Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.46.0-wmf.24 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 4 1706 317880 316355 2026-04-19T11:56:53Z Johshh 5303 /* Korleis lage svært små djvu filer? */ ny seksjon 317880 wikitext text/x-wiki 01l2qhhu2qbt7hfdzg7he2opw75nnpi 106 5934 317595 317516 2026-04-18T12:04:22Z Johshh 5303 317595 proofread-index text/x-wiki ecp1ul15h3lwnca9nu0bui5fns9jeok 106 8147 317661 244958 2026-04-18T14:35:42Z Johshh 5303 317661 proofread-index text/x-wiki ibm25p2ittmc5lazn38hayk5jsq6day 102 62352 317708 217652 2026-04-18T16:28:55Z Johshh 5303 317708 wikitext text/x-wiki ag4j00xkukep03zjia9fbydvjlpj1vj 317839 317708 2026-04-18T18:29:16Z Johshh 5303 317839 wikitext text/x-wiki 2ixi294jm7f2p1vajazw777fmsuwy18 0 68315 317659 183727 2026-04-18T14:30:18Z Johshh 5303 317659 wikitext text/x-wiki a3xt4fuq38r166k9uw4ysrckinzohoi 317660 317659 2026-04-18T14:30:46Z Johshh 5303 Fjernet sideversjon [[Special:Diff/317659|317659]] av [[Special:Contributions/Johshh|Johshh]] ([[User talk:Johshh|diskusjon]]) 317660 wikitext text/x-wiki bvi88i00y3hj8wsj364sqk45no77hqd 0 89262 317658 245634 2026-04-18T14:29:19Z Johshh 5303 317658 wikitext text/x-wiki ogq75t68rnftl92twn7x29hfmkx9a3s 0 91097 317666 226036 2026-04-18T14:45:21Z Johshh 5303 l til Kategori 317666 wikitext text/x-wiki 0ziqo1xa7uvjxpkuijj48q82g1jen24 104 118553 317879 302240 2026-04-19T11:38:04Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317879 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 0 120684 317878 302259 2026-04-19T11:35:04Z Johshh 5303 317878 wikitext text/x-wiki 2jcxflk8gz8ahmy1hvntozmmmv6a3k2 0 134643 317865 316181 2026-04-19T11:07:04Z Johshh 5303 317865 wikitext text/x-wiki p25wrqdg08ak2asqew8eh5r8xyp5cun 104 134658 317843 316203 2026-04-19T10:16:40Z Øystein Tvede 3938 317843 proofread-page text/x-wiki jn083642f1jdce29n3mcxuitttkvpkw 104 134675 317844 316233 2026-04-19T10:17:52Z Øystein Tvede 3938 317844 proofread-page text/x-wiki d3ih28n3vq4zfj9h7ns29jhv4b7frxz 104 134720 317845 317393 2026-04-19T10:18:54Z Øystein Tvede 3938 317845 proofread-page text/x-wiki fkfmu4a5f4qxep1fxjwe8bp8a1jigzr 104 134735 317847 317395 2026-04-19T10:19:37Z Øystein Tvede 3938 317847 proofread-page text/x-wiki 9ph57amlpjmsnsew8gco7atz9wkiulc 104 134780 317848 316343 2026-04-19T10:20:27Z Øystein Tvede 3938 317848 proofread-page text/x-wiki d0d9s0436t10erk27u5q4w1nhj4xdxi 104 134814 317849 316382 2026-04-19T10:21:08Z Øystein Tvede 3938 317849 proofread-page text/x-wiki 4laci96ctw2fwb2fvgpq85yzy0yehjn 104 134818 317850 316386 2026-04-19T10:21:39Z Øystein Tvede 3938 317850 proofread-page text/x-wiki g5x5v3305dziijwl883uwhj7q3gbb1z 104 134830 317851 316399 2026-04-19T10:22:18Z Øystein Tvede 3938 317851 proofread-page text/x-wiki 602a28f7wndxevemfjzv9y6e3agvxve 104 134833 317852 316403 2026-04-19T10:22:51Z Øystein Tvede 3938 317852 proofread-page text/x-wiki 3vewcnszci4wk2pwyfcqmug62z5wh2a 104 134839 317842 316409 2026-04-19T10:15:04Z Øystein Tvede 3938 317842 proofread-page text/x-wiki gtx2j84m1avkfy0qmxnkkb4m0gv0ton 104 134844 317853 316414 2026-04-19T10:23:26Z Øystein Tvede 3938 317853 proofread-page text/x-wiki m6lpnxn9tb52urp0vwrf3e155mgovb9 104 134847 317857 316420 2026-04-19T10:55:07Z Øystein Tvede 3938 317857 proofread-page text/x-wiki iprnqgg3x2zj1cu4oijpqb1y6p97cs7 317860 317857 2026-04-19T10:58:29Z Øystein Tvede 3938 317860 proofread-page text/x-wiki 4liwxgvzt04aqhgf9nhd86h1ncy2iur 317861 317860 2026-04-19T10:59:36Z Øystein Tvede 3938 317861 proofread-page text/x-wiki 7qq25dxvet65g6bel2mbwck30xdcmqi 317862 317861 2026-04-19T11:02:20Z Øystein Tvede 3938 317862 proofread-page text/x-wiki ay1di9rw6uyj5gc4yg70ccyzrgcrqky 317863 317862 2026-04-19T11:02:54Z Øystein Tvede 3938 317863 proofread-page text/x-wiki jrvstnfe2bnrciaid4a7k6kluf70hy9 104 134848 317858 316421 2026-04-19T10:56:58Z Øystein Tvede 3938 317858 proofread-page text/x-wiki ite5uzdv9amed93btn1kbrqudc0l0sh 317859 317858 2026-04-19T10:58:04Z Øystein Tvede 3938 317859 proofread-page text/x-wiki n0h5zlpt0dlos4w5mt0n9n19pjyl0cy 317864 317859 2026-04-19T11:03:16Z Øystein Tvede 3938 317864 proofread-page text/x-wiki 2f9pjwan5newfmh1rexr9oonensas6u 104 134850 317854 316423 2026-04-19T10:23:59Z Øystein Tvede 3938 317854 proofread-page text/x-wiki g6bbiyy6seo3ivpq6a0f3lns5bix4m3 104 134860 317856 316433 2026-04-19T10:24:39Z Øystein Tvede 3938 317856 proofread-page text/x-wiki 3vxod5iyvt2xbml3r5tdrhgydedasio 828 135229 317866 317192 2026-04-19T11:10:37Z Johshh 5303 317866 Scribunto text/plain 1yd5sf1gamf40xhj68cb6vs5wxlsnss 0 135563 317596 2026-04-18T12:05:45Z Johshh 5303 Ny side: <pages index="Vetle Vislie Solvending.djvu" header=1/> [[Kategori:Tekster fra 1897]] 317596 wikitext text/x-wiki nql97yeallxah1nvrnldhczr4rbdqxx 104 135564 317597 2026-04-18T12:07:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: maula. Halte-Andres var so svolten, at det svei; men han torde ikkje syna seg. Daa Hein hadde ete, tok han Praamen og rodde ut yver Vatnet. Andres sprang Strandi, so fort han orka, og han kunde so vidt fylgja, daa Hein rett som det var la Aarerne upp, stirde uppi Nutarne og dei stygge Urer. Ute ved Enden av Vatnet gjekk han i Land, steig av ut paa Berget og glodde ned i Glipen, der Kambe-Aai rann ut. Andres stod og skalv: han tok no til aa fæla for, at Mannen var galen og tenk… 317597 proofread-page text/x-wiki r709qy1fhxbns3rqsuc8myfki4nzfd7 104 135565 317598 2026-04-18T12:10:47Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: medan du kunde havt det godt og sete med meg i Praamen. No skal du lova meg ein Ting, og det skal du halda, elles so vert me Uvener i all Æva: Du skal ikkje gaa etter meg slik og luska; er det noko du vil, so skal du seia det! Halte-Andres stod og skalv, endaa Hein slett ikkje høyrdest sinna ut; men han skyna, at vart den Karen uppøst for Aalvor, var han reint speleg. Eg lovar det, sa Andres. Du skal sverja paa, at du alltid vil vera ærleg mot meg, alltid seia det som er ti… 317598 proofread-page text/x-wiki 2nf4bd9llrtxuxxuacjho8wsrh0cndr 104 135566 317599 2026-04-18T12:31:20Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: No er det eg som raar i Myrkevatn, sa Hein. Andres kunde ikkje skyna, kva han meinte med dette; men helder ikkje no torde han spyrja. Daa det tok til aa myrkna, gav dei sig paa Heimvegen, og Hein, som lenge hadde gjenge myrk og tagall, tok no til aa røa att. Andres visste ikkje kva han skulde svara paa mangt av det; han totte det var det underlegaste han i sitt Liv hadde høyrt. Her so vænt og uhuglegt her uppe med Myrke- vatnet sa Hein. Det er plent som det var laga til Møte… 317599 proofread-page text/x-wiki f6e4lpdso7x0cy02l22kxy2gvgy5ewt 104 135567 317600 2026-04-18T12:32:47Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ja, her hev gjenge slik ei Segn eingong, sa Andres. Ja, var det kje det eg visste? sa Hein, i ein Tone som han ikkje lika at Andres svara honom. Daa dei var komne eit Stykke upp i villaste Skogen, greip Hein Andres i Armen og sa han skulde staa still. Andres totte det var reint uhuglegt og syntest, at Augo lyste i Hausen paa honom som paa ein Katt, og sidan gjekk han med den Trui, at Hein kunde sjaa i Myrkret som eit Villdyr. Høyrer du Susen fraa Skogen? sa han. Det er Aand… 317600 proofread-page text/x-wiki g1nshu7l5wdhgk0ee21wpvwgpro3tfr 104 135568 317601 2026-04-18T12:35:26Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: rett grunnmura Tru paa Gud, men det visste han, at var der nokon Gud til, so maatte han vera god og rettferdig. Gud er god og rettferdig, sa Hein, ja visst. Men paa sin Maate er han det, ikkje paa vaar. Her er so mykje underlegt, sa han ei Stund etter. Heile Livet ligg dei under Bann, dei som hev gjort vondt, fyrr dei vart fødde. Trur du, at me hev vore til fyrr? spurde Halte-Andres. Ikkje alle, nei. Eg er viss paa, at eg hev vore til. Ein Gong var eg Viking, ein annan Gen… 317601 proofread-page text/x-wiki ouukxuxwjbkhf9eu26t6at1xogcwggd 104 135569 317602 2026-04-18T12:37:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sovorne Kjenslor som Folk kallar vonde, men som kanskje er gode, som kanskje den altraadande sjølv skapar? At der er Graat under kvart eit Smil, og svart Sorg jamsides dei raudaste Rosor? At endaa den som inkje vondt hev gjort, ser nedi si Sjæl og finn djupe fæle Avgrunnar som han ''maa'' nedi, han ''maa'' gjera det Vonde, av di det kallar paa honom Natt og Dag, um han so veit, at han etterpaa vert hugsprengd og fær den store, tærande Sjælesott. Trur du paa Lagje daa? spurde… 317602 proofread-page text/x-wiki rq6mnf07s7nqum0ni4bu1ubo53a258i 104 135570 317603 2026-04-18T12:39:53Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ja, her er mykje rart, sa Andres. Eg hev gruna og gruvla so ofte paa desse Spursmaali; men so sa Presten det til meg, at det var Djevelen sitt Verk, og sidan hev eg freista aa halda det fraa meg. Det gjorde du ikkje Rett i, sa Hein. Det gagnar lite aa stengja for Tankar. Eingong kjem dei att, og kanskje dei hemner seg daa: kjem i ei Stund daa dei forvillar di Sjæl. Du fær ikkje Fred, fyrr det er løyst; gjer du det ikkje fraa deg her, fær du det att i andre Livet. I det andre… 317603 proofread-page text/x-wiki p3n1bwgppk3ga1zqzlmv5id2e7ry9hq 104 135571 317604 2026-04-18T12:40:21Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Eivind sidan gjorde: difor hadde han vorte Handels- mann, for at han i ein Fart kunde verta rik og syna Knut og Kari at han var likso gild Mann, han. Daa Knut hadde drive Vegard til Auksjon og sjølv slege det til seg, hadde dei tala, men berre det som vondt var; Eivind hadde sagt: Eg skulde ynskja, at du ein- gong vart heimlaus, som eg er det no! Mange stygge Ord var sagde baade daa og seinare; men alle desse smaa Minni var bleikna mot eit stort, det var likt eit Saar som end… 317604 proofread-page text/x-wiki 078ic6fyxxv3ky1pces18y2fjcebdsj 104 135572 317605 2026-04-18T12:42:49Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: paa Knut og sa med djup tung Røyst: Godkveld, Knut Kamben! Han fann fram ein Stol til honom og sa etter gamal Sed: Er Framandfolk ute so seint? Framand?. . . Du kjenner meg ikkje att, Knut? Nei, eg kan ikkje minnast eg hev set deg. . . Du saag meg altfor ofte ein Gong . . . Knut stirde paa honom, dei andre glodde kvar fraa si Kraa. Det er no vel aldri Eivind Vegard? sa Kari med bibrande Mæle. Det var Eivind Vegard, sa han stilt, sette seg paa Stolen og byrja graata. Taar… 317605 proofread-page text/x-wiki ir0rkwgwoagp9wy62clsrsb8ukbjqhg 104 135573 317606 2026-04-18T12:44:28Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Gongen, og at han no ikkje kunde bu i Staden meir. Han vilde no spyrja - han sa ikkje beda - um Knut kunde gløyma alt vondt som hadde kome dei imillom . . . det var tungt for honom aa seia dette; men han gjorde det ikkje for si eigi Skuld, hans Liv var forspillt likevel det men for Kona og den unge Dotteri, som det laag so mange Freistingar i Vegen for . . . Knut hadde ikkje svara noko vidare paa dette, det gjorde honom vondt aa sjaa Eivind soleis; men sam- stundes vilde han… 317606 proofread-page text/x-wiki lki4nubmbnc3vi8gwb7ita70oku81mj 104 135574 317607 2026-04-18T12:45:01Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317607 proofread-page text/x-wiki fytartddb0o6yj1uofd8cr1jcvzks1y 104 135575 317608 2026-04-18T12:45:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|IV.}} Han kjende seg noko tryggare, Knut Kamben, daa Hein var komen att fraa Storstaden og hadde bede dei til Heimkomarølet. Han hadde vore innum der um Kvelden og sete og røtt lenge utyver, mest som eit anna Menneskje. Han hadde fortalt, at han hadde tinga Hestar nede i «Byen», som skulde føra Heimel og Mat og alt som til-høyrde upp til Vegard. No trong han Kvendehjelp, og spurde daa um ikkje Kari og Aas- hild kunde koma der burt og hjelpa honom. Dette lova dei, og ein… 317608 proofread-page text/x-wiki ahf74kj68s4x5qhgyzjl7ej2yyc9dzs 104 135576 317609 2026-04-18T12:46:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: syna dei noko reint forunderlegt, «eit Mirakelse», um han berre vilde. Um Kvelden kom Hein inn og gav seg til aa røa med dei, medan dei aat Kveldsverden. Han hadde eit tunglyndt trøytt Drag yver Andlitet, og han dirra i Mælet, naar han rødde um kor aaleine han var. For Kari kom til aa spyrja honom, um han hadde For- eldre i Live. Til dette svara han, at Far hans var avliden, medan han var Smaagut, og Mori hadde døytt fraa honom, fyrr han var væl vaksen. Han hadde ei Syster… 317609 proofread-page text/x-wiki pt13vw1qo2jws99cxhg55nxwnpo2jzk 104 135577 317610 2026-04-18T12:46:50Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: like gode og hadde like Rett til Arbeid og Mat. Um han skulde gjera nokon Skilnad, vilde han setja dei fatige og underkuva høgst, av di dei hadde havt det verst. Mannen maatte alltid dømast etter det han hadde gjenge igjenom, etter det han hadde vunne for seg sjølv, ikkje etter det han hadde ervt, elder etter det han visste, elder etter det han hadde gjort for andre. Dei hadde undra seg yver dette og yver mangt anna av det han sa; men samstundes kunde dei ikkje anna en lika h… 317610 proofread-page text/x-wiki rxey03xns44xjkr4uy3lbdjrkw30mds 104 135578 317611 2026-04-18T12:49:10Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Daamen av luktande Vatn, som ho hadde fenge av ein av Belarne sine. Eg hev ikkje Hug, sa Aashild. Eg kan ikkje skyna, korleis du hev vorte laga i Sumar. Hev ikkje Hug til det? Dermed gjekk Sigrid, og Aashild nøytte seg med aa fletta Haaret sitt og fylgde so Hjuringen aat Skogen, fortalde kvar han skulde gjæta Etternooni, og gjekk so heim att. Ho gjekk utt og inn, smaasulla paa ei Visa, song Tonar og Ord, som kom av seg sjølve, men som like- vel synest henne so væne, at ho… 317611 proofread-page text/x-wiki fmyenxfd7vv4373v651twnjeybhuxlx 104 135579 317612 2026-04-18T12:50:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: No var vel Gjesterne komne til Vegard, Hein stod ute paa Tunet og baud dei velkomne. So spurde han kanskje Mor hennar, kvi ikkje Aashild var med. Eg vonar du kjem, Aashild; eg vilde tykkja det var tregalegt, um du gav deg til heime. Ho hadde lika honom, daa han sa dette; men sidan kom ho til aa tenkja, at dette hadde han vel og sagt til alle dei andre, til alle dei staute og byklædde Gjen- torne nedanifraa Dalen. . sjølvsagt, ho var ingen Ting for honom, ingen Ting. Ho kjen… 317612 proofread-page text/x-wiki k1mnh47rvs9f370w9yjx5h2app309ri 104 135580 317613 2026-04-18T12:51:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Livet deira lettare og Synet friskare. So sette ho seg, leste Hænderne ikring Luren og las Fadervaar, og tenkte mest paa Ordi: «Frels oss fraa det Vonde!>> So gjekk ho upp yver den bratte Lidi heilt uppaa Nuten, so ho kunde sjaa nedpaa Myrkevatn. Ho snudde seg fram yver mot Bygdi att; nedanfyre seg saag ho helgaklædde Folk koma gangande og ridande uppetter den smale Vegen framum Kamben til Vegard. Der var den gamle Skrivaren med den væne Dotteri, og langt nede saag ho ein sto… 317613 proofread-page text/x-wiki 26072w1v2g7h95bgrf2a0ycac87pj2p 104 135581 317614 2026-04-18T12:52:01Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|V.}} Ute i Tunet paa Vegard gjekk den gamle Skrivaren ikring med det trutne gulbleike Andlitet og den store krokute Nosi. Han helsa snart paa den eine og snart paa den andre av Bønderne, som han kjende fraa Tinget, klappa dei faderleg paa Herdi og baud dei Snus. Like ved Staburet stod det fire Bjørkar, og der var det sett upp ein Benk. Paa den sat Prosten og turka seg i Andlitet med ein stor raud Lommeduk. Han var elles sjukleg og hadde teke Værson sin til Kapellan, so h… 317614 proofread-page text/x-wiki s1pmthzpos1lci83qcmyyc4bvlv175x 104 135582 317615 2026-04-18T12:54:48Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Sogor um gamle Embættesmenn og lo stilt og godt, naar einkvar fekk det rett høvelegt og løglegt til. Dei fleste av Bønderne var turre og skrinne, Mennerne - var holkjaka, gamalvorne, og saag utslitne ut, medan Kvendi var meir rundleitte; sume av dei var væne og blømande. Ute i Hagen under Trei var det slege upp eit langt Bord med Sessar ikring, Lensmannen og Hotelleigaren hadde sett seg der og drakk heimbryggja Øl og tala Politikk. Dei gjorde Narr av dette underlege «Sels… 317615 proofread-page text/x-wiki g9d78e14rvpqwvceybbp84u2d6w1obv 104 135583 317616 2026-04-18T12:55:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sa han; men det kunde dei alle vita alt no, at det var ein Mann som snart vilde gjera seg kjend. Det var ei god Gjerning aa samla saman so mange av ymse Samfunds-Lag, Folk vilde læra kvarandre aa kjenna og skyna kvarandre. Og det kunde nok trengast baade i By og paa Land, serleg i dei avstengde Bygder, der Vegarne var gamaldagse og Stellet ikkje alltid som det burde vera. Det visste han godt fraa Ferderne sine baade i dette og andre Bygdelag, at der var Bønder som enno livde… 317616 proofread-page text/x-wiki 5c624cli8fa2gpw5nfbumfbdv14quk7 104 135584 317617 2026-04-18T12:56:05Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: og vænare Hus, til aa lesa Bøker og Blad . . . du vil «kultivera» honom, som du seier. Men kva hev du aa bjoda honom? Kristendom, Daning, Upplysning med Aand? Nei, du hev berre Kulturen fraa Byen. Og det er ikkje den Kultur eg kjenner fraa den Tid eg var ung. Det var adeleg Tenkjemaate, Tolsemd mot andre, høgare Hugmaal; men Bykulturen som den no syner seg, serleg i mindre Byar, gjer Livet so tomt, at det er til aa forvillast i. Skal det vera Kultur, so Herren i Himmelen verje… 317617 proofread-page text/x-wiki glfkms1h8t1zdvqn9m4cko02h47a2q6 104 135585 317618 2026-04-18T12:56:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: tala i Munnen paa den andre, so det til Slut var Uraad aa høyra Mannamaal. Hein sat og flirte og sa av og til noko til Knut Kamben; men dei andre kunde ikkje høyra kva det var. So daa Uveret hadde lagt seg noko, reiste han seg og banka paa Glaset sitt. Det var ein gamal faafengd Draum, sa han, at den einskilde skulde kunna gjera Verdi betre, skulde kunna frelsa det som er daudedømt. Verdi gjeng sin skeive Gang, etter dei Lovar som eingong er fastsette, og dei er so, at naar… 317618 proofread-page text/x-wiki 68456vc1v8lixg07ibh1b1mwwnogom4 104 135586 317619 2026-04-18T12:56:41Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: vera ein fri Mann, lat meg gaa mine eigne Vegar, so vil eg naa mitt Maal! Men forvitnelegt er det elles aa sjaa, korleis Uretten demmest upp i Folkehavet baade paa By og paa Land, med Valdsverk, med Rikdom og Rotenskap. Lat det berre demmast! Kanskje det daa eingong kunde sprengjast alt saman og ein Domedag koma, daa Vatnet bryt seg Veg og ei stor Flod øydelegg alt. Men til Domedag kjem, bøygjer eg meg for Magti, for Rik- domen, og for Uretten med. Æra yver dei som veit aa sa… 317619 proofread-page text/x-wiki 0olrlqqkbs6qbufx2avpjm2kkctjj20 104 135587 317620 2026-04-18T12:57:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: honom. Det var mange som let Glasi sine staa, av di dei ikkje skyna kva det var Hein i Grunnen hadde meint. Daa dei hadde reist seg og takka for Maten, tok Bønderne til aa kviskra seg imillom og spurde, um det var sant, at Hein hadde gjeve Engelsmannen Lov til aa byggja Dam i Myrkevatn. Nokre av dei som aatte Gardar inn med Aai, spurde Knut Kamben, um det var so han hadde selt heile Vatnet til Hein. Ja, men berre til Fisking. han skulde nok hindra Arbeidet, um han totte det va… 317620 proofread-page text/x-wiki mptenrnx83b3y43r9gveixbeh3dfe8j 104 135588 317621 2026-04-18T12:58:45Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: eit Bil, so gjekk dei ut i Nystova til aa drikka og spela Kort. so gjekk dei ut i Nystova til aa drikka og Daa det hadde vorte heilt myrkt, gaadde Folk, at det kom gangande tvo Menn med Skundor paa Herdarne. Dei var svarte i Andlitet og hadde raude Klæde. Kvendi skreik ende yver seg, at dei var stygge som Svarte- mannen sjølv; men alle styrmde dei etter, jamvel Prosten og Skrivaren, gamle Knut og Kari den Hein var daa ein framifraa Kar til aa hitta paa Morskap! Uppaa ein gam… 317621 proofread-page text/x-wiki 3oug970k8drn0c3n8tuevnplk43ej7s 104 135589 317622 2026-04-18T13:06:15Z Johshh 5303 /* Problematisk */ trenger formatering. 317622 proofread-page text/x-wiki 92xrfpsokp2jpqhy84r82hwq2ium7ub 104 135590 317623 2026-04-18T13:06:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Det var eingong tvo Grannar, byrja han. Dei hadde vore Vener fraa dei var Smaagutar, og hadde lova kvarandre med Hand og Munn, at dei skulde hjelpa kvarandre i alt. Den eine hadde ikkje Lukka med seg . . . der ser de honom paa fyrste Bilætet hanga utfyre eit fælt Djuv. Det lyser av Augo hans, han bed og tigg med heile Andlitet. Men utpaa Floget stend Venen og Grannen hans med Henderne i Lumma. Um han bøygde seg og rekte Handi ut, kunde han frelsa Venen; men han stend hard og… 317623 proofread-page text/x-wiki 6370o6rp463ne2h0v7uzzm1jh6bd3ty 104 135591 317624 2026-04-18T13:07:34Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Der kan de sjaa paa tridje Bilætet. korleis Guten dregst med Far sin . . . Livet lokkar honom, framfyre seg ser han ei fager Kvinna, dansande paa Blomar, han vil burt og vera glad saman med henne; men Faren held honom med dei kalde Henderne sine og skrik paa Hemn. evig og alltid paa Hemn. Um Dagen ligg Faren honom allstøtt i Tankar. og um Natti fær han aldri Fred; daa loyser Faren seg ut ifraa honom, tuslar ikring i Romet, stend yver Sengi hans og kviskrar. Der ser de korleis… 317624 proofread-page text/x-wiki o5yt505a9zbpbfetlg67zratpla5x5x 104 135592 317625 2026-04-18T13:08:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Kvar er Sluten? Um Mannen døyr, so er det ikkje slut med det. Um den Vonde tek Sjæli, ja, det er ikkje slut med det helder. Elles er det ingen som veit, um det ikkje i siste Stundi kjem ein Engel, ein Ljos- engel . . . Dei tagde alle og sette seg stilt. Knut Kamben sat og stirde paa Bilæte; han mintest kva han hadde fortalt Hein um seg og Eivind Vegard... han kunde ikkje tvila paa, at Framandkaren hadde tenkt paa det og skildra ''det'' paa Veggen. Otten voks, og han tyktest… 317625 proofread-page text/x-wiki k9fgp25w1uxa4mggpr76xbxb2jg1f9n 104 135593 317626 2026-04-18T13:09:13Z Johshh 5303 /* Problematisk */ trenger bedre formatering. 317626 proofread-page text/x-wiki njq3h8s4rrstibmwiodtm6q6dnpv4cp 104 135594 317627 2026-04-18T13:10:10Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: alle. No lyt du og dei andre Trælarne laga til godt For aat dei, og so helsa dei ifraa meg og seia dei Takk for dei vilde vitja meg. Dermed strauk han upp yver mot Heii. Andres stod og stirde etter honom, riste paa Hovudet og mulla halvhøgt: »Eg meiner plent det er den Vonde sjølv!» 317627 proofread-page text/x-wiki avmda0wk0u3j8xxha3ntwyoakcto246 104 135595 317628 2026-04-18T13:10:23Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317628 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135596 317629 2026-04-18T13:11:18Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317629 proofread-page text/x-wiki s4zl4g6vbbs39kohafcykcjj07kdc53 317630 317629 2026-04-18T13:11:25Z Johshh 5303 317630 proofread-page text/x-wiki 97z3d2jfk3zb0ydb7habfw620s7bgqm 317631 317630 2026-04-18T13:11:42Z Johshh 5303 317631 proofread-page text/x-wiki jyhsn281ri33t0jwe6e3bu676bk5lm0 317632 317631 2026-04-18T13:11:50Z Johshh 5303 317632 proofread-page text/x-wiki gm1cuvtbnrb5crfe5s731hnsdtmpm50 104 135597 317633 2026-04-18T13:12:00Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317633 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135598 317634 2026-04-18T13:14:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{Stor initial|et er Sundagskveld. Vinden tuslar i det fallande Lauv, Himmelen heng myrk og sorgfull yver Dalen, - berre nokre glade tandrande Augo gjenom ei Rift i det store svarte Tjeld. Inne i Stova gjeng Dansen, og eg sit her ute i Lauvhytta i Hagen med Aashild Kamben og Asbjørn. Han er glad i det sterke, og difor hev eg sett ein stor Bolle Øl og ei Flaska Franskbrennevin her ut. Her uppe likar eg meg, seier eg. Helst ein haustmyrk Kveld som denne . . . berre sjaa Skogen… 317634 proofread-page text/x-wiki oh0q3rk7onljdakdulpz14mg40ehcv0 317635 317634 2026-04-18T13:15:04Z Johshh 5303 317635 proofread-page text/x-wiki t8z4uavl5w0qejlhlvp7nd0ah3c0gjm 317636 317635 2026-04-18T13:15:22Z Johshh 5303 317636 proofread-page text/x-wiki lsepkdns271h3joc2iaml0fsoy0ebp4 104 135599 317637 2026-04-18T13:17:39Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Nei, Gud vere Lov, seier eg, ikkje noko Menneskje! - Eg kan ikkje skyna, at du tykkjer det er so gildt der uppe... naar Asbjørn kom heim og fortalde, at du laag der Natt etter Natt i Sumar plent aaleine, kom eg i Hug dei som fredlause var og maatte ryma til Skogs. Eg er fredlaus, seier eg. Eg drøymer so titt, at eg ferdast i ville Skogar, og veit kje Veg elder Lei. Eg kjenner ein tærande Angest for kvar Fuglen som fyk upp, Hjarta bankar for kvar Kvisten som brest, for eg kje… 317637 proofread-page text/x-wiki lomeqwb34nojh1wrx90cw7q4w9l0h54 104 135600 317638 2026-04-18T13:19:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: No gjeng eg inn og dansar, seier Asbjørn. Gjer de det same! Sovore er altfor uhuglegt. Ho høyrer ikkje kva han seier; det rykkjer i henne, med det same han gjeng ut gjenom Døri; ho vil fylgja med, men eg held henne fast med Augo, og ho set seg att. Eg kjenner kor rædd ho er, det er fyrste Gongen me er aaleine; eg freistar røa som fyrr, og ho vert litt um Senn meir roleg. Det er underlegt med oss som er fødde paa Vrangsida av Livet, seier eg. Me kjenner oss heim- lause og fr… 317638 proofread-page text/x-wiki 38ucoyjbd5f03f7i6cbgnwv8mhd6y2b 104 135601 317639 2026-04-18T13:20:35Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: parne, elder la Hollsteinarne, daa Morgonstjerna song og alle Ljos-Englar kvad av Sæla? Var det du? Hev du vore i Hels Rike, elder hev du set Portarne i Daudeheimen? Og daa du ingen Ting veit, du Makk i Mold, er det deg til evig Sæla um du teier . . elder eg skal forfylgja di Sjæl med myrke Skuggar, so du ropar etter meg av di djupaste Naud! Eg kunde hava Hug til aa gjera Uppreist mot denne strenge Herren. . . Han rykte me tidleg upp av heimleg Jord og sette meg i ny. Ein Dag… 317639 proofread-page text/x-wiki roz7zn2n8gg159rd0d40aznh2hoqr22 104 135602 317640 2026-04-18T13:22:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fer eg fredlaus ikring i Skogarne elder driv upp og ned i Stova, utan aa kunna gjera noko, og um Natti lengtar eg etter aa sjaa livande og ikkje daude, og eg er rædd for aa sovna. Du som nyleg sa, at du hatar Menneskja? Eg er under Bann, Aashild, nettupp difor leng- tar eg etter det eg hatar . . . den store Heimsens Styrar vilde meg vondt. Det er ei gamal Segn, at det ein Stad livde ein einaste Mann, daa den store Drepsotti hadde gjenge i Bygderne. Han gjekk fraa Gard til G… 317640 proofread-page text/x-wiki 0gidu4ky298dfpgkjlxlf4e0fmfyfcv 104 135603 317641 2026-04-18T13:24:38Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ikkje sjølv kan gaa dei. Og dersom det daa likevel ser upp mot Himmelen i Tru og takkar for Livsens Gaava og gjer Guds Gjerning, so er det attaat det gode Menneskje. Og slikt eit Menneskje hev du aldri set? Aldri. Alltid hev dei livt i seg sjølv og for seg sjølv. Dei «store» Menn mest. Aa Gud, kor Verdi lengtar etter eit slikt Menneskje! Kvar Tid hev sin Messias, me ventar enno paa vaar. Kanskje det vert ei Kvinna! Eg trur paa honom som er komen, seier ho. Han var Frelsar… 317641 proofread-page text/x-wiki bxhv48rujoei0hal31ac2b5bdyqiz2j 104 135604 317642 2026-04-18T13:25:02Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: reisa seg, daa Lampa held paa aa gaa ut. Men eg reiser meg og seier til henne, at no vert det altfor kaldt aa sitja der ute. Me gjeng inn saman. Halte-Andres sit og gnikar paa Fela si, og Ung- domen svingar seg i Dansen. Asbjørn Kamben er no so drukken, at han snautt kan staa. Han er god Kar og eglar seg inn paa ein av Husmansgutarne. Guten tek honom og set honom ned paa ein Benk, so det knakar i Bein og Bunor. I det same slær Klokka tolv, Halte-Andres spelar den siste Slaat… 317642 proofread-page text/x-wiki 68yscjhglxym9fb2263pc7v9hb28g4f 104 135605 317643 2026-04-18T13:25:37Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|II.}} Eg lokkar og forvillar. Eg byrjar tala til henne um Himmel og Solskin og endar med Myrker og Helheim, og mine Ord leikar med alt som ligg imillom. Eg diktar upp lange Sogor for henne og blandar beiske Sanningar i dei, eg fortel henne um korleis Livet er i den store Heimen, um Rikdom og Høgferd, um Glans og Glim i gyllte Salar. Um Naud som skrik til Himmelen um Hjelp, og um den dauve Gudfader som sit og berre ser paa. Um Brot som aldri vert straffa, og um Born som f… 317643 proofread-page text/x-wiki cngcljnmazzrqtidt7p8zn4454wym30 104 135606 317644 2026-04-18T13:26:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sette saman paa ny Vis . . no vilde eg so gjerne skapa ei ny Hending, og sjølv laga meg mine Ord. Men det er stygt, seier dei smaa, aa freista Sjæler til det Vonde berre for aa prøva, det er so stygt, at det er reint utrulegt, det er Uppreist imot Gud. Dei skulde berre vita, dei smaa, kor godt det er aa gjera vondt, naar det bid dei som hev gjort vondt mot ein sjølv . . det er det som gjer, at ein god Engel kan ofra evig Fred og Sæla for Satan aa verta . . . Eg hev Age for… 317644 proofread-page text/x-wiki ofpn8v4b4isl845cvvryer73xlub123 104 135607 317645 2026-04-18T13:26:50Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|III.}} Den fyrste Gongen eg saag henne, tenkte eg ho vanta Vit, og ein Dag ho stod uppaa Kambenuten og bles i Langeluren sin, tenkte eg ho klaga seg for Gud, at han hadde gløymt aa gjeva henne Sjæl. Og naar eg ser korleis alle mine svarte Tankar sprett attende mot meg sjølv fraa hennar ljose Smil, spør eg meg sjølv: Ho skulde daa vel aldri vera faavis? For eg skynar, at er ho likso grunn og likso huglaus som alle dei andre, so er det ikkje Tak aa faa, daa er heile min Fr… 317645 proofread-page text/x-wiki qlnzerltxv0esm4dmijzwg6pir4hjji 104 135608 317646 2026-04-18T13:27:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Kvar Gong eg møter henne, er hennar Panna rein og ljos, og Augo lyser med same himmelblaa Glans. Um der nokon Gong hev vore Skyer i den Hugen, hev dei drive burt, under ei Sol som eg ikkje kjenner. Ho ser so ope og endefram paa meg, og ventar berre aa faa høyra noko nytt um dette svarte Livet. Og so er me med ein Gong inne i dei store Spursmaali. Eg bryr meg ikkje vidare um kva dine lærde Menn seier um det elder det. Er det ikkje so, at dei seier eitt i Aar og plent noko anna… 317646 proofread-page text/x-wiki b6oga1vx3oq5rppp6l7xsr5lyfbe4wi 104 135609 317647 2026-04-18T13:28:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: lengter etter er fæle, so skynar eg alt no, at det ingi Sæla vilde vera for meg, um eg kom ut. Det trur eg snautt det vilde verta; men nettupp difor er det so meningslaust, at du lengtar. Og det er ikkje berre du, ei Mengd Ungdom sit i sine Dalar og grammar seg, at dei er innestengde, drøymer ville Draumar um Livet der ute, og gjer Livet heime myrkt og surt, kva Meining er det i det? Ho sit og drøymer med store Augo, og høyrer ikkje kva eg seier. So stansar eg, reiser meg og… 317647 proofread-page text/x-wiki 5ln9pi9x4u3ybx8qxmdee6fkiyoukej 104 135610 317648 2026-04-18T13:30:28Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: lar i 8, dersom dei daa ikkje hev lært den store Kunst aa teia. Men ''den'' lærer dei aldri. Eg hatar Staden, av di han skjer alle Menneskje like smaa . . . dei tusund Smaating vert heile Livet. Alle Tankar sviv um Stolar, Bord og Sengjer, um Potte- blomar, um Band og Boror, Kjolar og Hattar . . . alt sovore kan gjera desse Born glade for ein heil Dag, alt til dei gaar aat, at dei vantar ein Knapp elder ein Krok, - daa græt dei og tykkjer at heile deira Liv er forspillt. Eg… 317648 proofread-page text/x-wiki ssdgpyxr66pa72v3ad9t0ei0eo7lu6f 104 135611 317649 2026-04-18T13:33:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: naar det ingen Tanke, ingi Meining er i den Kyri? Naar der ingen Ting er som rører ved vaar Sjæl? Du vil høyra Vismenn tala? Papirblomar kjem dei med. Utan Blod, daudt og stivt. Talar lenge og væl, um Ting du ikkje bryr deg um aa vita; men um dei Spursmaal du kjærer deg um, gjeng dei ved at dei ingen Ting veit. All Heimsens Visdom er soin ei stor, gremmeleg stor Steinrøys . . um du grev i henne all din Dag, du finn snautt eit so stort Gullkorn i henne som du kunde hava i A… 317649 proofread-page text/x-wiki 9oh6pnol37fmp1ekc18j9ce9ud36rwq 104 135612 317650 2026-04-18T14:12:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: svarte Syn... eg trur paa Gud, og eg vil tru paa Meining i Livet og paa alt som er godt. Du vil, ja, det trur eg sagte. Eg og vil. Sjølv- sagt vil me det same alle. Men me kan ikkje, av di det er sume av oss som Livet hev ført til Enden av alle Tankar... det er det same som aa vandra gjenom Skug- garne i Daudeheimen. Du er ung, du er rik, du er væn … …. som ein Engel ser eg deg stiga paa den kvite Snjo. Du eig ikkje ei sviki Von, ikkje ein brosten Draum . . . kva Sak er det… 317650 proofread-page text/x-wiki 33z94bv4nrkmqp7ics5ytylxrhoe3c8 104 135613 317651 2026-04-18T14:15:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|IV.}} Ho kjem innum ein Kveld ho hev vore nedi «Byen», og me sit i Nystova og talar saman. Du er sterk og frisk, Hein, og du er rik, er det so ikkje Synd av deg aa klaga? Eg klagar aldri. Kven skulde eg klaga for? Men eg seier det eg meiner um Gud og Heimsens Styre. Ja, men det er stygt av deg . . . du hev det godt, og det finst so mange Millionar som hev det vondt. Hev du Hug til aa høyra, kva det er gjort mot meg og mine? Det vilde eg gjerne . . . fortel det alt!… 317651 proofread-page text/x-wiki 3l8q9uzb68agipt1b3y8j84smwzv7e0 104 135614 317652 2026-04-18T14:16:49Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: rike Venen sin . . . Det eg minnest best er det bleike Andlitet aat Far min, og Graaten hennar Mor... eg min- nest so væl ein Vaardag. Vetteren hadde vore kald og lang, og ut paa Vaarkanten var me i Naud for For og Mat. Eg og Syster mi skulde ut um Morgonen og risa for Kreturi ein solfager Morgon. Me gjekk paa Skaren upp igjenom Bakkarne, og so fekk me samstundes Auga paa ein grøn Flekk. Eg vart so glad, at Hjarta hoppa... me kappsprang burt aat Taaflekken, me vilde setja oss… 317652 proofread-page text/x-wiki nxqj2xpqzw1h1yez2o4itrjted9uhy2 104 135615 317653 2026-04-18T14:17:37Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: med Hamaren i Handi og skreik: Bjod det de vil, bjod det de vil! Alt vart selt, Rubb og Stubb . . . og det var Fars beste Ven som hadde drive det til Auksjon. Me flutte til ei onnor Grend, der fekk Far i Gang ein liten Handel. Det gjekk godt, men Far kunde ikkje una der. Det var hans Meining aa tena so mykje paa eit Par Aar, at han kunde taka att Garden; men det vart for lite han tente . . so flutte han til Storstaden og fekk i Gang ein liten Handel der, ute i ein Utkant . .… 317653 proofread-page text/x-wiki m9se8hix3kluh4xz49w87pk2e9m37ft 104 135616 317654 2026-04-18T14:18:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sjølv til Slut paa Gata, og me flutte inn i eit lite myrkt Kot med det vesle dei hadde leivt oss . . . So var det berre ein Veg aa gaa: til Fatigforstan- daren; men det vilde ikkje Mor, og so la me oss til, la oss sorggjevne til aa venta paa Dauden. Men den Mannen kjem aldri, naar ein treng honom mest. Syster mi vart elles sjuk, og daa var det plent som Mor vakna att. Ho sende meg til Pantelaanaren med nokre Ringar og Sylgjor dei hadde leivt oss . . Dok- taren kom til oss, og… 317654 proofread-page text/x-wiki 7y4r8cazz9xjvm6khein19pl27fhv7h 104 135617 317655 2026-04-18T14:21:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: alle hadde lide. Dersom eg ikkje kjem attende, veit du korleis det hev gjenge meg, og daa skal du taka Hemn yver dei tvo, som er Skuld i alt, du veit kven det er, sa han. Eg hev sidan spurt, at han kom til Heimstaden sin og raaka den Mannen som eingong hadde vore Venen hans. Far bad honom um Hjelp, men Venen var hard- hjarta og girug, og sa han ingen Ting kunde gjera for honom. Eg stansar her ei liti Stund og ser paa henne. Aa, kor det var stygt av den Mannen! seier ho. Det… 317655 proofread-page text/x-wiki lim6uila5tpkwplx9wegb3mzwccq8v2 104 135618 317656 2026-04-18T14:23:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Den Kaupmannen som hadde skulda Far for Falsk, hadde fenge Helsott, og fyrr han døydde, tilstod han, at han sjølv hadde skrive Namnet paa Vekselen, men han hadde gjort Skrifti si ukjenneleg, at alle Vegar kunde staa honom opne. Daa Vekselen kom, visste han, at han kom til aa spela upp, um han skulde ut med Pengarne nett daa. . . han hadde Kona og Born, og so hadde han valt aa ofra Far. Eg lo den Gongen eg høyrde det, minnest eg, lo yver at der skal vera ein rettferdig Gud. .… 317656 proofread-page text/x-wiki luaqmg6ompnsitudn6gdah19cqhw77e 104 135619 317657 2026-04-18T14:28:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: honom, han svarar meg aldri, naar eg spør, kvifor eg skal gjera det, synest berre aa kviskra: Hemn! Hemn! Soleis raar eg daa ikkje yver mitt Liv, og maa gaa dit eg ikkje vil; ein sterkare driv meg. Gud hjelpe deg, Hein, dette er av den Vonde! Ho seier det so aalvorleg og høgtidleg, at eg maa draga paa Smilen. So seier eg, i det at eg gjeng upp og ned etter Golvet, og ho fylgjer meg med Augo: Ja, det er det visst. Hev du ikke set, Sylvelin, at mine Augo gneistrar av Harm og V… 317657 proofread-page text/x-wiki fx8petilkj5cw1rye8mn3jz7kh1u3di 104 135620 317662 2026-04-18T14:37:30Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: er difyre berre ſo mykit ſom at kommandera eit Fleirtal i Parliamentet og ſoleids hava det, dei kalla Nationens Tillit. Denne merkelege Ting verdt javnaste uansad av forgloſte Utlendingar, ſom` tala um Bretland som ei Mynster for Land, der desse tri Magtir ero haldne i fit naturlege Stand, aatſkilde og ſtaggande kverandre, paa ein reint annan Maate enn som det gjenger til i Bret- land. Av denne Grunn plaga Britarne at røda mykit utmed Spursmaalet, naar det er-Tale um framan… 317662 proofread-page text/x-wiki 3mdi12tjz1m6g85rtni64fb38hiq1se 104 135621 317663 2026-04-18T14:37:45Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kalla Skikken med Benken og Skranken (the bench and the bar). Dei hava jamvel sine Herbyrge og Hallir (inns and halls). Under ſlik ein Skipnad maa ein god Sakførarė vera meſt aal-vigtig og kunna ſetja den Pris, han lyſter, paa sine Tenestur. Det er det, som gjerer Rettargangen so kostarsam i Bretland, at Retten er til Røyndar nedsett til eit Penge-Spursmaal. Dette er likevel i det beste Samhøve med det andre Styr og Stell i Landet, og ei Umbot i denne Vegen vilde berre vera… 317663 proofread-page text/x-wiki g71ibarh8gwhvftzs3is6s7bu36m5n6 104 135622 317664 2026-04-18T14:38:05Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kan taka Loggivningi med Storm, naar det gjelder flik ei Sak som London-Politiet, vil viſt ikki vera mykit verb, naar det gjelder meir tvilsame Raadgjerdir. Daa „Ga- rottingi“ var i høgſte Blome, ſagde Times for 7de No- vember: „Det Gangverk, som no er uppehaldit til at verja Liv og Eigendom, rekker ikki braadt til.“ Eg trur dei fleste andre Folk vilde kvekka naar dei høyrde ſlike Vitnemaal, som verda stadfeſte ved daglege Hende; men Britarne taka det rolege, og velj… 317664 proofread-page text/x-wiki bf8m2bnxf6f8jn2r4s2tnv53fp5l7ie 104 135623 317665 2026-04-18T14:38:45Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Forsikring um, at dei ero uſkyldige og ſkjota til ei rett- viſare Ettertid. Nokot gruſelegare enn dette kan ein ſannelege ikki tenkja ſeg. Eg var Vitne til nokre Jury- sakir, og den Tokke eg fekk var den, at det var eit reint Lotteri, det kunde vera rett, men det var berre eit Slumpe- raam. Eg prøvade faafengt at finna nokon vitſkapleg Slutning, og som ein Sakførare, ſom hadde freiſtat eitkvart, kjende eg daa for fullſant Times hadde sagt, naar det meinte, at ein hendug… 317665 proofread-page text/x-wiki guuvnq996ghwgdgpgjl12dzeszp1mnq 106 135624 317667 2026-04-18T15:43:03Z Johshh 5303 Ny side: 317667 proofread-index text/x-wiki 7b6fufdzqqhz30j8mze6dzicm95ayzy 317668 317667 2026-04-18T15:43:12Z Johshh 5303 317668 proofread-index text/x-wiki b9c3of4f2vqionlso8hc8ui0h0ikjqr 317697 317668 2026-04-18T15:54:23Z Johshh 5303 317697 proofread-index text/x-wiki 4v8v9hgt8nzzq4qamn9u7e5xuvrjv16 317829 317697 2026-04-18T17:49:11Z Johshh 5303 317829 proofread-index text/x-wiki l79t9yh7qyqvihx0fklod2btdyw0j5b 317830 317829 2026-04-18T17:53:11Z Johshh 5303 317830 proofread-index text/x-wiki msyomb8pqu7is4pg8mrzp1ccevivjo9 317838 317830 2026-04-18T18:28:38Z Johshh 5303 317838 proofread-index text/x-wiki 6ury9u9svs906i35hofk98t0ogae9y5 317840 317838 2026-04-18T18:30:50Z Johshh 5303 317840 proofread-index text/x-wiki fp8wh4flp8bp1owqo1a558jmhd892ep 104 135625 317669 2026-04-18T15:44:42Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317669 proofread-page text/x-wiki nl4lwpe1wf4o7gkyhj6ikzlkqk91ye6 104 135626 317670 2026-04-18T15:45:18Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317670 proofread-page text/x-wiki 0jaof22ev1qi919m12bqalgxhfppx0o 317831 317670 2026-04-18T17:54:07Z Johshh 5303 317831 proofread-page text/x-wiki 2lvk1qzb1403zguhmqwbdibhayjqi6k 104 135627 317671 2026-04-18T15:46:40Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317671 proofread-page text/x-wiki dz41wyb1b7i9kikc7btn5aacdv4apa9 104 135628 317672 2026-04-18T15:47:10Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317672 proofread-page text/x-wiki 6519lrbv3e5uohvhrvq40x67yjydcml 104 135629 317673 2026-04-18T15:47:40Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317673 proofread-page text/x-wiki 0hd7unve47shfchy3j8d4t06fk962cs 104 135630 317674 2026-04-18T15:47:49Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317674 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135631 317675 2026-04-18T15:48:21Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{Stor initial|D}}et var haust, og utpaa ein gulnande aaker paa sletta stod der skurfolk liksom ein flokk av svarte kraaker, medan eitpar mannfolk lenger burte sette korne paa staur. Der var mykje aaker, som var skjerna paa ein gong, so dei maatte skunda seg med skuren. Alle, som fans i huse, var med paa aakeren, og dertil hadde dei mange leigekjeringar. Sjølv ho mor og han vesle Eirik, den yngste av gutarne, var der, og heime stod stova tom og lukt. Eirik var for liten til a… 317675 proofread-page text/x-wiki p8082mqgd3qoyehqmqcfgu7rjcovmoe 317832 317675 2026-04-18T17:57:54Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317832 proofread-page text/x-wiki 6g9c0cwee7orc0b9ao7orla3na3zd06 104 135632 317676 2026-04-18T15:48:42Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: > Hei her! svara Eirik. >Spring heim etter tobaksrullen min i hylla lat meg sjaa, kor snar du kan vera!<< »Ja, ja svara Eirik, og daa alle dei vaksne kararne just stod og saag paa han, so gjorde han nokre dugeleg karslege hopp og sette avstad som ei pil. Men det var ikkje rett lengje, fyr han sakka litt paa farten. Aakeren, dei skar paa, laag eit godt stykkje utpaa boarne utanfor ein høg haug. Naar ein var heime kunde ein difor ikkje sjaa derut, og han kom no ihug, at der ik… 317676 proofread-page text/x-wiki o1ymmyyxwnf3s2h1hhxx1kerhvn65x7 317833 317676 2026-04-18T18:03:06Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317833 proofread-page text/x-wiki fj5fs3x7x55x2ph5l759a2lb8tzy6yl 104 135633 317677 2026-04-18T15:48:56Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han ikkje kom med tobak, og endaa verre: kararne kunde koma til aa læ aat han! . . . Nei, han laut. vaaga seg lell, og so knytte han neven i lommen og sputta og sa: »Aa skitt paa det her er gut, som ikkje er rædd her! Og so tok han mod og mannshjarta til seg, trampa hardt i vegen og stemnde byrg heimyver bøarne og inn millom husa - framum eldhuse, framum vedskjole, framum grisehuse. Og skulde det nokon stad trengjast aa vera modug, so var det der. Uppaa veggen var der ei rund… 317677 proofread-page text/x-wiki 541tmsz2q4rv67rspwlo0ipcisft7mr 317834 317677 2026-04-18T18:10:43Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317834 proofread-page text/x-wiki bouzyfysm5u17r64jxhwj126qb9wiej 317835 317834 2026-04-18T18:10:53Z Johshh 5303 317835 proofread-page text/x-wiki d615nopd0o1uz1qkh73ct2ojk0ed88v 104 135634 317678 2026-04-18T15:49:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Soleis kom han godt og vel framum utan aa vekkja styggen; men just som han tok til an kjenna seg trygg og skulde springa um staburs- nova, knakk ein kvist under eine foten hans, og meir skulde der ikkje til. Grisen stokk upp med eit skræmelegt gruff og tok til aa gryla og klaa seg og riva paa dora, so det knaka og knast. Uff! Med nokre hopp var Eirik burti kjøkendøra paa baksida av stova, smatt inn og lukte att etter seg. Den styggen han var nok galen av svolt og no, attaat ha… 317678 proofread-page text/x-wiki 0057e1ckk5f2vfrxry8afh1n3o8piew 317836 317678 2026-04-18T18:16:48Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317836 proofread-page text/x-wiki 6cnqkja01brnve7u78crfbqbokhv40d 104 135635 317679 2026-04-18T15:49:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: var komne heim etter staurar? Han sprong fram for nova men som ein gneist stokk han attende og var nærved aa daana av rædsla. Det var grisen, som rumla! Han hadde letta heile døra av jarne og var komen ut og heldt no paa aa riva ned ein heil hurv med staur burtved vedskjole. Og i same blinken fekk han auga paa Eirik, sette i eit fælt gruff og hoppa ende upp! Hu, hu!<< kvein Eirik og spratt endaa høgare. »Gruff, gruff!<< sa grisen og gjorde eit tverrkast, og so kom han i tenja… 317679 proofread-page text/x-wiki ck25tj9izjx35e3ferh6dui946lor4m 317837 317679 2026-04-18T18:27:30Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317837 proofread-page text/x-wiki 6ibebm8m6otwsnuvi8gda78pdn9c5hk 104 135636 317680 2026-04-18T15:49:46Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: med eine bogen, sette i eit kvin og vart stansa litt. Dette var den gode lukka for Eirik. Han fekk fyremun og kom framum nova i øvre enden paa loda, og daa grisen kom der, var guten komen framum den andre nova. Daa stansa grisen og saag seg ikring med runde augo, og paa den andre sida av nova var guten og stansa og saag seg ikring med avskræmde augo. Han høyrde grisen pusta og blaasa. I neste augeblik kunde han koma, og han kunde ikkje sjaa nokon stad til aa berga seg. Her var… 317680 proofread-page text/x-wiki jg83qaa1k2ikhpfloiwghghqmav219x 317841 317680 2026-04-18T19:25:31Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317841 proofread-page text/x-wiki dhizkf52tchv0k5sr70q9bz1jfhm7zz 104 135637 317681 2026-04-18T15:50:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: slengde seg ned og pusta ut. Daa grisen ikkje kunde naa i han, tok han til aa gaa rundt steinen og gryla og sjaa upp med dei runde, stygge augo sine; men han kunde gaa der, solengje han vilde — herupp vann han aldri! Langt um lengje turka Eirik taarorne, reiste seg og saag seg ikring. Grisen gjekk der endaa; men han hadde tagna no, daa han saag, han ikkje kunde koma lenger. Tvi, det var maata aat han, trolle, no kunde han gaa der og snuta! Eirik kjende seg so trygg… 317681 proofread-page text/x-wiki 5ywyqed4on9z91y0anjs9sxxjxtcwgl 317846 317681 2026-04-19T10:18:58Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317846 proofread-page text/x-wiki 7l55920fhyscodoi5rq98k13r5uwl75 104 135638 317682 2026-04-18T15:50:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: seg, daa han sprong. Han kunde ha det svert gildt og hyggjelegt her paa steinen med alt dette. Han tok fyrst til aa eta bær av hjartans lyst; sidan bygde han hus aat hesten og skar seg ein stav, og han kjende seg so glad og velnøgd, at han tok til aa mulla og syngja til arbeide. Og medan han stulla med smaasteinarne, fann han paa endaa eit gildt moro: han gjekk frampaa kanten av steinen, heldt seg fast i ei bjørk og tirra upp grisen med steinar og mose, som han sleng… 317682 proofread-page text/x-wiki 8mqfi433xicllz7y8cprcuibbey35d9 317855 317682 2026-04-19T10:24:06Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317855 proofread-page text/x-wiki n2cm4e4p34phhtzhbds0yfqv6fvf9ov 104 135639 317683 2026-04-18T15:50:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: mor kom og skulde koka grauten tilkvelds. Men det kunde verta lengje tildess — i timevis. Ho kom nok ikkje fyr sola var gjengi ned, og sola stod endaa eit godt stykkje uppe. Men naar han no ikkje kom att med tobak, maatte dei so ikkje koma heim og sjaa etter han, einkvar? Aa — hm — det var ikkje so visst det helder. Dei tenkte vel, at han hadde gløymt det, han skulde gaa etter, og at han var gjengen ned til smaagutarne paa granne- garden. Han mintest med samvitsagg,… 317683 proofread-page text/x-wiki tbv3t1y5v3pd73kd7dtw2otn9md9pea 317871 317683 2026-04-19T11:20:24Z Johshh 5303 317871 proofread-page text/x-wiki 0cwbw84pgq960a2k39npzaknrurrbuw 104 135640 317684 2026-04-18T15:50:39Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: var der haugar og skog, so ein kunde gaa i skjol heile vegen utyver til skurfolka. Daa han hadde set paa dette ei stund, lagde han seg flat ned midt paa steinen. Det var liksom ei lita dokk i mosen der og nokre buskar ikring. Det var soleis uraad, at grisen kunde sjaa atti han, og han vart liggjande still som ei mus. Ei god stund etter reiste han ljodlaust paa seg og kika ut millom lauve. Han hadde ikkje høyrt grisen paa ei heil æva no, men daa han skulde til aa sjaa… 317684 proofread-page text/x-wiki laquilc8w4eqcjen3ez4ae9sc5tjlea 104 135641 317685 2026-04-18T15:50:53Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: høyra han so langt — alt utanfor dei høge haugarne. Og sjølv um dei høyrde noko gaula, so kunde dei ikkje vita, at det plent var han. — Der var ingen, ingen ting aa gjera anna enn aa slaa seg til ro og venta. — Der var vidt utsyn fraa steinen, der han stod. Han kunde sjaa uppetter alle bøarne og lidarne og fjella, og han kunde sjaa innyver haugarne og bakkarne langt austyver fraa Storaakeren. Det var blenkjande solskin derinne, medan løda tok til aa kasta skugg… 317685 proofread-page text/x-wiki 95ibpc8an3d465nigrqy90i3dyx7es6 317872 317685 2026-04-19T11:20:52Z Johshh 5303 317872 proofread-page text/x-wiki hjwuapnks19d0fg7wehwo6hazuq952y 104 135642 317686 2026-04-18T15:51:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Der var endaa bringebær i mengd burti rise, og han hadde hesten sin og kniven og alt aa moroa seg med; men det var som visna for han altsaman, daa han no saag paa det att, og han snudde seg fraa det med sure augo. Det var ikkje moro i nokon ting her lenger, naar han laut sitja botten, og berre laut sjaa paa den grisen. Og soleis skulde han lota sitja radt tilkvelds! Det var ikkje til aa halda ut. Han slengde seg gruv ned paa mosen og stridgret, han sparka med føterne… 317686 proofread-page text/x-wiki 1go8gmmx012crpk8kujacz7q9qw4sv4 317873 317686 2026-04-19T11:21:20Z Johshh 5303 317873 proofread-page text/x-wiki 7tatl79k7v9ea47hotfacpo18v2tyht 104 135643 317687 2026-04-18T15:51:35Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: den krulla rova; men so vart det ein stopp i det att. Hjarta aat guten tok til aa banka; han reiste seg ljodlaust upp, hengde trehesten etter bande paa ryggen — det kunde altid vera gildt aa ha 'n med — og stakk daasen og knivstelle i lommen for aa vera ferdug paa alle voner. Hadde han no berre vore burtpaa aakeren millom den tette skogen av staurar, so skulde han alt vore fri, fri! Men endaa stakk rova derburte fram og vart staaande soleis og dirra og dirra i det end… 317687 proofread-page text/x-wiki ke8sfk3z1aajvqapexifzffiry4v64y 317874 317687 2026-04-19T11:21:49Z Johshh 5303 317874 proofread-page text/x-wiki h4uyk1g68ce50vrhothgogr0ug1gigi 104 135644 317688 2026-04-18T15:51:49Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han staa her endaa lenger og venta, So kunde det henda, at grisen sistpaa kom att! So ille maatte han ikkje stella seg. — Han brann av utaalmod, han stod som paa naaler og kjende seg sterk og modug etter den lange kvilda, og so steig han ljodlaust ned og vaaga spronge. Paa den mjuke marka kunde han snaudt høyra sine eigne stig, og som ei pil foor han yver og inn millom kornstaurarne. Litt forbina saag han seg ikring. Kornstaur- arne stod ikkje so tett her ved aakerr… 317688 proofread-page text/x-wiki 90sc1139knioe2e4pwkcjq6ypaa1xll 104 135645 317689 2026-04-18T15:52:08Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sjaa bak seg att; men istadenfor aa vera komen burt fraa det uhuglege syne var han no komen fram for ei annor opning, og no var grisen komen heilt fram for nova og stod som um han lydde etter. Uff daa! ... Han stokk so han spratt upp som ein grashopp og foor paa ville spronge innetter; men det gjekk no som fyrr: daa han var eit stykkje ifraa, saag han svære tjukningar av staurar, men daa han kom der, løyste dei seg upp i einstaka staurar og ingenting. Og her paa aake… 317689 proofread-page text/x-wiki bcy9umutjot4pxpubhk2zfd73b0b6ao 104 135646 317690 2026-04-18T15:52:21Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: bak seg, og best som det var, saag han atti grisen burte millom staurarne. So kom han burt att, og han høyrde berre det tusla, der styggen rende fram: og beit i korne; men fyr han visste orde av, stakk tryne og dei stygge augo aat grisen fram i ei ny opning endaa nærare. Og like langt fraa einannan stod staurarne endaa! Skulde dette halda paa lengje, so orka han snart ikkje aa laupa unda lenger. Vatne sprong fram i augo hans, og han vilde til aa skrika . .. Nei, han… 317690 proofread-page text/x-wiki dd36z81q78brahd6jeao3ufcpvg280u 104 135647 317691 2026-04-18T15:52:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: arne millom staurarne so store, at det ikkje kunde vera snakk um noko trygt gjøymsle. Endaa vaaga han ikkje aa stansa og pusta ut litt eingong, og vidare traava han . . . Daa stoppa han med eit upp — stirde framfor seg med uppspilde augo og var paa nytt lag nær ved aa setja ut eit skrik av rædsla. Han var komen til endes paa aakeren, og so stod staurarne likso langt fraa einannen her som uti den andre enden! Og innanfor aakeren byrja ikkje haugarne og tett bjørkesko… 317691 proofread-page text/x-wiki 2pnoizd03qyoguaww4oud6a5qmxir7p 104 135648 317692 2026-04-18T15:52:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: gjekk styngjer av skjelving og brennande hite gjenom han. Han fekk trong til aa hosta, og paa same tid tok det til aa svida og verkja i alle lemmer og ledar av, at han laut staa so krokut og brennande stilt. Det var so fælt, at. han sistpaa radt tok til aa letta paa seg og tenkte paa aa springa fram og skrika ut, korleis det so- gjekk, um det var til liv elder ikkje . . . Men idetsame høyrde han grisen att, og med letna bryst seig han ned att og tagde og pusta ut: de… 317692 proofread-page text/x-wiki 0stzo167l9tut0g52cdhg3mqhb3qc7b 317875 317692 2026-04-19T11:24:33Z Johshh 5303 er staurtopparne eit ord? 317875 proofread-page text/x-wiki sd8iy9y070d64sdzcouqz1di3napwih 104 135649 317693 2026-04-18T15:53:02Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: staur, at ein aldri kunde sjaa nedpaa marka. Kanskje det var dif, han hadde set, daa han stod burtved hausen midt i aakeren, og so laupe galen veg? Det var urimelegt; men det maatte eileis- ha seg, og um det hadde vore narreri i det fyrr, so kunde ikkje dette vera berre hildring. Det. maatte vera betre aa gjøyma seg der enn her — han saag det skile, topparne stod tett som ei sky! Hadde han berre vore der, aa Gud! Men korleis skulde han koma umerkt fraa stauren her og… 317693 proofread-page text/x-wiki 41ambln2hs8v4nuoa0ejqxpg3nupy31 317876 317693 2026-04-19T11:24:53Z Johshh 5303 317876 proofread-page text/x-wiki 9rgcdnj3bwmnyprh2ygxnmy395yks7c 104 135650 317694 2026-04-18T15:53:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: etter han hadde pusta ut; men det gagna alt til ingenting; — der var trolldom i aakeren no som fyrr. Daa han kom uppaat nordre enden av aakeren, var der ingen tett skog av staurar der helder, og so kom grisen. Daa kom rædsla rett for aalvore; for no fans her ikkje lenger likning til berging aa augna. At han ikkje helder stod roleg bakum stauren, so kunde han daa kanskje ha sloppe fraa det med live! Det tok til aa flimra for augo hans, og no var det ikkje snakk um aa… 317694 proofread-page text/x-wiki kncmu3vhr2tbqah0d1d0zqwoxucf2k8 104 135651 317695 2026-04-18T15:53:32Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sette og ut eit kvin, men istadenfor aa pila avstad stansa han litt lavøyrd. Han hadde fengje tre- hesten midt i tryne, som var saart og vondt etter ringen, og tok til aa snasa og bita paa 'n fyr han tok paa spronge att. Birik fekk soleis paa nytt lag noko fyresprong; men noko gjøymsle fans ikkje meir enn fyrr. Paa denne vis var han sist- paa komen radt ut aat kanten av aakeren, der røminga hans var byrja, og saag den opne bøen framfor seg, og no nerma grisen seg att.… 317695 proofread-page text/x-wiki sbkfp7x4nxi15esiejaty77mft1f4s5 317877 317695 2026-04-19T11:25:19Z Johshh 5303 317877 proofread-page text/x-wiki m1r3wg6n16arktqq101sq6x93n2yxjn 104 135652 317696 2026-04-18T15:53:51Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: betre paa den falske aakeren! Det hadde visst ikkje vore so lengje, fyr ho mor hadde kome heim og jagt grisen. Og sjølv um han hadde lote sitja der til imorgon, kva var det mot denne ulukka? No skilde den opne enga han fraa steinen som eit hav! Syne tok til aa dirra upp og ned for augo hans, medan han høyrde grisen tusla burti ein staur ... Daa fekk han ein tanke, svint som eit ljon, ein vill tanke. Um han vaaga seg ut paa vidda og prøvde aa naa steinen att... Det k… 317696 proofread-page text/x-wiki ln8h3vhfuz9oo28s1fcst6enb4zxusa 104 135653 317698 2026-04-18T15:54:47Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han etter seg straahatten og daasen og kniven sin og — og so naadde han steinen og laag paa mosen att! Soleis vart han liggjande som naamen ei god stund og berre pusta, so det leet nedi bryste, og daa han endeleg orka aa røra seg att, drog han seg radt upp paa høgste toppen av steinen, liksom det var endaa tryggare der. Daa var grisen komen midt burt paa flaata og stod og beit og trampa hol i den fine straahatten, som Eirik hadde vore so byrg av og glad i, sidan han… 317698 proofread-page text/x-wiki l3yupfswle0xpre597ltxw3mvrq1tgs 104 135654 317699 2026-04-18T15:55:07Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: som um kornstaurarne stod so tett yver heile aakeren, at ein maatte kunna gjøyma seg burt for ein katt derinne. — — Eirik — er det du? Kor vart det av deg, som ikkje kom att med tobak, din slarv!« ropa det burtved løda. Det var han far, som stod burtved nova og hadde fengje auga paa han. »Aa grisen!« ropa Eirik med ynkelegt mæle. Grisen — er han ute daa? Og kanskje det er du, som hev skraala so?« spurde far og kom burtaat steinen. »Ja, han braut ned d… 317699 proofread-page text/x-wiki i6mizme29w0bf3kn8q4u1oddzilnko0 104 135655 317700 2026-04-18T15:55:37Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317700 proofread-page text/x-wiki glksl0kgh3oz8c3mg66mqe3nppgd195 104 135656 317701 2026-04-18T15:55:44Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317701 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135657 317702 2026-04-18T15:56:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{Stor initial|U}}ppaa Bekkebø var der tvo jamnaldruge gut- ungar, Ola og Berdines. Ola var son hans Halvard vestistova, og Berdines — han heitte etter gamle-Bjørn, bestefar sin — var son hans Per austistova. Dei var beggje eldst av borna i kvar si stova, og der fans ikkje fleire sopass store gut- ungar paa garden. Dei hadde difor vore leike- brør og kammeratar radt fraa dei lærte aa gaa. Og gode vener og kammeratar hadde dei stødt wore; ein skulde visst ikkje oft… 317702 proofread-page text/x-wiki 4yn3liemsqb37ci7rr1lvzh8c1rb35w 104 135658 317703 2026-04-18T15:56:53Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: at dei vart usams um eitkvart, so visste Ber- dines altid, at Ola hadde yvermakta; han torte difor ikkje anna enn gjeva etter og tia. Det var soleis altid vorte fred og venskap att strakst. Og naar Berdines var rimeleg og fann seg i aa vera undermann, so var Ola paa si sida rimeleg han og. Han var ikkje slik, at han fann moro i aa vera uvyrden og vond, berre avdi han hadde makt til det. Han stod stødt paa Berdines si sida mot all urett fraa andre. Hadde han noko: god… 317703 proofread-page text/x-wiki fusvyrsl07yb1f1bx0j6tb93uuz4ot1 104 135659 317704 2026-04-18T15:57:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: beste, og Berdines hadde ikkje det ringaste, sa Ola, men det nestbeste. Liksom alle born, som ikkje hev stort lag, var dei svere til aa byggja og ha altslags gards- bruk lik dei vaksne. Dei sette hus paa pinnar uppetter alle smalhus og stabursveggjerne, dei hadde fultupp av hestar og sledar og greidor; men allermest med drift hadde dei uppunder ei lita ufs strakst ovanfor tune. Der var smaa, fine skaarar i berge, som dei hadde til sætrar, og paa gras- torvorne nedanunder hadd… 317704 proofread-page text/x-wiki l7cujxbu8hm6sche87vm91x9b6evu4b 104 135660 317705 2026-04-18T15:57:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Det leid fram paa vaaren; bakkarne grønka, og sola skein. Uppunder den litle ufsa grønka det fyrst av alle stader paa garden; for ho snudde beint mot sola, og dei tvo gutarne var der so ofta dei ikkje var sette til aa gjera nokoslags »tilgagnse. Det var dubbelt gildt aa byggja og bu der no etter den lange innestengjinga um vinteren, og der var so mykje, som var nedtyngt av snøen og trong vøling. — Daa trefte det seg ein dag, just som dei arbeidde og prata paa det… 317705 proofread-page text/x-wiki fx81svfx12a5xse7lmb1fs91peuoqzc 317706 317705 2026-04-18T15:58:11Z Johshh 5303 317706 proofread-page text/x-wiki f786jr8h5m8gh8y6sqkmm04oym69unq 104 135661 317707 2026-04-18T15:58:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: leksa — det var just den tredje artikkel — hadde dei det ikkje paa naama nære i so god orden som med husa uppunder ufsa. Dei var stansa uppved smidja hans Tormo og stod og nidstirde. Daa fekk dei auga paa, at framandkaren hadde mykje myrkt skjegg, og det hadde skule- meistaren ikkje. Idetsame stansa han litt og saag uppyver, og daa han saag dei, vitta han med honda. »Men du . ... trur eg ikkje det er han mor- bror!« sagde Ola. »Ja so verkele' . . .« sa Berdi… 317707 proofread-page text/x-wiki 8k5fnm5vz3hmnrevxdhkv4dtwjyr4ay 104 135662 317709 2026-04-18T16:55:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sukkergodt og kaffi og fekk sjaa so mykje rart. Skildri paa veggjerne, ein papegøye, ein speledaase og altslag. Og naar han stundom kom herupp, so hadde han jamt noko i lommarne aat dei; kringlor elder søte sniglar og bon-bon. Og kanskje han hadde noko idag og . . . Daa dei kom ned millom husa, var han alt gjengen inn. Staven hans stod utanfor døra hjaa far aat Berdines; han maatte vera der. Berdines foor inn med det same; men Ola stansa utfor døra. Det var litt skamlegt aa k… 317709 proofread-page text/x-wiki 4qx8nwedxzwg66kvcxow3p8ikhuhfrs 104 135663 317710 2026-04-18T16:55:36Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Morbror hadde kjøpt han i by'n, hadde han sagt, og hans eigne barn hadde ogso fengje slike dyr. Ein skulde aldri ha set noko so rart. Det var anna enn ei kringla elder ein sukkerklump, det! Ola hadde snaudt havt bunden i henderne i eit sekund, fyrr Berdines laut faa han att, og han dansa rundt utpaa hella med han. »Men ... hadde han berre denne eine?« spurde Ola laagt og usikkert. »Det veit eg ikkje«, sa Berdines; »men — det er sant . . . daa eg gjekk ut, spurde… 317710 proofread-page text/x-wiki 79gc1wqgxv0cjur0cmr8dknl28th1wd 104 135664 317711 2026-04-18T16:55:54Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: so kom Ola ut med noko under trøya, han og. Det var ein katt. Og var det ei syn aa sjaa hunden, so var katten ei syn, han med. Han var maalt med fine, gule prikkar; han hadde lang rumpa og stod som um han lurde etter ei mus. No var gleda full, no daa dei hadde kvar sit dyr, som dei kunde syna einannen og bytast med aa finna fint. Det var ikkje lengje, fyrr dei hadde synt alle paa garden, kva dei hadde fengje, og daa han morbror ei stund etter gjekk att, foor dei upp… 317711 proofread-page text/x-wiki 05m4mkclb6x9uk7hhhcphe2b9nr5ha6 104 135665 317712 2026-04-18T16:56:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: tenkt paa det elder nemnt det; men no kunde Ola ikkje lata vera aa slaa det paa snakk. Han hadde altid vore eit lite stig framum Berdines; han hadde altid havt det beste — ser- leg her uppunder ufsa — og so kunde han nok lika aa ha ein liten fyremun no og. Hunden var svert fin, sa han. Ovende fin. Alle kunde sjan det. Men naar ein snag vel etter, trudde han likevel, at katten hans var maalt med litt finare prikkar og hadde finare krøll paa rumpa — totte kje Berdi… 317712 proofread-page text/x-wiki otig2qurtrd6zo34nl8q6vj58tytwoy 104 135666 317713 2026-04-18T16:56:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Nei . . . daa vilde Berdines ikkje gaa med paa det helder. Han totte med seg sjølv, at hunden var finare enn katten — sidan dei no var komne inn paa dette spursmaale um rangen. Han vilde slettikkje byta, og han vart med eit so modug, der han stod. Naar han fyrr hadde prøvt aa staa paa, at han hadde noko, som var so godt elder betre enn Ola sit, so hadde han Ola berre kunne nekta aa hjelpa han med nokoslags; so var han komen radt etter. Men so saag han med eit, at O… 317713 proofread-page text/x-wiki 125adkmr3vg08p4jw8ox8mwlftqfwk2 104 135667 317714 2026-04-18T16:56:38Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han er likso god elder kanskje betre enn hunden, so kann me spyrja, kva andre meinar.« Ja ja... det hadde 'kje Berdines helder noko imot. Dei tok til aa sjaa paa husa att og raadleggja um, korleis dei skulde stella det imorgon; men det vilde "kje gaa rektig. Det var liksom vorte litt kaldt millom dei, sidan Ola var komen med dette um rangen. Dei gjek snart heim-att. Daa dei var komne ned i tune, saag Berdines mor si burti kjøkendøra, og so sagde han, at dei skuld… 317714 proofread-page text/x-wiki 163tvez4gnjyd6bqzthpxwvbt2y19kv 104 135668 317715 2026-04-18T16:56:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ja ja, Ola kunde altid venta, han og, og dei vart samde um, at dei skulde gjøyma hunden og katten paa ein stad uppi eit skaap her til morgons. Der stod dei tryggast, sa Berdines, og Ola sjølv klauv upp paa ein stol og sette dei varleg upp. {{c|3.}} Sosnart Ola hadde ete tilmorgons dagen etter, gjekk han burt aat grannestova og vilde henta katten sin, og dei tvo rare dyra vart tekne ned or skaape blanke og velhaldne. Mest alle hus- folka var just inne, og dei skrepte… 317715 proofread-page text/x-wiki daa8sd20zc6i7t458w1sw1wkoqnr3z0 104 135669 317716 2026-04-18T16:57:12Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men jau — det saag altfor mykje ut til dess, at alle meinte just det same. Frampaa dagen kom Berdines burt aat stova til Ola og hadde hunden med. Ola slog strakst paa, kva dei her meinte um hunden og katten, og han prøva paa alle maatar aa faa dei til aa sjaa, at katten var fin og ikkje eit haar ringare enn hunden. Ja — dei saag han var fin, sa dei. Reint apartaa var han. Men hunden heldt dei tilslutt litt betre, lell. Litegrann; lite-pikke-tær. Det sa ho mor og te… 317716 proofread-page text/x-wiki 3o6zdjxbdo9vgj6vfu5v59uen8tq09r 104 135670 317717 2026-04-18T16:57:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: dines, og litt etter stod dei burte hjaa Tarald med kvar sit dyr. »Mykje til stas detteher, san,« sa han og stod og fingra paa dyra. Men finast? Ja, du maa so seia... Ola lagde ut um dei gule prikkarne att, best han kunde, og Tarald stod paa nytt lag og humsa og fingra; men daa han høyrde, at Ola var so strid paa dette spursmaale um rangen, smilte han med eitt løynsk og sa, at hunden var ein god snupp finare. Mykje finare og. Ein maatte daa biske-meg kunna sjaa det,… 317717 proofread-page text/x-wiki esxlcpr88a4vypdda8p713xpvzllhpw 104 135671 317718 2026-04-18T16:57:39Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: byggja nye hus, som dei hadde snakka um igaar. Ola svara mutt, at han hadde "kje tid og snudde seg likesæl fraa han. Med det maatte Berdines gaa. Der stod Ola att med katten. Han hadde altid vore noko meir enn Berdines og aatt det beste, og skulde han no ikkje eingong vera jamngod med den ungen? Nei, naar alle sa det, so maatte det nok vera so og, at hunden var finare. Han totte det igrunnen sjølv og no — naar han skulde seia plent som han meinte. No, sidan alle… 317718 proofread-page text/x-wiki h36j3ybiy67r9ptk7g93tl5cz1uprrl 104 135672 317719 2026-04-18T16:57:56Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: mest. Kvifor skulde plent han faa det ringaste og lota staa tilskamdar for den ungen ... han, som altid hadde vore so mykje duge- legare? Var ikkje landhandlaren morbror aat honom likso vel som aat Berdines? Han tok til aa finna, at han var vanvyrdt og tilsidesett og vart meir og meir ulken. Katten stod fin og blank framfor han i glaskarmen; men han saag ikkje lenger, at han var fin, sidan hunden var finare. Heile glansen i dei gule prikkarne visna for han. Han tok… 317719 proofread-page text/x-wiki m18gg9b8to5w1vmo9g45t7q3pc1zzep 104 135673 317720 2026-04-18T16:58:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Daa høyrde dei med eit snakking i bakken nedanfor. Det var ein flokk gutungar fraa granne- garden, som kom. Dei hadde høyrt gjete hunden og katten, som Ola og Berdines hadde fengje, sa dei, og dei vilde no faa sjaa dei. Aa du . . . aa du, so rare dyr! Dei var reint uppi under alle ihop. Ingen hadde set noko so makelaust rart fyrr, og dei laut faa handfara hunden og katten alle ihop og nidglaama og sjaa seg mette paa dei. Ola og Berdines heldt paa og bygde; men so… 317720 proofread-page text/x-wiki 838d2g4abximrt1v0k6tlh98t3r0zvq 104 135674 317721 2026-04-18T16:58:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hunden sin. »Men...m...du...« heldt han fram og smilte, »um hunden og katten er fine beggje, so er vel ein av dei aller finast, og kvaforein er det, tykkjer de?« Det hadde ingen set vidare etter fyrr; men sidan der no vart spurt, so fann dei, at hunden var litt betre, dei og. Dei vilde helst havt hun- den allesaman. Daa jBerdines hadde fengje det. svare, sa han 'kje meir um dette; han berre lo glad og velnøygd. Dei andre sa helder ikkje stort meir; dei var berre upp… 317721 proofread-page text/x-wiki 330d6doiys7y8l16ib76e31owjyy56j 104 135675 317722 2026-04-18T17:23:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Dei vart forbina og tok til aa lokka og be paa han. Dei maatte vera alle, skulde det vera noko. Men Ola heldt paa og var vrang og svara nei. Det var berre til aa slita hol i brøkerne aa fara der fljuga paa steinarne, sa han. Idetsame kom der eitpar gutar til utanfraa ein av grannegardarne. Dei fekk strakst sjaa hunden og roste han svert. So vilde dei faa sjaa katten og — Berdines hadde nettupp sagt til dei, at Ola hadde ein katt. Men daa sa Ola nei og brydde seg ikk… 317722 proofread-page text/x-wiki 1p58lft1ya13vduzd3yxr5mlxx9jqak 104 135676 317723 2026-04-18T17:24:08Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: »Er eg lik ei mus, so er du lik ein katt, du Ola med mus-katten!« ropa guten. Det vart der sver læing og skraal aat; men Ola vart glodraud af sinne. »Skal du koma her og skjella folk ut, du, din snutafant?« ropa han og treiv ei laus torva, som laag der, og slengde etter guten; trefte ikkje. Det lo dei endaa meir aat, og daa dei høyrde, at Ola vart so sint for dette um mus-katten, so sa dei alle: »Mus-katt, Mus-katt !« Og heile flokken kunde han ikkje gjeva seg… 317723 proofread-page text/x-wiki 9tonjc5jcrwd01ox52y98z74gjh5c33 104 135677 317724 2026-04-18T17:24:26Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Det var plent liksom Berdines hadde gjort seg endaa meir til idag enn iyaar, totte han. Ja, dei andre gutarne hadde kanskje slettikkje sagt noko . . . hadde ikkje han byrja og gjera skraal um den finleiken. Alt gjekk godt, og ingen foor med egling, fyrr han tok til aa mala med det liksom igaar. Men kven var det daa, som igrunnen var skuld i alt dette? Var det ikkje Berdines? Og kvifor gjorde Berdines det? — Det kunde ikkje vera for anna enn aa faa han, Ola, rektig s… 317724 proofread-page text/x-wiki 0kslgetm4twwdffqlhq0xzhb94n7xr0 104 135678 317725 2026-04-18T17:24:36Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Han kaldsmilte med seg sjølv, medan han svelgde i hemntankar; men best som han stod og fann eitslags trøyst i dette, kom der farande ein ny tanke. Kva gjorde det for Berdines, um han ikkje vart hjelpt og hadde ringare hus og slikt, solengje han hadde den hunden? Noko betre enn den kunde han, Ola, aldri faa til, og so kunde Berdines gaa og briska og ha det beste, likevel . . . Her stod han fast, det var den tunge san- ninga. Dette gjorde tilinkjes mest heile trøysta… 317725 proofread-page text/x-wiki dyltxsixzni0qt7dzbvcuthfsao9ezt 104 135679 317726 2026-04-18T17:24:50Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ris og vondt av. Men no bar Berdines paa hunden som ein augestein, so det var uraad aa faa fat i han usedd. — Daa Ola hadde furta og var gjengen heim, kom ikkje Berdines og dei andre fhelder til aa gaa uppaat urorne. Dei vart verande uppved ufsa ei stund, og daa Ola kom ut att, foor dei læ- ande og skraalande utyver bøarne mot granne- gardarne. Kanskje det var aat honom og katten dei lo endaa? Dette kveikte sinne og argskapen paa nytt lag hjaa Ola, og han gjekk si… 317726 proofread-page text/x-wiki jy98kefgfb4cmsg4tv6fkc54dyvkuln 104 135680 317727 2026-04-18T17:24:59Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Han var so mismodug, at han gløymde aa lesa for maten til morgons, og den fine, gul- prikkutte katten, som han var so ovglad i, daa han fekk han, vart han no berre arg av aa sjaa. Slikt skrap — det kunde han morbror havt sjølv! Han tenkte beint fram paa aa lata vesle-syster si faa han. Elder slengja han uti grua. So kunde det gaa med han som det vilde. Men dette vart det no ikkje noko av med likevel, og medan han gjekk der tusla og leitte etter skorne sine, kom Berd… 317727 proofread-page text/x-wiki kczmdn8c5qjn80c9omnot0v4z47701j 104 135681 317728 2026-04-18T17:25:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: svelgde; for idetsame kraup der ein tanke i han. . . . Gjøymde Berdines hunden uppunder ufsa, so kunde han lura seg upp ikveld, naar det var myrkt, og gjera kva han vilde med han, so aldri eit liv saag det! Igaar hadde han tenkt paa dette berre i sinne; men no, daa denne utvegen baud seg, tok han til aa tenkja paa det for aalvore. »Vil du vera med med katten?« tok Ber- dines upp att. »Ja — det var kanskje best aa ha dei der, sa Ola; han smilte løynsk og tvinga… 317728 proofread-page text/x-wiki 5fndppjbmm3fn3dycwhbbv6o5qbcew9 104 135682 317729 2026-04-18T17:25:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ola luska ut og inn og saag seg ikring. Sistpaa foor han ut bakdøra, gjorde ein heil krok utetter bakkarne og kom attende under ufsa. Varleg opna han døra i huse aat Berdines, men vart so staaande ... Naar det kom til stykkje, vart han tvilraadug, lell. Han kom med æit ihug, kor glad Berdines var i hunden — og kva vilde han seia, naar han saag han sundslegen? Det var kanskje altfor stygt gjort . . . Og dertil kom, at han stødt totte han saag folk ned- med husa;… 317729 proofread-page text/x-wiki 4u8kzzpv162ah5rybujqkqnvi2iafp6 104 135683 317730 2026-04-18T17:25:41Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: verta vaat deruppe og utskjemd paa maalinga; det hadde ho mor sagt. »Ja ja, som du vil daa. Kanskje du vil gjeva den hunden patte, sidan du plent maa ha han heime um netterne?« spurde Ola speande. Han hadde nok sett seg fyre aa vera blid, so han kunde faa planen sin lettare fram; men naar det gjekk so vrangt, kunde han ikkje halda seg i skinne. So stakk han nævarne i broklommarne og gjekk kautt og likesæl burtyver aat stalldøra; der hadde han just fengje auga paa ha… 317730 proofread-page text/x-wiki ae2ozrvg2krgrimra9rdrgjky2qovm9 104 135684 317731 2026-04-18T17:25:53Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: som aat det fyrste, og det var meir enn nok til aa kveikja Ola. Han bleikna av sinne og treiv ein kjepp og slengde lukt mot syne paa Berdines, men trefte ikkje denne gongen helder, og fyrr han fann nokon ny paak til aa slaa med, hadde Berdines rømt og smatt inn gongdøra burti austre- stova. Der kunde Ola ikkje fylja etter og gjera han noko, og daa han snudde seg mot Tarald att, stod denne og lo so han riste endaa og klapsa seg paa laare og sa: mus-katt, mus-katt! De… 317731 proofread-page text/x-wiki ejji4p7v9xg0k6foc3om5b02qvuvod1 104 135685 317732 2026-04-18T17:26:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kunde sloppe so lett til! . . . Men vent til han kunde faa tak i hunden ein annen gong! Berre vent! No visste han, kva der budde i den bleik- fisen, Berdines; no visste han, kva han skulde gjera. Ein annen gong skulde han ”kje spara +++ det skulde vera banna paa. — Han arbeidde seg upp i djupare og djupare sinne, der han gjekk, og tenkte ikkje ein tanke paa, kven som hadde byrja tretta. Men no gjekk vel Berdines upp etter hunden, og korleis skulde han no faa tak i h… 317732 proofread-page text/x-wiki 8bawyduuj9n0cflfdnmoat8p7c8sy33 104 135686 317733 2026-04-18T17:26:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: slaa han sund daa, men fælt seg av, solengje det var ljost. Men no! ... Som ein tjov saag han seg ikring. Nei, ingen var aa sjaa .. . alt var kurt. So nappa han hunden ut, gjorde seg hard mot all ræddhug, braut rumpa av paa tvo stader og slengde han inn att. Og so sparka han til steinhuse, so det seig ned i ei røys yver hunden. Dette siste hadde han tenkt ut no ikveld, medan han venta paa Berdines. Naar Hunden laag innunder steinarne, so maatte dei tru, at huse var… 317733 proofread-page text/x-wiki 7yw936lhlr88zhmji9e4xs18u2kwjeu 104 135687 317734 2026-04-18T17:26:41Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sove paa det og saag attende, vart han so under- leg. Slettikkje glad. Det var radt so det foor kaldt gjenom han, og det var kje fritt, han var ustød paa honda, daa han klædde paa seg. Han unte nok Berdines det . . . ja, ja. . . just passe- legt aat han! sa han til seg sjølv og gjorde seg stiv; men kanskje det var noko vaagesamt gjort likevel... Sosnart han hadde ete til morgons, luska han stilt ut og kika etter Berdines. Tru han hadde set det? Nei, det var vel fortidlegt end… 317734 proofread-page text/x-wiki osf874jkse0wke7t67zf0airfbkey4g 104 135688 317735 2026-04-18T17:26:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: paa, at han no hadde fengje hemna seg paa Berdines. Hm . .. der vilde no sakta verta eit hersens uppstyr, daa Berdines uppdaga ulukka. Det var kanskje betre aa halda seg or vegen, til det var uppdaga og heile den sjauen yver. Um han ikkje turvte syta, so var det ikkje gildt aa koma uppi... nettupp. Han gjekk burtaat vedskjole og sette seg der til aa smia paa ein kjepp; men snart vart han liksom litt uroleg der og. Der kunde koma einkvar og tykkja det var underlegt,… 317735 proofread-page text/x-wiki 2ns1mzsaw7nbpi45jud3o57gyqsn06p 104 135689 317736 2026-04-18T17:27:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: For aa faa tida til aa gaa gjekk han sistpaa nedyver aat ei myr og leitte etter vintergamle bær; men daa fekk han med eit ein uhugleg tanke. Det saag kanskje nettupp underlegt . . . mistenkjelegt ut dette, at han gjekk slik og lurde 'og heldt seg burte idag. Var det ikkje betre, at han helder var med Berdines uppaat ufsa, gjorde seg blid og tilvens med han att og lest verta skræmd, han og, daa dei uppdaga den store ulukka? Jau so hunden fare . .. han skyna det med… 317736 proofread-page text/x-wiki 34dwmit7iij6euztpfpa4142rhfv6co 104 135690 317737 2026-04-18T17:27:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: No kom mor aat Ola og smaasystkena hans og ut i døra her. Hadde han slege seg elder skore seg med kniven? ropte dei til Ola. Han svelgde og svara laagt, at han visste det ikkje. Dei gjekk forbina ut til Berdines alle- ihop, og mor hans lyfte han upp or risdungen. Men slik som han saag ut! Han maatte ha grete lengje; for han hadde raude augo og var sulka i andlite av taaror. »Kva hev du gjort deg daa, guten min?« ropte mor hans skræmd. »Aa hunden. . . hunden,«… 317737 proofread-page text/x-wiki 4663a8u5w2dfh2pobssrjb4a9gm33rv 104 135691 317738 2026-04-18T17:27:35Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: var sterkt bygt . . . likso sterkt som Ola sitt, og det stod like godt endaa. Det maatte vera einkvar som hadde gjort det . . . anna kunde han ikkje tru. Dei kunde gaa upp og sjaa . .. Her stod han fast for graat att. »Snakk ikkje slik, gut . . . kva gagn skulde nokon sjaa i det?« sa mor hans. »Men husa vaare hev aldri dotte ned so- leis fyrr ... og kvifor skulde det plent detta ned no hunden var der?« sagde Berdines og hiksta. Det maatte vera einkvar, som hadde g… 317738 proofread-page text/x-wiki f2ircdd04xehejbqsoldk8au8x4hrnp 104 135692 317739 2026-04-18T17:27:45Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: leg tru, at nokon var so vond; men det saag mest ut til dess, lell — Men kven i verda sku ein kunna tru slikt um? Det visste ingen aa svara paa, og der vart stilt litt. »Stakkars Berdines, graat ikkje, so skal du faa eitkvart anna fint, du,« trøysta mor hans. »Men eg fær aldri noko so fint som hunden !« jamra han, so det var saart aa høyra. »Er det verkeleg nokon, som er so skamleg ein fark, at han hev gjort dette med vilje, so burde han faa ris, so han aldr… 317739 proofread-page text/x-wiki q4b6z0j5bfcho4v5w7bl0k4fy84k6mc 104 135693 317740 2026-04-18T17:27:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: At han skulde vera komen her just no. . .! Gu” bevar” oss, det var som vondt i det; men det var uraad aa røma no, han eingong var her. Han var vorten so heit, at han tok til aa sveitta nedetter ryggen, og til lenger dei snakka, til meir totte han, at han kjende augo aat alle paa seg. Dei saag visst, han var redd . .. Han laut til aa herda og tvinga seg av all makt til aa sjaa roleg og skuldlaus ut. Han herda seg endaatil burt og saag paa hunden, risste paa hovude… 317740 proofread-page text/x-wiki 9fhnecd89dpj5mdlrugelw800df94dk 104 135694 317741 2026-04-18T17:28:10Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: i aa gjera dette, sa ho; men um han visste nokon . .? Nei, han vaaga ikkje aa nemna nokon, han helder. — Det var no kome so vidt, at han stod berre og svelgde og svelgde, men fekk ingenting ned. Mor aat Berdines hadde no lyft gutungen sin upp og turka taarorne av han med fyreklæde. So gjekk dei endeleg, og Ola fylgde smaasystrarne sine burt aat dørhella her hjaa dei; ho mor var gjengi inn i fyrevegen. Han anda som han skulde vera sloppen ut or ein sekk og vilde ga… 317741 proofread-page text/x-wiki ps19h4baa08kj6rbjpqoay0qjy4gstz 104 135695 317742 2026-04-18T17:28:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: paafunn, som han hadde trutt, dette, aa sparka ned steinhuse. Naar alt kom ihop, so var det noko utrulegt, at det skulde rasa ned sjølv; rasa ned plent den- gongen hunden var der, medan hans hus stod... Og var der fyrst mistru um, at nokon hadde gjort «det, korleis kunde han so vera trygg? — Det hadde ikkje netupp lydst so paa henne mor no sist, at ho plent trudde han hadde gjort det. . '*endaa. Ikkje dei andre helder — nettupp. Men underlege var dei, og kor le… 317742 proofread-page text/x-wiki e6gara7bwkmd0nejbm97vjrmspg5o8i 104 135696 317743 2026-04-18T17:28:32Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ved aa verta uppdaga fyrr og; men han skynæ no, at det vilde verta tridubbelt verre, enn han hadde drøymt um. Ei skam so stor, at det aldri var til aa halda ut. — — — Men kunde nokon ha set han igaar- kveld lell . .? Han foor daa so varlegt fram; saag etter, at der ikkje var nokon ute nedi tune, og det hadde myrkna so mykje. Og kven saag vel etter slikt elder brydde seg til aa lura ... der han foor og tusla so ofta? Han prøvde aa trøysta seg med, at heile suta… 317743 proofread-page text/x-wiki 62xnpjtrzke1fiyxmyfsdtagksjp22b 104 135697 317744 2026-04-18T17:28:46Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: nen gjort? Alt, som stod imillom dei, var med eit vorte so underleg smaatt no. Naar han kom ihug klammerie buitved stalldøra igaar, laut han vedgaa med seg sjølv, at han nettupp sjølv hadde: mest skuld i det, sint og pirreleg som han var. Likeeins var det um sundag uppved ufsa. Han kunde sistpaa ikkje nekta for seg sjølv, at den: sanne grunnen til det han hadde gjort, var miss- uning mot Berdines for hunden var finast — svart missuning. Kva hadde han so aa seia, um… 317744 proofread-page text/x-wiki op4bvsv5djdhpqdswa94zg4h4situy6 104 135698 317745 2026-04-18T17:29:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: noko um honom, elder at dei hadde set han igaar- kveld. Han anda lettna og smaug ut; men endaa var det ikkje visst: der kunde vera kome meir for dagen burti andre stova, med” folka var inne der — Han gjekk sidan og luska og lurde og saag etter Berdines. Kunde han faa fat i han og høyra . .. Men Berdines heldt seg helst inne idag. Og aa gaa burt aat hi stova til han vaaga han ikkje. Med nokon av dei vaksne derburte vaaga han helder ikkje aa knetta i seg um denne fill… 317745 proofread-page text/x-wiki b3gxterhchyhhaetk1mscasxf3awbxt 104 135699 317746 2026-04-18T17:29:11Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: seg difor mest ute for seg sjølv. — Mot kvelden gjekk han burt aat løda og tok til aa lø ihop noko smaaved, som laag der. Daa kom Berdines tuslande og sette seg paa ein stabbe og saag paa han. Han sutra ikkje lenger, men han vær kalleg bleik og sturen. »Du,« sa Ola, daa han hadde sote eit bil, »skal me klyva upp i kjerra der og ha henne til skip?« Han totte han laut finna paa eitkvart til aa gjera Berdines gladare, og dei hadde so ofta fyrr um kveldarne havt mo… 317746 proofread-page text/x-wiki 96cqgnoftb3is8shdsd9z346wyros63 104 135700 317747 2026-04-18T17:29:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: katten. — Berdines, stakkar, vilde kanskje aldri verta skikkeleg glad meir, og det var hans skuld! Her sat Berdines endaatil og hadde umsut for katten, medan han ... Han hadde so fælt samvit, at det var vondt. aa berre sjaa Berdines. Han tok paa seg eit fang ved og gjekk inn. {{c|7.}} Dagen etter var Ola seint uppe, og snakke um den usæle hunderumpa var no stilna av for det meste. Han tok til aa kjenna seg fulltrygg. Naar der ikkje var kome noko upp endaa, so vis… 317747 proofread-page text/x-wiki o3dvkgv8hrcjgblf08h3exc7ammfxfs 104 135701 317748 2026-04-18T17:29:42Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Just som det var paa det beste, kom Berdines i døra og ei heil horg med gutungar fraa granne- garden; dei foor her oftare og reek no, etter det var vorte vaar og godt aa springa kringum. Dei hadde nettupp høyrt um ulukka med hunden, og her som Ola hadde trutt seg mest fri, vart det med eit eit snakk og leven um denne avbrotne hunderumpa verre enn nokongong. Dei kom inn og flokka seg kring han. Dei nidglaama og nidspurde, snakka i munnen paa kvarandre og var forbina.… 317748 proofread-page text/x-wiki tbfpwv7ulqmacej90raf94k9ya12p1l 104 135702 317749 2026-04-18T17:29:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: »Og kva grunn kunde nokon ha til aa gjera det, skynar du det?« ropte ein. »Nei, d'er ei fura . .. men det maa vel vera ein, som var sint paa Berdines og vilde hemna seg,« sa ein annen. »Men veit du nokon, som var sint paa deg, Berdines?« ropte nokre paa ein gong. Han saag upp med sure augo. Nei — han kunde ikkje seia so visst... Daa retta tenesteguten seg upp, og der gjekk eit grin yver andlite hans. »Men eg veit pitladø um ein, som var sint paa Berdines… 317749 proofread-page text/x-wiki dznq37uvd7fzatbrmsxt3l3xr45h681 104 135703 317750 2026-04-18T17:30:06Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: um sundag og,« kviskra ein — det var just han vesle Hans Utigarden, som Ola. hivde ei torva etter um sundag wuppved ufsa. »Og han var so sær paa, at me kalla hunden finast,« kviskra ein annen og flirte og grein. Ola stod berre og svelgde Han prøvde aa gjera seg likesæl og læ aat heile snakke, men fekk det ikkje til. Han vart med eit so ustød i knea og kjende hjarta klappa. Dette klammerie med Berdines var altfor sant, og her lurde kanskje ein ny, fæl faare .… 317750 proofread-page text/x-wiki jmx7bg4k2kxl0swgl0s3smb67rlbixq 104 135704 317751 2026-04-18T17:30:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: »Kva er det du stend her og laprar og lyg ihop? Kanskje du vil skulda den rumpa paa meg, din ljugar?« spurde han; — han gjorde seg hard som stein og skjeggla paa Tarald. »Nei høyr paa den litle der! So du er vorten sint og skal til aa pusla og gjera snut!c sa Tarald «og storlo av, at han hadde fengje Ola uppert so svint. »Eg hev ikkje sagt, kva du hev gjort; men større gudsengel er du vel ikkje, enn at du vel altid kunde brota av ei rumpa!e tok Tarald i att og… 317751 proofread-page text/x-wiki bggk6915aiirybi26o8hoq92s8yi0zx 104 135705 317752 2026-04-18T17:30:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Han grein og lo paa nytt lag. Han hadde vore med Ola og slege ball ein sundagskveld for litt sidan, og midt under leiken kom Ola i skade for aa kasta ballen mot staburs-vindauga og knusa heile to rutor. Dette saag ingen annen enn Tarald, og han lova aa tia med det. Ola var soleis sloppen for baade skjenn og ris for det. Det var det, Tarald no truga med; men det kom ikkje Ola lenger ihug. Han kom ikkje ihug anna enn hunden og rumpa . . . hunden og rumpa og den kvelden… 317752 proofread-page text/x-wiki 327etslwogcmm8bu54wceearkxrtwgt 104 135706 317753 2026-04-18T17:30:41Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: heldt han henderne upp for andlite og foor ut. »Fær eg ikkje fred, so skal eg inn og klaga dykk allesaman !« tuta han og lest som han gret; men han kjende med seg sjølv, at denne graaten N ikkje lyddest vidare skuldlaus elder ærleg. Og med kryl paa rygg foor han burt um lønova og snikte seg inn i vedskjole. Der vart han staaande og kjende snaudt grunnen, han stod paa. Hadde Tarald set han likevel! Ja, det kunde kje vera anna ... Og kvæ var lettare. Han kunde jus… 317753 proofread-page text/x-wiki 882q8cxw38rltaarefn064185pdyt1v 104 135707 317754 2026-04-18T17:30:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men no ...? Uff, at han ikkje tok seg ivare for aa erta Tarald so upp... so hadde han kanskje tagt med det altid. Men kven kunde vita, kva han bar paa? Nei at han ikkje helder tok seg betre ivare den kvelden; — venta, til det vart myrkare elder . . . fader-vaar . . . leet heile hun- den vera! ... Det var so fælt alt ihop, at det var kje til aa tenkja paa. Han tenkte tilslutt paa aa røma uppaat lidarne og gjøyma seg radt av; — han var alt utfor døra; men der snud… 317754 proofread-page text/x-wiki do7eup08nll0f7cmqcmpkrw77txpkzn 104 135708 317755 2026-04-18T17:31:10Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kunde; — prøva aa skulda noko paa Berdines endaa . . Burti tune saag han dei andre gutarne. Han gjek berre og venta, at dei skulde byrja aa læ og skraala um ustykkje hans; men nei, dei knatt kje i seg. Og inne i stova var det likeeins. Korkje ho mor elder dei andre sa noko; berre kan Tarald, som sat burtpaa benken, grein og blinka stygt. Kva var dette — kanskje han ikkje hadde sagt noko endaa? Ola stod innfor døra og stirde usikker. Litt etter gjek ho mor ut aat… 317755 proofread-page text/x-wiki pi2fii072uohw16otass3zhlej62grr 104 135709 317756 2026-04-18T17:31:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: bad og tigga han ... naar han naudbad og lova, at han aldri skulde nemna det tobakke meir! Han sette seg liten og still vea borde og gjek etterpan ut i dørorne og prøvde aa faa snakka med Tarald, naar ban gjek ut. Men det var ikkje so lett gjort, det. Tarald var aldri aaleine,. og naar der var fleire tilstadar, kunde han kje nemna det. Og sidan gjek far og Tarald til- skogs. Han maatte soleis gaa og venta radt til kvelds. Og skulde no Tarald vera so sint, at det ikk… 317756 proofread-page text/x-wiki t2dd4zkxd1827rjcwap5zi2tccbh8cj 104 135710 317757 2026-04-18T17:31:40Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: slik snut mot han idag; men det laut til. Berga seg laut han, og med graattjukt mæle byrja han aa slaa paa snakk um det Tarald hadde set + + den kvelden. Han vaaga kje aa nemna sjølve ustykkje sit; dei kunde høyra eitkvart gjenom veggen aat stova. Men han vaaga kje aa lita berre paa aa be helder. — Han hadde eingong fengje ein blank tolyskjeling av gudfar sin; den var det gjevaste han aatte, og han hadde gjøymt paa han som ein augnestein; men hjelpte ikkje anna, so v… 317757 proofread-page text/x-wiki kq5bzp6f9o8rry758te08qaien6j0li 104 135711 317758 2026-04-18T17:31:55Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: æitkvart. Still som ein katt smaug han inn aat stova att, og endeleg kunde han leggja seg med xo, trøytt og utpint etter den lange dagen. {{c|8.}} Tri dagar var.gjengne. Det hadde vore regn og uver igaar, men idag var det letta uppatt. Skodda dreiv uppetter lidarne, og sola kom fram dubbelt blank og varm etter uvere. Bøarne grønka, og uppi lidarne voks lauve, so ein kunde sjaa dagamun paa det. — Paa dørhella sat kajten og sola seg; burtetter tune gjek hønsa og ka… 317758 proofread-page text/x-wiki aj53tkxb1kekspwike1wutwgb2wzsds 104 135712 317759 2026-04-18T17:32:06Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Berdines var uppunder ufsa daa att og tusla og stelte med husa sine, og Hans Utigarden og nokre andre gutungar fraa grannegarden var der og. Det var vorte slikt eit svert venskap med Berdines og dei no, saag det ut til. Daa kjende han seg so trygg, at han gjek upp, han og. Han hadde lote gaa og skulka aaleine so lengje daa, at han var svert leid av det. — Men det vart kje stort moro deruppe. Dei andre gutarne hadde hjelpt Berdines til aa byggja uppatt det nedrivne h… 317759 proofread-page text/x-wiki htnlo5xivwdiyze8dj7rcjrnwmzephb 104 135713 317760 2026-04-18T17:32:21Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hadde med seg og hadde sett fraa seg paa ein stein. Der stod hunden og pranga med rumpe- stubben. Han vart sistpaa so arg og sint paa dette fortærandes rumpesnakke, som han aldri kunde verta kvitt, at han kom upp i aa trettast med den dævels Hans'en og hivde ein stein paa han. Men daa gjek det ille. Han Hans fauk upp i eit brennande sinne og sette paa ”n, og han var mykje sterkare. Han hivde honom ikoll atti steinarne, so han fek mnaseblod og ein kull i skallen, og e… 317760 proofread-page text/x-wiki k2jswv70umdo3tvx5ukv1zqziigg0jp 104 135714 317761 2026-04-18T17:32:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: um det, so kunde det siste verta verre enn det fyrste . .. Han krylte seg inn paa laaven og visste ikkje annor raad enn aa tia og bita i seg alt ihop. Men ... um han tagde um dette — vilde kje Berdines fortelja det til mor si likevel, baade um slagsmaale og misstanken dei hadde til han . . .? Og derfraa kunde snakke koma til mor og far, og han kunde koma under forhøyr og trugsmaal og alt vondt att og ikkje kunna berga seg lenger . .. Det var so fælt og flokutt alt… 317761 proofread-page text/x-wiki eba4icmse01hcnce4pakqppgwvqpctv 104 135715 317762 2026-04-18T17:32:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Ho mor hadde vore burti hi stova litt, og «daa ho kom att, var ho so underleg aalvorleg. Han Berdines, stakkar, sat og bala med hunden sin, sa ho. Han hadde stelt til noko klister av rugmjøl og prøvde aa lima rumpa paa att. »Og det lyddest mest so, at han trudde du hadde slege hunden sund,« sa ho og saag so paa han. »Du er daa vel aldri slik ei utoa helder?e Slikt hadde ho daa aldri drøymt um, og kunde han ikkje faa skulda for det fraa seg, so var det best, han sa… 317762 proofread-page text/x-wiki l5tollp6otom3qu030uer8nu4k902iu 104 135716 317763 2026-04-18T17:32:56Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: skjole og visste kje nokor raad. Gu" visste . ho mor kunde koma yver han med trugsmaal, sosnart ho saag han att, ho . .. Svolten var han og; for han hadde kje ete til dugurs; men han vaaga ikkje aa gaa inn. Og medan han maatte sitja her og kryla og syta, var dei andre gutarne ute og sprong og: hadde det gildt. Etter det var letta upp idag, var han Hans og nokre andre komne att og hadde fengje fat i Berdines, og dei var for eit bil sidan farne uppetter bakkarne. Ikk… 317763 proofread-page text/x-wiki pb3mhr91zcrmstf5npgzhko47dqqq4z 104 135717 317764 2026-04-18T17:33:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: misstrudde honom for aa ha slege han sund. So vart vel morbror og vond som alle dei andre og kom kje til aa bry seg um han, naar han kom der. Morbror, som altid hadde skrept so yver han. Han og! ... Han reiste seg sistpaa, blytung i hovude og blytung i beina og slong burtetter tune. Alt .var 80 vonlaust og graatt og vondt, at det var kje maate paa det . . . Idetsame saag han, at ho mor gjek ut og foor burt aat fjose. Daa gjek han stilt inn aat stova, fann seg ein ka… 317764 proofread-page text/x-wiki o3n48dkpmktfpcwbd7oojjza7dyerc5 104 135718 317765 2026-04-18T17:33:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|9.}} So vart det sundag att. Vere var fint som igaar, og Ola sat frampaa fyremiddagen burtpaa. staburshella, sundagsklædd og vaska og stelt, og sola seg saman med katten — den livande, verke- lege katten. Ho mor hadde kje kome med meir snakk um den hunderumpa sidan den gongen igaar. Ho trudde nok ikkje so ille um honom, likevel. Ja ja ... det var no godt . . . endeleg; men noko gildt var det ikkje idag lell. Det var kjyrkjesundag idag, og mange var reiste til… 317765 proofread-page text/x-wiki 7i70ge88x11dvfwf0w4e1roabkqk3iv 104 135719 317766 2026-04-18T17:33:39Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: med dei. Her var ingen aa hyggja seg til elder ha lag med — ikkje eingong han Tarald. Han var reist herfraa igaarkveld; han skulde ikkje vera her isumar og var ferdug med tenesta igaar. Ja ... det var no godt det og, paa ein maate; for so var han daa fri for all sut for han. Men. daa han kom ihug den kostbare tolvskjelingen, han hadde gjeve Tarald, var han ikkje so glad ved dette helder. Han hadde i lengste lage havt som ei von um, at Tarald skulde vera god i seg o… 317766 proofread-page text/x-wiki d7qfsswo8mg3utsfy6wd3veeosoh3iv 104 135720 317767 2026-04-18T17:33:48Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: yver tune, sur og bleik, med augo mot marka. Daa høyrde han nokon ropa paa Ola burtan- fraa grannehusa. Det var Berdines; han var komen utpaa hella derburte. Aa, so han var heime, likevel . . . »Ola, kom herburt!e ropte han att. »Kva vil du?« ropte Ola og vart staaande; han visste kje rektig, um han skulde vaaga seg derburt. »Kom, so skal du faa vita det!« sa Berdines, og daa gjek Ola; det lyddest ikkje paa noko vondt. »Kva er det no?« spurde han, daa han… 317767 proofread-page text/x-wiki lzeejjuan8402fukx6v65ivru2lts3d 104 135721 317768 2026-04-18T17:33:57Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: um halsen og mykje større enn den gamle. Og attaat det var der ein liten pikke gris, som var gulmaalt og raudprikkutt. — Dette hadde Berdines fengje igaarkveld, daa mor hans kom heim og hadde vore nedpaa Stronda hjaa han morbror. »Han morbror sende det til meg, daa han fek høyra av henne mor, at hunden min var sundslegen,« sa han. Det var anna, enn den gamle hunden, det! Berdines var so glad, at han mest ikkje kunde staa roleg. Og neter hadde han ogso fengje fraa m… 317768 proofread-page text/x-wiki 1ewl35i02aiwefqv7lshdd6l7ty59zw 104 135722 317769 2026-04-18T17:34:08Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: reint vonas fastare. No skulde han vesle Herman faa 'n, sa han. Og medan han prata og beit neter, fortalde han, at han ikkje lenger trudde nokon hadde slege sund hunden med vilje. Han kunde nok ikkje bera paa nokoslags misstru no lenger, sidan det var enda so ovende godt. Ho Gunvor, tenestegjenta, hadde no kome ihug, at ho slepte grisen ut ei lita stund den same kvelden som huse var neddotte, sa han, og han trudde no helst, at det var den, som hadde fare deruppe og… 317769 proofread-page text/x-wiki brx034qlk4d7riklwwhz5kpkaparx5y 104 135723 317770 2026-04-18T17:34:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: mor hadde fengje bjaa han morbror. Den hadde han fengje til hus for dyra sine. Og der var godt rom for katten og. Der kunde dei gjøyma dei kvar nott og ha dei sikre. Ja, det hadde kje Ola noko imot, og so sprong dei beggje etter katten. Daa dei kom att, var mor hans Berdines komi inn, og Ola skyna strakst at det maatte vera sant som Berdines hadde sagt: at ho ikkje hadde misstru ho helder no. Ho var so tyd og blid; ho skrepte yver katten hans og gav han ei smørkring… 317770 proofread-page text/x-wiki 4lbwp2h42ahttd6t6vypm7hbwad6ox4 104 135724 317771 2026-04-18T17:34:34Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: og etter duguren gjek dei uppunder ufsa og tok til aa byggja uppatt dei nedrivne husa der. Det var moro i alt idag; men plent so gildt som daa dei bygde hus her fyrr var det ikkje likevel — totte han Ola. 317771 proofread-page text/x-wiki day18u18h44lo0buu7qa4badrcwbv5t 104 135725 317772 2026-04-18T17:34:44Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 317772 proofread-page text/x-wiki 7ih9nfwscwdncyqfi7c9vn7kiollehn 104 135726 317773 2026-04-18T17:34:53Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317773 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135727 317774 2026-04-18T17:35:16Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{Stor initial|F}}olka uppaa Husebø var for ei stund sidan komne ut etter no'n og heldt paa aa raka ihop høye kringum paa engjerne. Det leid fram paa ettersumaren noko og hadde vore regn ei heil tid; men idag var det blenkt upp til godt ver att. Det var difor ein onnug dag idag med alt høye, som var nedslege wutetter heile vika. Store og smaa fraa alle dei tri tuna paa garden var paaferde, og dei minste ungarne, som ikkje kunde raka endaa, fylgde etter kvar sine folk,… 317774 proofread-page text/x-wiki sezzz4vwrvwajrubeliavc9y701augh 104 135728 317775 2026-04-18T17:35:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Han hadde fyrr idag vore med og arbeidt mest heile tida. Vilde han vera rask og trugen til nons, so skulde han faa vera fri heile etterno'n, hadde far hans sagt imorgon, og no hadde han vore trugen til nons og var fri. Han hadde snutt slipesteinen, daa han far slipte heile tri ljær; han hadde vore med og rakt og kjøyrt høy og mykje anna. Han hadde gjenge, so han hadde sveita, han som ein annan kar; men tanken paa fritida etter no'n hadde gjort alt lett. Han hadde nem… 317775 proofread-page text/x-wiki n19voqq71bz50focc8f8lzzppawwyar 104 135729 317776 2026-04-18T17:35:40Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: det kunde ikkje vera nokon vande aa finna dei likevæl. Der gjekk ein stor, breid buveg inn- etter heile skogen, og naar ein kom eit stykkje inn, so var der bærtuvor tett ved vegen, hadde gjætarguten sagt. Dagen etter han var heime, hadde dei vore paa vegen tilskogs og; men so lagde det til med regn, so dei laut snu heimatt strakst, og sidan hadde det vore regn kvar dag og uraad aa koma nokon stad. Fyrst no idag var det letta upp att; men so hadde det vore so onnugt… 317776 proofread-page text/x-wiki adenmuwuo86ck2jyvhi1hmkmhgqr8h2 104 135730 317777 2026-04-18T17:35:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hjelpte ikkje alt han snakka for henne og lokka. Ho gjorde seg berre rar og spånn upp altslags motlegg og flaug sistpaa beint fraa han og burt til Turid og Anna, dei tvo smaa gjentungarne aat den eine grannen. Desse fille gjentungarne hadde ho jamnt slikt karlas med, ho Sigrid, og dei hadde no slik ei svær moro alle tri med aa byggja hus og fuglereid burti ein steingard. Der var han Tjerand, den vesle stubben hans Ola nedistova og, og han hadde dei ogso svært moro med… 317777 proofread-page text/x-wiki t7qi1zec5yxrssmni9l9fqfnh3osgjf 104 135731 317778 2026-04-18T17:36:04Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: 'olmt etter systera. So godt ver og laglegt alt — -og so alt verta uppi ingenting, avdi ho var so vrong! Han kunde ikkje truga henne med, og naar ho ikkje vilde, visste han ingen annan aa faa med. Gutungarne i nedrestova var forsmaa til aa gaa so langt, og gutarne i vestrestova so store, at dei ikkje slapp ifraa ... Og imorgon «elder ein annan gong, som ho snakte um, var det uvisst med alt. Han fekk kanskje ikkje gaa daa, «elder det kunde verta regn att... Han var n… 317778 proofread-page text/x-wiki lph0vk8fgd6lnuusrqxx0psbta4mx36 104 135732 317779 2026-04-18T17:36:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: nok ein modig gut, han Nils, naar han var heime- — han kunde ta hesten uti buhagen og setja. beitle paa han, og han hadde somen slege ihel tri slævor og ein liten orm isummar; men aa gaa. plittande aaleine ut i skog og mark so langt, at. han ikkje kunde sjaa heimatt elder sjaa atti bøarne elder andre gardar eingong, det hadde han altid fælt for, og særleg hadde han altid havt age for skogen aust i marka. Han var so myrk og tett den furuskogen, og der var altid so und… 317779 proofread-page text/x-wiki a696kkf66p8tv0g7q8jk2njfwrqth8h 104 135733 317780 2026-04-18T17:36:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: sant; men den gamle fælska for denne skogen framum andre stader, var han likevel ikkje fri endaa, og han hadde aldri vaaga seg meir enn eit lite stykkje innetter radt aaleine. Naar han var komen innum den fyrste haugen, kunde han aldri vera so trygg paa, at der ikkje sat noko paa lur bak furuleggjerne, som naar han sat heime i stova . . . Hadde han derimot nokon med, um det berre var ho Sigrid, so var fælska som blesi burt. Men no vilde ikkje ho vera med, og der stod… 317780 proofread-page text/x-wiki 16573sxi2uqdbfeenz9zvxjhjo96z5g 104 135734 317781 2026-04-18T17:36:42Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kunde gaa aaleine? Der var daa ingenting aa. vera rædd i skogen, og kva fælte han so for? Sola skjein so blank og fagert innyver skogen idag, at der visst ikkje kunde vera det slag myrkt og uhuglegt helder. Fraa grinda innanfor bøarne gjekk beine buvegen austetter skogen (han hadde vore med og jagt kjyre der mange gonger ivaar), og det kunde ikkje vera rett langt, fyrr ein fann tuvor med blaabær. Paa ein halv time kunde han visst vera der. Aa riva neverkoppen full ku… 317781 proofread-page text/x-wiki l6zz5vwldd5hmh7mltpi9xva9vphulw 104 135735 317782 2026-04-18T17:36:54Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: inne, og hadde det set ljost og fint ut i skogen, daa han sat derute, so var det ikkje verre no. Furorne stod ikkje so tett, naar ein var komen nerrare; og naar sola stod paa den kanten, skjein ho blankt innunder greinerne og innetter alle opningarne, so langt ein kunde sjaa. — Just medan han stod der og saag paa dette, fekk han auga paa, at den eldste av gutarne hans Paal nedistova hadde teke til aa slaa paa ei ækra tett. ved steingarden her. Folk so nerre skogen — d… 317782 proofread-page text/x-wiki s9anep1to32gvay1r5waqyogszxemot 104 135736 317783 2026-04-18T17:37:09Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: stod like tett rundt paa alle kantar. Men han vart no ikkje rædd for det, han. Vegen attende var greid aa sjaa, um han ikkje plent saag heim, og her var likso ljost og fint her som utved grinda, so ingenting var aa fæla for. Han tok alt til aa stira etter blaabær; men der var ingenting aa finna, og han skyna strakst, at det var hoste tid- legt aa venta noko og endaa. Marka var so ned- trampa her, sidan buskapen var her ivaar, at det snaudt var lauv paa lyngen. Gjetarg… 317783 proofread-page text/x-wiki qezeuzlo3h4kxjypwejdsgnrbr3wwi1 104 135737 317784 2026-04-18T17:37:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: midt i skogen. Uppi tretopparne skjein sola, so det glima, og av og til straala ho ned millom greinerne og kasta avlange, blanke flekkjer burt millom furuleggjerne. Rundt ikring sveiv det i tusundvis av mytt og surrande flugor og humlor, medan ein og annan fuglen flaksa og pipta uppi greinerne — og her skulde det vera fælslegt aa gaa aaleine! . . . Han tok til aa tralla og plystra, guten, av berre godt mod (og so tenkte han i sitt stille sinn paa Pera-Martin, som skul… 317784 proofread-page text/x-wiki ielmg7y56jomhkff6yq1cgufupi0aul 104 135738 317785 2026-04-18T17:37:40Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Andpusten gav han seg til aa henta, og det var ikkje rett lengje, fyrr koppen var full. So- gav han seg til aa eta blaabær, so han vart svart. som ein neger kring munn og nos og langt upp- etter kinnarne, og i denne rikdomen av bær var det ikkje so lengje, fyrr magen og var stappande full. — So maatte han til aa tenkja paa heimferda. Han pusta ut og tok upp næverskrukka; men ... hm ... her var endaa bær i mengde-mengde-vis her rundt ikring. Det var paa ei lita rund… 317785 proofread-page text/x-wiki 5vb1c86jaoloe8ig9cxvb1typj0i6gb 317786 317785 2026-04-18T17:38:13Z Johshh 5303 317786 proofread-page text/x-wiki 535jybmidh5kvfd57jtircm3e4om7vv 104 135739 317787 2026-04-18T17:38:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: aat vegen, fekk han auga paa noko, som hefte han endaa ein gong. Det var eit stort, underlegt tre, som stod uppi ein bakke. Det var visst ei eik. Jau, det var det. Han hadde set nokre store, gamle lauvtre millom furorne langs bekkjerne herinne; men maken til den eika hadde han no aldri set. Dei nerste greinerne var so bøygde, at dei laag radt nedpaa marka med topparne, og uppetter heile leggen var der so tett av store, busne greiner, at eika saag ut som ein uhorveleg… 317787 proofread-page text/x-wiki 3euc8qb6huhlc1gthl6569bbe4wq34z 104 135740 317788 2026-04-18T17:38:35Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Jau, det var som han hadde trutt. Det var snart gjort aa koma uppyver hengjegreinerne, og sidan klara han det mnokso lett fraa grein til grein uppetter leggen. Daa han var komen midtvegs upp, vart det verre og lenger millom greinerne, men naar han var komen so langt, var det sneplegt aa lota venda, og med noko stræv kom han yver knipetake. So gjekk det lettare att, og um ei stund sat han verkeleg heilt uppe i toppen, pustande og blaasande og sveitt i ryggen. Her laa… 317788 proofread-page text/x-wiki lzbqcpal5ty46i6zrz2b9hgnc8064lz 104 135741 317789 2026-04-18T17:38:56Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: snaudt sjaa ein einaste flekk av marka. Det var berre skogtoppar, eit hav av bar og lauv. Nede millom greinerne var det skugge og djupt grønt; men burtetter alle dei høgaste topparne skjein kveldsola raud og glimande. Det var som hundrad av blanke torn, det eine høgare enn det andre, og uppyver denne raudnande skogen laag der raude skjyar yver heile austhimlen. Gardar elder folk var derimot ikkje aa sjaa nokon stad. Det var som aa vera komen upp i ei onnor underleg… 317789 proofread-page text/x-wiki 3uvciwzgdplkhtrszxgcrtjvj2d05e9 104 135742 317790 2026-04-18T17:39:08Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: han kunde likevel ikkje lata vera aa kramsa ned i lyngen etter bær av og til endaa. Medan han klauv og arbeidde, hadde bæra i magen »skaka saman, so han no var svolten paa meir, og aa nekta seg aa smaka paa dei, naar han gjekk og vassa i berre bær, det var svært stridt. Han kramsa og kramsa, medan han gjekk, og sistpaa kom han aat ei stor tuva, som fekk honom til aa stoppa radt upp. I denne hadde han nok ikkje vore fyrr; for her var reint yverblaa; og so store og god… 317790 proofread-page text/x-wiki rktsh7wd4ysl6owrtdvqm2ww4guj55l 104 135743 317791 2026-04-18T17:39:19Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: lynghaug burte paa den andre kanten og, og den var so underleg blaa, totte han . . - Kva var det? Det kunde daa vel i alverda ikkje vera bær alt ... .? Han stirde og kunde ikkje halda seg lenger — han laut burt og sjaa. Det var daa dag ei lang stund for det, um sola var nede, gudbevars . . . Det var ikkje so over- hendigt langt heim helder, og dette skulde ikkje hefta meir enn eit lite bitte minutt . . .. I ei handevending var han burti haugen, og daa var det ikkje… 317791 proofread-page text/x-wiki dxpn24dbs3a8qf4y18nta2mqh72fz70 104 135744 317792 2026-04-18T17:39:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: dubbelt paa henne med aa lura seg avstad fraa henne og ha alle bæra aaleine! Det snudde seg ovende bra alt dette. Han lo med seg sjølv. Men ... hm... var det no verdt aa gjera det, lell — aa lura seg fraa Sigrid paa den vis...? Her var so mykje aa ta av baade aat tvo og tri, og var det so snildt gjort aa ikkje unna henne noko? .. . Han var vorten so glad og! lett til sinns, sidan alt var gjenge so godt her i skogen, at han ikkje regtig kunde bera paa hat og hemntank… 317792 proofread-page text/x-wiki 7caom0xv6jetgruhmg2xc5d18h4asjj 104 135745 317793 2026-04-18T17:39:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: mykje yver halv fyrr, hua, og daa han no hadde fare heile haugen yver, hadde han paa denne vis lurt so mange hondfull uppi, at der feilte berre ein fjerdedel paa, at ho var radt full. Han stirde paa dette. Berre ein fjerdedel att, og snaudt det og . .. Naar det var so lite, som feilte, so vilde det vera snart gjort aa faa henne radt full og her i all denne mengden. Og radt full, beggje kopparne smekkande tulle... kor gildt og stort det skulde vera aa syna, daa han kom… 317793 proofread-page text/x-wiki 7tflcn0mrel6nkg7uwemvyyv1k9goce 104 135746 317794 2026-04-18T17:40:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hadde trutt, gjenum buskar og bas, fyrr han saag vegen att; men der var han endeleg, og der var :steinen, han var gjengen ut fraa, og alt greidt. Hurra, no galdt det berre aa vera rapp paa foten, sa han til seg sjølv; men han vart likevel staaande og stirde litt forfjamsa — fyrst til ein kant, so til den andre. Her var beine storvegen ja; men kva leid skulde han gaa — var. det til- høgre elder tilvinstre, som bar heimyver? Han var vorten so fortumla av dette hovudst… 317794 proofread-page text/x-wiki fzdi5h2csjnk52a3aruoy63mitjmp70 317795 317794 2026-04-18T17:40:15Z Johshh 5303 317795 proofread-page text/x-wiki dc6ujjujf8nbtabs7090kpqksujddt7 104 135747 317796 2026-04-18T17:40:28Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kunde han ikkje sjaa, kor sola var. Endeleg totte han, at han saag ein sterkare ljoske nede paa den æine kanten millom furutopparne; men daa han skulde til aa sjaa, var der ein ljoske likeeins paa andre kanten og. Kva var so etter sola? Skulde ein set paa det galnare ...! Han heldt paa aa verta rædd, men umraadde seg med det same; for just daa fekk han auga paa noko aa retta seg etter. Derburte paa vinstre honda skar ein liten tverrveg seg inn i skogen fraa storvegen,… 317796 proofread-page text/x-wiki ja9p74dm267yivb5wudafrjnmztkl2v 104 135748 317797 2026-04-18T17:40:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Inne i gangarne millom trea, der solflekkjerne- glima, var det no berre jamn, graa mose aa sjaa, og her og der var det so sterk skugge, at. det var heilt ut uhuglegt. Og her hadde han gjenge og seinka seg og ikkje set etter nokonting ! Huff, det var uvarlegt aatfare, so langt i skogen; men just noko spelegt var det daa "kje, lell. No- bar det heimyver strake vegen, so han skulde nok snart naa aat grinda, tenkte han, og avstad bibba. han. Skatru han ikkje snaft skulde… 317797 proofread-page text/x-wiki j93a7k8qd1yke91xe85a9rekp78x1g0 104 135749 317798 2026-04-18T17:40:53Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: korleis vegen saag ut — onnorleis kunde han ikkje skjyna det. Uppyver kleiva foor han og vidare frametter skogen; men endaa inga grind aa sjaa, og so vart det underlegt att. Vegen bar med eit ut i ei rund opning midt i skogen. Der laag spøner etter hogging, og ut til høgre og vinstre gjekk tverr- vegjer mest likso store som den, han fylde. Kva i verda slags hendelse var dette? Han hadde nok set smaa tverrvegjer og opningar, daa han kom tilskogs; men noko slikt som… 317798 proofread-page text/x-wiki ce8zjk8w5nt042kqmjomm8sid47gfk7 104 135750 317799 2026-04-18T17:41:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: tid var det liksom vegen var vorten so underleg smal : > Dette var som den reine trolldom. Han stansæ sistpaa forpusta og forkava og saag etter, um han ikkje idetmindste skulde byrja aa kjenna seg att. paa skogen; for han var daa bra kjend eit heilt. stykkje innanfor grinda. Nei, ikkje det helder.... Her var ikkje anna aa gjera enn aa skunda. seg vidare, og avstad foor han att. Han sprang paa spreng, han sprang av sinne, so bæra dansa. i næverskrukka, og hua, som h… 317799 proofread-page text/x-wiki hvke4npgdeo7o383r7xpcnti3s51bfa 104 135751 317800 2026-04-18T17:41:15Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: mot grinda og heime. Den litle tverrvegen, han retta seg etter, hadde kanskje vore ein falsk tverr-- veg. Det var kanskje forklaaringa paa alt . ... Gu” hjelpe . . han skulde daa vel ikkje ha. fare so vitlaust aat ...! Han vart endaa heitare. Men nei, nei, det kunde ikkje vera raad, lell! Snudde ikkje heile verda soleis, at dette maatte bera heimyver? Jau, det gjorde ho, sa han til seg sjølv, og paa maa og faa sprang han uppetter- bakken for aa sjaa, um heimen ikkje… 317800 proofread-page text/x-wiki 38lpztr21y5i1x0nw7nkoyc6ranrd2o 104 135752 317801 2026-04-18T17:41:31Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: som ein vond styng for bringa. Her var han sprungen langt og lenger enn langt austetter skogen, 'og naar dertil vart lagt det, han var gjengen, fyrr han kom aat bærtuvorne, kor langt var han so ikkje fraa heime! Kanskje ein halv, ein heil fjordung i ville skogen plittande aaleine — og so seint! Det hadde teket so lang tid dette, at «det no ikkje berre var skugge i skogen: det tok alt liksom til aa skymra litt inne i holorne. At han ikkje hadde brukt vite og set seg… 317801 proofread-page text/x-wiki lhwvkefwt9d4x9m6hmpddqwvkedlv1m 317802 317801 2026-04-18T17:41:42Z Johshh 5303 317802 proofread-page text/x-wiki ma6c4iaumv2ypmagypww5fwm9v616d6 104 135753 317803 2026-04-18T17:42:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: attende hardast han vann. Han kunde springa godt no etter stansinga. Holorne innunder trea tok til aa verta reint svarte og fælslege no her i tette skogen; men han saag korkje til høgre elder vinstre etter fælslege holor. Han berre sprang og var snart komen attende aat den litle runde op- ninga i skogen. So Gu'skjelov — no var han alt her. Han stansa litt og turka sveitten, som no rann ned- etter skallen. So naadde han snart aat bær- tuvorne og heim og, sa han til… 317803 proofread-page text/x-wiki q7royxv1f0rd4zw0fi9bgnkm9nbp6cq 104 135754 317804 2026-04-18T17:42:12Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: visst vera den rette, breide kuvegen. Han gjekk burt og saag betre etter, og daa uppdaga han, at heile vegen var full av gamle kufar. Aa, no hadde han det med ein gong! Desse var far etter kjyrne, daa dei gjekk tilskogs og heimatt i vegen her ivaar. Det kunde ikkje vera snakk um anna, enn at dette var rette vegen daa, og paa sprange lagde han iveg att. Vegen var ujamn og steinutt her, so han i farten støytte tærne sine tilblods nokre gonger; men han ansa det ikkje. Be… 317804 proofread-page text/x-wiki dzga5q8qvejr9ridtx2mza8ynub936q 104 135755 317805 2026-04-18T17:42:32Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: var strakst utanfor den runde opninga i skogen, og no hadde han sprunge ei god stund; men nokor kleiv var ikkje aa sjaa. Det var radt ei fura ... Han kava seg fram burtyver eit leite til. .endaa ikkje teikn til nokor kleiv..! Vegen tok derimot til aa gjera ein underleg boge burt- etter skogen, som han ikkje kunde vita av, at han saag sist. Var alt fortrolla og umskapt ikveld, elder . . han skulde daa vel ikkje vera paa vill- straa no og . . . ha teke wurett veg fraa o… 317805 proofread-page text/x-wiki 5v8wbi4a9jejh5kuiubfm8xlpowok15 104 135756 317806 2026-04-18T17:42:43Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Men bar det ikkje heimyver dette og, um det ikkje plent var rette vegen? Som eit ljosglimt kom denne vona; men likso svint slokna ho att. Vegen krøkte her til ein annan kant, og so var det uvisst, kor det bar av. Det kunde berre bera verre paa villstraa etterkvart . . . Han tok til aa skjelva gjenom heile kroppen av fæling og otte og seig pustande og yvergjeven ned paa vegsida og gret og ylte og krika seg i augo. Det maatte vera vegen paa den andre sida av braken deri… 317806 proofread-page text/x-wiki kp4dmusyrbft2x3nujna6l6iadsl3jo 104 135757 317807 2026-04-18T17:43:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hals og bringa Gong etter gong ropte han slik, so Martin maatte ha høyrt det, sosant han hadde vore her i skogen nokon stad; men like stilt var det etterpaa. Det ljoma wuppi fjelle etter hans eige rop — so ikkje meir, og han skjyna med det same, at denne vona var uvissare enn alt anna. Vegen fraa sætren gjekk ned so langt uti skogen, at det var uvisst, um ein kunde høyra ropa alt dertil — og kunde ikkje han Pera- Martin vera faren heim, medan han laag og bisla uppi… 317807 proofread-page text/x-wiki gqnixey3uyrg4dpme3xvpog4s7k0vx2 104 135758 317808 2026-04-18T17:43:18Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: aatte endaa ein gong. Det var endaa ikkje myrkare, enn at han godt kunde sjaa aa koma fram, og naar han no skunda 3eg attende aat den runde opninga herinne og fann den rette vegen, so kunde det endaa verta ei berging, um det seinka fælt. Naar dette ikkje var rette vegen, so maatte det utan tvil vera den paa andre sida av brakjen, og han skulde denne gongen sjaa seg for, so han var viss ... Med dette var han snudd um att. Han kunde no springa litt betre etter stansinga… 317808 proofread-page text/x-wiki 9sq2ikkooidwelwo12kllkbmbdncgpc 104 135759 317809 2026-04-18T17:43:34Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fann far etter seg sjølv i den rette vegen? Han stirde og stirde; men han hadde trøtt so lett, og der var dessutan so skymt burtetter vegjerne, at han ingenting kunde finna ... Det vart berre meir flokutt og uvisst altsaman etterkvart. Ja, denne springinga og mase hadde gjort han so for- tumla, at han ikkje visste regtig greida paa aust og vest lenger, og nokon ljoske etter sola var det uraad aa sjaa her i skogen. Og aa renna iveg paa det uvisse kunde ikkje gagna — de… 317809 proofread-page text/x-wiki lepwymnh91iiurk7jx64ah4thgvzx5w 104 135760 317810 2026-04-18T17:43:49Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: dei skulde høyra han heim — so skræmeleg langt. Det einaste, han høyrde, var nokre ramnar, som vart skræmde upp og foor skrikande burtyver skogen . .. So vart det stilt, daudstilt att. Fælslegt stilt, medan det vart fælare og fælare med myrkre burtetter skogen. Det drog seg liksom innyver han fraa alle kantar . . . verre og verre, medan han ingenstad kunde koma. Og kva vilde det ikkje verta, naar det myrkna endaa meir? Han fekk slik skjelving, at han snaudt kun… 317810 proofread-page text/x-wiki 4fqte7tv5kktrap66q2buvgliml8nvg 104 135761 317811 2026-04-18T17:44:14Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Tanken paa dette tok honom so hardt, at graaten losna att, og heile skogen tok liksom til aa skjelva upp og ned for augo hans... Ja berre dei hadde visst, kor han var! So kunde det henda, dei hadde kome og leitt og ropt etter han, naar dei saag, at han ikkje kom heimatt. Men korleis kunde dei vita, at han plent var i skogen? Han hadde ikkje sagt med nokon, kor han vilde av. Minst av alt drøymde dei vel um, at han var so endelaust djupt i skogen, og han kunde paa den… 317811 proofread-page text/x-wiki pnqb9uo2926j5b5wiaq6fyzn5n06vmt 104 135762 317812 2026-04-18T17:44:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fyrste den beste vegen paa den sida, som han hadde liksom ein tanke um skulde snu heimyver. Næverskrukka sette han etter seg; men hua, som hekk fast paa ryggen, fylgde med. Det var utrulegt, so myrke og fæle avholor og svelg der vart paa beggje sidor, sosnart han var komen eit stykkje burti skogen fraa opninga- Det var so haare kunde reisa seg paa hovude; men her gjek det ikkje an aa vera blaut og snu um for nokoslag; her fanst ikkje anna aa gjera. Berre han kom me… 317812 proofread-page text/x-wiki st3zm4q6rozd57h2u54qhyrs2w9d271 104 135763 317813 2026-04-18T17:45:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: ei kjensla av noko underleg tungt og fælt ikring seg og bak seg, som han maatte røma wunda, og daa vegen eitpar gonger kløyvde seg i tvo, tok han den eine av vegjerne utan aa bry seg meir. Ein gong vart han so trøytt og tung, at han sette- seg ned paa kanten av vegen og grov andlite ned i lyngen og laag ei stund; men so vart kjensla av myrkre og det fæle, han havde bak seg, so: sterk, at det dreiv han upp att. So gjekk det jamt framyver att, langt og lengje. Det var… 317813 proofread-page text/x-wiki e4o77o5eaoyfrcdlxcmuubr4cf37m8k 104 135764 317814 2026-04-18T17:45:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: smal sume stader herburte, at det var mest berre som ein gjeitesti; det hadde stundom vore berre sovidt han saag ”n i halvmyrkre, men no var han vorten so breid, at det saag ut som ein kjøyreveg. Og breidare vart han etterkvart; for der kom av og til sidevegjer og gjekk ihop med ”n. Det saag idetheile ut som ein storveg beint heim tilgards einkvarstaden ... og so var det kanskje ikkje so langt att til folk helder! Den same styngjen av von, som han hadde kjent her- bu… 317814 proofread-page text/x-wiki m9wdlkhppl7i3suln0fac3b7ilt1alm 104 135765 317815 2026-04-18T17:45:35Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Daa han sprang fraa den litle opninga langt. burti skogen, hadde han endaa liksom ei vissa um, kva kant heime maatte liggja paa, og at han gjek mot rette leida idetminste, um det ikkje var rette vegen; men sidan var han ikkje viss paa, um han var paa leida eingong; for vegen gjorde krokar her og der. Daa han var komen eit stykkje fram, hadde han ei kjensla av, at det bar mot sud istadenfor vest mot heime, og etter han hadde kvilt, var det radt som um det bar austyver… 317815 proofread-page text/x-wiki o3qka2bcbjmamfp51ig58svgap1sqrh 104 135766 317816 2026-04-18T17:45:48Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: seg burt, og so fekk han faa einkvar til aa fylgja seg heim imorgon. — Han var no komen burt aat muren og hoppa yver, og so tok han paa sprange burtyver bøarne. Han var so lett og glad no, at han snaudt kjende trøyttleik; men daa han nærma seg husa, sakka han paa farten endaa ein gong likevel. Han saag ikkje ljos i vindaugo nokon. stad, og der var helder ikkje teiku til folk aa. sjaa elder høyra burtved husa. Dei maatte ha lagt seg og sov. Ja, det var daa helder i… 317816 proofread-page text/x-wiki e8lxjb5fjq158mofa6m530m0srq50vl 104 135767 317817 2026-04-18T17:46:00Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: uppe! Han stirde og stirde; men nei . . . Men skulde her ikkje vera hund, her liksom heime, som kunde gjøy, so folk vakna og kom ut? Det vilde og vera mykje gildare. Han tok til aa trø hardare og harka og plystra, so hunden kunde høyra det; men nei somen, her fanst ikkje hund aa høyra helder. Her var i det heile ingen verdsens ting aa høyra, ikkje ein katt, som jamla, ikkje ei høna, som kakla, ikkje ein fugl eingong. Der var kurt, liksom der ikkje fanst liv paa garde… 317817 proofread-page text/x-wiki c3qufjagd32pcxb74aghtal8d5pov4d 104 135768 317818 2026-04-18T17:46:29Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: helder, sa han til seg sjølv og gjorde seg so hard og modug, han kunde. Det var nok Folk, som budde her. Det maatte berre lida so langt paa notta, at alt laag i djupaste sømn, og naar det ikkje var onnor fura, so fekk han vaaga vona og banka paa ei dør. Dermed tok han modug til aa gaa att. Det huse, han var komen burtaat, stod noko for seg sjølv paa denne sida av tune, og daa han var komen framum det, saag han, at det hadde ei stor opa dør i den enden, som snudde m… 317818 proofread-page text/x-wiki g40peo1dg57lz5b62x4j0mizlaecz1f 104 135769 317819 2026-04-18T17:46:46Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: bygde vedskjola likeeins paa alle gardar og. Han gjekk eitpar stig nerrare for aa sjaa endaa betre; men nettupp idetsame: høyrde han noko, so han ikkje fekk tid til aa undra seg meir paa dette. Der lyddest liksom fotstig burte millom husa . .. Kvaslag, var her folk uppe endaa, likevel? Glad snudde han seg fraa døra og foor nokre stig fram. Jau verkeleg, derburte kom eit kvinnfolk gaaande; men kva . .. Han hadde ikkje fyrr fengje auga paa henne, fyrr han stansa att og… 317819 proofread-page text/x-wiki 7erdaphh8wzbzarzpca9fyxqjsdz52o 104 135770 317820 2026-04-18T17:46:58Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: notta som eit skræmsle? Han kunde ikkje finna vit elder meining i slikt, og ho saag helder uhug- legare ut, til lenger han saag paa henne. Det var slik, at han radt for aalvore tok til aa koma ihug trollskap og tussefolk og skrymt att. Uff — og sjaa no tok ho til aa glo att. Han kjyvde seg tett inn- under veggen og vart so underleg i knelederne . .. Men fader og Jesus, nei — han maatte ikkje vera tosk no meir enn fyrr og tenkja paa sovore! Han var komen ut or skogen… 317820 proofread-page text/x-wiki 892axwrj1rmjrv6yr3bs3bf8z6riiyc 104 135771 317821 2026-04-18T17:47:17Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kopte og kopte og snudde paa seg og mumla av og til —- stundom var det radt liksom ho sukka tungt og. Skulde nokon set paa maken? Aldri i si tid hadde han set slikt, og han fekk idetsame ein ny, stygg tanke. Um det var ei verkeleg kjæring, so var det kanskje slettikkje ei, som høyrde heime her paa garden. Kanskje det var eit framandt fantekvinnfolk elder slikt noko, som foor her og luska um notta, medan alle folka sov, og vilde stela? Han hadde ofta høyrt snakk um s… 317821 proofread-page text/x-wiki 1e7bpdtl0e21abtcbhhcuik2uocmsbm 104 135772 317822 2026-04-18T17:47:32Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: vedskjole? . . . Jau so for alt vondt! Der stemnde ho beint mot døra! Kom ho inn, so kunde ho snart finna han her i kroa og, og hadde han vore rædd for aa raaka henne utpaa tune, so var det dubbelt ille, um ho skulde finna han her i myrkre paa luring etter seg. Daa var det likare aa setja beint ut og opendaga seg, fyrr ho kom; men just som han stod paa nippe til det, var det forseint: kvinnfolke var alt i døra og skreva innyver dør- stokken! Og so tok ho til aa kramsa… 317822 proofread-page text/x-wiki d0mrxew1ca04yar329nsy4dkdev2et6 104 135773 317823 2026-04-18T17:47:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: same snudde kvinnfolke seg braadt mot kroa her att, og ei stor, kald hand kramsa beint burti dei berre leggjerne hans. Han sette i eit vitskræmt skrik med det same og slog fraa seg med magt, og kvinnfolke skreik mest likso høgt og foor skræmt attende. So sette han paa live laust ut gjenom døra; men i same farten kom kvinnfolke etter og treiv han i aksla og heldt han fast. »Er det du, Nils . . .? Men gudbevare meg gut, kva er dette for ei aatferd, og korleis er du… 317823 proofread-page text/x-wiki p8cm8andmx2bn0489rysx9p3fen0y1f 104 135774 317824 2026-04-18T17:48:02Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: »Kva segjer du, gut . . . paa denne garden? Er du tullutt, elder kanskje du hev sove og . ørskar? Er me ikkje heime?« spurde ho mor meir og meir forbina. Heime . .. var han heime paa Husabø . ..? Han stirde ikring seg med uppspilde Augo — og under paa under — daa han etter dette saag paa garden, so hadde alt snutt seg, og han var verkeleg heime. Der stod fjella i nord og skogen i aust, der stod løda og dei andre husa paa rette staden, og det litle vedskjole, han… 317824 proofread-page text/x-wiki 0h7zdds1bxb2zr0j48ocogrsz0x7507 104 135775 317825 2026-04-18T17:48:22Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: leg, at han stundom fyrr hadde gjenge derned og vore utpaa og rott saman med smaagutarne paa strandgardarne. Sjølv ho Sigrid og hunden var med dernede, og det ho mor hadde set so etter utpaa tune, det var, um dei ikkje snart skulde koma att med han. Og det ho hadde kramsa etter i vedskjole var spøner, som ho hadde henta uppi forklæde til aa ha under Kaffikjelen imorgon. Og det svarte, ho hadde kring hovud og hals, det var berre det store ullplagge, som ho ofta hadde… 317825 proofread-page text/x-wiki flt04x8bosjoxpu6go6bktg6arjkuk6 104 135776 317826 2026-04-18T17:48:31Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317826 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135777 317827 2026-04-18T17:48:39Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317827 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 135778 317828 2026-04-18T17:48:47Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 317828 proofread-page text/x-wiki ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 14 135779 317867 2026-04-19T11:10:52Z Johshh 5303 Ny side: __HIDDENCAT__ 317867 wikitext text/x-wiki 2twjmejn56ditxo46hqinfh52nh6flb 14 135780 317868 2026-04-19T11:11:31Z Johshh 5303 Ny side: __HIDDENCAT__ 317868 wikitext text/x-wiki 2twjmejn56ditxo46hqinfh52nh6flb 0 135781 317869 2026-04-19T11:16:52Z Johshh 5303 Ny side: <pages index="Løland - Ungar.djvu" header=1 /> [[Kategori:Tekster fra 1892]] 317869 wikitext text/x-wiki lhc4miotmsa3qyljupzvudbtfa4frz4 0 135782 317870 2026-04-19T11:17:53Z Johshh 5303 Ny side: <pages index="Løland - Ungar.djvu" from=7 to=30 header=1 /> 317870 wikitext text/x-wiki stpau6hisrv2pl7rlmfzom8ar18srtr