ਵਿਕੀਸਰੋਤ pawikisource https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE MediaWiki 1.46.0-wmf.26 first-letter ਮੀਡੀਆ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤਸਵੀਰ ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਫਰਮਾ ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮਦਦ ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲੇਖਕ ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੋਰਟਲ ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲਿਖਤ ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਆਡੀਓਬੁਕ ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਨੁਵਾਦ ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੰਨਾ ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਇੰਡੈਕਸ ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ TimedText TimedText talk ਮੌਡਿਊਲ ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ Event Event talk 250 21771 217097 52859 2026-05-02T11:46:29Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217097 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੬੬੭}}</noinclude>ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ ਅਪਰੰਪਰ ਪੁਰਖ ਅਪਾਰੀ॥ ਜਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਜਗਜੀਵਨ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ॥੪॥੧॥ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਤਿਨ ਕਾ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੀ॥ ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਆਪਿ ਕਰਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਤਰਿ ਜਾਗੀ॥੧॥ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਬੈਰਾਗੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਮਨਿ ਭਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਜਾਤਿ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਤੁਮ੍ਹ ਠਾਕੁਰ ਹਮ ਸਾਂਗੀ॥ ਜੈਸੀ ਮਤਿ ਦੇਵਹੁ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਤੈਸੇ ਬੁਲਗ ਬੁਲਾਗੀ॥੨॥ ਕਿਆ ਹਮ ਕਿਰਮ ਨਾਨ੍ਹ ਨਿਕ ਕੀਰੇ ਤੁਮ ਵਡ ਪੁਰਖ ਵਡਾਗੀ॥ ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹਿ ਨ ਸਕਹ ਪ੍ਰਭ ਹਮ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਹ ਅਭਾਗੀ॥੩॥ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਹੁ ਹਮ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਗੀ॥ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਹਮ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਥਾਗੀ॥੪॥੨॥ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਹਰਿ ਕਾ ਸੰਤੁ ਸਤਗੁਰੁ ਸਤ ਪੁਰਖਾ ਜੋ ਬੋਲੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਨੀ॥ ਜੋ ਜੋ ਕਹੈ ਸੁਣੈ ਸੋ ਮੁਕਤਾ ਹਮ ਤਿਸ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੀ॥੧॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੁਨਹੁ ਜਸੁ ਕਾਨੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਹੁ ਇਕ ਨਿਮਖ ਪਲ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਲਹਿ ਜਾਨੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਐਸਾ ਸੰਤੁ ਸਾਧੁ ਜਿਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਵਡ ਪੁਰਖ ਵਡਾਨੀ॥ ਤਿਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮੰਗਹ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਹਰਿ ਲੋਚ ਲੁਚਾਨੀ॥੨॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਫਲਿਓ ਬਿਰਖੁ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਜਿਨ ਜਪਿਓ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਸਭ ਲਾਥੀ ਭੂਖ ਭੁਖਾਨੀ॥੩॥ ਜਿਨ ਕੇ ਵਡੇ ਭਾਗ ਵਡ ਊਚੇ ਤਿਨ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਜਪਾਨੀ॥ ਤਿਨ ਹਰਿ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਸਾਨੀ॥੪॥੩॥ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਹਮ ਅੰਧੁਲੇ ਅੰਧ ਬਿਖੈ ਬਿਖੁ ਰਾਤੇ ਕਿਉ ਚਾਲਹ ਗੁਰ ਚਾਲੀ॥ ਸਤਗੁਰੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਮ ਲਾਵੈ ਆਪਨ ਪਾਲੀ॥੧॥ ਗੁਰਸਿਖ ਮੀਤ ਚਲਹੁ ਗੁਰ ਚਾਲੀ॥ ਜੋ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਬੇਗਿ ਬੇਗਾਲੀ॥ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਖਰਚੁ ਹਰਿ ਬਾਧਹੁ ਮਤ ਜਾਣਹੁ ਆਜੁ ਕਿ ਕਾਲ੍ਹੀ ॥੨॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਪਹੁ ਹਰਿ ਜਪਣਾ ਹਰਿ ਸੰਤੁ ਚਲੈ ਹਰਿ ਨਾਲੀ॥ ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਹੋਏ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਕੇਲ ਕੇਲਾਲੀ॥੩॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਨੁ ਜਪਿ ਲੋਚ ਲੋੁਚਾਨੀ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਬਨਵਾਲੀ॥ ਜਨ<noinclude></noinclude> 45ig9wkkexq5utxb1z4uwesl7l958he 250 21776 217110 52864 2026-05-02T11:56:51Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217110 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੬੬੮}}</noinclude>ਨਾਨਕ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਹਮ ਸਾਧ ਜਨਾ ਪਗ ਰਾਲੀ॥੪॥੪॥ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੂੰਦ ਭਏ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਬਿਲਲ ਬਿਲਲਾਤੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੀ ਮੁਖਿ ਦੇਵਹੁ ਹਰਿ ਨਿਮਖਾਤੀ॥੧॥ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਇਕ ਰਾਤੀ॥ ਜਿਉ ਬਿਨੁ ਅਮਲੈ ਅਮਲੀ ਮਰਿ ਜਾਈ ਹੈ ਤਿਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਹਮ ਮਰਿ ਜਾਤੀ॥ ਰਹਾਉ॥ ਤੁਮ ਹਰਿ ਸਰਵਰ ਅਤਿ ਅਗਾਹ ਹਮ ਲਹਿ ਨ ਸਕਹਿ ਅੰਤੁ ਮਾਤੀ॥ ਤੁ ਪਰੈ ਪਰੈ ਅਪਰੰਪਰੁ ਸੁਆਮੀ ਮਿਤਿ ਜਾਨਹੁ ਆਪਨ ਗਾਤੀ॥੨॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਗੁਰ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਰਾਤੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਬਨੀ ਅਤਿ ਸੋਭਾ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਊਤਮ ਪਾਤੀ॥੩॥ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਆਪਿ ਬਨਾਵੈ ਭਾਤੀ॥ ਨਾਨਕੁ ਜਨੁ ਤੁਮਰੀ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਲਾਜ ਭਗਾਤੀ॥੪॥੫॥ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਕਲਿਜੁਗ ਕਾ ਧਰਮੁ ਕਹਹੁ ਤੁਮ ਭਾਈ ਕਿਵ ਛੂਟਹ ਹਮ ਛੂਟਕਾਕੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਬੇੜੀ ਹਰਿ ਤੁਲਹਾ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਤਰੈ ਤਰਾਕੀ॥੧॥ ਹਰਿ ਜੀ ਲਾਜ ਰਖਹੁ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਨੁ ਜਪਾਵਹੁ ਅਪਨਾ ਹਮ ਮਾਗੀ ਭਗਤਿ ਇਕਾਕੀ॥ ਰਹਾਉ॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ਜਿਨ ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਬਚਨਾਕੀ॥ ਲੇਖਾ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤਿ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸਭ ਛੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਬਾਕੀ॥੨॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਪਿਓ ਮਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲਗਿ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੀ॥ ਦਿਨੀਅਰੁ ਸੂਰੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਨੀ ਸਿਵ ਚਰਿਓ ਚੰਦੁ ਚੰਦਾਕੀ॥੩॥ ਤੁਮ ਵਡ ਪੁਰਖ ਵਡ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਤੁਮ ਆਪੇ ਆਪਿ ਅਪਾਕੀ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ਕਰਿ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ਦਸਾਕੀ॥੪॥੬॥ {{center|ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੫ ਦੁਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਉਰ ਧਾਰਿ ਬੀਚਾਰਿ ਮੁਰਾਰਿ ਰਮੋ ਰਮੁ ਮਨਮੋਹਨ ਨਾਮੁ ਜਪੀਨੇ॥ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਿ ਦੀਨੇ॥੧॥ ਰਾਮ ਪਾਰਸ ਚੰਦਨ ਹਮ ਕਾਸਟ ਲੋਸਟ॥ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਹਰੀ ਸਤਸੰਗੁ ਭਏ ਹਰਿ ਕੰਚਨੁ ਚੰਦਨੁ ਕੀਨੇ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਨਵ ਛਿਅ ਖਟੁ ਬੋਲਹਿ ਮੁਖ ਆਗਰ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਇਵ ਨ ਪਤੀਨੇ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦ ਧਿਆਵਹੁ ਇਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਭੀਨੇ॥੨॥੧॥੭॥ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥<noinclude></noinclude> cod01myq54ztq9wdsqu2zbc9i0ph3i8 250 48437 217017 143404 2026-05-01T16:34:06Z Shanvr 1829 217017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Nitesh Gill" />{{dhr|4em}} {{center|{{xx-larger|'''ਕੱਟੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਉਕਾਬ'''}}}}</noinclude>{{gap}}ਸੁਖਪਾਲ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਹੁਣ ਜਦ ਪਰਮਿੰਦਰ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਂਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਬਿੰਦ-ਝੱਟ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਹੀ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆ ਚੜ੍ਹਦੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਉਹ ਬਿੰਦੇ-ਬਿੰਦੇ ਬੈਠਕ ਵੱਲ ਵੀ ਝਾਕਦੀ। ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਰਾਮ-ਕੁਰਸੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗਹੁ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖਿੱਦੋ ਵਾਂਗ ਮੜ੍ਹੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰ ਸੰਵਾਰ ਦੇਖਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ-ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ। ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਕਰੇ ਦੀ ਸਮਝ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਬੋਲ ਉਸ ਦੇ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਉੱਤਰਦਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਝਾਕੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਸੀ-ਆਨੰਦ ਭਰੀ ਹੈਰਾਨੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ ਦਿਨ-ਢਲੇ ਜਦ ਘਰ ਆਉਂਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬਿੰਦ ਖੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਨਿੱਕੀ ਜਹੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦਾ ਨਿਤ-ਨੇਮ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਝਾਕਦੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਉਂ ਲੱਗਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੰਨ੍ਹੀ-ਮਿੰਨ੍ਹੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੇਮਲੂਮੀ ਮੁਸਕਾਣ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਟੁੰਬਦੀਆਂ। ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਦਿਨ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਕੀ ਕਰੇ। {{gap}}ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲਾਂ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੁਬਾਰਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਓਦੋਂ ਤਾਂ ਉਹ ਭੋਲ਼ੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਚੁੱਪ ਕੀਤੀ ਜਹੀ। ਜਿਵੇਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਬਿਗ਼ਾਨੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਵਰਗੀ ਕੁੜੀ ਲਈ ਤਾਂ ਦੁੱਭਰ ਹੋਵੇ। {{gap}}ਜੇਠ-ਹਾੜ੍ਹ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ। ਇਸ ਸਾਲ ਗਰਮੀ ਬਹੁਤ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਲੂ ਚੱਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਰੇਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਲੂ ਲੱਗ ਕੇ ਹੋਈਆਂ ਮੌਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਭਗਤੂ ਕਾ ਟੋਭਾ, ਲੋਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਪੈਂਤੀ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਇਸ ਵਾਰ ਸਾਰੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਤਿੱਪ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਖੂਹਾਂ-ਪੰਪਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੇ-ਛੇ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਫੁੱਟ ਥੱਲੇ ਉੱਤਰ ਗਿਆ ਸੀ। {{gap}}ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਉਹ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਤੇ ਢਾਕ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹ ਗਈ। ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਰੁਮਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਫੇਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਧੌਣ ਦੁਆਲੇ ਰੁਮਾਲ ਰਗੜਿਆ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ-ਗਰਮੀ ਨੇ ਤਾਂ ਲੋਹੜਾ ਲਿਆ 'ਤਾ।{{nop}}<noinclude>{{rh|ਕੱਟੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਉਕਾਬ||13}}</noinclude> mk3e36em0vc97h9wx95rya9jy75ilid 250 48439 217018 163703 2026-05-01T16:35:50Z Shanvr 1829 217018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Nitesh Gill" /></noinclude>ਤੇ ਫਿਰ ਕੁੰਡਾ ਘੋਟਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਪੈਂਟੂ ਨੇ ਚੰਘਿਆੜ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਡੀ ਨੂੰ ਬੋਲ ਮਾਰਿਆ-ਚੱਕ ਨੀ ਕੁੜੀਏ, ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ। ਕਿੱਥੇ ਮਰ ’ਗੀ? {{gap}}ਦਿਨ ਡੁੱਬ-ਡੁੱਬੀਏਂ ਸੀ। {{gap}}ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਸਬਜ਼ੀ ਰਿੱਝਣੀ ਧਰ ਕੇ ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਮਹਿੰ ਦੀ ਧਾਰ ਕੱਢਣ ਲੱਗੀ। ਗੁੱਡੀ ਪੈਂਟੂ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ। ਗਵਾਂਢੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਟੀਟੂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੋਰੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਫੱਟੀ ਉੱਤੇ ਕਲਮ ਨਾਲ ਕੁੱਕੂ ਘਾਂਗੜੇ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। {{gap}}-ਐਸ ਵੇਲੇ ਫੱਟੀ ਓਏ? ਦਿਨੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੁੰਨੈ? ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੁਖਪਾਲ ਨੇ ਭਰੜਾਇਆ ਜਿਹਾ ਬੋਲ ਕੱਢਿਆ। ਆਪਣੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਬੋਲਿਆ ਸੀ। ਐਨਾ ਉੱਚਾ, ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਬੋਲ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਜਾਵੇ। ਉੱਚਾ ਬੋਲ ਸੁਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। {{gap}}-ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਦੱਸਿਐ ਬਈ ਫੱਟੀ ਦਾ ਡੂਡਣਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੱਟੀ ਸੂਤ-ਸਿਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ। ਪੋਲਾ ਜਿਹਾ ਇੱਕ ਲੱਪੜ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ੍ਹ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਇਆ। {{gap}}ਦੁੱਧ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਰਸੋਈ ਦੇ ਚੌਂਤਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ। ਕੱਚਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਲਈ ਟੀਟੂ ਸਟੀਲ ਦਾ ਛੋਟਾ ਗਿਲਾਸ ਲੈ ਕੇ ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਖੜੋਤਾ। ਦੁੱਧ ਦਾ ਅੱਧਾ ਕੁ ਗਲਾਸ ਭਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਟੀਟੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ-ਚੰਦ ਬਣ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਫੜਾ ਆ ਚੁਬਾਰੇ 'ਚ। {{gap}}ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗਲਾਸ ਨਾਲੋਂ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤੋੜ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}-ਨਾ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ। ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਗੱਭਰੂ ਮੁੰਡੇ ਤਾਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸੌ ਸੌ ਅਰਥ ਸਾਰਦੇ ਨੇ। ਜਾਈਂ ਡੱਡ। ਗੜਵੀ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਗਲਾਸ ਥਾਏਂ ਰੋੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾ ਕੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਕੂਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਟੱਪ ਗਿਆ। ਗੜਵੀ ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਨੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਕੰਧੋਲੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਬਾਲਟੀ ਉੱਤੇ ਪਰਾਤ ਮੂਧੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਬ੍ਹਾਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵਿਹੜੇ ਵਾਲਾ ਬਲਬ ਜਗਾਇਆ। ਸਬਜ਼ੀ ਦੇਖੀ, ਰਿੱਝਣ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਸਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਹਾਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਤੌੜੀ ਲਾਹ ਕੇ ਉਹ ਰਿੜਕਣੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ 'ਵਧਾਉਣ' ਲੱਗੀ। ਸੁਖਪਾਲ ਨੇ ਪੰਪ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਭਰੀ ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਪਟੜਾ ਡਾਹ ਕੇ ਨਹਾਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਅਜੇ ਤੀਕ ਗੁੱਡੀ ਪੈਂਟੂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਹੁੰਚੀ। ਨਾ ਹੀ ਟੀਟੂ ਬਹੁੜਿਆ। {{gap}}ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਨੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਬਾਲਟੀ ਉੱਤੋਂ ਪਰਾਤ ਲਾਹੀ। ਬਾਲਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁੱਧ ਰਿੜਕਣੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ। ਰੋਟੀ ਪਿੱਛੋਂ ਤੱਤਾ ਕਰਕੇ ਪੀਣ ਤੇ ਤੜਕੇ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੁੱਧ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਡੋਲੂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਕਿੱਲੇ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਲਟੀ ਦਾ ਧੋਣ ਵੀ ਡੋਲੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰਾਤ ਲੈ ਕੇ ਆਟਾ ਛਾਣਨ ਉਹ ਸਬ੍ਹਾਤ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਸੁਖਪਾਲ ਨੂੰ ਕਹਿ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ-ਬਿੱਲੀ ਤੋਂ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖੇ।{{nop}}<noinclude>{{rh|ਕੱਟੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਉਕਾਬ||15}}</noinclude> q4f5j1ny8ffqhjm12vm4wfco3xnc5um 250 48451 217019 143086 2026-05-01T16:40:09Z Shanvr 1829 217019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Satdeep Gill" /></noinclude>ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੋਕ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ। ਬਿਜਲੀ ਦਿਆਂ ਚਾਨਣਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂੰਏਂ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗੇ ਸਨ। ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਨੇ ਵੀ ਉੱਠ ਕੇ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਅੱਗ ਬਾਲ ਲਈ ਸੀ। {{gap}}ਪਰਮਿੰਦਰ ਥੱਲੇ ਉੱਤਰ ਕੇ ਪੰਪ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਲੈਣ ਆਈ। ਸੁਖਪਾਲ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਚਾਹ ਪੀ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਪਾਣੀ ਜਾਣ ਲਈ ਉੱਠਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸੀ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਗੁੱਝਾ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕਰਾਏ। ਇਸ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਸੋਸ ਦਾ ਰੰਗ ਸੀ। ਸੁਖਪਾਲ ਵੱਲ ਬਿਨਾਂ ਝਾਕੇ ਹੀ ਪਰਮਿੰਦਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਲੈ ਕੇ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਪੈਂਟੂ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੂਹੜੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਸੁਖਪਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਕਹਿਰੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਝਾਕਿਆ-ਉੱਠ ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣ ਜਾ ਆ ਬਾਹਰ। ਭੱਠਲਾਂ ਦੇ ਨੀ ਜਾਣਾ? ਤੂੜੀ ਕਹਿ, ਸਿੱਟ ਜਾਣ। {{gap}}-ਚਾਹ ਦੀ ਘੁੱਟ ਨੀ ਬਚੀ ਪਈ? ਮੱਥਾ ਭਾਰੀ ਜ੍ਹਾ ਲੱਗਦੈ। {{gap}}-ਪਈ ਐ, ਦੇ ਦਿੰਨੀ ਆਂ ਤੱਤੀ ਕਰਕੇ। ਪੈਂਟੂ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦੋਂ ਉੱਠੂ। {{gap}}-ਇਹ ਵੀ ਸਾਲ਼ਾ ਜਵਾਕ ਜ੍ਹਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਂਦਾ ਨੀ, ਹੁਣ ਉੱਠਣ 'ਚ ਈ ਨੀ ਔਂਦਾ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰੋੜ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪੈਂਟੂ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਮੁੰਡਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਧੰਦਕਿਆ, ਪਰ ਜਾਗਿਆ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅੱਧਾ ਕੁ ਗਲਾਸ ਚਾਹ ਦਾ ਪੀ ਕੇ ਉਹ ਉੱਠਿਆ। ਮਹਿੰ ਦੇ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘਣ ਲੱਗਿਆਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਗੱਲ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਫਹੁੜਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰਲੇ ਸੱਜੇ ਪੱਟ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਕੰਜਰ ਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ...। {{gap}}-ਕੋਈ ਕਮਲ-ਵਾਅ ਜਾਗਿਆ ਹੋਇਐ...? ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਆਖਿਆ। ਉਹ ਸੂਹਣ ਨਾਲ ਵਿਹੜਾ ਸੁੰਭਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੂਹਣ ਦੇ ਮੁੱਠੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੀ ਝੋਕ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਨੀਵੇਂ ਸਵਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ-ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਵੈਰ ਹੁੰਦੈ, ਪਸ਼ੂ ਤਾਂ ਪਸ਼ੂ ਈ ਐ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਸੁਖਪਾਲ ਤਾਂ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। {{gap}}ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸੋਚਦੀ-ਉਹ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦੈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਰਸ ਦੇ ਚੁਬਾਰੇ 'ਚ? ਚੁੱਪ ਕੀਤਾ ਈ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੈ। ਕੀ ਮਤਲਬ? ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਟੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਦੂਰ ਅੰਦਰ ਕਿਤੇ ਸ਼ੱਕ ਜਾਗਦੇ ਸਨ। ਜਾਗਦੇ ਸਨ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। {{gap}}ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਪਰਤਿਆਵਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹਿਆ। {{gap}}ਪਰਮਿੰਦਰ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਲੈ ਕੇ ਗਈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਅੱਗਾ-ਪਿੱਛਾ ਦੇਖ ਕੇ ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਵੀ ਦੱਬੇ ਪੈਰੀਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗੀ। ਜਦ ਉਹ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਬਾਲਟੀ ਲੈ ਕੇ ਥੱਲੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੱਚੀ ਜਿਹੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਪਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ-ਚੁਬਾਰੇ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਬਿੱਲੀ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਟੋਆ ਈ ਨਾ ਪੱਟ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਦੇਖ ਕੇ ਆਵਾਂ। ਮੀਂਹ-ਕਣੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਐ। {{gap}}ਪਰਮਿੰਦਰ ਸ਼ਾਇਦ ਸਮਝ ਗਈ ਸੀ।{{nop}}<noinclude>{{rh|ਕੱਟੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਉਕਾਬ||21}}</noinclude> 8gqo0jdxai6gl1xfvwu59q2bbyud4np 250 48454 217020 143093 2026-05-01T16:42:36Z Shanvr 1829 217020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Nitesh Gill" /></noinclude>ਗੁੱਡੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਵੇ ਤੇ ਨਾਲੇ ਟੀਟੂ ਨੂੰ ਬਾਟੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਫੜਾ ਦੇਵੇ। ਗੁੱਡੀ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ-ਪੀਨੀਂ ਆਂ, ਬਸ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਪੈਲਿੰਗ ਹੋਰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵਾਂ। {{gap}}ਅੱਜ ਸੁਖਪਾਲ ਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੀਤੀ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ? {{gap}}ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬਾਟੀ ਉਸ ਨੇ ਕਦੋਂ ਦੀ ਖ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਰਸਾਲਾ ਫ਼ਰੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ-ਗੁੱਡੀ, ਦੁੱਧ ਪੀ ਲੈ ਪਹਿਲਾਂ, ਫੇਰ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਈਂ। {{gap}}ਉਹ ਉੱਠਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਹੀ। {{gap}}-ਚੰਗਾ, ਤੂੰ ਚੁੱਕ ਓਏ। ਉਸ ਨੇ ਟੀਟੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। {{gap}}-ਗੁੱਡੀ, ਤੂੰ ਫ਼ੜਾ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਐਥੇ ਈ। ਉਹ ਰਿਹਾੜ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। {{gap}}ਸੁਖਪਾਲ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਟੀਆਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਫ਼ੜਾ ਦਿੱਤੀ।-ਦੁੱਧ ਪੀਓ ਪਹਿਲਾਂ। ਜੇ ਬਿੱਲੀ ਪੀ ’ਗੀ? {{gap}}ਮੁੰਡਾ ਕੁੜੀ ਦੋਵੇਂ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਲੱਗੇ। {{gap}}-ਗੁੱਡੀ, ਕਿੰਨੇ ਮਾਅਨੇ ਰਹਿ ’ਗੇ ਤੇਰੇ? ਸੁਖਪਾਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। {{gap}}-ਛੱਬੀ ਨੇ ਸਾਰੇ। ਸਤਾਰਾਂ ਤਾਂ ਜਮਾਂ ਪੱਕੇ ਰੁੜਕ ਜਾਦ ਕਰ ’ਲੇ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੀ ਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਪਚਾਕਾ ਮਾਰ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}-ਫੇਰ ਤਾਂ ਨੌਂ ਰਹਿ ’ਗੇ? {{gap}}-ਹਾਂ। {{gap}}-ਇਹ ਕਰ ਲੈ ਛੇਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੱਜ ਈ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਨੇ? {{gap}}-ਤੇ ਹੋਰ। ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਣਾਉਣੇ ਨੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦਾ, ਭੈਣ ਜੀ ਇੱਕ ਡੰਡਾ ਲੌਣਗੇ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ-ਬਾਪੂ ਜੀ, ਆਹ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਬੜਾ ਔਖੈ। ਜਾਦ ਈ ਨੀ ਹੁੰਦਾ। ਕਦੋਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਆਂ। {{gap}}-ਕਿਹੜਾ? ਬੋਲ ਖਾਂ। {{gap}}ਬਾਟੀ ਖ਼ਾਲੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਜੇ ਥੱਲੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫੇਰ ਕਾਪੀ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਖ ਕੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਿਆ-‘ਮਿਸਲੇਨੀਅਸ’। {{gap}}-ਚੱਲ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਬਈ ਤੇਰੀ ਵਾਰੀ ਨੂੰ ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਆਵੇ। {{gap}}ਕੁੜੀ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ। ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਮਾਅਨੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। {{gap}}-ਤੂੰ ਵੀ ਪਕਾ ਲੈ ਓਏ ਸਬਕ ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ। ਅੱਖਾਂ ਮੀਚਦਾ ਜਾਂਦੈ ਹੁਣੇ ਸਾਲ਼ਾ ਲੰਡਰ। ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਬੇਮਤਲਬ ਹੀ ਪੰਪ ਨੂੰ ਗੇੜਨ ਲੱਗਿਆ। ਬੇਮਤਲਬ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਧੋਤੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕੁਰਲੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਚ-ਬੋਚ ਪੈਰ ਧਰਦਾ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗਿਆ। {{gap}}ਪਰਮਿੰਦਰ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸਵੈਟਰ ਬੁਣ ਰਹੀ ਸੀ। ਉੱਠ ਕੇ ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਬੁਝਾਉਣ ਲੱਗੀ। {{gap}}-ਅਜੇ ਨੀ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਊਈਂ ਗੇੜਾ ਮਾਰਨ ਆਇਆਂ। ਅਜੇ ਤਾਂ ਜਵਾਕ ਜਾਗਦੇ ਨੇ।{{nop}}<noinclude>{{rh|24||ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ}}</noinclude> 4hxnhwxd6r7tivoyryvlbeebk8y8b9s 250 48462 217021 143100 2026-05-01T16:45:53Z Shanvr 1829 217021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Nitesh Gill" /></noinclude>ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਬਣੌਣੀ ਐ। ਨਿਰੋਧ ਦੀ ਖਪਤ ਦਿਖੌਣੀ ਐ। ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਲੋਹੜੀ ਦੇਖਣ ਨ੍ਹੀਂ ਗਈ। {{gap}}ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਸੱਥ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸੀ। ਪੈਂਟੂ ਰੋਂਦਾ-ਰੋਂਦਾ ਧੂਣੀ ਕੋਲ ਆ ਖੜੋਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂੰਆਂ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਚਾਂਗਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਦੇ ਓਸ ਹੱਥ ਦੇ ਹੁੱਡੂ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਓਸ ਹੱਥ ਦੇ ਹੁੱਡੂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਲ਼ ਰਿਹਾ ਸੀ। {{gap}}-ਨੀ ਮਾਂ, ਪੈਂਟੂ ਆਪਣਾ। ਗੁੱਡੀ ਨੇ ਭੱਜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ। ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}-ਕੁੜੇ ਨਛੱਤਰ, ਖਾਸਾ ਕਰ ਲਿਆ ਮੁੰਡਾ ਤਾਂ ਤੈਂ। ਗਹਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਬਾਤ? {{gap}}ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਚੁੱਪ ਸੀ। {{gap}}-ਲੈ ਭੈਣੇ ਨਰਸ ਤਾਂ ਘਰ ‘ਚ ਐ। ਸੌ ਕੁਸ ਵਰਦਤੀ ਹੋਣੀ ਐ, ਨਛੱਤਰ ਤਾਂ। {{gap}}ਪੈਂਟੂ ਦੋ ਘੁੱਟਾਂ ਚੁੰਘਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬੁੱਕਲ ’ਚੋਂ ਮੂੰਹ ਕੱਢ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਵਿਰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਾਰ ਕੇ ਉਹ ਉੱਠ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ। ਪੀਹੜੀ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਗੁੱਡੀ ਨੂੰ ਹਾਕ ਮਾਰੀ। ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ-ਆ ਵੇ ਟੀਟੂ, ਕਿੱਥੇ ਐਂ। {{gap}}-ਚੱਲੋ ਚੱਲੀਏ, ਥੋਡਾ ਬਾਪੁ ਉਡੀਕਦਾ ਹੋਣੈਂ। {{gap}}ਨਾ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਫੇਰ ਆ ਜਾਂ ’ਗੇ। {{gap}}ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਬਲਬ ਜਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੁਖਪਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। -ਪੈਂਟੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿੱਧਰ ਤੁਰ ਗਿਆ? ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ। {{gap}}-ਬੋਲਿਆ ਨੀ। ਕਿੱਥੇ ਐਂ ਤੂੰ। ਮਖਿਆ ਬੋਲਦਾ ਨੀ। ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਹਾਕਾਂ ਮਾਰੀਆਂ। ਗਵਾਂਢ ਵਿੱਚ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਾਊਡ-ਸਪੀਕਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਬੋਲ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗਿਆ, ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਣਿਆ। ਪੈਂਟੂ ਅਜੇ ਵੀ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਡੁਸਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। {{gap}}-ਖੰਡ ਦੇਵਾਂ? ਖੰਡ ਖਾਣੀ ਐਂ? {{gap}}ਪੈਂਟੂ ਰੋਂਦਾ-ਰੋਂਦਾ ਇੱਕ ਦਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਬ੍ਹਾਤ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਬੈਠਕ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਾਲ਼ਾ ਕੁੱਤਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗੁੜ ਦਾ ਡਲਾ ਲਈ ਨਿੱਕਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸਣੇ ਡਲੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਦੀ ਦੌੜ ਗਿਆ।-ਮਰ ਵੇ, ਤੇਰੇ ਦੇ। ਉਹ ਬੋਲੀ ਤੇ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਚਲੀ ਗਈ। -ਬਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀਹਨੇ ਛੱਡ ਤਾ? ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਪੁੱਛਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਕਮਰੇ ਦੀ ਸਵਿੱਚ ਦੱਬ ਕੇ ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੋਈ। ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਬੋਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਗਾਂਹ ਲੰਘ ਕੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਡਾਟ ਥੱਲੇ ਖੜ੍ਹ ਗਈ। ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਢੋਲ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਢੋਲ ਟੇਢਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਮਰੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅੱਧ ਉੱਤੇ ਚੁਬਾਰਾ ਸੀ। ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਕੋਈ ਖੜਾਕ ਜਿਹਾ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ। ਮੰਜੇ ਦੇ ਪਾਵੇ ਖੜਕਣ ਵਰਗਾ ਖੜਾਕ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਅੱਧ-ਰਿੜਕ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਬਲਬ ਬੁਝਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਖ਼ਤੇ ਬੰਦ ਕੀਤੇ, ਕੁੰਡਾ ਲਾਇਆ ਤੇ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਟੂ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉਹ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਜਾ ਚੜ੍ਹੀ। ਦੜਦੜਾਂਦੀ ਗਈ।{{nop}}<noinclude>{{rh|32||ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ}}</noinclude> muj0i52ly25h819ewkhxsg429an6cb2 250 59617 217082 165215 2026-05-02T08:53:28Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217082 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੬੩)}} {{center|ਜਵਾਬ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ}} {{Block center|<poem>ਪਹੁੰਚੋਂ ਆਨ ਖੇੜੀਂ ਹੁਣਕੀ ਪੁੱਛਨਾਏਂ ਓਹਦੇਖ ਜੋ ਸੰਘਣੇ ਰੁੱਖਜੋਰੀ ਮੰਦਰਬਹੁਤ ਮਸੀਤਾਂਤੇਧਰਮਸਾਲੇਘਰਘਰਨਾਰੀਆਂਸੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋਗੀ ਅੱਜੂ ਚੌਧਰੀ ਵੱਡਾ ਨਿਆਂਵਾਲਾ ਜਿਸਦੀ ਨੂੰਹਪਈ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਜੋਗੀ ਖਾਤਰ ਕਰਨੇ ਲੋਰ ਫ਼ੜਕਦਮਲਾਹੋਰੀਭਜਾਜਾਹਜੇਲਗੀਊੁਭੁੱਖਜੋਗੀ</poem>}} {{center|ਜੋਗੀ ਦਾ ਖੂਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਡੇਰਾ ਕਰਣਾ}} {{Block center|<poem>ਨੇੜੇ ਜਾਜੋਗੀਆਸਣਲਾਬੈਠਾ ਧ੍ਰੇਕਾਂਠੰਡੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਟਾਹਲੀਆਂ ਨੀ ਦੇਖਜੋਗੀਦੀਸ਼ਕਲਨਿਹਾਲਹੋਈਆਂ ਖੂਹਤੇਭਰਣਪਾਣੀਸਾਲੂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀ ਤਿੱਖੇ ਨੈਣ ਕੰਵਾਰੀਆਂਵਿਆਹੀਆਂਦੇਗੋਰੇਮੁਖੜੇਤੇਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂਕਾਲੀਆਂਨੀ ਗਲੀਹਸੀਆਂਤੇ ਹਥੀਂਛਾਪਛੱਲੇ ਕੰਨੀ ਫਬਣ ਸੁਨੈਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀ ਪਾਣੀਭੁਲਗਿਆਛਡਘੜੇਆਈਆਂਗਿਰਦਜੋਗੀਦੇਲੈਣਭਵਾਲੀਆਂ ਨੀ ਗੱਲੀਂਲੱਗਰਹੀਆਂਨਾਲਜੋਗੜੇਦੇ ਜੀਜੇਪਾਸਜਿਉਂ ਬੈਠੀਆਂਸਾਲੀਆਂਨੀ ਕੋਈ ਆਖਦੀ ਏ ਕਿਸੇ ਕੈਹਰ ਕੀਤਾਕੰਨ ਪਾੜਕੇਮੁੰਦਰਾਂਡਾਲੀਆਂ ਨੀ ਕੋਈਆਖਦੀ ਕਿਸੇਦੇ ਇਸ਼ਕ ਪਿਛੇਜਨਮਜ਼ਾਤ ਤ੍ਰਟਿੱਆਂਗਾਲੀਆਂਨੀ ਕੋਈ ਆਖਦੀਏ ਐਂਵੇਹੋਵਣੀਸੀਧੂਰੋਂਲਿਖੀਆਂ ਕਿਸੇਨ ਟਾਲੀਆਂਨੀ ਕੋਈਆਖਦੀਏਕਿਸੇਦੇਕੌਣਆਵੇਦਾਣੇਪਾਣੀਦੀਆਂਏਹਉਛਾਲੀਆਂ ਨੀ ਕੋਈ ਕਹੇ ਹੋਈ ਦੇਰ ਚਲੋ ਭੈਣਾਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇਣ ਸੱਸਾਂਘਰੋਂਗਾਲੀਆਂਨੀ ਲਾਹੋਰੀਘਰੋਂਜਾਪਰਤਦੋਚਾਰਲਿਆਈਆਖ਼ਾਤਰ ਜੋਗੜੇ ਦੇ ਖੀਰਬਾਲੀਆਂਨੀ</poem>}} {{center|ਜੋਗੀ ਨੇ ਅਸੀਸ ਦੇਣੀ}} {{Block center|<poem>ਮੁੱਖੋਂ ਅਸੀਸਦਿੱਤੀਭਲਾਕਰੇਸਾਈਂ ਜੋਗੀ ਖੌਪਰਾ ਪੂਰਿਆ ਖੀਰਦਾਏ ਖਾਧੀ ਖੀਰਪੀਤਾਪਾਣੀਸ਼ੁਕਰਕੇਹਾਖ਼ਾਤਰਖਾਹਡਿੱਠਾਨਗਰ ਹੀਰਦਾ ਏ ਡੇਰੇਬੈਠੀਆਂਨਿਆਮਤਾਂਲਿਆਂਉਣਲੋਕੀਬਣਾਜਾਣਕੇਭਲਾਫ਼ਕੀਰ ਦਾਏ ਦੇਵਣ ਹਾਰਕਰਤਾਰਨਭੂਲਦਾਏਲਾਹੌਗੰਲਿਖਿਆਜਿਵੇਂਤਕਦੀਰਦਾਏ</poem>}}<noinclude></noinclude> 8de7h29jtivxjmgw2cdy0kjtyaehb77 250 59618 217083 202151 2026-05-02T09:08:12Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217083 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੪੩)}} {{center|ਜੋਗੀ ਨੇ ਧੂੰਣੀ ਲਾਉਂਣੀ}} {{Block center|<poem>ਦਿਨ ਹੁੰਦਿਆਂਈ ਜੌੜ ਮੇਲ ਬਾਲਣਪਈ ਸ਼ਾਮ ਲਈ ਧੂੰਣੀਲਾ ਜੋਗੀ ਜੋ ਕੁਝ ਗੁਰੂਦਾ ਨਾਮ ਜਪ ਜਾਪ ਹੈਸੀਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਨਾਦ ਵਜਾ ਜੋਗੀ ਬੈਠਾ ਜੇਹਾ ਉਸ ਰੱਬਦੀ ਯਾਦ ਅੰਦਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਗਦੇਰਾਤਲੰਘਾਜੋਗੀ ਲਾਹੌਰੀ ਜਣਿਆਂ ਜਦੋਂ ਪਰਭਾਤਹੋਈਗੱਜਾਚਲਿਆ ਭਸਮਰੁਮਾ ਜੋਗੀ</poem>}} {{center|ਜੋਗੀ ਦਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਭਿਛਿਆ ਵਾਸ ਤੇ ਜਾਣਾ}} {{Block center|<poem>ਹਾਲਕਾਲ ਫ਼ਕੀਰੀਦਾਪਹਿਨਕੇਤੇ ਝੂਲਝਾਲ ਟੁਰਿਆ ਨਾਲਨਾਜ਼ ਜੋਗੀ ਨਗਰ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀਰ ਲੀਗਲੀ ਫ਼ਿਰਦਾਮੁੱਖੋਂ ਕਹੇਆਲਖਅਵਾਜ਼ ਜੋਗੀ ਚਲਦੀਭਿਛਿੱਆਲਵੇਜੋਝਬਲਿਯਾਵਨਕਦਮਸਟਦਾਗਿਆਦਰਾਜ਼ਜੋਗੀ ਕਿਸੇ ਤਰਫ਼ ਨ ਦੇਖਦਾਚਾਅੱਖੀਂ ਐਸਾਂ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਵਿੱਚਗੁਦਾਜ਼ਜੋਗੀ ਫ਼ੜਨ ਬਾਲਕੁੜੀਆਂਤੇ ਪਰਸ਼ਾਦਦੇਵੇ ਮਿੱਠੇਬੋਲਤੇ ਨੇਕ ਮਜ਼ਾਜ਼ਜੋਗੀ ਲਾਹੌਰੀ ਭੀਖਦਾਇਕ ਬਹਾਨੜਾਸੀਲੈਣਹੀਰਦਾ ਗਿਯਾਸੀਰਾਜ਼ ਜੋਗੀ</poem>}} {{center|ਥੋੜਾ ਮੰਗ ਕੇ ਜੋਗੀ ਦਾ ਆਂਸਨ ਪਰ ਆ ਬੈਠਣਾ}} {{Block center|<poem>ਪੰਜਸੱਤ ਗਲੀਆਂ ਮੰਗ ਪਤਹੋਇਆਲੱਗੀਖੁਦਿਆਤੇਡੇਰੇਆਣ ਬੈਠਾ ਧੂੰਣੀਬਾਲ ਜ਼ਿਮੀਨ ਤਪਾਈਓ ਸੂ ਆਟਾ ਗੋਕੇ ਰੋਟ ਪਕਾਣ ਬੈਠਾ ਪਲਿਆਦੁੱਧ ਮਲਾਈਪਰਾਊਂਠਿਆਂਦਾ ਰੁੱਖਾਮਿਸੜਾਟੁੱਕੜਾਖਣਬੈਠਾ ਕਦਰਖੀਰਦੀਪਈਜਦ ਮਿਲੀ ਮਿੱਸੀਪਾਣੀ ਘੁੱਟਾਂਦੇਨਾਲਲੰਘੋਨ ਬੈਠਾ ਹਰੀਤੋੜਲਿਆਇਆਬੂਟੀਜੰਗਲੇਦੀਖ਼ੂਬ ਰਗੜਿਓਸੂਬਿਜਿਆਛਾਣ ਬੈਠਾ ਪੀਤੀ ਭੰਗ ਮਲੰਗ ਤੇ ਮੈਹਵਹੋਇਆ ਇਕਯਾਰਦਾਰੱਖਧਿਆਨ ਬੈਠਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲਨਹੀਂਗੱਲਕਲਾਮਕਰਦਾ ਯਾਦਰੱਬਦੀਵਿਚਗ਼ਲਤਾਨ ਬੈਠਾ ਤਾੜੀ ਲਾਕੇ ਨਾਥਦਾ ਧਿਆਨਧਰਿਆਜੋਗੀਝੁਕਕੇਵਾਂਗਕਮਾਨ ਬਠਾ ਲੋਕੀ ਸੀਸ ਨਿਵਾਂਵਦੇ ਲੱਗਚਰਣੀਜੋਗੀ ਜਾਣਕੇ ਫ਼ੈਜ਼ ਰਸਾਨ ਬੈਠਾ ਲਾਹੌਰੀਕੌਣਆਖੇਜਾਕੇਹੀਰਤਾਈਂਤੇਰਾਰਾਂਝਣਾਬਾਹਿਰਮਹਿਮਾਨ ਬੈਠਾ</poem>}}<noinclude></noinclude> 03ck2j1z0m9wawnbcxv6hllrklpse7g 250 59619 217085 202152 2026-05-02T09:22:08Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217085 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" />{{center|( ੬੫ )}}</noinclude>{{center|{{X-Smaller|(ਜ਼ਨਾਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੋਗੀ ਦੀ ਬਾਬਤ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ)}}}} {{Block center|<poem>ਸਬ ਗਲੀ ਕੂਚੇ ਰੰਨਾਂ ਕਰਨ ਗੱਲਾਂ ਭੈਣਾਂ ਇੱਕ ਜੋਗੀ ਤੜਕੇ ਆਗਿਆ ਨੀ ਆਲਖ ਆਲਖ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਸੁੱਤੜੇ ਬਾਲ ਜਗਾ ਗਿਆ ਨੀ ਜਟਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਘਟਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਸਿਰ ਤੇ ਮੁੱਖ ਚੰਦ ਦੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾ ਗਿਆ ਨੀ ਖ਼ੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥੀਂ ਲਿਆ ਜੋ ਝੱਬ ਲਿਆਈਆਂ ਨ ਉਡੀਕਿਆ ਕਦਮ ਉਠਾ ਗਿਆਨੀ ਡਿੱਠਾ ਆਂਵਦਾ ਜਾਂਦੜਾ ਦਿਸਿਆ ਨ ਜੋਗੀ ਘਰੋ ਘਰ ਨਾਦ ਵਜਾ ਗਿਆ ਨੀ ਲਾਹੌਰੀ ਜੀਉਚਾਹੇ ਹੋਵੇ ਨਿਤ ਦਰਸ਼ਨ ਐਸੀ ਚਿਟਕਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲਾਗਿਆ ਨੀ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|(ਸਹਿਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤ੍ਰੀਮਤਾਂ ਦਾ ਜੋਗੀ ਦੇ ਡੇਰੇ ਪਹੁੰਚਣਾ)}}}} {{Block center|<poem>ਪੰਜ ਸੱਤ ਮੁਟਿਆਰੀਆਂ ਆਖਿਆਏ ਅਸਾਂ ਦੇਖਿਆ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ਜੋਗੀ ਪਾਣੀ ਭਰਣ ਸਹੇਲੀਆਂ ਕਲ ਗਈਆਂ ਹੋਯਾ ਨਾਲ ਸਬੱਬ ਦੀਦਾਰ ਜੋਗੀ ਖੂਹ ਦੇ ਪਾਸਆਸਨ ਧੂਣੀ ਲਾ ਬੈਠਾ ਵੇਖਣ ਖੇੜਿਆਂ ਦੇ ਮਰਦ ਨਾਰ ਜੋਗੀ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇਸੀਨੇ ਜ਼ਖਮ ਲੱਗੇ ਨੈਣ ਤਿਖੜੇ ਵਾਂਗ ਕਟਾਰ ਜੋਗੀ ਘਰੋਂ ਘਰੀ ਸੁਆਨੀਆਂ ਮਾਰ ਬੂਹੇ ਵੇਖਣ ਚਲੀਆਂ ਹੋ ਤਿਆਰ ਜੋਗੀ ਸਹਿਤੀ ਮਿਲੀ ਵਾਟੇ ਕਿਹਾਕਿਧਰ ਭੈਣਾਂ ਸਭਨਾਂ ਆਖਿਆ ਚਲ ਦ੍ਰਬਾਰ ਜੋਗੀ ਕਿਸੇ ਲਾਚੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਫੱਲ ਲੀਤੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਕੇ ਨਜ਼ਰ ਗੁਜ਼ਾਰ ਜੋਗੀ ਬਹੁਤੀ ਗਲ ਕਲਾਮ ਨਾ ਮੂਲ ਕੀਤਾ ਲਾਹੌਰੀ ਸੁਖਣ ਕੀਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਜੋਗੀ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|(ਹੀਰ ਨੇ ਸਹਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਣਾ)}}}} {{Block center|<poem>ਕਿਧਰੋਂ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰਕੇ ਆਨ ਵੜੀਓਂ ਘਰ ਬਾਹਰਦਾ ਨਹੀਂ ਫਿਕਰ ਸੈਹਤੀ ਲੱਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅਸ਼ਬਾਂਤ ਦੇ ਨੇ ਤਾਂਹੀਏਂ ਥੱਕਦੀ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਫਿਰ ਸੈਹਤੀ ਸਚੋ ਸਚ ਹੀ ਗੱਲਸੁਨਾ ਅੜੀਏ ਕੇਹੜੀ ਥਾਂ ਲਾਇਆ ਇਤਨਾ ਚਿਰਸੈਹਤੀ ਗੱਲਾਂ ਮਾਰਦੀ ਮਾਰਦੀ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ ਧੰਨ ਥੱਕਿਆ ਨਾ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਸੈਹਤੀ ਮਹਿਰਮ ਹਾਲ ਨਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦੇਸ ਹਾਂ ਮੈਂ ਦਸਾਂ ਫੋਲਕੇ ਕਿਨੂੰ ਜਿਗਰ ਸੈਹਤੀ ਲਾਹੌਰੀ ਮੈਂ ਕਲੀ ਰੋਂਦੀ ਰਹੀ ਅੰਗਨ ਗਏ ਭਾਗ ਨਿਮਾਨੀ ਦੇ ਹਰ ਸੈਹਤੀ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|(ਸਹਿਤੀ ਨੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦੇਣ)}}}} {{Block center|<poem>ਭਾਬੀ ਸੱਚ ਦਾ ਸੁਖਨ ਸੁਣਾਉਨੀਆਂ ਹਾਲ ਅੱਜ ਦਾ ਸੁਣੀ ਵਰਤੰਤ ਹੀਰੇ ਰਲਕੇ ਨਾਲ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇਖ ਆਈ ਆਇਆ ਖੂਹ ਉਤੇ ਇਕ ਸੰਤ ਹੀਰੇ</poem>}}<noinclude></noinclude> 4pr1td92nbghjtmy5dc4eqvsp96db8h 250 59620 217087 202153 2026-05-02T09:33:03Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217087 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੬੬)}} {{Block center|<poem>ਪਹਿਲੀ ਉਮਰ ਜਵਾਨ ਕਮਾਲ ਸੂਰਤ ਪਾਨੀ ਖਾਕਥੀਂ ਘੜੀ ਭਗਵੰਤ ਹੀਰੇ ਦੇਖੇ ਲੋਗ ਬੈਠੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਪੂਜਨ ਕੋਈ ਜਾਪਦਾ ਬੜਾ ਮਹੰਤ ਹੀਰੇ ਦਾਨੇ ਛੱਡ ਚਤ੍ਰਾਈਆਂ ਹਾਰ ਥੱਕੇ ਪਾਯਾ ਰੱਬ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨ ਅੰਤ ਹੀਰੇ ਲਾਹੌਰੀ ਜ਼ਾਹਿਰਾ ਭੇਸ ਫ਼ਕੀਰ ਦਾਏ ਵਿੱਚੋਂ ਖਬਰ ਨ ਸੰਤ ਦੇ ਦੰਤ ਹੀਰੇ</poem>}} {{center|(ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਦਾ ਹਾਲ ਦੱਸਣਾ)}} {{Block center|<poem>ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰ ਆਈਆਂ ਪੰਜ ਸੱਤ ਕੁੜੀਆਂ ਕਿਹਾਗੱਲ ਸੁਣ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਹੀਰੇ ਬਾਹਰ ਖੂਹ ਉਤੇ ਇਕ ਸਾਧ ਆਯਾ ਹੋਈਆਂ ਦੇਖਕੇ ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੀਰੇ ਅੱਜ ਤੀਕ ਸੋਹਣਾ ਜੇਹਾ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਹੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਕਿਤਾਨ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੀ ਹੁਸਨ ਦੀਰੱਬ ਨੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਦਿੱਤਾ ਮੋਤੀਆਂ ਦਾ ਹੋਸੀ ਦਾਨ ਹੀਰੇ ਨਿਗਾਹ ਤੀਰ ਤੇ ਅੱਖੀਆਂ ਮਸਤ ਦੋਵੇਂ ਭਵਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕਮਾਨਹੀਰੇ ਮੱਥਾ ਚੰਦ ਅਸਮਾਨ ਜਿਉਂ ਤਿਲਕਤਾਰਾ ਕੰਨੀਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਅਜਬ ਸੁਹਾਂਨਹੀਰੇ ਡਿੱਗਾ ਮੁੰਦਰਾ ਅਸਾਂਨੂੰ ਜਾਪਦਾਏ ਪਰੀਆਂ ਛੱਡ ਗਈਆਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਹੀਰੇ ਕਦੀ ਹੱਸਦਾ ਹੱਸਦਾ ਰੋ ਪੈਂਦਾ ਕਦੀ ਹੋ ਬਹਿੰਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੀਰੇ ਓਹਦੀ ਤੱਬਾ ਅਮੀਰਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਜਾਪੇ ਆਯਾ ਛੱਡਕੇ ਰਾਜ ਸਮਾਨ ਹੀਰੇ ਕੋਈ ਭਲਾ ਆਖੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਆਖੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨ ਖੁਦੀ ਗੁਮਾਨ ਹੀਰੇ ਕਦੇ ਪੋਥੀਆਂ ਪੜ੍ਹੇ ਗਿਆਨ ਗੀਤਾ ਕਦੇ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਪੜ੍ਹੇ ਕੁਰਾਨ ਹੀਰੇ ਕਦੇ ਫੋਲ ਬਹਿੰਦਾ ਨਾਲ ਮੁੰਡਿਆਂਦੇਲਾਹੋਰੀ ਆਸ਼ਕਾਂਦੀ ਦਾਸਤਾਨਹੀਰੇ</poem>}} {{center|(ਹੀਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿਯੋਗ ਨੂੰ ਪੁਗਟ ਕਰਣਾ)}} {{Block center|<poem>ਕੀਤਾ ਰੱਬ ਜੋ ਹੋਗਿਆ ਹੋਵਣਾ ਸੀ ਅੱਵਲ ਰੋਜ਼ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਮੱਥ ਹੈ ਨੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜੋਗੀ ਮਾਂ ਦੁੱਖ ਜੋਗੀ ਰੋਂਦੀਹੋਗ ਵਹਾਂਵਦੀ ਅੱਥ ਹੈ ਨੀ ਜਿਸ ਦਾ ਕੰਤ ਜੋਗੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰਸੋਗੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੁਹਾਗਦੀ ਨੱਥ ਹੈਨੀ ਜਿਸਦਾ ਯਾਰ ਜੋਗੀ ਕਿਸ ਕਾਰ ਜੋਗੀ ਬੈਠੀ ਹੋਗ ਮਲੰਦੜੀ ਹੱਥ ਹੈ ਨੀ ਕੌਣ ਆਖਦਾ ਖ਼ਾਕ ਲਾ ਖ਼ਾਕ ਹੋਵਾਂ ਗਲੀ ਗਲੀ ਪਵੇ ਮੇਰੀ ਸੱਥ ਹੈ ਨੀ ਕੀ ਵੱਸ ਹੈ ਕਿਸੇ ਤੇ ਹੋਈ ਤਿਵੇਂ ਭਵਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ਰੱਥ ਹੈਨੀ ਨੀ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖਾਂ ਉਸ ਜੋਗੜੇ ਨੂੰ ਗੱਲੀਂ ਲਾ ਲਿਆਓ ਕਰੋ ਜੱਥ ਹੈਨੀ</poem>}}<noinclude></noinclude> r1swcsigg4olj42omuqfez7reqyfsdg 217089 217087 2026-05-02T09:35:31Z Marde Sehajpreet kaur 1774 217089 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੬੬)}} {{Block center|<poem>ਪਹਿਲੀ ਉਮਰ ਜਵਾਨ ਕਮਾਲ ਸੂਰਤ ਪਾਨੀ ਖਾਕਥੀਂ ਘੜੀ ਭਗਵੰਤ ਹੀਰੇ ਦੇਖੇ ਲੋਗ ਬੈਠੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਪੂਜਨ ਕੋਈ ਜਾਪਦਾ ਬੜਾ ਮਹੰਤ ਹੀਰੇ ਦਾਨੇ ਛੱਡ ਚਤ੍ਰਾਈਆਂ ਹਾਰ ਥੱਕੇ ਪਾਯਾ ਰੱਬ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨ ਅੰਤ ਹੀਰੇ ਲਾਹੌਰੀ ਜ਼ਾਹਿਰਾ ਭੇਸ ਫ਼ਕੀਰ ਦਾਏ ਵਿੱਚੋਂ ਖਬਰ ਨ ਸੰਤ ਦੇ ਦੰਤ ਹੀਰੇ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|(ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਦਾ ਹਾਲ ਦੱਸਣਾ)}}}} {{Block center|<poem>ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰ ਆਈਆਂ ਪੰਜ ਸੱਤ ਕੁੜੀਆਂ ਕਿਹਾਗੱਲ ਸੁਣ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਹੀਰੇ ਬਾਹਰ ਖੂਹ ਉਤੇ ਇਕ ਸਾਧ ਆਯਾ ਹੋਈਆਂ ਦੇਖਕੇ ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੀਰੇ ਅੱਜ ਤੀਕ ਸੋਹਣਾ ਜੇਹਾ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਹੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਕਿਤਾਨ ਹੀਰੇ ਦਿੱਤੀ ਹੁਸਨ ਦੀਰੱਬ ਨੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਦਿੱਤਾ ਮੋਤੀਆਂ ਦਾ ਹੋਸੀ ਦਾਨ ਹੀਰੇ ਨਿਗਾਹ ਤੀਰ ਤੇ ਅੱਖੀਆਂ ਮਸਤ ਦੋਵੇਂ ਭਵਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕਮਾਨਹੀਰੇ ਮੱਥਾ ਚੰਦ ਅਸਮਾਨ ਜਿਉਂ ਤਿਲਕਤਾਰਾ ਕੰਨੀਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਅਜਬ ਸੁਹਾਂਨਹੀਰੇ ਡਿੱਗਾ ਮੁੰਦਰਾ ਅਸਾਂਨੂੰ ਜਾਪਦਾਏ ਪਰੀਆਂ ਛੱਡ ਗਈਆਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਹੀਰੇ ਕਦੀ ਹੱਸਦਾ ਹੱਸਦਾ ਰੋ ਪੈਂਦਾ ਕਦੀ ਹੋ ਬਹਿੰਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੀਰੇ ਓਹਦੀ ਤੱਬਾ ਅਮੀਰਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਜਾਪੇ ਆਯਾ ਛੱਡਕੇ ਰਾਜ ਸਮਾਨ ਹੀਰੇ ਕੋਈ ਭਲਾ ਆਖੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਆਖੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨ ਖੁਦੀ ਗੁਮਾਨ ਹੀਰੇ ਕਦੇ ਪੋਥੀਆਂ ਪੜ੍ਹੇ ਗਿਆਨ ਗੀਤਾ ਕਦੇ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਪੜ੍ਹੇ ਕੁਰਾਨ ਹੀਰੇ ਕਦੇ ਫੋਲ ਬਹਿੰਦਾ ਨਾਲ ਮੁੰਡਿਆਂਦੇਲਾਹੋਰੀ ਆਸ਼ਕਾਂਦੀ ਦਾਸਤਾਨਹੀਰੇ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|(ਹੀਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਣਾ)}}}} {{Block center|<poem>ਕੀਤਾ ਰੱਬ ਜੋ ਹੋਗਿਆ ਹੋਵਣਾ ਸੀ ਅੱਵਲ ਰੋਜ਼ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਮੱਥ ਹੈ ਨੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜੋਗੀ ਮਾਂ ਦੁੱਖ ਜੋਗੀ ਰੋਂਦੀਹੋਗ ਵਹਾਂਵਦੀ ਅੱਥ ਹੈ ਨੀ ਜਿਸ ਦਾ ਕੰਤ ਜੋਗੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰਸੋਗੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੁਹਾਗਦੀ ਨੱਥ ਹੈਨੀ ਜਿਸਦਾ ਯਾਰ ਜੋਗੀ ਕਿਸ ਕਾਰ ਜੋਗੀ ਬੈਠੀ ਹੋਗ ਮਲੰਦੜੀ ਹੱਥ ਹੈ ਨੀ ਕੌਣ ਆਖਦਾ ਖ਼ਾਕ ਲਾ ਖ਼ਾਕ ਹੋਵਾਂ ਗਲੀ ਗਲੀ ਪਵੇ ਮੇਰੀ ਸੱਥ ਹੈ ਨੀ ਕੀ ਵੱਸ ਹੈ ਕਿਸੇ ਤੇ ਹੋਈ ਤਿਵੇਂ ਭਵਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ਰੱਥ ਹੈਨੀ ਨੀ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖਾਂ ਉਸ ਜੋਗੜੇ ਨੂੰ ਗੱਲੀਂ ਲਾ ਲਿਆਓ ਕਰੋ ਜੱਥ ਹੈਨੀ</poem>}}<noinclude></noinclude> 13gezz5aty1j7x7x4frrj97yifsusl2 250 69721 217008 209020 2026-05-01T12:40:42Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217008 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੦)}}</noinclude>ਏਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਏਥੇ ਹੋਣ ਦਾ ਕਿਸਤਰਾਂ ਪਤਾ ਲਗਾ? {{gap}}ਭੈਰੋਂ:-ਮੈਂ ਤਲਿਸਮੀ ਭਾਗ ਦੇ ਚੌਥੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ਪਰ ਜਦ ਦਰੋਗੇ ਵਾਲੇ ਬੰਗਲੇ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਾ ਤਾਂ ਓਥੋਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਵੇਖਕੇ ਮਨ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋਗਿਆ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਇਹ ਕਾਰਰਵਾਈ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤਲਿਸਮੀ ਬਾਗ ਦੇ ਚੌਥੇ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਦਾ ਹਾਲ ਮਲੂਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ ਅਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਨ ਦੀ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਏਧਰ ਓਧਰ ਫਿਰਨ ਲਗਾ ਦੂਰੋਂ ਚਾਨਣਾ ਦੇਖਕ ਏਧਰ ਆਗਿਆ ਹੁਣ ਬਾਕੀ ਹਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਜੋ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਇਹ ਬੰਗਲਾ ਉੱਜੜਿਆ? {{gap}}ਤੇਜ:-ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਭੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਨ ਦੀ ਸੀ, ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪਾਂਗਾ ਅਰ ਓਹ ਕੰਮ ਕਿੰਨਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਸੋ ਤੈਨੂੰ ਬੰਗਲੇ ਦਾ ਹਾਲ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲਗ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਦੱਸ ਜੋ ਰਾਜਾ ਬੀਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ? {{gap}}ਭੈਰੋਂ:-ਹਾਂ ਓਹ ਸਭ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਏਧਰ ਦਾ ਹਾਲ ਸੁਣਕੇ ਓਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਰ ਚੁਪ ਚਾਪ ਨਹੀਂ ਬੈਠਾ ਰੈਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਪਰ ਆਪਦੀ ਸੌਗੰਧ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਕਰ ਸਕਣ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਭੀ ਚੁਪ ਬੈਠੇ ਹਨ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਹਿ ਆਇਆ ਸੀ ਕਿ ਆਪ ਚੁਪ ਚਾਪ ਬੈਠੇ ਰਹੋ ਅਰ ਦੇਖੋ ਕਿ ਅਸੀ ਲੋਕ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਓਹ ਚੁਨਾਰ ਗਏ ਹਨ? {{gap}}ਭੈਰੋਂ:-ਜੀ ਹਾਂ ਓਹ ਚੁਨਾਰ ਹਨ ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੁਨਾਰੋਂ<noinclude></noinclude> skdqgewp2ukud59618nallusn2m7gz4 250 69722 217009 209226 2026-05-01T12:43:34Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੧)}}</noinclude>ਹੀ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰੋਹਤਾਸ ਗੁੜ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਜੋਤਸ਼ੀ ਜੀ ਹਨ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੇਹਲ ਘੱਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਇਸੇ ਲਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸਤਰਾਂ ਦਰੋਗਾ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਕੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਏਹ ਖਬਰ ਚੁਨਾਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਅਗੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੜ ਬੜ ਨਾਂ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਚੂਨੀ ਲਾਲ ਏਯਾਰ ਨੂੰ ਰੋਹਤਾਸ ਗੜ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਰ ਹੁਕਮ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਦੂਸਰਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ ਬਰਾਬਰ ਓਥੇ ਰਹੋ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਏਧਰ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਲੈਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। {{gap}}ਤੇਜ:—ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਰੋਗੇ ਦੇ ਬੰਗਲੇ ਦੇ ਉੱਜੜਨ ਦਾ ਹਾਲ ਦਸਦਾ ਹਾਂ:— {{gap}}ਇਸਦੇ ਪਿਛੋਂ ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਓਹ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਅਰਥਾਤ ਸੁਰੰਗ ਵਿਚ ਜਾਣਾ, ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਦਾ ਮਿਲਨਾ, ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਕਮਲਨੀ ਆਦਿਕ ਦਾ ਫੜੇ ਜਾਣਾ ਆਦਿਕ ਪੂਰਾ ੨ ਹਾਲ ਦਸਿਆ ਸਭ ਹਾਲ ਭਰੋਂ ਸਿੰਘ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ ਅੰਤ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ:— {{gap}}“ਇਹ ਬੜੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਮਲੂਮ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਕੁਛ ਸੋਚਕੇ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨਾਂ ਗਲਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਪਤਾ ਲੈਣ ਲਈ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਗੋਂ ਦਰੋਗੇ ਨੂੰ ਭੀ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥" {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਬੇਸ਼ਕ ਏਹੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਏ, ਅਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ॥ {{gap}}ਤੇਜ:—ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸੋਚ ਲਵੋ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ<noinclude></noinclude> jhlvdj7my5ecem07qj4t98mmpj8blop 217010 217009 2026-05-01T12:44:01Z Gurjit Chauhan 1821 217010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੧)}}</noinclude>ਹੀ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰੋਹਤਾਸ ਗੁੜ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਜੋਤਸ਼ੀ ਜੀ ਹਨ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੇਹਲ ਘੱਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਇਸੇ ਲਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸਤਰਾਂ ਦਰੋਗਾ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਕੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਏਹ ਖਬਰ ਚੁਨਾਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਅਗੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੜ ਬੜ ਨਾਂ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਚੂਨੀ ਲਾਲ ਏਯਾਰ ਨੂੰ ਰੋਹਤਾਸ ਗੜ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਰ ਹੁਕਮ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਦੂਸਰਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ ਬਰਾਬਰ ਓਥੇ ਰਹੋ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਏਧਰ ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਲੈਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਰੋਗੇ ਦੇ ਬੰਗਲੇ ਦੇ ਉੱਜੜਨ ਦਾ ਹਾਲ ਦਸਦਾ ਹਾਂ:— {{gap}}ਇਸਦੇ ਪਿਛੋਂ ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਓਹ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਅਰਥਾਤ ਸੁਰੰਗ ਵਿਚ ਜਾਣਾ, ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਦਾ ਮਿਲਨਾ, ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਕਮਲਨੀ ਆਦਿਕ ਦਾ ਫੜੇ ਜਾਣਾ ਆਦਿਕ ਪੂਰਾ ੨ ਹਾਲ ਦਸਿਆ ਸਭ ਹਾਲ ਭਰੋਂ ਸਿੰਘ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ ਅੰਤ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ:— {{gap}}“ਇਹ ਬੜੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਮਲੂਮ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਕੁਛ ਸੋਚਕੇ) ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨਾਂ ਗਲਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਪਤਾ ਲੈਣ ਲਈ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਗੋਂ ਦਰੋਗੇ ਨੂੰ ਭੀ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥" {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਬੇਸ਼ਕ ਏਹੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਏ, ਅਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ॥ {{gap}}ਤੇਜ:—ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸੋਚ ਲਵੋ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ<noinclude></noinclude> 5hl0k3cpkjms6xz47u7fzlfhp4xiq4v 250 69733 217011 209034 2026-05-01T12:52:32Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੨)}}</noinclude>ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਏ (ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ) ਆਪ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਦਸੋ ? {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਮੈਂ ਏਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉਤੇ ਹੀ ਸੁੱਟਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਚਾਹੋ ਸੋ ਕਰੋ। {{gap}}ਤੇਜ:-(ਕੁਛ ਸੋਚਕੇ) ਹਛਾ ਆਪ ਕਮਲਨੀ ਅਤੇ ਲਾਡਲੀ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਤਲਿਸਮੀ ਬਾਗ ਵਿਚ ਜਾਓ ਅਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਆਪਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਕਿ ਓਥੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਨ ਲਈ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਭੀ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਤੇਜ:-(ਹੈਰਾਨ ਹੋਕੇ) ਓਹ ਕਦੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-ਤੁਸੀਂ ਮਿਲੇ ਹੀ ਕਦੋਂ ਜੋ ਮੈਂ ਦਸਦਾ? ਹਾਂ ਕਮਲਨੀ ਲਾਡਲੀ ਭੂਤ ਨਾਥ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਹੱਛਾ ਦਸੋ ਤਾਂ ਸਹੀ ਜੁ ਕੀ ਹੋਇਆ? {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-ਬੜੀ ਸੁਵਾਦਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਸੁਣੋ:-ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਭੂਤ ਨਾਥ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈਕੇ ਗੁਪਤ ਰਸਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਉਸ ਦਰਜੇ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਾ ਜਿਥੇ ਮਾਯਾ ਰਾਣੀ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ ਅਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਨਕਾਬ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਓਥੋਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਲਣ ਨੂੰ ਕੁਛ ਰੁਪੈ ਦੇਕੇ ਏਸ ਗੱਲ ਤੇ ਰਾਜੀ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਕੱਲ ਰਾਤ ਤੂੰ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਬੂਹਾ ਖੋਹਲ ਦੇਵੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਕਮਲਨੀ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸਾਂ ਗੱਲ ਝੂਠੀ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕਮਲਨੀ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸਗੋਂ ਸਾਡੀ ਮਰਜੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮਾਯਾ<noinclude></noinclude> lknf6vnhug3kkvfcz4gbe01k407h9ii 250 69734 217012 209225 2026-05-01T13:01:25Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੩)}}</noinclude>ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਮਲਨੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਰ ਓਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਸਤੇ ਅਗੇਤਰੀ ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੋਜਾਵੇ ਜਿਸਦੀ ਥਾਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਮਾਲਨ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਅਸੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਏਸੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਗੁਪਤ ਰਸਤੇ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਬਾਗ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਓਥੇ ਨਿਰੀ ਇਕ ਹਾਂਡੀ ਬਲ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਕ ਜੰਦਰਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈਗਿਆ ਸੀ ਓਹ ਬੂਹੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਤਾ। ਭਾਵੇਂ ਬੂਹੇ ਅਗੇ ਬੜਾ ਪਹਿਰਾ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਕ ਸੁਰੰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਓਥੇ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਕੋਠੜੀ ਦੀ ਕੰਧ ਲਕੜ ਦੀ ਸੀ ਅਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਚੋਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ ਜੰਦਰਾ ਮਾਰਨ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝਕੇ ਇਕ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਭੁੰਵੇ ਸੁੱਟ ਦਿਤਾ ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਉਠ ਬੈਠੀ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਪਰ ਘਬ ਰਾਈ ਬਹੁਤ ਹੋਵੇਗੀ ਅਰ ਓਹ ਘਬਰਾ ਉਸਦਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਭੀ ਵਧ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੋਊ ਕਿ ਬੂਹੇ ਨੂੰ ਜੰਦਰਾ ਵਜਾ ਹੋਯਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਛੇਤੀ ੨ ਟੁਰਕੇ ਟੋਂਹਦਾ ੨ ਪਹੁੰਚਾ ਜਿਥੇ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਸੀ ਅਰ ਉਸਦੀ ਵੀਣੀਂ ਫੜ ਲਈ ਜਦ ਓਹ ਚੀਕ ਮਾਰਨ ਲਗੀ ਤਾਂ ਜੋਰ ਦੀ ਇਕ ਚਪੇੜ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਓਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਗਈ ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਲਾਲਟੈਨ ਜਗਾਕੇ ਬੂਹੇ ਨਾਲੋਂ ਜੰਦਰਾ ਖੋਲ ਦਿਤਾ ਅਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਮਾਯਾਰਾਣੀ<noinclude></noinclude> sgsx2lt6se8xmyf53qmgx9nwo21vw92 250 69735 217013 209224 2026-05-01T13:09:11Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੪)}}</noinclude>ਨੂੰ ਚੁਕਕੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾਕੇ ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਆਇਆ ਸੀ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਾਰਰਵਾਈ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਘਬਰਾਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਲੈਣ ਲਈ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਜਾਣ ਅਰ ਅਗੇ ਜੋ ਕੁਛ ਅਸੀਂ ਕਰੀਏ ਉਸ ਦਾ ਪਤਾ ਮਾਯਾ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲਗ ਜਾਵੇ। ਇਸਦੇ ਪਿਛੋਂ ਮੈਂ ਤੇ ਭੂਤ ਨਾਥ ਮਾਲਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤਾਂ ਕਮਲਨੀ ਆ ਨਹੀਂ ਸਕੀ ਕਲ ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਬੂਹਾ ਖੁੱਲਾ ਰਖੀਂ। ਇਸ ਗਲ ਦੀ ਖਬਰ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲਗਗਈ ਜੇਹਾ ਕਿ ਅਸੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਜਦ ਅਸੀਂ ਚੋਰ ਬੂਹੇ ਰਸਤੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਆਦਮੀ ਕਠੇ ਹੋਏ ੨ ਸਨ॥ {{gap}}ਉਪਰ ਲਿਖੇ ਹਾਲ ਤੋਂ ਪਾਠਕ ਸਮਝ ਗਏ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਬਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਨਕਾਬਪੋਸ਼ ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਸੰਤਿਤ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਭਾਗ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਆਚੁਕਾ ਹੈ ਏਹੋ ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭੂਤਨਾਥ ਹਨ ਇਸਲਈ ਜੋ ਕੁਛ ਇਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਉਸਦੇ ਮੁੜ ਲਿਖਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਠਕ ਪੜ੍ਹ ਹੀ ਚੁਕੇ ਹਨ ਹੁਣ ਏਤਨਾ ਲਿਖ ਦੇਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭੂਤਨਾਥ ਹਨ ਅਰ ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵਾਰੀ ੨ ਪੰਜ ੨ ਆਦਮੀਆਂ,ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਸਦਕੇ ਆਪਣੀ ਸੂਰਤ ਦਿਖਾਕੇ ਥੋੜਾ ੨ ਹਾਲ ਭੀ ਦਸ ਦਿਤਾ ਸੀ॥ {{gap}}ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ੨ ਹਾਲ ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਭੈਰੋਂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਓਹ ਸੁਣਕੇ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ ਇਸਦੇ ਪਿਛੋਂ<noinclude></noinclude> 6vlubseb2f98v8o22igre5adhb91o67 250 69777 217014 209223 2026-05-01T13:16:30Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੫)}}</noinclude>ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੇ ਭੂਤਨਾਥ ਨੇ ਭੀ ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ ਫੇਰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਤੇਜ:-(ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ) ਹੁਣ ਆਪ ਖੁਲੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਜਾਕੇ ਰਾਜ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਇਸਲਈ ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਛ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਹਕੂਮਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੁਣ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀਂ ਏਸ ਲਈ ਏਧਰ ਓਧਰ...........॥ {{gap}}ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ:-ਆਪ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਿਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦਾ ਸੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਹੈ ਕਿ ਕਮਲਨੀ ਅਤੇ ਲਾਡਲੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂ ਅਰ ਓਥੋਂ ਦੋਹਾਂ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਪੰਚਾਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂ ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਤਲਿਸਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਤਲਿਸਮ ਦਾ ਫੁਰਨਾ ਉਨਾਂ ਦੇ ਹਥੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਵਾਕ ਵਾਂਗ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਫੇਰ ਭੀ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪਜਣ ਨਾਲ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਸ਼ਟ ਨ ਉਠਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ ਇਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਭੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਕਾਮਨੀ ਨੂੰ ਭੀ ਤਲਿਸਮੀ ਬਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਦ ਲਵਾਂ............। {{gap}}ਕਮਲਨੀ:-ਜੀ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤਦ ਤਕ ਤਲਿਸਮੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਦ ਤਕ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਬਦਲਾ ਨਾ ਲੈਲਵਾਂ ਅਰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ (ਜਿ ਓਹ ਜੀਊਂਦੀ ਹੈ) ਨਾ ਲੱਭ ਲਵਾਂ। ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਕਾਮਨੀ ਦਾ ਭੀ ਆਪਦ<noinclude></noinclude> p4yqhnd4h5zptd2xhbix19rrafxsa29 250 69778 217015 209222 2026-05-01T13:20:35Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੬)}}</noinclude>ਪਾਸ ਠਹਿਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਇਹ ਆਪ ਚੰਗੀਤਰਾਂ ਸੋਚ ਲਵੋ। ਉਨਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹੋ ਤਲਾਓ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਦਾ ਔਖ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦਾ, ਮੈਂ ਹਥ ਜੋੜਕੇ ਆਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨੋ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵੋ॥ {{gap}}ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ (ਕੁਛ ਸੋਚਕੇ) ਤੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਾਂ ਠੀਕ ਹਨ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਏਧਰ ਓਧਰ ਫਿਰਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਤੈਨੰ ਏਯਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ੋਂਕ ਹੈ ਅਰ ਤੂੰ ਇਸ ਹੁਨਰ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਹੈਂ ਪਰ ਮੇਰੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਲ ਭੀ ਧਿਆਨ ਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈ ਤੇਰੀ ਇਸ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸਗੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ............ {{gap}}ਕਮਲਨੀ:-(ਕੁਛ ਸ਼ਰਮਾਕੇ) ਜਿਸ ਦਿਨ ਆਪ ਇਹ ਗਲ ਸੁਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੈਂ ਜਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਸਕਦੀ ਹਾਂ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਾਡਲੀ ਜਾਂ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵੇਖੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜੇਹਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸਤੋਂ ਕੋਈ ਇਜ਼ਤੀ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪ ਚਾਹੋ ਮੈਨੂੰਸਮਝਾ ਦੇਵੋ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-(ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੂੰ) ਆਪਦੀ ਕੀ ਮਰਜੀ ਹੈ? {{gap}}ਤੇਜ:-ਮੈਂ ਇਸਵਿਚ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾਹਾਂਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਜੇ ਆਪ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਨ ਲਵੋਗੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋ ਏਯਾਰ ਇਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-ਜਦ ਆਪ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ<noinclude></noinclude> jix2ueqa1gsqxycdghh6kfcmpifp0z6 217016 217015 2026-05-01T13:21:11Z Gurjit Chauhan 1821 217016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੬)}}</noinclude>ਪਾਸ ਠਹਿਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਇਹ ਆਪ ਚੰਗੀਤਰਾਂ ਸੋਚ ਲਵੋ। ਉਨਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹੋ ਤਲਾਓ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਦਾ ਔਖ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦਾ, ਮੈਂ ਹਥ ਜੋੜਕੇ ਆਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨੋ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵੋ॥ {{gap}}ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ- (ਕੁਛ ਸੋਚਕੇ) ਤੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਾਂ ਠੀਕ ਹਨ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਏਧਰ ਓਧਰ ਫਿਰਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਤੈਨੰ ਏਯਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ੋਂਕ ਹੈ ਅਰ ਤੂੰ ਇਸ ਹੁਨਰ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਹੈਂ ਪਰ ਮੇਰੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਲ ਭੀ ਧਿਆਨ ਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈ ਤੇਰੀ ਇਸ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸਗੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ............ {{gap}}ਕਮਲਨੀ:-(ਕੁਛ ਸ਼ਰਮਾਕੇ) ਜਿਸ ਦਿਨ ਆਪ ਇਹ ਗਲ ਸੁਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੈਂ ਜਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਸਕਦੀ ਹਾਂ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਾਡਲੀ ਜਾਂ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵੇਖੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜੇਹਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸਤੋਂ ਕੋਈ ਇਜ਼ਤੀ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪ ਚਾਹੋ ਮੈਨੂੰਸਮਝਾ ਦੇਵੋ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-(ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੂੰ) ਆਪਦੀ ਕੀ ਮਰਜੀ ਹੈ? {{gap}}ਤੇਜ:-ਮੈਂ ਇਸਵਿਚ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾਹਾਂਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਜੇ ਆਪ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਨ ਲਵੋਗੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋ ਏਯਾਰ ਇਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:-ਜਦ ਆਪ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ<noinclude></noinclude> c3oheoj1d5vsl4w9qnqxtxlfmgjon1f 250 69798 217032 209276 2026-05-02T05:20:28Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੭)}}</noinclude>ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਪਈ, ਹੱਛਾ ਥੋੜੇ ਜੇਹੇ ਸਿਪਾਹੀ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਨੀਯਤ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। {{gap}}ਕਮਲਨੀ:-ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜਿੰਨੇ ਆਦਮੀ ਹਨ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹਾਂ ਆਪ ਇਕ ਚਿੱਠੀ ਉਨਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਵਲ ਜ਼ਰੂਰ ਭੇਜ ਦੇਵੋ ਕਿ ਅਸੀ ਬੜੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀ ਲੋਕ ਇਤਨੇ ਦਿਨ ਕਮਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ ਹੋ ਅਰ ਰਹੋਗੇ? ਹਾਂ ਇਕ ਕੰਮ ਹੋਰ ਭੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਓਹ ਕੀ? {{gap}}ਕਮਲਨੀ:-ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰਾਮ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਦੇ ਇਕ ਤਲਿਸਮੀ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਏਯਾਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੁਛ ਆਦਮੀ ਕੈਦ ਹੋਗਏ ਸਨ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਿਸ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਓਹ ਹੱਸਦੇ ੨ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰ ਗਏ ਸਨ। {{gap}}ਕਮਲਨੀ:-ਜੀ ਹਾਂ, ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਏਯਾਰ ਤਾਂ ਛੁਟ ਕੇ ਆਗਏ ਪਰ ਮੇਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦਾ ਅਜੇ ਤਕ ਕੁਛ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਓਹ ਜ਼ਰੂਰ ਤਲਿਸਮੀ ਬਾਗ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਕੈਦ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਆਪ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਮਾਰ ਤੋਂ ਇਸਦਾ ਕੁਛ ਪੁਛਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲਗਾ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਹੱਛਾ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਤਲਿਸਮ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਦਾ ਕੁਛ ਪਤਾ ਲਗਾ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਛੁਡਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹਾਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਹਸਦੇ ੨ ਡਿਗਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁਛਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਪੁਛ ਲਵੋ ਇਹ ਭੀ ਤਾਂ ਡਿਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਨ।<noinclude></noinclude> rid3m335wgw52eg6s6szj7s6q4jsb8h 250 69799 217033 209332 2026-05-02T05:23:19Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੬)}}</noinclude> ਪਾਸ ਠਹਿਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਇਹ ਆਪ ਚੰਗੀਤਰਾਂ ਸੋਚ ਲਵੋ। ਉਨਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹੋ ਤਲਾਓ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਦਾ ਔਖ ਨਹੀਂ ਹੋਸਕਦਾ, ਮੈਂ ਹਥ ਜੋੜਕੇ ਆਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨੋ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋ ਛੱਡ ਦੇਵੋ॥ {{gap}}ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ-(ਕੁਛ ਸੋਚਕੇ) ਤੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਾਂ ਠੀਕ ਹਨ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਏਧਰ ਓਧਰ ਫਿਰਨ! ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਏਯਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ ਅਰ ਤੂੰ ਇਸ ਹੁਨਰ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਹੈਂ ਪਰ ਮੇਰੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਲ ਭੀ ਧਿਆਨ ਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈ ਤੇਰੀ ਇਸ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸਗੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ..........। {{gap}}ਕਮਲਨੀ-(ਕੁਛ ਸ਼ਰਮਾਕੇ) ਜਿਸ ਦਿਨ ਆਪ ਇਹ ਗਲ ਸੁਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੈਂ ਜਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਾਡਲੀ ਜਾਂ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਦੇਖੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜੇਹਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸਤੋਂ ਕੋਈ ਸੂਰਤ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਆਪ ਚਾਹੋ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦੇਵੋ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ—(ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੂੰ) ਆਪਦੀ ਕੀ ਮਰਜੀ ਹੈ? {{gap}}ਤੇਜ-ਮੈਂ ਇਸਵਿਚ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾਹਾਂਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਜੇ ਆਪ ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਪਾਰਥਨਾ ਮੰਨ ਲਵੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋ ਏਯਾਰ ਇਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ—ਜਦ ਆਪ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ<noinclude></noinclude> htlwi5n8vjqvs6q2qnzt0vn53uzd2f2 250 69800 217035 209279 2026-05-02T05:35:23Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੮)}}</noinclude>{{gap}}ਦੇਵੀ:-ਜੀ ਖਿਮਾ ਕਰੋ! ਮੈਂ ਕੌਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਭੇਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਸਾਂਗਾ। {{gap}}ਕਮਲਨੀ-ਇਹ ਹੋਰ ਭੀ ਅਸਚਰਜ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਹਛਾ ਜਾਣ ਦੇਵੋ! ਤਾਂ ਕੀ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ? ਲਾਡਲੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੋਗੀ। {{gap}}ਗੋਪਾਲ:—ਹਾਂ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ ਪਰ ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਛ ਕਰੀਂ ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ ਨਾਲ ਕਰੀਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਖਬਰ ਪਚਾਉਂਦੀ ਰਹੀਂ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਮੈਂ ਭੀ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਏਯਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨਾ ਨੂੰ ਚਾਹੋ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। {{gap}}ਕਮਲਨੀ-ਚੰਗਾ ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਭੂਤਨਾਥ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੋ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਭੂਤ ਨਾਥ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਏਯਾਰ ਹੈ ਉਸ ਤੇ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਓਹ ਜ਼ਰੂਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਰਹੇਗਾ, ਇਸਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਦੋ ਏਯਾਰ ਲੈ ਲਵੋ। {{gap}}ਕਮਲਨੀ-ਆਪਦੀ ਮੇਰੇ ਤੇ ਬੜੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਕ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਤੇਜ:—ਹਛਾ ਏਸੇ ਤਰਾਂ ਸਹੀ, ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਤੁਸੀ ਕਮਲਨੀ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹੋ ਅਰ ਇਸਦਾ ਕੰਮ ਕਰੋ। {{gap}}ਦੇਵੀ:-ਬਹੁਤ ਹਛਾ। {{gap}}ਤੇਜ:-ਹਛਾ ਹੁਣ ਸਭ ਵਿਸਰਜਣ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਏ ਪਹੁ ਫੁਟਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਮਲਨੀ ਤੇ ਲਾਡਲੀ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦਾ ਪਰਬੰਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਏ।<noinclude></noinclude> 9k79tje1612w7lhh2zpxp9b9rmhb9x7 250 69801 217036 209281 2026-05-02T05:40:24Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੯)}}</noinclude>{{gap}}ਕਮਲਨੀ-ਜੀ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ। {{gap}}ਥੋੜੀ ਜੇਹੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਕੇ ਸਭਉਠ ਖਲੋਤੇ, ਕਮਲਨੀ, ਲਾਡਲੀ, ਭੂਤ ਨਾਥ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਦੱਖਣ ਵਲ ਤੁਰ ਪਏ ਔਰ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਜਾਕੇ ਇਕ ਬਨ ਵਿਚ ਵੜਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ। {{center|{{larger|'''ਚੌਥਾ ਕਾਂਡ'''}}}} {{gap}}ਰਾਤ ਪਹਿਰ ਭਰ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਜਾ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਬੱਦਲ ਹੋਣ ਦੇ ਸਬੱਬ ਬਹੁਤ ਹਨੇਰੀ ਹੈ ਅਰ ਕਾਂਸ਼ੀ ਦੇ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸੁੰਨ ਸਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਇਕ ਆਦਮੀ ਬਰਨਾ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਤ੍ਰਲੋਚਨ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਲ ਛੇਤੀ ੨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਰੋਕਨ ਟੋਕਨ ਵਾਲ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਛ ਚਿਰ ਪਿਛੋਂ ਓਹ ਆਦਮੀ ਮਨੋਰਮਾ ਦੇ ਮਕਾਨ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਪਹੁੰਚਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਾਗਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਓਹ ਆਦਮੀ ਸਿੱਧਾ ਫਾਟਕ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਫਾਟਕ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਖੁਲੀ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਦੋ ਆਦਮੀ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਓਹ ਆਦਮੀ ਨਿਧੜਕ ਖਿੜਕੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਰ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਰਵੱਯਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਖੀਸਾ ਟੋਹਣ ਲਗ ਪਿਆ ਇਕ ਪੈਹਰੇਦਾਰ ਨੇਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਕੇ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਅਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਕੱਢਕੇ ਪਹਿਰੇ-ਦਾਰ ਨੂੰ ਦੇਕੇ ਕਿਹਾ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਉਸਨੂੰ ਪੁਚਾ ਦੇਵੋ ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਏਸ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਹੈ।<noinclude></noinclude> kmztj75xon3mypi5711h5aks0evroyn 250 69802 217037 209282 2026-05-02T05:43:27Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੪੦)}}</noinclude>{{gap}}ਸਿਪਾਹੀ-ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਉਂ ਪਤਾ ਦੱਸ ਅਰ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਕੇਹੀ ਹੈ? {{gap}}ਓਹ ਆਦਮੀ-ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਕੁਛ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਪੁਚਾਨ ਵਿਚ ਢਿਲ ਨਾਂ ਕਰੋ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੁਤਾ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਜਾਗਦਾ ਛੇਤੀ ਚਿੱਠੀ ਉਸ ਪਾਸ਼ ਪਚਾਓ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਫਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਅਰ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ੨ ਇਸ ਮਕਾਨ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਮਪੁਰ ਭੇਜੇ ਜਾਣਗੇ ਇਸਦਾ ਸਾਰਾ ਦੋਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਜਿੰਮੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਚੰਗਾ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਸਿਪਾਹੀ-ਸੁਣੋ ਤਾਂ ਸਹੀ ਮੁੜਦੇ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਮੈਂ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਹੁਣੇ ਪੁਚਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਦਸੋ ਇਹ ਬਿਪਤਾ ਕਿਉਂ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ? {{gap}}ਓਹ—ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹਿ ਚੁਕਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਜਿੰਨਾਂ ਸਮਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋਗੇ ਓਨਾਂ ਕਸ਼ਟ ਪਾਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਦੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਉਸ ਆਦਮੀ ਦੀ ਧੌਂਸ ਵਿਚ ਸਿਪਾਹੀ ਆ ਗਿਆ ਅਰ ਚਿੱਠੀ ਲੈਕੇ ਮਕਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਪਿਛੋਂ ਮੁੜਕੇ ਆਇਆ ਅਰ ਚਿੱਠੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲਗਾ ਚਲੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਗਰ ਜੀ ਸਦਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਓਹ-ਹੈਂ ਕੀ ਇਸ ਵਿਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਾਗਰ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਸਮਝੀ ਸੀ। {{gap}}ਸਿਪਾਹੀ-ਹਾਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਏਥੇ ਨਾਗਰ ਹੀ ਹੈ ਮਾਲਕ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕੀ ਓਹ ਚਿੱਠੀ ਅਜੇਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਨਾਗਰ<noinclude></noinclude> kxoy5thihwlvvn603aibl3o5k2yepsr 250 69803 217038 212060 2026-05-02T05:46:38Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੪੧)}}</noinclude>ਨੂੰ ਦਿਤੀ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਗਰ ਘਬਰਾ ਗਈ ਹੈ। {{gap}}ਓਹ-ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਹਰਜ ਨਹੀਂ ਚਲੋ ਮੈਂ ਚਲਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਕਹਿਕੇ ਓਹ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਦੇ ਪਿਛੇ ੨ ਤੁਰ ਪਿਆ ਇਕ ਦਲਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਾ ਜਿਥੇ ਦੋ ਕੋਠੜੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਤਾਂ ਬੰਦ ਸੀ ਤੇ ਦੂਸਰੀ ਖੁਲੀ ਸੀ ਅਰ ਅੰਦਰ ਦੀਵਾ ਜਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਆਦਮੀ ਉਸ ਕੋਠੜੀ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਉਥੋਂ ਪਉੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਕੇ ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿਥੇ ਚਿੱਟਾ ਫਰਸ਼ ਵਿਛ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਰ ਕਮਰਾ ਬਿਲਕੁਲ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਹਾਂ ਇਕ ਕੰਧ ਨਾਲ ਦੀਵਾਰਗੀਰਾਂ ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ੨ ਦੋ ਮੋਮਵਟੀਆਂ ਜਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਇਸ ਕਮਰੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇਕ ਕੋਠੜੀ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਬੂਹੇ ਅਗੇ ਲਾਲ ਸਾਟਨ ਦਾ ਪਰਦਾ ਸੀ ਉਸ ਪਰਦੇ ਵਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਓਹ ਖਲੋ ਗਏ। {{gap}}ਥੋੜੀ ਹੀ ਦੇਰ ਪਿਛੋਂ ਚਿੱਠੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਲੂੰਮ ਹੋਗਿਆ ਕਿ ਪਰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਦੋ ਦਾਸੀਆਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਨੰਗੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲਈ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ, ਪਿਛੋਂ ਇਕ ਵਡਮੁਲੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨੇ ਨਾਗਰ ਆ ਖਲੋਤੀ। ਲੱਕ ਵਿਚ ਓਹੋ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਸੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਓਸਦੇ ਜੋੜਦੀ ਮੰਦੀ ਸੀ। ਨਾਗਰ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਵਲ ਦੇਖਕੇ ਕਿਹਾ:-ਤੁੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਅਰ ਕਿਸਦਾ ਭੇਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਉਂ ਕੀ ਹੈ, ਐਉਂ ਮਲੂਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ? {{gap}}ਨਾਗਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਓਹ ਆਦਮੀ ਕੁੰਛ ਮੁਸਕਰਾਯਾ<noinclude></noinclude> 71kfh3yv3jny46vgtlsw29nnb5rmmwg 250 69918 217039 212355 2026-05-02T05:49:45Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੪੨)}}</noinclude>ਅਰ ਬੋਲਿਆ:-ਕੇਵਲ ਏਨੀ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਅਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਥੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਪੁਛੋਗੇ ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਕ ਬੜੇ ਨਾਜ਼ਕ ਕੰਮ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, (ਸਿਪਾਹੀ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਵਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ) ਜੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਏਥੋਂ ਭੇਜ ਦੇਵੋ ਫੇਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। {{gap}}ਉਸ ਆਦਮੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਨਾਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਵਲ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਜੋ ਲੱਕ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮਾਨੋ ਉਸਨੂੰ ਉਸਤੇ ਬਹੁਤ ਭਰੋਸਾ ਸੀ, ਫੇਰ ਉਨਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਥੋਂ ਡਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਓਹ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਛ ਮੈਥੋਂ ਪੁਛਣਾ ਹੋਵੇ ਪੁਛ ਲਵੋ। {{gap}}ਨਾਗਰ-ਮੈਂ ਏਹ ਪੁਛਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸਦੇ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਉਂ ਕੀ ਹੈ? ਅਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। {{gap}}ਓਹ-ਮੇਰਾ ਨਾਉਂ ਸ਼ਾਮ ਲਾਲ ਹੈ ਤੁਸਾਂ ਮੈਨੂੰ ਓਸ ਵੇਲੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਉਂ “ਮੋਤੀ ਜਾਨ" ਸੀ ਅਰ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਕੋਠੇ ਤੇ ਬੈਠਕੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਫੱਟਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਵੇਸ਼ਵਾ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਇਕ ਸਧਾਰਨ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਓਹ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨਾਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਥੋੜੀ ਰਕਮ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿੰਨਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਛੇੜ ਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸਗੋਂ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ<noinclude></noinclude> 99yj20ipc7fxw868xai45uopb72udo8 250 69919 217040 212354 2026-05-02T05:53:49Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸਮੱਸਿਆਤਮਕ */ 217040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੪੩)}}</noinclude>ਰੋਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਖਿਮਾਂ ਕਰੇਂਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਉੱ ਰਜੇ ਤੇ ਹੈਂ। {{gap}}ਨਾਗਰ-ਸ਼ਾਮ ਲਾਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਕੁਛ ਚਿੜਕੇ) ਛਾ ੨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆਂ ਹੁਣ ਦਮੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? {{gap}}ਸ਼ਾਮ-ਬਸ ਮੈਂ ਏਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਛੁਟੀ ਵੋ ਮੈਂ ਚੁਪ ਚਾਮ ਚਲਾ ਜਾਂਵਾਂ। {{gap}}ਨਾਂਗਰ-ਮੇਰਾ ਪਰਯੋਜਨ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਭੱਠੀ ਦਾ ਭੇਦ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸਾਂ ਮੇਰੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਹੱਥ ਭੇਜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਇਤਨਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕ “ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ ਅਨਰਥ ਹੋ ਗਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੱਖਪਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਟਪਟ ਦੌੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਣ ਬਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਦੇਖੋ ਏਹੋ ਚਿੱਠੀ ਹੈ ਨਾ? {{gap}}ਸ਼ਾਮ-ਹਾਂ ਏਹੋ ਹੈ ਅਰ ਉਸ ਵਿਚ ਏਹ ਭੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬਾਰਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਫੇਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ।” {{gap}}ਨਾਗਰ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੈ ਇਹ ਭੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਹਛਾ ਇਹ ਤਾਂ ਦਸੋ ਕਿ ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ ਅਰ ਉਸਦੇ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆਂ ਸਾਡਾ ਕੀ ਹਰਜ ਹੈ? {{gap}}ਸ਼ਾਮ-(ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਨਾਗਰ ਵਲ ਤਕ ਕੇ) ਕੀ ਤੂੰ ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਵਾਲਾ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕੀ ਤੈਥੋਂ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਨੇ ਲੁਕਾ ਰਖਿਆ ਸੀ? ਜੇ ਏਹੋ ਗੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸ ਭੇਤ ਨੂੰ ਖੋਹਲਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਹੱਛਾ ਇਹ ਦੱਸੋ ਜੋ<noinclude></noinclude> qvdwxk0cw0zeb020k383po1backvkca 217041 217040 2026-05-02T05:55:35Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੪੩)}}</noinclude>ਰੋਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਖਿਮਾਂ ਕਰੇਂਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਉੱ ਰਜੇ ਤੇ ਹੈਂ। {{gap}}ਨਾਗਰ-(ਸ਼ਾਮ ਲਾਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਕੁਛ ਚਿੜਕੇ) ਛਾ ੨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆਂ ਹੁਣ ਦਮੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? {{gap}}ਸ਼ਾਮ-ਬਸ ਮੈਂ ਏਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਛੁਟੀ ਵੋ ਮੈਂ ਚੁਪ ਚਾਮ ਚਲਾ ਜਾਂਵਾਂ। {{gap}}ਨਾਂਗਰ-ਮੇਰਾ ਪਰਯੋਜਨ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਭੱਠੀ ਦਾ ਭੇਦ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸਾਂ ਮੇਰੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੇ ਹੱਥ ਭੇਜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਇਤਨਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕ “ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ ਅਨਰਥ ਹੋ ਗਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੱਖਪਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਟਪਟ ਦੌੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਣ ਬਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਦੇਖੋ ਏਹੋ ਚਿੱਠੀ ਹੈ ਨਾ? {{gap}}ਸ਼ਾਮ-ਹਾਂ ਏਹੋ ਹੈ ਅਰ ਉਸ ਵਿਚ ਏਹ ਭੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬਾਰਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਫੇਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ।” {{gap}}ਨਾਗਰ-ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੈ ਇਹ ਭੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਹਛਾ ਇਹ ਤਾਂ ਦਸੋ ਕਿ ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ ਅਰ ਉਸਦੇ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆਂ ਸਾਡਾ ਕੀ ਹਰਜ ਹੈ? {{gap}}ਸ਼ਾਮ-(ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਨਾਗਰ ਵਲ ਤਕ ਕੇ) ਕੀ ਤੂੰ ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਵਾਲਾ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕੀ ਤੈਥੋਂ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਨੇ ਲੁਕਾ ਰਖਿਆ ਸੀ? ਜੇ ਏਹੋ ਗੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸ ਭੇਤ ਨੂੰ ਖੋਹਲਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਹੱਛਾ ਇਹ ਦੱਸੋ ਜੋ<noinclude></noinclude> 088zgkisg7fbnifp46rxfjmkzmxty0z 250 71718 217034 216170 2026-05-02T05:28:47Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੩੭)}}</noinclude> ਕਮਲਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਪਈ, ਹੱਛਾ ਥੋੜੇ ਜੇਹੇ ਸਿਪਾਹੀ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਨੀਯਤ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕਮਲਨੀ-ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜਿੰਨੇ ਆਦਮੀ ਹਨ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹਾਂ ਆਪ ਇਕ ਚਿੱਠੀ ਉਨਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਵਲ ਜ਼ਰੂਰ ਭੇਜ ਦੇਵੋ ਕਿ "ਅਸੀ ਬੜੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਇਤਨੇ ਦਿਨ ਕਮਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ ਹੋ ਅਰ ਰਹੋਗੇ" ਹਾਂ ਇਕ ਕੰਮ ਹੋਰ ਭੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਗੋਪਾਲ:—ਓਹ ਕੀ? ਕਮਲਨੀ-ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰਾਮ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਦੇ ਇਕ ਤਲਿਸਮੀ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਏਯਾਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੁਛ ਆਦਮੀ ਕੈਦ ਹੋਗਏ ਸਨ। ਗੋਪਾਲ:—ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜਿਸ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਓਹ ਹੱਸਦੇ ੨ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰ ਗਏ ਸਨ। ਕਮਲਨੀ-ਜੀ ਹਾਂ, ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਏਯਾਰ ਤਾਂ ਛੁਟ ਕੇ ਆਗਏ ਪਰ ਮੇਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦਾ ਅਜੇ ਤਕ ਕੁਛ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਓਹ ਜ਼ਰੂਰ ਤਲਿਸਮੀ ਬਾਗ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਕੈਦ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਆਪ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਮਾਰ ਤੋਂ ਇਸਦਾ ਕੁਛ ਪੁਛਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲਗਾ। ਗੋਪਾਲ:—ਹੱਛਾ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਤਲਿਸਮ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਦਾ ਕੁਛ ਪਤਾ ਲਗਾ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਛੁਡਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹਾਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਹਸਦੇ ੨ ਡਿਗਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁਛਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਇਹ ਭੀ ਤਾਂ ਡਿਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਨ।<noinclude></noinclude> nzmr6lsnb0ul38rpqj0qkmzfcaw2g5h 250 71869 217084 216533 2026-05-02T09:19:05Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 217084 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{right|੩. }} ਬਿਕਰਮੀ ਰਾਜ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹੀ, ਅਤੇ ਕਲ੍ਹਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਨ ਬੈਸਾਖੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕਵੀ ਤੀਸਰੇ ਤੇ ਚੌਥੇ ਬੰਦਾਂ ਵਿਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ- <poem> {{gap}}ਸੰਮਤੁ ਸਤਾਰਾ ਸੈ ਛਿਆਠਿ ਰਾਜ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹੀ 1709 ਚਕੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਘਰੁ ਨਾਨਕ ਕਾ ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਕਲਾ ਸਵਾਈ ॥੩॥ {{gap}}ਸਹਲ ਕੰਮ ਥੋਂ ਕਾਵਸ ਉੱਠੀ ਕੀ ਬਾਬਤਿ ਤਰਕਾਰੀ ਦਿਨ ਬੈਸਾਖੀ ਤੂਤ ਝੜਾਏ ਖੋਹੀ ਸਿੰਘਾਂ ਖਾਰੀ ॥੪॥</poem> {{gap}}ਸੰਮਤ ੧੭੬੬ ਦੀ ਬੈਸਾਖੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ੨੯ ਮਾਰਚ ਸਨ ੧੭੦੯ ਈਸਵੀ ਸੀ। {{gap}}ਇਹ ਤਾਰੀਖ ਠੀਕ ਮਾਲੂਮ ਹੁੰਦੀ। ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜ ੨੨ ਅਪ੍ਰੈਲ ਸਨ ੧੭੦੭ ਈਸਵੀ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ-ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੀ ੨੦ ਫ਼ਰਵਰੀ ਸਨ ੧੭੦੭ ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਦ ਲਾਹੌਰ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ-੧੭ ਫਰਵਰੀ ਸਨ ੧੭੧੨ ਈਸਵੀ ਤੱਕ ਸੀ, ਜਦ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਾਹੌਰ ਹੋਈ ਸੀ। {{gap}}ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਇਸ ਜੰਗ ਤੇ ਫਤਹ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਜੈਪੁਰ-ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿਚ ਭੀ ਆਇਆ ਹੈ। ੨੯ ਰੱਬੀ ਅੱਵਲ ੧੧੨੨ ਹਿਜਰੀ (੧੯ ਜੇਠ ੧੭੬੭ ਬਿ:) ਦੇ ਇਰਦ ਗਿਰਦ, ਜਦੋਂ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੱਖਣੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਰਾਜਪੂਤਾਨੇ ਵਿੱਚ 'ਟੋਡੇ' ਪੜਾਉ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ; ਤਦ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੁੱਛਣ ਪੁਰ 'ਖਾਲਸਾ-ਸਿੱਖਾਂ' ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਕਿ- {{gap}}"ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਲੁਕਾ ਪਰਗਣਾਂ ਪੱਟੀ ਵਿਚ, 'ਚੱਕ' ਪਿੰਡ-ਜੋ 'ਗੁਰੂ-ਦੱਕ' ਕਰ ਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ-ਜੁੱਧ ਦਾ ਅਉਸਰ ਬਣਿਆ। 'ਖਾਲਸਾ-ਸਿੱਖ' ਜਿੱਤ ਗਏ। ਲਾਹੌਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਜਮਈਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾਂ ਪਾ ਸਕੀ। (ਸਗੋਂ) ਉਹ ਜਲੰਧਰ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਦੇਸ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਏ, ਤੇ ਲੁੱਟ ਮਾਰ ਕਰਨ ਡਹਿ ਪਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੰਗਾਮਿਆਂ ਵਿਚ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਭੇਜੀਆਂ। ਭਾਵੀ ਵੱਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਭੀ ਮਾਰੇ ਗਏ| ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਂ ਨੇ ਚੂੰਕਿ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org<noinclude></noinclude> kjkl1s2meegkv3n8tf8e6h9o8c108uu 250 71870 217086 216534 2026-05-02T09:31:21Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 217086 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude>੪ {{gap}}ਪੁੱਤ੍ਰ ਮਾਰ ਘੱਤੇ ਸਨ, ਇਸ ਕਰ ਕੇ (ਸਿੱਖ) ਉਸ ਨਾਲ ਦਿਲੀ-ਵੈਰ ਰਖਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਬੱਬ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਲੁਕੇ ਅੰਦਰ ਰੌਲਾ ਤੇ ਅਫੜਾ ਤਫੜੀ ਮਚ ਗਈ ਹੈ। (ਲੇਕਿਨ) ਉਹ ਹਾਲਾਂ ਤੱਕ ਧਨ ਤੇ ਜਨ ਦੇ ਜੋਰ, ਆਪ ਸੀਰੰਦ ਵਿੱਚ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ....." {{gap}}ਇਕ ਹੋਰ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਤਾਰੀਖ (ਬੈਸਾਖੀ ੧੭੬੬) ਦੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ਮ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਠੀਕ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਜਹਾਂਦਾਰ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਨਾਜ਼ਮ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਖਾਨ ਸੀ ਤੇ ਫੱਰਖ਼ਸੀਅਰ, ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਅਬਦੁੱਸਮੱਦ ਖਾਨ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੋਤਰੇ ਜ਼ਕਰੀਆ ਖਾਨ, ਯਹਈਆ ਖਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ਾਹ ਨਿਵਾਜ਼ ਖਾਨ ਸਨ। ਚੂਹੜ ਮੱਲ ਓਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਲਾਹੌਰ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਲਿਖਾਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ— <poem>ਲਾਹਾਨੂਰ ਉਠਿ ਚਲਿਆ ਸੰਗ ਲੈਂਦਾ ਸੈ ਭਾਈ। ਜਾਹਿ ਕਰਿ ਕੂਕੇ ਅਸਲਮ ਖਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿੰਘਾਂ ਮੰਦੀ ਚਾਈ।੮। * * * * * ਚੂਹੜ ਬਹੁਤ ਹਿਮਾਇਤ ਆਂਦੀ ਕੁਝ ਮੱਲਾਂ ਕੁਝ ਕਾਜੀ। ਕੂਕੇ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿੰਘਾਂ ਮੰਦੀ ਸਾਜੀ।੧੩। ਫੇਰ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਪਰਵਾਨਾ ਭੇਜਿਆ ਸਭ ਜਮਾਤ ਬੁਲਾਈ। ਦੇਵਾ ਜੱਟ ਸ਼ਤਾਬ ਬੁਲਾਇਓ ਢਿਲਿ ਨਾ ਕਰਹੋ ਭਾਈ।੨੯। ਇਕ ਥਾਂ ਹੋਰ, ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਹੋਈ ਜਮੀਅਤਿ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਸੱਡੀ ਲੁਕਾਈ। ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖ ਮੁਸੱਦੀ ਕੀਏ ਇਕੱਠੇ ਅਰਜ਼ ਹਜੂਰ ਲਿਖਾਈ।੪੪। * * * * * ਸ਼ਾਹ ਬਹਾਦਰ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬਤ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਤਾਈਂ।੪੫।</poem><noinclude></noinclude> 5wktf95prj9072681c2fz7yyrjhebq4 217088 217086 2026-05-02T09:34:04Z Jalseerat Aman 2446 217088 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude>੪ {{gap}}ਪੁੱਤ੍ਰ ਮਾਰ ਘੱਤੇ ਸਨ, ਇਸ ਕਰ ਕੇ (ਸਿੱਖ) ਉਸ ਨਾਲ ਦਿਲੀ-ਵੈਰ ਰਖਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਬੱਬ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਲੁਕੇ ਅੰਦਰ ਰੌਲਾ ਤੇ ਅਫੜਾ ਤਫੜੀ ਮਚ ਗਈ ਹੈ। (ਲੇਕਿਨ) ਉਹ ਹਾਲਾਂ ਤੱਕ ਧਨ ਤੇ ਜਨ ਦੇ ਜੋਰ, ਆਪ ਸੀਰੰਦ ਵਿੱਚ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ....." {{gap}}ਇਕ ਹੋਰ ਗਵਾਹੀ ਇਸ ਤਾਰੀਖ (ਬੈਸਾਖੀ ੧੭੬੬) ਦੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ਮ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦਿਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਠੀਕ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਜਹਾਂਦਾਰ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਨਾਜ਼ਮ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਖਾਨ ਸੀ ਤੇ ਫੱਰਖ਼ਸੀਅਰ, ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਅਬਦੁੱਸਮੱਦ ਖਾਨ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੋਤਰੇ ਜ਼ਕਰੀਆ ਖਾਨ, ਯਹਈਆ ਖਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ਾਹ ਨਿਵਾਜ਼ ਖਾਨ ਸਨ। ਚੂਹੜ ਮੱਲ ਓਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਲਾਹੌਰ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਲਿਖਾਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ— <poem>ਲਾਹਾਨੂਰ ਉਠਿ ਚਲਿਆ ਸੰਗ ਲੈਂਦਾ ਸੈ ਭਾਈ। ਜਾਹਿ ਕਰਿ ਕੂਕੇ ਅਸਲਮ ਖਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿੰਘਾਂ ਮੰਦੀ ਚਾਈ।੮। * * * * * ਚੂਹੜ ਬਹੁਤ ਹਿਮਾਇਤ ਆਂਦੀ ਕੁਝ ਮੱਲਾਂ ਕੁਝ ਕਾਜੀ। ਕੂਕੇ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿੰਘਾਂ ਮੰਦੀ ਸਾਜੀ।੧੩। ਫੇਰ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਪਰਵਾਨਾ ਭੇਜਿਆ ਸਭ ਜਮਾਤ ਬੁਲਾਈ। ਦੇਵਾ ਜੱਟ ਸ਼ਤਾਬ ਬੁਲਾਇਓ ਢਿਲਿ ਨਾ ਕਰਹੋ ਭਾਈ।੨੯। ਇਕ ਥਾਂ ਹੋਰ, ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਹੋਈ ਜਮੀਅਤਿ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਸੱਡੀ ਲੁਕਾਈ। ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖ ਮੁਸੱਦੀ ਕੀਏ ਇਕੱਠੇ ਅਰਜ਼ ਹਜੂਰ ਲਿਖਾਈ।੪੪। * * * * * ਸ਼ਾਹ ਬਹਾਦਰ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬਤ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਤਾਈਂ।੪੫।</poem> Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org<noinclude></noinclude> lh01zeaj5rv3exfp866gjfy469nvy9g 250 72066 217022 216961 2026-05-02T00:28:22Z Taranpreet Goswami 2106 217022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Charan Gill" />{{rh||113}}</noinclude>ਰਸਾਲੂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ, ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਇਆ। ਬੋਲਿਆ: ਤੂੰ ਸੁਣ ਨੀ ਮੰਗੇਤਰ ਮੇਰੀਏ, ਜੋ ਬੋਲੇ ਬੋਲ ਕਬੋਲ। ਲੂਣਾਂ ਦਾ ਜੇ ਪੁਤ ਮੈਂ, ਲੈਸਾਂ ਸਾਂਵੀ ਤੋਲ। ਪਰ ਕੁੜੀ ਕਿਥੋਂ ਮੁੜੇ, ਫੇਰ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ:ਤੂੰ ਸੁਣ ਲੂਣਾਂ ਬੇਟੜੇ, ਨਾ ਕਰ ਐਂਡ ਗੁਮਾਨ। ਕੁੜੀਆਂ ਅਤਣ ਸਾਮ੍ਹਣੇ, ਨਾ ਕਰ ਕ੍ਰੋਧ ਤੁਫਾਨ। ਤੇਰ ਜਿਹੇ ਲਖ ਆਦਮੀ, ਖੱਬੇ, ਜੰਗਲ, ਬਾਰ। ਫਿਰਨ ਚਰਾਂਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ, ਡੰਗਰ ਲਖ ਹਜ਼ਾਰ ਫੇਰ ਰਸਾਲੂ ਨੇ ਉਤਰ ਦਿਤਾ:ਤੂੰ ਸੁਣ ਮੇਰੀ ਮੰਗੇਤਰੇ, ਲੜ ਬੰਨ੍ਹ ਮੇਰੇ ਬੋਲ। ਜੇ ਕੁਖ ਜਾਇਆ ਰਾਣੀ ਲੂਣਾਂ ਦੇ, ਸੁਣ ਤੂੰ ਕੰਨਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ ਛੋੜਸਾਂ, ਕਰਾਂ ਦੁਹਾਗਨ ਖਾਰ; ਜਗ ਵਿਚ ਫਿਰੇਂ ਬੇਸ਼ਰਮ ਤੂੰ, ਤਦ ਆਇ ਸੂਝ ਕਬੋਲ! ਇਹ ਕਹਿ ਰਸਾਲੂ ਅਗੇ ਟੁਰ ਗਿਆ। ਆਇਆ ਵਿਆਹ ਦਾ ਦਿਹਾੜਾ, ਜੰਞ ਢੁਕੀ, ਵਜ਼ੀਰ ਮੋਤੀ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਜਾਂਞੀਆਂ ਦੀ ਬੜੀ ਖਾਤਰ ਕੀਤੀ। ਅੰਤ ਲਾਵਾਂ ਫੇਰਿਆਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਇਆ, ਲਾੜਾ ਲਾੜੀ ਖਾਰਿਆਂ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਰਸਾਲੂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੇ ਪੰਡਤ ਸੁੰਦਰ ਦਾਸ ਜੀ! ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, ਹੋ ਸਲਵਾਹਨ ਦੇ ਬੇਟੇ, ਅਜਿਹੀ ਗਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਨੂੰ 'ਲਾਜ ਨਾ ਲਾ। ਰਸਾਲੂ ਚੁਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਜਦ ਗੰਢ ਚਤਰਾਵਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਫੇਰੇ ਲੈਣ ਲਗੇ, ਤਾਂ ਰਸਾਲੂ ਨੇ ਉਠਕੇ ਬਾਹਰ ਤਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਘੋੜਾ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫੇਰੇ ਲੈਂਦਿਆਂ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਗੰਢ ਕਟਕੇ ਬਾਹਰ ਵਲ ਛਲਾਂਘ ਮਾਰੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਔਹ ਗਿਆ ਔਹ ਗਿਆ। ਤੇ ਖਾਰੇ ਬੈਠੀ ਕੁੜੀ ਬੋਲੀ, ਓ ਰਸਾਲੂ! ਤੂੰ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੰਢ ਚਤਰਾਵਾਂ ਕਟ ਕੇ ਦੌੜ ਗਿਓਂ, ਚੰਗਾ ਅਗੇ ਚਲ ਕੇ ਲੇਖਾ ਲਵਾਂਗੀ॥ ਬੁਰਾ ਕੀਤੋਈ ਰਾਜਿਆ, ਮਾਰੀ ਧੋਖੇ ਨਾਰ। ਦੇਸੀਂ ਰਬ ਨੂੰ ਜੁਆਬ ਕੀ, ਹੌਸੀ ਜਿੰਦ,ਖੁਆਰ॥ ਰਾਜਾ ਸਲਵਾਹਨ ਨੇ ਵੀ ਬਥੇਰਾ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਰਸਾਲੂ, ਨੇ ਇਕ ਨਾ ਸੁਣੀ। ਪਰ ਦੌੜ ਈ ਗਿਆ। ਰਾਹ ਵਿਚ ਸੋਚ ਆਈਓਸੂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗਲ ਦਾ ਉਤਰ ਨਾ ਦਿਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਓਸੂ, ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਮੱਕੇ ' ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਜਦ ' ਮੈਂ ' ਫੇਰ<noinclude></noinclude> 5x103npbhoyccl5t82pc7qcen0zk25f 250 72071 217070 216973 2026-05-02T07:46:57Z Harchand Bhinder 2624 217070 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldeepburjbhalaike" />{{c|1||}}</noinclude>{{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 1 |bSize = 477 |cWidth = 392 |cHeight = 525 |oTop = 39 |oLeft = 44 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> 3fyze65ja9m1lb8ykiaawa4cb4wr72q 217094 217070 2026-05-02T11:41:07Z Harchand Bhinder 2624 217094 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldeepburjbhalaike" />{{c|1||}}</noinclude>{{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 1 |bSize = 477 |cWidth = 392 |cHeight = 625 |oTop = 39 |oLeft = 44 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> rqnhgldg2la9bxkgg95mu45p3waufde 217095 217094 2026-05-02T11:43:04Z Harchand Bhinder 2624 217095 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldeepburjbhalaike" />{{c|1||}}</noinclude>{{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 1 |bSize = 477 |cWidth = 392 |cHeight = 598 |oTop = 39 |oLeft = 44 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> 145vgpzlbue50owdmkgz6je22dswftm 250 72081 217068 216997 2026-05-02T07:44:39Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217068 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude><noinclude>{{c|2||}}</noinclude> 968i75bymbmin1xnjocl2omkzouput1 217069 217068 2026-05-02T07:45:44Z Harchand Bhinder 2624 217069 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|2||}}</noinclude><noinclude></noinclude> e731hv3rhau8itsouai5xkjzbpzb9ix 250 72082 217066 217001 2026-05-02T07:42:32Z Harchand Bhinder 2624 217066 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|1||}}</noinclude>{{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{missing image}} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) 3 }}<noinclude></noinclude> mwy321vbbii5kr6fk6xbpk3gqofxg5u 217067 217066 2026-05-02T07:43:43Z Harchand Bhinder 2624 217067 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{missing image}} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) }}<noinclude>{{c|3||}}</noinclude> ell9acksbwxujx6zxf81bfbz4vcnkoy 217071 217067 2026-05-02T07:47:51Z Harchand Bhinder 2624 217071 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude>{{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{missing image}} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) }}<noinclude></noinclude> fdxfvncnpdp8tgnaxr5pfqz2oiy6vhe 217072 217071 2026-05-02T08:00:16Z Harchand Bhinder 2624 217072 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ | ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 140 |cHeight = 129 |oTop = 387 |oLeft = 171 |Location = center |Description = }} {{center|ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ}} ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) }}<noinclude></noinclude> ktsp9fseayjgkqes4kougtblbys5c9t 217073 217072 2026-05-02T08:04:46Z Harchand Bhinder 2624 217073 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 128 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> lvc1afq6zvrkz6oy6q9s6jbnku40yth 217074 217073 2026-05-02T08:05:40Z Harchand Bhinder 2624 217074 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 128 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> mfns11pg0tvluvmj554cyr64sc7b4hv 217075 217074 2026-05-02T08:06:57Z Harchand Bhinder 2624 217075 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 228 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> 2m3345asptw6ece0emx267hi9d6fta0 217076 217075 2026-05-02T08:08:41Z Harchand Bhinder 2624 217076 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 218 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> ac7b0kvuxk27l1r9q8urbmowxdemudg 217077 217076 2026-05-02T08:09:03Z Harchand Bhinder 2624 217077 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 218 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> rjt7vsgwvvw8ttdjg3qij02dw7ry6t1 217090 217077 2026-05-02T11:36:45Z Harchand Bhinder 2624 217090 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 200 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> 2s1j64nxzs4l75plnq3ymhecpxzacni 217091 217090 2026-05-02T11:37:40Z Harchand Bhinder 2624 217091 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 200 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> c4p98aimuzx7fachj2hd7113jkr2fv7 217092 217091 2026-05-02T11:38:06Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217092 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 200 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> bf5pypzvq4tnvuxyzw1qbkcrwrdouit 217093 217092 2026-05-02T11:38:45Z Harchand Bhinder 2624 217093 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude> {{center|'''..ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ''' ਲੇਖਕ: ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ ਸੰਪਾਦਕ: ਤਜਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ {{Css image crop |Image = ਤੇ_ਦੇਵ_ਪੁਰਸ਼_ਹਾਰ_ਗਏ.pdf |Page = 3 |bSize = 477 |cWidth = 141 |cHeight = 200 |oTop = 386 |oLeft = 168 |Location = center |Description = }} ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:)}}<noinclude></noinclude> l9drm6wldtu0k9hfeeyu1wjj62eg1vd 250 72083 217096 217005 2026-05-02T11:46:04Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217096 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{center|4}}</noinclude>{{left|...ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ © ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਐਡੀਸ਼ਨ : 2011 ਕਾਪੀ : 2000}} ਸੰਪਰਕ ਪਤਾ : ਦਫ਼ਤਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:), ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਭਵਨ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਚੌਕ, ਸੰਘੇੜਾ ਬਾਈਪਾਸ, ਬਰਨਾਲਾ -148101, ਫੋਨ: 01679-241466, ਮੋਬਾ: 9876953561, www.tarksheel.org ਮੁੱਲ : ਪੇਪਰ ਬੈਕ 25 ਰੁਪਏ ਛਾਪਕ : ਅੱਪੂ ਆਰਟ ਪ੍ਰੈਸ, ਸ਼ਾਹਕੋਟ}} ਇਹ ਕਿਤਾਬ D. P. I. ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਨੰ: 3-24-84 ਐਡੀਟਰ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਤੀ 11-12- 84 ਰਾਹੀਂ ਸੈਕੰਡਰੀ, ਹਾਈ ਤੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਖਿਆ ਕੇਂਦਰਾਂ ਲਈ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।<noinclude></noinclude> 7fp8af9i3v3vnyqmq6yjp07xdecd13z 217098 217096 2026-05-02T11:46:37Z Harchand Bhinder 2624 217098 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{center|4}}</noinclude>{{left|'''...ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ''' '' ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ'' © ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਐਡੀਸ਼ਨ : 2011 ਕਾਪੀ : 2000}} ਸੰਪਰਕ ਪਤਾ : ਦਫ਼ਤਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:), ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਭਵਨ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਚੌਕ, ਸੰਘੇੜਾ ਬਾਈਪਾਸ, ਬਰਨਾਲਾ -148101, ਫੋਨ: 01679-241466, ਮੋਬਾ: 9876953561, www.tarksheel.org ਮੁੱਲ : ਪੇਪਰ ਬੈਕ 25 ਰੁਪਏ ਛਾਪਕ : ਅੱਪੂ ਆਰਟ ਪ੍ਰੈਸ, ਸ਼ਾਹਕੋਟ}} ਇਹ ਕਿਤਾਬ D. P. I. ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਨੰ: 3-24-84 ਐਡੀਟਰ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਤੀ 11-12- 84 ਰਾਹੀਂ ਸੈਕੰਡਰੀ, ਹਾਈ ਤੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਖਿਆ ਕੇਂਦਰਾਂ ਲਈ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।<noinclude></noinclude> rntn4mms4wrbnl1697gnalopi7bgte6 217099 217098 2026-05-02T11:47:51Z Harchand Bhinder 2624 217099 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|3||}}</noinclude>{{left|'''...ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ''' '' ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ'' © ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਐਡੀਸ਼ਨ : 2011 ਕਾਪੀ : 2000}} ਸੰਪਰਕ ਪਤਾ : ਦਫ਼ਤਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:), ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਭਵਨ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਚੌਕ, ਸੰਘੇੜਾ ਬਾਈਪਾਸ, ਬਰਨਾਲਾ -148101, ਫੋਨ: 01679-241466, ਮੋਬਾ: 9876953561, www.tarksheel.org ਮੁੱਲ : ਪੇਪਰ ਬੈਕ 25 ਰੁਪਏ ਛਾਪਕ : ਅੱਪੂ ਆਰਟ ਪ੍ਰੈਸ, ਸ਼ਾਹਕੋਟ}} ਇਹ ਕਿਤਾਬ D. P. I. ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਨੰ: 3-24-84 ਐਡੀਟਰ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਤੀ 11-12- 84 ਰਾਹੀਂ ਸੈਕੰਡਰੀ, ਹਾਈ ਤੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਖਿਆ ਕੇਂਦਰਾਂ ਲਈ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।<noinclude></noinclude> bsb0dlmxg0u5mxglntvnv4mn2a34pqg 217100 217099 2026-05-02T11:48:18Z Harchand Bhinder 2624 217100 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|4||}}</noinclude>{{left|'''...ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ''' '' ਲੇਖਕ : ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕਾਵੂਰ'' © ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ ਐਡੀਸ਼ਨ : 2011 ਕਾਪੀ : 2000}} ਸੰਪਰਕ ਪਤਾ : ਦਫ਼ਤਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:), ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਭਵਨ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਚੌਕ, ਸੰਘੇੜਾ ਬਾਈਪਾਸ, ਬਰਨਾਲਾ -148101, ਫੋਨ: 01679-241466, ਮੋਬਾ: 9876953561, www.tarksheel.org ਮੁੱਲ : ਪੇਪਰ ਬੈਕ 25 ਰੁਪਏ ਛਾਪਕ : ਅੱਪੂ ਆਰਟ ਪ੍ਰੈਸ, ਸ਼ਾਹਕੋਟ}} ਇਹ ਕਿਤਾਬ D. P. I. ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ ਨੰ: 3-24-84 ਐਡੀਟਰ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਤੀ 11-12- 84 ਰਾਹੀਂ ਸੈਕੰਡਰੀ, ਹਾਈ ਤੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਿਖਿਆ ਕੇਂਦਰਾਂ ਲਈ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।<noinclude></noinclude> ip5xxxgshue2tidn9ctytdbdaalur04 250 72084 217007 217006 2026-05-01T12:16:01Z Charan Gill 36 217007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{Float right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,</br> ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ}}<noinclude></noinclude> mj86qd8oy5qegqcwaoajy7vkf7tmlse 217042 217007 2026-05-02T06:44:54Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ '''Begone Godmen''' ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{Float right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{Float right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ}}<noinclude></noinclude> k6auprthx7yh0qil11y8anq5fseer1r 217043 217042 2026-05-02T06:46:18Z Harchand Bhinder 2624 217043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{Float right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{Float right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ}}<noinclude></noinclude> dacjt2pc3te3znhsafow6jzyympsw0i 217044 217043 2026-05-02T06:48:06Z Harchand Bhinder 2624 217044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ।}}<noinclude></noinclude> o6lk5mm31kw9rwh495ru42ypc3os616 217045 217044 2026-05-02T06:48:32Z Harchand Bhinder 2624 217045 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ।}}<noinclude></noinclude> h2mmgd7vzg0twkt86ohjpqzwjdk6lbz 217046 217045 2026-05-02T06:49:15Z Harchand Bhinder 2624 217046 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ।}}<noinclude></noinclude> qmoghnf21r06zadv54uq99qzwh16fyv 217047 217046 2026-05-02T06:50:57Z Harchand Bhinder 2624 217047 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ।}}<noinclude></noinclude> lmwbo4xkv1eq8j7claazde4me1959z6 217048 217047 2026-05-02T06:51:58Z Harchand Bhinder 2624 217048 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ।}}<noinclude></noinclude> gfnh88nf96jqljlzymfgfhlyjk81wt8 217101 217048 2026-05-02T11:48:43Z Harchand Bhinder 2624 217101 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|5||}}</noinclude>{{Block center|{{larger|'''ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ'''}}}} {{gap}}ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ (ਰਜਿ:) ਇਸ ਸੋਚ ਦੀ ਧਾਰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦੀ ਫਲਸਫੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠਾਉਣਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਭਾਵ ਰਾਜਿਆਂ-ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਬਾਗੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਭਾੜੇ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੱਬ, ਆਤਮਾ, ਕਿਸਮਤ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਹਾਕਮ ਜਮਾਤਾਂ ਹਰ ਕਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧੁਰੋਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁੱਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਤਾਂਤਰਿਕਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਰਥਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਆਪ ਐਸ਼ੋ ਇਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਖੰਡ ਰਚ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੁੱਟ- ਖਸੁੱਟ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁੱਟ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਣੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਊ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਜਾਣੀ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਜੀਵਨ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਦੂਸਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਪਿਛਲੇ ਲਘਭਗ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ. ਕੋਵੂਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ। ਇਸ ਉ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ Begone Godmen ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਅਧਾਰਸ਼ਿਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਪੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੰਭੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਸੱਥਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤੋਰਣਾ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਮੈਂਬਰ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਹੀ ਅਖੌਤੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ, ਆਤਮਾ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜ ਪਰਚਾਰ ਨੂੰ ਦਲੀਲਾਂ ਸਹਿਤ ਰੱਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਵੱਲੋਂ 23 ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ ਦਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਲੱਗ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਅਪਨਾਉਣ। ਵਧੀਆ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਾਜਬ ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨਬੱਧ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। {{right|ਬਲਬੀਰ ਚੰਦ ਲੌਂਗੋਵਾਲ,}} {{right|ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਪੰਜਾਬ।}}<noinclude></noinclude> oihix9cj193du76uv9sxbvl9301dus6 250 72085 217023 2026-05-02T01:57:48Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 217023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> ਜਾਂਦੇ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਇਕ-ਦੋ ਵਾਰ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨੀ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਪੂਰਨ ਦਾਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵੀ ਚਰਨ ਪਾਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਕਈ ਸਾਲ ਹੀ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਰਾੜਾ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਦੀਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਵਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਟਰਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਸੀ। ਫੇਰ ਉਹ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਢੱਡਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਦੇ ਦੀਵਾਨ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣਨ ਜਾਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਡੇਰੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੰਚਾਲਕ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨੀ ਗੁਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕੇ ਉਪਾਸ਼ਕ ਸਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਕੋਮਲ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਯਾਵਾਨ ਸਨ। ਗਲੀ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਧੂ, ਸੰਤ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਛਕਾਉਣੀ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਮ ਗੱਲ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਦਰ ਤੇ ਆਏ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਮੋੜਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ "ਤੁਮ ਗਰੀਬ ਕੀ ਸੁਨੋ ਗੇ ਬੋ (ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ) ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਸੁਨੇਗਾ, ਤੁਮ ਏਕ ਪੈਸਾ ਦੋਗੇ, ਬੋ ਲਾਖ ਪੈਸਾ ਦੇਗਾ"। ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਕ ਪੈਸੇ ਦਾ ਲੱਖ ਬਣਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸੇ ਭਗਤੀ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰਨ-ਫਿਰਨ ਵਿਚ ਕੁਝ ਰਾਹਤ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ। {{gap}}ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਅਨਪੜ੍ਹ ਲੋਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕਈ ਲੋਕ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ "ਧਿਆਨੋ ! ਇਹ ਬੱਚਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਕਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਇਸਦਾ ਕੁਛ ਨੀ ਬਣਨਾ, ਐਵੇਂ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਠੋਕਰਾਂ ਖਾਂਦੀ ਐਂ। ਮੇਰੀ ਮੰਨ, ਇਸਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਿਓ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦੇ।" ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਬੋਲਦੀ ਸੀ "ਰਾਮ ! ਰਾਮ ! ਰਾਮ ! ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਜ਼ੁਲਮ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ, ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਐ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਦੈੜਦੈ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੇ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂਗੀ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਮੇਰੀ ਜਾਨ 'ਚ ਜਾਨ ਐ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਅੱਗੇ ਤੇ ਨਾ ਐਸੀ ਬਾਤ ਕਹੀਂ।" ਬਸ ਮਾਂ ਦੇ ਇੰਨਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਐਸੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਰਫੂ-ਚੱਕਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰੰਤੂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੈਂ ਖੁਦ ਸੁਣੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਦਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਇਦ ਅਨਪੜ੍ਹ ਲੋਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਦੇ ਹੋਣ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਇਹ ਮੇਰਾ ਭੁਲੇਖਾ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਉਹੋ ਹੈ। ਅੱਜ ਦਾ ਇਨਸਾਨ ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਕੇ ਤਾਂ ਸਗੋਂ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਢਿੱਡ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਿਣਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਤਾਂ ਇਨਸਾਨ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹੀ ਚੰਗਾ ਸੀ। ਪਰ ਇਕ ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਪਹਿਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਬੱਚਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮਮਤਾ ਸੀ ਉਹ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਨਹੀਂ। ਸ਼ੁਕਰ ਐ ਰੱਬ ਦਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਜਾਂ ਖ਼ੁਦ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ<noinclude>{{rh||7}}</noinclude> 96oz6agc22c4u6rx8s3z3fpqllozy1x 250 72086 217024 2026-05-02T02:05:25Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 217024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਸੋਚਿਆਂ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਿਆਣੀ ਲਗਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੱਥ ਵੰਡਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ, ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਰੱਬ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਤਾਲਮੇਲ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਇਕ ਦਿਨ ਘਰ ਵਿਚ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਬਾਈ ਨਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਭੁਲੇਖਾ ਹੈ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਸਿਰਫ ਗੁਸੈਲ ਅਤੇ ਕੁਸੈਲ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਕਿਉਂ ਜੋ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਬਾਈ ਵੀ ਤਾਂ ਅਕਸਰ ਇਨਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕੰਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਜਾਂ ਢਿੱਡ ਕਰਕੇ ਕਹਿ ਲਉ, ਉਸਨੂੰ ਇੰਨੀ ਹਿੰਮਤ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 5-7 ਘਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਇਸੇ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਬੇਟੀਆਂ ਅਤੇ ਇਕ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਵਿਚ ਕਾਫੀ ਫ਼ਰਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿਚ ਵਿਤਕਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਦਿਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਜਰੂਰ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਪਾ ਕੇ ਲੱਸੀ ਪਾ ਕੇ ਰੋਟੀ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਸੋਚ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਵੈਸੇ ਹੀ ਅਪੰਗ ਹਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਚਲਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਵਿਰਾਸਤ ਸਾਂਭਣ ਵਾਲਾ ਤਾਂ ਇਕੋ ਇਕ ਮਰਦ ਵਾਰਸ ਉਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂ ਮੱਝਾਂ ਚਰਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਟੋਕੇ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪ ਚਾਰੇ ਦਾ 'ਰੁੱਗ' ਲਗਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਮੱਝਾਂ ਚਾਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਅਕਸਰ ਮੇਰੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਇਕ ਗੱਲ ਮੈਂ ਜਰੂਹ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ। ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਘਰ ਅਤੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਨੋਂ ਹਟ ਜਾਉ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਤਾਂ ਨਾ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂ। ਜੇਕਰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਤਕਰਾ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਮਾਰ ਗਈ ਹੈ।<noinclude>{{rh||8}}</noinclude> s6zxxui5uivkthjbte50yiwkd7m63bt 250 72087 217025 2026-05-02T02:14:34Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 217025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude> {{gap}}ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਾਉਣ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਵਾਹ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਕਸਰ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪਿੱਛੇ ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ, ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਤੇ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਸਮੇਂ ਨਾ ਆਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜਨੂੰਨ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਸਾਡਾ ਲਾਹੌਰੀ ਇੱਟ ਦਾ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇਕ ਘਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਛੱਤ ਵਿਚ ਫੱਟੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਛੱਤ ਬਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰੀ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਇਕ ਚੌਰਸ ਥਮਲੇ ਨਾਲ ਅਟਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਂਡੂ ਨਾਲ ਲਿੱਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਘਰ ਹੇਠੋਂ ਵੀ ਕੱਚਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਅਕਸਰ ਗੋਹੇ ਨਾਲ ਲਿੱਪਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਕ ਵੱਖਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਕੱਚਾ ਘਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਠੰਢਾ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਗਰਮ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਖਿੜਕੀ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨਦਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਇਕ ਛੱਤ ਵਿਚ ਧੂੰਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਇਕ ਮੋਘਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੀਂਹ, ਹਨ੍ਹੇਰੀ ਸਮੇਂ ਇਕ ਟੀਨ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਟੀਨ ਤੇ ਟਨ ਟਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਬੜੀਆਂ ਮਨਮੋਹਕ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ। ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਛੱਤ ਵਿਚ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫੱਟੀਆਂ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਫੈਲਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਸੁੰਗੜਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕੜ ਕੜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਭੋਲ਼ੀ ਸੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਮਈ ਜੂਨ ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਲੂ ਚਲਣ ਵੇਲੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸੀ ਤਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਘੁੱਪ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਵਿਰਲਾਂ ਤਾਈਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਭਿਣ-ਭਿਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। {{gap}}ਕੜੀਆਂ/ਬਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਛੱਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬਣੀਆਂ ਵਿਰਲਾਂ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਚਿੜੀਆਂ ਫੂਸ-ਕਬਾੜ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਚਿੜੀਆਂ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਜੋੜੇ ਬਾਹਰੋਂ ਸੁੰਡ ਆਦਿ ਆਪਣੀਆਂ ਚੁੰਝਾਂ ਵਿਚ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਚੂਲਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਇਕ ਅਜੀਬ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨਮੋਹਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਪਿਆ ਕਿੰਨਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਚਿੜੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਪਾਲ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ<noinclude>{{rh||9}}</noinclude> l3i37hph8btiw60ax6rqdu2048qsy3d 2 72088 217026 2026-05-02T02:31:14Z Kuldeepburjbhalaike 1640 "== https://w.wiki/FC5M == {{Tree chart/start|align=center}} {{Tree chart| | | | | | | | | | | | | | | | |A1 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |A1=ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ}} {{Tree chart| | | | | | | |,|-|-|-|-|-|-|-|-|-|+| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |}} {{Tree chart| | | | | | |B1 |P|P|P|P|P|P|P|B3 |P|P|P|P|P|P|P|P|P|B2 | | | | | | | | |B1=ਰੂਪ|B2=ਵਸਤੂ|B3=ਵਿਸ਼ਾ (ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਵ)..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217026 wikitext text/x-wiki == https://w.wiki/FC5M == {{Tree chart/start|align=center}} {{Tree chart| | | | | | | | | | | | | | | | |A1 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |A1=ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ}} {{Tree chart| | | | | | | |,|-|-|-|-|-|-|-|-|-|+| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |}} {{Tree chart| | | | | | |B1 |P|P|P|P|P|P|P|B3 |P|P|P|P|P|P|P|P|P|B2 | | | | | | | | |B1=ਰੂਪ|B2=ਵਸਤੂ|B3=ਵਿਸ਼ਾ (ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਵ)}} {{Tree chart| | | |,|-|-|-|+|-|-|-|.| | | | | | | | | | | | | |,|-|-|-|+|-|-|-|.| | | | | | |}} {{Tree chart| | |C1 | |C2 | |C3 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |C1=ਰੂਪਾਕਾਰ|C2=ਭਾਸ਼ਾ|C3=ਸ਼ੈਲੀ|}} {{Tree chart/end}} {{dhr|2em}} {{nop}} 416phyz1358nbdq512tpbyy7svi2yhs 250 72089 217027 2026-05-02T02:48:26Z Aman Arora PTL 1841 /* ਸੋਧਣਾ */ 217027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Aman Arora PTL" /></noinclude> {{Block center|<poem>ਫਿਰ ਇਕ ਬੋਤਲ ਵਿਚ ਭਰ ਸਕੂਲੀ ਬਸਤੇ 'ਚ ਲਕੋ ਘਰ ਲੈ ਤੁਰਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਵਕਤ ਲਗਦਾ ਉਹ ਬੋਤਲ ਦਾ ਢੱਕਣ ਖੋਲ਼ ਉਸ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁੰਘਦਾ ਖ਼ੂਨ ਜਿਹੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਉਸਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜਦੀ ਜਿਸ 'ਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਧੜਕਣ ਸੁਨੇਹਾ ਬਣ ਗੂੰਜਦੀ ਉਸਦੀਆਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਮਿਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬਾਂਹ ਉਤਾਂਹ ਉੱਠਦੀ ਤੇ ਨਾਹਰੇ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ 'ਇਨਕਲਾਬ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ'। ਬੋਤਲ ਵਿਚ ਬੰਦ ਪਈ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਨਾ ਰਹੀ ਇਹ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਾਸੀਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। *****</poem>}}<noinclude>{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 18}}</noinclude> jtcyzutbiuabvalgnzcv71iup082fjr 250 72090 217028 2026-05-02T02:52:25Z Aman Arora PTL 1841 /* ਸੋਧਣਾ */ 217028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Aman Arora PTL" /></noinclude> {{Block center|<poem>'''{{larger|ਹਸਰਤਾਂ ਦੀ ਕਬਰਗਾਹ}}''' ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੜੀ ਧਰਤ ਦੇ ਇਹ ਜੰਮੇ ਜਾਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈ ਆ ਵਸੇ ਹਨ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਚ ਵਸੇ ਨਹੀਂ, ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਰਹੇ ਹਨ ਵਸਦੇ ਤਾਂ ਉਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ-ਬਾਰ ਹੋਣ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬਜ਼ਾਰਾਂ 'ਚ ਚਹਿਲ-ਪਹਿਲ ਭਰੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਾਰ ਕੁਰਸੀਆਂ ਡਾਹ ਮਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਕੋਨਾਂ ਇਕ ਸਟੂਲ ਤੇ ਸਜਾ ਸਿਰ 'ਤੇ ਧੁੱਪਾਂ ਝੱਲਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਆਸ ਦੀਆਂ ਨਿਗ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਲੰਘਦੀਆਂ ਚਾਵਾਂ-ਮੱਤੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ। ਇਹ ਉਦਾਸ ਬੇਰੌਣਕ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੜਕੇ ਨਹੀਂ ਬੇਜਾਨ ਬੁੱਤ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਜੁਆਨ ਕੁੜੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਕਦੇ ਆਸ ਜਾਗ ਪੈਂਦੀ ਕਦੇ ਬੁੱਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਗੋਰੀ ਹਥੇਲੀ ਉਹਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਫੈਲਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਕੀ ਕਲਾਈ ਨੂੰ</poem>}}<noinclude>{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 19}}</noinclude> bc39d0wq9hrc053u4kyfdc6xnlus938 250 72091 217029 2026-05-02T02:55:58Z Aman Arora PTL 1841 /* ਸੋਧਣਾ */ 217029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Aman Arora PTL" /></noinclude> ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਹਥੇਲੀ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਤੇ ਟਿਕਾ ਮਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸੁਪਨਈ ਮਹਿਲ ਉਸਾਰਦੇ ਹਨ ਐਪਰ ਉਹਨਾਂ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਝਲਕਦਾ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਲਚਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਕੀ ਪਤਾ ਇਹਨਾਂ ਪੱਥਰ ਬੁੱਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੋਈ ਜਵਾਰਭਾਟਾ ਉੱਠਦੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿੰਨਾ ਕੁੱਝ ਟੁੱਟਦਾ ਜੁੜਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਸੋਚ ਕੇ ਵੇਖੋ ਤਾਂ ਸਹੀ ਕਿੰਨਾ ਜਬਤ, ਕਿੰਨਾ ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਇਸ ਭੁੱਖ ਨੇ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਤਿੜਕਣ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਲਹਿਰ ਦੇ ਉੱਛਲਣ ਦਾ ਉਛਾਲਾ ਉਜਾਗਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਚਾਰੇ ਇਹ ਮੁੰਡੇ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹਸਰਤਾਂ ਦੀ ਕਬਰਗਾਹ ਲੱਗਦੇ ਨੇ। *****<noinclude>{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 20}}</noinclude> ayrto2qee019egn7cg38t8ln9g4ot6i 217030 217029 2026-05-02T02:56:33Z Aman Arora PTL 1841 217030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Aman Arora PTL" /></noinclude>{{Block center|<poem> ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਹਥੇਲੀ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਤੇ ਟਿਕਾ ਮਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸੁਪਨਈ ਮਹਿਲ ਉਸਾਰਦੇ ਹਨ ਐਪਰ ਉਹਨਾਂ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਝਲਕਦਾ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਲਚਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਕੀ ਪਤਾ ਇਹਨਾਂ ਪੱਥਰ ਬੁੱਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੋਈ ਜਵਾਰਭਾਟਾ ਉੱਠਦੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿੰਨਾ ਕੁੱਝ ਟੁੱਟਦਾ ਜੁੜਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਸੋਚ ਕੇ ਵੇਖੋ ਤਾਂ ਸਹੀ ਕਿੰਨਾ ਜਬਤ, ਕਿੰਨਾ ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਇਸ ਭੁੱਖ ਨੇ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਤਿੜਕਣ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਲਹਿਰ ਦੇ ਉੱਛਲਣ ਦਾ ਉਛਾਲਾ ਉਜਾਗਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਚਾਰੇ ਇਹ ਮੁੰਡੇ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹਸਰਤਾਂ ਦੀ ਕਬਰਗਾਹ ਲੱਗਦੇ ਨੇ। *****</poem>}}<noinclude>{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 20}}</noinclude> fgg68x052vh4p6h8ugbcg538w35cpv2 250 72092 217031 2026-05-02T03:10:13Z Aman Arora PTL 1841 /* ਸੋਧਣਾ */ 217031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Aman Arora PTL" /></noinclude>{{Block center|<poem>'''{{larger|ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਅਸਮਾਨ}}''' ਦੋ ਮਾਸੂਮ ਕੁੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਉਮਰੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗਿਓਂ, ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਲੱਭਦੀਆਂ ਫਿਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਖਾਲ਼ੀ ਸੁੱਟੇ ਗੱਤੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਉੱਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਲਿਫਾਫੇ। ਸਿਖ਼ਰ ਦੁਪਹਿਰਾ ਹੈ ਪਿੰਡਾ ਲੂੰਹਦੀ ਧੁੱਪ ਹੈ ਟੁੱਟੇ ਸਲੀਪਰ ਪਾਈ ਉਹ ਬਾਜ਼ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਲਜ 'ਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਛੁੱਟੀ ਕੁੜੀਆਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਰੰਗਦਾਰ ਐਨਕਾਂ ਲਾਈ ਕੰਨਾਂ ਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਚਿਪਕਾਈ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ ਹੀ ਗੁਣਗੁਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇਹਨਾਂ ਹੱਸਮੁਖ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਮਾਸੂਮ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ।</poem>}}<noinclude>{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 21}}</noinclude> qr7vox0hv7o598altvf6m6ay70o5iry 250 72093 217049 2026-05-02T06:53:36Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{Multicol}}ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਵਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰ ਥਮ ਤੇ ਮੁੰਡਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ। 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217049 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Multicol}}ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਵਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰ ਥਮ ਤੇ ਮੁੰਡਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ। 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਬੋਧ 9. ਗੰਗਾ ਜਲ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ ਤਤਕਰਾ 07 09 12 14 24 28 32 38 43 50 55 10. ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ 11. ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ 12. ਓਲਮਾਦ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ 59 13. ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 14. ਮੰਦਾਏਡੀਵ ਦੀ ਚੁੜੇਲ 15. ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ 16. ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ 17. ਪੁੱਤ ਤੇ ਮਾਂ 18. ਕ੍ਰੋਧੀ ਪੁੱਤ 19. ਗੁਆਚੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਲਾਈਟ ਰੀਡਰ 20. ਭੂਤ 21. ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ 22. ਭੂਤ ਕਾਲੀਨ ਕਤ 23. ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ 24. ਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਪ੍ਰੇਮੀ 6 64 68 77 81 85 91 96 103 109 118 122 128 134 138<noinclude></noinclude> 68dsmwm31bm2iv7tk5co4jhm4fpmp4k 217050 217049 2026-05-02T06:57:14Z Harchand Bhinder 2624 217050 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਤਤਕਰਾ}} {{left|ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਵਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰ ਥਮ ਤੇ ਮੁੰਡਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ। 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਬੋਧ 9. ਗੰਗਾ ਜਲ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ}} {{left|07 09 12 14 24 28 32 38 43 50 55}} {{left|10. ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ 11. ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ 12. ਓਲਮਾਦ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ}} {{right|59}} {{left|13. ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 14. ਮੰਦਾਏਡੀਵ ਦੀ ਚੁੜੇਲ 15. ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ 16. ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ 17. ਪੁੱਤ ਤੇ ਮਾਂ 18. ਕ੍ਰੋਧੀ ਪੁੱਤ 19. ਗੁਆਚੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਲਾਈਟ ਰੀਡਰ 20. ਭੂਤ 21. ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ 22. ਭੂਤ ਕਾਲੀਨ ਕਤ 23. ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ 24. ਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਪ੍ਰੇਮੀ}} 6 64 68 77 81 85 91 96 103 109 118 122 128 134 138<noinclude></noinclude> r5uy0hbqvp42z34hxclwp6fvtw56prw 217051 217050 2026-05-02T06:59:01Z Harchand Bhinder 2624 217051 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਤਤਕਰਾ}} {{left|ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਵਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰਥਮ ਤੇ ਸੱਤਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ। 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਬੋਧ 9. ਗੰਗਾ ਜਲ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ}} {{left|07 09 12 14 24 28 32 38 43 50 55}} {{left|10. ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ 11. ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ 12. ਓਲਮਾਦ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ}} {{right|59}} {{left|13. ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 14. ਮੰਦਾਏਡੀਵ ਦੀ ਚੁੜੇਲ 15. ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ 16. ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ 17. ਪੁੱਤ ਤੇ ਮਾਂ 18. ਕ੍ਰੋਧੀ ਪੁੱਤ 19. ਗੁਆਚੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਲਾਈਟ ਰੀਡਰ 20. ਭੂਤ 21. ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ 22. ਭੂਤ ਕਾਲੀਨ ਕਤ 23. ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ 24. ਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਪ੍ਰੇਮੀ}} 6 64 68 77 81 85 91 96 103 109 118 122 128 134 138<noinclude></noinclude> fzm1wtb8lqlumzbz35hrqte1kk6xzbl 217052 217051 2026-05-02T07:04:28Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217052 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਤਤਕਰਾ}} {{left|ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਵਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰਥਮ ਤੇ ਸੱਤਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ। 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਬੋਧ 9. ਗੰਗਾ ਜਲ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ 10. ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ 11. ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ 12. ਓਲਮਾਦ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ}} 13. ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 14. ਮੰਦਾਏਤੀਵੂ ਦੀ ਚੁੜੇਲ 15. ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ 16. ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ 17. ਪੁੱਤ ਤੇ ਮਾਂ 18. ਕ੍ਰੋਧੀ ਪੁੱਤ 19. ਗੁਆਚੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਲਾਈਟ ਰੀਡਰ 20. ਭੂਤ 21. ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ 22. ਭੂਤ ਕਾਲੀਨ ਭੂਤ 23. ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ 24. ਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਪ੍ਰੇਮੀ}}<noinclude></noinclude> sbzeyjjufgxmcdet5yoi0n32nryawm5 217053 217052 2026-05-02T07:07:59Z Harchand Bhinder 2624 217053 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਤਤਕਰਾ}} {{left|ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰਥਮ ਤੇ ਸੱਤਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ? 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਬੋਧ 9. ਗੰਗਾ ਜਲ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ 10. ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ 11. ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ 12. ਓਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ 13. ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 14. ਮੰਦਾਏਤੀਵੂ ਦੀ ਚੁੜੇਲ 15. ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ 16. ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ 17. ਪੁੱਤ ਤੇ ਮਾਂ 18. ਕ੍ਰੋਧੀ ਪੁੱਤ 19. ਗੁਆਚੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਲਾਈਟ ਰੀਡਰ 20. ਭੂਤ 21. ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ 22. ਭੂਤ ਕਾਲੀਨ ਭੂਤ 23. ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ 24. ਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਪ੍ਰੇਮੀ}}<noinclude></noinclude> ojnlveqbhra4ibc2866rcanic4m00j8 217102 217053 2026-05-02T11:49:14Z Harchand Bhinder 2624 217102 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|6||}}</noinclude>{{center|ਤਤਕਰਾ}} {{left|ਭੂਮਿਕਾ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ 1. ਉਹ ਚਣੌਤੀਆਂ 2. ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ 3. ਡਾਕਟਰ ਭਗਵੰਥਮ ਤੇ ਸੱਤਿਆ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ 4. ਪਰਮਾਤਮਾ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ 5. ਕੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ? 6. ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨ 7. ਭਰਮ-ਭੁਲੇਖੇ 8. ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਬੋਧ 9. ਗੰਗਾ ਜਲ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ 10. ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ 11. ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ 12. ਓਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ 13. ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 14. ਮੰਦਾਏਤੀਵੂ ਦੀ ਚੁੜੇਲ 15. ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ 16. ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ 17. ਪੁੱਤ ਤੇ ਮਾਂ 18. ਕ੍ਰੋਧੀ ਪੁੱਤ 19. ਗੁਆਚੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਲਾਈਟ ਰੀਡਰ 20. ਭੂਤ 21. ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਭੂਤ 22. ਭੂਤ ਕਾਲੀਨ ਭੂਤ 23. ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ 24. ਲਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਹੱਸਮਈ ਪ੍ਰੇਮੀ}}<noinclude></noinclude> rgug8abjl32lkenyc2gj3sycstklayj 250 72094 217054 2026-05-02T07:11:11Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{center|ਭੂਮਿਕਾ}} ਵਫਾਦਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ, ਵਫਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਈਮਾਨ ਆਦਮੀ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217054 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਭੂਮਿਕਾ}} ਵਫਾਦਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ, ਵਫਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਈਮਾਨ ਆਦਮੀ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਪਾਦਰੀ, ਸੰਤ, ਮਹੰਤ, ਸਿੱਧ, ਗੁਰੂ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮਾਂ, ਟੂਣਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਖੰਡਾਂ ਰਾਹੀ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਖੰਡੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ, ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਧ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਚੁਸਤ ਆਦਮੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਹੱਥ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੀ-ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਸਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਏਜੰਟ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਭੇਟਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕ, ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੀਂਗੀ ਸਾਹਮਣੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਦਾਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਪੈਸੇ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਫਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਫਰੇਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਜ਼ਰਮਾਂ, ਡਾਕੂਆਂ, ਠੱਗਾਂ, ਸਮੱਗਲਰਾਂ, ਬਲੈਕ-ਮਾਰਕੀਟੀਆਂ, ਜੇਬ- ਕਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਬੇਵੱਸ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ। ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਸੰਮਤੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਨੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੇ ਪਾਖੰਡੀ ਆਪਣੇ ਪਾਖੰਡ ਦੇ ਵਿਉਪਾਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਹੀ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਈਸਾ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਪੋਪ, ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਹੜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਰਾਬ ਗਿਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਜਸ਼ਨ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਉਤਸਵ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਰਾ ਭਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੁਪਏ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਸਤੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਾਣੂ ਹਾਂ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀ ਗੁਆਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ<noinclude></noinclude> hqbn78l56tne6388hocoh8aik77sijy 217055 217054 2026-05-02T07:13:37Z Harchand Bhinder 2624 217055 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਭੂਮਿਕਾ}} {{gap}}ਵਫਾਦਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ, ਵਫਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਈਮਾਨ ਆਦਮੀ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਪਾਦਰੀ, ਸੰਤ, ਮਹੰਤ, ਸਿੱਧ, ਗੁਰੂ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮਾਂ, ਟੂਣਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਖੰਡਾਂ ਰਾਹੀ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਖੰਡੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ, ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਧ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਚੁਸਤ ਆਦਮੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਹੱਥ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੀ-ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਸਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਏਜੰਟ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਭੇਟਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕ, ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੀਂਗੀ ਸਾਹਮਣੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਦਾਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਪੈਸੇ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਫਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਫਰੇਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਜ਼ਰਮਾਂ, ਡਾਕੂਆਂ, ਠੱਗਾਂ, ਸਮੱਗਲਰਾਂ, ਬਲੈਕ-ਮਾਰਕੀਟੀਆਂ, ਜੇਬ- ਕਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਬੇਵੱਸ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ। ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਸੰਮਤੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਨੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੇ ਪਾਖੰਡੀ ਆਪਣੇ ਪਾਖੰਡ ਦੇ ਵਿਉਪਾਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਹੀ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਈਸਾ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਪੋਪ, ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਹੜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਰਾਬ ਗਿਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਜਸ਼ਨ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਉਤਸਵ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਰਾ ਭਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੁਪਏ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਸਤੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਾਣੂ ਹਾਂ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀ ਗੁਆਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ<noinclude></noinclude> c9p6daw3kky9bfpfa271l2rlpp0iuup 217056 217055 2026-05-02T07:15:03Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217056 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਭੂਮਿਕਾ}} {{gap}}ਵਫਾਦਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ, ਵਫਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਈਮਾਨ ਆਦਮੀ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਪਾਦਰੀ, ਸੰਤ, ਮਹੰਤ, ਸਿੱਧ, ਗੁਰੂ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮਾਂ, ਟੂਣਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਖੰਡਾਂ ਰਾਹੀ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਖੰਡੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ, ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਧ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਚੁਸਤ ਆਦਮੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਹੱਥ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੀ-ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਸਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਏਜੰਟ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਭੇਟਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕ, ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੀਂਗੀ ਸਾਹਮਣੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਦਾਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਪੈਸੇ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਫਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਫਰੇਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਜ਼ਰਮਾਂ, ਡਾਕੂਆਂ, ਠੱਗਾਂ, ਸਮੱਗਲਰਾਂ, ਬਲੈਕ-ਮਾਰਕੀਟੀਆਂ, ਜੇਬ- ਕਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਬੇਵੱਸ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ। ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਸੰਮਤੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਨੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੇ ਪਾਖੰਡੀ ਆਪਣੇ ਪਾਖੰਡ ਦੇ ਵਿਉਪਾਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਹੀ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਈਸਾ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਪੋਪ, ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਹੜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਰਾਬ ਗਿਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਜਸ਼ਨ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਉਤਸਵ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਰਾ ਭਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੁਪਏ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਸਤੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਾਣੂ ਹਾਂ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀ ਗੁਆਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ<noinclude></noinclude> dlac3bl3imi1usvlmsose5w23om1emw 217103 217056 2026-05-02T11:49:53Z Harchand Bhinder 2624 217103 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|7||}}</noinclude>{{center|ਭੂਮਿਕਾ}} {{gap}}ਵਫਾਦਾਰ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ, ਵਫਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੇਈਮਾਨ ਆਦਮੀ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਪਾਦਰੀ, ਸੰਤ, ਮਹੰਤ, ਸਿੱਧ, ਗੁਰੂ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ, ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮਾਂ, ਟੂਣਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਖੰਡਾਂ ਰਾਹੀ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਖੰਡੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ, ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਧ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਚੁਸਤ ਆਦਮੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਹੱਥ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੀ-ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਸਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਏਜੰਟ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਭੇਟਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕ, ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੀਂਗੀ ਸਾਹਮਣੇ ਡੰਡਾਉਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਦਾਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਪੈਸੇ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਫਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਫਰੇਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਜ਼ਰਮਾਂ, ਡਾਕੂਆਂ, ਠੱਗਾਂ, ਸਮੱਗਲਰਾਂ, ਬਲੈਕ-ਮਾਰਕੀਟੀਆਂ, ਜੇਬ- ਕਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਬੇਵੱਸ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ। ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਸੰਮਤੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਨੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੇ ਪਾਖੰਡੀ ਆਪਣੇ ਪਾਖੰਡ ਦੇ ਵਿਉਪਾਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਹੀ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਈਸਾ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਪੋਪ, ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਹੜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਰਾਬ ਗਿਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਜਸ਼ਨ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਉਤਸਵ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਰਾ ਭਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੁਪਏ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਸਤੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਾਣੂ ਹਾਂ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀ ਗੁਆਵਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ<noinclude></noinclude> t279i8eiywcqv8d87jfxzvpq5dgssn9 250 72095 217057 2026-05-02T07:21:10Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217057 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਨਾ ਹੀ ਕਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਤਕਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਜਾਣ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇਤੂ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਨਹੀ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧੋਖਿਆਂ ਦਾ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਟੈਸਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨੰਗੇ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ। {{gap}}ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਅਜਿਹਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਜੀ ਵੈਂਕਟਾ ਰਾਓ ਬੰਗਲੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਗੈਬੀ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ' ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ, ਰਾਘਵੇਂਦਰਾ ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸ਼ਰਧਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਹਾਰ ਬੈਠਾ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਓ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੌ ਵਾਰ, “ ਓਮ ਰਾਘਵੇਂਦਰ ਸ਼ਰਣਮ ' ਦੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਈ-ਲੱਗ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ‘ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ' ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਛੇ ਸਾਲਾ ਲੜਕੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਖ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਇੱਕ ਫੁਹਾਰੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਉਸਨੇ, ਉਸ ਚਮਤਕਾਰੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਵਾਰ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮਾਨਤ ਦੇ ਪੈਸੇ ਵਾਪਿਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਨਾ -ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ। {{gap}}ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਵੀ ਏ ਮੈਨਨ, ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਛਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਢੀਂਗੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫ਼ਾਇਆ ਕਰ ਦੇਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੋਣਗੀਆਂ। {{right|ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ ਕੋਵੂਰ}} {{right|ਤਿਰੂਵਾਲਾ,}} {{right|ਪਾਮਾਨਕਾਂਡਾ ਲੇਨ, ਕੋਲੰਬੋ - 6}}<noinclude></noinclude> plo35b9cr7zwkfhwurru9fj173prvr7 217104 217057 2026-05-02T11:50:32Z Harchand Bhinder 2624 217104 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|8||}}</noinclude>ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਨਾ ਹੀ ਕਦੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਤਕਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਜਾਣ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇਤੂ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। {{gap}}ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਨਹੀ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧੋਖਿਆਂ ਦਾ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਟੈਸਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨੰਗੇ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ। {{gap}}ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਅਜਿਹਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਜੀ ਵੈਂਕਟਾ ਰਾਓ ਬੰਗਲੌਰ ਦਾ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਗੈਬੀ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ' ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ, ਰਾਘਵੇਂਦਰਾ ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸ਼ਰਧਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਹਾਰ ਬੈਠਾ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਓ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੌ ਵਾਰ, “ ਓਮ ਰਾਘਵੇਂਦਰ ਸ਼ਰਣਮ ' ਦੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਈ-ਲੱਗ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ‘ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ' ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਮੈਸੂਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਛੇ ਸਾਲਾ ਲੜਕੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਖ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਇੱਕ ਫੁਹਾਰੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਉਸਨੇ, ਉਸ ਚਮਤਕਾਰੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਵਾਰ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮਾਨਤ ਦੇ ਪੈਸੇ ਵਾਪਿਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਨਾ -ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ। {{gap}}ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਵੀ ਏ ਮੈਨਨ, ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਛਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਢੀਂਗੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫ਼ਾਇਆ ਕਰ ਦੇਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੋਣਗੀਆਂ। {{right|ਡਾ. ਅਬਰਾਹਮ ਟੀ ਕੋਵੂਰ}} {{right|ਤਿਰੂਵਾਲਾ,}} {{right|ਪਾਮਾਨਕਾਂਡਾ ਲੇਨ, ਕੋਲੰਬੋ - 6}}<noinclude></noinclude> pdq8bq2i3h65l7x5sryyd9y2wpi3i1l 250 72096 217058 2026-05-02T07:22:43Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{center|ਮੁੱਖ ਬੰਦ}} {{center|ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ (ਜਾਣ-ਪਛਾਣ)}} </br>ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217058 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਮੁੱਖ ਬੰਦ}} {{center|ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ (ਜਾਣ-ਪਛਾਣ)}} </br>ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ, ਅਰਧ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਬਦਲੇ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ‘ਮਿਨਸੋਟਾ’ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ‘ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ‘ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ' ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਖੰਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਰੇਬੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਖੋਜ ਵਾਲੇ ਮਹਿਕਮੇ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾੜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਜੀਵ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ | ਪਰੰਤੂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੱਦਾ- ਪੱਤਰ ਨਾ ਮੰਨਜੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੇਸਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਪੜਤਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਡਰਾਮਾ ‘ਨੰਬੀਕਾਈ' ਜਿਹੜਾ ਵੱਡੇ ਇੱਕਠਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕੇਸ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ, ਜਿਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਦਾ ਜਨਮ 10 ਅਪਰੈਲ 1897 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿਰੂਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਰੈਵ. ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਗਿਰਜੇ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ‘ਪੁਨਰ ਜਨਮ’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨੋ ਚਕਿਤਸਕ ਦਾ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੇ ਮਹੂਰਤ ਸਮੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ : ਦੇ “ਅੱਜ ਤੋਂ 75 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭੂਮੀ ਵਿਖੇ ਸੀਰੀਆਈ ਚਰਚ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ, ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਬੂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਓਨੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।” 9<noinclude></noinclude> 7icmkrvsxk9huoz5nttvhuxhj417uso 217059 217058 2026-05-02T07:26:42Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217059 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਮੁੱਖ ਬੰਦ}} {{center|ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ (ਜਾਣ-ਪਛਾਣ)}} {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ, ਅਰਧ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਬਦਲੇ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ‘ਮਿਨਸੋਟਾ’ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ‘ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ‘ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ' ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਖੰਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਰੇਬੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਖੋਜ ਵਾਲੇ ਮਹਿਕਮੇ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾੜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਜੀਵ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ | ਪਰੰਤੂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੱਦਾ- ਪੱਤਰ ਨਾ ਮੰਨਜੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੇਸਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਪੜਤਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਡਰਾਮਾ ‘ਨੰਬੀਕਾਈ' ਜਿਹੜਾ ਵੱਡੇ ਇੱਕਠਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕੇਸ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ,ਜਿਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਦਾ ਜਨਮ 10 ਅਪਰੈਲ 1897 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿਰੂਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਰੈਵ. ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਗਿਰਜੇ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ‘ਪੁਨਰ ਜਨਮ’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨੋ ਚਕਿਤਸਕ ਦਾ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੇ ਮਹੂਰਤ ਸਮੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ : {{gap}}“ਅੱਜ ਤੋਂ 75 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭੂਮੀ ਵਿਖੇ ਸੀਰੀਆਈ ਚਰਚ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ, ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਬੂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਓਨੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।”<noinclude></noinclude> 9xafleg71ys8vsdajmg460hu0xnj5nq 217060 217059 2026-05-02T07:28:02Z Harchand Bhinder 2624 217060 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਮੁੱਖ ਬੰਦ}} {{center|''ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ (ਜਾਣ-ਪਛਾਣ)''}} {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ, ਅਰਧ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਬਦਲੇ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ‘ਮਿਨਸੋਟਾ’ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ‘ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ‘ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ' ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਖੰਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਰੇਬੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਖੋਜ ਵਾਲੇ ਮਹਿਕਮੇ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾੜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਜੀਵ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ | ਪਰੰਤੂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੱਦਾ- ਪੱਤਰ ਨਾ ਮੰਨਜੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੇਸਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਪੜਤਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਡਰਾਮਾ ‘ਨੰਬੀਕਾਈ' ਜਿਹੜਾ ਵੱਡੇ ਇੱਕਠਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕੇਸ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ,ਜਿਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਦਾ ਜਨਮ 10 ਅਪਰੈਲ 1897 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿਰੂਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਰੈਵ. ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਗਿਰਜੇ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ‘ਪੁਨਰ ਜਨਮ’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨੋ ਚਕਿਤਸਕ ਦਾ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੇ ਮਹੂਰਤ ਸਮੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ : {{gap}}“ਅੱਜ ਤੋਂ 75 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭੂਮੀ ਵਿਖੇ ਸੀਰੀਆਈ ਚਰਚ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ, ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਬੂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਓਨੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।”<noinclude></noinclude> leo87pgd2amcc18d69tlgba1roa5uoe 217065 217060 2026-05-02T07:40:22Z Harchand Bhinder 2624 217065 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|1||}}</noinclude>{{center|ਮੁੱਖ ਬੰਦ}} {{center|''ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ (ਜਾਣ-ਪਛਾਣ)''}} {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ, ਅਰਧ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਬਦਲੇ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ‘ਮਿਨਸੋਟਾ’ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ‘ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ‘ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ' ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਖੰਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਰੇਬੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਖੋਜ ਵਾਲੇ ਮਹਿਕਮੇ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾੜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਜੀਵ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ | ਪਰੰਤੂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੱਦਾ- ਪੱਤਰ ਨਾ ਮੰਨਜੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੇਸਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਪੜਤਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਡਰਾਮਾ ‘ਨੰਬੀਕਾਈ' ਜਿਹੜਾ ਵੱਡੇ ਇੱਕਠਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕੇਸ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ,ਜਿਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਦਾ ਜਨਮ 10 ਅਪਰੈਲ 1897 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿਰੂਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਰੈਵ. ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਗਿਰਜੇ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ‘ਪੁਨਰ ਜਨਮ’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨੋ ਚਕਿਤਸਕ ਦਾ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੇ ਮਹੂਰਤ ਸਮੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ : {{gap}}“ਅੱਜ ਤੋਂ 75 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭੂਮੀ ਵਿਖੇ ਸੀਰੀਆਈ ਚਰਚ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ, ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਬੂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਓਨੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।”<noinclude></noinclude> 79su5m2kllvsndfj319r9sl4io8e04t 217105 217065 2026-05-02T11:51:23Z Harchand Bhinder 2624 217105 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|9||}}</noinclude>{{center|ਮੁੱਖ ਬੰਦ}} {{center|''ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ (ਜਾਣ-ਪਛਾਣ)''}} {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਸਦੀ ਤੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ, ਅਰਧ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨੋਚਕਿਤਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨ ਬਦਲੇ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ‘ਮਿਨਸੋਟਾ’ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ‘ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ‘ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ' ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਖੰਡ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਰੇਬੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਖੋਜ ਵਾਲੇ ਮਹਿਕਮੇ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾੜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਜੀਵ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਖੱਪੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ | ਪਰੰਤੂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੱਦਾ- ਪੱਤਰ ਨਾ ਮੰਨਜੂਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕਠਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੇਸਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਪੜਤਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਕੇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਡਰਾਮਾ ‘ਨੰਬੀਕਾਈ' ਜਿਹੜਾ ਵੱਡੇ ਇੱਕਠਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਕੇਸ ਬੁੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ,ਜਿਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਦਾ ਜਨਮ 10 ਅਪਰੈਲ 1897 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿਰੂਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਰੈਵ. ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਗਿਰਜੇ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ‘ਪੁਨਰ ਜਨਮ’ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨੋ ਚਕਿਤਸਕ ਦਾ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੇ ਮਹੂਰਤ ਸਮੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ : {{gap}}“ਅੱਜ ਤੋਂ 75 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭੂਮੀ ਵਿਖੇ ਸੀਰੀਆਈ ਚਰਚ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਇਸਾਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ, ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਤੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਬੂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਓਨੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।”<noinclude></noinclude> 58mwsbjwzx78edjgwhbp814yzviykrf 250 72097 217061 2026-05-02T07:32:04Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217061 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜਾਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਡਾਕਟਰ ਬਹਿਨਾਨ ਕਾਵੂਰ ਨਾਲ ਉੱਚ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਕੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਵਾਸੀ ਕਾਲਜ ਕਲਕੱਤਾ ਤੋਂ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਸੀ. ਐਮ. ਐਸ. ਕਾਲਜ ਕੋਟਿਆਮ ਵਿਖੇ ਦੋ ਸਾਲ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ 1928 ਵਿੱਚ, ਜਾਵਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ, ਦੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਉਹ ਜਾਫਨਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪੀ. ਟੀ. ਕੈਸ਼ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਊਟੀ ਵਿਖੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਇੱਕਠੇ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। {{gap}}ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੇ ਨੰਬਰ ਕੇ ਪਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ “ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ, , ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਿਆ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠ ਗਿਆ ਹੈ।” {{gap}}1943 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੀ. ਟੀ. ਕੈਸ਼ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਵੀ ਜਾਵਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਥਾਮਸ ਕਾਲਜ ਮਾਊਂਟ ਲਾਵੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਲਈ। 1959 ਵਿੱਚ ਉਹ ਥਰਸਟਨ ਕਾਲਜ, ਕੋਲੰਬੋ ਤੋਂ ਸਾਇੰਸ ਡੀਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋ ਗਏ। {{gap}}ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਮਨੋ- ਵਿਗਿਆਨਕ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, “ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਝੂਠੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਪਹਾੜ ਜਿੱਡਾ ਕੰਮ ਸੀ।” ਉਸੇ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਏਰੀਸ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਦ-ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਏਰੀਸ ਕਾਵੂਰ ਨੇ (ਜਿਹੜਾ ਫ਼ਰਾਂਸ ਅਤੇ ਕਿਊਬਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਅਧੀਨ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ) ਵੀ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਰਾ-ਭਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਏਰੀਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਤਨੀ, ਜੈਕਲਿਨ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਿਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ। {{gap}}ਨਵੰਬਰ 1974 ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੋਕ ਸਮਾਚਾਰ ਛਪਵਾਇਆ ਗਿਆ ਉਸ ਨੇ ਉਥੋਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ -“ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅੱਕਾ ਕਾਵੂਰ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਜਾਂ ‘ਰੂਹ’ ਨੂੰ ਛੱਡੇ ਬਗੈਰ ਚੱਲ ਵਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲਾਈ- ਲੱਗ ਲੋਕ ਫਿਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈਣ।” ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੱਜ (ਸ਼ਕਰਵਾਰ) 8 ਵਜੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਕੋਲੰਬੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਉਣ/ਦਾਹ- ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।”<noinclude></noinclude> 9oswvd1bxmhlx8i7svqk6fs3ew47n5n 217106 217061 2026-05-02T11:52:02Z Harchand Bhinder 2624 217106 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|10||}}</noinclude>{{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜਾਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਡਾਕਟਰ ਬਹਿਨਾਨ ਕਾਵੂਰ ਨਾਲ ਉੱਚ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਕੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਵਾਸੀ ਕਾਲਜ ਕਲਕੱਤਾ ਤੋਂ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਸੀ. ਐਮ. ਐਸ. ਕਾਲਜ ਕੋਟਿਆਮ ਵਿਖੇ ਦੋ ਸਾਲ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ 1928 ਵਿੱਚ, ਜਾਵਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ, ਦੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਉਹ ਜਾਫਨਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪੀ. ਟੀ. ਕੈਸ਼ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਊਟੀ ਵਿਖੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਇੱਕਠੇ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। {{gap}}ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਵਰ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੇ ਨੰਬਰ ਕੇ ਪਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ “ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ, , ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਿਆ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਠ ਗਿਆ ਹੈ।” {{gap}}1943 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੀ. ਟੀ. ਕੈਸ਼ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਵੀ ਜਾਵਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਥਾਮਸ ਕਾਲਜ ਮਾਊਂਟ ਲਾਵੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਲਈ। 1959 ਵਿੱਚ ਉਹ ਥਰਸਟਨ ਕਾਲਜ, ਕੋਲੰਬੋ ਤੋਂ ਸਾਇੰਸ ਡੀਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋ ਗਏ। {{gap}}ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਮਨੋ- ਵਿਗਿਆਨਕ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, “ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਝੂਠੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਪਹਾੜ ਜਿੱਡਾ ਕੰਮ ਸੀ।” ਉਸੇ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਏਰੀਸ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਦ-ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਏਰੀਸ ਕਾਵੂਰ ਨੇ (ਜਿਹੜਾ ਫ਼ਰਾਂਸ ਅਤੇ ਕਿਊਬਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਅਧੀਨ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ) ਵੀ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਰਾ-ਭਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਏਰੀਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਤਨੀ, ਜੈਕਲਿਨ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਿਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ। {{gap}}ਨਵੰਬਰ 1974 ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੋਕ ਸਮਾਚਾਰ ਛਪਵਾਇਆ ਗਿਆ ਉਸ ਨੇ ਉਥੋਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਨਸਨੀ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ -“ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅੱਕਾ ਕਾਵੂਰ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਜਾਂ ‘ਰੂਹ’ ਨੂੰ ਛੱਡੇ ਬਗੈਰ ਚੱਲ ਵਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਲਾਈ- ਲੱਗ ਲੋਕ ਫਿਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈਣ।” ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੱਜ (ਸ਼ਕਰਵਾਰ) 8 ਵਜੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਕੋਲੰਬੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਉਣ/ਦਾਹ- ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।”<noinclude></noinclude> kw197bash3ruhvd1wnd32o6tzdltku9 250 72098 217062 2026-05-02T07:35:39Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217062 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਮੌਤ ਦੀ ਖਬਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਥੋਂ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਇਹ ਖਬਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖਬਰ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਦੀ ਰਾਏ ਕਰਕੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਬੁੱਧ ਭਿਕਸ਼ੂ ਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਗਏ ਕਿ ਆਦਮੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕਾਵੂਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਖੋਜ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਥੰਮ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦੀ ਖਜਾਨਚੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਕਥਿੱਤ ਚਮਤਕਾਰ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਖੋਜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ, ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਟੂਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਹਸਤ ਰੇਖਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹੇ ਭੁਲੇਖੇ ਪਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸਲੀਅਤ ਜਾਨਣ ਲਈ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਡਰਾਉਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ ਤੇ ਉਸਨੇ ਕਬਰਸਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਸ਼ਗਨੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਉਸਨੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਫਰੇਬੀ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁਣੌਤੀ 1963 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਹੱਥ-ਰੇਖਾ ਮਾਹਿਰਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ 1975 ਵਿੱਚ ਘੱਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਿਰਫ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਮਾਨਤ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ। {{gap}}ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਖੌਫ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇਂ, ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਭਾਰਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੂਝਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕੇ। {{gap}}ਮੇਰੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਵਿਚਾਰ ਭਰਪੂਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਰੂਰ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। {{right|ਵੀ. ਏ. ਮੈਨਨ,}} {{right|ਬੰਬਈ}}<noinclude></noinclude> e67wdshm1zl8k19wvfnb7dsbvkueadv 217063 217062 2026-05-02T07:36:14Z Harchand Bhinder 2624 217063 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />1</noinclude>{{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਮੌਤ ਦੀ ਖਬਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਥੋਂ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਇਹ ਖਬਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖਬਰ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਦੀ ਰਾਏ ਕਰਕੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਬੁੱਧ ਭਿਕਸ਼ੂ ਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਗਏ ਕਿ ਆਦਮੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕਾਵੂਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਖੋਜ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਥੰਮ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦੀ ਖਜਾਨਚੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਕਥਿੱਤ ਚਮਤਕਾਰ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਖੋਜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ, ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਟੂਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਹਸਤ ਰੇਖਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹੇ ਭੁਲੇਖੇ ਪਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸਲੀਅਤ ਜਾਨਣ ਲਈ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਡਰਾਉਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ ਤੇ ਉਸਨੇ ਕਬਰਸਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਸ਼ਗਨੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਉਸਨੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਫਰੇਬੀ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁਣੌਤੀ 1963 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਹੱਥ-ਰੇਖਾ ਮਾਹਿਰਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ 1975 ਵਿੱਚ ਘੱਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਿਰਫ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਮਾਨਤ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ। {{gap}}ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਖੌਫ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇਂ, ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਭਾਰਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੂਝਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕੇ। {{gap}}ਮੇਰੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਵਿਚਾਰ ਭਰਪੂਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਰੂਰ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। {{right|ਵੀ. ਏ. ਮੈਨਨ,}} {{right|ਬੰਬਈ}}<noinclude></noinclude> o2i08l3baur1dkga48bkcucr2gpj10s 217064 217063 2026-05-02T07:36:53Z Harchand Bhinder 2624 217064 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਮੌਤ ਦੀ ਖਬਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਥੋਂ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਇਹ ਖਬਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖਬਰ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਦੀ ਰਾਏ ਕਰਕੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਬੁੱਧ ਭਿਕਸ਼ੂ ਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਗਏ ਕਿ ਆਦਮੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕਾਵੂਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਖੋਜ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਥੰਮ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦੀ ਖਜਾਨਚੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਕਥਿੱਤ ਚਮਤਕਾਰ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਖੋਜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ, ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਟੂਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਹਸਤ ਰੇਖਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹੇ ਭੁਲੇਖੇ ਪਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸਲੀਅਤ ਜਾਨਣ ਲਈ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਡਰਾਉਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ ਤੇ ਉਸਨੇ ਕਬਰਸਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਸ਼ਗਨੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਉਸਨੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਫਰੇਬੀ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁਣੌਤੀ 1963 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਹੱਥ-ਰੇਖਾ ਮਾਹਿਰਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ 1975 ਵਿੱਚ ਘੱਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਿਰਫ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਮਾਨਤ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ। {{gap}}ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਖੌਫ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇਂ, ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਭਾਰਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੂਝਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕੇ। {{gap}}ਮੇਰੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਵਿਚਾਰ ਭਰਪੂਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਰੂਰ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। {{right|ਵੀ. ਏ. ਮੈਨਨ,}} {{right|ਬੰਬਈ}}<noinclude></noinclude> e67wdshm1zl8k19wvfnb7dsbvkueadv 217107 217064 2026-05-02T11:52:23Z Harchand Bhinder 2624 217107 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|11||}}</noinclude>{{gap}}ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਮੌਤ ਦੀ ਖਬਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਉਥੋਂ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਇਹ ਖਬਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖਬਰ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਦੀ ਰਾਏ ਕਰਕੇ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਬੁੱਧ ਭਿਕਸ਼ੂ ਤੇ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਗਏ ਕਿ ਆਦਮੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕਾਵੂਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਖੋਜ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਥੰਮ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲਾਂ ਦੀ ਜਥੇਬੰਦੀ ਦੀ ਖਜਾਨਚੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਕਥਿੱਤ ਚਮਤਕਾਰ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਖੋਜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ, ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਟੂਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਹਸਤ ਰੇਖਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕਾਲੇ ਇਲਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹੇ ਭੁਲੇਖੇ ਪਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸਲੀਅਤ ਜਾਨਣ ਲਈ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਡਰਾਉਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ ਤੇ ਉਸਨੇ ਕਬਰਸਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਸ਼ਗਨੀ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਉਸਨੇ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਫਰੇਬੀ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁਣੌਤੀ 1963 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਸੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਹੱਥ-ਰੇਖਾ ਮਾਹਿਰਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ 1975 ਵਿੱਚ ਘੱਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਿਰਫ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਮਾਨਤ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ। {{gap}}ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਇੱਕ ਖੌਫ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇਂ, ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੂੰ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਭਾਰਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੂਝਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕੇ। {{gap}}ਮੇਰੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਕੁੱਝ ਵਿਚਾਰ ਭਰਪੂਰ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਰੂਰ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿਹੜੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। {{right|ਵੀ. ਏ. ਮੈਨਨ,}} {{right|ਬੰਬਈ}}<noinclude></noinclude> qd2izx3tz2nnzb8zfhaotvv80j8r4f6 250 72099 217078 2026-05-02T08:28:15Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫਿਲਾਸਫੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217078 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫਿਲਾਸਫੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਦਲੇ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮਿਸ਼ਨ ਤੋਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਤਾਂ ਹਰ ਘਟਨਾ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਛਾਣ-ਬੀਣ ਕਰਨ ਦੀ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ-ਸੰਕਲਪ ਹੋਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਨਸਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਸੁਚੇਤ ਜਾਂ ਅਚੇਤ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕ ਪ੍ਰਤੀ ਦ੍ਰਿੜ-ਸੰਕਲਪਿਤ ਸਨ। ਨਾਸਤਿਕਤਾ, ਆਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਆਸਤਿਕਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਲਗਭਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੇਸਹਾਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤਲਬ ਕੱਢੇ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਨੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਕਾਸ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਰ ਅਸਲੀ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਲਈ। ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪੂਰਨ ਫਿਲਾਸਫੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਇਤਹਾਸਿਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਮੋੜਾਂ-ਘੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਤਹਾਸ ਦਾ ਦਬਾਉ ਅਤੇ ਝੁਕਾਉ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਲੜਾਈ ਦੇ ਠੀਕ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਸਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕਵਾਦ ਉੱਪਰ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਹੈ | ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਉੱਘੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਠੋਸ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਮੂਰਤ ਫਿਲਾਸਫੀ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਥੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਹਿਮਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਭੂਤਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ। ਇਹ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਖੰਡ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤਰੱਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਇਸੇ ਪੱਖ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਧਰਮਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣ ਦੇ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੇ ਔਖੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਹੇੜਿਆ। ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਹਿਮਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੋਲੇਤਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਾਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਇਹ ਤਿੱਖੀ ਲੜਾਈ ਚਲਦੀ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਉਹਨਾਂ 12<noinclude></noinclude> oe7t4slsh93avo8wj9sfn6dtzh0n38e 217108 217078 2026-05-02T11:54:26Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217108 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|12||}}</noinclude>{{center|ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ}} ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫਿਲਾਸਫੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਦਲੇ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮਿਸ਼ਨ ਤੋਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਤਾਂ ਹਰ ਘਟਨਾ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਛਾਣ-ਬੀਣ ਕਰਨ ਦੀ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ-ਸੰਕਲਪ ਹੋਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਨਸਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਸੁਚੇਤ ਜਾਂ ਅਚੇਤ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕ ਪ੍ਰਤੀ ਦ੍ਰਿੜ-ਸੰਕਲਪਿਤ ਸਨ। {{gap}}ਨਾਸਤਿਕਤਾ, ਆਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਆਸਤਿਕਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਲਗਭਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੇਸਹਾਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤਲਬ ਕੱਢੇ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਨੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਕਾਸ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਰ ਅਸਲੀ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਲਈ। ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪੂਰਨ ਫਿਲਾਸਫੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਇਤਹਾਸਿਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਮੋੜਾਂ-ਘੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਤਹਾਸ ਦਾ ਦਬਾਉ ਅਤੇ ਝੁਕਾਉ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਲੜਾਈ ਦੇ ਠੀਕ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਸਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕਵਾਦ ਉੱਪਰ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਹੈ | ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਉੱਘੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। {{gap}}ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਠੋਸ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਮੂਰਤ ਫਿਲਾਸਫੀ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਥੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਹਿਮਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਭੂਤਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ। ਇਹ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਖੰਡ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤਰੱਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਇਸੇ ਪੱਖ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਧਰਮਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣ ਦੇ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੇ ਔਖੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਹੇੜਿਆ। ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਹਿਮਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੋਲੇਤਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਾਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਇਹ ਤਿੱਖੀ ਲੜਾਈ ਚਲਦੀ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਉਹਨਾਂ<noinclude></noinclude> ocqijuwammvsc33qunddh8i4yhs9adx 217109 217108 2026-05-02T11:55:14Z Harchand Bhinder 2624 217109 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|12||}}</noinclude>{{center|ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ}} ਡਾਕਟਰ ਅਬਰਾਹਮ ਥੌਮਸ ਕਾਵੂਰ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫਿਲਾਸਫੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਦਲੇ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮਿਸ਼ਨ ਤੋਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਤਾਂ ਹਰ ਘਟਨਾ ਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਛਾਣ-ਬੀਣ ਕਰਨ ਦੀ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ-ਸੰਕਲਪ ਹੋਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਨਸਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਸੁਚੇਤ ਜਾਂ ਅਚੇਤ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕ ਪ੍ਰਤੀ ਦ੍ਰਿੜ-ਸੰਕਲਪਿਤ ਸਨ। {{gap}}ਨਾਸਤਿਕਤਾ, ਆਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਆਸਤਿਕਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਲਗਭਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੇਸਹਾਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤਲਬ ਕੱਢੇ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਨੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਕਾਸ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਰ ਅਸਲੀ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਲਈ। ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪੂਰਨ ਫਿਲਾਸਫੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮਾਰਕਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਇਤਹਾਸਿਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਮੋੜਾਂ-ਘੋੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਤਹਾਸ ਦਾ ਦਬਾਉ ਅਤੇ ਝੁਕਾਉ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਲੜਾਈ ਦੇ ਠੀਕ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਸਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕਵਾਦ ਉੱਪਰ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਹੈ | ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਉੱਘੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਅ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। {{gap}}ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਠੋਸ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਮੂਰਤ ਫਿਲਾਸਫੀ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸਾਥੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਹਿਮਾਂ, ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚਮਤਕਾਰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਭੂਤਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ। ਇਹ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਖੰਡ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤਰੱਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਇਸੇ ਪੱਖ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਧਰਮਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣ ਦੇ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੇ ਔਖੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਹੇੜਿਆ। ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਹਿਮਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੋਲੇਤਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਾਖੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਖੰਡਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਪਦਾਰਥਵਾਦ ਦੀ ਇਹ ਤਿੱਖੀ ਲੜਾਈ ਚਲਦੀ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਕਾਵੂਰ ਉਹਨਾਂ<noinclude></noinclude> 5t6nviyq3df7gpspjnz3c2c8v2efgel 250 72100 217079 2026-05-02T08:29:01Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਰੜੀ ਆਗੂ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਖੋਖਲੇਪਣ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨਾ ਹੈ | ਇਹ ਲੜਾਈ ਨਿਰਸੰਦੇਹ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਹਰੀਹਰਨ ਪੰਜਾਰ 1..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217079 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਰੜੀ ਆਗੂ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਖੋਖਲੇਪਣ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨਾ ਹੈ | ਇਹ ਲੜਾਈ ਨਿਰਸੰਦੇਹ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਹਰੀਹਰਨ ਪੰਜਾਰ 13 ਬੰਬਈ<noinclude></noinclude> lo26ho8qmputq36ua3enkc3nxmdt4qn 250 72101 217080 2026-05-02T08:29:28Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਉਹ ਚੁਣੌਤੀਆਂ 50 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਅਨੇਕਾਂ ਯੋਗੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਰੁਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਹਾਮੀਆਂ, ਟੂਣੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ-ਰੇਖਾ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਅਨੋਖੀਆਂ ਘਟਨ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217080 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਉਹ ਚੁਣੌਤੀਆਂ 50 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਅਨੇਕਾਂ ਯੋਗੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ, ਰੁਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਹਾਮੀਆਂ, ਟੂਣੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ-ਰੇਖਾ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਅਨੋਖੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇ ਰਹੱਸ-ਪੂਰਣ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਬੜੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਅਜਿਹੇ ਭਰਮ ਜਿਹੜੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਤੇ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ, ਤੋਂ ਇਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਬਚਿਆ ਨਹੀ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਭੈੜੇ ਡਰ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਟੂਣਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਰਾਜ਼ਗੀ, ਨਰਕ, ਰਾਖਸ਼ਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਰਾਪਾਂ ਆਦਿ ਬਾਰੇ ਸਨ। ਯੂਨਿਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੋਚ ਅਤੇ ਲੜੀ ਬੱਧ ਖੋਜ ਨੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਅਨੇਕਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਾਖੀਆਂ, ਗੁੱਝੀਆਂ ਪੈਗੰਬਰੀ ਭਵਿੱਖ-ਬਾਣੀਆਂ, ‘ਅਮਰ ਆਤਮਾਵਾਂ' ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿੰਤੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਾਮਲੇ, ਉਹ ਸੈਕੜੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ-ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਅਜੀਬ ਕੰਮ ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਰਤ ਵਜੋਂ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਤ ਆਉਂਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਕੱਢ ਕੇ ਨਹੀ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਪਨੋਟਾਈਜ਼ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚੋ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ। ਮੇਰਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਝ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਸਾਧਾਂ-ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ, ਸੰਯੋਗਵੱਸ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਫ਼ਲਤਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਰੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਿਪਨੋਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਡੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਇਲਾਜਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਕੱਢਣ ਵਾਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਦਾ, ਬਦਲੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ ਨਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੁਨਰ-ਜਨਮ ਕਰਕੇ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਹਿਮੀ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਬੇਲਗਾਮ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਤ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਅੱਧੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਾਂ।ਮੈਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਕਨਾਟਾ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਤੋਂ ਲੰਕਾ ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਬੋਲਿਆ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਡਰਾਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮੇ ਪਹੁੰਚਣੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਸਾਡੇ ਸੁਚੇਤ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਾਂ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਸਾਡੇ ਅਚੇਤ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਪਲਿਆ ਹੈ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਸਦਮਿਆਂ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਭੂਤਾਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ : ਸ਼ੁੱਭ ਸਮਾਂ, ਲੱਕੀ ਨੰਬਰ, ਸ਼ਗਨ, ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਕਾਲੀ ਜ਼ੁਬਾਨ, ਕਿਸਮਤੀ ਰੰਗ, ਕਿਸਮਤੀ ਨਗ, ਟੂਣੇ, 14<noinclude></noinclude> qdunzxriucrwmp49zkswozup15qrj62 250 72102 217081 2026-05-02T08:29:47Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਜੋਤਿਸ਼, ਹੱਥ ਰੇਖਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੜ੍ਹਨੀ, ਬੋਲਦਾ ਗਲਾਸ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ, ਕਾਰਡ ਰੀਡਿੰਗ, ਨੰਬਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਭੂਤਾਂ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਵਿੱਦਿਆ, ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਆਉਣਾ, ਹ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217081 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਜੋਤਿਸ਼, ਹੱਥ ਰੇਖਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੜ੍ਹਨੀ, ਬੋਲਦਾ ਗਲਾਸ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ, ਕਾਰਡ ਰੀਡਿੰਗ, ਨੰਬਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਭੂਤਾਂ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਵਿੱਦਿਆ, ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਆਉਣਾ, ਹਵਾ ਵਿੱਚੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੜਨੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀਆਂ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਪੂਜਾ, ਮੰਤ੍ਰ, ਬਲੀ, ਧਾਰਮਿਕ ਯਾਤਰਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਖ, ਫੁੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਾਂ, ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਰੋਣਾ, ਉੱਲੂ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਹਿਮ ਮੇਰੀ ਖੋਜ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਲਾਈ ਲੱਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਵਹਿਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਚੇਲਿਆਂ, ਬਾਬਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੇ ਲਗਾਈਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਅਜਿਹੇ ਲਾਈ ਲੱਗ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਹਨ। ਪੂਜਾ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਭੇਟਾ ਅਤੇ ਬਲੀ ਦਾ ਅਸਰ ਤਾਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਮਾਗ ਉੱਤੇ ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਵਰਗਾ ਅਸਰ ਹੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਧ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਦਾ ਲਾਈਲੱਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਖੌਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਬਾਰੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਹੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਭਰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਹਿਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਦੋ ਸਾਲ ਮੈਂ ਹੱਥ ਵਿੱਦਿਆ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼, ਸਿੱਖਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਮੇਰੀ ਇਸ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਵਿਅਰਥ ਹੋਣ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ‘ਅਸ਼ੁੱਭ ਦਿਨਾਂ' ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਸ਼ਗਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੱਥੋ ਖੋ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਰਜਿਸਟਰੀ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਖਰੀਦਦਾਰ ਦੋਹਾਂ ਵਾਸਤੇ ਬੁਰਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਇਸ ਕਰਕੇ ਰੋਂਦੇ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਤੁਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ। ਪਾਮਾਨਕਾਂਡਾ ਲੇਨ, ਕੋਲੰਬੋ-6 ਵਿਖੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕੋਠੀ ‘ਤਿਰੂਵਾਲਾ’ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਠੇਕੇਦਾਰ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਸ਼ੁੱਭ ਦਿਨ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਕੰਮ, ਸਿਰਫ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਪਿੱਛੋਂ ਹੀ ਸ਼ੂਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਸ ਲਈ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ, ਰੋਜ਼ੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕਮਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੀ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫ਼ਰੇਬੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁਜਾਰੀ, ਕਤਾਦੀ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ, ਪਾਂਡੇ, ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰੋਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਟੂਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਆਖਰਕਾਰ ਇਹਨਾਂ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੇ ਧੋਖਿਆਂ ਅਤੇ ਗੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਸ ਚੁਣੌਤੀ ਦੁਆਰਾ ਨੰਗਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਉਣ ਜਿਥੇ ਧੋਖ਼ਾ ਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ 15<noinclude></noinclude> o9twp31gsipjkkva78g53ljc8mijo8r