မိုးကုတ်ဆရာတော်တရားများ

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="my">
  <siteinfo>
    <sitename>ဝီကီရင်းမြစ်</sitename>
    <dbname>mywikisource</dbname>
    <base>https://my.wikisource.org/wiki/%E1%80%97%E1%80%9F%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%99%E1%80%BB%E1%80%80%E1%80%BA%E1%80%94%E1%80%BE%E1%80%AC</base>
    <generator>MediaWiki 1.46.0-wmf.24</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">မီဒီယာ</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">အထူး</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">အသုံးပြုသူ</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">အသုံးပြုသူ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ဝီကီရင်းမြစ်</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">ဝီကီရင်းမြစ် ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">ဖိုင်</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">ဖိုင် ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">မီဒီယာဝီကီ</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">မီဒီယာဝီကီ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">တမ်းပလိတ်</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">တမ်းပလိတ် ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">အကူအညီ</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">အကူအညီ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">ကဏ္ဍ</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">ကဏ္ဍ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">မုခ်ဝ</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">မုခ်ဝ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">စာရေးသူ</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">စာရေးသူ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="114" case="first-letter">ဘာသာပြန်</namespace>
      <namespace key="115" case="first-letter">ဘာသာပြန် ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="250" case="first-letter">စာမျက်နှာ</namespace>
      <namespace key="251" case="first-letter">စာမျက်နှာ ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="252" case="first-letter">အညွှန်း</namespace>
      <namespace key="253" case="first-letter">အညွှန်း ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">မော်ဂျူး</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">မော်ဂျူး ဆွေးနွေးချက်</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>မိုးကုတ်ဆရာတော်တရားများ</title>
    <ns>0</ns>
    <id>6214</id>
    <revision>
      <id>21943</id>
      <parentid>21831</parentid>
      <timestamp>2026-04-20T03:42:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>U Zay Yar 90</username>
        <id>682</id>
      </contributor>
      <origin>21943</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="129966" sha1="q1c22ijg9g31eulntdk8vcps2kk1ull" xml:space="preserve">{{header
 | title      = ဖဂ္ဂုဏသုတ္တန် ဝေဒနာခွာနည်း အလုပ်ပေးတရားတော် (၄-၃-၆၀)
 | author     = မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး
 | section    =zync 
 | previous   = မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးထေရုပ္ပတ္တိနှင့်ကျင့်စဉ်
 | next       = [[ဇော(၇) ကြိမ်အကျိုးပေးပုံ ကပ်ကျော်တရားတော်]] 
 | notes      = မှတ်ချက် 
}}
ဒီခန္ဓာကြီးကို ရ,ထားတယ်ဆိုတာ အားလုံးပဲ ခန္ဓာ ရ,ထားကြတယ်။ အခုဘယ်သူနဲ့ အတူ နေကြသတုံး ဆိုလို့ရှိရင် ခန္ဓာငါးပါးနဲ့ အတူတူ နေကြတယ်လို့ ပြောကြရမှာပဲ၊ ဒီခန္ဓာ ငါးပါးကြီးဟာ ယခုအခါ၌ ဘယ်ကို အမှန်သွားနေသလဲလို့ မေးရင် သေရာ သွားနေတယ်လို့ ဖြေရမှာပဲ (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

=== ခန္ဓာကြီး၏ အမှန်သွားရာ လမ်း ===

ဒီခန္ဓာကြီး၏ အမှန်သွားရာ လမ်းကို ပြောစမ်းပါ ဆိုလို့ ရှိရင် ဘယ့်နှယ်ပြောမလဲ (သေရာ သွားနေပါတယ် ဘုရား) ဒီလမ်းကိုတော့ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့က သူက ထိုင် လျက်နဲ့လဲ သွားနေ တာပဲ (မှန်ပါဘုရား) အိပ်ရင်းလဲ (သွားပါတယ် ဘုရား) ထမင်း စားရင်းလဲ (သွားပါတယ်ဘုရား) ဆေးလိပ် သောက်ရင်း (သွားပါတယ်ဘုရား)။ ဆေးလိပ် တစ်ဖွာနဲ့ တစ်ဖွာ ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ပထမ အဖွာထက် ဒုတိယ ဖွာလိုက်မှုသည် ဒကာ ဒကာမတို့ သေရာက ပိုနီးတယ် ဆိုတာတော့ ပြောဖို့ မလိုတော့ဘူး (မလိုပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီခန္ဓာရ,ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အလုပ်သည် သေရာသွားတဲ့အလုပ်ဟာ အမြဲတမ်းအလုပ် (မှန်ပါ့) ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားတဲ့ အလုပ်သည်ကားလို့ ဆိုရင် ယာယီ တည်းခို နေကြတဲ့အလုပ် (မှန်ပါ့) အမြဲတမ်း အလုပ်ကတော့ (သေရာသွားတဲ့အလုပ်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို မှတ်ထားတော့မှ ဪ ခန္ဓာရအောင် ကြိုးစားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များဟာ သေရာသွားတာကို မပျင်းသေးလို့ ဒုတိယဘဝ စသည် ရချင်တာကိုးလို့ သူ့ကို အပြစ်တင်ရမယ် (မှန်ပါ့) မတင် ထိုက်ဘူး လား (တင်ထိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

ခန္ဓာ နောက်ထပ်ရချင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် လူခန္ဓာ၊ နတ်ခန္ဓာ ဗြဟ္မာနှော ရချင်တဲ့ခန္ဓာရ၊ တောင်းချင်တဲ့ ခန္ဓာကိုတောင်း၊ တောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသရွေ့ကတော့ သေရွာသွားတဲ့အလုပ်ကို မပျင်းကြသေးလို့ ကိုး (မှန်ပါ) ဒီအတိုင်းပဲပြောရမယ် (မှန်ပါ) သေရာသွားတဲ့ အလုပ် ခဏခဏ သွားရတဲ့ အလုပ်က မပျင်း နိုင်အောင်ဘဲ သူသည် လုပ်ချင်သေးလို့ ဒီခန္ဓာ ရချင်တာပဲလို့ ဒီလို ပြောကြရမယ် (မှန်ပါ့)။ – ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီခန္ဓာကြီးဟာဖြင့် သူ့အလုပ်က အမြဲတမ်း လုပ်တာဟာ သူလုပ်ချင်လို့ လုပ်ရသလားလို့ မေးဖို့ လိုလာတယ် (မှန်ပါ့) သူ့ ကိုခင်မင်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်သည် ခင်မင်လို့ ရတာပဲ ဒီခန္ဓာကြီးဟာ (မှန်ပါ) ခင်မင်တဲ့ သဘောကြောင့် ဒီခန္ဓာကြီး ပေါ်လာတယ်၊ ခင်မင်တဲ့ သဘော မရှိလို့ ရှိရင် (မပေါ်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီခင်မင်တဲ့ အလုပ်မပြတ်သေးသရွေ့ ဒကာ ဒကာမတို့ သေရာသွားတဲ့ အလုပ် နောက်ဆုတ်မယ် မဟုတ် ပါဘူး (မှန်ပါ့)။ ခင်မင်တဲ့အလုပ် မပြတ်သရွေ့ သေရာ သွားမည့်အလုပ် နောက်မဆုတ် ပါဘူးဆိုတာ သေသေချာချာ မှတ်ပါ၊ သဘောပါပလား (ပါ,ပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒီနေရှေ့ပိုင်းမှာ ဘုန်းကြီး သတိပေးချင်တာက ဪ ဒကာ ဒကာမတွေ လမ်းမှာတော့ဖြင့် လိုက်ခဲ့ကြလို့ ပြင်လို့ မရခဲ့ကြဘူး (မှန်ပါ့)။

ခန္ဓာကြီး ဆုတောင်းပြီးသကာလ လာခဲ့ကြလို့ ခန္ဓာ ရအောင် ဆုတောင်းလာကြလို့ သေရာသွားတဲ့ အလုပ်ကို နောက်ဆုတ်လို့ ရကြသေးရဲ့လား (မရပါ ဘုရား)။

အခုမှ ကိုယ်ကျိုးနည်းမှန်း သိနေရုံနဲ့လဲမတတ်နိုင် တော့ဘူး (မှန်ပါ့) တတ်နိုင်စရာ အကြောင်း မြင်သေးရဲ့လား (မမြင်ပါ ဘုရား) ကိုယ့်အလုပ်က ဘယ်ကိုမှန်မှန် သွားနေရ သလဲ (သေရာကို မှန်မှန် သွားနေရပါတယ် ဘုရား) သွားရမှာပဲ၊ ဇရာက မောင်းထုတ်နေတာကိုး (မှန်ပါ)။။

ဇရာက နေ့တိုင်း မောင်းထုတ်နေ ဗျာဓိဆီရောက်၊ ဇရာဆိုတဲ့ ဒဏ်ချက်ကလဲ အမျိုးမျိုး နှင်နေတော့ ဗျာဓိဆိုတဲ့ အိပ်ရာဖျာကပ် အလုပ်သို့ ရောက်ရတော့မယ် (မှန်ပါ့)။

အဲဒီဗျာဓိဆိုတဲ့ အိပ်ရာဖျာကပ် အလုပ်သို့ ရောက်တဲ့အခါ ခြေမသယ်နိုင် လက်မသယ်နိုင်နဲ့ မရဏဆိုတဲ့ ဓမ္မစီမံသလို ကိုယ့်မှာ အသာခံရုံပဲ ဆိုတာကလဲ သေချာနေတယ် (သေချာ ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီခန္ဓာကြီးဖြင့် နဂိုက အနေလွဲခဲ့လို့ အခုတော့ အရတော့ဖြင့် လွဲနေကြပြီပေါ့။ မဆို ထိုက်ဘူးလား (ဆိုထိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

လွဲလိုက်တာမှ ပြင်လို့တောင် ရသေးရဲ့လားလို့ မေးရင် (မရပါ ဘုရား) သေရွာသွားတဲ့ လူအတွက် မတတ်နိုင်ဘူး (မှန်ပါ့) ဘုရားဟောတဲ့ နည်းအတိုင်း ဘုန်းကြီးတို့ တတ်နိုင်တာက နောက်ထပ် မသွားဖို့သာ တတ်နိုင်တယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

အခုမသွားဖို့ရာ အလုပ်ကိုတော့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ မတတ် နိုင်တော့ဘူး (မှန်ပါ) နောက်ထပ် ဒီစခန်းနဲ့ ဒီလမ်းမျိုး မတွေ့ရအောင်၊ မကြုံရအောင် တော့ဖြင့် တတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်လို့ပဲ မှတ်ကြပါ (မှန်ပါ)။

အဲဒီတော့ အခုတော့ဖြင့် မတတ်နိုင်တာ ဘာဖြစ်လို့ မတတ်နိုင်ပါလိမ့်မတုံးလို့ ဦးဘတင် မေးဖို့ လိုလာတယ်။ (မှန်ပါ့) ဒကာ ဒကာမတို့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်က အရယူထားလို့ မတတ်နိုင်တာပါလို့ ဖြေရုံပဲ (မှန်ပါ့)။

ဘယ်လို ဖြေကြပါ့မလဲ (တပည့်တော်တို့က အရယူ ထားလို့ မတတ်နိုင်တာပါ ဘုရား) ခင်ဗျားတို့ ကိုက လက် မလွှတ်ချင်လို့ (မှန်ပါ့) လက်မလွှတ်ချင်လို့ အရအမြဲဆုပ်ထား တဲ့အတွက် ဘယ်နည်းနဲ့မှ ဒီဥစ္စာဖြင့် မရနိုင်တော့ဘူး။ ဥပါဒါန်က ခွဲပြီးလုပ်ထားတဲ့ အလုပ်ကြီးတစ်ခုကိုး (မှန်ပါ့)။

အဲဒီတော့ တတ်နိုင်တဲ့နည်းကလေး ရှေ့ပိုင်းမှာ နည်း၊ နည်းနည်းပေးမယ်၊ ဒါကို ကြပ်ကြပ် သတိထားပါနော် (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

တတ်နိုင်တဲ့နည်းကိုပဲ ပေးပါ့မယ်။ ဒီဘဝမှာတော့ဖြင့် ခင်ဗျားတို့ ဆုတောင်း ပြည့်နေတဲ့ အတွက် တားဆီးလို့ မရဘူး၊ နောက်မတွေ့တဲ့နည်းကလေး ဒါကိုပဲ ခင်ဗျားတို့ နည်းယူပြီး ကြိုးစားဖို့ အရေးကြီးပါတယ် (ကြီးပါတယ် ဘုရား)။

=== ဖဂ္ဂုဏဝတ္ထု ===

ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး လက်ထက်က ဖဂ္ဂုဏ ဆိုတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးရှိတယ်။ အဲဒီရှင်ဖဂ္ဂုဏဆိုတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါး ဟာ ဒကာသစ်တို့ ကိုမြရွှေတို့ မမာဘူးပေါ့ ဗျာ (မှန်ပါ့) မမာတော့ ရှင်အာနန္ဒာက သွားကြည့်တယ်။ သြော် သနား စရာပဲ၊ ခိုကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေတယ်၊ မမာတာကလဲ လွန်လို့ပါ ကလား ရောဂါကလဲကြီးလိုက်တာ၊ ဒါနဲ့ ရှင်အာနန္ဒာက ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးထံ သွားလျှောက်တယ် (မှန်ပါ)။

အရှင်ဘုရား ရှင်ဖဂ္ဂုဏဆိုတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးဟာ ဘာမှလဲ မသိမလိမ္မာသေးပါဘူး။ ဝေဒနာကလဲ ကြီးကျယ် ပါတယ်။ ဒီအတိုင်းပဲကြည့် ရတာဖြင့် အလွန် သနားစရာ ကောင်းပါတယ် ဘုရား၊ ဒါကြောင့် အရှင်ဘုရား သနားသဖြင့် ရှင်ဖဂ္ဂုဏရှိတဲ့နေရာကို ကြွပေးတော်မူပါလို့ ရှင်အာနန္ဒာကပဲ ရှေ့ဆောင်ရှေ့ရွက်လုပ်ပြီး သွားလျှောက်တယ် (မှန်ပါ့)။

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကလဲ ရှင်ဖဂ္ဂုဏရှိရာ သို့ ကြွလာခဲ့တယ်၊ ဘုရားသခင် ကြွလာတယ်ဆိုတော့ လူမမာ ဖြစ်သူက နေရာထိုင်ခင်း ပေးမလို့ ခန္ဓာကိုယ် ထ,မလို ထိုင် မလို အရိုအသေ သဘောတွေ့ပြနေ တော့ ဘုရားက ငါ့မှာ နေထိုင်စရာတွေရှိတယ် မင်းကလူမမာမို့ ဒီအတိုင်းပဲနေ၊ ငါ ထိုင်စရာရှိတဲ့ နေရာမှာ ထိုင်မယ်ဆိုပြီး တားမြစ်တော်မူတယ် (မှန်ပါ့)။

ဒါနဲ့ ဘုရားက မင်းဝေဒနာ ဘယ့်နှယ်နေသတုံး စသည်ဖြင့် သတင်းမေးတော့ ရှင်ဖစ္ခုဏက ဝေဒနာတွေဟာ ဘုရား မဆုတ်ပါဘူး၊ တိုးသာတိုးနေပါတယ်၊ ခေါင်းကိုက် လိုက်တာလဲ လွန်နေတာ ပါပဲဘုရား၊ ဝမ်းထဲက နာတာတွေလဲ အင်မတန်မှ ပြင်းထန်ပါတယ် အစရှိသည်နဲ့ ဝေဒနာတွေက နှိပ်စက်ပုံတွေကို အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ လျှောက်ထားပြတယ် (မှန်ပါ့)။

လျှောက်ထားပြတော့ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး က ဟောလိုက်တာ ဝေဒနာက ဝေဒနာက္ခန္ဓာ (မှန်ပါ) ဝေဒနာက ဝေဒနာက္ခန္ဓာဆိုတော့ ဝေဒနာက္ခန္ဓာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေနဲ့ဟေ့လို့ ဆိုလိုရင်း (မှန်ပါ့)။

ဒကာ ဒကာမတွေ ဘာတဲ့တုံး (ဝေဒနာက္ခန္ဓာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေနဲ့) ဝေဒနာက္ခန္ဓာက သူ့ဟာသူ ဝေဒနာက္ခန္ဓာ၊ ငါက သွားပြီး မရောပါနဲ့၊ ဝေဒနာက သူ့ဟာသူ ဟိုကနာလိုက်၊ ဟိုက ကျဉ်လိုက်၊ ဒီက ကိုက်လိုက်၊ ဟိုက ထိုးလိုက်၊ ဒီက ထိုးလိုက်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေရင် ဝေဒနာက္ခန္ဓာချည်း ဆိုသောကြောင့် ဦးဘအုန်း ဝေဒနာကတော့ ရှိနေမှာပဲ၊ ဝေဒနာက္ခန္ဓာကိုးဗျ (မှန်ပါ့)။

အဲဒီအထဲ ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဝေဒနာက္ခန္ဓာ ကို ဝေဒနာက္ခန္ဓာလို့ ပဲ သိထား ရမယ် (မှန်ပါ့) သြော် ငါ့မှာ ဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေခြင်းလို့ ဝေဒနာထဲမှာ ငါဝင်မထိုးလိုက်နဲ့ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဝေဒနာထဲမှာ (ငါဝင်မထိုးလိုက်ပါနဲ့) ဒါ သေခါနီးမှ ဒီတရား ပွားများရတယ်၊ နဂိုက ဘာမှမသိတဲ့ ဖဂ္ဂုဏရဟန်း ကလေးဟာ အနာဂါမ်တည်ပါတယ်၊ ဒါကိုပြောချင်လို့ နော် (မှန်ပါ့)။

ကောင်းပြီ ဒါက ဒီတရား ရှေ့ထားတာ ဟောလိုရင်း တရားက ဒါမဟုတ်ပါဘူး၊ သေလွယ် ပျောက်လွယ် အခါမို့ ဒီဥစ္စာက ရှေ့ထား ဟောတယ်လို့ မှတ်ထားကြပါ (မှန်ပါ့)။

=== သေပုံသေနည်း ===

သေပုံသေနည်းမှာ ဒီသေနည်းဟာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေကို ရှေ့ပိုင်းက သိစေချင်လို့ ပြောပါတယ် (မှန်ပါ့)။

ဘုရားက ရှင်ဖဂ္ဂုဏကို ဝေဒနာဟာ ဝေဒနာက္ခန္ဓာပဲ ကွ တဲ့၊ မင့်ခန္ဓာထဲမှာ ဟိုနေရာ ပေါ်လိုက်၊ ဒီနေရာပေါ်လိုက်၊ အဲဒီမှာ သြော် ဟိုနေရာလဲ ငါနာတာပဲ၊ ဒီနေရာလဲ ငါနာတာပဲ။ ငါကလေး သွားသွား မရောနဲ့တဲ့၊ သဘောကျလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဝေဒနာကတော့ နေရာတိုင်း ဟိုနေရာ ဒီနေရာမှာ မနာပေဘူးလား (နာပါတယ် ဘုရား)။ အဲဒါကို ဒကာ ဒကာမတွေ က အင်း ငါ့မှာဖြစ်မှဖြစ်ရလေခြင်းလို့ လက်မောင်းနာလဲ ငါပဲ၊ ကျုပ်လက်မောင်း နာနေပြန်ပြီ၊ ကျုပ်လည်ချောင်း နာနေပြန်ပြီ၊ ကျုပ်ရင်ခေါင်း နာနေပြန်ပြီ အစရှိသည်နဲ့ ကျုပ်တို့ ငါတို့က အဲဒီဝေဒနာနဲ့ သွားသွားပူးတယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဘာနဲ့သွားသွားပူးသလဲ (ကျုပ်တို့ငါတို့နဲ့ သွားသွား ပူးပါတယ် ဘုရား)။

ဝေဒနာနဲ့ ကျုပ်တို့ ၊ ငါတို့နဲ့ သွားသွားပြီး ပူးကပ်တော့ “ဝေဒနံ အတ္တတော သမနုပဿတိ” ဝေဒနံ- ဝေဒနာကို၊ အတ္တတော- ငါဟူ၍၊ သမနုပဿတိ- ရှု၍နေ၏ ဆိုတော့ ငါ့မှာ ဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေခြင်း ဆိုပြီး ဝေဒနာထဲမှာ ငါသွားရောတယ် (မှန်ပါ့) ရှင်းကြပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဝေဒနာထဲမှာ သွားရောတယ်နော် (မှန်ပါ့) အဲဒါ မမာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှန်လို့ ရှိရင် ရောတတ် ကြပါတယ် (မှန်ပါ့) ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ ဟာ ဘယ့်နှယ်နေကြသတုံး (ရောတတ် ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါလား၊ ငါ့ဝေဒနာလို့ ဆိုရမှာလဲ ငါကလဲတခြား၊ ဝေဒနာကလဲ တခြား၊ ငါဆိုတာက ရှိတာလဲ မဟုတ်ပါဘူး (မှန်ပါ့) ဘာဆိုင်သတုံးဗျ (မဆိုင်ပါ ဘုရား) မဆိုင်ပါဘူး။ အဲဒီတော့ ဝေဒနာဟာ ဝေဒနာက္ခန္ဓာပေါ့ ၊ ဝေဒနာက္ခန္ဓာဟာ အနိစ္စပဲ (မှန်ပါ)။

ဒါဖြင့် မမာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဉာဏ်ကလေးနဲ့ သြော် ဒီနေရာ ဝေဒနာပေါ်ပြီး ဒီနေရာမှာ ဝေဒနာ ပျက်တယ်၊ ဟိုနေရာ ဝေဒနာပေါ်တယ်၊ ဟိုနေရာ ဝေဒနာ ပျက်တယ်၊ ဒီလိုသာ ဉာဏ်နဲ့ လိုက်နေပါ၊ သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဝေဒနာ ပေါ်ရာကို ဖြစ်ပျက် လိုက်နေပါလို့ သတိပေးလိုက် တယ် (မှန်ပါ့)။

သေသေချာချာ မှတ်ကြပါ။ ဝေဒနာကဖြင့် အနှံ့အပြား ပေါ်လိမ့်မယ်။ ဘယ်က နာသတုံး၊ တစ်ကိုယ်လုံးက နာတယ် (မှန်ပါ) တစ်ကိုယ်လုံးက နာပေမယ့် ပြင်းထန်တဲ့နေရာကို ဖြစ်ပျက်ရှုပေး (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

=== ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေနဲ့ ===

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ဖဂ္ဂုဏထေရ်ကို ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေနဲ့ဟေ့လို့ ဘုရားက ဒီလူမမာကို ဒါပဲ ဟောနေတယ် (မှန်ပါ့)။

ဦးဘအုန်း ဘယ့်နှယ်ဟောသတုံး (ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေပါနဲ့ပါ ဘုရား)။

အားလုံး ဒကာ ဒကာမတွေ ကျုပ်တို့အားလုံးဟာ သေမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ချည်းပဲ (မှန်ပါ့) သေပေမယ့် ဝေဒနာနဲ့ တွေ့ကြရဦးမယ် (မှန်ပါ့) မတွေ့မည့် ပုဂ္ဂိုလ် ဒီအထဲမှာ တစ်ယောက်မှ မပါဘူး (မပါ,ပါ ဘုရား) အဲဒီ မရောစေနဲ့ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကလေးကို ရှင်းထားကြပါ၊ အဓိပ္ပာယ် ရှင်းထားကြပါ။ ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေနဲ့ (မှန်ပါ့)။

ကိုမြရွှေ ဘာတဲ့တုံး (ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောပါ စေနဲ့ ဘုရား) ဝေဒနာ ဆိုတာက ဝေဒနာက္ခန္ဓာပဲ။ ဒီအထဲ ငါသွားပြီး ရှုပ်နေတာ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဝေဒနာက ဘာခန္ဓာတုံး (ဝေဒနာက္ခန္ဓာပါ ဘုရား) ဝေဒနာက္ခန္ဓာဆိုတာ ဝေဒနာစေတသိက်ပဲ၊ နာမ်ဓမ္မတစ်မျိုးပဲ။ ငါဆိုတာက ဒိဋ္ဌဓမ္မတစ်မျိုးပဲ။ ဒိဋ္ဌိနာမ်နဲ့ ဝေဒနာနာမ်ကို သွားပြီး ရောထွေး ပစ်နေကြတာ (မှန်ပါ)။။

ပရမတ်သဘာဝကိုက တခြားစီပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ က ရော ဖြစ်အောင် ရောနေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား) ပရမတ် သဘာဝချင်း ကတော့ ရောရဲ့လား (မရောပါ ဘုရား) ခင်ဗျားတို့က ဘယ့်နှယ်တုံး (ရောနေကြပါတယ် ဘုရား)

ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့က လောကွတ်ချော် လွန်းတယ် (မှန်ပါ့)။ လောကွတ်ချော် လွန်းတယ်လို့ ဆိုထိုက်-မဆိုထိုက် (ဆိုထိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

ဝေဒနာက ဝေဒနာစေတသိက် ဝေဒနာနာမ်ဓမ္မတစ်မျိုး၊ ငါဆိုတဲ့ ဥစ္စာ ဒိဋ္ဌိနာမ်တစ်မျိုး (မှန်ပါ့ ဘုရား)။ ဘယ်နည်းနဲ့မှ သဘာဝချင်း ရောစပ်လို့ မရဘူး (မှန်ပါ့)။။

ရောမရပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ ထုံးစံက သူများပါးစပ်မှာ လမ်းဆုံးနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်နေတော့ ဒီဝေဒနာကိုပင်လျှင် လည်ပင်းက နာလိုက်တာ၊ ငါဝမ်းထဲက နာလိုက်တာ၊ ငါ ခြေသလုံးက နာလိုက်တာ၊ အစရှိသည်နဲ့ ဝေဒနာက ခြေဖမိုးမှာ ပေါ်တာ ငါက ဝမ်းထဲကနေပြီး သွားရောတာပဲ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

=== ဝေဒနာက ခြေဖမိုးမှာ ပေါ်တယ် ===

ဝေဒနာက ခြေဖမိုးမှာ ပေါ်တယ်၊ ငါက ဘယ်နေရာ သွားရောသလဲ (ဝမ်းထဲ သွားရော ပါတယ် ဘုရား) အဝေးကြီးပဲ ခင်ဗျားတို့ ဆွေမျိုးတော် တတ်ပါပေတယ်၊ သဘောကျ ပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဝေးတာကတော့ မဝေးဘူးလား (ဝေးပါတယ် ဘုရား) ဝေဒနာက ကာယဒွါရ ကိုယ်ပေါ်မှာ ပေါ်နေတယ်၊ မနောဒွါရ ကနေပြီး သွားပြီးရော လိုက်တယ်၊ သွားပြီးရောလိုက်တဲ့ အတွက် မှာ ဖြစ်ရလေခြင်း စသည်ဖြစ်လာတယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

ဒါဖြင်ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ ရောမိတဲ့အတွက် ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေ၌ “ဝေဒနံ အတ္တတော သမနုဿတိ” ဆိုပြီး သေခါနီးတောင် ဒိဋ္ဌိက ဖြစ်လာတတ်တယ် (မှန်ပါ) နာလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း (မှန်ပါ့)။

ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ဒိဋ္ဌိဖြစ်တာတုံး ဆိုတော့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ပေါ်တဲ့ ဝေဒနာကို ဝမ်းထဲက ဒိဋ္ဌိ စေတသိက်ကသွားပြီး သကာလ အဲဒီ ဝေဒနာဟာ ငါပဲလို့ တစ်ခါတည်း ဒိဋ္ဌိစွဲ စွဲသွားတာနဲ့ ဦးဘတင် ကိုယ်ကျိုး နည်းတယ် (မှန်ပါ့)။

=== ဝမ်းထဲက ငါနဲ့ သွားပြီးရောလိုက်တယ် ===

ဝေဒနာက ခြေဖမိုး ပေါ်တယ်၊ ငါက ဝမ်းထဲမှာ၊ အဲဒီ ဝမ်းထဲကနေပြီး သကာလ ခြေဖမိုး ပေါ်မှာဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာဟာ ငါပဲလို့ သူဟာ ဝမ်းထဲက ငါနဲ့ သွားပြီးရောလိုက်တယ် (မှန်ပါ့) မရော လိုက်ဘူးလား (ရောလိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

ရောလိုက်တဲ့အခါကျတော့ ဝေဒနာကို ငါထင်တဲ့ “ဝေဒနံ အတ္တတော သမနုပဿတိ” ဆိုပြီး သကာလ ဦးဘအုန်း ဝေဒနာဟာ ငါဖြစ်သွားတယ် (မှန်ပါ့) ငါဖြစ်သွားတော့ ဘယ့်နှယ် ဖြစ်လာ သတုံး ဆိုတော့ ငါတော့ဖြင့် ဒီဝေဒနာနဲ့ သေရတော့မှာပဲ လာပြန်တာပဲ (မှန်ပါ)။

ဒီမှာလဲဘုရားက မရောစေနဲ့ကွ၊ မရောစေနဲ့ ကွလို့ ဘုရားက ရှင်ဖဂ္ဂုဏကို ဟောတယ် (မှန်ပါ့) ဖဂ္ဂုဏကို ဝေဒနာနဲ့ငါနဲ့ ဘယ့်နှယ်တုံး (မရောစေနဲ့ ) မရောစေနဲ့ဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒိဋ္ဌိနဲ့ မရောလို့ ရှိရင်ဖြင့် မရောစေနဲ့ ဆိုတာ ပြောတော့ အလွယ်ကလေး (မှန်ပါ) မရောစေနဲ့ ဥစ္စာသည် ငါနဲ့ သွားမရောနဲ့ (မှန်ပါ့)။

အဲဒါ မရောအောင် ဘယ့်နှယ်လုပ်ရမတုံးဆိုလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဝေဒနာဟာ ဝေဒနာက္ခန္ဓာ၊ ဝေဒနာက္ခန္ဓာ သည်ကားလို့ ဆိုရင်ဖြင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနဲ့ သွားမရောဘဲနဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိနဲ့ လှည့်ပစ်လိုက်။

=== အနိစ္စပဲလို့ ရှုပေး ===

“ဝေဒနံ အနိစ္စတော သမနုပဿတိ” ဝေဒနာဟာ အနိစ္စပဲလို့ ရှုပေး လိုက်ပါ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ခုနင်တုန်းကတော့ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနဲ့ သွားရောတယ်၊ အခုတော့ သမ္မာဒိဋ္ဌိနဲ့ ရှုလိုက်တယ် (မှန်ပါ့) မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနဲ့ သွားရောတုန်း ကတော့ အပါယ်သွား ရတော့မယ်၊ အခု သမ္မာဒိဋ္ဌိနဲ့ ရောတဲ့ အခါကျတော့ ဝေဒနာ နောက်က မဂ်လိုက် မလာဘူးလား (လိုက်ပါတယ် ဘုရား) သမ္မာဒိဋ္ဌိ မဂ္ဂင် လိုက်တယ်၊ ခုနင်က မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ လိုက်နေတယ် (မှန်ပါ)။

ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ရောတော့ (မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ လိုက်ပါတယ်) ဝေဒနာဟာ ငါလဲမဟုတ်ပါဘူး၊ အနိစ္စပါလို့ သိလိုက်တဲ့အခါ ကျတော့ သမ္မာဒိဋ္ဌိနဲ့ သိတာမရောက်ဘူးလား (ရောက်ပါ တယ် ဘုရား)။

အဲဒီလို ဘုရားက ဟောလိုက်တယ်။ ဖဂ္ဂုဏရဟန်း ကလေး မမာနေတာ ဒကာ ဒကာမတို့ နော်(မှန်ပါ့) မမာနေတာကို ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့မရောစေနဲ့ ဆိုတော့ ဖြစ်ပျက်ရှုဆိုတဲ့ စကား ဖြည့်စွက်မှ ရတယ်လို့ ဦးဘတင်တို့ မှတ်ရလိမ့်မယ် (မှန်ပါ့) ဖြစ်ပျက် မရှု တော်ပါ့မလား (မတော်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝေဒနာကို “အတ္တတော န သမနုပဿတိ” ဝေဒနာဟာ ငါမဟုတ်ဘူး၊ ဒီဥစ္စာ အနိစ္စသာ ဟုတ်တယ်၊ ဒီလို ဒကာ ဒကာမတွေက ရှုပေးလိုက်တော့ ဝေဒနာ ပေါ်တိုင်းပေါ်တိုင်း ဒကာ ဒကာမတွေ မှာ ဘယ်လို ဖြစ်လာသတုံးဆိုလို့ ရှိရင် ဝေဒနာ ပေါ်တိုင်းပေါ်တိုင်း ဝိပဿနာမဂ်ဉာဏ် ရရလာတယ် (မှန်ပါ့) ဘယ်လို မဂ်ဉာဏ်ရပါလိမ့်မတုံးလို့ မေးတဲ့အခါကျတော့ ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်၊ ငါမဟုတ်မှန်း သိတာက မဂ် (မှန်ပါ့)။

ဝေဒနာက (ဖြစ်ပျက်ပါ ဘုရား) ငါမဟုတ်မှန်း သိတာက (မဂ်ပါ ဘုရား) ငါမှ မဟုတ်ဘဲ အနိစ္စပဲလို့ သူသိ လိုက်ပြီကိုး၊ သူသိလိုက်တော့ မဂ်မဖြစ်သွားဘူးလား (ဖြစ်သွား ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဖဂ္ဂုဏရဟန်းကလေးကို ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောစေနဲ့ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှင်းကြပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ဟောပြီး သကာလ ဝေဒနာနဲ့ငါနဲ့ မရောတဲ့နည်း ရှုပါလို့ ပြောလိုက်တဲ့ အခါကျတော့ ဝေဒနာဟာ ငါမဟုတ်ဘူး၊ အနိစ္စသာ ဟုတ်တယ်၊ ဝေဒနာ ပေါ်တိုင်း လိုက်နေတာပေါ့ ဗျာ (မှန်ပါ့)။။

ဝေဒနာပေါ်တိုင်း လိုက်နေတဲ့ အခါကျတော့ ဖဂ္ဂုဏက ဘယ့်နှယ် ဖြစ်သွားသတုံး ဆိုတော့ ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက်တွေချည်း မြင်ရာက ဉာဏ်ရင့်သန်လွန်းမက သန်လာတော့ ဝေဒနာတွေ ပျောက်ထွက် သွားတယ်။

“ဝေဒနာနံ ခယော ဘိက္ခု” ဆိုတဲ့အတိုင်း ဖြစ်သွားတယ်ဆိုကြပါစို့ ၊ ဝေဒနာ ကုန်အောင် ရှုနိုင်တဲ့ ရဟန်းကလေး ဖြစ်သွားတယ် (မှန်ပါ့)။

=== ဝေဒနာ ကုန်အောင် ရှုနိုင်တဲ့ရဟန်း ===

ဦးဘတင် ဘယ်လိုဖြစ်သွားပါလိမ့် (ဝေဒနာ ကုန်အောင် ရှုနိုင်တဲ့ရဟန်း ဖြစ်သွားပါတယ် ဘုရား) ဝေဒနာ ကုန်တယ်ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေ စဉ်းစားကြည့်ပါလား၊ နဂိုက ဝေဒနာလို့သာ ဆိုတယ်၊ ကိုယ်ရှုတော့ အနိစ္စပဲတွေ့တယ် (မှန်ပါ) မကုန်ဘူးလား၊ ကုန်သလား (ကုန်ပါတယ် ဘုရား)။

နဂိုက ဝေဒနာတွေနော် (မှန်ပါ့) ရှုတဲ့ဉာဏ်နဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ ဘာတွေ့သတုံး (အနိစ္စပဲ တွေ့ပါတယ် ဘုရား) အဲဒီအနိစ္စတွေချည်း တွေ့ပြီးသကာလနေတော့ ဖဂ္ဂုဏမှာ အရင်လို မျက်နှာညှိုးငယ်မနေ တော့ ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့တော့ ကွဲထွက်သွားပြီဆိုတာ သိနိုင်တယ် (မှန်ပါ့)။

အရင်တုန်းကတော့ နာလိုက်တာ ပြုလိုက်တာ ဘယ်လို နေရမှန်းမသိဘူး၊ ဘယ်လိုထိုင်ရမှန်း မသိဘူး၊ ရှေ့သာတိုး နေတယ်၊ နောက်မဆုတ်ဘူးနဲ့ ဝေဒနာတစ်ခုတည်းကိုပဲ ရှေ့တိုး လိုက် နောက်ဆုတ် လိုက်ဆိုတော့ ဝေဒနာကို အတ္တဒိဋ္ဌိ ဖြစ်နေ တာပေါ့ (မှန်ပါ့)။

ဒါနဲ့ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးလဲ ကြွသွားတယ်။ အဲဒီတော့ ရှင်ဖရူဏက ဘယ်လို သိလိုက်သတုံးဆိုတော့ ဝေဒနာ ကလေးသည်ကား လို့ ဆိုလို့ ရှိရင် အနိစ္စပဲ၊ ဖြစ်ပျက်ပဲလို့ သိသိနေတယ်၊ ကြာတော့ ဒီဝေနာကလေးတွေဟာ အနိစ္စမြင်ပါ များတော့ ကုန်ထွက်သွားမယ်၊ ဝေဒနာနံ ခယော ကိုးဗျ (မှန်ပါ)။

အနိစ္စကုန်ထွက်သွားတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဝေဒနာက္ခန္ဓာကြီးလို့ ပြောထားတော့ ခန္ဓာပါ အာရုံအဖြစ်မှ ပျောက် သွားတာပေါ့ (မှန်ပါ့)။

ခန္ဓာပျောက် သွားတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီနေရာမှာ ခန္ဓာချုပ်ဆုံးရာကို မြင်လာတယ် (မှန်ပါ) မြင်လာတော့ “ဝေဒနာနံ ခယော ဘိက္ခု”- ဝေဒနာကုန်တဲ့ရဟန်း ဖြစ်လာတယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား) ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ကုန်ပါလိမ့်မတုံး ဆိုတော့

“သော ဝေဒနံ ပရိညာယ” သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ပရိညာယ၊ ဖြစ်တဲ့ပျက်တဲ့ သဘောသာဟု ပိုင်းခြား နိုင်၍ ဝေဒနာမဟုတ်ပါဘူး။ ဖြစ်ပျက် သဘောပါပဲ (မှန်ပါ့)။

ဝေဒနာကို ဖြစ်ပျက်သဘော သိသောကြောင့် ဝေဒနာ ပစ္စယာ တဏှာကော လာရဲ့ လား (မလာပါ ဘုရား) မောဟကော (မလာပါ ဘုရား) ဒိဋ္ဌိကော (မလာပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် ကာမာသဝ ဘဝါသဝ ဒိဋ္ဌာသဝ အဝိဇ္ဇာသဝဆိုတဲ့ အာသဝေါ ကုန်သွားတယ် (မှန်ပါ)။

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ပရိညာယ၊ ဪ ဒီဥစ္စာသည် ဖြစ်ပြီးပျက်တဲ့ သဘောမှတစ်ပါး ဘာမှ မရှိပါကလားဟု ပိုင်းခြားဆင်ခြင် သိမြင်နိုင်သောကြောင့် “ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ အနာသဝေါ” တဲ့။ ဝေဒနာ ပစ္စယာ မဂ်သာ ဖြစ်နေတော့ ဦးဘအုန်း တဏှာဒိဋ္ဌိ လာသေးရဲ့ လား (မလာပါ ဘုရား) အဝိဇ္ဇာကော (မလာပါ ဘုရား)။

=== ဖြစ်ပျက်ကို သိနေတော့ ဝိဇ္ဇာ ===

ဖြစ်ပျက်ကို မသိရင် အဝိဇ္ဇာ၊ အခုတော့ ဖြစ်ပျက်ကို သိနေတော့ ဝိဇ္ဇာဖြစ်နေတော့ အဝိဇ္ဇာသဝလဲ လာသေးရဲ့လား။ (မလာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတွေ ဒါက ဒကာ ဒကာမတွေ၏ ခန္ဓာဝေဒနာ ဒီကနေပြီး သကာလ ဖြစ်ပျက်တွေ ရှုနေကတည်းက မဂ္ဂင်တွေလို့ မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား) ဒါက ဒကာ ဒကာမတွေ၏ ခံစားတဲ့ ဝေဒနာပေါ့ ဗျာ (မှန်ပါ့) ဒီကနေ ရှုတာက ဘာပါလိမ့် (မဂ္ဂင်ပါ ဘုရား) မဂ္ဂင်နဲ့ သိပါတယ်တဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့ ပရိညာယ၊ ဒါဟာအဖြစ်အပျက်မှ တစ်ပါး ဘာမှမဟုတ်ပါလားလို့ ပိုင်းခြားပြီး သိလိုက်တဲ့အတွက် ဝေဒနာနဲ့ ဒီက ငါနဲ့ကော ရောသေးသလား (မရောပါ ဘုရား)။

ဒါမလာရင်တော့ နောက်က ငါလိုက်မှာပဲ (မှန်ပါ့) ငါဆိုရင် ဒိဋ္ဌာသဝလာပြီ (မှန်ပါ့) မလာပေဘူးလား (လာပါ တယ် ဘုရား) ဝေဒနာသည် အဖြစ်အပျက် ပါပဲဆိုသဖြင့် အဝိဇ္ဇာသဝ ကော လာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား)၊

ဒါဖြင့် နောက်ကနေပြီး အာသဝေါတရား မချုပ်ဘူးလား (ချုပ်ပါတယ် ဘုရား) ဘာဖြစ်လို့ ချုပ်သတုံး၊ ဟောဒီ မဂ်ဝင်လို့ ချုပ်တယ် (မှန်ပါ) ဝေဒနာပေါ်၌ ချုပ်လို့ မဂ်ဝင် တယ်လို့ မှတ်လိုက်စမ်းပါ (မှန်ပါ)။

=== ဒုက္ခသစ္စာ သိတာပါပဲ ===

မဂ်ပဲဖြစ်ပျက်သာ အစစ်ပါပဲဆိုပြီးသကာလ ဦးဘအုန်း ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိလိုက်တာနဲ့ (မှန်ပါ) ဝေဒနာကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိတာဟာ ဒုက္ခသစ္စာ သိတာပါပဲ (မှန်ပါ့)။

ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ အနာသဝေါ တဲ့၊ ရှုတဲ့အချိန်မှာပဲ အာသဝေါကို မရှိဘူး။ ဒီဘက်က ရှိသေးရဲ့လား (မရှိပါ ဘုရား) နောက်က သေသေချာချာ ကြည့်တော့ ဘာရှိသေးသတုံး (မရှိပါ ဘုရား) ဝေဒနာပစ္စယာ တဏှာကော လာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား) တဏှာလာရင် ကာမာသဝ ဖြစ်ရမယ်၊ ဝေဒနာကို ငါစွဲရင် ဒိဋ္ဌာသဝဖြစ်ရမယ်၊ (မှန်ပါ့) လာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား) ဘယ်သူက လာနေသတုံး (မဂ်လာပါတယ် ဘုရား) မဂ်လာတာပဲရှိတာပဲ၊ မဂ်မလာရင်တော့ သူတို့

လာရမယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒါဖြင့် အာသဝေါတရား တွေ မကုန်ဘူးလား (ကုန်ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါနဲ့ ဖဂ္ဂုဏမထေရ်ကလဲ ဒီလိုပဲ ရှုနေတယ် ဆိုကြပါ စို့ (မှန်ပါ့) ဝေဒနာဟာ ဖြစ်ပျက်ပဲ ဖြစ်ပျက်ပဲ ဖြစ်ပျက်ပဲ ဖြစ်ပျက်ပဲလို့ ဝေဒနာပေါ်တိုင်း ဒီကနေပြီး သကာလ ပိုင်းခြားသိနေတယ်၊ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိနေတာပဲ (မှန်ပါ့)။

ဒါဖြင့်ဝေဒနာပေါ်တိုင်း ဖြစ်ပျက်ကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိသောကြောင့် နောက်က အာသဝ မလာရဘူး (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

နောက်ကဘာတုံး (အာသဝေါ မလာရပါ ဘုရား) အာသဝ မလာရဘူးဆိုတော့ ဦးဘအုန်းတို့က စဉ်းစားရမယ်နော်။

=== မဂ်နဲ့ ပိုင်းခြား သိ ===

ကာမာသဝဆိုရင် လောဘနေရမယ်၊ လောဘဆိုရင် တဏှာဥပါဒါန်, ကံလာမယ် (မှန်ပါ့) မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

ဒိဋ္ဌာသဝဆိုရင် ဒိဋ္ဌိကလဲ လောဘပဲ၊ တဏှာ, ဥပါဒါန်, ကံပဲ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) အဝိဇ္ဇာသဝလာ ရင် အဝိဇ္ဇာသင်္ခါရ ဝိညာဏ်ကျအောင် နောက်ဘဝတွေ မဆက်ပေဘူးလား (ဆက်ပါတယ် ဘုရား) ကဲ- ဒါတွေလာသေး ရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား) ဘယ့်နှယ်ကြောင့် မလာပါလိမ့်မတုံး ဆိုတော့ ဝေဒနာ ပိုင်းခြားသိလို့ (မှန်ပါ့)။။

ဘယ်လိုဆိုကြပါ့မလဲ (ဝေဒနာကို ပိုင်းခြားသိလို့ပါ ဘုရား) ဘာနဲ့ ပိုင်းခြားသိသလဲ (မဂ်နဲ့ ပိုင်းခြား သိပါတယ် ဘုရား) မဂ်နဲ့ပိုင်းခြားပြီး ဝေဒနာကလေးတွေဟာ ဖြစ်ပျက် နေတယ်လို့ သိတယ်၊ အဲဒါပိုင်းခြားသိတာပဲ (မှန်ပါ)။

ဝေဒနာကလေးဟာ ဘယ်လိုနေပါလိမ့် (ဖြစ်ပျက် နေပါတယ် ဘုရား) ဖြစ်ပျက်နေတယ်လို့ ဟောဒီက မဂ်က ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိတယ်- (မှန်ပါ့ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား) မဂ်က ဘယ်လိုသိနေပါလိမ့် (ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိပါတယ် ဘုရား) ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိနေပါတယ်လို့ ဆုံးဖြတ် ချက်ချပါ (မှန်ပါ့) ဦးဘအုန်းတို့ ဦးဇံရင်တို့ ကျေနပ်ပလား(ကျေနပ်ပါပြီ ဘုရား)။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဟိုကဖြစ်ပျက်နဲ့ ဒီကပိုင်ပိုင် နိုင်နိုင် သိတဲ့မဂ်နဲ့ ဦးဘတင် ဒါကလေး နှစ်ခုတည်း ရှိတော့တယ်၊ အာသဝ ဘယ့်နှယ်နေသတုံး- (ချုပ်ပါတယ် ဘုရား)။

“သော ဝေဒနံ ပရိညာယ” သော= ထိုရဟန်းသည်။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ပရိညာယ၊ ဖြစ်ပျက်ဟု ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိသောကြောင့်။ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌ပင်လျှင်။ အနာသဝေါ၊ အာသဝေါ ကင်းတယ်တဲ့ (မှန်ပါ့) ဒကာ ဒကာမတို့ ကောင်းကောင်းရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ဒါက ရှေ့ပိုင်းမှာ သတိပေးတဲ့ တရားပဲရှိသေးတယ် ဒကာ ဒကာမတို့နော် (မှန်ပါ)။

အဲဒီတော့ ဝေဒနာ ပေါ်တိုင်းပေါ်တိုင်း ဖြစ်ပျက်ပဲလို့ သိနေလို့ရှိရင် နောက်က အာသဝတွေ သေသေချာချာ ကုန်နိုင် တယ် (မှန်ပါ့)။

အာသဝေါ ကုန်ရပါလို၏လို့ ဘုန်းကြီးက ရှေ့က ချပေး တယ်၊ ခင်ဗျားတို့ကလဲ လိုက်ကြတယ်။ အဲဒါကတော့ ကုန်ရာ ကုန်ကြောင်းကို အကျင့်ပေးတတ်တဲ့ ဆရာနဲ့ တွေ့ရပါလို၏ ဆိုတဲ့အတိုင်း အခုလဲ ကုန်တာကော မသေချာဘူးလား (သေချာ ပါတယ် ဘုရား) ရှုသာရှ သေသေချာချာ ကုန်ပါတယ်။ (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

သော ဝေဒနံ ပရိညာယ ဆိုတဲ့အတိုင်း ဝေဒနာပေါ်၌ မဂ်နှင့်ပိုင်းခြား၍ သိသောကြောင့်၊ အနာသဝေါ၊ အာသဝေါ ကင်းတယ်ဆိုတဲ့အတိုင်း ဘာဖြစ်လို့ ကင်းပါလိမ့် ဒကာ ဒကာမတို့ (မဂ်နဲ့ ပိုင်းခြားသိလို့ ပါ ဘုရား) မဂ်နဲ့ ဝေဒနာကို ဖြစ်ပျက်လို့ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိနေလို့ (မှန်ပါ့)။

=== ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိနေ သောကြောင့် ===

ဒီဥစ္စာ ငါလဲမဟုတ်ဘူး၊ သူလဲမဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်ပျက်တဲ့ အနိစ္စပဲလို့ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိနေ သောကြောင့်၊ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ အနာသဝေါတဲ့။ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌ပင်လျှင် အာသဝေါ ကင်းတယ်၊ သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒီဘက်က အာသဝေါတရား လာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား)။

ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်တို့ ဆုတောင်းပြည့်ထားတဲ့ ခန္ဓာ ကိုယ်ကြီးကတော့ သေရာသွားနေတယ်၊ သွားတဲ့အခါမှာလဲ ဝေဒနာနဲ့ တွဲလျက်ကြီး (မှန်ပါ့) သတ်မည့်ဝေဒနာနဲ့ အသတ်ခံ ရမည့် ခန္ဓာနဲ့ ဟာ တွဲလျက်ကြီး (မှန်ပါ့) မသွားဘူးလား (သွားပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒီဝေဒနာကို ကျုပ်တို့က ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိရမယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား) မင်းဟာ သတ်မလို့ လာတာလား။ သို့မဟုတ် မင်းသည်ကား လို့ ဆိုရင်ဖြင့် အနိစ္စလားလို့ ကျုပ်တို့က မေးမေး မေးမေးပြီး သကာလ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိအောင် လုပ်ပါတဲ့ (မှန်ပါ့)။

ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိအောင် လုပ်တဲ့အခါ ကျတော့ သူဟာ ဖြစ်ပြီး ပျက်တဲ့အနိစ္စပဲဆိုတာ ဉာဏ်ထဲမှာ မရှင်းဘူးလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝေဒနာကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်သိသောကြောင့် ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ယခုပစ္စက္ခဘဝ၌ပင်လျှင်။ အနာသဝေါ၊ အာသဝေါ ကင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒီဘက်က အာသဝေါကင်းတယ်။

ဟောဒီမဂ်ကြောင့် (မှန်ပါ) ဒီမဂ်သာ မလာရင် ဘယ့်နှယ် နေကြပါ့မလဲ (မကင်းပါ ဘုရား) ကြောက်တယ်, လန့်တယ်၊ ဆိုရင်ဖြင့် ဒိဋ္ဌာသဝတွေ, အဝိဇ္ဇာသဝတွေ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) ကဲ- ဒါဟာ ဘယ်လောက် အရေးကြီးလို့ ပြောတယ်ဆိုတာကော ရိပ်မိကြပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ဘာဖြစ်လို့ ဆရာဘုန်းကြီးကလဲ ဒါလောက်တောင် အသေ စခန်းကို အကြီးအကျယ်ဖွဲ့ပြီး ဟောနေရပါလိမ့်မတုံး ဆိုတော့ အို- ခင်ဗျားတို့ ခန္ဓာကိုယ်က နားနေရင်တော့ အဟုတ်သားပေါ့- (မှန်ပါ့) ခင်ဗျားတို့ ခန္ဓာကိုယ်က သေရာ မသွားဘဲနဲ့ နားလို့ ရပ်လို့ ရရင်လဲ အဟုတ်သားပေါ့- (မှန်ပါ့)။

အခုလို တရားနာနေကြတယ်ဆိုတာက တစ်ခါတလေ ဟိုစိတ်ရောက်သွား ဒီစိတ်ရောက်သွားနဲ့ တရားထဲနာချင်မှ နာတာ၊ အဲဒါလဲ ကြားပေါက်ပါသေးတယ်- (မှန်ပါ့)။

သေရာသွားတာကတော့ ကြားပေါက်မရှိဘူး။ ကြား ပေါက်စိတ်လာလဲ သူကသွားနေတာပဲ- (မှန်ပါ) သဘောကျ ပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ တို့ ဝဋ်သင့်နေလို့ ဒီဥစ္စာကို တို့ဆုတောင်း ပြည့်တဲ့အလုပ်ကြီး နောက်ထပ် မပြည့်အောင် လုပ်မှပဲ၊ နောက် ထပ်မပြည့်စေချင်လို့ ဟောထားတာ။ ခင်ဗျားတို့က ဘဝတိုင်း ဘဝတိုင်း ဒီသား ဒီသမီးနဲ့ မခွဲရပါလို၏ဆိုတော့ ဘဝတိုင်း ဘဝတိုင်း သေရာ သွားရပါလို၏က ပါနေတယ် လွယ်သလား (မလွယ်ပါ ဘုရား) အမှားက သေးသေးလား၊ ကြီးကြီးလား (ကြီးကြီးပါ ဘုရား)။။

ကြီးတဲ့အထဲမှာ ခင်ဗျားတို့က ဟိုဘဝကျတော့ ဟိုဘက် ဘဝ သားသမီးနဲ့ မခွဲရပါလို၏-တဲ့။ ဒီဘဝ ကျတော့ကော (ဒီဘဝ သားသမီးနဲ့ မခွဲရပါလို၏ ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သားသမီးပေါင်းက ဘယ်လောက်များခဲ့ကြ သတုံး (မရေတွက်နိုင်ပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် မခွဲနိုင်ပေါင်းကလဲ ကမ္ဘာတစ်ဝှန်းလုံးရှိတာနဲ့ မခွဲနိုင်တာ (မှန်ပါ)။

အားလုံးနိဗ္ဗာန်သွားမှ သွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်တော့မှ မသွားနိုင်တော့ဘူး (မှန်ပါ့) သွားနိုင်ဖို့ရာ မြင်သေးရဲ့လား (မမြင်ပါ ဘုရား) ခင်ဗျားတို့ ဝါဒဖြန့်ထားတာက နည်းနည်း နောနော ကျယ်တာမှ မဟုတ်ဘဲ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီတရား ဟောထိုက်၊ မဟော ထိုက် (ဟာထိုက်ပါတယ် ဘုရား) ချက်ချင်း အာသဝေါ ကင်းနိုင်တာကို ဦးဘတင် ကောင်းကောင်း ကျေနပ်ပလား (ကျေနပ်ပါပြီ ဘုရား) ဖြစ်ပျက်မြင်လို့ ကင်းတယ်နော် (မှန်ပါ ဘုရား)။

ဖြစ်ပျက်မြင်လို့ ရှိရင်

ဖြစ်ပျက်မြင်လို့ ရှိရင် ဒကာ ဒကာမတို့ သေသေ ချာချာဖြစ်ပျက်ဟာ ဒုက္ခသစ္စာပဲလို့ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိသွားလို့ရှိရင် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဟာ ဒီနေရာမှာ ပေါ်တယ်လို့ မှတ်လိုက်တာပေါ့၊ (မှန်ပါ့) ရှင်းပြီနော် (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ကာယဿ ဘေဒါ တဲ့။ ကာယဿ၊ ယခု ခန္ဓာ ကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်သည်၏ အခြားမဲ့၌။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် သည်။ ဓမ္မော၊ နိဗ္ဗာန်၌တည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒကာ ဒကာမတို့ တစ်ခါတည်း နိဗ္ဗာန်ရောက်သွားတာပဲတဲ့ (မှန်ပါ့)။ ဒါတွေ ခုနင်က ဒုက္ခတွေ ချုပ်ပြီးသကာလ ရောက်သွားတယ် (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား) အာသဝေါကုန်တာနဲ့ ဒီဘက်ကဖြစ်ပျက်ဆုံးတာနဲ့ ဟာ တစ်ချက် တည်းပဲ (မှန်ပါ)။

ဒါဖြင့် ဖဂ္ဂုဏရဟန်းဟာ သောတာပန်, သကဒါဂါမ်, အနာဂါမ်ကျအောင် သေခါနီးမှာ အလုပ်လုပ် သွားနိုင်တယ်လို့ ဦးတို့ မှတ်ဖို့ပဲ (မှန်ပါ့) ဒါနဲ့ မြတ်စွာဘုရား ကလဲ သူ့မှာ အောက် သံသရာကို ပို့တတ်တဲ့ အာသဝေါ တွေလဲကုန်ပါပြီ ဆိုပြီး ဘုရားက ကျောင်းတော် ပြန်သွားတယ် (မှန်ပါ့)။

ရှင်အာနန္ဒာကတော့ ကျန်နေရစ်တယ်၊ ကျန်နေရစ်တော့ သူ့ရှေ့မှာ ဖဂ္ဂုဏဆိုတဲ့ ရဟန်းကလေးက ခေါင်းကလေး တောင်ဘက်စောင်းပြီး စုတိစိတ်ကျတယ် (မှန်ပါ့) စုတိစိတ် ကျသွားတော့ ရှင်အာနန္ဒာက ကြည့်တယ်၊ စက္ခုမျက်လုံး ကြည့်ပြန်လဲ သူသေ မျက်လုံးနဲ့ မတူဘူး၊ နားကြည့်လိုက်လဲ သူများလို ကျိုးကွေးနေတယ်မဟုတ်ဘူး၊ လူသေများနဲ့ မတူဘူး၊ နှာခေါင်း ကြည့်လိုက်ပြန်လဲ ကျွံသွားတယ်၊ ဖောင်းလာတယ် ဒီလိုမဟုတ်ဘူး၊ လူရှင်ကိုယ်အတိုင်းပဲ (မှန်ပါ့)။

=== ဖဂ္ဂုဏ တယ်ထူးပါလား ===

ကိုယ်ကြည့်လိုက် ပြန်တော့လဲ ပျော့ပျော့ပျောင်း ညောင်းပဲ (မှန်ပါ့) သြော်- ဖဂ္ဂုဏ တယ်ထူးပါလား၊ သူများ လူသေနဲ့ ကို မတူဘူး (မှန်ပါ့)။

ဝိညာဏ်တော့ ချုပ်သွားပြီတဲ့၊ သို့သော်လဲ မျက်လုံး ကြည့်လိုက်လဲ (လူကောင်း အတိုင်း) နှာခေါင်း ကြည့်လိုက်လဲ (လူကောင်း အတိုင်းပါ) ကိုယ်ကြည့်လိုက်လဲ (လူကောင်း အတိုင်းပါ) အကုန်လူကောင်းအတိုင်း ဖြစ်နေတော့ ထူးတယ်၊ ဆိုတော့ ရှင်အာနန္ဒာက ဘုရားဆီ သွားပြန်တယ် (မှန်ပါ)။

ဘုရားဆီသွားပြီး လျှောက်ပြန်တယ်။ အရှင်ဘုရား ဖဂ္ဂုဏကတော့ သေပြီဘုရာ့၊ သေပေမယ့် သူများသေပုံနဲ့ မတူ ဘူး၊ ခေါင်းကလဲ တောင်ဘက်စောင်းတယ်၊ စက္ခု၊ သောတ၊ ဃာန၊ ဇိဝှာဣန္ဒြေတွေကလဲ ဘာမှမညုှိဘူး ဘုရားလို့ လျှောက် တော့ ဘုရားက အာနန္ဒာ, သေခါနီးမှာ ဝေဒနာနုပဿနာရှုပြီး ဝေဒနာကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်သိလို့ အောက်သံသရာ သွားတတ်တဲ့ အာသဝေါ ကုန်ပြီးသေတဲ့ အနာဂါမ်သေတာလို့ ဖြေလိုက်တယ် (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

အနာဂါမ်ဖြစ်သွားတာတဲ့ (မှန်ပါ့) ဒါဟာ သေခါနီးမှ ဖြစ်တာ(မှန်ပါ့) အနာဂါမ်ဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ စိတ်ချရပြီ မဟုတ်လား (မှန်ပါ့)။

အနာဂါမ်ဆိုတာ ကာမတစ်ဆယ့်တစ်ဘုံဆိုတဲ့ ဒီ လူပြည်တို့ နတ်ပြည်တို့ကို လုံးဝ မလာတော့ဘူး။ ဗြဟ္မာပြည်က နေပြီး နိဗ္ဗာန်ကူးတော့မှာပဲ- (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

သူဘယ်လိုလုပ်သွားပါလိမ့်၊ ဝေဒနာကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိသွားလို့ (မှန်ပါ့) အနိစ္စလို့ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် သိသွားတဲ့အတွက် ဒကာ ဒကာမတို့ မသေခင်ပဲ အောက်သံသရာလည်စေတဲ့ အာသဝေါကုန်တယ်၊ သေတော့ သူများပုံစံနဲ့ တူသေးရဲ့လား (မတူပါ ဘုရား)။

အဲဒါ ဖဂ္ဂုဏဝတ္ထု အင်္ဂုတ္တိုရ်မှာလာတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘုရား ကိုယ်တော်တိုင် ဟောတာ ပါပဲနော် (မှန်ပါ့)။

ဒါကလေးအကြောင်းရင်းခံပြီးတော့ ဖဂ္ဂုဏတော့ဖြင့် သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် တည်သွားပြီဆိုတော့ ဦးဘအုန်း ဘာမှ သံသယမရှိနဲ့ တော့ဗျာ (မှန်ပါ့)။

ဒါဖြင့် နဂိုတုန်းက ဘုရားကြွ မလာခင်တုန်းကတော့ ဟိုနေရာက နာပါတယ်ဘုရာ့၊ ဒီနေရာက နာပါတယ်ဘုရာ့၊ ဝေဒနာက ရှေ့သာတိုးနေတယ်၊ နောက်ကို မဆုတ်ပါဘူး ဘုရားဆိုတော့ ဝေဒနာ အတုံးအခဲကြီးပေါ့ ဗျာ (မှန်ပါ) တစ်ခါတည်း ဝေဒနာကို ငါနဲ့ ရောနေတာပဲ (မှန်ပါ့)။

အခုတော့ဖြင့် နောက်ဆုံးပိတ် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော် မြတ်ကြီးက ဟောလိုက်တော့ ဝေဒနာကို ငါနဲ့ မရောပါစေနဲ့၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနဲ့ မရောစေနဲ့ (မှန်ပါ) သမ္မာဒိဋ္ဌိနဲ့ ကြည့်လိုက်စမ်းပါ ဆိုတော့ ဖြစ်ပြီးပျက်တာပဲ သူမြင်တာပဲ (မှန်ပါ့) ဒါတွေချည်း မြင်ပြီး ဒါတွေရှုပြီး သေလိုက်တော့ ဒကာ ဒကာမတို့ သုံးမဂ်ကို ရတယ်၊ သုံးမဂ် သုံးဖိုလ်ရတယ် (မှန်ပါ့)။

ဒါနဲ့ ရှင်အာနန္ဒာက ဘုရားကိုသွားလျှောက်တော့ ဘုရားက ဖဂ္ဂုဏဟာ အနာဂါမ် တည်သွားတယ်လို့ ထောက်ခံ ချက်ပေးလိုက်တယ်နော် (မှန်ပါ့)။

ဒါနဲ့ ဘုရားက ဖဂ္ဂုဏကို အကြောင်းပြုပြီး အကြောင်း ကလဲ ပေါ်လာတယ်၊ သံဃာတော် တွေရော၊ ပရိသတ်တွေရော စုကြဟု အမိန့်ရှိတယ်၊ သေနည်းသင်ပေးမှာ (မှန်ပါ့)။

=== သေနည်းသင်ပေးမှာ ===

ဒကာ ဒကာမတို့ ဘာသင်မှာတုံး (သေနည်းသင်မှာပါ ဘုရား) သေနည်းပဲဘုရား ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်လို့ ရှိရင် သေတာပဲ။ သင်ရဦးမှာလားလို့ ဆိုတော့ အဲဒါက အရူးသိ သိထားတာ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီသေနည်းမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒကာ ဒကာမတို့ သေခါနီးမှာ အနာဂါမ်ဖြစ်တဲ့နည်း၊ သေခါနီးမှာ ရဟန္တာ ဖြစ်နိုင်တဲ့နည်း၊ ဒါကို သင်ပေးမယ်ပြောတာ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိ ပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

သေတာ ရေထဲဆင်းလိုက် သေတာပဲ ဆိုတာမျိုး အောက်မေ့မနေနဲ့ဦး (မှန်ပါ့)။။

=== သေနည်း ခြောက်နည်း ===

ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သေနည်းသင်မယ် ဆိုပြီး ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ရဟန်းတွေကို ခေါ်ပြီး သကာလ ဟောတော်မူတယ်၊ သေနည်း ခြောက်နည်းရှိတယ်။ (မှန်ပါ့)။

ဒကာ ဒကာမတို့ သေနည်း ဘယ်နှ မျိုးရှိသတုံး (ခြောက်မျိုး ရှိပါတယ် ဘုရား) ပုထုဇဉ် အတွက်မှာ သုံးမျိုး၊ အထက် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များမှာ သုံးမျိုးစီရှိကြတယ်။ သို့သော် ဦးဘတင် အထက်အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးမျိုးကို ဘုန်းကြီး မဟောတော့ပါဘူး၊ သူတို့မှာ ဘာမှပူစရာရှိတာ မဟုတ်ပဲကိုး။ သူတို့ က ကိစ္စပြီးပြီးသားတွေပဲ။ ဘုရားကတော့ ခြွင်းချက်မရှိ ဟောရ တာပေါ့ (မှန်ပါ) ဘုန်းကြီးတို့ကတော့ ဒကာ ဒကာမတွေနဲ့ သက်ဆိုင်လှတဲ့ ပုထုဇဉ်သေနည်း သုံးမျိုးကို ဟောပြပါမယ် (မှန်ပါ့)။။

ပုထုဇဉ်သေနည်း သုံးမျိုးက ဖဂ္ဂုဏ သေတာကို သိကြရပြီ၊ အလောင်း သွားကြည့်တော့ ဣန္ဒြေတွေ ဘယ်တော့မှ မချို့တဲ့ဘူး ဆိုတာလဲ သိကြရပြီ၊ အဲဒီတော့ သူဟာ နဂိုတုန်းကတော့ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ မပြုတ်ဘဲနဲ့ နေခဲ့တယ်၊ ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ ရောနေ တယ်ဆိုတော့ ဝေဒနာ အတ္တတော သမနုပဿတိ ဆိုတဲ့ အတိုင်း သက္ကာယဒိဋ္ဌိ ပြုတ်ပါရဲ့လား (မပြုတ်ပါ ဘုရား)။

ဘုရားကလာပြီး အတ္တဖြုတ်ပေးလိုက်တဲ့အခါကျတော့ အတ္တက အနတ္တဖြစ်မသွားဘူးလား (ဖြစ်သွားပါတယ် ဘုရား)။ ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် သူ့မှာ သေနည်းက မှန်သွားတယ်၊ ဝေဒနာကို ပိုင်းခြားသိပြီး သကာလ သွားသောကြောင့် မသေခင်ဘဲ သူနဲ့ ဆိုင်ရာ အောက်အာသဝတွေ အကုန်ကုန်တယ်၊ မကုန်ဘူးလား (ကုန်ပါတယ် ဘုရား)

“ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ (ပ) ကာယဿ ဘေဒါ ဓမ္မဋ္ဌော” တဲ့။ ခန္ဓာပျက်သောအခါ၌ နိဗ္ဗာန် ရောက်သွား တယ်ဆိုတာ ဦးဘအုန်း ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဒါ လူတိုင်းနဲ့ မဆက်ဆံဘူးလား၊ ဆက်ဆံသလား (ဆက်ဆံပါတယ်) အကုန် ဆက်ဆံတယ်၊ ဒီအထဲမှာ ခြွင်းချက် ပေးလို့ ဘယ်သူမှ မရဘူး (မှန်ပါ) ရပါ မလား (မရပါ ဘုရား)။

ခင်ဗျားတို့ အသက်တစ်ရာ ရှည်ရပါလို၏ ဆိုတော့ တစ်ရာပြည့်တော့ သေဖို့ပါပဲ (မှန်ပါ့)၊ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ရှည်ရပါလို၏ဆိုလို့ကော – (တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ပြည့်တော့ သေဖို့ ပါတာပါပဲ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ခင်ဗျားတို့ တောင်းတဲ့ဆုထဲမှာ အသေမပါတဲ့ ဆု ပါရဲ့လား- (မပါ,ပါ ဘုရား) ဘာဖြစ်ရပါလို၏ ၊ ညာဖြစ်ရ ပါလို၏ ဆိုလို့ရှိရင် အသေပါမှာချည့်မှတ်ပါ (မှန်ပါ့) ဘာမှ မဖြစ်ရတဲ့နေရာ ရောက်ရပါလို၏ဆိုရင်တော့ အသေမပါဘူး။ အသေလွတ်ပြီ (မှန်ပါ့)၊ ရှင်းပလား- (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ကဲ- ခင်ဗျားတို့ ဘာများ ဖြစ်ချင်သေးသတုံး- (ဘာမှ မဖြစ်ချင်ပါ ဘုရား) ဟာ ခင်ဗျားတို့ အခုမှ ပါးကုန်တာ၊ နဂိုက အတော်ဖြစ်ချင်တဲ့လူတွေ (မှန်ပါ့)။

နဂိုက အတော်ဖြစ်ချင်တယ်၊ ဒီသားနဲ့ ဒီသမီးနဲ့ ဟုတ်လား ငှက်ဖြစ်သော်လဲ တစ်ကိုင်းတည်း ဖြစ်ရပါလို၏ တဲ့ ဟုတ်လား၊ အဲဒီအဖြစ်ထဲမှာ ဘာပါလာသတုံး (အသေ ပါလာပါတယ်) အဖြစ်ရှိလို့ ရှိရင် အပျက်ရှိမှာပေါ့ (မှန်ပါ)။

အဖြစ်ထဲ ဘာပါသတုံး (အသေပါ, ပါတယ်) အဲဒီအသေ ကလဲ ခင်ဗျားတို့ က ဘဝတိုင်းကလဲ မှားလာတာ ဆိုတော့ မှားချက်က ဦးဘအုန်း ဘယ်လောက်များခဲ့သတုံး- (မရေနိုင် ပါ ဘုရား) မရေနိုင်ဘူး၊ မရေနိုင်တာ တစ်ခါတည်း ဖျက်ရမယ် ဆိုတော့ မဂ်ရမှ ဖျက်လို့ ရတယ်။ မဂ်မရရင်တော့ (ဖျက်လို့ မရပါ ဘုရား)။

=== သေခါနီးမှ အနာဂါမ်ဖြစ်ချင်လို့ရှိရင် ===

ကိုင်း ဒကာ ဒကာမတို့ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ် ကြီးက ပုထုဇဉ်မှာကွာ တဲ့ သေခါနီးမှ အနာဂါမ်ဖြစ်ချင်လို့ရှိရင် သုံးမျိုးရှိတယ် တဲ့၊ ငါဘုရား တရားကို နာရလို့ ခုနင်ကပြောတဲ့ ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောတဲ့ တရားမျိုး နာရလို့ ရှိရင်လဲ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ကျအောင် ဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်ပါ့)။ သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒီလိုမှမဟုတ်ဘဲ ငါဘုရားကလဲ ပရိနိဗ္ဗာန် စံသွားပြီ ဆိုတော့ ငါဘုရား၏ တပည့်သား ဖြစ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့မရောတဲ့ တရားကို ဟောတာနာရမယ်၊ ဒီလိုဆိုလို့ရှိရင်လဲ

သေခါနီးမှာ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်ပါ) နှစ်မျိုးရှိသွားပြီနော် (မှန်ပါ့)။

ဘုရားဟောလို့ဖြစ်စေ၊ ဘုရား၏တပည့်သားက ဝေဒနာ နဲ့ငါနဲ့ မရောတဲ့တရားကို ဟောသည်ဖြစ်စေ၊ ဘယ်နှ မျိုးတုံး (နှစ်မျိုးပါ ဘုရား) ဒီလိုမှ ဘုရားနဲ့ လဲမကြုံ၊ ဟောတတ်တဲ့ ဆရာသမားနဲ့လဲ မကြုံရင် ဘယ့်နှယ်များ သေရပါ့မတုံးလို့ မေးလို့ ရှိရင် အခုလို နာထားတဲ့ တရားကို ဒကာ ဒကာမတွေက ကိုယ့်ဟာကိုယ် နှလုံးသွင်းပြီး ဖြစ်ပျက်ရှုပေးလိုက်ပါ (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဖြစ်ပျက် ရှုနေလိုက်တော့ ဝေဒနာနဲ့ ငါးနဲ့ ရောသေး သလား (မရောပါ ဘုရား) အဲဒီလိုဆိုရင်လဲ တစ်ခါတည်း မသေခင်ဘဲ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ် (မှန်ပါ့) ကိုယ့်ဟာကိုယ် ပြီးတော့ရတာ (မှန်ပါ) ဘယ်နှ ချက်ပါလိမ့် (သုံးချက်ပါ ဘုရား)။

ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောနဲ့တဲ့ ဘုရားတရားကို နာရ၍ သော်လည်းကောင်း၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ ပြုတ်အောင် ဟောနိုင်တဲ့ ဘုရား၏ တပည့်သားများနဲ့ တွေ့လို့ အဲဒီတရားမျိုးကို နာရ၍ သော်လည်းကောင်း (မှန်ပါ့) ဒီလိုမှ ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်မျိုးကို မတွေ့တော့ဘူးဆိုလို့ ရှိရင်လဲ အရင်နာဖူးတဲ့ တရားကို ကိုယ့်ဟာ ကိုယ် ရှုပွားပြီး သကာလ (မှန်ပါ) ဒါကလဲ နာဖူးတဲ့တရား ရှိမှနော်၊ သက္ကာယဖြုတ်တဲ့တရားကို နာဖူးမှ (မှန်ပါ)။

ခုနင်က ပန်းကလေး အောက်မေ့ပါတယ်၊ ညောင်ရေအိုး ကလေး အောက်မေ့ပါတယ်၊ ဒါလောက်ပြောတာ မဟုတ် ပါဘူး (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ပန်းညောင်ရေဆိုတာက ဒါနကုသိုလ်သို့ နတ်ပြည် သုဂတိကိုတော့ မုချ ကျေးဇူးများမယ် (မှန်ပါ့) ဒီမှာကတော့ ဒီလိုမဟုတ်ဘူး၊ ဝေဒနာနိရောဓာ ဖြစ်သောကြောင့် တဏှာ နိရောဓော၊ ဒိဋ္ဌိနိရောဓော အဝိဇ္ဇာနိရောဓော သွားပြီးဖြစ်တယ်(မှန်ပါ) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

သူကတော့ နိရောဓဘက် မလှည့်ဘူးလား (လှည့်ပါ တယ် ဘုရား) ဟိုဟာတွေက နိရောဓဘက် မလှည့်ဘူး ဒကာ ဒကာမတို့ ကောင်းကောင်း သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ကောင်းပြီး ဒါဖြင့် သေနည်း ဘယ်နှ မျိုးတုံး (သုံးမျိုးပေါ် ဘုရား) ဘုရားဟောတဲ့ ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောတဲ့ တရားကို ကိုယ်ကရှုပွားပြီး သေရ သော်လည်းကောင်း၊ ဘုရား၏တပည့် သားများက ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောတဲ့တရားကို ဖြစ်ပျက် ရှုတတ်တဲ့တရားကို ဟောလို့ နာကြားပြီး ကိုယ်က ရှုပွားပြီး သေရ သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ဟောမည့်ပုဂ္ဂိုလ် အထက်ပါ ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်မျိုးစလုံးမရှိဘူးဆိုရင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး သကာလ ဝေဒနာနဲ့ ငါနဲ့ မရောတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပြီး သေခဲ့ရ သော်လည်းကောင်း၊ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် တည်ပြီး သေနိုင်တယ်၊ ဖဂ္ဂုဏသေနည်းမျိုး (မှန်ပါ့) ဒါစိတ်သာချ ပေတော့ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သြော်- တို့ဆရာဘုန်းကြီးဟာ ဘာသင်ပါလိမ့် မတုံးဆိုတာ ရိပ်မိကြပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား) ဘာသင်တာတုံး (သေနည်း သင်တာပါ ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

=== ကောင်းသော သေနည်း သင်တယ် ===

ကောင်းသော သေနည်း သင်တယ်လို့ မှတ်လိုက် စမ်းပါ (မှန်ပါ့) ဒီပြင် နဂိုက ခင်ဗျားတို့ သေမည့်သေနည်း ကတော့ဖြင့် သားစွဲ မယားစွဲလို့ ရှိတဲ့ပစ္စည်းကလေးစွဲလို့ အဲဒီလို သေနည်းတွေ သေမှာစိုးလို့ ၊ အဲဒါတွေကတော့ အများအားဖြင့် ပြိတ္တာဘက်ချည်း ဦးတည်သွားတယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျ ပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။။

ဒါကြောင့် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သေနည်းခြောက်မျိုးမှာ ပုထုဇဉ် သေနည်း သုံးမျိုးကိုဟောတယ် (မှန်ပါ့) ကျန်တဲ့ သုံးမျိုးကတော့ အနာဂါမ်တည်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဒီအတိုင်း ဘုရားတရားတော်ကို နာ၍သော်လည်းကောင်း၊ သူက အနာဂါမ်တည်ပြီးသားမို့ သူ့အတွက် မလိုလှတော့ပါဘူး (မှန်ပါ့) သို့ မဟုတ် ဟောတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘုရား၏ တပည့်သား အနားရှိသော် လည်းကောင်း (မှန်ပါ့) ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဆင်ခြင်၍သော် လည်းကောင်း၊ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ ရဟန္တာဖြစ်တယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘုရားထံမှ တရားနာဖို့ဆိုတာ ဘုရားကလဲမရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ၁-နံပါတ်က လွတ်သွားပြီ (မှန်ပါ့) ၂-နံပါတ်ဆိုတာကလဲ ခင်ဗျားတို့ ကလဲ ဖျတ်ခနဲ သေချင် သေတာမျိုး။ ဒီလို ဆရာလျှောက်ရှာလို့လဲ တွေ့ချင်မှ တွေ့တာကိုးဗျာ (မှန်ပါ့)။ သေမှာက ဘယ်သူမှ အချိန် သိကြတာ မဟုတ်ဘူး (မှန်ပါ့) သေမှာသာ သိတယ်၊ ဒီအထဲမှာ ဒကာ ဒကာမတွေ အချိန်သိတဲ့ ဒကာ ဒကာမတွေ တစ်ယောက်မှ မပါဘူး (မှန်ပါ့) ပါကြရဲ့လား (မပါ,ပါ ဘုရား)။

သေမှာတော့ မသိကြဘူးလား (သိပါတယ်) အချိန်တော့ သိရဲ့လား (မသိပါ ဘုရား) အချိန်မှမသိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကဖြင့် ဟောမည့်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှာမထားပေဘူးလား (မှန်ပါ) ရှာထား နိုင်ပါ့မလား (မရှာထားနိုင်ပါ ဘုရား)။

အချိန်သိရင်တော့ ဟုတ်သားပေါ့ (မှန်ပါ့) အခုတော့ အချိန်မှ မသိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေတော့ ဟောမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှာထားနိုင်ပါ့မလား (မရှာထားနိုင်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ပထမအချက်လဲ ကျုပ်တို့ မိဖို့ မမြင်ဘူး၊ ဘုရားကလဲ မရှိဘူး၊ ဒုတိယအချက်ကလဲ ခင်ဗျားတို့ အသေက အချိန်မသိနိုင်တဲ့အတွက် ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ လဲ တွေ့ဖို့ မမြင်ဘူး (မှန်ပါ) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

=== နံပါတ် ၃ အကောင်း ဆုံး ===

အဲဒီတော့ ကိုယ့်ဉာဏ်နဲ့ ကိုယ့်ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက်နဲ့ တွေ့ဖို့ ဒီတစ်ခုပဲမြင်တယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်နည်း အကောင်းဆုံးလို့ဆိုတာ ကိုယ့်အတွက်မှာဖြင့် ဝေဖန်ပါ တော့ဆိုတော့ ၃-နံပါတ်နည်း အကောင်းဆုံးပဲ (မှန်ပါ့)။

ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်ချက်ချမလဲ (နံပါတ် ၃ အကောင်း ဆုံးပါ ဘုရား) နံပါတ် ၃-အကောင်းဆုံး ဆိုတာ ဝေဒနာက္ခန္ဓာနဲ့ ဉာဏ်နဲ့ တွဲလိုက်ကြပါ (မှန်ပါ့) ရှင်းကြပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား) ဘာနဲ့ ဘာ တွဲကြမလဲ (ခန္ဓာနဲ့ ဉာဏ်နဲ့ တွဲရပါမယ်) ဝေဒနာက္ခန္ဓာ ဖြစ်ပျက်နဲ့ ဉာဏ်မဂ်နဲ့ သာတွဲလိုက်၊ တွဲပြီး ဒီ အတိုင်းသာ ဒကာ ဒကာမတွေ ရှုနေလို့ရှိရင် မသေခင်ကိုက ဝေဒနာနိရောဓာ တဏှာနိရောဓော ဖြစ်ရမယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

ဘယ့်နှယ်ဆိုကြမလဲ (ဝေဒနာနိရောဓာ၊ တဏှာနိ ရောဓော ဖြစ်ရပါမယ်) ဝေဒနာ နိရောဓာ ဆိုတော့ ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်ဆိုတော့ ချုပ်မသွားပေဘူးလား (ချုပ်သွားပါတယ်) အဲဒီတော့ဝေဒနာက ချုပ်သွားတော့ ဝေဒနာမှမရှိဘဲ ဒီကနောက်က တဏှာပေါ်ချင်လို့ (မပေါ်နိုင်ပါ ဘုရား)။

ဘယ်ပေါ်နိုင်ပါ့မတုံး၊ ဒီမဂ်က ဖြတ်ထားလိုက်ပြီ (မှန်ပါ့) ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်ကို ရှုထားတော့ မဂ်ကလဲဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေတယ် (မှန်ပါ့) ဝေဒနာနိရောဓာ တဏှာနိရောဓော မဖြစ်ဘူးလား (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓော ဖြစ်ကတည်းက ဒကာ ဒကာမတို့ တဏှာနိရောဓောလဲ နိဗ္ဗာန်ပဲ၊ သူ့ နိဗ္ဗာန်နဲ့ သူပေါ့ ဗျာ (မှန်ပါ့) သောတာပန်တည်မှာဖြင့် သောတာပန် နိဗ္ဗာန်ရတာပဲ (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ကဲ- ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက် ရှုပြီး သေတော့ ဝေဒနာဖြစ်ပြီး ပျက်သွားတာပဲဆိုတော့ ဝေဒနာ ချုပ်သွားတာပဲ မဟုတ်လား (ချုပ်သွားတာပါ) ဒီက ဒိဋ္ဌိနိရောဓောကကော မဖြစ်ဘူးလား (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဖြစ်မှာပဲ ဒီမဂ်က ဒိဋ္ဌိကို သတ်ထားတယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား- (ကျပါပြီ) တော်တော် အရေးကြီးလို့ ဒီဥစ္စာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနေတာ (မှန်ပါ့ ဘုရား)၊

ကောင်းပြီ ဒါဖြင့် ဒီဝေဒနာကို ဖြစ်တာနဲ့ ပျက်တာပဲလို့ သိနေကတည်းက ဒီအထဲ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဝင်လာတော့၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိဆိုတာ ဝိဇ္ဇာမဟုတ်လား (မှန်ပါ့) ဝိဇ္ဇာ ဒီအထဲဝင်နေကတည်းက အဝိဇ္ဇာက လာချင်လို့ (မလာနိုင်ပါ ဘုရား)။

မလာနိုင်တော့ သမ္မာဒိဋ္ဌိဝိဇ္ဇာကလဲ အဝိဇ္ဇာကို သတ်တယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (မှန်လှပါ) မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိလဲ သတ်ထားတယ်၊ တဏှာလဲ သတ်ထားတယ်ဆိုတော့ သြော် ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ အောက်သံသရာ သွားမည့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အကုန်ပြတ် (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

ဘယ်လိုဆိုကြပါ့မယ် (အောက် သံသရာ သွားမည့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အကုန်ပြတ်ပါတယ် ဘုရား) အောက်သံသရာ သွားမည့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အကုန်ပြတ်သည် ဖြစ်လေ သောကြောင့် ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အနာဂါမ် တည်သွားတယ်တဲ့။ အထက်သာ သွားတော့တယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ) အထက်သာ သွားတယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သေချာပလား (သေချာပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ၁-နံပါတ်ကလဲ ခင်ဗျားတို့ မမျှော်လင့် နဲ့တော့၊ ဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်စံသွားပြီ (မှန်ပါ့)။ ၂-နံပါတ်ကလဲ မမျှော်လင့်နဲ့ ဘာကြောင့်တုံး သေမည့်အချိန် ခင်ဗျားတို့ မသိလို့ (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

၁-နံပါတ် ဘာဖြစ်လို့ မမျှော်ရတာတုံး (ဘုရားပရိနိဗ္ဗာန် စံသွားပါပြီ ဘုရား)။ ဘုရားမရှိတော့လို့ ဘုရားက သေခါနီး လာဟောခဲ့လို့ ကိုယ်က နှလုံးသွင်းရင်လဲ ဒါဟ အနာဂါမ်ထိအောင် တည်နိုင် တယ်လို့ ဟောတာကိုး (မှန်ပါ) အဲဒီတော့ အဲဒီ ၁-နံပါတ်က မျှော်လင့်ချက် ကုန်သွားပြီ (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

၂-နံပါတ်ကလဲဘယ်လိုစဉ်းစားကြမယ် (ကိုယ်သေမည့် အချိန်မသိလို့ပါ) သေမည့်အချိန်ကို ကိုယ်မှ မသိဘဲနဲ့ ဥစ္စာ၊ ဒကာ ဒကာမတွေဟာ တို့ ဘုန်းကြီးပင့်ထားမယ်၊ တို့ ဆရာ ပင့်ထားမယ် ဆိုလို့ရှိရင်လဲ မဖြစ်နိုင်သလိုပါပဲ၊ သိနေရင်တော့ ဟုတ်တာပေါ့၊ သေချိန်ကို ဘယ်သူမှ သိတာမဟုတ်ဘူး (မှန်ပါ) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ၂-နံပါတ်ကိုလဲ ခင်ဗျားတို့ အားမကိုးနဲ့ (မှန်ပါ့) ဦးဘအုန်း အားကိုးလို့ကော တည့်ပါ့မလား (မတည့်ပါ) ဘာဖြစ်လို့ မတည့်သတုံး- (သေမည့်အချိန် မသိလို့ ပါ ဘုရား)၊ သေချိန် သိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဒီအထဲမှာ ဘယ်သူပါကြသလဲ (ဘယ်သူမှ မပါ,ပါ ဘုရား)၊ မသိတော့ ဒုတိယ အချက်ကို အားကိုး လို့တော်ပါ့ မလား (မတော်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဘာအားကိုးကြမလဲ ( ၃- နံပါတ်ပါ ) ၃-နံပါတ်ကတော့ မိမိသန္တာန်ရှိတဲ့ ဝေဒနာကို မိမိဉာဏ်နဲ့သာ ဖြစ်ပျက်ရှု (မှန်ပါ့)၊ မိမိသန္တာန်ရှိတဲ့ ဝေဒနာကို မိမိ ဉာဏ်နဲ့ သာ ဖြစ်ပျက်ရှု- (မှန်ပါ့)၊ မိမိသန္တာန်ရှိတဲ့ ဝေဒနာကို မိမိဉာဏ်နဲ့ သာ ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး သေလိုက်ပါတဲ့။ ဘယ်ကျအောင် ဖြစ်နိုင် သတဲ့တုံး (အနာဂါမ် ကျအောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး သောတာပန်လဲ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သကဒါဂါမ်လဲ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အလွန်ဆုံး အနာဂါမ် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါ ပုထုဇဉ်သေရင် ပြောတာ၊ အနာဂါမ် သေရင်တော့ ရဟန္တာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီသုံးချက်နဲ့ ကြုံလို့ ရှိရင်- (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော်မှာ ဖဂ္ဂုဏ အကြောင်းပြပြီး ဘုရားကိုယ်တိုင် ရှင်အာနန္ဒာ ကိုဟောတာ- (မှန်ပါ့) ဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ အင်မတန် အဖိုးတန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဟာ ရှင်းသွား ပြီလား (ရှင်းသွားပါပြီ ဘုရား)

ကောင်းပြီ ဒါဟာ မသေခင်က မဂ်ဝင်ထားတဲ့ အတွက် ဦးဘတင် ဘာကုန်နေသလဲ (အာသဝေါ ကုန်ပါတယ်) အောက် သံသရာသွားမည့် အာသဝတွေက ဘယ့်နှယ်နေသတုံး (ကုန်ပါ တယ် ဘုရား)။

သြော်- ဒါဖြင့် တို့ သည်ကားလို့ ဆိုရင် ငါသေရင် ဘယ်ရောက်မှာတုံးလို့ ဘာမှတွေးမနေနဲ့ အောက်သံသရာ သွားတဲ့ အာသဝကုန်ရင် အောက်သံသရာ မရောက်တာပဲ၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)၊

ဒါဖြင့် အောက်သံသရာ၏ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အနာဂတ် အကြောင်းတွေကို ဒကာသစ်တို့ ကိုမြရွှေတို့ မဂ်က ဖြတ်ချ လိုက်တယ် (မှန်ပါ) မဖြတ်ဘူးလား (ဖြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

ရှုနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အနာဂတ်အကြောင်းတွေ ဘယ့်နှယ် တုံး (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။ အဲဒီပြတ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတော့ ဘာပူစရာ ရှိသေးသတုံး (မရှိပါ ဘုရား)။

ကောင်းပြီ ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ အင်မတန် နေရာ ကျတဲ့ သေခြင်း ကောင်းပဲ (မှန်ပါ) တချို့ကျတော့လဲ သားကလေး ခေါ်ပေးပါဦး၊ ပစ္စည်းကလေး အစရှိသည်နဲ့ သုံးပုံပုံပြီး သကာလ ဒါကလေးကတော့ ကျုပ်အတွက် သင်္ဂြိုဟ်ဖို့၊ ကျန်တာတွေ ကတော့ ဘယ်သူတွေ၊ ဘယ်သူတွေယူကြ စသည်နဲ့ လုပ်လေ့ ရှိကြတယ်။ အဲဒါ မကောင်းသေးဘူး စင်စစ်တော့ (မှန်ပါ့)။

သို့သော်လဲ ခင်ဗျားတို့ ကတော့ သတိရရှာတယ်တဲ့။ သတိရရှာတယ်လို့ မြို့သုံး, သုံးလိုက် သေးတယ်ဗျ- (မှန်ပါ့)။

သတိရတာက သူ့ဟာက ဟိုနှစ်ပုံက ဘာတုံးဆိုတော့ ဟိုဟာကသားဖို့၊ ဒီဟာက ခင်ပွန်းဖို့၊ ဒီအပုံက သူသေတဲ့အခါမှာ လှလှပပချဖို့ ဒီအဓိပ္ပာယ်မျိုးသာရှိတယ်၊ သူ့ဟာက ဉာဏ် မပါဘူး၊ ဝိပဿနာဉာဏ် ပါတာမဟုတ်ဘူး၊ ကမ္မဿကတာ ဉာဏ်လောက်နဲ့ သေသွားတာ (မှန်ပါ့)။

ကမ္မဿကတာ ဉာဏ်ရယ်၊ သားခင်တဲ့ တဏှာရယ် (မှန်ပါ့) အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ နန်းတော်အိမ်တော်မှာ ဆင်ဖြူတော်ဖြစ်ရုံ စသည်လောက်ပဲရှိတယ်- (မှန်ပါ့)။

နန်းတော်, အိမ်တော်မှာ ဆင်ဖြူတော်ဖြစ်ရတယ်ဆိုတော့ တော်တော့ တော်သေးတာပေါ့၊ တောထဲမှာ ဆင်ရိုင်းထက် စာရင် (မှန်ပါ့)။

အဲဒီတော့ ဆင်ဖြူတော်က တိရစ္ဆာန်နန်းတော်၊ အိမ်တော်မှာ ဖြစ်ရတာ ခုနင်က ကျုပ်သေတဲ့အခါကျလို့ရှိရင် ဘာလုပ်ဖို့ ညာလုပ်ဖို့ ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ကလေးမျိုးက သွားပြီး အကျိုးပေးတယ် (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

=== ဆင်ဖြူတော်ဖြစ်တဲ့ အသေမျိုး ===

ဒါဖြင့် နန်းတော် အိမ်တော်မှာ ဆင်ဖြူတော်ဖြစ်တဲ့ အသေမျိုးတော့ မကောင်းပါဘူး (မှန်ပါ့) ကောင်းပါ့မလား (မကောင်းပါ ဘုရား) ရှင်းရှင်းက ကောင်းပါသေးတယ်၊ သက်သာ ပါသေးတယ် ဒကာ ဒကာမတို့၊ ဘယ်သူ့ ဆင်ဖြူတော်ဖြစ်ရတယ် ဆိုတာဖြင့် ကျောပေါ်တော့ အစီးခံရမှာပဲ (မှန်ပါ) မဟုတ် ဘူးလား (ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဆင်ဖြူတော်လောက်နဲ့ ဦးဝကျေနပ်ပလား (မကျေနပ်ပါ ဘုရား) မကျေနပ်ရင် တော်သေးတာပေါ့ ဗျာ ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ရင် အဲဒါဖြစ်ရတာ တော်သေးရဲ့ ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ ခက်ပကော (မှန်ပါ)

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သေနည်းက ဘယ်နှ မျိုးပါလိမ့် (သုံးမျိုးပါ ဘုရား) ဘုရားတရားနာပြီး ကိုယ်တိုင်သွားပြီး သေရ ခဲ့သော် ဒကာ ဒကာမတို့ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ် အနာဂါမ် ဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်ပါ့)။

သက္ကာယဖြုတ်တတ်တဲ့ ဘုရား၏တပည့်သား တရားနာ ရ၍ ကိုယ်တိုင် ပွားများ သေခဲ့ရသော် သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ဖြစ်တယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဟာ ဒီလိုမဟုတ်ဘူး ဆိုရင်လဲ ကိုယ်နာထားတဲ့ ဝေဒနာကို သက္ကာယကွာအောင် ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး သေကြလို့ ဆရာသမားက မှာထားတယ်၊ အဲဒါ မှာထားတာကလေးကို ခင်ဗျားတို့ ရှုပွားပြီးသကာလ သေကြလို့ ရှိရင်လဲ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သုံးနည်း ဟောတယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

ဆက္ကနိပါတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်မှာ ဟောတာ၊ ပုထုဇဉ် အတွက်သုံးမျိုး၊ အနာဂါမ်အတွက်သုံးမျိုး၊ ပေါင်းခြောက်မျိုး (မှန်ပါ့) သို့ သော် အနာဂါမ်အတွက် ဦးဘအုန်း ကျုပ်တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်သေးလို့ အကျယ် မပြောတော့ပါဘူး (မှန်ပါ့)။

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီသေနည်း သုံးမျိုးသည် အင်မတန် အရေးကြီးတယ်ဆိုပြီး ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ် ကြီးနှုတ်က ဖွင့်ဟောတာလို့ မှတ်ပါ (မှန်ပါ့) အရေးမကြီး တာကို ပြုံးတောင်မပြုံးဘူးလို့ ခဏခဏ မပြောခဲ့ဘူးလား (ပြောခဲ့ပါတယ် ဘုရား)။

အရေးမကြီးတဲ့ အလုပ်ဆိုလို့ရှိရင် ဘုရားက အသံတော် ထွက်ရမှာဆေးလို ပြုံးတောင်မပြုံးဘူး (မှန်ပါ) ပြုံးလာလို့ ရှိရင်တောင်မှ ကယ်တင်ချင်လို့ မှတ် (မှန်ပါ့) ထုတ်ဖော်ဟောလို့ ရှိရင်ဖြင့် အထမြောက်နိုင်တဲ့ အလုပ်မို့ ထုတ်ဖော်ပြောတာလို့ မှတ် (မှန်ပါ့)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ နေရာကျပလား (ကျပါပြီ) ကောင်းကောင်း သေတတ်ပလား (သေတတ်ပါပြီ) အဲဒီတော့ ကိုယ်ဆုတောင်း ပြည့်ထားတာကြီးကနေပြီး သကာလ နောက် ထပ်ကို အသေတွေ တောင်းထားတာကလဲ ခင်ဗျားတို့ကပြည့်လို့ (မှန်ပါ့) ဒီသား၊ ဒီသမီး၊ ဒီမြေး၊ ဒီမြစ်နဲ့ နိဗ္ဗာန်မဝင်မီ စပ်ကြားဆိုတဲ့ ဥစ္စာတွေက ရှိနေတော့ နိဗ္ဗာန်ကလဲ ဘယ်နေရာမှန်း မသိသေးဘူး (မှန်ပါ) နိဗ္ဗာန်လဲ ဘယ်နေရာမှန်း မသိသေးဘဲနဲ့ ဒီစပ်ကြားကို ပြောထားတဲ့ဥစ္စာက နိဗ္ဗာန်မရသေးဘဲ ကျယ် သရွေ့ဟာ သူ့ဟာချည်းဖြစ်နေတယ် (မှန်ပါ့)။

နိဗ္ဗာန်လဲ သူမြင်ရပလား (မမြင်ရသေးပါ ဘုရား) မမြင်ရ သေးတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ နိဗ္ဗာန်မရမီစပ်ကြား သား။ ဒီသမီး၊ မြေး၊ ဒီမြစ်ဆိုတဲ့ ခင်ဗျားတို့ တဏှာစေခိုင်းတိုင်း လုပ်ထားတဲ့ ဝစီကံပဲ (မှန်ပါ့)။

တဏှာက ဒီသား၊ သမီးကလေးတွေဟာ နင့်ကို အင်မတန် ကျေးဇူးများတာတွေ၊ နင်နဲ့ ပါရမီဖြည့်ဘက်တွေဟု တဏှာက ဝင်လာပြီး ဟောထားတယ် (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

တဏှာက ဘယ်လိုဟောသတုံး၊ ဒီသား၊ ဒီသမီးကလေး တွေဟာ နှင့်ရင်သွေးကလေးတွေ၊ နင့်ပါရမီဖြည့်ဘက်ကလေးတွေ နင့်အိုစာမင်းစာကလေးတွေ၊ နှင့်ဆေးပေးမီးယူကလေးတွေ စသည်နဲ့ တဏှာက သိပ်ဟောထားတာ (မှန်ပါ့) မဟော ဘူးလား (ဟောပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလိုဟောတဲ့အခါကျတော့ ဒီက ဒိဋ္ဌိသမားကလဲ သြော်- ဒါကြောင့် ငါမခင်ရင် တော်ပါ့ မလား၊ ဒိဋ္ဌိသမားက မလာဘူးလား (လာပါတယ်) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ တရာက ရှေ့ကတရားဟောကောင်းတော့ ဒိဋ္ဌိက နောက်သို့ လိုက်ဖို့ရာ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတယ် (မှန်ပါ) ငါ့မှာ ဒီတစ်ယောက်တည်းရှိတာ ဒီတစ်ယောက်ကလေးမှ မလိမ္မာလို့ ပျက်စီး ယိုယွင်း သွားခဲ့သော် မခက်ဘူးလားဆိုပြီး ဒိဋ္ဌိကလဲ ဦးဘအုန်း တစ်ခါတည်း လာတော့တာပဲ (မှန်ပါ) မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒိဋ္ဌိတဏှာတွေသည်ကား လို့ဆိုလို့ ရှိရင် ဘုန်းကြီးတို့ထက် အပြောအဟော သန်တယ်လို့ အောက်မေ့ပါ (မှန်ပါ) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ဘုန်းကြီးတို့ထက် အပြောအဟော သန်တယ်ဆိုတော့ ဘုန်းကြီးက တစ်နေ့မှ တစ်နာရီ ပြောတာ၊ သူက အချိန်တိုင်းပဲ၊ ထမင်းစားပြန်လဲ ဒီကလေးနဲ့ ခင်ပွန်းနဲ့ (မှန်ပါ့)။

လက်ဖက်ရည် သောက်ပြန်တော့ကော- (ဒီကလေးနဲ့ ဒီခင်ပွန်းပါ ဘုရား) စီးပွားရေး ရှာပြန်တော့လဲ ဘယ်သူ့ဖို့တုံး သူတို့ဖို့ပေါ့၊ ကျုပ်တို့ဖို့တော့ ပြီးပါပြီ၊ ဒီအတိုင်းပဲ မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) သူတို့နဲ့ ခွဲနေတဲ့အချိန်ကိုပါသေးရဲ့ လား (မပါ,ပါ ဘုရား)။

=== ဒီတဏှာဒိဋ္ဌိနဲ့ ခွဲနေတဲ့ အချိန်မပါဘူး ===

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီတဏှာဒိဋ္ဌိနဲ့ ခွဲနေတဲ့ အချိန်မပါဘူးဆိုတာ သေချာပလား (သေချာပါပြီ ဘုရား) ဒီတော့ သူတို့က အတွင်းသူအတွင်းသားအဖြစ်နဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဖြားယောင်း နေတာ၊ ဘုန်းကြီးတို့က အပြင်ဘက်ကနေပြီး သကာလ ဝါးလုံးရှည်နဲ့ ရမ်းနေတာ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ အတွင်းနဲ့ အပြင်ဆိုလို့ ရှိရင် လိုက်နာချင်း လိုက်နာရင် အတွင်းသူ လိုက်နာ ကြရမှာပဲ။ မတတ်နိုင်ဘူး တဲ့၊ မတတ်နိုင် သွားပေတော့ထဲကပဲ (မှန်ပါ) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီအတွင်း လူကို ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ် ကြီးကလဲ သူသတ်ယောက်ျား နှိပ်စက်သမားလို့ ဆိုတာ သေသေ ချာချာ မဟောဘူးလား (ဟောပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီကဲ့သို့ ဟောထားတာကို ခင်ဗျားတို့ သူတို့ကြောင့် သံသရာ ရှည်တယ်ဆိုတာ မပြတ်လို့ ရှိရင် ရှည်နေတာ ဘုန်းကြီး သေသေချာချာဖော်, ဖော်ပြောတယ် (မှန်ပါ့) မပြောဘူးလား (ပြောပါတယ် ဘုရား)။

ဒီမဂ်သာ မဝင်ရင် သူတို့ မပြောခင် ရှည်တာမဟုတ် ဘူးလား (ဟုတ်ပါတယ်) ဒါနကိုလုပ်၊ ဒါနကြောင့် ဘာမှ သံသရာ မရှည်နိုင်ဘူး၊ ဟောဒီတဏှာနဲ့ ဆုတောင်းကြီးက ဆုတောင်းတဏှာ ကနေပြီး ရှည်ချ လိုက်တယ် (မှန်ပါ) ဒါန လှူတုန်း ကတော့ “နိဗ္ဗာနပစ္စယော ဟောတု” မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

=== နိဗ္ဗာန်မရမီ စပ်ကြား ===

အဲ နိဗ္ဗာန်မရမီ စပ်ကြား ထည့်လိုက်ဦးမဟဆိုပြီး ဒီကနေပြီး ရှည်ပစ်လိုက်တာနဲ့ ရှည်ကုန်ရော (မှန်ပါ) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

တဏှာက ရှည်ပစ်လိုက်ရော နိဗ္ဗာန်ဝင်လို့ ရှိရင် ယသော်ဓရာ တို့လိုပဲ သူ့ခင်ပွန်းသည် နိဗ္ဗာန်ဝင်မှ ဝင်မယ်ဆိုပြီး သကာလ ဆုရှည်ကြီး တောင်းထား လိုက်တယ် (မှန်ပါ့)။။

ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အားထုတ်လို့ ရှိရင် ဒါလောက် မကြာဘဲနဲ့ ယသော်ဓရာ ဆုပြည့်တယ် (မှန်ပါ) မောင်တော်နဲ့ မခွဲချင်တာနဲ့ လေးသင်္ချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်း စောင့်ရတယ် (မှန်ပါ့ ဘုရား) ဘယ်လောက် ကြာသွားသတုံး (ကြာပါတယ် ဘုရား)။

ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီလိုများ ကြားချင်သေးသလား (မကြာ ချင်ပါ ဘုရား) ခင်ဗျားတို့ ကသာ မကြာချင်ဘူးပြောတာ၊ ဒီသား ဒီသမီးဆိုတာတွေကျတော့ ဒီအတိုင်းခံနေရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မျိုး ရောက်နေတယ် (မှန်ပါ့) မရောက်ဘူးလား (ရောက်ပါ တယ် ဘုရား)။ အဲဒီ ကိုယ်အတွင်းသူတွေ ပြောတာကို အကုန် ဖျက်ပါ၊ အပြင်ဘက်က ပြောတာကို အမှန်ယူပါ၊ သဘောကျ ပလား (မှန်ပါ)။

ကိုယ့်အတွင်းက ပြောတာတော့ အမှန် မယူပါနဲ့။ ကိုယ့်သား ကိုယ့်သမီးကို ကြည့်ပါ။ ကိုယ့်မျက်လုံးနှင့် ကြည့်ရင် ကိုယ့်သား ကိုယ့်သမီးဟာ ဘယ်လောက်အရုပ်ဆိုးဆိုး ချောနေ တာပဲ (မှန်ပါ)၊ ဘေးကနေ ကြည့်တာကိုပြော၊ အဲဒါကို ခင်ဗျားတို့က ကြည့်ယုံ၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ကိုယ့်ဟာကိုယ် ကြည့်ရင် တဏှာမျက်လုံး ဒိဋ္ဌိမျက်လုံးနဲ့ ကြည့်နေတာ (မှန်ပါ့) အဲဒီတော့ ကိုယ့်သား ကိုယ့်သမီးက ဘယ်လောက်ပဲ အရုပ်ဆိုးနေနေ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဘယ့်နှယ် နေသတုံး (ချောနေပါတယ်) ချောနေတာပဲ၊ လှနေတာပဲ၊ လိမ္မာနေတာပဲ၊ ညိုပင်ညိုငြားသော်လဲ ညိုချော၊ ဆိုးပင်ဆိုးငြား သော်လဲ ကောင်းတဲ့နေရာ ကွက်ပြီး ပါရသေးတယ် (မှန်ပါ့) ဒီလိုမလာကြဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) အကုန်လုံး သူ့ဟာက တဏှာဒိဋ္ဌိနဲ့ ပြင်ပြီးသွားတော့တာပဲ (မှန်ပါ့) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)

ဆိုးတော့ဆိုးတယ်၊ သို့သော်ကောင်းတဲ့နေရာကလေး ရှိတယ်ဗျာ လာသေးတာပဲ။ တဏှာဒိဋ္ဌိက ဒီဥစ္စာကို ကွက်ကွက် ထုတ်လိုက်တာပဲ (မှန်ပါ့) မထုတ်ဘူးလား (ထုတ်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ကိုယ့်အတွင်းက ပြောတာ တစ်လုံးမှ မမှန်ဘူး၊ ဘေးက အရပ်က ပြောတာသာ ကြည့် (မှန်ပါ့) အရပ်ကလူ ၃-၄ ယောက်နဲ့ ပေါင်းပြီး ကိုယ့်သားသမီး ကြည့်ပေစေ၊ အဲဒီ ပြောတာကို အမှန်ထားပါ (မှန်ပါ့)။

နို့မဟုတ်လို့ ရှိရင်ဖြင့် ရန်ဖြစ်မည်နည်းစိတ်ကူး၊ မဟုတ် ဘူးလား (ဟုတ်ပါတယ်) သူ့သားကလေး အရုပ်ဆိုးပါတယ် ပြောရင် သူ့သားမှ ဆိုးရပါ့ မလားဆိုပြီး ရန်ဖြစ်မှာပဲ (မှန်ပါ့) ကိုယ်ကြည့်ထားတာကတော့ တဏှာမျက်လုံး, ဒိဋ္ဌိ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ထားတာ၊ ကိုယ့်မျက်လုံးက မျက်လုံးမှားကြီး (မှန်ပါ)။

အရပ်ပြောတာ မမှန်ဘူးလား (မှန်ပါတယ်) ကိုယ့် မျက်လုံးက မှန်ရဲ့လား (မမှန်ပါ ဘုရား) မမှန်ပေမယ့် ကျေနပ်ရဲ့လား (မကျေနပ်ပါ ဘုရား) မကျေနပ်ရင် ရန်ဖြစ်ရုံပဲ ခင်ဗျားတို့ ရှိတော့တယ် (မှန်ပါ့) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

လွဲတာတော့ ဘယ်သူက လွဲတာတုံး (ကိုယ်ကလွဲ တာပါ ဘုရား) အဲဒါကြောင့် တဏှာဒိဋ္ဌိ ပြောတဲ့ စကားကို ဒကာ ဒကာမတွေ မယုံနဲ့ (မှန်ပါ့) တဏှာဒိဋ္ဌိ သူတို့ ဝင် လာလို့ရှိရင် အောက် သံသရာ မသွားဘူးလား၊ သွားသလား (သွားပါတယ် ဘုရား)။

တဏှာဥပါဒါန် ကံ-ဒိဋ္ဌိ ဥပါဒါန်က ဘယ်သွားသတုံး (အောက်သံသရာ သွားပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့် သူပြောတာယုံရင် အောက်သံသရာ သွားရမှာပေါ့ ဗျာ (မှန်ပါ) မမှန်လို့ သွားရ တာပေါ့ ၊ မှန်ရင် (မသွားရပါ ဘုရား)။

မသွားရဘူးဆိုတော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က သေသေချာချာ ရှင်းလင်းပြနေတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘေးက တရားဟော သလို ဆရာဘုန်းကြီးများ ပြောတာကို အမှန်ထားကြပါ၊ ကိုယ့် ဝမ်းထဲက အတွေးလုံး အဆလုံးမှန်သမျှ အကုန်အလွဲချည်းမှတ် (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သေတတ်ပလား (သေတတ်ပါပြီ ဘုရား) ဘယ်နှ နည်း သေရမှာတုံး (သုံးနည်းပါ ဘုရား) သုံးနည်းမှာလဲ ဘယ်ဟာ သာလျှင် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဖို့ သင့်သတုံး (၃- နံပါတ် ပါ ဘုရား)။

၁-နံပါတ်လဲ ကျုပ်တို့ ဘုရားနဲ့ မတွေ့နိုင်တော့ ပယ်လိုက်၊ ၂-နံပါတ်လဲ သေချိန်မသိလို့ ပယ်လိုက်၊ ၃-နံပါတ် ကိုပဲ နှလုံးသွင်းကြ (မှန်ပါ့) ရှင်းပလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ကဲ ယနေ့ ဒီတွင် တော်ကြဦးစို့။

သာဓု သာဓု သာဓု။</text>
      <sha1>q1c22ijg9g31eulntdk8vcps2kk1ull</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ဇော(၇) ကြိမ်အကျိုးပေးပုံ ကပ်ကျော်တရားတော်</title>
    <ns>0</ns>
    <id>6215</id>
    <revision>
      <id>21946</id>
      <parentid>21834</parentid>
      <timestamp>2026-04-20T04:21:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>U Zay Yar 90</username>
        <id>682</id>
      </contributor>
      <origin>21946</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="137259" sha1="fpr7ga6hf7lr88p4g6jk1ei996sea7g" xml:space="preserve">{{header
 | title      = ဇော(၇) ကြိမ်အကျိုးပေးပုံ ကပ်ကျော်တရားတော် (10.7.58)
 | author     = မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး
 | section    = uzync
 | previous   = [[မိုးကုတ်ဆရာတော်တရားများ|ဖဂ္ဂုဏသုတ္တန် ဝေဒနာခွာနည်း အလုပ်ပေးတရားတော် (၄-၃-၆၀)]]
 | next       = ပြုံ[[ပြုံးသေ မဲ့သေ သေနည်း]]
}}


အားလုံး ဒကာ ဒကာမတွေ မိမိတို့၏ ဝိပဿနာအလုပ် လုပ်ဖို့ရာ ဘုန်းကြီးများကလည်း တိုက်တွန်းတယ်။

ပစ္စုပ္ပန်သံသရာနှစ်ဖြာ အကျိုးကို များစေနိုင်တယ်လို့ မှတ်ရမယ်၊ အဲတော့ကို ဝိပဿနာ တစ်ခါရှုလျှင် ဒီဘက်ကနေပြီး ဒကာ ဒကာမတွေက ကိုယ့်စိတ်ကလေးတစ်ခု ထားတာပေါ့၊ လောဘစိတ် ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒေါသစိတ် ဖြစ်ဖြစ်၊ မောဟစိတ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိစိကိစ္ဆာစိတ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ပြန့်လွှင့်တဲ့စိတ်ဖြစ်ဖြစ် ထားတာပေါ့ ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာသိုက် တို့ရနော် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

=== မဂ္ဂင်က ဘယ်နှစ်ခါ သိတုံး ===
ဒါကလေးဟာ ဖြစ်ပြီးပျက်တာပဲလို့ ဆိုတာသည် မဂ္ဂင်က သိတာပဲ၊ မဂ္ဂင်ကသိတော့ ဘယ်နှစ်ခါ သိသတုံး ဆိုတာ ဒကာသိုက်တို့ ဦးလှဘူးတို့က မေးဖို့လိုတယ်၊မဂ္ဂင်က ဘယ်နှစ်ခါ သိတုံးလို့ မေးလို့ရှိရင်ဖြင့် ပထမ တစ်နံပါတ် တစ်ခါသိတယ်၊ သိပြီး၊ တစ်နံပါတ် စိတ်ကလေး ချုပ်တာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) နောက် နှစ်နံပါတ်နဲ့ သိပြန်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် နောက် ခုနစ်နံပါတ်နှင့် သိပြန်တယ်၊ ဒါဖြင့် ခုနစ်ခါသိတာပေါ့၊ ခုနစ်ခါ သိတယ်လို့ မှတ်ကြရမယ်။ အဲဒီတော့ကို ဒကာ ဒကာမတေ ဖြစ်ပျက်ကို တစ်ခါရှုလိုက်လို့ ရှိရင် သိတဲ့စိတ် ခုနစ်ကြိမ် တယ်လို့ မှတ်ပါ၊ သိတဲ့စိတ် ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပါလိမ့် ( ခုနှစ်ကြိမ်ပါ ဘုရား) ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်တယ် လို့ မှတ်ထားရမယ်၊ , ကျုပ်တို့ ဘယ်စိတ်ရှုရှု ၊ ဇောခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်တယ်လို့ ဦလှဘူး တို့၊ ဒကာသိုက်တို့က မှတ်ရ လိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘယ်အခါရှုရှု ဘယ်နှစ်ကြိမ်ဖြစ်ပါလိမ့် (ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။ ဒီဉာဏ်ဇော တစ်ခုတည်း မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကိုက ဒကာ ဒကာမတို့ မဂ္ဂင်ငါးပါးနဲ့ ရှုလဲဒီထဲလဲ မဂ္ဂင်ငါးပါးနဲ့ တစ်ကြိမ်၊ ဒါလဲမဂ္ဂင်ငါးပါး နဲ့ (တစ်ကြိမ်ပါ ဘုရား) ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပါလိမ့်၊ အားလုံး ခုနစ်ကြိမ်ဖြစ်တယ်လို့မှတ်ထားရမယ်၊မဂ္ဂင်ငါးပါးနဲ့ ရှုလဲခုနစ်ခါ ဖြစ်တယ်လို့ မှတ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် သြော် ဒို့ဝိပဿနာရှုတဲ့ အခါကျတော့ ဝိပဿနာ မဂ်ဇောဟာ ခုနစ်ခါတောင် ဖြစ်ပါကလားလို့ ကိုယ့်စိတ်ထဲက မှတ်ထားရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) တစ်ခါရှုရင် ဘယ်နှစ်ခါ ဖြစ်သတုံး (ခုနစ်ခါ ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ဖြစ်ပျက် ကလေးကို မြင်တယ်ဆိုလို့ ရှိရင်ဖြင့် ခုနစ်ခါဖြစ်တယ်၊ အဲဒီတော့ ခုနစ်ခါဖြစ်တာကို ဒကာ ဒကာမ တွေက သိထားတော့မှ သြော် တို့ တစ်ခါ အဖြစ်အပျက်ကလေး တစ်ခါရှုလိုက်ရင် ဇောခုနစ်ကြိမ် တောင် ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ဥစ္စာကို ဒကာ ဒကာမ တွေက မှတ်ထားရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် ဇောခုနစ်ကြိမ်ဖြစ်တော့ကိုတပည့်တော် တပည့်တော်မတို့ ခုနစ်ခါ သိတာပေါ့ ဘုရား၊ ဖြစ်ပျက်ကို ခုနစ်ခါသိတာပေါ့လို့ ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေက မှတ်ထား (မှန်လှပါ ဘုရား)။

=== အကျိုးပေးကို ရှင်းပြမယ် ===

အဲဒါတွေ ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာသိုက်တို့က အကျိုးပေးကို ရှင်းပြမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) အကျိုးပေး ရှင်းပြဦးမယ်တဲ့၊ ဒကာ ဒကာမတို့ အခု နောက်ရှင်းမှာ ဘာပါလိမ့် (အကျိုးပေးပုံကို ရှင်းပြမှာပါ ဘုရား) အကျိုးပေး ရှင်းပြဦးမယ် ဆိုတာ မှတ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ပထမ ဒီစိတ်ကလေး ဒီထဲမှာလဲ မဂ္ဂင်ငါးပါး ပါတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) စေတနာလဲ ပါတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) မဂ္ဂင်ငါးပါး လဲပါတယ်၊ စေတနာတွေလဲ ပါတယ်။ ဒီထဲမှာပါတဲ့ စေတနာက ဒီဘဝ အကျိုးပေးရမယ်လို့ မှတ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒီဘဝအကျိုးပေးရမယ်လို့ ဒကာ ဒကာမတွေ မှတ်ထား စမ်းပါ၊ ဒီဘဝ ဘယ်အချိန်က စ,အကျိုးပေးမှာ တုံးလို့ မေးလို့ရှိရင်ဖြင့် ခုချိန်ကစပြီး ခုနစ်ရက်အတွင်း သို့မဟုတ်ရင် ခုနစ်လအတွင်း သို့မဟုတ်လို့ရှိရင် ခုနစ်နှစ်အတွင်း (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီထဲပါတဲ့မဂ္ဂင်က အကျိုးပေးမယ်၊ မဂ္ဂင် ဆိုသောကြောင့် ကောင်းကျိုးသာ ပေးလိမ့်မယ်လို့ ဒကာ ဒကာမ တွေက မှတ်ထားပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီအလုပ်သည် လျှင်လျှင်မြန်မြန် အကျိုးပေးတဲ့ အလုပ်ပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းကြပလား။ ဒါဖြင့် ဒိဋ္ဌဓမ္မ အကျိုးပေးတာ ပထမဇောပဲ၊ ဝိပဿနာရှတဲ့ ပထမဇောဟာ ဒိဋ္ဌဓမ္မ အကျိုးပေး တယ်လို့ ဒကာ ဒကာမတွေက မှတ်ထားပါ၊ အဲ ဒိဋ္ဌဓမ္မဆိုတာ ဘယ်လိုပါလိမ့်မတုံး ဆိုတော့ ယခုရှုတဲ့ အချိန်ကစပြီး ခုနစ်ရက်အတွင်း ဒီအကျိုးမပေး သေးလျှင် ခုနစ်လအတွင်း ဟာ ဒီခုနစ်လမှ အကျိုးမပေးသေးလျှင် (ခုနစ်နှစ်အတွင်းပါ ဘုရား)။

အဲဒါ သူ့စွမ်းရည်သတ္တိ ရှိတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ပထမဇောထဲပါတဲ့ မဂ္ဂင်၏ အကျိုးပေးပုံကို ကန့်သတ်လိုက် တဲ့ရက် သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ ဖြစ်ပျက် ရူပါရူပါ ဆိုတဲ့ဥစ္စာ ဒီပထမဇော များများပေါ်အောင် လို့ခိုင်းတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီ ပထမဇော များများ ပေါ်အောင်လို့ ခိုင်းနေတယ်လို့ ဦးလှဘူး မှတ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီ ပထမဇောကို ဆရာဘုန်းကြီးက ဘယ့်နှယ် ကြောင့် ပေါ်စေချင်ပါ လိမ့်မလဲလို့ မေးတော့ ဒီပထမဇောက ဝိပဿနာ ပထမဇောလဲဖြစ် ကုသိုလ်တကာ ကုသိုလ်ထဲမှာ လည်း အမြတ်ဆုံး ပထမဇောလဲဖြစ်တယ်၊ ဒါနကုသိုလ် ပထမဇောထက်လဲ သူကမြတ်တယ်၊ သီလကုသိုလ် ပထမဇော ထက်ကော (သူကမြတ်ပါတယ် ဘုရား) သမထ ပထမဇောထက်ကော (သူကမြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

ကောင်းပြီ ဒါဖြင့်ဝိပဿနာ ပထမဇောက မြတ်တယ်လို့ ဆိုတာသိတော့ အကျိုးပေးသူ အသာဆုံးပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ သဘောပါကြလား ဒါဖြင့် ဝိပဿနာ ကြပ်ကြပ်ရှုကြ၊ ကြပ်ကြပ်ရှုကြဆိုတော့ ဒီဇောဟာ အရင်ဆုံး ပေါ်တဲ့ဇောပဲ ဖြစ်ပျက်အရင်ဆုံး မြင်တဲ့ဇောပဲ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဖြစ်ပျက်အရင်ဆုံး မြင်တဲ့ ဇောဖြစ်လေသောကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သူချုပ်ပြီးမှ ဒုတိယဇော က မြင်တာကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ရှင်းပြီလား ဒုတိယဇောချုပ်ပြီးမှ ဖြစ်ပျက်ကို (တတိယဇော က မြင်ပါတယ် ဘုရား)၊ တတိယဇောချုပ်ပြီးမှ စတုတ္ထဇောက မြင်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ သဘော ကျပြီ လား။ အင်း စတုတ္ထဇော ချုပ်ပြီးမှ ပဉ္စမဇောက မြင်တာကိုး (မြင်ပါတယ် ဘုရား)။ ပဉ္စမဇော ချုပ်ပြီးတော့မှ (ဆဋ္ဌမဇောက မြင်ပါတယ် ဘုရား)၊ ဆဋ္ဌမဇောက ဖြစ်ပျက် မြင်တာ ဆဋ္ဌမဇောချုပ်ပြီးမှ (သတ္တမဇောက မြင်ပါတယ် ဘုရား)၊ သတ္တမဇောက မြင်တယ်ဆိုတော့ ကျုပ်တို့မှာ ဝိပဿနာရှုတဲ့ စိတ်ကုန်သွားတယ် သဘောကျပလား။

အဲဒီတော့ကို အကျိုးပေးရာ ကာလဆိုတော့ ပထမဇောက ဒကာ ဒကာမတွေကို အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ကပ်တွေ၊ အန္တရာယ်တွေ၊ တွေမယ်ကျန်အုံးတော့ သူက အပေးပြစ် လိုက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။ သူက ပထမဇောက အကျိုးပေးနေတော့ ကောင်းကျိုးပေးနေတော့ ဟိုဟာတွေက မလာနိုင်တော့ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။ သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပထမဇောသည် ဒကာ ဒကာမတွေအား ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းခြင်း တိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာမဲ့ ကပ်မျိုးကိုလဲ ပထမဇောက အကျိုးပေးလိုက်တဲ့အတွက် ကာကွယ်ရေးရတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘော။ပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပထမဇောလုပ်ထိုက်၊ မလုပ်ထိုက် (လုပ်ထိုက် ပါတယ် ဘုရား)။ ပထမဇောကိုဖြင့် ကြိုးစားပြီး ဂရုစိုက်ပါ။ ပထမဇော လာလို့ရှိရင်လဲ အလယ်ဇော ငါးခုကော (လာမှာပါ ဘုရား) လာမှာပဲ မလာပါနဲ့ဆိုလို့ ရရဲ့လား (မရပါ ဘုရား)။

=== အလယ်ဇော ငါးခုကတော့ နောက်မှ အကျိုးပေးမယ် ===

သို့သော်လဲ အလယ်ဇော ငါးခုကတော့ နောက်မှ အကျိုးပေးမယ်၊ ဒီ သတ္တမဇောကတော့ ကံထိုက်တဲ့အတွက် ဒုတိယဘဝ အကျိုးပေးမယ်၊ အလယ်ဇော ငါးချက်ကတော့ တတိယဘဝမှစ၍ နိဗ္ဗာန်ရသည့် ဘဝတိုင်အောင် သူအကျိုး ပေးမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကိုင်း ပထမဇောကလဲ အခုဘဝ ဟောဒီ သတ္တမဇောက ဒုတိယဘဝ၊ ဒုတိယဘဝ အကျိုး ပေး တယ်၊ အလယ်ဇောက တတိယကစ၍ နိဗ္ဗာန်မရမချင်း လူသွားရာ အရိပ်ပါသလို လိုက်နေတယ် လို့ မှတ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝိပဿနာ တစ်ခါရှုလိုက်တယ်ဆိုရင် ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်တော့ ကျေးဇူးမများ တာရယ်လို့ ပါသေးလား(မပါပါ ဘုရား)။

ဒီဘဝအတွက်က ပထမဇော (မှန်လှပါ ဘုရား)။ နောက်ဘဝ အတွက်က ဒီသတ္တမဇော နောက် ဘဝအတွက်က (သတ္တမဇောပါ ဘုရား)၊ ရှင်းပြီလား နောက်ဒုတိယ၊ ဘဝအတွက်၊ အလယ်ဇော ငါးချက်က တတိယဘဝကစ၍ နိဗ္ဗာန်ရသည့်ဘဝတိုင်အောင် သူတို့အကျိုးပေးမယ် ရှင်းပြီလား။

=== ပထမဇောကဒီဘဝ ===

ပထမဇောကဒီဘဝအတွက်ရှင်းပြီနော် သတ္တမဇောက (နောက်ဘဝ အတွက်ပါ ဘုရား)။ ဒုတိယဘဝ ဒုတိယ ထည်ပေး နောက်တွေက အရှည်ကြီးကို သတ္တမဇောက ဘယ်ဘဝ အကျိုးပေး မယ် (ဒုတိယဘဝပါ ဘုရား)။

အလယ်ဇောငါးချက်က တတိယ ဘဝစ၍ နိဗ္ဗာန်မရမချင်း အကျိုးပေးမယ် သဘောကျပလား။

ဒါဖြင့် ယခုဘဝ အကျိုးပေးမယ် ဇောက ဘယ်ဇောပါလိမ့် (ပထမ ဇောပါ ဘုရား)။ ဒါဖြင့် ယခု ဒကာ ဒကာမတွေ အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ တုပ်ကွေးရောဂါတွေ ဖြစ်တယ်အစရှိသည်ပေါ့ဗျာ၊ ကပ်တွေက အမျိုးမျိုး၊ စစ်ဘေး စစ်အန္တရာယ်၊ သူခိုး၊ ဓားမြ ဘေးအမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ မရှိကြဘူးလား (ရှိပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေကို အခုဘဝ ဇောခုနစ်ကြိမ်ထဲမှာ ဘယ်သူက ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်ဆိုတာ ယနေ့ ရှင်းပြမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ရှင်းပြတော့ ဘာတွေပါလိမ့် (ပထမ ဇောပါ ဘုရား) ဒကာသိုက် ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါ တယ် ဘုရား)။ဒါဖြင့်ကျုပ်တို့ အခုလက်ငင်း ကျေးဇူးရှိမှာက ဘယ်သူပါလိမ့် (ပထမဇောပါ ဘုရား) ပထမဇောဘဲဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေက မှတ်ထားပါ၊ ဒါဖြင့် ပထမ ဇောလာရင်လဲ အလယ် ဇော ငါးခုကတော့ လာမှာပဲ (လာမှာပါ ဘုရား)။ သတ္တမဇောကလဲ (လာမှာပါ ဘုရား)။ လာမှာပဲဆိုသဖြင့် ဝိပဿနာ ရှုရင်လဲ ဒီ ခုနစ်ကြိမ် မပေါ်ဘဲနဲ့ မနေပါဘူး သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပထမဇောသည် မနေ့ကလဲ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒီနေ့ထပ်ပြီး ပုံစံချပြီး ဝေဖန်ပေးပါတယ်၊ ပုံစံချပြီး ဝေဖန်ပေး လိုက်တဲ့အတွက် ဒီဒကာ ဒကာမတွေမှာ အင်း ဒီဝိပဿနာ ပထမဇော မပေါ်ပေါ်အောင် တို့ ကြိုးစားမှပဲရယ်လို့၊ ဖြစ်ပျက် မြင်ရင်လဲ သူကပေါ်တော့တာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) မပေါ်ဘူးလား၊ ပေါ်လို့ရှိရင်လဲ သူ့ထဲမှာပါတဲ့ မဂ်တွေက အကျိုးပေးရင် ဘယ်တော့ အကျိုးပေးမလဲ (ယခုဘဝက စ၍ နိဗ္ဗာန် မရမခြင်းပါ ဘုရား) အဲ ယခုနေ့ကစ၍ ခုနစ်ရက် အတွင်း၊ ခုနစ်လအတွင်း၊ ခုနစ်နှစ်အတွင်း ဒါ သူ သတ္တိဆိုတာ ပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတွေ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံသော အန္တရာယ်တွေ ဘာတွေကို ယခုဘဝ ကာကွယ်ပေးမှာဖြင့် သူပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား၊ အမျိုးမျိုးသော ကပ်တွေ အန္တရာယ်တွေ၊ ကြောက်စရာလန့်စရာတွေ လာခဲ့လို့ ဒကာ ဒကာမတွေမှာ ကြုံလို့ရှိရင် ဒကာ ဒကာမတွေ ဆရာ ဘုန်းကြီးက လက်နက်ကောင်း ပေးထားတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) လက်နက်ကောင်း ပေးထားတော့။

=== ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယကံ ===

ဟေး ဒီပထမဇောဟာ သာမညမဟုတ်ဘူးနော်၊ ဟုတ်လား၊ အလွန်ကို အကျိုးပေး ထက်တယ်ဆိုတာ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ဒါကြောင့် သူကို ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယကံ လို့ ခေါ်တယ်၊ ဘာကံလဲ (ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယကံပါ ဘုရား) ဒိဋ္ဌဓမ္မအကျိုးပေးတဲ့ ကံပဲဆိုတာ ပထမဇော ကိုဆိုတာပဲ၊ရှင်းကြပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ကောင်းပြီ ဒါဖြင့်ပထမဇောသည်ဒိဋ္ဌဓမ္မအကျိုးပေး နိုင်တယ်ဆိုတာ သဘောကျကြပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့် ဝိပဿနာရှုတိုင်းရှုတိုင်း၊ ပထမဇောပါရဲလား၊မပါဘူးလား (ပါ-ပါတယ် ဘုရား) ပါတိုင်း ပါတိုင်း ကျုပ်တို့သည် ခုနစ်ရက်အတွင်း၊ ခုနစ်လအတွင်း၊ ခုနစ်နှစ်အတွင်း သူ့အကျိုးပေးကို ကျုပ်တို့ကိုယ်ပိုင်ရလိမ့်မယ်ဆိုတာကတော့ဖြင့် အမှန်ပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သူသည်၊ ကျုပ်တို့ ဝိပဿနာ၏ အန္တရာယ်တွေ ကိုလဲ ကာကွယ်ပေးမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟုတ်ပြီလား၊ ကြောက်စရာ၊ လန့်စရာတွေ ပြောသံကြား၊ သံကြား အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံတွေပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) အဲဒါ တွေကိုလည်း ပထမဇော မရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကုသိုလ် ဝိပဿနာ ပထမဇော မရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာမကာကွယ်နိုင်ဘူး (မကာကွယ်နိုင်ပါ ဘုရား) ဝင်လာမှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝိပဿနာ ပထမ ဇောရှိနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ (မဝင်လာနိုင်ပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

ဒါဖြင့် ဒီအလုပ်ကို ဒကာ ဒကာမတွေသည် ကြိုးစားလုပ် ရလိမ့်မယ် ဆိုတာကို မနေ့ကလဲ သတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒီနေ့လဲ သတိပေးပြန်ပါတယ်ဆိုတာသည် ဒကာ ဒကာမတို့ အရင်ထက် ဝိရိယပိုပေးပါလို့ တိုက်တွန်းတာပါပဲ၊ မပေးသင့် ဘူးလား (ပေးသင့်ပါတယ် ဘုရား)။

ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် ဒီပထမဇောသည် ဒကာ ဒကာမတွေ၏ ကုသိုလ် ပထမဇောလဲ ဖြစ်နေသောကြောင့် ကိုးစားရာ၊ အားထားရာ အစစ် ဆိုတာ ပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့ ကိုးစားရာ၊ အားထားရာ အစစ်သည် ကုသိုလ် ပထမဇောပဲ ဆိုတာ မှတ်ထားကြပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီပြင် သတ္တမဇောတွေက ဒုတိယဘဝမှာ ကိုးစားရာ အားထားရာရမှာ အလယ်ဇောတွေက တတိယဘဝကစပြီးမှ သူကအကျိုးပေးမှာ ဖြစ်နေတော့ သူ့ ကိုးစားလဲ တတိယဘဝကျမှ သူက အကူအညီ ပေးမှာကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့ အကူအညီ တကယ်တန်း လျှင်လျှင် မြန်မြန်ပေးနိုင်တဲ့ ဥစ္စာကို ကျုပ်တို့သည် အရေးမကြီးဘူးလား (ကြီးပါတယ် ဘုရား) အရေးကြီးတော့ ဒကာသိုက် ဘယ်ဇောပါလိမ့် (ပထမဇော ပါ ဘုရား) ပေါ်ပြီလား၊ ဒါဖြင့် ကာဒကာမတို့ ပထမဇော အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ပေါ်လာပြီ လား (ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။

ကိုင်း ဒီပထမဇောက ဘယ့်နှယ်ကြောင့် သူက ကပ်တွေ ဘာတွေ ကျော်အောင် ကျေးဇူး ပြုနိုင်ပါလိမ့်မလဲ။ မေးဖို့မလိုဘူးလား (လိုပါတယ် ဘုရား) လိုတယ်ဆိုတော့ ကို၊ အင်း သူသည် ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် သတ္တိထက်လို့ပဲ အဖြေအကြမ်း ပေးရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သတ္တိထက် လို့ပဲလို့ အဖြေအကြမ်း ပေးပါတယ် ဒကာ ဒကာမတို့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒီဒကာ ဒကာမတွေမှာ နောက်ဘဝတုန်းက ဒီလိုလဲ သာသနာတွင်းကလည်း ကြုံခဲ့ပုံကမရ (မရပါ ဘုရား) မရတော့ကို ကိုယ်ပြုထားတဲ့ အကုသိုလ်ကံတွေက ဒီအလယ် ဇောငါးချက်၊ အကုသိုလ်ဇော ငါးချက် နောက်ဘဝ များစွာက ပေါ့ဗျာ၊ ဒါတွေ နောက်က လိုက်မနေ ဘူးလား (လိုက် နေပါတယ် ဘုရား) လိုက်နေသောကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေမှာ အပရာပရိယ ဆိုတဲ့ အလယ်ဇောငါးချက် ကံတွေက နောက်က လိုက်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) အကုသိုလ်ကံ တွေ လိုက်နေတယ် (လိုက်နေပါတယ် ဘုရား)။

လိုက်နေတဲ့အတွက် အခုအခါမှာ ဥပမာ- သူပုန်ထတာ တွေလဲ၊ အင်း တို့ ကြောက်ရတာပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒကာ ဒကာမတွေ ကြောက်စိတ်တွေ ခဏခဏ ပေါ်နေရပါလိမ့် မလဲဆိုတော့၊ အို အကုသိုလ်ကံ၊ အပရာပရိယကံတွေက နောက်တုန်းက ပြုထားတဲ့ အကုသိုလ်အလယ်ဇော ငါးချက်တွေက နောက်က လိုက်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) အဲဒါ အကုသိုလ်လိုက် နေတယ် (လိုက်နေပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

=== အကုသိုလ်လိုက်နေ ပါတယ် ===

ဘာတွေများ လိုက်နေပါလိမ့် (အကုသိုလ်လိုက်နေ ပါတယ် ဘုရား) အဲဒီ အကုသိုလ်တွေက လိုက်နေတော့ သူတို့က အကျိုးပေးမလို့ လိုက်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မင်းတို့ စီးပွားပျက်အောင်၊ လူသေအောင်၊ ရောဂါထူ အောင်၊ ဘဝများစွာက ပြုထားတဲ့ အပရာပရိယတွေက လိုက်မနေပေဘူးလား၊ အဲဒါ ကျုပ်တို့ ဘာနဲ့ တားရမှာတုံးဆိုတဲ့ မေးခွန်း လိုလာတယ် (လိုလာပါတယ် ဘုရား) လိုက်လာတယ် မလိုက်ဘူးလားဆိုတာမမေးနဲ့တော့ (မှန်လှပါ ဘုရား) လိုက်တာ သေချာတယ်၊ လိုက်တာသေချာတော့။

ဘယ်လိုလိုက်တာ သေချာသတုံးလို့ မေးတဲ့အခါ ကျတော့ ခင်ဗျားတို့ ၊ ကျုပ်တို့ အခု လေးငါး ဆယ်နှစ် ဆယ့်ငါးနှစ် နေလာခဲ့ရတယ်၊ ဘယ်အခါ ကာလမှ ဒီ ကောင်းသတင်းရယ်လို့၊ ဟုတ်ဘူးလား မကြားခဲ့ရဘူး။

သတ်သံတွေ၊ ဖြဟ်သံတွေ၊ ခိုးသံတွေ၊ ဝှက်သံတွေ၊ တိုက်သံတွေ ဟုတ်လား၊ သေသံတွေဘဲ အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ကပ်ကြီးက ဝိုင်းနေတယ်ဆိုတာ စစ်အတွင်းကလဲ ကပ်ကြီး ဝိုင်းနေလို့ သဘော ကျပြီလား ၊ စစ်ပြီးတော့လဲ ကပ်အမျိုးမျိုး ဆိုက်နေလို့ မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင် ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါ ဘယ်ကံတွေက လိုက်လာလို့ ဒီ တို့မှာ ကြောက် ခြင်း၊ လန့်ခြင်း အလုပ်တွေ ဖြစ်နေ ရပါလိမ့် မလဲလို့ မေးဖို့မလို ဘူးလား (လိုပါတယ် ဘုရား) ဟောဒီ အလယ်ဇော ငါးချက် လိုက်နေတာ၊ နောက်ဘဝက၊ ဘဝပေါင်း များစွာက ပြုထားတဲ့ အလယ်စိတ် အကုသိုလ် အလယ်ဇော ငါးချက်က နောက်က လိုက်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ တတိယဘဝက စ၍ နိဗ္ဗာန်ရသည့် ဘဝတိုင် အောင် လိုက်တတ်သည့် တရား (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် တို့မှာ ကြောက်လန့်ပြီး ဘယ်အခါ ကာလမှ အရောင်းဖျင်း၊ အဝယ်ဖျင်း နဲ့ ၊ အင်း နေရတာ။

စိတ် လက် ကောင်းကောင်းမွန်ချပြီး နေရတယ်မရှိဘူး၊ ဘယ့်နှယ်များ အကျိုးပေးပါလိမ့် မတုံးလို့ မမေးနဲ့၊ ဒါတွေ လိုက်နေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘယ်တုံးကဟာတွေလိုက်နေပါလိမ့် (နောက်ဘဝ များစွာကပါ ဘုရား) နောက်ဘဝ များစွာက ဟာတွေက လိုက်နေတာ၊ အဲဒီတော့ ကျုပ်တို့ဒီလိုကံတွေ နောက်က လိုက်နေတယ် ဆို တာ သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)၊

ဒါဖြင့် ကံလိုက်နေလို့ ရှိရင်ဖြင့် ကံနဲ့တားမှ ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား၊ ဘာလိုက် နေရင် (ကံလိုက်နေ ပါတယ် ဘုရား) ကံလိုက်နေရင် ကံနဲ့တားမှ ရမယ်၊ ရှင်းပြီလား။ ကံနဲ့လာတာကို ကံနဲ့တားမှ ရမယ်ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ခုနတုံးက ဝိပဿနာရှုတဲ့အခါမှာ ဖြစ်ပျက်မြင်ရင် မဂ္ဂင်ငါးပါး မပါဘူးလား (ပါပါတယ် ဘုရား)။

ရှုချင်တဲ့ စေတနာကော မပါဘူးလား (ပါ ပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့် ဒီထဲမှာ ကံလဲပါတယ်၊ ဉာဏ်လဲပါပါတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ပထမဇောထဲ ကံလဲပါတယ်။ ဉာဏ်လဲပါတယ်၊ ကံက သဟဇာတ အဖြစ်နဲ့ ပါတယ်။ ဉာဏ်ကတော့ ဖြစ်ပျက်မြင်သောကြောင့် သူ့သတ္တိပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

အဲ ဒကာသိုက် ပထမဇောထဲ ဘာများပါ ပါလိမ့် (ကံလဲပါတယ်၊ ဉာဏ်လဲ ပါပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့် ဒီကံ ဉာဏ်နဲ့ နောက်က ခင်ဗျားတို့ နောက်က ကံတွေကို တားရမယ်၊ ဦးလှဘူး ရိပ်မိပြီလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဘာနဲ့တားရမယ်၊ ဒီကဉာဏ်နဲ့ နောက်က လိုက်လာတဲ့ အလယ်ဇော ငါးချက် ကံတွေပေါ့ဗျာ၊ အဲဒါတွေ ဒါနဲ့မှ မတားလို့ရှိရင် ဖြစ်ကိုမဖြစ်ဘူး။

အဲဒီတော့ ဘုန်းကြီး ခု ရှင်းလင်းပြီး ပြောနေတာက ဒကာ ဒကာမတို့က အေးအေးစက်စက် နေမှာစိုးလို့၊ ဒီလိုလိုက် နေတာမရှိလို့ရှိရင်လည်း ခပ်အေးအေးနေကြပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) အခုတော့ လိုက်နေတယ် ဆိုတာကလဲ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် နေလာခဲ့ပြီ။ အထိတ်အလန့် နဲ့ပဲ နေပြီးခဲ့ရတာပဲ၊ မပြီးခဲ့ရဘူးလား (ပြီးခဲ့ပါတယ် ဘုရား) ပြီးခဲ့ရတယ်။

ဟို ဗုံးတွေ ဘာတွေကျတုန်းကဆိုရင် ကိုယ့်အိမ် ကိုယ့်ယာပစ်ပြီး ပြေးခဲ့ရတယ်၊ မပြေးရဘူးလား (ပြေးရ ပါတယ် ဘုရား) ဒီကံတွေ လိုက်တယ်ဆိုတာက သေချာပြီလား (သေချာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ တို့နောက်ကအတိတ်ကံတွေက ဟာကံတွေ ဘာလိမ့်မတုံးလို့ မေးလို့ရှိရင် အကုသိုလ်ကံတွေ လိုက်နေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား။

ဒါဖြင့် ဒီအကုသိုလ်ကံတွေကို ဘာနဲ့ တားမတုံး ဆိုလို့ရှိရင် ယခုဘဝ ဝိပဿနာ အားထုတ်တဲ့ ပထမဇောတည်း ဟူသောကံနဲ့ ဉာဏ်နဲ့ တားပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘာနဲ့တားကြမယ် (ပထမဇော တည်း ဟူသော ကံနဲ့ဉာဏ်နဲ့ တားရမှာပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

ဒကာသိုက် ဒီဥစ္စာဘယ်နှယ်ကြောင့်ဆရာဘုန်းကြီး အရေးတကြီး ပြောနေတယ် ဆိုတာကိုလဲ သိရောပေါ့ဗျာ (သိပါတယ် ဘုရား) အသံပလံတွေ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ခင်ဗျားတို့ ကြားတန်သလောက်ကြား၊ သိတန်သလောက် သိတယ်၊ လုံးဝနေရာမကျဘူးဆိုတာ သိတန် သလောက် သိနေတော့။

ဪ တို့ အကုသိုလ်ကံ လိုက်နေတယ် ဆို ပါလာတယ်၊ ပါလာတော့ ဒီဇောကို ကျုပ်တို့ အားကိုးရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် “အတ္တာဟိ အတ္တနော နာထော” ဆိုတဲ့အတိုင်း မိမိပြုထားတဲ့ ဒီဝိပဿနာကုသိုလ်ပဲ အားကိုးရမယ်၊ ကုသိုလ်ထဲ မှာလဲ ဒီပထမဇောပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) အခု အရေးတကြီး ကာကွယ် ပေးမှာကဖြင့် သူပဲ၊ ရှင်းပြီလား။

ဒါဖြင့် ဒီဥစ္စာမလုပ်ဘဲ နေလို့ ရှိရင် ခင်ဗျားတို့ နောက်ကံတွေက ထင်သလို အကျိုးပေးပြစ်မယ်။ သူပဲ အားထုတ်နေလို့ ရှိရင်ဖြင့် သူက တားလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူက ကုသိုလ်ကိုး၊ ကုသိုလ် ဆိုတာက ဘာလုပ်တတ်သတုံး ဆိုတော့ အကုသိုလ်ကို ဖြတ်တတ်တယ်၊ ကုသိုလ် ဆိုတာ ဘာလုပ်တတ်သတုံး (အကုသိုလ်ကို ဖြတ်တတ်ပါတယ် ဘုရား) အကုသိုလ်ကို ဖြတ်တယ် ဆိုတော့ ဒကာသိုက် ရိပ်မိရောပေါ့။

အင်း ဒီကုသိုလ်မရှိရင် သူက အစဉ်အတိုင်း အကျိုး ပေးမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီကုသိုလ် ရှိနေရင်ဖြင့် သူက ဖြတ်ပစ်လိုက်တယ်၊ မင်းမလာခဲ့နဲ့ဆိုပြီး ဖြတ်မပေးဘူးလား (ဖြတ်ပေးပါတယ် ဘုရား)။

အဲတော့ သူကဖြတ်ပေးမှာ ဧကန်သိရဲ့သားနဲ့မှကျုပ်တို့က လက်နက်ကောင်း ကိုယ့်လက်ထဲ ကိုယ့်ဉာဏ်ထဲ ကိုယ့်ဂမ်းထဲ မထားဘူး ဆိုလို့ရှိရင် မင်းတို့ နောက်ကလိုက်လာတဲ့ ကံတွေ ထင်သလိုစီမံမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား၊ နောက်က လိုက်လာတဲ့ ကံတွေက ဘာတဲ့ (ထင်သလို စီမံမှာပါ ဘုရား) ထင်သလို စီမံလိမ့်မယ်။

ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ထင်သလို စီမံနေမတုံးဆိုတော့ အတား မရှိလို့၊ အဆီးမရှိလို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) သူတို့ ဝင်ချင်သလို ဝင်တယ်၊ ဦးလှဘူး ကျေနပ်ပြီလား (ကျေနပ်ပါပြီ ဘုရား)။ ဒါဖြင့်ခင်ဗျားတို့ ကြားဖူးတဲ့အတိုင်း ပထမဇောက ဒိဋ္ဌဓမ္မအကျိုး ပေးတယ်ကွ၊ သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ အကုသိုလ်ပထမဇောကလဲ ဒိဋ္ဌဓမ္မ အကျိုးပေး တာပဲ၊ အခု ဝိပဿနာ ပထမဇောကကော (အကျိုးပေးတာ ပါပဲ ဘုရား)။

အဲ ဒီဟာကို ကိုးစားအားထား ပြုကြလို့ ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ လုပ်မှ ရမယ့်အလုပ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မလုပ်လို့ ရှိရင်တော့(မရပါ ဘုရား)မလုပ်လို့ရှိရင် ဒီဇောပေါ်ကိုမပေါ်ဘူး။

ပေါ်လာလို့ရှိရင်လဲဒါနကုသိုလ်ထက်သူထက်တယ်၊ သီလ ကုသိုလ်ထက် (ထက်ပါတယ် ဘုရား) သမထ ကုသိုလ်ထက် – (ထက်ပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့်အထက်ဆုံး ကုသိုလ်လို့ဆိုရင် လွဲမလား (မလွဲပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီဟာကို များများ ဝမ်းထဲမှာ ပထမဇောပေါင်း ခဏခဏပေါ်ဖို့ ဒကာသိုက် (အရေးကြီး ပါတယ် ဘုရား) အရေးကြီးတယ် ဆိုတာ သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ကောင်းပြီ ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့ ခင်ဗျားတို့သည် ဘယ်လို နေကြ ဘယ်လိုထိုင်ကြမလဲလို့ မေးခွန်းထုတ်ရင်ဖြင့် ဝိပဿနာရှုနေမယ်ပြောလိုက်တာပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား ဘယ်လိုလုပ်နေမလဲ (ဝိပဿနာရှု နေရပါမယ် ဘုရား)။

ဝိပဿနာရှုရင် ဒီဇောကစတာပဲ (စမှာပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒီဇောမပါဘဲနဲ့ ရှုလို့ရမလား (မရပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီဥစ္စာ ကျုပ်တို့၏ ကိုးစားရာ အားထားရာ အစစ်၊ အကုသိုလ် နောက်က ပါလာတာတွေကိုလဲ သူဖြတ်တယ် (ဖြတ်မှာပါ ဘုရား) ဖြတ်ပြီးသူက ကောင်းကျိုးကို သူက ပေးပစ်လိုက်မယ် (ပေးမှာပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား။

သူက ဒီဘဝမှာ အကျိုးပေးမဲ့တရား ဖြစ်လေသောကြောင့် လူကောင် နတ်ကောင် ဖြစ်အောင် တော့ သူမလုပ်ဘူး၊ ကပ်သုံးပါး ကျော်လွှားနိုင်အောင် (လုပ်မှာပါ ဘုရား) စီးပွားဥစ္စာ ရတနာတို့ ဖွံ့ဖြိုးအောင် (လုပ်မှာပါ ဘုရား) ဒါပဲတတ် နိုင်တယ်။

ဒါပဲတတ်နိုင်တယ်သူက-(မှန်လှပါ ဘုရား) ဒုတိယဘဝမှာ မင်းအကျိုးပေးစမ်းပါဆိုတော့ သူကမပေးနိုင်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) မစွမ်းနိုင်ဘူးတဲ့ ဒုတိယဘဝ အကျိုးပေးမှာတော့ သူမစွမ်းနိုင်ဘူး။

ဒုတိယဘဝအကျိုးပေးမှာ တွေ ရှိနေတော့ တတိယ ဘဝအကျိုးပေးမှာတွေ ဒီငါးခု ရှိနေပေါ့။

အဲဒီတော့ သူ့ စခန်းနဲ့သူ သဗ္ဗညုတ ရွှေဉာဏ်တော် နဲ့ ပြောထားတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ သူ အကျိုးပေးကို ဘုရားမှ သိတာကိုးဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ကျုပ်တို့က အခုဘုရား၏တပည့်သားတွေ ဖြစ်နေလို့သာ ဒကာ ဒကာမတွေ။

=== ဒီဟာ အားကိုးကြ ===

ဒီဟာ အားကိုးကြဆိုတာ သူဟောတဲ့အတိုင်း ဟောရတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောပါ ပြီလား (ပါပါတယ် ဘုရား)။

အဲ သဘောပါလို့ရှိရင်ဖြင့် တပည့်တော်တို့ ဘာနဲ့ ကပ်ကျော်အောင် လုပ်ရမှာတုံး မေးရင် အဖြေထွက်ပြီလား (ထွက်ပါပြီ ဘုရား)။

ဝိပဿနာ ပထမဇောပေါ်အောင်များများလုပ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ဖြစ်ပျက်များများ မြင်အောင် လုပ်ရုံပဲ (မှန်လှ ပါ ဘုရား)။ ဖြစ်ပျက်ခဏခဏ မြင်အောင်လုပ်ရုံပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒကာသိုက်ဘာနဲ့နေမလဲ (ဖြစ်ပျက်မြင်အောင် လုပ်ရမှာပါ ဘုရား)။ ဖြစ်ပျက် ခဏခဏ မြင်အောင်ဆိုတော့ ပထမဆုံး မြင်တာကပထမဇောပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ဒုတိယ မြင်တာက (ဒုတိယဇော ပါ ဘုရား)။ သဘောကျပြီလား။ တတိယမြင်တာက (တတိယဇော ပါ ဘုရား) တတိယဇောပဲ ဆိုတာ သေချာပြီလား (သေ ချာ ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပထမ မပါဘဲနဲ့ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ သတ္တမ (မဖြစ်နိုင်ပါ ဘုရား)။ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သဘောကျပြီလား (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သူသည်ကားဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ကံပဲ၊ အကုသိုလ်ကံကို တားတဲ့တရား (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါ ပြီ ဘုရား)။

ဘယ့်နှယ်ဆိုပါ့မယ် (အကုသိုလ်ကံကိုတားတဲ့ တရားတွေပါ ဘုရား)။ အကုသိုလ်ကံကို တားတဲ့တရားလို့ ဒကာသိုက် ဆိုပေတော့။ ဒါဖြင့်

“ကုစ္ဆိတေ ပါပကေ ဓမ္မေ သလယန္တိ (ဆိန္ဒန္တိ) စလယန္တိ ကမ္ပေန္တိ ဝိဒ္ဓံသေန္တီတိ ကုသလာ”။

ကုစ္ဆိတေ = စက် ဆုပ်ဘွယ်ရာ ဖြစ်ကုန်သော၊ ပါပကေ = ယုတ်မာကုန်သော၊ ဓမ္မေ=နောက်ကလိုက်လာတဲ့ အကုသိုလ်တရားတို့ကို၊ ဆိန္ဒန္တိ- ဒီ ပထမဇောက ဖြတ်တတ်၏။ နောက်က လိုက်လာ တာတွေမလာခဲ့နဲ့ကွ၊ သူကဖြတ်တတ်တယ်။ ရှင်းပြီလား၊ ဒါဖြင့် သူပဲ ကျုပ်တို့သည် ကိုးစားရာ အားထားရာ အစစ်လုပ်ရတော့မယ် ဆိုတာဖြင့် ဒါယနေ့ တိတိလင်းလင်း မှတ်ရမှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

ဒါဖြင့် ဘာအားကိုးကြမယ် (ကုသိုလ် ပထမ အားကိုးရမှာပါ ဘုရား) ကုသိုလ် ပထမဇော အားကိုးရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အကုသိုလ်တွေ နောက်က ရှိသလား မရှိသလား လို့မမေးနဲ့၊ လူတိုင်းရှိတယ် (ရှိပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပြီလား၊ ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ် မရှိဘူးလို့ ဆိုလို့ရသလား (မရပါ ဘုရား)။

အဲ အကုသိုလ် ရှိတယ်၊ မရှိတယ်ဒကာ ဒကာမတွေ ကိုယ့်ဖြစ်စဉ်သာ ကိုယ်ကြည့် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ခု နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်အတွင်း ဘယ်လို နေခဲ့ရတယ် ဆိုတာကို သာကြည့် – ကြည့်တော့ ဘယ်လိုပြောကြသလဲ (အကုသိုလ် ရှိပါတယ် ဘုရား) အကုသိုလ်တွေရှိတော့။

တပည့်တော်တို့ဘုရား ပြေးရ လွှားရ ကြောက်ရ လန့်ရ ဟုတ်လား၊ ဒါနဲ့ပဲသာ ကြီးလာခဲ့တာပဲ ဘုရား၊ ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ဒါတွေကြုံရပါလိမ့်မလဲဆိုယင် နောက်ကလိုက်လာတဲ့ ကံတွေကို ဒီက မဂ်ဇောနဲ့မှ မတားယင် ခင်ဗျားတို့ သူတို့ ထင်သလို အကျိုးပေးလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မပေးပေဘူးလား (ပေးပါတယ် ဘုရား)။

ထင်သလို အကျိုးပေးမှာ ဖြစ်နေတော့ ဒကာ ဒကာမ တွေ ကိုးစားရာဖြင့် သူ့ကိုထားမှ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

=== အင်္ဂုလိမာလ ===

ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် အင်္ဂုလိမာလ ခိုးသူကြီး၊ ဒီဝိပဿနာ ဇောတွေကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ နောက်ကလိုက်လာတဲ့ ကံတွေကတော့ မနည်းလှဘူးပေါ့ဗျာ၊ အဲဒီကံတွေကို မဂ်နဲ့တားလိုက်တော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေဒီဘဝမှာဘဲရဟန္တာဖြစ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မဂ်ကြောင့်ဖြစ်တယ်။

ဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား) ဟိုနောက်က လိုက်လာတဲ့ ကံတွေလဲ။

ဘဝကလဲ လူမိုက်တွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ အတိတ်ဘဝကလဲ လူမိုက်ချည်းပဲ၊ အဲဒီလူမိုက်ကံတွေလဲ ယခု ရတဲ့မဂ်က ဖြတ်ချလိုက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီဘဝ မိုက်ထားတာတွေကိုလဲ ယခုဘဝက မဂ်က (ဖြတ်ချလိုက်ပါတယ် ဘုရား) သဘောပါကြပြီလား၊ နောက်ဆို သံသရာရှည်လို့ မဂ်မရသေးလို့ မိုက်လတ္တံ တွေကိုလဲ သူက ဖြတ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီမဂ်ဇောကဖြတ်တယ်၊ ရိပ်မိပြီလား။

ဒါဖြင့် ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်တွေ ထောက်လိုက်လို့ရှိရင်ဖြင့် တို့သည်ကား ဆိုလို့ ရှိရင်ဖြင့် ကိုးစားရာ အားထားရာ လက်ကိုင်အစစ်တွေပြီလို့ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောပါပြီလား (ပါပါပြီ ဘုရား)။

နို့ ဒါဖြင့်ဘုရား အခုကပ်ကြီးထဲမှာ ကြုံလာပြီး သေခြင်းဆိုသေ၊ သေနတ်ဖြင့် ပစ်လို့သေ၊ လှံနဲ့ထိုးပြီးလို့ သကာလ သေကြ၊ ပြုကြ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ၊ ဟ ဒါတွေက ဘယ်သဘောတုံးလို့ မေးတဲ့အခါကျတော့။

ဇောခုနစ်ကြိမ်ရှိတဲ့အနက်က သူ့နောက်က အပရာပရိယ ကံတွေက လိုက်မလာဘူးလား (လိုက်လာပါတယ် ဘုရား)

အဲဒီကံတွေကို ဒီဘဝ သူ့စိတ်ကလဲ မကောင်းဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ မကောင်းတော့ သူ့စိတ်ကလဲ ဇောခုနစ်ကြိမ် မစောပေဘူးလား (စောပါတယ် ဘုရား)။ မကောင်းတဲ့ဇောပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒေါသောဖြင့် ဒေါသော၊ လောဘဇောဖြင့် လောဘဇော၊ အဲဒီ ပထမဇောကနေပြီး ဟိုကံတွေကို တစ်ခါတည်း အားပေး လိုက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် မကောင်း မကောင်းခြင်း အားပေးတဲ့အတွက် သေခြင်းဆိုးသေရတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောပါပြီလား (သဘောပါပါပြီ ဘုရား) တချို သေခြင်းဆိုသေ ကြကာသည် ဒီဘဝကံကလည်း ကူညီလိုက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) နောက်ကကံလဲ အကျိုးပေးလိုက်တယ်၊ သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် နောက်ကံက ဒကာ ဒကာမတွေ လိုက်လာတာ သေချာတယ် (သေချာပါတယ် ဘုရား) သို့သော် ဒီဘဝမှာ ဒီကံမျိုးပဲ ကူပေးလိုက်မယ်ဆိုတော့ ဒီအချိန်မှာ ဒီနာရီမှာပဲ တစ်ခါထဲ ဒုက္ခရောက်တဲ့ ပွဲတွေ မတွေ ရဘူးလား (တွေရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါ အကုသိုလ် အကုသိုလ်ခြင်းကူလိုက်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား) ဒါဖြင့် တားမဲ့ကုသိုလ်မလာလို့ပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

ဒါဖြင့် အကျိုးပေးတာသည် ဒီဘဝကံက အကူအညီ၊ နောက်ဘဝကံက တကယ် အကျိုးပေးတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)ဒီဘဝကံကတော့ ဘာတဲ့ (အကူအညီပါ ဘုရား) ပထမဇောကိုးဗျ၊ အကူအညီပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အကျိုးပေးတာကတော့ (နောက်ကံတွေပါ ဘုရား) နောက်ကံတွေက အကျိုး ပေးတယ်ဆိုတာ သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

အဲ ဒီဘဝ နောက်ကံတွေက အကုသိုလ်ကံလာ တယ်၊ ဒီဘဝ အကုသိုလ်ကံ ပထမဇော လည်း ကူညီလိုက်မယ် ဆိုရင်ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ မကြာတော့ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) အကုသိုလ် အကျိုးပဲ ပးချလိုက်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)၊ ဒါဖြင့်သူ့မှာ အကူအညီ ကင်းမဲ့နေတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရဘူးလား (ရပါတယ် ဘုရား)။

အကုသိုလ် အကုသိုလ်ခြင်းသာ ကူတော့တယ်၊ တားပေးမဲ့ ကံလာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီ ဒကာ ဒကာမတွေကျတော့ ဆရာဘုန်းကြီးတို့က ဘုရားတို့က ဘယ်လို ဟောရသတုန်း၊ မင်းတို့ အကုသိုလ်ကံတွေ ရှိတော့ရှိသပေါ့ဒါနဲ့တားကြကွ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အကုသိုလ်ကံကတော့ မရှိဘူးလို့ သွားယူ လွဲတော့မပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) လူတိုင်းရှိတယ် (ရှိပါတယ် ဘုရား)။

လူတိုင်းရှိတာကို ဦးလှဘူး တစ်ယောက် မေးကြည့်မယ် ဟုတ်လား၊ ဦးလှဘူးရေ၊ ဥပမာမယ် အင်း စစ်ထဲမှာ ခင်ဗျား သည် ဘယ်နှစ်နှစ် နေခဲ့ရသတုန်း၊ ဟာ ကြာပြီဘုရား၊ ဂျပန်အုပ်ချုပ်သွားတာ သုံးနှစ်မှာလဲနေခဲ့ရတာပဲဆင်းဆင်းရဲရဲနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) မနေရဘူးလား (နေခဲ့ရပါတယ် ဘုရား)။

နောက် အင်္ဂလိပ်ပြန်ဝင်လာပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမကောင်း တစ်ကောင်းနဲ့လဲ အတော်ကြာ သေးတာပဲ (ကြာပါတယ် ဘုရား)၊ နောက်တစ်ခါ လွတ်လပ်ရေး ရပြီးသည့် နောက်လဲ ထွက်ကြ ပြုကြနဲ့ အင်း မကောင်းတာနဲ့ဘဲ နေရတယ် ဆိုကြပါစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဒါ နှစ်ပေါင်း အတော် ကြာပြီ မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဘယ်ကံတွေက အကျိုးပေးတာလဲ (အကုသိုလ် ကံတွေက အကျိုးပေးတာပါ ဘုရား)၊ နောက်ကံတွေနော် (မှန်လှပါ ဘုရား) နောက်ကံတွေက အကျိုးပေးနေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အင်း ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့နောက်က အကုသိုလ်ကံတွေ ရှိလေသလား၊ မရှိလေသလားလို့ တွေးဖို့လိုသေးသလား (မလို ပါ ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် တပည့်တော်တို့ ယခုတိုင်တိုင် အသက်မသေ ရှင်ပြီးသကာလ နေတာ ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ပါလိမ့်မလဲဘုရား၊ နောက်ကံတွေကတော့ သေချာပါပြီဘုရား။

ခင်ဗျားတို့ ထိုက်တန်သလောက် သိုလ်လေးရှိနေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မရှိဘူးလား (ရှိပါတယ် ဘုရား)။

=== ထိုက်တန်သလောက်ပထဇောရှိနေတယ် ===

ထိုက်တန်သလောက်ပထဇောရှိနေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) အဲဒါလေးက ကူထားတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခုတော့ အဲသည်ထက်ကြီးတဲ့ ကံကြီးတစ်ခုကို ဆရာဘုန်းကြီးက ပေးမယ်၊ သဘောပါပြီလား (ပါ- ပါပြီ ဘုရား) ဒီထက်အကြီးဆုံး ကံကြီးဆိုတဲ့ သူ မဂ်ဇော ပေးတာပဲ – (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မဂ်ဇောဆိုတော့ ဟိုကံလေးတွေက တောင်မှ ထိုက်တန် သလောက် တားနိုင် ဆီးနိုင်သေးတာပဲ ဦးလှဘူးရ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီကံကြီးဆိုတော့ ဘယ့်နှယ်လဲ (ပိုပြီး အကူအညီရပါတယ် ဘုရား)။

များများ အကူအညီ ရလိမ့်မယ်ဆိုတာ မသေချာဘူးလား (သေချာပါတယ် ဘုရား) အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ သေသေချာချာ ပြောရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)

အေး ဒီဥစ္စာဖြင့် ကိုးစားရာ အားထားရာ အစစ် “အတ္တာဟိ အတ္တနော နာထော” ဆိုတဲ့ ဒီကိုယ်ကြီးကို အားထားရာ မဟုတ်ပါဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) အတ္တာဟိ အတ္တနာ နာထောတိ = မိမိပြုထားတဲ့ ကုသိုလ်ကိုသာ အားကိုးရမယ်လို့ ဘုရားက သေသေချာချာ ဟောတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီဇောကို အားကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီဇောက အလိုလိုလာမှာလား၊ ရှုမှလာမှာလား (ရှုမှလာမှာပါ ဘုရား) သဘောပါပြီလား (ပါ-ပါပြီ ဘုရား)။

မရှုရင် ဝင်ကိုမလာဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် ဖြစ်ပျက်ရှုတိုင်း ရှုတိုင်း၊ မဂ်ဇောမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မဂ်ဇောလာရင် တစ်ကစတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) တစ်မဖြစ် ၊ ဘဲနဲ့ နှစ်က (မဖြစ်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် တစ် ပထမဇောပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောပါပြီလား (ပါ-ပါပြီ ဘုရား) ၊ဒါဖြင့်ဝိပဿနာရှုနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး တစ်ယောက်မှာဖြင့် ဘယ်လိုပဲ နောက်က အကြောင်း ညီညွတ်တဲ့ ကံတွေ လာစေကာမူ သူက တားတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား) မတားပေဘူးလား (တားပါတယ် ဘုရား)။

အေး တားမှာ သေချာသိရက်နဲ့ ခင်ဗျားတို့က အကာ အကွယ်မယူဘူးဆိုရင် အားလုံး ဒကာ ဒကာမတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မသနားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အပြစ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီဝိပဿနာ ခေတ်ကောင်းကြီးကို အလွဲသုံးစား လုပ်တယ်ဆိုတဲ့ အပြစ်လည်းသင့်ရမှာပဲ (သင့်ရမှာပါ ဘုရား) မသင့်ပေဘူးလား (သင့်ပါတယ် ဘုရား)ကဲသဘောပါပြီလား (ပါပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီဥစ္စာ တော်တော် အရေးကြီးလို့ ပြောနေတယ်ဆိုတာ သဘော ပါပြီလား (ပါပါပြီ ဘုရား) ရှင်းပြီနော် (ရှင်းပါတယ် ဘုရား) ကောင်းပြီ။ ဒီဥစ္စာ ခဏ ရပ်လိုက်ပါ။

=== ပရိတ်တွေ ရွတ်ကြတယ် ===

ကိုင်း ခင်ဗျားတို့အရေးကြီးတဲ့အခါကျတော့ ဒကာ ဒကာမ တွေက ပရိတ်တွေ ရွတ်ကြတယ် ဒကာသိုက်တို့က (မှန်လှပါ ဘုရား) “ရာဇတောဝါ၊ စောရတောဝါ၊ မနုဿတောဝါ၊ အမနုဿတောဝါ၊ အဂ္ဂိတောဝါ၊ ဥဒကတောဝါ” နဲ့ မရွတ်ကြလား (ရွတ်ကြပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒါတွေ ရွတ်ရုံနဲ့ ဒီဟာတွေသည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ၊ အင်း ဒီတောတွေမှ လွတ်ရပါလို၏။ ပြောတယ်မဟုတ်လား (ပြောပါတယ် ဘုရား) တောတွေမှ လွတ်ရပါလို၏ ဆိုငြားသော်လည်း ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ကိုကဒီ, တော့ ရှိနေမယ်ဆို ဘယ်လွတ်မလဲ (မလွတ်ပါ ဘုရား)။

သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒီတောတွေမှ လွတ်ရပါလို၏။ မင်းဘေးမှ လွတ်ရပါလို၏၊ ဟုတ်လား၊ သူခိုးဘေးမှ လွတ်ရပါလို၏ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဆိုထားငြားသော်လည်း မိမိသန္တာန်မှာပဲ ဒီ, တောတွေရှိနေမယ် ဆိုရင်ဖြင့် လွတ်အောင် ဘယ့်နှယ်လုပ်ကြမလဲ (မလုပ် နိုင်ပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို ပြောရတယ်၊ ကိုင်း ဒကာ ဒကာမတို့ ရာဇတောဝါ ကိုမရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တော်တော်ရှားတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) အဲဒီတော့ အသဒ္ဓမ္မတောဝါ ဆိုတာ ပါတယ် မဟုတ်လား၊

=== အသဒ္ဓမ္မတောဝါ ဆိုတာ ဘာပါလိမ့် ===

မသူတော်တရားဘေးမှလည်းကောင်း-(မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား၊ အသဒ္ဓမ္မတောဝါ ဆိုတာ ဘာပါလိမ့် (မသူတော် တရား)မသူတော်တရား၊မသူတော်တရားဆိုတာ ကိုယ့်ဝမ်းထဲမှာ သူတစ်ပါး ပစ္စည်းကို မတရားသဖြင့် လိုချင်၊ ဘယ်သူသေတာ ကြိုက်တယ်၊ ဘယ်သူ့ဘက်က နိုင်တာ ကြိုက်တယ်။

ဘယ်သူနဲ့တော့ ခင်လို့၊ ဘယ်သူ့တော့မုန်းလို့၊ ဒါမသူတော် စိတ်တွေ ဝမ်းထဲရှိတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီတော့က ဒီဘေးကင်းရပါလို၏ ဆိုပေမယ့် ကိုယ့်စိတ်ထဲ ရောက်နေတယ် (ရောက်နေပါတယ် ဘုရား) မသူတော်စိတ်က ကိုယ့်ဝမ်းထဲ ရောက်နေတော့ ဘေးကင်းရပါလို၏ ဆု တောင်းတာက အမှားဖြစ်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကိုယ့်ဘေးသင့်နေတာ က ဝမ်းထဲကို ရောက်နေတယ် (ရောက်နေပါတယ် ဘုရား) မရောက်သေးဘူးလား (ရောက်နေပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် အသဒ္ဓမ္မတောဝါလို့ ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေ ဝမ်းထဲမှာ မရှိမှ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အသဒ္ဓမ္မတောဝါ မသူတော်တရားဘေးမှ လည်းကောင်း (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မသူတော်တရားဘေးမှ လွတ်ရပါလို၏ ဆိုလို့ ရှိရင် မသူတော်တရားနော် (မှန်လှပါ ဘုရား) အဲဒါဒီဥစ္စာတွေက ဘယ်သူ့သေစေလို ဘယ်သူ့ရှင်စေလို အစရှိသည် ဖြစ်နေမယ် ဆိုဒါ သူတော်တရားလား၊ မသူတော်တရားလား (မသူတော် တရားပါ ဘုရား) အဲဒါ ဘယ်ရောက် နေသလဲ (ဝမ်းထဲ ရောက်နေပါတယ် ဘုရား)။ ပြီးတော့ သူက ဘေးလွတ်ရပါလို၏ လို့လုပ်လိုက် သေးတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူ့ဝမ်းထဲရောက်နေတယ် (ရောက်နေပါ တယ် ဘုရား) သဘောကျ ပလား၊ ဒါဖြင့် “အသဒ္ဓမ္မတော ဝါ” ဆိုတာသည် ဝမ်းထဲရောက် နေလို့ရှိရင် သူလည်း ဆိုးဝါးတဲ့ တရားတစ်မျိုးပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ရှေ့ဆက်လိုက်ပါဦး၊ “အသဒ္ဓမ္မတောဝါ” ပြီးတော့ ရှေ့ ဘာတုန်း (အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါပါ ဘုရား)။

=== အမြင်မှားတဲ့ဘေး ===

“အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ” အမြင်မှားတဲ့ ဘေးမှလည်းကောင်း၊ အမြင်မှားတဲ့ ဘေး (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား၊ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ဆိုတာ ဘာဘေးတဲ့ (အမြင်မှားတဲ့ဘေးပါ ဘုရား)။

အဲ အမြင်မှားဆိုတာက ခင်ဗျားတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အနစ္စကြီး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒုက္ခကြီး (မှန်လှပါ ဘုရား) အနတ္တကြီး (မှန်လှပါ ဘုရား) အသုဘကြီး၊ အဲဒါကိုတစ်ခါထဲ မုန်းစရာ ဖြစ်လာရင် အမြင်မှားပြီ (မှန်လှပါ ဘုရား) ခင်စရာဖြစ်လာရင် (အမြင်မှားပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီအမြင်မှားတဲ့ဘေးကလည်း ခင်ဗျားတို့၊ ဝမ်းထဲ ရောက်နေပြန်လို့ ရှိရင်ခက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ခင်ဗျားတို့ကလည်း ဘေးလွတ်အောင်လို့ ပြောတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သူတို့ကဝမ်းထဲရောက်နေရင် မလွယ်ဘူး (မလွယ်ပါ ဘုရား)။

လွယ်သေးရဲ့လား (မလွယ်ပါ ဘုရား) ဒါဖြင် ဒီနှစ်ခုကို မူတည်ပြီး ပြောပါ့မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) အခု ဒကာ ဒကာမတွေ ဝမ်းထဲမှာ မကြာမကြာ ရှိနေတာကအသဒ္ဓမ္မ တောဝါဆိုတဲ့ မသူတော် တရား၊ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါဆိုတဲ့လူကောင်၊နတ်ကောင် ထင်နေတဲ့အမြင်မှားတဲ့တရား (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အသဒ္ဓမ္မတောဝါဆိုတာ ဘာတရားတဲ့ (မသူတော် တရားပါ ဘုရား) မသူတော်တရား ဒုစရိုက်ဆယ်ပါးတွေပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ အမြင်မှားဆိုတာက ဒကာ ဒကာမတို့ ဖြစ်ပျက်ရှိရက်နဲ့ ဖြစ်ပျက်ကို မမြင်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ဒါ ဘာဘေးသင့်တာတုန်း (အသန္ဒိဋ္ဌိ ဘေးသင့်တာ ပါ ဘုရား) အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ဆိုတာ အမြင်မှားတဲ့ ဘေးသင့်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဦးလှဘူးတို့ ကျေနပ်ပြီလား (ကျေနပ် ပါတယ် ဘုရား)။

မသူတော်တရားဘေးနဲ့ အမြင်မှားတဲ့ဘေး၊ ဒီနှစ်ခု ဝမ်းထဲမှာ ခင်ဗျားတို့ ရှိနေမယ် ဆိုလို့ရှိရင် သံလိုက်လို့ ဘုန်းကြီးက ဟောတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဒါ ဝမ်းထဲရောက်နေပြီ ဆိုကြပါစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒုစရိုက်ဆယ်ပါး၊ ပြီးတော့ ရုပ်နာမ်တွေကို ငါထင် သူထင်၊ ဟိုမုန်း ဒီလူချစ်၊ ဟုတ်လား (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါတွေ အမြင်မမှားသေးဘူးလား (မှားပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဖြစ်ပျက်တွေ ဥစ္စာပဲ၊ အနိစ္စတွေ ဥစ္စာပဲ။ ချစ်စရာလဲမရှိဘူး၊ မုန်းစရာလဲမရှိဘူး၊ မှန်မှန်နေရမဲ့ဥစ္စာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ဘယ်သူ့ချစ်တယ် ဘယ်သူ့မုန်းတယ်ဆိုတာ အမြင်မမှား ဘူးလား မှားသလား (မှားပါတယ် ဘုရား) အမြင် မှားတဲ့ တရားလည်း ဝမ်းထဲမရှိဘူးလား (ရှိပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့် အသဒ္ဓမ္မတောဝါ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ရွတ်စမ်း (အသဒ္ဓမ္မတောဝါ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ အသပ္ပုရိသတောဝါ) အင်း, ရှေ့ ရွတ်လို့ မရဘူး၊

အသဒ္ဓမ္မတောဝါ၊ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)၊ အသဒ္ဓမ္မတောဝါနဲ့ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ၊ အသဒ္ဓမ္မတောဝါဆိုတာ ဝမ်းထဲမှာ မတရားတဲ့ စိတ်တွေ (မှန်လှပါ ဘုရား) အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ဆိုတာက မိမိခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ငါ၊ သူ ထင်နေတာ။

သူတစ်ပါးကို ယောက်ျားတွေ၊ မိန်းမတွေရယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာ၊ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အသုဘတွေပျောက် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီလို ထင်နေတာက အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝမ်းထဲမှာ ဒီတရား နှစ်ခု ရှိနေလို့ ရှိရင် ဒကာ ဒကာမတို့ သူတို့ သံလိုက် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘာတဲ့ (သံလိုက်ပါ ဘုရား) သံလိုက်ဆိုတာ ဆွဲတတ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သူတို့က ကုသိုလ်တရား တွေလား အကုသိုလ်တရား တွေလား (အကုသိုလ်တရား တွေပါ ဘုရား)။

တစ်ခါထဲ ဒီဘက်က ဓားတို့၊ လှံတို့၊ သေနတ်တို့ ဆိုတဲ့ မကောင်းတဲ့ အကုသိုလ် အကျိုးပေးတွေဟာ သူတို့ရှိမှ လာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူတို့က ဆွဲယူတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရိပ်မိပလား၊ သူတို့ကဘာနဲ့တူသတုံး(သံလိုက်နဲ့ တူပါတယ် ဘုရား) ဒါက သံရိုင်းတွေက တစ်ခါထဲ ဒီဝင်ကပ်ထာပဲ။

သံရိုင်းတွေက ဒီဝင်ကပ်တယ်၊ အင်း အဖော်ရှိလို့ လာတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) အဖော်မရှိရင် (မလာပါ ဘုရား) ဒီကသံလိုက်ကပ်ထားတာနဲ့ သံရိုင်းဓာတ်တွေက ဒီကနေ ဝင်ဝင်လာကြတယ်၊ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

=== မသူတော်တရား ===

ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် ဒီနှစ်ခုဟာ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒုစရိုက် ဆယ်ပါးဆိုတဲ့ မသူတော်တရား (မှန်လှပါ ဘုရား) အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ ရှိရက်နဲ့ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ မမြင်တဲ့ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ အမြင်မှားတဲ့ဘေး (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဘာဘေးတဲ့ဗျာ (အမြင်မှားတဲ့ဘေးပါ ဘုရား) တစ်နံပါတ်က မသူတော်တရားဘေး (မှန်လှပါ ဘုရား) နှစ်နံပါတ်က (အမြင်မှားတဲ့ဘေးပါ ဘုရား) အမြင်မှားတဲ့ဘေး။

တစ်နံပါတ်က (မသူတော် တရားဘေးပါ ဘုရား)၊ မသူတော်တရားဘေး (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ နှစ်နံပါတ်က (အမြင်မှားတဲ့ဘေးပါ ဘုရား) အမြင်မှားတဲ့ဘေး။

တစ်နံပါတ်က (မသူတော်တရားဘေးပါ ဘုရား)၊ မသူတော်တရားဘေး (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ နှစ်နံပါတ်က (အမြင်မှားတဲ့ဘေးပါ ဘုရား) ဒီနှစ်ခု ဝမ်းထဲရောက်နေလို့ ရှိရင် သံလိုက် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီကပ်တွေ ဓားဘေး၊ လှံဘေး၊ သေနတ်ဘေး၊ မင်းဘေး၊ စိုးဘေး၊ သူခိုးဘေး ဆိုတာတွေ သူတို့က ဆွဲတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီတရားနှစ်ခုက သံလိုက်ဖို့ ဒါတွေ ဆွဲယူလိုက်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘေးကဟာ ကြောက်စရာလား၊ ဆွဲဓာတ် ကြောက်စရာလား (ဆွဲဓာတ်က ကြောက်စရာပါ ဘုရား) ဒကာသိုက် သေသေချာချာမှတ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဦးလှဘူးကော (မှတ်ပါတယ် ဘုရား)။

=== အဆွဲဓာတ် ===

အဆွဲဓာတ်နဲ့ အလာဓာတ်ဘယ်ဟာ ကြောက်စရာကောင်း (ဆွဲဓာတ်က ကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ် ဘုရား) အဆွဲဓာတ် ကြောက်စရာကောင်းတယ် ဆိုတာက အတော်ကို သေချာ တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဆွဲဓာတ်ကဘယ်သူဘာလိမ့်ဗျာ (အသဒ္ဓမ္မတောဝါ နဲ့ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ပါ ဘုရား)၊ ဟုတ်ပြီ အသဒ္ဓမ္မတောဝါက စ ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘာတဲ့ (အသဒ္ဓမ္မတောဝါ နဲ့ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ပါ ဘုရား) အသဒ္ဓမ္မတောဝါ၊ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အသဒ္ဓမ္မတောဝါ = မသူတော်တရား (မှန်လှပါ ဘုရား) အသန္ဒိဋ္ဌိ တောဝါ = အမြင်မှား တယ်လေ၊ ယောက်ျားတွေ ရှိနေတယ်၊ မိန်းမတွေ ရှိနေတယ် ထင်နေတဲ့ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ တွေကို (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ အမြင်က မှားမနေဘူးလား (မှားပါတယ် ဘုရား)။ အဲ ဒီတရား နှစ်ခုက ဝမ်းထဲမှာ အမြုတေပါပဲ။ သံလိုက်ပါပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သူတို့ နှစ်ခုသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင်ဖြင့် ဒီဘက်ကဟုတ်လား၊ ငတ်မွတ် ခေါင်းပါးတဲ့ဘေး၊ အင်း စီးပွားရေး အကြောင်း မညီညွတ်တဲ့ဘေး , (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဟာ သေနတ်ဘေး၊ လူမုန်းများ တဲ့ဘေး၊ ဝိုင်းပြီးသကာလ နှိပ်စက်တဲ့ဘေး (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ မသင့်ပေဘူးလား (သင့်ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း သင့်ခြင်လို့သင့်ရတာလား၊ ဆွဲယူတာလား (ဆွဲယူတာပါ ဘုရား)၊ သဘောကျ ပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား) မယုံရင် ခင်ဗျားတို့ကြည့် လူတစ်ယောက်က ဒေါသကြီးပြီး ဟိုရမ်းဒီရမ်း နေတယ်လို့ ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် အရပ်က ဝိုင်းပြီး သကာလ ဒီကောင် တယ်ဆိုးတဲ့ အကောင် ကွာ။ တို့တစ်ရပ်လုံး က ဝိုင်းရိုက်ကြစို့ ဆိုပြီးသကာလ တစ်ချို့နေရာ အရိုက်မခံ ရဘူးလား (ခံရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါ ဒိဋ္ဌဓမ္မအကျိုးပေးတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ သူ့ ဒေါသော ခုနစ်ကြိမ်၊ ပထမဇောက ဝင်အကျိုးပေးတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။ အဲဒါ သူ့သန္တာန် မသူတော် တရား ရှိနေလို့၊ ဘေးက မသူတော်တွေက ဝိုင်းဝင်လာတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

လောက်ဆိုးလှတဲ့ အကောင်၊ ဝိုင်းရိုက်ဆိုတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဝိုင်းလာတာတွေဟာ ဒီလောက်ဆိုးလှတဲ့ တရားက ခေါ်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ဒီလောက်ဆိုးတဲ့ တရားက မခေါ်ရင် ဝိုင်းပြီးရိုက်ကြပါ့မလား (မရိုက်ပါ ဘုရား)။

လာပါ့မလား (မလာပါ ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် ဘယ်သူက ခေါ်တာတုန်း (အသဒ္ဓမ္မတောဝါနဲ့ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ဘုရား)။ အေး ဘယ်သူတုန်း ပါဠိရွတ်စမ်း (အသဒ္ဓမ္မတောဝါနဲ့ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ ပါ ဘုရား)၊ ပေါ်ပြီလား ရှင်းပြီနော် (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။ ဦးလှဘူး နေရာကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)၊ အင်း ဒါဖြင့် ဘေးကလူတွေကို ကြောက်စရာလား၊ ဘေးက အန္တရာယ်တွေ ကြောက်စရာလား၊ အဆွဲဓာတ်ရှိတဲ့ တရားကြောက်ရမှာလား (အဆွဲဓာတ် ရှိတဲ့တရား ကြောက်ရမှာပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ခင်ဗျားတို့ မသိလို့ ဝေဖန်ပြောနေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။ ခင်ဗျားတို့က ဒီဥစ္စာရွတ်နေတာ အသဒ္ဓမ္မတောဝါ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ၊ တို့တော့ ဒါတွေရွတ်သကွ၊ အန္တရာယ် ကင်းရအောင် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဝမ်းထဲတော့ သူကထား တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား။

ဝမ်းထဲ သူကထားတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ သူကဘာ ဓာတ်နဲ့တူသလဲ (သံလိုက်ဓာတ်နဲ့ တူပါတယ် ဘုရား)၊ သံလိုက်ဓာတ်နဲ့တူတော့ ဒီလောက်ဆိုးလှတဲ့ လူဆိုပြီး ဒီကဝိုင်းရိုက်သလို အကုန်လာကြတာပဲ၊ မကောင်းတာတွေ အကုန်မလာဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဝမ်းထဲမှာ ကပ်ကျော်ချင်လို့ ဟုတ်လား၊ ရှိကြလို့ရှိရင် ဒီတရား နှစ်ခု ဖယ်မှ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ သံလိုက်ဓာတ်ဖယ်ရင် ဒီသံရိုင်းတွေ လာဦးမလား (မလာပါ ဘုရား)၊ သံလိုက်သာ မဖယ်ဘူးဆိုရင် (လာမှာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့အပြင်ဘက်ကဟာ ကြောက်ရမှာလား အတွင်းက နှင်ဖို့ကို အရေးကြီး သလား (အတွင်းက နှင်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ် ဘုရား)။ အခုမှ ပေါ်ပေတော့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဟင်း ခင်ဗျားတို့ အပြင်ကသာ ကြောက်နေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) အတွင်းက ခေါ်ယူလို့ လာတာပါဆိုတာ ပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့ အပြင် မကြောက်ပါနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) အတွင်းက ဟာကိုနှင်ပစ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ အတွင်းကဟာ ကြောက်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ကြောက်ဆိုရင် ကြောက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ နှင်ပစ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့ အကြောက်လွဲနေတယ် (မှန်လှပါ၊ အကြောက်လွဲ နေပါတယ် ဘုရား)၊ ဘေးကြောက်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဆွဲတဲ့လူကို (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

ဒကာသိုက် ဘယ့်နှယ်လဲ (ဘေးကြောက်နေပါတယ် ဘုရား)၊ ဘေးတော့ ကြောက်နေတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတွေရ၊ ဆွဲတဲ့လူကိုတော့ (မကြောက်ပါ ဘုရား)၊ဒါဖြင့်ဆွဲတဲ့လူကဝမ်းထဲ ရောက်နေတာ၊ သူကခေါ်ယူတယ်ဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့က ဟိုဟာ ပရိတ်နဲ့ တားလို့ ရပါ့မလား (မရပါ ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် သူထုတ်ပစ်လိုက်ရင် လာပါဦးမလား (မလာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် အရေးကြီးတာက ဘေးကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ သူထုတ်ပစ်ဖို့ ဘယ်ဟာ အရေးကြီးသတဲ့ (သူ ထုတ်ပစ်ဖို့ က အရေးကြီးပါတယ် ဘုရား) အခုမှ တရားပေါ်လာပေတော့ တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မပေါ်သေးဘူးလား (ပေါ်လာ ပါတယ် ဘုရား)။

အေး သူ့ ထုတ်ပစ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူ့ထုတ်ပစ်ရမယ်၊ ကဲ ဦးလှဘူး နေရာကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒါဖြင့် သူက အကုသိုလ်တရား (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အသဒ္ဓမ္မ = မသူတော်တရား (မှန်လှပါ ဘုရား) အသန္ဒိဋ္ဌိ = အမြင်မှားတဲ့တရား၊ အဲဒီတော့ မသူတော်တရား ဆိုတာက ဒုစရိုက်ဆယ်ပါး (မှန်လှပါ ဘုရား) အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါ အမြင်မှားတဲ့ဘေးဆိုတာက သက္ကာယဒိဋ္ဌိ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟုတ်လား (မှန်လှပါ ဘုရား) မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပေါ့။

ဒါဖြင့် ဒုစရိုက်ဆယ်ပါးနဲ့ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ဝမ်းထဲမရှိမှ ၊ ဘေးကကပ်တွေ မလာမှာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သူတို့နှစ်ခု ရှိနေရင်တော့ (လာမှာပါ ဘုရား) လာမှာ။

ဟိုကလာတာလား၊ သူကဆွဲတာလား (သူကဆွဲတာပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် ဟိုကြောက်ရမှာလား၊ သူ ကြောက်ရမှာလား ( ကြောက်ရမှာပါ ဘုရား) ပေါ်ပြီလား၊ ဒကာ ဒကာမတွေ (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သူ နှင်မှပေါ့ ဦးလှဘူးရ (မှန်လှပါ ဘုရား) သူ့ မနှင်ရင်တော်ပါ့မလား (မတော်ပါ ဘုရား) အေး ဒါ့ကြောင့် ကဲ ဒါဖြင့် ဘေးက ရန်သူမျိုးငါးပါး (မှန်ပါ ဘုရား) တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး ဒကာ ဒကာမတွေ ဘေးက ဘာပါလိမ့် (ရန်သူမျိုးငါးပါးပါ ဘုရား)။

=== အတွင်းရန်နှစ်ပါး ===

ရန်သူမျိုး ငါးပါးနဲ့ အတွင်းရန်နှစ်ပါး ဘယ်ဟာ ကြောက်စရာ ကောင်းသတဲ့ (အတွင်း ရန်နှစ်ပါးက ကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ် ဘုရား) သို့ သော် ခင်ဗျားတို့ ကဆုတောင်းယူကြတာက ရန်သူမျိုးငါးပါး ကင်းရပါလို၏ဘုရား (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟင် အပြင်ကဟာ မလာပါစေနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အတွင်းကတော့ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်ပါရစေ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီလိုကျ နေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟုတ်လား၊ အတွင်းမှာ ကတော့ဖြင့် ရန်တွေ ရှိမှန်းလည်း မသိတော့ ဒကာ ဒကာမတွေသည် အတော်ပဲ အမြင်မှား နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီနေ့တရားမှာ ခင်ဗျားတို့အတွင်းရန်အပြင်ရန်ဆိုတာ ပေါ်ပြီ (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား) ဒါဖြင့် အတွင်းရန်နဲ့ အပြင်ရန် တယ်ရန်ကြောက်ရမယ် (အတွင်းရန်ကြောက်ရ မှာပါ ဘုရား)။

ဘယ့်နှယ်ကြောင့် အတွင်းရန် ကြောက်ရပါ့မလဲ လို့ မေးရင်-(သံလိုက်မို့ပါ ဘုရား) သံလိုက်၊ ဆွဲတယ်ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား) ဘယ်ဟာတွေများ ဆွဲပါလိမ့်မလဲ (ရန်သူမျိုးငါးပါးပါ ဘုရား)။

အပြင်ရန်ဖြစ်တဲ့ရန်သူမျိုးငါးပါး (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ရေ၊ မီး၊ မင်း၊ ခိုးသူ၊ မချစ်မနှစ်သက်သောသူ ဒါတွေ ဒီတရားနှစ်ခုက အသဒ္ဓမ္မတောဝါက ဆွဲတယ်။ အသန္ဒိဋ္ဌိတောဝါက ဆွဲတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒုစရိုက်ဆယ်ပါးနဲ့ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိက ဒါတွေဆွဲတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါတွေဆွဲတော့ ဒီဟာတွေသည်ကား ဆိုရင် အတွင်းဝင်လာကြမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝင်လာကြတော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ် သေခြင်းဆိုးသေရ၊ ဟုတ်လား၊ စိတ်ဆင်းရဲ ကိုယ်ဆင်းရဲကြုံရ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီလိုမနေရဘူးလား (နေရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကံမကောင်းအကြောင်းမသင့်လို့လား၊ အဆွဲဓာတ် မနှင်နိုင်လို့လား (အဆွဲဓာတ် မနှင်နိုင်လို့ပါ ဘုရား) ဒါ သတိထားရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကံမကောင်း အကြောင်းမသင့်လို့ မဟုတ်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဆွဲဓာတ်ကို (မနှင်နိုင်လို့ပါ ဘုရား) လက်ခံတတ်တဲ့ တရား မနှင်မိလို့ ကိုယ်ကျိုး နဲရတယ် – (မှန်ပါ ဘုရား) သဘောပါပြီလား – (ပါပါပြီ ဘုရား) ဘယ်တရား မနှင်မိလို့ – (လက်ခံတတ်တဲ့ တရားမနှင်မိလို့ ပါ ဘုရား) သဘောကျ ပြီလား။

=== အခေါ်ရှိမှ လာမဲ့တရား ===

အေး ဒါဖြင့် လက်ခံတတ်တဲ့တရား မနှင်မိလို့ဆိုတော့ လက်ခံတတ်တဲ့တရား နှင်မယ်ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် အခေါ်ရှိမှ လာမဲ့တရားတွေ၊ လာပါဦးမလားလို့ မေးလိုက်တယ် – (မလာပါ ဘုရား) လာဦးမလား – (မလာပါဘူး ဘုရား)။

အခေါ်ရှိမှ လာမှာကို-(မှန်လှပါ ဘုရား) အခေါ်မရှိရင် – (မလာပါ ဘုရား) ကိုင်း ခင်ဗျားတို့ လောကီပုံအတိုင်း အညံ့ရှိမှယင်အုံ တာ – (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီအညံ့ရှိလို့ ဒီယင်တွေအုံတာ – (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီအညံ့မရှိဘူး – (ယင်မအုံပါဘူး ဘုရား) လာပါဆိုလို့ကော – (မလာပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား သဘောကျပြီလားဒကာ ဒကာမတို့ – (ကျပါပြီ ဘုရား)။

အေး ဒါကြောင့် အမှိုက်ပုံထားလို့ ခွေးချေး လာယိုတာကို ခွေးမိုက်လိုက်တာလို့ မဆိုနဲ့ ကိုယ်အမှိုက် ပုံတာက စ,မိုက်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား၊

ဘယ့်နှယ်ဆိုရမယ် ဒကာသိုက်ရေ၊ ကိုယ်အမှိုက်ပုံ ထားတာက လမ်းလယ်ပုံ ထားတော့ ခွေးချေး လာယိုတယ်။ ဒီခွေးတယ်မိုက်ပါလားဆိုတော့ ခွေးမိုက်တာကိုသိတာကို (မှန်လှပါ ဘုရား) ကိုယ်က မပုံကောင်းတဲ့နေရာ ပုံထားတာတော့ (မသိပါ ဘုရား) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ အမှိုက်ရှိရာ ခွေးချေးစုတယ် ဆိုတာကို သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား) ဒါဖြင့် ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ရှိတဲ့အမှိုက်တွေ တင်လိုက်လို့ရှိရင်ခွေးချေးနဲ့ တူတဲ့ ရန်သူမျိုးငါးပါး (မလာပါဘူး ဘုရား) သဘော ပြီလား၊ နေရာကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့ ကပ်ကျော်တရား ဟောနေတော့ဒါဟာ ကပ်ဆွဲတရား (မှန်လှပါ ဘုရား)ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

ကပ်ဆွဲတရားကို နှင်ကြစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီ ရန်သူမျိုးငါးပါး မကြောက်ပါနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘာကြောက်ရမှာတုံး (ကပ်ဆွဲတရား ကြောက်ရမှာပါ ဘုရား)။

ကပ်ဆွဲတရားကြောက် (မှန်ပါ ဘုရား) ကပ်ကို မကြောက်နဲ့၊ သဘောပါပြီလား (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် ဒီကပ်ဆွဲတရားနှစ်ခုဟာ မသူတော်တရား (မှန်လှပါ ဘုရား) အမြင်မှား (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

မသူတော်တရားရယ်၊ အမြင်မှားရယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မသူတော်တရားက ဒုစရိုက် ဆယ်ပါး (မှန်လှပါ ဘုရား) အမြင်မှားက မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီနှစ်ခုကြောက် (မှန်လှပါ ဘုရား) ပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ သူဝမ်းထဲသူ၊ သူဟဒယ ဝတ္ထုပေါ်မှာ ရောက်ရောက်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟဒယဝတ္ထု ပေါ်ရောက်နေတော့ သူနေတဲ့နေရာမှာ သူ, နှင် နိုင်တဲ့တရား သွင်းရလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူနေတဲ့နေရာမှာ သူ့နှင်နိုင်တဲ့တရား သွင်းရလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မသွင်းရင် ဖြစ်ပါ့မလား (မဖြစ်ပါ ဘုရား) မဖြစ်ရင် သူကမထွက်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

တစ်ယောက်ထွက်ရင် သူလိုလူပဲ ပြန်ဝင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူလိုလူ ပြန်ဝင်လာရင် သူ အဖော်တွေက လာမှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောပါပြီလား (ပါပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သူ့ နှင်မှပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ကိုင်း ဒကာ ဒကာမတို့ အဆွဲဓာတ် နှင်ကြပါစို့ ဆိုတော့။ သူသည် ဟဒယဝတ္တု ပေါ်မှာ နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟောဒီ တရားနှစ်ခုစလုံး ဘယ်နေသတုံး (ဟဒယဝတ္တုပေါ် နေပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့ ဝိပဿနာဉာဏ်ဇော အဲဒီပေါ် ရောက်အောင်လုပ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘယ့်နှယ်လုပ် ကြမယ် (ဝိပဿနာဉာဏ်ဇောရောက်အောင် လုပ်ရပါ မယ် ဘုရား) အဲဒီ ရောက်လို့ရှိရင်တော့ သူတို့က မနေနိုင် ပြန်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှိသေးရဲ့လား (မရှိပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် အဆွဲဓာတ်ပြုတ်သွားကတည်းက အလာဓာတ်က လာပါဦးမလား (မလာပါဘူး ဘုရား) ဒါဖြင့် ခင်ဗျားတို့၏ ကိုးစားရာ အားထားရာ အစစ်တွေပြီလား (တွေပါပြီ ဘုရား) ဝိပဿနာဉာဏ်ပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘာ ဉာဏ်ပါလိမ့် (ဝိပဿနာဉာဏ်ပါ ဘုရား)။

=== ဝိပဿနာဇော ခုနစ်ကြိမ် ===

ကိုင်း ဒါဖြင့် ဝိပဿနာ၊ ဒါတွေ ဝိပဿနာဇော ခုနစ်ကြိမ် ပြန်လှည့်လိုက်တော့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒကာသိုက် ဝိပဿနာ တစ်ခါရှုလိုက်လို့ ရှိရင် ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ပါလိမ့် (ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်တော့ ကိုယ့်စိတ်ကလေးတွေ ကိုယ်ရှုပြီးသကာလ နေကြတော့။

ဒကာ ဒကာမတွေ ကိုယ့်သန္တာန်၊ ထွက်သက် ဝင်သက် စိတ်ကလေးရှုရှု၊ ဟုတ်ပလား၊ အင်း လောဘစိတ်ကလေး ဝင် ကြားဖြတ်ဝင်လာလည်း၊ သူ ဖြစ်ပျက်ရှု (မှန်လှပါ ဘုရား) အင်း စိတ်မချမ်းသာတာကလေး ဝင်လာပြန်တော့ (သူ ဖြစ်ပျက်ရှုမှာပါ ဘုရား)။

အင်း သံသယကလေးရှိလာရင် (ဖြစ်ပျက်ရှု ရပါမယ် ဘုရား) ပြန့်လွင့်လာရင်ကော (ဖြစ်ပျက်ရှုရပါ မယ် ဘုရား) အိပ်ချင်လာရင်ကော (ဖြစ်ပျက်ရှုရပါမယ် ဘုရား) အိပ်ချင်တဲ့ စိတ်ကလေး ဖြစ်ပျက် ရှုပေး (မှန်ပါ့ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒီကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ချည်း ရှုပစ်လိုက်တဲ့ အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်ရှုတာသည် မဂ်ပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ မဂ်ဆိုရင် ပထမဇောက စ, ပေါ်တယ်၊ မပေါ်ဘူးလား (ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။

ပထမဇောကစပေါ်တော့ဒကာ ဒကာမတို့ ဟဒယဝတ္ထု ပေါ်မှာ သွားပေါ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ခုနင် ကတုန်းက မသူတော်တရား နှစ်ခုကလည်း ဟဒယဝတ္ထု ပေါ်မှာ နေတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီကနေပြီးသကာလ ဆရာဘုန်းကြီးပေးတဲ့နည်း အတိုင်း ဒကာ ဒကာမတွေ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် ရှုနေလိုက်ပြီ ဆိုမှဖြင့် သူတော်တရားရောက်လာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဟုတ်လား (မှန်လှပါ ဘုရား)။

=== ဝိပဿနာရှုဆိုတာ ===

သူတော်တရားနှင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိ ရောက်လာတယ်၊ သူတော်တရားဆိုတာ သူတော်ကောင်း လုပ်တဲ့တရား၊ ဝိပဿနာရှုဆိုတာ သူတော်ကောင်းလုပ်တဲ့တရား (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဒီအထဲမှာ သမ္မာဒိဋ္ဌိမပါဘူးလား (ပါပါတယ် ဘုရား)။

သူတော်တရားနှင့်သမ္မာဒိဋ္ဌိပါနေတဲ့အတွက် မသူတော် တရားနှင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတရားက ပြေးတယ် (ပြေးပါတယ် ဘုရား)၊ ပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)၊ သူတော် တရားနှင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိဆိုတာ ပထမဇောပါပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒါ ဒကာ ဒကာမတွေက မှန်မှန်ကန်ကန်သာ ဖြစ်ပျက်ကလေး တွေတိုင်း တွေတိုင်း ရှုရှု နေကြမယ်ဆို၊ သူတော်တရားနှင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိလာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊

သူတော်တရားနှင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိလာရင်ဘယ်သူပြေးပါမယ် (မသူတော်တရားနှင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ပြေးပါတယ် ဘုရား)၊ မသူတော်တရားနှင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပြေးတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သူတော်တရားနှင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိလာရင် (မသူတော် တရားနှင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပြေးပါတယ် ဘုရား)၊ သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် ပရိတ်ရွတ် လို့ပြေးတာလား၊ ရှတဲ့ဉာဏ်လေး ရောက်လာလို့ ပြောတာလား (ရှုတဲ့ဉာဏ်လေး ရောက်လာလို့ ပြေးတာပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဟိုဟာက ဝစီကံ၊ ဒါက မနောကံ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)၊ ဝစီကံနဲ့ လာတာ ဝစီကံနဲ့ဖြေရင်ရတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ သူက နဂိုက ဝမ်းထဲ မနောကံနဲ့ နေတဲ့ မသူတော်တရား၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ (မှန်လှပါ ဘုရား) အဲဒါ မနောကံလာလို့ မနောကံနဲ့ ပယ်ထုတ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဒါကြပ်ကြပ်မှတ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အရင် ဟို ပရိတ်ရွတ်တာက ဝစီကံကို ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဝစီကံနဲ့ လာတာဖြင့် ဟိုက ဝစီကံ လာလို့ ဝစီကံနဲ့ ထုတ်ရရင် တော်ပါရဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခု မသူတော်တရားနဲ့ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိက ဘာကံ တုန်းမေးလို့ ရှိရင် သေသေချာချာ စဉ်းစား၊ မနောကံ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟုတ်ပြီလား (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မိစ္ဆာ ဗျာပါဒ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိက မနောကံကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား) အဘိဇ္ဈာ ဗျာပါဒ တွေကလည်း မသူတော် တရား၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကလည်း မနောကံ မသူတော်တရားဘဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် မနောကံကို မနောကံနဲ့ နှင်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။ ဘာကံ ဘာနဲ့ နှင်ရမယ် (မနောကံ မနောကံနဲ့ နှင်ရပါမယ် ဘုရား)။

ခင်ဗျားတို့ ဖြစ်နေတာက ဝစီကံကို ခင်ဗျား တို့က မနောကံနဲ့ နှင်လို့လည်း မရဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ နှင်နေတာက ညကျပရိတ်ရွတ်၊ ဟေတုပစ္စယော၊ အာရမ္မဏပစ္စယောနဲ့ ဟာ ပရိတ်ကြီး ရွတ်လိုရွတ်၊ ဝစီကံတွေနဲ့ လုပ်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မနောကံက ဝမ်းထဲမှာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ပြေးကိုမပြေးဘူး (မပြေးပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား၊ ဒါဖြင့် မနောကံ ဘာနဲ့နှင်ရမယ် (မနောကံနဲ့ နှင်ရပါမယ် ဘုရား)၊ ဒကာသိုက်တို့ လွဲနေလို့ ဖြေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

လွဲနေလို့ ဒီအဖြေကို တာရှည် ဆွဲပြောပေးနေတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ခင်ဗျားတို့ နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း ရွတ်နေတဲ့ ဥစ္စာက တစ်ခါတည်း ရာဇတောဝါ၊ စောရတောဝါ ဥုံ တွေများ ခံလို့ပေါ့ဗျာ၊ ဘုရားတောင် ဖျက်သေးတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

=== ဥုံ ပါတယ်ဆိုတော့ ===

ဟင် ဥုံ ပါတယ်ဆိုတော့ ဘုရားဖျက်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ သဘောကျပြီလား (ကျပါတယ် ဘုရား)၊ အဲဒီကဲ့သို့ ဒကာ ဒကာမတွေသည် ဝစီကံတွေ ရွတ်ပြီးတော့ အန္တရာယ်တွေ ကင်းလိမ့်မယ်၊ ဘေးအတန်တန် ရန်အထပ်ထပ်မှ ကင်းရပါလို့ ၏လို့ ဆိုငြားသော်လည်း မနောကံက မပြေးဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ပြေးရဲ့ လား (မပြေးပါ ဘုရား)။

အဘိဇ္ဈာ ဗျာပါဒ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ မနောကံကပြေးရဲ့လား (မပြေးပါ ဘုရား) မပြေးတော့ မနောကံနဲ့ရှု (မှန်လှပါ ဘုရား) မပြေးရင် သံလိုက်ဆွဲလိမ့်ဦးမယ်သူ၊ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

မပြေးရင် ဘာတဲ့ (သံလိုက်ပါ ဘုရား) သံလိုက် ဆိုရင်ခုနင်ကရန်သူမျိုးငါးပါး ဆွဲမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ မဆွဲပေဘူးလား (ဆွဲမှာပါ ဘုရား)။

ကောင်းပြီ။ ဒါဖြင့် ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘယ်လိုလုပ်မှ သင့်မယ်ဆိုတာကော ဒီနေ့ တရားပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား) နဂိုက ကိန်းနေတာက မနောကံ (မှန်လှပါ ဘုရား) အခုနှင်ရ မှာလည်း (မနောကံပါ ဘုရား)။

ကိုင်း ဒါဖြင့် ဝိပဿနာဆိုတာက ပါးစပ်က ရွတ်ရတာလား၊ စိတ်ထဲက ကြည့်ရှုရတာလား၊ မနောထဲက ကြည့်ရှုရ တာလား (မနောထဲက ကြည့်ရှုရတာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် မနောကံနဲ့နှင် (မှန်လှပါ ဘုရား) ယောင်ရမ်းပြီးသကာလ၊ တောင်အော်။ မြောက်အော် အော်နေလို့မဖြစ်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)ရိပ်မိပြီလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား) အတော်ဆိုးနေလို့ ပြောနေပါတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒကာ ဒကာမတွေ အရေးကြီးလို့ ရှိရင် ဣတိပိသော ရွတ်လိုရွတ်၊ ဟေတု ပစ္စယော ရွတ်လိုရွတ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝမ်းထဲမှာ ဒီကံတွေရှိရက်ပဲ (ရှိရက်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဝိပဿနာ အလုပ် လုပ်ပြီးသကာလ နေပါ၊ ဘုန်းကြီး ရှင်းပြမယ် (မှန်လှ ပါ ဘုရား) နိရောဓသမာပတ် ဝင်စားနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ဒကာ ဒကာမတို့ မီးရှို့လို့ မလောင်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) လောင်ပါ့မလား (မလောင်ပါဘူး ဘုရား) မလောင်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား) အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘေးကနေဝိုင်းပြီး မီးရှို တာတောင် သူ့မနောကံ အကုသိုလ်အခံမရှိလို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) အလျင်းမလာနိုင်ဘူး၊ လာနိုင်သေးရဲ့လား (မလာ နိုင်ပါ ဘုရား)။

ကဲ ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မနောကံ၊ မကောင်းတဲ့ မနောကံကို မနောကံချင်း ဖယ်ရှား ထုတ်ရမယ် (မှန်လှ ပါ ဘုရား) ထုတ်တတ်ပြီလား (ထုတ်တတ်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝိပဿနာ ရှုတာသည် ဘာကံတုံး (မနောကံပါ ဘုရား) ဒါဖြင့် မနောကံဖြစ်လို့ ရှိရင် ခုနင်က ခေါ်တတ်တဲ့မနောကံသံလိုက် မနောကံတွေ ဦးလှဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှိပါ့မလား (မရှိပါ ဘုရား)။

သူလည်း ဟဒယဝတ္ထုပေါ်ပေါ်တာကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား) အင်း အခုရှုတဲ့ မနောကံ ကကော (ဟဒယ ဝတ္ထုပေါ် ပေါ်ပါတယ် ဘုရား) ဒါဖြင့် ပြေးရောပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အင်း ဒါဖြင့်အခေါ်ဓာတ်ပြေးပေါ့ဗျာ၊ အလာဓာတ် တွေ လာပါဦးမလား (မလာပါ ဘုရား) အင်း အန္တရာယ်ကင်းလို့ ဘေးရှင်းလိမ့်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ် (သေချာပါတယ် ဘုရား) မသေချာသေးဘူးလား (သေချာပါတယ် ဘုရား)။

=== ဝိပဿနာ အလုပ်ဟာ ဘာကံပါလိမ့် ===

ဒါဖြင့် ဝိပဿနာ အလုပ်ဟာ ဘာကံပါလိမ့် (မနောကံပါ ဘုရား) ပါးစပ်နဲ့လုပ်လို့မရဘူး၊ ကိုယ်နဲ့ရှုလို့မရဘူး (မရပါ ဘုရား) ဉာဏ်နဲ့ဆိုတဲ့ မနောကံနဲ့ ရှုမှရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) တစ်ခြားသောနည်းနဲ့ ရှုလို့ရပါ့မလား (မရပါ ဘုရား) ဒါ့ကြောင့် ဘာ,ဘာချင်းနှင်ရပါလိမ့် (မနောကံချင်း နှင်ရပါမယ် ဘုရား)။

ဒါ့ကြောင့်မနောကံ မနောကံချင်း နှင်လိုက်လို့ရှိရင်ဖြင့် အခေါ်ဓာတ်ဖြစ်တဲ့ မနောကံတွေကပြေး (ပြေးပါတယ် ဘုရား) ပြေးတဲ့အတွက် အလာဓာတ်ဖြစ်တဲ့ ကပ်တွေက အနားရောက်ဦးမလား (မရောက်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် အန္တရာယ်ကင်း ဘေးရှင်းဆိုတာသည် ဒါအသေအချာဆုံးပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒကာသိုက် သဘောပါပြီလား (ပါ-ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့ ဘာများလုပ်နေဖို့ သင့်ပါလိမ့် (ဝိပဿနာလုပ်နေဖို့ သင့်ပါတယ် ဘုရား) ဝိပဿနာ လုပ်တော့ ဝမ်းထဲ ဘာကံဖြစ် (မနောကံဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် အကုသိုလ် မနောကံတွေ ကပြေး (ပြေးပါတယ် ဘုရား) ကုသိုလ် မနောကံတွေက (ရောက်ပါတယ် ဘုရား) အင်း ဝမ်းထဲရောက်လာ သောကြောင့် အကုသိုလ်တွေ အကုန်မရှိတော့ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သံလိုက်တွေ ထုတ်ပစ်တယ်၊ ပယောဂတွေ ဝမ်းထဲရှိသေးလား (မရှိ ပါ ဘုရား) ပယောဂမှ မရှိဘဲနဲ့ ဟုတ်လား၊ စုန်းတို့ သရဲတို့ သဘက်တို့က လာပူးချင်လို့ (မရပါ ဘုရား) ရသေးနဲ့လား (မရပါ ဘုရား) ဘာကြောင့်တုန်း မနောကံပယောဂမရှိလို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘာလုပ်နေဖို့ သင့်တယ်ဆိုတာ ပေါ်ပြီလား (ပေါ်ပါပြီ ဘုရား)၊ ဘာလုပ်နေရမယ် (ဝိပဿနာ လုပ်နေရပါမယ် ဘုရား)။

အဲ ဝိပဿနာမနောကံ နဲ့နေပါ၊ ဘာမှ ကြောက်လန့်ပြီးမနေနဲ့၊ဒါပဲ အားကိုးရမှာပဲ၊ ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါပြီ ဘုရား)။

အဲ တိုင်းရေး ပြည်ရေးက ဘာတွေရှုပ်နေနေ၊ ဒီမနောကံသာ ကောင်းဖို့လိုတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် ဘယ်စိတ်ပေါ်ပေါ် ဘာလုပ်ကြမယ် (ဖြစ်ပျက်ရှုရပါမယ် ဘုရား)။

ဘယ်စိတ်ပေါ်ပေါ်ဖြစ်ပျက်ရှုတော့ဘာနဲ့ရှုပါလိမ့် (မနောကံနဲ့ ရှုပါတယ် ဘုရား)။

အဲ ဖြစ်ပျက်က ဓမ္မာရုံ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ မနောကံက မနောဒွါရ (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဓမ္မာရုံကို မနောဒွါရနဲ့ ရှုတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား) ဘာကိုဘာနဲ့ ရှုပါလိမ့် (ဓမ္မာရုံကို မနောဒွါရနဲ့ ရှုတာပါ ဘုရား) သဘောကျပြီလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ကောင်းပြီ ဒါဖြင့် ဒီလိုမဂ်ဇောဟာ ဘယ်နှစ်ကြိမ် စောပါလိမ့် (ခုနစ်ကြိမ် စောပါတယ် ဘုရား)။ ပထမ ဇောက ဘယ်အချိန် အကျိုးပေးမှာပါလိမ့် (ခုနစ်ရက်၊ ခုနစ်လ၊ ခုနစ်နှစ် အတွင်းပါ ဘုရား)။

အခုအချိန်ကစ၍ (ခုနှစ်) ရက်၊ (ခုနှစ်)လ၊ (ခုနှစ်)နှစ် ဆိုတော့ ကျုပ်တို့ အခါကာလ ဆိုင်းသေးလား (မဆိုင်းပါ ဘုရား)။

=== အခါမလင့် အကျိုးပေးတယ် ===

ဒါဖြင့် အကာလိကော (မှန်လှပါ ဘုရား)။ အခါမလင့် အကျိုးပေးတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ သဘောပါပြီလား (ပါပါတယ် ဘုရား)၊ ဒါဖြင့် ဒီဟာပဲ လုပ်နေဖို့ အရေးဟာ နိဗ္ဗာန်လည်း ရောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကပ်လည်း ကျော်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)၊ ဒီဟာထက်ကောင်းတာ ဘယ်ရှာတွေမလဲ (မတွေပါ ဘုရား)၊ သဘောပါပြီလား (ပါပါပြီ ဘုရား)။

ကိုင်း ယနေ့သည်တွင် တော်ကြစို့။

သာဓု သာဓု သာဓု ပါဘုရား။</text>
      <sha1>fpr7ga6hf7lr88p4g6jk1ei996sea7g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>မင်္ဂလသုတ်-၆၀/၉၇</title>
    <ns>0</ns>
    <id>6287</id>
    <revision>
      <id>21942</id>
      <parentid>21941</parentid>
      <timestamp>2026-04-19T16:38:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Tejinda</username>
        <id>173</id>
      </contributor>
      <origin>21942</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="119672" sha1="hbwl9ck1qc8eniqyqf9fr227byo22fl" xml:space="preserve">{{header
| title = မင်္ဂလသုတ်-၆၀/၉၇
| author = ဖားအောက်တောရဆရာတော်
| override_author =
| editor =
| translator =
| contribuor =
| override_contributor =
| section = '''စာစစ်ရန် လိုအပ်သည်'''
| previous = [[မင်္ဂလသုတ်-၅၉/၉၇]]
| previous2 =
| next = [[မင်္ဂလသုတ်-၆၁/၉၇]]
| next2 =
| year =
| notes =
| edition =
| categories = ဖားအောက်တောရ
| shortcut =
| portal =
}}

&lt;h3&gt;မင်္ဂလသုတ် ၆၀&lt;/h3&gt;
&lt;p&gt;ကဲ ဒီကနေ့လည်း ပိသုဏဝါစာ အကြောင်းပဲ ဆက်ကြစို့နော် -&lt;br&gt;
မနေ့က ဘယ်ရောက်သွားသလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ဣတိ ဘိန္နာနံ ဝါ သန္ဓာတာ, သဟိတာနံ ဝါ အနုပ္ပဒါတာ&lt;/b&gt;&lt;br&gt;
ဣတိ -ဤသို့  ဘိန္နာနံ ဝါ -စိတ်ဓာတ်ကွဲပြားနေသော သူတို့ကိုမူလည်း  သန္ဓာတာ-စေ့စပ်၍ ပေးတတ်သည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊ သဟိတာနံ ဝါ -အညီအညွတ် ဖြစ်နေကြကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့မူလည်း အနုပ္ပဒါတာ-ညီညွတ်သထက် ညီညွတ်အောင် ထပ်ဆင့်၍ အားပေးတတ်ပေ၏၊ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ စိတ်ထားကလေးပဲနော်။ သူတော်ကောင်း ဖြစ်အောင် ကျင့်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှန်ခဲ့ရင် ဒီစိတ်ထား ရှိရမလား၊ မရှိရဘူးလား? ရှိရမယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရားရှင်က သံသရာခရီးမှာ ဘယ်ပုံ ဘယ်ပန်း၊ ဘယ်နည်းလမ်းအားဖြင့် နေထိုင်ရမယ်၊ သံသရာခရီးက လွတ်မြောက်ကြောင်း နိဗ္ဗာန် ရောက်ချင်ရင် ဘယ်ပုံ၊ ဘယ်ပန်း၊ ဘယ်နည်းလမ်း အားဖြင့် ပြုကျင့် နေထိုင်ရမယ်ဆိုပြီးတော့ နေထိုင်နည်း စနစ်ကလေးတွေကို သင်ပေးနေတာပါနော်။ မြတ်စွာဘုရား ဘာဆက်ဟောသလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;သမဂ္ဂါရာမော သမဂ္ဂရတော သမဂ္ဂနန္ဒီ သမဂ္ဂကရဏိံ ဝါစံ ဘာသိတာ ဟောတိ။&lt;/b&gt;&lt;br&gt;
သမဂ္ဂါရာမော-ညီညွတ်ခြင်း၌ ပျော်ပိုက်သည်။  သမဂ္ဂရတော-ညီညွတ်ခြင်း၌ ချစ်ခင်သည်။ သမဂ္ဂနန္ဒီ -ညီညွတ်ခြင်း၌ မွေ့လျော်သည်။ သမဂ္ဂကရဏိံ ဝါစံ-ညီညွတ်ခြင်းကို အားပေးတတ်သော စကားကို ဘာသိတာ -ပြောကြားတတ်သည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ညီညွတ်ခြင်း၌ မွေ့လျော်ပျော်ပိုက်သော စိတ်ထား ရှိတယ်။ ညီညွတ်ခြင်းကို အားပေးတတ်သော စကားကို ပြောကြားတတ်တယ်။ ဒီလို ပြောကြားခြင်းကြောင့် ဘာတွေများ အကျိုးရှိသလဲလို့ မေးစရာ ရှိပါတယ်နော်။ ပြီးတော့မှ ဒီအကျိုးတွေကို မြတ်စွာဘုရား ထပ်ဟောပါလိမ့်မယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ကဲ နောက်တစ်ခု -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;‘‘ဖရုသံ ဝါစံ ပဟာယ ဖရုသာယ ဝါစာယ ပဋိဝိရတော ဟောတိ။ ယာ သာ ဝါစာ နေလာ ကဏ္ဏသုခါ ပေမနီယာ ဟဒယင်္ဂမာ ပေါရီ ဗဟုဇနကန္တာ ဗဟုဇနမနာပါ – တထာရူပိံ ဝါစံ ဘာသိတာ ဟောတိ။&lt;/b&gt;&lt;br&gt;
&lt;b&gt;ဖရုသဝါစာ&lt;/b&gt; = ကြမ်းတမ်းသော စကားကို ပယ်စွန့်ထားခဲ့၍ ကြမ်းတမ်းယုတ်မာသော စကားမှ ရှောင်ကြဉ်တတ်သည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊ သူတော်ကောင်း ဖြစ်ချင်ရင်တော့ ဒီလို စိတ်ထား ရှိရမယ်။ ကြမ်းတမ်းယုတ်မာတဲ့ စကားတွေကို ပယ်စွန့်ထားပြီးတော့ ကြမ်းတမ်းရိုင်းပြနေတဲ့ စကားတွေကို ရှောင်ကြဉ်ရမယ်။ &lt;b&gt;ယာ သာ ဝါစာ&lt;/b&gt; = အကြင်စကားသည် နေလာ-အပြစ်မရှိ၊ ကဏ္ဏသုခါ -နား၌ ချမ်းသာ၏၊ ပေမဏီယာ ဟဒယင်္ဂမာ-နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ် စိတ်နှလုံးသို့ စိမ့်ဝင်သွားတတ်၏၊ ပေါရီ -မြို့ကြီးသူတို့ ပြောကြားနေတဲ့ စကားလည်း ဖြစ်၏၊ &lt;b&gt;ဗဟုဇနကန္တာ&lt;/b&gt; - လူအများအပေါင်းသည် နှစ်သက်အပ်၏၊ &lt;b&gt;ဗဟုဇနမနာပါ&lt;/b&gt; - လူအများအပေါင်းသည် မြတ်နိုးအပ်၏၊ &lt;b&gt;တထာရူပံ ဝါစံ&lt;/b&gt; - ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ဘာသိတာ - ပြောကြားတတ်သည် ဟောတိ - ဖြစ်၏။ &lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပြောကြားတဲ့ စကား ဘယ်လို စကားမျိုး ဖြစ်ရမယ် ဆိုတာ မြတ်စွာဘုရားက သင်ပေးနေတယ်။ နားထဲမှာ ချမ်းသာနေတဲ့ စကား ဖြစ်ရမယ်။ နှုတ်ခမ်းလေး ပျားရည်ဆမ်းပြီးတော့ ချွဲတဲ့ချွဲတဲ့ လုပ်တဲ့ စကားမျိုးလား? မဟုတ်ပါဘူး။ &lt;b&gt;နေလာ&lt;/b&gt; -အပြစ်မရှိရဘူး။ အဲဒီ စကားသည် အပြစ်လည်း ကင်းနေရမယ်။ အပြစ်ကင်းရုံပဲလား ဆိုတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ &lt;b&gt;ကဏ္ဏသုခါ&lt;/b&gt; -နားချမ်းသာရမယ်၊ &lt;b&gt;ပေမဏီယာ&lt;/b&gt; - နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ် စကားမျိုး ဖြစ်ရမယ်၊ ကြားလိုက်လို့ရှိရင် စိတ်နှလုံးထဲကို စိမ့်ပြီးတော့ ဝင်သွားတဲ့ စကားမျိုး ဖြစ်ရမယ်။ သူများရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတဲ့ စကားလုံးပဲ။ ကြားလိုက်တာနဲ့ စိတ်တွေက အင်မတန် ချမ်းသာသွားတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒင်းနဲ့တော့ ငါစကား မပြောချင်ပါဘူး။ ဒင်းနဲ့ စကားပြောရတာ ငါ အားကြီး စိတ်ညစ်ရတယ်။ ဒီပုံစံမျိုး ရှိရမလား? မရှိရဘူး။ သူနဲ့ စကားပြောလိုက်လို့ စကားလုံးလေးတွေ စကားအသံလေးတွေ ကြားလိုက်တာကိုက ရင်ထဲ အေးသွားတယ်၊ နှလုံးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားတယ်။ မြို့ကြီးသူတို့ သုံးနှုန်းတဲ့ စကားမျိုးကို သူတော်ကောင်းဆိုတာ ပြောရတယ်။ တပည့်တော်တို့က တောသူတွေ ဖြစ်နေတယ်။ တပည့်တော်တို့က မြို့ကြီးသူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ ဘယ့်နှယ်ပြောမလဲ မေးစရာ မရှိဘူးလား? ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ? ဘယ်လိုမှ လုပ်စရာမလိုဘူး။ လက်နှစ်လုံးလောက် ရှိတဲ့ ပါးစပ်ကလေး ပိတ်သာထား။ ပြောသင့်တဲ့ စကားလေးလောက်တော့ ပြောပါ။ ပြောသင့်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် လွန်ပြီးတော့ စည်းမရှိ ကမ်းမရှိ ကလနားမရှိ မပြောနဲ့။ စည်းကမ်း ကလနားလေးတော့ ရှိရတယ်။ နှလုံးအိမ်ထဲမှာ သိုမှီးသိမ်းဆည်းထိုက်တဲ့ စကားလုံးမျိုး ဖြစ်ရမယ်။ မြို့ကြီးသူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့စကား သင်ရတာ သိပ်ခက်သလား? သိပ်မခက်ပါဘူး ထင်ပါတယ်။ နားလည်ပါတယ် အမှန်က နားမလည်ချင်ယောင် ဆောင်နေတာ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;လူအများ နှစ်သက်တဲ့ စကားမျိုးတွေ ဖြစ်ပါစေ၊ လူများအပေါင်းက မြတ်နိုးနေတဲ့ စကားမျိုးတွေ ဖြစ်ပါစေ။ အဲဒီ စကားမျိုးကို သူတော်ကောင်းသည် ပြောကြားတယ်။ ဒီစကားမျိုးကို ပြောကြားပေးရမယ်။ အဲဒီ ပြောကြားတဲ့ အချိန်အခါမှာလည်း ဘယ်အချိန်အခါ ပြောကြားရမလဲမေးတော့ ဟော ဒီမှာ နောက်တစ်ခု လာပြီ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီလို ပြောကြတဲ့ အချိန်အခါမှာလည်း ဘယ်အချိန်ခါ ပြောရမလဲလို့ မေးတော့ ဟောဒီမှာ နောက်တစ်ခု လာပြီ။ &lt;b&gt;&quot;သမ္ဖပ္ပလာပံ ပဟာယ သမ္ဖပ္ပလာပါ ပဋိဝိရတော ဟောတိ။ ကာလဝါဒီ ဘူတဝါဒီ အတ္ထဝါဒီ ဓမ္မဝါဒီ ဝိနယဝါဒီ&quot;&lt;/b&gt;။&lt;/p&gt;
&lt;b&gt;သမ္ဖပ္ပလာပံ&lt;/b&gt; = ပြိန်ဖျင်း၍ အနှစ်မရှိသော စကားကို ပယ်စွန့်ထား၍ ပြိန်ဖျင်း၍ အနှစ်မရှိသော စကားကို ပဋိဝိရတော - ရှောင်ကြဉ်သည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊ &lt;b&gt;ကာလဝါဒီ&lt;/b&gt; -ပြောသင့်သော အချိန်အခါကာလ၌သာ ပြောကြားလေ့ရှိသည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ပြိန်ဖျင်း၍ အနှစ်မရှိသော စကားတွေကို ရှောင်ကြဉ်တယ်။ တိရစ္ဆာနကထာ ၃၂-ပါးသော စကားတွေကို ရှောင်ကြဉ်တယ်။ ဒီစကားတွေကို မြတ်စွာဘုရားက သိပ်မနှစ်ခြိုက်ဘူး။ တိရစ္ဆာနကထာ ဆိုတာကတော့ နိဗ္ဗာန်သို့ သွားရာလမ်းကနေ ဖီလာဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ စကားတွေပဲ။ ရွာအကြောင်း၊ အစားအကြောင်း၊ မင်းအကြောင်း၊ စစ်အကြောင်း စတဲ့ အကြောင်းအရာမျိုးတွေပဲ။ အဲဒီ အနှစ်မရှိတဲ့ အကြောင်းအရာမျိုးတွေမှ ရှောင်ကြဉ်ရမယ်။ ရှောင်ကြဉ်ပြီးတော့ ပြောသင့်တဲ့ အချိန်အခါမှာသာ စကားကို ပြောရတယ်။ မပြောသင့်တဲ့ အချိန်အခါမှာ စကားကို မပြောရဘူး။ ပြောသင့်တဲ့ အချိန်အခါမှာ စကားကို ပြောရင်လည်း ဟုတ်တာ၊ မှန်တာကိုသာ စကားကို ပြောရမယ်။ မဟုတ် မမှန်တာကို မပြောရဘူး။ ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီ၊ ဟုတ်တိုင်း မှန်တိုင်း အကုန်ပြောရမလား? ဘယ်လိုတုံး။ ဟုတ်မှန်တာတွေ အကုန် လျှောက်ပြော နေရမလား?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;အတ္ထဝါဒီ&lt;/b&gt; -အကျိုးရှိတဲ့ စကားသာ ပြောပါ။ ဟုတ်မှန်ပေမယ့် အကျိုးမရှိတဲ့ စကားဆို မပြောပါနဲ့။ ဟုတ်မှန်ပြီး အကျိုးရှိတဲ့ စကားသာ ပြောပါ။ &lt;b&gt;ဓမ္မဝါဒီ&lt;/b&gt; -တရားနှင့်စပ်သော စကားသာ ပြောပါ။ သို့မဟုတ် အကြောင်းနှင့်စပ်သော စကားသာ ပြောပါ။ &lt;b&gt;ဝိနယဝါဒီ&lt;/b&gt; -လူ့ဝိနည်း လူ့ကျင့်ဝတ်၊ ရဟန်း ဝိနည်း ရဟန်းကျင့်ဝတ် စပ်ဆက်နေသော စကားကိုသာ ပြောပါ။ ဘယ်စကားမျိုးတွေ ပြောရမယ်၊ ဘယ်စကားမျိုးတွေ မပြောရဘူးလို့ ဘုရားရှင်က အတိအကျ သင်ပေးနေတယ်။ ဘုရားရှင် သတ်မှတ်ပေးတဲ့ တပည့်သာဝက တစ်ဦး၊ တပည့်သာဝိကာမ တစ်ဦး ဖြစ်ချင်ကြတယ်ဆိုရင် ဘုရားရှင်ရဲ့ ဒီလို စနစ်တကျ အဆုံးအမလေးတွေကို ရိုရိုသေသေ ဦးထိပ်ရွက်ပန်ဆင်ပြီး လိုက်နာဖို့ မလိုဘူးလား? သိပ်လိုတယ်။ နောက်တစ်ခု -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;နောက်တစ်ခုက &lt;b&gt;&quot;နိဓာနဝတိံ ဝါစံ ဘာသိတာ ဟောတိ ကာလေန သာပဒေသံ ပရိယန္တဝတိံ အတ္ထသံဟိတံ&quot;&lt;/b&gt;။&lt;br&gt;
&lt;b&gt;ကာလေန&lt;/b&gt; = ပြောသင့် ပြောထိုက် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အချိန်အခါကာလ၌  &lt;b&gt;သာပဒေသံ&lt;/b&gt; - ရည်ညွှန်းချက် နည်းလမ်းဥပဒေနှင့်တကွ ဖြစ်သော - ပြောလိုက်တဲ့ စကားလေးမှာ ရည်ညွှန်းချက် ဥပဒေသလေး ပါကို ပါနေရမယ်။ &lt;b&gt;ပရိယန္တဝတိံ&lt;/b&gt; -အဆုံးအပိုင်းအခြား ထင်ရှား ရှိ၍နေသော - စကားပြောလိုက်လို့ရှိရင် ပြောမဆုံးပေါင် တောသုံးတောင် ဖြစ်ရမလား? မဖြစ်ရဘူး။ အပိုင်းအခြား အကန့်အသတ် စည်းကမ်းကလနားဆိုတာ ရှိရမယ်။ &lt;b&gt;အတ္ထသံဟိတံ&lt;/b&gt; -အကျိုးစီးပွားနှင့် စပ်ယှဉ်သော၊ &lt;b&gt;နိဓာနဝတိံ&lt;/b&gt; -နှလုံးအိမ်အတွင်းမှာ သိုမှီး သိမ်းဆည်းခြင်းငှာ ထားထိုက်သော  ဝါစံ -စကားမျိုးကို ဘာသိတာ -ပြောကြားတတ်သည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဘယ်လောက်ကောင်းသလဲ? ဘုရားရှင် သင်ပေးထားတာလေးတွေ အကွက် မစေ့ဘူးလား? အကွက်သိပ်စေ့တယ်။ ရိုရိုသေသေ လိုက်နာနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်အထိ အကျိုးပေးမယ်ဆိုတာ နောက် ဘုရားရှင်က ဆက်ဟောမှာပါ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ဧဝံ ခေါ, ဂဟပတယော, စတုဗ္ဗိဓံ ဝါစာယ ဓမ္မစရိယာသမစရိယာ ဟောတိ။&lt;/b&gt;&lt;br&gt;
ဂဟပတယော-ဒါယကာတို့ ... &lt;b&gt;ဧဝံ ခေါ&lt;/b&gt; = ဤသို့လျှင် ဝါစာယ-နှုတ်ဖြင့် ဓမ္မစရိယာ-ဓမ္မစရိယကို ကျင့်ခြင်းသည်၊ သမစရိယာ-မျှမျှတတ ကျင့်ခြင်းသည် စတုဗ္ဗိဓံ-လေးမျိုးရှိ၏၊ ဟောတိ - ဖြစ်၏။ အားလုံး နားလည်တယ်။ မုသာဝါဒမှ ရှောင်ကြဉ်ရမယ်၊ ပိသုဏဝါစာမှ ရှောင်ကြဉ်ရမယ်၊ ဖရုသဝါစာမှ ရှောင်ကြရမယ်၊ သမ္ဖပ္ပလာပခေါ်တဲ့ ပြိန်ဖျင်းတဲ့ စကားတွေမှ ရှောင်ကြဉ်ရတယ်။ နောက်တစ်ခု မြတ်စွာဘုရား မနောသုစရိုက်တရား သုံးခု ဆက်ဟောပြန်တယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;‘‘ကထဉ္စ, ဂဟပတယော, တိဝိဓံ မနသာ ဓမ္မစရိယာသမစရိယာ ဟောတိ? &lt;/b&gt;&lt;br&gt;
ဂဟပတယော-ဒါယကာတို့ ...မနသာ- စိတ်ဖြင့် ဓမ္မစရိယာ-ဓမ္မကို ကျင့်ခြင်းသည်၊ သမစရိယာ-မျှမျှတတ ကျင့်ခြင်းသည် တိဝိဓံ-သုံးမျိုးရှိသည်။ &lt;b&gt;ကထဉ္စ&lt;/b&gt; -အဘယ်သို့ ဖြစ်လေသနည်း။ သုံးမျိုးဆိုတာက ဘာတွေလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ဣဓ, ဂဟပတယော, ဧကစ္စော အနဘိဇ္ဈာလု ဟောတိ, ယံ တံ ပရဿ ပရဝိတ္တူပကရဏံ တံ နာဘိဇ္ဈာတာ ဟောတိ – ‘အဟော ဝတ ယံ ပရဿ တံ မမဿာ’တိ!&lt;/b&gt;&lt;br&gt;
ဂဟပတယော - ဒါယကာတို့၊ ဣဓ - ဤလောက၌၊ ဧကစ္စော - အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အနဘိဇ္ဈာလု - အဘိဇ္ဈာတရား မပေါများသည်။ ဟောတိ - ဖြစ်၏။ သူများပစ္စည်းကို လိုချင်တဲ့စိတ်ထား ဘယ်တော့မှ မရှိဘူး။ အဆိပ်ပြင်းထန်တဲ့ မြွေပွေး၊ မြွေဟောက်ကို ဝေးဝေးက ရှောင်သလို သူတစ်ပါး ပစ္စည်းဥစ္စာအပေါ်၌ တပ်မက်နေတဲ့ စိတ်ထားကို ဝေးဝေးက ရှောင်တယ်။ &lt;b&gt;အနဘိဇ္ဈာလု&lt;/b&gt; - အဘိဇ္ဈာတရား မပေါများသည် ဖြစ်၍၊ &lt;b&gt;ပရဿ&lt;/b&gt; - သူတစ်ပါး၏၊ &lt;b&gt;ပရဝိတ္တူပကရဏံ&lt;/b&gt; - အသုံးအဆောင် ပရိက္ခရာ အဆောက်အဦးဖြစ်သော အကြင်ပစ္စည်းဥစ္စာသည် အတ္ထိ - ရှိ၏၊ တံ - ထိုပစ္စည်းကို &lt;b&gt;နာဘိဇ္ဈိတာ&lt;/b&gt; - မတရားသောနည်းလမ်းဖြင့် လိုလားတောင့်တခြင်း မရှိသည် ဟောတိ - ဖြစ်၏။  သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ငါ့ပစ္စည်း ဖြစ်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲဆိုတဲ့ ဒီလို မတရားသော နည်းလမ်းဖြင့် တောင့်တနေသော စိတ်ထား မရှိဘူး။ ဝယ်ယူတယ်ဆိုတာက တရားသော နည်းလမ်းပါ။ အဲဒီလို မဟုတ်ဘဲနဲ့ မတရားသော နည်းလမ်းဖြင့် သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို လိုချင်မှုဆိုတာ နည်းနည်းလေးမှ မရှိဘူး။ ရှောင်ရတယ်။ နောက်တစ်ခု -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;အဗျာပန္နစိတ္တော ဟောတိ အပ္ပဒုဋ္ဌမနသင်္ကပ္ပေါ - ဣမေ သတ္တာ အဝေရာ အဗျာပဇ္ဈာ အနီဃာ သုခီ အတ္တာနံ ပရိဟရန္တူတိ&quot;&lt;/b&gt;။&lt;br&gt;

နောက်တစ်မျိုးသော်ကား &lt;b&gt;အဗျာပန္နစိတ္တော&lt;/b&gt; - ဒေါသဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ထားမရှိသည် ဟောတိ - ဖြစ်၏။ &lt;b&gt;အပ္ပဒုဋ္ဌမနသင်္ကပ္ပေါ&lt;/b&gt; - မပြစ်မှားတတ်သော စိတ်ထားရှိသည် ဟောတိ - ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်သားတွေအပေါ်၌ ဖျက်ဆီးလိုတဲ့၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေလိုတဲ့ စိတ်ထား နည်းနည်းမှ မရှိဘူး။ ဘာပဲ ရှိသလဲ?  &lt;b&gt;ဣမေ သတ္တာ&lt;/b&gt; - ဤသတ္တဝါတို့သည်၊&lt;br&gt; &lt;b&gt;အဝေရာ&lt;/b&gt; - ဘေးရန်ကင်းကြပါစေကုန်သတည်း၊ &lt;b&gt;အဗျာပဇ္ဈာ&lt;/b&gt; - စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ကင်းကြပါစေကုန်သတည်း၊&lt;br&gt; &lt;b&gt;အနီဃာ&lt;/b&gt; - ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း ကင်းကြပါစေကုန်သတည်း၊ &lt;b&gt;သုခီ အတ္တာနံ ပရိဟရန္တု&lt;/b&gt; - မိမိကိုယ်ကို ချမ်းသာစွာ ရွက်ဆောင်နိုင် ကြပါစေကုန်သတည်း။&lt;/p&gt; ဘယ်လောက် ကောင်းသလဲ ကြည့်စမ်း!&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဤသတ္တဝါတို့သည် ကိုယ်ဆင်းရဲ ကင်းကြပါစေ၊ စိတ်ဆင်းရဲ ကင်းကြပါစေ၊ ဘေးရန် ကင်းကြပါစေ၊ ကျန်းကျန်းမာမာ ချမ်းချမ်းသာသာဖြင့် မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာဝန်ကို ရွက်ဆောင်နိုင်ကြပါစေဆိုတဲ့ ဒီစိတ်ထားပဲ ရှိတယ်။ အင်မတန် အဆင့်အတန်း မြင့်မားတဲ့ စိတ်ထားတွေလို့ မပြောနိုင်ဘူးလား? ပြောနိုင်တယ်။ ဒီကောင်မတွေ သေပါစေ။ ဒီစိတ်ထားတွေ ဘယ်လောက် ကွာဟချက် ရှိသလဲ? မကွာဘူးလား? ကွာတာပေါ့။ ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်လား?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒင်းတို့ မရှိရင် ကောင်းမှာ၊ ဒင်းတို့ မရှိပါစေနဲ့ ဆိုတဲ့ စိတ်ထား၊ ဒင်းတို့ သေကျေ ပျက်စီးပါစေဆိုတဲ့ စိတ်ထား၊ ဒီစိတ်ထားတွေက အပါယ်ကို ပစ်ချနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်။ ဘေးရန် ကင်းကြပါစေ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲ ကင်းကြပါစေ၊ စိတ်ဆင်းရဲ ကင်းကြပါစေ၊ ကျန်းကျန်းမာမာ ချမ်းချမ်းသာသာဖြင့် မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာဝန်ကို ရွက်ဆောင်နိုင်ကြပါစေ။ ဒီစိတ်ထားတွေက အကယ်၍များ မေတ္တာစျာန် ပေါက်ခဲ့လို့ သေသည်အထိ စျာန်တွေ မလျောကျခဲ့ဘူးဆိုရင် ဗြဟ္မာပြည်အထိ ရောက်နိုင်တယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ငရဲရောက်နိုင်တဲ့ စိတ်ထားလည်း ဘုရားဟောပြီးပြီ။ ဗြဟ္မာပြည် ရောက်နိုင်တဲ့ စိတ်ထားလည်း ဘုရား ဟောပြီးပြီ။ ဘယ်လမ်း ရွေးချယ်ကြမလဲနော်။ သူတော်ကောင်းဆိုတာက မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို တစတစ ပြောင်းလဲပေးရပါတယ်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု မရှိဘဲ ပင်ကို မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ထားမယ်ဆိုရင် စိတ်ဓာတ်ဆိုတာက မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်းဆိုရင် များသောအားဖြင့် ရိုင်းပြတဲ့ စိတ်ထား များကြပါတယ်။ များသောအားဖြင့် ဆိုတာက ရင့်ကျက်နေတဲ့ ပါရမီရှင် သူတော်ကောင်းတွေလည်း ရှိတတ်လို့ ပြောတာပါနော်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီတော့ ဒီစိတ်ဓာတ်ကလေးတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးဖို့တော့ မလိုအပ်ဘူးလား? လိုအပ်တယ်။ အစားထိုးတတ်ရင် မိမိတို့အတွက် သံသရာခရီးမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားနေတဲ့ ဘဝတွေ သံသရာခရီးဆုံးမှုတွေ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား? ဖြစ်နိုင်တယ်။ မြတ်စွာဘုရား ဆက်ဟောနေတယ်။ နောက်တစ်ခု နံပါတ်သုံး။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;သမ္မာဒိဋ္ဌိကော ဟောတိ အဝိပရီတဒဿနော&quot;&lt;/b&gt;။&lt;br&gt;
&lt;b&gt;သမ္မာဒိဋ္ဌိကော&lt;/b&gt; - မှန်ကန်တဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိ အယူဝါဒရှိသည်။ ဟောတိ - ဖြစ်၏။  &lt;b&gt;အဝိပရီတဒဿနော&lt;/b&gt; - ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ အမြင်မျိုးလည်း မရှိသည်။ ဟောတိ - ဖြစ်၏။ မှားယွင်းဖောက်ပြန်တဲ့ မမှန်ကန်တဲ့ အမြင်မျိုးတွေ သူ့သန္တာန်မှာ မရှိဘူး။ မှန်ကန်တဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိအမြင်ပဲ ရှိတယ်။ ဘယ်လိုအမြင်လဲ? &lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;အတ္ထိ ဒိန္နံ၊ အတ္ထိ ယိဋ္ဌံ၊ အတ္ထိ ဟုတံ၊ အတ္ထိ သုကဋဒုက္ကဋာနံ ကမ္မာနံ ဖလံ ဝိပါကော&quot;&lt;/b&gt;။&lt;br&gt; &lt;b&gt;ဒိန္နံ&lt;/b&gt; -ပေးလှူအပ်တဲ့ ဒါန၏ အကျိုးစီးပွားသည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိ၏၊ &lt;b&gt;ယိဋ္ဌံ&lt;/b&gt; - ကြီးကျယ်သော အလှူဒါန၏ အကျိုးတရားသည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိ၏၊ &lt;b&gt;ဟုတံ&lt;/b&gt; -ဧည့်သည်တို့အား ကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ရခြင်း ဒါနအကျိုးတရားသည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိ၏၊ &lt;b&gt;သုကဋဒုက္ကဋာနံ ကမ္မာနံ ဖလံ ဝိပါကော&lt;/b&gt; -ကုသိုလ်တရား၊ အကုသိုလ်တရား၊ သုစရိုက်တရား၊ ဒုစရိုက်တရားတို့၏ အကျိုးရင်း အကျိုးဖျားသည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိ၏၊&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;သမ္မာဒိဋ္ဌိ အယူရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ဒါနရဲ့ အကျိုးတရားဆိုတာ ရှိတယ်။ သေးသေးလှူတဲ့ ဒါနရဲ့ အကျိုးတရားဆိုတာ ရှိတယ်။ ကြီးကြီးလှူတဲ့ ဒါနရဲ့ အကျိုးတရားဆိုတာ ရှိတယ်။ ဧည့်သည်တွေကို ကျွေးမွေး လှူဒါန်းနေတဲ့ အကျိုးတရား ဆိုတာလည်း ရှိတယ်။ သုစရိုက်တရားရဲ့ အကျိုးတရား၊ ဒုစရိုက်သမားရဲ့ အကျိုးတရား၊ ကုသိုလ်တရားရဲ့ အကျိုးတရား၊ အကုသိုလ်တရားရဲ့ အကျိုးဆိုတာလည်း ရှိတယ်။ &lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;အတ္ထိ အရံ လောကော၊ အတ္ထိ ပရော လောကော&quot;&lt;/b&gt;။&lt;br&gt;
&lt;b&gt;အတ္ထိ အရံ လောကော&lt;/b&gt; - ဤလောကသည် ရှိ၏၊ ဤလောက ရှိတယ်ဆိုတာက တမလွန်လောက ကနေ ဒီလောက လာပြီး ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ရှိတယ်။ &lt;b&gt;အတ္ထိ ပရော လောကော&lt;/b&gt; - ပရလောက ဆိုတာလည်း ရှိတယ်။ ဘာပြောတာလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီလောကကနေ သံသရာခရီး မဆုံးသေးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာ တမလွန်လောကမှာ သွားပြီးတော့ ဖြစ်တယ်။ အခြားအခြား စကြဝဠာတွေပေါ့။ &lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;အတ္ထိ မာတာ၊ အတ္ထိ ပိတာ&quot;&lt;/b&gt;။&lt;br&gt;အမိအပေါ်၌ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုသည် ရှိ၏၊ အဖအပေါ်၌ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုသည် အကျိုးတရားသည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိ၏၊ အမေကို ကောင်းမွန် ရိုသေစွာ ပြုစုလုပ်ကျွေးမယ်၊ အဖေကို ကောင်းမွန်ရိုသေစွာ ပြုစုလုပ်ကျွေးမယ်ဆိုရင် ဒီကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ရဲ့ အကျိုးတရားသည် ထင်ရှားရှိ၏၊ အမေကို ပြစ်မှားမယ်၊ အဖေကို ပြစ်မှားမယ်ဆိုရင် ဒီအကုသိုလ်တရားတို့ရဲ့ အကျိုးသည် ထင်ရှားရှိတယ်။ ဒီလို လက်ခံတယ်။ ဒါကို သမ္မာဒိဋ္ဌိလို့ ဘုရားသတ်မှတ်ပေးတယ်။ နောက်တစ်ခု -&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;အတ္ထိ သတ္တာ ဩပပါတိကာ&quot;&lt;/b&gt; -
စုတိပြီးနောက် ပဋိသန္ဓေ နေကြသော သတ္တဝါတို့သည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိကြလေကုန်၏၊ ပဋိသန္ဓေနေပြီး နောက်ထပ် သံသရာခရီး မဆုံးသေးလို့ နောက်ထပ် ပဋိသန္ဓေ နေရမယ့် သတ္တဝါတွေဆိုတာ ရှိတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;အတ္ထိ လောကေ သမဏဗြာဟ္မဏာ သမဂ္ဂတာ သမ္မာပဋိပန္နာ ယေ ဣမဉ္စ လောကံ ပရဉ္စ လောကံ သယံ အဘိညာ သစ္ဆိကတွာ ပဝေဒေန္တီ&quot;&lt;/b&gt; &lt;br&gt;
လောကေ-လောက၌ သမဂ္ဂတာ -အညီအညွတ် ကျင့်ကြကုန်သော၊ လောကေ-လောက၌  သမ္မာပဋိပန္နာ -ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြကုန်သော ယေ သမဏဗြာဟ္မဏာ - အကြင်သမဏဗြာဟ္မဏ တို့သည်၊ ဣမဉ္စ လောကံ - ဤလောကကိုလည်းကောင်း၊ ပရဉ္စ လောကံ -တမလွန် လောကကိုလည်းကောင်း သယံ - ကိုယ်တိုင်၊ အဘိညာ -ထိုးထွင်းသိမြင်သော ဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်ကြသည်ဖြစ်၍ သစ္ဆိကတွာ - မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြကုန်၍  ပဝေဒေန္တီ - ဟောကြားနိုင်ကြကုန်၏၊ ယေ-အကြင် သာမဏ ဗြဟ္မဏတို့သည် အညီအညွတ် ကျင့်ကြကုန်သည်ဖြစ်၍ ကောင်းမွန် ရိုသေစွာ ကျင့်ကြံကြသည် &lt;b&gt;ဟောတိ&lt;/b&gt; = ဖြစ်၏၊ ဣမဉ္စ လောကံ - ဤလောကကိုလည်းကောင်း၊ ပရဉ္စ လောကံ -တမလွန် လောကကိုလည်းကောင်း သယံ - ကိုယ်တိုင်၊ အဘိညာ -ထိုးထွင်းသိမြင်သော ဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်ကြသည်ဖြစ်၍ သစ္ဆိကတွာ - မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြကုန်၍  ပဝေဒေန္တီ - ဟောကြားနိုင်ကြကုန်၏၊ လောကေ-လောက၌ ထို သာမဏ ဗြဟ္မဏ အမည်ရကုန်သော သူတော်ကောင်းတို့သည် &lt;b&gt;အတ္ထိ&lt;/b&gt; = ရှိ၏၊&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;လောကမှာ အညီအညွတ် ကောင်းမွန် ရိုသေစွာ ကျင့်တဲ့အတွက် ဤလောကကိုလည်းကောင်း၊ တမလွန် လောကကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက် ထွင်းဖောက်ပြီးတော့ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိ၍ ဟောကြားနိုင်သော သာမဏ ဗြဟ္မဏတွေဆိုတာ လောကမှာ ရှိပါတယ်။ လက်ခံတယ်။ ဘုရားရှိတယ်၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတွေ ရှိတယ်၊ ဘုရားရှင်ရဲ့ အရိယာသူတော်ကောင်းတွေ ရှိတယ်၊ တပည့်သာဝကတွေ ရှိတယ်၊ စျာန်အဘိညာဏ် ရတဲ့ သူတော်ကောင်းတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ လက်ခံတယ်။ တစ်ဘက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေကတော့ လက်မခံဘူး။ ဒါကို သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဆိုပြီးတော့ မြတ်စွာဘုရားက သတ်မှတ်ပေးတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီတော့ ဒီသမ္မာဒိဋ္ဌိရဲ့ အဆင့်ကလေးကို ကြည့်လိုက်ရင်တော့ အဆင့်ဆင့် ခွဲရမယ့် သဘောတော့ ရှိတယ်။ ဒီတော့ ဒီဒါနရဲ့ အကျိုးတရား ရှိတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ သိသလဲ? သုစရိုက်တရား၊ ဒုစရိုက်တရား၊ သီလရဲ့ အကျိုးတရားတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိသလဲ? အမေ၊ အဖေအပေါ်မှာ ပြုစုလုပ်ကျွေးတဲ့ ကျင့်ဝတ်ပဋိပတ်တွေဟာလည်း သီလရဲ့ ကျင့်ဝတ်ပဋိပတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါနရဲ့ ကျင့်စဉ်ထဲမှာ အကျုံးဝင်သင့်သလောက် ဝင်တယ်။ ဒီကျင့်ဝတ်ပဋိပတ်တွေရဲ့ အကျိုးတရားရှိတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် သိသလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ခုနက မဂ္ဂင် ၈-ပါး အကျင့်မြတ်တရားတွေကို ညီညီညွတ်ညွတ် ပွားများ အားထုတ်တဲ့အတွက် သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော် ရရှိသွားတဲ့ သူတော်ကောင်းတွေ ရှိတယ်။ အရိယာသူတော်ကောင်းတွေ ရှိတယ်။ သိတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် သိသလဲ? အဲဒီ သိနည်းကို သမ္မာဒိဋ္ဌိလို့ ပြောနေလို့ ဒီသမ္မာဒိဋ္ဌိမှာ အဆင့် တော်တော်များများ ဝင်လာပါတယ်။ နံပါတ်တစ်ကတော့ ဒီနေရာမှာ ဆရာသမားတွေရဲ့ အပြော၊ မိဘတွေရဲ့ ဆိုဆုံးမမှုတွေကြောင့် ကံ၊ ကံ၏အကျိုးဆိုတာ ရှိတယ်လို့ သိတယ်။ လက်ခံ ယုံကြည်လိုက်တယ်။ သူများအပြောနဲ့ လွမ်းပြီး သိတဲ့ အသိပဲ။ အဲဒီ သမ္မာဒိဋ္ဌိလည်း ကောင်းပါတယ်။ အခြေခံပဲ။ ကောင်းတယ် ဆိုပေမယ့်လို့ အဆင့် အလွန်မြင့်နေတဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိလို့ မပြောလိုဘူး။ ကံ၊ ကံ၏အကျိုးကို တတ်သိနားလည်နေတဲ့ သူများအပြောနဲ့ လွမ်းနေရတဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိမျိုးပဲ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီကနေ ရှေ့တစ်ဆင့် တက်လိုက်တော့ မိမိကနေ ရုပ်တွေ, နာမ်တွေ သိပြီ။ အကြောင်းတရား၊ အကျိုးတရားတွေ သိပြီ။ အကြောင်းတရားတွေ ထင်ရှားရှိခြင်းကြောင့် အကျိုး ရုပ်တွေ, နာမ်တွေ ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်တယ်ဆိုတဲ့ အဆင့်ထိ သိပြီ။ သိပ်အဆင့်မြင့်သွားပြီ။ အဲဒီ အသိကျတော့ ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက် သိတဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဖြစ်သွားပြီ။ ရုပ်တွေ, နာမ်တွေကို ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိတာကတော့ &lt;b&gt;နာမရူပ ပစ္စယ သမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နည်းအရ &lt;b&gt;ဒုက္ခသစ္စာ&lt;/b&gt;ကို ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိသွားပြီ။ အတိတ်က ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့တဲ့ အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ဥပါဒါန်ဆိုတဲ့ အကြောင်းတွေကြောင့် ပစ္စုပ္ပန်မှာလည်း ဝိညာဏ်, နာမ်, ရုပ်, သဠာယတန, ဖဿ, ဝေဒနာဆိုတဲ့ ဒုက္ခသစ္စာတွေ ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်တာ မိမိကိုယ်တိုင် သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်ပညာဖြင့် ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက် ထွင်းဖောက်ပြီး သိသွားပြီ။ ပစ္စုပ္ပန်မှာ အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ဥပါဒါန်, သင်္ခါရဆိုတဲ့ အကြောင်းတရားတွေကြောင့် နောင် အနာဂတ်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ဒုက္ခသစ္စာ အမည်ရတဲ့ ဝိညာဏ်, နာမ်, ရုပ်, သဠာယတန, ဖဿ, ဝေဒနာတွေ ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်တာ ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက် ထွင်းဖောက် သိတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;နံပါတ်နှစ် သိနည်းကတော့ ကံ, ကံ၏အကျိုးကို ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက် ထွင်းဖောက်ပြီး သိတဲ့အတွက် ဒီအသိကတော့ ဆရာသမားတွေ ပြောလို့ သိတဲ့ အသိ၊ မိဘတွေ ဆိုဆုံးမလို့ လွမ်းပြီး သိရတဲ့ အသိထက် အဆင့်အတန်း မြင့်တယ်။ ရုပ်တွေ, နာမ်တွေကို ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိတဲ့ အသိကိုတော့ &lt;b&gt;နာမရူပပစ္စယသမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်တယ်။ ပစ္စုပ္ပန်, အတိတ်, အနာဂတ် ကာလသုံးပါးရဲ့ အကြောင်းတရား၊ အကျိုးတရားတွေကို သိနေတာကိုတော့ &lt;b&gt;ပစ္စယပဋိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်ပါတယ်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိတွေပဲ။ အဲဒီ သမ္မာဒိဋ္ဌိက အဆင့်နည်းနည်း ပိုမြင့်သွားပြီ။ အထူးသဖြင့် ဘုရားရှင်က ဒီအပိုင်းမှာ ဒီအဆင့်အထိ ရည်ညွှန်းထားတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီကနေ ရှေ့တစ်ဆင့်တက်လိုက်ပြီဆိုရင် ဒီ သမ္မာဒိဋ္ဌိရဖို့ သူတော်ကောင်းတွေဟာ &lt;b&gt;ဥပစာရ သမာဓိ&lt;/b&gt;လို့ခေါ်တဲ့ ဥပစာရစျာန်၊ &lt;b&gt;အပ္ပနာ သမာဓိ&lt;/b&gt;ခေါ်တဲ့ အပ္ပနာစျာန်အထိ ရရှိအောင် ပထမ ကြိုးစားရပါတယ်။ အဲဒီ သမ္မာဒိဋ္ဌိမျိုးကိုတော့ &lt;b&gt;စျာနသမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်တယ်။ သူကတော့ ခုနက &lt;b&gt;နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;၊ &lt;b&gt;ပစ္စယပရိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;ထက်တော့ အဆင့် နိမ့်ပါတယ်။ အဲဒီကနေ ပြီးတော့မှ &lt;b&gt;နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;၊ &lt;b&gt;ပစ္စယပရိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်ဆိုအပ်တဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိ။ အဲဒီကနေ ရှေ့တစ်ဆင့် တက်လိုက်တဲ့ အချိန်အခါကျတော့ ဘာလုပ်သလဲ? ဒီရုပ်တွေ ဒီနာမ်တွေရဲ့ အနိစ္စအချက်, ဒုက္ခအချက်, အနတ္တအချက်တွေကို လက်တွေ့သိအောင် ဝိပဿနာ ရှုပြီ။ အဲဒီ အခါမှာ ဝိပဿနာ သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်တွေ ပေါ်လာပြီ။ ဒီဝိပဿနာဉာဏ်တွေက ပိုအဆင့်မြင့်တယ်။ ခုနက &lt;b&gt;နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;ပစ္စယပရိစ္ဆေဒဉာဏ်&lt;/b&gt;တို့ထက် အဆင့်မြင့်သွားပြီ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီ ဝိပဿနာသမ္မာဒိဋ္ဌိကနေ ရင့်ကျက်လာတဲ့အခါ ဝိပဿနာဉာဏ်တို့ရဲ့ အဆုံးမှာ &lt;b&gt;အရိယမဂ်ဉာဏ်&lt;/b&gt; ပေါ်လာမယ်။ အဲဒီ အရိယမဂ်ဉာဏ်ကိုတော့ &lt;b&gt;မဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အရိယမဂ်ဉာဏ်ပြီးတာနဲ့ &lt;b&gt;ဖိုလ်ဉာဏ်&lt;/b&gt; တန်းပြီး ကျတယ်။ အဲဒီ အရိယဖိုလ်စိတ် ယှဉ်တွဲနေတဲ့ ဖိုလ်ဉာဏ်ကိုတော့ &lt;b&gt;ဖလသမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီ မဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိ, ဖလသမ္မာဒိဋ္ဌိတွေက ဘာကို ထိုးထွင်းပြီး သိသလဲဆိုတော့ အသင်္ခတဓာတ် အငြိမ်းဓာတ် နိဗ္ဗာန်ကြီးကို ထိုးထွင်းသိပါတယ်။ သူက အဆင့်အမြင့်ဆုံး သမ္မာဒိဋ္ဌိကြီးတွေပဲ။ အဲဒီ သမ္မာဒိဋ္ဌိကြီးတွေ အဆင့်အထိ သူတော်ကောင်းတစ်ဦး ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်မလဲ? မြတ်စွာဘုရား တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် ဆက်ဟောတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ကဲ ... ဒါယကာတို့ စိတ်ဖြင့် ကျင့်ရမယ့် &lt;b&gt;ဓမ္မစရိယ&lt;/b&gt;က ဘယ်နှစ်ပါးလဲ? သုံးပါး။ &lt;b&gt;အနဝဇ္ဇာ&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;ဗျာပါဒ&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;သမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီ သုစရိုက် ၃-ပါး ပေါင်းလိုက်တော့ သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါး။ ကာယသုစရိုက် ၃-ပါး၊ ဝစီသုစရိုက် ၄-ပါး၊ မနောသုစရိုက် ၃-ပါး။ မြတ်စွာဘုရား ဘာဆက်ဟောသလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;ဂဟပတယော&lt;/strong&gt;-ဒါယကာတို့။ &lt;strong&gt;ဓမ္မစာရီ&lt;/strong&gt;-ဓမ္မကို ကျင့်လေ့ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ &lt;strong&gt;သမစာရီ&lt;/strong&gt;-မျှမျှတတ ညီညီညွတ်ညွတ် ကျင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ &lt;strong&gt;အဟံ&lt;/strong&gt;-ငါသည်။ &lt;strong&gt;ကာယဿ ဘေဒါ&lt;/strong&gt;-ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စုတိပြတ်ကြွေ။ &lt;strong&gt;ပရံ မရဏာ&lt;/strong&gt;-သေလွန်သည်၏ နောက်ကာလ၌။ &lt;strong&gt;ခတ္တိယမဟာသာလာနံ&lt;/strong&gt;-ခတ္တိယ မဟာသာလအမျိုးတို့၏။ &lt;strong&gt;သဟဗျတံ&lt;/strong&gt;-အပေါင်းအဖော်အဖြစ်။ &lt;strong&gt;ဥပပဇ္ဇေယျ&lt;/strong&gt;-ကပ်ရောက်ရပါက။ &lt;strong&gt;အဟော ဝတ&lt;/strong&gt;-ကောင်းလေစွ။ &lt;strong&gt;ဣတိ&lt;/strong&gt;-ဤသို့လျှင်။ &lt;strong&gt;စေ အာကင်္ခေယျ&lt;/strong&gt;-အကယ်၍များ လိုလားတောင့်တခဲ့ငြားအံ့။ စဉ်းစားကြည့်စမ်း! စဉ်းစားကြည့်စမ်း!&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ငါဟာ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးပြီးမှ နောက်ကာလ၌၊ သေပြီးမှ နောက်ကာလ၌ မဟာသာလ အမည်ရတဲ့ မင်းသူဌေးတို့ရဲ့ အပေါင်းအဖော်အဖြစ်သို့ ပဋိသန္ဓေ ကပ်ရောက်နေရမယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမယ်လို့ ဒီလိုများ စိတ်က လိုလားတောင်းတခဲ့မယ်ဆိုရင်နော်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပျက်စီးခြင်းကြောင့် စုတိပြတ်ကြွေ သေလွန်သည့်နောက်ကာလ၌ မဟာသာလ မင်းသူဌေး သူကြွယ်တို့၏ အပေါင်းအဖော်အဖြစ်သို့ ရောက်ရ၏။ &lt;b&gt;&quot;ဧတံ ဌာနံ ဝိဇ္ဇတိ&quot;&lt;/b&gt; - ဤပဋိသန္ဓေအားဖြင့် ကပ်ရောက်တည်နေရခြင်း ဟုခေါ်ဆိုအပ်တဲ့ ဤအကြောင်းတရားသည် ဝိဇ္ဇတိ - ထင်ရှား ဧကန် ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အကယ်၍များ မိမိက ဒီဓမ္မစာရီတရားကို ကျင့်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ မျှမျှတတ ညီညီညွတ်ညွတ် ကျင့်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ကွယ်လွန်ပြီးတဲ့နောက် မင်းသူဌေးသူကြွယ်တို့ရဲ့ အပေါင်းအဖော်အဖြစ်သို့ ပဋိသန္ဓေအားဖြင့် ကပ်ရောက်တည်နေရမယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမယ်လို့ စိတ်ထဲက လိုလားတောင်းတခဲ့ရင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ တောင်းတချက်သည် တောင်းတသည့်အတိုင်း ဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်း ရှိနေတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ။ &lt;b&gt;&quot;တံ ကိဿ ဟေတု၊ တထာ ဟိ သော ဓမ္မစာရီ သမစာရီ&quot;&lt;/b&gt;။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း ဟူမူသော်၊ ထိုဓမ္မစာရီတရားကို ကျင့်လေ့ရှိသော၊ ညီညီညွတ်ညွတ် မျှတစွာ ကျင့်လေ့ရှိသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်း ရှိခြင်းကြောင့်။  ဘာဖြစ်လို့လဲ? ဓမ္မကို ကျင့်လေ့ရှိလို့ မျှမျှတတ ညီညီညွတ်ညွတ် ကျင့်လို့ပဲ။ မြတ်စွာဘုရား ဟိုဘက်မှာ သုတ္တန်တစ်ခု ဟောထားသေးတယ်။&lt;/p&gt;

ဣဇ္ဈတိ ဘိက္ခဝေ သီလဝတော စေတောပဏိဓိ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ။
(အံ-၃-၇၁။)

ဘိက္ခဝေ - ချစ်သားတို့၊ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ - သီလစင်ကြယ်နေသည့်အတွက်ကြောင့်၊ သီလဝတော - သီလရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၏၊ စေတောပဏိဓိ - စိတ်တောင့်တမှုဟူသမျှသည်၊ ဣဇ္ဈတိ - မချွတ်ဧကန် ပြည့်စုံတတ်ပေ၏။ အတူတူပဲ၊ ဒီပုံစံပဲနော်။ သီလတွေ စင်ကြယ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် သီလရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ စိတ်ရဲ့တောင့်တမှုဟူသမျှသည် မချွတ်ဧကန် ပြည့်စုံတတ်တယ် ဒီလို ဘုရား ဟောထားတယ်။ ဒီလို ဟောကြားချက်ကလေးတွေကို တချို့က ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ပြောထားတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;နောက်တစ်ခု အဲဒီ ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ဟောထားတဲ့ အကြောင်းတွေကို ဦးပဉ္စင်းနောက်မှ ဆက်ဟောမယ်။ အကယ်၍များ မင်းသူဌေးသူကြွယ်ဘဝကို မလိုလားလို့ ပုဏ္ဏား သူဌေးသူကြွယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ရင်ကော မရနိုင်ဘူးလား? ရနိုင်ပါတယ်။ ဒီလောကမှာ ဖြစ်နေတဲ့ နံပါတ်တစ် သူဌေးတွေကတော့ မင်းသူဌေးတွေပဲ။ နံပါတ်နှစ် သူဌေးကတော့ ဗြဟ္မဏ သူဌေးတွေပဲ။ ကုန်ရောင်း ကုန်ဝယ် သူဌေးသူကြွယ်တွေကိုလည်း အလိုမရှိလို့ စာတုမဟာရာဇ် နတ်ဘဝ ရောက်ချင်ရင်လည်း ရနိုင်တယ်။ တာဝတိံသာ အစရှိတဲ့ နတ်ပြည် ၆-ထပ်ကို လိုလားတောင့်တခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း ရနိုင်ပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီထက် တစ်ဆင့်တက်ပြီး ဗြဟ္မာပြည်ကို လိုလားတောင့်တခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း ရနိုင်တယ်။ ဗြဟ္မာပြည်ကိုသာ မကသေးဘူး၊ မိမိက ရှေ့တစ်ဆင့် တက်ပြီး အရဟတ္တမဂ် အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့် မျက်မှောက်ပြုနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို လိုလားတောင့်တခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း ရနိုင်ပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အခြေခံတာက သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးကို အခြေခံနေတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် ရနိုင်သလဲဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ အဋ္ဌကထာ ဆရာက ဖွင့်ထားပါတယ်။ အဲဒီတော့ ဒီနေရာမှာ သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးကို အခြေခံပြီးတော့ ရနိုင်တာက နတ်ပြည် ၆-ထပ်ပဲ ရနိုင်ပါတယ်။ ခုနက သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးထဲမှာ ကြည့်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်သည် အဆင့်အမြင့်ဆုံးပဲ။ ရုပ်တွေ, နာမ်တွေကို ပရမတ်ဆိုက်အောင်၊ အကြောင်းတရား, အကျိုးတရားတွေကို ပရမတ်ဆိုက်အောင် သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်ဖြင့် သိတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီကနေ ရှေ့တစ်ဆင့် တက်လိုက်တော့ ဒီသမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်တွေကို အခြေခံပြီးတော့ ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းတွေကို စီးဖြန်းတော့မယ်ဆိုရင် စျာန်တွေကို ပထမရအောင် ကြိုးစားတယ်။ စျာန်တွေကို ရအောင် ကြိုးစားလိုက်တဲ့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ သန္တာန်မှာ &lt;b&gt;စျာနသမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;တွေ ဖြစ်ပြီ။ ဒီစျာန်တရားတွေကို ကြိုးစားလို့ ပထမစျာန်ထိ ရောက်ရင် ပထမစျာန် သမာဓိနဲ့ ညီမျှတဲ့ ဘုံတွေကို ရောက်မယ်။ ဒုတိယစျာန်တွေကို ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း ဒုတိယစျာန်နဲ့ ညီမျှတဲ့ဘုံတွေ ရောက်မယ်။ ရူပါဝစရ စျာန်တွေတွင် မကဘူး၊ အရူပါဝစရ စျာန်တွေကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း အရူပါဝစရ ဘုံတွေကို ရောက်နိုင်တယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီစျာန်တွေကို အခြေခံပြီးတော့ ဝိပဿနာကို ကူးခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း ပါရမီ အနုအရင့်အရ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်တွေကို အဆင့်ဆင့် ရနိုင်တယ်။ အကယ်၍ မိမိက အနာဂါမိ မဂ်ဉာဏ်အထိ ဆိုက်ရောက်ခဲ့ပြီ ဆိုကြပါစို့။ စျာန်တွေကို အခြေခံပြီး အနာဂါမိ မဂ်ဉာဏ်အထိ ဆိုက်ရောက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သုဒ္ဓါဝါသ ဗြဟ္မာပြည်အထိ ရောက်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါတွေလည်း မိမိက မလိုချင်ပါဘူး။ အရဟတ္တမဂ် အရဟတ္တဖိုလ်အထိ ရောက်ချင်ပါတယ်ဆိုရင်လည်း အနာဂါမိ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်ကို အခြေခံပြီး ဝိပဿနာ ဆက်လက် ရှုပွားမယ်ဆိုရင် ရောက်နိုင်ပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;လူ့ပြည်, နတ်ပြည်, ဗြဟ္မာပြည်ခေါ်တဲ့ လူ့ချမ်းသာ, နတ်ချမ်းသာ, ဗြဟ္မာချမ်းသာတွေကို မိမိက လိုလားတောင့်တမှု မရှိခဲ့ပါဘူး ဆိုရင်လည်း အရဟတ္တမဂ် အရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန် ချမ်းသာကြီးကိုသာ လိုလားတောင့်တခဲ့ပါတယ် ဆိုရင်လည်း ဒီ မိမိရရှိထားတဲ့ စျာန်တွေကို အခြေခံပြီး ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားတွေကို ဆက်လက်ပြီး ရှုပွားအားထုတ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း အရဟတ္တမဂ် အရဟတ္တဖိုလ်အထိ ဆိုက်ရောက်နိုင်ပါတယ် ဆိုပြီး ဒီလို ဟောထားတယ်။ ဒီတော့ ဒီတရားတွေကို ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အခြေခံက ဘာလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ဓမ္မစရိယ&lt;/b&gt;ခေါ်တဲ့ သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးကို ရိုရိုသေသေ ညီညီညွတ်ညွတ် မျှမျှတတ ကျင့်ဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီ သီလကျင့်စဉ်သည် သာသနာတော်မှာ အလွန် အရေးမကြီးဘူးလား? အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့် သီလရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့သန္တာန်၌ အလိုရှိသည်တို့သည် မချွတ်ဧကန် ပြည့်စုံ၍ လာပေ၏၊ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် သီလသာ ရှိပါစေ၊ သီလရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့သန္တာန်မှာ ကသိုဏ်း ပဋိဘာဂနိမိတ်တွေ ပြီးစီးလာနိုင်တယ်။ ဒီလို ဘုရား ဟောထားတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီတော့ ဦးပဉ္စင်းတို့ ဒီမှာ တချို့က ဘာပြောသလဲ? “ငရဲနဲ့ ခြောက်ပြီးတော့ နတ်ပြည်နဲ့ မြှောက်တယ်” တဲ့။ ခု ဘုရားရှင်က ငရဲနဲ့ ခြောက် မပြဘူးလား? နတ်ပြည်နဲ့လည်း မြှောက် မပြဘူးလား? ဒါပေမဲ့ မိမိ အလိုရှိမှပါ။ ငရဲနဲ့ တကယ်ခြောက်သလား မေးတော့ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက်တော့ နည်းနည်းတော့ ခြောက်ရတာပေါ့။ ဘယ့်နှယ်လဲ သီလရှင်တွေ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လို့ ဘုန်းကြီးပြောတာ သဘောပေါက်ကြသလား?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အေး ... မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက်တော့ ဒီလို ဖြစ်တတ်တယ်လို့ ပြောမပြသင့်ဘူးလား? ပြောသင့်တာပေါ့။ နတ်ပြည်နဲ့ မြှောက်တယ်ဆိုတာက တကယ်မြှောက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရောက်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်လို့ ပြောတာပါ။ မှန်, မမှန် ခွဲခြားနိုင်တဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိ စွမ်းအား မိမိမှာ ရှိဖို့တော့ လိုတယ်။ &lt;b&gt;နာမရူပပရိစ္ဆေဒ သမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;၊ &lt;b&gt;ပစ္စယပရိစ္ဆေဒ သမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;သာ ရရှိပါစေ။ အတိတ်အဆက်ဆက် အနာဂတ်အဆက်ဆက် ဆုံးသည်အထိ အကြောင်းတရား အဆက်ဆက်ရှိခြင်းကြောင့် အကျိုးတရား အဆက်ဆက် ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ပုံကို သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက် ထွင်းဖောက်သိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အဖို့ မြှောက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေသည် အဓိပ္ပါယ် ရှိဦးမလား? မရှိတော့ဘူး။ ဘယ်လိုသာ ရှိနိုင်သလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဘုရားရှင်သည် အမှန်တရား သစ္စာတရားကိုသာ ဟောကြားပေးနေတယ်ဆိုတာ ကိုယ်တိုင် လက်ခံသွားနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီ အဆင့်အထိ မိမိက ရောက်အောင် အားထုတ်မှု မရှိဘဲနဲ့ ရမ်းသမ်းပြီး ဝေဖန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မိမိက ဆင်ကန်းတောတိုး ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလား? ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ မျက်လုံး မရှိဘူး။ မှန်ကန်တဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ် ကိုယ့်မှာ ရှိသလား? မရှိဘူး။ လောကက ပြောနေကြတယ်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိကို ပညာဆိုပြီး ပြောနေကြတယ်။ ဒီပုဂ္ဂိုလ် ပညာရှိတယ်၊ ပညာရှိတယ်။ ဘုရားဆိုလိုတဲ့ သမ္မာဒိဋ္ဌိကို မရောက်ပါဘူး။ ဘုရားဆိုလိုတဲ့ ပညာက သမ္မာဒိဋ္ဌိ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ဒုက္ခေဉာဏံ၊ ဒုက္ခသမုဒယေဉာဏံ၊ ဒုက္ခနိရောဓေဉာဏံ၊ ဒုက္ခနိရောဓ ဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ ဉာဏံ&lt;/b&gt;ဆိုပြီး ဘယ်နှစ်ချက် ရှိသလဲ? လေးချက်။ ဒုက္ခသစ္စာကို သိနေတဲ့ ဉာဏ်သည် သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ပညာ။ သမုဒယသစ္စာကို သိနေတဲ့ ဉာဏ်သည် သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ပညာ။ နိရောဓသစ္စာကို သိနေတဲ့ ဉာဏ်သည် သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ပညာ။ ဒုက္ခချုပ်ရာ နိရောဓ ခေါ်ဆိုအပ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း ကျင့်စဉ် မဂ္ဂသစ္စာကို သိနေတဲ့ ဉာဏ်သည် သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ပညာ။ ပညာ မြတ်စွာဘုရား ဘယ်နှစ်မျိုး ဟောသလဲ? လေးမျိုး။ ဒါကို &lt;b&gt;စတုသစ္စာ သမ္မာဒိဋ္ဌိ&lt;/b&gt;လို့ ခေါ်ပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;သမ္မာဒိဋ္ဌိအားလုံးသည် စတုသစ္စာ သမ္မာဒိဋ္ဌိမှာ လာပြီး ဦးတိုက်နေပါတယ်။ အားလုံး အကျုံးဝင်သွားတယ်။ ဥပမာ - စျာနသမ္မာဒိဋ္ဌိဆိုရင် စျာန်တရားတွေ ဘာသစ္စာတရားထဲမှာ အကျုံးဝင်သလဲမေးတော့ ဒုက္ခသစ္စာတရားထဲမှာ အကျုံးဝင်တယ်။ ဒုက္ခသစ္စာတွေကို ကုန်စင်အောင် သိပါစေ။ စျာနသမ္မာဒိဋ္ဌိကို သိတဲ့ဉာဏ်ဟာလည်း အဲဒီအထဲမှာ အကျုံးဝင် သွားပြီ။ ဝိပဿနာ သမ္မာဒိဋ္ဌိတွေကော ဘယ်ထဲမှာ အကျုံးဝင်သလဲ မေးတော့ ဘုံဘဝအတွင်းမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ဉာဏ်မှန်သမျှ အကုန်လုံး ဒုက္ခသစ္စာ တရားတွေချည်းပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ သူတို့လည်း ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်မသွားဘူးလား? ဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်းနဲ့ အနှိပ်စက်ခံနေရတယ်။ အားလုံးက ဒုက္ခသစ္စာတွေချည်းပဲ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီတော့ ဘုရားရှင်သည် တရားတွေကို ဟောကြားပြသပေးတဲ့ အပိုင်းလေးမှာ အမှန်တရားတွေကိုသာ ဟောကြားပြသ ပေးနေတယ်။ ငရဲနဲ့ ခြောက်ပြီးတော့ နတ်ပြည်နဲ့ မြှောက်နေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီ &lt;b&gt;ဓမ္မစရိယာ&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;သမစရိယာ&lt;/b&gt; သုစရိုက်တရားတွေသည် အရဟတ္တဖိုလ်အထိ သို့မဟုတ် လူချမ်းသာ, နတ်ချမ်းသာ, ဗြဟ္မာချမ်းသာကို ရယူလိုက ရနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ အရဟတ္တဖိုလ်ကို လိုချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ သူတော်ကောင်းမှန်ခဲ့ရင် ဒီ &lt;b&gt;ဓမ္မစရိယာ&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;သမစရိယာ&lt;/b&gt;တွေကို ရိုရိုသေသေနဲ့ လိုက်နာဖို့ မလိုဘူးလား? လိုပါတယ်။ သမစရိယာခေါ်တဲ့ ဒီညီညွတ် မျှတနေတဲ့ သုစရိုက်တရားတွေကိုလည်း ရိုရိုသေသေနဲ့ ဖြည့်ကျင့်ဖို့ မလိုဘူးလား? လိုအပ်ပါတယ်။ အကယ်၍ မဖြည့်ကျင့်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘာဖြစ်မလဲ? ဒီအပိုင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ မြတ်စွာဘုရား အင်္ဂုတ္တုရနိကာယ် စတုတ္ထနိပါတ်မှာ ဟောထားပါတယ်။ အတ္တာနုဝါဒသုတ္တန် -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;“စတ္တာရိမာနိ ဘိက္ခဝေ ဘယာနိ”&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ချစ်သားတို့ ဘေးဆိုးကြီး လေးမျိုးရှိတယ်။ မိမိကိုယ်ကို မိမိ စွပ်စွဲနေတဲ့ ဘေး၊ ငါတော့ ဒီမကောင်းမှု ပြုမိတာ မှားပြီ။ ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ် မသိဘူးလား? ကိုယ် အသိဆုံးပဲ။ မိမိပြောတယ်, မပြောဘူးဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မသိဘူးလား? အသိဆုံးပဲ။ မသိသေးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်ပေါ့ “အမလေး! ကျုပ်တို့ကတော့ ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ကတော့ ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး” ဆိုပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆင်ခြေတွေအမျိုးမျိုး ပေးနေမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က သံသရာသစ်ငုတ် ဖြစ်ဖို့တော့ သေချာနေပြီ။ သံသရာက လွတ်ဖို့ဆိုတာက ဒီပုဂ္ဂိုလ်အဖို့ လမ်းက တော်တော်လေး ဝေးသွားပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နားလည်ပါတယ်။ များသောအားဖြင့် နားမလည်ဘူးဆိုတာက တကယ်နားမလည်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ နားမလည်ချင်ယောင် ဆောင်နေတာပါ။ ငါဘာလုပ်နေတယ် ဆိုတာ ကိုယ်ဘာသာ ကိုယ်အသိဆုံးပဲနော်။ မိမိက မကောင်းမှုတစ်ခု ပြုခဲ့ပြီ။ ဒုစရိုက်တစ်ခု လွန်ကျူးခဲ့ပြီဆိုရင် ငါသည် ဒုစရိုက်တစ်ခု ကျူးလွန်ခဲ့ပြီဆိုပြီး မိမိကိုယ်ကို စွပ်စွဲတဲ့ ဘေး၊ အဲဒါက အင်မတန် ဆိုးတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ဆိုးသလဲ? သေခါနီးကာလမှာ ဒီအတ္တနုဝါဒ ဘေးကြီးက မိမိကို လာပြီး နှိပ်စက်တော့မယ်။ နှိပ်စက်သွားတဲ့ ထုံးတွေလည်း အများကြီး ရှိကြပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အတ္တနုဝါဒဘေး = သူတစ်ပါးတို့က စွပ်စွဲကဲ့ရဲ့ ကြလိမ့်မယ်။ ဒီဘုန်းကြီးက သီလ မရှိဘူး, ဒီသီလရှင်က သီလ မရှိဘူး, ဒီ ဒကာကြီးက သီလ မရှိဘူး, ဒီယောဂီက သီလ မရှိဘူး စသည်ဖြင့် သူတစ်ပါးတို့က မစွပ်စွဲဘူးလား? စွပ်စွဲမယ်။ သူတစ်ပါးတို့ စွပ်စွဲတဲ့ ဘေးဆိုးကြီးလည်း တစ်မျိုးရှိတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒဏ္ဍဘေး = ဘေး။ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ ပျက်ပြားလာရင် မင်းပြစ်မင်းဒဏ် ၃၂-ပါးသော ကံကြမ္မာ အစရှိတဲ့ မင်းပြစ်မင်းဒဏ်တွေရော မသင့်နိုင်ဘူးလား? သင့်နိုင်တယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒုဂ္ဂတိဘေး = ဒီလို ဒုစရိုက်တွေကို လက်သွက်သွက်နဲ့ ကျူးလွန်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သည် သေသည်၏ အခြားမဲ့၌ ဘယ်ကို ရောက်မလဲ ဒုဂ္ဂတိလို့ ခေါ်တဲ့ အပါယ်လေးဘုံ တစ်ဘုံဘုံရောက်မယ်။ ဒီကံက အကျိုးပေးခဲ့ရင်ပေါ့။ ဒါကြောင့် ဒီဘေးဆိုးကြီး လေးမျိုးရှိတယ်။ ဒီဒုစရိုက်တွေကို လက်သွက်သွက်နဲ့ ကျူးလွန်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ဒီဘေးဆိုးကြီး လေးမျိုးက အမြဲတမ်း ဖိတ်ခေါ်နေတယ်၊ ဆီးကြိုနေတယ်။ ဆီးကြိုနေတယ်ဆိုတာ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့သန္တာန်မှာ ထင်ရှားဧကန် ရှိနေပါတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ရှေးခေတ်တုန်းကပေါ့။ ရှေးခေတ်ဆိုတာက ဦးပဉ္စင်းတို့ သက်တမ်းရှည်တဲ့ ကာလပေါ့။ အထူးသဖြင့် အနှစ်တစ်သိန်းတန်းကာလ ဆိုကြပါစို့။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီ အချိန်အခါတုန်းက လူ့လောကမှာ ရောဂါဘယ်နှစ်မျိုး ရှိသလဲ ဆိုတော့ တရားစောင့်တဲ့ ခေတ်တုန်းက လောကမှာ ရောဂါ သုံးမျိုးပဲ ရှိတယ်။ လိုချင်နေတဲ့ ရောဂါလေးတစ်ခု၊ ထမင်းဆာနေတဲ့ ရောဂါလေးတစ်ခု၊ အိုတဲ့ ရောဂါလေးတစ်ခု၊ အဲဒီ သုံးခုပဲ ရှိတယ်။ သိပ်ကောင်းတယ်။ အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ? &lt;b&gt;ဓမ္မစရိယ&lt;/b&gt;ခေါ်တဲ့ သုစရိုက်တရားတွေကို ထိုခေတ်, ထိုအချိန်က လက်တွေ့ ကျင့်ကြလို့ပဲ။ &lt;b&gt;ဓမ္မစရိယ&lt;/b&gt;ခေါ်တဲ့ ဒီသုစရိုက်တရားတွေကို &lt;b&gt;သမစရိယ&lt;/b&gt; မျှမျှတတ ကျင့်ကြလို့ အဲဒီ ကျင့်ဝတ်ပဋိပတ်တွေက လောကကြီး တစ်ခုလုံး လွှမ်းခြုံထားလိုက်တာ ဒကာကြီးတွေ လောကကြီးတစ်ခုလုံး သာယာဖွယ် မကောင်းဘူးလား? သိပ်ကောင်းတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ခိုးသားဓားပြ ဘေးရန်လည်း မကြောက်ရဘူး၊ သူတစ်ပါး သတ်ဖြတ်မယ့်ဘေးရန်လည်း မကြောက်ရဘူး၊ သူတစ်ပါးတွေ ဖျက်ဆီးမယ်ဆိုတဲ့ ဘေးရန်တွေလည်း ဘာမှ မကြောက်ရဘူး၊ မုသာဝါဒ သူတစ်ပါးတွေ အစွပ်စွဲ ခံရမှာလည်း မကြောက်ရဘူး၊ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းနဲ့ ပက်ပက်စက်စက် အပြောခံရမယ့် ဘေးရန်တွေလည်း မကြောက်ရတော့ဘူး၊ သိပ်ကောင်းနေတဲ့ခေတ်။ အဲဒီတော့ အဲဒီလို ခေတ်ကြီးမှာ သိပ်ကောင်းနေတယ် ဆိုလို့ရှိရင် ဒီတရားတွေကို ရိုသေစွာ စောင့်ရှောက်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို တရားတော်ကလည်း ရိုရိုသေသေနဲ့ တုံ့လှည့်တစ်ဖန် ပြန်ပြီးတော့ စောင့်ရှောက်ပေးပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီတော့ ရှေးထုံးလေးတစ်ခု ဘုန်းကြီး ဒီည ဟောဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။ ဇာတ်တော်လေးတစ်ခုပဲ။ &lt;b&gt;မဟာဓမ္မပါလဇာတ်&lt;/b&gt;ပဲ။ ဒီ မဟာဓမ္မပါလဇာတ်က ဦးပဉ္စင်းတို့ ဘာကို အကြောင်းပြုပြီး ဖြစ်ပေါ်လာရသလဲဆိုတော့ - မြတ်စွာဘုရား တစ်ဝါ ရပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယဝါ ဆိုကြပါစို့နော်။ မြတ်စွာဘုရား ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်မှာ သီတင်းသုံးတယ်။ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက် အလှူခံပြီး ကာလ ဆိုကြပါစို့။&lt;/p&gt;

&lt;h3&gt;&lt;b&gt;မဟာဓမ္မပါလဇာတ်တော်&lt;/b&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;p&gt;---&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;မင်းကြီးကလည်း နောက်လိုက် အမတ်တစ်ဦးလျှင် အခြံအရံ တစ်ထောင်နှင့်တကွ မြတ်စွာဘုရားကို သွားပြီး ပင့်ဖိတ်ခိုင်းတယ်။ အမတ်တွေကလည်း ရဟန်းပြုခွင့်ရရင် သွားပြီး ပင့်ဖိတ်ပေးပါမယ်ဆိုပြီး သွားပင့်ဖိတ်တယ်။ အားလုံး ရဟန်းဖြစ်သွားကြပါတယ်။ ကာဠုဒါယီအမတ် အမှူးရှိတဲ့ ၉-ကြိမ် စေလွှတ်လိုက်တော့ အားလုံးပေါင်း အမတ် ကိုးထောင်ပေါ့။ အဲဒီ ရဟန္တာမထေရ်တွေပေါ့။ အားလုံး ရဟန္တာ တစ်သောင်းနဲ့ တူပါတယ်။ ရဟန္တာ နှစ်သောင်းကျော်နဲ့အတူ မြတ်စွာဘုရား တပေါင်းလပြည့်နေ့က စပြီးတော့ ကဆုန်လပြည့်နေ့မှာ ကပိလဝတ် နေပြည်တော်ကို ကြွချီတော်မူပါတယ်။ အဲဒီ ပထမအကြိမ် ကြွချီတဲ့အပိုင်းမှာ နိဂြောဓာရုံ ကျောင်းတိုက်မှာပဲ သီတင်းသုံးတယ် ဆိုကြပါစို့။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;မြတ်စွာဘုရား ပထမအကြိမ် နန်းတော်တွင်း အကြွမှာပဲ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးကို ချေချွတ်လိုက်တဲ့အတွက် သောတာပန် တည်သွားပါတယ်။ ဒုတိယအကြိမ်ကတော့ ဒီမဟာဓမ္မပါလဇာတ်ကို ဟောကြားပေးလိုက်တဲ့အတွက် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးလည်း အနာဂါမိမဂ်ဖိုလ် ဆိုက်ရောက်သွားပါတယ်။ ဒီဇာတ်တော်ကလေးကို မြတ်စွာဘုရား ဘာဖြစ်လို့ ဟောသလဲ ဆိုတော့ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးကနေပြီးတော့ မြတ်စွာဘုရားကို သူက လျှောက်ထားတယ်။ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တွေ လှူဒါန်းပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းပေါ့။ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်, အားရဖွယ် စကားလေးတွေ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး စကားလေးတွေ ထိုင်ပြောတယ်။ ထိုင်ပြောပြီးတဲ့ အချိန်အခါ သူက ဘာလျှောက်သလဲ? မြတ်စွာဘုရား အရှင်ဘုရားတို့ ဒုက္ကရစရိယာ ခြောက်နှစ်ကြာအောင် အားထုတ်နေတဲ့ အချိန်အခါမှာ နတ်ကောင်းတွေက ကောင်းကင်မှာ ရပ်တည်ပြီး တပည့်တော်ထံ လာလာပြီးတော့ စကားတွေ ပြောကြတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ပုတ္တော တေ သိဒ္ဓတ္ထကုမာရော အပ္ပါဟာရတာယ မတော&lt;/b&gt; (ဇာတက၊ဋ္ဌ၊၄၊၄၉။) = သင်၏ သိဒ္ဓတ္ထကုမာရ အမည်ရတဲ့ သားသည် နည်းပါးသော အာဟာရ ရရှိသည့်အတွက်ကြောင့် သေလွန်၍ သွားခဲ့လေပြီ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;သင့်သားဟာ အစာအာဟာရ နည်းပါးတဲ့အတွက်ကြောင့် အစာအာဟာရ နည်းနည်းလေးပဲ စားတဲ့အတွက်ကြောင့် သေသွားပြီ။ ဒီလို ပြောကြတယ်။ ထိုအချိန်အခါမှာ ဘုရားရှင်က တစ်ခါတလေ မုသာဝါဒ ဖြစ်မှာစိုးလို့ ပဲပိစပ် ပြုတ်ရေလေး တစ်ဇွန်းသာသာလောက်ပဲ သုံးစွဲပါတယ်။ အဲဒီလောက်အထိ အာဟာရတွေကို ခြိုးခြံလိုက်တယ်။ ခြိုးခြံလိုက်တဲ့ အချိန်အခါမှာ ရင်ဘတ်ကို စမ်းလိုက်ရင် ကျောကို သွားတွေ့တယ်၊ ကျောကို စမ်းလိုက်ရင် ရင်ဘတ်ကို သွားတွေ့တယ်။ အဲဒီလောက်ထိ ပိန်သွားတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီလို ဒုက္ကရစရိယ ပဋိပတ်တွေက အရဟတ္တဖိုလ် မရနိုင်တော့ ဘုရား မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်တဲ့ အချိန်အခါကျတော့ ဒီဒုက္ကရစရိယာ ကျင့်စဉ်တွေကို စွန့်ပယ်ပြီးတော့ မဇ္ဈိမပဋိပဒါခေါ်တဲ့ အလယ်အလတ် လမ်းစဉ်ကို ကျင့်တော်မူတယ်။ မျှတအောင် အစာအာဟာရတွေကို မှီဝဲပါတယ်။ အဲဒီ ဒုက္ကရစရိယ ကျင့်တဲ့ အချိန်အခါမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ဘုရားရှင်သည် ထလိုက်တာနဲ့ လဲသွားတယ်။ တချို့နတ်တွေက သေပြီ၊ တချို့နတ်တွေက မသေသေးဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ဒီလောက်ထိ အချင်းများ ကွဲပြားလောက်အောင် အင်အားတွေက ဆုတ်ယုတ်နေတယ်။ အဲဒါကြောင့် နတ်တွေက သုဒ္ဓေါဒန မင်းကြီးကို ကောင်းကင်ကနေ ရပ်တည်ပြီး လာလာ ပြောကြတယ်။ သင့်ရဲ့သား သိဒ္ဓတ္ထကုမာရမင်းသားဟာ အစာအာဟာရတွေ နည်းပါးတဲ့အတွက်ကြောင့် သေသွားပြီလို့ လာလာပြီး ပြောကြတယ်။ အဲဒီလို လာပြောတဲ့ အချိန်ကျတော့ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;” ဒကာတော် မင်းကြီး ... အဲဒီလို နတ်တွေက လာပြောတဲ့အချိန်ကျ သင် ယုံကြည်ပါသလား” လို့ မေးကြည့်တယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;” မြတ်စွာဘုရား ... နတ်တွေက ကောင်းကင်ကနေ ရပ်တည်ပြီးတော့ တပည့်တော်ကို လာပြောတော့ မယုံဘူးဘုရားတဲ့” ။ မယုံဘူးဆိုတာက သူက ဘာဖြစ်လို့လဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;န သဒ္ဒဟိံ၊ ဘန္တေ၊ အာကာသေ ဌတွာ ကထေန္တိယောပိ ဒေဝတာ၊ “မမ ပုတ္တဿ ဗောဓိတလေ ဗုဒ္ဓတ္တံ အပ္ပတွာ ပရိနိဗ္ဗာနံ နာမ နတ္ထီ”&lt;/b&gt; (ဇာတက၊ဋ္ဌ၊၄၊၄၉။) = မြတ်စွာဘုရား ကောင်းကင်၌ ရပ်တည်၍ ပြောဆိုနေတဲ့ နတ်တွေရဲ့ စကားတို့ကိုလည်း မယုံကြည်ခဲ့ပါ။ သားတော်အဖို့ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်၌ ဘုရားအဖြစ် မဆိုက်ရောက်ဘဲ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုရခြင်းမည်သည် မရှိနိုင်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ငါ့သားဟာ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်မှာ ဘုရားအဖြစ်သို့ မရောက်နိုင်ဘဲ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မယုံဘူး။ အဲဒီအခါကျတော့မှ မြတ်စွာဘုရားက -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;မဟာရာဇ၊ ပုဗ္ဗေပိ တွံ မဟာဓမ္မပါလကာလေပိ “ပုတ္တော တေ မတော ဣမာနိဿ အဋ္ဌီနီ” တိ ဒေဿတွာ ဝဒန္တဿပိ ဒိသာပါမောက္ခာစရိယဿ “အမှာကံ ကုလေ တရုဏကာလေ ကာလကိရိယာ နာမ နတ္ထီ” တိ န သဒ္ဒဟိ၊ ဣဒါနိ ပန ကသ္မာ သဒ္ဒဟိဿသီ&quot;တိ ဝတွာ တေန ယာစိတော အတီတံ အာဟရိ။&lt;/b&gt; (ဇာတက၊ဋ္ဌ၊၄၊၄၉။) = ဒကာတော်မင်းကြီး ... သင်မင်းကြီးသည် မဟာဓမ္မပါလ အမည်ရတဲ့ မင်းကြီးဖြစ်တဲ့ အချိန်အခါ ကာလ၌ အရိုးတို့ကို ပြု၍ သင်၏သားသည် သေပြီဟု ပြောကြားခဲ့လေပြီ။ အဲဒီအခါတုန်းကလည်း မယုံကြည်ခဲ့ဖူးဘူး။ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးကနေပြီးတော့ တောင်းပန် လျှောက်ထားတဲ့အတွက် အတိတ်ဇာတ်ကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရား ဆက်ဟောပေးပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဘဝတစ်ခုမှာ ဗာရာဏသီပြည် ဗြဟ္မဒတ် ထီးဖြူအုပ်ချုပ် မင်းလုပ်တဲ့ အချိန် ကာသိတိုင်းမှာ ဓမ္မပါလအမည်ရတဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီ ဓမ္မပါလဆိုတဲ့ ရွာမှာ နေထိုင်တဲ့ ပုဏ္ဏားကြီးက မွေးဖွားတဲ့အတွက် ဦးပဉ္စင်းတို့ ဘုရားအလောင်းကိုလည်း ဓမ္မပါလဆိုပြီး အမည်ပေးထားတယ်။ အဲဒီ ဓမ္မပါလရွာမှာ နေထိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဘယ်လိုလဲဆိုတော့ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;ဒသန္နံ ကုသလကမ္မပထာနံ ပါလနတော &quot;ဓမ္မပါလော&quot;တွေဝ ပညာတော ဗြာဟ္မဏော ပဋိဝသတိ၊ တဿ ကုလေ အန္တမသော ဒါသကမ္မကရာပိ ဒါနံ ဒေန္တိ၊ သီလံ ရက္ခန္တိ၊ ဥပေါသထကမ္မံ ကရောန္တိ။&lt;/b&gt; (ဇာတက၊ဋ္ဌ၊၄၊၅၀။) = ကုသိုလ် ဓမ္မတရား ၁၀-ပါးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နေတဲ့ ဓမ္မပါလ အမည်ရနေတဲ့ ပုဏ္ဏားတွေ အဲဒီရွာမှာ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီရွာကလေးကိုလည်း ဓမ္မပါလလို့ အမည်ပေးထားတယ်။ အဲဒီ အမျိုးအနွယ်မှာဆို ယုတ်စွအဆုံး ကျွန်ယောက်ျားတွေ အလုပ်သမားတွေတောင် အလှူဒါနကို ပေးလှူကြ၏၊ သီလကို စောင့်ရှောက်ကြလေကုန်၏၊ ဥပုသ်ကို ပြုကြလေကုန်၏။ အဲဒီတော့ တစ်ရွာလုံး ကိုယ်ကျင့်သီလ ပျက်စီးနေတာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ သီလ ၁၀-ပါးကို လုံလုံခြုံခြုံနဲ့ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တယ်။ အလှူဒါန ပြုတယ်။ ဥပုသ် စောင့်ကြတယ်။ အဲဒီရွာမှာ အေးချမ်းမှု မဖြစ်နိုင်ဘူးလား? အိမ်တံခါးတွေကို ဖွင့်ပြီး အိပ်မယ်ဆိုရင် အိပ်လို့ မရနိုင်ဘူးလား? ရနိုင်တယ်။ ကိုယ့်ပစ္စည်း ပျောက်သွားမလား, သူ့ပစ္စည်း ပျောက်သွားမလားဆိုတဲ့ စိတ် ပူပင်သောကတွေ ရှိပါဦးမလား? မရှိတော့ဘူးနော်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီ စိတ်ချမ်းသာတဲ့ စွမ်းအင်သည် ကျန်းမာရေးကို များစွာ အထောက်အကူ ပြုတယ်။ စိတ်တွေက စိုးရိမ်ပူဆွေးနေရတယ်။ သားအတွက် ပူရ, သမီးအတွက် ပူရ, ပစ္စည်းအတွက် ပူရ, ဟို ပူရ ဒီ ပူရ စသည်ဖြင့် ပူရတဲ့ အတွက်ကြောင့် အပူမီးရဲ့ လောင်မြိုက်တဲ့ စွမ်းအား၊ ရာဂမီးတို့ လောင်မြိုက်တဲ့ စွမ်းအား၊ အဲဒီ စွမ်းအားတွေက သတ္တဝါတွေရဲ့ အသက်ကို တိုစေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်။ ဟိုလူ့အပေါ် မကျေနပ်၊ ဒီလူ့အပေါ် မကျေနပ်၊ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်ကို မတရား ပြောလိုက်၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို မတရား ပြောလိုက်၊ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်ကို မတရား စွပ်စွဲလိုက်၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို မတရား စွပ်စွဲလိုက်။ အဲဒီ စိတ်ဓာတ်တွေ ရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ သန္တာန်မှာ လောဘမီး၊ ဒေါသမီး၊ မာန်မာနမီး၊ ဣဿာ မစ္ဆရိယမီးဆိုတဲ့ အညစ်အကြေး မီးတွေက တောက်လောင် မနေဘူးလား? တောက်လောင်နေပြီ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီလို ရွာလေးတစ်ရွာမှာ ဒီလို အေးချမ်းနေတယ်ဆိုရင် အကယ်၍များ မြို့တစ်မြို့မှာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ လိုက်နာမယ်ဆိုရင် အဲဒီမြို့ အေးချမ်းမှု မဖြစ်နိုင်ဘူးလား? အကယ်၍များ တိုင်းပြည် တစ်ပြည်မှာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေသည် ဒီတရားတွေကို လိုက်နာကြမယ်ဆိုရင် ဒီတိုင်းပြည်ဟာ သာယာဝပြော အေးချမ်းမှု မဖြစ်နိုင်ဘူးလား? ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဒီတရားတွေသည် လောကကြီးပွားရေး တရားလို့ရော မပြောနိုင်ဘူးလား? ပြောနိုင်ပါတယ်။ ကြီးပွားတယ် ဆိုတာက ဘာတွေလဲ? ကုသိုလ်တွေ တိုးပွားနေမယ်၊ အကုသိုလ်တရားတွေ ဆုတ်ယုတ်နေမယ်၊ ကောင်းကျိုးတရားတွေ တိုးပွားနေတယ်၊ မကောင်းကျိုးတရားတွေ ဆုတ်ယုတ်နေတယ်၊ ဒါကို လောက ကြီးပွားတယ်လို့ ခေါ်တယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ကောင်းတဲ့ အကျိုးဆိုတာက လူချမ်းသာ, နတ်ချမ်းသာ, ဗြဟ္မာချမ်းသာ, နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ အစရှိတဲ့ ထူးကဲတဲ့ ချမ်းသာကြီး အကျိုးကြီးတွေကို အထူးသဖြင့် ပြောနေတယ်။ ချမ်းသာတွေထဲမှာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာက အထွတ်တက် နေပါတယ်။ အဲဒီလို ကောင်းကျိုးချမ်းသာ အမျိုးမျိုးကို ရနိုင်တဲ့ အခြေခံ အကြောင်းအရင်း တစ်ခုကို ပြောပါဆိုရင် အလှူဒါနကို ပေးလှူ၍ နေကြပေကုန်၏၊ သီလကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်၍ နေကြပေကုန်၏၊ ဥပုသ် ကျင့်သုံးခြင်းအမှုကို ပြုကြလေကုန်၏၊ နော် - တစ်ရွာလုံးပဲ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီ အချိန်အခါမှာ ဦးပဉ္စင်းတို့ မြတ်စွာဘုရားကလည်း အဲဒီ အမျိုးအနွယ်မှာ သွားပြီး လူဖြစ်တယ်။ ဓမ္မပါလ အမျိုးသားဆိုပြီး ဒီလို နာမည်တပ်ထားပါတယ်။ အချိန်တန် အရွယ်ရောက်လာတော့ ဖခင်က အသပြာ တစ်ထောင်ပေးပြီး တက္ကသိုလ်ပြည်မှာ သွားပြီး ပညာသင်ခိုင်းတယ်။ ပညာ သင်ကြားတဲ့အခါမှာ ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးထံမှာ ပညာသင်လိုက်တယ်။ သင်လိုက်တဲ့အခါ ဘုရားအလောင်းတော်က ဉာဏ်ပညာ အလွန် ထက်မြက်တဲ့အတွက် မကြာခင် ပညာတွေက ဆုံးခန်းတိုင်သွားတော့ လုလင်ငါးရာတို့အထဲမှာ အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ တပည့်ကြီး ဖြစ်သွားတယ်။ ဖြစ်သွားလိုက်တဲ့ အချိန်အခါမှာ သူက ဘာဖြစ်လာသလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီ ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးရဲ့ သားအကြီးတစ်ယောက် ဗြုန်းကနဲ ကွယ်လွန်သွားတယ်။ ဆရာကြီးကလည်း သားသောကနဲ့ အင်မတန် ပူဆွေးပြီး ငိုကြွေးကြတယ်။ အားလုံးသော တပည့် ပုဏ္ဏားလုလင် ငါးရာတို့လည်း ငိုကြွေးကြပါတယ်။ အမျိုးတွေကလည်း ငိုကြွေးကြပါတယ်။ အဲဒီလို ငိုကြွေးနေတဲ့ အချိန်အခါမှာ ဓမ္မပါလ သတို့သားတစ်ဦးကတော့ ငိုကြွေးမှုလည်း မရှိဘူး၊ တုန်လှုပ်မှုလည်း မဖြစ်ဘူး။ မဖြစ်တဲ့ အချိန်အခါကျတော့ တခြားတခြား တပည့်ဖြစ်တဲ့ လုလင်တွေက ဝိုင်းပြီး မေးကြတယ်။ သုဿာန်က ပြန်လာတဲ့ အချိန်အခါမှာနော်။ မေးလိုက်တဲ့ အချိန်အခါကျတော့ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;သူတို့ အမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးနွယ်မှာ ဒီလို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေကျေပျက်စီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးဆိုတာ ပြောပြတယ်။ ဒီစကားကို ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီး ကြားတယ်။ ကြားလိုက်တဲ့ အချိန်အခါမှာ ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးကလည်း တော်တော်လေး အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ်မှာ ငယ်ရွယ်နုနယ်တဲ့ အချိန်မှာ မသေကြရသလဲ? မသေသင့်တဲ့ အချိန်အခါမှာ သေကျေပျက်စီးရတဲ့ ငါ့သား။ ငါ့သားသည် မသေသင့်တဲ့ အချိန်အရွယ်လေးမှာ သေကျေပျက်စီး သွားရတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ဒီလို မသေသင့်တဲ့ အချိန်မှာ မသေကြောင်းဖြစ်တဲ့ တရားတွေ ထင်ရှား ရှိရင်တော့ ငါ သွားယူမှ တော်တော့မယ်။ အဲဒီ နည်းလမ်းကောင်းတွေ ခု ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် တရားနာ ပရိသတ်တွေရော မကျင့်နိုင်ဘူးလား? အသက်ရှည်စေချင်လို့ ဘုန်းကြီး ပြောနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။ ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း တရားတွေကို အားထုတ်စေချင်လို့ ပြောနေတာပါနော်။ အဲဒီ အချိန်အခါမှာ တပည့်ကြီးကိုလွှဲ၊ တပည့်တစ်ယောက်ခေါ်ပြီး အဲဒီ ဓမ္မပါလရွာကို မေးမြန်းပြီး သွားပြီ။ သွားလိုက်တဲ့ အချိန်အခါမှာ ဆိတ်တစ်ကောင်ရဲ့ အရိုးတွေကို လွယ်အိတ်တစ်ခုထဲ ထည့်ပြီး သူက ယူသွားတယ်။ တိုတိုပြောကြပါစို့။ ယူသွားလိုက်တဲ့ အချိန်အခါရောက်တော့ ဒီဓမ္မပါလရွာ ရောက်ပြီ။ ဓမ္မပါလ ပုဏ္ဏားကြီးအိမ် သေချာမေးလိုက်တဲ့အခါ အိမ်ကို ရောက်သွားပြီ။ ရောက်တဲ့ အချိန်အခါကျတော့ ဧည့်ခံကျွေးမွေးတဲ့ အစားအသောက်တွေကို စားသောက်ပြီးတဲ့အခါ ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးက ဘာပြောသလဲ?&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ပုဏ္ဏားကြီး သင်ရဲ့သားဖြစ်တဲ့ ဓမ္မပါလ သတို့သားကတော့ ပညာလည်း သိပ်ကြီးတယ်၊ ဗေဒင်သုံးပုံကိုလည်း တစ်ဖက်ကမ်းခပ် တတ်သွားတယ်။ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရပ်သော သိပ္ပံပညာတွေလည်း ပြီးဆုံးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ။ တစ်စုံတစ်ခုသော မချမ်းသာဖွယ်ရာ မကျန်းမာသော အကြောင်းကြောင့် သင့်သားသည် အသက်ကုန်သွားပြီ။ ခပ်သိမ်းကုန်သော သင်္ခါရတရားတို့သည် ဖြစ်ပြီးလျှင် ပျက်တတ်သော အနိစ္စတရားတို့သာတည်း။ ထို့အတွက်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူဆွေး စိတ်ဆင်းရဲခြင်း မဖြစ်ပါနှင့်။ အပြောကလည်း ခပ်ကောင်းကောင်းပဲ။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီလို ပြောလိုက်တဲ့ အခါကျတော့ ပုဏ္ဏားကြီးက လက်ခုပ်တီးပြီး ရယ်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို ရယ်ရသလဲမေးတော့ - “” ငါ့သား ဘယ်လိုမှ မသေဘူး။ တခြား တစ်စုံတစ်ယောက် သေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်” ” ။ ဒီလို ပြောတော့ ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးက အရိုးလေးတွေ ထုတ်ပြီး ပြတယ်။ ဪ ... အဲဒီ အရိုးတွေဟာ သိုးတစ်ကောင်, ခွေးတစ်ကောင်, ဆိတ်တစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ အရိုးတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါ့သားရဲ့ အရိုးဟာ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဆိုပြီးတော့ ပြောပြတယ်။ ငါတို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ်မှာ ဆွေ ၇-ဆက်၊ မျိုး ၇-ဆက်တိုင်အောင် ငယ်ရွယ်နုနယ်တဲ့ အချိန်မှာ သေဖူးတာဆိုတာ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ သင်သာလျှင် မုသားပြောနေတာပါ” ” ဆိုပြီးတော့ ပုဏ္ဏားကြီးကို ပြန်ပြောတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီအခါကျတော့မှ လက်ခုပ်လက်ဝါး အကြီးအကျယ်တီးပြီး ပုဏ္ဏားကြီးကလည်း ရယ်ပြန်တယ်။ အဲဒီအခါကျတော့ ဒိသာပါမောက္ခ ဆရာကြီးက သိပ်ဝမ်းသာသွားတယ်။ သင်တို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ် အစဉ်အဆက်မှာ ငယ်ရွယ်နုနယ်တဲ့သူတွေ မသေရဘူးဆိုတာ အကြောင်းမရှိဘဲနဲ့တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ဘယ်လိုအကြောင်းကြောင့် သင်တို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ်မှာ ငယ်ရွယ်တဲ့သူတွေ မသေကျေ မပျက်စီးရပါသလဲလို့ မေးတယ်။ အဲဒီလို မေးလိုက်တော့ ပုဏ္ဏားကြီးက သူတို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ် ကျင့်ဝတ်ပဋိပတ်လေးတွေကို ပြောပြတယ်။ ဒါကို ဘုန်းကြီး ဟောချင်လို့ပါ -&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;b&gt;&quot;ဓမ္မံ စရာမ န မုသာ ဘဏာမ၊ ပါပါနိ ကမ္မာနိ ပရိဝဇ္ဇယာမ။ အနရိယံ ပရိဝဇ္ဇေမု သဗ္ဗံ၊ တသ္မာ ဟိ အမှံ ဒဟရာ န မီယရေ။&lt;/b&gt; (ဇာတက၊ဋ္ဌ၊၄၊၅၂။) = ငါတို့သည် သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးကို ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြပါသည်။ ချို့ယွင်းဖောက်ပြန် မုသားစကားကို မပြောကြပါကုန်။ မကောင်းမှု အကုသိုလ်ကံတို့ကို ရှောင်ကြဉ်၍ နေကြပါကုန်၏၊ အလုံးစုံသော မသူတော်တို့ရဲ့ တရားကို ရှောင်ကြဉ်ကြပါကုန်၏၊ ထို့အတွက်ကြောင့် ငါတို့၏ ငယ်ရွယ်နုနယ်သော သားငယ် သမီးငယ်တို့သည် မသေကျေ မပျက်စီးကြပါကုန်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;ငယ်တဲ့ အရွယ်ကာလမှာ မသေကျေ မပျက်စီးရခြင်းရဲ့ အကြောင်းအရင်းလေးပဲနော်။ သုစရိုက်တရားခေါ်တဲ့ ဓမ္မတရားတွေကို ဒို့ကျင့်နေတယ်။ ခုလို သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးကို ကျင့်ခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် သေသည်၏ အခြားမဲ့၌ လူချမ်းသာ, နတ်ချမ်းသာ, ဗြဟ္မာချမ်းသာ ရနိုင်ပုံကို ခုနက သာလေယျကသုတ္တန်မှာ မြတ်စွာဘုရားဟောတယ်။ ခုဒီမှာကတော့ ပစ္စုပ္ပန်မှာလည်း အသက်ရှည်ခြင်းတည်းဟူသော လက်ငင်းချမ်းသာတွေကို ဟောနေတယ်။ ဒီတော့ ငါတို့ အမျိုးအနွယ်မှာ သုစရိုက်တရား ၁၀-ပါးကို ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြတယ်။ မုသားစကား မပြောဘူးဆိုတော့ ဒီမပြောတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေသည် ဘုန်းကြီးတွေ ဟုတ်သလား၊ သီလရှင်တွေ ဟုတ်သလား? မဟုတ်ဘူး။ ယောဂီတွေရော ဟုတ်သလား? မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူတွေလဲ? ဓမ္မပါလ ရွာသားတွေပါ။ လင်နဲ့, မယားနဲ့, အိုးနဲ့, အိမ်နဲ့ နေနေရတဲ့ သာမန်လူသားတွေသာ ဖြစ်ကြပါတယ်။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;အဲဒီ လူသားတွေတောင်မှ မုသားစကား မပြောကြဘူးဆိုရင် သင်္ကန်းဝတ်နေတဲ့ ဘုရားသားတော်, သမီးတော် အမည်ခံနေတဲ့ ဘုန်းကြီးတွေ မုသား ပြောသင့်ပါ့မလား? သီလရှင်တွေရော မုသား ပြောသင့်ပါ့မလား? မပြောသင့်ဘူး။ ယောဂီတွေရော မုသား ပြောသင့်ပါ့မလား? မပြောသင့်ဘူး။ ဒါ အခြေခံလေးတွေပဲ။ ဒီအခြေခံလေးတွေကို ရိုရိုသေသေ အသက်နဲ့လဲပြီး စောင့်ရှောက်မှ နိဗ္ဗာန်တရားတော်ကြီးက ပေါ်လာမှာ။ ဒီ အခြေခံ သေးသေးဖွဲဖွဲလေးတွေကို မိမိတို့က ရိုရိုသေသေ မစောင့်ရှောက်ဘူး။ မိမိတို့ လိုလားတောင့်တနေတဲ့ အလွန် အဆင့်အတန်းမြင့်မားနေတဲ့ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကြီး ရပါ့မလား။ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကြီးကို ရရှိဖို့ရာအတွက် ဒီသီလသည် အခြေခံ ကျင့်ဝတ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သီလ မရှိတဲ့ ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ် မှန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကြီး ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ဘူး။&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;မဂ္ဂင် ၈-ပါး တရားတွေကို ဖြူဖြူစင်စင် ဖြည့်ကျင့်မှသာ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကြီးရမှာ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဒီ မဂ္ဂင် ၈-ပါး တရားတော်ထဲမှာ သီလကျင့်စဉ်တွေကို ထည့်ပြီးတော့ မဟောခဲ့ဘူးလား? ဟောခဲ့တယ်။ သာမန် သားနဲ့, သမီးနဲ့, အိုးနဲ့, အိမ်နဲ့ နေနေတဲ့ လူသားတွေတောင်မှ မုသားစကား မပြောကြဘူးဆိုလို့ရှိရင် သာသနာမှာ နေနေတဲ့ သာသနာအနွယ်ဝင် အမည်ခံနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟာ မုသားစကားတွေ ပြောသင့်ပါ့မလား? မပြောသင့်ဘူး။ ဒါ အထူးရှောင်ကြဉ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခု သုစရိုက်တရားတွေကို ကျင့်တယ်။ ကျင့်တဲ့အခါမှာ မကောင်းမှု အကုသိုလ်ကံ မှန်သမျှကိုလည်း အားလုံး ရှောင်ကြဉ်တယ်။ မသူတော်တို့ ကျင့်တဲ့ ကျင့်ဝတ်မှန်ရင် အကုန်လုံး ရှောင်ကြဉ်တယ်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ငယ်ရွယ်နုနယ်တဲ့ သားပျို သမီးပျိုတို့သည် ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ မသေကျေ မပျက်စီးကြပါကုန်။&lt;/p&gt;</text>
      <sha1>hbwl9ck1qc8eniqyqf9fr227byo22fl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Tttttt</title>
    <ns>0</ns>
    <id>6288</id>
    <revision>
      <id>21944</id>
      <timestamp>2026-04-20T04:18:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>U Zay Yar 90</username>
        <id>682</id>
      </contributor>
      <comment>&quot;== ပြုံးသေ မဲ့သေ သေနည်း အလုပ်ပေးတရားတော် (27-11-60) ==  ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကိုတဲ့ ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားဆိုတာက မေးတယ်၊ ဘုရားသခင် က...&quot; အစချီသော စာလုံးတို့နှင့် စာမျက်နှာကို ဖန်တီးလိုက်သည်</comment>
      <origin>21944</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="122909" sha1="6c0ytpgpdpywtuffw8i4nvrj16oxw2e" xml:space="preserve">== ပြုံးသေ မဲ့သေ သေနည်း အလုပ်ပေးတရားတော်
(27-11-60) ==

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကိုတဲ့ ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားဆိုတာက မေးတယ်၊ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားက မေးတယ်။

အရှင်ဘုရားတဲ့ တပည့်တော်တွေရတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်း မှာဖြင့် တပည့်တော် ဉာဏ်ထဲမှာ ချိန်ဆလို့ရတဲ့ သဘောတွေ ပြောရလို့ရှိရင်ဖြင့် သေရမှာကို မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ မလန့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တော့ဖြင့် မရှိဘူးလို့တပည့်တော် အယူရှိပါတယ်ဘုရားလို့ လျှောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားက လျှောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) တပည့်တော်အထင် တပည့်တော်အမြင်အတိုင်း ပြောရလို့ရှိရင်ဖြင့် သေရမှာကို မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ မလန့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူးလို့ တပည့်တော်အယူရှိပါတယ်လို့ ဘုရားကို လျှောက်တယ်။

အဲဒီတော့ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ပုဏ္ဏားတဲ့၊ ဇာဏုသောနိပုဏ္ဏား ဒီလိုတစ်ထစ်ချ ယူမထားနဲ့ကွ၊ သေရမှာကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲရှိတာပဲတဲ့၊ မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လဲ ရှိတာပဲလို့ နှစ်မျိုးမှတ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သေရမှာကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က တစ်မျိုး၊ သေရမှာ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က (တစ်မျိုးပါ ဘုရား) ဘယ်နှစ်မျိုးပါလိမ့် (နှစ်မျိုးပါ ဘုရား)။

နှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေ မှတ်ထား ကြစမ်းပါ၊ ဒီတရား ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို ဒီပုဏ္ဏားကလျှောက်တဲ့အတွက်ကြောင့် အမေးအဖြေ ထွက်ရပါ တယ်ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေ သိပြီးသားအတိုင်း အားလုံးနဲ့ ဆက်ဆံလို့ ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ် မှတ်ပါတော့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အားလုံးနဲ့ ဆက်ဆံလို့ ဆိုတဲ့ဥစ္စာ ဒကာ ဒကာမတွေ ပဋိသန္ဓေ နေတဲ့ နေ့ကစ, ပြီးသကာလ ကျုပ်တို့ ပြေးလွှားပြီး သကာလ လာကြတာသည်၊ ဘယ်မြို့ ဘယ်ဌာနရောက်တယ် ဆိုတာ ကတော့ဖြင့် အပြောပဲလို့ မှတ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သေရာဌာနကို ပြေးတာကဖြင့်သေချာတယ်(သေချာ ပါတယ် ဘုရား)။

ဟိုမြို့ရောက်လဲ သေခါနီးတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟိုမြို့ကလဲ ဒီမြို့ ဆက်ပြေးပြန်တော့ရော (သေခါနီးတာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သုသာန်အရောက် ပြေးနေတဲ့လမ်းပဲ မဆိုနိုင်ကြ ဘူးလား(ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ သုသာန်အရောက် ပြေးနေတဲ့လမ်းပဲလို့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနေတော့ ယုတ်စွအဆုံး ပြောကြပါစို့ တရားနာနေတာတောင်မှ သုသာန်သွားရင်း တရားနာနေတာလို့ ဆရာဘုန်းကြီးက ဆုံးမတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘုရားက ဆုံးမတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ထိုင်စ, ထက် အခု သုသာန်နဲ့ နီးတယ်ဆိုတာက မသေချာ ဘူးလား (သေချာပါတယ် ဘုရား) ထိုင်စ, ထက် သေခါနီး ဆိုတာကရော (သေချာပါတယ် ဘုရား)။

ဒါတွေဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့၊ဒကာသိုက်တို့၊ ကျုပ်တို့ သည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ထိုင်နေလဲ ဒီနေရာဌာနကိုတော့ အရောက်သွားတာပဲ(သွားတာပါပဲ ဘုရား) ထိုင်ရင်းသွားတယ်

အိပ်နေပြန်တော့ (အိပ်ရင်းသွားပါတယ် ဘုရား)။

စားနေပြန်တော့ (စားရင်းသွားပါတယ် ဘုရား)။

ပြောနေပြန်တော့ (ပြောရင်းသွားပါတယ် ဘုရား)။

သြော် ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီပြင်ဟာတွေကဖြင့် လွဲတယ်, ချော်တယ်ရှိသေးတယ်နော် (မှန်လှပါ ဘုရား) တို့ သုသာန်သွားတဲ့ အလုပ်ကတော့ လွဲတယ်, ချော်တယ်လို့ မရှိတော့ပါဘူး (မရှိပါဘူး ဘုရား) နီးကပ် နီးကပ်သွားတာ သေချာတော့တာပဲ(သေချာပါတယ် ဘုရား) မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေ သေသေချာချာ ဒကာ ဒကာမတွေက ဉာဏ်နဲ့ စဉ်းစားလိုက်တော့မှ သြော် တို့သည်ကားလို့ဆိုရင် တစ်ဘဝလဲ ဒီလမ်းပဲ ပြေးရပြန်တာပဲ၊ နောက်ဘဝ ရပြန် တော့ရော (ဒီလမ်းပဲပြေးရတာပါ ဘုရား) အင်း နောက် အနာဂတ် တတိယဘဝ ရောက်ပြန်တော့ရော (ဒီလမ်း ပြေးရတာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီလမ်းပြေးတဲ့ အလုပ်ဟာဖြင့် ကျုပ်တို့သည် ဝဋ်သမားမို့ ပြေးရတဲ့အလုပ်ပဲလို့ မှတ်ပေတော့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဝဋ်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မို့ ဒီလမ်းချည်း ပြေးရတာ (ပြေးရပါတယ်ဘုရာ) ဝဋ်ကျွတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ဒီလမ်း မပြေးပါဘူး (မပြေးပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာဒကာတို့ အားလုံးက ညည်းနေကြတာ က အိုပြီ၊ သေရချည်သေးရဲ့ (မှန်လှပါ) တော်တော်ကြာ

နောက်ဘဝကျတော့ အိုပြန်ပြီ၊ သေရချည်သေးရဲ့ (မှန်လှပါ)။

ဒါသာ ညည်းလုံးတွေ ထုတ်နေကြတာပဲ ဒကာ ဒကာမတို့၊ လမ်းခွဲကို မရှာဘူး (မရှာပါ ဘုရား) မရှာတာကလဲ ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့က စဉ်းစားရမယ်၊ ဪ မသိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ရှာဖို့အရေးဟာ အတော် ကွာဝေးတာပါလား ဆိုတာ ပေါ်လာတယ်၊ မပေါ်လာဘူးလား(ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

ကိုင်း ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သေရမှာကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ချည်းလို့ ဇာတျသောနိပုဏ္ဏားက ပြောတော့ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကတစ်မျိုး မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကတစ်မျိုး ရှိပါတယ်လို့ ပြောတယ် (ပြောပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့်သေရွာသွားတဲ့လူချင်းတူပေမယ့်လဲ ကြောက်သွား, သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ) မကြောက်ဘဲနဲ့ ရဲရဲတင်းတင်း သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ (မှန်လှပါ) နှစ်မျိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှင်းသွားပြီ (ရှင်းသွားပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဘုရားတဲ့၊ တပည့်တော်ယူထားတဲ့ အယူက တစ်ယူတည်း ဖြစ်နေတော့ အရှင်ဘုရားက မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ သေရမှာ မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ရှင်းပြစမ်းပါဦး (မှန်လှပါ) မမေးသင့်ဘူးလား (မေးသင့်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး ဒီတရားကို စ, ပြီးသကာလ ဟောရတာ ဒကာ ဒကာမတို့၊ ကျုပ်တို့ ဆရာဘုန်းကြီး နဲ့တကွ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကလမ်းခွဲလဲ တွေ့အောင်၊ ဒီဘဝ သေပြန်လို့ ရှိရင်လဲ မကြောက်ဘဲနဲ့ သေရင် ကိစ္စပြီးပုံကို ဟောလိုပြောလိုလို့ ဒီတရားကို အင်္ဂုတ္တိုရ် ပါဠိတော်က စ, လာတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီ ဒကာ ဒကာမတွေမှာ ဘယ်အခြေအနေ ရောက်အောင် စခန်းပေါက်အောင် လုပ်ထားလို့ ရှိရင်ဖြင့် မကြောက်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဘက်ကို သေချာ သက်ရောက်အောင်လို့ ဦးလှဘူးရဲ့ ပြောတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါကြောင့်ဒကာ ဒကာမတို့ ယနေ့တရားကိုဖြင့် သြော် တို့သည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒီလမ်းတော့ သွားနေတာပဲ၊ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်နဲ့ သွားရအောင်တို့သည်ကား ဆိုရင် ဘယ်ဟာ လက်ကိုင် ထားမှသာလျှင် မကြောက်တဲ့ အဖြစ်သို့ ရောက်မယ်၊ ကြောက်တဲ့အဖြစ်သို့ ရောက်ရင်ဖြင့် ဆိုးရွားပါလိမ့် မယ်ဆိုတာလဲ ပေါ်လာပါလိမ့်မယ် (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီလမ်းလွတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ဒီကရားပွဲ ဟောတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကအစ နာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အဆုံး ဘယ်သူမှ မလွတ်ပါဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

လွတ်ပါ့မလား(မလွတ်ပါ ဘုရား)အဲဒီမလွတ်တာတွေ သိပြီး သကာလနေတော့ ကြောက်သေ၊ မကြောက်သေနှင့် ခွဲကြဦးစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကတဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်လို ရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှ ကြောက်ပါသတုန်း ဆိုရင် ဘုရားက လေးမျိုး ထုတ်ပြတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ပုဏ္ဏားတဲ့ ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က လေးမျိုးရှိတယ်ကွာတဲ့၊ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ လေးမျိုးရှိတယ်ကွ (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးရှိပါတယ်) မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးရှိပါတယ်)။

လေးမျိုးရှိတယ်လို့ဆိုတော့ တို့သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် မကြောက်တဲ့ လေးမျိုးတဲ့ အပါယူမယ်ဟ, ဆိုတဲ့ စိတ်ကိုမွေးထားကြပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မကြောက်တဲ့ လေးမျိုးထဲကို တို့အပါအဝင် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားမယ် ဆိုတဲ့စိတ်ကိုဖြင့် အားလုံး တရားနာလာကြတဲ့ဒကာ ဒကာမတွေ အရယူမယ် ဆိုတာဖြင့် ဒီနေ့စိတ် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ခမ်းခမ်းနားနား မွေးရမှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မမွေးရင် မဖြစ်ပါဘူး ဒကာကြွယ်ရ (မှန်လှပါ) သွားရမယ့် လမ်းမကြီးကြောက်နေလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဘယ်မှာ သာလျှင် လားရာဂတိ ကောင်းနိုင်ပါ့မလဲ (မကောင်းနိုင်ပါ ဘုရား)။

မကြောက်ဘဲနဲ့ သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဂတိရှိရင်လဲ ဂတိ ကောင်းပါလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဂတိ မရှိတော့လို့ ရှိရင်လဲ ငြိမ်းချမ်းပါလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး ဒါကြောင့် ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး ဒကာသိုက်ရေ ရှေ့ပိုင်းက ထုတ်ပြမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး ဆိုတဲ့ဥစ္စာသည် စတုက္ကနိပါတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်က လေးမျိုးပဲပြတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

== တစ်နံပါတ် ပုဂ္ဂိုလ် ==

၁။ ။ သားသမီးပစ္စည်း အာရုံ ဒါတွေကို ခင်တွယ်ပြီး သကာလနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ သေခါနီး ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဒနာရောက် လာလို့ရှိရင်ဖြင့် သြော် ဒီရှာထားတဲ့ ပစ္စည်း ဤမွေးထားတဲ့ သားသမီးတွေဖြင့် အစွန့်ကြီးစွန့်ပြီး အခွဲကြီးခွဲရတော့မှာပဲ ဆိုတဲ့ စိတ်ဟာ ပေါ်လာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ပေါ်လာတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ သေချင်တဲ့စိတ်က ရှိရဲ့လား (မရှိပါ ဘုရား) သေရမှာ မကြောက်ပေဘူးလား (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

သြော် သူ့ကြောက်စိတ်သည် ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ပေါ်ပါလိမ့်မတုံးတဲ့ လက်သည်ရှာတော့၊ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းမစွန့် ချင်လို့တဲ့၊ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းကို မစွန့်ချင်တဲ့ သဘောတွေက သူ့မှာ အများကြီး ပေါ်ပြီး သကာလ နေတဲ့အတွက် ဝေဒနာ ပြင်းထန်လာပြီ ဆိုမှဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြောက်လာတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကြောက်လာတယ်ဆိုတဲ့ ဥစ္စာသည် ဒေါမနဿဖြစ်တယ် (မှန်လှပါ) ဒေါမနဿဖြစ်တော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘုန်းကြီးက ဟောထားတယ်နော် ။

သေခါနီးရောက်လာတော့ ဒေါသဆိုတာမလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့်ဒေါသတစ်နံပါတ်လာတော့ သောကက, နောက်က လိုက်လာတယ်၊ (လိုက်ပါတယ် ဘုရား) သောက လိုက်တဲ့ အခါကျတော့ ပရိဒေဝဆိုတာတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ် (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းတွေ ရော (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား) ဒါတွေပေါ်မလာဘူးလား (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းတွေ ရော (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား) ဒါတွေပေါ်မလာဘူးလား (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ပေါ်လာပါလိမ့်မလဲလို့ မေးလို့ရှိရင်ဖြင့် မရဏမ္ပိ ဒုက္ခသစ္စာ ဆိုတဲ့ဥစ္စာသည် အင်း ဒါမသိလို့ဘဲဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား) မသိလို့ ခုနင်က သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းအာရုံတွေဟာ အင်း ဒုက္ခသစ္စာတွေပဲ၊ ဒီဥစ္စာတွေဟာ ဒုက္ခအစစ်တွေပဲဆိုတာ မသိလို့ ခင်ရှာသကိုးဗျ (မှန်လှပါ)။

မသိလို့ခင်တွယ်တဲ့အတွက်ဝေဒနာကပြင်းထန်လာတော့ အင်း ဒါတွေအတွက်အင်း ဒုက္ခတွေ ဖြစ်လို့ ဒေါမနဿတွေဖြစ်လို့ သောကတွေဖြစ်လို့ပရိဒေဝတွေဖြစ်လို့ဒီလိုမနေပေ ဘူးလား (နေပါတယ် ဘုရား) ဒီလိုနေပြီးသကာလ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာတဲ့ စုတေစိတ် ကျသွားတယ် ဆိုကြစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) စုတေစိတ် ဒီဘက်မကျ ပေဘူးလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒီဘက်က ဒုက္ခဒေါမနဿ သောကပရိဒေဝ ဥပါယာသ တွေ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

စုတေစိတ် ကျသွားတော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အင်း သားသမီးတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာ တွေပါလား၊ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ တွေပါလား၊ ဒုက္ခသစ္စာ အစစ်တွေပါလားလို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ သိလို့ သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခမနုဿ လာတာလား၊ မသိလို့ လာတာလား (မသိလို့ လာတာပါ ဘုရား)။

မသိလို့လာတော့ ဒီသောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခဒေါမနဿတွေ ထဲမှာ အဝိဇ္ဇာကလာတယ် (လာပါတယ် ဘုရား) မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဝိဇ္ဇာကလာတဲ့ အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ စုတေပြီးတဲ့အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် သူသည်ကားလို့ဆိုရင် ဘာဖြစ် သတုံးဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခဒေါမနဿတွေ ကလာတဲ့အခါကျတော့ အဝိဇ္ဇာကပါတယ်၊ အဝိဇ္ဇာပါတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကာယကံ ဝစီကံတွေနဲ့ ဟိုပြော ဒီပြော၊ မှာ၊ဆိုတာတွေက မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါသည်ကာယကံ၊ ဝစီကံတွေကလာပြန်တော့ ဒီကံတွေ ကလဲ ယခုဘဝ ကံတွေ ဖြစ်နေတယ် (မှန်လှပါ) ကံတွေဖြစ်ပြီး သကာလနေတော့ စိတ်လဲကျပါရော၊ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီဘက်မှာ၊ အင်း သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းစွဲတဲ့ ပြိတ္တာ ပဋိသန္ဓေ မနေရပေဘူးလား (နေရပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ပြိတ္တာ ပဋိသန္ဓေနေရတာ သေခါနီးမှာ ဒီပုဂ္ဂိုလ် သည် ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းကို ခွဲရမှာ သူတို့နဲ့ ကွဲရမှာ သူတို့နဲ့ နောက်ဆုံးပိတ်အဖြစ်ကြုံရမှာ၊ ဒါတွေကို ကြောက်ပြီးသကာလ လာတဲ့အတွက်တဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့ စုတေစိတ်ကျပြီး ပြိတ္တာဘက်ကူး သွားတယ် (မှန်လှပါ)။

ဒါဖြင့် ကြောက်သေ သေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဘယ်ဘက်ကူးသွား သလဲ (ပြိတ္တာဘက် ကူးသွားပါတယ် ဘုရား) ပြိတ္တာ ဘက်ကူးသွားတော့ ပြိတ္တာဇာတိဆိုတာ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

စုတေပြီးတော့ ပဋိသန္ဓေဆိုတာလာရတော့မယ် (လာရမှာပါ ဘုရား) မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) အင်း သူ့ကြောက်လုံး ဘာကြောင့် လာပါလိမ့်မတုံးဆိုတာ မေးခွန်းသာ ထုတ်ကြပါတော့ ။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းပေါ်မှာ မစွန့်နိုင်တဲ့၊ ဝေဒနာကလဲ ပြင်းထန်လာတယ်၊ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းလဲမစွန့်နိုင်ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီတော့ သေရမှာ ကြောက်လာတယ်(ကြောက်ပါတယ်)။

ကြောက်တော့ သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿတွေက လာရော၊ လာတဲ့အခါကျလို့ရှိရင် ကာယကံ ဝစီကံမှားတွေနဲ့ မနေရပေဘူးလား(နေရပါတယ်) နေတော့ကမ္မဘဝ ပစ္စယာ ပြိတ္တာ ဇာတိ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) အင်း

ကြောက်သေတယ်ဆိုပါလား (ဆိုးပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတို့ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းအာရုံတွေနဲ့ ခွဲရတော့မယ်၊ ဝေဒနာကပြင်းထန်လာတယ် ဆိုတော့ ကြောက်ရှာတာပဲ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

ကြောက်တဲ့အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿ မလာပေဘူလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလိုလာတော့ ကာယကံ ဝစီကံတွေက ကောင်းသေး ရဲ့လား(မကောင်းပါဘူး ဘုရား) မကောင်းတဲ့အခါကျတော့ ဒီကံနဲ့ သေသွားတဲ့ ကမ္မဘဝ ပစ္စယာ ပြိတ္တာ ဇာတိဖြစ်သွားတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ အကျဉ်းချုပ်မှတ်စရာကတော့ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းအာရုံတွေကို ခင်ပြီးသကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဝိပဿနာ ဉာဏ်က မရောက်၊ သစ္စာဉာဏ်တွေက မရောက်တော့ ဒီဥစ္စာ နိုင်တယ် မြဲတယ် ထင်ပြီးသကာလ နေတဲ့ ဒိဋ္ဌိ တွေက ဝင်ပြီးသကာလ နဂိုကထားပြန်တော့ ဒီ ဒိဋ္ဌိက မခွာခဲ့၊ ထိုကဲ့သို့ မခွာခဲ့တဲ့အတွက် ဒီဒကာ ဒကာမ သေတဲ့အခါကျလို့ရှိရင် “ကြောက်စိတ်” လာပါတယ်၊

ကြောက်စိတ်လာတော့ ဝေဒနာ ပြင်းထန်လို့ ကြောက်စိတ်လာတော့၊ ကြောက်စိတ်ဆိုတာ ဘာတုံးဆိုတော့ သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿပါပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿတည်းဟူသော တရားတွေနဲ့၊ သူ့ကာယကံ ဝစီကံတွေနဲ့ မှာတန်တာမှာ၊ ပြောတန် တာပြော၊ ဆိုတန်တာဆိုတွေဟာ အကောင်းဟုတ်သေးရဲ့လား (အကောင်း မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) ခင်ပြော မင်ပြောတွေ ဖြစ်မနေဘူးလား (ဖြစ်နေပါတယ် ဘုရား) ။

အဲဒီတွင် ကာယကံ ဝစီကံတွေက အကုသိုလ်ကံတွေ ဖြစ်နေတော့ ကမ္မဘဝပစ္စယာ ဒီအိမ်မှာပဲ ပြိတ္တာ ဇာတိ လာဖြစ်တယ် (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းသလဲ (ကောင်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒီဥစ္စာ အကျဉ်းချုပ်မှတ်လိုက်တော့ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းခင်တွယ်တဲ့ သဘောကြောင့် ကြောက်ပြီးသကာလ သေတာတဲ့၊ ဒီလို ခင်တွယ်မှု ရှိရင် ကြောက်တယ်ဆိုတာ မှတ်လိုက်ပါ၊ ဒါ, တစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

== နှစ်နံပါတ် ပုဂ္ဂိုလ် ==

၂။ ။ နှစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ငါဘုရားဟောဦးမယ် ပုဏ္ဏားတဲ့၊ မှတ်ထားတဲ့ ။

မိမိကိုယ်ကို ခင်တွယ်ပြီးသကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ သေခါနီးကျတော့ကိုဒီကိုယ်ကြီးနဲ့ ခွဲရတော့မယ်၊ ဒီခန္ဓာကြီးနဲ့ဖြင့် အိုးစားကွဲရတော့မယ် ဆိုလို့ရှိရင် ကြောက်လာတာပဲ (မှန်လှပါ)။

အနတ္တကို အတ္တထင်တာကိုးဗျ (မှန်လှပါ) အဲဒီလို ကြောက်လာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲတဲ့ မိမိကိုယ်ကို မိမိ ခင်တွယ်ပြီး သကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လဲ ဝေဒနာတွေက ပြင်းထန်ပြီး သေပေါက်, သေဝသို့ ရောက်တဲ့အခါ ကြောက်ပါတယ်ကွ ဒါဖြင့် မိမိကိုယ်ခင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲ ကြောက်သေပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘယ်နှယောက်ရှိသွားပြီလဲ (နှစ်ယောက် ရှိပါပြီ ဘုရား)။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းခင်တွယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရော (ကြောက်သေပါ ဘုရား) ကြောက်သေ တစ်ယောက်ပဲ (မှန်လှပါ)။

အင်း မိမိခန္ဓာ ခင်တွယ်ပြီး သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ရော (ကြောက်သေတစ်ယောက်ပါ ဘုရား) နှစ်ယောက်ရှိသွားပြီ (မှန်လှပါ)။

== တတိယ ပုဂ္ဂိုလ် ==

၃။ ။ တတိယပုဂ္ဂိုလ်၌ ကိုင်း တတိယ ပုဂ္ဂိုလ် ကတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ မှတ်စရာက ကိုယ်က လောဘနဲ့ ဒေါသနဲ့ မောဟနဲ့၊ ရောင်းလိုက်၊ ဝယ်လိုက် အကုသိုလ် အလုပ်တွေက များပြီး သကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ အခုလို ဝိပဿနာ အလုပ်တွေ ခန္ဓာကို ဉာဏ်ရောက်ပြီးသကာလ အဖြစ်အပျက် အနိစ္စလက္ခဏာ၊ အနတ္တလက္ခဏာတွေကို မရှုမပွားဘဲ နေတော့ ကုသိုလ် ကောင်းမှုတွေက အကုန်ဆိတ်သုဉ်း နေတော့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ထိုကဲ့သို့ ဆိတ်သုဉ်းနေတော့လဲ သေခါနီး ကျလာတော့ ရောဂါဝေဒနာက ပြင်းပြတဲ့အခါ သြော် ငါ့နှယ် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ ကုသိုလ်တွေ မလုပ်ခဲ့ပါလား၊ အလကား အလုပ်တွေနဲ့၊ အကုသိုလ် အလုပ်တွေနဲ့ သားရေး၊ သမီးရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ အချိန်ကုန်ခဲ့ပါလား၊ ပြုသင့် ပြုထိုက်တဲ့ ကုသိုလ် ဝိပဿနာ အလုပ်တွေတော့ ငါလွတ်သွားပြီးသကာလ၊ ဒါတွေ ဖြည်းဖြည်းမှ ထားပြီး သကာလ အရေးမကြီးတာ အရေးကြီးပြီး သကာလ ငါ့မှာ နေခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ ငါတော့ဖြင့် ကိုယ်ကျိုး နည်းတာပဲ ဆိုပြီး ကိုယ်ပြုထားတဲ့ အကုသိုလ်တွေက ရှိလို့လဲ ကြောက်ပြီး သေတာကွ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘယ်နှယောက် ရှိသွားပြီလဲ (သုံးယောက် ရှိသွား ပါပြီ ဘုရား) အဲ ကိုယ်ပြုထားတဲ့ အကုသိုလ်တွေကို ကိုယ်ဟာကိုယ် အောက်မေ့ပြီးသကာလ အလကားနေတာတွေ၊ သားရေး သမီးရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ အချိန်ကုန်တာတွေ၊ မင်းရေး စိုးရေးနဲ့ အချိန်ကုန်တာတွေ၊ အသက်တမ်း အလကား ဖြုန်းခဲ့ တာတွေပေါ့ဗျာ၊ အဲဒါတွေကို တွေးလာပြန်လို့ ရှိရင်လဲတဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့ ကြောက်ပြီး သေတယ်ကွ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား(ရှင်းပါတယ် ဘုရား) ဘယ် နှယောက်ရှိပြီလဲ (သုံးယောက်ရှိပါပြီ ဘုရား)။

== လေးယောက်မြောက် ပုဂ္ဂိုလ် ==

၄။ ။ တစ်ယောက် ထည့်လိုက်ပါဦး ဒကာ ဒကာမတို့ လေးယောက်မြောက်ပေါ့၊ ဘုရားက တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ် ကွတဲ့၊ တစ်ယောက်ကတော့ ဘာတုံးလို့ မေးတဲ့ အခါကျတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘုန်းကြီး သင်ပါတယ်တဲ့၊ အဲဒီဘက် အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာကြောင့် ဘာဖြစ်တုံး (သင်္ခါရဖြစ်ပါတယ်) သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်၊ ဝိညာဏ်ကြောင့် (နာမ်-ရုပ်) နာမ်ရုပ် ဖြစ်တယ်၊ နာမ်ရုပ်ကြောင့် ဘာဖြစ်လဲ (သဠာယတန) သဠာယတနကြောင့်(ဖဿ)ဖဿကြောင့်(ဝေဒနာ) အင်း ဝေဒနာကြောင့် (တဏှာဖြစ်ပါတယ်) တဏှာကြောင့်(ဥပါဒါန်) ဥပါဒါန်ကြောင့် (ကမ္မဘဝ) ကမ္မဘဝ ဖြစ်တယ်၊ ကမ္မဘဝကြောင့် (ဇာတိပါ ဘုရား) ဇာတိကြောင့် (ဇရာ၊ မရဏ ဖြစ်ပါတယ်)။ ဇရာ၊ မရဏ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီးကို အစ, ကိုလဲ သူနားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

အစ, နားမလည်တာကအဝိဇ္ဇာ၊မသိရှာဘူး(မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဆုံး မသိတာက၊ ဇရာမရဏ မသိတာ (မှန်လှပါ)။

အလယ်လဲမသိဘူးတဲ့၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ,လဲမသိဘူးနော် (မှန်လှပါ) အဆုံးရော (မသိပါ ဘုရား)။

အစ,နဲ့ အဆုံး နှစ်ခုစလုံးရော (မသိပါ ဘုရား) မသိပါဘူးတဲ့ အဲဒီကဲ့သို့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် မသိဘဲနေတော့ ဪ ဒီဥစ္စာ ဘယ်ကလာလို့ ဘယ်လိုသွားရမှာပါလိမ့် သူ့စိတ်ထဲပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သေခါနီး ဝေဒနာတွေက ပြင်းထန်လာတော့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုများ ဘာဖြစ်မှာပါလိမ့်မတုံး ဆိုတဲ့ ဝိစိကိစ္ဆာတွေက မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားမလည်လို့ပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ ဘယ်ကလာလိုအခုဖြင့်ဒီနေရာ စုတေမနေ သေလွန်လို့ရှိရင်ဖြင့် ဘယ်သွားရမှန်း မသိဘူး (မသိပါ ဘုရား)။ ( မသိတော့ သူ့စိတ်ထဲ မသိတာသည် ဝိစိကိစ္ဆာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝိစိကိစ္ဆာ တိုတိုပြောတော့ အဝိဇ္ဇာပါပဲ (မှန်လှပါ) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီအဝိဇ္ဇာနဲ့ အင်း ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ, လဲမသိ၊ အဆုံးလဲမသိ၊အစ, အဆုံးလဲမသိပေါ့ဗျာ၊ အဲဒီကဲ့သို့ဘုရားတရား သံဃာဆိုတဲ့ ဥစ္စာကိုလဲ ယုံကြည်မှုမရှိ၊ ဘုရား တရား သံဃာပေါ့ ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒါလဲ ယုံကြည်မှုမရှိ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ, လဲမသိ၊ အဆုံးလဲ မသိ၊ အစ, အဆုံးလဲ မသိပေါ့ဗျာ။

အဲဒီကဲ့သို့နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များဟာလဲဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ် , တို့ သေခါနီးမှ သူ့ ဝိစိကိစ္ဆာ လာတာပဲ(မှန်လှပါ ဘုရား)။

အင်း သေတော့ သေရမှာပဲ၊ ဘယ်များရောက်မတုံး ဆိုတာ မသိတော့ ကြောက်ရှာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သေတော့သေရမှာ၊ ဘယ်ရောက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ မသိတော့ ဘယ့်နှယ် နေလိမ့်မတုံး (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်လဲတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ ကြောက်သေ သေသဟေ့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခု တော့ ဒီဒကာ ဒကာမတွေမှာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က နားလည်နေတော့ နေရာ ကျလိုက်တာ (မှန်ပါ) ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားလည်ပြီး သကာလ နေတော့ အင်း အဝိဇ္ဇာရှိရင် သင်္ခါရဖြစ်မှာပဲ (မှန်လှပါ) သင်္ခါရဖြစ်လို့ ရှိရင် (ဝိညာဏ် ဖြစ်ပါတယ်) ဝိညာဏ်ဖြစ်လို့ ရှိရင် (နာမ်ရုပ် ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) နာမ်ရုပ်ဖြစ်လို့ ရှိရင် (သဠာယတန ဖြစ်ပါတယ်)။

ကဲ ဒါ ထားလိုက်ပါတော့၊ အဆုံး အဆုံးကျအောင် သွားလိုက်တော့ အဝိဇ္ဇာ ချုပ်တော့ရော (သင်္ခါရ ချုပ်ပါတယ် ဘုရား) သင်္ခါရ ချုပ်တော့ (ဝိညာဏ် ချုပ်ပါတယ် ဘုရား) ဝိညာဏ်ချုပ်တော့ (နာမ်ရုပ် ချုပ်ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒီလိုအချုပ်တွေသိသွားပြန်တော့လဲအင်း ဒီဥစ္စာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီး ဒီပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဆိုတာမျိုးသည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဝိပဿနာ မရှုတတ်ရင် ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ် တို့ ဘယ်တော့ပြတ်မလဲ (ဘယ်တော့မှ မပြတ်ပါ ဘုရား)။

ဝိပဿနာရှုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျပြန်တော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် မပြတ်ဘူးလား ပြတ်လား (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား) အင်း ဘယ့်နှယ်ကြောင့် အပြတ်သိပါလိမ့်မတုံး ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဖဿနိရောဓာ ဝေဒနာနိရောဓော (မှန်လှပါ ဘုရား) အင်း ဖဿချုပ်ရင် (ဝေဒနာချုပ်ပါတယ် ဘုရား) အင်း ဖဿချုပ်ရင် ဝေဒနာချုပ်တာပဲလို့ ဉာဏ်ကမသိဘူးလား (သိပါတယ် ဘုရား)။

ထိုကဲ့သို့သိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျ တော့ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ကိုယ့်ဟာကိုယ် သိပြီးသကာလ ဝေဒနာဖြစ်နေတယ် ဝေဒနာ ပြင်းထန်လာတယ်၊အင်း ဒါ, ဖဿကြောင့်ဖြစ်တဲ့ဝေဒနာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) မသိဘူးလားဗျာ (သိပါတယ်) ဆိုတော့ ဝိစိကိစ္ဆာ သေမနေဘူးလား (သေပါတယ် ဘုရား)။

ဒီဝေဒနာက ဘယ်ကများ လာပါလိမ့်မတုံးလို့ သံသယ ရှိသေးသလား (မရှိပါ ဘုရား) အင်း ဝိစိကိစ္ဆာက ‘သေသွားတယ် (မှန်လှပါ)။

အင်းဒီဝေဒနာဘယ်ကလာပါလိမ့်မတုန်းဆိုတဲ့ဥစ္စာ သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာသေးရဲ့လား (မပေါ်ပါ ဘုရား)မပေါ်ဘူး၊ ဒီဒကာ ဒကာမတွေ ကျတော့ ဖဿပစ္စယာ (ဝေဒနာ) ဖဿကြောင့် ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာ (မှန်လှပါ)။

အင်း ဖဿချုပ်ရင်(ဝေဒနာချုပ်ပါတယ် ဘုရား) အဲဒီတော့ ကျုပ်တို့က ဒီဝေဒနာလေးတွေ ကိုပဲ အဖြစ်အပျက်တွေ ရှနေတာပေါ့ (မှန်လှပါ) ရှပြီးသကာလ နေတော့၊ ဝေဒနာလေး ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး သကာလ နေတော့ ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်ရှုတာက မဂ်ဖြစ်သွားတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ဝေဒနာက ဘာတုံး (ဖြစ်ပျက်ပါ ဘုရား) အင်း ရှုတာကဘာတုံး (မဂ်ပါ ဘုရား)။

အဲ ကျုပ်တို့ အတွက်ကတော့ကိုး တဲ့။ ဒကာ ဒကာမတို့ မဂ်ဆိုက်ပြီးသေတဲ့အတွက် ဘယ်မှာတုန်း နောက်က တဏှာ, ဥပါဒါန်, ကံတွေ ဇာတိ, ဇရာ, မရဏ လာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား) အင်း ကျုပ်တို့က ဝိစိကိစ္ဆာကင်း သေတာကိုးဗျ (မှန်လှပါ) ဖဿဖြစ်ရင် ဝေဒနာဖြစ်တာပဲ(မှန်လှပါ) ဖဿချုပ်ရင် (ဝေဒနာ ချုပ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဝေဒနာချုပ်တယ်လို့ ကျုပ်တို့ကဝေဒနာဖြစ်ပျက်ရှုနေတဲ့ အခါကျလို့ရှိရင်ဖြင့် ဝေဒနာကလဲ ဖြစ်ပျက်ပဲ၊ ရှုတာကလဲ မဂ်ပဲ ဆိုတာ ကျုပ်တို့ဉာဏ်ထဲမှာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က ပြတ်မနေဘူးလား (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဉာဏ်ထဲမှာ ပြတ်နေတော့၊ ဉာဏ်ထဲမပြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သာ ဆက်တာကိုးဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဉာဏ်ထဲက ပြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့၊ (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဉာဏ်က မဖြတ်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တော့ ဆက်သွားတာပဲ(မှန်လှပါ) ဉာဏ်က ဖြတ်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး ခုနက ပုဂ္ဂိုလ်က၊ ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ, လဲမသိဘူး (မသိပါ ဘုရား) အဆုံးလဲ (မသိပါ ဘုရား) အစ, အလယ်နဲ့ အစ, အဆုံး နှစ်ခုစလုံးရော (မသိပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဝိစိကိစ္ဆာကြီးနဲ့ သေသွားတ (မှန်ပါ့) ငါသေရင် ဘယ်များရောက်ပါလိမ့်မတုံး ဆိုချော့ ကြောက်နေ တယ် (ကြောက်ပါတယ်) မကြောက်ဘူးလား (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

ဒီဒကာ ဒကာမတွေကတော့ နဂိုက အင်း ဒီကဲ့သို့ ဝေဒနာကလဲ ငါမဟုတ်ပါဘူး (မဟုတ်ပါ ဘုရား) အနိစ္စ ဖြစ်ပျက်ပဲ (မှန်လှပါ) ဖြစ်ပျက်ကို ဉာဏ်က ရှုပြီး သကာလ နေလိုက်တော့ ရှုရင်းမတ္တနဲ့ပဲ သေခါနီးမှာ တစ်ခါတည်း နောက်က တဏှာလာသေးသလား (မလာပါ ဘုရား)။

နောက်က တဏှာမလာဘဲနဲ့ ဥပါဒါန်ကရော (မလာပါ ဘုရား) ကံ, ကရော (မလာပါ ဘုရား)။

အဲ နို့ သူတို့ မလာဘဲနဲ့ ဦးလှဘူးတို့ ဒကာကြွယ်တို့ ဒကာသိုက်တို့ ဘယ်ဇာတိ လာစရာ (မရှိပါ ဘုရား) အင်း ဒါဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တာ နားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်တော့ ကြောက်တယ်တဲ့ဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကျုပ်တို့တော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် သြော် ဒါ, ဖျားနေ တာလား ဒီဥစ္စာသည်ကားဆို ဝေဒနာဖြစ်ပျက် ပေါ်နေတာလား ဆိုတာ အကဲခတ်လိုက် (ဝေဒနာဖြစ်ပျက် ပေါ်နေတာပါ ဘုရား)။

ဝေဒနာဖြစ်ပျက် ပေါ်နေတာပဲလို့ အကဲခတ်လိုက်တော့ ဪ ဖြစ်ပျက်နဲ့ အကဲခတ်တာကမဂ်ဖြစ်သွားတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်၊ အင်း ဒါလေး

အကဲခတ်နေတာက (မဂ်ပါ ဘုရား)။ မဂ်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ၊ နောက်က ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီးက ဆက်သေးရဲ့လား (မဆက်မိပါဘူး ဘုရား)။

အင်း ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ဒကာ ဒကာမတို့ဖြစ်ပျက်ရှုတဲ့ ဉာဏ်နဲ့ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ ဘယ်မှာ ဝိစိကိစ္ဆာရှိသေးရဲ့လား။ (မရှိပါ ဘုရား)။

အင်း ဖဿချုပ်လို့ဝေဒနာချုပ်တာပဲ၊(မှန်လှပါ ဘုရား) ဖဿဖြစ်လို့၊ (ဝေဒနာဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒါဖြင့် ဖြစ်ပျက်ရှိတာပဲ၊ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီလို သိပြီး ဒီလိုရှနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကျတော့ သေခါနီးမှာလဲ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်၊ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားတယ်၊ ဘယ်ကြောက်တော့မတုံး၊ (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မဖြတ်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်(ဝါ) မဖြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သာလျှင် ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့၊ ဒကာသိုက်တို့ ကြောက်တာတဲ့၊ (မှန်လှပါ)။

ဒါဖြင့်ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တို့ဖြစ်ပျက်တို့နားလည်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ကြောက်ကို မကြောက်ဘူးကွတဲ့ (မှန်လှပါ) သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်က ဒကာ ဒကာမ တွေ ။

တစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ်မစွန့်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

နှစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်က မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ခင်တွယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ(ကြောက်ပါတယ် ဘုရား) ကြောက်တယ်နော်။ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်လဲ၊ အကုသိုလ်တွေများနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား) ကြောက်တယ်နော် (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

လေးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီးကို အကြောင်း ဖြစ်လို့ အကျိုးဖြစ်တယ်၊ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တယ် ဆိုတာကို မသိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား) ဝိစိကိစ္ဆာရှိနေတယ်၊ မသိတော့ ဝိစိကိစ္ဆာရှိနေတော့ ကြောက်တာ စပေါ့ဗျာ မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါ တယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်နှယောက်ပါလိမ့် (လေးယောက်ပါ ဘုရား)။

အေး ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီဥစ္စာ တော်တော်အရေးကြီး ပါတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီလမ်းနဲ့ ဒီစခန်းက ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် လှမ်းရမယ့်ခြေလှမ်းချည်းပဲဆိုတာကဘာမှငြင်းနေစရာလိုသေး ရဲ့လား (မလိုပါဘူး ဘုရား)။

== မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက် ==

မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ လေးယောက်ပဲလို့ မှတ်လိုက်ပါ (မှန်လှပါ) မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက် ဘုန်းကြီးရှင်းပြ ပါဦးမယ် ဦးလှဘူးရ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်ကခုနက လေးယောက် ပြောင်းပြန် လှည့်လိုက်ရုံပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကိုင်း ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်နှယောက်တုန်း (လေးယောက်ပါ ဘုရား)။

== ပထမ ပုဂ္ဂိုလ် ==

အင်း သားသမီးနဲ့ပစ္စည်းတွေကလဲသေခါနီးကျတော့၊ သြော် ဒါတွေဟာ အနတ္တတွေ မပိုင်ဘူး၊ အနိစ္စတွေပဲ အနတ္တတွေပဲလို့ နဂိုကသိပြီး လုပ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုးဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို လုပ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ အနတ္တမို့ အနတ္တ ပေါ်လာတာပါပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဝေဒနာတွေက ပြင်းထန်လာတယ်၊ ကိုယ်ကခေါ်လို့လဲ လာတာ မဟုတ်ဘူး (မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) ကိုယ်ကနှင်လို့လဲ (မသွားပါဘူး ဘုရား) မသွားတော့ သြော် အနတ္တမို့ အနတ္တပြ တာပဲလို့ဆိုတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ကျတော့လဲ မကြောက်ဘူးတဲ့ (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်း အနတ္တတင်နိုင်လို့ ရှိရင် ( မကြောက်ပါဘူး ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတင်နိုင်ရင်လေ (မကြောက် ပါဘူး ဘုရား)။

== ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ် ==

တစ်ခါ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ တင်နိုင်ပြန်ရင်ရော (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား) ဪ-နှစ်ယောက်ပြီးသွားပြီ (မှန်လှပါ)။


== သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ် ==

သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲမိမိပြုထားတဲ့ဝိပဿနာဉာဏ်တွေ က နေ့တိုင်းညတိုင်း လုပ်ပြီးသကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ ကို၊ ဘာ တို့၊ သေသေချာချာ ဒီဘဝ စုတေမနေ သေလွန်လို့ရှိရင် နိဗ္ဗာန်နဲ့ သုဂတိနှစ်ခုသာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကရော (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား)။

== လေးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ် ==

ခုနက ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီး ဖြစ်ပျက်ရှုသေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကရော -(မကြောက်ပါဘူး ဘုရား)

မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ လေးယောက်တဲ့ (လေးယောက်ပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သြော် တို့သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် မကြောက်တဲ့ လေးယောက်ထဲ တို့ အပါအဝင် ဖြစ်အောင်ဖြင့် တို့ အခုကတည်းက အပိုင်လုပ်ထားမှပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းလဲ အနိစ္စနဲ့ ဒုက္ခ, အနတ္တ လုပ်ထားနော် (မှန်လှပါ ဘုရား) တစ်နံပါတ် (မှန်လှပါ)။

နှစ်နံပါတ်က မိမိခန္ဓာရော (အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ လုပ်ထားရမှာပါ ဘုရား)။

သုံးနံပါတ်ကလဲ ဝိပဿနာတွေ၊ အခုက ဘာလုပ်ထားရ မှာလဲ (ဝိပဿနာတွေ လုပ်ထားရမှာပါ ဘုရား) လုပ်ထား ရမယ် (မှန်လှပါ) အင်း ဒါဖြင့် သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ ကျုပ်တို့ ဖြစ်ကရောပေါ့။ (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

လေးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်က သေခါနီးဝေဒနာ လာရင် ဘာလုပ်ကြ မလဲ (ဖြစ်ပျက် ရှုရမှာပါ ဘုရား) ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက်ရှုပြီးသေ လိုက်တော့မဂ်ဆိုက်သွားတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား) မဆိုက်ပေ ဘူးလား (ဆိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေထောက်လိုက်ပြန်တော့လဲဒီပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက် ကျတော့ ပုဏ္ဏားတဲ့၊ မကြောက်ဘူးကွတဲ့ (မှန်လှပါ)။

ကိုင်း ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးပါ ဘုရား) မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးပါ ဘုရား)။

အဲဒီမှာ ဒကာ ဒကာမတို့ မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က လေးယောက်ပါတဲ့ ငါ, ရှင်းပြီးသကာလ ပိုမိုပြီးသကာလ မင်း ရှင်းသထက်ရှင်းအောင်ပြောပါဦးမယ်တဲ့(မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီ ခုနက သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းလဲ ဝိပဿနာတင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ) ခန္ဓာရော (ဝိပဿနာတင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ)။

(၂) နံပါတ်က ခန္ဓာလဲ တင်ထားတယ် (မှန်လှပါ)။

(၃) နံပါတ်က အမြဲမပြတ် ဝိပဿနာအလုပ်ချည်းပဲ နှလုံးသွင်းနေတယ်၊ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

(၄) နံပါတ်က သေခါနီးလဲ ဝေဒနာရှူသေတယ် (မှန်လှပါ) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် သူသေရတော့မယ် ဆိုတော့ မကြောက်ဘူးတဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) မကြောက်တာ က ဘယ်လိုကြောင့် မကြောက်ပါလိမ့်မတုံး ဆိုတော့ လားရာဂတိကလဲ တကယ်လို့ မဂ်မဆိုက်ဘဲနဲ့ သေလဲ နတ်ပြည် ရောက်၊ ရောက်သည်နဲ့ တပြိုင်နက်တည်း သူ, သောတာပန်ဖြစ်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘုရားက ဟောထားတယ်၊ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အိပ်သော ယောက်ျား နိုးသောလားကဲ့သို့ တစ်ခါတည်း ၊ နတ်ပြည်ရောက်တော့ နတ်ပြည်ရောက်တာတောင် မသိသေးခင် က သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ် အနာဂါမ်ဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ သူ, နတ်ပြည်ရောက်မယ် ဆိုတာက မသေချာ ဘူးလား (သေချာပါတယ် ဘုရား) သေချာတဲ့အပြင် ဟိုကျတော့ အာသဝေါကုန်မယ်ဆိုတာကရော-(သေချာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာကြွယ်ကစဉ်းစား၊ အလုပ်လုပ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သူ, ကြောက်ပါဦးမလား (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီအထဲ အပါအဝင်ဖြစ်အောင် ဒကာ ဒကာမတွေက ကြိုးစားထားနှင့်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါလက်လွတ်လို့ ရှိရင် မရဘူးနော် (မရပါ ဘုရား)။

ဒါ အားလုံး၊ မိမိနဲ့ မိတ်ဆွေ သင်္ဂဟတွေနှင့်တကွ မိမိနဲ့ တကွမိတ်ဆွေ သင်္ဂဟတွေ ချစ်ကြခင်ကြ ကြင်နာကြလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒီအလုပ်လက်ရှိနဲ့ သေဖို့ရာ အကြောင်းဟာဖြင့် ဒကာကြွယ်တို့ ဒကာသိုက်တို့ တိုက်တွန်းပေးပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အလုပ်လက်ရှိနဲ့သေဖို့(မှန်လှပါ ဘုရား) အလုပ်လက် ရှိနဲ့ သေလို့ရှိရင် ဒုတိယဘဝ သေသေချာချာ ကိစ္စပြီးတယ် (မှန်လှပါ) မပြီးဘူးလား (ပြီးပါတယ် ဘုရား)။

သို့မဟုတ် ဒုတိယဘဝ မဆိုင်းတော့ပါဘူး၊ ဒီဘဝတွင်လဲ ဒုက္ခချုပ်တဲ့ဆီကို မြင်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့လဲ ပြီးသွားတာပဲ (ပြီးပါတယ် ဘုရား) ဘယ်ကြောက်တော့မတုံး (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် (၁)နံပါတ်ကသားသမီးနဲ့ပစ္စည်းလဲဒကာ ဒကာမတို့ ဝိပဿနာရှု (မှန်လှပါ ဘုရား) မိမိခန္ဓာလဲ(ဝိပဿနာ ရှုရမှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား(ကျပါပြီ ဘုရား) ပြီးတော့ ကိုလဲ ဘယ်အချိန်မဆို ဉာဏ်ပေါ်တိုင်း နှလုံးသွင်းပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

(၃) နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ (၄) နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်က သေခါနီး ကျပြန်လို့ ရှိရင်လဲ ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့ ဝေဒနာ ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကြီးကိုကိုယ်ကိုယ်တိုင်မဂ်ဆိုက်အောင်ရှုလိုက်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဤလေးချက်နဲ့ သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မကြောက်ဘူးကွ တဲ့၊ မကြောက်တာက ဒီလိုကွတဲ့ စစ်သူကြီး တစ်ယောက်ရှိ တယ်ကွာ၊ ရှင်ဘုရင်ကြီး အခိုင်းအစေ၊ ရှင်ဘုရင်လက်အောက်က စစ်သူကြီး ရှိတယ်ကွ တဲ့။

ရှင်ဘုရင် အမိန့် မှတ်လိုက်တယ်၊ စစ်သူကြီးဘယ်ရွာ ဘယ်ဌာနမှာ သူပုန်တွေ ထ, နေတယ်၊ အဲဒါ သွားပြီးသကာလ အသင် စစ်သူကြီး သွားနှိမ်နင်းရမယ်။

ဒီလို အမိန့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ စစ်သူကြီးမို့ ရှင်ဘုရင်အမိန့် လဲ ဩဇာအာဏာလိုက်နာတဲ့ သဘောထား ရှိနေတော့ တပ်ထောင်ကာ ဗိုလ်ထုတွေနဲ့ လူစုပြီး ထွက်တာပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ထွက်တော့ဟိုမှာ သူပုန်ထ, နေတဲ့လူတွေနဲ့ ဒီက, လူတွေနဲ့ အားချင်းက မမျှတော့ ဒီကအားက အင်မတန် ကြီးတာနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) နှိမ်နင်းခဲ့တယ်၊ ပြန်လာခဲ့တယ်၊ ပြန်လာပြီး သကာလ သူ့အိမ်မှာပဲ ဒီနေ့ညအိပ်ပြီး မနက်မှ နန်းတော်ဝင်မယ်၊ စစ်တော့ အောင်ခဲ့ပြီဆိုပြီး သူ့အိမ်မှာသူနေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ခုနက လွှတ်လိုက်တဲ့ ရှင်ဘုရင်က ကြားတယ်၊ စစ်သူကြီး ဖြင့် ပြန်ရောက်လာပြီ အောင်လဲ အောင်ခဲ့သတဲ့ ဆိုတော့ ရှင်ဘုရင်က ဆုကြီး လာဘ်ကြီးပေးချင်လို့ တစ်ခါတည်း အသင် စစ်သူကြီး နက်ဖြန်မနက် နန်းတော်ကို ဆက်ဆက်ဝင်ရမတဲ့။

ဟိုက အမိန့်တော် စာချွန် ရောက်လာတော့ သူဟာ နန်းတော် မရောက်ခင်က ဒီစာချွန် ရောက်ကတည်းက ဦးလှဘူးတို့ ဒကာကြွယ်တို့ ဝမ်းသာမှာပဲ (ဝမ်းသာပါတယ် ဘုရား)။

နက်ဖြန်ကျတော့ ရွာစားမြို့စားတော့ ဧကန်ပေးတော့မှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) မြန်မာ့ထုံးစံကိုးဗျ၊ ရွာ စားမြို့စား ဧကန်ပေးတော့မှာပဲ ဆိုတော့၊ ရ လို့ ဝမ်းသာတာလား၊ မရ, ခင် ဝမ်းသာတာလား (မရ, ခင်ဝမ်းသာတာပါ ဘုရား) ရှင်းပလား၊ (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒီမှာလဲဒကာ ဒကာမတို့ခုနက ဝိပဿနာအလုပ်နဲ့ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေနဲ့ သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ ဧကန်သုဂတိ ရောက်ပြီး နိဗ္ဗာန်ရောက်မှာ ဧကန်မြင်တော့ မသေခင်က သူဘာဖြစ်နေသလဲ (ဝမ်းသာနေပါတယ်)။

အင်း ဒီတင်ဘယ်ကမလဲ သောတပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် တည်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေပြန်လို့ ရှိရင်လဲ သေပြန်တော့လဲ ခန္ဓာဝန်ကြီးချ, ရလို့ ဝမ်းသာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)

ဟုတ်လား ဒီဘဝတွင်မက, သေးဘူးဝိပဿနာအလုပ် သာ ခရီးပေါက်နေပါတယ် ဆိုပါတော့လဲ ဒုတိယဘဝ မသေချာ လား (သေချာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒုတိယဘဝမှာ သေချာတာကိုလှမ်းပြီးသကာလ ဒီကနေပြီးတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒကာကြွယ် မပြုံးပေ ဘူးလား (ပြီးပါတယ် ဘုရား) ခုနက စစ်သူကြီး၊ သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အေး အဲဒီအတိုင်းပါပဲ ဒကာ ဒကာမတို့၊ ခင်ဗျားတို့ ဝိပဿနာလုပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များကတော့ ပြုံးသေဘက် သေချာတယ် (သေချာပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ရ, လို့ ပြုံးတာလား မရ, ခင်ကပြုံးတာလား၊ (မရ, ခင်ကပြုံးတာပါ ဘုရား) ရ, မှာသေချာတယ် (သေချာပါတယ် ဘုရား) အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော်မှာ ဒီအတိုင်းလာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီဘဝ ဝိပဿနာအလုပ်နဲ့သာ သေသွား ဒုတိယဘဝ ကိစ္စပြီးပေါ့ကွာ (ပြီးပါတယ် ဘုရား) ဟောပြီးပြီနော် ဦးလှဘူး (ဟောပြီးပါပြီ ဘုရား) ဟောပြီးတော့ သေချာပြီမဟုတ်လား (သေချာပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒါ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်က တိုက်ရိုက်ဟောတဲ့ တရားဖြစ်လေ သောကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ အယုံအကြည်သာ ထားလိုက်တော့ (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

အယုံအကြည်နဲ့သာ နေလိုက်ပါတော့ဆိုတာ သေသေ ချာချာ ဒကာကြွယ်တို့ကို မှာရတယ် (မှာရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ကျုပ်တို့ ဝိပဿနာအလုပ်သမား တွေ သေလို့ရှိရင် ဘယ်ရောက်မတုံး (နတ်ပြည်ရောက်မှာပါ ဘုရား) သုဂတိ နတ်ပြည် ရောက်မယ်၊ ရောက်တော့ ရောက်ရုံပဲ လား။ ရောက်, ရောက်ချင်း အရိယာဖြစ်သလား (ရောက်, ရောက်ချင်း အရိယာ ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ဒါ- ဘုရား ဟောထားပြီ (ဟောထားပါပြီ ဘုရား)။

ဘုရားဟောထားတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ၊ ဝိပဿနာလုပ်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သေခါနီးအခါကာလ ဝေဒနာရှုပြီး သေတော့ သူ သည်ကားလို့ ဆိုလို့ ရှိရင် သူများလို ပဲ ကြောက်သေလား မကြောက်သေလား၊ မဲ့သေလား၊ ပြုံးသေ ဖြစ်မလား (ပြုံးသေ ဖြစ်မှာပါ ဘုရား) သေသေချာချာ မဖြစ်ပေဘူးလား (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မဲ့သေအဖြစ် ဇာတ်သိမ်းလို့ ပြုံးသေ အဖြစ် ရောက်အောင်ကြိုးစားပါ (မှန်လှပါ) ဦးလှဘူး ဒါ- အရေးမကြီးဘူးလား (အရေးကြီးပါတယ် ဘုရား)။

နို့ – ဒီလမ်းကလဲ လွဲမယ့်လမ်းလား၊ မလွဲမယ့်လမ်းလား (မလွဲမယ့်လမ်းပါ ဘုရား) ပြုံးတာနဲ့ မဲ့တာ သာကွဲရမယ် သေတော့ သေမှာချည်းပဲ(မှန်လှပါ ဘုရား) ပြီးတာနဲ့ မဲ့တာတော့ (ကွဲ ပါတယ် ဘုရား) သေရမှာကတော့ (တွေ့ရမှာပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့်ဒကာ ဒကာမတို့သေသေချာချာသာမှတ်ကြ ပါတော့၊ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ဘယ်အခါကာလမှ မလျှော့်ကြနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝိပဿနာအလုပ် လျှော့လို့ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မဲ့သေဘက် သွားလို့ ရှိရင်ဖြင့် ခုနက ပြိတ္တာဘုံဘက် စုတေစိတ်လှည့်သွားမယ် (လှည့်ပါတယ် ဘုရား) ပြိတ္တာ ပဋိသန္ဓေဘက် မလှပေဘူးလား (လှည့်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ပြောရတယ်၊ သားရေးသမီးရေး၊ စီးပွားရေး ခင်ဗျားတို့ကတော့ စကားထဲပြောကြတယ် (ပြောပါတယ်) ကိုယ်သွားရမယ့်ခရီး သေချာတဲ့ခရီးထွက်ဖို့ရာ အရေးတော့ မလုပ်ဘူး (မလုပ်ပါဘူး ဘုရား) ဆိုတော့ ဒကာကြွယ် ဆရာကောင်း သမားကောင်း ဆိုရင်ဖြင့် ဒီဟာ မြည်ရ,တွန်ရမယ်ဗျ (မြည်ရ, တွန်ရမှာပါ ဘုရား) မြည်တွန် တောက်တီးပြီး သကာလ သေသေချာချာ တိုက်တွန်းရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မတိုက်တွန်းလို့ တော်ပါ့မလား (မတော်ပါ ဘုရား)။

ခင်ဗျားတို့ဟာ သားရေး သမီးရေး, စီးပွားရေး, တစ်ဘဝ ကစ်နပ်စားလေး၊ လူ့အောက်မကျ ရေး အတွက်လောက်သာ ကြိုးစားနေတယ်။

ကိုယ်သေချာတဲ့လမ်း၊ မဲ့ပြီး သေပြီး သကာလ နောက် ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာတဲ့လမ်းကို သွားဖို့အလုပ်တော့ ခင်ဗျားတို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်နေတယ် (လုပ်နေပါတယ် ဘုရား) မဟုတ်ဘူးလား (ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား)။

ပြုံးပြီးသကာလ သံသရာ စခန်းသတ်တဲ့ အသေမျိုး အောင်တော့ ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ပေါ့နေပါလိမ့်မလဲ ဆိုတဲ့ ဥစ္စာပြောရမယ် (ပြောရမှာပါ ဘုရား) မပြောသင့် ဘူးလား (ပြောသင့်ပါတယ် ဘုရား)၊

ဒါဖြင့်ဒီ-ဒကာ ဒကာမတွေ ဘုန်းကြီးပြောတာ မှတ်မိလောက်ပြီ (မှတ်မိပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဘယ်အခြေအနေရောက်အောင် တို့ ကြိုးစားသင့် တယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးသေ ဖြစ်အောင်(ကြိုးစားသင့်ပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ပြုံးသေ၊ သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကြတော့ သေခါနီးကျမှ ဝေဒနာ တွေ ရှုလို့ ဝေဒနာတွေ မုန်းလို့ ဝေဒနာဆုံးသွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ လက်ယာဘက်စောင်းပြီးသေလေ့ရှိတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သွားပြီး သကာလ စောင်းသေနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သွားကြည့်ပြန်တော့လဲ ဒီပြင် ပုဂ္ဂိုလ်လို မနေပါဘူးတဲ့၊ အသားအရေတွေ ကြည်ကြည် ရွှင်ရွှင်နဲ့ပဲ ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ပဲ၊ သေနေတာ တွေ့ရတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) လက်ယာဘက် ခေါင်းကလဲ စောင်းလို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) သွားပြီး ရုပ်ကလာပ်ကို ကြည့်ပြန်တော့လဲ ပြုံးလို့ (ပြုံးလို့ပါ ဘုရား)။

အင်းဒါကဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပါလိမ့်မတုံးဆိုတာရော သဘောကျပလား၊ (ကျပါတယ် ဘုရား) အင်း ဝိပဿနာနဲ့ ချည်းလာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သားသမီး အပေါ် တစ်နံပါတ် ဝိပဿနာနဲ့ လာခဲ့သူ (မှန်လှပါ) သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းပေါ် (မှန်လှပါ)။

နှစ်နံပါတ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကိုလဲ ဝိပဿနာနဲ့ လာခဲ့တယ်၊ (မှန်လှပါ)။

သုံးနံပါတ်အမြဲမပြတ်ကုသိုလ်အလုပ်တွေလုပ်လေ့ရှိတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

လေးနံပါတ်က သေခါနီး ဝိစိကိစ္ဆာကို ကင်း, သေပစ်လိုက် တယ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

သြော် အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တာပဲလို့ သိလိုက်တယ် (မှန်လှပါ) မသိပေဘူးလား (သိပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလို သိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ လက်ယာ ဘက် ခေါင်းစောင်းပြီး သကာလ သေတဲ့အလောင်းကောင် သွားကြည့်လို့ရှိရင်ပြုံးနေတယ်(မှန်ပါ့ ဘုရား)။ သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ဘာကြောင့် ပြုံးပါလိမ့်မလဲလို့ မေးဖို့ မလိုတော့ဘူး (မလိုပါ ဘုရား)။

အင်း ဟိုလာဘ်ကြီး မြင်နေလို့(မှန်လှပါ) နိဗ္ဗာန် ဆိုတဲ့ လာဘ်ကြီး သော်လည်းကောင်း (မှန်လှပါ) သုဂတိ ဆိုတဲ့ လာဘ်ကြီး သော်လည်းကောင်း (မှန်လှပါ) သုဂတိ ရောက်ပြန် တော့လည်း သုဂတိ ရောက်မှန်း သိတာက နောက်ကျ တယ် (မှန်လှပါ) အင်း သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် ဖြစ်တာက (အရင်ပါ ဘုရား)။

အရင်ကျတယ်ဆိုတော့ အဲဒါတွေလဲ ကြားပြီးသကာလ နေရတာမျိုး ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ချတာကလဲ တစ်မျိုးဆိုတော့ ဦးလှဘူးတို့ ဒကာကြွယ်တို့ ကိုယ့်အတွက် ကိုယ်သိလို့ မပြုံးပေ ဘူးလား (ပြုံးပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေကို တိုက်တွန်းရ ပါတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတို့ သေလမ်းဆိုတာဖြင့် ရှိကြတာချည်းပဲ (ရှိကြပါတယ် ဘုရား) သေလမ်းဆိုတာ ဘာတုံး(ရှိကြပါ တယ် ဘုရား) မည်သူလွတ်ပါ့မလဲ (မလွတ်ပါ ဘုရား)။

သို့သော် ပြုံးလမ်း မဲ့လမ်းကတော့ နှစ်လမ်းရှိလေရဲ့ (ရှိပါတယ် ဘုရား) ဘာလမ်းတဲ့ (ပြုံးလမ်း မဲ့လမ်းပါ ဘုရား) မဲ့လမ်း က အကြောက်သမားလမ်းလေဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးလမ်းက မကြောက်သမားလမ်း (မှန်လှပါ) အင်း ဒကာသိုက်မှတ်မိပလား (မှတ်မိပါတယ် ဘုရား) မဲ့လမ်းက (အကြောက်သမားလမ်း) အင်း ခုနင်က ပြောခဲ့တာကြောင့် ကြောက်တယ် (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။ အင်း ပြုံးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား) မကြောက်တဲ့လမ်း သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)

ဤကဲ့သို့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ် ကြီးတောင်မှ သေသေချာချာတဲ့ ငါတော့ ကိစ္စပြီးပါပြီကွာ၊ ငါတော့ မှီရာခိုရာ လဲလျောင်းရာ ဖြစ်တဲ့နိဗ္ဗာန် မဂ်ဖိုလ်မြို့ကြီး ငါသေသေ ချာချာ မြင်လဲမြင်ရပြီ၊ ရောက်လဲရောက်ပါပြီ ဆိုပြီး ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကတော့ လက်ယာဘက်စောင်းပြီး ပြုံးသေတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အရှင်သာရိပုတ္တရာ၊ အရှင်မောဂ္ဂလာန်တို့လဲ ထို့အတူပဲပေါ့ ဗျာ၊ ပြုံးသေချည်းပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီ, ပြုံးသေကျေးဇူးပြု တာကဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဝိပဿနာမဂ်နဲ့ လောကုတ္တရာမဂ်ပဲ ရှိပါတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတွေ သေတတ်ကြပလား (သေတတ်ပါပြီ ဘုရား) အင်း ဘာလုပ်ပြီးသေကြမယ် (ဝိပဿနာအားထုတ်ပြီး သေပါ့မယ် ဘုရား) အေး ယခုက အာစိဏ္ဏကံကိုလဲ လုပ်ပါ၊ သေခါနီးလဲ သူနဲ့ပဲ သေလိုက်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘယ်တော့မှ ဒီပြင်ဟာ တွေကို စွဲလမ်းပြီးသကာလ ကြောင့်ကြဗျာပါရတွေနဲ့ မထားလိုက်ပါနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောင့်ကြရင် ကြောက်ကြလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောက်ရင် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရလိမ့်မယ် (ဖြစ်ရမှာပါ ဘုရား)။

ပြိတ္တာဖြစ်တဲ့အခါကျတော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်အိမ်မှာပဲ။ ဥပမာ ကိုယ့်သေတ္တာထဲမှာ ပိုးဟပ် လာဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်လှပါ) အိမ်မြောင်လာဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်လှပါ) ခွေး,လာဖြစ်နိုင်တယ် (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေ ဖြစ်နိုင်တာတွေ ကြည့်တော့ ဒကာကြွယ်ရေ အိမ်သူအိမ်သားတွေ သားသမီး တွေကလဲ ဒီသေတ္တာထဲမှာ ဒီပိုးဟပ်က သူကိုက်တော့မှာပဲ၊ သူ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်စွန့်တော့ မှာပဲဆိုရင် အတင်းမောင်းထုတ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မထုတ်ပေဘူးလား (ထုတ်ပါတယ် ဘုရား) အမေရယ် အဖေရယ်လို့ သိသေးရဲ့လား (မသိပါ ဘုရား)။

အေး ဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ အဲဒါမဲ့သေ သမားတွေဟာ ဒီလမ်းချည်းပဲသွားတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပိုးဟပ်များ ဒီနေရာ မြင်လိုက်တယ်ဆို တော်တော်ကြာ ဒီဖာထဲ ပြန်ဝင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ငါ့ပိုးကိုးဗျ၊ တောင်မြို့ဆိုတော့ (မှန်လှပါ) ငါ့ပိုး ဆိုပြီး ပြန်ဝင်လာတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရိပ်မိပြီလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား) ဒီအထည်သေတ္တာထဲဆို ငါ့အထည်သေတ္တာမို့ သူပြန်ဝင်တာပဲ (မှန်လှပါ) သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မဲ့သေသမားက ဒီလမ်းချည်း ပဲဆိုတာ ဒကာသိုက် မှတ်ပေတော့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးသေ သမားသည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒီလမ်းကို မဟုတ်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒုက္ခခပ်သိမ်း ငြိမ်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်လမ်း ချည်းပဲဆိုတာ ကျေနပ်ပလား (ကျေနပ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ တို့တော့ သေရမှာပဲ၊ ပြီးသေအဖြစ်နဲ့ မရရအောင် ကြိုးစားမယ် (မှန်လှပါ) ဘယ်လိုသေကြမယ် (ပြုံးသေ အဖြစ်မရ,ရအောင် ကြိုးစားရမှာပါ ဘုရား) ပြုံးသေ မရ, ရအောင် ကြိုးစားဘို့ တို့အလုပ်ပါ ခုအချိန်ကလုပ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ခုအချိန်က ဝေဒနာကို နိုင်အောင် ရှုထားတော့ သေခါနီးကျတော့ ဘယ်ဝေဒနာလာမှာတုံး ဆိုတော့ ဒီဝေဒနာပဲ လာမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခုအခါမှာ ဒုက္ခဝေဒနာ နိုင်အောင်ရှုနိုင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သေခါ နီးလဲ ဒီဒုက္ခဝေဒနာက ထူးထူးလည်လည် ဒုက္ခတစ်မျိုး လာမှာလား၊ ဒီဒုက္ခဝေဒနာပဲ လာမှာလား (ဒီဒုက္ခဝေဒနာပဲ လာမှာပါ ဘုရား) ရှင်တုန်းကပေါ်တာလဲ ဒုက္ခဝေဒနာဖြစ်ပျက်ပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

တစ်မှာဖြစ်။ နှစ်မှာပျက် (မှန်လှပါ)။

သေခါနီးပေါ်တဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာရော၊ (တစ်မှာဖြစ် နှစ်မှာ ပျက်ပါ ဘုရား)။

သူ, ဝေဒနာချင်း ထူးသေးရဲ့လား (မထူးပါ ဘုရား) အဲဒါ မထူးအောင် လုပ်ပြီး သကာလ အင်း သူလဲ အနိစ္စနဲ့ အနတ္တပဲ ရှင်တုန်းဟာလဲ၊ အင်း သေခါနီးပေါ်လာတာရော အနိစ္စနဲ့ (အနတ္တပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် အနိစ္စနဲ့ အနတ္တပဲလို့ ကိုယ်က သိနေတော့ အနိစ္စနဲ့ အနတ္တထားလိုက်ပါတော့ သိတာက မဂ္ဂ ဖြစ်သွားတယ်၊ ဖြစ်သွား တော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က ဘယ့်နှယ်နေသလဲ (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

မဂ်လာတယ် ဆိုကတည်းက ဝေဒနာနိရောဓော တဏှာ နိရောဓော ဆိုတဲ့မဂ်ပေါ်တာ (ပေါ်ပါတယ် ဘုရား) ဝေဒနာ ချုပ်တာ မြင်တာနဲ့ တဏှာနိရောဓောဆိုတဲ့ မဂ်ပေါ်တာ (ပေါ်ပါတယ်) ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်တာနဲ့ ဘာပြောတာလဲ (မဂ်ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓော ဆိုတော့ ဘယ်သူပေါ်လာသလဲ (မဂ်ပေါ်ပါတယ်) အဲ တဏှာနိရောဓော ဆိုတဲ့ မဂ်ပေါ်တာ ဟာ, ဘာမြင်လို့ပါလိမ့် (ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်လို့ပါ ဘုရား) အဲ ဝေဒနာလေးတွေ၏ ချုပ်တာ ပျက်တာ မြင်တာနဲ့ဘာပေါ် လာလဲ (မဂ်ပေါ်ပါတယ် ဘုရား) ဒီမဂ်ကို ဘယ်လိုဆိုကြပါ့ (တဏှာနိရောဓောလို့ ဆိုပါတယ် ဘုရား) တဏှာနိရောဓော၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒါဖြင့် ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်တာက် မဂ် (မဂ်ပါ ဘုရား) အဲဒါကို စာလိုရွတ်ရင် ဘယ်လိုရွတ်ကြပါ့ (တဏှာနိရောဓောလို့ ရွတ်မှာပါ ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓောဖြစ်တယ်၊ ဪ တဏှာနိရောဓော ဆိုတာ တဏှာချုပ်သွားသလား အောက်မေ့တယ်၊ ဘယ်ဟုတ်မ တုန်း တို့မှ မဂ်ပေါ်တာဆို (မှန်လှပါ) ဒါ, သေသေချာချာ မှတ်စမ်းပါဦး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါ အရေးကြီးလို့ ပြောနေ တယ်ဒကာ ဒကာမတို့ (မှန်လှပါ)။

ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်တာက မဂ်မဟုတ်လား (မဂ်ပါ ဘုရား) အဲဒါကို ဘာဆိုကြမလဲ (တဏှာနိရော စော) သြော်တဏှာနိရောဓောဆိုတော့ တို့က တဏှာကြီးများ ချုပ်သွားတယ် အောက်မေ့တယ် (မှန်လှပါ) ဘယ် တဏှာ, လာမှ မလာပဲ (မလာပါ ဘုရား) ဘယ်သူလာပါလိမ့်- (မဂ်,လာပါ တယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် မဂ်, လာတာကို မဂ်ကို တဏှာနိရောဓောဆိုတာ ဒကာကြွယ်ရ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား – (ကျပါတယ် ဘုရား) ဦးလှဘူးရော ကျေနပ်ပလား (ကျေနပ် ပါတယ် ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓောဆိုတာ ဘယ်သူပေါ်တာဆိုတာ (မဂ်ပေါ်တာဆိုတာ ပါ ဘုရား) အင်း ဖြစ်ပျက်ရှုတဲ့ မဂ်ပေါ်တာကို ဆိုတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဖြစ်ပျက်မုန်းတဲ့ မဂ်ပေါ်တာကို ဆိုတာ (မှန်လှပါ) ဖြစ်ပျက်အဆုံး နိဗ္ဗာန်မြင်တဲ့ မဂ်ပေါ်တာကိုဆိုတာ ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း တဏှာနိရောဓောဆိုတော့ တဏှာနိရောဓော၊ တဏှာနိရောဓော (ဥပါဒါနနိရောဓော) အေး မမှားစေ နဲ့၊ ဥပါဒါနနိရောဓာ (ဘဝနိရောဓော) ဘဝနိရောဓာ (ဇာတိနိရောဓော) အင်း ဇာတိမလာဘူး ဆိုပါလား (မလာပါ ဘုရား) ဇာတိနိရောဓာ (ဇရာ, မရဏနိရောဓော) ဇရာ, မရဏ တွေလဲ မလာတော့ဘူး၊ (မှန်လှပါ)။

အင်း ဒါ, နိဗ္ဗာန်မဟုတ်လား (ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား) ဇာတိ-ဇရာ-မရဏတို့၏ ချုပ်ရာ ငြိမ်းရာ သိမ်းရာ ဘာတုန်း – (နိဗ္ဗာန်ပါ ဘုရား) အင်း ဒါမဂ်ပေါ်လို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) မဂ်ပေါ်လို့ဒါတွေသိမ်းသွားတာ (မှန်လှပါ) မဂ်မပေါ်ရင် ဒါတွေသိမ်းပါ့မလား၊ (မသိမ်းပါ ဘုရား)။

အေး ဒါဖြင့်ဒကာ ဒကာမတို့ တို့အလုပ်သည်ကားလို့ ဆိုရင်ဖြင့် နောက်ခန္ဓာဇာတ်သိမ်း၍ နောက်ဒုက္ခ ဇာတ်သိမ်း၍ ငြိမ်းတဲ့အလုပ်ဟာ ပြုံးသေမှပဲ ငြိမ်းနိုင်တယ်-(မှန်လှပါ) ပြုံးသေ အလုပ် မလုပ်လို့ ဆိုရင်ဖြင့် (မငြိမ်းနိုင်ပါဘူး ဘုရား) မငြိမ်း နိုင်ပါဘူး၊ ဝေဒနာပစ္စယာ တဏှာ၊ တဏှာပစ္စယာ ဥပါဒါန၊ ဥပါဒါန ပစ္စယာ ကမ္မဘဝေါ၊ ကမ္မဘဝ ပစ္စယာ (ဇာတိပါ ဘုရား)။

အင်း ပြိတ္တာ ဇာတိလေဗျာ၊ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဇာတိ ပစ္စယာ (ဇရာ မရဏပါ ဘုရား) ဘယ်ဇရာ မရဏဖြစ်ဖြစ် ဇရာမရဏ ပေါ်လာလို့ရှိရင်ဖြင့်သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခဒေါမနဿ မလိုက်ပေဘူးလား (လိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီထဲ အာသဝပါလာတယ် (မှန်လှပါ) အာသဝ – သမုဒယာ (အဝိဇ္ဇာသမုဒယောပါ ဘုရား) အဝိဇ္ဇာသမုဒယော ဆိုတော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ပြန်စ, တယ် (စ, ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒကာကြွယ်ရေ ဝိုင်းပြန်ပြီ- (ဝိုင်းပါတယ် ဘုရား) အဲ့ဒါ မဲ့သေသမားက အဝိုင်းပြေး (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား(ကျပါတယ် ဘုရား)။

ပြုံးသေသမားက အဆက်ပြတ် (မှန်လှပါ) ဘာ အဆက်ပြတ်ပါလိမ့်မတုံးလို့ မေးရင် ဒုက္ခအဆက်ပြတ်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) နားလည်ကြပလား(နားလည်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့သည် ဘယ်အသေသည်ကားလို့ ဆိုရင်ဖြင့် သေတော့သေရမှာပဲ မလွတ်နိုင်တဲ့ လမ်းကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား) ကဲ ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်အသေ သည် တို့သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် ကိုယ်ပိုင် လုပ်ထားဖို့ ဘာအရေး ကြီးပါလိမ့် (ပြုံးသေ သေဖို့ အရေးကြီး ပါတယ် ဘုရား) ပြုံးသေသေဖို့ အလုပ်ကို လုပ်ထားရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ပြုံးသေ သေဖို့ လုပ်ထားမယ်ဆိုရင် အခုကတည်းက သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းကိုလဲ ဝိပဿနာတင် (မှန်လှပါ ဘုရား) အတုံးကြီး လုပ်မနေနဲ့ ဖြစ်ပျက်တွေ မြင်အောင်လုပ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မိမိ ခန္ဓာ ကိုယ်လဲ (ဖြစ်ပျက် ရှုရမှာပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

နေ့တိုင်းပဲ ဘာလုပ်ရမယ် (ဖြစ်ပျက်ရှုရမှာ ဘုရား) ဖြစ်ပျက် ကုသိုလ်တွေနဲ့ပဲ နေရမယ်ပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သေခါနီးကျတော့ ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး (သေရမှာပါ ဘုရား) သေရလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ)။

ဤလေးချက်နဲ့ ညီအောင် နေနိုင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် နက်ဖြန် ဆုလာဘ်ကြီး ရမှာလိုပဲ (မှန်လှပါ) သေချာသောကြောင့် ပြုံးရတယ် (ပြုံးရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ လူသေကောင် မြင်တာချင်း တော့ အတူတူပဲ၊ အပါယ်သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သုဂတိ နိဗ္ဗာန်သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ ခွဲနိုင်ပါတယ် (ခွဲနိုင်ပါတယ် ဘုရား) မခွဲနိုင်ဘူးလား (ခွဲနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

လူသေကောင် မြင်လိုက်လို့ရှိရင် ဘယ်လိုခွဲနိုင်ကြမလဲ (သုဂတိ နိဗ္ဗာန်သွားမယ့် ပုဂ္ဂိုလ် ဟုတ်မဟုတ် ခွဲနိုင်ပါတယ် ဘုရား) သုဂတိ နိဗ္ဗာန်သွားမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်က ပြုံးနေတယ် (ပြုံးနေပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အပါယ်လေးပါး သွားမယ့်ပုဂ္ဂိုလ်က (မဲ့နေပါတယ် ဘုရား) အဲ မဲ့ပြီးသကာလ လူသေကောင်ကိုက ပြတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူများက ပြတာလား(မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) အသေကောင်ကိုက ပြတယ် (ပြပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ သေခါနီးမှ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းနဲ့ ဒကာကြွယ်တို့၊ ဒကာသိုက်တို့၊ ဦးလှဘူးတို့ လူကြီးလူကောင်းတွေကွာ သေခါနီးကျမှ မဲ့နေသဟေ့ အလောင်းကြည့်ရတာ (မှန်လှပါ) အဲဒီလို အရှက်ကွဲလိုက်မှာများ သိပ်ကြေ က်စရာကောင်းတယ် – (ကြောက်စရာကောင်းပါတယ် ဘုရား) သဘော ကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီကျမှ အရှက်ကွဲတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ရော ပြန်ဆည် နိုင်သေးရဲ့လား (မဆည်နိုင်ပါဘူး ဘုရား) အခုတော့ ဖုံး ဖိကာလေးနဲ့ ကျုပ်ပြောတာဗျာ မှားတော့ မှားသွားတယ် သတိလေး လွတ်လို့ပါ ဆိုတော့ ဖုံးလို့ရသေးတယ် (ရပါတယ် ဘုရား)။

ဟိုအချိန်ကျတော့ ရပါ့မလား (မရပါ ဘုရား) အဲဒါကြောင့် သေခါနီး အရှက်တကွဲ အကျိုး နည်းနဲ့ မဲ့သေ ပုံသဏ္ဍာန်ကြီးများ ထွက်နေမယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကျိုး ဒီထက်နည်းတာ မရှိပါဘူး (မရှိပါ ဘုရား) ရှိသေးရဲ့လား (မရှိပါဘူး ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ရှင်တုန်းကတည်းက သေခါနီး အရှက်ကွဲတဲ့ အလုပ်ကို ကြောက်ပြီး သကာလ ဒီအလုပ်နဲ့ပဲ နေတော့မယ်၊ ဒါမှ သေခါနီး အရှက်ကွဲ လွတ်ပြီး သကာလ ပြုံးသေ အဖြစ်သို့ ရောက်ပြီး လူ, နတ် ဦးခိုက် ပူဇော်ထိုက်တဲ့ အရိုးက ဓာတ်တော်ကျအောင်လုပ်ပါ(မှန်လှပါ ဘုရား) မလုပ်ထိုက် ဘူးလား (လုပ်ထိုက်ပါတယ် ဘုရား) သဘောပါပလား (ပါ, ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ပြုံးသေဇာတ်သည် ဝိပဿနာမှပဲ ခင်းနိုင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးသေဇာတ်ကို ဘာမှ ခင်းနိုင်သတုံး (ဝိပဿနာမှ ခင်းနိုင်ပါတယ် ဘုရား) ဝိပဿနာ နဲ့ပဲ ကိစ္စပြီး တော့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီပြင်ဟာတွေကတော့ ဝေဒနာရှိနေတယ် ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ကျောင်းကန်ဘုရားတွေ ဆောက်ထားသော်ငြားလဲ အင်း ဒီဝေဒနာ ပြင်းထန်လေလေ အင်း ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ် တို့၊ ဒကာသိုက်တို့ ဟိုဟာတွေ သတိမရလေလေ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခုဟာကတော့ ဝေဒနာနဲ့ ဉာဏ်နဲ့က ကပ်မနေဘူးလား (ကပ်နေပါတယ် ဘုရား) အဲ ကပ်နေတဲ့ အခါကျတော့ ဝေဒနာ ဘယ်လိုပင် ဆက်နေစေကာမူ ကျုပ်တို့က ဝေဒနာကြား ဉာဏ်ထိုးရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိ ပါပြီ ဘုရား)။

ဝေဒနာကြား ဉာဏ်ထိုးရမယ် (မှန်လှပါ) ဝေဒနာ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုကြား ဘာထိုးရမလဲ (ဉာဏ်ထိုးရပါမယ် ဘုရား)။

ဉာဏ်ထိုးတဲ့အခါကျတော့ဖြင့် အင်း ဝေဒနာက အပျက်, ထိုးလိုက်တဲ့ဉာဏ်က မဂ် (မဂ်ပါ ဘုရား) နောက် တစ်ခါ ထိုးလိုက်ပြန်တော့ ဝေဒနာက အပျက်၊ ထိုးလိုက်တဲ့ ဉာဏ်က (မဂ်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို ဝေဒနာအပျက်နဲ့ ဉာဏ်မဂ်နဲ့နောက်က ဆက်, ဆက်သွားလို့ရှိရင် ဝေဒနာဟာ တစ်စပ်တည်း ဖြစ်နေတယ်လို့ ထုံးစံမရှိဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဖြစ်ပျက်သာ ရှိတယ်ဆိုတာ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝေဒနာဟာ တစ်တန်းကြီးနေသလား၊ ဖြစ်ပျက် သဘောနဲ့ နေသလား (ဖြစ်ပျက် သဘောနဲ့ နေပါတယ် ဘုရား) အဲဒီ ဖြစ်ပျက် သဘောနဲ့ နေတော့ ဒီကြား, ကျုပ်တို့က ဉာဏ်ထိုးပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဉာဏ်ထိုးလိုက်တော့ အပျက်နဲ့ မဂ်နဲ့ဟာ ဆက်မသွားဘူးလား၊ (ဆက်သွားပါတယ် ဘုရား) အပျက်နောက်ကမဂ်၊ အပျက်နောက်ကမဂ်၊ လိုက်မနေ ဘူးလား၊ (လိုက်နေပါတယ် ဘုရား) အပျက်နောက်က မဂ်လိုက်နေတော့ အပျက်ချည်းပဲ မြင်လာမှာပဲ၊ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

နာသေး၊ ကျင်သေး၊ ကိုက်သေးရဲ့လား၊ (မကိုက်ပါ ဘုရား) အဲ – မကိုက်တဲ့အခါ ကျလို့ရှိရင်ဖြင့် အင်း – အပျက်နဲ့ မဂ်, ကိုက်သွားရော (မှန်လှပါ) နောက်ကျတော့ သေခါနီးပဲ၊ ဒီ ဥစ္စာ ဒီအပျက် ကြီးဖြင့် မုန်းပါပေါ့ ဆိုတာ မလာဘူးလား၊ (လာပါတယ် ဘုရား)၊ အေး ဝေဒနာလေး ဖြစ်နေတယ်ဗျာ၊ အပျက်ချည်းပဲ ဖြစ်နေတော့ မမုန်းပေဘူးလား၊ (မုန်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း၊ သူမရှိမှသာ အေးမှာပဲ၊ သက်သက် ဒုက္ခသစ္စာ အစစ် ပဲလို့ လဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါရော ဝေဒနာ ဆုံးသွားတယ်။ (ဆုံးပါတယ်) ဝေဒနာဆုံးတယ်လို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ နိဗ္ဗာန် ပေါ်လာတယ် (နိဗ္ဗာန်ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဝေဒနာဆုံးပါတယ်ဆိုတော့ ဝေဒနာနဲ့တကွ ခန္ဓာငါးပါး ဆုံးတယ် (ဆုံးပါတယ် ဘုရား) ဆုံးသွားတော့ ဒီနေရာဘယ်သူပေါ်လာ (နိဗ္ဗာန် ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

ဟာ ဒါဖြင့် နိဗ္ဗာန် အာရုံပြုပြီး သကာလ ဒကာ ဒကာမ တွေအင်း မဂ်ဆိုက်ပြီး သေမသွား ရပေဘူးလား(သေ သွားရပါတယ် ဘုရား) သေသွားတော့ သေသည်၏ အခြားမဲ့၌ ဒကာ ဒကာမတို့ အင်း ဝဋ်ကျွတ်ပြီ ဆိုပြီး သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ခန္ဓာဝန်ကြီး ထမ်းလာခဲ့ရတာ ကြာပြီပေါ့ (ကြာပါပြီ ဘုရား) အင်း ဒီတစ်ခါဖြင့် ခန္ဓာဝန် ခန္ဓာကျွန် အဖြစ်မှ လွတ်ပေပေါ့ ဆိုပြီးတော့ မပြုံးပေဘူးလား၊ ပြုံးမလား (ပြုံးမှာ ပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို ပြုံးသေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှသာလျှင် အရှက်တကွဲ အကျိုး နည်းမသာ, မဖြစ်မှာ (မှန်လှပါ ဘုရား) နို့မို့လို့ရှိရင်ဖြင့် အခုလို တရားနာထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်မဆို သွားကြည့်ကြမှာပဲ၊ တရားနာ မိတ်ဆွေတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်သေလို့ရှိရင် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ငါ့လူ ဘယ့်နှယ်တုံး၊ ပြုံးသလား မဲ့သလားဆိုတာ လူတိုင်း အကဲခတ်မှာ – (ခတ်မှာပါ ဘုရား) မခတ်ပေဘူးလား (ခတ် မှာပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ခတ်လိုက်တဲ့အခါကျတော့ ဥပမာ လူကြီး လူကောင်းတွေဖြစ်ပြန် မဲ့လဲ နေပြန်ဆိုတော့ အင်း သနားစရာ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ထွက်လာလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မထွက်ပေဘူးလား (ထွက်မှာပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ကိုယ်လူကြီးလူကောင်းတွေ လဲ ဖြစ်ကုန်ပြီ၊ ဆရာကောင်း တပည့်တွေလဲ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ဒီအထဲကမှ မဲ့သေအဖြစ်ဖြင့် ဇာတ်သိမ်းတော့မယ်ဆိုရင် အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းတော့မယ်။

ပြုံးသေမယ်ဟဲ့ ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ (မှန်လှ ပါ ဘုရား)။

ကိုင်း ဒီနေ့ ဒီတွင် တော်ကြစို့။

သာဓု သာဓု သာဓု ပါ- ဘုရား။🙏🙏🙏</text>
      <sha1>6c0ytpgpdpywtuffw8i4nvrj16oxw2e</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>21945</id>
      <parentid>21944</parentid>
      <timestamp>2026-04-20T04:19:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>U Zay Yar 90</username>
        <id>682</id>
      </contributor>
      <origin>21945</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="122899" sha1="4kslfttof7hsnqoygmap8wy1su89w0c" xml:space="preserve">== ပြုံးသေ မဲ့သေ သေနည်း အလုပ်ပေးတရားတော်  ==

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကိုတဲ့ ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားဆိုတာက မေးတယ်၊ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားက မေးတယ်။

အရှင်ဘုရားတဲ့ တပည့်တော်တွေရတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်း မှာဖြင့် တပည့်တော် ဉာဏ်ထဲမှာ ချိန်ဆလို့ရတဲ့ သဘောတွေ ပြောရလို့ရှိရင်ဖြင့် သေရမှာကို မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ မလန့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တော့ဖြင့် မရှိဘူးလို့တပည့်တော် အယူရှိပါတယ်ဘုရားလို့ လျှောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဇာဏုသောနိ ပုဏ္ဏားက လျှောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) တပည့်တော်အထင် တပည့်တော်အမြင်အတိုင်း ပြောရလို့ရှိရင်ဖြင့် သေရမှာကို မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ မလန့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူးလို့ တပည့်တော်အယူရှိပါတယ်လို့ ဘုရားကို လျှောက်တယ်။

အဲဒီတော့ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ပုဏ္ဏားတဲ့၊ ဇာဏုသောနိပုဏ္ဏား ဒီလိုတစ်ထစ်ချ ယူမထားနဲ့ကွ၊ သေရမှာကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲရှိတာပဲတဲ့၊ မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လဲ ရှိတာပဲလို့ နှစ်မျိုးမှတ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သေရမှာကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က တစ်မျိုး၊ သေရမှာ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က (တစ်မျိုးပါ ဘုရား) ဘယ်နှစ်မျိုးပါလိမ့် (နှစ်မျိုးပါ ဘုရား)။

နှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေ မှတ်ထား ကြစမ်းပါ၊ ဒီတရား ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို ဒီပုဏ္ဏားကလျှောက်တဲ့အတွက်ကြောင့် အမေးအဖြေ ထွက်ရပါ တယ်ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတွေ သိပြီးသားအတိုင်း အားလုံးနဲ့ ဆက်ဆံလို့ ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ် မှတ်ပါတော့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အားလုံးနဲ့ ဆက်ဆံလို့ ဆိုတဲ့ဥစ္စာ ဒကာ ဒကာမတွေ ပဋိသန္ဓေ နေတဲ့ နေ့ကစ, ပြီးသကာလ ကျုပ်တို့ ပြေးလွှားပြီး သကာလ လာကြတာသည်၊ ဘယ်မြို့ ဘယ်ဌာနရောက်တယ် ဆိုတာ ကတော့ဖြင့် အပြောပဲလို့ မှတ်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သေရာဌာနကို ပြေးတာကဖြင့်သေချာတယ်(သေချာ ပါတယ် ဘုရား)။

ဟိုမြို့ရောက်လဲ သေခါနီးတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဟိုမြို့ကလဲ ဒီမြို့ ဆက်ပြေးပြန်တော့ရော (သေခါနီးတာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သုသာန်အရောက် ပြေးနေတဲ့လမ်းပဲ မဆိုနိုင်ကြ ဘူးလား(ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ သုသာန်အရောက် ပြေးနေတဲ့လမ်းပဲလို့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနေတော့ ယုတ်စွအဆုံး ပြောကြပါစို့ တရားနာနေတာတောင်မှ သုသာန်သွားရင်း တရားနာနေတာလို့ ဆရာဘုန်းကြီးက ဆုံးမတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘုရားက ဆုံးမတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ထိုင်စ, ထက် အခု သုသာန်နဲ့ နီးတယ်ဆိုတာက မသေချာ ဘူးလား (သေချာပါတယ် ဘုရား) ထိုင်စ, ထက် သေခါနီး ဆိုတာကရော (သေချာပါတယ် ဘုရား)။

ဒါတွေဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့၊ဒကာသိုက်တို့၊ ကျုပ်တို့ သည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ထိုင်နေလဲ ဒီနေရာဌာနကိုတော့ အရောက်သွားတာပဲ(သွားတာပါပဲ ဘုရား) ထိုင်ရင်းသွားတယ်

အိပ်နေပြန်တော့ (အိပ်ရင်းသွားပါတယ် ဘုရား)။

စားနေပြန်တော့ (စားရင်းသွားပါတယ် ဘုရား)။

ပြောနေပြန်တော့ (ပြောရင်းသွားပါတယ် ဘုရား)။

သြော် ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီပြင်ဟာတွေကဖြင့် လွဲတယ်, ချော်တယ်ရှိသေးတယ်နော် (မှန်လှပါ ဘုရား) တို့ သုသာန်သွားတဲ့ အလုပ်ကတော့ လွဲတယ်, ချော်တယ်လို့ မရှိတော့ပါဘူး (မရှိပါဘူး ဘုရား) နီးကပ် နီးကပ်သွားတာ သေချာတော့တာပဲ(သေချာပါတယ် ဘုရား) မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေ သေသေချာချာ ဒကာ ဒကာမတွေက ဉာဏ်နဲ့ စဉ်းစားလိုက်တော့မှ သြော် တို့သည်ကားလို့ဆိုရင် တစ်ဘဝလဲ ဒီလမ်းပဲ ပြေးရပြန်တာပဲ၊ နောက်ဘဝ ရပြန် တော့ရော (ဒီလမ်းပဲပြေးရတာပါ ဘုရား) အင်း နောက် အနာဂတ် တတိယဘဝ ရောက်ပြန်တော့ရော (ဒီလမ်း ပြေးရတာပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒီလမ်းပြေးတဲ့ အလုပ်ဟာဖြင့် ကျုပ်တို့သည် ဝဋ်သမားမို့ ပြေးရတဲ့အလုပ်ပဲလို့ မှတ်ပေတော့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဝဋ်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မို့ ဒီလမ်းချည်း ပြေးရတာ (ပြေးရပါတယ်ဘုရာ) ဝဋ်ကျွတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ဒီလမ်း မပြေးပါဘူး (မပြေးပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာဒကာတို့ အားလုံးက ညည်းနေကြတာ က အိုပြီ၊ သေရချည်သေးရဲ့ (မှန်လှပါ) တော်တော်ကြာ

နောက်ဘဝကျတော့ အိုပြန်ပြီ၊ သေရချည်သေးရဲ့ (မှန်လှပါ)။

ဒါသာ ညည်းလုံးတွေ ထုတ်နေကြတာပဲ ဒကာ ဒကာမတို့၊ လမ်းခွဲကို မရှာဘူး (မရှာပါ ဘုရား) မရှာတာကလဲ ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့က စဉ်းစားရမယ်၊ ဪ မသိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ရှာဖို့အရေးဟာ အတော် ကွာဝေးတာပါလား ဆိုတာ ပေါ်လာတယ်၊ မပေါ်လာဘူးလား(ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

ကိုင်း ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သေရမှာကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ချည်းလို့ ဇာတျသောနိပုဏ္ဏားက ပြောတော့ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကတစ်မျိုး မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကတစ်မျိုး ရှိပါတယ်လို့ ပြောတယ် (ပြောပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့်သေရွာသွားတဲ့လူချင်းတူပေမယ့်လဲ ကြောက်သွား, သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ) မကြောက်ဘဲနဲ့ ရဲရဲတင်းတင်း သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ (မှန်လှပါ) နှစ်မျိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှင်းသွားပြီ (ရှင်းသွားပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဘုရားတဲ့၊ တပည့်တော်ယူထားတဲ့ အယူက တစ်ယူတည်း ဖြစ်နေတော့ အရှင်ဘုရားက မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ သေရမှာ မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ရှင်းပြစမ်းပါဦး (မှန်လှပါ) မမေးသင့်ဘူးလား (မေးသင့်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး ဒီတရားကို စ, ပြီးသကာလ ဟောရတာ ဒကာ ဒကာမတို့၊ ကျုပ်တို့ ဆရာဘုန်းကြီး နဲ့တကွ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကလမ်းခွဲလဲ တွေ့အောင်၊ ဒီဘဝ သေပြန်လို့ ရှိရင်လဲ မကြောက်ဘဲနဲ့ သေရင် ကိစ္စပြီးပုံကို ဟောလိုပြောလိုလို့ ဒီတရားကို အင်္ဂုတ္တိုရ် ပါဠိတော်က စ, လာတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီ ဒကာ ဒကာမတွေမှာ ဘယ်အခြေအနေ ရောက်အောင် စခန်းပေါက်အောင် လုပ်ထားလို့ ရှိရင်ဖြင့် မကြောက်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဘက်ကို သေချာ သက်ရောက်အောင်လို့ ဦးလှဘူးရဲ့ ပြောတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါကြောင့်ဒကာ ဒကာမတို့ ယနေ့တရားကိုဖြင့် သြော် တို့သည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒီလမ်းတော့ သွားနေတာပဲ၊ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်နဲ့ သွားရအောင်တို့သည်ကား ဆိုရင် ဘယ်ဟာ လက်ကိုင် ထားမှသာလျှင် မကြောက်တဲ့ အဖြစ်သို့ ရောက်မယ်၊ ကြောက်တဲ့အဖြစ်သို့ ရောက်ရင်ဖြင့် ဆိုးရွားပါလိမ့် မယ်ဆိုတာလဲ ပေါ်လာပါလိမ့်မယ် (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီလမ်းလွတ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ဒီကရားပွဲ ဟောတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကအစ နာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အဆုံး ဘယ်သူမှ မလွတ်ပါဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား)။

လွတ်ပါ့မလား(မလွတ်ပါ ဘုရား)အဲဒီမလွတ်တာတွေ သိပြီး သကာလနေတော့ ကြောက်သေ၊ မကြောက်သေနှင့် ခွဲကြဦးစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကတဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်လို ရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှ ကြောက်ပါသတုန်း ဆိုရင် ဘုရားက လေးမျိုး ထုတ်ပြတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ပုဏ္ဏားတဲ့ ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က လေးမျိုးရှိတယ်ကွာတဲ့၊ မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ လေးမျိုးရှိတယ်ကွ (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးရှိပါတယ်) မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးရှိပါတယ်)။

လေးမျိုးရှိတယ်လို့ဆိုတော့ တို့သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် မကြောက်တဲ့ လေးမျိုးတဲ့ အပါယူမယ်ဟ, ဆိုတဲ့ စိတ်ကိုမွေးထားကြပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မကြောက်တဲ့ လေးမျိုးထဲကို တို့အပါအဝင် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားမယ် ဆိုတဲ့စိတ်ကိုဖြင့် အားလုံး တရားနာလာကြတဲ့ဒကာ ဒကာမတွေ အရယူမယ် ဆိုတာဖြင့် ဒီနေ့စိတ် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ခမ်းခမ်းနားနား မွေးရမှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မမွေးရင် မဖြစ်ပါဘူး ဒကာကြွယ်ရ (မှန်လှပါ) သွားရမယ့် လမ်းမကြီးကြောက်နေလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဘယ်မှာ သာလျှင် လားရာဂတိ ကောင်းနိုင်ပါ့မလဲ (မကောင်းနိုင်ပါ ဘုရား)။

မကြောက်ဘဲနဲ့ သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဂတိရှိရင်လဲ ဂတိ ကောင်းပါလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဂတိ မရှိတော့လို့ ရှိရင်လဲ ငြိမ်းချမ်းပါလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မဆိုနိုင်ဘူးလား (ဆိုနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး ဒါကြောင့် ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး ဒကာသိုက်ရေ ရှေ့ပိုင်းက ထုတ်ပြမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး ဆိုတဲ့ဥစ္စာသည် စတုက္ကနိပါတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်က လေးမျိုးပဲပြတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

== တစ်နံပါတ် ပုဂ္ဂိုလ် ==

၁။ ။ သားသမီးပစ္စည်း အာရုံ ဒါတွေကို ခင်တွယ်ပြီး သကာလနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ သေခါနီး ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဒနာရောက် လာလို့ရှိရင်ဖြင့် သြော် ဒီရှာထားတဲ့ ပစ္စည်း ဤမွေးထားတဲ့ သားသမီးတွေဖြင့် အစွန့်ကြီးစွန့်ပြီး အခွဲကြီးခွဲရတော့မှာပဲ ဆိုတဲ့ စိတ်ဟာ ပေါ်လာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ပေါ်လာတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ သေချင်တဲ့စိတ်က ရှိရဲ့လား (မရှိပါ ဘုရား) သေရမှာ မကြောက်ပေဘူးလား (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

သြော် သူ့ကြောက်စိတ်သည် ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ပေါ်ပါလိမ့်မတုံးတဲ့ လက်သည်ရှာတော့၊ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းမစွန့် ချင်လို့တဲ့၊ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းကို မစွန့်ချင်တဲ့ သဘောတွေက သူ့မှာ အများကြီး ပေါ်ပြီး သကာလ နေတဲ့အတွက် ဝေဒနာ ပြင်းထန်လာပြီ ဆိုမှဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြောက်လာတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကြောက်လာတယ်ဆိုတဲ့ ဥစ္စာသည် ဒေါမနဿဖြစ်တယ် (မှန်လှပါ) ဒေါမနဿဖြစ်တော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘုန်းကြီးက ဟောထားတယ်နော် ။

သေခါနီးရောက်လာတော့ ဒေါသဆိုတာမလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့်ဒေါသတစ်နံပါတ်လာတော့ သောကက, နောက်က လိုက်လာတယ်၊ (လိုက်ပါတယ် ဘုရား) သောက လိုက်တဲ့ အခါကျတော့ ပရိဒေဝဆိုတာတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ် (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းတွေ ရော (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား) ဒါတွေပေါ်မလာဘူးလား (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ကိုယ်၏ဆင်းရဲခြင်း စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းတွေ ရော (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား) ဒါတွေပေါ်မလာဘူးလား (ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ပေါ်လာပါလိမ့်မလဲလို့ မေးလို့ရှိရင်ဖြင့် မရဏမ္ပိ ဒုက္ခသစ္စာ ဆိုတဲ့ဥစ္စာသည် အင်း ဒါမသိလို့ဘဲဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား) မသိလို့ ခုနင်က သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းအာရုံတွေဟာ အင်း ဒုက္ခသစ္စာတွေပဲ၊ ဒီဥစ္စာတွေဟာ ဒုက္ခအစစ်တွေပဲဆိုတာ မသိလို့ ခင်ရှာသကိုးဗျ (မှန်လှပါ)။

မသိလို့ခင်တွယ်တဲ့အတွက်ဝေဒနာကပြင်းထန်လာတော့ အင်း ဒါတွေအတွက်အင်း ဒုက္ခတွေ ဖြစ်လို့ ဒေါမနဿတွေဖြစ်လို့ သောကတွေဖြစ်လို့ပရိဒေဝတွေဖြစ်လို့ဒီလိုမနေပေ ဘူးလား (နေပါတယ် ဘုရား) ဒီလိုနေပြီးသကာလ ဒကာ ဒကာမတွေ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာတဲ့ စုတေစိတ် ကျသွားတယ် ဆိုကြစို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) စုတေစိတ် ဒီဘက်မကျ ပေဘူးလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒီဘက်က ဒုက္ခဒေါမနဿ သောကပရိဒေဝ ဥပါယာသ တွေ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

စုတေစိတ် ကျသွားတော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အင်း သားသမီးတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ ဒုက္ခသစ္စာ တွေပါလား၊ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ တွေပါလား၊ ဒုက္ခသစ္စာ အစစ်တွေပါလားလို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ သိလို့ သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခမနုဿ လာတာလား၊ မသိလို့ လာတာလား (မသိလို့ လာတာပါ ဘုရား)။

မသိလို့လာတော့ ဒီသောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခဒေါမနဿတွေ ထဲမှာ အဝိဇ္ဇာကလာတယ် (လာပါတယ် ဘုရား) မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဝိဇ္ဇာကလာတဲ့ အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ စုတေပြီးတဲ့အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် သူသည်ကားလို့ဆိုရင် ဘာဖြစ် သတုံးဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခဒေါမနဿတွေ ကလာတဲ့အခါကျတော့ အဝိဇ္ဇာကပါတယ်၊ အဝိဇ္ဇာပါတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကာယကံ ဝစီကံတွေနဲ့ ဟိုပြော ဒီပြော၊ မှာ၊ဆိုတာတွေက မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါသည်ကာယကံ၊ ဝစီကံတွေကလာပြန်တော့ ဒီကံတွေ ကလဲ ယခုဘဝ ကံတွေ ဖြစ်နေတယ် (မှန်လှပါ) ကံတွေဖြစ်ပြီး သကာလနေတော့ စိတ်လဲကျပါရော၊ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီဘက်မှာ၊ အင်း သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းစွဲတဲ့ ပြိတ္တာ ပဋိသန္ဓေ မနေရပေဘူးလား (နေရပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ပြိတ္တာ ပဋိသန္ဓေနေရတာ သေခါနီးမှာ ဒီပုဂ္ဂိုလ် သည် ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းကို ခွဲရမှာ သူတို့နဲ့ ကွဲရမှာ သူတို့နဲ့ နောက်ဆုံးပိတ်အဖြစ်ကြုံရမှာ၊ ဒါတွေကို ကြောက်ပြီးသကာလ လာတဲ့အတွက်တဲ့ ဒကာ ဒကာမတို့ စုတေစိတ်ကျပြီး ပြိတ္တာဘက်ကူး သွားတယ် (မှန်လှပါ)။

ဒါဖြင့် ကြောက်သေ သေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဘယ်ဘက်ကူးသွား သလဲ (ပြိတ္တာဘက် ကူးသွားပါတယ် ဘုရား) ပြိတ္တာ ဘက်ကူးသွားတော့ ပြိတ္တာဇာတိဆိုတာ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

စုတေပြီးတော့ ပဋိသန္ဓေဆိုတာလာရတော့မယ် (လာရမှာပါ ဘုရား) မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) အင်း သူ့ကြောက်လုံး ဘာကြောင့် လာပါလိမ့်မတုံးဆိုတာ မေးခွန်းသာ ထုတ်ကြပါတော့ ။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းပေါ်မှာ မစွန့်နိုင်တဲ့၊ ဝေဒနာကလဲ ပြင်းထန်လာတယ်၊ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းလဲမစွန့်နိုင်ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီတော့ သေရမှာ ကြောက်လာတယ်(ကြောက်ပါတယ်)။

ကြောက်တော့ သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿတွေက လာရော၊ လာတဲ့အခါကျလို့ရှိရင် ကာယကံ ဝစီကံမှားတွေနဲ့ မနေရပေဘူးလား(နေရပါတယ်) နေတော့ကမ္မဘဝ ပစ္စယာ ပြိတ္တာ ဇာတိ မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) အင်း

ကြောက်သေတယ်ဆိုပါလား (ဆိုးပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ဒကာ ဒကာမတို့ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းအာရုံတွေနဲ့ ခွဲရတော့မယ်၊ ဝေဒနာကပြင်းထန်လာတယ် ဆိုတော့ ကြောက်ရှာတာပဲ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

ကြောက်တဲ့အခါကျလို့ ရှိရင်ဖြင့် သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿ မလာပေဘူလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလိုလာတော့ ကာယကံ ဝစီကံတွေက ကောင်းသေး ရဲ့လား(မကောင်းပါဘူး ဘုရား) မကောင်းတဲ့အခါကျတော့ ဒီကံနဲ့ သေသွားတဲ့ ကမ္မဘဝ ပစ္စယာ ပြိတ္တာ ဇာတိဖြစ်သွားတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ အကျဉ်းချုပ်မှတ်စရာကတော့ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းအာရုံတွေကို ခင်ပြီးသကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဝိပဿနာ ဉာဏ်က မရောက်၊ သစ္စာဉာဏ်တွေက မရောက်တော့ ဒီဥစ္စာ နိုင်တယ် မြဲတယ် ထင်ပြီးသကာလ နေတဲ့ ဒိဋ္ဌိ တွေက ဝင်ပြီးသကာလ နဂိုကထားပြန်တော့ ဒီ ဒိဋ္ဌိက မခွာခဲ့၊ ထိုကဲ့သို့ မခွာခဲ့တဲ့အတွက် ဒီဒကာ ဒကာမ သေတဲ့အခါကျလို့ရှိရင် “ကြောက်စိတ်” လာပါတယ်၊

ကြောက်စိတ်လာတော့ ဝေဒနာ ပြင်းထန်လို့ ကြောက်စိတ်လာတော့၊ ကြောက်စိတ်ဆိုတာ ဘာတုံးဆိုတော့ သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿပါပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿတည်းဟူသော တရားတွေနဲ့၊ သူ့ကာယကံ ဝစီကံတွေနဲ့ မှာတန်တာမှာ၊ ပြောတန် တာပြော၊ ဆိုတန်တာဆိုတွေဟာ အကောင်းဟုတ်သေးရဲ့လား (အကောင်း မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) ခင်ပြော မင်ပြောတွေ ဖြစ်မနေဘူးလား (ဖြစ်နေပါတယ် ဘုရား) ။

အဲဒီတွင် ကာယကံ ဝစီကံတွေက အကုသိုလ်ကံတွေ ဖြစ်နေတော့ ကမ္မဘဝပစ္စယာ ဒီအိမ်မှာပဲ ပြိတ္တာ ဇာတိ လာဖြစ်တယ် (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းသလဲ (ကောင်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒီဥစ္စာ အကျဉ်းချုပ်မှတ်လိုက်တော့ သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းခင်တွယ်တဲ့ သဘောကြောင့် ကြောက်ပြီးသကာလ သေတာတဲ့၊ ဒီလို ခင်တွယ်မှု ရှိရင် ကြောက်တယ်ဆိုတာ မှတ်လိုက်ပါ၊ ဒါ, တစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

== နှစ်နံပါတ် ပုဂ္ဂိုလ် ==

၂။ ။ နှစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ငါဘုရားဟောဦးမယ် ပုဏ္ဏားတဲ့၊ မှတ်ထားတဲ့ ။

မိမိကိုယ်ကို ခင်တွယ်ပြီးသကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ သေခါနီးကျတော့ကိုဒီကိုယ်ကြီးနဲ့ ခွဲရတော့မယ်၊ ဒီခန္ဓာကြီးနဲ့ဖြင့် အိုးစားကွဲရတော့မယ် ဆိုလို့ရှိရင် ကြောက်လာတာပဲ (မှန်လှပါ)။

အနတ္တကို အတ္တထင်တာကိုးဗျ (မှန်လှပါ) အဲဒီလို ကြောက်လာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲတဲ့ မိမိကိုယ်ကို မိမိ ခင်တွယ်ပြီး သကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လဲ ဝေဒနာတွေက ပြင်းထန်ပြီး သေပေါက်, သေဝသို့ ရောက်တဲ့အခါ ကြောက်ပါတယ်ကွ ဒါဖြင့် မိမိကိုယ်ခင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲ ကြောက်သေပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဘယ်နှယောက်ရှိသွားပြီလဲ (နှစ်ယောက် ရှိပါပြီ ဘုရား)။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းခင်တွယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရော (ကြောက်သေပါ ဘုရား) ကြောက်သေ တစ်ယောက်ပဲ (မှန်လှပါ)။

အင်း မိမိခန္ဓာ ခင်တွယ်ပြီး သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ရော (ကြောက်သေတစ်ယောက်ပါ ဘုရား) နှစ်ယောက်ရှိသွားပြီ (မှန်လှပါ)။

== တတိယ ပုဂ္ဂိုလ် ==

၃။ ။ တတိယပုဂ္ဂိုလ်၌ ကိုင်း တတိယ ပုဂ္ဂိုလ် ကတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ မှတ်စရာက ကိုယ်က လောဘနဲ့ ဒေါသနဲ့ မောဟနဲ့၊ ရောင်းလိုက်၊ ဝယ်လိုက် အကုသိုလ် အလုပ်တွေက များပြီး သကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ အခုလို ဝိပဿနာ အလုပ်တွေ ခန္ဓာကို ဉာဏ်ရောက်ပြီးသကာလ အဖြစ်အပျက် အနိစ္စလက္ခဏာ၊ အနတ္တလက္ခဏာတွေကို မရှုမပွားဘဲ နေတော့ ကုသိုလ် ကောင်းမှုတွေက အကုန်ဆိတ်သုဉ်း နေတော့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ထိုကဲ့သို့ ဆိတ်သုဉ်းနေတော့လဲ သေခါနီး ကျလာတော့ ရောဂါဝေဒနာက ပြင်းပြတဲ့အခါ သြော် ငါ့နှယ် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ ကုသိုလ်တွေ မလုပ်ခဲ့ပါလား၊ အလကား အလုပ်တွေနဲ့၊ အကုသိုလ် အလုပ်တွေနဲ့ သားရေး၊ သမီးရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ အချိန်ကုန်ခဲ့ပါလား၊ ပြုသင့် ပြုထိုက်တဲ့ ကုသိုလ် ဝိပဿနာ အလုပ်တွေတော့ ငါလွတ်သွားပြီးသကာလ၊ ဒါတွေ ဖြည်းဖြည်းမှ ထားပြီး သကာလ အရေးမကြီးတာ အရေးကြီးပြီး သကာလ ငါ့မှာ နေခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ ငါတော့ဖြင့် ကိုယ်ကျိုး နည်းတာပဲ ဆိုပြီး ကိုယ်ပြုထားတဲ့ အကုသိုလ်တွေက ရှိလို့လဲ ကြောက်ပြီး သေတာကွ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘယ်နှယောက် ရှိသွားပြီလဲ (သုံးယောက် ရှိသွား ပါပြီ ဘုရား) အဲ ကိုယ်ပြုထားတဲ့ အကုသိုလ်တွေကို ကိုယ်ဟာကိုယ် အောက်မေ့ပြီးသကာလ အလကားနေတာတွေ၊ သားရေး သမီးရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ အချိန်ကုန်တာတွေ၊ မင်းရေး စိုးရေးနဲ့ အချိန်ကုန်တာတွေ၊ အသက်တမ်း အလကား ဖြုန်းခဲ့ တာတွေပေါ့ဗျာ၊ အဲဒါတွေကို တွေးလာပြန်လို့ ရှိရင်လဲတဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့ ကြောက်ပြီး သေတယ်ကွ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပြီလား(ရှင်းပါတယ် ဘုရား) ဘယ် နှယောက်ရှိပြီလဲ (သုံးယောက်ရှိပါပြီ ဘုရား)။

== လေးယောက်မြောက် ပုဂ္ဂိုလ် ==

၄။ ။ တစ်ယောက် ထည့်လိုက်ပါဦး ဒကာ ဒကာမတို့ လေးယောက်မြောက်ပေါ့၊ ဘုရားက တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ် ကွတဲ့၊ တစ်ယောက်ကတော့ ဘာတုံးလို့ မေးတဲ့ အခါကျတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ ဘုန်းကြီး သင်ပါတယ်တဲ့၊ အဲဒီဘက် အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာကြောင့် ဘာဖြစ်တုံး (သင်္ခါရဖြစ်ပါတယ်) သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်၊ ဝိညာဏ်ကြောင့် (နာမ်-ရုပ်) နာမ်ရုပ် ဖြစ်တယ်၊ နာမ်ရုပ်ကြောင့် ဘာဖြစ်လဲ (သဠာယတန) သဠာယတနကြောင့်(ဖဿ)ဖဿကြောင့်(ဝေဒနာ) အင်း ဝေဒနာကြောင့် (တဏှာဖြစ်ပါတယ်) တဏှာကြောင့်(ဥပါဒါန်) ဥပါဒါန်ကြောင့် (ကမ္မဘဝ) ကမ္မဘဝ ဖြစ်တယ်၊ ကမ္မဘဝကြောင့် (ဇာတိပါ ဘုရား) ဇာတိကြောင့် (ဇရာ၊ မရဏ ဖြစ်ပါတယ်)။ ဇရာ၊ မရဏ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီးကို အစ, ကိုလဲ သူနားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

အစ, နားမလည်တာကအဝိဇ္ဇာ၊မသိရှာဘူး(မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဆုံး မသိတာက၊ ဇရာမရဏ မသိတာ (မှန်လှပါ)။

အလယ်လဲမသိဘူးတဲ့၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ,လဲမသိဘူးနော် (မှန်လှပါ) အဆုံးရော (မသိပါ ဘုရား)။

အစ,နဲ့ အဆုံး နှစ်ခုစလုံးရော (မသိပါ ဘုရား) မသိပါဘူးတဲ့ အဲဒီကဲ့သို့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် မသိဘဲနေတော့ ဪ ဒီဥစ္စာ ဘယ်ကလာလို့ ဘယ်လိုသွားရမှာပါလိမ့် သူ့စိတ်ထဲပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သေခါနီး ဝေဒနာတွေက ပြင်းထန်လာတော့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုများ ဘာဖြစ်မှာပါလိမ့်မတုံး ဆိုတဲ့ ဝိစိကိစ္ဆာတွေက မလာပေဘူးလား (လာပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားမလည်လို့ပေါ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ ဘယ်ကလာလိုအခုဖြင့်ဒီနေရာ စုတေမနေ သေလွန်လို့ရှိရင်ဖြင့် ဘယ်သွားရမှန်း မသိဘူး (မသိပါ ဘုရား)။ ( မသိတော့ သူ့စိတ်ထဲ မသိတာသည် ဝိစိကိစ္ဆာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝိစိကိစ္ဆာ တိုတိုပြောတော့ အဝိဇ္ဇာပါပဲ (မှန်လှပါ) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီအဝိဇ္ဇာနဲ့ အင်း ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ, လဲမသိ၊ အဆုံးလဲမသိ၊အစ, အဆုံးလဲမသိပေါ့ဗျာ၊ အဲဒီကဲ့သို့ဘုရားတရား သံဃာဆိုတဲ့ ဥစ္စာကိုလဲ ယုံကြည်မှုမရှိ၊ ဘုရား တရား သံဃာပေါ့ ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒါလဲ ယုံကြည်မှုမရှိ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ, လဲမသိ၊ အဆုံးလဲ မသိ၊ အစ, အဆုံးလဲ မသိပေါ့ဗျာ။

အဲဒီကဲ့သို့နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များဟာလဲဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ် , တို့ သေခါနီးမှ သူ့ ဝိစိကိစ္ဆာ လာတာပဲ(မှန်လှပါ ဘုရား)။

အင်း သေတော့ သေရမှာပဲ၊ ဘယ်များရောက်မတုံး ဆိုတာ မသိတော့ ကြောက်ရှာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သေတော့သေရမှာ၊ ဘယ်ရောက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ မသိတော့ ဘယ့်နှယ် နေလိမ့်မတုံး (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်လဲတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ ကြောက်သေ သေသဟေ့ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခု တော့ ဒီဒကာ ဒကာမတွေမှာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က နားလည်နေတော့ နေရာ ကျလိုက်တာ (မှန်ပါ) ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် နားလည်ပြီး သကာလ နေတော့ အင်း အဝိဇ္ဇာရှိရင် သင်္ခါရဖြစ်မှာပဲ (မှန်လှပါ) သင်္ခါရဖြစ်လို့ ရှိရင် (ဝိညာဏ် ဖြစ်ပါတယ်) ဝိညာဏ်ဖြစ်လို့ ရှိရင် (နာမ်ရုပ် ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) နာမ်ရုပ်ဖြစ်လို့ ရှိရင် (သဠာယတန ဖြစ်ပါတယ်)။

ကဲ ဒါ ထားလိုက်ပါတော့၊ အဆုံး အဆုံးကျအောင် သွားလိုက်တော့ အဝိဇ္ဇာ ချုပ်တော့ရော (သင်္ခါရ ချုပ်ပါတယ် ဘုရား) သင်္ခါရ ချုပ်တော့ (ဝိညာဏ် ချုပ်ပါတယ် ဘုရား) ဝိညာဏ်ချုပ်တော့ (နာမ်ရုပ် ချုပ်ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒီလိုအချုပ်တွေသိသွားပြန်တော့လဲအင်း ဒီဥစ္စာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီး ဒီပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဆိုတာမျိုးသည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဝိပဿနာ မရှုတတ်ရင် ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ် တို့ ဘယ်တော့ပြတ်မလဲ (ဘယ်တော့မှ မပြတ်ပါ ဘုရား)။

ဝိပဿနာရှုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျပြန်တော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် မပြတ်ဘူးလား ပြတ်လား (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား) အင်း ဘယ့်နှယ်ကြောင့် အပြတ်သိပါလိမ့်မတုံး ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဖဿနိရောဓာ ဝေဒနာနိရောဓော (မှန်လှပါ ဘုရား) အင်း ဖဿချုပ်ရင် (ဝေဒနာချုပ်ပါတယ် ဘုရား) အင်း ဖဿချုပ်ရင် ဝေဒနာချုပ်တာပဲလို့ ဉာဏ်ကမသိဘူးလား (သိပါတယ် ဘုရား)။

ထိုကဲ့သို့သိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျ တော့ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ကိုယ့်ဟာကိုယ် သိပြီးသကာလ ဝေဒနာဖြစ်နေတယ် ဝေဒနာ ပြင်းထန်လာတယ်၊အင်း ဒါ, ဖဿကြောင့်ဖြစ်တဲ့ဝေဒနာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) မသိဘူးလားဗျာ (သိပါတယ်) ဆိုတော့ ဝိစိကိစ္ဆာ သေမနေဘူးလား (သေပါတယ် ဘုရား)။

ဒီဝေဒနာက ဘယ်ကများ လာပါလိမ့်မတုံးလို့ သံသယ ရှိသေးသလား (မရှိပါ ဘုရား) အင်း ဝိစိကိစ္ဆာက ‘သေသွားတယ် (မှန်လှပါ)။

အင်းဒီဝေဒနာဘယ်ကလာပါလိမ့်မတုန်းဆိုတဲ့ဥစ္စာ သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာသေးရဲ့လား (မပေါ်ပါ ဘုရား)မပေါ်ဘူး၊ ဒီဒကာ ဒကာမတွေ ကျတော့ ဖဿပစ္စယာ (ဝေဒနာ) ဖဿကြောင့် ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာ (မှန်လှပါ)။

အင်း ဖဿချုပ်ရင်(ဝေဒနာချုပ်ပါတယ် ဘုရား) အဲဒီတော့ ကျုပ်တို့က ဒီဝေဒနာလေးတွေ ကိုပဲ အဖြစ်အပျက်တွေ ရှနေတာပေါ့ (မှန်လှပါ) ရှပြီးသကာလ နေတော့၊ ဝေဒနာလေး ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး သကာလ နေတော့ ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်ရှုတာက မဂ်ဖြစ်သွားတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ဝေဒနာက ဘာတုံး (ဖြစ်ပျက်ပါ ဘုရား) အင်း ရှုတာကဘာတုံး (မဂ်ပါ ဘုရား)။

အဲ ကျုပ်တို့ အတွက်ကတော့ကိုး တဲ့။ ဒကာ ဒကာမတို့ မဂ်ဆိုက်ပြီးသေတဲ့အတွက် ဘယ်မှာတုန်း နောက်က တဏှာ, ဥပါဒါန်, ကံတွေ ဇာတိ, ဇရာ, မရဏ လာသေးရဲ့လား (မလာပါ ဘုရား) အင်း ကျုပ်တို့က ဝိစိကိစ္ဆာကင်း သေတာကိုးဗျ (မှန်လှပါ) ဖဿဖြစ်ရင် ဝေဒနာဖြစ်တာပဲ(မှန်လှပါ) ဖဿချုပ်ရင် (ဝေဒနာ ချုပ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဝေဒနာချုပ်တယ်လို့ ကျုပ်တို့ကဝေဒနာဖြစ်ပျက်ရှုနေတဲ့ အခါကျလို့ရှိရင်ဖြင့် ဝေဒနာကလဲ ဖြစ်ပျက်ပဲ၊ ရှုတာကလဲ မဂ်ပဲ ဆိုတာ ကျုပ်တို့ဉာဏ်ထဲမှာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က ပြတ်မနေဘူးလား (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဉာဏ်ထဲမှာ ပြတ်နေတော့၊ ဉာဏ်ထဲမပြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သာ ဆက်တာကိုးဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဉာဏ်ထဲက ပြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့၊ (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဉာဏ်က မဖြတ်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တော့ ဆက်သွားတာပဲ(မှန်လှပါ) ဉာဏ်က ဖြတ်တတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

အေး ခုနက ပုဂ္ဂိုလ်က၊ ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အစ, လဲမသိဘူး (မသိပါ ဘုရား) အဆုံးလဲ (မသိပါ ဘုရား) အစ, အလယ်နဲ့ အစ, အဆုံး နှစ်ခုစလုံးရော (မသိပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဝိစိကိစ္ဆာကြီးနဲ့ သေသွားတ (မှန်ပါ့) ငါသေရင် ဘယ်များရောက်ပါလိမ့်မတုံး ဆိုချော့ ကြောက်နေ တယ် (ကြောက်ပါတယ်) မကြောက်ဘူးလား (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

ဒီဒကာ ဒကာမတွေကတော့ နဂိုက အင်း ဒီကဲ့သို့ ဝေဒနာကလဲ ငါမဟုတ်ပါဘူး (မဟုတ်ပါ ဘုရား) အနိစ္စ ဖြစ်ပျက်ပဲ (မှန်လှပါ) ဖြစ်ပျက်ကို ဉာဏ်က ရှုပြီး သကာလ နေလိုက်တော့ ရှုရင်းမတ္တနဲ့ပဲ သေခါနီးမှာ တစ်ခါတည်း နောက်က တဏှာလာသေးသလား (မလာပါ ဘုရား)။

နောက်က တဏှာမလာဘဲနဲ့ ဥပါဒါန်ကရော (မလာပါ ဘုရား) ကံ, ကရော (မလာပါ ဘုရား)။

အဲ နို့ သူတို့ မလာဘဲနဲ့ ဦးလှဘူးတို့ ဒကာကြွယ်တို့ ဒကာသိုက်တို့ ဘယ်ဇာတိ လာစရာ (မရှိပါ ဘုရား) အင်း ဒါဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တာ နားမလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်တော့ ကြောက်တယ်တဲ့ဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကျုပ်တို့တော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် သြော် ဒါ, ဖျားနေ တာလား ဒီဥစ္စာသည်ကားဆို ဝေဒနာဖြစ်ပျက် ပေါ်နေတာလား ဆိုတာ အကဲခတ်လိုက် (ဝေဒနာဖြစ်ပျက် ပေါ်နေတာပါ ဘုရား)။

ဝေဒနာဖြစ်ပျက် ပေါ်နေတာပဲလို့ အကဲခတ်လိုက်တော့ ဪ ဖြစ်ပျက်နဲ့ အကဲခတ်တာကမဂ်ဖြစ်သွားတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝေဒနာက ဖြစ်ပျက်၊ အင်း ဒါလေး

အကဲခတ်နေတာက (မဂ်ပါ ဘုရား)။ မဂ်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ၊ နောက်က ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီးက ဆက်သေးရဲ့လား (မဆက်မိပါဘူး ဘုရား)။

အင်း ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ဒကာ ဒကာမတို့ဖြစ်ပျက်ရှုတဲ့ ဉာဏ်နဲ့ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ ဘယ်မှာ ဝိစိကိစ္ဆာရှိသေးရဲ့လား။ (မရှိပါ ဘုရား)။

အင်း ဖဿချုပ်လို့ဝေဒနာချုပ်တာပဲ၊(မှန်လှပါ ဘုရား) ဖဿဖြစ်လို့၊ (ဝေဒနာဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒါဖြင့် ဖြစ်ပျက်ရှိတာပဲ၊ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီလို သိပြီး ဒီလိုရှနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကျတော့ သေခါနီးမှာလဲ သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်၊ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားတယ်၊ ဘယ်ကြောက်တော့မတုံး၊ (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မဖြတ်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်(ဝါ) မဖြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သာလျှင် ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ်တို့၊ ဒကာသိုက်တို့ ကြောက်တာတဲ့၊ (မှန်လှပါ)။

ဒါဖြင့်ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တို့ဖြစ်ပျက်တို့နားလည်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ကြောက်ကို မကြောက်ဘူးကွတဲ့ (မှန်လှပါ) သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်က ဒကာ ဒကာမ တွေ ။

တစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ်မစွန့်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြောက်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

နှစ်နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်က မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ခင်တွယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ(ကြောက်ပါတယ် ဘုရား) ကြောက်တယ်နော်။ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်လဲ၊ အကုသိုလ်တွေများနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား) ကြောက်တယ်နော် (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။

လေးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီးကို အကြောင်း ဖြစ်လို့ အကျိုးဖြစ်တယ်၊ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တယ် ဆိုတာကို မသိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား) ဝိစိကိစ္ဆာရှိနေတယ်၊ မသိတော့ ဝိစိကိစ္ဆာရှိနေတော့ ကြောက်တာ စပေါ့ဗျာ မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါ တယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်နှယောက်ပါလိမ့် (လေးယောက်ပါ ဘုရား)။

အေး ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီဥစ္စာ တော်တော်အရေးကြီး ပါတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတို့ ဒီလမ်းနဲ့ ဒီစခန်းက ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် လှမ်းရမယ့်ခြေလှမ်းချည်းပဲဆိုတာကဘာမှငြင်းနေစရာလိုသေး ရဲ့လား (မလိုပါဘူး ဘုရား)။

== မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက် ==

မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ လေးယောက်ပဲလို့ မှတ်လိုက်ပါ (မှန်လှပါ) မကြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက် ဘုန်းကြီးရှင်းပြ ပါဦးမယ် ဦးလှဘူးရ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်ကခုနက လေးယောက် ပြောင်းပြန် လှည့်လိုက်ရုံပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ကိုင်း ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဘယ်နှယောက်တုန်း (လေးယောက်ပါ ဘုရား)။

== ပထမ ပုဂ္ဂိုလ် ==

အင်း သားသမီးနဲ့ပစ္စည်းတွေကလဲသေခါနီးကျတော့၊ သြော် ဒါတွေဟာ အနတ္တတွေ မပိုင်ဘူး၊ အနိစ္စတွေပဲ အနတ္တတွေပဲလို့ နဂိုကသိပြီး လုပ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုးဗျ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို လုပ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ အနတ္တမို့ အနတ္တ ပေါ်လာတာပါပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဝေဒနာတွေက ပြင်းထန်လာတယ်၊ ကိုယ်ကခေါ်လို့လဲ လာတာ မဟုတ်ဘူး (မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) ကိုယ်ကနှင်လို့လဲ (မသွားပါဘူး ဘုရား) မသွားတော့ သြော် အနတ္တမို့ အနတ္တပြ တာပဲလို့ဆိုတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ကျတော့လဲ မကြောက်ဘူးတဲ့ (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်း အနတ္တတင်နိုင်လို့ ရှိရင် ( မကြောက်ပါဘူး ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတင်နိုင်ရင်လေ (မကြောက် ပါဘူး ဘုရား)။

== ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ် ==

တစ်ခါ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ တင်နိုင်ပြန်ရင်ရော (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား) ဪ-နှစ်ယောက်ပြီးသွားပြီ (မှန်လှပါ)။


== သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ် ==

သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲမိမိပြုထားတဲ့ဝိပဿနာဉာဏ်တွေ က နေ့တိုင်းညတိုင်း လုပ်ပြီးသကာလ နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့ ကို၊ ဘာ တို့၊ သေသေချာချာ ဒီဘဝ စုတေမနေ သေလွန်လို့ရှိရင် နိဗ္ဗာန်နဲ့ သုဂတိနှစ်ခုသာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကရော (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား)။

== လေးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ် ==

ခုနက ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကြီး ဖြစ်ပျက်ရှုသေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကရော -(မကြောက်ပါဘူး ဘုရား)

မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ လေးယောက်တဲ့ (လေးယောက်ပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ သြော် တို့သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် မကြောက်တဲ့ လေးယောက်ထဲ တို့ အပါအဝင် ဖြစ်အောင်ဖြင့် တို့ အခုကတည်းက အပိုင်လုပ်ထားမှပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)

သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းလဲ အနိစ္စနဲ့ ဒုက္ခ, အနတ္တ လုပ်ထားနော် (မှန်လှပါ ဘုရား) တစ်နံပါတ် (မှန်လှပါ)။

နှစ်နံပါတ်က မိမိခန္ဓာရော (အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ လုပ်ထားရမှာပါ ဘုရား)။

သုံးနံပါတ်ကလဲ ဝိပဿနာတွေ၊ အခုက ဘာလုပ်ထားရ မှာလဲ (ဝိပဿနာတွေ လုပ်ထားရမှာပါ ဘုရား) လုပ်ထား ရမယ် (မှန်လှပါ) အင်း ဒါဖြင့် သုံးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲ ကျုပ်တို့ ဖြစ်ကရောပေါ့။ (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

လေးနံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်က သေခါနီးဝေဒနာ လာရင် ဘာလုပ်ကြ မလဲ (ဖြစ်ပျက် ရှုရမှာပါ ဘုရား) ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက်ရှုပြီးသေ လိုက်တော့မဂ်ဆိုက်သွားတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား) မဆိုက်ပေ ဘူးလား (ဆိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေထောက်လိုက်ပြန်တော့လဲဒီပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက် ကျတော့ ပုဏ္ဏားတဲ့၊ မကြောက်ဘူးကွတဲ့ (မှန်လှပါ)။

ကိုင်း ကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးပါ ဘုရား) မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က (လေးမျိုးပါ ဘုရား)။

အဲဒီမှာ ဒကာ ဒကာမတို့ မကြောက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က လေးယောက်ပါတဲ့ ငါ, ရှင်းပြီးသကာလ ပိုမိုပြီးသကာလ မင်း ရှင်းသထက်ရှင်းအောင်ပြောပါဦးမယ်တဲ့(မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီ ခုနက သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းလဲ ဝိပဿနာတင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ) ခန္ဓာရော (ဝိပဿနာတင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ)။

(၂) နံပါတ်က ခန္ဓာလဲ တင်ထားတယ် (မှန်လှပါ)။

(၃) နံပါတ်က အမြဲမပြတ် ဝိပဿနာအလုပ်ချည်းပဲ နှလုံးသွင်းနေတယ်၊ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

(၄) နံပါတ်က သေခါနီးလဲ ဝေဒနာရှူသေတယ် (မှန်လှပါ) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် သူသေရတော့မယ် ဆိုတော့ မကြောက်ဘူးတဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) မကြောက်တာ က ဘယ်လိုကြောင့် မကြောက်ပါလိမ့်မတုံး ဆိုတော့ လားရာဂတိကလဲ တကယ်လို့ မဂ်မဆိုက်ဘဲနဲ့ သေလဲ နတ်ပြည် ရောက်၊ ရောက်သည်နဲ့ တပြိုင်နက်တည်း သူ, သောတာပန်ဖြစ်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘုရားက ဟောထားတယ်၊ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အိပ်သော ယောက်ျား နိုးသောလားကဲ့သို့ တစ်ခါတည်း ၊ နတ်ပြည်ရောက်တော့ နတ်ပြည်ရောက်တာတောင် မသိသေးခင် က သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ် အနာဂါမ်ဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ သူ, နတ်ပြည်ရောက်မယ် ဆိုတာက မသေချာ ဘူးလား (သေချာပါတယ် ဘုရား) သေချာတဲ့အပြင် ဟိုကျတော့ အာသဝေါကုန်မယ်ဆိုတာကရော-(သေချာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာကြွယ်ကစဉ်းစား၊ အလုပ်လုပ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သူ, ကြောက်ပါဦးမလား (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီအထဲ အပါအဝင်ဖြစ်အောင် ဒကာ ဒကာမတွေက ကြိုးစားထားနှင့်ရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါလက်လွတ်လို့ ရှိရင် မရဘူးနော် (မရပါ ဘုရား)။

ဒါ အားလုံး၊ မိမိနဲ့ မိတ်ဆွေ သင်္ဂဟတွေနှင့်တကွ မိမိနဲ့ တကွမိတ်ဆွေ သင်္ဂဟတွေ ချစ်ကြခင်ကြ ကြင်နာကြလို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒီအလုပ်လက်ရှိနဲ့ သေဖို့ရာ အကြောင်းဟာဖြင့် ဒကာကြွယ်တို့ ဒကာသိုက်တို့ တိုက်တွန်းပေးပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အလုပ်လက်ရှိနဲ့သေဖို့(မှန်လှပါ ဘုရား) အလုပ်လက် ရှိနဲ့ သေလို့ရှိရင် ဒုတိယဘဝ သေသေချာချာ ကိစ္စပြီးတယ် (မှန်လှပါ) မပြီးဘူးလား (ပြီးပါတယ် ဘုရား)။

သို့မဟုတ် ဒုတိယဘဝ မဆိုင်းတော့ပါဘူး၊ ဒီဘဝတွင်လဲ ဒုက္ခချုပ်တဲ့ဆီကို မြင်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့လဲ ပြီးသွားတာပဲ (ပြီးပါတယ် ဘုရား) ဘယ်ကြောက်တော့မတုံး (မကြောက်ပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် (၁)နံပါတ်ကသားသမီးနဲ့ပစ္စည်းလဲဒကာ ဒကာမတို့ ဝိပဿနာရှု (မှန်လှပါ ဘုရား) မိမိခန္ဓာလဲ(ဝိပဿနာ ရှုရမှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား(ကျပါပြီ ဘုရား) ပြီးတော့ ကိုလဲ ဘယ်အချိန်မဆို ဉာဏ်ပေါ်တိုင်း နှလုံးသွင်းပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

(၃) နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ (၄) နံပါတ်ပုဂ္ဂိုလ်က သေခါနီး ကျပြန်လို့ ရှိရင်လဲ ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့ ဝေဒနာ ဝိပဿနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကြီးကိုကိုယ်ကိုယ်တိုင်မဂ်ဆိုက်အောင်ရှုလိုက်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါပြီ ဘုရား)။

ဤလေးချက်နဲ့ သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မကြောက်ဘူးကွ တဲ့၊ မကြောက်တာက ဒီလိုကွတဲ့ စစ်သူကြီး တစ်ယောက်ရှိ တယ်ကွာ၊ ရှင်ဘုရင်ကြီး အခိုင်းအစေ၊ ရှင်ဘုရင်လက်အောက်က စစ်သူကြီး ရှိတယ်ကွ တဲ့။

ရှင်ဘုရင် အမိန့် မှတ်လိုက်တယ်၊ စစ်သူကြီးဘယ်ရွာ ဘယ်ဌာနမှာ သူပုန်တွေ ထ, နေတယ်၊ အဲဒါ သွားပြီးသကာလ အသင် စစ်သူကြီး သွားနှိမ်နင်းရမယ်။

ဒီလို အမိန့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ စစ်သူကြီးမို့ ရှင်ဘုရင်အမိန့် လဲ ဩဇာအာဏာလိုက်နာတဲ့ သဘောထား ရှိနေတော့ တပ်ထောင်ကာ ဗိုလ်ထုတွေနဲ့ လူစုပြီး ထွက်တာပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ထွက်တော့ဟိုမှာ သူပုန်ထ, နေတဲ့လူတွေနဲ့ ဒီက, လူတွေနဲ့ အားချင်းက မမျှတော့ ဒီကအားက အင်မတန် ကြီးတာနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) နှိမ်နင်းခဲ့တယ်၊ ပြန်လာခဲ့တယ်၊ ပြန်လာပြီး သကာလ သူ့အိမ်မှာပဲ ဒီနေ့ညအိပ်ပြီး မနက်မှ နန်းတော်ဝင်မယ်၊ စစ်တော့ အောင်ခဲ့ပြီဆိုပြီး သူ့အိမ်မှာသူနေတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ခုနက လွှတ်လိုက်တဲ့ ရှင်ဘုရင်က ကြားတယ်၊ စစ်သူကြီး ဖြင့် ပြန်ရောက်လာပြီ အောင်လဲ အောင်ခဲ့သတဲ့ ဆိုတော့ ရှင်ဘုရင်က ဆုကြီး လာဘ်ကြီးပေးချင်လို့ တစ်ခါတည်း အသင် စစ်သူကြီး နက်ဖြန်မနက် နန်းတော်ကို ဆက်ဆက်ဝင်ရမတဲ့။

ဟိုက အမိန့်တော် စာချွန် ရောက်လာတော့ သူဟာ နန်းတော် မရောက်ခင်က ဒီစာချွန် ရောက်ကတည်းက ဦးလှဘူးတို့ ဒကာကြွယ်တို့ ဝမ်းသာမှာပဲ (ဝမ်းသာပါတယ် ဘုရား)။

နက်ဖြန်ကျတော့ ရွာစားမြို့စားတော့ ဧကန်ပေးတော့မှာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) မြန်မာ့ထုံးစံကိုးဗျ၊ ရွာ စားမြို့စား ဧကန်ပေးတော့မှာပဲ ဆိုတော့၊ ရ လို့ ဝမ်းသာတာလား၊ မရ, ခင် ဝမ်းသာတာလား (မရ, ခင်ဝမ်းသာတာပါ ဘုရား) ရှင်းပလား၊ (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒီမှာလဲဒကာ ဒကာမတို့ခုနက ဝိပဿနာအလုပ်နဲ့ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေနဲ့ သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ ဧကန်သုဂတိ ရောက်ပြီး နိဗ္ဗာန်ရောက်မှာ ဧကန်မြင်တော့ မသေခင်က သူဘာဖြစ်နေသလဲ (ဝမ်းသာနေပါတယ်)။

အင်း ဒီတင်ဘယ်ကမလဲ သောတပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် တည်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေပြန်လို့ ရှိရင်လဲ သေပြန်တော့လဲ ခန္ဓာဝန်ကြီးချ, ရလို့ ဝမ်းသာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)

ဟုတ်လား ဒီဘဝတွင်မက, သေးဘူးဝိပဿနာအလုပ် သာ ခရီးပေါက်နေပါတယ် ဆိုပါတော့လဲ ဒုတိယဘဝ မသေချာ လား (သေချာပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒုတိယဘဝမှာ သေချာတာကိုလှမ်းပြီးသကာလ ဒီကနေပြီးတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒကာကြွယ် မပြုံးပေ ဘူးလား (ပြီးပါတယ် ဘုရား) ခုနက စစ်သူကြီး၊ သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အေး အဲဒီအတိုင်းပါပဲ ဒကာ ဒကာမတို့၊ ခင်ဗျားတို့ ဝိပဿနာလုပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များကတော့ ပြုံးသေဘက် သေချာတယ် (သေချာပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ရ, လို့ ပြုံးတာလား မရ, ခင်ကပြုံးတာလား၊ (မရ, ခင်ကပြုံးတာပါ ဘုရား) ရ, မှာသေချာတယ် (သေချာပါတယ် ဘုရား) အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော်မှာ ဒီအတိုင်းလာတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီဘဝ ဝိပဿနာအလုပ်နဲ့သာ သေသွား ဒုတိယဘဝ ကိစ္စပြီးပေါ့ကွာ (ပြီးပါတယ် ဘုရား) ဟောပြီးပြီနော် ဦးလှဘူး (ဟောပြီးပါပြီ ဘုရား) ဟောပြီးတော့ သေချာပြီမဟုတ်လား (သေချာပါပြီ ဘုရား)။

အဲဒါ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်မြတ်က တိုက်ရိုက်ဟောတဲ့ တရားဖြစ်လေ သောကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ အယုံအကြည်သာ ထားလိုက်တော့ (မှန်ပါ့ ဘုရား)။

အယုံအကြည်နဲ့သာ နေလိုက်ပါတော့ဆိုတာ သေသေ ချာချာ ဒကာကြွယ်တို့ကို မှာရတယ် (မှာရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ကျုပ်တို့ ဝိပဿနာအလုပ်သမား တွေ သေလို့ရှိရင် ဘယ်ရောက်မတုံး (နတ်ပြည်ရောက်မှာပါ ဘုရား) သုဂတိ နတ်ပြည် ရောက်မယ်၊ ရောက်တော့ ရောက်ရုံပဲ လား။ ရောက်, ရောက်ချင်း အရိယာဖြစ်သလား (ရောက်, ရောက်ချင်း အရိယာ ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား) ဒါ- ဘုရား ဟောထားပြီ (ဟောထားပါပြီ ဘုရား)။

ဘုရားဟောထားတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ၊ ဝိပဿနာလုပ်ပြီးသား ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သေခါနီးအခါကာလ ဝေဒနာရှုပြီး သေတော့ သူ သည်ကားလို့ ဆိုလို့ ရှိရင် သူများလို ပဲ ကြောက်သေလား မကြောက်သေလား၊ မဲ့သေလား၊ ပြုံးသေ ဖြစ်မလား (ပြုံးသေ ဖြစ်မှာပါ ဘုရား) သေသေချာချာ မဖြစ်ပေဘူးလား (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မဲ့သေအဖြစ် ဇာတ်သိမ်းလို့ ပြုံးသေ အဖြစ် ရောက်အောင်ကြိုးစားပါ (မှန်လှပါ) ဦးလှဘူး ဒါ- အရေးမကြီးဘူးလား (အရေးကြီးပါတယ် ဘုရား)။

နို့ – ဒီလမ်းကလဲ လွဲမယ့်လမ်းလား၊ မလွဲမယ့်လမ်းလား (မလွဲမယ့်လမ်းပါ ဘုရား) ပြုံးတာနဲ့ မဲ့တာ သာကွဲရမယ် သေတော့ သေမှာချည်းပဲ(မှန်လှပါ ဘုရား) ပြီးတာနဲ့ မဲ့တာတော့ (ကွဲ ပါတယ် ဘုရား) သေရမှာကတော့ (တွေ့ရမှာပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့်ဒကာ ဒကာမတို့သေသေချာချာသာမှတ်ကြ ပါတော့၊ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ဘယ်အခါကာလမှ မလျှော့်ကြနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဝိပဿနာအလုပ် လျှော့လို့ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မဲ့သေဘက် သွားလို့ ရှိရင်ဖြင့် ခုနက ပြိတ္တာဘုံဘက် စုတေစိတ်လှည့်သွားမယ် (လှည့်ပါတယ် ဘုရား) ပြိတ္တာ ပဋိသန္ဓေဘက် မလှပေဘူးလား (လှည့်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ပြောရတယ်၊ သားရေးသမီးရေး၊ စီးပွားရေး ခင်ဗျားတို့ကတော့ စကားထဲပြောကြတယ် (ပြောပါတယ်) ကိုယ်သွားရမယ့်ခရီး သေချာတဲ့ခရီးထွက်ဖို့ရာ အရေးတော့ မလုပ်ဘူး (မလုပ်ပါဘူး ဘုရား) ဆိုတော့ ဒကာကြွယ် ဆရာကောင်း သမားကောင်း ဆိုရင်ဖြင့် ဒီဟာ မြည်ရ,တွန်ရမယ်ဗျ (မြည်ရ, တွန်ရမှာပါ ဘုရား) မြည်တွန် တောက်တီးပြီး သကာလ သေသေချာချာ တိုက်တွန်းရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မတိုက်တွန်းလို့ တော်ပါ့မလား (မတော်ပါ ဘုရား)။

ခင်ဗျားတို့ဟာ သားရေး သမီးရေး, စီးပွားရေး, တစ်ဘဝ ကစ်နပ်စားလေး၊ လူ့အောက်မကျ ရေး အတွက်လောက်သာ ကြိုးစားနေတယ်။

ကိုယ်သေချာတဲ့လမ်း၊ မဲ့ပြီး သေပြီး သကာလ နောက် ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာတဲ့လမ်းကို သွားဖို့အလုပ်တော့ ခင်ဗျားတို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်နေတယ် (လုပ်နေပါတယ် ဘုရား) မဟုတ်ဘူးလား (ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား)။

ပြုံးပြီးသကာလ သံသရာ စခန်းသတ်တဲ့ အသေမျိုး အောင်တော့ ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ပေါ့နေပါလိမ့်မလဲ ဆိုတဲ့ ဥစ္စာပြောရမယ် (ပြောရမှာပါ ဘုရား) မပြောသင့် ဘူးလား (ပြောသင့်ပါတယ် ဘုရား)၊

ဒါဖြင့်ဒီ-ဒကာ ဒကာမတွေ ဘုန်းကြီးပြောတာ မှတ်မိလောက်ပြီ (မှတ်မိပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဘယ်အခြေအနေရောက်အောင် တို့ ကြိုးစားသင့် တယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးသေ ဖြစ်အောင်(ကြိုးစားသင့်ပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ပြုံးသေ၊ သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကြတော့ သေခါနီးကျမှ ဝေဒနာ တွေ ရှုလို့ ဝေဒနာတွေ မုန်းလို့ ဝေဒနာဆုံးသွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ လက်ယာဘက်စောင်းပြီးသေလေ့ရှိတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သွားပြီး သကာလ စောင်းသေနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သွားကြည့်ပြန်တော့လဲ ဒီပြင် ပုဂ္ဂိုလ်လို မနေပါဘူးတဲ့၊ အသားအရေတွေ ကြည်ကြည် ရွှင်ရွှင်နဲ့ပဲ ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ပဲ၊ သေနေတာ တွေ့ရတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) လက်ယာဘက် ခေါင်းကလဲ စောင်းလို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) သွားပြီး ရုပ်ကလာပ်ကို ကြည့်ပြန်တော့လဲ ပြုံးလို့ (ပြုံးလို့ပါ ဘုရား)။

အင်းဒါကဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပါလိမ့်မတုံးဆိုတာရော သဘောကျပလား၊ (ကျပါတယ် ဘုရား) အင်း ဝိပဿနာနဲ့ ချည်းလာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

သားသမီး အပေါ် တစ်နံပါတ် ဝိပဿနာနဲ့ လာခဲ့သူ (မှန်လှပါ) သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းပေါ် (မှန်လှပါ)။

နှစ်နံပါတ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကိုလဲ ဝိပဿနာနဲ့ လာခဲ့တယ်၊ (မှန်လှပါ)။

သုံးနံပါတ်အမြဲမပြတ်ကုသိုလ်အလုပ်တွေလုပ်လေ့ရှိတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

လေးနံပါတ်က သေခါနီး ဝိစိကိစ္ဆာကို ကင်း, သေပစ်လိုက် တယ်(မှန်လှပါ ဘုရား)။

သြော် အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တာပဲလို့ သိလိုက်တယ် (မှန်လှပါ) မသိပေဘူးလား (သိပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီလို သိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ ဒကာ ဒကာမတို့ လက်ယာ ဘက် ခေါင်းစောင်းပြီး သကာလ သေတဲ့အလောင်းကောင် သွားကြည့်လို့ရှိရင်ပြုံးနေတယ်(မှန်ပါ့ ဘုရား)။ သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား) ဘာကြောင့် ပြုံးပါလိမ့်မလဲလို့ မေးဖို့ မလိုတော့ဘူး (မလိုပါ ဘုရား)။

အင်း ဟိုလာဘ်ကြီး မြင်နေလို့(မှန်လှပါ) နိဗ္ဗာန် ဆိုတဲ့ လာဘ်ကြီး သော်လည်းကောင်း (မှန်လှပါ) သုဂတိ ဆိုတဲ့ လာဘ်ကြီး သော်လည်းကောင်း (မှန်လှပါ) သုဂတိ ရောက်ပြန် တော့လည်း သုဂတိ ရောက်မှန်း သိတာက နောက်ကျ တယ် (မှန်လှပါ) အင်း သောတာပန်၊ သကဒါဂါမ်၊ အနာဂါမ် ဖြစ်တာက (အရင်ပါ ဘုရား)။

အရင်ကျတယ်ဆိုတော့ အဲဒါတွေလဲ ကြားပြီးသကာလ နေရတာမျိုး ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ချတာကလဲ တစ်မျိုးဆိုတော့ ဦးလှဘူးတို့ ဒကာကြွယ်တို့ ကိုယ့်အတွက် ကိုယ်သိလို့ မပြုံးပေ ဘူးလား (ပြုံးပါတယ် ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါကြောင့် ဘုန်းကြီးတို့ ဒကာ ဒကာမတွေကို တိုက်တွန်းရ ပါတယ်၊ ဒကာ ဒကာမတို့ သေလမ်းဆိုတာဖြင့် ရှိကြတာချည်းပဲ (ရှိကြပါတယ် ဘုရား) သေလမ်းဆိုတာ ဘာတုံး(ရှိကြပါ တယ် ဘုရား) မည်သူလွတ်ပါ့မလဲ (မလွတ်ပါ ဘုရား)။

သို့သော် ပြုံးလမ်း မဲ့လမ်းကတော့ နှစ်လမ်းရှိလေရဲ့ (ရှိပါတယ် ဘုရား) ဘာလမ်းတဲ့ (ပြုံးလမ်း မဲ့လမ်းပါ ဘုရား) မဲ့လမ်း က အကြောက်သမားလမ်းလေဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးလမ်းက မကြောက်သမားလမ်း (မှန်လှပါ) အင်း ဒကာသိုက်မှတ်မိပလား (မှတ်မိပါတယ် ဘုရား) မဲ့လမ်းက (အကြောက်သမားလမ်း) အင်း ခုနင်က ပြောခဲ့တာကြောင့် ကြောက်တယ် (ကြောက်ပါတယ် ဘုရား)။ အင်း ပြုံးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ (မကြောက်ပါဘူး ဘုရား) မကြောက်တဲ့လမ်း သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)

ဤကဲ့သို့ ဒကာ ဒကာမတို့ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ် ကြီးတောင်မှ သေသေချာချာတဲ့ ငါတော့ ကိစ္စပြီးပါပြီကွာ၊ ငါတော့ မှီရာခိုရာ လဲလျောင်းရာ ဖြစ်တဲ့နိဗ္ဗာန် မဂ်ဖိုလ်မြို့ကြီး ငါသေသေ ချာချာ မြင်လဲမြင်ရပြီ၊ ရောက်လဲရောက်ပါပြီ ဆိုပြီး ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကတော့ လက်ယာဘက်စောင်းပြီး ပြုံးသေတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အရှင်သာရိပုတ္တရာ၊ အရှင်မောဂ္ဂလာန်တို့လဲ ထို့အတူပဲပေါ့ ဗျာ၊ ပြုံးသေချည်းပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒီ, ပြုံးသေကျေးဇူးပြု တာကဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဝိပဿနာမဂ်နဲ့ လောကုတ္တရာမဂ်ပဲ ရှိပါတယ်(မှန်လှပါ ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတွေ သေတတ်ကြပလား (သေတတ်ပါပြီ ဘုရား) အင်း ဘာလုပ်ပြီးသေကြမယ် (ဝိပဿနာအားထုတ်ပြီး သေပါ့မယ် ဘုရား) အေး ယခုက အာစိဏ္ဏကံကိုလဲ လုပ်ပါ၊ သေခါနီးလဲ သူနဲ့ပဲ သေလိုက်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဘယ်တော့မှ ဒီပြင်ဟာ တွေကို စွဲလမ်းပြီးသကာလ ကြောင့်ကြဗျာပါရတွေနဲ့ မထားလိုက်ပါနဲ့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောင့်ကြရင် ကြောက်ကြလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ကြောက်ရင် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရလိမ့်မယ် (ဖြစ်ရမှာပါ ဘုရား)။

ပြိတ္တာဖြစ်တဲ့အခါကျတော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်အိမ်မှာပဲ။ ဥပမာ ကိုယ့်သေတ္တာထဲမှာ ပိုးဟပ် လာဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်လှပါ) အိမ်မြောင်လာဖြစ်နိုင်တယ် (မှန်လှပါ) ခွေး,လာဖြစ်နိုင်တယ် (ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါတွေ ဖြစ်နိုင်တာတွေ ကြည့်တော့ ဒကာကြွယ်ရေ အိမ်သူအိမ်သားတွေ သားသမီး တွေကလဲ ဒီသေတ္တာထဲမှာ ဒီပိုးဟပ်က သူကိုက်တော့မှာပဲ၊ သူ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်စွန့်တော့ မှာပဲဆိုရင် အတင်းမောင်းထုတ်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မထုတ်ပေဘူးလား (ထုတ်ပါတယ် ဘုရား) အမေရယ် အဖေရယ်လို့ သိသေးရဲ့လား (မသိပါ ဘုရား)။

အေး ဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတွေ အဲဒါမဲ့သေ သမားတွေဟာ ဒီလမ်းချည်းပဲသွားတာပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပိုးဟပ်များ ဒီနေရာ မြင်လိုက်တယ်ဆို တော်တော်ကြာ ဒီဖာထဲ ပြန်ဝင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ငါ့ပိုးကိုးဗျ၊ တောင်မြို့ဆိုတော့ (မှန်လှပါ) ငါ့ပိုး ဆိုပြီး ပြန်ဝင်လာတာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ရိပ်မိပြီလား (ရိပ်မိပါပြီ ဘုရား) ဒီအထည်သေတ္တာထဲဆို ငါ့အထည်သေတ္တာမို့ သူပြန်ဝင်တာပဲ (မှန်လှပါ) သဘောကျ ပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ မဲ့သေသမားက ဒီလမ်းချည်း ပဲဆိုတာ ဒကာသိုက် မှတ်ပေတော့ (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးသေ သမားသည်ကား ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ဒီလမ်းကို မဟုတ်ဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒုက္ခခပ်သိမ်း ငြိမ်းတဲ့ နိဗ္ဗာန်လမ်း ချည်းပဲဆိုတာ ကျေနပ်ပလား (ကျေနပ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ တို့တော့ သေရမှာပဲ၊ ပြီးသေအဖြစ်နဲ့ မရရအောင် ကြိုးစားမယ် (မှန်လှပါ) ဘယ်လိုသေကြမယ် (ပြုံးသေ အဖြစ်မရ,ရအောင် ကြိုးစားရမှာပါ ဘုရား) ပြုံးသေ မရ, ရအောင် ကြိုးစားဘို့ တို့အလုပ်ပါ ခုအချိန်ကလုပ်ပါ (မှန်လှပါ ဘုရား) ခုအချိန်က ဝေဒနာကို နိုင်အောင် ရှုထားတော့ သေခါနီးကျတော့ ဘယ်ဝေဒနာလာမှာတုံး ဆိုတော့ ဒီဝေဒနာပဲ လာမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခုအခါမှာ ဒုက္ခဝေဒနာ နိုင်အောင်ရှုနိုင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သေခါ နီးလဲ ဒီဒုက္ခဝေဒနာက ထူးထူးလည်လည် ဒုက္ခတစ်မျိုး လာမှာလား၊ ဒီဒုက္ခဝေဒနာပဲ လာမှာလား (ဒီဒုက္ခဝေဒနာပဲ လာမှာပါ ဘုရား) ရှင်တုန်းကပေါ်တာလဲ ဒုက္ခဝေဒနာဖြစ်ပျက်ပဲ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

တစ်မှာဖြစ်။ နှစ်မှာပျက် (မှန်လှပါ)။

သေခါနီးပေါ်တဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာရော၊ (တစ်မှာဖြစ် နှစ်မှာ ပျက်ပါ ဘုရား)။

သူ, ဝေဒနာချင်း ထူးသေးရဲ့လား (မထူးပါ ဘုရား) အဲဒါ မထူးအောင် လုပ်ပြီး သကာလ အင်း သူလဲ အနိစ္စနဲ့ အနတ္တပဲ ရှင်တုန်းဟာလဲ၊ အင်း သေခါနီးပေါ်လာတာရော အနိစ္စနဲ့ (အနတ္တပါ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် အနိစ္စနဲ့ အနတ္တပဲလို့ ကိုယ်က သိနေတော့ အနိစ္စနဲ့ အနတ္တထားလိုက်ပါတော့ သိတာက မဂ္ဂ ဖြစ်သွားတယ်၊ ဖြစ်သွား တော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်က ဘယ့်နှယ်နေသလဲ (ပြတ်ပါတယ် ဘုရား)။

မဂ်လာတယ် ဆိုကတည်းက ဝေဒနာနိရောဓော တဏှာ နိရောဓော ဆိုတဲ့မဂ်ပေါ်တာ (ပေါ်ပါတယ် ဘုရား) ဝေဒနာ ချုပ်တာ မြင်တာနဲ့ တဏှာနိရောဓောဆိုတဲ့ မဂ်ပေါ်တာ (ပေါ်ပါတယ်) ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်တာနဲ့ ဘာပြောတာလဲ (မဂ်ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓော ဆိုတော့ ဘယ်သူပေါ်လာသလဲ (မဂ်ပေါ်ပါတယ်) အဲ တဏှာနိရောဓော ဆိုတဲ့ မဂ်ပေါ်တာ ဟာ, ဘာမြင်လို့ပါလိမ့် (ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်လို့ပါ ဘုရား) အဲ ဝေဒနာလေးတွေ၏ ချုပ်တာ ပျက်တာ မြင်တာနဲ့ဘာပေါ် လာလဲ (မဂ်ပေါ်ပါတယ် ဘုရား) ဒီမဂ်ကို ဘယ်လိုဆိုကြပါ့ (တဏှာနိရောဓောလို့ ဆိုပါတယ် ဘုရား) တဏှာနိရောဓော၊ ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒါဖြင့် ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်တာက် မဂ် (မဂ်ပါ ဘုရား) အဲဒါကို စာလိုရွတ်ရင် ဘယ်လိုရွတ်ကြပါ့ (တဏှာနိရောဓောလို့ ရွတ်မှာပါ ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓောဖြစ်တယ်၊ ဪ တဏှာနိရောဓော ဆိုတာ တဏှာချုပ်သွားသလား အောက်မေ့တယ်၊ ဘယ်ဟုတ်မ တုန်း တို့မှ မဂ်ပေါ်တာဆို (မှန်လှပါ) ဒါ, သေသေချာချာ မှတ်စမ်းပါဦး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဒါ အရေးကြီးလို့ ပြောနေ တယ်ဒကာ ဒကာမတို့ (မှန်လှပါ)။

ဝေဒနာချုပ်တာ မြင်တာက မဂ်မဟုတ်လား (မဂ်ပါ ဘုရား) အဲဒါကို ဘာဆိုကြမလဲ (တဏှာနိရော စော) သြော်တဏှာနိရောဓောဆိုတော့ တို့က တဏှာကြီးများ ချုပ်သွားတယ် အောက်မေ့တယ် (မှန်လှပါ) ဘယ် တဏှာ, လာမှ မလာပဲ (မလာပါ ဘုရား) ဘယ်သူလာပါလိမ့်- (မဂ်,လာပါ တယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် မဂ်, လာတာကို မဂ်ကို တဏှာနိရောဓောဆိုတာ ဒကာကြွယ်ရ (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား – (ကျပါတယ် ဘုရား) ဦးလှဘူးရော ကျေနပ်ပလား (ကျေနပ် ပါတယ် ဘုရား)။

တဏှာနိရောဓောဆိုတာ ဘယ်သူပေါ်တာဆိုတာ (မဂ်ပေါ်တာဆိုတာ ပါ ဘုရား) အင်း ဖြစ်ပျက်ရှုတဲ့ မဂ်ပေါ်တာကို ဆိုတာ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဖြစ်ပျက်မုန်းတဲ့ မဂ်ပေါ်တာကို ဆိုတာ (မှန်လှပါ) ဖြစ်ပျက်အဆုံး နိဗ္ဗာန်မြင်တဲ့ မဂ်ပေါ်တာကိုဆိုတာ ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း တဏှာနိရောဓောဆိုတော့ တဏှာနိရောဓော၊ တဏှာနိရောဓော (ဥပါဒါနနိရောဓော) အေး မမှားစေ နဲ့၊ ဥပါဒါနနိရောဓာ (ဘဝနိရောဓော) ဘဝနိရောဓာ (ဇာတိနိရောဓော) အင်း ဇာတိမလာဘူး ဆိုပါလား (မလာပါ ဘုရား) ဇာတိနိရောဓာ (ဇရာ, မရဏနိရောဓော) ဇရာ, မရဏ တွေလဲ မလာတော့ဘူး၊ (မှန်လှပါ)။

အင်း ဒါ, နိဗ္ဗာန်မဟုတ်လား (ဟုတ်ပါတယ် ဘုရား) ဇာတိ-ဇရာ-မရဏတို့၏ ချုပ်ရာ ငြိမ်းရာ သိမ်းရာ ဘာတုန်း – (နိဗ္ဗာန်ပါ ဘုရား) အင်း ဒါမဂ်ပေါ်လို့ (မှန်လှပါ ဘုရား) မဂ်ပေါ်လို့ဒါတွေသိမ်းသွားတာ (မှန်လှပါ) မဂ်မပေါ်ရင် ဒါတွေသိမ်းပါ့မလား၊ (မသိမ်းပါ ဘုရား)။

အေး ဒါဖြင့်ဒကာ ဒကာမတို့ တို့အလုပ်သည်ကားလို့ ဆိုရင်ဖြင့် နောက်ခန္ဓာဇာတ်သိမ်း၍ နောက်ဒုက္ခ ဇာတ်သိမ်း၍ ငြိမ်းတဲ့အလုပ်ဟာ ပြုံးသေမှပဲ ငြိမ်းနိုင်တယ်-(မှန်လှပါ) ပြုံးသေ အလုပ် မလုပ်လို့ ဆိုရင်ဖြင့် (မငြိမ်းနိုင်ပါဘူး ဘုရား) မငြိမ်း နိုင်ပါဘူး၊ ဝေဒနာပစ္စယာ တဏှာ၊ တဏှာပစ္စယာ ဥပါဒါန၊ ဥပါဒါန ပစ္စယာ ကမ္မဘဝေါ၊ ကမ္မဘဝ ပစ္စယာ (ဇာတိပါ ဘုရား)။

အင်း ပြိတ္တာ ဇာတိလေဗျာ၊ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဇာတိ ပစ္စယာ (ဇရာ မရဏပါ ဘုရား) ဘယ်ဇရာ မရဏဖြစ်ဖြစ် ဇရာမရဏ ပေါ်လာလို့ရှိရင်ဖြင့်သောကပရိဒေဝ ဒုက္ခဒေါမနဿ မလိုက်ပေဘူးလား (လိုက်ပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီထဲ အာသဝပါလာတယ် (မှန်လှပါ) အာသဝ – သမုဒယာ (အဝိဇ္ဇာသမုဒယောပါ ဘုရား) အဝိဇ္ဇာသမုဒယော ဆိုတော့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ပြန်စ, တယ် (စ, ပါတယ် ဘုရား)။

အင်း ဒကာကြွယ်ရေ ဝိုင်းပြန်ပြီ- (ဝိုင်းပါတယ် ဘုရား) အဲ့ဒါ မဲ့သေသမားက အဝိုင်းပြေး (မှန်လှပါ ဘုရား) သဘောကျပလား(ကျပါတယ် ဘုရား)။

ပြုံးသေသမားက အဆက်ပြတ် (မှန်လှပါ) ဘာ အဆက်ပြတ်ပါလိမ့်မတုံးလို့ မေးရင် ဒုက္ခအဆက်ပြတ်တာ (မှန်လှပါ ဘုရား) နားလည်ကြပလား(နားလည်ပါပြီ ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့သည် ဘယ်အသေသည်ကားလို့ ဆိုရင်ဖြင့် သေတော့သေရမှာပဲ မလွတ်နိုင်တဲ့ လမ်းကိုး (မှန်လှပါ ဘုရား) ကဲ ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ဘယ်အသေ သည် တို့သည်ကားလို့ ဆိုလို့ရှိရင် ကိုယ်ပိုင် လုပ်ထားဖို့ ဘာအရေး ကြီးပါလိမ့် (ပြုံးသေ သေဖို့ အရေးကြီး ပါတယ် ဘုရား) ပြုံးသေသေဖို့ အလုပ်ကို လုပ်ထားရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ပြုံးသေ သေဖို့ လုပ်ထားမယ်ဆိုရင် အခုကတည်းက သားသမီးနဲ့ ပစ္စည်းကိုလဲ ဝိပဿနာတင် (မှန်လှပါ ဘုရား) အတုံးကြီး လုပ်မနေနဲ့ ဖြစ်ပျက်တွေ မြင်အောင်လုပ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မိမိ ခန္ဓာ ကိုယ်လဲ (ဖြစ်ပျက် ရှုရမှာပါ ဘုရား) သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

နေ့တိုင်းပဲ ဘာလုပ်ရမယ် (ဖြစ်ပျက်ရှုရမှာ ဘုရား) ဖြစ်ပျက် ကုသိုလ်တွေနဲ့ပဲ နေရမယ်ပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) သေခါနီးကျတော့ ဝေဒနာ ဖြစ်ပျက်ရှုပြီး (သေရမှာပါ ဘုရား) သေရလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ)။

ဤလေးချက်နဲ့ ညီအောင် နေနိုင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် နက်ဖြန် ဆုလာဘ်ကြီး ရမှာလိုပဲ (မှန်လှပါ) သေချာသောကြောင့် ပြုံးရတယ် (ပြုံးရပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ဒကာ ဒကာမတွေ လူသေကောင် မြင်တာချင်း တော့ အတူတူပဲ၊ အပါယ်သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သုဂတိ နိဗ္ဗာန်သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ ခွဲနိုင်ပါတယ် (ခွဲနိုင်ပါတယ် ဘုရား) မခွဲနိုင်ဘူးလား (ခွဲနိုင်ပါတယ် ဘုရား)။

လူသေကောင် မြင်လိုက်လို့ရှိရင် ဘယ်လိုခွဲနိုင်ကြမလဲ (သုဂတိ နိဗ္ဗာန်သွားမယ့် ပုဂ္ဂိုလ် ဟုတ်မဟုတ် ခွဲနိုင်ပါတယ် ဘုရား) သုဂတိ နိဗ္ဗာန်သွားမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်က ပြုံးနေတယ် (ပြုံးနေပါတယ် ဘုရား) ရှင်းပလား (ရှင်းပါတယ် ဘုရား)။

အပါယ်လေးပါး သွားမယ့်ပုဂ္ဂိုလ်က (မဲ့နေပါတယ် ဘုရား) အဲ မဲ့ပြီးသကာလ လူသေကောင်ကိုက ပြတယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) သူများက ပြတာလား(မဟုတ်ပါဘူး ဘုရား) အသေကောင်ကိုက ပြတယ် (ပြပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီတော့ သေခါနီးမှ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းနဲ့ ဒကာကြွယ်တို့၊ ဒကာသိုက်တို့၊ ဦးလှဘူးတို့ လူကြီးလူကောင်းတွေကွာ သေခါနီးကျမှ မဲ့နေသဟေ့ အလောင်းကြည့်ရတာ (မှန်လှပါ) အဲဒီလို အရှက်ကွဲလိုက်မှာများ သိပ်ကြေ က်စရာကောင်းတယ် – (ကြောက်စရာကောင်းပါတယ် ဘုရား) သဘော ကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

အဲဒီကျမှ အရှက်ကွဲတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ရော ပြန်ဆည် နိုင်သေးရဲ့လား (မဆည်နိုင်ပါဘူး ဘုရား) အခုတော့ ဖုံး ဖိကာလေးနဲ့ ကျုပ်ပြောတာဗျာ မှားတော့ မှားသွားတယ် သတိလေး လွတ်လို့ပါ ဆိုတော့ ဖုံးလို့ရသေးတယ် (ရပါတယ် ဘုရား)။

ဟိုအချိန်ကျတော့ ရပါ့မလား (မရပါ ဘုရား) အဲဒါကြောင့် သေခါနီး အရှက်တကွဲ အကျိုး နည်းနဲ့ မဲ့သေ ပုံသဏ္ဍာန်ကြီးများ ထွက်နေမယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကျိုး ဒီထက်နည်းတာ မရှိပါဘူး (မရှိပါ ဘုရား) ရှိသေးရဲ့လား (မရှိပါဘူး ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ရှင်တုန်းကတည်းက သေခါနီး အရှက်ကွဲတဲ့ အလုပ်ကို ကြောက်ပြီး သကာလ ဒီအလုပ်နဲ့ပဲ နေတော့မယ်၊ ဒါမှ သေခါနီး အရှက်ကွဲ လွတ်ပြီး သကာလ ပြုံးသေ အဖြစ်သို့ ရောက်ပြီး လူ, နတ် ဦးခိုက် ပူဇော်ထိုက်တဲ့ အရိုးက ဓာတ်တော်ကျအောင်လုပ်ပါ(မှန်လှပါ ဘုရား) မလုပ်ထိုက် ဘူးလား (လုပ်ထိုက်ပါတယ် ဘုရား) သဘောပါပလား (ပါ, ပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ပြုံးသေဇာတ်သည် ဝိပဿနာမှပဲ ခင်းနိုင်တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ပြုံးသေဇာတ်ကို ဘာမှ ခင်းနိုင်သတုံး (ဝိပဿနာမှ ခင်းနိုင်ပါတယ် ဘုရား) ဝိပဿနာ နဲ့ပဲ ကိစ္စပြီး တော့တယ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ဒီပြင်ဟာတွေကတော့ ဝေဒနာရှိနေတယ် ဆိုလို့ရှိရင်ဖြင့် ကျောင်းကန်ဘုရားတွေ ဆောက်ထားသော်ငြားလဲ အင်း ဒီဝေဒနာ ပြင်းထန်လေလေ အင်း ဦးလှဘူးတို့၊ ဒကာကြွယ် တို့၊ ဒကာသိုက်တို့ ဟိုဟာတွေ သတိမရလေလေ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

အခုဟာကတော့ ဝေဒနာနဲ့ ဉာဏ်နဲ့က ကပ်မနေဘူးလား (ကပ်နေပါတယ် ဘုရား) အဲ ကပ်နေတဲ့ အခါကျတော့ ဝေဒနာ ဘယ်လိုပင် ဆက်နေစေကာမူ ကျုပ်တို့က ဝေဒနာကြား ဉာဏ်ထိုးရမယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) ရိပ်မိပလား (ရိပ်မိ ပါပြီ ဘုရား)။

ဝေဒနာကြား ဉာဏ်ထိုးရမယ် (မှန်လှပါ) ဝေဒနာ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုကြား ဘာထိုးရမလဲ (ဉာဏ်ထိုးရပါမယ် ဘုရား)။

ဉာဏ်ထိုးတဲ့အခါကျတော့ဖြင့် အင်း ဝေဒနာက အပျက်, ထိုးလိုက်တဲ့ဉာဏ်က မဂ် (မဂ်ပါ ဘုရား) နောက် တစ်ခါ ထိုးလိုက်ပြန်တော့ ဝေဒနာက အပျက်၊ ထိုးလိုက်တဲ့ ဉာဏ်က (မဂ်ပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို ဝေဒနာအပျက်နဲ့ ဉာဏ်မဂ်နဲ့နောက်က ဆက်, ဆက်သွားလို့ရှိရင် ဝေဒနာဟာ တစ်စပ်တည်း ဖြစ်နေတယ်လို့ ထုံးစံမရှိဘူး (မှန်လှပါ ဘုရား) ဖြစ်ပျက်သာ ရှိတယ်ဆိုတာ သဘောကျပလား (ကျပါတယ် ဘုရား)။

ဒါဖြင့် ဝေဒနာဟာ တစ်တန်းကြီးနေသလား၊ ဖြစ်ပျက် သဘောနဲ့ နေသလား (ဖြစ်ပျက် သဘောနဲ့ နေပါတယ် ဘုရား) အဲဒီ ဖြစ်ပျက် သဘောနဲ့ နေတော့ ဒီကြား, ကျုပ်တို့က ဉာဏ်ထိုးပေါ့ဗျာ (မှန်လှပါ ဘုရား) ဉာဏ်ထိုးလိုက်တော့ အပျက်နဲ့ မဂ်နဲ့ဟာ ဆက်မသွားဘူးလား၊ (ဆက်သွားပါတယ် ဘုရား) အပျက်နောက်ကမဂ်၊ အပျက်နောက်ကမဂ်၊ လိုက်မနေ ဘူးလား၊ (လိုက်နေပါတယ် ဘုရား) အပျက်နောက်က မဂ်လိုက်နေတော့ အပျက်ချည်းပဲ မြင်လာမှာပဲ၊ (မှန်လှပါ ဘုရား)။

နာသေး၊ ကျင်သေး၊ ကိုက်သေးရဲ့လား၊ (မကိုက်ပါ ဘုရား) အဲ – မကိုက်တဲ့အခါ ကျလို့ရှိရင်ဖြင့် အင်း – အပျက်နဲ့ မဂ်, ကိုက်သွားရော (မှန်လှပါ) နောက်ကျတော့ သေခါနီးပဲ၊ ဒီ ဥစ္စာ ဒီအပျက် ကြီးဖြင့် မုန်းပါပေါ့ ဆိုတာ မလာဘူးလား၊ (လာပါတယ် ဘုရား)၊ အေး ဝေဒနာလေး ဖြစ်နေတယ်ဗျာ၊ အပျက်ချည်းပဲ ဖြစ်နေတော့ မမုန်းပေဘူးလား၊ (မုန်းပါတယ် ဘုရား)။

အင်း၊ သူမရှိမှသာ အေးမှာပဲ၊ သက်သက် ဒုက္ခသစ္စာ အစစ် ပဲလို့ လဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါရော ဝေဒနာ ဆုံးသွားတယ်။ (ဆုံးပါတယ်) ဝေဒနာဆုံးတယ်လို့ ရှိရင်ဖြင့် ဒကာ ဒကာမတို့ နိဗ္ဗာန် ပေါ်လာတယ် (နိဗ္ဗာန်ပေါ်ပါတယ် ဘုရား)။

ဝေဒနာဆုံးပါတယ်ဆိုတော့ ဝေဒနာနဲ့တကွ ခန္ဓာငါးပါး ဆုံးတယ် (ဆုံးပါတယ် ဘုရား) ဆုံးသွားတော့ ဒီနေရာဘယ်သူပေါ်လာ (နိဗ္ဗာန် ပေါ်လာပါတယ် ဘုရား)။

ဟာ ဒါဖြင့် နိဗ္ဗာန် အာရုံပြုပြီး သကာလ ဒကာ ဒကာမ တွေအင်း မဂ်ဆိုက်ပြီး သေမသွား ရပေဘူးလား(သေ သွားရပါတယ် ဘုရား) သေသွားတော့ သေသည်၏ အခြားမဲ့၌ ဒကာ ဒကာမတို့ အင်း ဝဋ်ကျွတ်ပြီ ဆိုပြီး သေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ခန္ဓာဝန်ကြီး ထမ်းလာခဲ့ရတာ ကြာပြီပေါ့ (ကြာပါပြီ ဘုရား) အင်း ဒီတစ်ခါဖြင့် ခန္ဓာဝန် ခန္ဓာကျွန် အဖြစ်မှ လွတ်ပေပေါ့ ဆိုပြီးတော့ မပြုံးပေဘူးလား၊ ပြုံးမလား (ပြုံးမှာ ပါ ဘုရား)။

အဲဒီလို ပြုံးသေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှသာလျှင် အရှက်တကွဲ အကျိုး နည်းမသာ, မဖြစ်မှာ (မှန်လှပါ ဘုရား) နို့မို့လို့ရှိရင်ဖြင့် အခုလို တရားနာထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်မဆို သွားကြည့်ကြမှာပဲ၊ တရားနာ မိတ်ဆွေတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်သေလို့ရှိရင် (မှန်လှပါ ဘုရား)။

ငါ့လူ ဘယ့်နှယ်တုံး၊ ပြုံးသလား မဲ့သလားဆိုတာ လူတိုင်း အကဲခတ်မှာ – (ခတ်မှာပါ ဘုရား) မခတ်ပေဘူးလား (ခတ် မှာပါ ဘုရား)။

အဲဒီတော့ ခတ်လိုက်တဲ့အခါကျတော့ ဥပမာ လူကြီး လူကောင်းတွေဖြစ်ပြန် မဲ့လဲ နေပြန်ဆိုတော့ အင်း သနားစရာ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ထွက်လာလိမ့်မယ် (မှန်လှပါ ဘုရား) မထွက်ပေဘူးလား (ထွက်မှာပါ ဘုရား)။

အဲဒါကြောင့် ဒကာ ဒကာမတို့ ကိုယ်လူကြီးလူကောင်းတွေ လဲ ဖြစ်ကုန်ပြီ၊ ဆရာကောင်း တပည့်တွေလဲ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ဒီအထဲကမှ မဲ့သေအဖြစ်ဖြင့် ဇာတ်သိမ်းတော့မယ်ဆိုရင် အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းတော့မယ်။

ပြုံးသေမယ်ဟဲ့ ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ (မှန်လှ ပါ ဘုရား)။

ကိုင်း ဒီနေ့ ဒီတွင် တော်ကြစို့။

သာဓု သာဓု သာဓု ပါ- ဘုရား။🙏🙏🙏</text>
      <sha1>4kslfttof7hsnqoygmap8wy1su89w0c</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>