Wikikilden nowikisource https://no.wikisource.org/wiki/Wikikilden:Forside MediaWiki 1.47.0-wmf.6 first-letter Medium Spesial Diskusjon Bruker Brukerdiskusjon Wikikilden Wikikilden-diskusjon Fil Fildiskusjon MediaWiki MediaWiki-diskusjon Mal Maldiskusjon Hjelp Hjelpdiskusjon Kategori Kategoridiskusjon Forfatter Forfatterdiskusjon Side Sidediskusjon Indeks Indeksdiskusjon TimedText TimedText talk Modul Moduldiskusjon Arrangement Arrangementsdiskusjon 104 139038 324026 323975 2026-06-12T13:08:41Z Johshh 5303 324026 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><div class="subcenter" style="text-align: center; font-family: serif; line-height: 1.6;"> <p style="font-size: 240%; letter-spacing: 4px; margin-top: 2em; margin-bottom: 0.5em;">SOGA</p> <p style="font-size: 100%; letter-spacing: 2px; margin-bottom: 1.5em;">UM</p> <p style="font-size: 280%; font-weight: bold; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 2em;">SINDBAD FARMANN</p> <p style="font-size: 110%; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 2.5em;">EIT ÆVENTYR OR „TUSUND OG EI NOTT“</p> <p style="font-size: 100%; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 0.2em;">UMSETT FRAA ARABISK</p> <p style="font-size: 70%; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 0.5em;">AV</p> <p style="font-size: 105%; font-weight: bold; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 0.1em;">ALEXANDER SEIPPEL</p> <p style="font-size: 95%; margin-bottom: 5em;">professor i austerlandske maal</p> <div style="margin-bottom: 7em;"> [[Fil:Cammermeyer logo, ca 1900.png|50px|center]] </div> <p style="font-size: 120%; letter-spacing: 1px; margin-bottom: 1em;">ALB. CAMMERMEYERS FORLAG</p> </div><noinclude><references/></noinclude> t1dd0zgld2yuun54j9o674zzpzx45y4 104 139063 324009 2026-06-12T12:26:14Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: «Gud hjelpe og trøyste oss! Finst det daa 'kje tru og ære meire paa jordi? —» «Kva meiner du med detta?» tok eg frami, «høyrde du 'kje kva eg fortalde deg?» «Jau,» svara han; «men daa du høyrde eg sa, at han som aatte desse varurne var komen burt paa sjøen, fekk du hug til aa eignast godset hans. Og det hev du synd fyre; for me saag sjølve at mannen gjekk under, og mange andre med han, og ingen vart berga. Koss kan du so segja at det er du som eig varurne?» «H… 324009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 17 —|høyre=}}</noinclude>«Gud hjelpe og trøyste oss! Finst det daa 'kje tru og ære meire paa jordi? —» «Kva meiner du med detta?» tok eg frami, «høyrde du 'kje kva eg fortalde deg?» «Jau,» svara han; «men daa du høyrde eg sa, at han som aatte desse varurne var komen burt paa sjøen, fekk du hug til aa eignast godset hans. Og det hev du synd fyre; for me saag sjølve at mannen gjekk under, og mange andre med han, og ingen vart berga. Koss kan du so segja at det er du som eig varurne?» «Høyr no lite paa meg,» sa eg daa, «og gjev gaum paa ordi mine, so skal du nog faa sjaa at eg inkje fer med lygn.» So tok eg uppatt fyr han alt eg hadde sagt og gjort, alt ifraa me tok ut fraa Bagdad, til me kom til den øyi som sokk, og eg minte han um noko som me hadde havt fyre oss ei gong som me var tvo eine. Daa sanna han ordi mine, og no for dei til aa draga kjensl paa meg, baade han og kaup- mennerne, og alle ynskte dei meg til lykke og sa: «Me tenkte rett det, at me aldri skulde faa sjaa deg meir, men Gud hev gjevi deg eit nytt liv.» So fekk eg att godset, og alt saman var merkt med namnet mitt, og ingen ting vanta. Eg opna ei av kisturne og tok ut nokre gilde eignelutir; dei sende eg kongen i gaave, og fortalde han at no var det komi, det skipet som eg hadde vori paa, og det godset eg hadde havt med meg. Han undra seg og var glad fyr detta. No fekk han sjaa at<noinclude><references/></noinclude> mg267spr9d7g40lrybuh4ym511nkw2u 104 139064 324010 2026-06-12T12:28:45Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: eg hadde sagt sant i alle maatar, og han lika meg endaa betre en fyrr. Eg kom til stor ære i kongsgarden, og fekk baade gods og gull fyr gaava mi. Sidan selde eg alle varurne mine og tente mange pengar paa dei, kaupte so nye varur og mange gjæve og gilde ting, utav alt slikt som fanst der i landet, og daa kaupmennerne vilde taka ut, ladde eg alt detta paa skipet. So gjekk eg inn til kongen og takka fyr alt han hadde gjort mot meg, og bad han un lov til aa reisa. Han ynskte me… 324010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 18 —|høyre=}}</noinclude>eg hadde sagt sant i alle maatar, og han lika meg endaa betre en fyrr. Eg kom til stor ære i kongsgarden, og fekk baade gods og gull fyr gaava mi. Sidan selde eg alle varurne mine og tente mange pengar paa dei, kaupte so nye varur og mange gjæve og gilde ting, utav alt slikt som fanst der i landet, og daa kaupmennerne vilde taka ut, ladde eg alt detta paa skipet. So gjekk eg inn til kongen og takka fyr alt han hadde gjort mot meg, og bad han un lov til aa reisa. Han ynskte meg lykke paa ferdi, og daa me skildest, gav han meg mange gode gaavur. So baud eg far vel, og gjekk um bord. I Guds namn la me ut paa havet, og lykka lydde oss, og lagnaden laga seg etter oss, so me kom heilskapa heim att til Basra. Daa hadde baarurne bori oss i tjuge samfulle samdøger. I Basra tøvra me ei liti tid og kosa oss, og var hjarteglade av di me saag att fødelandet vaart. Sidan gav eg meg paa vegen til Bagdad, og hadde med meg mange baatslastar med varur og kram og gods og bunad. Daa eg kom til grendi mi, fanın eg skyldfolket mitt, og dei gledde seg og bad meg vera velkomen heim att. So tinga eg tenarar og tenestjentur og skjenkjarsveinar og reiddeiur, og kaupte gardar og hus og hagar, so eg snart hadde større styrnad og fleire eigedomar en noko sinn fyrr. Som eg no hadde fengi alt vel i stell, bad eg venirne mine aat meg, og sidan var me jamleg i ''samdøger,'' jamdøger. — ''tøvra,'' drygja.<noinclude><references/></noinclude> b7bqwymd1plzfqrojulgrm1105pi3nu 104 139065 324011 2026-06-12T12:31:25Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hop og hadde gaman. Um ei rid hadde eg reint gløymt alt det vonde eg hadde lidi paa ferdi, og tenkte inkje paa anna en leik og løgje og gjestebod og gilde. Detta var soga um den fyrste ferdi mi; og i morgon skal eg, um Gud vil, fortelja dykk korleis det gjekk meg paa den andre av dei sjau ferdirne mine.» Daa Sindbad farmann hadde enda soga si, bad han beraren eta til kvelds med seg. Sidan let han skattmeistaren sin fli han ein pung med hundrad gullpengar, og sa: «De var tyd… 324011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 19 —|høyre=}}</noinclude>hop og hadde gaman. Um ei rid hadde eg reint gløymt alt det vonde eg hadde lidi paa ferdi, og tenkte inkje paa anna en leik og løgje og gjestebod og gilde. Detta var soga um den fyrste ferdi mi; og i morgon skal eg, um Gud vil, fortelja dykk korleis det gjekk meg paa den andre av dei sjau ferdirne mine.» Daa Sindbad farmann hadde enda soga si, bad han beraren eta til kvelds med seg. Sidan let han skattmeistaren sin fli han ein pung med hundrad gullpengar, og sa: «De var tydlegt at du var her i dag. Du lyt gjera vel og koma hit i morgon og.» Beraren takka og bad god natt. Han gruna paa mangt og mykje, medan han gjekk heimetter, og han tykte det var undarlegt, at det kan henda ei menneskje so mykje i verdi. Daa morgondagen kom, gjekk han 'stad og helsa paa Sindbad farmann. Han vart vel mottekjen og laut setja seg i høgsætet jamsides med husbonden, og daa dei andre gjestirne var komne, vart det bori fram mat og vin. Som no alle hadde eti og drukki og var glade og kaate, tok Sindbad farmann til aa fortelja. ''tydleg,'' hyggjeleg.<noinclude><references/></noinclude> tsy2fyboluep182a3sqdv53uxkq9gen 104 139066 324012 2026-06-12T12:32:13Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|{{xl|Soga um Sindbads andre ferd.}}}} «No sat eg lengje heime,» sa Sindbad farmann. «og livde baade godt og vel i alle maatar. Men ein dag stakk det meg, at eg vilde ut att og fara og sjaa meg um i framande lond og vinna meire gods. So tok eg ein god slump av pengarne mine, og kaupte meg varur av alle slag og ferdabunad og niste. Alt detta la eg ned i kistur og skrin, og førde det ned til strondi. Paa hamni laag eit vent nytt skip med fine lereftssegl, velbutt og fullrei… 324012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|Soga um Sindbads andre ferd.}}}} «No sat eg lengje heime,» sa Sindbad farmann. «og livde baade godt og vel i alle maatar. Men ein dag stakk det meg, at eg vilde ut att og fara og sjaa meg um i framande lond og vinna meire gods. So tok eg ein god slump av pengarne mine, og kaupte meg varur av alle slag og ferdabunad og niste. Alt detta la eg ned i kistur og skrin, og førde det ned til strondi. Paa hamni laag eit vent nytt skip med fine lereftssegl, velbutt og fullreidt. Der gjekk eg um bord, og like eins gjorde nokre andre kaupmenner, som skulde same vegen. Me tok ut paa timen, og fekk god byrr, og for fraa hay til hav og fraa øy til øy, og kvar me la aat, møtte dei store og rike i landet og handla med oss. Soleis heldt me paa, til dess lagnaden ein dag førde oss langt burt til ei øy, som me inkje kjende.<noinclude><references/></noinclude> thenz9j1460344r1foec952scxu67cp 104 139067 324013 2026-06-12T12:33:44Z Johshh 5303 /* Problematisk */ 324013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 21 —|høyre=}}</noinclude>Det var ei ven øy; ho var tettsett med tre og full av fagre blomar og raudnande fruktir, og me høyrde bekkirne silra og fuglarne syngja, men folk elder hus var der inkje aa sjaa. Skipparen let ankaret falla, og heile ferdalaget gjekk i land, og skoda skogen, og lydde paa fuglesongen, og undra seg yver Guds allmakt. Eg gjekk og i land liksom dei hine, og sette meg tett attmed ei klaar kjelde i skogen. Eg hadde med meg noko mat, som eg aat av, medan eg sat der, og daa eg var mett, halla eg meg nedpaa og vilde kvila ein grand. Vinden gusta lint kring um meg og blomarne anga, og det kom paa meg ein tungje, so eg sovna der eg laag. Daa eg slo augo upp att, saag eg inkje ei men- neskje. Skipet var reist, og ingen av ferdafolket hadde komi meg i hug Eg glaapte baade til høgre og til vinstre, men vart inkje var eit einaste liv. Daa tok det meg ei sut so stor, at ho inkje kunde vera større, og hjarta mitt vilde mest bresta av harm. Her sat eg no aaleine paa denne aude øyi, og ingen verdsens ting hadde eg til aa berga meg med. Eg var reint umkomen og vonlaus. «Inkje kvar vende kjem krukka attende,»*) sa eg med meg. «Den fyrste<noinclude><references/></noinclude> 8r9fxl2zpgsav76h5h5jeouas3a22x5 104 139068 324014 2026-06-12T12:35:44Z Johshh 5303 /* Problematisk */ 324014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 22 —|høyre=}}</noinclude>gongi raaka eg paa ein som tok meg med seg, so eg kom til folk att, men denne gongi? — aa nei, Gud betre meg! det kjem nog ingen og hjelper meg denne gongi. So tok eg til aa sukka og graata, og var harın paa meg sjøl, fyr di eg hadde teki ut paa denne ferdi, eg som kunde seti heime i ro og mak og havt nøgdi av mat og drikke og alt som godt var. Eg trega so eg tenkte vitet mitt vilde springa. Men um ei rid rettleidde eg meg og sa: «Me høyrer Gud til, og til honom skal me venda tilbake,*) og med dei ordi trøysta eg meg. So reiste eg meg upp og for til aa vanka i kring paa øyi; for eg var inkje god til aa roa meg nokon stad. Til slutt kleiv eg upp i eit høgt tre, og stirde utyver til alle leidir. I fyrstningi kunde eg ingen ting sjaa anna himmel og hav og skog og sand paa alle sidur. Men um ei stund vart eg var noko kvitt som lyste imot meg lengst burt i himmelsyni. Eg vart forviten og vilde sjaa kva det var for noko. steig so ned av treet, og gjekk i den leidi eg hadde set det lyste. Daa eg kom fram, fekk eg sjaa at det var eit stort kvitt hus med runde veggir og kuve tak. Eg gjekk innaat, men fann ingor dyrr paa huset. Inkje var det raad aa koma uppaa det helder; for det var haalt og slett som ein spegil.<noinclude><references/></noinclude> 87ose6ud82vc1ipm10kcyz7wr4yo829 104 139069 324015 2026-06-12T12:38:43Z Johshh 5303 /* Problematisk */ 324015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 23 —|høyre=}}</noinclude>Best eg no stod og tenkte paa korleis eg skulde sleppa inn i huset, tok det til aa myrkna i kring meg, og dagen vart burte. Eg trudde det var komi ei sky attfyr soli; men som eg lyfte upp hovudet og glaapte uppyver meg, fekk eg sjaa ein svær fugl ined diger bul og breide vengir, som kom fljugande gjenom lufti, -- han var det som hadde skygt fyr soli. Daa kom eg i hug at eg ei gong hadde høyrt gjeti at paa ei øy langt ut i havet finst det ein heskjeleg stor fugl -- dei kallar han rukk -- som matar ungarne sine med elefantar, og no tyktest eg skyna at det kvite huset, som eg hadde raaka paa, inkje var anna en egget av denna fuglen. Medan eg gruna paa detta og undra meg yver Guds skaparvelde, dala fuglen ned paa egget og la seg til aa klekkja. Best han laag, sovna han, som ventande var; for det leid alt ut paa kvelden. Men lova vere Han som aldri søv! Daa eg saag at fuglen hadde sovna, løyste eg turbanen av hovudet mitt, og tvinna han i hop til eit reip,*) og det batt eg kring livet mitt og kring foten aat fuglen, og knytte det dugeleg fast. «Kan henda,» tenkte eg med meg, «at denne fuglen ber meg til bygt land og til folk, so det er visst betre aa fylgja han en aa sitja att her paa øyi. Heile<noinclude><references/></noinclude> tqsaa7hjh4ale94rno973szwypyvl1f 104 139070 324016 2026-06-12T12:41:24Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: den notti vakte eg og torde inkje leggja augo i hop; for eg var rædd fuglen kunde taka til veders, fyrr eg visste av det. Med same det for te daga, reis fuglen upp fraa reidet sitt, og la til eit illhervelegt ljod. So steig han ende til veders med meg, og stadna inkje, fyrr me var tett uppunder skyirne. Daa dala han smaatt um senn, og slo seg til slutt ned paa toppen av ein haug. Inkje fyrr kjende eg fast grunn under føterne, so nøytte eg meg og løyste bandet av foten hans. E… 324016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>den notti vakte eg og torde inkje leggja augo i hop; for eg var rædd fuglen kunde taka til veders, fyrr eg visste av det. Med same det for te daga, reis fuglen upp fraa reidet sitt, og la til eit illhervelegt ljod. So steig han ende til veders med meg, og stadna inkje, fyrr me var tett uppunder skyirne. Daa dala han smaatt um senn, og slo seg til slutt ned paa toppen av ein haug. Inkje fyrr kjende eg fast grunn under føterne, so nøytte eg meg og løyste bandet av foten hans. Eg skolv av rædsle, medan eg gjorde det; men han ansa meg inkje, og tyktest inkje gaa meg. No hadde eg meg undan snøggaste eg vann. Men eg var inkje komen langt fyrr eg vart var at fuglen greip noko paa marki og flaug upp med, og daa eg skulde sjaa etter, heldt han ein fælande stor orm i klørne; den for han til veders med so fort som ei pil, og um eit lite bil vart han burte fyr augo mine. Nedanfyre haugen, som eg stod paa, var ein vid og djup dal. Dit tok eg no vegen, men daa eg var komen eit stykkje nedetter, saag eg at det inkje var nokon utgong paa dalen, anna ville fjellet paa alle sidur, og det so høgt og bratt, at ingen kunde øygna toppen, langt mindre koma upp. Daa angra eg meg saart, og tenkte: «Gjev eg helder hadde roa meg paa oyi! daa hadde eg vori mykje betre faren. Der var daa baade fruktir og vatn; men i ''illherveley,'' hard, stygg, fælsleg.<noinclude><references/></noinclude> hjf26chzq8dotbj4absoomha6fpr85q 324017 324016 2026-06-12T12:41:34Z Johshh 5303 324017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 24 —|høyre=}}</noinclude>den notti vakte eg og torde inkje leggja augo i hop; for eg var rædd fuglen kunde taka til veders, fyrr eg visste av det. Med same det for te daga, reis fuglen upp fraa reidet sitt, og la til eit illhervelegt ljod. So steig han ende til veders med meg, og stadna inkje, fyrr me var tett uppunder skyirne. Daa dala han smaatt um senn, og slo seg til slutt ned paa toppen av ein haug. Inkje fyrr kjende eg fast grunn under føterne, so nøytte eg meg og løyste bandet av foten hans. Eg skolv av rædsle, medan eg gjorde det; men han ansa meg inkje, og tyktest inkje gaa meg. No hadde eg meg undan snøggaste eg vann. Men eg var inkje komen langt fyrr eg vart var at fuglen greip noko paa marki og flaug upp med, og daa eg skulde sjaa etter, heldt han ein fælande stor orm i klørne; den for han til veders med so fort som ei pil, og um eit lite bil vart han burte fyr augo mine. Nedanfyre haugen, som eg stod paa, var ein vid og djup dal. Dit tok eg no vegen, men daa eg var komen eit stykkje nedetter, saag eg at det inkje var nokon utgong paa dalen, anna ville fjellet paa alle sidur, og det so høgt og bratt, at ingen kunde øygna toppen, langt mindre koma upp. Daa angra eg meg saart, og tenkte: «Gjev eg helder hadde roa meg paa oyi! daa hadde eg vori mykje betre faren. Der var daa baade fruktir og vatn; men i ''illherveley,'' hard, stygg, fælsleg.<noinclude><references/></noinclude> rlpbbmkd6mm4f5irzt7b61r2kchnqc5 104 139071 324018 2026-06-12T12:43:44Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: denne øydemarki finst det korkje etand' elder drikkand'. Gud hjelpe og trøyste meg! Aldri fyrr hev eg sluppi vel utor ein faare, so kjem eg frami eitkvart som er tie gongur verre.» Eg var so hugfallen som eg kunde vera. Likevel manna eg meg og gjekk lenger, alt til eg kom til botnen av dalen. Daa kan det vel henda eg fekk sjaa eit vedunder. Heile marki var, aa segja, straadd med kvite glimesteinar, slike som dei kallar diamantar, og som er so harde, at det inkje bit korkje st… 324018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 25 —|høyre=}}</noinclude>denne øydemarki finst det korkje etand' elder drikkand'. Gud hjelpe og trøyste meg! Aldri fyrr hev eg sluppi vel utor ein faare, so kjem eg frami eitkvart som er tie gongur verre.» Eg var so hugfallen som eg kunde vera. Likevel manna eg meg og gjekk lenger, alt til eg kom til botnen av dalen. Daa kan det vel henda eg fekk sjaa eit vedunder. Heile marki var, aa segja, straadd med kvite glimesteinar, slike som dei kallar diamantar, og som er so harde, at det inkje bit korkje stein elder staal paa dei, og det er uraad aa brjota dei sund elder kløyva dei. I denne same dalen yr og kryr det med ormar, som er so lange som timmerstokkar og so tjukke og svære, at dei radt kunde gløypa ein elefant. Men det er jamnaste barre um notti dei er ute; um dagen løyner dei seg, so inkje rukkfuglarne og ørnirne skal taka dei og hakka dei sund. Daa det leid til kvelds, tok eg til aa leita etter ein stad som eg kunde vera trygg med notti. Eg kom inkje i hug korkje mat elder drikke, men tenkte barre paa koss eg skulde berga livet fyr ormarne. Um ei rid fekk eg auga paa ein hellar inkje mykje langt undan. Den kraup eg inn i, og der inne fann eg ein stor stein, som eg velte fram og dytte hellarmunnen med. «Her kan eg daa sova trygt,» tenkte eg, «og det fyrste det dagar, vil eg ganga ut att og sjaa kva lagnaden hev etla meg.» Men som eg snudde ''gløypa,'' sluka.<noinclude><references/></noinclude> 899eiofezj1n4ie81jmgswtr5hlvy5o 104 139072 324019 2026-06-12T12:47:51Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: meg, vart eg var ei diger yrme, som laag og sov paa eggi sine innar i hellaren. Daa kan de tru eg vart fælen; eg skolv i kvar ein led, og vilde mest siga i hop. Men daa eg haadde meg, gav eg meg Gud i vald og tenkte han fekk raada fyr livet mitt. Eg vakte heile notti, so lang ho var. Daa det endeleg ljosna, tukka eg steinen ifraa, og kraup fram or hellaren. Men daa var eg so øren av vakingi og so utarma av svolt og torste, at eg raga, som eg va drukkjen. Best eg no gjekk og s… 324019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 26 —|høyre=}}</noinclude>meg, vart eg var ei diger yrme, som laag og sov paa eggi sine innar i hellaren. Daa kan de tru eg vart fælen; eg skolv i kvar ein led, og vilde mest siga i hop. Men daa eg haadde meg, gav eg meg Gud i vald og tenkte han fekk raada fyr livet mitt. Eg vakte heile notti, so lang ho var. Daa det endeleg ljosna, tukka eg steinen ifraa, og kraup fram or hellaren. Men daa var eg so øren av vakingi og so utarma av svolt og torste, at eg raga, som eg va drukkjen. Best eg no gjekk og starvla burtetter dalen, raaka eg paa eit nyslagta naut, som laag der paa marki. Detta bisna eg paa og skyna inkje koss det kunde hava seg; for vidt og breidt var det inkje ei men- neskje aa sjaa. Daa rann det meg i hugen at eg ei gong hadde høyrt ein pilegrim tala um eit fjell som han kalla diamantfjellet. «Det fjellet er stygt,» sa han, «og faarlegt aa ferdast i, og ingen kan koma dit som diamantarne er. Men dei som handlar med glimesteinar, veit seg raad. Dei slagtar ein sau og flær han og skjer han upp, og so kastar dei han ned i dalen fraa ein av fjelltindarne, og einkvar glimesteinen vert daa hangande i det friske kjøtet. So gjeng dei burt og held seg undan eit bil. Men naar det lid ut paa dagen, kjem det ei ørn fljugande og slær klørne i skrotten, og flyg uppaa ein av nut- {{Hengende innrykk|''yrme,'' orm av hoslaget. — ''haa seg,'' raada med ''seg.'' sansa seg. — ''tukka'' (tokka), flytja, skuva undan. — ''starula'' (starva), stabba, rigla.}}<noinclude><references/></noinclude> s2zernjqf45uknbfujl5w68h6toxksi 104 139073 324020 2026-06-12T12:50:05Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: arne med han. Daa kjem kararne fram og hugar aat fuglen og skræmer paa han, til han slepper kjøtet og flyg sin veg. So tek dei kjøtet og hemtar steinarne av det, og læt det so liggja til føde fyr fuglar og villdyr. Men steinarne hev dei med seg heim. Og paa anna vis finst det inkje raad og naa uti diamantarne.» Som eg kom i hug deuna soga og saag det uppskorne og blodutte nautet, skunda eg meg og sanka i hop dei største og venaste glimesteinar eg var god til aa finna, og st… 324020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 27 —|høyre=}}</noinclude>arne med han. Daa kjem kararne fram og hugar aat fuglen og skræmer paa han, til han slepper kjøtet og flyg sin veg. So tek dei kjøtet og hemtar steinarne av det, og læt det so liggja til føde fyr fuglar og villdyr. Men steinarne hev dei med seg heim. Og paa anna vis finst det inkje raad og naa uti diamantarne.» Som eg kom i hug deuna soga og saag det uppskorne og blodutte nautet, skunda eg meg og sanka i hop dei største og venaste glimesteinar eg var god til aa finna, og stappa lummurne fulle, og i livgjordi og innunder klædi gjøymde eg og so mange steinar som eg kunde faa rom til. Medan eg heldt paa med detta, datt ein ny skrott, større en den fyrste, ned fraa lufti, og vart liggjande framfyr føterne mine. Daa la eg meg svint paa ryggen, og tok skrotten i fanget, so han laag vel uppifraa jordi, og batt meg fast attaat han med turbanen min. Best det var, slo ei ørn ned paa skrotten, og greip han i klørne, og for til veders att, og stadna inkje fyrr ho var uppaa høgste fjellet. Der la ho byrdi si ned, og vilde til aa slita sund kjøtet og eta det upp. Men i det same tok eitt til aa skrika og skramla reint fælt attanfyr den knausen ho sat paa, og daa ho høyrde det, vart ho rædd og tok ut. Daa ørni vel var burte, gjorde eg meg laus fraa skrotten, og reiste meg upp: eg hadde ingen skade ''hemta'' (henta), sanka, plukka.<noinclude><references/></noinclude> 8lz6pikornaopezkwyc6fpivcf5qxbg 104 139074 324021 2026-06-12T12:54:36Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: fengi, men klædi mine var sulka av blod, som hadde runni nedyver dei fraa kjøtet. No kom han fram, den mannen som hadde huga aat ørni og skræmt henne burt. Daa han saag meg, stokk han og tyktest vera rædd; men han gat inkje noko, barre gjekk burtaat skrotten og snudde han um. Som han no ingen ting fann der, skreik han ende yver seg og sa: «Koss i heile verdi kan dette hava seg? Ai ei for skamleg eg er narra! Gud hjelpe oss mot Satans velur og vridur!» og han slo seg fyr ska… 324021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 28 —|høyre=}}</noinclude>fengi, men klædi mine var sulka av blod, som hadde runni nedyver dei fraa kjøtet. No kom han fram, den mannen som hadde huga aat ørni og skræmt henne burt. Daa han saag meg, stokk han og tyktest vera rædd; men han gat inkje noko, barre gjekk burtaat skrotten og snudde han um. Som han no ingen ting fann der, skreik han ende yver seg og sa: «Koss i heile verdi kan dette hava seg? Ai ei for skamleg eg er narra! Gud hjelpe oss mot Satans velur og vridur!» og han slo seg fyr skallen, og krauna og barma seg, so det var syndlegt aa høyra. Eg gjekk fram og vilde helsa paa han, men han rog seg undan, og spurde barre kva eg var for ein og kva eg vilde. «Ver inkje rædd,» sa eg daa, «eg er ei menneskje liksom du, og vil ingen mann vondt. Eg hev vori ute paa ei kaupferd, og det hev hendt meg mykje undarlegt paa vegen, og undarlegare en alt anna er den reisi eg hev gjort hit paa dette fjellet. Men ver no inkje sturen. Eg hev med meg ein heil brote med glimesteinar, og av dei vil eg gjeva deg so mange, at du skal tykkja du hev nog. Og den minste av steinarne mine er meire verd en alle du sjøl kan faa i.» So gav eg mannen ein god slump diamantar, og han vart glad og takka og ynskte meg Guds løn. ''støkka,'' kvekka, skvetta. — ''vele,'' list. — ''krauna.'' enka seg, jamra seg.<noinclude><references/></noinclude> 0pvzrpa33o0jr1q5kxhh1sw8wj8srbd 104 139075 324022 2026-06-12T12:56:27Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Dei andre kaupmennerne hadde høyrt at me tala, og no kom dei hit og helsa paa meg, og eg fortalde dei koss det hadde bori til, at eg var komen ned i denna dalen og upp att paa fjellet. Dei undra seg og sa: Det er eit Guds under at du endaa er i live; for aldri hev det vori spurt at nokon er komen livande attende fraa glimesteinsdalen. Men lova vere Han som hev laga det so vel fyr deg.» Um notti laag me ein stad som det var trygt og godt. Dagen etter tok me ut og for langs et… 324022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 29 —|høyre=}}</noinclude>Dei andre kaupmennerne hadde høyrt at me tala, og no kom dei hit og helsa paa meg, og eg fortalde dei koss det hadde bori til, at eg var komen ned i denna dalen og upp att paa fjellet. Dei undra seg og sa: Det er eit Guds under at du endaa er i live; for aldri hev det vori spurt at nokon er komen livande attende fraa glimesteinsdalen. Men lova vere Han som hev laga det so vel fyr deg.» Um notti laag me ein stad som det var trygt og godt. Dagen etter tok me ut og for langs etter heile detta høge fjellet. Stundom kunde me sjaa ned i glimesteinsdalen, og daa saag me mange ormar, som hadde vaaga seg fram i dagen. Um ei tid kom me til det landet der kamfortreet veks, som er so stort, at det kan skyggja hundrad mann. Der bytte eg burt nokre av diamantarne mine, og fekk kamfor og andre varur i staden. Sidan for me fraa dal til dal og fraa by til by og kaupte og selde og skoda alt det der var aa sjaa. Langt um lengje kom eg so heim til Bagdad, og hadde med meg so mange glimesteinar og pengar og varur, at det var ei stor syn. Eg fann skyldfolket mitt og venirne mine, og gav dei alle gilde gaavur, og sidan var me dagstødt i hop og dreiv tidi med leik og lentur og laatt og løgje, og det var inkje lengje fyrr eg hadde gløymt alle dei faarar eg hadde freista paa ferdi. ''lentur,'' skjemt, gaman.<noinclude><references/></noinclude> rtt1ru2qgomuhp1y6al6honn6ety2d5 104 139076 324023 2026-06-12T12:57:37Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 324023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 30 —|høyre=}}</noinclude>Detta var soga um den andre ferdi mi; og i morgon skal eg, um Gud vil, fortelja dykk alt som hende meg paa den tridje.» Daa soga var enda og alle dei framande hadde eti til kvelds, let Sindbad farmann telja upp hundrad gullpengar til beraren, og bad han koma att dagen etter. Beraren ynskte han Guds løn og gav seg paa heimvegen, og var reint upp i under yver det han hadde høyrt. Den andre morgonen kom han att, som han var beden, og helsa god dag. Husbonden bad han vera velkomen, og sat og rødde med han, til dei andre gjestirne var komne. Daa sette dei seg til bords og tok fyre seg av rettirne.<noinclude><references/></noinclude> awwck51ntuvn8f4ypy7fe0tdv3q8a9u 104 139077 324024 2026-06-12T12:58:30Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|{{xl|Soga um Sindbads tridje ferd.}}}} Daa alle hadde eti og drukki og var komne paa godlag, tok Sindbad farmann til ords og sa: «I dag, kjære venir, skal de faa høyra ei soge, som er endaa undarlegare en dei eg fortalde dykk fyrr. Men einaste Gud kjenner alle løyndomar og veit um alt som er dult. Som eg sa dykk i gjaar, kom eg godt og vel heim att fraa glimesteinsdalen, og var fegjen som fuglen av di eg var frelst og grunnrik paa gods og gull, og sidan livde eg lengje… 324024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|{{xl|Soga um Sindbads tridje ferd.}}}} Daa alle hadde eti og drukki og var komne paa godlag, tok Sindbad farmann til ords og sa: «I dag, kjære venir, skal de faa høyra ei soge, som er endaa undarlegare en dei eg fortalde dykk fyrr. Men einaste Gud kjenner alle løyndomar og veit um alt som er dult. Som eg sa dykk i gjaar, kom eg godt og vel heim att fraa glimesteinsdalen, og var fegjen som fuglen av di eg var frelst og grunnrik paa gods og gull, og sidan livde eg lengje i gaman og glede, og visste korkje av sorg elder sut. Men daa det leid frametter ei tid, tok eg til aa lengta ut att, og voni um bate og vinning lokka og drog, so eg inkje var god til aa standa imot; for hugen er snar aa daara. So raadde eg meg til med kramvarur og allslags ting som høver til ei sjøferd, og tok so nedetter til<noinclude><references/></noinclude> cdq7qvm8yp09r9wyo9kei059fbr5tpy 104 139078 324025 2026-06-12T13:02:26Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: hamni, og gjekk um bord paa eit stort skip, som nettupp var seglbutt. Det var mykje mannskap og mange kaupmenner paa skipet, og alle var dei hæve og gjæve karar, snilde og gilde. Me løyste or lægjet, og leit paa at Gud skulde leida oss og lata ferdi vaar lykkast. No siglde me lengje fraa strond til strond og fraa hamn til hamn, og kvar me kom, saag me oss vel i kring og kaupte og selde, og heile tidi var me utifraa glade og kaate. So var det ein dag som me siglde midt etter… 324025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 32 —|høyre=}}</noinclude>hamni, og gjekk um bord paa eit stort skip, som nettupp var seglbutt. Det var mykje mannskap og mange kaupmenner paa skipet, og alle var dei hæve og gjæve karar, snilde og gilde. Me løyste or lægjet, og leit paa at Gud skulde leida oss og lata ferdi vaar lykkast. No siglde me lengje fraa strond til strond og fraa hamn til hamn, og kvar me kom, saag me oss vel i kring og kaupte og selde, og heile tidi var me utifraa glade og kaate. So var det ein dag som me siglde midt etter djupaste sjøen, -- daa saag me at skipparen gjekk fram i stamnen og stirde utyver havet til alle kantar. Best det var, sette han i eit høgt skrik og ropa til mannskapet at dei skulde fira segli og sleppa ankaret, og han slo seg fyr skallen og sleit seg j haaret og reiv av seg klædi. «Kva er paa ferd, skippar?» spurde me og flokka oss kring han. «Vinden hev vunni paa oss,» svara han, «og drivi oss langt av leid, so me er komne burtunder tusseøyi, og no berst det fyre meg at det er ute med oss alle; for den øyi er aldri nokon komen livande attifraa. Skipparen hadde inkje fyrr tala ut, so kom tussarne ut imot oss og kringsette skipet, og det var so mange av dei, at det yrde og krydde som i ei ''lægje,'' lege, liggjestad, skipslægje, hamn; ''løysa or lægjet'' (elder hamni), leggja ut paa sjøen.<noinclude><references/></noinclude> 43gbj4j09xmeuiln1y1k0eovf31rraj 104 139079 324027 2026-06-12T13:11:53Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: maurtuve. Det var nokre ørsmaae ting, inkje meir en fire spann høge, men so stygge, at ein kunde fæla, barre ein saag dei. Dei hadde gule augo, og var svarte i andlitet, og lodne var dei yver heile kroppen. Ingen av oss skyna maalet deira elder hadde greie paa kva det var for slags skapningar. Me torde inkje gjera dei noko; for slo me ein av dei i hel elder dengde me ein og jaga han burt, so maatte me venta at alle dei hine vilde taka paa oss og tyna oss, sidan dei var so uho… 324027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 33 —|høyre=}}</noinclude>maurtuve. Det var nokre ørsmaae ting, inkje meir en fire spann høge, men so stygge, at ein kunde fæla, barre ein saag dei. Dei hadde gule augo, og var svarte i andlitet, og lodne var dei yver heile kroppen. Ingen av oss skyna maalet deira elder hadde greie paa kva det var for slags skapningar. Me torde inkje gjera dei noko; for slo me ein av dei i hel elder dengde me ein og jaga han burt, so maatte me venta at alle dei hine vilde taka paa oss og tyna oss, sidan dei var so uhorveleg mange. Difyre let me dei fara som dei vilde og leda oss inkje, endaa me tyktest sjaa at dei vilde røva alt det me aatte og hadde. — Dei kleiv uppaa skipet og vatt upp segli og styrde beint imot øyi. Der sette dei oss alle i land, og sjølve reiste dei sin veg med baade farty og farm. Der stod me no paa strondi og stirde etter skipet og vilde sjaa kvar det for av. Men best det var, kvarv det burt fyr augo vaare, og me saag det aldri meire. So laut me gjeva oss til paa øyi. Best me no gjekk der og sveiv og leita etter fruktir og ber, fekk me sjaa ein bygnad langt burte. Me skunda oss dit, og daa me kom burtaat, saag me at det var eit stort slott med høge murar og ein tvihurda port av ibenholt Porten var stengd, men daa me banka paa, spratt baae hurdirne upp, og me gjekk inn i slottet. ''tvihurda,'' med tvo hurdir; ''hurd,'' dyrr, veng (vengjehurd), fløy.<noinclude><references/></noinclude> g9ehdxddqrwkdstc0qc51u2v44rwfmz 324028 324027 2026-06-12T13:12:02Z Johshh 5303 324028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 33 —|høyre=}}</noinclude>maurtuve. Det var nokre ørsmaae ting, inkje meir en fire spann høge, men so stygge, at ein kunde fæla, barre ein saag dei. Dei hadde gule augo, og var svarte i andlitet, og lodne var dei yver heile kroppen. Ingen av oss skyna maalet deira elder hadde greie paa kva det var for slags skapningar. Me torde inkje gjera dei noko; for slo me ein av dei i hel elder dengde me ein og jaga han burt, so maatte me venta at alle dei hine vilde taka paa oss og tyna oss, sidan dei var so uhorveleg mange. Difyre let me dei fara som dei vilde og leda oss inkje, endaa me tyktest sjaa at dei vilde røva alt det me aatte og hadde. — Dei kleiv uppaa skipet og vatt upp segli og styrde beint imot øyi. Der sette dei oss alle i land, og sjølve reiste dei sin veg med baade farty og farm. Der stod me no paa strondi og stirde etter skipet og vilde sjaa kvar det for av. Men best det var, kvarv det burt fyr augo vaare, og me saag det aldri meire. So laut me gjeva oss til paa øyi. Best me no gjekk der og sveiv og leita etter fruktir og ber, fekk me sjaa ein bygnad langt burte. Me skunda oss dit, og daa me kom burtaat, saag me at det var eit stort slott med høge murar og ein tvihurda port av ibenholt Porten var stengd, men daa me banka paa, spratt baae hurdirne upp, og me gjekk inn i slottet. ''tvihurda,'' med tvo hurdir; ''hurd,'' dyrr, veng (vengjehurd), fløy.<noinclude><references/></noinclude> 1h27w0775ugzpejc003ovbbhxflnzqa 104 139080 324029 2026-06-12T13:15:23Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: Der inne var ei svær hall, rom og vid som eit tun. Midt i halli var ein stor aare. Der hekk mange grytur yver elden, og rundt i kring laag det haugar med bein. Men ingen stad saag me folk, og det undra me oss paa. Me sette oss ned paa ein benk, og trøytte som me var, sovna me med det same og sov i eitt fraa dugursbil og til soleglad. Daa vakna me av di at grunnen skolv under oss; me høyrde ein dur upp i lufti, og ned fraa taket av slottet kom ein fælande stor rise, lik ei men… 324029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 34 —|høyre=}}</noinclude>Der inne var ei svær hall, rom og vid som eit tun. Midt i halli var ein stor aare. Der hekk mange grytur yver elden, og rundt i kring laag det haugar med bein. Men ingen stad saag me folk, og det undra me oss paa. Me sette oss ned paa ein benk, og trøytte som me var, sovna me med det same og sov i eitt fraa dugursbil og til soleglad. Daa vakna me av di at grunnen skolv under oss; me høyrde ein dur upp i lufti, og ned fraa taket av slottet kom ein fælande stor rise, lik ei menneskje paa skapnad, men svart som bik og so lang som den lengste timmerstokk. Han hadde augo som gløder og tenner som hogg- tennerne paa eit villsvin. Munnen hans var saa vid som eit bryggjekjer, og lippurne hekk langt ned paa bringa. Øyro hans var som murskeidir og rokk alt ned paa herdarne, og paa henderne hadde han løveklør i staden fyr negler. Som me saag detta stygge ufriskje. folna me all igjenom og vilde mest ganga fraa vitet av rædsle. — Daa han var komen ned paa golvet, sette han seg fyrst paa ein krakk frammed aaren. So reiste han seg upp og kom burtimot oss. Han treiv meg, som stod fremst, og lyfte meg upp i vedret, og tok til aa handfara meg og trivla meg, liksom ein slagtar trivlar ein sau. Men daa han merka at eg barre var turr og skrinn, slepte han meg, og tok ein ''ufriskje'' (ofryskje), skræmsl, skrymsle, udyr. — ''folna,'' valna av rædsle.. — ''trila'' her: kjenna paa.<noinclude><references/></noinclude> 4mup95tr17eyschvbw8hhitwcyxtkbu 104 139081 324030 2026-06-12T13:17:26Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: annan utor flokken og for like eins med honom. Soleis dreiv han paa og endesnudde og forfor oss alle saman, den eine etter den andre, til dess han kom til skipparen. Skipparen var ein tjukk og feit kar, holdug og herdebreid og framifraa stor. Honom tykte risen godt um. Han greip han, liksom ein slagtar grip ein sau, som han vil drepa, og kasta han i golvet, og sette foten paa nakken hans, so halsbeinet brotna. So henta han eit langt steikjespit; det stakk han gjenom mannen la… 324030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 35 —|høyre=}}</noinclude>annan utor flokken og for like eins med honom. Soleis dreiv han paa og endesnudde og forfor oss alle saman, den eine etter den andre, til dess han kom til skipparen. Skipparen var ein tjukk og feit kar, holdug og herdebreid og framifraa stor. Honom tykte risen godt um. Han greip han, liksom ein slagtar grip ein sau, som han vil drepa, og kasta han i golvet, og sette foten paa nakken hans, so halsbeinet brotna. So henta han eit langt steikjespit; det stakk han gjenom mannen langs etter ryggen, nedantil og upp, so det gjekk ut att gjenom bakhovudet. Daa han so hadde lagt innpaa eit dugelegt eldsmaal, sette han seg attmed aaren, og snudde spitet, til kjøtet var vel gjenomsteikt. Daa tok han steiki si av elden, og sleit henne sund med klørne, — og so til aa eta og knasa beini millom tennerne, liksom ein mann knasar beini av ein trost, og han heldt inkje upp, fyrr han hadde fengi i seg alt saman: barre nokre faae bein var att, daa han slutta; dei kasta han burti ei ro. — No var det likt til han var mett. Fyrst sat han eit lite bil og kvilte; so slengde han seg ned paa golvet innmed aaren, og sovna paa flekken. Heile notti sov han og snurkla, og det let som det hyrgjar i halsen paa eit naut som vert slagta. So snart som det var ljost, reis risen upp og gjekk sin veg. Daa fyrste vaaga me aa tala aat ''hyrgja,'' lurkla, hurgla, rukla.<noinclude><references/></noinclude> aqnw23yewefw07befh2xe27shcja7wq 106 139082 324031 2026-06-12T14:20:42Z Johshh 5303 Ny side: 324031 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Soga um Persevs og Gorgonhovudet]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=[[Forfatter: Charles Kingsley| Charles Kingsley]] |Oversetter=[[Forfatter:Stefan Frich|Stefan Frich]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Norsk barneblad |Institusjon= |Sted=Oslo |Ar=1902 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde= |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} iz4c543mvpfiwvtwe32snkxu7d1wx16 324032 324031 2026-06-12T14:21:47Z Johshh 5303 324032 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Tittel=[[Soga um Persevs og Gorgonhovudet]] |Undertittel= |Bind= |Forfatter=[[Forfatter: Charles Kingsley| Charles Kingsley]] |Oversetter=[[Forfatter:Stefan Frich|Stefan Frich]] |Utgiver= |Illustrator= |Forlag=Norsk barneblad |Institusjon= |Sted=Oslo |Ar=1902 |Sorter= |wikidata_item= |Kilde=djvu |Bilde=1 |Malform=NN |Fremgang=OCR |Sider=<pagelist /> |Bindfortegnelse= |Sammendrag= }} s7n7z6s2usxxv5agp615ewrjy6zzv3g 104 139083 324033 2026-06-12T17:24:33Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: kvarandre. Me gret og bar oss ille fyr det som hadde hendt. «Gud gjeve me hadde helder druknast i sjøen,» sa me, «elder at tussarne hadde drepi oss! So hadde me daa sluppi og set paa noko so fælt som at ei menneskje vart sett paa spit og steikt. — Men det som Gud vil lyt ganga fram; han raader fyr alt, og ingen utan han hev makt til aa frelsa oss.» So gjekk me ut og tok til aa strenda i kring paa øyi og vilde freista aa finna ein stad som me kunde løyna oss fyr risen. Me… 324033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" />{{Hode|venstre=|midten=— 36 —|høyre=}}</noinclude>kvarandre. Me gret og bar oss ille fyr det som hadde hendt. «Gud gjeve me hadde helder druknast i sjøen,» sa me, «elder at tussarne hadde drepi oss! So hadde me daa sluppi og set paa noko so fælt som at ei menneskje vart sett paa spit og steikt. — Men det som Gud vil lyt ganga fram; han raader fyr alt, og ingen utan han hev makt til aa frelsa oss.» So gjekk me ut og tok til aa strenda i kring paa øyi og vilde freista aa finna ein stad som me kunde løyna oss fyr risen. Men ko mykje me leita, so fann me 'kje noko løyne. Kvelden kom paa oss, og vitskræmde som me var, vende me tilbake til slottet, og sette oss i halli. Inkje fyrr hadde me roa oss, so tok jordi til aa ristast, og detta same svarte trollet kom farande. Han endesnudde og trivla oss alle saman, ein etter hin, liksom fyrre gongi, til han fann ein som han lika. Honom for han daa like eins med som med skipparen, og steikte han og aat han upp. So la han seg til aa sova paa golvet, og raut, so det svara i veggirne. — So snøgt det for til aa daga, gjekk han ut, og let oss vera att i slottet. Daa risen var burte, tok me til aa graata og jamra oss, og alle tykte me det maatte vera betre aa kasta seg i sjøen en aa lida so vanærleg ein daude. Daa var det ein som sa: {{Hengende innrykk|''strenda,'' springa vidt utyver, renna i kring. — ''løyne'' gjøymsle. — ''ank,'' hugverk, sut.}}<noinclude><references/></noinclude> 2txix02vvr0s844j26lbomz7r4vrasn 104 139084 324034 2026-06-13T10:31:14Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c| SOGA UM PERSEVS OG GORGONHOVUDET UMSETT FRAA ENGELSK AV STEFAN FRICH Med tretti bilæte OSLO UTGJEVE AV NORSK BARNEBLAD 1902 }} 324034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c| SOGA UM PERSEVS OG GORGONHOVUDET UMSETT FRAA ENGELSK AV STEFAN FRICH Med tretti bilæte OSLO UTGJEVE AV NORSK BARNEBLAD 1902 }}<noinclude><references/></noinclude> 3ffqofxu4v9si846dfb2g0ih5qrci4v 104 139085 324035 2026-06-13T10:31:23Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 324035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139086 324036 2026-06-13T10:34:51Z Johshh 5303 /* Korrekturlest */ 324036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Johshh" /></noinclude>{{venstre|''Aat Norigs ungdom!''}} Det er med gleda, eg hev umsett denne boki. Eg trur ho hev ærend aat deg, du Norigs ungdom — aat den ungdomen, som inkje er nøgd med aa sleppa fram gjenom livet paa lettaste maaten, men som vil gjera noko, som det er tak i, til gagn og gleda for fedralandet, for far og mor og systken! Det er nok av vondt og styggedom i verdi no og; det er meir enn nok av den stakarsdomen, som læt seg fanga av honom eller rædd dreg seg undan. {{Ppoem| "Inkje det duger aa krjupa i kraa; fram med di brynja, sett staalhuva paa! Tak so i handi eit sverd, som er kvast! Statt so paa fotom, men statt berre fast!" }} Og um du som Persevs fær sjaa den fælaste styggedomen i verdi finst — kannhenda han liksom gorgonen kann vera baade væn og gruveleg — tess større karsverk er det aa drepa honom! Og um du som Persevs gjer lovnaden ''"snegt og i sinne"'', so fullfør honom „klokt og tolugt som han! {{høyre|''S. F.''}}<noinclude><references/></noinclude> g1yoftj5jkhre64w8zgosin94yab8bn 104 139087 324037 2026-06-13T10:35:01Z Johshh 5303 /* Uten tekst */ 324037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> ngohqhxbqg29qlh42yaae771xrctg99 104 139088 324038 2026-06-13T11:46:32Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{c|I. Kven Persevs var.}} Eingong langt att tidi var det tvo prinsar, som var tvillingar. Akrisios og Proitos heitte dei, og dei budde i den væne Argosdalen langt burti verdi, i Hellas elder Grekarland, som dei no kallar det. Dei hadde fraudige engjar og vinhagar, kyr og sauder og store hestedrifter paa beite nedpaa Lernamyri og alt det gilde, folk kunde ynskja seg. Men dei hadde det ikkje godt likevel, for dei var ovundsjuke paa einannan. Alt med dei var smaae, tok dei til… 324038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|I. Kven Persevs var.}} Eingong langt att tidi var det tvo prinsar, som var tvillingar. Akrisios og Proitos heitte dei, og dei budde i den væne Argosdalen langt burti verdi, i Hellas elder Grekarland, som dei no kallar det. Dei hadde fraudige engjar og vinhagar, kyr og sauder og store hestedrifter paa beite nedpaa Lernamyri og alt det gilde, folk kunde ynskja seg. Men dei hadde det ikkje godt likevel, for dei var ovundsjuke paa einannan. Alt med dei var smaae, tok dei til aa træetta, og daa dei vart vaksne, freista dei taka fraa einannan riket, for kvar vilde hava det alt for seg sjølv. Fyrst var det Akrisios, som jaga Proitos ut; men han kom seg yver havet og fekk ei framand prinsessa, og so fekk han leigt nokre framande krigsfolk, som dei kalla kyklopar, til aa hjelpa seg, og daa vart det han, som jaga Akrisios ut. So stridde dei ei lang tid um landet, og det gjekk upp og ned; men tilslutt gjorde dei ende paa trætta soleis, at Akrisios fekk Argos og den eine helvti av landet, og Proitos fekk Tiryns og den andre helvti. Og Proitos og kykloparne bygde svære murar kring Tiryns av uthoggen stein, som dei stend der den dag i dag. Men det kom ein spaamann<noinclude><references/></noinclude> 3ujxjg6j9etn7bm6zatqedmsbbm429w 104 139089 324039 2026-06-13T11:48:52Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{Illustrasjon}} aat den harde Akrisios og spaadde ulukka yver honom og sa: Fyrdi du hev gjort uppreist mot ditt eige blod, skal ditt eige blod gjera uppreist mot deg; fyrdi du hev synda mot di eigi ætt, skal ætti straffa deg. Danae, dotter di, skal føda ein son, og den sonen skal verta din banemann. So hev gudarne laga det, og du kann vera viss um, at det skal skje." Daa vart Akrisios fælt rædd; men han vart ikkje betre. Han hadde vore hard mot sine eigne fyrr; men istadenfy… 324039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{Illustrasjon}} aat den harde Akrisios og spaadde ulukka yver honom og sa: Fyrdi du hev gjort uppreist mot ditt eige blod, skal ditt eige blod gjera uppreist mot deg; fyrdi du hev synda mot di eigi ætt, skal ætti straffa deg. Danae, dotter di, skal føda ein son, og den sonen skal verta din banemann. So hev gudarne laga det, og du kann vera viss um, at det skal skje." Daa vart Akrisios fælt rædd; men han vart ikkje betre. Han hadde vore hard mot sine eigne fyrr; men istadenfyr aa angra og vera god med deim, vart han berre endaa bardare. Ilan tok Danae, den væne dotter si, og stengde henne inne i ei hola under jordi, og hola var kladd med bronse, so ingen kunde koma aat henne. Og so meinte han um seg sjølv, han hadde vore sløgare en gudarne. Men Zevs, den store kongen yver gudar og menneskjor, tykte synd i Danae. Han gjorde seg um til gullregn og vitja henne i fengslet hennar og gav henne ein son. Denne sonen var Persevs, og han var so væn ein gut, at alle andre en Akrisios vilde tykt synd i honom. Men<noinclude><references/></noinclude> pmfzpmz46spyldhwdifo1egop2gdbwi 104 139090 324040 2026-06-13T11:51:03Z Johshh 5303 /* Rå */ Ny side: {{Illustrasjon}} det gjorde ikkje han; han tok Danae og guten hennar og hadde dei nedaat havstrandi og putta dei i ei stor kista og heiv dei ut paa havet, so vindarne og bylgjorne kunde reka deim dit dei vilde. Nordvest vinden bles friskt utor dei blaae fjelli og vestetter den væne Argosdalen og uty ver havet. Men framfyre honom. Haut mori og vesleguten hennar. medan alle som saag paa gret. so nær som denne harde fa'ren. kong Akrisios. {{c|II. Korleis Persevs fann fosterfaer… 324040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{Illustrasjon}} det gjorde ikkje han; han tok Danae og guten hennar og hadde dei nedaat havstrandi og putta dei i ei stor kista og heiv dei ut paa havet, so vindarne og bylgjorne kunde reka deim dit dei vilde. Nordvest vinden bles friskt utor dei blaae fjelli og vestetter den væne Argosdalen og uty ver havet. Men framfyre honom. Haut mori og vesleguten hennar. medan alle som saag paa gret. so nær som denne harde fa'ren. kong Akrisios. {{c|II. Korleis Persevs fann fosterfaer sin.}} So leid det ei natt og ein dag, og ein lang dag var det fyr Danae, og endaa ei natt og ein dag, til Danae var reint utmedd av svolt og graat, og enno var ikkje land aa sjaa. Men vesleguten sov roleg heile tidi, og tilslutt kunde ikkje Danae halda hovudet uppe lenger, so ho sovna ho og stakkar. Men um ei stund vakna ho<noinclude><references/></noinclude> qyti7n3ch59lln59tkgol254lcx2jg1