Wikiquote nlwikiquote https://nl.wikiquote.org/wiki/Hoofdpagina MediaWiki 1.47.0-wmf.7 first-letter Media Speciaal Overleg Gebruiker Overleg gebruiker Wikiquote Overleg Wikiquote Bestand Overleg bestand MediaWiki Overleg MediaWiki Sjabloon Overleg sjabloon Help Overleg help Categorie Overleg categorie TimedText TimedText talk Module Overleg module Event Event talk 0 415 94972 92473 2026-06-16T12:32:24Z Karmakolle 5864 +1 94972 wikitext text/x-wiki [[Bestand:Reproduction of a portrait of professor of history J. Huizinga, AHM-F-5422-43 (cropped).tiff|thumb|Johan Huizinga.]] {{Koppelingen | w = ja | commons = ja | s = Auteur:Johan Huizinga | b = }} {{Auteur |naam= Johan Huizinga |wikipedia= Johan Huizinga |periode= , 7 december 1872 – 1 februari 1945 |beschrijving= was een Nederlands historicus }} {{Citaat |tekst= Maar kunt ge nu die bespiegelingen waar maken. Kunt ge ze nu demonstreeren aan duizend bijzonderheden? Want eerder hebt ge uw taak als historicus niet vervuld. Niet het algemeene maar het bijzondere willen wij weten. |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, Universiteitsbibliotheek Leiden, Archief van Johan Huizinga, HUI 122 (aantekeningen op losse papierstrookjes betreffende de Nederlandse geschiedenis, ca. 1906-1909) |aangehaald= {{aut|Anton van der Lem}} , [https://huizinga-online.nl/blog/huizinga-and-the-historical-sensation/ Huizinga en de historische sensatie], Huizinga Online, 8 februari 2010 }} {{Citaat |tekst=[...] Om kort te gaan, een term 'het Westen' krijgt eerst zin, wanneer wij daaronder verstaan de Latijnsche Christenheid, zooals die zich in den loop der vroegere middeleeuwen had afgezonderd van de landen, die niet in Rome het fundament dier Kerk vonden. |bron={{aut|Johan Huizinga}}, [http://www.dbnl.org/arch/huiz003gesc04_01/pag/huiz003gesc04_01.pdf ''Geschonden wereld, een beschouwing over de kansen op herstel van onze beschaving''], 1945 |aangehaald= {{aut|H.W. van den Doel }} , ''Europa En Het Westen'', Uitgeverij Bert Bakker, 2004, p. 24 }} {{Citaat |tekst= Wij leven in een bezeten wereld. En wij weten het. Het zou voor niemand onverwacht komen, als de [[waanzin]] eensklaps uitbrak in een razernij, waaruit deze arme Europese mensheid achterbleef in verstomping en verdwazing, de motoren nog draaiende en de vlaggen nog wapperende, maar de geest geweken". |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''In de schaduwen van morgen'' (1935); ''Verzameld Werk'', deel 7, pag. 315. |aangehaald= [https://www.groene.nl/artikel/en-behoed-ons-voor-het-kwade ''En behoed ons voor het kwade''], De Groene Amsterdammer, 15 april 2015 }} {{Citaat |tekst= Geschiedenis is de geestelijke vorm, waarin een cultuur zich rekenschap geeft van haar verleden. |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''Cultuurhistorische verkenningen'', 1929, p. 156, 166; ''Verzameld Werk'', deel 7, [https://www.dbnl.org/tekst/huiz003gesc03_01/huiz003gesc03_01_0005.php p. 102]. |aangehaald= {{aut|Chris Lorenz}}, ''De constructie van het verleden'', 2008, p. 228. }} {{Citaat |tekst= Heeft ooit een [[Racisme|rastheoreticus]] met schrik en schaamte bevonden, dat het ras, waartoe hij zich rekende, het minderwaardige moest heeten? |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''In de schaduwen van morgen'', 1936, [https://www.delpher.nl/nl/boeken/view?identifier=MMKB06:000000098:00090&coll=boeken p. 74]. |aangehaald= {{aut|Sarah Bakewell}}, ''De humanisten. Dromers, denkers en onderzoekers die de wereld veranderden'', 2023. }} === Herfsttij der Middeleeuwen === {{Citaat | tekst = Toen de wereld vijf eeuwen jonger was, hadden alle levensgevallen veel scherper uiterlijke vormen dan nu. Tussen leed en vreugde, tussen rampen en geluk scheen de afstand groter dan voor ons; al wat men beleefde had nog die graad van onmiddellijkheid en absoluutheid, die de vreugde en het leed nu nog hebben in de kindergeest. | bron = [http://www.gutenberg.org/files/16829/16829-h/16829-h.htm ''Herfsttij der Middeleeuwen''], 1919, Eerste zinnen van het eerste hoofdstuk. | aangehaald = Tirade, Volume 41, 1997, p. 9 </br> [http://www.digibron.nl/search/detail/012ddd54d0db25c69de4dee6/wijsheid-van-de-dichter-en-het-kind ''Wijsheid van de dichter en het kind''], Digibron, 12 juli 1999 </br> [https://www.trouw.nl/cultuur/gedachten-die-klinken-en-blinken~aae83a37/ ''Gedachten die klinken en blinken''], Trouw, 27 mei 2006 </br>{{aut|Paul de Wispelaere}}, [https://books.google.nl/books?id=en8M55pwjh4C&pg=PA195&lpg=PA195&dq=%22tussen+leed+en+vreugde%22&source=bl&ots=bO2bElqt2j&sig=On-hwP9RQDhUcjA-F1JtMwJWho8&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwjU6ZuZ1JfSAhUFMBoKHaCTABAQ6AEIOzAG#v=onepage&q=%22tussen%20leed%20en%20vreugde%22&f=false ''De moderne roman''], p. 195 </br> | opmerking = | opmerking2 = }} {{Citaat | tekst = De klokken waren in het dagelijks leven als waarschuwende goede geesten, die met bekende stem dan rouw, dan blijdschap, dan rust, dan onrust kondigden, dan opriepen, dan vermaanden. Men kende hen bij gemeenzame namen: de dikke Jacqueline, klokke Roelant; men wist de betekenis van kleppen of luiden. Men was ondanks het overmatig klokgelui niet verstompt voor de klank. | bron = [http://www.gutenberg.org/files/16829/16829-h/16829-h.htm ''Herfsttij der Middeleeuwen''], 1919, eerste hoofdstuk | aangehaald = [https://books.google.nl/books?id=ja-XDwAAQBAJ&pg=PT39&lpg=PT39&dq=%22de+klokken+waren+in+het+dagelijks+leven+als%22&source=bl&ots=OYwRiMWlLL&sig=ACfU3U1rI8XbgkWD_w5J9kmI229gMrMTYw&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwjVvbDf0fXoAhXhwAIHHQg0DcIQ6AEwBXoECAsQMg#v=onepage&q=%22de%20klokken%20waren%20in%20het%20dagelijks%20leven%20als%22&f=false ''De kleine Huizinga: de klassieke herfsttij der middeleeuwen ''], 2019</br>[https://www.nrc.nl/nieuws/2020/04/18/klokken-van-hoop-a3997162 ''Klokken van hoop''], Tommy Wieringa, 18 april 2020 | opmerking = Wieringa maakt een vergelijking tussen het klokkenluiden zoals dat gebeurde in de middeleeuwen en in de 21e eeuw in [[w:Amterdam|Amsterdam]], ten tijde van de [[w:coronapandemie|coronapandemie]]. | opmerking2 = }} {{menu}} {{DEFAULTSORT:Huizinga, Johan}} [[categorie:Historicus]] [[Categorie:Nederlands wetenschapper]] n78ypy787qvmhhpc2u3iatl54nilhay 94973 94972 2026-06-16T12:32:40Z Karmakolle 5864 94973 wikitext text/x-wiki [[Bestand:Reproduction of a portrait of professor of history J. Huizinga, AHM-F-5422-43 (cropped).tiff|thumb|Johan Huizinga.]] {{Koppelingen | w = ja | commons = ja | s = Auteur:Johan Huizinga | b = }} {{Auteur |naam= Johan Huizinga |wikipedia= Johan Huizinga |periode= , 7 december 1872 – 1 februari 1945 |beschrijving= was een Nederlands historicus }} {{Citaat |tekst= Maar kunt ge nu die bespiegelingen waar maken. Kunt ge ze nu demonstreeren aan duizend bijzonderheden? Want eerder hebt ge uw taak als historicus niet vervuld. Niet het algemeene maar het bijzondere willen wij weten. |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, Universiteitsbibliotheek Leiden, Archief van Johan Huizinga, HUI 122 (aantekeningen op losse papierstrookjes betreffende de Nederlandse geschiedenis, ca. 1906-1909) |aangehaald= {{aut|Anton van der Lem}} , [https://huizinga-online.nl/blog/huizinga-and-the-historical-sensation/ Huizinga en de historische sensatie], Huizinga Online, 8 februari 2010 }} {{Citaat |tekst=[...] Om kort te gaan, een term 'het Westen' krijgt eerst zin, wanneer wij daaronder verstaan de Latijnsche Christenheid, zooals die zich in den loop der vroegere middeleeuwen had afgezonderd van de landen, die niet in Rome het fundament dier Kerk vonden. |bron={{aut|Johan Huizinga}}, [http://www.dbnl.org/arch/huiz003gesc04_01/pag/huiz003gesc04_01.pdf ''Geschonden wereld, een beschouwing over de kansen op herstel van onze beschaving''], 1945 |aangehaald= {{aut|H.W. van den Doel }} , ''Europa En Het Westen'', Uitgeverij Bert Bakker, 2004, p. 24 }} {{Citaat |tekst= Wij leven in een bezeten wereld. En wij weten het. Het zou voor niemand onverwacht komen, als de [[waanzin]] eensklaps uitbrak in een razernij, waaruit deze arme Europese mensheid achterbleef in verstomping en verdwazing, de motoren nog draaiende en de vlaggen nog wapperende, maar de geest geweken". |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''In de schaduwen van morgen'' (1935); ''Verzameld Werk'', deel 7, pag. 315. |aangehaald= [https://www.groene.nl/artikel/en-behoed-ons-voor-het-kwade ''En behoed ons voor het kwade''], De Groene Amsterdammer, 15 april 2015 }} {{Citaat |tekst= Geschiedenis is de geestelijke vorm, waarin een cultuur zich rekenschap geeft van haar verleden. |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''Cultuurhistorische verkenningen'', 1929, p. 156, 166; ''Verzameld Werk'', deel 7, [https://www.dbnl.org/tekst/huiz003gesc03_01/huiz003gesc03_01_0005.php p. 102]. |aangehaald= {{aut|Chris Lorenz}}, ''De constructie van het verleden'', 2008, p. 228. }} {{Citaat |tekst= Heeft ooit een [[Racisme|rastheoreticus]] met schrik en schaamte bevonden, dat het ras, waartoe hij zich rekende, het minderwaardige moest heeten? |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''In de schaduwen van morgen'', 1936, [https://www.delpher.nl/nl/boeken/view?identifier=MMKB06:000000098:00090&coll=boeken p. 74]. |aangehaald= {{aut|Sarah Bakewell}}, ''De humanisten. Dromers, denkers en onderzoekers die de wereld veranderden'', 2023. }} === Herfsttij der Middeleeuwen === {{Citaat | tekst = Toen de wereld vijf eeuwen jonger was, hadden alle levensgevallen veel scherper uiterlijke vormen dan nu. Tussen leed en vreugde, tussen rampen en geluk scheen de afstand groter dan voor ons; al wat men beleefde had nog die graad van onmiddellijkheid en absoluutheid, die de vreugde en het leed nu nog hebben in de kindergeest. | bron = [http://www.gutenberg.org/files/16829/16829-h/16829-h.htm ''Herfsttij der Middeleeuwen''], 1919, Eerste zinnen van het eerste hoofdstuk. | aangehaald = Tirade, Volume 41, 1997, p. 9 </br> [http://www.digibron.nl/search/detail/012ddd54d0db25c69de4dee6/wijsheid-van-de-dichter-en-het-kind ''Wijsheid van de dichter en het kind''], Digibron, 12 juli 1999 </br> [https://www.trouw.nl/cultuur/gedachten-die-klinken-en-blinken~aae83a37/ ''Gedachten die klinken en blinken''], Trouw, 27 mei 2006 </br>{{aut|Paul de Wispelaere}}, [https://books.google.nl/books?id=en8M55pwjh4C&pg=PA195&lpg=PA195&dq=%22tussen+leed+en+vreugde%22&source=bl&ots=bO2bElqt2j&sig=On-hwP9RQDhUcjA-F1JtMwJWho8&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwjU6ZuZ1JfSAhUFMBoKHaCTABAQ6AEIOzAG#v=onepage&q=%22tussen%20leed%20en%20vreugde%22&f=false ''De moderne roman''], p. 195 </br> | opmerking = | opmerking2 = }} {{Citaat | tekst = De klokken waren in het dagelijks leven als waarschuwende goede geesten, die met bekende stem dan rouw, dan blijdschap, dan rust, dan onrust kondigden, dan opriepen, dan vermaanden. Men kende hen bij gemeenzame namen: de dikke Jacqueline, klokke Roelant; men wist de betekenis van kleppen of luiden. Men was ondanks het overmatig klokgelui niet verstompt voor de klank. | bron = [http://www.gutenberg.org/files/16829/16829-h/16829-h.htm ''Herfsttij der Middeleeuwen''], 1919, eerste hoofdstuk | aangehaald = [https://books.google.nl/books?id=ja-XDwAAQBAJ&pg=PT39&lpg=PT39&dq=%22de+klokken+waren+in+het+dagelijks+leven+als%22&source=bl&ots=OYwRiMWlLL&sig=ACfU3U1rI8XbgkWD_w5J9kmI229gMrMTYw&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwjVvbDf0fXoAhXhwAIHHQg0DcIQ6AEwBXoECAsQMg#v=onepage&q=%22de%20klokken%20waren%20in%20het%20dagelijks%20leven%20als%22&f=false ''De kleine Huizinga: de klassieke herfsttij der middeleeuwen ''], 2019</br>[https://www.nrc.nl/nieuws/2020/04/18/klokken-van-hoop-a3997162 ''Klokken van hoop''], Tommy Wieringa, 18 april 2020 | opmerking = Wieringa maakt een vergelijking tussen het klokkenluiden zoals dat gebeurde in de middeleeuwen en in de 21e eeuw in [[w:Amterdam|Amsterdam]], ten tijde van de [[w:coronapandemie|coronapandemie]]. | opmerking2 = }} {{menu}} {{DEFAULTSORT:Huizinga, Johan}} [[categorie:Historicus]] [[Categorie:Nederlands wetenschapper]] a900tkupafg3ly08tbngeps4b23nepf 94974 94973 2026-06-16T12:32:59Z Karmakolle 5864 94974 wikitext text/x-wiki [[Bestand:Reproduction of a portrait of professor of history J. Huizinga, AHM-F-5422-43 (cropped).tiff|thumb|Johan Huizinga.]] {{Koppelingen | w = ja | commons = ja | s = Auteur:Johan Huizinga | b = }} {{Auteur |naam= Johan Huizinga |wikipedia= Johan Huizinga |periode= , 7 december 1872 – 1 februari 1945 |beschrijving= was een Nederlands historicus }} {{Citaat |tekst= Maar kunt ge nu die bespiegelingen waar maken. Kunt ge ze nu demonstreeren aan duizend bijzonderheden? Want eerder hebt ge uw taak als historicus niet vervuld. Niet het algemeene maar het bijzondere willen wij weten. |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, Universiteitsbibliotheek Leiden, Archief van Johan Huizinga, HUI 122 (aantekeningen op losse papierstrookjes betreffende de Nederlandse geschiedenis, ca. 1906-1909) |aangehaald= {{aut|Anton van der Lem}} , [https://huizinga-online.nl/blog/huizinga-and-the-historical-sensation/ Huizinga en de historische sensatie], Huizinga Online, 8 februari 2010 }} {{Citaat |tekst=[...] Om kort te gaan, een term 'het Westen' krijgt eerst zin, wanneer wij daaronder verstaan de Latijnsche Christenheid, zooals die zich in den loop der vroegere middeleeuwen had afgezonderd van de landen, die niet in Rome het fundament dier Kerk vonden. |bron={{aut|Johan Huizinga}}, [http://www.dbnl.org/arch/huiz003gesc04_01/pag/huiz003gesc04_01.pdf ''Geschonden wereld, een beschouwing over de kansen op herstel van onze beschaving''], 1945 |aangehaald= {{aut|H.W. van den Doel }} , ''Europa En Het Westen'', Uitgeverij Bert Bakker, 2004, p. 24 }} {{Citaat |tekst= Wij leven in een bezeten wereld. En wij weten het. Het zou voor niemand onverwacht komen, als de [[waanzin]] eensklaps uitbrak in een razernij, waaruit deze arme Europese mensheid achterbleef in verstomping en verdwazing, de motoren nog draaiende en de vlaggen nog wapperende, maar de geest geweken". |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''In de schaduwen van morgen'' (1935); ''Verzameld Werk'', deel 7, pag. 315. |aangehaald= [https://www.groene.nl/artikel/en-behoed-ons-voor-het-kwade ''En behoed ons voor het kwade''], De Groene Amsterdammer, 15 april 2015 }} {{Citaat |tekst= Geschiedenis is de geestelijke vorm, waarin een cultuur zich rekenschap geeft van haar verleden. |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''Cultuurhistorische verkenningen'', 1929, p. 156, 166; ''Verzameld Werk'', deel 7, [https://www.dbnl.org/tekst/huiz003gesc03_01/huiz003gesc03_01_0005.php p. 102]. |aangehaald= {{aut|Chris Lorenz}}, ''De constructie van het verleden'', 2008, p. 228. }} {{Citaat |tekst= Heeft ooit een [[Racisme|rastheoreticus]] met schrik en schaamte bevonden, dat het ras, waartoe hij zich rekende, het minderwaardige moest heeten? |bron= {{aut|Johan Huizinga}}, ''In de schaduwen van morgen'', 1936, [https://www.delpher.nl/nl/boeken/view?identifier=MMKB06:000000098:00090&coll=boeken p. 74]. |aangehaald= {{aut|Sarah Bakewell}}, ''De humanisten. Dromers, denkers en onderzoekers die de wereld veranderden'', 2023. }} === Herfsttij der Middeleeuwen === {{Citaat | tekst = Toen de wereld vijf eeuwen jonger was, hadden alle levensgevallen veel scherper uiterlijke vormen dan nu. Tussen leed en vreugde, tussen rampen en geluk scheen de afstand groter dan voor ons; al wat men beleefde had nog die graad van onmiddellijkheid en absoluutheid, die de vreugde en het leed nu nog hebben in de kindergeest. | bron = [http://www.gutenberg.org/files/16829/16829-h/16829-h.htm ''Herfsttij der Middeleeuwen''], 1919, Eerste zinnen van het eerste hoofdstuk. | aangehaald = Tirade, Volume 41, 1997, p. 9 </br> [http://www.digibron.nl/search/detail/012ddd54d0db25c69de4dee6/wijsheid-van-de-dichter-en-het-kind ''Wijsheid van de dichter en het kind''], Digibron, 12 juli 1999 </br> [https://www.trouw.nl/cultuur/gedachten-die-klinken-en-blinken~aae83a37/ ''Gedachten die klinken en blinken''], Trouw, 27 mei 2006 </br>{{aut|Paul de Wispelaere}}, [https://books.google.nl/books?id=en8M55pwjh4C&pg=PA195&lpg=PA195&dq=%22tussen+leed+en+vreugde%22&source=bl&ots=bO2bElqt2j&sig=On-hwP9RQDhUcjA-F1JtMwJWho8&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwjU6ZuZ1JfSAhUFMBoKHaCTABAQ6AEIOzAG#v=onepage&q=%22tussen%20leed%20en%20vreugde%22&f=false ''De moderne roman''], p. 195 </br> | opmerking = | opmerking2 = }} {{Citaat | tekst = De klokken waren in het dagelijks leven als waarschuwende goede geesten, die met bekende stem dan rouw, dan blijdschap, dan rust, dan onrust kondigden, dan opriepen, dan vermaanden. Men kende hen bij gemeenzame namen: de dikke Jacqueline, klokke Roelant; men wist de betekenis van kleppen of luiden. Men was ondanks het overmatig klokgelui niet verstompt voor de klank. | bron = [http://www.gutenberg.org/files/16829/16829-h/16829-h.htm ''Herfsttij der Middeleeuwen''], 1919, eerste hoofdstuk | aangehaald = [https://books.google.nl/books?id=ja-XDwAAQBAJ&pg=PT39&lpg=PT39&dq=%22de+klokken+waren+in+het+dagelijks+leven+als%22&source=bl&ots=OYwRiMWlLL&sig=ACfU3U1rI8XbgkWD_w5J9kmI229gMrMTYw&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwjVvbDf0fXoAhXhwAIHHQg0DcIQ6AEwBXoECAsQMg#v=onepage&q=%22de%20klokken%20waren%20in%20het%20dagelijks%20leven%20als%22&f=false ''De kleine Huizinga: de klassieke herfsttij der middeleeuwen ''], 2019</br>[https://www.nrc.nl/nieuws/2020/04/18/klokken-van-hoop-a3997162 ''Klokken van hoop''], Tommy Wieringa, 18 april 2020 | opmerking = Wieringa maakt een vergelijking tussen het klokkenluiden zoals dat gebeurde in de middeleeuwen en in de 21e eeuw in [[w:Amterdam|Amsterdam]], ten tijde van de [[w:coronapandemie|coronapandemie]]. | opmerking2 = }} {{menu}} {{DEFAULTSORT:Huizinga, Johan}} [[categorie:Historicus]] [[Categorie:Nederlands wetenschapper]] iiez76wa2jvfw7od485yf75ry74bguh