "ചെക്ക്പോസ്റ്റുകൾക്കും മുള്ളുവേലികൾക്കും പിന്നിൽ" നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വിപരീതമാണെന്ന് സീഗ്മാൻ തുടരുന്നു. <ref name="thenation.com">{{Cite web|url=http://www.thenation.com/doc/20100125/siegman|title=Imposing Middle East Peace (The Nation, 7 January 2010)|access-date=2021-05-10|archive-date=2013-03-25|archive-url=https://web.archive.org/web/20130325164601/http://www.thenation.com/doc/20100125/siegman|url-status=dead}}</ref>
ഇസ്രായേൽ പലസ്തീൻ ഫാമുകളും ഭൂമിയും കണ്ടുകെട്ടുന്നതും ഫലസ്തീൻ വീടുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നതും വർണ്ണവിവേചന കാലഘട്ടത്തിലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ സമാന നയങ്ങളുമായി ജോൺ ഡുഗാർഡ് താരതമ്യം ചെയ്തു. <ref name="DUGARDNOV2011">{{Cite web|url=http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/11/201111395153781378.html|title=Apartheid and the occupation of Palestine|last=Dugard|first=John|website=english.aljazeera.net|archive-url=https://web.archive.org/web/20111110032659/http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/11/201111395153781378.html|archive-date=10 November 2011}}</ref>
ഇസ്രായേലി മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനയായ ബി'സെലെം നടത്തിയ 2002 ലെ ഒരു പ്രധാന പഠനം ഇങ്ങനെ അവസാനിപ്പിച്ചു: “ഇസ്രായേൽ അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിൽ വിവേചനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വേർതിരിക്കൽ വ്യവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു. ഒരേ പ്രദേശത്ത് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത നിയമവ്യവസ്ഥകൾ പ്രയോഗിക്കുകയും അവകാശങ്ങൾ വ്യക്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയും അവരുടെ ദേശീയതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുമാക്കി. ഈ ഭരണകൂടം ലോകത്തിലെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരേയൊരു ഭരണകൂടമാണ്, മാത്രമല്ല ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചന ഭരണം പോലുള്ള മുൻകാലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അരോചകമായ ഭരണകൂടങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
=== ക്രിമിനൽ നിയമം ===
വംശീയ വിവേചനം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുള്ള യുഎൻ കമ്മിറ്റി 2007 ൽ റിപ്പോർട്ടുചെയ്തത്, അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഫലസ്തീനികളും ഇസ്രായേലി കുടിയേറ്റക്കാരും വ്യത്യസ്ത ക്രിമിനൽ നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമാണ്, ഇത് ഒരേ കുറ്റങ്ങൾക്ക് ഇസ്രായേലികളേക്കാൾ കൂടുതൽ കാലം തടങ്കലിലാക്കാനും ഫലസ്തീനികൾക്ക് കഠിനമായ ശിക്ഷ നൽകാനും ഇടയാക്കുന്നു. <ref>{{Cite web|url=https://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=CERD/C/ISR/CO/13|title=Concluding observations of the Committee on the Elimination of Racial Discrimination, Israel|access-date=28 October 2010|date=14 June 2007|website=CERD/C/ISR/CO/13|publisher=Committee on the Elimination of Racial Discrimination|archive-url=https://web.archive.org/web/20110510040110/http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=CERD%2FC%2FISR%2FCO%2F13|archive-date=10 May 2011}}</ref> വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ, ഫലസ്തീനികൾക്കെതിരെ നിയമവിരുദ്ധമായ കൊലപാതകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ നടത്തുന്ന ഇസ്രായേലി കുടിയേറ്റക്കാരും സൈനികരും ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് "ശിക്ഷാ ഇളവ്" ആസ്വദിക്കുന്നുവെന്നും അപൂർവമായി മാത്രമേ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുകയുള്ളൂവെന്നും ആംനസ്റ്റി ഇന്റർനാഷണൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും ഇസ്രായേലി സുരക്ഷാ സേന തടങ്കലിലാക്കിയ പലസ്തീനികളെ ദീർഘകാലം തടവിലാക്കാം, അവരുടെ പീഡനത്തെയും മറ്റ് മോശമായ പെരുമാറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടുകൾ വിശ്വസനീയമാംവിധം അന്വേഷിക്കുന്നുമില്ല എന്ന് റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. <ref>{{Cite web|url=https://www.amnesty.org/en/region/israeloccupied-palestinian-territories/report-2008|title=Israel and Occupied Palestinian Territories|access-date=16 May 2010|year=2008|publisher=Amnesty International|archive-url=https://web.archive.org/web/20100427092412/http://www.amnesty.org/en/region/israeloccupied-palestinian-territories/report-2008|archive-date=27 April 2010}}</ref> <ref>{{Cite web|url=http://report2009.amnesty.org/en/regions/middle-east-north-africa/israel-occupied-territories|title=Israel and the Occupied Palestinian Territories | Amnesty International Report 2009|access-date=16 May 2010|publisher=Report2009.amnesty.org|archive-url=https://web.archive.org/web/20100702224348/http://report2009.amnesty.org/en/regions/middle-east-north-africa/israel-occupied-territories|archive-date=2 July 2010}}</ref> <ref>{{Cite web|url=http://mondediplo.com/1999/11/08israel|title=Creeping annexation of the West Bank|date=1 November 1999|website=Le Monde diplomatique|archive-url=https://web.archive.org/web/20090802221055/http://mondediplo.com/1999/11/08israel|archive-date=2 August 2009}}</ref>
ഫലസ്തീനികളെ ജയിലിലടച്ചതിനെ വർണ്ണവിവേചന കാലഘട്ടത്തിലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ നയങ്ങളുമായി ജോൺ ഡുഗാർഡ് താരതമ്യപ്പെടുത്തി, "വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ സുരക്ഷാ പോലീസ് വലിയ തോതിൽ പീഡനം നടത്തി. ഇസ്രായേൽ സുരക്ഷാ സേനയും അങ്ങനെ തന്നെ. [[റോബൻ ദ്വീപ്|റോബൻ ദ്വീപിൽ]] ധാരാളം രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരുണ്ടായിരുന്നുതുപോലെ ഇസ്രായേൽ ജയിലുകളിൽ പലസ്തീൻ രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരുണ്ട്. ” <ref name="DUGARDNOV2011"/>
=== ജല സ്രോതസ്സുകളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ===
വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രയേൽ വാസസ്ഥലങ്ങളിലുള്ളവർക്ക് അവർ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ജനസംഖ്യയുടെ 15% മാത്രമേ വരുന്നുള്ളുവെങ്കിലും 80% ശുദ്ധജല സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് ജൂതർക്ക് മാത്രമായി പ്രവേശനം നൽകുന്നു എന്ന് 2009 ൽ ലോകബാങ്ക് കണ്ടെത്തി. ഇത് ഓസ്ലോ കരാറിന് വിരുദ്ധമാണ്. ഇത് ഫലസ്തീനികൾക്ക് നിരന്തരമായി കൃത്രിമമായ "ജലക്ഷാമം" സൃഷ്ടിക്കുന്നുവെന്ന് ലോക ബാങ്ക് പഠനത്തിൽ പറയുന്നു. <ref>Assessment of restrictions on Palestinian water sector development, Sector Note April 2009, {{Cite web|url=http://siteresources.worldbank.org/INTWESTBANKGAZA/Resources/WaterRestrictionsReport18Apr2009.pdf|title=Archived copy|access-date=28 June 2009|archive-url=https://web.archive.org/web/20100409075502/http://siteresources.worldbank.org/INTWESTBANKGAZA/Resources/WaterRestrictionsReport18Apr2009.pdf|archive-date=9 April 2010}}</ref> 2012 ജനുവരിയിൽ ഫ്രഞ്ച് പാർലമെന്റിന്റെ വിദേശകാര്യ സമിതി വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ ജലനയങ്ങളെ “പുതിയ വർണ്ണവിവേചനത്തിന് സഹായിക്കുന്ന ആയുധം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു റിപ്പോർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 450,000 ഇസ്രായേലി കുടിയേറ്റക്കാർ 2.3 ദശലക്ഷം ഫലസ്തീനികളേക്കാൾ കൂടുതൽ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചതായി റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. "അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന് വിരുദ്ധമായി" , ഭൂഗർഭ ജലസംഭരണികൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പലസ്തീനികളെ അനുവദിക്കുന്നില്ലെന്നും കിണറുകളും ജലസംഭരണികളും ജല ശുദ്ധീകരണ പ്ലാന്റുകളും ഇസ്രായേൽ മനപ്പൂർവ്വം നശിപ്പിക്കുകയാണെന്നും റിപ്പോർട്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇസ്രയേൽ വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയ വക്താവ് യിഗൽ പാമോർ ഈ റിപ്പോർട്ടിനെ തള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ദുഷിച്ച പ്രചാരണത്തിന്റെ ഭാഷയാണ് റിപ്പോർട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്, ബുദ്ധിപരമായി വാദിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏതെങ്കിലും പ്രൊഫഷണൽ വിമർശനങ്ങളിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണ് ഇതിലെ വാദങ്ങൾ”. ഫലസ്തീനികളുമായി ഉണ്ടാക്കിയ ജല കരാറുകൾ ഇസ്രായേൽ പൂർത്തീകരിച്ചുവെന്ന് ബിഗിൻ-സദാത്ത് സെന്റർ ഫോർ സ്ട്രാറ്റജിക് സ്റ്റഡീസിന്റെ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. ഇസ്രായേൽ 700 ലധികം പലസ്തീൻ ഗ്രാമങ്ങൾ അടക്കം കൂടുതൽ ആളുകൾക്ക് ജലസൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നതിനാൽ സാഹചര്യം “വർണ്ണവിവേചനത്തിന് വിപരീതമാണ്” എന്നാണവരുടെ അഭിപ്രായം. . <ref>{{Cite web|url=http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=254047|title=Government slams French water 'apartheid' report|access-date=19 January 2012|archive-url=https://web.archive.org/web/20120119140318/http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=254047|archive-date=19 January 2012}}</ref> <ref>{{Cite journal|url=http://www.biu.ac.il/SOC/besa/MSPS94.pdf|title=The Israeli–Palestinian Water Conflict: An Israeli Perspective|last=Gvirtzman, Haim|journal=Mideast Security and Policy Studies|issue=94|archiveurl=https://web.archive.org/web/20150131065127/http://www.biu.ac.il/SOC/besa/MSPS94.pdf|archivedate=31 January 2015}}</ref> വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട റോഡ് ശൃംഖല, ജൂത ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ വിപുലീകരണം, പലസ്തീൻ പട്ടണങ്ങളുടെ വളർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കൽ വിവേചനപരമായി സേവനങ്ങൾ നൽകൽ, ബജറ്റുകൾ, പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം, സമത്വത്തിന്റെ തത്വത്തിന് വിരുദ്ധവും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടത്തെ പല തരത്തിൽ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതുമാണെന്ന് " ഇസ്രായേലിലെ അസോസിയേഷൻ ഫോർ സിവിൽ റൈറ്റ്സ് 2008 ൽ നിഗമനം ചെയ്തു. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുമായുള്ള താരതമ്യത്തിന് ശേഷം “കാര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെട്ടതിനേക്കാൾ മോശമാവുകയാണ്” എന്ന് സംഘടനാവക്താവ് മെലാനി ടേക്ക്മാൻ പറഞ്ഞു. <ref>{{Cite web|url=https://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/civil-rights-group-claim-israeli-occupation-is-reminiscent-of-apartheid-1056546.html|title=The United States of Anxiety: survey reveals a jittery nation overcome|date=9 September 2003|archive-url=https://web.archive.org/web/20100227095745/http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/civil-rights-group-claim-israeli-occupation-is-reminiscent-of-apartheid-1056546.html|archive-date=27 February 2010}}</ref>
=== യാത്രയും സഞ്ചാരവും ===
[[പ്രമാണം:Huwwara_Checkpoint_July_2005.jpg|ലഘുചിത്രം| ഹുവ്വാര ചെക്ക്പൊയിന്റ്, പല ഇസ്രായേലി ചെക്ക്പൊയിന്റുകളിൽ ഒന്ന്. <ref>Israeli forces begin the removal of infrastructure of the Huwwara. Bahrain News Agency. 10 February 2011</ref> <ref>{{Cite journal|last=Office for the Coordination of Humanitarian Affairs occupied Palestinian territory|title=West bank movement and access update: November 2009|year=2009|publisher=United Nations|url=http://www.ochaopt.org/documents/ocha_opt_movement_access_2009_november_english.pdf|archiveurl=https://web.archive.org/web/20100706005212/http://www.ochaopt.org/documents/ocha_opt_movement_access_2009_november_english.pdf|archivedate=6 July 2010|accessdate=30 December 2009}}</ref> <ref name="Dugard2006">{{Cite web|url=http://ifamericaknew.org/cur_sit/dugard.html|title=Israelis adopt what South Africa dropped|access-date=16 April 2017|last=Dugard|first=John|authorlink=John Dugard|date=29 November 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20170320202428/http://ifamericaknew.org/cur_sit/dugard.html|archive-date=20 March 2017}}</ref>]]
വെസ്റ്റ് ബാങ്കിന്റെ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടാത്ത ഭാഗങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന പലസ്തീനികൾക്ക് ഇസ്രായേലിൽ പൗരത്വമോ വോട്ടവകാശമോ ഇല്ല, മറിച്ച് ഇസ്രായേൽ സർക്കാരിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് അവർ വിധേയരാണ് താനും. മേഖലയിലെ [[ചാവേർ|ചാവേർ ആക്രമണകാരികളുടെയും]] തീവ്രവാദികളുടെയും തടസ്സമില്ലാത്ത ചലനം തടയുകയെന്ന പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഇസ്രായേൽ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ റോഡുകളും ചെക്ക്പോസ്റ്റുകളും സൃഷ്ടിച്ചത്. ഇത്തരം നയങ്ങൾ ചില പലസ്തീൻ സമുദായങ്ങളെ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയെന്നും മനുഷ്യാവകാശ എൻജിഒ ആയ ബി'സെലെം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ റോഡ് ഭരണം “വിവേചനത്തിലൂടെ വേർപിരിയൽ തത്വത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി 1994 വരെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന വംശീയ വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടവുമായി സാമ്യത പുലർത്തുന്നു” എന്ന് ബി'സെലെം പറയുന്നു. <ref name="B'tselemroad">{{Cite web|url=http://www.btselem.org/sites/default/files2/publication/200408_forbidden_roads_eng.pdf|title=1 Forbidden Roads Israel's Discriminatory Road Regime in the West Bank|access-date=3 May 2013|publisher=B'tselem|archive-url=https://web.archive.org/web/20130309151855/http://www.btselem.org/sites/default/files2/publication/200408_forbidden_roads_eng.pdf|archive-date=9 March 2013}}</ref> <ref name="btselem">[http://www.btselem.org/english/Freedom_of_Movement/Checkpoints_and_Forbidden_Roads.asp Forbidden Checkpoints and Roads] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20060618180510/http://btselem.org/English/Freedom_of_Movement/Checkpoints_and_Forbidden_Roads.asp|date=18 June 2006}} at B'Tselem</ref> <ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=qc6Tn-C2B5UC&pg=PR28|title=Beyond Chutzpah: On the Misuse of Anti-semitism and the Abuse of History|publisher=University of California Press|year=2008|isbn=978-0-520-24989-9|page=28|access-date=3 May 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108034823/http://books.google.com/books?id=qc6Tn-C2B5UC&pg=PR28|archive-date=8 January 2014}}</ref>
അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിലെ പലസ്തീൻ ജനതയുടെ മൗലികാവകാശങ്ങളായ സിവിൽ, രാഷ്ട്രീയ അവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയിലൂടെ ഉറപ്പുനൽകുന്നുവെന്നും സുരക്ഷയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇസ്രായേലിന് അവ നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതി വ്യക്തമാക്കി. <ref>see ICJ Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territory (Advisory Opinion) paragraphs 127 and 128</ref> അമേരിക്കൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് പാരീസിലെ അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളുടെ അദ്ധ്യാപകനായ മർവാൻ ബിഷാര, ഇസ്രയേലും വെസ്റ്റ് ബാങ്കും തമ്മിലുള്ള ചരക്ക് നീക്കലിനുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ “ ''യഥാർത്ഥ'' വർണ്ണവിവേചന സമ്പ്രദായമാണ്” എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. <ref name="Bishara2">Bishara, Marwan. [https://web.archive.org/web/20070927092646/http://www.robat.scl.net/content/NAD/press/occupation/narwan_bishara.php "Israel's Pass Laws Will Wreck Peace Hopes"]. Retrieved 21 October 2006.</ref> മൈക്കൽ ഓറെൻ വാദിക്കുന്നത് ഇവയൊന്നും വിദൂരമായി വർണ്ണവിവേചനത്തോട് സാമ്യമുള്ളതല്ല, കാരണം "ഭൂരിഭാഗം കുടിയേറ്റക്കാരും ഫലസ്തീനികളെ വേർതിരിക്കലല്ല, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി സാംസ്കാരികവും ചരിത്രപരവുമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണം അവർ വേർപിരിയൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് കാരണമെന്നും, തീവ്രവാദ ആക്രമണങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായാണ് പ്രത്യേക റോഡുകൾ സൃഷ്ടിച്ചത് - ഫലസ്തീനികളെ വേർതിരിക്കാനല്ല, യഹൂദരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാണ്. ഇസ്രായേലി റോഡുകൾ ഇസ്രായേലി ജൂതന്മാരും അറബികളും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കുന്നു" എന്നും ഓറൻ വാദിക്കുന്നു.
1990 ൽ ഒരു permit and closure system എന്ന സംവിധാനം നിലവിൽ വന്നു. പാസ് നിയമപ്രകാരം കറുത്തവർഗക്കാർ നേരിടുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് സമാനമായ വ്യവസ്ഥയാണ് പലസ്തീനികൾക്ക് ഈ സംവിധാനം ഏർപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന് ലൈല ഫർസഖ് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. പാസ് നിയമങ്ങൾ പോലെ, കുടിയേറ്റക്കാരുടെ ഏകപക്ഷീയമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട പരിഗണനകൾ അനുസരിച്ച് പെർമിറ്റ് സിസ്റ്റം ജനസഞ്ചാരത്തെ നിയന്ത്രിച്ചു. അൽ-അക്സ ഇൻതിഫാദയ്ക്ക് മറുപടിയായി, ഇസ്രായേൽ പെർമിറ്റ് സമ്പ്രദായത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തുകയും ഡബ്ല്യുബിജിഎസ് [വെസ്റ്റ് ബാങ്ക്, ഗാസാ സ്ട്രിപ്പ്] എന്നിവ പ്രദേശികമായി വിഭജിക്കുകയും ചെയ്തു. "2002 ഏപ്രിലിൽ ഇസ്രായേൽ ഡബ്ല്യുബിജിഎസിനെ എട്ട് പ്രധാന മേഖലകളായി വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു, ആ മേഘലകൾക്ക് പുറത്ത്, പലസ്തീനികൾക്ക് അവരുടെ മണ്ണിൽ ഇസ്രയെലിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല."
ഈ നിയമങ്ങൾ "സാമ്യമുള്ളതാണ്, പക്ഷേ തീവ്രതയിൽ ആഫ്രക്കൻ വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ പാസ് സമ്പ്രദായത്തെക്കാൾ കടുപ്പം വളരെ കൂടുതലാണ്" എന്ന് ജോൺ ഡുഗാർഡ് പറഞ്ഞു. <ref name="Dugard2006">{{Cite web|url=http://ifamericaknew.org/cur_sit/dugard.html|title=Israelis adopt what South Africa dropped|access-date=16 April 2017|last=Dugard|first=John|authorlink=John Dugard|date=29 November 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20170320202428/http://ifamericaknew.org/cur_sit/dugard.html|archive-date=20 March 2017}}</ref> ഒരു ഇസ്രായേലി-അറബ് വംശജനും Knesset അംഗവുമായ ജമാൽ സഹല്ക,ഈ പെർമിറ്റ് സിസ്റ്റം വർണവിവേചനത്തിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയാണ് പറഞ്ഞു. <ref name="Zahalka">[http://www.thejerusalemfund.org/www.thejerusalemfund.org/carryover/pubs/20020611ftr.html "New Laws Legalize Apartheid in Israel. Report from a Palestine Center briefing by Jamal Zahalka"] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100515113113/http://www.thejerusalemfund.org/www.thejerusalemfund.org/carryover/pubs/20020611ftr.html|date=15 May 2010}}, ''For the Record'', No. 116, 11 June 2002.</ref> "കൊളോണിയലിസ്റ്റ് വർണ്ണവിവേചനം" മൂലമാണ് പലസ്തീൻ ആ സ്ഥിതി അനുഭവിച്ചതെന്ന് മുൻ നെസെറ്റ് അംഗമായ അസ്മി ബിഷാര വാദിച്ചു.
2004 ൽ ബി'സെലെം "ഫലസ്തീനികൾക്ക് {{Convert|450|mi|km|disp=sqbr}} വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് റോഡുകളിൽ നിലനില്ക്കുന്ന ഈ തടയൽസംവിധാനത്തിന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചന ഭരണകൂടവുമായി വ്യക്തമായ സാമ്യമുണ്ടെന്ന്" അവരുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ പറഞ്ഞു. <ref>{{Cite web|url=http://www.btselem.org/english/publications/summaries/200408_forbidden_roads.asp|title=Forbidden Roads: The Discriminatory West Bank Road Regime|access-date=2 November 2006|date=August 2004|publisher=B'Tselem|archive-url=https://web.archive.org/web/20061010081915/http://www.btselem.org/English/Publications/Summaries/200408_Forbidden_Roads.asp|archive-date=10 October 2006}}</ref>
വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഫലസ്തീനികൾക്കും ഇസ്രായേലികൾക്കുമായി പ്രത്യേക റോഡ് ശൃംഖല സ്ഥാപിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി 2005 ഒക്ടോബറിൽ ഇസ്രായേൽ പ്രതിരോധ സേന പലസ്തീനികളെ ഹൈവേ 60 ൽ ഓടിക്കുന്നത് തടയുകയും ബെത്ലഹേമിന് സമീപം മൂന്ന് കുടിയേറ്റക്കാരെ മാരകമായി വെടിവച്ച ശേഷം റോഡ് അടച്ചിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പൊതുഗതാഗതം അനുവദിച്ചിട്ടും 2005 വരെയും സ്വകാര്യ പലസ്തീൻ കാറുകളൊന്നും പൊതു റോഡുകളിൽ അനുവദനീയമല്ലായിരുന്നു.
2011 ൽ മേജർ ജനറൽ നിറ്റ്സാൻ അലോൺ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ അതുവരെ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രത്യേക പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങൾ നിർത്തലാക്കി, പകരം ഫലസ്തീനികൾക്ക് ഇസ്രയേലികൾക്കൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാൻ അനുമതി നൽകി. ഈ നടപടിക്കെതിരിൽ കുടിയേറ്റ ജൂതൻമാർ പ്രതിഷേധിച്ചു. അതു കാരണം ഈ അനുമതി റദ്ദാക്കാനായി ഇസ്രായേലിൽ നിന്ന് വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലേക്ക് പോകുന്ന ബസുകളിൽ പലസ്തീനികൾ കടന്നുപോകുന്നത് നിഷേധിക്കുന്ന ഒരു നിർദേശം (ഐഡിഎഫ് ഉത്തരവ് ) മോഷെ യാലോൺ പുറപ്പെടുവിച്ചു. 2014-ൽ സുരക്ഷാ കാരണങ്ങളാലാണ് തീരുമാനം എടുക്കുന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ''ഹാരെറ്റ്സിന്റെ'' റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം പലസ്തീനികളുടെ ഇത്തരം ഗതാഗത ഉപയോഗം സുരക്ഷാ ഭീഷണിയല്ലെന്ന് സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥർ തന്നെ പറയുന്നു. നിരോധനത്തിന്റെ നിയമസാധുത പരിശോധിക്കാൻ നിയമ മന്ത്രി ത്സിപി ലിവ്നി ഇസ്രായേൽ അറ്റോർണി ജനറൽ യെഹൂദാ വെയ്ൻസ്റ്റൈനിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്റെ തീരുമാനത്തിന് യാലോൺ വിശദീകരണം നൽകണമെന്ന് വെയ്ൻസ്റ്റൈൻ ഉടൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഈ തീരുമാനത്തിന് പൊതു ബസുകളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്നും ഇസ്രായേൽ പ്രദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനും പുറത്ത് പോകുന്നതിനും മേൽനോട്ടം വഹിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും ഇസ്രായേലിനുള്ളിൽ തീവ്രവാദ ആക്രമണത്തിനുള്ള സാധ്യത കുറക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും ഇസ്രയേൽ സുരക്ഷാ വൃത്തങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ചു. ഇടതുപക്ഷത്തെ വിമർശകർ ഈ നയത്തെ വർണ്ണവിവേചനത്തിന് തുല്യമാണെന്നും, ഈ നിയമം ഇസ്രായേലിനെ ഒരു പരിയ രാഷ്ട്രമായി (നീച രാഷ്ട്രമായി) മാറ്റുന്നതായും വിശേഷിപ്പിച്ചു.
ഹൈവേ 443 ൽ പലസ്തീനികളെ വാഹനമോടിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കിയ ഐ.ഡി.എഫ് ഉത്തരവിനെതിരെ 2009 ഡിസംബർ 29-ന് ഇസ്രായേൽ ഹൈക്കോടതി അസോസിയേഷൻ ഫോർ സിവിൽ റൈറ്റ്സ് ഇൻ ഇസ്രയേൽ-ന്റെ പരാതിയിൽ നടപടി സ്വീകരിച്ചു. ഈ വിധി നടപ്പാക്കി അഞ്ച് മാസത്തിന് ശേഷം ഫലസ്തീനികൾക്ക് റോഡ് ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവദിക്കണം എന്ന് വിധിയിൽ പ്രസ്താവിച്ചു. <ref>[http://www.btselem.org/english/video/200803_Road_443.asp Route 443: West Bank road for Israelis only] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110605001138/http://www.btselem.org/english/video/200803_Road_443.asp|date=5 June 2011}} B'Tselem</ref> കോടതിയുടെ വിധി നടപ്പാക്കാൻ ഇസ്രായേൽ പ്രതിരോധ സേന തയ്യാറാക്കിയ പദ്ധതികൾ അനുസരിച്ച്, റോഡിന്റെ പലസ്തീൻ ഉപയോഗം പരിമിതമാണ്. <ref>[http://www.haaretz.com/print-edition/news/despite-court-ruling-palestinian-use-of-route-443-likely-to-be-limited-1.289321 Despite court ruling, Palestinian use of Route 443 likely to be limited (''Haaretz'', 10 May 2010)] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20100513152827/http://www.haaretz.com/print-edition/news/despite-court-ruling-palestinian-use-of-route-443-likely-to-be-limited-1.289321|date=13 May 2010}}</ref> അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിൽ ജൂതന്മാർക്കും അറബികൾക്കുമായി വെവ്വേറെ ബസ് ലൈനുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുമെന്ന് 2013 മാർച്ച് 4 മുതൽ ഇസ്രായേൽ അഫികിം ബസ് കമ്പനി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
== ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ==
=== ഡെസ്മണ്ട് ടുട്ടുവിന്റെ അഭിപ്രായം ===
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും പലസ്തീനും തമ്മിലുള്ള സാമ്യതയെക്കുറിച്ചും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ വർണവിവേചനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിൽ അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും ആംഗ്ലിക്കൻ ആർച്ച് ബിഷപ്പും [[സമാധാനത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം|സമാധാനത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാന]] ജേതാവുമായ [[ഡെസ്മണ്ട് ടുട്ടു|ഡെസ്മണ്ട് ടുട്ടു ഇങ്ങിനെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.]] "വർണ്ണവിവേചനം അവസാനിപ്പിച്ചുവെങ്കിൽ, അധിനിവേശത്തെയും അവസാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയും, പക്ഷേ ധാർമ്മിക ശക്തിയും അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദവും ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നു മാത്രം. " <ref>{{Cite book|url=https://archive.org/details/caseforsanctions0000unse|title=The Case for Sanctions Against Israel|date=2 May 2012|publisher=Verso Books|isbn=978-1-84467-803-7|editor-last=lim|editor-first=Audrea|url-access=registration}}</ref> അധിനിവേശത്തിന് സംഭാവന നൽകിയ കമ്പനികളിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ 2014-ൽ ടുട്ടു അമേരിക്കയിലെ പ്രെസ്ബൈറ്റീരിയൻ ചർച്ചിന്റെ പൊതുസമ്മേളനത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name="Tutu General Assembly">{{Cite web|url=https://www.huffpost.com/entry/presbyterian-general-assembly_b_5499395|title=Presbyterian General Assembly Biennial Meeting: My Message on Israel and Palestine|last=Tutu|first=Desmond|date=16 June 2014|website=The Huffington Post}}</ref> ഇസ്രായേൽ "അതിർത്തികൾക്കിടയിലും അധിനിവേശത്തിലൂടെയും വർണ്ണവിവേചനമെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം സൃഷ്ടിച്ചു" എന്നും, ഇസ്രായേലിന്റെ "വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രീയം" അവസാനിപ്പിക്കാനായി അധിനിവേശം നിർത്തലാക്കുകയും ഒരു ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരത്തിലൂടെ വർണ്ണവിവേചനം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം എന്ന് ഡെസ്മണ്ട് ടുട്ടു പറയുന്നു.
ഡെസ്മണ്ട് ടുട്ടു "അധിനിവേശ ഫലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ അവസ്ഥയെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനത്തിന് സമാനമായി കാണുന്നു" എന്ന് ഹോവാർഡ് ഫ്രിയേൽ എഴുതുന്നു. ഫലസ്തീനികളോടുള്ള നയങ്ങളിൽ ഇസ്രായേൽ വർണ്ണവിവേചനം നടത്തുന്നുവെന്ന് ടുട്ടു ആരോപിച്ചതായി ബിബിസി ന്യൂസ് 2012 ൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. <ref name="friel">{{Cite book|title=Chomsky and Dershowitz: On Endless War and the End of Civil Liberties|url=https://archive.org/details/chomskydershowit0000frie|last=Friel|first=Howard|date=21 September 2013|publisher=Interlink Publishing|isbn=978-1-62371-035-4}}></ref> ഫ്രിയേലും ഇസ്രായേലി എഴുത്തുകാരനുമായ ഉറി ഡേവിസും 2002-ൽ ഗാർഡിയനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ടുട്ടുവിന്റെ സ്വന്തം അഭിപ്രായം അവരുടെ സ്വന്തം കൃതിയിൽ ഉദ്ധരിച്ചു: "വിശുദ്ധഭൂമിയിലേക്കുള്ള എന്റെ സന്ദർശനത്തിൽ ഞാൻ വളരെയധികം ദുഖിതനായിരുന്നു; ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ഇത് എന്നെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി . <ref name="Davis">{{Cite book|title=Apartheid Israel: Possibilities for the Struggle Within|url=https://archive.org/details/apartheidisraelp0000davi|last=Davis|first=Uri|date=2003|publisher=Zed Books|isbn=978-1-84277-339-0}}</ref> ''ഡേവിസ് തന്റെ വർണ്ണവിവേചന ഇസ്രായേൽ: പോരാട്ടത്തിനുള്ള സാധ്യതകൾ എന്ന'' പുസ്തകത്തിലെ ടുട്ടു ഉദ്ധരണി ചർച്ചചെയ്തു. സ്വത്ത് കൈവശാവകാശത്തിനുള്ള അനുമതി, സ്വന്തം ഭൂമിയിലേക്കും ജലസ്രോതസ്സുകളിലേക്കും പ്രവേശനം അനുവദിക്കൽ, രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ക്ഷേമ പദ്ധതികൾ ലഭ്യമാക്കൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങളെ "ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന വർണ്ണവിവേചന ഘടനകൾ" എന്ന് അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിച്ചു. വിഭവങ്ങളുടെ വിതരണം "വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമായി ഇസ്രായേലിനെ തരംതിരിക്കുന്നതിനെ പൂർണ്ണമായും ന്യായീകരിക്കുന്നു." എന്നുമാണ് ടുട്ടുവിന്റെ അഭിപ്രായം.
=== മറ്റു പ്രമുഖർ ===
മറ്റ് പ്രമുഖ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ [[ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനം|വർണ്ണവിവേചന വിരുദ്ധ]] പ്രവർത്തകർ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിന്റെ അധിനിവേശത്തെയും, പ്രത്യേകിച്ച് വേർപിരിയൽ മതിലിന്റെ നിർമ്മാണത്തെയും വിമർശിക്കാൻ വർണ്ണവിവേചന താരതമ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു. നിലവിൽ ഹാർവാർഡ് ഡിവിനിറ്റി സ്കൂളിലെ വിസിറ്റിംഗ് പ്രൊഫസറായ വില്യം ഹെൻറി ബ്ലൂംബെർഗ്, ഫരീദ് എസാക്ക്, <ref name="cjpip.org">"The logic of Apartheid is akin to the logic of Zionism.... Life for the Palestinians is infinitely worse than what we ever had experienced under Apartheid.... The price they (Palestinians) have had to pay for resistance much more horrendous." {{Cite web|url=http://cjpip.org/0609_esack.html|title=Archived copy|access-date=24 October 2006|archive-url=https://web.archive.org/web/20071021063756/http://cjpip.org/0609_esack.html|archive-date=21 October 2007}} Audio: Learning from South Africa – Religion, Violence, Nonviolence, and International Engagement in the Israeli-Palestinian Struggle</ref> റോണി കാസിൽസ് <ref name="aljazeerah.info">[http://www.aljazeerah.info/Opinion%20editorials/2006%20Opinion%20Editorials/September/5%20o/Rage%20of%20the%20Elephant%20Israel%20in%20Lebanon%20By%20Ronnie%20Kasrils,%20MP.htm Rage of the Elephant: Israel in Lebanon] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110607180940/http://www.aljazeerah.info/Opinion%20editorials/2006%20Opinion%20Editorials/September/5%20o/Rage%20of%20the%20Elephant%20Israel%20in%20Lebanon%20By%20Ronnie%20Kasrils%2C%20MP.htm|date=7 June 2011}}. Retrieved 3 November 2006.</ref> [[വിന്നി മഡികിസേല മണ്ടേല|വിന്നി മഡികിസേല-മണ്ടേല]], ഡെനിസ് ഗോൾഡ്ബെർഗ്, <ref name="ameu.org">The [http://www.ameu.org/summary1.asp?iid=165 ''Israeli-South African-U.S. Alliance'']. Retrieved 6 November 2006. {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20070927204631/http://www.ameu.org/summary1.asp?iid=165|date=27 September 2007}}</ref> അരുൺ ഗാന്ധി, തുടങ്ങിയവരൊക്കെയും വർണ്ണവിവേചന സിദ്ധാന്തത്തെ ശരിവെക്കുന്നവരാണ്.
[[ആഫ്രിക്കൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ്|2008 ൽ ആഫ്രിക്കൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]] (ANC) ആഭിമുഖ്യത്തിൽ സൈനികരുടെ ഒരു പ്രതിനിധി സംഘം ഇസ്രായേലും അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളും സന്ദർശിച്ചു, ചില കാര്യങ്ങളിലെ അവസ്ഥകൾ വർണ്ണവിവേചനത്തേക്കാൾ മോശമാണെന്ന് അവർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. 2018 മെയ് മാസത്തിൽ, ഗാസ അതിർത്തിയിലെ പ്രതിഷേധത്തെത്തുടർന്ന്, ANC ഫലസ്തീനികളുടെ നടപടികളെ "വർണ്ണവിവേചന ഭരണത്തിനെതിരായ തങ്ങളുടെ പോരാട്ടവുമായി" താരതമ്യപ്പെടുത്തി ഒരു പ്രസ്താവന ഇറക്കി. ഹിറ്റ്ലറുടെ അതേ ക്രൂരതയാണ് ഇസ്രായേൽ സൈന്യം നടപ്പാക്കുന്നെതെന്നും അവർ ആരോപിച്ചു. “എല്ലാ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കാരും എഴുന്നേറ്റ് ഇസ്രായേലിനെ നികൃഷ്ട രാഷ്ട്രമായി പരിഗണിക്കണം” എന്നും ANC പ്രസ്താവിച്ചു. അതു കൂടാതെ, "ഏറ്റവും പുതിയ ഇസ്രായേലി ആക്രമണത്തിലെ വിവേചനരാഹിത്യവും ഗൗരവവും" കണക്കിലെടുത്ത് പ്രതിഷേധ സൂചകമായി ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ സർക്കാർ ഇസ്രായേലിലെ അംബാസഡർ സിസ എൻഗോംബാനെ അനിശ്ചിതമായി പിൻവലിച്ചു.
2008 ലെ ANC പ്രതിനിധി സംഘത്തിലെ അംഗമായ മനുഷ്യാവകാശ അഭിഭാഷക ഫാത്തിമ ഹസ്സൻ ഇസ്രയേലിലെ പ്രത്യേക റോഡുകൾ, കാറുകളുടെ വ്യത്യസ്ത രജിസ്ട്രേഷൻ, ഒരു പെർമിറ്റ് ഹാജരാക്കേണ്ടതിൻറെ അനാസ്ഥ, ചെക്ക്പോസ്റ്റുകളിൽ നീണ്ട നിരകൾ എന്നിവ വർണ്ണവിവേചന സമയത്ത് ആഫ്രിക്കയിൽ അനുഭവിച്ചതിനേക്കാൾ മോശമാണെന്ന് ഉദ്ധരിച്ചു. സന്ദർഭം വ്യത്യസ്തമാണ്, ഇത് വർണ്ണവിവേചനമാണോ അല്ലയോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച യഥാർത്ഥത്തിൽ അടിസ്ഥാനരഹിതവും തൊഴിൽ, കൂടുതൽ ഭൂമി കൈയേറ്റം, മതിൽ പണിയൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ അതിനേക്കാളധികമാണെന്നും ANC പ്രതിനിധികൾ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു . അധിനിവേശകരുടെ നീരസവും സൈന്യത്തിന്റെയും പോലീസിന്റെയും പെരുമാറ്റവും ഞാൻ നബ്ലൂസിലെ ചെക്ക് പോയിന്റിൽ കണ്ടു, ഞാൻ ഹെബ്രോനിൽ പലസ്തീനികളുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി, മതിലിന് എതിരായി സംസാരിക്കുന്ന ഗ്രാമീണരെ കണ്ടുമുട്ടി. സ്വന്തം കുടുംബാംഗങ്ങളെയും, ഭൂമിയെയും വീടുകളും നഷ്ടപ്പെട്ട ഇസ്രായേലി-പലസ്തീൻ പൗരൻമാരെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടി. എന്നിരുന്നാലും അവർക്ക് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല - അവർ അധിനിവേശത്തിനെതിരായ സംയുക്ത പോരാട്ടത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ദൈനംദിനമുള്ള അനീതിയുടെയും അക്രമത്തിന്റെയും പ്രത്യക്ഷവും പരോക്ഷവുമായ രൂപങ്ങളെ അഹിംസാത്മക മാർഗങ്ങളിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യാനവർ സന്നദ്ധരാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, ഒരു അവകാശ ലംഘനം തടസ്സമില്ലാതെ തുടരുന്നു - അതിനെ നിങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളത് എന്ന് വിളിക്കാം. വർണ്ണവിവേചനം / വേർപിരിയൽ / അടയ്ക്കൽ / സുരക്ഷ - ഇത് പക്ഷെ ഒരു അവകാശ ലംഘനമായി തന്നെ തുടരുന്നു ". <ref>{{Cite web|url=http://pambazuka.org/en/category/features/49608|title=What Palestine is to me: An interview with Fatima Hassan|access-date=13 August 2008|last=Ngugi|first=Mukoma Wa|authorlink=Mukoma Wa Ngugi|date=23 July 2008|website=[[Pambazuka News]]|publisher=Fahamu – Networks For Social Justice|archive-url=https://web.archive.org/web/20080803100841/http://www.pambazuka.org/en/category/features/49608|archive-date=3 August 2008}}</ref>
[[പ്രമാണം:Israeli_Apartheid_Week_2009_poster.jpg|വലത്ത്|ലഘുചിത്രം| കാർലോസ് ലുത്തഫ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ''2009 ലെ ഇസ്രായേലി വർണ്ണവിവേചന വാരത്തെ കുറിച്ചുള്ള'' പോസ്റ്റർ.]]
ഹിബ്രു സർവകലാശാലയിലെ മുൻ പ്രൊഫസർ ഗിദിയോൻ ഷിമോണി, പലസ്തീൻ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളോടുള്ള നയങ്ങൾ വിവേചനപരമാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അയൽരാജ്യങ്ങൾക്കല്ല, മറിച്ച് ഈ സാമ്യത ഇസ്രായേലിന് ബാധകമാകുമ്പോൾ അപകീർത്തികരമാണെന്നും ഇത് അവരുടെ ഇരട്ടത്താപ്പിനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. <ref name="Gideon">{{Cite web|url=http://jcpa.org/article/deconstructing-apartheid-accusations-against-israel/|title=Deconstructing Apartheid Accusations Against Israel|access-date=16 March 2014|last=Shimoni|first=Gideon|date=2 September 2007|publisher=Jerusalem Center for Public Affairs}} Interview by Manfred Gerstenfeld</ref>
ഇസ്രായേലിന്റെ തൊഴിൽ നയങ്ങൾ വർണ്ണവിവേചന കാലഘട്ടത്തിലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമാണെന്നും ഇസ്രായേൽ ഒരിക്കലും തെറ്റിദ്ധാരണ നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെയും പലസ്തീനിലെയും വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായ "അഭിലാഷങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും" ഉണ്ടെന്നും സാഷ പോളാകോവ്-സുരാൻസ്കി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. <ref>Sasha Polakow-Suransky, ''The Unspoken Alliance: Israel's Secret Relationship with Apartheid South Africa'', (New York: Pantheon Books), 2010, pp. 236–39.</ref> ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ജൂതകുടിയേറ്റ വാസസ്ഥലങ്ങൾ തകർക്കാനും ഫലസ്തീൻ രാഷ്ട്രം സൃഷ്ടിക്കാനും ഇസ്രായേൽ നീങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ വർണ്ണവിവേചന സാമ്യത വരും വർഷങ്ങളിൽ കൂടുതൽ നിയമസാധുത നേടാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. <ref>Polakow-Suransky, ''The Unspoken Alliance'', pp. 239–42.</ref> 2007 മുതൽ ഈ സാമ്യതയോട് ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രതിരോധക്കാരുടെ പ്രതികരണം അടിസാഥാനരഹിതം ആണെന്നും സാഹചര്യത്തെ സത്യസന്ധമായി വിലയിരുത്തുന്നതിനുപകരം "തീവ്രാക്ഷേപപരവും, ആവർത്തിച്ചുമുള്ള പ്രചരണം" മാത്രമാണെന്നും പോളാകോ-സുരാൻസ്കി എഴുതുന്നു. <ref>Sasha Polakow-Suransky, ''The Unspoken Alliance'', pp. 233–235.</ref>
ഇസ്രയേൽ തൊഴിൽ രീതികളും വർണ്ണവിവേചനവും തമ്മിലുള്ള സാമ്യതയെക്കുറിച്ച് ദീർഘകാലമായി വിമർശിച്ചിരുന്ന ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ വംശജനായ ഇസ്രായേലി എഴുത്തുകാരൻ ബെഞ്ചമിൻ പോഗ്രണ്ട്, 2020 ൽ ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു വെസ്റ്റ് ബാങ്കിനെ ഇസ്രയേൽ പിടിച്ചടക്കിയത് പ്രഖ്യാപിച്ചതിനുശേഷം അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്: '[കുറഞ്ഞത്] ഇത് ഒരു സൈനിക അധിനിവേശമാണ്. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുകയും അവർക്ക് പൗരത്വം നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് വർണ്ണവിവേചനമാണ്. [ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ] വർണ്ണവിവേചനം എന്തായിരുന്നു എന്നതിന്റെ കൃത്യമായ കണ്ണാടിയാണിത്. ' <ref>Oliver Holmes, [https://www.theguardian.com/world/2020/jun/09/what-would-israel-annexing-the-west-bank-mean ‘What would Israel annexing the West Bank mean,’] [[The Guardian]] 9 June 2020.</ref>
== പ്രതികരണങ്ങൾ ==
=== സർക്കാർ പ്രതികരണങ്ങൾ ===
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ മുൻ യുഎസ് അംബാസഡർ (ജൂൺ 1975 - ഫെബ്രുവരി 1976), ഡാനിയൽ പാട്രിക് മൊയ്നിഹാൻ <ref>[http://archive.usun.state.gov/ambassadors/history/moynihan.html 'History of USUN Ambassadors'] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20101110115349/http://archive.usun.state.gov/ambassadors/history/moynihan.html|date=10 November 2010}}. Ambassador Daniel P. Moynihan. Archive of the US Mission to the UN.</ref> 1975 ൽ "സയണിസം വംശീയതയുടെയും വംശീയ വിവേചനത്തിന്റെയും ഒരു രൂപമാണ്" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച പൊതുസഭയുടെ ഈ പ്രമേയത്തെ അമേരിക്ക ശക്തമായി വിയോജിച്ചു.
ഇസ്രായേൽ വർണ്ണവിവേചനം ക്രമേണ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെപ്പോലെയാകുമെന്ന് ഇസ്രായേലിലെ പ്രധാന വ്യകതികൾ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ അറബ് ജനതയെ ഇസ്രയേലിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കാനുള്ള ശ്രമം നടപ്പാക്കിയാൽ ഇസ്രായേൽ വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമായി മാറുമെന്ന് 1976 ൽ പ്രധാനമന്ത്രി [[യിത്സാക് റാബിൻ|യിഷാക് റാബിൻ തന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നു.]] <ref name="TopIsraelisWarnApartheid"/> <ref>[https://www.timesofisrael.com/in-1976-interview-rabin-likens-settlements-to-cancer-warns-of-apartheid/ "In 1976 interview, Rabin likens settler ideologues to ‘cancer,’ warns of ‘apartheid’"], Toi Staff, ''The Times of Israel'', 25 September 2015.</ref>
ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരം തകർന്നാൽ, ഇസ്രയേൽ "തുല്യ വോട്ടവകാശത്തിനായി ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ രീതിയിലുള്ള പോരാട്ടത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കും, അത് സംഭവിച്ചാലുടൻ അത് ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അന്ത്യവുമായിരിക്കും" എന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി എഹുദ് ഒൽമെർട്ട് 2007 ൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. <ref>"[https://www.haaretz.com/news/olmert-to-haaretz-two-state-solution-or-israel-is-done-for-1.234201 Olmert to Haaretz: Two-state Solution, or Israel Is Done For] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170606210531/http://www.haaretz.com/news/olmert-to-haaretz-two-state-solution-or-israel-is-done-for-1.234201 |date=2017-06-06 }}", Barak Ravid et al., ''Haaretz'', 29 November 2007.</ref>
മാർച്ച് 2011-ൽ, [[ടോറോണ്ടോ|ടൊറന്റോ]] മേയർ റോബ് ഫോർഡ് 2011 ടൊറാന്റൊ നഗരം ഇസ്രയെലിന് ധനസഹായം അനുവദിക്കില്ല പറഞ്ഞു. “നികുതിദായകരുടെ പണം വിദ്വേഷ സംഭാഷണം നടത്തുന്നതിന് നൽകരുത്,” എന്നണ് ഇതിനെ കുറിച്ച് ഫോർഡ് പറഞ്ഞത്. <ref>[http://www.cjnews.com/node/87363 Toronto mayor lays down Pride parade law] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20140317110343/http://www.cjnews.com/node/87363|date=17 March 2014}}.</ref> <ref>[http://www.xtra.ca/public/Toronto/City_manager_releases_report_on_Israeli_apartheid-10010.aspx City manager releases report on 'Israeli apartheid'] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110907025304/http://www.xtra.ca/public/Toronto/City_manager_releases_report_on_Israeli_apartheid-10010.aspx|date=7 September 2011}}</ref>
2014 ൽ യുഎസ് സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി [[ജോൺ കെറി]] ഇസ്രയേൽ ഉടൻ സമാധാനം സ്ഥാപിച്ചില്ലെങ്കിൽ രണ്ട് രാഷ്ട്രമെന്ന പരിഹാരത്തിന് കീഴിൽ ഇസ്രയേൽ വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രമായി മാറുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. <ref>"[https://www.timesofisrael.com/kerry-israel-could-become-apartheid-state/ Kerry: Israel could become an 'apartheid state']", Lazar Berman, ''The Times of Israel'', 28 April 2014.</ref>തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ വർണ്ണവിവേചന ഭരണം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ചർച്ചകൾ നടത്തിയ മുൻ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ സ്റ്റേറ്റ് പ്രസിഡന്റ് [[ഫ്രഡറിക് ഡിക്ലർക്ക്|എഫ്.ഡബ്ല്യു ഡി ക്ലർക്ക്]] ഹൈഫ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റ് സ്വീകരിക്കുന്നതിനായി ഇസ്രായേലിൽ, വന്നപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഫലസ്തീനികൾക്ക് ഇസ്രായേലിൽ പൂർണ്ണ രാഷ്ട്രീയ അവകാശങ്ങളുും നൽകുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് അവരോട് വിവേചനപരമായ നിയമങ്ങളില്ല, ചില ബീച്ചുകളിലോ അതുപോലുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ നീന്താൻ അവരെ അനുവദിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ അർത്ഥമാക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിനെ വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് അനീതിയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ജോൺ കെറി അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം തെറ്റ് ചെയ്തുവെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.<ref>[http://www.timesofisrael.com/south-africas-de-klerk-israel-not-an-apartheid-state/#ixzz3GrpjBXBe "South Africa's de Klerk: Israel not an apartheid state"] (27 May 2014), ''The Times of Israel''</ref>
2018 ൽ ചിലിയിലെ വാൽഡിവിയ കമ്മ്യൂൺ "ഇസ്രായേലിന്റെ വർണ്ണവിവേചനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമാകുക" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു .({{Lang-es|Libre de Apartheid Israelí}}). ഇസ്രായേലി വർണ്ണവിവേചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കമ്പനികളിൽ നിന്ന് സാധന/സേവനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നതിൽ നിന്ന് മുനിസിപ്പാലിറ്റി വിലക്കുമെന്ന് വാൽഡിവിയ മേയർ ഒമർ സബാത്ത് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. <ref name="MEMonitorChile">{{Cite web|url=https://www.middleeastmonitor.com/20181210-chile-declares-support-for-bds-illegal/|title=Chile declares support for BDS illegal|access-date=January 16, 2021|date=December 10, 2018|website=Middle East Monitor}}</ref> ചിലിയിലെ കംട്രോളർ ജനറൽ 2018 ഡിസംബറിൽ മുനിസിപ്പൽ ഉത്തരവ് ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
=== മറ്റ് പ്രതികരണങ്ങൾ ===
ഇസ്രായേലിനെ വർണ്ണവിവേചന രാഷ്ട്രം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് "പ്രത്യയശാസ്ത്ര വിരുദ്ധത" (വംശീയ വിരുദ്ധതയുടെ മറവിൽ ആന്റിസെമിറ്റിസം എന്നാണ് അദ്ദേഹം നിർവചിച്ചത്) എന്ന് [[നെൽസൺ മണ്ടേല|വിരമിച്ച കനേഡിയൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരനും നെൽസൺ മണ്ടേലയുടെ]] മുൻ "കനേഡിയൻ ഉപദേശകനുമായ" ഇർവിൻ കോട്ലർ പറഞ്ഞു. <ref name="Cotler">[https://isgap.org/wp-content/uploads/2013/08/ISGAP-Working-Papers-Booklet-Cotler-09-copy.pdf "Global Antisemitism: Assault on Human Rights"], Yale Initiative for the Interdisciplinary Study of Antisemitism; Working Paper No. 3, 2009</ref>
കനേഡിയൻ അക്കാദമിക്, ആക്ടിവിസ്റ്റ്, ഇസ്രായേലിന്റെ ഉറച്ച പിന്തുണക്കാരിയായ ആനി ബയേഫ്സ്കി ഇസ്രായേലിനെ നിയുക്തമാക്കുന്നതിനും ഇസ്രായേൽ പൗരന്മാർക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ നിയമാനുസൃതമാക്കുന്നതിനുമുള്ള പ്രചാരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി വർഗ്ഗീയതയ്ക്കെതിരായ 2001 ലെ ഡർബൻ വേൾഡ് കോൺഫറൻസിൽ അറബ് രാജ്യങ്ങൾ വർണ്ണവിവേചന ലേബൽ ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന് എഴുതി. <ref>{{Citation|last=Bayefsky|first=Anne F.|title=Terrorism and Racism: The Aftermath of Durban|date=16 December 2011|url=http://www.jcpa.org/JCPA/Templates/ShowPage.asp?DRIT=2&DBID=1&LNGID=1&TMID=111&FID=442&PID=0&IID=1117&TTL=Terrorism_and_Racism:_The_Aftermath_of_Durban|volume=468|archive-url=https://web.archive.org/web/20110514160443/http://www.jcpa.org/JCPA/Templates/ShowPage.asp?DRIT=2&DBID=1&LNGID=1&TMID=111&FID=442&PID=0&IID=1117&TTL=Terrorism_and_Racism%3A_The_Aftermath_of_Durban|periodical=Post-Holocaust and Anti-Semitism|publisher=Jerusalem Center for Public Affairs|access-date=3 May 2011|archive-date=14 May 2011}}</ref>
== ഇതും കാണുക ==
* ആന്റിസെമിറ്റിസത്തിന്റെ 3D ടെസ്റ്റ്
* ഇസ്രായേലിനെ അക്കാദമിക് ബഹിഷ്കരിക്കുന്നു
* സയണിസം വിരുദ്ധം
* എത്നോറെലിജിയസ് ഗ്രൂപ്പ്
* ഇസ്രായേലിലെ മനുഷ്യാവകാശം
* ഇസ്രായേലി വർണ്ണവിവേചന വാരം
* ഇസ്രായേൽ-ഗാസ തടസ്സം
* ഇസ്രായേലി വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് തടസ്സം
* ഇസ്രായേൽ-ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക ബന്ധം
* മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ വംശീയത
* ഇസ്രായേലിലെ വർഗ്ഗീയത
* നോയൽ ഇഗ്നാറ്റീവ് # എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് റേസ് ആൻഡ് റേസിസം
== പരാമർശങ്ങൾ ==
[[വർഗ്ഗം:Articles containing Hebrew-language text]]
[[വർഗ്ഗം:Webarchive template wayback links]]
[[വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations]]
[[വർഗ്ഗം:വർണ്ണവിവേചനം]]
[[വർഗ്ഗം:അസമത്വം]]
2axsziistd4tud8zg8j9h3ppwzvybml
ഉണ്ടുർത്തി നരസിംഹ ദാസ്
0
540534
4628963
4589561
2026-06-13T03:24:39Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628963
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox scientist
| name = Undurti Narasimha Das
| image =
| alt =
| caption =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1950|6|28}}
| birth_place = [[Kakinada]], [[Andhra Pradesh]], India
| death_date =
| death_place =
| residence =
| nationality = [[Indian nationality|Indian]]
| fields = {{ublist | [[Immunology]] |[[Endocrinology]] | [[Rheumatology]] }}
| workplaces = {{ublist | [[Asha Nutrition Sciences, Inc.]] | [[Osmania University]] | Efamol Research Institute | [[Nizam's Institute of Medical Sciences]] | [[L. V. Prasad Eye Institute]] | EFA Sciences | [[State University of New York Upstate Medical University|SUNY Upstate Medical University]] | IKP Centre for Technologies in Public Health | [[Gayatri Vidya Parishad College of Engineering]] | UND Life Sciences }}
| alma_mater = {{ublist | [[Andhra University]] | [[Osmania University]] }}
| doctoral_advisor =
| doctoral_students =
| known_for = Studies on [[Endocrinology]] and [[Rheumatology]]
| awards = {{ublist| 1988 [[Indian Council of Medical Research|ICMR]] Shakuntala Amirchand Prize | 1992 [[Shanti Swarup Bhatnagar Prize]] | 1992 Association of Physicians of India Dr. Coelho Memorial Prize | 1992 Japanese Society of Clinical Chemistry Regional Research Award | 1992 Yagnavalki Sangham Award | 1992 PSMA Distinguished Citizen Award | 1994 KAPI Bobba Dharma Rao Prize }}
}}
ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ക്ലിനിക്കൽ [[ഇമ്മ്യൂണോളജി|ഇമ്മ്യൂണോളജിസ്റ്റ്]], എൻഡോക്രൈനോളജിസ്റ്റ്, യുഎൻഡി ലൈഫ് സയൻസസിന്റെ സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റും ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസറുമാണ് '''ഉണ്ടുർത്തി''' '''നരസിംഹ ദാസ് (ജനനം 1950).'''<ref name="Lipids as potential Drug for Cancer">{{Cite web|url=http://www.amity.edu/events/eventdetails.asp?id=2754|title=Lipids as potential Drug for Cancer|date=2017|publisher=Amity University|access-date=2021-05-12|archive-date=2022-05-17|archive-url=https://web.archive.org/web/20220517001352/http://www.amity.edu/events/eventdetails.asp?id=2754|url-status=dead}}</ref> കൂടാതെ, ചീഫ് മെഡിക്കൽ ഓഫീസർ, ആഷാ ന്യൂട്രീഷൻ സയൻസസ്, ഇൻകോർപ്പറേറ്റിന്റെ സയന്റിഫിക് അഡ്വൈസറി ബോർഡ് ചെയർമാൻ എന്നീ നിലകളിലും അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു.<ref name="Asha Nutrition Sciences">{{Cite web|url=https://asha-nutrition.com/about-us/leadership/management/|title=Asha Nutrition Sciences, Leadership|access-date=21 February 2021}}</ref> [[നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്|നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിലെ]] തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഫെലോ,<ref name="NAMS Fellows">{{Cite web|url=http://nams-india.in/downloads/fellowsmembers/ZZ.pdf|title=NAMS Fellows|date=2017|publisher=National Academy of Medical Sciences}}</ref> ഗവേഷകൻ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രശസ്തനാണ് ദാസ്. [[ഇമ്മ്യൂണോളജി]], [[അന്തഃസ്രവവിജ്ഞാനീയം|എൻഡോക്രൈനോളജി]], [[റുമറ്റോളജി|റൂമറ്റോളജി]] എന്നീ മേഖലകളിലെ<ref name="Brief Profile of the Awardee">{{Cite web|url=http://ssbprize.gov.in/Content/Detail.aspx?AID=268|title=Brief Profile of the Awardee|date=2017|publisher=Shanti Swarup Bhatnagar Prize}}</ref> അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് നിരവധി പേറ്റന്റുകൾ ഉണ്ട്. <ref name="Brief Bio">{{Cite web|url=http://loop.frontiersin.org/people/46679/overview|title=Brief Bio|date=2017|publisher=Loop}}</ref> ശാസ്ത്ര ഗവേഷണത്തിനായി ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റിന്റെ പരമോന്നത ഏജൻസിയായ [[കൗൺസിൽ ഓഫ് സയന്റിഫിക് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിസർച്ച്]] [[ശാന്തി സ്വരൂപ് ഭട്നാഗർ പുരസ്കാരം|അദ്ദേഹത്തിന് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യയ്ക്കുള്ള ശാന്തി സ്വരൂപ് ഭട്നഗർ സമ്മാനം നൽകി]] . 1992 ൽ മെഡിക്കൽ സയൻസസിന് നൽകിയ സംഭാവനകൾക്ക് ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്ര പുരസ്കാരങ്ങൾ. <ref name="View Bhatnagar Awardees">{{cite web | url=http://ssbprize.gov.in/Content/AwardeeList.aspx | title=View Bhatnagar Awardees | publisher=Shanti Swarup Bhatnagar Prize | date=2016 | access-date=12 November 2016}}</ref>{{Refn|group=note|Long link - please select award year to see details}}
== ജീവചരിത്രം ==
[[പ്രമാണം:Osmania_Medical_College_Koti.jpg|ഇടത്ത്|ലഘുചിത്രം| ഉസ്മാനിയ മെഡിക്കൽ കോളേജ്]]
[[ആന്ധ്രാപ്രദേശ്|ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ]] വലിയ നഗരമായ [[കാക്കിനഡ (ലോകസഭാമണ്ഡലം)|കാക്കിനടയിൽ]] 1950 ജൂൺ 28 ന് കാമേശ്വരി, ഉണ്ടുർത്തി സീതാരാമ സ്വാമി എന്നിവരുടെ മകനായി ജനിച്ച ഉണ്ടുർത്തി എൻ. ദാസ് 1973 ൽ ആന്ധ്ര സർവകലാശാലയിലെ ആന്ധ്ര മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി.<ref name="Biography">{{Cite web|url=http://gvpce.ac.in/supervisorscvs/UND-CV-GVP.pdf|title=Biography|date=2017|publisher=Gayatri Vidya Parishad College of Engineering}}</ref> തുടർന്ന്, [[ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച്|ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിന്റെയും]] [[കൗൺസിൽ ഓഫ് സയന്റിഫിക് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിസർച്ച്|കൗൺസിൽ ഓഫ് സയന്റിഫിക് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിസർച്ചിന്റെയും]] സീനിയർ റിസർച്ച് ഫെലോ ആയി ഉസ്മാനിയ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ചേർന്നു. 1981 ൽ എംഡി നേടുന്നതിനായി ഉന്നതപഠനം നടത്തി. ഐസിഎംആർ റിസർച്ച് അസോസിയേറ്റായി ജനിറ്റിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ സ്ഥാപനത്തിൽ തുടർന്നു. 3 വർഷം പോസ്റ്റ്-ഡോക്ടറൽ ജോലി ചെയ്തു. 1984-ൽ അദ്ദേഹം കാനഡയിലേക്ക് പോയി, കെന്റ്വില്ലിലെ എഫാമോൾ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനായി ചേർന്നു, അവിടെ അദ്ദേഹം രണ്ടുവർഷം താമസിച്ചു, 1986 ൽ ഇന്ത്യയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, നിസാമിന്റെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിൽ ചേർന്നു. ക്ലിനിക്കൽ ഫാർമക്കോളജി, മെഡിക്കൽ റിസർച്ച്. <ref name="Brief Bio"/> 1990 മുതൽ പ്രൊഫസർ സ്ഥാനം വഹിച്ച അദ്ദേഹം 1996 വരെ സ്ഥാപനത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. അടുത്ത മൂന്ന് വർഷത്തേക്ക് എൽവി പ്രസാദ് ഐ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ പ്രൊഫസറായും ഇന്റേണൽ മെഡിസിൻ, ക്ലിനിക്കൽ ഇമ്മ്യൂണോളജി, ബയോകെമിസ്ട്രി വിഭാഗം മേധാവിയായും പ്രവർത്തിച്ചു. 1999 ൽ, വിദേശത്ത് രണ്ടാമത്തെ തവണ അദ്ദേഹം ജോലി ചെയ്തു, ഇത്തവണ യുഎസിൽ, നോർവുഡിന്റെ ഇഎഫ്എ സയൻസസിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷനായി, അതിന്റെ ഗവേഷണ ഡയറക്ടറായി. 2004 വരെ ഇ.എഫ്.എയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനം നീണ്ടുനിന്നു, ഈ കാലയളവിൽ 2003 മുതൽ 2004 വരെ ന്യൂയോർക്ക് സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് അപ്സ്റ്റേറ്റ് മെഡിക്കൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ശസ്ത്രക്രിയ, പോഷകാഹാരം, ഫിസിയോളജി എന്നിവയുടെ ഗവേഷണ പ്രൊഫസറായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. ആ വർഷം, ഒഹായോയിലെ ബയോടെക്നോളജി കമ്പനിയായ ഷേക്കർ ഹൈറ്റ്സിൽ യുഎൻഡി ലൈഫ് സയൻസസ് സ്ഥാപിച്ചു <ref name="Author profile">{{Cite web|url=https://www.wikigenes.org/e/author/e/1192068.html|title=Author profile|date=2017|publisher=Wikigenes|access-date=2021-05-12|archive-date=2021-04-21|archive-url=https://web.archive.org/web/20210421025510/https://www.wikigenes.org/e/author/e/1192068.html|url-status=dead}}</ref> അതിന്റെ സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റും ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസറുമായി. <ref name="President, CEO and CSO">{{Cite web|url=http://loop.frontiersin.org/people/46679/overview|title=President, CEO and CSO|date=2017|publisher=UND LIfe Sciences}}</ref> 2007 നും 2009 നും ഇടയിൽ, ചെന്നൈയിലെ ഐ കെ പി സെന്റർ ഫോർ ടെക്നോളജീസ് ഇൻ പബ്ലിക് ഹെൽത്തിന്റെ റിസർച്ച് ഡയറക്ടറായി അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിൽ കുറച്ചു കാലം താമസിച്ചു.
ദാസ് ലക്ഷ്മിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ദമ്പതികൾക്ക് അരുന്ധതി, ആദിത്യ എന്നീ രണ്ട് മക്കളുണ്ട്. അദ്ദേഹം UND ലൈഫ് സയൻസസ് സിഇഒ ഗവേഷണ ഡയറക്ടർ സ്ഥാനം വഹിച്ചു.<ref name="About the Author">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=-mS0VJtJuaoC&pg=PR10|title=Molecular Basis of Health and Disease|last=Undurti N. Das|date=2 April 2011|publisher=Springer Science & Business Media|isbn=978-94-007-0495-4|pages=10–}}</ref> കൂടാതെ <ref name="About NARASIMHA DAS UNDURTI">{{Cite web|url=https://www.zaubacorp.com/director/NARASIMHA-DAS-UNDURTI/01747058|title=About NARASIMHA DAS UNDURTI|date=2017|publisher=Zauba Corp}}</ref> [[ഹൈദരാബാദ്]] ആസ്ഥാനമായ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രവും എഞ്ചിനീയറിംഗും ശാസ്ത്രഗവേഷണവും ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയായ ''പ്രിംറോസ് ബയോസയൻസസിൽ'' ഡിറക്ടറും ആണ്. <ref name="Primrose Biosciences">{{Cite web|url=https://www.zaubacorp.com/company/PRIMROSE-BIOSCIENCES-PRIVATE-LIMITED/U73100TG2007PTC055927|title=Primrose Biosciences|date=2017|publisher=Zauba Corp}}</ref>
2013 ജനുവരി ഒന്നിന് ഡോ. ദാസ് ആശാ ന്യൂട്രീഷൻ സയൻസസിൽ ചീഫ് മെഡിക്കൽ ഓഫീസർ, സയന്റിഫിക് അഡ്വൈസറി ബോർഡ് ചെയർമാൻ എന്നിവയായി ചേർന്നു. . <ref name="Asha Nutrition Sciences, Press Releases">{{Cite web|url=https://asha-nutrition.com/news-media/press-releases/pr011013//|title=Asha Nutrition Sciences, Press Releases|access-date=21 February 2021}}</ref>
== ലെഗസി ==
[[പ്രമാണം:MRI_glioma_28_yr_old_male.JPG|ലഘുചിത്രം|235x235ബിന്ദു| ഗ്ലോയോമ - എംആർഐ]]
യുഎൻ ദാസിന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ വിവിധ രോഗ പ്രക്രിയകളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. സിസ്-അപൂരിത [[ഫാറ്റി ആസിഡ്|ഫാറ്റി ആസിഡുകളുടെ]] ട്യൂമറിസൈഡൽ ഗുണങ്ങളും തലച്ചോറിനെയും സുഷുമ്നയെയും ബാധിക്കുന്ന ഗ്ലൂയോമയുടെ പുരോഗതിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ ഗാമാ-ലിനോലെനിക് ആസിഡിന്റെ പങ്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. <ref name="Handbook of Shanti Swarup Bhatnagar Prize Winners">{{Cite web|url=http://www.csirhrdg.res.in/ssb.pdf|title=Handbook of Shanti Swarup Bhatnagar Prize Winners|date=1999|publisher=Council of Scientific and Industrial Research|page=71|access-date=2021-05-12|archive-date=2016-03-04|archive-url=https://web.archive.org/web/20160304043957/http://www.csirhrdg.res.in/ssb.pdf|url-status=dead}}</ref> അമിതവണ്ണം, ക്യാൻസർ, പ്രമേഹം, രക്താതിമർദ്ദം, [[സ്കിസോഫ്രീനിയ|സ്കീസോഫ്രീനിയ]] തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളെയും അവസ്ഥകളെയും പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള ഔഷധവികസനത്തിൽ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. <ref name="Undurti N. Das, MD, FAMS">{{Cite web|url=http://www.mangaloreuniversity.ac.in/sites/default/files/AdjunctProfessors/undruti.pdf|title=Undurti N. Das, MD, FAMS|date=2017|publisher=Mangalore University}}</ref> <ref name="Undurti N. Das UND Life Sciences">{{Cite web|url=http://old.teknoscienze.com//pages/scientific-advisory-board-undurti-das.aspx#.WLp0FPl97IV|title=Undurti N. Das UND Life Sciences|access-date=2017-03-04|date=2017|publisher=Tekno Scienze Publisher|archive-url=https://web.archive.org/web/20170305043257/http://old.teknoscienze.com//pages/scientific-advisory-board-undurti-das.aspx#.WLp0FPl97IV|archive-date=2017-03-05}}</ref> അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ നിരവധി ലേഖനങ്ങളിലൂടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്; [കുറിപ്പ് 2] റിസർച്ച് ഗേറ്റ് ശാസ്ത്രീയ ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു ഓൺലൈൻ ശേഖരം അവയിൽ 500 എണ്ണം പട്ടികപ്പെടുത്തി. <ref name="On ResearchGate">{{Cite web|url=https://www.researchgate.net/profile/Undurti_Das|title=On ResearchGate|date=2017}}</ref> കൂടാതെ, അദ്ദേഹം മൂന്ന് പുസ്തകങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ''മെറ്റബോളിക് സിൻഡ്രോം പാത്തോഫിസിയോളജി: അവശ്യ ഫാറ്റി ആസിഡുകളുടെ പങ്ക്'', <ref name="Das2010">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=u4hHzt-VO-0C|title=Metabolic Syndrome Pathophysiology: The Role of Essential Fatty Acids|last=Undurti N. Das|date=22 February 2010|publisher=John Wiley & Sons|isbn=978-0-8138-1553-4}}</ref> ''ആരോഗ്യത്തിന്റെയും രോഗത്തിന്റെയും തന്മാത്രാ അടിസ്ഥാനം'' <ref name="Das2011">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=-mS0VJtJuaoC|title=Molecular Basis of Health and Disease|last=Undurti N. Das|date=2 April 2011|publisher=Springer Science & Business Media|isbn=978-94-007-0495-4}}</ref> ''മുതിർന്ന രോഗത്തെ തടയുന്നതിനുള്ള ഒരു പെരിനാറ്റൽ തന്ത്രം: നീളമുള്ള ചെയിൻ പോളിഅൺസാച്ചുറേറ്റഡ് ഫാറ്റി ആസിഡുകളുടെ പങ്ക്'' . <ref name="Das2002">{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=Srx-rb1_8lkC|title=A Perinatal Strategy For Preventing Adult Disease: The Role Of Long-Chain Polyunsaturated Fatty Acids: The Role of Long-Chain Polyunsaturated Fatty Acids|last=Undurti N. Das|date=31 May 2002|publisher=Springer Science & Business Media|isbn=978-1-4020-7070-9}}</ref> ''"2-മെത്തോക്സിയോസ്ട്രാഡിയോൾ, സ്റ്റാറ്റിനുകൾ, സി-പെപ്റ്റൈഡ് ഓഫ് പ്രോൻസുലിൻ'' എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനം സാധ്യമാക്കുന്ന രീതി, <ref name="Method of potentiating the action of 2-methoxyoestradiol, statins and C-peptide of proinsulin">{{Cite web|url=http://patents.justia.com/patent/20020077317|title=Method of potentiating the action of 2-methoxyoestradiol, statins and C-peptide of proinsulin|last=Undurti Narasimha Das|date=20 June 2002|website=US Patent 20020077317|publisher=Justia Patents}}</ref> ''മസ്തിഷ്കത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഭരണവും സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നതിനും ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുള്ള രീ''കൾ എ ''എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ന്യൂറോട്രോഫിക്ക് ഫാക്ടർ (ബിഡിഎൻഎഫ്)'' <ref name="Method(s) of stabilizing and potentiating the actions and administration of brain-derived neurotrophic factor (BDNF)">{{Cite web|url=http://patents.justia.com/patent/20080234197|title=Method(s) of stabilizing and potentiating the actions and administration of brain-derived neurotrophic factor (BDNF)|last=Undurti Narasimha Das, Appa Rao Allam|date=25 September 2008|website=US Patent 20080234197|publisher=Justia Patents}}</ref> ''ആൻജിയോജനിക് വിരുദ്ധ വസ്തുക്കളുടെ പ്രവർത്തനം സുസ്ഥിരമാക്കുന്നതിനും ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുള്ള രീതി'', <ref name="Method of stabilizing and potentiating the action of anti-angiogenic substances">{{Cite web|url=http://patents.justia.com/patent/7666910|title=Method of stabilizing and potentiating the action of anti-angiogenic substances|last=Undurti Narasimha Das|date=23 February 2010|website=US Patent 7666910|publisher=Justia Patents}}</ref> ''രക്തപ്രവാഹത്തിന് തടയുന്നതിനും അറസ്റ്റുചെയ്യുന്നതിനും വിപരീതമാക്കുന്നതിനും ചികിത്സിക്കുന്നതിനുമുള്ള രീതി'', <ref name="Method(s) of preventing, arresting, reversing and treatment of atherosclerosis">{{Cite web|url=http://patents.justia.com/patent/8153392|title=Method(s) of preventing, arresting, reversing and treatment of atherosclerosis|last=Undurti Narasimha Das, Appa Rao Allam|date=10 April 2012|website=US Patent 8153392|publisher=Justia Patents}}</ref> ''രക്ത വിതരണങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ നിയോപ്ലാസിയാസ്'' <ref name="Methods for selectively occluding blood supplies to neoplasias">{{Cite web|url=https://www.google.ch/patents/US20030013759|title=Methods for selectively occluding blood supplies to neoplasias|last=Undurti Narasimha Das|date=16 January 2003|website=US20030013759 A1|publisher=Google Patents}}</ref>, ''ബ്യൂട്ടൈറൈക്കോളിനെസ്റ്ററേസ് എന്നിവ താഴ്ന്ന ഗ്രേഡ് സിസ്റ്റമിക് വീക്കം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു'' . <ref name="Butyrylcholinesterase as a marker of low-grade systemic inflammation">{{Cite web|url=https://www.google.ch/patents/US20080187944?dq=ininventor:%22Undurti+Das%22&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj6o6jTh7rSAhULXBoKHW1rAb0Q6AEIMDAD|title=Butyrylcholinesterase as a marker of low-grade systemic inflammation|last=Appa Rao Allam, Sridhar Gumpeny, Undurti Narasimha Das|date=7 August 2008|website=US20080187944 A1|publisher=Google Patents}}</ref>
യോമെഡ് സെൻട്രൽ <ref name="Lipids in Health and Disease">{{Cite web|url=https://lipidworld.biomedcentral.com/|title=Lipids in Health and Disease|date=2017|publisher=BioMed Central}}</ref> ''പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലിപിഡ്സ് ഇൻ ഹെൽത്ത് ആൻഡ് ഡിസീസ്'' ജേണലിന്റെയും ബെന്തം സയൻസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ''കറന്റ് ന്യൂട്രീഷ്യൻ & ഫുഡ് സയൻസിന്റെയും'' പത്രാധിപരാണ് ദാസ്. <ref name="Current Nutrition & Food Science">{{Cite web|url=http://benthamscience.com/journals/current-nutrition-and-food-science/|title=Current Nutrition & Food Science|date=2017|publisher=Bentham Science}}</ref> ''അദ്ദേഹം മെഡിസിൻ'' ജേണലിന്റെ സെക്ഷൻ എഡിറ്ററാണ് വിദഗ്ദ്ധ<ref name="Section Editor">{{Cite web|url=http://journals.lww.com/md-journal/Fulltext/2015/02040/A_Case_Report_of_Severe_Paraquat_Poisoning_in_an.16.aspx|title=Section Editor|date=2017|publisher=Medicine}}</ref>ധ നിരൂപചെയ്ത ണം ജേണൽ മെഡിക്കൽ ഹൈപ്പോഥസിസ് <ref name="Editorial Advisory Board">{{Cite web|url=https://www.elsevier.com/journals/medical-hypotheses/0306-9877/editorial-board|title=Editorial Advisory Board|date=2017|publisher=Elsevier}}</ref>, ''ജെറിയാട്രിക് കാർഡിയോളജി ജേണൽ'' <ref name="Editorial Board Members JGC">{{Cite web|url=http://www.jgc301.com/ch/reader/view_editorial_board.aspx|title=Editorial Board Members JGC|date=2017|publisher=Journal of Geriatric Cardiology|access-date=2021-05-12|archive-date=2020-10-29|archive-url=https://web.archive.org/web/20201029193628/http://www.jgc301.com/ch/reader/view_editorial_board.aspx|url-status=dead}}</ref> എന്നിവയുടെ എഡിറ്റോറിയൽ ബോർഡ് അംഗമാണ്. നിരവധി ജേണലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ടെക്നോ സയൻസ് പബ്ലിഷറിന്റെ ശാസ്ത്ര ഉപദേശക സമിതിയിൽ <ref name="Scientific Advisory Boards">{{Cite web|url=http://old.teknoscienze.com/pages/scientific-advisory-board.aspx#.WLp0Dfl97IV|title=Scientific Advisory Boards|access-date=2017-03-04|date=2017|publisher=Techno Scienze Publisher|archive-url=https://web.archive.org/web/20170305042840/http://old.teknoscienze.com/pages/scientific-advisory-board.aspx#.WLp0Dfl97IV|archive-date=2017-03-05}}</ref> <ref name="Publications">{{Cite web|url=http://old.teknoscienze.com/pages/publications.aspx#.WLp15Pl97IU|title=Publications|access-date=2017-03-04|date=2017|publisher=Techno Scienze Publisher|archive-url=https://web.archive.org/web/20170305042916/http://old.teknoscienze.com/pages/publications.aspx#.WLp15Pl97IU|archive-date=2017-03-05}}</ref>ദദേഹം്അവൻ ''ക്ലിനിക്കൽ അപ്ലൈഡ് റിസർച്ച് ജേണൽ'' എഡിറ്റോറിയൽ റിവ്യൂ ബോർഡ് അംഗമായ ''പരീക്ഷണാതതെറാപ്യൂട്ടിക്'' ''സ്ആണ്.'' <ref name="Editorial Review Board">{{Cite web|url=http://www.jarcet.com/ReviewBoard.htm|title=Editorial Review Board|date=2017|publisher=Journal of Applied Research in Clinical and Experimental Therapeutics}}</ref> <ref name="Editorial Board WJD">{{Cite web|url=http://www.wjgnet.com/admin/download.aspx?type=1&filepath=ejournals%5C1948-9358%5CWJDv6i1.pdf|title=Editorial Board WJD|date=2015|publisher=World Journal of Diabetes|access-date=2021-05-12|archive-date=2017-03-05|archive-url=https://web.archive.org/web/20170305035507/http://www.wjgnet.com/admin/download.aspx?type=1&filepath=ejournals%5C1948-9358%5CWJDv6i1.pdf|url-status=dead}}</ref> ''യൂറോപ്യൻ ജേണൽ ഓഫ് ജനറൽ മെഡിസിൻ'', ''ജേണൽ ഓഫ് അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഫിസിഷ്യൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ'', ''ബയോസയൻസിലെ അതിർത്തികൾ'', ''പ്രമേഹ അവലോകന കത്തുകൾ'', ''ഓപ്പൺ കൊളോറെക്ടൽ കാൻസർ ജേണൽ'', ''ഇന്ത്യൻ ജേണൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച്'' <ref name="Panel of Reviewers (2012)">{{Cite web|url=http://icmr.nic.in/ijmr/2012/december/Panel%20of%20Reviewers[2012].pdf|title=Panel of Reviewers (2012)|date=2012|publisher=Indian Journal of Medical Research|archive-url=https://web.archive.org/web/20170305041714/http://icmr.nic.in/ijmr/2012/december/Panel%20of%20Reviewers%5B2012%5D.pdf|archive-date=2017-03-05}}</ref>, ''ജീൻ തെറാപ്പി, മോളിക്യുലർ ബയോളജി'' . <ref name="Biography"/> [[റിച്ചാർഡ്സൺ (ടെക്സസ്)|2005 നവംബറിൽ ടെക്സസിലെ റിച്ചാർഡ്സണിൽ]] നടന്ന ഫങ്ഷണൽ ഫുഡ്സ് സെന്റർ സംഘടിപ്പിച്ച ഫങ്ഷണൽ ഫുഡ്സ് സെന്റർ സംഘടിപ്പിച്ച ക്രോണിക് ഡിസീസ് പ്രിവൻഷൻ ആന്റ് ട്രീറ്റ്മെന്റ് ഫോർ ഫങ്ഷണൽ ഫുഡുകൾ സംബന്ധിച്ച II ഇന്റർനാഷണൽ കോൺഫറൻസിന്റെ ഇന്റർനാഷണൽ അഡ്വൈസറി ബോർഡ് അംഗം കൂടിയാണ് അദ്ദേഹം. <ref name="International Advisory Board">{{Cite web|url=http://functionalfoodscenter.net/848548.html|title=International Advisory Board|date=2017|publisher=Functional Food Center}}</ref>
== അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും ==
ബയോടെക്നോളജി വകുപ്പിന്റെ രാമലിംഗസ്വാമി റീ-എൻട്രി ഫെലോ ആണ് ദാസ്. <ref name="About the Author"/> 1988 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് [[ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച്|മെഡിക്കൽ റിസർച്ച് ഇന്ത്യൻ കൗൺസിലിന്റെ]] ശകുന്തള അമിര്ഛംദ് സമ്മാനം ലഭിച്ചു <ref name="Biography"/> കൂടാതെ [[കൗൺസിൽ ഓഫ് സയന്റിഫിക് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിസർച്ച്|സയന്റിഫിക് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിസർച്ച് കൗൺസിൽ]] അദ്ദേഹതതിന് 1992 ലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഇന്ത്യൻ സയൻസ് അവാർഡുകളിൽ. ഒന്നായ [[ശാന്തി സ്വരൂപ് ഭട്നാഗർ പുരസ്കാരം]] നൽകി.<ref name="Medical Sciences">{{Cite web|url=http://www.csir.res.in/external/heads/career/award/BPRIZE/Medical_SCIENCES.htm|title=Medical Sciences|date=2017|publisher=Council of Scientific and Industrial Research|archive-url=https://web.archive.org/web/20130224074105/http://www.csir.res.in/External/Heads/career/award/BPRIZE/Medical_SCIENCES.htm|archive-date=2013-02-24}}</ref> 1992 ൽ അദ്ദേഹം ഡോ. കോയൽഹോ മെമ്മോറിയൽ അവാർഡ് പ്രഭാഷണം അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഫിസിഷ്യൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ നൽകി; <ref name="President, CEO and CSO"/> ജാപ്പനീസ് സൊസൈറ്റി ഓഫ് ക്ലിനിക്കൽ കെമിസ്ട്രിയുടെ പ്രാദേശിക ഗവേഷണ അവാർഡ് ലഭിച്ച അതേ വർഷം. 1992 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് രണ്ട് ചെറിയ അവാർഡുകളും ലഭിച്ചു. യജ്ഞവാൽകി സംഘം അവാർഡും അക്ഷരാധത്തിലെ പ്രമുഖ് സ്വാമി മഹാരാജിന്റെ വിശിഷ്ട സിറ്റിസൺ അവാർഡും കർണാടക അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഫിസിഷ്യൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയും 1994 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് ബോബ്ബ ധർമ്മ റാവു സമ്മാനം നൽകി. ഇതിനിടയിൽ, നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് 1992 ൽ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ഫെലോ ആയി തിരഞ്ഞെടുത്തു <ref name="NAMS fellows from Andhra Pradesh">{{Cite web|url=http://nams-india.in/downloads/fellowsmembers/AndhraPradesh_State_wise_Fellow_list_Complete.pdf|title=NAMS fellows from Andhra Pradesh|date=2017|publisher=National Academy of Medical Sciences}}</ref> ഇന്ത്യൻ കോളേജ് ഓഫ് ഫിസിഷ്യൻസ് 1993 ലും ഇത് പിന്തുടർന്നു. റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് കെമിസ്ട്രിയുടെ ഫെലോ, തെലങ്കാന അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസിന്റെ സ്ഥാപക അംഗം <ref name="Founder Members">{{Cite web|url=http://www.tasc.org.in/founder-members.html|title=Founder Members|date=2017|publisher=Telangana Academy of Sciences}}</ref>, ന്യൂയോർക്ക് അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസ്, അമേരിക്കൻ അസോസിയേഷൻ ഫോർ ദി അഡ്വാൻസ്മെന്റ് ഓഫ് സയൻസ്, സൊസൈറ്റി ഫോർ എക്സ്പിരിമെന്റൽ ബയോളജി, മെഡിസിൻ, ന്യൂയോർക്ക്.
== തിരഞ്ഞെടുത്ത ഗ്രന്ഥസൂചിക ==
=== പുസ്തകങ്ങൾ ===
* {{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=Srx-rb1_8lkC|title=A Perinatal Strategy For Preventing Adult Disease: The Role of Long-Chain Polyunsaturated Fatty Acids|last=Undurti N. Das|date=31 May 2002|publisher=Springer Science & Business Media|isbn=978-1-4020-7070-9}}
* {{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=u4hHzt-VO-0C|title=Metabolic Syndrome Pathophysiology: The Role of Essential Fatty Acids|last=Undurti N. Das|date=22 February 2010|publisher=John Wiley & Sons|isbn=978-0-8138-1553-4}}
* {{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=-mS0VJtJuaoC|title=Molecular Basis of Health and Disease|last=Undurti N. Das|date=2 April 2011|publisher=Springer Science & Business Media|isbn=978-94-007-0495-4}}
=== ലേഖനങ്ങൾ ===
* {{Cite journal|last=Undurti N Das|title=Essential fatty acids enhance free radical generation and lipid peroxidation to induce apoptosis of tumor cells|journal=Clinical Lipidology|date=2011|volume=6|issue=4|pages=463–489|doi=10.2217/clp.11.34}}
* {{Cite journal|last=Umashankar Vetrivel, Sathya Baarathi Ravichandran, Kaviarasan KuppanJithu Mohanlal, Undurti Narasimha Das, Angayarkanni Narayanasamy|title=Agonistic effect of polyunsaturated fatty acids (PUFAs) and its metabolites on brain-derived neurotrophic factor (BDNF) through molecular docking simulation|journal=Lipids in Health and Disease|date=2012|volume=11|issue=109|pages=109|doi=10.1186/1476-511X-11-109|pmid=22943296|pmc=3477081}}
* {{Cite journal|last=Undurti Narasimha Das|title=Lipoxins, resolvins, protectins, maresins and nitrolipids, and their clinical implications with specific reference to cancer: part I|journal=Clinical Lipidology|date=2013|volume=8|issue=4|pages=437–463|doi=10.2217/clp.13.31}}
* {{Cite journal|last=Undurti Narasimha Das|title=Lipoxins, resolvins, protectins, maresins and nitrolipids, and their clinical implications with specific reference to diabetes mellitus and other diseases: part II|journal=Clinical Lipidology|date=2013|volume=8|issue=4|pages=465–480|doi=10.2217/clp.13.32}}
* {{Cite journal|last=Gustavo Tomas Diaz-Gerevini, Gaston Repossi, Alejandro Dain, María Cristina Tarres, Undurti Narasimha Das, Aldo Renato Eynard|title=Beneficial action of resveratrol: How and why?|journal=Nutrition|date=2016|volume=32|issue=2|pages=174–178|doi=10.1016/j.nut.2015.08.017|pmid=26706021}}
=== അവലോകനങ്ങൾ ===
* {{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=q6rBDAAAQBAJ&pg=PA17|title=Obesity and Diabetes: Energy Regulation by Free Fatty Acid Receptors|last=Ikuo Kimura|last2=Atsuhiko Ichimura|date=3 February 2016|publisher=Frontiers Media SA|isbn=978-2-88919-747-7|pages=17–}}
* {{Cite journal|last=Zeynep Goktas, Naima Moustaid-Moussa, Chwan-Li Shen, Mallory Boylan, Huanbiao Mo and ShuWang|title=Effects of bariatric surgery on adipokine-induced inflammation and insulin resistance|url=http://scholarworks.gsu.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1008&context=nutrition_facpub|journal=Frontiers in Endocrinology|volume=4|pages=69|date=10 June 2013|doi=10.3389/fendo.2013.00069|pmid=23772224|pmc=3677351}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}
=== പേറ്റന്റുകൾ===
* {{Cite web |url=http://patents.justia.com/patent/20020077317 |title=Method of potentiating the action of 2-methoxyoestradiol, statins and C-peptide of proinsulin |last=Undurti Narasimha Das |date=20 June 2002 |publisher=Justia Patents |work=US Patent 20020077317}}
* {{Cite web |url=https://www.google.ch/patents/US20030013759 |title=Methods for selectively occluding blood supplies to neoplasias |last=Undurti Narasimha Das |date=16 January 2003 |publisher=Google Patents |work=US20030013759 A1}}
* {{Cite web |url=https://www.google.ch/patents/US20080187944?dq=ininventor:%22Undurti+Das%22&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj6o6jTh7rSAhULXBoKHW1rAb0Q6AEIMDAD |title=Butyrylcholinesterase as a marker of low-grade systemic inflammation |last=Appa Rao Allam, Sridhar Gumpeny, Undurti Narasimha Das |date=7 August 2008 |publisher=Google Patents |work=US20080187944 A1}}
* {{Cite web |url=http://patents.justia.com/patent/20080234197 |title=Method(s) of stabilizing and potentiating the actions and administration of brain-derived neurotrophic factor (BDNF) |last=Undurti Narasimha Das, Appa Rao Allam |date=25 September 2008 |publisher=Justia Patents |work=US Patent 20080234197}}
* {{Cite web |url=http://patents.justia.com/patent/7666910 |title=Method of stabilizing and potentiating the action of anti-angiogenic substances |last=Undurti Narasimha Das |date=23 February 2010 |publisher=Justia Patents |work=US Patent 7666910}}
* {{Cite web |url=http://patents.justia.com/patent/8153392 |title=Method(s) of preventing, arresting, reversing and treatment of atherosclerosis |last=Undurti Narasimha Das, Appa Rao Allam |date=10 April 2012 |publisher=Justia Patents |work=US Patent 8153392}}
== ഇതും കാണുക ==
{{Div col|colwidth=30em}}
* [[Neoplasm]]
* [[Lipid peroxidation]]
* [[Brain-derived neurotrophic factor]]
* [[Lipoxins]]
* [[Resolvin]]
* [[Protectin]]
* [[Maresin]]
{{div col end}}
{{portal|India|Medicine}}
== കുറിപ്പുകൾ==
{{reflist|group=note|2}}
== അവലംബം==
{{reflist}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
* {{Cite web |url=http://benthamscience.com/journal/render-search-results.php?cx=partner-pub-2685163628273835%3A7983360493&cof=FORID%3A10&ie=UTF-8&q=Undurti+N+Das |title=Undurti N Das on Bentham Science |date=2017 |publisher=Bentham Science}}
* {{Cite web |url=http://www.nutritionjrnl.com/article/S0899-9007(15)00379-2/ppt |title=Beneficial action of resveratrol: How and why |last=Gustavo Tomas Diaz-Gerevini, Gaston Repossi, Alejandro Dain, María Cristina Tarres, Undurti Narasimha Das, Aldo Renato Eynard |date=2016 |publisher=Nutrition}}
* {{Cite web |url=https://www.deepdyve.com/lp/elsevier/title-page-editorial-board-OGH40V0YeB |title=Title Page / Editorial Board |date=2017 |publisher=DeepVyve |access-date=2021-05-12 |archive-date=2021-05-12 |archive-url=https://web.archive.org/web/20210512121454/https://www.deepdyve.com/lp/elsevier/title-page-editorial-board-OGH40V0YeB |url-status=dead }}
* {{Cite web |url=http://www.jgc301.com/ch/reader/view_editor.aspx?id=20140422041207001 |title=Undurti N Das on JGC |date=2017 |publisher=Journal of Geriatric Cardiology |access-date=2021-05-12 |archive-date=2020-03-29 |archive-url=https://web.archive.org/web/20200329130121/http://www.jgc301.com/ch/reader/view_editor.aspx?id=20140422041207001 |url-status=dead }}
{{SSBPST recipients in Medical Science}}
{{authority control}}
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1950-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ശാന്തി സ്വരൂപ് ഭട്നാഗർ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ]]
i6qg6quvfmpn0u35l8tt9l70exjtpkw
അറബ് ന്യൂസ്
0
550025
4628929
3613486
2026-06-12T15:23:48Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628929
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Arab News}}
{{Infobox newspaper|name=Arab News|editor=Faisal J. Abbas|oclc=4574467|ISSN=0254-833X|circulation=51,481<ref name=pr>{{cite web|title=Saudi Arabia|url=http://www.pressreference.com/Sa-Sw/Saudi-Arabia.html|work=Press References|access-date=16 May 2012}}</ref>|sister newspapers=''[[Al Eqtisadiah]]''<ref>{{cite news|title=Al Fayez Appointed Al Eqtisadiah Editor |url=http://archive.arabnews.com/?page=1§ion=0&article=29055&d=19&m=7&y=2003 |access-date=10 May 2012 |newspaper=Arab News |date=19 July 2003 |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20120616061137/http://archive.arabnews.com/?page=1 |archive-date=16 June 2012 |df=dmy }}</ref><br />''[[Asharq al Awsat]]''<ref>{{cite web|title=The Saudi Press: Profiles of Individual Papers|url=https://wikileaks.org/cable/1991/04/91RIYADH3320.html#|work=Wikileaks|access-date=8 April 2012}}</ref>|foundation={{Plainlist|
* 20 April 1975
* {{Start date and age|2018|04|04|df=yes}} (Relaunch)
}}|headquarters=[[Riyadh]], [[Saudi Arabia]]|publisher=[[Saudi Research and Marketing Group]]|type=Daily newspaper.|founder=[[Hisham Hafiz]] <br> Mohammad Ali Hafiz|caption=''Arab News'' (6 May 2018)|image=|logo=Arab News (2019-07-27).svg|language=[[English language|English]]|format=[[Broadsheet]]|website={{URL|http://www.arabnews.com}}}}
സൗദി അറേബ്യയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ഒരു [[ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ|ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷാ]] [[ദിനപത്രം|ദിനപത്രമാണ്]] '''''അറബ് ന്യൂസ്''''' . 1975-ൽ [[റിയാദ്|റിയാദിൽ]] നിന്നാണ് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ചത്. ബിസിനസുകാർ, എക്സിക്യൂട്ടീവുകൾ, നയതന്ത്രജ്ഞർ, വിദേശികളായ ഉയർന്ന ജോലിക്കാർ എന്നിവരെയാണ് പത്രം ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്. <ref name="sppc">{{Cite web|url=http://www.sppc.com.sa/Templates/SRMG/InternalTemplate.aspx?PostingId=276|title=Publications of SPPC|access-date=28 May 2012|publisher=Saudi Research and Marketing Group|archive-url=https://web.archive.org/web/20130116083752/http://www.sppc.com.sa/Templates/SRMG/InternalTemplate.aspx?PostingId=276|archive-date=16 January 2013}}</ref> <ref name="khas2">{{cite encyclopedia|title=Khashoggi, Jamal|url=http://www.highbeam.com/doc/1G2-2830800168.html|archive-url=https://web.archive.org/web/20131105192013/http://www.highbeam.com/doc/1G2-2830800168.html|url-status=dead|archive-date=5 November 2013|encyclopedia=Biographical Encyclopedia of the Modern Middle East and North Africa|access-date=15 October 2013|date=1 January 2008}}</ref>
സൗദി കിരീടാവകാശി [[മുഹമ്മദ് ബിൻ സൽമാൻ|മുഹമ്മദ് ബിൻ സൽമാന്റെ]] സഹോദരൻ [[തുർക്കി ബിൻ സൽമാൻ|തുർക്കി ബിൻ സൽമാന്റെ]] ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നു അറബ് ന്യൂസ് നിലനിന്നുവന്നത്. സൗദി ഭരണകൂടത്തിന്റെ മുഖപത്രമായി അറബ് ന്യൂസ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.<ref name="Al Arabi 16 May 20192">{{cite news|title=MbS-aligned Saudi newspaper urges 'surgical strikes' on Iran|url=https://english.alaraby.co.uk/english/news/2019/5/16/mbs-aligned-saudi-newspaper-urges-surgical-strikes-on-iran|access-date=28 February 2021|agency=Al Arabi|date=16 May 2019}}</ref><ref name="AP-haaretz-16-5-20192">{{cite news|title=Saudi Newspaper, Owned by MBS' Brother, Urges U.S. 'Surgical Strikes' on Iran|url=https://www.haaretz.com/middle-east-news/saudi-state-aligned-paper-urges-u-s-surgical-strikes-on-iran-1.7249133|access-date=27 February 2021|agency=The Associated Press and Haaretz|date=16 May 2019|archive-date=2022-03-14|archive-url=https://web.archive.org/web/20220314174541/https://www.haaretz.com/middle-east-news/saudi-state-aligned-paper-urges-u-s-surgical-strikes-on-iran-1.7249133|url-status=dead}}</ref>
== അവലംബം ==
{{RL}}
[[വർഗ്ഗം:ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ മാധ്യമങ്ങൾ]]
b7idfaj4tq3qgcjl3svszjx4n9ekdsl
എസ്റ്റെല ഡി കാർലോട്ടോ
0
555156
4629038
3986797
2026-06-13T08:34:31Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4629038
wikitext
text/x-wiki
{{copy edit|for=ശൈലി-ഘടന പ്രശ്നങ്ങൾ|date=2023 ജൂലൈ}}
{{prettyurl|Estela de Carlotto}}
{{Infobox person
| name = Estela de Carlotto
| image = Estela de Carlotto (2015) (cropped).jpg
| imagesize =
| caption =
| birthname = Enriqueta Estela Barnes
| birth_date = {{birth date and age|1930|10|22|df=yes}}
| birth_place = [[Buenos Aires]], Argentina
| death_date =
| death_place =
| othername =
| occupation = President of the Association of [[Grandmothers of the Plaza de Mayo]]
| years_active =
| spouse = Guido Carlotto (d. 2001)
| alma_mater =
| signature =
| website =
}}
[[അർജന്റീന]]യിലെ മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകയും [[Grandmothers of the Plaza de Mayo|ഗ്രാൻഡ്മദേഴ്സ് ഓഫ് ദി പ്ലാസ ഡി മേയോ]] അസോസിയേഷന്റെ പ്രസിഡന്റുമാണ് '''എൻറിക്കേറ്റ എസ്റ്റെല ബാർനെസ് ഡി കാർലോട്ടോ''' (ബ്യൂണസ് അയേഴ്സ്, ജനനം 22 ഒക്ടോബർ 1930). അവരുടെ പെൺമക്കളിലൊരാളായ ലോറ എസ്റ്റെല കാർലോട്ടോ 1977 -ന്റെ അവസാനത്തിൽ ബ്യൂണസ് അയേഴ്സിൽ ഗർഭിണിയായിരിക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി കാണാതാവുകയായിരുന്നു. സംഭവവിവരണത്തിലൂടെ തന്റെ മകൾ ഒരു ആൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചുവെന്ന് അവർ ഉറപ്പിക്കുകയും അവരുടെ പേരക്കുട്ടിയെ കൈവശപ്പെടുത്തുകയും അവന്റെ വ്യക്തിത്വം മാറ്റിയെന്നും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു. 2014 ആഗസ്റ്റ് 5 വരെ ഏകദേശം 36 വർഷത്തോളം അവർ അവനെ തിരഞ്ഞു. <ref name = nacdos>{{cite news |url=http://www.lanacion.com.ar/1715975-estela-de-carlotto-recupero-a-su-nieto-guido-tras-35-anos-de-busqueda |title=Estela de Carlotto recovered her grandson Guido after 35 years of searching |newspaper=[[La Nación|La Nación (newspaper)]] |date=5 August 2014 |access-date=2021-09-27 |archive-date=2018-03-30 |archive-url=https://web.archive.org/web/20180330225530/https://www.lanacion.com.ar/1715975-estela-de-carlotto-recupero-a-su-nieto-guido-tras-35-anos-de-busqueda |url-status=dead }}</ref> ബന്ധപ്പെട്ട വ്യക്തി സ്വമേധയാ നടത്തിയ ഡിഎൻഎ പരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം അവരുടെ പേരക്കുട്ടിയെ തിരിച്ചറിയുകയും വീണ്ടെടുത്ത പേരക്കുട്ടികളുടെ പട്ടികയിൽ 114 -ാമതാകുകയും ചെയ്തു.<ref name=minuto>{{cite web|url=http://www.minutouno.com/notas/332120-ignacio-hurban-el-nieto-recuperado-numero-114-el-nieto-estela-carlotto | title = Ignacio Hurban, 114th recovered grandson, the grandson of Estela de Carlotto | date = August 6, 2014 | publisher = MinutoUno.com}}</ref><ref>{{cite web| title = Estela: "He search at me and I did not want to die without embrace him"| url = http://www.infojusnoticias.gov.ar/nacionales/encontraron-al-nieto-de-estela-de-carlotto-5106.html| date = 5 August 2014| publisher = Infojus Noticias [[Ministry of Justice and Human Rights (Argentina)|Ministry of Justice and Human Rights]]| access-date = 2021-09-27| archive-date = 2018-08-02| archive-url = https://web.archive.org/web/20180802011221/http://www.infojusnoticias.gov.ar/nacionales/encontraron-al-nieto-de-estela-de-carlotto-5106.html| url-status = dead}}</ref><ref>{{cite news| title = Estela de Carlotto found her grandson, Guido, after 36 years of searching| url = http://www.lanacion.com.ar/1715975-estela-de-carlotto-recupero-a-su-nieto-guido| date = 5 August 2014| newspaper = [[La Nación|La Nación (newspaper)]]| access-date = 2021-09-27| archive-date = 2018-08-02| archive-url = https://web.archive.org/web/20180802071300/https://www.lanacion.com.ar/1715975-estela-de-carlotto-recupero-a-su-nieto-guido| url-status = dead}}</ref>
ഗ്രാൻഡ്മദേഴ്സ് ഓഫ് ദി പ്ലാസ ഡി മേയോയിൽ (അബുലസ് ഡി പ്ലാസ ഡി മയോ) പ്രവർത്തിച്ചതിന് മനുഷ്യാവകാശ മേഖലയിലെ യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് അവാർഡും യുനെസ്കോ നൽകുന്ന ഫെലിക്സ് ഹൗഫൗട്ട്-ബോയിനി സമാധാന പുരസ്കാരവും ഉൾപ്പെടെ കാർലോട്ടോയ്ക്ക് നിരവധി അവാർഡുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2015 ൽ ബിബിസിയുടെ 100 സ്ത്രീകളിൽ ഒരാളായി അവർ പട്ടികയിൽ ഇടം നേടി. <ref>{{Cite news|url=https://www.bbc.com/news/world-34745739|title=BBC 100 Women 2015: Who is on the list?|date=17 November 2015|work=BBC News|access-date=3 August 2019|language=en-GB}}</ref>
== ജീവചരിത്രം ==
1930 ഒക്ടോബർ 22 ന് ബ്യൂണസ് അയേഴ്സിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വംശജരായ ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് എൻറിക്കേറ്റ എസ്റ്റെല ബാർൺസ് ജനിച്ചത്. അവർക്ക് ഇറ്റാലിയൻ വംശജനായ വ്യാവസായിക തൊഴിലാളിയായ ഗൈഡോ കാർലോട്ടോയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവർക്ക് നാല് കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഒരു പ്രാഥമിക സ്കൂൾ അദ്ധ്യാപികയായിരുന്നു. <ref>{{cite web | title = Alone with Carlotto | url = http://www.lanacion.com.ar/860717-a-solas-con-carlotto | author = Valeria Shapira | date = 26 November 2006 | publisher = LNR (Sunday supplement of [[La Nación|La Nación newspaper]]) | access-date = 2021-09-27 | archive-date = 2016-03-03 | archive-url = https://web.archive.org/web/20160303191557/http://www.lanacion.com.ar/860717-a-solas-con-carlotto | url-status = dead }}</ref>
1970 കളിൽ സിവിൽ-മിലിട്ടറി ഏകാധിപത്യം സ്വയം നിയോഗിച്ച നാഷണൽ റിഓർഗനൈസേഷൻ പ്രോസെസ് (1976-1983) രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവരുടെ മൂന്ന് കുട്ടികൾ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. അവരിൽ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ലാ പ്ലാറ്റയിലെ ചരിത്ര വിദ്യാർത്ഥിയായ ലോറ എസ്റ്റെല പെറോണിസം എതിർത്തിരുന്നു. ക്ലോഡിയ പെറോണിസ്റ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി യൂത്ത് അംഗമായിരുന്നു. ഗൈഡോ മിഗുവൽ തന്റെ ഹൈസ്കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥി കേന്ദ്രത്തെ സംയോജിപ്പിച്ചിരുന്നു. <ref>{{cite news | author = Ana María Mariani | title = The identity is a right | url = http://archivo.lavoz.com.ar/2003/0126/suplementos/temas/nota143738_1.htm | date = January 26, 2003 | newspaper = [[La Voz del Interior]] | access-date = 2021-09-27 | archive-date = 2014-08-08 | archive-url = https://web.archive.org/web/20140808061853/http://archivo.lavoz.com.ar/2003/0126/suplementos/temas/nota143738_1.htm | url-status = dead }}</ref> 1977 ഓഗസ്റ്റ് 5 -ന് സായുധസേന 40 മില്യൺ പെസോ (അക്കാലത്ത് 30 000 ഡോളറിന് തുല്യമായ) അടച്ച ശേഷം മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട അവരുടെ ഭർത്താവിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി പീഡിപ്പിച്ചു. <ref name=Entrevista>{{Cite web | title = Interview with Estela Carlotto | author = Ayes Libros | publisher = Ayes Libros | url = http://www.ayeshalibros.com.ar/anteriores/reportajes/reportajesestelacarlotto.htm | accessdate = January 10, 2008 | url-status = dead | archiveurl = https://web.archive.org/web/20080202131050/http://www.ayeshalibros.com.ar/anteriores/reportajes/reportajesestelacarlotto.htm | archivedate = February 2, 2008 }}</ref>
[[File:Kirchner con Abuelas y nietos recuperados.jpg|thumb|300px|Carlotto and other recovered [[Grandmothers of the Plaza de Mayo|grandmothers]] and grandchildren gathered in 2011 with President [[Cristina Fernández de Kirchner|Cristina Kirchner]] in the house of [[Miguel Ángel Estrella]] in Paris]]
1977 നവംബർ അവസാനം, 1978 ഓഗസ്റ്റ് അവസാനം വരെ മൂന്ന് മാസം ഗർഭിണിയായ ലോറയെ ലാ പ്ലാറ്റയിലെ രഹസ്യ തടങ്കൽ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. <ref name="lacacha">{{cite web | author = | url = http://www.desaparecidos.org/arg/centros/cacha/ | title = La Cacha | publisher = www.desaparecidos.org | date = | accessdate = 28 October 2014}}</ref> . പ്രസവത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി 1978 ജൂൺ 26 ന് പ്രസവിച്ചു. മുമ്പ് ശേഖരിച്ച ചില സാക്ഷ്യങ്ങൾ, ആ സ്ഥലം ബ്യൂണസ് അയേഴ്സിലെ സൈനിക ആശുപത്രിയാകാമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. <ref>{{cite news | author = Victoria Ginzberg | title = Missing pregnant in the Regiment in Palermo | url = http://www.pagina12.com.ar/2000/00-09/00-09-21/pag10.htm | date = September 21, 2000 | newspaper = [[Página/12]]}}</ref><ref>Gilbert; Vitagliano, p. 226</ref> എന്നാൽ അവരുടെ കുട്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ വ്യക്തിത്വം പുനഃസ്ഥാപിച്ചതിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞ് ലാ കാച്ചയുടെ പരിസരത്തോ ബ്യൂണസ് അയേഴ്സ് പ്രവിശ്യയിലെ ഒരു ആശുപത്രിയിലോ ജനിച്ചതാകാമെന്ന സംശയം ശക്തമാണ്. <ref>{{cite web|url=http://www.infojusnoticias.gov.ar/nacionales/se-afianza-la-hipotesis-de-que-el-bebe-de-laura-carlotto-nacio-en-la-cacha-5222.html |title=It strengthens the hypothesis that the baby of Laura Carlotto was born in La Cacha |publisher=Infojus Noticias |date=August 14, 2014 |url-status=unfit |archiveurl=https://web.archive.org/web/20151122075834/http://www.infojusnoticias.gov.ar/nacionales/se-afianza-la-hipotesis-de-que-el-bebe-de-laura-carlotto-nacio-en-la-cacha-5222.html |archivedate=November 22, 2015 }}</ref>
കാർലോട്ടോ മകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്ത [[Reynaldo Bignone|റെയ്നാൾഡോ ബിഗ്നോണിനെ]] കാണാൻ വന്നു. ലോറ ജീവനോടെ ഇല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം അറിയിച്ചു. <ref>Lebon; Maier, p. 135</ref> 1978 ഏപ്രിലിൽ, മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട അവരുടെ മകളുടെ കൂട്ടാളി ലോറ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്നും ഗർഭിണിയാണെന്നും അവളെ അറിയിച്ചു. <ref name=Entrevista/>
==അവലംബം==
{{reflist}}
==പുറംകണ്ണികൾ==
* [http://www.abuelas.org.ar/ Grandmothers of the Plaza de Mayo/Abuelas de Plaza de Mayo Official Site] Abuelas.org {{in lang|es}}
{{Authority control}}
[[വർഗ്ഗം:1930-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ബി.ബി.സി. 100 സ്ത്രീകൾ]]
8ldrojdzijae4yr79st1tgwkasfhj9h
സി.പി. രാധാകൃഷ്ണൻ
0
555440
4628913
4628822
2026-06-12T14:16:59Z
Kiran Gopi
10521
Kiran Gopi എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ]] എന്ന താൾ [[സി.പി. രാധാകൃഷ്ണൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു
4628822
wikitext
text/x-wiki
{{Expand language|langcode2=en|name=C. P. Radhakrishnan}}
{{Infobox officeholder
| name = സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ
| image =
| caption = രാധാകൃഷ്ണൻ 2024-ൽ
| office = <!--15th--> [[Vice President of India|ഇന്ത്യയുടെ നിയുക്ത ഉപരാഷ്ട്രപതി]]
| president = [[ദ്രൗപതി മുർമു]]
| prime minister = [[നരേന്ദ്ര മോദി]]
| term_start = 12 സെപ്റ്റംബർ 2025
| term_end =
| succeeding = [[ജഗ്ദീപ് ധൻഖർ]]
| office1 = [[മഹാരാഷ്ട്ര ഗവർണർ]]
| term_start1 = 31 ജൂലൈ 2024<ref>{{Cite web |title = CP Radhakrishnan takes oath as Maharashtra governor|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/mumbai/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-maharashtra-governor/articleshow/112171726.cms |website= The Times of India|date=31 July 2024 }}</ref>
| term_end1 = <!--11 സെപ്റ്റംബർ 2025-->
| 1blankname1 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata1 = [[ഏകനാഥ് ഷിൻഡെ]]<br>[[ദേവേന്ദ്ര ഫഡ്നാവിസ്]]
| predecessor1 = [[രമേഷ് ബായിസ്]]
| successor1 = [[TBD]]
| office2 = <!-- Do NOT add counts or ordinals, as per [[WP:CONSENSUS]] -->[[Governor of Jharkhand]]
| term_start2 = 18 ഫെബ്രുവരി 2023<ref>{{Cite web |title = C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece |website= The Hindu|date=18 February 2023 }}</ref>
| term_end2 = 30 ജൂലൈ 2024<ref>{{Cite web |title = Santosh Kumar Gangwar sworn in as Jharkhand Governor|url=https://www.deccanherald.com/india/jharkhand/santosh-kumar-gangwar-sworn-in-as-jharkhand-governor-2-3129975 |website= Deccan Herald|date=31 July 2024 }}</ref>
| 1blankname2 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata2 = [[Hemant Soren]]<br>[[ചമ്പായ് സോറൻ]]
| predecessor2 = [[രമേഷ് ബായിസ്]]
| successor2 = [[സന്തോഷ് ഗാംഗ്വാർ]]
| office3 = [[List of governors of Telangana|തെലങ്കാന ഗവർണർ]]
| term_start3 = 20 മാർച്ച് 2024<ref>{{Cite web |title = Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan takes charge as Telangana governor|url=https://www.newsonair.gov.in/jharkhand-governor-c-p-radhakrishnan-to-take-charge-as-governor-of-telangana/ |website= News on AIR|date=20 March 2024 }}</ref>
| term_end3 = 30 ജൂലൈ 2024<ref>{{Cite web |title = Jishnu Dev Varma takes oath as Governor of Telangana|url=https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474 |website= Deccan Chronicle|date=31 July 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731140543/https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474|archive-date=31 July 2024|language=en-IN}}</ref>
| 1blankname3 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata3 = [[രേവന്ത് റെഡ്ഡി]]
| predecessor3 = [[തമിളിസൈ സൗന്ദരരാജൻ]]
| successor3 = [[ജിഷ്ണു ദേവ് വർമ്മ]]
| office4 = [[List of lieutenant governors of Puducherry|പുതുച്ചേരി ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണർ]]
| term_start4 = 22 മാർച്ച് 2024<ref>{{Cite web |title = C.P. Radhakrishnan assumes charge of Lt. Governor of Puducherry|url=https://www.newsonair.gov.in/c-p-radhakrishnan-assumes-charge-of-lt-governor-of-puducherry/ |website= News on AIR|date=22 March 2024 }}</ref>
| term_end4 = 6 ആഗസ്റ്റ് 2024<ref>{{Cite web |title = Kailashnathan sworn-in as Lt. Governor of Puducherry|url=https://www.thehindu.com/news/cities/puducherry/kailashnathan-sworn-in-as-lt-governor-of-puducherry/article68495970.ece|website= The Hindu|date=7 August 2024 }}</ref>
| 1blankname4 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata4 = [[എൻ. രംഗസ്വാമി]]
| predecessor4 = [[തമിളിസൈ സൗന്ദരരാജൻ]]
| successor4 = [[കുനിയിൽ കൈലാസനാഥൻ]]
| office5 = [[പാർലമെന്റ് അംഗം, ലോക്സഭ]]
| primeminister5 =
| constituency5 = [[Coimbatore (Lok Sabha constituency)|കോയമ്പത്തൂർ]]
| term_start5 = 28 ഫെബ്രുവരി 1998
| term_end5 = 22 മെയ് 2004
| preceded5 = [[എം. രാമനാഥൻ]]
| succeeded5 = [[കെ. സുബ്ബരായൻ]]
| office6 = State President of [[Bharatiya Janata Party – Tamil Nadu|ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി, തമിഴ്നാട്]]
| term_start6 = 12 മെയ് 2003
| term_end6 = 22 സെപ്റ്റംബർ 2006
| predecessor6 = എസ്. പി. കിരുബാനിധി
| successor6 = [[ല. ഗണേശൻ]]
| birth_date = {{birth date and age|df=y|4 May 1957}}
| birth_place = [[തിരുപ്പൂർ]], [[മദ്രാസ് സംസ്ഥാനം]] (ഇന്നത്തെ [[തമിഴ്നാട്]]), [[ഇന്ത്യ]]
| occupation = വ്യവസായി, കർഷകൻ, രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| spouse = {{marriage|ആർ. സുമതി|1985}}
| party = [[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
| alma_mater = [[വി. ഒ. ചിദംബരം കോളേജ്]] ([[Bachelor of Business Administration|BBA]])
| alt = സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ
| birth_name = ചന്ദ്രപുരം പൊന്നുസാമി രാധാകൃഷ്ണൻ
| relatives =
| children = 2
}}
'''ചന്ദ്രപുരം പൊന്നുസാമി രാധാകൃഷ്ണൻ''' (ജനനം: 1957 ഒക്ടോബർ 20) ഇന്ത്യയുടെ പുതിയ ഉപരാഷ്ട്രപതിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്. അദ്ദേഹം 2024 ജൂലൈ മുതൽ 2025 സെപ്റ്റംബർ വരെ മഹാരാഷ്ട്ര ഗവർണറായും 2023 ഫെബ്രുവരി മുതൽ 2024 ജൂലൈ വരെ ജാർഖണ്ഡ് ഗവർണറായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.<ref name=":22">{{Cite news|last=|date=2023-02-18|title=C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|url-status=deviated|archive-url=https://web.archive.org/web/20230218082022/https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|archive-date=2023-02-18|access-date=2024-06-26|work=[[The Hindu]]|language=en-IN|issn=0971-751X}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://rajbhavanjharkhand.nic.in/the_governer.html|title=Shri C.P. Radhakrishnan - Hon'ble Governor of Jharkhand|access-date=2024-06-26|website=[[Governor of Jharkhand]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20240303170044/https://rajbhavanjharkhand.nic.in/the_governer.html|archive-date=2024-03-03|url-status=live}}</ref> ചെറുപ്പകാലം മുതൽ [[രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം|രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘത്തിലും]] (ആർഎസ്എസ്) [[ഭാരതീയ ജനസംഘം|ഭാരതീയ ജനസംഘത്തിലും]] പിന്നീട് [[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി|ബി.ജെ.പി.യിലും]] അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹം 1998 ൽ [[കോയമ്പത്തൂർ|കോയമ്പത്തൂരിൽ]] നിന്ന് ലോക്സഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും 1999 ലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 2004 ൽ നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടു. 2014 ലും 2019 ലും നടന്ന പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും കോയമ്പത്തൂരിൽനിന്ന് ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥിയായിരുന്നെങ്കിലും രണ്ട് ശ്രമങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പരാജയം രുചിച്ചു.<ref name="surprise">{{cite news|title=Verdict not a surprise, says Radhakrishnan|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|accessdate=29 December 2013|newspaper=[[The Hindu]]|date=25 October 2007|location=Coimbatore|archive-date=30 December 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20131230235008/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|url-status=live}}</ref> തമിഴ്നാട് ബിജെപിയുടെ മുൻ സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 2025 ഓഗസ്റ്റിൽ, 2025 ലെ ഉപരാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ബിജെപി നേതൃത്വത്തിലുള്ള നാഷണൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് അലയൻസ് (എൻഡിഎ) സ്ഥാനാർത്ഥിയായി രാധാകൃഷ്ണനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഉപരാഷ്ട്രപതിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.<ref name="Moneycontrol">{{Cite web|url=https://www.moneycontrol.com/news/india/nda-names-maharashtra-governor-cp-radhakrishnan-as-vice-presidential-candidate-13460692.html|title=NDA names Maharashtra Governor C P Radhakrishnan as vice-presidential candidate|access-date=2025-08-20|date=2025-08-18|work=Moneycontrol|language=en}}</ref>
== ആദ്യകാല ജീവിതം ==
1957 ഒക്ടോബർ 20 ന് [[തമിഴ്നാട്|തമിഴ്നാട്ടിലെ]] [[തിരുപ്പൂർ|തിരുപ്പൂരിൽ]] സി. കെ. പൊന്നുസാമിയുടെയും, കെ. ജാനകിയുടെയും മകനായി രാധാകൃഷ്ണൻ ജനിച്ചു.<ref>{{Cite news|date=2025-08-17|title=Who is CP Radhakrishnan? Meet NDA candidate for Vice-Presidential election - here's all you need to know|url=https://timesofindia.indiatimes.com/india/who-is-cp-radhakrishnan-meet-nda-candidate-for-vice-presidential-election-heres-all-you-need-to-know/articleshow/123347209.cms|access-date=2025-08-18|work=The Times of India|issn=0971-8257}}</ref> അദ്ദേഹം [[കൊങ്ങ് വെള്ളാളർ|കൊങ്ങു വെള്ളാളർ]] സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടയാളാണ്. ചെറുപ്പത്തിൽ, [[ടേബിൾ ടെന്നീസ്|ടേബിൾ ടെന്നീസിൽ]] കോളേജ് ചാമ്പ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ [[തൂത്തുക്കുടി|തൂത്തുക്കുടിയിലുള്ള]] വി. ഒ. ചിദംബരം കോളേജിൽ നിന്ന് ബിസിനസ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനിൽ ബാച്ചിലർ (ബിബിഎ) ബിരുദം നേടിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite web|url=https://www.deccanherald.com/india/tamil-nadu/grassroots-to-governor-the-rise-of-cp-radhakrishnan-ndas-vp-nominee-3684882|title=NDA Vice President: CP Radhakrishnan’s Journey from RSS to Raj Bhavan|access-date=2025-08-18|website=Deccan Herald|language=en}}</ref><ref>https://www.ndtv.com/india-news/5-facts-about-cp-radhakrishnan-bjps-pick-for-vice-president-9103424</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.hindustantimes.com/india-news/twotime-mp-governor-table-tennis-champion-5-points-on-cp-radhakrishnan-ndas-vp-pick-101755448868776.html|title=Two-time MP, Governor, table tennis champion: 5 points on CP Radhakrishnan, NDA's VP pick|access-date=2025-08-18|date=2025-08-17|website=Hindustan Times|language=en}}</ref>
16 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മുതൽ രാധാകൃഷ്ണൻ ആർ.എസ്.എസ്, ഭാരതീയ ജനസംഘം തുടങ്ങിയ സംഘടനകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name=":0">{{cite news|date=2024-03-19|title=From Tamil Nadu BJP Leader To Governor Of Two States: Know Political Journey Of CP Radhakrishnan|url=https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323134716/https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|archive-date=2024-03-23|access-date=2024-03-23|work=[[ABP News]]}}</ref><ref name=":1">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref>
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ==
1974-ൽ അദ്ദേഹം ജനസംഘത്തിന്റെ സംസ്ഥാന എക്സിക്യൂട്ടീവ് കമ്മിറ്റിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1980-ൽ ബിജെപി സ്ഥാപിതമായതിനുശേഷം അദ്ദേഹം അതിൽ ചേരുകയും [[അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയി|അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയിയുടെ]] സഹായിയായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="talks">{{cite news|title=Vajpayee invites BJP leaders to Delhi for talks|url=http://www.hindu.com/2003/09/14/stories/2003091408180400.htm|archive-url=https://web.archive.org/web/20031027142032/http://www.hindu.com/2003/09/14/stories/2003091408180400.htm|url-status=dead|archive-date=27 October 2003|date=14 September 2003|work=[[The Hindu]]|location=Chennai|accessdate=8 January 2014}}</ref>
2004 മുതൽ 2006 വരെ അദ്ദേഹം ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിയുടെ തമിഴ്നാട് സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റായിരുന്നു. പാർട്ടിയുടെ സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റായിരിക്കെ, ഇന്ത്യയിലെ നദികളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കൽ, തൊട്ടുകൂടായ്മ ഇല്ലാതാക്കൽ, ഇന്ത്യയിലെ ഭീകരതയ്ക്കെതിരെ പ്രചാരണം എന്നിവയ്ക്കായി വാദിച്ചുകൊണ്ട് [[കന്യാകുമാരി]] മുതൽ [[ചെന്നൈ]] വരെ 93 ദിവസംകൊണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകൾ പിന്നിട്ട് തമിഴ്നാട്ടിൽ പാർട്ടിയുടെ അടിത്തറ വികസിപ്പിക്കാനും ശക്തിപ്പെടുത്താനും യാത്ര നടത്തി. യാത്രയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ എല്ലാ നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുകയും ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് വിമർശനങ്ങൾ നേരിടുകയും ചെയ്തു. പാർട്ടി ഹൈക്കമാൻഡ് കേരള ബിജെപി പ്രഭാരി (ഇൻ-ചാർജ്) <ref>{{Cite web|url=https://www.timesnownews.com/india/article/bjp-reshuffles-state-office-bearers-radha-mohan-singh-in-charge-of-up-baijayant-panda-of-delhi-and-assam/681807|title=BJP reshuffles state office-bearers; Radha Mohan Singh in-charge of UP, Baijayant Panda of Delhi and Assam | India News}}</ref> ആയി നിയമിച്ചിരുന്നു. 2000-കളിൽ കേരളത്തിൽ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി സംസ്ഥാന യൂണിറ്റിന്റെ ഓർഗനൈസേഷനിലും അദ്ദേഹം പങ്കാളിയായിരുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://governor.telangana.gov.in/present_governor.do|title=Raj Bhavan|access-date=2024-03-28|website=Raj Bhavan|archive-url=https://web.archive.org/web/20240328055108/http://www.governor.telangana.gov.in/present_governor.do|archive-date=2024-03-28|url-status=deviated}}</ref><ref>{{Cite news|date=2003-06-24|title=Two-month awareness yatra by TN BJP chief|url=https://timesofindia.indiatimes.com/two-month-awareness-yatra-by-tn-bjp-chief/articleshow/41575.cms|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240328055825/https://timesofindia.indiatimes.com/two-month-awareness-yatra-by-tn-bjp-chief/articleshow/41575.cms|archive-date=2024-03-28|access-date=2024-03-28|work=The Times of India|issn=0971-8257}}</ref>
2012-ൽ, ഒരു ആർ.എസ്.എസ് പ്രവർത്തകനെ ആക്രമിച്ച കുറ്റവാളികൾക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കാത്തതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചതിന് രാധാകൃഷ്ണനെ മേട്ടുപ്പാളയത്ത് കോടതി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.<ref name="arrest">{{cite news|title=Normality returns to Mettupalayam|url=http://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/normality-returns-to-mettupalayam/article4078605.ece|date=9 November 2012|work=[[The Hindu]]|location=Udhagamandalam|accessdate=8 January 2014|archive-date=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108143238/http://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/normality-returns-to-mettupalayam/article4078605.ece|url-status=live}}</ref>
ബിജെപിയുടെ ദേശീയ എക്സിക്യൂട്ടീവ് അംഗം കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം<ref name=":15">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref><ref name="Senior BJP leader CP Radhakrishnan appointed Jharkhand Guv">{{cite news|last1=|first1=|title=Senior BJP leader CP Radhakrishnan appointed Jharkhand Guv {{!}} Northeast Herald|url=https://www.northeastherald.in/national/senior-bjp-leader-cp-radhakrishnan-appointed-jharkhand-guv|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240319081415/https://www.northeastherald.in/national/senior-bjp-leader-cp-radhakrishnan-appointed-jharkhand-guv|archive-date=19 March 2024|access-date=19 March 2024|work=Northeast Herald|language=English}}</ref> 2016 മുതൽ 2019 വരെ ചെറുകിട, ഇടത്തരം സംരംഭ മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴിലുള്ള കയർ ബോർഡ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ചെയർമാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite web|url=http://coirboard.gov.in/|title=Coirboard {{!}} :: COIR IS GREEN BUSINESS ::|access-date=2016-08-17|website=coirboard.gov.in}}</ref>.<ref>{{Cite web|url=http://coirboard.gov.in/?page_id=34|title=Coirboard|access-date=2023-03-23|website=coirboard.gov.in|archive-url=https://web.archive.org/web/20180627113940/http://coirboard.gov.in/?page_id=34|archive-date=2018-06-27|url-status=deviated}}</ref><ref name=":14">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref> അഖിലേന്ത്യാ കയർ ബോർഡിന്റെ ചെയർമാനായിരിക്കുമ്പോൾ, കയർ വ്യവസായത്തിൽ വിപ്ലവകരമായ കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവരുകയും അക്കാലത്ത് ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് കയർ ഉൽപന്നങ്ങളുടെ കയറ്റുമതി മൂന്നിരട്ടിയായി മാറി.
രാധാകൃഷ്ണൻ രണ്ട് തവണ [[ലോക്സഭ|ലോക്സഭാംഗമായിരുന്നു]]. [[1998-ലെ കോയമ്പത്തൂർ ബോംബ് സ്ഫോടനം|1998 ലെ കോയമ്പത്തൂർ ബോംബ് സ്ഫോടനത്തിനു]] ശേഷം 1998-ൽ കോയമ്പത്തൂരിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് രാധാകൃഷ്ണൻ ബിജെപിയുടെ തമിഴ്നാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ വിജയി എന്ന നിലയിൽ ലോക്സഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.<ref name="scratch">{{cite news|last=KV|first=Prasad|title=BJP will have to start from scratch|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/bjp-will-have-to-start-from-scratch/article3128814.ece|accessdate=28 December 2013|newspaper=[[The Hindu]]|date=5 May 2006|location=Coimbatore|archive-date=30 December 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20131230234724/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/bjp-will-have-to-start-from-scratch/article3128814.ece|url-status=live}}</ref> ഡിഎംകെയുടെ എം. രാമനാഥനെയാണ് അദ്ദേഹം 150,000 വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തിയത്. [[ഓൾ ഇന്ത്യ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|എ.ഐ.എ.ഡി.എം.കെ.]]<nowiki/>യുമായുള്ള സഖ്യത്തെത്തുടർന്ന് തമിഴ്നാട്ടിൽ വിജയിച്ച മൂന്ന് ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.<ref name="surprise2">{{cite news|title=Verdict not a surprise, says Radhakrishnan|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|accessdate=29 December 2013|newspaper=[[The Hindu]]|date=25 October 2007|location=Coimbatore|archive-date=30 December 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20131230235008/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|url-status=live}}</ref> പിന്നീട് 1999 ൽ നടന്ന പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും അദ്ദേഹം 55,000 ത്തിലധികം വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ ബിജെപി ടിക്കറ്റിൽ വിജയിച്ചു.<ref name="key">{{cite news|title=Key Contests : CP Radhakrishnan vs K Subbarayan|url=http://www.business-standard.com/article/economy-policy/key-contests-cp-radhakrishnan-vs-k-subbarayan-104050101072_1.html|date=1 May 2004|work=Business Standard|location=Coimbatore|accessdate=8 January 2014|archive-date=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108134731/http://www.business-standard.com/article/economy-policy/key-contests-cp-radhakrishnan-vs-k-subbarayan-104050101072_1.html|url-status=live}}</ref><ref name="rediffonnet">{{cite news|url=http://www.rediff.com/election/1999/sep/09coim.htm|title=It's the party that sells, not candidates!|date=September 1999|accessdate=8 January 2014|location=Coimbatore|archive-date=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108142733/http://www.rediff.com/election/1999/sep/09coim.htm|url-status=live}}</ref><ref name="explain">{{cite news|title=It's for DMK to explain,says C.P. Radhakrishnan|url=http://www.hindu.com/2003/05/13/stories/2003051305250400.htm|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108154529/http://www.hindu.com/2003/05/13/stories/2003051305250400.htm|url-status=dead|archive-date=8 January 2014|date=13 May 2003|work=[[The Hindu]]|location=Chennai|accessdate=8 January 2014}}</ref>
2004 ൽ, ബിജെപി ഒരു പാർട്ടിയുടെയും പിന്നിൽ കുത്തുകയോ മറ്റ് പാർട്ടികളുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. [[ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|2004 ൽ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകവും]] ബിജെപിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള [[ദേശീയ ജനാധിപത്യ സഖ്യം|ദേശീയ ജനാധിപത്യ സഖ്യവുമായുള്ള]] ബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം മറ്റു സഖ്യങ്ങൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിന് മുന്നിട്ടു പ്രവർത്തിച്ച ബി.ജെ.പി.യുടെ സംസ്ഥാന നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.<ref name="invite">{{cite news|title=TN BJP invites AIADMK to return to NDA|url=http://archive.deccanherald.com/Deccanherald/jan032004/n1.asp|date=3 January 2004|work=[[Deccan Herald]]|location=Chennai|accessdate=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108142055/http://archive.deccanherald.com/Deccanherald/jan032004/n1.asp|archive-date=8 January 2014|url-status=dead}}</ref><ref name=":02">{{cite news|date=2024-03-19|title=From Tamil Nadu BJP Leader To Governor Of Two States: Know Political Journey Of CP Radhakrishnan|url=https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323134716/https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|archive-date=2024-03-23|access-date=2024-03-23|work=[[ABP News]]}}</ref> ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലേക്കുള്ള പാർലമെന്ററി പ്രതിനിധി സംഘത്തിലും അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹം 2003 ഒക്ടോബർ 20 ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ 58-ാമത് പൊതുസഭയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നു. മാനുഷിക സഹായത്തിന്റെയും ദുരന്ത നിവാരണ സഹായത്തിന്റെയും ഏകോപനം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്. 2004 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ [[ഓൾ ഇന്ത്യ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|അഖിലേന്ത്യാ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകവുമായി]] ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ രാധാകൃഷ്ണൻ പിന്നീട് സംസ്ഥാന ഘടകവുമായി പ്രവർത്തിച്ചു. 2004-ലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ കെ. സുബ്ബരായനോട് പരാജയപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലാവധി അവസാനിച്ചു.<ref>{{Cite web|url=https://pminewyork.gov.in/pdf/uploadpdf/4115715.pdf|title=Statement by Hon'ble Mr. C. P. Radhakrishnan, Member of Parliament and Member of the Indian Delegation at the 58th Session of the UN General Assembly on October 20, 2003|access-date=2024-03-23|website=Permanent Mission of India to the UN, New York|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323142633/https://pminewyork.gov.in/pdf/uploadpdf/4115715.pdf|archive-date=2024-03-23|url-status=live}}</ref><ref name=":12">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref> 1998 മുതൽ 2004 വരെ അദ്ദേഹം പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കായുള്ള പാർലമെന്ററി കമ്മിറ്റി (പി.എസ്.യു) അംഗവും ധനകാര്യത്തിനായുള്ള പാർലമെന്ററി കൺസൾട്ടേറ്റീവ് കമ്മിറ്റി അംഗവുമായിരുന്നു.<ref name=":13">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref>
2012 ൽ, [[രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം|രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘ്]] പ്രവർത്തകനെ ആക്രമിച്ച കുറ്റക്കാർക്കെതിരെ നിഷ്ക്രിയത്വത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് രാധാകൃഷ്ണനെ മേട്ടുപ്പാളയത്ത് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമുള്ള ബിജെപിയുടെ ഏറ്റവും മുതിർന്നതും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നതുമായ നേതാക്കളിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം, ആർഎസ്എസ്, ജനസംഘം എന്നിവയിലൂടെ 1973 മുതൽ 16 വർഷം മുതൽ 48 വർഷമായി സംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 2014 ൽ, കോയമ്പത്തൂർ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ലോക്സഭയിലേക്കുള്ള ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ രണ്ട് വലിയ കക്ഷികളായ ഡിഎംകെയും എഐഎഡിഎംകെയും സഖ്യമില്ലാതെ, 3,89,000 വോട്ടുകളോടെ അദ്ദേഹം രണ്ടാം സ്ഥാനം നേടി, തമിഴിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്നത് തമിഴ്നാട്ടിലെ എല്ലാ സ്ഥാനാർത്ഥികളിലും ഏറ്റവും ചെറിയ വ്യത്യാസത്തിൽ നാട് ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥികൾ പരാജയപ്പെട്ടു. [[2019-ലെ ഇന്ത്യയിലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പ്|2019 ലെ]] തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും പാർട്ടി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.<ref>{{cite news|last1=Madhavan|first1=Karthik|date=22 March 2019|title=Familiar faces to fight it out in Coimbatore|url=https://www.thehindu.com/news/cities/Coimbatore/familiar-faces-to-fight-it-out-in-coimbatore/article26613617.ece|accessdate=24 March 2019|work=The Hindu|language=en-IN|archive-date=28 January 2020|archive-url=https://web.archive.org/web/20200128161556/https://www.thehindu.com/news/cities/Coimbatore/familiar-faces-to-fight-it-out-in-coimbatore/article26613617.ece|url-status=live}}</ref><ref name=":03">{{cite news|date=2024-03-19|title=From Tamil Nadu BJP Leader To Governor Of Two States: Know Political Journey Of CP Radhakrishnan|url=https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323134716/https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|archive-date=2024-03-23|access-date=2024-03-23|work=[[ABP News]]}}</ref>
== ഗവർണർ പദവികൾ (2023–2025) ==
2023 ഫെബ്രുവരി 12-ന്, രമേശ് ബായിസിന് പകരമായി രാധാകൃഷ്ണനെ ജാർഖണ്ഡ് ഗവർണറായി നിയമിക്കുമെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി പ്രഖ്യാപിച്ചു.<ref name=":2">{{Cite news|last=|date=2023-02-18|title=C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|url-status=deviated|archive-url=https://web.archive.org/web/20230218082022/https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|archive-date=2023-02-18|access-date=2024-06-26|work=[[The Hindu]]|language=en-IN|issn=0971-751X}}</ref><ref name=":16">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref> ഫെബ്രുവരി 18-ന് അദ്ദേഹം അധികാരമേറ്റു.<ref>{{cite web|url=https://www.myneta.info/LokSabha2019/candidate.php?candidate_id=5855|title=C P Radhakrishnan(Bharatiya Janata Party(BJP)):Constituency- COIMBATORE(TAMIL NADU) - Affidavit Information of Candidate}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|title=C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|date=18 February 2023|website=The Hindu}}</ref>
2024 മാർച്ച് 19-ന് തമിഴിസൈ സൗന്ദരരാജൻ രാജിവച്ചതിനെത്തുടർന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന് തെലങ്കാന ഗവർണറായും പുതുച്ചേരി ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണറായും അധിക ചുമതല നൽകി.<ref>{{Cite web|url=https://www.newsonair.gov.in/c-p-radhakrishnan-assumes-charge-of-lt-governor-of-puducherry/|title=C.P. Radhakrishnan assumes charge of Lt. Governor of Puducherry|date=22 March 2024|website=News on AIR}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.thehindu.com/news/cities/puducherry/kailashnathan-sworn-in-as-lt-governor-of-puducherry/article68495970.ece|title=Kailashnathan sworn-in as Lt. Governor of Puducherry|date=7 August 2024|website=The Hindu}}</ref><ref name="Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan given additional responsibilities of Telangana, Puducherry">{{cite news|last1=The Hindu|title=Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan given additional responsibilities of Telangana, Puducherry|url=https://www.thehindu.com/news/national/telangana/jharkhand-governor-cp-radhakrishnan-given-additional-responsibilities-of-telangana-puducherry/article67967271.ece|access-date=19 March 2024|date=19 March 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240319080335/https://www.thehindu.com/news/national/telangana/jharkhand-governor-cp-radhakrishnan-given-additional-responsibilities-of-telangana-puducherry/article67967271.ece|archive-date=19 March 2024|language=en-IN}}</ref><ref name="C.P. Radhakrishnan was sworn in as Telangana Governor">{{cite news|last1=The Hindu|title=C.P. Radhakrishnan was sworn in as Telangana Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/telangana/telangana-gets-its-third-governor-as-cp-radhakrishnan-assumed-the-office-at-a-ceremony-in-raj-bhavan-hyderabad/article67971264.ece|access-date=21 March 2024|date=20 March 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240321061801/https://www.thehindu.com/news/national/telangana/telangana-gets-its-third-governor-as-cp-radhakrishnan-assumed-the-office-at-a-ceremony-in-raj-bhavan-hyderabad/article67971264.ece|archive-date=21 March 2024|language=en-IN}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474|title=Jishnu Dev Varma takes oath as Governor of Telangana|date=31 July 2024|website=Deccan Chronicle|language=en-IN|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731140543/https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474|archive-date=31 July 2024}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.newsonair.gov.in/jharkhand-governor-c-p-radhakrishnan-to-take-charge-as-governor-of-telangana/|title=Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan takes charge as Telangana governor|date=20 March 2024|website=News on AIR}}</ref>
2024 ജൂലൈ 27-ന് അദ്ദേഹം മഹാരാഷ്ട്ര ഗവർണറായി നിയമിതനായി.<ref>{{Cite web|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/mumbai/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-maharashtra-governor/articleshow/112171726.cms|title=CP Radhakrishnan takes oath as Maharashtra governor|date=31 July 2024|website=The Times of India}}</ref> ജിഷ്ണു ദേവ് വർമ്മ, സന്തോഷ് ഗാംഗ്വാർ, കുനിയിൽ കൈലാഷ്നാഥൻ എന്നിവർ യഥാക്രമം തെലങ്കാന, ജാർഖണ്ഡ്, പുതുച്ചേരി എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഗവർണർമാരായി ചുമതലയേറ്റു.<ref>{{Cite news|date=2024-07-28|title=Jishnu Dev Varma is new Governor of Telangana; Radhakrishnan moves to Maharashtra|url=https://telanganatoday.com/jishnu-dev-varma-is-new-governor-of-telangana-radhakrishnan-moves-to-maharashtra|url-status=live|access-date=2024-07-28|work=[[Telangana Today]]|archive-date=28 July 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240728081533/https://telanganatoday.com/jishnu-dev-varma-is-new-governor-of-telangana-radhakrishnan-moves-to-maharashtra}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.presidentofindia.gov.in/press_releases/press-communique-19|title=PRESS COMMUNIQUE|access-date=2024-07-28|date=2024-07-27|website=[[President of India]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20240728081512/https://www.presidentofindia.gov.in/press_releases/press-communique-19|archive-date=28 July 2024|url-status=live}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.presidentofindia.gov.in/press_releases/press-communique-20|title=PRESS COMMUNIQUE|access-date=2024-07-28|date=2024-07-27|website=[[President of India]]}}</ref>
== വൈസ് പ്രസിഡൻസി (2025–ഇതുവരെ) ==
=== പ്രചാരണം ===
[[ജഗ്ദീപ് ധൻകർ|ജഗ്ദീപ് ധൻകറിന്റെ]] രാജിയെത്തുടർന്ന് 2025 ഓഗസ്റ്റ് 17-ന്, ബിജെപി ദേശീയ പ്രസിഡന്റ് [[ജെ.പി. നദ്ദ|ജെ. പി. നദ്ദ]] 2025-ലെ ഉപരാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ രാധാകൃഷ്ണന്റെ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വം പ്രഖ്യാപിച്ചു.<ref>{{Cite web|url=https://www.moneycontrol.com/news/india/nda-names-maharashtra-governor-cp-radhakrishnan-as-vice-presidential-candidate-13460692.html|title=NDA names Maharashtra Governor C P Radhakrishnan as vice-presidential candidate|access-date=2025-08-20|date=2025-08-18|work=Moneycontrol|language=en}}</ref> [[ഓൾ ഇന്ത്യ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|എ.ഐ.എ.ഡി.എം.കെ]], [[ജനതാദൾ (യുനൈറ്റഡ്)|ജെ.ഡി.(യു)]], [[നാഷണലിസ്റ്റ് കോൺഗ്രസ് പാർട്ടി|എൻ.സി.പി]], [[തെലുഗുദേശം പാർട്ടി|ടി.ഡി.പി]], എസ്.എസ്. തുടങ്ങിയ എല്ലാ എൻ.ഡി.എ അംഗ പാർട്ടികളും [[വൈ.എസ്.ആർ. കോൺഗ്രസ്|വൈ.എസ്.ആർ.സി.പി.]] പോലുള്ള എൻ.ഡി.എ അംഗമല്ലാത്ത പാർട്ടികളും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണച്ചു.<ref>{{Cite news|date=2025-08-18|title=Vice presidential poll: Nitish Kumar's JD(U) backs NDA's candidate; extends wishes to CP Radhakrishnan|url=https://timesofindia.indiatimes.com/india/vice-presidential-poll-nitish-kumars-jdu-backs-ndas-candidate-extends-wishes-to-cp-radhakrishnan/articleshow/123356215.cms|access-date=2025-08-18|work=The Times of India|issn=0971-8257}}</ref><ref>{{Cite news|last=Sam Daniel Stalin|first=J|date=18 August 2025|title="Rise Above Party Lines": BJP, AIADMK To Opposition Over Vice President Pick|url=https://www.ndtv.com/india-news/nda-vice-president-candidate-cp-radhakrishnan-bjp-aiadmk-to-opposition-over-vice-president-pick-9108512|work=NDTV}}</ref> [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ഡവലപ്പ്മെൻ്റൽ ഇൻക്ലൂസീവ് അലയൻസ്|ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ഡെവലപ്മെന്റൽ ഇൻക്ലൂസീവ് അലയൻസ്]] (ഇന്ത്യ) സ്ഥാനാർത്ഥി [[ബി. സുദർശൻ റെഡ്ഡി|ബി. സുദർശൻ റെഡ്ഡിക്കെതിരെയാണ്]] അദ്ദേഹം മത്സരിച്ചത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.deccanherald.com/india/india-bloc-picks-former-sc-judge-b-sudershan-reddy-as-vp-candidate-3687106|title=VP Election 2025: I.N.D.I.A. Nominates Ex-SC Judge B Sudarshan Reddy|access-date=2025-08-19|website=Deccan Herald|language=en}}</ref> 2025 സെപ്റ്റംബർ 9 ന് വോട്ടെടുപ്പും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ഫലങ്ങളും പ്രഖ്യാപിച്ചു. തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത എതിരാളിയായ റെഡ്ഡിയെ 152 വോട്ടുകൾക്ക് പരാജയപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു. ആകെ 452 വോട്ടുകൾ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.<ref>{{cite web|url=https://www.thehindu.com/news/national/cp-radhakrishnan-becomes-vice-president-september-9-2025/article70030241.ece|title=C.P. Radhakrishnan is the 17th Vice-President of India|access-date=9 September 2025|publisher=The Hindu}}</ref>
== വ്യക്തിജീവിതം ==
1985 നവംബർ 25 ന് രാധാകൃഷ്ണൻ ആർ. സുമതിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ഈ ദമ്പതികൾക്ക് രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ട്. [[ലയൺസ് ക്ലബ്ബ്|ലയൺസ് ക്ലബ്സ് ഇന്റർനാഷണലിൽ]] അംഗമായ അദ്ദേഹം ക്രിക്കറ്റ്, വോളിബോൾ, ദീർഘദൂര ഓട്ടം എന്നിവ ആസ്വദിക്കുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://sansad.in/ls|title=Digital Sansad|access-date=2025-08-18|last=Centre|first=National Informatics|website=Digital Sansad|language=en}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.wionews.com/india-news/who-is-cp-radhakrishnan-ndas-candidate-for-vice-president-elections-1755443739090|title=Who is CP Radhakrishnan? NDA's candidate for Vice President elections|access-date=2025-08-18|website=Wion|language=en}}</ref>
== തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രകടനങ്ങൾ ==
{| class="wikitable"
!വർഷം
! തിരഞ്ഞെടുപ്പ്
! colspan="2" | പാർട്ടി
! പിസി പേര്
! ഫലമായി
! വോട്ടുകൾ നേടി
! വോട്ട് വിഹിതം%
|-
| 1998
| പന്ത്രണ്ടാം ലോകസഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| വിജയി
| 4,49,269
|
|-
| 1999
| 13 -ാമത് ലോക്സഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| വിജയി
| 4,30,068
|
|-
| 2004
| [[പതിനാലാം ലോക്സഭ|14 -ാമത് ലോക്സഭ]]
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| റണ്ണർ
| 3,40,476
|
|-
| [[ഇന്ത്യൻ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് (2014)|2014]]
| 16 -ാമത് ലോക്സഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| റണ്ണർ
| 3,89,701
| 33.12
|-
| [[2019-ലെ ഇന്ത്യയിലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പ്|2019]]
| 17 -ാമത് ലോക്സഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| റണ്ണർ
| 3,92,007
| 31.34
|}
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* [https://web.archive.org/web/20140112033819/http://parliamentofindia.nic.in/ls/lok12/biodata/12tn20.htm ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റ് വെബ്സൈറ്റിലെ] 12thദ്യോഗിക ജീവചരിത്ര രേഖാചിത്രം (പന്ത്രണ്ടാം ലോകസഭ)
* [http://www.parliamentofindia.nic.in/ls/lok13/biodata/13TN20.htm ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റ് വെബ്സൈറ്റിലെ biദ്യോഗിക ജീവചരിത്ര രേഖാചിത്രം] (13 -ാമത് ലോക്സഭ)
== റഫറൻസുകൾ ==
{{reflist}}
{{Translated|en|C. P. Radhakrishnan}}
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1957-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പന്ത്രണ്ടാം ലോക്സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിമൂന്നാം ലോക്സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ]]
7tjgdjr81h90ztn2121b06pog8tum88
4628915
4628913
2026-06-12T14:20:38Z
Kiran Gopi
10521
4628915
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox officeholder
| name = സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ
| image =
| caption = രാധാകൃഷ്ണൻ 2024-ൽ
| office = <!--15th--> [[Vice President of India|ഇന്ത്യയുടെ നിയുക്ത ഉപരാഷ്ട്രപതി]]
| president = [[ദ്രൗപതി മുർമു]]
| prime minister = [[നരേന്ദ്ര മോദി]]
| term_start = 12 സെപ്റ്റംബർ 2025
| term_end =
| succeeding = [[ജഗ്ദീപ് ധൻഖർ]]
| office1 = [[മഹാരാഷ്ട്ര ഗവർണർ]]
| term_start1 = 31 ജൂലൈ 2024<ref>{{Cite web |title = CP Radhakrishnan takes oath as Maharashtra governor|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/mumbai/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-maharashtra-governor/articleshow/112171726.cms |website= The Times of India|date=31 July 2024 }}</ref>
| term_end1 = <!--11 സെപ്റ്റംബർ 2025-->
| 1blankname1 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata1 = [[ഏകനാഥ് ഷിൻഡെ]]<br>[[ദേവേന്ദ്ര ഫഡ്നാവിസ്]]
| predecessor1 = [[രമേഷ് ബായിസ്]]
| successor1 = [[TBD]]
| office2 = <!-- Do NOT add counts or ordinals, as per [[WP:CONSENSUS]] -->[[Governor of Jharkhand]]
| term_start2 = 18 ഫെബ്രുവരി 2023<ref>{{Cite web |title = C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece |website= The Hindu|date=18 February 2023 }}</ref>
| term_end2 = 30 ജൂലൈ 2024<ref>{{Cite web |title = Santosh Kumar Gangwar sworn in as Jharkhand Governor|url=https://www.deccanherald.com/india/jharkhand/santosh-kumar-gangwar-sworn-in-as-jharkhand-governor-2-3129975 |website= Deccan Herald|date=31 July 2024 }}</ref>
| 1blankname2 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata2 = [[Hemant Soren]]<br>[[ചമ്പായ് സോറൻ]]
| predecessor2 = [[രമേഷ് ബായിസ്]]
| successor2 = [[സന്തോഷ് ഗാംഗ്വാർ]]
| office3 = [[List of governors of Telangana|തെലങ്കാന ഗവർണർ]]
| term_start3 = 20 മാർച്ച് 2024<ref>{{Cite web |title = Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan takes charge as Telangana governor|url=https://www.newsonair.gov.in/jharkhand-governor-c-p-radhakrishnan-to-take-charge-as-governor-of-telangana/ |website= News on AIR|date=20 March 2024 }}</ref>
| term_end3 = 30 ജൂലൈ 2024<ref>{{Cite web |title = Jishnu Dev Varma takes oath as Governor of Telangana|url=https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474 |website= Deccan Chronicle|date=31 July 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731140543/https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474|archive-date=31 July 2024|language=en-IN}}</ref>
| 1blankname3 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata3 = [[രേവന്ത് റെഡ്ഡി]]
| predecessor3 = [[തമിളിസൈ സൗന്ദരരാജൻ]]
| successor3 = [[ജിഷ്ണു ദേവ് വർമ്മ]]
| office4 = [[List of lieutenant governors of Puducherry|പുതുച്ചേരി ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണർ]]
| term_start4 = 22 മാർച്ച് 2024<ref>{{Cite web |title = C.P. Radhakrishnan assumes charge of Lt. Governor of Puducherry|url=https://www.newsonair.gov.in/c-p-radhakrishnan-assumes-charge-of-lt-governor-of-puducherry/ |website= News on AIR|date=22 March 2024 }}</ref>
| term_end4 = 6 ആഗസ്റ്റ് 2024<ref>{{Cite web |title = Kailashnathan sworn-in as Lt. Governor of Puducherry|url=https://www.thehindu.com/news/cities/puducherry/kailashnathan-sworn-in-as-lt-governor-of-puducherry/article68495970.ece|website= The Hindu|date=7 August 2024 }}</ref>
| 1blankname4 = മുഖ്യമന്ത്രി
| 1namedata4 = [[എൻ. രംഗസ്വാമി]]
| predecessor4 = [[തമിളിസൈ സൗന്ദരരാജൻ]]
| successor4 = [[കുനിയിൽ കൈലാസനാഥൻ]]
| office5 = [[പാർലമെന്റ് അംഗം, ലോക്സഭ]]
| primeminister5 =
| constituency5 = [[Coimbatore (Lok Sabha constituency)|കോയമ്പത്തൂർ]]
| term_start5 = 28 ഫെബ്രുവരി 1998
| term_end5 = 22 മെയ് 2004
| preceded5 = [[എം. രാമനാഥൻ]]
| succeeded5 = [[കെ. സുബ്ബരായൻ]]
| office6 = State President of [[Bharatiya Janata Party – Tamil Nadu|ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി, തമിഴ്നാട്]]
| term_start6 = 12 മെയ് 2003
| term_end6 = 22 സെപ്റ്റംബർ 2006
| predecessor6 = എസ്. പി. കിരുബാനിധി
| successor6 = [[ല. ഗണേശൻ]]
| birth_date = {{birth date and age|df=y|4 May 1957}}
| birth_place = [[തിരുപ്പൂർ]], [[മദ്രാസ് സംസ്ഥാനം]] (ഇന്നത്തെ [[തമിഴ്നാട്]]), [[ഇന്ത്യ]]
| occupation = വ്യവസായി, കർഷകൻ, രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
| spouse = {{marriage|ആർ. സുമതി|1985}}
| party = [[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
| alma_mater = [[വി. ഒ. ചിദംബരം കോളേജ്]] ([[Bachelor of Business Administration|BBA]])
| alt = സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ
| birth_name = ചന്ദ്രപുരം പൊന്നുസാമി രാധാകൃഷ്ണൻ
| relatives =
| children = 2
}}
ഇന്ത്യയുടെ ഉപരാഷ്ട്രപതിയാണ് '''ചന്ദ്രപുരം പൊന്നുസാമി രാധാകൃഷ്ണൻ''' (ജനനം: 1957 ഒക്ടോബർ 20). 2024 ജൂലൈ മുതൽ 2025 സെപ്റ്റംബർ വരെ മഹാരാഷ്ട്ര ഗവർണറായും 2023 ഫെബ്രുവരി മുതൽ 2024 ജൂലൈ വരെ ജാർഖണ്ഡ് ഗവർണറായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.<ref name=":22">{{Cite news|last=|date=2023-02-18|title=C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|url-status=deviated|archive-url=https://web.archive.org/web/20230218082022/https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|archive-date=2023-02-18|access-date=2024-06-26|work=[[The Hindu]]|language=en-IN|issn=0971-751X}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://rajbhavanjharkhand.nic.in/the_governer.html|title=Shri C.P. Radhakrishnan - Hon'ble Governor of Jharkhand|access-date=2024-06-26|website=[[Governor of Jharkhand]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20240303170044/https://rajbhavanjharkhand.nic.in/the_governer.html|archive-date=2024-03-03|url-status=live}}</ref> ചെറുപ്പകാലം മുതൽ [[രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം|രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘത്തിലും]] (ആർഎസ്എസ്) [[ഭാരതീയ ജനസംഘം|ഭാരതീയ ജനസംഘത്തിലും]] പിന്നീട് [[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി|ബി.ജെ.പി.യിലും]] അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹം 1998 ൽ [[കോയമ്പത്തൂർ|കോയമ്പത്തൂരിൽ]] നിന്ന് ലോക്സഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും 1999 ലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 2004 ൽ നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടു. 2014 ലും 2019 ലും നടന്ന പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും കോയമ്പത്തൂരിൽനിന്ന് ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥിയായിരുന്നെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു.<ref name="surprise">{{cite news|title=Verdict not a surprise, says Radhakrishnan|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|accessdate=29 December 2013|newspaper=[[The Hindu]]|date=25 October 2007|location=Coimbatore|archive-date=30 December 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20131230235008/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|url-status=live}}</ref> തമിഴ്നാട് ബിജെപിയുടെ മുൻ സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 2025 ഓഗസ്റ്റിൽ, 2025 ലെ ഉപരാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ബിജെപി നേതൃത്വത്തിലുള്ള നാഷണൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് അലയൻസ് (എൻഡിഎ) സ്ഥാനാർത്ഥിയായി രാധാകൃഷ്ണനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഉപരാഷ്ട്രപതിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.<ref name="Moneycontrol">{{Cite web|url=https://www.moneycontrol.com/news/india/nda-names-maharashtra-governor-cp-radhakrishnan-as-vice-presidential-candidate-13460692.html|title=NDA names Maharashtra Governor C P Radhakrishnan as vice-presidential candidate|access-date=2025-08-20|date=2025-08-18|work=Moneycontrol|language=en}}</ref>
== ആദ്യകാല ജീവിതം ==
1957 ഒക്ടോബർ 20 ന് [[തമിഴ്നാട്|തമിഴ്നാട്ടിലെ]] [[തിരുപ്പൂർ|തിരുപ്പൂരിൽ]] സി. കെ. പൊന്നുസാമിയുടെയും, കെ. ജാനകിയുടെയും മകനായി രാധാകൃഷ്ണൻ ജനിച്ചു.<ref>{{Cite news|date=2025-08-17|title=Who is CP Radhakrishnan? Meet NDA candidate for Vice-Presidential election - here's all you need to know|url=https://timesofindia.indiatimes.com/india/who-is-cp-radhakrishnan-meet-nda-candidate-for-vice-presidential-election-heres-all-you-need-to-know/articleshow/123347209.cms|access-date=2025-08-18|work=The Times of India|issn=0971-8257}}</ref> അദ്ദേഹം [[കൊങ്ങ് വെള്ളാളർ|കൊങ്ങു വെള്ളാളർ]] സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടയാളാണ്. ചെറുപ്പത്തിൽ, [[ടേബിൾ ടെന്നീസ്|ടേബിൾ ടെന്നീസിൽ]] കോളേജ് ചാമ്പ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ [[തൂത്തുക്കുടി|തൂത്തുക്കുടിയിലുള്ള]] വി. ഒ. ചിദംബരം കോളേജിൽ നിന്ന് ബിസിനസ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനിൽ ബാച്ചിലർ (ബിബിഎ) ബിരുദം നേടിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite web|url=https://www.deccanherald.com/india/tamil-nadu/grassroots-to-governor-the-rise-of-cp-radhakrishnan-ndas-vp-nominee-3684882|title=NDA Vice President: CP Radhakrishnan’s Journey from RSS to Raj Bhavan|access-date=2025-08-18|website=Deccan Herald|language=en}}</ref><ref>https://www.ndtv.com/india-news/5-facts-about-cp-radhakrishnan-bjps-pick-for-vice-president-9103424</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.hindustantimes.com/india-news/twotime-mp-governor-table-tennis-champion-5-points-on-cp-radhakrishnan-ndas-vp-pick-101755448868776.html|title=Two-time MP, Governor, table tennis champion: 5 points on CP Radhakrishnan, NDA's VP pick|access-date=2025-08-18|date=2025-08-17|website=Hindustan Times|language=en}}</ref> 16 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മുതൽ രാധാകൃഷ്ണൻ ആർ.എസ്.എസ്, ഭാരതീയ ജനസംഘം തുടങ്ങിയ സംഘടനകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name=":0">{{cite news|date=2024-03-19|title=From Tamil Nadu BJP Leader To Governor Of Two States: Know Political Journey Of CP Radhakrishnan|url=https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323134716/https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|archive-date=2024-03-23|access-date=2024-03-23|work=[[ABP News]]}}</ref><ref name=":1">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref>
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ==
1974-ൽ ജനസംഘത്തിന്റെ സംസ്ഥാന എക്സിക്യൂട്ടീവ് കമ്മിറ്റിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1980-ൽ ബിജെപി സ്ഥാപിതമായതിനുശേഷം അദ്ദേഹം അതിൽ ചേരുകയും [[അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയി|അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയിയുടെ]] സഹായിയായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name="talks">{{cite news|title=Vajpayee invites BJP leaders to Delhi for talks|url=http://www.hindu.com/2003/09/14/stories/2003091408180400.htm|archive-url=https://web.archive.org/web/20031027142032/http://www.hindu.com/2003/09/14/stories/2003091408180400.htm|url-status=dead|archive-date=27 October 2003|date=14 September 2003|work=[[The Hindu]]|location=Chennai|accessdate=8 January 2014}}</ref> 2004 മുതൽ 2006 വരെ അദ്ദേഹം ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിയുടെ തമിഴ്നാട് സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റായിരുന്നു. പാർട്ടിയുടെ സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റായിരിക്കെ, ഇന്ത്യയിലെ നദികളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കൽ, തൊട്ടുകൂടായ്മ ഇല്ലാതാക്കൽ, ഇന്ത്യയിലെ ഭീകരതയ്ക്കെതിരെ പ്രചാരണം എന്നിവയ്ക്കായി വാദിച്ചുകൊണ്ട് [[കന്യാകുമാരി]] മുതൽ [[ചെന്നൈ]] വരെ 93 ദിവസംകൊണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്ററുകൾ പിന്നിട്ട് തമിഴ്നാട്ടിൽ പാർട്ടിയുടെ അടിത്തറ വികസിപ്പിക്കാനും ശക്തിപ്പെടുത്താനും യാത്ര നടത്തി. യാത്രയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ എല്ലാ നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുകയും ഡിഎംകെയിൽ നിന്ന് വിമർശനങ്ങൾ നേരിടുകയും ചെയ്തു. പാർട്ടി ഹൈക്കമാൻഡ് കേരള ബിജെപി പ്രഭാരി (ഇൻ-ചാർജ്) <ref>{{Cite web|url=https://www.timesnownews.com/india/article/bjp-reshuffles-state-office-bearers-radha-mohan-singh-in-charge-of-up-baijayant-panda-of-delhi-and-assam/681807|title=BJP reshuffles state office-bearers; Radha Mohan Singh in-charge of UP, Baijayant Panda of Delhi and Assam | India News}}</ref> ആയി നിയമിച്ചിരുന്നു. 2000-കളിൽ കേരളത്തിൽ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി സംസ്ഥാന യൂണിറ്റിന്റെ ഓർഗനൈസേഷനിലും അദ്ദേഹം പങ്കാളിയായിരുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://governor.telangana.gov.in/present_governor.do|title=Raj Bhavan|access-date=2024-03-28|website=Raj Bhavan|archive-url=https://web.archive.org/web/20240328055108/http://www.governor.telangana.gov.in/present_governor.do|archive-date=2024-03-28|url-status=deviated}}</ref><ref>{{Cite news|date=2003-06-24|title=Two-month awareness yatra by TN BJP chief|url=https://timesofindia.indiatimes.com/two-month-awareness-yatra-by-tn-bjp-chief/articleshow/41575.cms|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240328055825/https://timesofindia.indiatimes.com/two-month-awareness-yatra-by-tn-bjp-chief/articleshow/41575.cms|archive-date=2024-03-28|access-date=2024-03-28|work=The Times of India|issn=0971-8257}}</ref>
2012-ൽ, ഒരു ആർ.എസ്.എസ് പ്രവർത്തകനെ ആക്രമിച്ച കുറ്റവാളികൾക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കാത്തതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചതിന് രാധാകൃഷ്ണനെ മേട്ടുപ്പാളയത്ത് കോടതി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.<ref name="arrest">{{cite news|title=Normality returns to Mettupalayam|url=http://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/normality-returns-to-mettupalayam/article4078605.ece|date=9 November 2012|work=[[The Hindu]]|location=Udhagamandalam|accessdate=8 January 2014|archive-date=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108143238/http://www.thehindu.com/news/national/tamil-nadu/normality-returns-to-mettupalayam/article4078605.ece|url-status=live}}</ref>ബിജെപിയുടെ ദേശീയ എക്സിക്യൂട്ടീവ് അംഗം കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം<ref name=":15">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref><ref name="Senior BJP leader CP Radhakrishnan appointed Jharkhand Guv">{{cite news|last1=|first1=|title=Senior BJP leader CP Radhakrishnan appointed Jharkhand Guv {{!}} Northeast Herald|url=https://www.northeastherald.in/national/senior-bjp-leader-cp-radhakrishnan-appointed-jharkhand-guv|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240319081415/https://www.northeastherald.in/national/senior-bjp-leader-cp-radhakrishnan-appointed-jharkhand-guv|archive-date=19 March 2024|access-date=19 March 2024|work=Northeast Herald|language=English}}</ref> 2016 മുതൽ 2019 വരെ ചെറുകിട, ഇടത്തരം സംരംഭ മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴിലുള്ള കയർ ബോർഡ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ചെയർമാനായിരുന്നു.<ref>{{Cite web|url=http://coirboard.gov.in/|title=Coirboard {{!}} :: COIR IS GREEN BUSINESS ::|access-date=2016-08-17|website=coirboard.gov.in}}</ref>.<ref>{{Cite web|url=http://coirboard.gov.in/?page_id=34|title=Coirboard|access-date=2023-03-23|website=coirboard.gov.in|archive-url=https://web.archive.org/web/20180627113940/http://coirboard.gov.in/?page_id=34|archive-date=2018-06-27|url-status=deviated}}</ref><ref name=":14">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref> അഖിലേന്ത്യാ കയർ ബോർഡിന്റെ ചെയർമാനായിരിക്കുമ്പോൾ, കയർ വ്യവസായത്തിൽ വിപ്ലവകരമായ കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവരുകയും അക്കാലത്ത് ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് കയർ ഉൽപന്നങ്ങളുടെ കയറ്റുമതി മൂന്നിരട്ടിയായി മാറി.
രാധാകൃഷ്ണൻ രണ്ട് തവണ [[ലോക്സഭ|ലോക്സഭാംഗമായിരുന്നു]]. [[1998-ലെ കോയമ്പത്തൂർ ബോംബ് സ്ഫോടനം|1998 ലെ കോയമ്പത്തൂർ ബോംബ് സ്ഫോടനത്തിനു]] ശേഷം 1998-ൽ കോയമ്പത്തൂരിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് രാധാകൃഷ്ണൻ ബിജെപിയുടെ തമിഴ്നാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ വിജയി എന്ന നിലയിൽ ലോക്സഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.<ref name="scratch">{{cite news|last=KV|first=Prasad|title=BJP will have to start from scratch|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/bjp-will-have-to-start-from-scratch/article3128814.ece|accessdate=28 December 2013|newspaper=[[The Hindu]]|date=5 May 2006|location=Coimbatore|archive-date=30 December 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20131230234724/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/bjp-will-have-to-start-from-scratch/article3128814.ece|url-status=live}}</ref> ഡിഎംകെയുടെ എം. രാമനാഥനെയാണ് അദ്ദേഹം 150,000 വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തിയത്. [[ഓൾ ഇന്ത്യ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|എ.ഐ.എ.ഡി.എം.കെ.]]<nowiki/>യുമായുള്ള സഖ്യത്തെത്തുടർന്ന് തമിഴ്നാട്ടിൽ വിജയിച്ച മൂന്ന് ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.<ref name="surprise2">{{cite news|title=Verdict not a surprise, says Radhakrishnan|url=http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|accessdate=29 December 2013|newspaper=[[The Hindu]]|date=25 October 2007|location=Coimbatore|archive-date=30 December 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20131230235008/http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/verdict-not-a-surprise-says-radhakrishnan/article1935922.ece|url-status=live}}</ref> പിന്നീട് 1999 ൽ നടന്ന പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും അദ്ദേഹം 55,000 ത്തിലധികം വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ ബിജെപി ടിക്കറ്റിൽ വിജയിച്ചു.<ref name="key">{{cite news|title=Key Contests : CP Radhakrishnan vs K Subbarayan|url=http://www.business-standard.com/article/economy-policy/key-contests-cp-radhakrishnan-vs-k-subbarayan-104050101072_1.html|date=1 May 2004|work=Business Standard|location=Coimbatore|accessdate=8 January 2014|archive-date=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108134731/http://www.business-standard.com/article/economy-policy/key-contests-cp-radhakrishnan-vs-k-subbarayan-104050101072_1.html|url-status=live}}</ref><ref name="rediffonnet">{{cite news|url=http://www.rediff.com/election/1999/sep/09coim.htm|title=It's the party that sells, not candidates!|date=September 1999|accessdate=8 January 2014|location=Coimbatore|archive-date=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108142733/http://www.rediff.com/election/1999/sep/09coim.htm|url-status=live}}</ref><ref name="explain">{{cite news|title=It's for DMK to explain,says C.P. Radhakrishnan|url=http://www.hindu.com/2003/05/13/stories/2003051305250400.htm|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108154529/http://www.hindu.com/2003/05/13/stories/2003051305250400.htm|url-status=dead|archive-date=8 January 2014|date=13 May 2003|work=[[The Hindu]]|location=Chennai|accessdate=8 January 2014}}</ref>
2004 ൽ, ബിജെപി ഒരു പാർട്ടിയുടെയും പിന്നിൽ കുത്തുകയോ മറ്റ് പാർട്ടികളുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. [[ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|2004 ൽ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകവും]] ബിജെപിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള [[ദേശീയ ജനാധിപത്യ സഖ്യം|ദേശീയ ജനാധിപത്യ സഖ്യവുമായുള്ള]] ബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം മറ്റു സഖ്യങ്ങൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിന് മുന്നിട്ടു പ്രവർത്തിച്ച ബി.ജെ.പി.യുടെ സംസ്ഥാന നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം.<ref name="invite">{{cite news|title=TN BJP invites AIADMK to return to NDA|url=http://archive.deccanherald.com/Deccanherald/jan032004/n1.asp|date=3 January 2004|work=[[Deccan Herald]]|location=Chennai|accessdate=8 January 2014|archive-url=https://web.archive.org/web/20140108142055/http://archive.deccanherald.com/Deccanherald/jan032004/n1.asp|archive-date=8 January 2014|url-status=dead}}</ref><ref name=":02">{{cite news|date=2024-03-19|title=From Tamil Nadu BJP Leader To Governor Of Two States: Know Political Journey Of CP Radhakrishnan|url=https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323134716/https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|archive-date=2024-03-23|access-date=2024-03-23|work=[[ABP News]]}}</ref> ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലേക്കുള്ള പാർലമെന്ററി പ്രതിനിധി സംഘത്തിലും അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹം 2003 ഒക്ടോബർ 20 ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ 58-ാമത് പൊതുസഭയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നു. മാനുഷിക സഹായത്തിന്റെയും ദുരന്ത നിവാരണ സഹായത്തിന്റെയും ഏകോപനം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്. 2004 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ [[ഓൾ ഇന്ത്യ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|അഖിലേന്ത്യാ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകവുമായി]] ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ രാധാകൃഷ്ണൻ പിന്നീട് സംസ്ഥാന ഘടകവുമായി പ്രവർത്തിച്ചു. 2004-ലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ കെ. സുബ്ബരായനോട് പരാജയപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലാവധി അവസാനിച്ചു.<ref>{{Cite web|url=https://pminewyork.gov.in/pdf/uploadpdf/4115715.pdf|title=Statement by Hon'ble Mr. C. P. Radhakrishnan, Member of Parliament and Member of the Indian Delegation at the 58th Session of the UN General Assembly on October 20, 2003|access-date=2024-03-23|website=Permanent Mission of India to the UN, New York|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323142633/https://pminewyork.gov.in/pdf/uploadpdf/4115715.pdf|archive-date=2024-03-23|url-status=live}}</ref><ref name=":12">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref> 1998 മുതൽ 2004 വരെ അദ്ദേഹം പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കായുള്ള പാർലമെന്ററി കമ്മിറ്റി (പി.എസ്.യു) അംഗവും ധനകാര്യത്തിനായുള്ള പാർലമെന്ററി കൺസൾട്ടേറ്റീവ് കമ്മിറ്റി അംഗവുമായിരുന്നു.<ref name=":13">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref>
2012 ൽ, [[രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം|രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘ്]] പ്രവർത്തകനെ ആക്രമിച്ച കുറ്റക്കാർക്കെതിരെ നിഷ്ക്രിയത്വത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് രാധാകൃഷ്ണനെ മേട്ടുപ്പാളയത്ത് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും തമിഴ്നാട്ടിലുമുള്ള ബിജെപിയുടെ ഏറ്റവും മുതിർന്നതും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നതുമായ നേതാക്കളിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം, ആർഎസ്എസ്, ജനസംഘം എന്നിവയിലൂടെ 1973 മുതൽ 16 വർഷം മുതൽ 48 വർഷമായി സംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 2014 ൽ, കോയമ്പത്തൂർ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ലോക്സഭയിലേക്കുള്ള ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ രണ്ട് വലിയ കക്ഷികളായ ഡിഎംകെയും എഐഎഡിഎംകെയും സഖ്യമില്ലാതെ, 3,89,000 വോട്ടുകളോടെ അദ്ദേഹം രണ്ടാം സ്ഥാനം നേടി, തമിഴിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്നത് തമിഴ്നാട്ടിലെ എല്ലാ സ്ഥാനാർത്ഥികളിലും ഏറ്റവും ചെറിയ വ്യത്യാസത്തിൽ നാട് ബിജെപി സ്ഥാനാർത്ഥികൾ പരാജയപ്പെട്ടു. [[2019-ലെ ഇന്ത്യയിലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പ്|2019 ലെ]] തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും പാർട്ടി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.<ref>{{cite news|last1=Madhavan|first1=Karthik|date=22 March 2019|title=Familiar faces to fight it out in Coimbatore|url=https://www.thehindu.com/news/cities/Coimbatore/familiar-faces-to-fight-it-out-in-coimbatore/article26613617.ece|accessdate=24 March 2019|work=The Hindu|language=en-IN|archive-date=28 January 2020|archive-url=https://web.archive.org/web/20200128161556/https://www.thehindu.com/news/cities/Coimbatore/familiar-faces-to-fight-it-out-in-coimbatore/article26613617.ece|url-status=live}}</ref><ref name=":03">{{cite news|date=2024-03-19|title=From Tamil Nadu BJP Leader To Governor Of Two States: Know Political Journey Of CP Radhakrishnan|url=https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20240323134716/https://news.abplive.com/states/cp-radhakrishnan-tamil-nadu-bjp-leader-to-jharkhand-telangana-lt-puducherry-governor-two-states-political-journey-1673038|archive-date=2024-03-23|access-date=2024-03-23|work=[[ABP News]]}}</ref>
== ഗവർണർ പദവികൾ (2023–2025) ==
2023 ഫെബ്രുവരി 12-ന്, രമേശ് ബായിസിന് പകരമായി രാധാകൃഷ്ണനെ ജാർഖണ്ഡ് ഗവർണറായി നിയമിക്കുമെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി പ്രഖ്യാപിച്ചു.<ref name=":2">{{Cite news|last=|date=2023-02-18|title=C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|url-status=deviated|archive-url=https://web.archive.org/web/20230218082022/https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|archive-date=2023-02-18|access-date=2024-06-26|work=[[The Hindu]]|language=en-IN|issn=0971-751X}}</ref><ref name=":16">{{cite news|last=Ranjan|first=Mukesh|date=2023-02-19|title=C P Radhakrishnan takes oath as 11th Governor of Jharkhand|url=https://www.newindianexpress.com/nation/2023/Feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20230324000625/https://www.newindianexpress.com/nation/2023/feb/19/c-p-radhakrishnan-takes-oath-as-11th-governor-of-jharkhand-2548886.html|archive-date=2023-03-24|access-date=2024-03-24|work=[[Indian Express]]}}</ref> ഫെബ്രുവരി 18-ന് അദ്ദേഹം അധികാരമേറ്റു.<ref>{{cite web|url=https://www.myneta.info/LokSabha2019/candidate.php?candidate_id=5855|title=C P Radhakrishnan(Bharatiya Janata Party(BJP)):Constituency- COIMBATORE(TAMIL NADU) - Affidavit Information of Candidate}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.thehindu.com/news/national/other-states/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-jharkhand-governor/article66524298.ece|title=C.P. Radhakrishnan takes oath as Jharkhand Governor|date=18 February 2023|website=The Hindu}}</ref> 2024 മാർച്ച് 19-ന് തമിഴിസൈ സൗന്ദരരാജൻ രാജിവച്ചതിനെത്തുടർന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന് തെലങ്കാന ഗവർണറായും പുതുച്ചേരി ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണറായും അധിക ചുമതല നൽകി.<ref>{{Cite web|url=https://www.newsonair.gov.in/c-p-radhakrishnan-assumes-charge-of-lt-governor-of-puducherry/|title=C.P. Radhakrishnan assumes charge of Lt. Governor of Puducherry|date=22 March 2024|website=News on AIR}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.thehindu.com/news/cities/puducherry/kailashnathan-sworn-in-as-lt-governor-of-puducherry/article68495970.ece|title=Kailashnathan sworn-in as Lt. Governor of Puducherry|date=7 August 2024|website=The Hindu}}</ref><ref name="Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan given additional responsibilities of Telangana, Puducherry">{{cite news|last1=The Hindu|title=Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan given additional responsibilities of Telangana, Puducherry|url=https://www.thehindu.com/news/national/telangana/jharkhand-governor-cp-radhakrishnan-given-additional-responsibilities-of-telangana-puducherry/article67967271.ece|access-date=19 March 2024|date=19 March 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240319080335/https://www.thehindu.com/news/national/telangana/jharkhand-governor-cp-radhakrishnan-given-additional-responsibilities-of-telangana-puducherry/article67967271.ece|archive-date=19 March 2024|language=en-IN}}</ref><ref name="C.P. Radhakrishnan was sworn in as Telangana Governor">{{cite news|last1=The Hindu|title=C.P. Radhakrishnan was sworn in as Telangana Governor|url=https://www.thehindu.com/news/national/telangana/telangana-gets-its-third-governor-as-cp-radhakrishnan-assumed-the-office-at-a-ceremony-in-raj-bhavan-hyderabad/article67971264.ece|access-date=21 March 2024|date=20 March 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240321061801/https://www.thehindu.com/news/national/telangana/telangana-gets-its-third-governor-as-cp-radhakrishnan-assumed-the-office-at-a-ceremony-in-raj-bhavan-hyderabad/article67971264.ece|archive-date=21 March 2024|language=en-IN}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474|title=Jishnu Dev Varma takes oath as Governor of Telangana|date=31 July 2024|website=Deccan Chronicle|language=en-IN|archive-url=https://web.archive.org/web/20240731140543/https://www.deccanchronicle.com/southern-states/telangana/jishnu-dev-varma-takes-oath-as-governor-of-telangana-1813474|archive-date=31 July 2024}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.newsonair.gov.in/jharkhand-governor-c-p-radhakrishnan-to-take-charge-as-governor-of-telangana/|title=Jharkhand Governor C.P. Radhakrishnan takes charge as Telangana governor|date=20 March 2024|website=News on AIR}}</ref> 2024 ജൂലൈ 27-ന് അദ്ദേഹം മഹാരാഷ്ട്ര ഗവർണറായി നിയമിതനായി.<ref>{{Cite web|url=https://timesofindia.indiatimes.com/city/mumbai/cp-radhakrishnan-takes-oath-as-maharashtra-governor/articleshow/112171726.cms|title=CP Radhakrishnan takes oath as Maharashtra governor|date=31 July 2024|website=The Times of India}}</ref> ജിഷ്ണു ദേവ് വർമ്മ, സന്തോഷ് ഗാംഗ്വാർ, കുനിയിൽ കൈലാഷ്നാഥൻ എന്നിവർ യഥാക്രമം തെലങ്കാന, ജാർഖണ്ഡ്, പുതുച്ചേരി എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഗവർണർമാരായി ചുമതലയേറ്റു.<ref>{{Cite news|date=2024-07-28|title=Jishnu Dev Varma is new Governor of Telangana; Radhakrishnan moves to Maharashtra|url=https://telanganatoday.com/jishnu-dev-varma-is-new-governor-of-telangana-radhakrishnan-moves-to-maharashtra|url-status=live|access-date=2024-07-28|work=[[Telangana Today]]|archive-date=28 July 2024|archive-url=https://web.archive.org/web/20240728081533/https://telanganatoday.com/jishnu-dev-varma-is-new-governor-of-telangana-radhakrishnan-moves-to-maharashtra}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.presidentofindia.gov.in/press_releases/press-communique-19|title=PRESS COMMUNIQUE|access-date=2024-07-28|date=2024-07-27|website=[[President of India]]|archive-url=https://web.archive.org/web/20240728081512/https://www.presidentofindia.gov.in/press_releases/press-communique-19|archive-date=28 July 2024|url-status=live}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.presidentofindia.gov.in/press_releases/press-communique-20|title=PRESS COMMUNIQUE|access-date=2024-07-28|date=2024-07-27|website=[[President of India]]}}</ref>
== വൈസ് പ്രസിഡൻസി (2025–ഇതുവരെ) ==
[[ജഗ്ദീപ് ധൻകർ|ജഗ്ദീപ് ധൻകറിന്റെ]] രാജിയെത്തുടർന്ന് 2025 ഓഗസ്റ്റ് 17-ന്, ബിജെപി ദേശീയ പ്രസിഡന്റ് [[ജെ.പി. നദ്ദ|ജെ. പി. നദ്ദ]] 2025-ലെ ഉപരാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ രാധാകൃഷ്ണന്റെ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വം പ്രഖ്യാപിച്ചു.<ref>{{Cite web|url=https://www.moneycontrol.com/news/india/nda-names-maharashtra-governor-cp-radhakrishnan-as-vice-presidential-candidate-13460692.html|title=NDA names Maharashtra Governor C P Radhakrishnan as vice-presidential candidate|access-date=2025-08-20|date=2025-08-18|work=Moneycontrol|language=en}}</ref> [[ഓൾ ഇന്ത്യ അണ്ണാ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം|എ.ഐ.എ.ഡി.എം.കെ]], [[ജനതാദൾ (യുനൈറ്റഡ്)|ജെ.ഡി.(യു)]], [[നാഷണലിസ്റ്റ് കോൺഗ്രസ് പാർട്ടി|എൻ.സി.പി]], [[തെലുഗുദേശം പാർട്ടി|ടി.ഡി.പി]], എസ്.എസ്. തുടങ്ങിയ എല്ലാ എൻ.ഡി.എ അംഗ പാർട്ടികളും [[വൈ.എസ്.ആർ. കോൺഗ്രസ്|വൈ.എസ്.ആർ.സി.പി.]] പോലുള്ള എൻ.ഡി.എ അംഗമല്ലാത്ത പാർട്ടികളും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണച്ചു.<ref>{{Cite news|date=2025-08-18|title=Vice presidential poll: Nitish Kumar's JD(U) backs NDA's candidate; extends wishes to CP Radhakrishnan|url=https://timesofindia.indiatimes.com/india/vice-presidential-poll-nitish-kumars-jdu-backs-ndas-candidate-extends-wishes-to-cp-radhakrishnan/articleshow/123356215.cms|access-date=2025-08-18|work=The Times of India|issn=0971-8257}}</ref><ref>{{Cite news|last=Sam Daniel Stalin|first=J|date=18 August 2025|title="Rise Above Party Lines": BJP, AIADMK To Opposition Over Vice President Pick|url=https://www.ndtv.com/india-news/nda-vice-president-candidate-cp-radhakrishnan-bjp-aiadmk-to-opposition-over-vice-president-pick-9108512|work=NDTV}}</ref> [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ഡവലപ്പ്മെൻ്റൽ ഇൻക്ലൂസീവ് അലയൻസ്|ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ഡെവലപ്മെന്റൽ ഇൻക്ലൂസീവ് അലയൻസ്]] (ഇന്ത്യ) സ്ഥാനാർത്ഥി [[ബി. സുദർശൻ റെഡ്ഡി|ബി. സുദർശൻ റെഡ്ഡിക്കെതിരെയാണ്]] അദ്ദേഹം മത്സരിച്ചത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.deccanherald.com/india/india-bloc-picks-former-sc-judge-b-sudershan-reddy-as-vp-candidate-3687106|title=VP Election 2025: I.N.D.I.A. Nominates Ex-SC Judge B Sudarshan Reddy|access-date=2025-08-19|website=Deccan Herald|language=en}}</ref> 2025 സെപ്റ്റംബർ 9 ന് വോട്ടെടുപ്പും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ഫലങ്ങളും പ്രഖ്യാപിച്ചു. തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത എതിരാളിയായ റെഡ്ഡിയെ 152 വോട്ടുകൾക്ക് പരാജയപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു. ആകെ 452 വോട്ടുകൾ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.<ref>{{cite web|url=https://www.thehindu.com/news/national/cp-radhakrishnan-becomes-vice-president-september-9-2025/article70030241.ece|title=C.P. Radhakrishnan is the 17th Vice-President of India|access-date=9 September 2025|publisher=The Hindu}}</ref>
== വ്യക്തിജീവിതം ==
1985 നവംബർ 25 ന് രാധാകൃഷ്ണൻ ആർ. സുമതിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ഈ ദമ്പതികൾക്ക് രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ട്. [[ലയൺസ് ക്ലബ്ബ്|ലയൺസ് ക്ലബ്സ് ഇന്റർനാഷണലിൽ]] അംഗമായ അദ്ദേഹം ക്രിക്കറ്റ്, വോളിബോൾ, ദീർഘദൂര ഓട്ടം എന്നിവ ആസ്വദിക്കുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://sansad.in/ls|title=Digital Sansad|access-date=2025-08-18|last=Centre|first=National Informatics|website=Digital Sansad|language=en}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.wionews.com/india-news/who-is-cp-radhakrishnan-ndas-candidate-for-vice-president-elections-1755443739090|title=Who is CP Radhakrishnan? NDA's candidate for Vice President elections|access-date=2025-08-18|website=Wion|language=en}}</ref>
== തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രകടനങ്ങൾ ==
{| class="wikitable"
!വർഷം
! തിരഞ്ഞെടുപ്പ്
! colspan="2" | പാർട്ടി
! പിസി പേര്
! ഫലമായി
! വോട്ടുകൾ നേടി
! വോട്ട് വിഹിതം%
|-
| 1998
| പന്ത്രണ്ടാം ലോകസഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| വിജയി
| 4,49,269
|
|-
| 1999
| 13 -ാമത് ലോക്സഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| വിജയി
| 4,30,068
|
|-
| 2004
| [[പതിനാലാം ലോക്സഭ|14 -ാമത് ലോക്സഭ]]
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| റണ്ണർ
| 3,40,476
|
|-
| [[ഇന്ത്യൻ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് (2014)|2014]]
| 16 -ാമത് ലോക്സഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| റണ്ണർ
| 3,89,701
| 33.12
|-
| [[2019-ലെ ഇന്ത്യയിലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പ്|2019]]
| 17 -ാമത് ലോക്സഭ
| style="background-color: {{Bharatiya Janata Party/meta/color}}" |
|[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി]]
|കോയമ്പത്തൂർ
| റണ്ണർ
| 3,92,007
| 31.34
|}
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* [https://web.archive.org/web/20140112033819/http://parliamentofindia.nic.in/ls/lok12/biodata/12tn20.htm ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റ് വെബ്സൈറ്റിലെ] 12thദ്യോഗിക ജീവചരിത്ര രേഖാചിത്രം (പന്ത്രണ്ടാം ലോകസഭ)
* [http://www.parliamentofindia.nic.in/ls/lok13/biodata/13TN20.htm ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റ് വെബ്സൈറ്റിലെ biദ്യോഗിക ജീവചരിത്ര രേഖാചിത്രം] (13 -ാമത് ലോക്സഭ)
== റഫറൻസുകൾ ==
{{reflist}}
{{Translated|en|C. P. Radhakrishnan}}
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1957-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പന്ത്രണ്ടാം ലോക്സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിമൂന്നാം ലോക്സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ]]
3pfyvw5os16kdsa1xn4bj6381ccpw45
ഉമ്മു ദർദ്ദാഅ് അസ്സുഗ്റ
0
558841
4628964
4543634
2026-06-13T03:54:50Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628964
wikitext
text/x-wiki
{{Needs Image}}
ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതയും നിയമജ്ഞയുമായിരുന്നു '''ഉമ്മു ദർദ്ദാഅ് അസ്സുഗ്റ അൽ ദിമശ്ഖിയ''' എന്ന ഉമ്മു '''ദർദ്ദാഅ് അസ്സുഗ്റ'''<ref name=":0">{{Cite web|url=http://www.emel.com/article?id&a_id=828|title=The Lost Female Scholars of Islam|access-date=23 February 2015|last=Suleman|first=Mehrunisha|last2=Rajbee|first2=Afaaf|website=Emel magazine|publisher=Emel magazine|archive-date=2010-12-20|archive-url=https://web.archive.org/web/20101220023646/http://www.emel.com/article?id&a_id=828|url-status=dead}}</ref><ref name=":1">{{Cite book|title=Al Muhaddithat: the women scholars in Islam|last=Nadwi|first=Mohammad Akram|date=2007|publisher=Interface Publishers|location=London|page=81}}</ref>. അൽ ദിമശ്ഖിയ എന്നത് അവരുടെ പ്രദേശമായ ദമാസ്കസിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ദമാസ്കസ്, ജറൂസലം എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു അവർ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
== ജീവിതരേഖ ==
അനാഥബാലികയായി വളർന്നു വന്ന ഉമ്മു ദർദ്ദാഅ്, കുട്ടിക്കാലത്ത് തന്നെ ഖുർആൻ അഭ്യസിച്ചിരുന്നു<ref name=":1"/>. മറ്റു പണ്ഡിതരുമായി സംവാദത്തിലേർപ്പെടുന്നതിലും അധ്യാപനത്തിലും അവർ വളരെയധികം തല്പരയായിരുന്നു<ref name=":0"/><ref>{{Cite book|title=Women In Islam- Exploring New Paradigms|last=Qazi|first=Moin|date=2015|publisher=Notion Press|isbn=978-9384878030}}</ref>.<ref>Al-Mizzi, Tahdhib al-kamal, xxxv. 355</ref>
ഡമാസ്കസിലെയും ജറുസലേമിലെയും പള്ളികളിൽ അധ്യാപനം നടത്തുന്നതിനു പുറമേ ഉമ്മു ദർദ്ദാഅ് സ്വവസതിയിലും പാഠശാല നടത്തിവന്നു. പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും പൊതുവായി നടത്തപ്പെടുന്ന പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ അന്നത്തെ ഖലീഫയായിരുന്ന [[അബ്ദുൽ മാലിക്ക്|അബ്ദുൽ മാലിക് ഇബ്നു മർവാൻ]] പോലും പലപ്പോഴും പങ്കെടുത്തിരുന്നു<ref>{{Cite book|title=al-Muhaddithat:the Women Scholars in Islam|last=Nadwi|first=Mohammad Akram|publisher=Interface Publications|pages=179}}</ref>. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമായ നിരവധി വിദ്യാർത്ഥികൾ ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
== അവലംബം ==
{{RL}}
[[വർഗ്ഗം:ഇസ്ലാമികപണ്ഡിതർ]]
[[വർഗ്ഗം:7-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജനിച്ചവർ]]
92nngm25xkxtrk5efeygl73mydtu43i
മുകുന്ദൻ മേനോൻ
0
562343
4629006
4628691
2026-06-13T07:52:55Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[മുകുന്ദൻ (നടൻ)]] എന്ന താൾ [[മുകുന്ദൻ മേനോൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: തലക്കെട്ടിൽ നിന്ന് നടൻ എന്ന ശീർഷകം മാറ്റാൻ
4628691
wikitext
text/x-wiki
[[Category:Articles with hCards]]
{{Infobox person
| name = മുകുന്ദൻ മേനോൻ
| image =
| image_upright = 1.15
| caption =
| othername =
| birth_name =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1969|07|19}}
| birth_place = [[ഒറ്റപ്പാലം]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| alma_mater = തൃശ്ശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമ
| occupation = നടൻ
| years_active = 1987 {{endash}} present
| spouse = {{ubl|{{Marriage|[[മഞ്ജു പിള്ള]]|end=Divorced}}|{{Marriage|വിദ്യ ലക്ഷ്മി|2006}}}}
| children = 2
| parents =
| homepage =
}}
സിനിമ, ടെലിവിഷൻ, സ്റ്റേജ് എന്നിവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ നടനാണ് '''മുകുന്ദൻ മേനോൻ''' (ജനനം: 19 ജൂലൈ 1969)'''.''' മുകുന്ദൻ തൃശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ പൂർവ വിദ്യാർഥിയാണ്. <ref>{{Cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/actor-mukundan-is-back-in-cinema/article6522996.ece|title=Cinema is timeless: Mukundan|access-date=19 September 2017|last=Binoy|first=Rasmi|date=23 October 2014|publisher=}}</ref>
''ജ്വാലയായി, സ്ത്രീ, പകൽമഴ, ചാരുലത'' എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഹിറ്റ് ടെലിവിഷൻ പ്രോജക്റ്റുകളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ മലയാള ടെലിവിഷൻ വ്യവസായത്തിൽ ഒരു പ്രധാന നടനായി മാറ്റുകയും പിന്നീട് സിനിമകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.. [[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ മനോരമയിലെ]] ''ഭ്രമണം'' എന്ന പരമ്പരയിലെ പ്രകടനത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്.
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
'''സിനിമ'''
{| class="sortable"
!Year
!Movie
!Role
!Director
!Notes
|-
|2019
|''[[പതിനെട്ടാം പടി|Pathinettam Padi]]''
|
|
|
|-
|2019
|''Maarconi Mathaai''
|
|
|
|-
|2018
|''Abrahaminte Santhathikal''
|School Principal
|
|
|-
|2018
|''[[ക്യാപ്റ്റൻ (ചലച്ചിത്രം)|Captain]]''
|
|
|
|-
|2018
|''Krishnam''
|
|
|
|-
|2018
|''[[കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി (2018 ചലച്ചിത്രം)|Kayamkulam Kochunni]]''
|
|
|
|-
|2017
|''[[ദി ഗ്രേറ്റ് ഫാദർ|The Great Father]]''
|
|Haneef Adeni
|
|-
|2017
|''Thank You Very Much''
|
|
|
|-
|2017
|''Careful''
|
|
|
|-
|2017
|''Fukri''
|
|
|
|-
|2015
|''Lord Livingstone 7000 Kandi''
|
|
|
|-
|2015
|''Sir C. P.''
|
|
|
|-
|2015
|''Rockstar''
|
|
|
|-
|2015
|''Saaradhi''
|
|
|
|-
|2015
|''Vidooshakan''
|
|
|
|-
|2015
|''[[ഷീ ടാക്സി|She Taxi]]''
|
|
|
|-
|2015
|''The Reporter''
|
|
|
|-
|2015
|''[[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ|Ennu Ninte Moideen]]''
|
|
|-
|2015
|''[[ഭാസ്ക്കർ ദ റാസ്ക്കൽ|Bhaskar the Rascal]]''
|
|
|
|-
|2015
|''Nirnayakam''
|
|
|
|-
|2015
|''Utopiayile Rajavu''
|
|
|
|-
|2014
|''[[മംഗ്ലീഷ് (ചലച്ചിത്രം)|Manglish]]''
|Advocate James
|[[സലാം ബാപ്പു|Salam Bappu]]
|
|-
|2014
|''Law Point''
|Advocate
|
|
|-
|2014
|''[[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ|Sapthamashree Thaskaraha]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2013
|''[[സെല്ലുലോയ്ഡ്|Celluloid]]''
|
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|2013
|''[[നത്തോലി ഒരു ചെറിയ മീനല്ല|Natholi Oru Cheriya Meenalla]]''
|Vasu
|[[വി.കെ. പ്രകാശ്|V. K. Prakash]]
|
|-
|2013
|''Nadan''
|Babykuttan
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|2013
|''[[മുംബൈ പോലീസ്|Mumbai Police]]''
|Captain Sreenivasa Kartha
|[[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്|Rosshan Andrrews]]
|
|-
|2013
|''Thank You''
|
|
|
|-
|2013
|''White Paper''
|
|
|
|-
|2013
|''[[നോർത്ത് 24 കാതം|North 24 Kaatham]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2012
|''[[പോപ്പിൻസ്|Poppins]]''
|
|
|
|-
|2011
|''[[ദി ഫിലിംസ്റ്റാർ|The Filmstaar]]''
|
|
|
|-
|2010
|''[[സകുടുംബം ശ്യാമള|Sakudumbam Shyamala]]''
|
|
|
|-
|2010
|''Pulliman''
|
|
|
|-
|2009
|''[[കേരള കഫെ|Kerala Cafe]]''
|
|
|
|-
|2009
|''[[ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ്|Ividam Swargamanu]]''
|
|
|
|-
|2008
|''[[കോളേജ് കുമാരൻ|College Kumaran]]''
|
|
|
|-
|2006
|''[[പതാക (ചലച്ചിത്രം)|Pathaaka]]''
|
|
|
|-
|2000
|''[[സൂസന്ന (ചലച്ചിത്രം)|Susanna]]''
|
|
|
|-
|1998
|''Vismayam''
|
|[[രഘുനാഥ് പലേരി|Raghunath Paleri]]
|
|-
|1994
|''[[പവിത്രം|Pavithram]]''
|
|[[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ|T. K. Rajeev Kumar]]
|
|-
|1994
|''[[പൊന്തൻമാട|Ponthan Mada]]''
|
|[[ടി.വി. ചന്ദ്രൻ|T. V. Chandran]]
|
|-
|1994
|''[[സൈന്യം (ചലച്ചിത്രം)|Sainyam]]''
|
|[[ജോഷി|Joshi]]
|
|}
== ടിവി സീരിയലുകൾ ==
; ഭാഗികം
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
! സീരിയൽ
!കഥപാത്രം
! ചാനൽ
|-
|2025<ref>{{Cite web|url=https://www.keralatv.in/peythozhiyathe-serial-surya-tv-cast/|title=Peythozhiyathe Serial Surya TV Starts from 30 June, Everyday at 06:30 PM – Meet the Characters and Actors|access-date=2025-06-23|date=2025-06-17|language=en-US}}</ref>
|പെയ്തൊഴിയാതെ
|ബാലൻ മാഷ്
|[[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ]]
[[മഴവിൽ മനോരമ|മനോരമ]]
|-
| 2021-നിലവിൽ
| ആൺപിറന്നോൾ
| വി.പി
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2020–നിലവിൽ
| [[രാക്കുയിൽ]]
| ഭാസ്കരൻ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2018–2019
| ഭ്രമണം
| ഹരിലാൽ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2015-2017
| ഈറൻ നിലാവ്
|
| [[ഫ്ളവേഴ്സ് ടെലിവിഷൻ|പൂക്കൾ (ടിവി ചാനൽ)]]
|-
| 2012
| സന്ധ്യാരാഗം
|
| അമൃത ടി.വി
|-
| 2009
| പകൽമഴ
|
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2008
| ദേവീമാഹാത്മ്യം
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2008
| വിശുദ്ധ തോമശ്ലീഹാ
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2007
| വേളാങ്കണി മാതാവ്
|
| [[സൂര്യ ടി.വി.|സൂര്യ ടി.വി]]
|-
| 2007
| സ്വാമി അയ്യപ്പൻ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2006
| കനൽപൂവ്
|
| കൈരളി ടി.വി
|-
| 2006
| സൂര്യപുത്രി
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2005
| സ്വന്തം മാളൂട്ടി
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 2005
| ജ്വാലയായി
|അനന്തൻ
| [[ഡി.ഡി. മലയാളം|ഡിഡി മലയാളം]]
|-
| 2004
| ചാരുലത
|
|സൂര്യ ടി.വി
|-
|2004
| പകൽമഴ
|
|
|-
|2003
| തുളസീദളം
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 1998-2000
| സ്ത്രീ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|
| പാണ്ടു പാണ്ടു ഒരു ചേകവർ
|
| DD മലയാളം
|-
|
| ഗന്ധർവ്വ യമാമം
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|}
== റഫറൻസുകൾ ==
<references />
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* {{IMDb name|1459571}}
[[വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
k01foucqn8ddlsm1erei0jum3t81pb8
4629018
4629006
2026-06-13T08:08:52Z
Manjushpiyush
206162
/* അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ */
4629018
wikitext
text/x-wiki
[[Category:Articles with hCards]]
{{Infobox person
| name = മുകുന്ദൻ മേനോൻ
| image =
| image_upright = 1.15
| caption =
| othername =
| birth_name =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1969|07|19}}
| birth_place = [[ഒറ്റപ്പാലം]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| alma_mater = തൃശ്ശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമ
| occupation = നടൻ
| years_active = 1987 {{endash}} present
| spouse = {{ubl|{{Marriage|[[മഞ്ജു പിള്ള]]|end=Divorced}}|{{Marriage|വിദ്യ ലക്ഷ്മി|2006}}}}
| children = 2
| parents =
| homepage =
}}
സിനിമ, ടെലിവിഷൻ, സ്റ്റേജ് എന്നിവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ നടനാണ് '''മുകുന്ദൻ മേനോൻ''' (ജനനം: 19 ജൂലൈ 1969)'''.''' മുകുന്ദൻ തൃശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ പൂർവ വിദ്യാർഥിയാണ്. <ref>{{Cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/actor-mukundan-is-back-in-cinema/article6522996.ece|title=Cinema is timeless: Mukundan|access-date=19 September 2017|last=Binoy|first=Rasmi|date=23 October 2014|publisher=}}</ref>
''ജ്വാലയായി, സ്ത്രീ, പകൽമഴ, ചാരുലത'' എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഹിറ്റ് ടെലിവിഷൻ പ്രോജക്റ്റുകളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ മലയാള ടെലിവിഷൻ വ്യവസായത്തിൽ ഒരു പ്രധാന നടനായി മാറ്റുകയും പിന്നീട് സിനിമകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.. [[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ മനോരമയിലെ]] ''ഭ്രമണം'' എന്ന പരമ്പരയിലെ പ്രകടനത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്.
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
'''സിനിമ'''
{| class="wikitable"
!Year
!Movie
!Role
!Director
!Notes
|-
|2019
|''[[പതിനെട്ടാം പടി|Pathinettam Padi]]''
|
|
|
|-
|2019
|''Maarconi Mathaai''
|
|
|
|-
|2018
|''Abrahaminte Santhathikal''
|School Principal
|
|
|-
|2018
|''[[ക്യാപ്റ്റൻ (ചലച്ചിത്രം)|Captain]]''
|
|
|
|-
|2018
|''Krishnam''
|
|
|
|-
|2018
|''[[കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി (2018 ചലച്ചിത്രം)|Kayamkulam Kochunni]]''
|
|
|
|-
|2017
|''[[ദി ഗ്രേറ്റ് ഫാദർ|The Great Father]]''
|
|Haneef Adeni
|
|-
|2017
|''Thank You Very Much''
|
|
|
|-
|2017
|''Careful''
|
|
|
|-
|2017
|''Fukri''
|
|
|
|-
|2015
|''Lord Livingstone 7000 Kandi''
|
|
|
|-
|2015
|''Sir C. P.''
|
|
|
|-
|2015
|''Rockstar''
|
|
|
|-
|2015
|''Saaradhi''
|
|
|
|-
|2015
|''Vidooshakan''
|
|
|
|-
|2015
|''[[ഷീ ടാക്സി|She Taxi]]''
|
|
|
|-
|2015
|''The Reporter''
|
|
|
|-
|2015
|''[[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ|Ennu Ninte Moideen]]''
|
|
|-
|2015
|''[[ഭാസ്ക്കർ ദ റാസ്ക്കൽ|Bhaskar the Rascal]]''
|
|
|
|-
|2015
|''Nirnayakam''
|
|
|
|-
|2015
|''Utopiayile Rajavu''
|
|
|
|-
|2014
|''[[മംഗ്ലീഷ് (ചലച്ചിത്രം)|Manglish]]''
|Advocate James
|[[സലാം ബാപ്പു|Salam Bappu]]
|
|-
|2014
|''Law Point''
|Advocate
|
|
|-
|2014
|''[[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ|Sapthamashree Thaskaraha]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2013
|''[[സെല്ലുലോയ്ഡ്|Celluloid]]''
|
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|2013
|''[[നത്തോലി ഒരു ചെറിയ മീനല്ല|Natholi Oru Cheriya Meenalla]]''
|Vasu
|[[വി.കെ. പ്രകാശ്|V. K. Prakash]]
|
|-
|2013
|''Nadan''
|Babykuttan
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|2013
|''[[മുംബൈ പോലീസ്|Mumbai Police]]''
|Captain Sreenivasa Kartha
|[[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്|Rosshan Andrrews]]
|
|-
|2013
|''Thank You''
|
|
|
|-
|2013
|''White Paper''
|
|
|
|-
|2013
|''[[നോർത്ത് 24 കാതം|North 24 Kaatham]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2012
|''[[പോപ്പിൻസ്|Poppins]]''
|
|
|
|-
|2011
|''[[ദി ഫിലിംസ്റ്റാർ|The Filmstaar]]''
|
|
|
|-
|2010
|''[[സകുടുംബം ശ്യാമള|Sakudumbam Shyamala]]''
|
|
|
|-
|2010
|''Pulliman''
|
|
|
|-
|2009
|''[[കേരള കഫെ|Kerala Cafe]]''
|
|
|
|-
|2009
|''[[ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ്|Ividam Swargamanu]]''
|
|
|
|-
|2008
|''[[കോളേജ് കുമാരൻ|College Kumaran]]''
|
|
|
|-
|2006
|''[[പതാക (ചലച്ചിത്രം)|Pathaaka]]''
|
|
|
|-
|2000
|''[[സൂസന്ന (ചലച്ചിത്രം)|Susanna]]''
|
|
|
|-
|1998
|''Vismayam''
|
|[[രഘുനാഥ് പലേരി|Raghunath Paleri]]
|
|-
|1994
|''[[പവിത്രം|Pavithram]]''
|
|[[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ|T. K. Rajeev Kumar]]
|
|-
|1994
|''[[പൊന്തൻമാട|Ponthan Mada]]''
|
|[[ടി.വി. ചന്ദ്രൻ|T. V. Chandran]]
|
|-
|1994
|''[[സൈന്യം (ചലച്ചിത്രം)|Sainyam]]''
|
|[[ജോഷി|Joshi]]
|
|}
== ടിവി സീരിയലുകൾ ==
; ഭാഗികം
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
! സീരിയൽ
!കഥപാത്രം
! ചാനൽ
|-
|2025<ref>{{Cite web|url=https://www.keralatv.in/peythozhiyathe-serial-surya-tv-cast/|title=Peythozhiyathe Serial Surya TV Starts from 30 June, Everyday at 06:30 PM – Meet the Characters and Actors|access-date=2025-06-23|date=2025-06-17|language=en-US}}</ref>
|പെയ്തൊഴിയാതെ
|ബാലൻ മാഷ്
|[[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ]]
[[മഴവിൽ മനോരമ|മനോരമ]]
|-
| 2021-നിലവിൽ
| ആൺപിറന്നോൾ
| വി.പി
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2020–നിലവിൽ
| [[രാക്കുയിൽ]]
| ഭാസ്കരൻ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2018–2019
| ഭ്രമണം
| ഹരിലാൽ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2015-2017
| ഈറൻ നിലാവ്
|
| [[ഫ്ളവേഴ്സ് ടെലിവിഷൻ|പൂക്കൾ (ടിവി ചാനൽ)]]
|-
| 2012
| സന്ധ്യാരാഗം
|
| അമൃത ടി.വി
|-
| 2009
| പകൽമഴ
|
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2008
| ദേവീമാഹാത്മ്യം
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2008
| വിശുദ്ധ തോമശ്ലീഹാ
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2007
| വേളാങ്കണി മാതാവ്
|
| [[സൂര്യ ടി.വി.|സൂര്യ ടി.വി]]
|-
| 2007
| സ്വാമി അയ്യപ്പൻ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2006
| കനൽപൂവ്
|
| കൈരളി ടി.വി
|-
| 2006
| സൂര്യപുത്രി
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2005
| സ്വന്തം മാളൂട്ടി
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 2005
| ജ്വാലയായി
|അനന്തൻ
| [[ഡി.ഡി. മലയാളം|ഡിഡി മലയാളം]]
|-
| 2004
| ചാരുലത
|
|സൂര്യ ടി.വി
|-
|2004
| പകൽമഴ
|
|
|-
|2003
| തുളസീദളം
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 1998-2000
| സ്ത്രീ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|
| പാണ്ടു പാണ്ടു ഒരു ചേകവർ
|
| DD മലയാളം
|-
|
| ഗന്ധർവ്വ യമാമം
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|}
== റഫറൻസുകൾ ==
<references />
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* {{IMDb name|1459571}}
[[വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
nibuen9kudevk6gcbaq2e36j2n5x0vm
4629019
4629018
2026-06-13T08:09:59Z
Manjushpiyush
206162
/* അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ */
4629019
wikitext
text/x-wiki
[[Category:Articles with hCards]]
{{Infobox person
| name = മുകുന്ദൻ മേനോൻ
| image =
| image_upright = 1.15
| caption =
| othername =
| birth_name =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1969|07|19}}
| birth_place = [[ഒറ്റപ്പാലം]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| alma_mater = തൃശ്ശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമ
| occupation = നടൻ
| years_active = 1987 {{endash}} present
| spouse = {{ubl|{{Marriage|[[മഞ്ജു പിള്ള]]|end=Divorced}}|{{Marriage|വിദ്യ ലക്ഷ്മി|2006}}}}
| children = 2
| parents =
| homepage =
}}
സിനിമ, ടെലിവിഷൻ, സ്റ്റേജ് എന്നിവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ നടനാണ് '''മുകുന്ദൻ മേനോൻ''' (ജനനം: 19 ജൂലൈ 1969)'''.''' മുകുന്ദൻ തൃശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ പൂർവ വിദ്യാർഥിയാണ്. <ref>{{Cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/actor-mukundan-is-back-in-cinema/article6522996.ece|title=Cinema is timeless: Mukundan|access-date=19 September 2017|last=Binoy|first=Rasmi|date=23 October 2014|publisher=}}</ref>
''ജ്വാലയായി, സ്ത്രീ, പകൽമഴ, ചാരുലത'' എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഹിറ്റ് ടെലിവിഷൻ പ്രോജക്റ്റുകളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ മലയാള ടെലിവിഷൻ വ്യവസായത്തിൽ ഒരു പ്രധാന നടനായി മാറ്റുകയും പിന്നീട് സിനിമകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.. [[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ മനോരമയിലെ]] ''ഭ്രമണം'' എന്ന പരമ്പരയിലെ പ്രകടനത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്.
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
'''സിനിമ'''
{| class="wikitable"
!Year
!Movie
!Role
!Director
!Notes
|-
| rowspan="2" |2019
|''[[പതിനെട്ടാം പടി|Pathinettam Padi]]''
|
|
|
|-
|''Maarconi Mathaai''
|
|
|
|-
| rowspan="4" |2018
|''Abrahaminte Santhathikal''
|School Principal
|
|
|-
|''[[ക്യാപ്റ്റൻ (ചലച്ചിത്രം)|Captain]]''
|
|
|
|-
|''Krishnam''
|
|
|
|-
|''[[കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി (2018 ചലച്ചിത്രം)|Kayamkulam Kochunni]]''
|
|
|
|-
| rowspan="4" |2017
|''[[ദി ഗ്രേറ്റ് ഫാദർ|The Great Father]]''
|
|Haneef Adeni
|
|-
|''Thank You Very Much''
|
|
|
|-
|''Careful''
|
|
|
|-
|''Fukri''
|
|
|
|-
| rowspan="11" |2015
|''Lord Livingstone 7000 Kandi''
|
|
|
|-
|''Sir C. P.''
|
|
|
|-
|''Rockstar''
|
|
|
|-
|''Saaradhi''
|
|
|
|-
|''Vidooshakan''
|
|
|
|-
|''[[ഷീ ടാക്സി|She Taxi]]''
|
|
|
|-
|''The Reporter''
|
|
|
|-
|''[[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ|Ennu Ninte Moideen]]''
|
|
|-
|''[[ഭാസ്ക്കർ ദ റാസ്ക്കൽ|Bhaskar the Rascal]]''
|
|
|
|-
|''Nirnayakam''
|
|
|
|-
|''Utopiayile Rajavu''
|
|
|
|-
| rowspan="3" |2014
|''[[മംഗ്ലീഷ് (ചലച്ചിത്രം)|Manglish]]''
|Advocate James
|[[സലാം ബാപ്പു|Salam Bappu]]
|
|-
|''Law Point''
|Advocate
|
|
|-
|''[[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ|Sapthamashree Thaskaraha]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
| rowspan="7" |2013
|''[[സെല്ലുലോയ്ഡ്|Celluloid]]''
|
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|''[[നത്തോലി ഒരു ചെറിയ മീനല്ല|Natholi Oru Cheriya Meenalla]]''
|Vasu
|[[വി.കെ. പ്രകാശ്|V. K. Prakash]]
|
|-
|''Nadan''
|Babykuttan
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|''[[മുംബൈ പോലീസ്|Mumbai Police]]''
|Captain Sreenivasa Kartha
|[[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്|Rosshan Andrrews]]
|
|-
|''Thank You''
|
|
|
|-
|''White Paper''
|
|
|
|-
|''[[നോർത്ത് 24 കാതം|North 24 Kaatham]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2012
|''[[പോപ്പിൻസ്|Poppins]]''
|
|
|
|-
|2011
|''[[ദി ഫിലിംസ്റ്റാർ|The Filmstaar]]''
|
|
|
|-
| rowspan="2" |2010
|''[[സകുടുംബം ശ്യാമള|Sakudumbam Shyamala]]''
|
|
|
|-
|''Pulliman''
|
|
|
|-
| rowspan="2" |2009
|''[[കേരള കഫെ|Kerala Cafe]]''
|
|
|
|-
|''[[ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ്|Ividam Swargamanu]]''
|
|
|
|-
|2008
|''[[കോളേജ് കുമാരൻ|College Kumaran]]''
|
|
|
|-
|2006
|''[[പതാക (ചലച്ചിത്രം)|Pathaaka]]''
|
|
|
|-
|2000
|''[[സൂസന്ന (ചലച്ചിത്രം)|Susanna]]''
|
|
|
|-
|1998
|''Vismayam''
|
|[[രഘുനാഥ് പലേരി|Raghunath Paleri]]
|
|-
| rowspan="3" |1994
|''[[പവിത്രം|Pavithram]]''
|
|[[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ|T. K. Rajeev Kumar]]
|
|-
|''[[പൊന്തൻമാട|Ponthan Mada]]''
|
|[[ടി.വി. ചന്ദ്രൻ|T. V. Chandran]]
|
|-
|''[[സൈന്യം (ചലച്ചിത്രം)|Sainyam]]''
|
|[[ജോഷി|Joshi]]
|
|}
== ടിവി സീരിയലുകൾ ==
; ഭാഗികം
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
! സീരിയൽ
!കഥപാത്രം
! ചാനൽ
|-
|2025<ref>{{Cite web|url=https://www.keralatv.in/peythozhiyathe-serial-surya-tv-cast/|title=Peythozhiyathe Serial Surya TV Starts from 30 June, Everyday at 06:30 PM – Meet the Characters and Actors|access-date=2025-06-23|date=2025-06-17|language=en-US}}</ref>
|പെയ്തൊഴിയാതെ
|ബാലൻ മാഷ്
|[[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ]]
[[മഴവിൽ മനോരമ|മനോരമ]]
|-
| 2021-നിലവിൽ
| ആൺപിറന്നോൾ
| വി.പി
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2020–നിലവിൽ
| [[രാക്കുയിൽ]]
| ഭാസ്കരൻ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2018–2019
| ഭ്രമണം
| ഹരിലാൽ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2015-2017
| ഈറൻ നിലാവ്
|
| [[ഫ്ളവേഴ്സ് ടെലിവിഷൻ|പൂക്കൾ (ടിവി ചാനൽ)]]
|-
| 2012
| സന്ധ്യാരാഗം
|
| അമൃത ടി.വി
|-
| 2009
| പകൽമഴ
|
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2008
| ദേവീമാഹാത്മ്യം
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2008
| വിശുദ്ധ തോമശ്ലീഹാ
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2007
| വേളാങ്കണി മാതാവ്
|
| [[സൂര്യ ടി.വി.|സൂര്യ ടി.വി]]
|-
| 2007
| സ്വാമി അയ്യപ്പൻ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2006
| കനൽപൂവ്
|
| കൈരളി ടി.വി
|-
| 2006
| സൂര്യപുത്രി
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2005
| സ്വന്തം മാളൂട്ടി
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 2005
| ജ്വാലയായി
|അനന്തൻ
| [[ഡി.ഡി. മലയാളം|ഡിഡി മലയാളം]]
|-
| 2004
| ചാരുലത
|
|സൂര്യ ടി.വി
|-
|2004
| പകൽമഴ
|
|
|-
|2003
| തുളസീദളം
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 1998-2000
| സ്ത്രീ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|
| പാണ്ടു പാണ്ടു ഒരു ചേകവർ
|
| DD മലയാളം
|-
|
| ഗന്ധർവ്വ യമാമം
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|}
== റഫറൻസുകൾ ==
<references />
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* {{IMDb name|1459571}}
[[വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
5ulyxh1efhl56kvfl5dxntnavg18jkx
4629022
4629019
2026-06-13T08:14:29Z
Manjushpiyush
206162
/* അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ */
4629022
wikitext
text/x-wiki
[[Category:Articles with hCards]]
{{Infobox person
| name = മുകുന്ദൻ മേനോൻ
| image =
| image_upright = 1.15
| caption =
| othername =
| birth_name =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1969|07|19}}
| birth_place = [[ഒറ്റപ്പാലം]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| alma_mater = തൃശ്ശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമ
| occupation = നടൻ
| years_active = 1987 {{endash}} present
| spouse = {{ubl|{{Marriage|[[മഞ്ജു പിള്ള]]|end=Divorced}}|{{Marriage|വിദ്യ ലക്ഷ്മി|2006}}}}
| children = 2
| parents =
| homepage =
}}
സിനിമ, ടെലിവിഷൻ, സ്റ്റേജ് എന്നിവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ നടനാണ് '''മുകുന്ദൻ മേനോൻ''' (ജനനം: 19 ജൂലൈ 1969)'''.''' മുകുന്ദൻ തൃശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ പൂർവ വിദ്യാർഥിയാണ്. <ref>{{Cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/actor-mukundan-is-back-in-cinema/article6522996.ece|title=Cinema is timeless: Mukundan|access-date=19 September 2017|last=Binoy|first=Rasmi|date=23 October 2014|publisher=}}</ref>
''ജ്വാലയായി, സ്ത്രീ, പകൽമഴ, ചാരുലത'' എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഹിറ്റ് ടെലിവിഷൻ പ്രോജക്റ്റുകളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ മലയാള ടെലിവിഷൻ വ്യവസായത്തിൽ ഒരു പ്രധാന നടനായി മാറ്റുകയും പിന്നീട് സിനിമകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.. [[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ മനോരമയിലെ]] ''ഭ്രമണം'' എന്ന പരമ്പരയിലെ പ്രകടനത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്.
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
'''സിനിമ'''
{| class="wikitable"
!Year
!Movie
!Role
!Director
!Notes
|-
| rowspan="2" |2019
|''[[പതിനെട്ടാം പടി]]''
|
|
|
|-
|''Maarconi Mathaai''
|
|
|
|-
| rowspan="4" |2018
|''Abrahaminte Santhathikal''
|School Principal
|
|
|-
|''[[ക്യാപ്റ്റൻ (ചലച്ചിത്രം)|Captain]]''
|
|
|
|-
|''Krishnam''
|
|
|
|-
|''[[കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി]]''
|
|
|
|-
| rowspan="4" |2017
|''[[ദി ഗ്രേറ്റ് ഫാദർ|The Great Father]]''
|
|Haneef Adeni
|
|-
|''Thank You Very Much''
|
|
|
|-
|''Careful''
|
|
|
|-
|''Fukri''
|
|
|
|-
| rowspan="11" |2015
|''Lord Livingstone 7000 Kandi''
|
|
|
|-
|''Sir C. P.''
|
|
|
|-
|''Rockstar''
|
|
|
|-
|''Saaradhi''
|
|
|
|-
|''Vidooshakan''
|
|
|
|-
|''[[ഷീ ടാക്സി|She Taxi]]''
|
|
|
|-
|''The Reporter''
|
|
|
|-
|''[[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ|Ennu Ninte Moideen]]''
|
|
|-
|''[[ഭാസ്ക്കർ ദ റാസ്ക്കൽ|Bhaskar the Rascal]]''
|
|
|
|-
|''Nirnayakam''
|
|
|
|-
|''Utopiayile Rajavu''
|
|
|
|-
| rowspan="3" |2014
|''[[മംഗ്ലീഷ് (ചലച്ചിത്രം)|Manglish]]''
|Advocate James
|[[സലാം ബാപ്പു|Salam Bappu]]
|
|-
|''Law Point''
|Advocate
|
|
|-
|''[[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ|Sapthamashree Thaskaraha]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
| rowspan="7" |2013
|''[[സെല്ലുലോയ്ഡ്|Celluloid]]''
|
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|''[[നത്തോലി ഒരു ചെറിയ മീനല്ല|Natholi Oru Cheriya Meenalla]]''
|Vasu
|[[വി.കെ. പ്രകാശ്|V. K. Prakash]]
|
|-
|''Nadan''
|Babykuttan
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|''[[മുംബൈ പോലീസ്|Mumbai Police]]''
|Captain Sreenivasa Kartha
|[[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്|Rosshan Andrrews]]
|
|-
|''Thank You''
|
|
|
|-
|''White Paper''
|
|
|
|-
|''[[നോർത്ത് 24 കാതം|North 24 Kaatham]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2012
|''[[പോപ്പിൻസ്|Poppins]]''
|
|
|
|-
|2011
|''[[ദി ഫിലിംസ്റ്റാർ|The Filmstaar]]''
|
|
|
|-
| rowspan="2" |2010
|''[[സകുടുംബം ശ്യാമള|Sakudumbam Shyamala]]''
|
|
|
|-
|''Pulliman''
|
|
|
|-
| rowspan="2" |2009
|''[[കേരള കഫെ|Kerala Cafe]]''
|
|
|
|-
|''[[ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ്|Ividam Swargamanu]]''
|
|
|
|-
|2008
|''[[കോളേജ് കുമാരൻ|College Kumaran]]''
|
|
|
|-
|2006
|''[[പതാക (ചലച്ചിത്രം)|Pathaaka]]''
|
|
|
|-
|2000
|''[[സൂസന്ന (ചലച്ചിത്രം)|Susanna]]''
|
|
|
|-
|1998
|''Vismayam''
|
|[[രഘുനാഥ് പലേരി|Raghunath Paleri]]
|
|-
| rowspan="3" |1994
|''[[പവിത്രം|Pavithram]]''
|
|[[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ|T. K. Rajeev Kumar]]
|
|-
|''[[പൊന്തൻമാട|Ponthan Mada]]''
|
|[[ടി.വി. ചന്ദ്രൻ|T. V. Chandran]]
|
|-
|''[[സൈന്യം (ചലച്ചിത്രം)|Sainyam]]''
|
|[[ജോഷി|Joshi]]
|
|}
== ടിവി സീരിയലുകൾ ==
; ഭാഗികം
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
! സീരിയൽ
!കഥപാത്രം
! ചാനൽ
|-
|2025<ref>{{Cite web|url=https://www.keralatv.in/peythozhiyathe-serial-surya-tv-cast/|title=Peythozhiyathe Serial Surya TV Starts from 30 June, Everyday at 06:30 PM – Meet the Characters and Actors|access-date=2025-06-23|date=2025-06-17|language=en-US}}</ref>
|പെയ്തൊഴിയാതെ
|ബാലൻ മാഷ്
|[[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ]]
[[മഴവിൽ മനോരമ|മനോരമ]]
|-
| 2021-നിലവിൽ
| ആൺപിറന്നോൾ
| വി.പി
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2020–നിലവിൽ
| [[രാക്കുയിൽ]]
| ഭാസ്കരൻ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2018–2019
| ഭ്രമണം
| ഹരിലാൽ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2015-2017
| ഈറൻ നിലാവ്
|
| [[ഫ്ളവേഴ്സ് ടെലിവിഷൻ|പൂക്കൾ (ടിവി ചാനൽ)]]
|-
| 2012
| സന്ധ്യാരാഗം
|
| അമൃത ടി.വി
|-
| 2009
| പകൽമഴ
|
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2008
| ദേവീമാഹാത്മ്യം
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2008
| വിശുദ്ധ തോമശ്ലീഹാ
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2007
| വേളാങ്കണി മാതാവ്
|
| [[സൂര്യ ടി.വി.|സൂര്യ ടി.വി]]
|-
| 2007
| സ്വാമി അയ്യപ്പൻ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2006
| കനൽപൂവ്
|
| കൈരളി ടി.വി
|-
| 2006
| സൂര്യപുത്രി
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2005
| സ്വന്തം മാളൂട്ടി
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 2005
| ജ്വാലയായി
|അനന്തൻ
| [[ഡി.ഡി. മലയാളം|ഡിഡി മലയാളം]]
|-
| 2004
| ചാരുലത
|
|സൂര്യ ടി.വി
|-
|2004
| പകൽമഴ
|
|
|-
|2003
| തുളസീദളം
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 1998-2000
| സ്ത്രീ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|
| പാണ്ടു പാണ്ടു ഒരു ചേകവർ
|
| DD മലയാളം
|-
|
| ഗന്ധർവ്വ യമാമം
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|}
== റഫറൻസുകൾ ==
<references />
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* {{IMDb name|1459571}}
[[വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
021ebymx249xe7almhvw2ea8li8dfst
4629023
4629022
2026-06-13T08:16:16Z
Manjushpiyush
206162
/* അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ */
4629023
wikitext
text/x-wiki
[[Category:Articles with hCards]]
{{Infobox person
| name = മുകുന്ദൻ മേനോൻ
| image =
| image_upright = 1.15
| caption =
| othername =
| birth_name =
| birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1969|07|19}}
| birth_place = [[ഒറ്റപ്പാലം]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| alma_mater = തൃശ്ശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമ
| occupation = നടൻ
| years_active = 1987 {{endash}} present
| spouse = {{ubl|{{Marriage|[[മഞ്ജു പിള്ള]]|end=Divorced}}|{{Marriage|വിദ്യ ലക്ഷ്മി|2006}}}}
| children = 2
| parents =
| homepage =
}}
സിനിമ, ടെലിവിഷൻ, സ്റ്റേജ് എന്നിവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ നടനാണ് '''മുകുന്ദൻ മേനോൻ''' (ജനനം: 19 ജൂലൈ 1969)'''.''' മുകുന്ദൻ തൃശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ പൂർവ വിദ്യാർഥിയാണ്. <ref>{{Cite web|url=http://www.thehindu.com/features/friday-review/actor-mukundan-is-back-in-cinema/article6522996.ece|title=Cinema is timeless: Mukundan|access-date=19 September 2017|last=Binoy|first=Rasmi|date=23 October 2014|publisher=}}</ref>
''ജ്വാലയായി, സ്ത്രീ, പകൽമഴ, ചാരുലത'' എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഹിറ്റ് ടെലിവിഷൻ പ്രോജക്റ്റുകളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ മലയാള ടെലിവിഷൻ വ്യവസായത്തിൽ ഒരു പ്രധാന നടനായി മാറ്റുകയും പിന്നീട് സിനിമകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.. [[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ മനോരമയിലെ]] ''ഭ്രമണം'' എന്ന പരമ്പരയിലെ പ്രകടനത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്.
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
'''സിനിമ'''
{| class="wikitable"
!Year
!Movie
!Role
!Director
!Notes
|-
| rowspan="2" |2019
|''[[പതിനെട്ടാം പടി]]''
|
|
|
|-
|''Maarconi Mathaai''
|
|
|
|-
| rowspan="4" |2018
|''Abrahaminte Santhathikal''
|School Principal
|
|
|-
|''[[ക്യാപ്റ്റൻ (ചലച്ചിത്രം)|Captain]]''
|
|
|
|-
|''Krishnam''
|
|
|
|-
|''കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി''
|
|
|
|-
| rowspan="4" |2017
|''[[ദി ഗ്രേറ്റ് ഫാദർ|The Great Father]]''
|
|Haneef Adeni
|
|-
|''Thank You Very Much''
|
|
|
|-
|''Careful''
|
|
|
|-
|''Fukri''
|
|
|
|-
| rowspan="11" |2015
|''Lord Livingstone 7000 Kandi''
|
|
|
|-
|''Sir C. P.''
|
|
|
|-
|''Rockstar''
|
|
|
|-
|''Saaradhi''
|
|
|
|-
|''Vidooshakan''
|
|
|
|-
|''[[ഷീ ടാക്സി|She Taxi]]''
|
|
|
|-
|''The Reporter''
|
|
|
|-
|''[[എന്ന് നിന്റെ മൊയ്തീൻ|Ennu Ninte Moideen]]''
|
|
|-
|''[[ഭാസ്ക്കർ ദ റാസ്ക്കൽ]]''
|
|
|
|-
|''Nirnayakam''
|
|
|
|-
|''Utopiayile Rajavu''
|
|
|
|-
| rowspan="3" |2014
|''[[മംഗ്ലീഷ് (ചലച്ചിത്രം)|Manglish]]''
|Advocate James
|[[സലാം ബാപ്പു|Salam Bappu]]
|
|-
|''Law Point''
|Advocate
|
|
|-
|''[[സപ്തമ.ശ്രീ. തസ്കരാഃ|Sapthamashree Thaskaraha]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
| rowspan="7" |2013
|''[[സെല്ലുലോയ്ഡ്]]''
|
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|''[[നത്തോലി ഒരു ചെറിയ മീനല്ല]]''
|Vasu
|[[വി.കെ. പ്രകാശ്|V. K. Prakash]]
|
|-
|''Nadan''
|Babykuttan
|[[കമൽ|Kamal]]
|
|-
|''[[മുംബൈ പോലീസ്]]''
|Captain Sreenivasa Kartha
|[[റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ്|Rosshan Andrrews]]
|
|-
|''Thank You''
|
|
|
|-
|''White Paper''
|
|
|
|-
|''[[നോർത്ത് 24 കാതം]]''
|
|[[അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ|Anil Radhakrishnan Menon]]
|
|-
|2012
|''[[പോപ്പിൻസ്]]''
|
|
|
|-
|2011
|''[[ദി ഫിലിംസ്റ്റാർ|The Filmstaar]]''
|
|
|
|-
| rowspan="2" |2010
|''[[സകുടുംബം ശ്യാമള|Sakudumbam Shyamala]]''
|
|
|
|-
|''Pulliman''
|
|
|
|-
| rowspan="2" |2009
|''[[കേരള കഫെ|Kerala Cafe]]''
|
|
|
|-
|''[[ഇവിടം സ്വർഗ്ഗമാണ്|Ividam Swargamanu]]''
|
|
|
|-
|2008
|''[[കോളേജ് കുമാരൻ|College Kumaran]]''
|
|
|
|-
|2006
|''[[പതാക (ചലച്ചിത്രം)|Pathaaka]]''
|
|
|
|-
|2000
|''[[സൂസന്ന (ചലച്ചിത്രം)|Susanna]]''
|
|
|
|-
|1998
|''Vismayam''
|
|[[രഘുനാഥ് പലേരി|Raghunath Paleri]]
|
|-
| rowspan="3" |1994
|''[[പവിത്രം|Pavithram]]''
|
|[[ടി.കെ. രാജീവ് കുമാർ|T. K. Rajeev Kumar]]
|
|-
|''[[പൊന്തൻമാട|Ponthan Mada]]''
|
|[[ടി.വി. ചന്ദ്രൻ|T. V. Chandran]]
|
|-
|''[[സൈന്യം (ചലച്ചിത്രം)|Sainyam]]''
|
|[[ജോഷി|Joshi]]
|
|}
== ടിവി സീരിയലുകൾ ==
; ഭാഗികം
{| class="wikitable sortable"
!വർഷം
! സീരിയൽ
!കഥപാത്രം
! ചാനൽ
|-
|2025<ref>{{Cite web|url=https://www.keralatv.in/peythozhiyathe-serial-surya-tv-cast/|title=Peythozhiyathe Serial Surya TV Starts from 30 June, Everyday at 06:30 PM – Meet the Characters and Actors|access-date=2025-06-23|date=2025-06-17|language=en-US}}</ref>
|പെയ്തൊഴിയാതെ
|ബാലൻ മാഷ്
|[[മഴവിൽ മനോരമ|മഴവിൽ]]
[[മഴവിൽ മനോരമ|മനോരമ]]
|-
| 2021-നിലവിൽ
| ആൺപിറന്നോൾ
| വി.പി
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2020–നിലവിൽ
| [[രാക്കുയിൽ]]
| ഭാസ്കരൻ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2018–2019
| ഭ്രമണം
| ഹരിലാൽ
| [[മഴവിൽ മനോരമ]]
|-
| 2015-2017
| ഈറൻ നിലാവ്
|
| [[ഫ്ളവേഴ്സ് ടെലിവിഷൻ|പൂക്കൾ (ടിവി ചാനൽ)]]
|-
| 2012
| സന്ധ്യാരാഗം
|
| അമൃത ടി.വി
|-
| 2009
| പകൽമഴ
|
| [[അമൃത ടി.വി.|അമൃത ടി.വി]]
|-
| 2008
| ദേവീമാഹാത്മ്യം
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2008
| വിശുദ്ധ തോമശ്ലീഹാ
|
| [[ഏഷ്യാനെറ്റ്]]
|-
| 2007
| വേളാങ്കണി മാതാവ്
|
| [[സൂര്യ ടി.വി.|സൂര്യ ടി.വി]]
|-
| 2007
| സ്വാമി അയ്യപ്പൻ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2006
| കനൽപൂവ്
|
| കൈരളി ടി.വി
|-
| 2006
| സൂര്യപുത്രി
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
| 2005
| സ്വന്തം മാളൂട്ടി
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 2005
| ജ്വാലയായി
|അനന്തൻ
| [[ഡി.ഡി. മലയാളം|ഡിഡി മലയാളം]]
|-
| 2004
| ചാരുലത
|
|സൂര്യ ടി.വി
|-
|2004
| പകൽമഴ
|
|
|-
|2003
| തുളസീദളം
|
| സൂര്യ ടി.വി
|-
| 1998-2000
| സ്ത്രീ
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|
| പാണ്ടു പാണ്ടു ഒരു ചേകവർ
|
| DD മലയാളം
|-
|
| ഗന്ധർവ്വ യമാമം
|
| ഏഷ്യാനെറ്റ്
|-
|}
== റഫറൻസുകൾ ==
<references />
== ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ==
* {{IMDb name|1459571}}
[[വർഗ്ഗം:1969-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടന്മാർ]]
2nu4c3dzksfrjal52tfyustcg7z67v4
മമിത ബൈജു
0
563510
4629039
4606675
2026-06-13T08:37:52Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629039
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = മമിത ബിജു
| image = Mamitha2024.jpg
| caption =
| birth_name = നമിത ബൈജു<ref>{{Cite web |url=https://www.mathrubhumi.com/videos/movies-music/interview-with-super-saranya-movie-fame-mamitha-baiju-1.6364932 |title=ആർക്കൈവ് പകർപ്പ് |access-date=2022-01-25 |archive-date=2022-01-24 |archive-url=https://web.archive.org/web/20220124212517/https://www.mathrubhumi.com/videos/movies-music/interview-with-super-saranya-movie-fame-mamitha-baiju-1.6364932 |url-status=dead }}</ref>
| birth_date = {{birth date and age|2000|06|22|df=yes}}
| nationality = [[ഇന്ത്യ|ഇന്ത്യൻ]]
| birth_place = [[കിടങ്ങൂർ]],ഇന്ത്യ
| parents = ബൈജു കെ., മിനി ബൈജു
| spouse =
| occupation = നടി
| yearsactive = 2024–തുടരുന്നു
}}
മലയാള ചലച്ചിത്ര അഭിനേത്രിയാണ് '''മമിത ബൈജു (22 ജൂൺ 2000)'''.<ref name=".1">{{cite news |title=ഹണീബിയിൽ ആസിഫിന്റെ അനിയത്തി, ജാവയിലെ അൽഫോൻസ; ഈ പ്ലസ് ടുക്കാരി |url=https://www.manoramaonline.com/movies/interview/2021/05/21/chat-with-mamitha-baiju-operation-java-actress.html |access-date=6 June 2021 |work=ManoramaOnline |language=ml}}</ref><ref name=".04">{{cite news |title=Mamitha Baiju plays the team captain in Rajisha-starrer 'Kho Kho' |url=https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/mamitha-baiju-plays-the-team-captain-in-rajisha-starrer-kho-kho/articleshow/80750243.cms |access-date=6 June 2021 |work=The Times of India |language=en}}</ref> 2017-ൽ വേണുഗോപനൻ സംവിധാനം ചെയ്ത സർവോപരി പാലാക്കാരൻ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചത്. [[ഓപ്പറേഷൻ ജാവ]] (2021) എന്ന ചിത്രത്തിലെ അൽഫോൻസ, ഖോ ഖോ (2021) എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഞ്ജു, [[സൂപ്പർ ശരണ്യ]] (2022) എന്ന ചിത്രത്തിലെ സോന ''പ്രേമലു'' (2024) ലെ റീനു എന്നീ വേഷങ്ങളിലൂടെ പ്രശസ്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നു.<ref name=".03">{{cite web|title=അൽഫോൻസയും അഞ്ജുവും വഴിത്തിരിവായി|url=https://keralakaumudi.com/news/news.php?id=560425&u=mamitha-baiju|access-date=6 June 2021|work=Keralakaumudi Daily|language=ml}}</ref><ref name=".2">{{Cite web|url=https://malayalam.filmibeat.com/features/operation-java-and-kho-kho-fame-mamitha-baiju-opens-up-about-her-movie-experiences-072259.html|title=പക്വാമാർന്ന പ്രണയവും ബ്രേക്കപ്പുമാണ് അൽഫോൺസയുടേത്; ഒടിടി റിലീസിന് ശേഷമാണ് തേപ്പുക്കാരിയായത്, മമിത ബൈജു|date=3 June 2021|work=Filmibeat|language=ml}}</ref><ref>https://www.manoramaonline.com/movies/interview/2022/01/15/interview-with-mamitha-baiju.html</ref>
==ആദ്യകാല ജീവിതം ==
കോട്ടയം ജില്ലയിലെ [[കിടങ്ങൂർ (കോട്ടയം)|കിടങ്ങൂർ]] സ്വദേശിയാണ്.<ref>{{cite web |url=https://www.onmanorama.com/entertainment/interviews/2022/01/16/super-sharanya-mamita-baiju-interview.html |title=Super Sharanya' is a milestone in my career: Mamita Baiju |first=Seena |last=Antony |access-date=6 May 2022 |date=16 January 2022 |work=On Manorama }}</ref> ഡോ.ബൈജു കൃഷ്ണൻ, മിനി ബൈജു എന്നിവർ മാതാപിതാക്കളും മിഥുൻ ബൈജു മൂത്ത സഹോദരനുമാണ്.
കട്ടച്ചിറ മേരി മൗണ്ട് പബ്ലിക് സ്കൂൾ, കിടങ്ങൂർ എൻ.എസ്.എസ്. ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ മമിത ഇപ്പോൾ കൊച്ചിയിലെ [[സേക്രഡ് ഹാർട്ട് കോളേജ്, തേവര|സേക്രഡ് ഹാർട്ട് കോളേജിൽ]] മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദത്തിന് പഠിക്കുന്നു.<ref>{{cite web | author=The TOI Entertainment Desk is a dynamic | title=Mamitha Baiju praised Thalapathy Vijay and tagged herself as a 'devoted fan of the star' after watching the Greatest of all time film | website=The Times of India | date=2024-09-09 | url=https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/tamil/movies/news/mamitha-baiju-praised-thalapathy-vijay-and-tagged-herself-as-a-devoted-fan-of-the-star-throwback/articleshow/112655136.cms | access-date=2024-09-08}}</ref>
== അഭിനയിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ==
* പ്രേമലു 2024<ref>https://www.manoramaonline.com/movies/movie-news/2024/04/17/premalu-movie-final-collection-box-office-report.html</ref>
* രാമചന്ദ്ര ബോസ് & കമ്പനി 2023
* പ്രണയ വിലാസം 2023
* സൂപ്പർ ശരണ്യ 2022
* രണ്ട് 2022
* ഖൊ ഖൊ 2021
* ഓപ്പറേഷൻ ജാവ 2021
* കിലോമീറ്റേഴ്സ് & കിലോമീറ്റേഴ്സ് 2020
* വികൃതി 2019
* ഇൻ്റർനാഷണൽ ലോക്കൽ സ്റ്റോറി 2019
* സ്കൂൾ ഡയറി 2019
* വരത്തൻ 2018
* കൃഷ്ണം 2018
* ഡാക്കിനി 2018
* ഹണിബീ 2 സെലിബ്രേഷൻസ് 2017
* സർവോപരി പാലാക്കാരൻ 2017<ref>https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2024/04/26/mamitha-baiju-talks-about-about-voting.html</ref>
==പുരസ്ക്കാരങ്ങൾ==
ഖോ ഖോ എന്ന ചിത്രത്തിലെ പ്രകടനത്തിന് 2020-ലെ മികച്ച സഹനടിക്കുള്ള കേരള ഫിലിം ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ് ലഭിച്ചു.<ref>{{cite news|url=https://www.onmanorama.com/entertainment/entertainment-news/2021/09/13/film-critics-association-awards-45th-edition-winners-list-details.html|title=Film Critics Awards 2020: The Great Indian Kitchen wins the best film...|work=OnManorama|accessdate=13 September 2021}}</ref>
==അവലംബങ്ങൾ==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
ovzfrlhe8j7h8j0op5m0cdyujoa9pcp
എഥൽ റുഡ്കിൻ
0
565662
4628993
4611133
2026-06-13T06:42:41Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628993
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Ethel Rudkin}}
{{Infobox person
| name = എഥൽ റുഡ്കിൻ
| image = Ethel Rudkin.png
| birth_date = 1893
| birth_place = [[വില്ലോഘ്ട്ടൺ]], [[ലിങ്കൺഷയർ]], ഇംഗ്ലണ്ട്
| death_date = 21 September {{death year and age|1985|1893}}
| occupation = Folklorist
| notable_works = ''Lincolnshire Folklore''
| honours = Coote Lake Medal
}}
ലിങ്കൺഷെയറിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് എഴുത്തുകാരിയും ചരിത്രകാരിയും പുരാവസ്തു ഗവേഷകയും നാടോടി ശാസ്ത്രജ്ഞയുമായിരുന്നു '''എഥൽ റുഡ്കിൻ''' (1893 - 21 സെപ്റ്റംബർ 1985) . അവർ നാടോടി വസ്തുക്കളുടെ ശേഖരണത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. പ്രത്യേകിച്ച് ലിങ്കൺഷെയറിൽ നിന്ന്, അവരുടെ ശേഖരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ [[North Lincolnshire Museum|നോർത്ത് ലിങ്കൺഷയർ മ്യൂസിയം]] ഉൾപ്പെടെ നിരവധി പൊതു സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്.
== ജീവചരിത്രം ==
എഥൽ ഹച്ചിൻസൺ 1893-ൽ ലിങ്കൺഷെയറിലെ വില്ലൊട്ടണിൽ ജനിച്ചു.<ref name=":0">{{Cite web|title=Ethel Rudkin|url=https://www.oxfordreference.com/view/10.1093/oi/authority.20110803100432502|access-date=13 November 2020|website=Oxford Reference|language=en}}</ref> അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ റിച്ചാർഡും എഥൽ ഹച്ചിൻസണും ആയിരുന്നു. അവരുടെ അമ്മയുടെ കുടുംബം യഥാർത്ഥത്തിൽ സഫോക്കിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു.<ref name=":1">{{Cite journal|last=Brown|first=Theo|date=1 January 1986|title=Obituary: Ethel H. Rudkin, 1893–1985|url=https://doi.org/10.1080/0015587X.1986.9716384|journal=Folklore|volume=97|issue=2|pages=222–223|doi=10.1080/0015587X.1986.9716384|issn=0015-587X}}</ref> ഒരു യുവതിയെന്ന നിലയിൽ ഒരേ കുടുംബത്തിൽ ഗവർണറായും പരിചാരകയായും ജോലി ചെയ്തു.<ref name=":1" />
1917-ൽ അവർ ഫോക്കിംഗ്ഹാമിൽ നിന്നുള്ള ജോർജ്ജ് റുഡ്കിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.<ref name=":5">{{Cite web|title=George Henry Rudkin|url=https://southlincolnshirewarmemorials.org.uk/our-villages/folkingham/george-henry-rudkin/|access-date=14 November 2020|website=South Lincolnshire War Memorials|language=en-GB|archive-date=2022-02-24|archive-url=https://web.archive.org/web/20220224095017/https://southlincolnshirewarmemorials.org.uk/our-villages/folkingham/george-henry-rudkin/|url-status=dead}}</ref>ഫോക്ലോറിലെ അവരുടെ ചരമക്കുറിപ്പ് അനുസരിച്ച്, "1918-ലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അകാലത്തിലുള്ള മരണം വരെ ദാമ്പത്യം സന്തോഷകരമായിരുന്നു.<ref name=":1" /> ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് [[Machine Gun Corps|മെഷീൻ ഗൺ കോർപ്സിൽ]] ഓഫീസറായി ജോർജ്ജ് സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയും ഇൻഫ്ലുവൻസ പകർച്ചവ്യാധിയിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.<ref name=":2">{{Cite journal|last=Temple|first=Mark|date=2012|title=Ethel H Rudkin|url=https://www.lincolnshirelife.co.uk/?ACT=33&FI=TmpOZGtkM0JlcW4wU3dmUDNudXQvaTVGM1VCbmhSM0hib2tzVWY1Vy82bEk0WDZNdzloZU54ZzVVbFg1Q0pSYnBGQ3RtTGVpMis5WEJCU2pZb1p6V1hpTVZ1eDM4ZTVvdHZ4b3ZWa0luNFFTWk9tMkNVbEw5SUNHMjVxV0JUU3pneUwvUXZmR1RTVi9YVWhxLzY4NkxuaDdwN0tVcU5WeUlqQTVyZmRmMlZZPQ%3D%3D|journal=The Lincolnshire Poacher|volume=Winter}}{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> അദ്ദേഹത്തിന് [[Military Cross|മിലിട്ടറി ക്രോസ്]] ലഭിച്ചു.<ref name=":5" /> നോർത്ത് ലിങ്കൺഷെയർ മ്യൂസിയത്തിൽ അവരുടെ വിവാഹ പൂക്കളും അയാളിൽ നിന്നുള്ള കത്തുകളും അടങ്ങിയ ഒരു ഹാൻഡ് ബാഗ് ഉണ്ട്.<ref>{{Cite web|date=11 September 2020|title=Folklore at North Lincolnshire Museums|url=http://humbermuseums.com/stores/folklore-north-lincolnshire-museums/|access-date=13 November 2020|website=Humber Museums Partnership|language=en-GB|archive-date=2022-02-24|archive-url=https://web.archive.org/web/20220224095016/http://humbermuseums.com/stores/folklore-north-lincolnshire-museums/|url-status=dead}}</ref> ജോർജിന്റെ മരണശേഷം അവർ താമസിക്കാനും മാതാപിതാക്കളെ പരിപാലിക്കാനും വില്ലൊട്ടണിലേക്ക് മടങ്ങി.<ref name=":1" />
പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിൽ, ലൂസി ആർലിസ് റുഡ്കിനൊപ്പം താമസം മാറി. പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങളിൽ അവളെ സഹായിച്ചു. അവർ ആർലിസിന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരുമിച്ചു ജീവിച്ചു.<ref name=":1" />1972-ൽ അവളും ആർലിസും സ്പിൽസ്ബിക്ക് സമീപമുള്ള ടോയ്ന്റൺ ഓൾ സെയിന്റ്സിലെ ഒരു കോട്ടേജിലേക്ക് മാറി. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആർലിസ് മരിച്ചു.<ref name=":1" /> അവരുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് റുഡ്കിനെ 'പീറ്റർ' എന്ന വിളിപ്പേരിൽ അറിയാമായിരുന്നു.<ref name=":1" />
== കരിയർ ==
ലിങ്കൺഷെയറിലെ പാരമ്പര്യങ്ങളിലും നാടോടിക്കഥകളിലും താൽപ്പര്യമുള്ള റുഡ്കിൻ അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ ആഗ്രഹത്തിന് വിരുദ്ധമായി ആ താൽപ്പര്യങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കഥകളും വസ്തുക്കളും ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി. 1920 കളിലും 1930 കളിലും ഈ സമയത്താണ് അവളുടെ ശേഖരണത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നടന്നത്.<ref name=":1" /> 1927-ൽ അവർ സി.ഡബ്ല്യു. ഫിലിപ്സിനെ ഓർഡനൻസ് സർവേ മാപ്പുകൾക്കായി പുരാതന സ്മാരകങ്ങൾ പരിഷ്കരിക്കാൻ സഹായിച്ചു.<ref name=":0" /> 1931-ൽ അവൾ ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റിയിൽ ചേർന്നു, അവിടെ ലിങ്കൺഷയറിലെ അവളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ച് മാർഗരറ്റ് മുറെ.പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, <ref name=":2" />1936-ൽ, മുറെയുടെ ആമുഖത്തോടെ റുഡ്കിൻ അവളുടെ ലിങ്കൺഷയർ ഫോക്ലോർ എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.<ref name=":1" /> അതേ വർഷം തന്നെ, ബ്ലാക്ക് ഡോഗ്സ് എന്ന അവളുടെ സെമിനൽ ലേഖനം ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റിയുടെ ജേണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.<ref name=":1" /> മറ്റ് ലേഖനങ്ങളിൽ കലണ്ടർ ആചാരങ്ങൾ, മന്ത്രവാദിനികൾ, കല്ല്-കഥകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.<ref name=":0" /> 1930-കളിൽ അവർ ഒരു കൗണ്ടി മ്യൂസിയം സ്ഥാപിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ലിങ്കൺഷയർ ലോക്കൽ ഹിസ്റ്ററി സൊസൈറ്റിയിലും സജീവമായിരുന്നു. <ref>{{Cite journal|last=Wilson|first=Catherine|date=1 January 2002|title='I've got a brand new combine harvester … but who should have the key?' Some thoughts on Rural Life Museums and Agricultural Preservation in Eastern England|url=https://doi.org/10.1179/flk.2002.41.1.7|journal=Folk Life|volume=41|issue=1|pages=7–23|doi=10.1179/flk.2002.41.1.7|s2cid=162026151|issn=0430-8778}}</ref>1931-32 ൽ അവൾ വില്ലൊട്ടണിനടുത്തുള്ള ഒരു മധ്യകാല കെട്ടിടം കുഴിച്ചെടുത്തു.<ref>{{Cite web|title=Heritage Gateway - Results|url=https://www.heritagegateway.org.uk/Gateway/Results_Single.aspx?uid=MLI50735&resourceID=1006|access-date=14 November 2020|website=www.heritagegateway.org.uk}}</ref>
[[File:Plough_jag.jpg|thumb|Plough jag (North Lincolnshire Museum)]]
== അവലംബങ്ങൾ==
{{reflist}}
{{Authority control}}
[[വർഗ്ഗം:1985-ൽ മരിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1893-ൽ ജനിച്ചവർ]]
oebsl5qf7fe5xn5lvt38xde66ck66tw
ഉപയോക്താവ്:Dostojewskij/സംഭാവനകൾ
2
621104
4628950
4616341
2026-06-12T19:46:41Z
Dostojewskij
61308
12 ജൂൺ 2026
4628950
wikitext
text/x-wiki
[[പ്രമാണം:Malayalamspeakers.png|thumb|[[മലയാളം]]]]
{| align="center" border="0" cellpadding="5" cellspacing="2" style="border: 1px solid #A4FFA4; background-color: #F3FFF3; border: 5px solid #F3FFF3"
|-
|
* ഉപയോക്തൃ ഐ.ഡി. 61,308
* രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത തീയതി 2014-09-14
|-
|}
{| class="wikitable"
|-
! Date !! Live edits !! Deleted edits !! Total edits !! Main !! Pages edited (total)
|-
| 21 ഡിസംബർ 2014 || 1 || 0 || 1 || 1 || 1
|-
| 12 ജൂലൈ 2024 || 22 || 0 || 22 || 20 || 21
|-
| 29 സെപ്റ്റംബർ 2024 || 50 || 0 || 50 || 45 || 30
|-
| 3 ഒക്ടോബർ 2024 || 62 || 0 || 62 || 55 || 39
|-
| 17 നവംബർ 2024 || '''100''' || 0 || '''100''' || 92 || 75
|-
| 3 ഡിസംബർ 2024 || 110 || 0 || 110 || '''101''' || 82
|-
| 27 ഡിസംബർ 2024 || 130 || 0 || 130 || 120 || '''100'''
|-
| 16 ജനുവരി 2025 || 147 || 0 || 147 || 136 || 116
|-
| 3 മേയ് 2025 || '''211''' || 0 || '''211''' || 199 || 178
|-
| 6 മേയ് 2025 || 213 || 0 || 213 || '''200''' || 179
|-
| 11 ഒക്ടോബർ 2025 || 247 || 0 || 247 || 233 || '''212'''
|-
| 12 നവംബർ 2025 || 258 || 0 || 258 || 243 || <span style="color:#0000FF">222</span>
|-
| 9 ജനുവരി 2026 || 270 || 0 || 270 || 254 || 233
|-
| 4 മാർച്ച് 2026 || 287 || 0 || 287 || 268 || 249
|-
| 29 ഏപ്രിൽ 2026 || '''302''' || 0 || '''302''' || 282 || 263
|-
| 12 ജൂൺ 2026 || 315 || '''1''' || 316 || 293 || 275
|-
! Date !! നിലവിലുള്ള തിരുത്തുകൾ !! മായ്ക്കപ്പെട്ട തിരുത്തുകൾ !! ആകെ തിരുത്തുകൾ !! മുഖ്യം !! തിരുത്തിയ താളുകൾ (ആകെ)
|-
|}
== വാർഷിക എണ്ണം ==
{| class="wikitable"
|-
! Year !! Live edits !! Deleted edits !! Total edits !! Namespace Main
|-
| 2014 || 1 || 0 || 1 || 1
|-
| 2015 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2016 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2017 || 1 || 0 || 1 || 1
|-
| 2018 || 1 || 0 || 1 || 1
|-
| 2019 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2020 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2021 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2022 || 3 || 0 || 3 || 3
|-
| 2023 || 0 || 0 || 0 || 0
|-style='background:#C0C0C0'
| 2024 || 126 || 0 || 126 || 115
|-style='background:#FFEE77'
| 2025 || '''136''' || '''1''' || '''137''' || '''131'''
|-style='background:#DDAA77'
| 2026<br/><small><small>(12.06.2026)</small></small> || 47 || 0 || 47 || 41
|-
|}
* [https://xtools.wmflabs.org/ec/ml.wikipedia.org/Dostojewskij xtools.wmflabs]
* [https://ml.wikiscan.org/?menu=userstats&user=Dostojewskij ml.wikiscan]
<div style="border: 3px solid green; margin: 2px; background-color: white;"><div style="margin: 10px;">
* [[പ്രമാണം:Wikidata-logo.svg|20px]] [[wikidata:User:Dostojewskij/Contributions]]
* [[പ്രമാണം:Commons-logo.svg|20px]] [[commons:User:Dostojewskij/Contributions]]
</div></div>
== വർഗ്ഗം ==
# 🖫 [[:വർഗ്ഗം:1485-ൽ മരിച്ചവർ]] (3 ഒക്ടോബർ 2024)
# 🖫 [[:വർഗ്ഗം:1678-ൽ ജനിച്ചവർ]] (4 മാർച്ച് 2026)
[[de:Benutzer:Dostojewskij/Bearbeitungen]]
[[ca:Usuari:Dostojewskij/Contribucions]]
[[oc:Utilizaire:Dostojewskij/Contribucions]]
[[ru:Участник:Dostojewskij/Мои правки]]
[[pl:Wikipedysta:Dostojewskij/Wkład]]
[[nl:Gebruiker:Dostojewskij/Gebruikersbijdragen]]
[[fr:Utilisateur:Dostojewskij/Contributions]]
[[scn:Utenti:Dostojewskij/Cuntribbuti]]
[[pt:Usuário(a):Dostojewskij/Contribuições]]
[[en:User:Dostojewskij/Contributions]]
[[es:Usuario:Dostojewskij/Contribuciones]]
[[uk:Користувач:Dostojewskij/Внесок]]
[[no:Bruker:Dostojewskij/Bidrag]]
[[wuu:User:Dostojewskij/我个贡献]]
[[sv:Användare:Dostojewskij/Bidrag]]
[[zh-min-nan:Iōng-chiá:Dostojewskij/Kòng-hiàn]]
[[cs:Wikipedista:Dostojewskij/Příspěvky]]
[[ht:Itilizatè:Dostojewskij/Kontribisyon]]
[[bg:Потребител:Dostojewskij/Приноси]]
[[ro:Utilizator:Dostojewskij/Contribuții]]
[[tr:Kullanıcı:Dostojewskij/Katkılarım]]
[[lv:Dalībnieks:Dostojewskij/Devums]]
[[mai:प्रयोगकर्ता:Dostojewskij/योगदान]]
[[ast:Usuariu:Dostojewskij/Collaboraciones]]
[[id:Pengguna:Dostojewskij/Kontribusi]]
[[mg:Mpikambana:Dostojewskij/Fandraisan'anjara]]
[[da:Bruger:Dostojewskij/Bidrag]]
[[bn:ব্যবহারকারী:Dostojewskij/অবদান]]
[[lmo:Utent:Dostojewskij/Contribuzzion]]
[[szl:Używacz:Dostojewskij/Edycyje]]
[[kn:ಸದಸ್ಯ:Dostojewskij/ನನ್ನ ಕಾಣಿಕೆಗಳು]]
[[crh:Qullanıcı:Dostojewskij/İsseler]]
[[mk:Корисник:Dostojewskij/Придонеси]]
[[ky:Колдонуучу:Dostojewskij/Салымдарым]]
[[sk:Redaktor:Dostojewskij/Príspevky]]
[[ne:प्रयोगकर्ता:Dostojewskij/मेरो योगदानहरू]]
[[ko:사용자:Dostojewskij/기여]]
[[zh:User:Dostojewskij/贡献]]
[[ja:利用者:Dostojewskij/投稿記録]]
[[kk:Қатысушы:Dostojewskij/Үлесім]]
[[it:Utente:Dostojewskij/Contributi]]
[[be:Удзельнік:Dostojewskij/Уклад]]
[[pa:ਵਰਤੋਂਕਾਰ:Dostojewskij/ਯੋਗਦਾਨ]]
[[ceb:Gumagamit:Dostojewskij/Mga tampo]]
[[fi:Käyttäjä:Dostojewskij/Muokkaukset]]
[[hi:सदस्य:Dostojewskij/योगदान]]
[[uz:Foydalanuvchi:Dostojewskij/Hissam]]
[[ms:Pengguna:Dostojewskij/Sumbangan]]
[[la:Usor:Dostojewskij/Conlationes]]
[[sat:ᱵᱮᱵᱷᱟᱨᱤᱭᱟᱹ:Dostojewskij/ᱮᱱᱮᱢᱠᱩ]]
[[mn:Хэрэглэгч:Dostojewskij/Хэрэглэгчийн хувь нэмэр]]
[[pam:User:Dostojewskij/Deng ambag]]
[[bcl:Paragamit:Dostojewskij/Mga ambag]]
[[nn:Brukar:Dostojewskij/Bidrag]]
[[fa:کاربر:Dostojewskij/مشارکتها]]
[[sh:Korisnik:Dostojewskij/Doprinos]]
[[bs:Korisnik:Dostojewskij/Doprinosi]]
[[vi:Thành viên:Dostojewskij/Đóng góp]]
[[tg:Корбар:Dostojewskij/Ҳисса]]
[[sq:Përdoruesi:Dostojewskij/Kontributet]]
[[cv:Хутшăнакан:Dostojewskij/Хывнӑ тӳпе]]
[[tl:Tagagamit:Dostojewskij/Mga ambag ko]]
[[te:వాడుకరి:Dostojewskij/నా మార్పులు]]
[[simple:User:Dostojewskij/My changes]]
[[mr:सदस्य:Dostojewskij/माझे योगदान]]
[[af:Gebruiker:Dostojewskij/Bydraes]]
[[so:User:Dostojewskij/Ku darsashooyinka]]
[[yo:Oníṣe:Dostojewskij/Àwọn àfikún]]
[[et:Kasutaja:Dostojewskij/Kaastöö]]
[[war:Gumaramit:Dostojewskij/Akon mga ámot]]
[[nds:Bruker:Dostojewskij/Mien Arbeid]]
[[az:İstifadəçi:Dostojewskij/Töhfələrim]]
[[sco:Uiser:Dostojewskij/Contreibutions]]
[[sl:Uporabnik:Dostojewskij/Prispevki]]
[[bar:Nutza:Dostojewskij/Mei Gschriebnas]]
[[se:Geavaheaddji:Dostojewskij/Mu rievdadusat]]
[[vec:Utensa:Dostojewskij/Contribusion]]
[[eu:Lankide:Dostojewskij/Nire ekarpenak]]
[[dty:प्रयोगकर्ता:Dostojewskij/मेरो योगदानहरू]]
[[be-tarask:Удзельнік:Dostojewskij/Унёсак]]
[[gl:Usuario:Dostojewskij/Contribucións]]
[[hr:Suradnik:Dostojewskij/Doprinosi]]
[[jv:Naraguna:Dostojewskij/Pasumbang]]
[[ka:მომხმარებელი:Dostojewskij/წვლილი]]
[[th:ผู้ใช้:Dostojewskij/ส่วนร่วม]]
[[sc:Usuàriu:Dostojewskij/Contributos mios]]
[[sah:Кыттааччы:Dostojewskij/Суруйуу тиһилигэ]]
[[si:පරිශීලක:Dostojewskij/මගේ දායකත්වය]]
[[kw:Devnydhyer:Dostojewskij/Kevrohow]]
[[ln:Utilisateur:Dostojewskij/Nkásá nakomí]]
[[ku:Bikarhêner:Dostojewskij/Beşdariyên min]]
[[sw:Mtumiaji:Dostojewskij/Michango]]
[[eo:Uzanto:Dostojewskij/Kontribuoj]]
[[kaa:Paydalanıwshı:Dostojewskij/Úlesim]]
[[ta:பயனர்:Dostojewskij/பங்களிப்புக்கள்]]
[[sr:Корисник:Dostojewskij/Доприноси]]
[[cy:Defnyddiwr:Dostojewskij/Fy nghyfraniadau]]
[[lt:Naudotojas:Dostojewskij/Mano indėlis]]
[[ga:Úsáideoir:Dostojewskij/Iarrachtaí]]
[[el:Χρήστης:Dostojewskij/Η συνεισφορά μου]]
[[hy:Մասնակից:Dostojewskij/Ներդրում]]
[[hu:Szerkesztő:Dostojewskij/Közreműködések]]
[[li:Gebroeker:Dostojewskij/Mien biedrages]]
[[rue:Хоснователь:Dostojewskij/Приспівкы]]
[[mhr:Пайдаланыше:Dostojewskij/Мыйын надырем]]
[[an:Usuario:Dostojewskij/Contribucions]]
[[co:Utente:Dostojewskij/E mo cuntribuzioni]]
[[qu:Ruraq:Dostojewskij/Llamk'apusqaykuna]]
[[vep:Kävutai:Dostojewskij/Tehtud rad]]
[[lo:ຜູ້ໃຊ້:Dostojewskij/ປະກອບສ່ວນ]]
[[lb:Benotzer:Dostojewskij/Kontributiounen]]
[[olo:Käyttäi:Dostojewskij/Kohendukset]]
[[gan:用戶:Dostojewskij/貢獻]]
[[bh:प्रयोगकर्ता:Dostojewskij/योगदान]]
[[ha:User:Dostojewskij/Gudummawa]]
[[is:Notandi:Dostojewskij/Framlög]]
[[io:Uzanto:Dostojewskij/Mea adportado]]
[[os:Архайæг:Dostojewskij/Бавæрд]]
[[su:Pamaké:Dostojewskij/Kontribusi kuring]]
[[or:ବ୍ୟବହାରକାରୀ:Dostojewskij/ଅବଦାନ]]
[[pdc:Yuuser:Dostojewskij/Mei Ardickele]]
[[haw:Mea hoʻohana:Dostojewskij/He aha ka'u i lūlū ai]]
[[hsb:Wužiwar:Dostojewskij/Přinoški]]
f4t51sozyecqgut4i3ffxrjx92nwql8
അജയൻ
0
623208
4629001
4614954
2026-06-13T07:37:06Z
Vicharam
9387
/* */
4629001
wikitext
text/x-wiki
{{Needs Image}}
[[പെരുന്തച്ചൻ]] എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധേയനായ മലയാളചലച്ചിത്ര സംവിധായകനായിരുന്നു '''തോപ്പിൽ അജയൻ''' (8 ഏപ്രിൽ 1950 - 13 ഡിസംബർ 2018). ഈ ചിത്രത്തിന് വലിയ നിരൂപക പ്രശംസ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. മികച്ച നവാഗത സംവിധായകനുള്ള ഇന്ദിരാഗാന്ധി അവാർഡും 1990 ൽ മികച്ച നവാഗത സംവിധായകനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡും അജയൻ നേടി. 1990 ൽ മികച്ച ജനപ്രിയ ചിത്രത്തിനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡും 1992 ൽ ലൊക്കാർണോ ഇന്റർനാഷണൽ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ ഗോൾഡൻ ലെപ്പർഡ് അവാർഡിന് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
മാണിക്കക്കല്ല് എന്ന തന്റെ കഥയുടെ തിരക്കഥയ്ക്കായി അജയൻ തന്നെ ആദ്യം സമീപിച്ചതായി ദി മാസ്റ്റർ കാർപെന്റർ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖത്തിൽ എഴുത്തുകാരൻ എം ടി വാസുദേവൻ നായർ എഴുതി. അത് യാഥാർത്ഥ്യമായില്ല, പിന്നീട് അദ്ദേഹം മറ്റൊരു സ്വപ്ന പദ്ധതിയായ പെരുന്തച്ചനുമായി സമീപിച്ചു. പെരുന്തച്ചന്റെ തിരക്കഥ എഴുതാൻ തന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതിന് എം.ടി അജയനോട് നന്ദി പറയുന്നു.
'മകുടത്തിൽ ഒരു വരി ബാക്കി' എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ 2019-ൽ ഡി സി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. സിനിമ ലോകത്തെ അടുപ്പങ്ങളും ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വിവേചനങ്ങളും അധോലോകങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ആത്മകഥയാണിത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹധർമ്മിണി ഡോ. സുഷമ അജയൻ 'അജയനോർമ' എന്ന പേരിൽ ഒരു കവിതാസമാഹാരം 2026-ൽ പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്.<ref>{{Cite web|url=dcbooks.com|title=DC Books}}</ref>
2018 ഡിസംബർ 13-ന് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
==ആദ്യകാല ജീവിതവും കരിയറും==
ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനും നാടകകൃത്തുമായ [[തോപ്പിൽ ഭാസി|തോപ്പിൽ ഭാസിയുടെ]] മൂത്ത മകനാണ് അജയൻ. അഡയാർ ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ നിന്ന് ഫിലിം ടെക്നോളജിയിൽ ഡിപ്ലോമ നേടി. ക്യാമറ അസിസ്റ്റന്റായി തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം പിന്നീട് തോപ്പിൽ ഭാസി, ഭരതൻ, പത്മരാജൻ എന്നിവരോടൊപ്പം അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടറായി പ്രവർത്തിച്ചു.
==ചലച്ചിത്രങ്ങൾ==
===സംവിധായകൻ ===
{| class="wikitable"
|-
! Year !! Film
|-
| 1991 || ''[[പെരുന്തച്ചൻ (ചലച്ചിത്രം)|പെരുന്തച്ചൻ]]''
|}
===സഹ സംവിധായകൻ===
{| class="wikitable"
|-
! Year !! Film
|-
| 1984 || ''[[പഞ്ചവടിപ്പാലം ]]''
|-
| 1984 || ''[[എന്റെ ഉപാസന ]]''
|-
| 1986 || ''[[ഒരിടത്ത് ]]''
|-
| 1987 || ''[[സർവകലാശാല (ചലച്ചിത്രം)|സർവ്വകലാശാല]]''
|}
===മുഖ്യ സംവിധാനസഹായി ===
{| class="wikitable"
|-
! Year !! Film
|-
| 1981 || ''[[ഒരിടത്തൊരു ഫയൽവാൻ ]]''
|-
| 1982 || ''[[നവംബറിന്റെ നഷ്ടം]]''
|}
===സംവിധാന സഹായി ===
{| class="wikitable"
|-
! Year !! Film
|-
| 1978 || ''[[രതിനിർവേദം]]''
|-
| 1983 || ''[[കൂടെവിടെ]]''
|-
| 1986 || ''[[കരിയിലക്കാറ്റുപോലെ]]''
|}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രസംവിധായകർ]]
d080j7jzx7xvoy8ywr5xunj502mum6v
ഉപയോക്താവ്:Hithesh Venugopal
2
658528
4628931
4611761
2026-06-12T15:44:41Z
Hithesh Venugopal
142850
4628931
wikitext
text/x-wiki
'''Hithesh Venugopal''' is a [[ഇന്ത്യ|Indian]] [[കർണ്ണാടകസംഗീതം|Carnatic Vocalist]], Devotional Singer and [[പിന്നണി ഗായകർ|Playback Singer]] from Keralam. He is one of the young finest and well-known voices in the realm of Indian music today. Her career spans a dazzling repertoire of concerts and achievements. He is known for his contributions to [[കർണ്ണാടകസംഗീതം|Carnatic]] [[ഹിന്ദുസ്ഥാനി ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം|classical]] [[സംഗീതം|music]], [[ഹിന്ദുസ്ഥാനി ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം|Hindustani classical music]], [[ഹിന്ദുമതം|devotional compositions]] and [[ഫ്യൂഷൻ സംഗീതം|fusion]] works that blend [[പരമ്പരാഗത പാരിസ്ഥിതിക വിജ്ഞാനം|traditional]] and [[സമകാലീന കല|contemporary styles.]] Hithesh, who comes from a family that has a musical lineage. he Performed has more than 100 Concerts in Keralam, Tamilnadu, Maharashtra, Karnataka, Andhrapradesh etc..., recorded classical songs in various Indian languages including Malayalam, Tamil, Telugu, Konkani, Sanskrit, Hindi and Marathi. He is Primarily Known for a Playback Singer in Tamil, Telugu and Malayalam Film Industry.
{| class="wikitable"
! colspan="2" |Hithesh Venugopal
|-
!Birth name
|Hithesh V
|-
!Born
|15 February 2001 (age 24)
[[ചെട്ടികുളങ്ങര|Chettikulangara,]] [[മാവേലിക്കര|Mavelikara]], [[കേരളം|Keralam]], [[ഇന്ത്യ|India]]
|-
!Genres
|[[കർണ്ണാടകസംഗീതം|Carnatic music]], [[പിന്നണി ഗായകർ|Playback singing]]
|-
!Occupation
|Singer
|-
!Instrument
|Vocals
|-
!Years active
|2009–present
|-
!Parents
|Venugopal Panicker
Vijayalekshmi.J
|-
!Siblings
|Vandana Venugopal
|-
! colspan="2" |
|-
!Website
|https://allhitheshvenugopal.wordpress.com/
|}
'''<u>Early Life and Education</u>'''
Hithesh was born in Mavelikara on 15 February 2001, the son of Venugopal Panicker and J.Vijayalekshmi. His Elder Sister Vandana Venugopal. He Studied at HSS Chettikulangara and Bishop Hodges HSS Mavelikara, He also completed Radiology and Imaging Technology at Presidency College of Paramedical. Hithesh was born in Chettikulangara, Kerala From a young age, he developed an interest in Carnatic music and began training under prominent gurus, Prof Devikulangara Gangadharan, Sangeethapoornasree Prof Mavelikara P Subramaniam. His early exposure to devotional and classical performances shaped his musical journey. He resides in Kerala and continues to actively perform and promote Carnatic music and Bhajans.
'''<u>Career</u>'''
Hithesh Venugopal has established himself as a Carnatic vocalist with stage performances across Kerala and India. He is noted for his renditions of kritis, bhajans, and classical compositions, as well as for experimenting with devotional music in innovative styles.
Apart from traditional Carnatic concerts, he has also worked on thematic presentations and devotional albums, some of which include keyboard programming and modern arrangements. He is also Well-known Playback Singer in South Indian Music.
He also working as a Radiology Technologist at VSM Hospital, Mavelikara and NSS Medical Misson Hospital, Pandalam.
'''<u>Film Songs and Albums</u>'''
● Hithesh made her film chores at a young age with the Malayalam song “Seetharamam Kadhasudharam” from the film Seetha Kalyanam , on 2009" sings with Singers [[അനുരാധ ശ്രീറാം|Anuradha Sriram]] and [[മധു ബാലകൃഷ്ണൻ|Madhu Balakrishnan]].
● After a long time Hithesh also sings a Telugu Song "Giripai Sirulolike" from the film "Welcome to Tihar College, on 2020" with music by Praveen Immadi.
● Hithesh Sings "Thalalu Ooputhu" a beautiful telugu song with singers Manasa Acharya and Sri Latha from the movie Welcome to Tihar College.
● Hithesh also Sings a Gujarati Song "Tame Aevu Kahi Gaya" Dada music Album.
● Aesthetic Version of [[എ.ആർ. റഹ്മാൻ|A R Rahman's]] Hit Tamil Song Innisai Sings by Hithesh Venugopal, S Mahathi, [[സൈന്ദവി|Saindhavi]]
● He Create a Independent Cover Song Bhaja Govindam from Carnatic music lyrics by [[ശങ്കരാചാര്യർ|Sri Adi Shankaracharya]].
● He Sung by Gurucharanaka is a [[കൊങ്കണി ഭാഷ|Konkani]] Devotional Song Composed by Priya R Pai, Lyrics by Nivedita Prabhu.
● Hithesh's Sungs Attuthottil Song from Poonilamazha Malayalam Movie (Orginal Credits: [[എം.ജി. ശ്രീകുമാർ|M.G.Sreekumar]], [[കെ.എസ്. ചിത്ര|K.S.Chithra]])"Hits of Hithesh" album
'''<u>Awards and Recognition</u>'''
* '''Chembai Sangeetha Puraskaram(Kerala):''' A prestigious award recognizing young vocalists in Kerala.
* '''M.S. Subbulakshmi Fellowship:''' A fellowship awarded by the Sri Shanmukhananda Fine Arts and Sangeetha Sabha in Mumbai.
* '''Swathi Thirunal Puraskaram(Kerala):''' Honors contributions to Carnatic music and classical arts.
* '''Chettikulangara Amma Gaanapoornasree Puraskaram(Kerala):''' Temple and cultural trust recognition for musicians.
* '''Maharajapuram Viswanatha Iyer Award:''' Presented to leading Carnatic vocalists.
* '''Yuva Kala Bharathi Award:''' from Bharat Kalachar, Chennai
* '''Best Male Vocalist:''' from Thyaga Brahma Gana Sabha, Vani Mahal, Chennai
'''<u>Musical Style</u>'''
His singing is characterized by a blend of traditional Carnatic rigor and expressive devotional appeal. Hithesh is known for presenting kritis with clarity, bhava (expression), and melodic improvisation, while also appealing to contemporary listeners.
'''<u>Musical Institution</u>'''
In 2025, Hithesh Venugopal established a music school 'Himangi School of Music' at Chettikulangara (Mavelikara, Alappuzha) and Pandalam (Pathanamthitta) Offering Online and Offline Classes.
'''<u>References</u>'''
1.https://allhitheshvenugopal.wordpress.com/
2.https://www.instagram.com/hithesh_venugopal?igsh=MTFkdWhxaWtoZmd2ZQ==
3.https://www.facebook.com/share/1C6AERuMen/
4.https://www.youtube.com/channel/UCj_UbOu1lHj1BP_CddccCqg
5.https://in.linkedin.com/in/hithesh-venugopal-978a701b8
6.https://eifeqyhykrgkneot.quora.com/
7.https://www.datanyze.com/people/Hithesh-Venugopal/12627814136
8.https://www.youtube.com/channel/UC3HKYll8AQITWBsx_JZ_uZg
9.https://open.spotify.com/playlist/3bN1DifLNImo6uscxSqXMd
10.https://open.spotify.com/artist/1lSNTc9vWgEQiOqJTTeRoJ?si=6EVeAtjrTY-aPCTZwkwh8Q
d5pqpkxylchuvk1tgveqlosklwff0mc
സംവാദം:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം
1
664497
4628919
4628781
2026-06-12T14:33:18Z
Kiran Gopi
10521
4628919
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
2xna0sphzyu0td3z960ogvxjovwnv5d
4628923
4628919
2026-06-12T15:00:49Z
~2026-34630-42
219179
Gopi|Kir Gopi|സംവാദം]]) ചെയ്ത നാൾപ്പതിപ്പ് [[Special:Diff/4628919|4628919]] നീക്കം ചെയ്യുന്നു
4628923
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [aju] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Aju] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-20072-26|~2026-20072-26]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-20072-26|talk]]) 13:33, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
5g1cd8z0f31cydn0a7lj1fq8yrt0u91
4628925
4628923
2026-06-12T15:02:25Z
~2026-34630-42
219179
4628925
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
2xna0sphzyu0td3z960ogvxjovwnv5d
4628926
4628925
2026-06-12T15:03:33Z
~2026-34630-42
219179
4628926
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [aju] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Aju] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-20072-26|~2026-20072-26]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-20072-26|talk]]) 13:33, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
5g1cd8z0f31cydn0a7lj1fq8yrt0u91
4628927
4628926
2026-06-12T15:04:32Z
~2026-34630-42
219179
4628927
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
2xna0sphzyu0td3z960ogvxjovwnv5d
4628928
4628927
2026-06-12T15:07:53Z
~2026-34630-42
219179
4628928
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [aju] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Aju] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-20072-26|~2026-20072-26]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-20072-26|talk]]) 13:33, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
5g1cd8z0f31cydn0a7lj1fq8yrt0u91
4628933
4628928
2026-06-12T16:46:55Z
Kiran Gopi
10521
4628933
wikitext
text/x-wiki
== എഴംകുളം ദേവി ക്ഷേത്രവും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
[[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 18:30, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:എവിടെ ? [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:31, 4 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:14, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം==
വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
വിഷയം: ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം - ലേഖനത്തിലെ ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തതിനെതിരെയും ചരിത്രവസ്തുതകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും പരാതി.
ബഹുമാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹകർ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ,
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:38, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:https://w.wiki/JBFP ഈ ചിത്രം ലഭ്യമല്ല. [[:File:ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ തറവാടും.jpg]] ഈ ചിത്രം പോര. അമ്പലക്കമ്മറ്റി പുറത്തിറക്കിയ ഒരു പാട്ട് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. Tertiary evidence വേണം. ചരിത്രരേഖകൾ, ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങൾ മുതലായവ. അല്ലാത്തപക്ഷം ചേർക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 05:29, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::ചിത്രം ലഭ്യം അല്ലെന്ന് പറയണത് ഓക്കെ. വേറെ ഒരു തെളിവ് നൽകിട്ടുണ്ടല്ലോ അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം. ഇത് രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളതാണ്. ഇതിന്റെ മൂല്യം ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതാണ്. അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണം എന്ന് പറയുന്ന സാദനം ഒന്നും വെറുതെ കിട്ടുന്നത് അല്ല. ഇത് ഭഗവതിയുടെ പണം മൂലകുടുംബമായ അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടിന് കൊടുക്കുന്നതാണ്.
::ഞാൻ ആദ്യം അവലംബനം ചേർത്തത് ആണ്. അതിൽ ആദ്യതെതും രണ്ടാമത്തേതും വീഡിയോടെ അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അത് പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറാവിടിനും തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്ന ഒരു ARCHEOLOGICAL EVIDENCE ആണ്. ഇത് പുരാതന കാലം മുതൾക്കുള്ള സാദനം ആണ്. ആ വാളമ്പും വില്ലിനും ചിലങ്ക പോലുള്ള ഒരു സാധനം കൂടി ഉണ്ട് അവ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്... കൂടാതെ ഇത് ഉപയോഗിച്ച് വന്നിരുന്നത് പുരാതന കാലത്തുള്ള തൂക്ക സമയത്താണ്.. അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കും. തൂക്കം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ വാളമ്പും വില്ലും വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഒരു strong evidence ആയി ആ വിഡിയോ അവലംമ്പ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14030-11|~2026-14030-11]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14030-11|talk]]) 15:30, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
:::Primary evidence : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ
:::Secondary Evidence: ഇവരുമായി ബന്ധമുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::Teritary evidence: ഇവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാവർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രേഖകൾ
:::ഇതിൽ Teritary evidence ആണ് വിക്കിപീഡിയ സ്വീകരിക്കുക. മറ്റെല്ലാം supporting evidence ആയി കണക്കാക്കും.
:::രേഖകൾ വേണം : ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, വെബ് ലിങ്കുകൾ എന്നിവ.
:::ചിത്രങ്ങൾ വേണം. : ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രം, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്, അകത്ത് വളമ്പുംവില്ലും എന്ന ഉപകരണം, അമ്പലത്തിനാൽ വലിയപണിക്കർ ആയ കാരണവർ തൂക്കാശാൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി വാളമ്പും വില്ലും സ്വീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തിരിച്ചു തറവാട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കാരണവരെ വണങ്ങി അവ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്ന ചിത്രം ഇതെല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം തറവാട്ടുകാരോ ഏഴംകുലം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാരോ അല്ലാത്തവർ എടുത്തത് വേണം.
:::ARCHEOLOGICAL EVIDENCE: കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ച ഗവണ്മെന്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖ വേണം.
:::രാജഭരണ കാലം തൊട്ടേ ഉള്ളത് : തെളിവ് വേണം. രാജാവിന്റെ കല്പനയുടെ പകർപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ രാജഭരണകാലത്ത് അമ്പലത്തിനാൽ അവകാശ പണത്തെപ്പറ്റി മറ്റാരെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രേഖയോ മറ്റോ വേണം.
:::സർവ്വോപരി ഏഴംകുളം ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകൾ, പഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകൾ. ഉത്സവത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മുതലായവ വേണം.
:::ഏഴംകുളം ക്ഷേത്ര കമ്മറ്റിക്കാർ, ഭാരവാഹികൾ, അമ്പലത്തിനാൽ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച യൂട്യൂബ് വീഡിയോ തീർച്ചയായും തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഇത് വിക്കിപീഡിയയിലെ നയമാണ്.
:::ഇത്തരത്തിലുള്ള തെളിവുകൾ കിട്ടുമോ എന്നുനോക്കുക. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 17:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::1: ഹേയ് മിസ്റ്റർ വിവരക്കേട് പറയാതാടോ.... വിക്കിപീഡിയയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കോൺടെന്റ് നെ സാധുക്കരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ആണ് വേണ്ടത്... അതിനുള്ളത് അവലംബനത്തിൽ വീഡിയോ ലിങ്ക് ചേർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.. ആ വീഡിയോ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നതുകൊണ്ട് അതിനെയോ അതിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെയോ തിരസ്കരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല.... [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:14, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::2: വാളമ്പും വില്ലും : ഇതിനെ പറ്റി താങ്കൾ പരാമർശിച്ചത് വളരെ ബുദ്ധിമോഷവും അതിലേറെ വിഡ്ഢിത്തരവും ആണ്. പുരാതന കാലത്ത് നടന്ന ആചാര അനുഷ്ട്ടാനങ്ങളുടെ ചിത്രം എപ്രകാരം ലഭിക്കണം താങ്കൾ ഒന്ന് പറയുക?. അതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് യൂട്യൂബ് എന്ന platformil നൽകിട്ടുള്ള വീഡിയോ. യൂട്യൂബ് എന്ന platformil ആയത് കൊണ്ട് ആ യാഥാർഥ്യത്തെ ആർക്കും തന്നെ തിരസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ ആ വീഡിയോയിൽ നമ്മക്ക് കാണാൻ സാദിക്കും.. അതിലൂടെ അതിന്റെ പഴക്കം മനസിലാക്കാൻ സാദിക്കും ആ വളമ്പും വില്ലിന്റെയും ചിലങ്ക ഉണ്ടാക്കിരിക്കുന്നത് BRONZE എന്ന മെറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചോകൊണ്ട് ആണ്. നമ്മുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് വാളമ്പും വില്ലും എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ യൂട്യൂബ് എന്ന platformil വന്നത് കൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കാൻ ആവില്ല.........! [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:25, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
::::3: രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം :
::::രാജഭരണ കാലത്തുള്ള രാജാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരാൻ വേണ്ടി ഇത് രാജാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഉള്ള ക്ഷേത്രമോ രാജാവിന്റെ പരദേവത ക്ഷേത്രമോ അല്ല. ഇത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരുടെ പരദേവത ക്ഷേത്രം ആണ്. അതിനാൽ ആ രാജഭരണ കാലത്തെ ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. അല്ലാണ്ട് രായാവിന്റെ വിളംബരം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 18:34, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== [ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ==
ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
[ഏഴംകുളം ദേവീക്ഷേത്രം] എന്ന ലേഖനത്തിലെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ ചില ഉപയോക്താക്കൾ ബോധപൂർവ്വം തിരുത്തുന്നതിനെതിരെയും (Vandalism), ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെയും ഈ പരാതി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ലേഖനത്തിൽ 'അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബത്തിന്' ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന അവലംബങ്ങൾ (Citations/References) നേരത്തെ ചേർത്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ നിലവിൽ ആ അവലംബങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ പരിശോധനാക്ഷമത (Verifiability) എന്ന നയത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് ഈ നീക്കം നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ പരാതിയോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പരിശോധിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:
അവലംബങ്ങളുടെ പരിശോധന (Verification of Past Citations): ലേഖനത്തിന്റെ ഹിസ്റ്ററി (Article History) പരിശോധിച്ച്, അമ്പലത്തിനാൽ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നേരത്തെ നൽകിയിരുന്ന ആധികാരികമായ അവലംബങ്ങൾ/റഫറൻസുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കണം.
ഫോട്ടോ തെളിവുകൾ (Photographic Evidence): ഈ കുടുംബത്തിന് ക്ഷേത്രവുമായുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഞാൻ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ അപ്ലോഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:
തെളിവ് 1: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%AA%E0%B4%B1%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%A8%E0%B5%8D%E0%B4%A8%E0%B4%A4%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
തെളിവ് 2: <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
പേജ് സംരക്ഷണം (Page Protection): വസ്തുതകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി നിരന്തരമായി എഡിറ്റുകൾ നടത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ലേഖനം താൽക്കാലികമായി സംരക്ഷിക്കണമെന്നും തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ഫോട്ടോ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ തിരുത്താൻ അടിയന്തര നടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 00:16, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== EZHAMKULAM DEVI TEMPLE==
AAYI BENTHAPETTU EZHAMKULAM DEVI TEMPLE COMMITTE PURATHU VITTA SONG EZHAMKULAM DEVI TEMPLEUM AMBALATHINAL PANICKER THARAVADUM AYITULLA NOTE [AMBALA COMITTE]
marathe thirumumpil | മാറാതെ തിരുമുമ്പിൽ | devotional song [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14078-04|~2026-14078-04]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14078-04|talk]]) 01:08, 5 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്..==
എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. ==
ഈ ഗാനം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.. എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറത്ത് വിട്ട ഗാനം ആണ്. ഇത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രവും അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർ തറവാടും ആയിട്ടുള്ള ചരിത്രം വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിട്ടുള്ള ഒരു ഗാനം ആണ്. വെറുതെ ഒന്നും ഒരു ക്ഷേത്രവും അവരുടെ ഒഫീഷ്യൽ ഗാനമായി പുറത്ത് വിടുകയില്ല. അതിനാൽ ഇത് തന്നെ ആണ് ഏറ്റവും വലിയ വിലയെറിയ തെളിവ്. പുരാതന കാലത്ത് എഴംകുളം ദേവിക്ഷേത്രം പണിഞ്ഞത് അമ്പലത്തിനാൽ പണിക്കർമാരാണ്. [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-14903-54|~2026-14903-54]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-14903-54|talk]]) 17:59, 8 മാർച്ച് 2026 (UTC)
== FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION ==
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [Your Name/Username] ==
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Your Name/Username] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-19949-79|~2026-19949-79]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-19949-79|talk]]) 10:50, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
:ഈ താളിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപകമായ നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ (ലേഖനത്തിന്റെ പൊതുവായ ലേയൗട്ട് നശിപ്പിക്കുക, തെളിവില്ലാത്ത വിവരങ്ങൾ എഴുതുക, തിരുത്തൽ യുദ്ധം നടത്തുക, അവലംബങ്ങൾ ചേർക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യപരമായ വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ ചേർക്കുക മുതലായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ) തുടർച്ചയായയി ചെയ്യുകയും ലേഖനം നന്നാക്കാനുള്ള തുടർച്ചയായ ശ്രമങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖനം അംഗത്വമെടുത്തവർക്ക് മാത്രം തിരുത്താവുന്നരീതിയിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായായണ്. കൂടാതെ ഈ സംവാദത്താളിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട വിവിധ തെളിവുകൾ സംവാദമടക്കം ചില താത്കാലിക അക്കൗണ്ടുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതും കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ലേഖനം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തത്കാലം ഈ ലേഖനം തിരുത്തുന്നതിന് ഒരു അക്കൗണ്ട് എടുക്കുക. നശീകരണം നടത്താതിരിക്കുക. ചേർക്കുന്ന വിവരങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുക എന്നിവ ചെയ്ത് ലേഖനം നന്നാക്കാവുന്നതാണ്. [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 12:41, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page. Dear Stewards/Administrators, I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple". Statement of Grievance: The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception. Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has: 1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories. 2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation. 3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights. Supporting Evidence (6 Points): * Evidence 1 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 2 (Image): https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg * Evidence 3 (Documentary Video): http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home. * Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI – Confirms family rights at [00:01:14]. * Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family. * Evidence 6 (Historical Video): http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw Requested Action: I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to: 1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page. 2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records. 3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power. Sincerely, [aju]
FORMAL COMPLAINT REGARDING ADMINISTRATIVE MISCONDUCT AND MISINFORMATION
To: The Wikipedia Administrators' Noticeboard / Meta-Wiki Stewards
Subject: Formal Complaint against Administrator Ranjithsiji (User:Ranjithsiji) for Abuse of Power and Promotion of Misinformation on the "Ezhamkulam Devi Temple" Page.
Dear Stewards/Administrators,
I am writing to formally report a serious case of administrative misconduct by Ranjithsiji on the Malayalam Wikipedia article "Ezhamkulam Devi Temple".
Statement of Grievance:
The administrator, Ranjithsiji, has been using his administrative tools to suppress the authentic history of the Ezhamkulam Devi Temple. He has deliberately modified the article to favor a false narrative, allegedly to support certain local groups involved in financial exploitation and public deception.
Despite providing multiple pieces of historical and official evidence proving the centuries-old custodianship of the Ambalathinal Family (Ambalathinal Tharavadu), the administrator has:
1. Manipulated Content: Replaced verified historical facts with fabricated stories.
2. Abused Protection Tools: Locked (Protected) the page to prevent any factual corrections by the public, thereby shielding misinformation.
3. Ignored Official Records: Disregarded official temple management records and video evidence that validate the Ambalathinal family’s rights.
Supporting Evidence (6 Points):
<nowiki>*</nowiki> Evidence 1 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%B2%E0%B5%8D%E0%B4%B2%E0%B5%87_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82%E0%B4%AC%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 2 (Image): <nowiki>https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E0%B4%8F%E0%B4%B4%E0%B4%82%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B4%82_%E0%B4%A6%E0%B5%87%E0%B4%B5%E0%B5%80%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%B7%E0%B5%87%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%B5%E0%B5%81%E0%B4%82_%E0%B4%85%E0%B4%AE%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%B2%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%A4%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BE%E0%B5%BD_%E0%B4%A4%E0%B4%B1%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%81%E0%B4%82.jpg</nowiki>
<nowiki>*</nowiki> Evidence 3 (Documentary Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=r3BlxrMuENw</nowiki> – Confirms at [00:05:54] that the ritual weapons for the temple's 'Thookam' ceremony are stored in the family’s ancestral home.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 4 (Ceremonial Rights Video): <nowiki>https://youtube.com/shorts/82X84d0DHTI</nowiki> – Confirms family rights at [00:01:14].
<nowiki>*</nowiki> Evidence 5 (OFFICIAL RECORD): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=8aGpQ1H8Iug</nowiki> – This song was officially released by the Ezhamkulam Devi Temple Management Committee. The lyrics at [00:01:49] and [00:02:44] explicitly recognize the divine and historical connection between the temple and the Ambalathinal family.
<nowiki>*</nowiki> Evidence 6 (Historical Video): <nowiki>http://www.youtube.com/watch?v=F6cdJkALjgw</nowiki>
Requested Action:
I request an immediate investigation into the actions of Administrator Ranjithsiji. His involvement with groups attempting to monetize false history is a violation of Wikipedia’s core principles of Neutral Point of View (NPOV) and Verifiability. I urge the community to:
1. Remove the biased protection (lock) on the "Ezhamkulam Devi Temple" page.
2. Restore the factual history of the Ambalathinal family based on the provided official records.
3. Review the administrative status of Ranjithsiji for the misuse of power.
Sincerely,
[Aju] [[പ്രത്യേകം:സംഭാവനകൾ/~2026-20072-26|~2026-20072-26]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:~2026-20072-26|talk]]) 13:33, 1 ഏപ്രിൽ 2026 (UTC)
52qmedp4hu8c7w5wzob6c36qfpgpcnf
എം. ലിജു
0
667389
4628977
4627494
2026-06-13T05:14:58Z
InternetArchiveBot
146798
Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.9.5
4628977
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox officeholder
| name = എം. ലിജു
| image = [[File:M. Liju.jpg|250px]]
| caption =
| office = കേരളത്തിലെ എക്സൈസ്, സഹകരണ വകുപ്പ് മന്ത്രി
| term_start = {{Start date|2026|05|18|df=yes}}
| term_end =
| 1blankname = Chief Minister
| 1namedata = [[വി.ഡി. സതീശൻ]]
| predecessor = [[എം.ബി. രാജേഷ്]] (എക്സൈസ്)<br/>[[വി.എൻ. വാസവൻ]] (സഹകരണം)
| office2 =
കേരള നിയമസഭയിലെ അംഗം
| term_start2 = {{Start date|2026|05|4|df=yes}}
| term_end2 =
| predecessor2 = പ്രതിഭ ഹരി
| successor2 =
| constituency2 = കായംകുളം
| birth_date = {{birth date and age|1979|01|01|df=yes}}
| birth_place = ഹരിപ്പാട്, ആലപ്പുഴ ജില്ല
| party = ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്
| spouse = അമ്പിളി
| children = 2 daughters
| date = 24 മെയ്
| year = 2026
| source = <ref>https://malayalam.news18.com/news/kerala/m-liju-rises-from-three-consecutive-defeats-to-historic-kayamkulam-victory-and-kerala-cabinet-berth-sbs-ws-l-774071.html{{പ്രവർത്തിക്കാത്ത കണ്ണി|date=ജൂൺ 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>ന്യൂസ് 18 മലയാളം
}}
2026 മെയ് 18 മുതൽ കേരളത്തിലെ
എക്സൈസ്, സഹകരണ വകുപ്പ് മന്ത്രിയായി തുടരുന്ന ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ നിന്നുള്ള കോൺഗ്രസ് നേതാവാണ്
''' അഡ്വ.എം. ലിജു '''
2026 മെയ് നാല് മുതൽ കായംകുളം മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമസഭാംഗമാണ്.
<ref>{{Cite web|url=https://www.manoramaonline.com/premium/opinion-and-analysis/2026/04/08/kayamkulam-and-ambalappuzha-assembly-constituency-m-liju-u-prathibha-g-sudhakaran-candidateship-election-analysis-prm.html|title=അമ്പലപ്പുഴയിൽ സുധാകരനു നൽകിയ 'സഹായം' ലിജുവിന് കായംകുളത്ത് വോട്ടാകുമോ? 'കണക്കു ചോദിക്കാൻ' പ്രതിഭ; കോൺഗ്രസ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന 'ഇഫക്ട്' എവിടെയെല്ലാം?|website=@manoramaonline}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://theprint.in/elections/kerala-election-results-congress-led-udf-dominates-alappuzha-once-a-left-stronghold/2920280/|title=Kerala election results: Congress-led UDF dominates Alappuzha, once a Left stronghold|first=Aneesa|last=PA|website=[[ThePrint]] |date=May 4, 2026}}</ref><ref>https://www.myneta.info/Kerala2021/candidate.php?candidate_id=234</ref> <ref>https://www.myneta.info/Kerala2026/candidate.php?candidate_id=695</ref>
== ജീവിതരേഖ ==
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ മാവേലിക്കര താലൂക്കിൽ ഹരിപ്പാട് ആനാരിയിലെ
മീനത്തേതിൽ വീട്ടിൽ റിട്ട.പോലീസ്
കോൺസ്റ്റബിൾ എം മോഹൻലാലിൻ്റെയും
ചന്ദ്രികയുടേയും മകനായി ജനനം.
പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം
കാർത്തികപ്പള്ളി സെൻ്റ് തോമസ് ഹൈസ്കൂൾ, നങ്ങ്യാർകുളങ്ങര ടി.കെ.എം.എം കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ലിജു
നിയമബിരുദം നേടി അഭിഭാഷകനായും
ജോലി നോക്കിയിട്ടുണ്ട്.<ref>https://marunadanmalayalee.com/politics/elections/m-liju-victory-848470</ref><ref>https://www.manoramaonline.com/news/latest-news/2026/05/21/kerala-cabinet-portfolios-cm-secures-key-departments.html</ref>
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ==
നങ്ങ്യാർകുളങ്ങര ടി.കെ.എം.എം
കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയുടെ
വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനമായ കെ.എസ്.യു
വഴി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ എത്തി.
കെ.എസ്.യു സംസ്ഥാന ജനറൽ സെക്രട്ടറി, യൂത്ത് കോൺഗ്രസിൻ്റെ സംസ്ഥാന ഉപാധ്യക്ഷൻ, സംസ്ഥാന അധ്യക്ഷൻ, ദേശീയ ജനറൽ സെക്രട്ടറി എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ച ലിജു
കെപിസിസിയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയും
സംഘടന ചുമതലയുള്ള ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആലപ്പുഴ ജില്ലാ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റിയുടെ അധ്യക്ഷനും കെ.പി.സി.സിയുടെ രാഷ്ട്രീയകാര്യ സമിതി അംഗവുമായിരുന്നു.
നിലവിൽ കെപിസിസി ഉപാധ്യക്ഷനാണ്.
കേരളത്തിലെ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ
2016-ൽ കായംകുളത്തും 2011, 2021-ൽ
അമ്പലപ്പുഴയിൽ നിന്നും മത്സരിച്ചെങ്കിലും
പരാജയപ്പെട്ടു. 2026-ലെ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കായംകുളം മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും മത്സരിച്ച ലിജു സിറ്റിംഗ് എംഎൽഎയായിരുന്ന സിപിഎമ്മിലെ
യു.പ്രതിഭ ഹരിയെ പരാജയപ്പെടുത്തി
ആദ്യമായി നിയമസഭാംഗമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
2026-ലെ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ
യുഡിഎഫ് 102 സീറ്റിൽ വിജയിച്ചതിനെ തുടർന്ന് ആദ്യമായി നിയമസഭാംഗമായ
ലിജു വി.ഡി.സതീശൻ മന്ത്രിസഭയിലെ
കാബിനറ്റ് വകുപ്പ് മന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു അധികാരമേറ്റു.
നിലവിൽ 2026 മെയ് 18ന് അധികാരമേറ്റ
വി.ഡി.സതീശൻ മന്ത്രിസഭയിലെ സംസ്ഥാന
എക്സൈസ്, സഹകരണ വകുപ്പ് മന്ത്രിയായി തുടരുന്നു.<ref>https://www.mathrubhumi.com/news/kerala/m-liju-kayamkulam-mla-cabinet-minister-qbws2ef2</ref><ref>https://keralakaumudi.com/news/mobile/kerala/general/m-liju-1749681</ref><ref>https://www.asianetnews.com/kerala-news/m-liju-taking-oath-as-minister-in-kerala-udf-cabinet-articleshow-8x458go</ref><ref>https://www.mathrubhumi.com/news/kerala/former-gunman-mohanlal-son-m-liju-sworn-in-as-kerala-minister-ikzrvnlg</ref>
''' പ്രധാന പദവികളിൽ '''
* 2026 : സംസ്ഥാന എക്സൈസ്, സഹകരണ വകുപ്പ് മന്ത്രി
* 2026 : നിയമസഭാംഗം, കായംകുളം
* 2025 : കെപിസിസി വൈസ് പ്രസിഡന്റ്
* 2025 : കെപിസിസി സംഘടന ജനറൽ സെക്രട്ടറി
* 2024 : കെപിസിസി ജനറൽ സെക്രട്ടറി
* 2016-2021 : ആലപ്പുഴ ഡി.സി.സി പ്രസിഡന്റ്
* 2009-2010 : യൂത്ത് കോൺഗ്രസ് സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ്
== സ്വകാര്യ ജീവിതം ==
* ഭാര്യ : അമ്പിളി
* മക്കൾ
* ഗാർഗി
* ഗഗന
==അവലംബം==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:പതിനാറാം കേരള നിയമസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ എക്സൈസ് വകുപ്പ് മന്ത്രിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ സഹകരണവകുപ്പ് മന്ത്രിമാർ]]
27kmdgoyn2s2zpif2zoewp69fh9e2e0
മനോജ് മൂത്തേടൻ
0
667455
4628909
4622147
2026-06-12T14:01:33Z
Malikaveedu
16584
4628909
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox officeholder
| honorific_prefix =
| name = മനോജ് മൂത്തേടൻ
| native_name =
| native_name_lang =
| honorific_suffix =
| image =
| width =
| alt =
| caption =
| order =
| office = കേരള നിയമസഭയിലെ അംഗം
| status = Incumbent
| termstart = 2026
| termend =
| constituency = പെരുമ്പാവൂർ
| majority =
| predecessor = എൽദോസ് കുന്നപ്പള്ളി
| successor =
| birth_date =
| birth_place =
| death_date =
| death_place =
| party = [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]]
| alma_mater =
| occupation = രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ
}}
ഇന്ത്യയിലെ കേരളത്തിലെ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകനും എംഎൽഎയുമാണ് '''മനോജ് മൂത്തേടൻ'''. നിലവിൽ [[കേരള നിയമസഭ|കേരള നിയമസഭയിലെ]] [[പെരുമ്പാവൂർ നിയമസഭാമണ്ഡലം|പെരുമ്പാവൂർ]] നിയോജകമണ്ഡലത്തിലെ നിയമസഭാംഗം ആയി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു. [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]] അംഗമായ അദ്ദേഹം [[കേരള നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് (2026)|2026 ലെ കേരള നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലാണ്]] തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്. 28,434 വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തിനാണ് വിജയിച്ചത്.<ref>{{Cite web|url=https://results.eci.gov.in/ResultAcGenMay2026/partywisewinresult-742S11.htm|title=Election Commission of India|access-date=2026-05-23|language=en}}</ref>
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ==
ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് നേതാവായ മനോജ് മൂത്തേടൻ [[ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണി|യുഡിഎഫ്]] പ്രതിനിധിയായാണ് കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. 2026-ൽ നടന്ന കേരള നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പെരുമ്പാവൂർ നിയോജക മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും യു.ഡി.എഫ് സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിച്ച അദ്ദേഹം വൻ വിജയം സ്വന്തമാക്കി. ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ആകെ 75,088 വോട്ടുകൾ നേടിയാണ് അദ്ദേഹം നിയമസഭയിലേക്ക് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്. തന്റെ പ്രധാന എതിരാളിയായിരുന്ന ഇടതുമുന്നണിയിലെ ബേസിൽ പോളിനെ 28,434 വോട്ടുകളുടെ ഭൂരിപക്ഷത്തിനാണ് മനോജ് മൂത്തേടൻ പരാജയപ്പെടുത്തിയത്. മണ്ഡലത്തിലെ മുൻ എം.എ.എൽ.എ [[എൽദോസ് പി. കുന്നപ്പിള്ളി|എൽദോസ് കുന്നപ്പിള്ളിക്കെതിരെയുണ്ടായ]] വിവാദങ്ങൾ സജീവ ചർച്ചയായ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ, എൽ.ഡി.എഫ് സ്ഥാനാർത്ഥി നേടിയ 46,654 വോട്ടുകളെയും എൻ.ഡി.എ സ്ഥാനാർത്ഥി ജിബി പതിക്കൽ നേടിയ 22,497 വോട്ടുകളെയും പിന്തള്ളിക്കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പെരുമ്പാവൂരിൽ യു.ഡി.എഫിന്റെ വിജയം നിലനിർത്തിയത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.asianetnews.com/kerala-news/udf-candidate-manoj-moothedan-won-in-perumbavoor-assembly-election-2026-articleshow-w973vup|title=പെരുമ്പാവൂരിൽ യുഡിഎഫ് സ്ഥാനാർഥി മനോജ് മൂത്തേടന് വിജയം|access-date=2026-05-23|last=Fb|last2=Tw|language=ml|last3=Linkdin|last4=Whatsapp|last5=Us|first5=GNFollow}}</ref>
==അവലംബം==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:പതിനാറാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർ]]
mueqz7o3rp9bj8qrmobnqndiio1g4ub
വിക്കിപീഡിയ:ഒഴിവാക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള ലേഖനങ്ങൾ/അരുൺ കുമാർ എസ്. ഹരിപ്പാട്
4
668531
4629071
4626236
2026-06-13T09:33:35Z
Ajeeshkumar4u
108239
/* അരുൺ കുമാർ എസ്. ഹരിപ്പാട് */
4629071
wikitext
text/x-wiki
{{Afd top|'''നീക്കം ചെയ്തു'''}} --[[ഉപയോക്താവ്:Ajeeshkumar4u|Ajeeshkumar4u]] ([[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ajeeshkumar4u|സംവാദം]]) 09:33, 13 ജൂൺ 2026 (UTC)
===[[:അരുൺ കുമാർ എസ്. ഹരിപ്പാട്]]===
:{{la|അരുൺ കുമാർ എസ്. ഹരിപ്പാട്}} – (<includeonly>[[വിക്കിപീഡിയ:ഒഴിവാക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള ലേഖനങ്ങൾ/അരുൺ കുമാർ എസ്. ഹരിപ്പാട്|View AfD]]</includeonly><noinclude>[[വിക്കിപീഡിയ:ഒഴിവാക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള ലേഖനങ്ങൾ/പത്തായം/മേയ് 2026#{{anchorencode:അരുൺ കുമാർ എസ്. ഹരിപ്പാട്}}|View log]]</noinclude>{{int:dot-separator}} <span class="plainlinks">[https://tools.wmflabs.org/jackbot/snottywong/cgi-bin/votecounter.cgi?page=%E0%B4%B5%E0%B4%BF%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%95%E0%B4%BF%E0%B4%AA%E0%B5%80%E0%B4%A1%E0%B4%BF%E0%B4%AF:%E0%B4%92%E0%B4%B4%E0%B4%BF%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%95%E0%B4%BE%E0%B5%BB_%E0%B4%B8%E0%B4%BE%E0%B4%A6%E0%B5%8D%E0%B4%A7%E0%B5%8D%E0%B4%AF%E0%B4%A4%E0%B4%AF%E0%B5%81%E0%B4%B3%E0%B5%8D%E0%B4%B3_%E0%B4%B2%E0%B5%87%E0%B4%96%E0%B4%A8%E0%B4%99%E0%B5%8D%E0%B4%99%E0%B5%BE/%E0%B4%85%E0%B4%B0%E0%B5%81%E0%B5%BA_%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B5%BC_%E0%B4%8E%E0%B4%B8%E0%B5%8D._%E0%B4%B9%E0%B4%B0%E0%B4%BF%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%8D Stats]</span>)
ശ്രദ്ധേയതയില്ലാത്ത വ്യക്തി [[ഉപയോക്താവ്:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:13px;">രൺജിത്ത് സിജി </span>{Ranjithsiji}]][[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:Ranjithsiji|<span style="color:green;font-size:20px; font-weight:bold;" title="സംവാദം"> ✉</span>]] 18:35, 25 മേയ് 2026 (UTC)
{{Afd bottom}}
p9s4e3x2f2bg6etqr64g1bvlv28ed78
റോണി കെ. ബേബി
0
668678
4628906
4628891
2026-06-12T13:51:29Z
Malikaveedu
16584
4628906
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox officeholder
| name = റോണി കെ ബേബി
| image =
| caption =
| office = കേരള നിയമസഭയിലെ അംഗം
| termstart = മെയ് 2026
| termend =
| constituency = [[Kanjirappally (State Assembly constituency)|കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി]]
| predecessor = [[എൻ. ജയരാജ്]]
| successor =
| birth_name = റോണി കെ. ബേബി
| birth_date = {{Birth year and age|1977}}
| birth_place = [[കോട്ടയം ജില്ല]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| party = [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]]
| alma_mater = [[ഹൈദരാബാദ് സർവകലാശാല]]
| occupation = അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസർ, രാഷ്ട്രമീമാംസകൻ
| education = Post Graduate (MA, B.Ed)
| parents = മാത്യു ജോസഫ് (പിതാവ്)
| spouse = മെറീന
| children = ഹന്ന
}}
പതിനാറാം കേരള നിയമസഭയിൽ [[കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി നിയമസഭാമണ്ഡലം|കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി]] നിയമസഭാ മണ്ഡലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കേരളത്തിൽനിന്നുള്ള രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനും അക്കാദമിക് വിദഗ്ദ്ധനുമാണ് '''റോണി കുന്നേൽ ബേബി'''. [[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്]] അംഗമായ അദ്ദേഹം 2026 ൽ നടന്ന കേരള നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മുൻ എം.എൽ.എ.യും [[കേരള കോൺഗ്രസ് (എം)|കേരളാ കോൺഗ്രസ് (എം)]] പാർട്ടി സ്ഥാനാർത്ഥിയുമായിരുന്ന [[എൻ. ജയരാജ്|എൻ. ജയരാജിനെ]] പരാജയപ്പെടുത്തിയാണ് കേരള നിയമസഭാംഗമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്.
== ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും ==
[[കോട്ടയം ജില്ല|കോട്ടയം ജില്ലയിലെ]] [[കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി|കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിൽ]] [[ആനക്കല്ല്]] ഗ്രാമത്തിലെ കുന്നേൽ വീട്ടിലാണ് റോണി കെ. ബേബി ജനിച്ചത്. നെടുങ്കണ്ടം സെന്റ് സെബാസ്റ്റ്യൻസ് ഹൈസ്കൂളിലെ പഠനത്തിനുശേഷം [[അരുവിത്തുറ|അരുവിത്തുറയിലെ]] സെൻ്റ് ജോർജ്ജ് കോളേജിൽനിന്ന് ബിരുദം നേടി. [[ഹൈദരാബാദ് സർവകലാശാല|ഹൈദരാബാദ് സർവ്വകലാശാലയിൽനിന്ന്]] ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും ബി.എഡും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം അദ്ദേഹം വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ അദ്ധ്യാപകനായി തന്റെ ജോലി തുടർന്നു.
സജീവ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹം കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ സെന്റ് ഡോമിനിക്സ് കോളജിൽ അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ കാലത്ത് [[കേരള സ്റ്റുഡന്റ്സ് യൂണിയൻ]] (കെ.എസ്.യു.), [[ഇന്ത്യൻ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്സ്|ഇന്ത്യൻ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്]] എന്നിവയുടെ സജീവ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. നിലവിൽ കോട്ടയം ജില്ലാ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റിയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയാണ്.
== രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ==
2026ലെ കേരള നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ [[കേരള കോൺഗ്രസ് (എം)|കേരള കോൺഗ്രസ് (എം.)]] നിരവധി തവണ കൈവശം വച്ചിരുന്ന [[കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി നിയമസഭാമണ്ഡലം|കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി]] നിയോജകമണ്ഡലത്തിലേക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ റോണി മത്സരിച്ചു. റബ്ബർ കർഷകരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ, ആരോഗ്യസംരക്ഷണ രംഗത്തെ അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ, [[കോട്ടയം ജില്ല|കോട്ടയം ജില്ലയിലെ]] മലയോര പ്രദേശങ്ങളുടെ വികസനം എന്നിവയിലൂന്നിയാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണം നടത്തിയത്.
56,646 വോട്ടുകൾ നേടിയ റോണി കേരള കോൺഗ്രസ് (എം) പാർട്ടിയുടെ നിലവിലെ എം.എൽ.എ.യായിരുന്ന [[എൻ. ജയരാജ്|എൻ. ജയരാജിനെ]] 5,772 വോട്ടുകൾക്കാണ് പരാജയപ്പെടുത്തിയത്.
== തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം ==
=== 2026 ലെ കേരള നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ===
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right"
! scope="col" style="width:130px" |പാർട്ടി
! scope="col" style="width:220px" |സ്ഥാനാർത്ഥി
! scope="col" style="width:80px" |വോട്ടുകൾ
! scope="col" style="width:50px" |%
! scope="col" style="width:50px" |±%
|-
| style="background-color: {{party color|Indian National Congress}}" |
| scope="row" style="text-align:left" |'''[[ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്|ഐഎൻസി]]'''
| style="text-align:left" |'''റോണി കെ ബേബി'''
|'''56646'''
|'''41.66'''
|-
| style="background-color: #E80909" |
| scope="row" style="text-align:left" |[[കേരള കോൺഗ്രസ് (എം)|കെ. സി. (എം.]]
| style="text-align:left" |[[എൻ. ജയരാജ്]]
|50874
|37.41
|
|-
| style="background-color: {{party color|Bharatiya Janata Party}}" |
| scope="row" style="text-align:left" |[[ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി|ബിജെപി]]
| style="text-align:left" |ജോർജ് കുര്യൻ
|26984
|19.84
|
|-
! colspan="2" style="text-align:left" |വിജയത്തിന്റെ മാർജിൻ
!5772
!4.25
!
|-
! colspan="2" style="text-align:left" |മൊത്തം സാധുവായ വോട്ടുകൾ
!1,35,988
!
!
|-
| colspan="2" style="background-color: {{party color|Indian National Congress}}; text-align:left" |'''[[Indian National Congress|INC]] gain''' from [[Kerala Congress (M)|KC(M)]]
|'''സ്വിംഗ്'''
|
|
|}
== അവലംബങ്ങൾ ==
[[വർഗ്ഗം:കോട്ടയം ജില്ലയിൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:പതിനാറാം കേരള നിയമസഭാംഗങ്ങൾ]]
[[വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:1983-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:Date of birth not in Wikidata]]
mp0lf2u684411g3ijxojuja0ofpkt6c
സി.പി. രാജേന്ദ്രൻ
0
668706
4628897
4628627
2026-06-12T12:43:51Z
Vicharam
9387
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]] ചേർത്തു [[വിക്കിപീഡിയ:ഹോട്ട്കാറ്റ്|ഹോട്ട്ക്യാറ്റ്]] ഉപയോഗിച്ച്
4628897
wikitext
text/x-wiki
{{Short description|Indian geologist (born 1955)}}
{{EngvarB|date=September 2014}}
{{Use dmy dates|date=November 2024}}
{{Infobox scientist
|name = ചിറ്റേനിപ്പാട്ട് പുത്തൻവീട്ടിൽ രാജേന്ദ്രൻ
|image =
|image_size =
|birth_date = {{Birth date and age|df=yes|1955|5|29}}
|birth_place = [[ഒറ്റപ്പാലം]]
|alma_mater = [[കേരള സർവകലാശാല ]]<br />[[Cochin University of Science and Technology]] [[University of South Carolina]]
|doctoral_advisor =
|known_for = [[Tectonics]] [[Earthquake geology]] Paleoseismology
|footnotes =
|parents = [[പവനൻ]] , [[പാർവതി പവനൻ]]
|spouse = [[കുശലരാജേന്ദ്രൻ]]
|field = ഭൗമശാസ്ത്രം
|work_institution = [[Indian Institute of Science]]<br />[[Centre for Earth Science Studies]] [[Jawaharlal Nehru Centre for Advanced Scientific Research]] National Institute of Advanced Studies
|prizes = National Geoscience Award (2009)
}}
ഒരു ഇന്ത്യൻ ഭൗമശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് (Geoscientist) ചിറ്റേനിപ്പാട്ട് പുത്തൻവീട്ടിൽ രാജേന്ദ്രൻ (ജനനം: 1955 മേയ് 29) എന്ന '''സി.പി രാജേന്ദ്രൻ'''. സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിൽ സി.പി. എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ഭൂകമ്പങ്ങളെയും ടെക്റ്റോണിക് പ്രക്രിയകളെയും സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങളിലാണ് അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ളത്.
==വിദ്യാഭ്യാസം==
രാജേന്ദ്രൻ തന്റെ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം തിരുവനന്തപുരം, ചെന്നൈ എന്നിവിടങ്ങളിലായി പൂർത്തിയാക്കി. തുടർന്ന് കേരള സർവകലാശാലയുടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ നിന്ന് 1976-ൽ ഭൂവിജ്ഞാനശാസ്ത്രത്തിൽ (Geology) ബി.എസ്.സി. ബിരുദവും, 1978-ൽ കൊച്ചിൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജിയിൽ നിന്ന് എം.എസ്.സി. ബിരുദവും നേടി.
ശേഷം അദ്ദേഹം സെന്റർ ഫോർ എർത്ത് സയൻസ് സ്റ്റഡീസ് (CESS)-ൽ ഗവേഷണ ശാസ്ത്രജ്ഞനായി ചേർന്നു. 1988-ൽ കൊച്ചിൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജിയിൽ നിന്ന് പി.എച്ച്.ഡി. നേടിയ ശേഷം, സിപി , അമേരിക്കയിലെ സൗത്ത് കരോലിന സർവകലാശാലയിലേക്ക് പോസ്റ്റ്-ഡോക്ടറൽ പഠനത്തിനായി പോയി. അവിടെ 1993 വരെ ഗവേഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നു.
==കുടുംബം==
[[കുശലരാജേന്ദ്രൻ|കുശല രാജേന്ദ്രനാണ്]] ജീവിതപങ്കാളി. അവർ CESS-ലുള്ള സഹഗവേഷകയായിരുന്നു. പിന്നീട് അവർ ബെംഗളൂരുവിലെ ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസിൽ അധ്യാപികയായി ചേർന്നു.<ref>{{cite web|url=http://ceas.iisc.ernet.in/~kusala/ |title=Home |publisher=Ceas.iisc.ernet.in |access-date=3 December 2011}}</ref> ഇവർക്ക് ഒരു മകനുണ്ട്.<ref>{{cite web |last1=Rajendran |first1=Kusala |title=An Indian Geophysicist Reflects |url=https://inference-review.com/article/an-indian-geophysicist-reflects |website=Inference |access-date=15 May 2024}}</ref> പ്രമുഖ യുക്തിവാദിയും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്ന [[പവനൻ]] ആണ് സിപി രാജേന്ദ്രന്റെ പിതാവ്. മാതാവ് [[പാർവതി പവനൻ]]. കവിയും പത്രപ്രവർത്തകനുമായ സിപി സുരേന്ദ്രൻ സഹോദരനാണ്. പ്രമുഖ പത്രപ്രവർത്തകനായിരുന്ന [[സി.പി. രാമചന്ദ്രൻ]], രാജേന്ദ്രന്റെ അമ്മാവനാണ്. തെന്നിന്ത്യൻ അഭിനേത്രി [[അഭിരാമി|അഭിരാമിയെയാണ്]] രാജേന്ദ്രന്റെ മകൻ വിവാഹം ചെയ്തത്.
==പ്രവൃത്തിമേഖലയിലെ മികവ്==
1994-ൽ സി.പി. വീണ്ടും തിരുവനന്തപുരം സെന്റർ ഫോർ എർത്ത് സയൻസ് സ്റ്റഡീസിൽ (CESS) ചേർന്നു. അവിടെ 2008 വരെ പ്രവർത്തിച്ചു. 2009-ൽ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസിൽ (IISc) ഇന്ത്യാ സർക്കാരിന്റെ രാമാനുജൻ നാഷണൽ ഫെല്ലോഷിപ്പ് സ്വീകരിക്കുകയും, ഭൂവിജ്ഞാനശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുതുതായി ആരംഭിച്ച കേന്ദ്രത്തിൽ 2013 വരെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
IISc-യിലെ കാലാവധി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അദ്ദേഹം ബെംഗളൂരുവിലെ ജവഹർലാൽ നെഹ്റു സെന്റർ ഫോർ അഡ്വാൻസ്ഡ് സയന്റിഫിക് റിസർച്ച് (JNCASR)-ൽ അസോസിയേറ്റ് ഫാക്കൽറ്റിയായി ചേർന്നു. 2020 മുതൽ അദ്ദേഹം നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് അഡ്വാൻസ്ഡ് സ്റ്റഡീസിൽ (NIAS) അഡ്ജങ്ക്റ്റ് പ്രൊഫസറായും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസിലെ സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിഭാഗത്തിന്റെ “സെന്റർ ഓഫ് എക്സലൻസ് ഓൺ അഡ്വാൻസ്ഡ് മെക്കാനിക്സ് ഓഫ് മെറ്റീരിയൽസ്”-ൽ ഓണററി കൺസൾട്ടന്റായും സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു. അമേരിക്കയിലെ കണക്റ്റിക്കട്ടിലെ ഹിഗ്ഗാനം ആസ്ഥാനമായുള്ള “കൺസോർഷ്യം ഫോർ സസ്റ്റെയിനബിൾ ഡെവലപ്മെന്റ് ഇൻക്.” എന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഡയറക്ടർ ബോർഡിലും അദ്ദേഹം അംഗമാണ്.
ഇന്ത്യയിൽ താരതമ്യേന പുതിയ ഗവേഷണശാഖയായ പാലിയോസീസ്മോളജി (Paleoseismology) പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ച വ്യക്തിയാണ് രാജേന്ദ്രൻ . ഇന്ത്യയിലെ സീസ്മോടെക്റ്റോണിക്സ് , ഭൂകമ്പ ഭൂവിജ്ഞാനം , പാലിയോസീസ്മോളജി, ആർക്കിയോസീസ്മോളജി , സുനാമി ഭൂവിജ്ഞാനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ഭൂകമ്പ-ടെക്റ്റോണിക് മേഖലകളിലെ ഭൂകമ്പങ്ങളുടെ ആവർത്തന സ്വഭാവത്തെയും ഭൂവൈകല്യ മേഖലകളിലെ (fault zones) രൂപഭേദങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള നിർണായകമായ അറിവുകൾ നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
രാജേന്ദ്രൻ ഇന്ത്യയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലും പാലിയോസീസ്മോളജി പഠനങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. കില്ലാരി (ലാത്തൂർ), കേരളം, റാൺ ഓഫ് കച്ച് , സൗരാഷ്ട്ര, കാംബേ, പൻവേൽ (മഹാരാഷ്ട്ര), അസം, മധ്യ ഹിമാലയം, ആൻഡമാൻ–നിക്കോബാർ മേഖല എന്നിവ ഇതിൽപ്പെടുന്നു.
2001-ലെ ഗുജറാത്ത് ഭൂകമ്പത്തിന് മുമ്പ്, 1819-ലെ റൺ ഓഫ് കച്ച് ഭൂകമ്പത്തെയും അതിന്റെ ഫലമായി രൂപം കൊണ്ട “അല്ലാഹ്ബണ്ട്” (AllahBund) എന്ന ഉയർന്ന ഭൂഭാഗത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനങ്ങൾ ഇന്ത്യയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയിലെ ഭൂകമ്പ പ്രക്രിയകളെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ സംഭാവനകൾ നൽകി. 1819-ലെ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ പ്രഭവകേന്ദ്ര പ്രദേശത്ത് നടത്തിയ അന്വേഷണങ്ങളിൽ, അതിന് ഏകദേശം 800 മുതൽ 1000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന മറ്റൊരു വലിയ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ തെളിവുകളും അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. 2001-ലെ ഭൂകമ്പവും അതിനുമുമ്പുള്ള ഭൂകമ്പങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ച മണൽ പൊട്ടിത്തെറികളുടെ (sand blows) വലിപ്പവും ആവർത്തനവും വിലയിരുത്തി, ആ പഴയ ഭൂകമ്പവും അതേ ഭൂവൈകല്യ മേഖലയിലാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി.
സുനാമി ഭൂവിജ്ഞാനവും സുനാമി അപകടസാധ്യതകളും സംബന്ധിച്ച ഗവേഷണങ്ങളിലും സജീവമാണ്
രാജേന്ദ്രൻ . ചിലി തീരപ്രദേശം, ഇറാനിലെ മക്രാൻ തീരപ്രദേശം തുടങ്ങിയ ആഗോള പ്രാധാന്യമുള്ള മേഖലകളിലും അദ്ദേഹം പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ ഗവേഷകരുമായി ചേർന്ന് സുനാമി അപകടസാധ്യതകളെക്കുറിച്ചുള്ള സംയുക്ത ഗവേഷണങ്ങളിലും അന്തർദേശീയ സഹകരണ പദ്ധതികളിലും അദ്ദേഹം പങ്കാളിയാണ്.
2005-ൽ, “ഔട്ട്ലുക്ക്” മാസിക ഇന്ത്യയിലെ മികച്ച പത്ത് യുവ ഗവേഷകരിൽ ഒരാളായി രാജേന്ദ്രനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
==അവലംബം==
{{reflist}}
[[വർഗ്ഗം:ഭൗമശാസ്ത്രജ്ഞർ]]
[[വർഗ്ഗം:1955-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
tj8f4dq8z1eatvci7a8tnie5dbsnqv3
പ്രീതി മുകുന്ദൻ
0
668708
4628905
4628686
2026-06-12T13:49:41Z
Malikaveedu
16584
4628905
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = പ്രീതി മുകുന്ദൻ
| image =
| caption =
| birth_name = <!--if different than in the name parameter-->
| birth_date =
| birth_place = [[തിരുച്ചിറപ്പള്ളി]], [[തമിഴ്നാട്]], ഇന്ത്യ
| alma_mater = [[നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി, തിരുച്ചിറപ്പള്ളി]]
| occupation = {{hlist
|നടി
|മോഡൽ
|നർത്തകി
}}
| years_active = 2022–തുടരുന്നു
}}
ഇന്ത്യൻ നടിയും മോഡലും നർത്തകിയുമാണ് '''പ്രീതി മുകുന്ദൻ'''. [[തമിഴ്]], [[മലയാളം]], [[തെലുഗു ഭാഷ|തെലുങ്ക്]] ഭാഷകളിലെ സിനിമകളിലാണ് പ്രീതി പ്രധാനമായും അഭിനയിക്കുന്നത്.
== ആദ്യകാല ജീവിതം ==
[[തമിഴ്നാട്|തമിഴ്നാടിലെ]] [[തൃശ്ശിനാപ്പള്ളി|തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിലാണ്]] പ്രീതി ജനിച്ചത്.<ref name="mm">{{Cite web|url=https://www.manoramaonline.com/web-stories/movies/2025/03/07/actress-preity-mukhundhan-alluring-pictures.html|title=Preity Mukhundan Web Stories|access-date=2025-08-15|date=2025-03-07|website=[[Malayala Manorama]]}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://www.hindustantimes.com/entertainment/telugu-cinema/preity-mukhundhan-interview-aasa-kooda-morni-kannappa-101733135332031.html|title=Preity Mukhundhan talks about how life has changed from Aasa Kooda to Morni: ‘It's surreal I get to live this dream’|access-date=2025-08-15|last=Nyayapati|first=Neeshita|date=2024-12-03|website=[[Hindustan Times]]}}</ref> തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിലെ നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജിയിൽ നിന്ന് ഇലക്ട്രോണിക്സ് ആൻഡ് കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ (ECE) പ്രീതി [[ബാച്ചിലർ ഓഫ് ടെക്നോളജി]] ബിരുദം നേടി.<ref>{{Cite web|url=https://www.radiocity.in/photos/spotlight-on-preity-mukhundhan-the-face-of-aasa-kooda--4494|title=Spotlight on Preity Mukhundhan:The Face of Aasa Kooda|access-date=2025-08-15|last=S. K.|first=Sudheesh|date=2024-07-30|website=[[Radio City (Indian radio station)|Radio City]]}}</ref>
== അഭിനയജീവിതം ==
[[തെലുഗു ചലച്ചിത്രം|തെലുങ്കിലെ]] ഹൊറർ കോമഡി ചിത്രമായ ഓം ഭീം ബുഷിലൂടെയാണ് പ്രീതി സിനിമയിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചത്. എലാൻ സംവിധാനം ചെയ്ത് കവിൻ നായകനായി 2024-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ [[തമിഴ്ചലച്ചിത്രം|തമിഴ്]] റൊമാന്റിക് ഡ്രാമ ചിത്രമായ സ്റ്റാറിൽ പ്രീതി ഒരു പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു.
മോഡലിംഗിനും ചലച്ചിത്ര ജീവിതത്തിനും പുറമെ, 2022-ൽ യോഗി ബി, ശിവാംഗി കൃഷ്ണകുമാർ എന്നിവർ അഭിനയിച്ച തീജയ് അരുണസലാമിന്റെ "മുത്തു മു 2" എന്ന ഗാനത്തിൻ്റെ മ്യൂസിക് വീഡിയോകളിലും 2024-ൽ സായ് അഭ്യങ്കറിൻ്റെ "ആസ കൂട" എന്ന ഗാനത്തിലും പ്രീതി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു.<ref name=":3">{{Cite web|url=https://mirchi.in/stories/music/sai-abhyankkars-aasa-kooda-is-out-now-watch/110986330|title=After the global chartbuster Katchi Sera, Sai Abhyankkar is back with a breezy romantic track Aasa Kooda. Watch|access-date=20 June 2024|website=mirchi.in|language=en}}</ref>
== ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ==
{{Pending films key}}
=== സിനിമകൾ ===
{| class="wikitable"
!വർഷം.
!തലക്കെട്ട്
!റോൾ
!ഭാഷ
!കുറിപ്പുകൾ
!റഫ.
|-
| rowspan="2" |2024
|''ഓം ഭീം ബുഷ്''
|ജലജ
|[[തെലുഗു ഭാഷ|തെലുങ്ക്]]
|തെലുങ്ക് അരങ്ങേറ്റം
|
|-
|സ്റ്റാർ
|മീര മലർകൊടി
|[[തമിഴ്]]
|തമിഴ് അരങ്ങേറ്റം
|
|-
| rowspan="3" |2025
|''കണ്ണപ്പ''
|നെമാലി
|തെലുങ്ക്
|
|
|-
|''[[മേനേ പ്യാർ കിയാ (2025 ചലച്ചിത്രം)|മെയ്ൻ പ്യാർ കിയാ]]''
|നിധി
| rowspan="2" |[[മലയാളം]]
|മലയാളത്തിൽ അരങ്ങേറ്റം
|<ref>{{Cite web|url=https://www.news18.com/movies/preity-mukhundhan-to-make-her-malayalam-debut-with-maine-pyar-kiya-9036391.html|title=Preity Mukhundhan to Make Her Malayalam Debut with Maine Pyar Kiya|date=2 September 2024}}</ref>
|-
|''[[സർവ്വം മായ|സർവം മായ]]''
|സാദിയ
|
|<ref>{{Cite web|url=https://www.onmanorama.com/entertainment/entertainment-news/2025/11/20/nivin-pauly-sarvam-maya-movie-release-date-locked.html|title=Nivin Pauly’s fantasy movie ‘Sarvam Maya’ locks its release date|website=Onmanorama}}</ref>
|-
| rowspan="4" |2026
|ബ്ലാസ്റ്റ്
|നിള
|തമിഴ്
|
|<ref>{{Cite web|url=https://www.cinemaexpress.com/tamil/news/2026/Apr/25/arjun-abhirami-and-preity-mukhundhans-ags-28-gets-a-blast-title-look|title=Arjun, Abhirami and Preity Mukhundhan's AGS 28 gets a 'Blast' title look|access-date=2026-05-14|date=2026-04-25|website=Cinema Express|language=en}}</ref>
|-| {{Pending film|Idhayam Murali}}
|{{TableTBA}}
|തമിഴ്
|പോസ്റ്റ് പ്രൊഡക്ഷൻ
|
|-| {{Pending film|Emo Emo Idi}}
|അപൂർവ
|തെലുങ്ക്
|ചിത്രീകരണത്തിൽ
|
|-
| {{Pending film|Dashamakan}}
|{{TableTBA}}
|തമിഴ്
|ചിത്രീകരണത്തിൽ
|<ref>{{Cite web|url=https://www.cinemaexpress.com/tamil/news/2026/Feb/17/harish-kalyan-steals-the-show-in-rap-battle-song-from-dashamakan|title=Harish Kalyan steals the show in ‘Rap Battle’ song from Dashamakan|access-date=2026-04-17|date=2026-02-17|website=Cinema Express|language=en}}</ref>
|-
|2027
|{{Pending film|Naagzilla}}
|{{TableTBA}}
|[[ഹിന്ദി]]
|ഹിന്ദി അരങ്ങേറ്റം
|
|-
|}
=== സംഗീത വീഡിയോകൾ ===
{| class="wikitable"
!വർഷം.
!പാട്ട്
!കലാകാരൻ (
!ഭാഷ
!ലേബൽ
!റഫ.
|-
|2022
|"മുട്ടു മു 2"
|തീജയ് അരുണസലം, യോഗി ബി, ശിവാംഗി കൃഷ്ണകുമാർ
| rowspan="2" |തമിഴ്
|ഡിവോ സംഗീതം
|
|-
| rowspan="2" |2024
|"ആസ കൂട"
|സായ് അഭ്യാങ്കർ, സായ് സ്മൃതി
|സംഗീത ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക
|<ref name=":3">{{Cite web|url=https://mirchi.in/stories/music/sai-abhyankkars-aasa-kooda-is-out-now-watch/110986330|title=After the global chartbuster Katchi Sera, Sai Abhyankkar is back with a breezy romantic track Aasa Kooda. Watch|access-date=20 June 2024|website=mirchi.in|language=en}}<cite class="citation web cs1" data-ve-ignore="">[https://mirchi.in/stories/music/sai-abhyankkars-aasa-kooda-is-out-now-watch/110986330 "After the global chartbuster Katchi Sera, Sai Abhyankkar is back with a breezy romantic track Aasa Kooda. Watch"]. ''mirchi.in''<span class="reference-accessdate">. Retrieved <span class="nowrap">20 June</span> 2024</span>.</cite></ref>
|-
|"മോർണി"
|ബാദ്ഷാ, ഷർവി യാദവ്
|ഹിന്ദി
|സാരേഗാമ സംഗീതം
|
|}
== അവലംബങ്ങൾ ==
{{Reflist}}
== പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
* {{IMDb name|15236379|Preity Mukhundhan}}
{{Authority Control}}
[[വർഗ്ഗം:മലയാളചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:തെലുഗു ചലച്ചിത്രനടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:2001-ൽ ജനിച്ചവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തമിഴ്ചലച്ചിത്ര നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:Articles with hCards]]
auud1ig4n3n8dfwakyx7wtswgxn0kkv
സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ
0
668724
4629002
4628875
2026-06-13T07:44:15Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ (അഭിനേതാവ്)]] എന്ന താൾ [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അഭിനേതാവ് എന്നത് തലക്കെട്ടിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ
4628875
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox person
| name = സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ
| image =
| caption =
| birth_name =
| birth_date = 10 ഏപ്രിൽ 1995
| birth_place = [[ഗുരുവായൂർ]], [[തൃശ്ശൂർ]], [[കേരളം]], ഇന്ത്യ
| death_date =
| death_place =
| citizenship = [[ഇന്ത്യൻ]]
| education = MBA
| alma_mater = വിസ്ഡം കോളേജ് [[പാവറട്ടി]], [[തൃശ്ശൂർ]]
| occupation = അഭിനേത്രി
| years_active = 2020-ഇപ്പോൾ
| spouse =
| children =
| parents = {{ubl|പ്രഭാകരൻ (അച്ഛൻ)|}}
}}
മലയാളം ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളിലെ ശ്രദ്ധേയമായ വേഷങ്ങളിലൂടെ പ്രേക്ഷർക്ക് ഏറെ സുപരിചിതയായ താരമാണ് '''സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ'''.<ref>{{Cite web|url=https://malayalam.samayam.com/tv/reality-shows/susmitha-s-open-talk-about-her-serial-entry-on-oru-kodi-stage/articleshow/100072734.cms|title=സാമ്പത്തികബുദ്ധിമുട്ട് ഇവിടെ എത്തിച്ചു:വിവാഹമേ വേണ്ട: ആരെയും വിശ്വസിക്കാനാകില്ല; മുടി മുറിച്ചുകളഞ്ഞത് പെണ്ണുകാണലിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാൻ!|access-date=2026-06-12|language=ml}}</ref> തൃശ്ശൂർ ഗുരുവായൂർ സ്വദേശിനിയായ സുസ്മിത 2020 ൽ [[സീ കേരളം]] സംപ്രേഷണം ആരംഭിച്ച നീയും ഞാനും എന്ന പരമ്പരയിലൂടെയാണ് അഭിനയ രംഗത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്.<ref>{{Cite web|url=https://www.asianetnews.com/entertainment-news/actor-susmitha-share-her-location-photos-rikcud|title='പച്ചക്കിളി'യായി പ്രേക്ഷകരുടെ സ്വന്തം 'ശ്രീ'; ലൊക്കേഷൻ ചിത്രങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത് ആരാധകർ|access-date=12 ജൂൺ 2026|last=|last2=|date=21 Sep 2022|website=asianetnewsmalayalam|language=|last3=|last4=|last5=|first5=}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://malayalam.samayam.com/tv/serials/new-serail-neeyum-njanum-is-all-set-to-start-in-zee-keralam-channel-soon/articleshow/74061441.cms|title=ബിഗ് ബജറ്റ് സീരിയൽ 'നീയും ഞാനും' പ്രേക്ഷകരിലേക്കെത്തുന്നു|access-date=2026-06-12|language=ml}}</ref> ഫ്ലവേഴ്സ് ടിവിയിലെ സുഖമോ ദേവി എന്ന പരമ്പരയിൽ ദേവി എന്ന കഥാപാത്രം 2023 ൽ മുതൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.<ref>{{Cite web|url=https://www.malayalam.keralatv.in/sukhamo-devi-serial-flowers/|title=സുഖമോ ദേവി സീരിയൽ മെയ് 8 തിങ്കളാഴ്ച മുതൽ എല്ലാ ദിവസവും {{!}} രാത്രി 9:00 മണിക്ക് ഫ്ലവേർസ് ടിവിയിൽ|access-date=2026-06-12|date=2023-04-29}}</ref>
== അവലംബം ==
{{Reflist}}
==പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ==
* {{IMDb name|13430938}}
{{authority control}}
[[വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ടെലിവിഷൻ നടിമാർ]]
[[വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ]]
[[വർഗ്ഗം:തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുള്ള ടെലിവിഷൻ പ്രവർത്തകർ]]
t7ux9b4axp38mcm7ip7larzk9pr33yn
സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ
0
668727
4628914
2026-06-12T14:17:00Z
Kiran Gopi
10521
Kiran Gopi എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സി. പി. രാധാകൃഷ്ണൻ]] എന്ന താൾ [[സി.പി. രാധാകൃഷ്ണൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു
4628914
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[സി.പി. രാധാകൃഷ്ണൻ]]
tu6a346l22lwafwtgy6lkiy9j7bqc0j
നീലവർണ്ണ പാഹിമാം സന്തതം
0
668728
4628940
2026-06-12T17:05:15Z
Vinayaraj
25055
'[[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]] [[സുരുട്ടി]]രാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കൃതിയാണ് '''നീലവർണ്ണ പാഹിമാം സന്തതം<br>നവനീതകൃഷ്ണ പാഹിമാം ''' == വരികളും അർത്ഥവും == {|class="wikitable" ! !! ''വരികൾ'' |- |...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു
4628940
wikitext
text/x-wiki
[[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]] [[സുരുട്ടി]]രാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കൃതിയാണ് '''നീലവർണ്ണ പാഹിമാം സന്തതം<br>നവനീതകൃഷ്ണ പാഹിമാം '''
== വരികളും അർത്ഥവും ==
{|class="wikitable"
! !! ''വരികൾ''
|-
| '''''പല്ലവി''''' || '' നീലവർണ്ണ പാഹിമാം സന്തതം<br>നവനീതകൃഷ്ണ പാഹിമാം ''
|-
| '''''അനുപല്ലവി''''' || '' ബാലഗോപാല കൃപാലയ ഘൃതമാലാ-<br>കൂലനിലയ നന്ദഗോപനന്ദന നവഘന ''
|-
| '''''ചരണം 1''''' || '' മഞ്ജുനയനയുഗ മഞ്ജുളപരിഗള<br>രഞ്ജനാഞ്ചിത ചേതോഹരതരമണിബന്ധ<br>ശിഞ്ജാനമഞ്ജീര ശ്രീഭാസുര ചരണ<br>കഞ്ജയുഗളശൌരേ കമലനാഭ ജയജയ ''
|-
|}
==അവലംബം==
{{reflist}}
==പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
[[വർഗ്ഗം:ഇരയിമ്മൻ തമ്പി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ കൃതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സുരുട്ടി രാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ കൃതികൾ]]
j1s1h7lzk46ybf03bp125hqt5x79lbx
4628941
4628940
2026-06-12T17:05:55Z
Vinayaraj
25055
4628941
wikitext
text/x-wiki
[[ഇരയിമ്മൻ തമ്പി]] [[സുരുട്ടി]]രാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കൃതിയാണ് '''നീലവർണ്ണ പാഹിമാം സന്തതം'''
== വരികൾ ==
{|class="wikitable"
! !! ''വരികൾ''
|-
| '''''പല്ലവി''''' || '' നീലവർണ്ണ പാഹിമാം സന്തതം<br>നവനീതകൃഷ്ണ പാഹിമാം ''
|-
| '''''അനുപല്ലവി''''' || '' ബാലഗോപാല കൃപാലയ ഘൃതമാലാ-<br>കൂലനിലയ നന്ദഗോപനന്ദന നവഘന ''
|-
| '''''ചരണം 1''''' || '' മഞ്ജുനയനയുഗ മഞ്ജുളപരിഗള<br>രഞ്ജനാഞ്ചിത ചേതോഹരതരമണിബന്ധ<br>ശിഞ്ജാനമഞ്ജീര ശ്രീഭാസുര ചരണ<br>കഞ്ജയുഗളശൌരേ കമലനാഭ ജയജയ ''
|-
|}
==അവലംബം==
{{reflist}}
==പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ==
[[വർഗ്ഗം:ഇരയിമ്മൻ തമ്പി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ കൃതികൾ]]
[[വർഗ്ഗം:സുരുട്ടി രാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ കൃതികൾ]]
cvlp8ilfiv2ebbltcagpa1hsorsx4rb
കാമിലോ സെസ്റ്റോ
0
668729
4628948
2026-06-12T19:03:36Z
HF Active
219219
'{{prettyurl|Camilo Sesto}} {{Infobox musical artist | name = കാമിലോ സെസ്റ്റോ | image = Camilo Sesto.jpg | caption = 2017-ൽ കാമിലോ സെസ്റ്റോ | background = solo_singer | birth_name = കാമിലോ ബ്ലാനസ് കോർട്ടസ് | birth_date = {{birth date|1946|9|16|df=y}} | birth_place =...' താൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു
4628948
wikitext
text/x-wiki
{{prettyurl|Camilo Sesto}}
{{Infobox musical artist
| name = കാമിലോ സെസ്റ്റോ
| image = Camilo Sesto.jpg
| caption = 2017-ൽ കാമിലോ സെസ്റ്റോ
| background = solo_singer
| birth_name = കാമിലോ ബ്ലാനസ് കോർട്ടസ്
| birth_date = {{birth date|1946|9|16|df=y}}
| birth_place = അൽകോയ്, സ്പെയിൻ
| death_date = {{death date and age|2019|9|8|1946|9|16|df=y}}
| death_place = മാഡ്രിഡ്, സ്പെയിൻ
| occupation = ഗായകൻ, ഗാനരചയിതാവ്, സംഗീത നിർമ്മാതാവ്
| instrument = വോക്കൽസ്, ഗിറ്റാർ, ഡ്രംസ്
| genre = ലാറ്റിൻ പോപ്പ്, സിന്ത്-പോപ്പ്, റൊമാന്റിക് ബല്ലാഡ്, റോക്ക്
| years_active = 1964–2019
| label = Movieplay <br /> Ariola <br /> BMG <br /> Elica Records <br /> Universal Music <br /> [[Sony Music]]
| website = {{URL|https://camilosestooficial.com}}
}}
'''കാമിലോ ബ്ലാനസ് കോർട്ടസ്''' (16 സെപ്റ്റംബർ 1946 - 8 സെപ്റ്റംബർ 2019), തന്റെ സ്റ്റേജ് നാമമായ '''കാമിലോ സെസ്റ്റോ''' എന്ന പേരിൽ പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു പ്രശസ്തനായ സ്പാനിഷ് ഗായകനും, ഗാനരചയിതാവും, സംഗീത നിർമ്മാതാവുമായിരുന്നു.
1970 കളിലും 1980 കളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയർ അന്താരാഷ്ട്ര അംഗീകാരം നേടി. ലോകമെമ്പാടുമായി 100 ദശലക്ഷത്തിലധികം റെക്കോർഡുകൾ വിറ്റഴിച്ച ചരിത്രമുള്ള, തന്റെ കരിയറിൽ 30-ലധികം ആൽബങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും 7 ഭാഷകളിൽ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.<ref>https://www.billboard.com/music/latin/camilo-sesto-obituary-8529409/</ref>
== ഡിസ്കോഗ്രാഫി ==
=== ആൽബങ്ങൾ ===
* 1970: Llegará el verano/Sin dirección
* 1971: Algo de mí
* 1972: Sólo un hombre
* 1973: Algo más
* 1974: Camilo
* 1975: Amor libre
* 1975: Jesucristo Superstar
* 1976: Memorias
* 1976: Look in the eye
* 1977: Rasgos
* 1977: Entre amigos
* 1978: Sentimientos
* 1979: Horas de amor
* 1980: Amaneciendo
* 1981: Más y más
* 1982: Camilo (ഇംഗ്ലീഷിൽ)
* 1983: Con ganas
* 1984: Amanecer/84
* 1985: Tuyo
* 1986: Agenda de baile
* 1991: A voluntad del cielo
* 1992: Huracán de amor
* 1994: Amor sin vértigo
* 2002: Alma
* 2010: Todo de mí (തത്സമയ റെക്കോർഡിംഗ്, മാഡ്രിഡ്)
=== സമാഹാരങ്ങൾ ===
* 1982: Muy Personal
* 1997: Camilo Superstar
* 2004: Camilo Sesto Nº 1
* 2016: Camilo 70
* 2018: Camilo Sinfónico
* 2022: Camilo Forever
* 2025: Camilo Love Sound Typhoon ('85 ഒസക)
== അവലംബം ==
<references />
[[Category:1946 births]]
[[Category:2019 deaths]]
[[Category:Spanish male singers]]
[[Category:Latin pop singers]]
5toxqbgq8wjh0rc0uaaoiafte73xiac
4628978
4628948
2026-06-13T05:15:36Z
WikiBayer
117126
Requesting speedy deletion with rationale "crosswiki low quality Machine translation ".
4628978
wikitext
text/x-wiki
{{Db|1=crosswiki low quality Machine translation }}
{{prettyurl|Camilo Sesto}}
{{Infobox musical artist
| name = കാമിലോ സെസ്റ്റോ
| image = Camilo Sesto.jpg
| caption = 2017-ൽ കാമിലോ സെസ്റ്റോ
| background = solo_singer
| birth_name = കാമിലോ ബ്ലാനസ് കോർട്ടസ്
| birth_date = {{birth date|1946|9|16|df=y}}
| birth_place = അൽകോയ്, സ്പെയിൻ
| death_date = {{death date and age|2019|9|8|1946|9|16|df=y}}
| death_place = മാഡ്രിഡ്, സ്പെയിൻ
| occupation = ഗായകൻ, ഗാനരചയിതാവ്, സംഗീത നിർമ്മാതാവ്
| instrument = വോക്കൽസ്, ഗിറ്റാർ, ഡ്രംസ്
| genre = ലാറ്റിൻ പോപ്പ്, സിന്ത്-പോപ്പ്, റൊമാന്റിക് ബല്ലാഡ്, റോക്ക്
| years_active = 1964–2019
| label = Movieplay <br /> Ariola <br /> BMG <br /> Elica Records <br /> Universal Music <br /> [[Sony Music]]
| website = {{URL|https://camilosestooficial.com}}
}}
'''കാമിലോ ബ്ലാനസ് കോർട്ടസ്''' (16 സെപ്റ്റംബർ 1946 - 8 സെപ്റ്റംബർ 2019), തന്റെ സ്റ്റേജ് നാമമായ '''കാമിലോ സെസ്റ്റോ''' എന്ന പേരിൽ പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു പ്രശസ്തനായ സ്പാനിഷ് ഗായകനും, ഗാനരചയിതാവും, സംഗീത നിർമ്മാതാവുമായിരുന്നു.
1970 കളിലും 1980 കളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയർ അന്താരാഷ്ട്ര അംഗീകാരം നേടി. ലോകമെമ്പാടുമായി 100 ദശലക്ഷത്തിലധികം റെക്കോർഡുകൾ വിറ്റഴിച്ച ചരിത്രമുള്ള, തന്റെ കരിയറിൽ 30-ലധികം ആൽബങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും 7 ഭാഷകളിൽ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.<ref>https://www.billboard.com/music/latin/camilo-sesto-obituary-8529409/</ref>
== ഡിസ്കോഗ്രാഫി ==
=== ആൽബങ്ങൾ ===
* 1970: Llegará el verano/Sin dirección
* 1971: Algo de mí
* 1972: Sólo un hombre
* 1973: Algo más
* 1974: Camilo
* 1975: Amor libre
* 1975: Jesucristo Superstar
* 1976: Memorias
* 1976: Look in the eye
* 1977: Rasgos
* 1977: Entre amigos
* 1978: Sentimientos
* 1979: Horas de amor
* 1980: Amaneciendo
* 1981: Más y más
* 1982: Camilo (ഇംഗ്ലീഷിൽ)
* 1983: Con ganas
* 1984: Amanecer/84
* 1985: Tuyo
* 1986: Agenda de baile
* 1991: A voluntad del cielo
* 1992: Huracán de amor
* 1994: Amor sin vértigo
* 2002: Alma
* 2010: Todo de mí (തത്സമയ റെക്കോർഡിംഗ്, മാഡ്രിഡ്)
=== സമാഹാരങ്ങൾ ===
* 1982: Muy Personal
* 1997: Camilo Superstar
* 2004: Camilo Sesto Nº 1
* 2016: Camilo 70
* 2018: Camilo Sinfónico
* 2022: Camilo Forever
* 2025: Camilo Love Sound Typhoon ('85 ഒസക)
== അവലംബം ==
<references />
[[Category:1946 births]]
[[Category:2019 deaths]]
[[Category:Spanish male singers]]
[[Category:Latin pop singers]]
ky0cwrjzngs19m6pkljch0b1pv4bwls
സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ (അഭിനേതാവ്)
0
668730
4629003
2026-06-13T07:44:15Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ (അഭിനേതാവ്)]] എന്ന താൾ [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അഭിനേതാവ് എന്നത് തലക്കെട്ടിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ
4629003
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ]]
adhpgzrgsymfcdulwug1t3qlf8xna2l
4629004
4629003
2026-06-13T07:49:09Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629004
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ]]
{{R from move}}
cobchj0c8113yhi7kg3n1uqcyyec4gb
4629005
4629004
2026-06-13T07:50:50Z
Manjushpiyush
206162
/* */
4629005
wikitext
text/x-wiki
{{db-author}}
#തിരിച്ചുവിടുക [[സുസ്മിത പ്രഭാകരൻ]]
{{R from move}}
oias4g5fdhwymi8bb35odsme5ene8u4
മുകുന്ദൻ (നടൻ)
0
668731
4629007
2026-06-13T07:52:56Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[മുകുന്ദൻ (നടൻ)]] എന്ന താൾ [[മുകുന്ദൻ മേനോൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: തലക്കെട്ടിൽ നിന്ന് നടൻ എന്ന ശീർഷകം മാറ്റാൻ
4629007
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[മുകുന്ദൻ മേനോൻ]]
qk0ne4mnsfn79kuf4be7tvm2ypele8w
വരദ ജിഷിൻ
0
668732
4629011
2026-06-13T08:03:17Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[വരദ ജിഷിൻ]] എന്ന താൾ [[വരദ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: വരദ ഭർത്താവ് ജിഷിനുമായുള്ള വിവാഹ ബന്ധം വേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു
4629011
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[വരദ]]
gzv47z53rb1na133bb0b2271k3k548a
സംവാദം:വരദ ജിഷിൻ
1
668733
4629013
2026-06-13T08:03:17Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സംവാദം:വരദ ജിഷിൻ]] എന്ന താൾ [[സംവാദം:വരദ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: വരദ ഭർത്താവ് ജിഷിനുമായുള്ള വിവാഹ ബന്ധം വേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു
4629013
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[സംവാദം:വരദ]]
d1jot40j182irtlycpq1i4unqa4y3u9
ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:A.Nawfel
3
668734
4629017
2026-06-13T08:07:12Z
Litlok
53741
Litlok എന്ന ഉപയോക്താവ് [[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:A.Nawfel]] എന്ന താൾ [[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:J.Noufel]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: "[[Special:CentralAuth/A.Nawfel|A.Nawfel]]" എന്ന ഉപയോക്താവിനെ "[[Special:CentralAuth/J.Noufel|J.Noufel]]" എന്നു പേരുമാറ്റിയപ്പോൾ താൾ കൂടെ സ്വയം മാറിയിട്ടുണ്ട്.
4629017
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[ഉപയോക്താവിന്റെ സംവാദം:J.Noufel]]
7p7x6zsx7ltjosa2b10sxkzhx4o5w2s
ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)
0
668735
4629042
2026-06-13T08:42:45Z
Manjushpiyush
206162
[[ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)]] എന്ന താൾ [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] എന്ന താളിനു മുകളിലേയ്ക്ക്, Manjushpiyush മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ എന്നാണ്
4629042
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]]
741b5ozh902fk7pb41wldhoh13xllxy
സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)
1
668736
4629044
2026-06-13T08:42:45Z
Manjushpiyush
206162
Manjushpiyush എന്ന ഉപയോക്താവ് [[സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് (നടൻ)]] എന്ന താൾ [[സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]] എന്നാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: ശീർഷകം തെറ്റായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ എന്നാണ്
4629044
wikitext
text/x-wiki
#തിരിച്ചുവിടുക [[സംവാദം:ഇന്ദ്രജിത്ത് സുകുമാരൻ]]
329dz0oivoqe4kzlcjvwkh1uo18kvp3