ਵਰਤੋਂਕਾਰ:Satdeep Gill/WAT 2019 2

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="pa">
  <siteinfo>
    <sitename>ਵਿਕੀਸਰੋਤ</sitename>
    <dbname>pawikisource</dbname>
    <base>https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.1</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">ਮੀਡੀਆ</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">ਖ਼ਾਸ</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">ਵਰਤੋਂਕਾਰ</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ਵਿਕੀਸਰੋਤ</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">ਤਸਵੀਰ</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">ਫਰਮਾ</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">ਮਦਦ</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">ਸ਼੍ਰੇਣੀ</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">ਲੇਖਕ</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">ਪੋਰਟਲ</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="110" case="first-letter">ਲਿਖਤ</namespace>
      <namespace key="111" case="first-letter">ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="112" case="first-letter">ਆਡੀਓਬੁਕ</namespace>
      <namespace key="113" case="first-letter">ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="114" case="first-letter">ਅਨੁਵਾਦ</namespace>
      <namespace key="115" case="first-letter">ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="250" case="first-letter">ਪੰਨਾ</namespace>
      <namespace key="251" case="first-letter">ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="252" case="first-letter">ਇੰਡੈਕਸ</namespace>
      <namespace key="253" case="first-letter">ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">ਮੌਡਿਊਲ</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>ਵਰਤੋਂਕਾਰ:Satdeep Gill/WAT 2019 2</title>
    <ns>2</ns>
    <id>32508</id>
    <revision>
      <id>217693</id>
      <parentid>216651</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T04:37:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ListeriaBot</username>
        <id>947</id>
      </contributor>
      <comment>Wikidata list updated [V2]</comment>
      <origin>217693</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="23127" sha1="2dz92u2meis6h4gek6i9la9jo8gpuu9" xml:space="preserve">{{Wikidata list|sparql=
SELECT ?item
WHERE {
?item wdt:P31 wd:Q5 . # all humans
    [] schema:about ?item; schema:isPartOf &lt;https://pa.wikisource.org/&gt;; schema:name ?ws . # who have author pages in P Wikisource
}
|columns=item:Wikidata item,label:name,p21,p18}}
{| class='wikitable sortable'
! Wikidata item
! name
! ਲਿੰਗ
! ਤਸਵੀਰ
|-
| [[:d:Q111991252|Q111991252]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਿਸ਼ੀ ਹਿਰਦੇਪਾਲ|ਰਿਸ਼ੀ ਹਿਰਦੇਪਾਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q112029965|Q112029965]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲੇਕੇ|ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲੇਕੇ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q112031529|Q112031529]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ 'ਹਰਲਾਜ'|ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ 'ਹਰਲਾਜ']]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Harnam singh harlaaj.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q112072863|Q112072863]]
| [[ਲੇਖਕ:ਡਾ. ਦੇਵੀ ਦਾਸ ਜੀ 'ਹਿੰਦੀ'|ਦੇਵੀ ਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q112727019|Q112727019]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਵਾ ਬਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ|ਬਾਵਾ ਬਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q113726602|Q113726602]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਘਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬੀਰ|ਰਘਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬੀਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q123847379|Q123847379]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ਼ਰਦ ਫ਼ਕੀਰ|ਫਰਦ ਫ਼ਕੀਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q124145821|Q124145821]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ|ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q12706|Q12706]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ|ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Maxim Gorky LOC Restored edit1.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q128792617|Q128792617]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਤਦੀਪ ਗਿੱਲ|ਸਤਦੀਪ ਗਿੱਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Gill, Satdeep Jan 2020.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q13139853|Q13139853]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੌਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੁਸ਼ਤਾ|ਮੌਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੁਸ਼ਤਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q132131245|Q132131245]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪਰਮਜੀਤ ਮਾਨ|ਪਰਮਜੀਤ ਮਾਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q156501|Q156501]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਆਦਤ ਹਸਨ ਮੰਟੋ|ਸਆਦਤ ਹਸਨ ਮੰਟੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Saadat Hasan Manto.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q16867|Q16867]]
| [[ਲੇਖਕ:ਐਡਗਰ ਐਲਨ ਪੋ|ਐਡਗਰ ਐਲਨ ਪੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Edgar Allan Poe, circa 1849, restored, squared off.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q172788|Q172788]]
| [[ਲੇਖਕ:ਓ ਹੈਨਰੀ|ਓ ਹੈਨਰੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:William Sydney Porter by doubleday.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q174152|Q174152]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ|ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Prem chand.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q132130150|Q132130150]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ|ਭਾਈ ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q132130017|Q132130017]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲਾਲਾ ਬਿਹਾਰੀਲਾਲ|ਲਾਲਾ ਬਿਹਾਰੀਲਾਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q134004281|Q134004281]]
| [[ਲੇਖਕ:ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ|ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q134867400|Q134867400]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ|ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| 
|-
| [[:d:Q134870191|Q134870191]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੰਤ ਸਿੰਘ 'ਅਮਰ'|ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਅਮਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q140303|Q140303]]
| [[ਲੇਖਕ:﻿ਧਨੀ ਰਾਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ|ਲਾਲਾ ਧਨੀ ਰਾਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Dhani Ram Chatrik.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q1403|Q1403]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲੁਇਗੀ ਪਿਰਾਂਡੇਲੋ|ਲੁਈਗੀ ਪਿਰਾਂਦੋਲੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Luigi Pirandello 1932.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q1001|Q1001]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ|ਮੋਹਨਦਾਸ ਕਰਮਚੰਦ ਗਾਂਧੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Mahatma-Gandhi, studio, 1931.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q107013029|Q107013029]]
| [[ਲੇਖਕ:ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ|ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q107000|Q107000]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ|ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Mirza Ghalib photograph 3.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q18031683|Q18031683]]
| [[ਲੇਖਕ:ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ|ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:IC (Ishwar Chander) Nanda in 1950s.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q192302|Q192302]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ|ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Bhai Gurdas scribing Adi Granth.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q2019145|Q2019145]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਤੇਗ਼ ਬਹਾਦਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru teg bahadur.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20605168|Q20605168]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ|ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Amarjit Chandan.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20605976|Q20605976]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼|ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20609264|Q20609264]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਆਲਮਪੁਰੀ|ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਆਲਮਪੁਰੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20606660|Q20606660]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ|ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Gurbax Singh Frank at Amritsar in 2018 02.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20606675|Q20606675]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ|ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Gurbhajan GIll Portrait.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20606826|Q20606826]]
| [[ਲੇਖਕ:ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ|ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20607074|Q20607074]]
| [[ਲੇਖਕ:ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੋਹਲ|ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Janmeja Singh Johl.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20608152|Q20608152]]
| [[ਲੇਖਕ:ਨਜਾਬਤ|ਨਜਾਬਤ]]
| 
| 
|-
| [[:d:Q20606273|Q20606273]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪੀਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ|ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20608659|Q20608659]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਦੀਨ ਸ਼ਰਫ਼|ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਦੀਨ ਸ਼ਰਫ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20608768|Q20608768]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਰਾਮ|ਬਲਰਾਮ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Balram Playwright.JPG|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20608841|Q20608841]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ|ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20608916|Q20608916]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਗਵੰਤ ਰਸੂਲਪੁਰੀ|ਭਗਵੰਤ ਰਸੂਲਪੁਰੀ]]
| 
| 
|-
| [[:d:Q20609258|Q20609258]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ|ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20609760|Q20609760]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਦੇਵ ਮਾਦਪੁਰੀ|ਸੁਖਦੇਵ ਮਾਦਪੁਰੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Sukhdev Madpuri.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q20609773|Q20609773]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਪਾਲ|ਸੁਖਪਾਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਹਸਰਤ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20609798|Q20609798]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਵੰਤ ਹੁੰਦਲ|ਸੁਖਵੰਤ ਹੁੰਦਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20610051|Q20610051]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਦਿਲਬਾਗ਼ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ|ਹਰਦਿਲਬਾਗ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20610081|Q20610081]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ|ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ]]
| 
| 
|-
| [[:d:Q20610183|Q20610183]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੂਪ|ਹਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੂਪ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q230476|Q230476]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕੇਟ ਸ਼ੋਪਨ|ਕੇਟ ਸ਼ੋਪਨ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Kate Chopin.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q23114|Q23114]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲੂ ਸ਼ੁਨ|ਲੂ ਸ਼ੁਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:LuXun1930.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q23434|Q23434]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਰਨੈਸਟ ਹੈਮਿੰਗਵੇ|ਅਰਨੈਸਟ ਹੈਮਿੰਗਵੇ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:ErnestHemingway.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q270632|Q270632]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕੈਥਰੀਨ ਮੈਂਸਫੀਲਡ|ਕੈਥਰੀਨ ਮੈਂਸਫੀਲਡ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Katherine Mansfield (no signature).jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q27950153|Q27950153]]
| [[ਲੇਖਕ:ਚਰਨ ਪੁਆਧੀ|ਚਰਨ ਪੁਆਧੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Charan Puadhi Koharwala Punjabi Poet 33.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q30875|Q30875]]
| [[ਲੇਖਕ:ਔਸਕਰ ਵਾਈਲਡ|ਔਸਕਰ ਵਾਈਲਡ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Oscar Wilde by Napoleon Sarony. Three-quarter-length photograph, seated.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q311526|Q311526]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਾਕੀ|ਸਾਕੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Hector Hugh Munro.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q312551|Q312551]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਗਤ ਕਬੀਰ|ਭਗਤ ਕਬੀਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Kabir.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q312967|Q312967]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ|ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Gobind Singh.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q31787730|Q31787730]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਮਾਮ ਬਖ਼ਸ਼|ਅਮਾਮ ਬਖ਼ਸ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q31789116|Q31789116]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ|ਬਲਵੀਰ ਸਿੰਘ]]
| 
| 
|-
| [[:d:Q3244622|Q3244622]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਬਾ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ|ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Detail of Baba Farid from a Guler painting showing an imaginary meeting of Sufi saints.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q335353|Q335353]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Ram Das.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q3351571|Q3351571]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ|ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q34787|Q34787]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫਰੈਡਰਿਕ ਏਂਗਲਜ਼|ਫਰੈਡਰਿਕ ਏਂਗਲਜ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Friedrich Engels portrait (cropped).jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q35900|Q35900]]
| [[ਲੇਖਕ:ਉਮਰ ਖ਼ਯਾਮ|ਉਮਰ ਖ਼ਯਾਮ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Omar Khayyam2.JPG|center|128px]]
|-
| [[:d:Q3631340|Q3631340]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ|ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Vir Singh 1972 stamp of India.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q3631344|Q3631344]]
| [[ਲੇਖਕ:ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ|ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Trilok singh Artist Waris Shah.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q369920|Q369920]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Arjan.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q370204|Q370204]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Angad.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q377881|Q377881]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬੰਕਿਮਚੰਦਰ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ|ਬੰਕਿਮਚੰਦਰ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Bankimchandra Chattapadhay.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q377808|Q377808]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਗਤ ਸਿੰਘ|ਭਗਤ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Bhagat Singh 1929.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q380728|Q380728]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫਿਓਦਰ ਸੋਲੋਗਬ|ਫਿਓਦਰ ਸੋਲੋਗਬ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Sologub-1909.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q3811239|Q3811239]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ|ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Teja Singh LCCN2014680975 (cropped).jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q3812755|Q3812755]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ|ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q404622|Q404622]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸ਼ਰਤਚੰਦਰ|ਸਰਤ ਚੰਦਰ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Sarat Chandra Chattopadhyay portrait.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q42831|Q42831]]
| [[ਲੇਖਕ:ਇਵਾਨ ਤੁਰਗਨੇਵ|ਇਵਾਨ ਤੁਰਗਨੇਵ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Turgenev by Repin.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q43423|Q43423]]
| [[ਲੇਖਕ:ਈਸਪ|ਈਸਪ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Aesop pushkin01.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q454703|Q454703]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Amardas-Goindwal.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q45765|Q45765]]
| [[ਲੇਖਕ:ਜੈਕ ਲੰਡਨ|ਜੈਕ ਲੰਡਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Jack London young.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q4724829|Q4724829]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਮੁਲਤਾਨੀ|ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਮੁਲਤਾਨੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q47737|Q47737]]
| [[ਲੇਖਕ:ਖ਼ਲੀਲ ਜਿਬਰਾਨ|ਖ਼ਲੀਲ ਜਿਬਰਾਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Kahlil Gibran 1913.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q48545174|Q48545174]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ੍ਰੈਂਕ ਲੁਗਾਰਡ ਬ੍ਰੇਨ|ਫ੍ਰੈਂਕ ਲੁਗਾਰਡ ਬ੍ਰੇਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q488539|Q488539]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ|ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q535|Q535]]
| [[ਲੇਖਕ:ਵਿਕਟਰ ਹਿਊਗੋ|ਵਿਕਟਰ ਹਿਊਗੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Victor Hugo by Étienne Carjat 1876 - full.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q5673|Q5673]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਾਂਸ ਕ੍ਰਿਸਚਨ ਆਂਡਰਸਨ|ਹਾਂਸ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਐਂਡਰਸਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Hans Christian Andersen by Thora Hallager 1869.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q5678981|Q5678981]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਾਸ਼ਮ ਸ਼ਾਹ|ਹਾਸ਼ਮ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q5685|Q5685]]
| [[ਲੇਖਕ:ਐਂਤਨ ਚੈਖਵ|ਐਂਤਨ ਚੈਖਵ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Anton Chekhov with bow-tie sepia image.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q584501|Q584501]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ|ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:ShahMuhammad.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q60803|Q60803]]
| [[ਲੇਖਕ:ਖ਼ਵਾਜਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਫ਼ਰੀਦ|ਖਵਾਜਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਫ਼ਰੀਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q61119073|Q61119073]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਦਾਇਤੁੱਲਾ|ਹਦਾਇਤੁੱਲਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q6347061|Q6347061]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ|ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Photograph of Kahn Singh of Nabha.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q6368245|Q6368245]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਰਮ ਸਿੰਘ|ਕਰਮ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q65396609|Q65396609]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ|ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q6792411|Q6792411]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਾਈਂ ਮੌਲਾ ਸ਼ਾਹ|ਮੌਲਾ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Sain Maula Shah.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q692|Q692]]
| [[ਲੇਖਕ:ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ|ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Shakespeare.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q7200|Q7200]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ|ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Kiprensky Pushkin.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q7241|Q7241]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ|ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Rabindranath Tagore in 1909.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q7243|Q7243]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ|ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:L.N.Tolstoy Prokudin-Gorsky.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q7245|Q7245]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮਾਰਕ ਟਵੇਨ|ਮਾਰਕ ਟਵੇਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:MarkTwain.LOC.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q7260822|Q7260822]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ|ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Pooran Singh.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q7265733|Q7265733]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਾਦਰਯਾਰ|ਕਾਦਰਯਾਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q732446|Q732446]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ|ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Hazrat Sachal Sarmast.JPG|center|128px]]
|-
| [[:d:Q81059995|Q81059995]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪੰਡਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ|ਪੰਡਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q81265976|Q81265976]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਰਕਤ ਸਿੰਘ ਅਨੰਦ|ਬਰਕਤ ਸਿੰਘ ਅਨੰਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q81576|Q81576]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਸ਼ੀਦ ਜਹਾਂ|ਰਸ਼ੀਦ ਜਹਾਂ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| 
|-
| [[:d:Q83322|Q83322]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Mural painting of Guru Nanak from Gurdwara Baba Atal Rai.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q87346367|Q87346367]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਬੂ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ|ਬਾਬੂ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q87408047|Q87408047]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਣੀ|ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਣੀ]]
| 
| 
|-
| [[:d:Q87408093|Q87408093]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਬੀਰ ਢਿੱਲੋਂ|ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q87408045|Q87408045]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਵੰਤ ਚੌਹਾਨ|ਬਲਵੰਤ ਚੌਹਾਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q905|Q905]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ਼ਰਾਂਜ਼ ਕਾਫ਼ਕਾ|ਫ਼ਰਾਂਜ਼ ਕਾਫ਼ਕਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Franz Kafka, 1923.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q9061|Q9061]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ|ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Karl Marx 001 restored.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q930489|Q930489]]
| [[ਲੇਖਕ:ਯੋਸ਼ੀਕੀ ਹਯਾਮਾ|ਯੋਸ਼ੀਕੀ ਹਯਾਮਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Yoshiki Hayama.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q9327|Q9327]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੋਪਾਸਾਂ|ਮੋਪਾਂਸਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [[ਤਸਵੀਰ:Maupassant par Nadar.jpg|center|128px]]
|-
| [[:d:Q96141534|Q96141534]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਭੌਰ|ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਭੌਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q20607826|Q20607826]]
| [[ਲੇਖਕ:ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ|ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਕਾਮਿਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q136099836|Q136099836]]
| [[ਲੇਖਕ:ਜਿਤੇਸ਼ ਤਾਂਗੜੀ|ਜਿਤੇਸ਼ ਤਾਂਗੜੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q136100973|Q136100973]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਹਰਿੰਦਰ|ਭਾਈ ਹਰਿੰਦਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q136436115|Q136436115]]
| [[ਲੇਖਕ:ਨਿਰਮਲ ਬਰਾੜ|ਨਿਰਮਲ ਬਰਾੜ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q130564248|Q130564248]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲਾਹੌਰਾ ਸਿੰਘ ਮੁਸੱਵਰ|ਲਾਹੌਰਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|-
| [[:d:Q5284740|Q5284740]]
| [[ਲੇਖਕ:ਡਾਕਟਰ ਦੀਵਾਨ ਸਿੰਘ ਕਾਲੇਪਾਣੀ|ਡਾ. ਦੀਵਾਨ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
|}
{{Wikidata list end}}</text>
      <sha1>2dz92u2meis6h4gek6i9la9jo8gpuu9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਵਿਕੀਸਰੋਤ:ਲੇਖਕ</title>
    <ns>4</ns>
    <id>34296</id>
    <revision>
      <id>217694</id>
      <parentid>216652</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T04:37:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ListeriaBot</username>
        <id>947</id>
      </contributor>
      <comment>Wikidata list updated [V2]</comment>
      <origin>217694</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="32032" sha1="guqf1ahp1gbgvrk11sw56d7xlvwozd2" xml:space="preserve">for the list of punjabi authors in public domain, [[d:Wikidata:WikiProject Punjab/Lists/Literature/Punjabi Authors in Public Domain|See Here]]
{{Wikidata list|sparql=
SELECT ?item
WHERE {
?item wdt:P31 wd:Q5 . # all humans
    [] schema:about ?item; schema:isPartOf &lt;https://pa.wikisource.org/&gt;; schema:name ?ws . # who have author pages in Punjabi Wikisource
}
|columns=number:#,item:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਆਈਟਮ,label:ਨਾਂ,p21,P214,p18
|sort=label
}}
{| class='wikitable sortable'
! #
! ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਆਈਟਮ
! ਨਾਂ
! ਲਿੰਗ
! ਵੀਆਈਏਐੱਫ ਆਈਡੀ
! ਤਸਵੀਰ
|-
| style='text-align:right'| 1
| [[:d:Q20605168|Q20605168]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ|ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Amarjit Chandan.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 2
| [[:d:Q31787730|Q31787730]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਮਾਮ ਬਖ਼ਸ਼|ਅਮਾਮ ਬਖ਼ਸ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 3
| [[:d:Q23434|Q23434]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਰਨੈਸਟ ਹੈਮਿੰਗਵੇ|ਅਰਨੈਸਟ ਹੈਮਿੰਗਵੇ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/97006051 97006051]
| [[ਤਸਵੀਰ:ErnestHemingway.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 4
| [[:d:Q4724829|Q4724829]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਮੁਲਤਾਨੀ|ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਮੁਲਤਾਨੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 5
| [[:d:Q7200|Q7200]]
| [[ਲੇਖਕ:ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ|ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪੁਸ਼ਕਿਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/66477450 66477450]
| [[ਤਸਵੀਰ:Kiprensky Pushkin.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 6
| [[:d:Q107013029|Q107013029]]
| [[ਲੇਖਕ:ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ|ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 7
| [[:d:Q42831|Q42831]]
| [[ਲੇਖਕ:ਇਵਾਨ ਤੁਰਗਨੇਵ|ਇਵਾਨ ਤੁਰਗਨੇਵ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/41847346 41847346]
| [[ਤਸਵੀਰ:Turgenev by Repin.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 8
| [[:d:Q43423|Q43423]]
| [[ਲੇਖਕ:ਈਸਪ|ਈਸਪ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/100165533 100165533]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/100165546 100165546]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/1129154381049930292197 1129154381049930292197]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/12145857061922921707 12145857061922921707]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/125158790747738852812 125158790747738852812]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/217145542717396642205 217145542717396642205]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/248167803564117772612 248167803564117772612]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/269167803564417772623 269167803564417772623]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/2704168049031938410007 2704168049031938410007]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/294159474317527662609 294159474317527662609]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/3543154260822524480009 3543154260822524480009]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/596144647707005091731 596144647707005091731]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/64013451 64013451]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/642159477999227990003 642159477999227990003]
| [[ਤਸਵੀਰ:Aesop pushkin01.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 9
| [[:d:Q18031683|Q18031683]]
| [[ਲੇਖਕ:ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ|ਈਸ਼ਵਰ ਚੰਦਰ ਨੰਦਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/77235706 77235706]
| [[ਤਸਵੀਰ:IC (Ishwar Chander) Nanda in 1950s.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 10
| [[:d:Q35900|Q35900]]
| [[ਲੇਖਕ:ਉਮਰ ਖ਼ਯਾਮ|ਉਮਰ ਖ਼ਯਾਮ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/100210377 100210377]
| [[ਤਸਵੀਰ:Omar Khayyam2.JPG|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 11
| [[:d:Q5685|Q5685]]
| [[ਲੇਖਕ:ਐਂਤਨ ਚੈਖਵ|ਐਂਤਨ ਚੈਖਵ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/95216565 95216565]
| [[ਤਸਵੀਰ:Anton Chekhov with bow-tie sepia image.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 12
| [[:d:Q16867|Q16867]]
| [[ਲੇਖਕ:ਐਡਗਰ ਐਲਨ ਪੋ|ਐਡਗਰ ਐਲਨ ਪੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/60351476 60351476]
| [[ਤਸਵੀਰ:Edgar Allan Poe, circa 1849, restored, squared off.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 13
| [[:d:Q172788|Q172788]]
| [[ਲੇਖਕ:ਓ ਹੈਨਰੀ|ਓ ਹੈਨਰੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/46770914 46770914]
| [[ਤਸਵੀਰ:William Sydney Porter by doubleday.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 14
| [[:d:Q30875|Q30875]]
| [[ਲੇਖਕ:ਔਸਕਰ ਵਾਈਲਡ|ਔਸਕਰ ਵਾਈਲਡ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/34464414 34464414]
| [[ਤਸਵੀਰ:Oscar Wilde by Napoleon Sarony. Three-quarter-length photograph, seated.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 15
| [[:d:Q87408047|Q87408047]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਣੀ|ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਾਹਣੀ]]
| 
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 16
| [[:d:Q6368245|Q6368245]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਰਮ ਸਿੰਘ|ਕਰਮ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/40819928 40819928]
| 
|-
| style='text-align:right'| 17
| [[:d:Q7265733|Q7265733]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਾਦਰਯਾਰ|ਕਾਦਰਯਾਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/75252074 75252074]
| 
|-
| style='text-align:right'| 18
| [[:d:Q6347061|Q6347061]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ|ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/66643146 66643146]
| [[ਤਸਵੀਰ:Photograph of Kahn Singh of Nabha.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 19
| [[:d:Q9061|Q9061]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ|ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/49228757 49228757]
| [[ਤਸਵੀਰ:Karl Marx 001 restored.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 20
| [[:d:Q20605976|Q20605976]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼|ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/45856298 45856298]
| 
|-
| style='text-align:right'| 21
| [[:d:Q230476|Q230476]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕੇਟ ਸ਼ੋਪਨ|ਕੇਟ ਸ਼ੋਪਨ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| [https://viaf.org/viaf/46758932 46758932]
| [[ਤਸਵੀਰ:Kate Chopin.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 22
| [[:d:Q270632|Q270632]]
| [[ਲੇਖਕ:ਕੈਥਰੀਨ ਮੈਂਸਫੀਲਡ|ਕੈਥਰੀਨ ਮੈਂਸਫੀਲਡ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| [https://viaf.org/viaf/41843502 41843502]
| [[ਤਸਵੀਰ:Katherine Mansfield (no signature).jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 23
| [[:d:Q60803|Q60803]]
| [[ਲੇਖਕ:ਖ਼ਵਾਜਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਫ਼ਰੀਦ|ਖਵਾਜਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਫ਼ਰੀਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/49416501 49416501]
| 
|-
| style='text-align:right'| 24
| [[:d:Q47737|Q47737]]
| [[ਲੇਖਕ:ਖ਼ਲੀਲ ਜਿਬਰਾਨ|ਖ਼ਲੀਲ ਜਿਬਰਾਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/88896061 88896061]
| [[ਤਸਵੀਰ:Kahlil Gibran 1913.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 25
| [[:d:Q20606273|Q20606273]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪੀਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ|ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 26
| [[:d:Q20609264|Q20609264]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਆਲਮਪੁਰੀ|ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਆਲਮਪੁਰੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/1468494 1468494]
| 
|-
| style='text-align:right'| 27
| [[:d:Q20606660|Q20606660]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ|ਗੁਰਬਖ਼ਸ਼ ਸਿੰਘ ਫ਼ਰੈਂਕ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Gurbax Singh Frank at Amritsar in 2018 02.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 28
| [[:d:Q20606675|Q20606675]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ|ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Gurbhajan GIll Portrait.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 29
| [[:d:Q134867400|Q134867400]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ|ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਕੌਰ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 30
| [[:d:Q454703|Q454703]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/11165917 11165917]
| [[ਤਸਵੀਰ:Amardas-Goindwal.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 31
| [[:d:Q369920|Q369920]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/59320006 59320006]
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Arjan.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 32
| [[:d:Q370204|Q370204]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/21024361 21024361]
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Angad.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 33
| [[:d:Q312967|Q312967]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ|ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/7403162 7403162]
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Gobind Singh.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 34
| [[:d:Q2019145|Q2019145]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਤੇਗ਼ ਬਹਾਦਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/27877132 27877132]
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru teg bahadur.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 35
| [[:d:Q83322|Q83322]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/34502973 34502973]
| [[ਤਸਵੀਰ:Mural painting of Guru Nanak from Gurdwara Baba Atal Rai.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 36
| [[:d:Q335353|Q335353]]
| [[ਲੇਖਕ:ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਜੀ|ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/42640192 42640192]
| [[ਤਸਵੀਰ:Guru Ram Das.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 37
| [[:d:Q27950153|Q27950153]]
| [[ਲੇਖਕ:ਚਰਨ ਪੁਆਧੀ|ਚਰਨ ਪੁਆਧੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Charan Puadhi Koharwala Punjabi Poet 33.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 38
| [[:d:Q20606826|Q20606826]]
| [[ਲੇਖਕ:ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ|ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/60474856 60474856]
| 
|-
| style='text-align:right'| 39
| [[:d:Q20607074|Q20607074]]
| [[ਲੇਖਕ:ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੋਹਲ|ਜਨਮੇਜਾ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Janmeja Singh Johl.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 40
| [[:d:Q136099836|Q136099836]]
| [[ਲੇਖਕ:ਜਿਤੇਸ਼ ਤਾਂਗੜੀ|ਜਿਤੇਸ਼ ਤਾਂਗੜੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 41
| [[:d:Q45765|Q45765]]
| [[ਲੇਖਕ:ਜੈਕ ਲੰਡਨ|ਜੈਕ ਲੰਡਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/1878155566455313380007 1878155566455313380007]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/46764200 46764200]
| [[ਤਸਵੀਰ:Jack London young.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 42
| [[:d:Q5284740|Q5284740]]
| [[ਲੇਖਕ:ਡਾਕਟਰ ਦੀਵਾਨ ਸਿੰਘ ਕਾਲੇਪਾਣੀ|ਡਾ. ਦੀਵਾਨ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 43
| [[:d:Q134004281|Q134004281]]
| [[ਲੇਖਕ:ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ|ਤਰਸੇਮ ਬਸ਼ਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 44
| [[:d:Q20607826|Q20607826]]
| [[ਲੇਖਕ:ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ|ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਕਾਮਿਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/94873272 94873272]
| 
|-
| style='text-align:right'| 45
| [[:d:Q3811239|Q3811239]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ|ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/65344897 65344897]
| [[ਤਸਵੀਰ:Teja Singh LCCN2014680975 (cropped).jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 46
| [[:d:Q112072863|Q112072863]]
| [[ਲੇਖਕ:ਡਾ. ਦੇਵੀ ਦਾਸ ਜੀ 'ਹਿੰਦੀ'|ਦੇਵੀ ਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/31321911 31321911]
| 
|-
| style='text-align:right'| 47
| [[:d:Q20608152|Q20608152]]
| [[ਲੇਖਕ:ਨਜਾਬਤ|ਨਜਾਬਤ]]
| 
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 48
| [[:d:Q136436115|Q136436115]]
| [[ਲੇਖਕ:ਨਿਰਮਲ ਬਰਾੜ|ਨਿਰਮਲ ਬਰਾੜ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 49
| [[:d:Q132131245|Q132131245]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪਰਮਜੀਤ ਮਾਨ|ਪਰਮਜੀਤ ਮਾਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 50
| [[:d:Q96141534|Q96141534]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਭੌਰ|ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਭੌਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 51
| [[:d:Q7260822|Q7260822]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ|ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/2479184 2479184]
| [[ਤਸਵੀਰ:Pooran Singh.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 52
| [[:d:Q65396609|Q65396609]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ|ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਗੰਗਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 53
| [[:d:Q174152|Q174152]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ|ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/95216097 95216097]
| [[ਤਸਵੀਰ:Prem chand.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 54
| [[:d:Q81059995|Q81059995]]
| [[ਲੇਖਕ:ਪੰਡਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ|ਪੰਡਤ ਨਰੈਣ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 55
| [[:d:Q123847379|Q123847379]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ਼ਰਦ ਫ਼ਕੀਰ|ਫਰਦ ਫ਼ਕੀਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 56
| [[:d:Q34787|Q34787]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫਰੈਡਰਿਕ ਏਂਗਲਜ਼|ਫਰੈਡਰਿਕ ਏਂਗਲਜ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/68928644 68928644]
| [[ਤਸਵੀਰ:Friedrich Engels portrait (cropped).jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 57
| [[:d:Q905|Q905]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ਼ਰਾਂਜ਼ ਕਾਫ਼ਕਾ|ਫ਼ਰਾਂਜ਼ ਕਾਫ਼ਕਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/56611857 56611857]
| [[ਤਸਵੀਰ:Franz Kafka, 1923.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 58
| [[:d:Q20608659|Q20608659]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਦੀਨ ਸ਼ਰਫ਼|ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਦੀਨ ਸ਼ਰਫ਼]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/1351221 1351221]
| 
|-
| style='text-align:right'| 59
| [[:d:Q380728|Q380728]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫਿਓਦਰ ਸੋਲੋਗਬ|ਫਿਓਦਰ ਸੋਲੋਗਬ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/44305652 44305652]
| [[ਤਸਵੀਰ:Sologub-1909.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 60
| [[:d:Q48545174|Q48545174]]
| [[ਲੇਖਕ:ਫ੍ਰੈਂਕ ਲੁਗਾਰਡ ਬ੍ਰੇਨ|ਫ੍ਰੈਂਕ ਲੁਗਾਰਡ ਬ੍ਰੇਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/32800916 32800916]
| 
|-
| style='text-align:right'| 61
| [[:d:Q81265976|Q81265976]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਰਕਤ ਸਿੰਘ ਅਨੰਦ|ਬਰਕਤ ਸਿੰਘ ਅਨੰਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 62
| [[:d:Q87408093|Q87408093]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਬੀਰ ਢਿੱਲੋਂ|ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 63
| [[:d:Q20608768|Q20608768]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਰਾਮ|ਬਲਰਾਮ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Balram Playwright.JPG|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 64
| [[:d:Q31789116|Q31789116]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ|ਬਲਵੀਰ ਸਿੰਘ]]
| 
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 65
| [[:d:Q87408045|Q87408045]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਲਵੰਤ ਚੌਹਾਨ|ਬਲਵੰਤ ਚੌਹਾਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 66
| [[:d:Q3244622|Q3244622]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਬਾ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ|ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/212332446 212332446]
| [[ਤਸਵੀਰ:Detail of Baba Farid from a Guler painting showing an imaginary meeting of Sufi saints.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 67
| [[:d:Q87346367|Q87346367]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਬੂ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ|ਬਾਬੂ ਤੇਜਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 68
| [[:d:Q112727019|Q112727019]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਵਾ ਬਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ|ਬਾਵਾ ਬਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 69
| [[:d:Q20608841|Q20608841]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ|ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/16150802 16150802]
| 
|-
| style='text-align:right'| 70
| [[:d:Q3351571|Q3351571]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ|ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/64805763 64805763]
| 
|-
| style='text-align:right'| 71
| [[:d:Q377881|Q377881]]
| [[ਲੇਖਕ:ਬੰਕਿਮਚੰਦਰ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ|ਬੰਕਿਮਚੰਦਰ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/46770296 46770296]
| [[ਤਸਵੀਰ:Bankimchandra Chattapadhay.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 72
| [[:d:Q312551|Q312551]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਗਤ ਕਬੀਰ|ਭਗਤ ਕਬੀਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/262355054 262355054]
| [[ਤਸਵੀਰ:Kabir.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 73
| [[:d:Q377808|Q377808]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਗਤ ਸਿੰਘ|ਭਗਤ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/95329648 95329648]
| [[ਤਸਵੀਰ:Bhagat Singh 1929.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 74
| [[:d:Q20608916|Q20608916]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਗਵੰਤ ਰਸੂਲਪੁਰੀ|ਭਗਵੰਤ ਰਸੂਲਪੁਰੀ]]
| 
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 75
| [[:d:Q132130150|Q132130150]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ|ਭਾਈ ਇੰਦਰ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 76
| [[:d:Q192302|Q192302]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ|ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/257162664559355002507 257162664559355002507]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/267309460 267309460]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/438159474201427661393 438159474201427661393]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/816937 816937]
| [[ਤਸਵੀਰ:Bhai Gurdas scribing Adi Granth.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 77
| [[:d:Q3631340|Q3631340]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ|ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/266979474 266979474]
| [[ਤਸਵੀਰ:Vir Singh 1972 stamp of India.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 78
| [[:d:Q136100973|Q136100973]]
| [[ਲੇਖਕ:ਭਾਈ ਹਰਿੰਦਰ|ਭਾਈ ਹਰਿੰਦਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 79
| [[:d:Q7245|Q7245]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮਾਰਕ ਟਵੇਨ|ਮਾਰਕ ਟਵੇਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/16444837 16444837]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/305239133 305239133]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/50566653 50566653]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/53367783 53367783]
| [[ਤਸਵੀਰ:MarkTwain.LOC.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 80
| [[:d:Q107000|Q107000]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ|ਮਿਰਜ਼ਾ ਗ਼ਾਲਿਬ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/7429542 7429542]
| [[ਤਸਵੀਰ:Mirza Ghalib photograph 3.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 81
| [[:d:Q12706|Q12706]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ|ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/96998392 96998392]
| [[ਤਸਵੀਰ:Maxim Gorky LOC Restored edit1.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 82
| [[:d:Q9327|Q9327]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੋਪਾਸਾਂ|ਮੋਪਾਂਸਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/29537765 29537765]
| [[ਤਸਵੀਰ:Maupassant par Nadar.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 83
| [[:d:Q20609258|Q20609258]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ|ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/77726034 77726034]
| 
|-
| style='text-align:right'| 84
| [[:d:Q1001|Q1001]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ|ਮੋਹਨਦਾਸ ਕਰਮਚੰਦ ਗਾਂਧੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/71391324 71391324]
| [[ਤਸਵੀਰ:Mahatma-Gandhi, studio, 1931.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 85
| [[:d:Q13139853|Q13139853]]
| [[ਲੇਖਕ:ਮੌਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੁਸ਼ਤਾ|ਮੌਲਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੁਸ਼ਤਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 86
| [[:d:Q6792411|Q6792411]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਾਈਂ ਮੌਲਾ ਸ਼ਾਹ|ਮੌਲਾ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Sain Maula Shah.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 87
| [[:d:Q930489|Q930489]]
| [[ਲੇਖਕ:ਯੋਸ਼ੀਕੀ ਹਯਾਮਾ|ਯੋਸ਼ੀਕੀ ਹਯਾਮਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/37715786 37715786]
| [[ਤਸਵੀਰ:Yoshiki Hayama.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 88
| [[:d:Q113726602|Q113726602]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਘਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬੀਰ|ਰਘਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬੀਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/21277389 21277389]
| 
|-
| style='text-align:right'| 89
| [[:d:Q7241|Q7241]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ|ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/24608356 24608356]
| [[ਤਸਵੀਰ:Rabindranath Tagore in 1909.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 90
| [[:d:Q81576|Q81576]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਸ਼ੀਦ ਜਹਾਂ|ਰਸ਼ੀਦ ਜਹਾਂ]]
| ''[[:d:Q6581072|ਨਾਰੀ]]''
| [https://viaf.org/viaf/38513560 38513560]
| 
|-
| style='text-align:right'| 91
| [[:d:Q3812755|Q3812755]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ|ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/118970 118970]
| 
|-
| style='text-align:right'| 92
| [[:d:Q111991252|Q111991252]]
| [[ਲੇਖਕ:ਰਿਸ਼ੀ ਹਿਰਦੇਪਾਲ|ਰਿਸ਼ੀ ਹਿਰਦੇਪਾਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 93
| [[:d:Q140303|Q140303]]
| [[ਲੇਖਕ:﻿ਧਨੀ ਰਾਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ|ਲਾਲਾ ਧਨੀ ਰਾਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/35766333 35766333]
| [[ਤਸਵੀਰ:Dhani Ram Chatrik.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 94
| [[:d:Q132130017|Q132130017]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲਾਲਾ ਬਿਹਾਰੀਲਾਲ|ਲਾਲਾ ਬਿਹਾਰੀਲਾਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 95
| [[:d:Q130564248|Q130564248]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲਾਹੌਰਾ ਸਿੰਘ ਮੁਸੱਵਰ|ਲਾਹੌਰਾ ਸਿੰਘ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 96
| [[:d:Q7243|Q7243]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ|ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/96987389 96987389]
| [[ਤਸਵੀਰ:L.N.Tolstoy Prokudin-Gorsky.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 97
| [[:d:Q1403|Q1403]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲੁਇਗੀ ਪਿਰਾਂਡੇਲੋ|ਲੁਈਗੀ ਪਿਰਾਂਦੋਲੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/64010465 64010465]
| [[ਤਸਵੀਰ:Luigi Pirandello 1932.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 98
| [[:d:Q23114|Q23114]]
| [[ਲੇਖਕ:ਲੂ ਸ਼ੁਨ|ਲੂ ਸ਼ੁਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/29537230 29537230]
| [[ਤਸਵੀਰ:LuXun1930.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 99
| [[:d:Q3631344|Q3631344]]
| [[ਲੇਖਕ:ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ|ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/317144724 317144724]
| [[ਤਸਵੀਰ:Trilok singh Artist Waris Shah.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 100
| [[:d:Q535|Q535]]
| [[ਲੇਖਕ:ਵਿਕਟਰ ਹਿਊਗੋ|ਵਿਕਟਰ ਹਿਊਗੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/9847974 9847974]
| [[ਤਸਵੀਰ:Victor Hugo by Étienne Carjat 1876 - full.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 101
| [[:d:Q692|Q692]]
| [[ਲੇਖਕ:ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ|ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/96994048 96994048]
| [[ਤਸਵੀਰ:Shakespeare.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 102
| [[:d:Q156501|Q156501]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਆਦਤ ਹਸਨ ਮੰਟੋ|ਸਆਦਤ ਹਸਨ ਮੰਟੋ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/71500079 71500079]
| [[ਤਸਵੀਰ:Saadat Hasan Manto.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 103
| [[:d:Q732446|Q732446]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ|ਸਚਲ ਸਰਮਸਤ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/51877896 51877896]
| [[ਤਸਵੀਰ:Hazrat Sachal Sarmast.JPG|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 104
| [[:d:Q128792617|Q128792617]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਤਦੀਪ ਗਿੱਲ|ਸਤਦੀਪ ਗਿੱਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:Gill, Satdeep Jan 2020.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 105
| [[:d:Q404622|Q404622]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸ਼ਰਤਚੰਦਰ|ਸਰਤ ਚੰਦਰ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/68938788 68938788]
| [[ਤਸਵੀਰ:Sarat Chandra Chattopadhyay portrait.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 106
| [[:d:Q584501|Q584501]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ|ਸ਼ਾਹ ਮੁਹੰਮਦ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| [[ਤਸਵੀਰ:ShahMuhammad.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 107
| [[:d:Q311526|Q311526]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸਾਕੀ|ਸਾਕੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/7396805 7396805]
| [[ਤਸਵੀਰ:Hector Hugh Munro.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 108
| [[:d:Q20609760|Q20609760]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਦੇਵ ਮਾਦਪੁਰੀ|ਸੁਖਦੇਵ ਮਾਦਪੁਰੀ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/65348016 65348016]
| [[ਤਸਵੀਰ:Sukhdev Madpuri.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 109
| [[:d:Q124145821|Q124145821]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ|ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 110
| [[:d:Q20609773|Q20609773]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਪਾਲ|ਸੁਖਪਾਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਹਸਰਤ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/16110300 16110300]&lt;br/&gt;[https://viaf.org/viaf/259151170880339091378 259151170880339091378]
| 
|-
| style='text-align:right'| 111
| [[:d:Q20609798|Q20609798]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਖਵੰਤ ਹੁੰਦਲ|ਸੁਖਵੰਤ ਹੁੰਦਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 112
| [[:d:Q112029965|Q112029965]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲੇਕੇ|ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਲੇਕੇ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 113
| [[:d:Q488539|Q488539]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ|ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/54328693 54328693]
| 
|-
| style='text-align:right'| 114
| [[:d:Q134870191|Q134870191]]
| [[ਲੇਖਕ:ਸੰਤ ਸਿੰਘ 'ਅਮਰ'|ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਅਮਰ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 115
| [[:d:Q61119073|Q61119073]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਦਾਇਤੁੱਲਾ|ਹਦਾਇਤੁੱਲਾ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/288593968 288593968]
| 
|-
| style='text-align:right'| 116
| [[:d:Q20610051|Q20610051]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਦਿਲਬਾਗ਼ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ|ਹਰਦਿਲਬਾਗ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 117
| [[:d:Q112031529|Q112031529]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ 'ਹਰਲਾਜ'|ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ 'ਹਰਲਾਜ']]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/10154681973647862954 10154681973647862954]
| [[ਤਸਵੀਰ:Harnam singh harlaaj.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 118
| [[:d:Q20610081|Q20610081]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ|ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਨਰੂਲਾ]]
| 
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 119
| [[:d:Q20610183|Q20610183]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੂਪ|ਹਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੂਪ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| 
| 
|-
| style='text-align:right'| 120
| [[:d:Q5673|Q5673]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਾਂਸ ਕ੍ਰਿਸਚਨ ਆਂਡਰਸਨ|ਹਾਂਸ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਐਂਡਰਸਨ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/4925902 4925902]
| [[ਤਸਵੀਰ:Hans Christian Andersen by Thora Hallager 1869.jpg|center|128px]]
|-
| style='text-align:right'| 121
| [[:d:Q5678981|Q5678981]]
| [[ਲੇਖਕ:ਹਾਸ਼ਮ ਸ਼ਾਹ|ਹਾਸ਼ਮ ਸ਼ਾਹ]]
| ''[[:d:Q6581097|ਮਰਦ]]''
| [https://viaf.org/viaf/314845355 314845355]
| 
|}
{{Wikidata list end}}</text>
      <sha1>guqf1ahp1gbgvrk11sw56d7xlvwozd2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਭਾਗ -5.pdf/78</title>
    <ns>250</ns>
    <id>49963</id>
    <revision>
      <id>217688</id>
      <parentid>216714</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T16:50:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mulkh Singh</username>
        <id>386</id>
      </contributor>
      <origin>217688</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5339" sha1="coyw3dcyva9ntvm2chvd7zhnwtowd2n" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Dugal harpreet&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਗਰੇ ਤੋਂ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਖੁੱਗ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉੱਥੇ ਦੋ ਜੜੁੱਤ ਨਹਿਰਾਂ ਦੀ ਵੱਖੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਧਰਿਆ ਹੋਵੇ।

{{gap}}ਦਿਨ ਲੰਘਦੇ ਗਏ। ਬਲਵੰਤ ਹੋਸਟਲ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਕਮਰੇ 'ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਕਮਰੇ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਬੱਤੀ ਦਿਨ ਰਾਤ ਜਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਹੋਸਟਲ ਦੇ ਵਾਰਡਨ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਬਲਵੰਤ ਕਹਿੰਦਾ-ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਾਹਿਬ, ਇਸ ਕਮਰੇ ਦੀ ਬੱਤੀ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਬਲਦੀ ਬਈ ਇਸ ਕਮਰੇ 'ਚ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਹਨੇਰਾ ਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ। ਬੱਤੀ ਤਾਂ ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਲਦੀ ਐ ਬਈ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਇਹ ਬਲਵੰਤ ਦਾ ਕਮਰੈ।' ਵਾਰਡਨ ਹੱਸ ਹੱਸ ਦੂਹਰਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ।

{{gap}}ਬਲਵੰਤ ਨੇ ਹੋਸਟਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਉਹ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਕਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਦੀ ਭਰਜਾਈ ਖਿਝਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਰਜਾਈ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਬੀ.ਏ. ਵਿਚੋਂ ਪਾਸ ਹੋਇਆ ਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਭਰਜਾਈ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ, ਕਿਤੇ ਉਹ ਦੀ ਵਿਚੋਲਗੀ ਖ਼ੂਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ।

{{gap}}ਸਾਰੇ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਵਿੱਚ ਬਲਵੰਤ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਉੱਡ ਗਈ। ਹੁੱਕੀ ਵਾਲੇ ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਲੋਕ ਬਲਵੰਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ। ਆਥਣ ਵੇਲੇ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਕਮਲਿਆਂ ਬੌਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੜਕਾਂ ’ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਕਈ ਹੱਸਦੇ, ਕਈ ਰਸ਼ਕ ਕਰਦੇ, ਕਈ ਹਸਦ ਕਰਦੇ ਤੇ ਕਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ। ਕਾਲਜ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚੋਂ ਤੁਕਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ-'ਬਲਵੰਤ ਪੁੱਤ, ਬਦਨਾਮ ਨਾ ਹੋ’, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਟੋਂਹਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਇਸ਼ਕ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਪਾਣੀ 'ਚ ਹੈ। ਸਿਲਸਿਲਾ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਬੀ.ਐੱਡ. ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਆ ਗਿਆ। ਬੀ.ਐੱਡ. ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜਦੋਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਹਰ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਦਿਲ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਜੱਫ਼ੀ ਪਾ ਕੇ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਿਲ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਵੇ। ਬਲਵੰਤ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਸਭ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਭ ਇੱਛਾ ਕਹੀ। ਬਲਵੰਤ ਕਾਲਜ ਦੀ ਉੱਪਰਲੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ- 'ਰੇਸ਼ਮਾ ਅੱਜ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਐ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਚਾਹੁੰਨੀ ਐਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਵੇਗੀ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਕੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਕਾਲਜ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਟੱਪਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਬਲਵੰਤ ਤਾਂ ਐਥੋਂ ਈ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦੂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਪਾਂਚੇ ਉਤਾਂਹ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਦਾ ਛੱਪੜ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਪਊ।' ਛੱਤ ਦੇ ਜੰਗਲੇ 'ਤੋਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਕੱਢ ਕੇ ਜਦ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੇ ਸੱਠ ਫੁੱਟ ਥੱਲੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਉਹ ਦਾ ਸੀਤ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਬਲਵੰਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਸਿਮਟੀ।{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rh|78||ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>coyw3dcyva9ntvm2chvd7zhnwtowd2n</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਰਾਮ ਸਰੂਪ ਅਣਖੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਭਾਗ -5.pdf/79</title>
    <ns>250</ns>
    <id>49964</id>
    <revision>
      <id>217689</id>
      <parentid>139709</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T17:04:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mulkh Singh</username>
        <id>386</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਤਸਦੀਕ */</comment>
      <origin>217689</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5319" sha1="bhzs10xf2hhtzhf4impqhuzncp2czm2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Mulkh Singh&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿
{{gap}}ਰੋਹਤਕ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਰੇਸ਼ਮਾ ਜਦੋਂ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਆਈ ਤਾ ਬਲਵੰਤ ਤੇ ਇੰਦਰਜੀਤ ਆਪ ਓਸ ਨੂੰ ਗੱਡੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਗਏ। ਬਲਵੰਤ ਭਦੌੜ ਆ ਕੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ।

{{gap}}ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਰੋਹਤਕ ਤੋਂ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਆਈ ਕਿ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਓਥੇ ਉਹ ਦੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਗਲਾ ਸਾਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਵਜੇ ਤੋਂ ਸੱਤ ਵਜੇ ਤੱਕ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਸ਼ਗੰਜ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿੱਤ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਹੋਇਆ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਬਲਵੰਤ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਵੀ ਆ ਕੇ ਉਹ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਬਲਵੰਤ ਨੇ ਚੜ੍ਹੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹੀ ਤੇ ਉਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੋਹ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉੱਠੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਰੁਪਿਆ ਭਦੌੜ ਆਪਣੇ ਯਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਸੌ ਰੁਪਿਆ ਉਹ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਇੰਦਰਜੀਤ ਕੋਲ ਲੇਲ੍ਹੜਿਆ ਕੱਢ ਕੇ ਲੈ ਆਇਆ। ਚਾਰ ਸੌ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਉੱਥੇ ਲਾ ਕੇ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਆਇਆ ਕਿ ‘ਤੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਤੀ ਹੰਢਾ ਗਿਆ ਹੈ।’

{{gap}}ਅਗਸਤ-ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੇ ਮਥ ਮਥਾ ਕੇ ਉਹ ਦਾ ਸੈਂਟਰ ਰੋਹਤਕ ਦੀ ਥਾਂ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਭਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੇਣ ਆਈ ਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮਾ ਵੀ ਆ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਉਹ ਬਲਵੰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ। ਬਲਵੰਤ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਭਦੌੜ ਤੋਂ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਆ ਵੜਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਤੇ ਭਰਜਾਈ ਭਾਵੇਂ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਕੁਝ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦਾ ਘਰੇ ਬਲਵੰਤ ਕੋਲ ਖੁੱਲ੍ਹਮ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਆਉਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵਰਜਿਆ।

{{gap}}ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਤ ਦਿੱਤੀ-‘ਬਲਵੰਤ, ਐਵੇਂ ਭਕਾਈਂ ’ਚ ਕੋਈ ਫੈਦਾ ਨੀਂ। ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਐ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤੈ। ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ’ਤੇ ਨੇ। ਤੂੰ ਹੁਣ ਰੇਸ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇਹ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨ੍ਹੀਂ ਬਣਦੀ ਤਾਂ ਕੋਰਟ ਮੈਰਿਜ ਕਰਵਾ ਲੈ।’ ਬਲਵੰਤ ਕਹਿੰਦਾ-‘ਵਿਆਹ ਦੀ ਵੀ ਯਾਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਐ ਜਦੋਂ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਵਾ ਲੈ। ਆਪਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਇਹ ਨੇ ਭੱਜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਣੈ।’ 

{{gap}}ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਰਜਾਈ ਦੀ ਮਾਸੀ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਢਵਾ ਕੇ ਕੋਟਕਪੂਰੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦਾ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ। ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਉਹ ਰਿਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਰੇਸ਼ਮਾ ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਬਲਵੰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਧਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਖ਼ਰ ਘਰ ਦੀ ਘੁਸਰ ਮੁਸਰ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਹੀ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ-‘ਅਜੇ ਵੀ ਕੀ ਵਿਗੜਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਕ ਠੋਕ ਕੇ ਆਖੋ ਤੇ ਬਲਵੰਤ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਮਰਜ਼ੀ ਲੈ ਚੱਲੋ।’ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੇ ਰੋਹਤਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਮਾਂ ਜਦੋਂ ਆਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਝਗੜੇ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ&lt;noinclude&gt;

ਰੇਸ਼ਮ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ{{rh|||79}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bhzs10xf2hhtzhf4impqhuzncp2czm2</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217690</id>
      <parentid>217689</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T17:06:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mulkh Singh</username>
        <id>386</id>
      </contributor>
      <origin>217690</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5319" sha1="sig1e8nhuysbqhuxifw8lv84ndc7aol" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Mulkh Singh&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;﻿
{{gap}}ਰੋਹਤਕ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਰੇਸ਼ਮਾ ਜਦੋਂ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਆਈ ਤਾ ਬਲਵੰਤ ਤੇ ਇੰਦਰਜੀਤ ਆਪ ਓਸ ਨੂੰ ਗੱਡੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਗਏ। ਬਲਵੰਤ ਭਦੌੜ ਆ ਕੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ।

{{gap}}ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਰੋਹਤਕ ਤੋਂ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਆਈ ਕਿ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਓਥੇ ਉਹ ਦੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਗਲਾ ਸਾਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਵਜੇ ਤੋਂ ਸੱਤ ਵਜੇ ਤੱਕ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਸ਼ਗੰਜ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿੱਤ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਹੋਇਆ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਬਲਵੰਤ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਵੀ ਆ ਕੇ ਉਹ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਬਲਵੰਤ ਨੇ ਚੜ੍ਹੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹੀ ਤੇ ਉਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੋਹ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉੱਠੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਰੁਪਿਆ ਭਦੌੜ ਆਪਣੇ ਯਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਸੌ ਰੁਪਿਆ ਉਹ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਇੰਦਰਜੀਤ ਕੋਲ ਲੇਲ੍ਹੜਿਆ ਕੱਢ ਕੇ ਲੈ ਆਇਆ। ਚਾਰ ਸੌ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਉੱਥੇ ਲਾ ਕੇ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਆਇਆ ਕਿ ‘ਤੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਤੀ ਹੰਢਾ ਗਿਆ ਹੈ।’

{{gap}}ਅਗਸਤ-ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੇ ਮਥ ਮਥਾ ਕੇ ਉਹ ਦਾ ਸੈਂਟਰ ਰੋਹਤਕ ਦੀ ਥਾਂ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਭਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਇਮਤਿਹਾਨ ਦੇਣ ਆਈ ਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮਾ ਵੀ ਆ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਉਹ ਬਲਵੰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ। ਬਲਵੰਤ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਭਦੌੜ ਤੋਂ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਆ ਵੜਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਤੇ ਭਰਜਾਈ ਭਾਵੇਂ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਕੁਝ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੇਸ਼ਮਾ ਦਾ ਘਰੇ ਬਲਵੰਤ ਕੋਲ ਖੁੱਲ੍ਹਮ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਆਉਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵਰਜਿਆ।

{{gap}}ਇੰਦਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਤ ਦਿੱਤੀ-‘ਬਲਵੰਤ, ਐਵੇਂ ਭਕਾਈਂ ’ਚ ਕੋਈ ਫੈਦਾ ਨੀਂ। ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਐ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤੈ। ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ’ਤੇ ਨੇ। ਤੂੰ ਹੁਣ ਰੇਸ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇਹ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨ੍ਹੀਂ ਬਣਦੀ ਤਾਂ ਕੋਰਟ ਮੈਰਿਜ ਕਰਵਾ ਲੈ।’ ਬਲਵੰਤ ਕਹਿੰਦਾ-‘ਵਿਆਹ ਦੀ ਵੀ ਯਾਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਐ ਜਦੋਂ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਵਾ ਲੈ। ਆਪਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਇਹ ਨੇ ਭੱਜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਣੈ।’ 

{{gap}}ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਰਜਾਈ ਦੀ ਮਾਸੀ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਢਵਾ ਕੇ ਕੋਟਕਪੂਰੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦਾ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ। ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਉਹ ਰਿਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਰੇਸ਼ਮਾ ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਬਲਵੰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਧਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਖ਼ਰ ਘਰ ਦੀ ਘੁਸਰ ਮੁਸਰ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਹੀ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ-‘ਅਜੇ ਵੀ ਕੀ ਵਿਗੜਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹਿੱਕ ਠੋਕ ਕੇ ਆਖੋ ਤੇ ਬਲਵੰਤ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਮਰਜ਼ੀ ਲੈ ਚੱਲੋ।’ ਰੇਸ਼ਮਾ ਨੇ ਰੋਹਤਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਮਾਂ ਜਦੋਂ ਆਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਝਗੜੇ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ&lt;noinclude&gt;

{{rh|ਰੇਸ਼ਮ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ||79}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sig1e8nhuysbqhuxifw8lv84ndc7aol</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਕਿੱਸਾ ਹੀਰ ਲਾਹੌਰੀ.djvu/116</title>
    <ns>250</ns>
    <id>59666</id>
    <revision>
      <id>217695</id>
      <parentid>165264</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T04:43:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Marde Sehajpreet kaur</username>
        <id>1774</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217695</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3593" sha1="kph7q2cfxdxe4lz8soi5p3e35wp1pnu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Marde Sehajpreet kaur&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{center|( ੧੧੨ )}}
{{center|{{X-smaller|ਹੀਰ ਨੇ ਸ੍ਰਾਪ ਦੇਣਾ}}}}
{{Block center|&lt;poem&gt;ਬਾਹਿਰ ਨਿਕਲਕੇ ਹੀਰ ਨੇ ਆਹ ਮਾਰੀ ਏਸ ਨਗਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਸਾੜ ਰੱਬਾ
ਰਾਂਝੇ ਹੀਰ ਦਾ ਇਸ਼ਕ ਜੇ ਹੈ ਸੱਚਾ ਏਹ ਨਗਰ ਹੋ ਜਾਏ ਉਜਾੜ ਰੱਬਾ
ਰਾਜਾ ਰਹੇ ਨਾ ਰਾਣੀਆਂ ਜਲਨ ਸੱਭੇ ਜੋੜੀ ਬਣੀ ਦਿੱਤੀ ਏਸ ਪਾੜ ਰੱਬਾ
ਲਾਹੌਰੀ ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਯਾਰ ਦੀ ਹੀਰ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵੇ ਧਾੜ ਰੱਬਾ&lt;/poem&gt;}}

{{center|{{X-smaller|ਜੋਗੀ ਦੀ ਹੋਰ ਬਦਅਸੀਸ ਦੇਣੀ}}}}
{{Block center|&lt;poem&gt;ਦੂਜੀਵਾਰ ਫ਼ਕੀਰ ਦੁਆ ਮੰਗੀ ਏਸ ਨਗਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਜਾਲ ਰੱਬਾ
ਮਾਰ ਕੁੱਟ ਲਾਈ ਅੱਗੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇਂ ਰੋਂਦੀ ਹੀਰ ਗਈ ਖੇੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਬਾ
ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪੀਰ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖੀਂ ਏਥੇ ਜ਼ਾਹਿਰੀ ਕਲਾ ਵਿਖਾਲ ਰੱਬਾ
ਦਿੱਤੀ ਹੀਰ ਰਾਜੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਥੋਂ ਪੁਛਿਆ ਕੋਈ ਨਾ ਹਾਲ ਰੱਬਾ
ਹੁਣ ਦੀ ਵਿੱਛੜੀ ਏਹ ਜੱਟੀ ਹੀਰ ਮੈਥੋਂ ਮੇਲ ਹੋਂਵਣਾ ਫੇਰ ਮੁਹਾਲ ਰੱਬਾ
ਲਾਹੌਰੀ ਜਾਣ ਨਾ ਦੇਹ ਏਨਾ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਲ ਜਾਲ ਰੱਬਾ ਏਥੇ ਜਾਲ ਰੱਬਾ&lt;/poem&gt;}}

{{center|{{X-smaller|ਜੋਗੀ ਨੇ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਰੱਬ ਅਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਣੀ}}}}
{{Block center|&lt;poem&gt;ਕਰੀਂ ਕੈਹਰ ਕਹਾਰ ਏਸ ਘੜੀ ਅੰਦਰ ਏਸ ਸ਼ੇਹਰ ਨੂੰ ਲਾਈਂ ਦਾ ਅੱਗ ਰੱਬਾ
ਹੋਵੇ ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਫ਼ਕੀਰ ਦੀ ਜੇ ਪੈਰੀਂ ਪਵੇ ਰਾਜਾ ਦੇਖੋ ਜੱਗ ਰੱਬਾ
ਰਾਜਾ ਹੀਰ ਦਵਾਏ ਤੇ ਮਿਲੇ ਮੇਰੀ ਪੈਰੀਂ ਆਨ ਰੱਖੇ ਸਿਰੋਂ ਪੱਗ ਰੱਬਾ
ਲਾਹੌਰੀ ਵਾਂਗ ਨਿਮਾਂਣਿਆਂ ਭੌਂਕਿਆ ਏਹ ਆਜਜ਼ ਤੇਰੇ ਦ੍ਰਬਾਰ ਦਾ ਸੱਗ ਰੱਬਾ&lt;/poem&gt;}}

{{center|{{X-smaller|ਜੋਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਰਬ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਮਨਜੂਰ ਹੋਈ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਣੀ}}}}
{{Block center|&lt;poem&gt;ਕਰਣਾ ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹ ਨਾ ਮਿਲੇ ਘਬਰਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ
ਮਾਂਵਾਂ ਪੁੱਤ ਨਾ ਦੇਖ ਸੰਭਾਲ ਸੱਕੇ ਕਿਸੇ ਚੁਕਿੱਆ ਨਾਂ ਮਾੜੇ ਮਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ 
ਲੋਕਾਂ ਆਖਿਆ ਰਾਜਿਆ ਕਹਿਰ ਹੋਇਆ ਸੱਦ ਪੁਛਿਆ ਪੰਡਤਾਂ ਪਾਂਧਿਆਂ ਨੂੰ
ਕੇਹਾ ਪੰਡਤਾਂ ਤੁੱਧ ਨਾ ਅਦਲ ਕੀਤਾ ਸੱਦੋ ਸਾਧਣੀ ਸਾਧ ਕੁਰਲਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ
ਓਸੇ ਵਕਤ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਜਾ ਫ਼ੜਿਆ ਲਿਆਂਦਾ ਮੋੜਕੇ ਖੇੜਿਆ ਜਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ
ਲਾਹੌਰੀ ਹੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਨੂੰ ਖੋਹ ਦਿੱਤੀ ਮਾਰ ਕਢਿੱਆ ਖੇੜਿਆਂ ਬਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kph7q2cfxdxe4lz8soi5p3e35wp1pnu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤਾ ਸੰਤਤਿ ਭਾਗ 10.pdf/89</title>
    <ns>250</ns>
    <id>71724</id>
    <revision>
      <id>217670</id>
      <parentid>216181</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T12:21:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gurjit Chauhan</username>
        <id>1821</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217670</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2739" sha1="58rkrhz5hd3ygby198x0db2iee00hl6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Gurjit Chauhan&quot; /&gt;{{center|(੮੩)}}&lt;/noinclude&gt;
ਅਤੇ ਓਹ ਦੋਹਾਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਰੋਣ ਲਗ ਪਿਆ।  

{{gap}}ਥੋੜੇ ਚਿਰ ਪਿਛੋਂ ਫੇਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ ਬੋਲਿਆ:-ਹਾਇ ਮੈਨੂੰ ਘੜੀ ਮੁੜੀ ਓਹ ਸਮਾਂ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਪਿਛੇ ਆਪ ਦੀ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਦ ਕੋਈ ਸੌਗਾਤ ਉਨਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਓਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗੇ ਰਖਦੇ ਸਨ ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਭਰਾਤਾ ਜੀ ਇਹ ਲੈ ਲਵੋ। ਅਰ ਜਦ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਕਿ ਦਸੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਜੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਦੀ ਕੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿਕੇ ਆਪ ਤੋਂ ਸਭ ਰਾਇ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਅਰ ਜਦ ਕਦੇ ਓਹ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੀਆ ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣ ਦਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਆਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਓਹ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਕੇ ਹੱਸ ਪੈਂਦੇ ਸਨ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਡਰ ਸੀ? ਨਹੀਂ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਓਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਰ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸ੍ਵਾਮੀ ਜੀ (ਜਿਨਾਂ ਦੇ ਆਪ ਚੇਲੇ ਹੋ) ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਿਖਯਾ ਦਿਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਆਪ ਇਤਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ- ਘਾਤੀ ਹੋ। ਹਾਇ! ਤੁਸਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਜੇਹਾ ਭੈੜਾ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਧਿਰਕਾਰ ਹੈ ਅਜੇਹੇ ਜੀਵਨ ਉਤੇ! ਕਿਸ ਜੀਵਨ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਕੰਮ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਭੀ ਕੋਈ ਚੀਜ ਹੈ? ਹਛਾ ਹੁਣ ਤੁਸੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਜਾਓ ਅਰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ੨ ਚੰਗੀਤਰਾਂ ਸੋਚ ਲਵੋ ਕਿ ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਪਦਾ ਭਲਾ ਹੋਸਕੇ। ਖਬਰਦਾਰ ਇਹ ਗਲਾਂ ਜੋ ਹੁਣ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>58rkrhz5hd3ygby198x0db2iee00hl6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤਾ ਸੰਤਤਿ ਭਾਗ 10.pdf/90</title>
    <ns>250</ns>
    <id>71725</id>
    <revision>
      <id>217671</id>
      <parentid>216182</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T12:28:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gurjit Chauhan</username>
        <id>1821</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217671</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2341" sha1="9n4alcv7dmeda9f4yyddcb0nxy9tyw7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Gurjit Chauhan&quot; /&gt;{{center|(੮੫)}}&lt;/noinclude&gt;
ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਆਯਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦੱਸਣੀਆਂ ਅਰ ਪੰਜ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਨ ਦਾ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰਨਾ।

{{center|{{xxx-larger|ਅਠਵਾਂ ਕਾਂਡ}}}}

{{gap}}ਦਰੋਗਾ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਕੇ ਸਿੱਧਾ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਰ ਚੰਦਰ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਢੱਕਕੇ ਲੰਮਾ ਪੈਗਿਆ, ਘੰਟਾਕੁ ਰਾਤ ਬੀਤੇ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਆਈ ਚਾਦਰ ਹਟਾਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਜਾਗਦੇ ਦਿੱਸੇ ਪਰ ਰੰਗ ਹਲਦੀ ਵਾਂਗ ਹੋਰਿਹਾ ਸੀ ਮਲੂੰਮ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਨਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੀਰ ਵਿਚ ਲਹੂ ਦਾ ਨਾਉਂ ਭੀ ਨਹੀਂ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਦੇਖਕੇ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਸੁੰਨ ਹੋਗਈ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ:—ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਤਕਰਾਂਗਾ॥

{{gap}}ਮਾਯਾ:-ਮੈਂ ਇਹ ਪੁਛਣ ਆਈ ਹਾਂ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸੱਦਿਆ ਸੀ? ਅਰ ਕੀ ਕਿਹਾ?  

{{gap}}ਦਰੋਗਾ:-ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਨਿਰੀ ਧੀਰਜ਼ ਦਿਤੀ ਹੈ ਅਰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਚਾਰ ਦਿਨ ਠਹਿਰੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਏਨੇ ਨੂੰ ਨਾਗਰ ਭੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਆਜਾਵੇਗੀ ਆਦਮੀ ਗਏ ਹੋਏ ਹਨ। 

{{gap}}ਮਾਯਾ:-ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੀ ਦਸ਼ਾ ਹੋਰਹੀ ਹੈ।

{{gap}}ਦਰੋਗਾ-ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਥੋਂ ਹੋਰ ਕੁਛ ਨ ਪੁਛ ਮੇਰਾ ਸ੍ਰੀਰ 
ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੈਥੋਂ ਗੱਲ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

{{gap}}ਮਾਯਾ ਰਾਣੀ ਹੋਰ ਕੁਛ ਨਾ ਪੁਛ ਸਕੀ ਅਰ ਮੁੜਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ ਅਰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੰਮੇ ਪੈਕੇ ਸੋਚਦੀ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9n4alcv7dmeda9f4yyddcb0nxy9tyw7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤਾ ਸੰਤਤਿ ਭਾਗ 10.pdf/91</title>
    <ns>250</ns>
    <id>71726</id>
    <revision>
      <id>217672</id>
      <parentid>216183</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T12:34:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gurjit Chauhan</username>
        <id>1821</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217672</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2399" sha1="0r4k9nmyjaomd0dknrfbhj0wuw3rjut" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Gurjit Chauhan&quot; /&gt;{{center|(੮੬)}}&lt;/noinclude&gt;
ਰਹੀ ਅੰਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ ਪੈਕੇ ਘੂਕ ਸੌਂ ਗਈ। 

{{gap}}ਦਿਨ ਚੜੇ ਦਰੋਗੇ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਬਾਬਤ ਪੁਛਿਆ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਓਹ ਏਥੇ ਨਹੀਂ ਹਨ ਇਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਦਿਨ ਤਕ ਅਉਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਗਏ ਹਨ ਤਦ ਤਕ ਆਪ ਜਾਂ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਏਥੋਂ ਨਾ ਜਾਣਾ। ਹੁਣ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਰ ਉਨਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਸਭ ਪਰੇ ਨੱਸਦੇ ਹਨ ਹੁਣ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਜਰੂਰ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ।

{{center|'''ਨੌਵਾਂ ਕਾਂਡ'''}} 

{{gap}}ਦਰੋਗਾ ਜੀ ਨੂੰ ਏਥੇ ਆਇਆਂ ਚਾਰ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਏ ਹਨ ਅਜ ਪੰਜਵਾਂ ਦਿਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਦਰੋਗਾ ਜੀ ਮੰਜਿਓਂ ਉਠਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿਤਾ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨਜਰ ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈਕੇ ਇੰਦਰਦੇਵ ਕੋਲ ਗਏ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਇਕ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਦੇ ਹੋਰ ਖਾਲੀ ਕੁਰਸੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਪਾਸ ਹੀ ਦੋ ਆਦਮੀ ਨਾਗਰ ਨੂੰ ਫੜੀ ਖਲੋਤੇ ਸਨਤੇ ਨਾਗਰ ਦੇ ਹਥ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਬਧੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੰਦਰਦੇਵ ਨੇ ਦਰੋਗੇ ਅਤੇ ਮਾਯਾ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠਨ ਦੀ ਸੈਨਤ ਅਰ ਓਹ ਬੈਠ ਗਏ।

{{gap}}ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦੇਖਕੇ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨਿਸਚਾ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0r4k9nmyjaomd0dknrfbhj0wuw3rjut</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤਾ ਸੰਤਤਿ ਭਾਗ 10.pdf/92</title>
    <ns>250</ns>
    <id>71727</id>
    <revision>
      <id>217674</id>
      <parentid>216184</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T12:41:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gurjit Chauhan</username>
        <id>1821</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217674</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2343" sha1="j8ugcm397rc5pb9bl4fvulosdoretr8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Gurjit Chauhan&quot; /&gt;{{center|(੮੭)}}&lt;/noinclude&gt;
ਹੋਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿਤੀ ਹੈ ਇਸੇ ਲਈ ਬਾਬਾ ਜੀ ਉਦਾਸ ਹੋਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਾਗਰ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਫੜੀ — ਹੋਈ ਦੇਖਕੇ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੁਛ ਧੀਰਜ ਹੋਗਈ, ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਉਦਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਜਰੂਰ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ।

{{gap}}ਪਾਠਕ ਸਮਝ ਹੀ ਗਏ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਨਾਗਰ ਨੂੰ ਫੜੌਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਹਾਲ ਪਿਛੇ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਚੁਕਾ ਹੈ ਅਰ ਸ਼ਾਮ ਲਾਲ ਜਿਸਨੇ ਕਿ ਨਾਗਰ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੈ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਦਾ ਕੋਈ ਏਯਾਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਆਪ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ ਹੋਵੇਗਾ।

{{gap}}ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਦੇ ਪਾਸ ਜਦ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬੈਠ ਗਏ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਨਾਗਰ ਨੂੰ ਪੁਛਿਆ-ਕੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਨੱਕ ਤੂੰ ਵੱਢਿਆ ਹੈ?

{{gap}}ਨਾਗਰ-ਜੀ ਹਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਦੀ ਆਗਯਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨੱਕ ਵਢਿਆ ਹੈ।

{{gap}}ਇੰਦਰਦੇਵ-(ਆਪਣੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ) ਹਛਾ ਤੂੰ ਇਸ ਹਤਯਾਰੀ ਦਾ ਨੱਕ ਤੇ ਕੰਨ ਭੀ ਵੱਢ ਲੈ, ਜੇ ਕੁਛ ਬੋਲੇ ਤਾਂ ਜ਼ਬਾਨ ਭੀ ਵਢ ਲੈ।

{{gap}}ਓਹ ਆਦਮੀ ਮਾਨੋਂ ਅਗੇ ਹੀ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀਂ ਝਟ ਓਸਨੇ ਨਾਗਰ ਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨਕ ਵੱਢ ਸੁਟਿਆ। ਫੇਰ ਨਾਗਰ ਕੈਦ ਖਾਨੇ ਵਿਚ ਭੇਜੀ ਗਈ। ਮਾਇਆ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਭੀ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿਤਾ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਤੇ ਦਰੋਗਾ ਕਲੇ ਰਹਿ ਗਏ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ:—&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j8ugcm397rc5pb9bl4fvulosdoretr8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਵਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕੀ - ਗੰਡਾ ਸਿੰਘ.pdf/28</title>
    <ns>250</ns>
    <id>71890</id>
    <revision>
      <id>217691</id>
      <parentid>216554</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T17:06:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Jalseerat Aman</username>
        <id>2446</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217691</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2711" sha1="d3e6r947wu6gnl5zsw2prgqiqeoo5sq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Jalseerat Aman&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;੨੪. 

ਗੋਸ਼ੇ ਦੇਵੇ ਅਰਜ਼ਿ ਲਿਖਾਈ ਖਾਨ ਸਾਹਿਬੁ ਦੇ ਤਾਈਂ।
ਅਗੈ ਸਿੰਘਾਂ ਸਾਕਤ ਕੀਤੀ ਕੰਮੁ ਅਸਾਡਾ ਨਾਹੀਂ।
ਕੁਹਮਕਿ ਨਾਲਿ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਵੇਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਾਰੁ ਉਠਾਈਂ।
ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਰੀ ਸਿੰਘ ਨਿਕਾਲੀਂ ਚੁੱਕੋਂ ਤਦਿ ਮੈ ਖਾਣਾ ਖਾਈਂ॥੩੦॥

ਖਾਨ ਹੈਰਾਨ ਭਇਆ ਮਨਿ ਅੰਦਰਿ ਝੁਰ ਝੁਰ ਮਰਦਾ ਹਾਵੈ।
ਦੇਵਾ ਜਟੁ ਨ ਧਰਦਾ ਹੀਆ ਕੂੜ ਕਲਾਮਾ ਖਾਵੈ। 
ਜੇ ਮੈ ਉਪਰ ਕਰਦਾ ਨਾਹੀ ਬੋਲ ਚੰਗੇ ਤੇ ਜਾਵੈ।
ਦਰਸਨ ਲਖ ਰੁਪੱਯੇ ਖਰਚੀ ਤੋੜੇ ਸਿਰੁ ਧਨੁ ਜਾਵੈ॥੩੧॥

ਖਾਨ ਮੁੱਸਦੀ ਘਰ ਬੁਲਾਏ ਨਾਲੇ ਮਜਲਸ ਸਾਰੀ। 
ਦੇਵਾ ਜਟੁ ਕਦੀਮ ਅਸਾਡਾ ਕੁਹਮੁਕਿ ਦੇਹੋ ਭਾਰੀ।
ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਂਨ ਦੇਹੋ ਨਗਾਰੇ ਹਾਥੀ ਸਣੇ ਅੰਬਾਰੀ।
ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨੁ ਸਾਸੁ ਨਿਖੁਟੇ ਆਈ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਰੀ। 

ਦੇਵਾ ਖਾਨ ਕਰਾਇਆ ਰਾਜ਼ੀ ਨਿਸਾ ਦਿਲਾਸਾ ਕੀਤੀ।
ਹਿੰਦੂ ਚੱਕਿ ਨ ਰਹਣਾ ਪਾਇਨਿ ਕਰਦੇ ਵਡੀ ਅਨੀਤੀ।
ਸੱਈਅਦ ਮੁਸਲਮਾਨ ਜਲਾਇਨ ਮਾਇਆ ਸਭਾ ਲੀਤੀ।
ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਓਟ ਸੱਚੇ ਦੀ ਤਿਨਾ ਬਾਜੀ ਜੀਤੀ॥੩੩॥

ਦੇਵਾ ਲਸ਼ਕਰੁ ਭਇਆ ਇਕੱਠਾ ਮਸਲਤਿ ਕਰਿਹੋ ਕਾਈ।
ਰਾਤੋ! ਰਾਤੀ ਚੱਕ ਮਾਰੀਏ ਕਰਿ ਕੇ ਵੱਡੀ ਧਾਈ।
ਅੱਗੇ ਹਿੰਦੂ ਬਹੁਤ ਸੁਣੀਦੇਂ ਕਰਸਨਿ ਜੋਰ ਲੜਾਈ।
ਦਰਸਨ ਸੁਣਿਆ ਸਿੰਘਾਂ ਕਰੀ ਤਈਆਰੀ ਸਭਨਾ ਫਤੇ ਬੁਲਾਈ॥੩੪

ਦੇਵੇ ਉਠ ਤਈਆਰੀ ਕੀਤੀ ਮਨਾ ਕਰੇ ਸਭ ਕੋਈ। 
ਅਗੇ ਲਸ਼ਕਰ ਬਹੁਤੇ ਮਾਰੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਰੋਵਣਾ ਹੋਈ।
ਜੇ ਕੋ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਿ ਕਰਿ ਜਾਂਦਾ ਪਹਲੋ ਹਾਰਦਾ ਸੋਈ।
ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਜੇ ਕੋ ਮੁੜੇ ਨ ਮੂਲੇ ਅਕਲ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਈ॥੩੫॥


Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d3e6r947wu6gnl5zsw2prgqiqeoo5sq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/81</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72251</id>
    <revision>
      <id>217676</id>
      <parentid>217618</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T12:54:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217676</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5973" sha1="gas97dy6pqnmuiflmm0vosc882rcv0x" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|81||}}&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ}}}}
{{gap}}1941 ਵਿੱਚ ਜਾਫਨਾ ਦੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਜੱਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ
ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲੰਬੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਕੀਮਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਜੱਜ ਦਾ ਨਾਂ
ਸਾਈਮਨ ਰਾਡਰਿਗੋ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਨਾਦੁਰਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ
ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ (Mr X) ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨਾਪੀ
ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਯਾਦ ਲਗਾਤਾਰ ਸਤਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਆਤਮਾ-ਸਬੰਧੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ
ਸੀ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਮੇਜ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਅਦਾਲਤ
ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਨ ਮਿਲਦੀਆਂ। ਇਸ
ਲਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਜੋਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਨਿੱਜੀ
ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਕਾਫੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਸਨ। ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇ
ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਂ।

{{gap}}ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇੰਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੀ
ਕਿ ਉਹ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵੀ
ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ 66 ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਠ ਜਾਂ ਤੁਕ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ
ਸਕਦਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਬੋਧੀਆਂ
ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਇਸਾਈ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀਆਂ
ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ।

'''ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ'''

{{gap}}5 ਨਵੰਬਰ 1941 ਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਦੇਣੇ ਬੋਲਿਆ-
“ਅਬਰਾਹਮ! ਆਖਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉਸਨੇ
ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਹੜੀਆਂ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਭੁੱਲ ਗਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ
ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਗਾਂ। ਉਦੋਂ ਮੈਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਾਗਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਨਣਾ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਕਹੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ
ਹੰਝੂ, ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਤੇ ਵਹਿ ਤੁਰੇ ਸਨ।

{{gap}}ਉਹ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ| ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਾਫੀ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰਮ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ ਤੇ ਕੁਝ ਹਿੰਮਤ
ਜਿਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨਾਪੀ ਦੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ
ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ
ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ (Mr. X) ਰਾਹੀਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸਦੀ ਅਗਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ
ਕੋਲ ਹੋਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਪਰੰਤੂ ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gas97dy6pqnmuiflmm0vosc882rcv0x</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/82</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72252</id>
    <revision>
      <id>217677</id>
      <parentid>217619</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:00:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217677</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5689" sha1="2bvk97nzb1s5u08vm03gq2tq6hokntm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|82||}}&lt;/noinclude&gt;'''ਮਾਧਿਅਮ'''

{{gap}}ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ (Mr. X) ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ। 22 ਨਵੰਬਰ, 1941
ਨੂੰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ
ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਮੈਨੂੰ ਕਾਫੀ ਦੂਰੋਂ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੱਕਰ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਸਟਰ
ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ
ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ?” ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰੋਤਾ ਹੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਇ
ਬਣਾਉਣ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਰੱਜੇ ਪੁੱਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਉਸਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਪਿਆਂ
ਨੇ, ਇਸਾਈ ਮਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਾਫ਼ਨਾ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ
ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਉਹ ਯੂਰਪੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਇਆ। ਚੰਗਾ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਧੰਨਵਾਨ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ
ਇੱਕ ਇੱਜਤਦਾਰ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਪਖੰਡ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ
ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ
ਬਣਨ ਦੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰਾ ਨੇ ਇਹ ਕਿੱਤਾ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਇਹ
ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ 1926 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਨੂੰ
ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਈ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਸਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਪਰੰਤੂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ
ਪਤਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ
ਦੀ ਮੌਤ ਸੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਆਤਮ-ਗਿਆਨ’ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਲੰਡਨ ਦੀ
ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਭਾ ਦਾ ਰਸਾਲਾ ਬਕਾਇਦਾ ਤੌਰ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ
ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ
ਮੌਤ ਤੋਂ ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਪਿੱਛੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਣ
ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਤੇ
ਸ਼ੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਮੌਕੇ ਸਿਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ
ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਬੰਧਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ
ਜੁਲਦੀਆਂ ਸਨ।

{{gap}}1934 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਕਈ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਕੀਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੁ ਠੀਕ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਉਸਦੀ
ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਏਨੀ ਸ਼ਕਤੀ
ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਾਇਮ
ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
'''
ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2bvk97nzb1s5u08vm03gq2tq6hokntm</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217678</id>
      <parentid>217677</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:01:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217678</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5689" sha1="33c8b6vglms18nea59ram7p94wyfax1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|82||}}&lt;/noinclude&gt;'''ਮਾਧਿਅਮ'''

{{gap}}ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ (Mr. X) ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ। 22 ਨਵੰਬਰ, 1941
ਨੂੰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ
ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਮੈਨੂੰ ਕਾਫੀ ਦੂਰੋਂ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੱਕਰ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਸਟਰ
ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ
ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ?” ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰੋਤਾ ਹੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਇ
ਬਣਾਉਣ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਰੱਜੇ ਪੁੱਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਉਸਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਪਿਆਂ
ਨੇ, ਇਸਾਈ ਮਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਾਫ਼ਨਾ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ
ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਉਹ ਯੂਰਪੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਇਆ। ਚੰਗਾ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਧੰਨਵਾਨ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ
ਇੱਕ ਇੱਜਤਦਾਰ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਪਖੰਡ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ
ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ
ਬਣਨ ਦੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰਾ ਨੇ ਇਹ ਕਿੱਤਾ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਇਹ
ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ 1926 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਨੂੰ
ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਈ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਸਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਪਰੰਤੂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ
ਪਤਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ
ਦੀ ਮੌਤ ਸੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਆਤਮ-ਗਿਆਨ’ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਲੰਡਨ ਦੀ
ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਭਾ ਦਾ ਰਸਾਲਾ ਬਕਾਇਦਾ ਤੌਰ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ
ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ
ਮੌਤ ਤੋਂ ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਪਿੱਛੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਣ
ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਤੇ
ਸ਼ੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਮੌਕੇ ਸਿਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ
ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਬੰਧਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ
ਜੁਲਦੀਆਂ ਸਨ।

{{gap}}1934 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਕਈ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਕੀਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੁ ਠੀਕ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਉਸਦੀ
ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਏਨੀ ਸ਼ਕਤੀ
ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਾਇਮ
ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।

'''ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>33c8b6vglms18nea59ram7p94wyfax1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/83</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72253</id>
    <revision>
      <id>217679</id>
      <parentid>217620</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:08:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217679</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6618" sha1="t8fweoh0cccm2jbqgal6dzg99eouzfs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|83||}}&lt;/noinclude&gt;{{gap}}ਉਸਦੀ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ
ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ
ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ
ਖਿੜਕੀਆਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਸਾਹਮਣੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਕੇ ਵੇਖਣ ਪਿੱਛੋ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਾਧੀ ਖੋਲੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ—“ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਫ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ
ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ।” ਉਹ ਕੰਧ ਉੱਪਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ
ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਸੀ।

{gap}}“ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੰਧ ਤੇ ਲਟਕ ਰਹੀ ਤਸਵੀਰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ?” ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ “ ਉੱਥੇ ਕੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ” ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ
ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ ਕੰਧ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ਕੀ ਇਹ
ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ?” ਉਹ ਬੋਲਿਆ-“ਹਾਂ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ
ਇਹ ਜਰੂਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।” ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ
ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਉਸਨੇ ਆਪ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਪਰੰਤੂ
ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਜਵਾਬ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

'''ਆਤਮਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼'''

{gap}}“ਇਸਾਈ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ ਜਾਂ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਤਮਾਵਾਂ
ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਗਰੁੱਪਾਂ
ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਆਦਮੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੀਡਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਸ
ਇਜਾਜਤ ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਰੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਮ-ਵਾਸ਼ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੋਂ
ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੀਏ। ਰੂਹਾਂ ਸਫੇਦ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ
ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ| ਘਟੀਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰੂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦੂਸਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਸਦੇ
ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ
ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ
ਵਿਸਕੀ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹੈ।”

{gap}}ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆ
ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦਾ
ਉਸਦਾ ਤਜਰਬਾ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋਣ
ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ
ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ
ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਸੌਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

'''ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀ'''

{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਵਰਗੇ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਨੋਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅੱਜ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t8fweoh0cccm2jbqgal6dzg99eouzfs</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217680</id>
      <parentid>217679</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:09:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217680</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6622" sha1="gechcvnljj755r12duptxymsjboew0i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|83||}}&lt;/noinclude&gt;{{gap}}ਉਸਦੀ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ
ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ
ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ
ਖਿੜਕੀਆਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਸਾਹਮਣੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਕੇ ਵੇਖਣ ਪਿੱਛੋ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਾਧੀ ਖੋਲੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ—“ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਫ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ
ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ।” ਉਹ ਕੰਧ ਉੱਪਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ
ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਸੀ।

{{gap}}“ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੰਧ ਤੇ ਲਟਕ ਰਹੀ ਤਸਵੀਰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ?” ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ “ ਉੱਥੇ ਕੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ” ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ
ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ ਕੰਧ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ਕੀ ਇਹ
ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ?” ਉਹ ਬੋਲਿਆ-“ਹਾਂ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ
ਇਹ ਜਰੂਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।” ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ
ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਉਸਨੇ ਆਪ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਪਰੰਤੂ
ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਜਵਾਬ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

'''ਆਤਮਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼'''

{{gap}}“ਇਸਾਈ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ ਜਾਂ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਤਮਾਵਾਂ
ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਗਰੁੱਪਾਂ
ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਆਦਮੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੀਡਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਸ
ਇਜਾਜਤ ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਰੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਮ-ਵਾਸ਼ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੋਂ
ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੀਏ। ਰੂਹਾਂ ਸਫੇਦ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ
ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ| ਘਟੀਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰੂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦੂਸਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਸਦੇ
ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ
ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ
ਵਿਸਕੀ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹੈ।”

{{gap}}ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆ
ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦਾ
ਉਸਦਾ ਤਜਰਬਾ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋਣ
ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ
ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ
ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਸੌਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

'''ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀ'''

{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਵਰਗੇ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਨੋਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅੱਜ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gechcvnljj755r12duptxymsjboew0i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/84</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72254</id>
    <revision>
      <id>217681</id>
      <parentid>217621</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:17:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217681</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6452" sha1="iai1vixwhh4gh9bifopnsr7ot0dt213" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|84||}}&lt;/noinclude&gt;ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜਰਬਿਆਂ
ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ
ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਾਰਨ ਨੀਮ ਪਾਗਲ ਸਨ। ਰੂਹਾਂ ਬਾਰੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ
ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ
ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਜਰੀਏ ਤੋਂ ਖੋਜਾਂ ਕਰਨ
ਵਾਲੇ ਆਧੁਨਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ
ਦੀਆਂ ਅਣਹੋਈਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ।

{{gap}}ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਨ। ਪਰੰਤੂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ
ਆਪਣੇ ਜਨੂੰਨ ਪੱਖੋਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀ ਸਨ। ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ੁਦਾਈ ਹੀ
ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਸ਼ੁਦਾਈਪੁਣੇ ਕਰਕੇ ਕਈ ਆਦਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗੀ ਨੁਕਸ ਪੈਣੇ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਨੇਕਾਂ
ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੇਤੁੱਕੇ ਡਰ (ਫੋਬੀਆ) ਅਤੇ ਵਹਿਮ ਇਸੇ ਗੱਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇਹਨਾਂ ਵਹਿਮਾਂ
ਦਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ
ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਚੱਕਰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ
ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅਜਿਹੇ ਭਰਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿਖਾਈ
ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਧ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤਸਵੀਰ। ਉਸਦਾ ਭਰਮ ਏਨਾ ਤਾਕਤਵਰ
ਸੀ ਕਿ ਕੰਧ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਨੀਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਥਾਂ
ਉਸਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੀ ਸੀ।

'''ਵਿਆਖਿਆ'''

{{gap}}ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੂਹ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਹੈ- ਇਹ ਉਸਦੇ ਇਸਾਈ
ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਨ। ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਭੋਜਨ
ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਬਾਈਬਲ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਨ।

{{gap}}ਜੇਕਰ ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਖਾਂਦੀਆਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੀ
ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸਕੀ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ
ਕੁੱਝ ਕਾਰਖਾਨੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫੀ ਕਮਾਈ ਹੋਣ ਦਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

{{gap}}ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਘਟੀਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਰੂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇਕਰ
ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਹਿੰਦੂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਵੀ ਰੂਹ ਦੇਣੀ ਸੀ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਪਤੀ ਪਤਨੀ
ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦੀ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ
ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਭੁਲ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਨੂੰ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ
ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਣੀਆਂ ਸਨ।

{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤਾਂ
ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਝੂਠੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੂਸਰੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਰੈਂਡ ਬਾਰਲੋ
ਅਤੇ ਮੇਜਰ ਰੈਂਪਲਿੰਗ ਰੋਜ਼ ਨੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਧੋਖਿਆਂ ਵਾਲੇ ਢੰਗਾਂ ਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਂਡਾ ਭੰਨਿਆ ਹੈ।

{{gap}}ਵਿੱਛੜੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੂਰਖਤਾ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>iai1vixwhh4gh9bifopnsr7ot0dt213</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/85</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72255</id>
    <revision>
      <id>217682</id>
      <parentid>217622</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:18:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217682</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="280" sha1="a00034stztzysdvm34ndnv8i6ci47dr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|85||}}&lt;/noinclude&gt;ਭਰਿਆ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
{{gap}}ਕੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗਲਣ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਬਣ
ਜਾਂਦੇ ਹਨ ?&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>a00034stztzysdvm34ndnv8i6ci47dr</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217683</id>
      <parentid>217682</parentid>
      <timestamp>2026-05-11T13:18:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217683</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="281" sha1="dsweujl8sdjg4t9htmx4rlyg5cgua67" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|85||}}&lt;/noinclude&gt;ਭਰਿਆ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।

{{gap}}ਕੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗਲਣ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਬਣ
ਜਾਂਦੇ ਹਨ ?&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dsweujl8sdjg4t9htmx4rlyg5cgua67</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/86</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72266</id>
    <revision>
      <id>217698</id>
      <parentid>217654</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:09:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217698</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6117" sha1="mc7h6f5mtyjytpd6hznd1k8p276dzsn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|86||}}&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਮੰਦਾਏਤੀਵੂ ਦੀ ਚੁੜੇਲ}}}}
{{gap}}ਜਾਫ਼ਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਟਾਪੂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਦਲਦਲੀ ਖਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਨੇ ਵੱਖ ਕੀਤਾ
ਹੋਇਆ ਮੰਦਾਏਤੀਵੂ ਨਾਮੀ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜਜ਼ੀਰਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ
ਮਛੇਰਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਰਲੇ-ਵਿਰਲੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਿੱਤਾ ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਜਜ਼ੀਰਾ ਮੁੱਖ ਟਾਪੂ ਨਾਲੋਂ ਚਾਰ ਮੀਲ ਲੰਬੀ ਖਾਰੀ ਝੀਲ ਕਰਕੇ ਹੀ ਵੱਖ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਥੋਂ ਦੇ
ਵਸਨੀਕ ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਅਕਸਰ ਟੁੱਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ
ਔਰਤਾਂ ਜਾਫ਼ਨਾ ਵਿਖੇ ਨਾਲੂਰ ਕੰਡਾਸਾਮੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਲਾਨਾ ਜੋੜ-ਮੇਲੇ ਤੇ ਆਸ ਲਾਈ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇਹੋ ਹੀ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸ਼ਤੀ ਰਾਹੀਂ ਖਾਰੀ ਝੀਲ ਪਾਰ
ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ਾਨੋ-ਸ਼ੌਕਤ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ।

{{gap}}ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ 1932 ਦੀਆਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੀਆਂ
ਛੁੱਟੀਆਂ ਇਸ ਜਜ਼ੀਰੇ ਤੇ ਗੁਜਾਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਾਸਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਜਿਹੜਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ
ਬੰਗਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਮਰਹੂਮ ਮਿਸਟਰ ਨੈਵਿਨਜ਼ ਸੈਲਵਾਦੂਰਾਰੇ ਦਾ ਸੀ, ਬੁੱਕ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਇਹ ਟਾਪੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤੱਟ ਅਤੇ ਦੂਰ ਗੁਲਾਬੀ ਸਮੁੰਦਰੀ
ਝਾੜੀਆਂ (ਮੂੰਗੇ ਦੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ) ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਘੱਟ ਡੂੰਘਾ ਪਾਣੀ ਤੈਰਾਕੀ ਵਾਸਤੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਨਮੂਨੇ
ਭਾਲਣ ਵਾਸਤੇ ਯੋਗ ਥਾਂ ਸੀ।

{{gap}}ਮੈਂ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਦੁਪਹਿਰ
ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇਸ ਜਜ਼ੀਰੇ ਦੀ ਪੈਦਲ ਸੈਰ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਸੀਂ
ਸੈਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਧਿਆਪਕ ਮਿਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਬੰਦਾ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸਨੇ
ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਮਾਰਕੰਡੂ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ
ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਆਰਜੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਮਕਾਨ ਤੇ ਮਾਰਕੰਡੂ ਹਰ ਰੋਜ਼
ਆਇਆ ਕਰਦਾ।

{{gap}}ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਕੰਡੂ ਚੰਦੇ ਦੀ ਸੂਚੀ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਸਤੀ ਦੇ ਲੋਕ
ਨੈਲੂਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੋਗੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਯੱਗ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ
ਆਤਮਾ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਪੱਛਲੇ ਕਈ ਹਫਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਸਤੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਦੂਰ ਭਜਾਈ ਜਾ ਸਕੇ| ਦੁਸ਼ਟ
ਆਤਮਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰੀ
ਵਰਗੀ ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਮਨਮੋਹਕ ਔਰਤ ਵਰਗੀ ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਚੁੜੇਲ ਵਰਗੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ
ਹੈ।

'''ਚੁੜੇਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ'''

{{gap}}ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ “ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਰਸੋਈ ਘਰ ਦੇ ਪਿਛਵਾੜੇ ਬਾਹਰ
ਨਿਕਲੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ। ਉਸਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ
ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਉਹ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੀ ਗਈ, ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਹ
ਅਜਨਬੀ ਔਰਤ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਉਸੇ
ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਹ ਔਰਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਤ ਚਿੰਬੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਕ ਹੋਰ ਮੌਕੇ ਤੇ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mc7h6f5mtyjytpd6hznd1k8p276dzsn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/87</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72267</id>
    <revision>
      <id>217699</id>
      <parentid>217655</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:18:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217699</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6101" sha1="jvlzl0rmyf789a7hc4xt3ia5o8bmydn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Marde Sehajpreet kaur&quot; /&gt;{{c|87||}}&lt;/noinclude&gt;{{gap}}ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪੱਗਡੰਡੀ ਤੇ ਇੱਕ
ਖੁਬਸੂਰਤ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਸਤਾ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ
ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਘਰੇ ਛੱਡ ਆਏ। ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਹੀ ਗਏ
ਸਨ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦਿਸਣੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ, ਭਾਵੇਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ
ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਹਿਮ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਆਇਆ, ਉਹ ਘਰੇ ਚਕਨਾਚੂਰ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ
ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਨਾਲ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਲਦਾ। ਉਹ ਲੰਬੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਦੂਜੀ ਸਵੇਰ ਹੀ ਸੁਰਤ
ਆਈ।”

{{gap}}“ਇੱਕ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ
ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਪੱਥਰ ਮਾਰਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁੱਤਾ ਚੁੜੇਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਐਨਾਂ
ਡਰਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੜਕੀ ਨੇ ਬੋਲਣਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।”

'''ਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ'''

{{gap}}“ਬਸਤੀ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਹਫਤੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਕਿ ਨੈਲੂਰ ਤੋਂ ਸੰਤਨੁਮਾ ਯੋਗੀ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ
ਅਤੇ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਯੋਗੀ ਆਪਣੀਆਂ ਚਮਤਕਾਰੀ
ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਨੈਲੂਰ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਬਾਕੀ ਸਾਲ ਉਹ
ਟਰੂਕ ਕੈਥੀਸਵਰਮ, ਕਟਾਰਾਗਾਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਨੰਦੀ ਪਦਮ ਵਿਖੇ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

{{gap}}ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਦੱਸੇ ਅਤੇ ਇਸ ਖਿਆਲੀ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਨੂੰ
ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਯੱਗ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਧੇਲਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਪੂਜਾ (ਯੱਗ)
ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਜੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਇੱਥੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਹੋਵੇ।

{{gap}}ਇੱਕ ਹਫਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮਾਰਕੰਡੂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਯੱਗ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਖੂਬ ਹੋ
ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਯੱਗ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਿੰਨ ਬੰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਕਿਸ਼ਤੀ
ਰਾਹੀਂ ਜਾਫ਼ਨਾ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।

{{gap}}ਮੈਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਉਸ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ,
ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਗੁਆਂਢੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ
ਬਣਾਏ ਗਏ ਛਤਰ ਹੇਠ ਦਾੜੀ ਵਾਲਾ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਯੋਗੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਭਗਵੇਂ ਰੰਗ ਦਾ ਚੋਲਾ ਪਾਇਆ
ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਲੇਵਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਖ ਮਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ
ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤਿੰਨ ਇੱਟਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਰੱਖੀ
ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਥੱਲੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਛਿਲਕੇ ਪਏ ਸਨ। ਪੰਜ ਬੋਤਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੇਲ ਪਿਆ ਸੀ
ਘੀ, ਖੋਪੇ ਦਾ ਤੇਲ, ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਤੇਲ, ਨਿੰਮ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਮਹੂਏ ਦਾ ਤੇਲ।

'''ਯੱਗ ਦਾ ਆਰੰਭ'''

{{gap}}ਯੋਗੀ ਦੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ
ਪੂਜਾ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਯੋਗੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰੀ ਪੂਰਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਜੀਭ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ, ਭਗਤੀ ਮੁਦਰਾ
ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਯੋਗੀ ਦਾ ਚੇਲਾ, ਜਿਹੜਾ ਨੈਲੂਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਜਲ ਰਹੇ ਮੁਸ਼ਕ ਕਾਫੂਰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jvlzl0rmyf789a7hc4xt3ia5o8bmydn</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217700</id>
      <parentid>217699</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:19:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217700</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6101" sha1="f2b35t15dcwjazyiqgnr5t1v8lj45iq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|87||}}&lt;/noinclude&gt;{{gap}}ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪੱਗਡੰਡੀ ਤੇ ਇੱਕ
ਖੁਬਸੂਰਤ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਸਤਾ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ
ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਘਰੇ ਛੱਡ ਆਏ। ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਹੀ ਗਏ
ਸਨ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦਿਸਣੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ, ਭਾਵੇਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ
ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਹਿਮ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਆਇਆ, ਉਹ ਘਰੇ ਚਕਨਾਚੂਰ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ
ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਨਾਲ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਲਦਾ। ਉਹ ਲੰਬੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਦੂਜੀ ਸਵੇਰ ਹੀ ਸੁਰਤ
ਆਈ।”

{{gap}}“ਇੱਕ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ
ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਪੱਥਰ ਮਾਰਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁੱਤਾ ਚੁੜੇਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਐਨਾਂ
ਡਰਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੜਕੀ ਨੇ ਬੋਲਣਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।”

'''ਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ'''

{{gap}}“ਬਸਤੀ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਹਫਤੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਕਿ ਨੈਲੂਰ ਤੋਂ ਸੰਤਨੁਮਾ ਯੋਗੀ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ
ਅਤੇ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਯੋਗੀ ਆਪਣੀਆਂ ਚਮਤਕਾਰੀ
ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਨੈਲੂਰ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਬਾਕੀ ਸਾਲ ਉਹ
ਟਰੂਕ ਕੈਥੀਸਵਰਮ, ਕਟਾਰਾਗਾਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਨੰਦੀ ਪਦਮ ਵਿਖੇ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

{{gap}}ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਦੱਸੇ ਅਤੇ ਇਸ ਖਿਆਲੀ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਨੂੰ
ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਯੱਗ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਧੇਲਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਪੂਜਾ (ਯੱਗ)
ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਜੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਇੱਥੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਹੋਵੇ।

{{gap}}ਇੱਕ ਹਫਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮਾਰਕੰਡੂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਯੱਗ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਖੂਬ ਹੋ
ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਯੱਗ ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਿੰਨ ਬੰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ ਕਿਸ਼ਤੀ
ਰਾਹੀਂ ਜਾਫ਼ਨਾ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।

{{gap}}ਮੈਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਉਸ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ,
ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਗੁਆਂਢੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ
ਬਣਾਏ ਗਏ ਛਤਰ ਹੇਠ ਦਾੜੀ ਵਾਲਾ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਯੋਗੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਭਗਵੇਂ ਰੰਗ ਦਾ ਚੋਲਾ ਪਾਇਆ
ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਲੇਵਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਖ ਮਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ
ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤਿੰਨ ਇੱਟਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਰੱਖੀ
ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਥੱਲੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਛਿਲਕੇ ਪਏ ਸਨ। ਪੰਜ ਬੋਤਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੇਲ ਪਿਆ ਸੀ
ਘੀ, ਖੋਪੇ ਦਾ ਤੇਲ, ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਤੇਲ, ਨਿੰਮ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਮਹੂਏ ਦਾ ਤੇਲ।

'''ਯੱਗ ਦਾ ਆਰੰਭ'''

{{gap}}ਯੋਗੀ ਦੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਹ
ਪੂਜਾ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਯੋਗੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰੀ ਪੂਰਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਜੀਭ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ, ਭਗਤੀ ਮੁਦਰਾ
ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਯੋਗੀ ਦਾ ਚੇਲਾ, ਜਿਹੜਾ ਨੈਲੂਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਜਲ ਰਹੇ ਮੁਸ਼ਕ ਕਾਫੂਰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>f2b35t15dcwjazyiqgnr5t1v8lj45iq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/88</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72268</id>
    <revision>
      <id>217701</id>
      <parentid>217656</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:27:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217701</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6659" sha1="76nz89hffuqj7tabxaksqclgqajs7pt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|88||}}&lt;/noinclude&gt;{{gap}}ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਯੋਗੀ ਦੀ ਜੀਭ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋ ਫੂਕ ਮਾਰ ਕੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਾਟ ਬਾਹਰ
ਕੱਢ ਕੇ ਵਿਖਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਮੁਸ਼ਕ ਕਾਫੂਰ ਦੇ ਮੱਚ ਰਹੇ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਕੜਾਹੀ
ਵਿੱਚ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇੰਝ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕ ਕਾਫੂਰ ਦੇ ਮੱਚਦੇ ਮੱਚਦੇ ਟੁਕੜੇ ਯੋਗੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ
ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ “ਹਰਿ ਹਰੋ ਹਰਾ” ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

{{gap}}ਇਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਯੋਗੀ ਡੂੰਘੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਿਆ। ਉਹ ਚੌਂਕੜੀ ਮਾਰੀ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਹੱਥਾਂ
ਵਿੱਚ ਫੜਕੇ ਸਮਾਧੀ ਮਾਰੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ
ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਵੇਖਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਕੁੱਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਮਗਰੋਂ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਬਜ਼
ਚਲਣੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਵੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਵੇਖੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਵਾਗੂੰ
ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਟਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਨਬਜ਼ ਚੱਲਣੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਮ ਵਾਗੂੰ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈ।

{{gap}}ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਵਿਖਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਕੜਾਹੀ ਥੱਲੇ ਅੱਗ ਮਚਾਉਣ ਲਈ
ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਛਿਲਕਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ
ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਤੇਲ ਉੱਬਲਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਯੋਗੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨਿੰਬੂ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਪਵਿੱਤਰ
ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੱਟਕੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਤੇਲ ਪੂਰਾ ਉੱਬਲ ਗਿਆ, ਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ
ਲੋਕ ਚੁੜੇਲ ਤੋਂ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਅੱਗੇ ਆ ਜਾਣ।

{{gap}}ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬੰਦਾ ਅੱਗੇ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਮੂਹਰੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤੀ।
ਯੋਗੀ ਨੇ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਰਹੀ ਭਾਫ ਨੂੰ ਫੂਕਾਂ ਮਾਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ
ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਤੇਲ ਦੀ ਤਹਿ ਤੇ ਰੱਖਕੇ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਖੱਬੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਮਲਿਆ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ
ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਤੇਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਰੇ ਹਟਣ ਲਈ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ। ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ
ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਚੁੜੇਲ ਦੇ ਅਸਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ
ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪੰਜ ਛੇ ਬੰਦੇ ਅਸਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਭਾਵੇਂ
ਸ਼ੁਰੂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੀ ਡੁਬੋਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹਥੇਲੀ ਉਬੱਲਦੇ ਤੇਲ
ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਘਟਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸੰਗਤਾਂ “ਹਰਿ
ਹਰੋ ਹਰਾ&quot; ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।

'''ਚੁੜੇਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣੀ'''

{{gap}}ਇਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਕੜਾਹੀ ਥੱਲਿਓਂ ਅੱਗ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫੇਰ ਯੋਗੀ ਨੇ ਝੋਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ
ਦੀ ਚਮਕੀਲੀ ਰੰਗ ਰੋਗਨ ਕੀਤੀ ਗੋਲਾਕਾਰ ਠੂਠੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂਹਰੇ ਮੂਧੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾਜਜਲੀ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਕੌਡੀਆਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ
ਕੌਡੀ ਉਸਨੇ ਖੋਪੇ ਦੀ ਠੂਠੀ ਦੇ ਗੁੰਬਦ ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕੌਡੀਆਂ ਇਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚਿਣ
ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ “ਇਸ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ
ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇੰਝ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ-ਮਰਦ ਅਤੇ
ਔਰਤਾਂ-ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਕਰੜੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਸੱਤ ਕੌਡੀਆਂ
ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਗੰਗਾਜਲ ਛਿੜਕ ਦੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਾਂਗਾ ਤਾਂ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>76nz89hffuqj7tabxaksqclgqajs7pt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/89</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72269</id>
    <revision>
      <id>217702</id>
      <parentid>217657</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:37:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217702</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6386" sha1="66o3p9z2vd12bchw55ssnkbf7nllxab" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|89||}}&lt;/noinclude&gt;ਜਿਹੜੀ ਆਤਮਾ ਇਸ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗੀ ਉਹ ਕੌਡੀ ਖੋਪੇ ਦੀ ਠੂਠੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਕੇ
ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਖੋਪੇ ਦੀ ਠੂਠੀ ਤੁਹਾਡਾ ਟਾਪੂ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕੌਡੀ ਗੁੰਬਦ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ
ਉੱਤਰਦੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਉਹ ਆਤਮਾ ਅੱਜ ਰਾਤੀਂ ਇਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੀ। ਇਸ ਹਾਲਤ
ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਯੱਗ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁੱਭ ਦਿਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।”

{{gap}}ਫੇਰ ਯੋਗੀ ਨੇ ਕੌਡੀਆਂ ਉੱਪਰ ਗੰਗਾਜਲ ਛਿੜਕਿਆ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ। ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ,
ਜਦੋਂ ਬੇਜਾਨ ਕੌਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਪੈ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਕੌਡੀਆਂ
ਖੋਪੇ ਦੀ ਠੂਠੀ ਤੋਂ ਤਿਲਕ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਉੱਤਰ ਆਈਆਂ। ਸੱਤੇ ਦੀਆਂ ਸੱਤੇ ਕੌਡੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਆ
ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਯੋਗੀ ਨੇ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਟਾਪੂ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਸਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਥੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ
ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

'''ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ'''

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮਾਰਕੰਡੂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੇਤੂ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਆਇਆ। ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ
“ਸਾਇੰਸ ਕੋਲੇ ਜਿਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਧਰਮਾਤਮਾ
ਬੰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ? ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮਦਦ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਕੌਡੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰਦੇ ਵੇਖਕੇ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੰਨੋਗੇ ਕਿ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਜ਼ਾਨ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਤੋਰ ਲੈਣ ਦੀ
ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ? ਆਪਣੀ ਸਾਇੰਸ ਨਾਲ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉੱਬਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ
ਜਲਦਾ ਜਲਦਾ ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ? ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਿਹੜਾ ਸਾਇੰਸਦਾਨ
ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਬਜ਼ ਬੰਦ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਸਿਵਾਏ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ? ਤੁਸੀਂ ਆਸਧਾਰਨ
ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਖੋਜੀ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁੱਝ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ
ਆਤਮਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਬਦਲ ਜਾਣਗੇ।”

{{gap}}ਮੇਰੇ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ ਥੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਇੱਕ ਰੁਪਏ ਸਨ।
ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੁਝਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਵਿੱਦਿਆ ਹੈ। ਇਸਦੇ
ਨਾਂ ਤੇ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਆਮ ਟਰਿੱਕ ਵਿਖਾਉਣ ਬਦਲੇ ਇੰਨੀ ਰਕਮ ਲੈ ਜਾਣੀ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਤੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ
ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚੋ ਕਈ ਪਾਖੰਡੀ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ
ਅਲੌਕਿਕਤਾ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੂੰ ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ
ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਜਿਨਾਂ ਨੇ ਯੱਗ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਯੋਗੀ ਵਾਲਾ
ਸ਼ੋ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੇਖ ਲੈਣ।

{{gap}}ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਨੌਕਰ ਖੋਪੇ ਦੀ ਠੂਠੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੇਗਮਾਰ ਨਾਲ ਰਗੜਕੇ' ਤਿਲਕਵਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਸੀ। ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਕੌਡੀਆਂ ਲਿਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ ਰਗੜ ਦਿੱਤੇ। ਮੁਸ਼ਕ ਕਫੂਰ ਅਤੇ ਨਿੰਬੂ
ਖਰੀਦ ਲਿਆਂਦੇ। ਸ਼ਾਮੀਂ ਪੰਜ ਵਜੇ ਮਾਰਕੰਡੂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਕਿਸਾਨ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੈਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਯੋਗੀ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ
ਚੌਕੜੀ ਮਾਰਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਬਲਦੀ ਮੋਮਬੱਤੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਟੋਵ ਉੱਤੇ
ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਨਿੰਬੂ ਰੱਖੇ ਪਏ ਸਨ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ
ਸੀ । ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

{{gap}}ਮੈਂ ਫੇਰ ਅਖੌਤੀ ਪੂਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਤੇ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>66o3p9z2vd12bchw55ssnkbf7nllxab</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/90</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72270</id>
    <revision>
      <id>217703</id>
      <parentid>217658</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:43:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217703</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6464" sha1="j34gpahci1n0hln8t54setnfxqg84qh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|90||}}&lt;/noinclude&gt;ਰੱਖਕੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਾਟ ਕੱਢਣ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਲ ਰਹੇ ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ
ਥੁੱਕ ਦਿੱਤਾ । ਇਹ ਮੈਂ ਵੀ ਯੋਗੀ ਵਾਂਗੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫੇਰ ਮੈਂ ਮਾਰਕੰਡੂ ਨੂੰ ਨਬਜ਼ ਵੇਖਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਉਸਦੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਨਬਜ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਚੱਲਣੋ ਰੁਕ ਗਈ। ਪੰਜਾਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ
ਵੀ ਮੇਰੀ ਬੰਦ ਨਬਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮੰਨ ਗਏ ਕਿ ਯੋਗੀ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਨਬਜ਼ ਬੰਦ ਹੋ
ਗਈ ਸੀ।

{{gap}}ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੇ ਨੌਕਰ ਨੇ ਸਟੋਵ ਜਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਤੇਲ ਉੱਬਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ
ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਗੇੜੇ ਕੱਢ ਰਹੇ ਸਨ। ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਹਿ ਤੋਂ ਫੂਕ ਮਾਰਕੇ ਧੂੰਆਂ ਉਡਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਕੱਢਕੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ
ਮਸਲਿਆ। ਇੰਝ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਖੋਪੇ ਦੀ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਠੂਠੀ ਨੂੰ ਮੂਧਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਕੌਡੀਆਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਣ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਨਿਆਰਾ ਨਗ ਲਾਉਣ
ਲਈ ਚਿਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚੋਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਕੌਡੀਆਂ ਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਿੱਲਣ
ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖੋਪੇ ਦੀ ਠੂਠੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।

'''ਸਧਾਰਨ ਟਰਿੱਕ'''

{{gap}}ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਕ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਅਤੇ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗਏ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ
ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਅਲੌਕਿਕਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਨੇ ਦੋ ਦਿਨ ਹੋਏ ਕਰਕੇ
ਵਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਕੌਡੀਆਂ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਮੈਂ ਛਿੜਕਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ ਸੀ ਜੋ ਕੁੱਝ
ਯੋਗੀ ਨੇ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚੋਂ ਛਿੜਕਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਪਤਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇਜ਼ਾਬ ਜਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਕਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ
ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਕੌਡੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਕਾਰਬੋਨੇਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ
ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਤੇਜ਼ਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਰਸਾਇਣਕ ਕਿਰਿਆ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕੌਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈ
ਔਕਸਾਈਡ ਦੇ ਬੁੱਲਬੁਲੇ ਭਰ ਗਏ, ਜਿਨਾਂ ਨਾਲ ਕੌਡੀਆਂ ਤਿਲਕਵੇਂ ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਠੂਠੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ
ਪਈਆਂ। ਬੁੱਲਬਲਿਆਂ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਣਨ ਅਤੇ ਮਿਟਣ ਨਾਲ ਕੌਡੀਆਂ ਹਰਕਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ ਅਤੇ
ਧਰਤੀ ਵਿਚਲੀ ਗੁਰੂਤਾ ਖਿੱਚ ਕਾਰਨ ਕੌਡੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ।

{{gap}}ਉੱਬਲਦੇ ਤੇਲਾਂ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਐਨਾ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਬਿਨਾਂ ਮੱਚਣ ਦੇ ਨਹੀਂ
ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਤੇਲ ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦਾ, ਉਸਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 100
ਦਰਜੇ ਸੈਟੀਂਗ੍ਰੇਡ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਵੱਧਦਾ, ਜੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਮੀਂ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕੜਾਹੀ ਢਕੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਨਿੰਬੂ ਦੇ
ਟੁਕੜੇ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਲ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 100 ਦਰਜੇ ਸੈਟੀਂਗ੍ਰੇਡ ਤੱਕ ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤੇਲ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਭਾਫ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਤਾਪਮਾਨ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਡਬੋਣ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਫ਼ ਫੂਕ ਮਾਰਕੇ ਉਡਾਈ ਗਈ, ਤਾਂ ਤਾਪਮਾਨ ਦਾ ਹੋਰ ਘਟਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸੀ। ਬਿਨਾਂ ਸੰਦੇਹ ਦੇ
ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਗਰਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸੇਕ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੰਨਾ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹੱਥ ਜਲ ਜਾਣ
ਜਾਂ ਜਖਮ ਹੀ ਹੋ ਜਾਣ | ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਮਸਲਣ ਨਾਲ ਦਰਦ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾ
ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਨਾ ਮੈਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯੋਗੀ ਤੇਲ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਸਕਦੇ।

{{gap}}ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਬਿਨਾਂ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਬਣੇ ਭਾਫ਼ ਬਣਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਇਸ
ਬੁਖਾਰਾਤੀ ਗੁਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਜੀਭ ਤੇ ਜਲ ਰਿਹਾ ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਦਾ ਟੁਕੜਾ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j34gpahci1n0hln8t54setnfxqg84qh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf/44</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72271</id>
    <revision>
      <id>217665</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:06:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Aman Arora PTL</username>
        <id>1841</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217665</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1919" sha1="i7wf9d5yko9p57b2mo27m9a1jp7m1ep" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Aman Arora PTL&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;'''{{larger|ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ}}'''

ਅਸੀਂ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ
ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ
'ਵਿਕਾਸ' ਸਾਡਾ ਏਜੰਡਾ ਹੈ
'ਵਿਕਾਸ' ਸਾਡੀ ਸਵੈ-ਇੱਛਤ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ
ਪਹੁੰਚੀਏ ਜਾਂ ਨਾ ਪਹੁੰਚੀਏ
ਹੋ ਸਕਦੈ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਸਵਾਲ।

ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਤੁਰਦਿਆਂ
ਭੁੱਖੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹਜੂਮ
ਕਿਰਤੀ ਕਾਮਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕੀ ਨਾਹਰੇ
ਹੱਕ ਮੰਗਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ਲੇ
ਲਹੂ ਸੰਗ ਭਿੱਜੀਆਂ ਸੜਕਾਂ
ਨੌਕਰੀ ਨੌਕਰੀ ਕੂਕਦੇ ਪੜ੍ਹਾਕੂ ਗਭਰੂਆਂ
ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਲਗਦੇ ਧਰਨੇ
ਤੇ ਕਿਸਾਨੀ ਖੁਦਕਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ
ਸਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੁਰਦੇ ਹੀ ਤੁਰਦੇ ਜਾਣਾ ਹੈ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਧ ਕੇ
ਸੁਪਨੇ ਜੋ ਅਧਾਰ ਹਨ
ਸੋਹਣੇ ਸੁਚੱਜੇ ਜੀਵਨ ਦਾ
ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ
ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਖਾਵਾਂਗੇ
ਚੁੰਧਿਆ ਕੇ ਸੁਪਨਈ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ
ਰੰਗਲੇ ਚਸ਼ਮੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗੇ
ਟੁੱਟੀ ਪਤੰਗੀ ਦੇ ਮਗਰ ਬਾਵਰੇ ਹੋ
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਉਹ ਵੀ ਭੱਜਣਗੇ
ਜੇ ਡੋਰ ਹੱਥ ਨਾ ਆਈ
ਆਪੇ ਹਾਰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਬਹਿ ਜਾਣਗੇ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 44}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i7wf9d5yko9p57b2mo27m9a1jp7m1ep</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf/45</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72272</id>
    <revision>
      <id>217666</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:07:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Aman Arora PTL</username>
        <id>1841</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217666</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="576" sha1="cj3psg3q4hqcfvn9eyogyqrjdrxpvj9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Aman Arora PTL&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਾਂ
ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ
ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ
'ਵਿਕਾਸ' ਕਿਹੜਾ?
ਇਸ ਦੀ ਸਮਝ
ਨਾ ਉਹਨੂੰ, ਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੈ
ਸਮਝ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਨੂੰ ਹੈ।

ਐਪਰ
ਲੋਕ ਹੁਣ ਬਾਵਰੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ
ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਹਨ
ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ।

 *****&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 45}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cj3psg3q4hqcfvn9eyogyqrjdrxpvj9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf/46</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72273</id>
    <revision>
      <id>217667</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:10:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Aman Arora PTL</username>
        <id>1841</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217667</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1641" sha1="0raz18xxo5kmu48ge095phmgy1aj00z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Aman Arora PTL&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;'''{{larger|ਭਾਰਤ ਮਾਂ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ}}'''

ਅੱਜ ਇਕ ਬੇਵਸ ਤੇ ਲਾਚਾਰ
ਨਿਮਾਣੀ ਮਾਂ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜੇਰਾ
ਇਸ ਉਮੀਦ ਸੰਗ ਕਿ
ਉਪਰ ਬੈਠਾ ਤੂੰ ਤਾਂ ਨਿਰੰਤਰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਏ
ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੰਨਿਆ ਕੁਮਾਰੀ ਤਕ
ਕੀ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਏ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਏ
ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਏ
ਮੇਰੀ ਦੇਹ ਦੀ ਹਦੂਦ ਅੰਦਰ।

ਅੱਜ ਇਕ ਮਾਂ ਪੁੱਛਦੀ ਏ
ਉਹਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ
ਸੁਭਾ ਏਨੇਂ ਕੁਸੈਲੇ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਏ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਿਸ਼ ਲਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਤਨ
ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਏਨੇਂ ਗੰਧਲੇ?

ਉਹਦੇ ਖੇਤਾਂ ਖਲਿਆਣਾਂ 'ਚੋਂ
ਜਿਥੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਉਪਜਦਾ ਸੀ ਰਿਜ਼ਕ
ਹੁਣ ਜ਼ਹਿਰ ਕਿਉਂ ਉੱਗਣ ਲੱਗ ਪਿਐ 
ਕਿਉਂ ਉਹਦੇ ਸਾਵੇ ਬਿਰਖਾਂ ਦੇ
ਉਮਰੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਰਝਾ ਗਏ ਪੱਤਰ
ਦੁੱਧ 'ਚੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਤਾਸੀਰ
ਕਿੱਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ
ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਪੌਣਾਂ ਪਰਾਈਆਂ
ਤੇ ਧੁੱਪਾਂ ਕਿਉਂ ਵਿਸ਼ੈਲੀਆਂ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 46}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0raz18xxo5kmu48ge095phmgy1aj00z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf/47</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72274</id>
    <revision>
      <id>217668</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:13:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Aman Arora PTL</username>
        <id>1841</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217668</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2148" sha1="pzjhgdwcb36vx0q9xptzrlcgxja26zv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Aman Arora PTL&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;
ਅੱਜ ਧਰਤ ਮਾਂ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਤੈਥੋਂ
ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਸਰਹੱਦਾਂ 'ਤੇ
ਮੁਹੱਬਤੀ ਫੁੱਲਝੜੀਆਂ ਦੀ ਥਾਵੇਂ
ਕਿਉਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਨੇ ਨਫ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਪਟਾਕੇ
ਰੰਗਲੀਆਂ ਉਡੀਕਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਥਾਵੇਂ
ਕਿਉਂ ਪਰਤਦੇ ਹਨ ਹਉਕਿਆਂ 'ਚ ਘੁਲੇ ਵੈਣ
ਕਿਉਂ ਭੰਨਦੀਆਂ ਹਨ ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਵੰਗਾਂ
ਕਿਉਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੰਦਲਾਂ
ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਬਾਪ ਦੇ ਹੱਥੋਂ
ਕਿਉਂ ਆਸਾਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਡੰਗੋਰੀ।

ਦੱਸ ਤਾਂ ਸਹੀ।
ਮੇਰੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਰਖਿਅਕ ਹੇ ਹਿਮਾਲਾ!
ਕਿਉਂ ਸੁੱਕ ਗਏ ਖੂਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ
ਕਿਉਂ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ
ਪੈ ਰਿਹਾ ਏ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਮੀਂਹ
ਕਿਉਂ ਉਹਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨਈ ਨੈਣਾਂ 'ਚ
ਜੰਮ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਅਧੂਰੇ ਸੁਪਨੇ
ਕਿਉਂ ਸਲਫਾਸ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਹਰ ਮਜ਼ਬੂਰ ਦੀ ਅੰਤਮ ਖ਼ੁਰਾਕ
ਮੰਡੀਆਂ 'ਚ ਕਿਉਂ ਹਰ ਦਿਨ
ਰੁਲਦੀ ਹੈ ਅੰਨਦਾਤੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ
ਦੱਸ ਇਸ ਲਾਚਾਰ ਦੀ ਕੌਣ ਲਵੇਗਾ ਸਾਰ
ਤੇ ਕਦੋਂ ਮੌਤਾਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ
ਮੁੱਖ-ਪੰਨੇ ਤੇ ਛਾਪਣ ਤੋਂ
ਬੇਖ਼ਬਰ ਹੋਣਗੇ ਨਿਤ ਦਿਨ ਛਪਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ।

ਦੱਸ ਤੇ ਸਹੀ!
ਹਿੱਕ ਤਾਣ ਕੇ ਖਲੋਤੇ ਹਿਮਾਲਾ!
ਕਿਉਂ ਬੰਦਾ ਵਹਿਸ਼ੀ ਬਣ ਰਿਹੈ
ਕਿਉਂ ਕੁਦਰਤ ਕਰੋਪੀ ਹੋ ਗਈ।&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 47}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pzjhgdwcb36vx0q9xptzrlcgxja26zv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ.pdf/48</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72275</id>
    <revision>
      <id>217669</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:14:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Aman Arora PTL</username>
        <id>1841</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217669</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="565" sha1="dptih9wi663f04djz3fx2qvczgr1t2w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Aman Arora PTL&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;
ਭਰਕੇ ਕੌੜਾ ਜਿਹਾ ਘੁੱਟ 
ਪਾ ਕੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਤਿਉੜੀ ਜਿਹੀ
ਝੁਣ ਝੁਣਾ ਕੇ ਹਿਮਾਲਾ ਬੋਲਿਆ

ਮਾਂ ਭਾਰਤ!
ਤੇਰੇ ਸਭ ਉਲਾਂਭੇ ਜਾਇਜ਼ ਨੇ
ਪਰ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੁਣ ਤਾਂ
ਇਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਿਆਣੇ ਬੰਦੇ ਨੇ
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਜਿਉਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ।

 *****&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;{{rh||ਛਾਵਾਂ ਅੰਦਰਲਾ ਸੇਕ - 48}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dptih9wi663f04djz3fx2qvczgr1t2w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੌਤੋਂ ਬੁਰਾ ਵਿਛੋੜਾ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf/35</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72276</id>
    <revision>
      <id>217673</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:40:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Amritpal Aman</username>
        <id>2020</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217673</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4952" sha1="nwj2rtznr794yn6qsaxnsnkm0wh5eex" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Amritpal Aman&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਵੀ.ਸੀ. ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਾਨੂੰਨ ਮੁਤਾਬਕ ਮੈਨੂੰ ਕੁਆਟਰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।&quot; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਕਾਫੀ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਬਣਿਆ ਤਾਂ ਇਕ ਦਿਨ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਦਫਤਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ &quot;ਤੈਨੂੰ ਕਮਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਵੀ.ਸੀ. ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਅਰਜ਼ੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ ਐ। ਤੈਨੂੰ ਕਮਰਾ ਅਲਾਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਂ ਵੀ.ਸੀ. ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਟੈਲੀਫੋਨ ਵੀ ਆਇਆ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕਮਰਾ ਅਲਾਟ ਕਰਕੇ ਦੇਵੋ।&quot; ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਸਾਂ ਕਿ ਨਵੀਂ ਨਵੀਂ ਨੌਕਰੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਟੈਲੀਫੋਨ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਇਸ ਪੱਧਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿੱਧਾ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਨੂੰ ਟੈਲੀਫੋਨ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਝੱਟ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਖੜਕਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਹੀ ਟੈਲੀਫੋਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਟੈਲੀਫੋਨ ਵੀ ਐਸਾ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਹੀ ਕੁਆਟਰ ਖਾਲੀ ਕਰਵਾਉ। ਤਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੈਂਪਸ ਦੇ ਕੁਆਟਰ ਨੰ. ਈ-18 ਜਿਸ ਵਿਚ ਡਾ. ਬਲਤੇਜ ਮਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕੁਆਟਰ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਬਲਾਕ ਮੂਹਰੇ ਆਰ ਟਾਈਪ ਕੁਆਟਰ ਅਲਾਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੁਆਟਰ ਨੰ. ਈ-18 ਅਲਾਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਹੀ ਸਨ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਘਟ ਰਹੇ ਸਨ।

{{gap}}ਜਦੋਂ ਘਰ ਦੱਸਿਆ ਤਾਂ ਮਾਂ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਕੁਆਟਰ ਵਿਚ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਪੂ ਨੇ ਰੇਹੜਾ ਮੰਗਵਾ ਲਿਆ। ਇਕ ਮੰਜਾ, ਬਿਸਤਰਾ, ਸਾਮਾਨ ਦੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਦੋ ਬੋਰੀਆਂ ਜਿਨਾਂ ਵਿਚ ਕੱਪੜੇ, ਜੁੱਤੇ, ਸਟੋਵ, ਭਾਂਡੇ ਆਦਿ ਸੀ, ਰੇਹੜੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਚੇਤੇ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਬੰਤੇ ਫੌਜੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਕਣਕ/ਜੀਰੀ ਦੀਆਂ ਬੱਲਾਂ ਚੁਗ ਕੇ ਦਾਣੇ ਵੇਚ ਕੇ ਜਲੇਬੀਆਂ ਖਾਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਨਾਲੇ ਉਹ ਜਲੇਬੀਆਂ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾਲੇ ਰੇਹੜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, &quot;ਆਹੋ ਬਈ, ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਈ ਹੁੰਦੈ।&quot; ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਦੋਂ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਚੰਗਾ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ।

{{gap}}ਮੈਂ ਕੁਆਟਰ ਵਿਚ ਸਾਮਾਨ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰ ਲਿਆ। ਕੁਆਟਰ ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਸਨ ਅਤੇ ਈ-18 ਉਪਰਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਸੀ। ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨ-ਉਤਰਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਸਾਲ ਕੁ ਬਾਅਦ ਉਪਰਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵਾਲਾ ਕੁਆਟਰ (ਈ-18) ਬਦਲ ਕੇ ਹੇਠਲਾ ਕੁਆਟਰ ਨੰ. ਈ-24 ਅਲਾਟ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ (ਸਾਲ 1985) ਅੱਠਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ&lt;noinclude&gt;{{rh||31}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nwj2rtznr794yn6qsaxnsnkm0wh5eex</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੌਤੋਂ ਬੁਰਾ ਵਿਛੋੜਾ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf/36</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72277</id>
    <revision>
      <id>217675</id>
      <timestamp>2026-05-11T12:50:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Amritpal Aman</username>
        <id>2020</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217675</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5055" sha1="cyidao60ln1sjygxg0vxl171y3a3jkk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Amritpal Aman&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸ਼ਾਇਦ ਛੇਵੀਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਾਪੂ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋ ਤਿੰਨ ਮੱਝਾਂ ਵੀ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿੰਡੋਂ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਪਰ 'ਹੋਣੀ' ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਟਾਲ ਸਕਦਾ।

{{gap}}ਮੈਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ 5 ਦਿਨ ਕੁਆਟਰ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਰੋਟੀ ਆਪ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ, ਸਬਜ਼ੀ ਰੈਡੀਮੇਡ ਖਰੀਦ ਲੈਂਦਾ, ਸਵੇਰੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਦੋ ਰੋਟੀਆਂ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾ ਲੈਂਦਾ। ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਬੱਸ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪਿੰਡ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਸਾਲ ਕੁ ਏਦਾਂ ਪੁਗਾਇਆ। ਫੇਰ ਇਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੂੰ ਨਾਲ ਰੱਖ ਲਿਆ ਜੋ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪੱਖੋਂ ਤੰਗ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੈਦਲ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਤੰਗੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦਫਤਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਾਲ 1988 ਦੀ ਬੇਸਬਰੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਸ ਸਾਲ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਪਿੰਡ ਰਹਿ ਕੇ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਕਰ ਲੈਣੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਅ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਰੱਖ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ। ਔਖੇ-ਸੌਖੇ ਮੈਂ 1985 ਤੋਂ 1988 ਤੱਕ 3 ਸਾਲ ਕੱਢ ਲਏ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਕਰ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ। ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਤਾਂ ਆ ਗਈ ਪਰ ਛੋਟੀ ਆਨਾਕਾਨੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ &quot;ਜੇ ਮੈਂ ਵੀ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਮਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ
ਝਗੜਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਮੱਦਦ ਵਾਲਾ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।&quot; ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਅੜੀਅਲ ਅਤੇ ਗੁਸੈਲ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਝਗੜ ਪਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਟ ਰੋੜਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।

{{gap}}ਚਲੋ ਖੈਰ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਮੈਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਮਾਡਲ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ 10+1 ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਫੀਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ 500-500 ਰੁਪਏ ਡੋਨੇਸ਼ਨ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰਲੇ ਕੋਟੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਾਖਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦਾਖਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਦੀ ਡੋਨੇਸ਼ਨ ਮੰਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਐਂ ਲੱਗੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਵਤ ਮੰਗਦਾ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਦੀ ਗਵਰਨਰ /ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਖੈਰ! ਕੀ ਬਣਨਾ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਿਆ। ਉਦੋਂ ਤਨਖਾਹ ਵੀ ਘੱਟ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ 1500/- ਰੁਪਏ&lt;noinclude&gt;{{rh||32}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cyidao60ln1sjygxg0vxl171y3a3jkk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/91</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72278</id>
    <revision>
      <id>217684</id>
      <timestamp>2026-05-11T13:20:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਨੇ ਬੁੱਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਿੱਲੇ ਕਰ ਲਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਉੱਪਰ ਵੀ ਕਾਫੀ ਬੁੱਕ ਇੱਕਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ। ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਮੁਸ਼ਕ ਕਛੂ ਜੀਭ ਉ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217684</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="973" sha1="6at9nuei7dhmpe0m6k1ltyw7hw7vnm3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|91||}}&lt;/noinclude&gt;ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਨੇ ਬੁੱਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਿੱਲੇ ਕਰ ਲਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਉੱਪਰ ਵੀ
ਕਾਫੀ ਬੁੱਕ ਇੱਕਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ। ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਮੁਸ਼ਕ ਕਛੂ ਜੀਭ
ਉੱਪਰ ਰਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਫ਼ੂਕ ਕਾਰਕੇ ਲਾਟਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਹ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਅਸੀਂ
ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਬਾਹਰ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਹੁੰਦਾ
ਤਾਂ ਸਿੱਟਾ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6at9nuei7dhmpe0m6k1ltyw7hw7vnm3</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217704</id>
      <parentid>217684</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:45:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217704</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="973" sha1="g8031s8rg0a7t5k6hk75a83heqmmdzv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|91||}}&lt;/noinclude&gt;ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਨੇ ਥੁੱਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਿੱਲੇ ਕਰ ਲਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਉੱਪਰ ਵੀ
ਕਾਫੀ ਥੁੱਕ ਇੱਕਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ। ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਮੁਸ਼ਕ ਕਛੂ ਜੀਭ
ਉੱਪਰ ਰਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਫ਼ੂਕ ਮਾਰਕੇ ਲਾਟਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਹ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਅਸੀਂ
ਮੁਸ਼ਕ ਕਵੂਰ ਬਾਹਰ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਹੁੰਦਾ
ਤਾਂ ਸਿੱਟਾ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g8031s8rg0a7t5k6hk75a83heqmmdzv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/92</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72279</id>
    <revision>
      <id>217685</id>
      <timestamp>2026-05-11T13:20:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਮਿਸਟਰ ਐਮ. ਸੀ. ਪਾਲ ਦੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿਖੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਵਾਣ ਵੱਟਣ ਵਾਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿੱਤ ਕੁਆਟਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਇਸ ਕਾ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217685</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6072" sha1="r1hov2jbj8awlhbdetzgj82ybm57zdz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|92||}}&lt;/noinclude&gt;ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ
ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਮਿਸਟਰ ਐਮ. ਸੀ. ਪਾਲ ਦੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿਖੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ
ਵਾਣ ਵੱਟਣ ਵਾਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿੱਤ ਕੁਆਟਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਇਸ
ਕਾਰਖਾਨੇ ਦਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤੀਂ ਅਸੀਂ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਧੀਮੀ ਜਿਹੀ
ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਜਾਦੂ
ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕਾਰਖਾਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਮਾ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਹੋਏ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੀ
ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੋਧੀ ਅਤੇ ਉੱਪਦਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਰਖਾਨੇ
ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਮਰੀਅਲ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ । ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਮਾਗੀ ਤੌਰ
ਤੇ ਰੋਗੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕਾਰਖਾਨੇ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਤਨਖਾਹ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕਾਰਖਾਨੇ ਕੰਮ ਤੇ ਨਾ ਗਿਆ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸੱਤ ਵਜੇ ਸਵੇਰੇ ਘਰੋਂ
ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਮੀ ਛੇ ਵਜੇ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਮਝਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਅਜੇ ਕਾਰਖਾਨੇ
ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।
ਕੁੱਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਦ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈ ਪਰਮਾਰਤਨੇ ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦਾ ਥਹੁ ਪਤਾ ਲਾਉਣ ਵਾਸਤੇ
“ਜੈਲਾ” ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਜੋਤਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਹੁਫੁਟਾਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੇ
ਘਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਾਈ ਦੁਖੀ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਕੁਤੂਨਾਇਕ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਏ। ਉਸਦੇ ਸਕੇ ਸਬੰਧੀਆਂ
ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਪੂਰੀ ਚੌਕਸੀ ਰੱਖੀ ਤਾਂ ਕਿ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਹੀ ਲੱਭ ਪਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਸ ਤਾਂ ਨਾ
ਮਿਲੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆ-ਕਰਮ ਸਬੰਧੀ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਅ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਕਿ
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦਾ ਭੂਤ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਭਗੌੜਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਦ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਭ ਸਵੇਰੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ
ਗਿਆ। ਆਪਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੁਨਰ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ
ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਹਾਲਤ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਖਰਾਬ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਤੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿੱਥੇ ਰਿਹਾ ਸੀ? ਉਹ
ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮਾਧੋ ਬਣਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ।
ਪਮਾ ਰਤਨੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਰਤਨੇ ਗੁਆਂਢ
ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਊਗੇਗੋਡਾ (Nugegoda) ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਜਨਾਨੀ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ | ਪਾਨ ਦੇ
ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਲਪੇਟ ਕੇ ਦੱਛਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜਨਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਮਾਰੀਆਂ। ਮੇਰੀ ਤੋਂ ਉਸਨੇ
ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਪੁੱਛਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਮਲਿਆਲੀ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r1hov2jbj8awlhbdetzgj82ybm57zdz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217705</id>
      <parentid>217685</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T07:59:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217705</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6174" sha1="t7n6l2xmimg54liux7zd9zp51i5xrlo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|92||}}&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ}}}}
{{gap}}ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਮਿਸਟਰ ਐਮ. ਸੀ. ਪਾਲ ਦੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿਖੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਵਾਣ ਵੱਟਣ ਵਾਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿੱਤ ਕੁਆਟਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਇਸ ਕਾਰਖਾਨੇ ਦਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤੀਂ ਅਸੀਂ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਧੀਮੀ ਜਿਹੀ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
{{gap}}ਕਾਰਖਾਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਮਾ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਹੋਏ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੀ
ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੋਧੀ ਅਤੇ ਉੱਪਦਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਰਖਾਨੇ
ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਮਰੀਅਲ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ । ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਮਾਗੀ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਗੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕਾਰਖਾਨੇ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਤਨਖਾਹ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ।

{{gap}}ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕਾਰਖਾਨੇ ਕੰਮ ਤੇ ਨਾ ਗਿਆ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸੱਤ ਵਜੇ ਸਵੇਰੇ ਘਰੋਂ
ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਮੀ ਛੇ ਵਜੇ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਮਝਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਅਜੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।

{{gap}}ਕੁੱਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਦ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈ ਪਰੇਮਾਰਤਨੇ ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦਾ ਥਹੁ ਪਤਾ ਲਾਉਣ ਵਾਸਤੇ “ਜੈਲਾ” ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਜੋਤਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਹੁਫੁਟਾਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।

{{gap}}ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਾਈ ਦੁਖੀ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਕੁਤੂਨਾਇਕ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਏ। ਉਸਦੇ ਸਕੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਪੂਰੀ ਚੌਕਸੀ ਰੱਖੀ ਤਾਂ ਕਿ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਹੀ ਲੱਭ ਪਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਸ ਤਾਂ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆ-ਕਰਮ ਸਬੰਧੀ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਅ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਕਿ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦਾ ਭੂਤ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।

'''ਭਗੌੜਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ'''

{{gap}}ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਦ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਭ ਸਵੇਰੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ
ਗਿਆ। ਆਪਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੁਨਰ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ
ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਹਾਲਤ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਖਰਾਬ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਤੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿੱਥੇ ਰਿਹਾ ਸੀ? ਉਹ
ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮਾਧੋ ਬਣਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ।

{{gap}}ਪਰੇਮਾ ਰਤਨੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਰਤਨੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਊਗੇਗੋਡਾ (Nugegoda) ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਜਨਾਨੀ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ | ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਲਪੇਟ ਕੇ ਦੱਛਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

{{gap}}ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜਨਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਮਾਰੀਆਂ। ਮੇਰੀ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਪੁੱਛਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਮਲਿਆਲੀ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t7n6l2xmimg54liux7zd9zp51i5xrlo</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217706</id>
      <parentid>217705</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T08:00:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217706</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6175" sha1="h2qzmmq6v5bcuylrghfkqxvy30r7i8f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|92||}}&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਰੋਕੂ}}}}
{{gap}}ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਮਿਸਟਰ ਐਮ. ਸੀ. ਪਾਲ ਦੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿਖੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਵਾਣ ਵੱਟਣ ਵਾਲੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿੱਤ ਕੁਆਟਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਇਸ ਕਾਰਖਾਨੇ ਦਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤੀਂ ਅਸੀਂ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਧੀਮੀ ਜਿਹੀ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

{{gap}}ਕਾਰਖਾਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਮਾ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਹੋਏ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੀ
ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੋਧੀ ਅਤੇ ਉੱਪਦਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਰਖਾਨੇ
ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਮਰੀਅਲ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ । ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਮਾਗੀ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਗੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕਾਰਖਾਨੇ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਤਨਖਾਹ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ।

{{gap}}ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕਾਰਖਾਨੇ ਕੰਮ ਤੇ ਨਾ ਗਿਆ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸੱਤ ਵਜੇ ਸਵੇਰੇ ਘਰੋਂ
ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਮੀ ਛੇ ਵਜੇ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਮਝਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਅਜੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੁਤੂਨਾਇਕੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।

{{gap}}ਕੁੱਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਦ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈ ਪਰੇਮਾਰਤਨੇ ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦਾ ਥਹੁ ਪਤਾ ਲਾਉਣ ਵਾਸਤੇ “ਜੈਲਾ” ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਜੋਤਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਹੁਫੁਟਾਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।

{{gap}}ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਾਈ ਦੁਖੀ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਕੁਤੂਨਾਇਕ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਏ। ਉਸਦੇ ਸਕੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਪੂਰੀ ਚੌਕਸੀ ਰੱਖੀ ਤਾਂ ਕਿ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਹੀ ਲੱਭ ਪਵੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਸ ਤਾਂ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆ-ਕਰਮ ਸਬੰਧੀ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਅ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਕਿ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦਾ ਭੂਤ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।

'''ਭਗੌੜਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ'''

{{gap}}ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਦ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਭ ਸਵੇਰੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ
ਗਿਆ। ਆਪਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੁਨਰ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ
ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਹਾਲਤ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਖਰਾਬ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਤੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿੱਥੇ ਰਿਹਾ ਸੀ? ਉਹ
ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮਾਧੋ ਬਣਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ।

{{gap}}ਪਰੇਮਾ ਰਤਨੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਰਤਨੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਊਗੇਗੋਡਾ (Nugegoda) ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਜਨਾਨੀ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ | ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਲਪੇਟ ਕੇ ਦੱਛਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

{{gap}}ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜਨਾਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਮਾਰੀਆਂ। ਮੇਰੀ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਪੁੱਛਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਮਲਿਆਲੀ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h2qzmmq6v5bcuylrghfkqxvy30r7i8f</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/93</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72280</id>
    <revision>
      <id>217686</id>
      <timestamp>2026-05-11T13:21:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਟੂਣੇਹਾਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਕੜਾ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਇਹ ਟੂਣਾ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਦੋਖੀ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਉਸੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। “ਇਸ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217686</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5876" sha1="92lk14t4dt2iw22n14q40dth75qrj32" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|93||}}&lt;/noinclude&gt;ਟੂਣੇਹਾਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਕੜਾ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਇਹ ਟੂਣਾ
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਦੋਖੀ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਉਸੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
“ਇਸ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਲਿਆਲੀ ਜਾਦੂਗਰ ਹੀ ਲਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ” ਉਸ ਜਨਾਨੀ ਨੇ
ਦੱਸਿਆ। “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਰੁਪਏ ਫੀਸ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ
ਸਹਾਇਤਾ ਦਿਵਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।”
ਪਮਾ ਰਤਨੇ ਨਾਲ ਰਾਏ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਗਈ ਅਤੇ ਤੀਹ ਰੁਪਏ ਪੇਸ਼ਗੀ ਵੀ ਦੇ
ਦਿੱਤੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਨਿਚਰਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਕੱਢਿਆ
ਜਾਵੇਗਾ।
ਟੂਣਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ
ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰੋਂ
ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਭਾਵੇਂ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ, ਪਰ
ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਟੂਣਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੱਲ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਟੂਣਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ
ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਘਰੇ ਜਾਦੂ' ਕੱਢਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਤ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵੱਜੇ ਸਨ।ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੇ ਲੁੰਗੀ ਅਤੇ ਬੁਨੈਣ ਪਾਈ ਤੇ ਨੀਗੋਂਬੋ ਸੜਕ
’ਤੇ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਮੀਲ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਅਸੀਂ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਸੀਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ
ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੂੰ
ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਸਤਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਗੋਲ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਜਾਦੂਗਰ ਚੌਂਕੜੀ ਮਾਰੀ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਲੈਂਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਟਾਰਚਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ
ਸੀ। ਦੋ ਗਜ ਵਰਗ ਦੀ ਅਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ
ਵਰਗ ਆਕਾਰ ਦੇ ਚਾਰੇ ਖੂੰਜਿਆਂ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਗਮਲੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਫਰਸ਼ ਤੇ ਚੰਬੇਲੀ ਅਤੇ ਗੇਂਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਿਛਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਨੂੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਰਗਾ
ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੀ। ਕਈਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋਪੇ ਦੀਆਂ ਠੂਠੀਆਂ, ਧਾਨ, ਉੱਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲ,
ਕੇਲੇ, ਗੁਲਾਬ ਆਦਿ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਸੰਖ ਪਏ ਸਨ।
ਵਿਆਕੁਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼
ਪਾਗਲ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਢੋਲਾਂ ਅਤੇ ਸੰਖ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ ਆਪਣੇ
ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਜਿਹੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਕੰਨ ਬੋਲੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ
ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਸਭ ਕੁੱਝ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਣ
ਵਾਸਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਇਥੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਜਾਪ ਦੇ ਕੁੱਝ ਸ਼ਬਦ ਸਮਝ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਬੋਲੀ
ਮੇਰੀ ਜਾਣੀ ਪਛਾਣੀ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਸਮ ਸ਼ਾਮੀਂ 8 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਰ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਇਹੋ ਇੱਕੋ
ਹੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਜਾਪ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਜਨਾਨੀਆਂ ਜਿਹੜੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਬੈਠੇ 'ਸਨ, ਥੱਕ ਗਏ।
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵਰਗ ਅਕਾਰ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ 'ਜਾਦੂਗਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਥੇ
ਗੂੜੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੰਜ ਹੀ ਕਈ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸੌ ਗਏ ਸਨ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>92lk14t4dt2iw22n14q40dth75qrj32</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217707</id>
      <parentid>217686</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T11:03:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217707</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5960" sha1="38d5qwcudlkfypirja4h45bebnhq6if" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|93||}}&lt;/noinclude&gt;ਟੂਣੇਹਾਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਕੜਾ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਇਹ ਟੂਣਾ
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਦੋਖੀ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਉਸੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।

{{gap}}“ਇਸ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਲਿਆਲੀ ਜਾਦੂਗਰ ਹੀ ਲਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ” ਉਸ ਜਨਾਨੀ ਨੇ
ਦੱਸਿਆ। “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਰੁਪਏ ਫੀਸ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ
ਸਹਾਇਤਾ ਦਿਵਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।”

{{gap}}ਪਰੇਮਾ ਰਤਨੇ ਨਾਲ ਰਾਏ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਗਈ ਅਤੇ ਤੀਹ ਰੁਪਏ ਪੇਸ਼ਗੀ ਵੀ ਦੇ
ਦਿੱਤੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਨਿਚਰਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਕੱਢਿਆ
ਜਾਵੇਗਾ।

'''ਟੂਣਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ'''

{{gap}}ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰੋਂ
ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਭਾਵੇਂ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ, ਪਰ
ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਟੂਣਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੱਲ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਟੂਣਾ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ
ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਘਰੇ ਜਾਦੂ' ਕੱਢਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਰਾਤ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵੱਜੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੇ ਲੁੰਗੀ ਅਤੇ ਬੁਨੈਣ ਪਾਈ ਤੇ ਨੀਗੋਂਬੋ ਸੜਕ
’ਤੇ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਮੀਲ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਅਸੀਂ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਸੀਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ
ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨੂੰ
ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਸਤਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਗੋਲ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।

{{gap}}ਜਾਦੂਗਰ ਚੌਂਕੜੀ ਮਾਰੀ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਲੈਂਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਟਾਰਚਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ
ਸੀ। ਦੋ ਵਰਗ ਗਜ ਅਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ
ਵਰਗ ਆਕਾਰ ਦੇ ਚਾਰੇ ਖੂੰਜਿਆਂ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਗਮਲੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।

{{gap}}ਫਰਸ਼ ਤੇ ਚੰਬੇਲੀ ਅਤੇ ਗੇਂਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਿਛਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਨੂੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਰਗਾ
ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੀ। ਕਈਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋਪੇ ਦੀਆਂ ਠੂਠੀਆਂ, ਧਾਨ, ਉੱਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲ,
ਕੇਲੇ, ਗੁਲਾਬ ਆਦਿ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਸੰਖ ਪਏ ਸਨ।

'''ਵਿਆਕੁਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼'''

{{gap}}ਪਾਗਲ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਢੋਲਾਂ ਅਤੇ ਸੰਖ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਦੂਗਰ ਆਪਣੇ
ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਜਿਹੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਕੰਨ ਬੋਲੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ
ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਸਭ ਕੁੱਝ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਣ
ਵਾਸਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਇਥੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਜਾਪ ਦੇ ਕੁੱਝ ਸ਼ਬਦ ਸਮਝ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਬੋਲੀ
ਮੇਰੀ ਜਾਣੀ ਪਛਾਣੀ ਸੀ।

{{gap}}ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਸਮ ਸ਼ਾਮੀਂ 8 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਰ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਇਹੋ ਇੱਕੋ
ਹੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਜਾਪ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਜਨਾਨੀਆਂ ਜਿਹੜੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਥੱਕ ਗਏ।
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵਰਗ ਅਕਾਰ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ 'ਜਾਦੂਗਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਥੇ
ਗੂੜੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੰਜ ਹੀ ਕਈ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸੌ ਗਏ ਸਨ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>38d5qwcudlkfypirja4h45bebnhq6if</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/94</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72281</id>
    <revision>
      <id>217687</id>
      <timestamp>2026-05-11T13:22:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਸਵੇਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਚੇਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਸੰਖ ਵਜਾਕੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਢੋਲ ਵੱਜਣੇ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਨਾਚ ਖਤਮ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217687</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5815" sha1="pggsqvlvduv1mqznwfxuur8zg3ii5gp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|94||}}&lt;/noinclude&gt;ਸਵੇਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਚੇਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ
ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਸੰਖ ਵਜਾਕੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਢੋਲ ਵੱਜਣੇ
ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਨਾਚ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਫੜਕੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ
ਬੈਟਰੀ ਉੱਚੀ ਫੜਕੇ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਜਾਦੂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਘਰ ਤੋਂ
ਪੰਜ ਕਦਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਤੇ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।”
ਜਿਹੜੇ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ, ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਸਭ ਉੱਠ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਟੂਣਾ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆਂਦਾ
ਢੋਲ ਢਮੱਕੇ ਸਮੇਤ ਟਾਰਚਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਇੱਕ ਜਲੂਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂਗਰ
ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ | ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ
ਘਰ ਤੋਂ ਖੁਦ ਪੰਜ ਕਦਮ ਗਿਣੇ ਅਤੇ ਉਸ ਸੇਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਲੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।ਉਸਨੇ ਕੋਲੇ ਦੇ
ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵਲ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਪੁੱਟੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੇਲੇ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਉੱਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਛਿੜਕੇ'। ਇੱਕ ਬੇਲਚਾ
ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ। ਭੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ ਦਸ ਫੁੱਟ ਦੇ
ਅੰਦਰ ਸਿਵਾਏ ਜਾਦੂਗਰ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਚੇਲਿਆਂ, ਢੋਲਚੀਆਂ ਅਤੇ ਬੈਟਰੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਸਟੂਲ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਚੇਲੇ ਨੂੰ
ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਪੁੱਟਕੇ ਟੂਣਾ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਥਾਂ ਦੀ ਪੁਟਾਈ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ
ਜਾਪ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁਟਾਈ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਗਾਹ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵੀ ਲਾਂਭੇ
ਨਾ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਕੁੱਝ ਮਿੰਟ ਬੇਫਾਇਦਾ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੋ
ਫੁੱਟ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਉੱਤਰ
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਫੁੱਟ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖ ਦਿੱਤਾ | ਜਦੋਂ ਜਾਦੂ ਇੱਥੋਂ ਵੀ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਤਾਂ ਦੱਖਣ-
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ।ਅੰਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੀ ਨਾਕਾਮਯਾਬ ਹੋਇਆ ਤਾਂ
ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਛਿੜਕਣ ਵਾਸਤੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਬੂਟੇ
ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਅਤੇ ਬੈਟਰੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚੱਕਰ ਲਾਏ ਅਤੇ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ
ਡੂੰਘਾ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹ ਰਸਮ ਅੰਧੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਈ
ਜਿਹੜਾ ਚੇਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਟਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦ ਥੱਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਨੇ ਪੁਟਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ
ਦਿੱਤੀ । ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪੁਟਾਈ ਡੂੰਘੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ
ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਸੰਖ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਟੱਲ ਖੜਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਜੋੜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਦੂਗਰ
ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੁਆਲੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਇਸ ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਪਾਗਲਾਂ ਵਰਗੇ ਨਾਚ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ
ਪਾਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸੇ ਥਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਟਾਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਲੂੰਗੀ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pggsqvlvduv1mqznwfxuur8zg3ii5gp</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217708</id>
      <parentid>217687</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T11:11:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217708</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5894" sha1="cn7fa0w0ynjyc3rwer45zvjn968almi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|94||}}&lt;/noinclude&gt;{{gap}}ਸਵੇਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਚੇਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ
ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਸੰਖ ਵਜਾਕੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਢੋਲ ਵੱਜਣੇ
ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਨਾਚ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਫੜਕੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ
ਬੈਟਰੀ ਉੱਚੀ ਫੜਕੇ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਜਾਦੂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਘਰ ਤੋਂ
ਪੰਜ ਕਦਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਤੇ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।”

{{gap}}ਜਿਹੜੇ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ, ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਸਭ ਉੱਠ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।

'''ਟੂਣਾ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆਂਦਾ'''

{{gap}}ਢੋਲ ਢਮੱਕੇ ਸਮੇਤ ਟਾਰਚਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਇੱਕ ਜਲੂਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂਗਰ
ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ | ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ
ਘਰ ਤੋਂ ਖੁਦ ਪੰਜ ਕਦਮ ਗਿਣੇ ਅਤੇ ਉਸ ਸੇਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਲੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੇਲੇ ਦੇ
ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵਲ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਪੁੱਟੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੇਲੇ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਉੱਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਛਿੜਕੇ'। ਇੱਕ ਬੇਲਚਾ
ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ। ਭੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ ਦਸ ਫੁੱਟ ਦੇ
ਅੰਦਰ ਸਿਵਾਏ ਜਾਦੂਗਰ, ਉਸਦੇ ਦੋ ਚੇਲਿਆਂ, ਢੋਲਚੀਆਂ ਅਤੇ ਬੈਟਰੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

{{gap}}ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਸਟੂਲ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਚੇਲੇ ਨੂੰ
ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਪੁੱਟਕੇ ਟੂਣਾ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਥਾਂ ਦੀ ਪੁਟਾਈ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ
ਜਾਪ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁਟਾਈ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਗਾਹ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵੀ ਲਾਂਭੇ
ਨਾ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਕੀਤਾ।

{{gap}}ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਕੁੱਝ ਮਿੰਟ ਬੇਫਾਇਦਾ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੋ
ਫੁੱਟ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਉੱਤਰ
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਫੁੱਟ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਜਾਦੂ ਇੱਥੋਂ ਵੀ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਤਾਂ ਦੱਖਣ-
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਅੰਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੀ ਨਾਕਾਮਯਾਬ ਹੋਇਆ ਤਾਂ
ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਛਿੜਕਣ ਵਾਸਤੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਬੂਟੇ
ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਅਤੇ ਬੈਟਰੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚੱਕਰ ਲਾਏ ਅਤੇ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ
ਡੂੰਘਾ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।

'''ਇਹ ਰਸਮ ਅੰਧੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਈ'''

{{gap}}ਜਿਹੜਾ ਚੇਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਟਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦ ਥੱਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਨੇ ਪੁਟਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ
ਦਿੱਤੀ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪੁਟਾਈ ਡੂੰਘੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ
ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਸੰਖ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਟੱਲ ਖੜਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਜੋੜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਦੂਗਰ
ਨੇ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਦੁਆਲੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

{{gap}}ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਇਸ ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਪਾਗਲਾਂ ਵਰਗੇ ਨਾਚ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ
ਪਾਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸੇ ਥਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਟਾਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਪੁਟਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਲੂੰਗੀ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cn7fa0w0ynjyc3rwer45zvjn968almi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ - ਬਾਵਾ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ.pdf/155</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72282</id>
    <revision>
      <id>217692</id>
      <timestamp>2026-05-12T04:11:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Taranpreet Goswami</username>
        <id>2106</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;( ੧੪੩ ) ਅੰਦਰ ਵੜ ਕੇ ਪੁਛਦੀ, “ਵੇ ਰਾਜਿਆ, ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਲਗਾਂ ਕਿ ਧੀ ? ਰਾਜਾ ਜੀ ।&quot; ਰਾਜਾ—ਸਿਰਕੱਪ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੇਟੜੀ ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ ਦੀ ਨਾਰ ਬਾਜ਼ੀ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਆਂਦੀ, ਨੀ ਰਾਣੀਏ, ਨਾ ਭੈਣ ਲੱਗੇ ਨ ਧੀ, ਰਾਣੀ ਜੀ। ਕਢ ਕੇ ਗਿੜਦੇ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217692</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2464" sha1="o4ba4eqw94asuckpm2g9tiq10jdg6b5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Taranpreet Goswami&quot; /&gt;{{rh||143}}&lt;/noinclude&gt;( ੧੪੩ )
ਅੰਦਰ ਵੜ ਕੇ ਪੁਛਦੀ, “ਵੇ ਰਾਜਿਆ,
ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਲਗਾਂ ਕਿ ਧੀ ? ਰਾਜਾ ਜੀ ।&quot;
ਰਾਜਾ—ਸਿਰਕੱਪ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੇਟੜੀ ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ ਦੀ ਨਾਰ
ਬਾਜ਼ੀ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਆਂਦੀ, ਨੀ ਰਾਣੀਏ,
ਨਾ ਭੈਣ ਲੱਗੇ ਨ ਧੀ, ਰਾਣੀ ਜੀ।
ਕਢ ਕੇ ਗਿੜਦੇ ਰੱਖੀ ਨੀ ਰਾਣੀਏ,
ਤੈਨੂੰ ਭੁੰਨ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਕਬਾਬ, ਰਾਣੀ ਜੀ।
ਨੋਟ—ਰਾਜਾ ਰਸਾਲੂ ਹੋਡੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਬਾਬ ਬਣਾ ਕੇ
ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਾਨ੍ਹਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਜੀਂਵਦਿਆਂ ਸ਼ੌਹ ਮਾਣਿਆਂ, ਨੀ ਰਾਣੀਏ,
ਹੁਣ ਮੋਇਆਂ ਦਾ ਖਾਧਾ ਹੋਈ ਮਾਸ, ਰਾਣੀ ਜੀ।
ਰਾਣੀ—ਅੱਕ ਦੀ ਨ ਖਾਈਏ ਕਕੜੀ, ਵੇ ਰਾਜਿਆ,
ਛਾਂਹ
ਅਗ
ਸੱਪ ਦਾ ਨਾ ਖਾਈਏ ਮਾਸ, ਰਾਜਾ ਜੀ
ਪਰਾਈ ਪੀਤਿਆਂ दे
ਪਾਣੀ ਵਰਗਾਂ ਸਵਾਦ,
ਪਰਾਈ ਸੇਕਿਆਂ, ਵੇ
ਉਡ ਉਡ ਪੈਂਦੀ ਖਾਕ,
ਪੁਤ ਬੇਗਾਨਾ ਚੁੰਮਿਆਂ, ਵੇ
ਲਾਲੀਂ ਭਰਿਆ ਗਾਤ,
ਨਾਰ ਬੇਗਾਨੀ ਸੇਵਿਆਂ, ਵੇ
ਕਦੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ
ਰਾਜਾ
ਰਾਜਿਆ
ਜੀ
ਰਾਜਿਆ,
ਰਾਜਾ ਜੀ
1
ਰਾਜਿਆ
ਰਾਜਾ ਜੀ
ਰਾਜਿਆ,
ਅਪਨੀ, ਰਾਜਾ
ਜੀ
ਕਵੀ-ਖੰਡਾ, ਘੋੜਾ, ਇਸਤਰੀ, ਵੇ ਰਾਜਿਆ ਤਿੰਨੇ ਜਾਤ ਕੁਜਾਤ
ਖੰਡਾ ਵਢੇ ਸਿਰ ਖਸਮ ਦਾ, ਘੋੜਾ ਦਏ ਪਿੜ ਵਿਚ ਹਾਰ ।
ਇਸਤਰੀ ਜਿਥੇ ਵੇਖੋ ਵਰ ਸੋਹਣਾ,
ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ।
ਦੋ :--ਮੱਖੀ ਮੱਛੀ, ਇਸਤਰੀ ਤਿੰਨੇ ਜਾਤ ਕੁਜਾਤ।
ਜਿਥੇ ਵੇਖਣ ਹੋਟ ਵਗੇ, ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ
ਏਸ ਗਾਉਣ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਕਾਦਰ ਯਾਰ ਦੀ ਵਾਰ ਵਿਚ ਹੈ। ਮੁਢ ਏਹ
ਗਾਉਣ ਸੀ ਜਾਂ ਵਾਰ ? ਸਾਡੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਵਾਰ ਹੋਸੀ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>o4ba4eqw94asuckpm2g9tiq10jdg6b5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੌਤੋਂ ਬੁਰਾ ਵਿਛੋੜਾ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf/37</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72283</id>
    <revision>
      <id>217696</id>
      <timestamp>2026-05-12T05:23:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Amritpal Aman</username>
        <id>2020</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217696</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4722" sha1="78qkrkvl2umc1lkuyinjlwbwedlpn49" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Amritpal Aman&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਜਿਹੇ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਵਰਦੀਆਂ, ਦਾਖਲਾ ਫੀਸਾਂ, ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਤੇ ਵੀ ਤਾਂ ਪੈਸਾ ਖਰਚਣਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਡੋਨੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬੇਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਸੋਚ ਉਲਟ ਪੈ ਗਈ, ਸ਼ਾਇਦ ਡੋਨੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਤਾਂ ਬੇਹਤਰ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਪਛਤਾਵਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਪਰਾਧੀ ਖਿਲਾਫ਼ ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਹੈ, ਇਥੇ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ਿਕਾਇਤਕਰਤਾ (ਪੀੜ੍ਹਤ) ਖਿਲਾਫ਼ ਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਥੇ ਤਾਂ ਉਹੀ ਬੰਦੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਢਵਾਉਣਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਲਿਖਾ-ਪੜ੍ਹੀ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਲੋਕ ਮਜ਼ਾਕ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋਣ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਚਰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

{{gap}}ਸਾਲ 1988 ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਫਤਰ ਛੱਡਣ/ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਦਫਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਛੁੱਟੀ ਉਪਰੰਤ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲੀ। ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਵਾਰੀ ਬਿਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾਣ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਟ੍ਰੇਂਡ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਸਾਈਕਲ ਤੋਂ ਡੇਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਵੇਰੇ ਛੱਡਣ ਵੇਲੇ ਦਫਤਰ ਵਿਖੇ ਮੇਰੀ ਟਾਈਪਰਾਈਟਰ ਤੇ ਅੱਧਾ ਕੁ ਘੰਟਾ ਟਾਈਪ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਬੈਂਕਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਰਿਕਰੂਟਮੈਂਟ ਬੋਰਡ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਅਸਾਮੀਆਂ ਵਿਗਿਆਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਬੈਂਕ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਬੜੀ ਚਾਹਵਾਨ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹਰ ਸਾਲ ਉਸ ਦਾ ਫਾਰਮ ਭਰ ਕੇ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਪੀਟੀਸ਼ਨ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਲੈ ਕੇ ਟੈਸਟ ਦਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਬੈਂਕ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਲਈ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਫੀ ਅੰਦਰ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਟਿਆਲਾ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਤੇ ਕਾਲਜ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲਈ ਇਕ ਸਾਈਕਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਉਦੋਂ ਏਨੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮਾਲ ਰੋਡ ਤੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ ਪਰ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸੀ, ਥੱਕ ਵੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਭਾਵ 1990 ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੀ.ਪੀ.ਐਫ. 'ਚੋਂ ਲੋਨ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਮੋਪਡ (ਲੂਨਾ) ਲੈ ਕੇ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਫਤਰ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬੈਂਕ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੀ ਸੀ।&lt;noinclude&gt;{{rh||33}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>78qkrkvl2umc1lkuyinjlwbwedlpn49</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਮੌਤੋਂ ਬੁਰਾ ਵਿਛੋੜਾ - ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ.pdf/38</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72284</id>
    <revision>
      <id>217697</id>
      <timestamp>2026-05-12T06:15:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Amritpal Aman</username>
        <id>2020</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217697</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5013" sha1="r5nztxv9r006rpzaapnm98peirjtd2r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Amritpal Aman&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;

{{gap}}ਖੈਰ! ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ 10+2 ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਬੀ.ਏ. ਭਾਗ ਪਹਿਲਾ ਵਿਚ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ (ਲੜਕੀਆਂ), ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਿੰਨਾਂ ਦਿਲ ਕਰੇ ਪੜ੍ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬੱਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਤਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਾਲਜਾਂ ਵਿਚ ਬੱਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁੰਡਾ ਅਨਸਰ ਤੰਗ-ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਵੀ ਲੋਕ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਖੈਰ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਡੀ ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਧਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਨਸੀਬ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਯਾਦ ਹੈ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹਾਸੀ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੋਸਟਲ ਤੋਂ ਟੀਫ਼ਨ ਵੀ ਲਗਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜੋ ਟੀਫ਼ਨ ਵਿਚ ਦੁਪਹਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ, ਸਬਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸਲਾਦ ਦੇ ਦਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਟੈਨਸ਼ਨ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ। ਇਕ ਸਮਾਂ ਤਾਂ ਆਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ 24 ਘੰਟੇ ਲਈ ਇਕ ਨੌਕਰ (ਰਾਮੂ) ਵੀ ਰੱਖ ਲਿਆ ਜੋ ਬਾਕੀ ਸਾਫ-ਸਫਾਈ ਆਦਿ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।

{{gap}}ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੈਂਪਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਸੈਰ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਟੀ.ਵੀ. ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਣਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਕੇ ਗਿੱਧਾ ਪਾ ਕੇ ਨੱਚਣ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਪਰਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵਿਚ ਉਡਦੇ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਮਲਕੀਤ ਦਾ ਗਾਣਾ &quot;ਤੂਤਕ ਤੂਤਕ ਤੂਤਕ ਤੂਤੀਆਂ&quot; ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ &quot;ਗੁੜ ਨਾਲੋਂ ਇਸ਼ਕ ਮਿੱਠਾ&quot; ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਾਣਿਆਂ ਦੀ ਲੈਅ ਤੇ ਹੀ ਲੋਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਤਿੰਨੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਗਿੱਧਾ ਪਾ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਆਂਢੀ-ਗੁਆਂਢੀ ਵੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਕਿੰਨਾਂ ਏਕਾ ਐ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦੇ ਐ।&quot; ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਮਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਚੋਟੀ (Peak) ਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਕਿ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਮਾਹੌਲ ਹਾਸਲ ਸੀ। ਚਾਂਈਂ-ਚਾਂਈਂ ਆਂਢੀਆਂ-ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿਣਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੈਂਪਸ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਲੋਹੜੀ, ਦੁਸਹਿਰਾ ਸਭ ਤਿਓਹਾਰ ਗਲੀ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸੀ। ਹਾਸੀ ਮਜ਼ਾਕ ਵੀ ਰੱਜ ਕੇ ਕਰਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਸਹਿੰਦੇ ਵੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਯਾਦ ਹੈ ਇਕ ਵਾਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਤੇ 31 ਦਸੰਬਰ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਘਰ&lt;noinclude&gt;{{rh||34}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r5nztxv9r006rpzaapnm98peirjtd2r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/95</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72285</id>
    <revision>
      <id>217709</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:18:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217709</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6067" sha1="cp12zmeee6ngdeqc3lrc044psk6w58e" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|95||}}&lt;/noinclude&gt;ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਡਿੱਗਦਾ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਬੇਲਚੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਚੇਪੇ ਹੇਠ ਆ ਕੇ
ਦੱਬੀ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾ ਸਕੇ।

{{gap}}ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖੁਦਾਈ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਮੁਰਗਾ
ਮੰਗਵਾ ਲਿਆ। ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਨੇ ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਗਰਦਨ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨੂੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟੰਗਾਂ ਦੂਜੇ
ਹੱਥ ਵਿੱਚ। ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਬਾਂਗ ਵੀ ਨਾ ਦੇਣ ਦਿੱਤੀ। ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਕੇ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਅਤੇ ਬੇਦੋਸ਼ੇ
ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਗਰਦਨ ਮਰੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਲਹੂ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਨੁੱਚੜ ਗਿਆ। ਇਸ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੰਬੂ ਵੀ ਕੱਟਿਆ
ਗਿਆ। ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹੋਰ ਪੁਟਾਈ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

'''ਛਲਾਵਾ'''

{{gap}}ਮੇਰੀ ਦੇ ਭਾਈ ਪਰਮਾਰਤਨੇ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ
ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਧੁਆਏ। ਉਸ ਨੂੰ ਟੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁੱਟੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ
ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੇਲੇ ਵਰਗੇ ਪੰਜ ਕੁ ਇੰਚ ਲੰਬੀ
ਅਤੇ ਦੋ ਇੰਚ ਚੌੜੀ ਸਲੰਡਰ ਆਕਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਲੱਭੀ।

{{gap}}ਜਾਦੂਗਰ ਕੁੱਦ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਹ ਵਸਤੂ ਪਰਮਾਰਤਨੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖੋਹ ਲਈ। ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ਤੇ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਚੀਖਿਆ, “ਇਹ ਉਹ ਟੂਣਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚਲੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ
ਤਕਲੀਫਾਂ ਲਈ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।” ਉਸਨੇ
ਇਹਨੂੰ ਫੜਕੇ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਗੇੜਾ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਕਾਲੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਧਰੇ ਕਿਧਰੇ ਨੀਲੇ ਡੱਬ ਜਿਹੇ
ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।

'''ਤਵੀਤ (ਟੂਣਾ) ਲੱਭ ਗਿਆ'''

{{gap}}ਜਾਦੂਗਰ ਹੁਣ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਮੂਹਰੇ ਚੌਕੜੀ ਮਾਰ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਜਿਹਾ ਲੱਗ
ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਲੰਡਰ ਜਾਦੂਗਰ ਤੋਂ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇੱਕ ਹਥੋੜਾ ਅਤੇ ਚਾਕੂ
ਮੰਗਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਨੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚੋ ਚਾਕੂ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਬਹੁਤ ਰੇੜਕੇ ਤੋਂ ਬਾਦ ਜਾਦੂਗਰ ਸਲੰਡਰ
ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਿਆ।

{{gap}}ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਇਸ ਸਲੰਡਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਾੜ੍ਹ, ਇੱਕ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਜਿਸਤੇ ਕਿਸੇ
ਅਗਿਆਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ, ਟਰਾਵਨਕੋਰ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ
ਸਿੱਕਾ ਜਿਸਨੂੰ ‘ਚਕਰਮ’ ਆਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਚੁੰਝ ਨਿੱਕਲੀ। ਉਸਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ
ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ, ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਅਤੇ ਪਰੇਮਾਰਤਨੇ ਨੂੰ ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿਖਾਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਇਹ
ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਸ ਸਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਇਸ ਜਾਦੂ ਟੂਣੇ ਨੂੰ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ
ਇਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਛੇ ਦਿਨ ਇਸ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਸ਼ਾਮੀ ਛੇ ਵਜੇ ਰੋਜਾਨਾ ਮੁਸ਼ਕ
ਕਫੂਰ ਦੀ ਧੂਫ ਦਿੱਤੀ ਜਾਇਆ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਘਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।

{{gap}}ਲੋਕ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀਆਂ ਜਾਦੂ-ਟੂਣੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀਆਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪਿੰਡ ਪੁੰਡ ਗਏ, ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੇਲੇ ਚਾਟਿਆਂ ਨੇ ਪਮਾਰਤਨੇ ਤੋਂ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ
270 ਰੁਪਏ ਲਏ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਰਾਤ ਲਈ ਸੌਣ ਵਾਸਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ
ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਜਾਦੂਗਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੱਪਰ ਵਿੱਚ ਰਾਤੀਂ ਸੌਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿੱਤਾ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cp12zmeee6ngdeqc3lrc044psk6w58e</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217710</id>
      <parentid>217709</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T11:19:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217710</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6067" sha1="ts8qkb97umctuqb9b7m47wyoia6635q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|95||}}&lt;/noinclude&gt;ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਡਿੱਗਦਾ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਬੇਲਚੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਚੇਪੇ ਹੇਠ ਆ ਕੇ
ਦੱਬੀ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾ ਸਕੇ।

{{gap}}ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖੁਦਾਈ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਮੁਰਗਾ
ਮੰਗਵਾ ਲਿਆ। ਦੂਜੇ ਚੇਲੇ ਨੇ ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਗਰਦਨ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨੂੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟੰਗਾਂ ਦੂਜੇ
ਹੱਥ ਵਿੱਚ। ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਬਾਂਗ ਵੀ ਨਾ ਦੇਣ ਦਿੱਤੀ। ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਕੇ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਅਤੇ ਬੇਦੋਸ਼ੇ
ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਗਰਦਨ ਮਰੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਲਹੂ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਨੁੱਚੜ ਗਿਆ। ਇਸ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੰਬੂ ਵੀ ਕੱਟਿਆ
ਗਿਆ। ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹੋਰ ਪੁਟਾਈ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

'''ਛਲਾਵਾ'''

{{gap}}ਮੇਰੀ ਦੇ ਭਾਈ ਪਰਮਾਰਤਨੇ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ
ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਧੁਆਏ। ਉਸ ਨੂੰ ਟੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁੱਟੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ
ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੇਲੇ ਵਰਗੇ ਪੰਜ ਕੁ ਇੰਚ ਲੰਬੀ
ਅਤੇ ਦੋ ਇੰਚ ਚੌੜੀ ਸਲੰਡਰ ਆਕਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਲੱਭੀ।

{{gap}}ਜਾਦੂਗਰ ਕੁੱਦ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਹ ਵਸਤੂ ਪਰਮਾਰਤਨੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖੋਹ ਲਈ। ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ਤੇ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਚੀਖਿਆ, “ਇਹ ਉਹ ਟੂਣਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚਲੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ
ਤਕਲੀਫਾਂ ਲਈ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।” ਉਸਨੇ
ਇਹਨੂੰ ਫੜਕੇ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਗੇੜਾ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਕਾਲੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਧਰੇ ਕਿਧਰੇ ਨੀਲੇ ਡੱਬ ਜਿਹੇ
ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।

'''ਤਵੀਤ (ਟੂਣਾ) ਲੱਭ ਗਿਆ'''

{{gap}}ਜਾਦੂਗਰ ਹੁਣ ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਮੂਹਰੇ ਚੌਕੜੀ ਮਾਰ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਜਿਹਾ ਲੱਗ
ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਲੰਡਰ ਜਾਦੂਗਰ ਤੋਂ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇੱਕ ਹਥੋੜਾ ਅਤੇ ਚਾਕੂ
ਮੰਗਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਨੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚੋ ਚਾਕੂ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਬਹੁਤ ਰੇੜਕੇ ਤੋਂ ਬਾਦ ਜਾਦੂਗਰ ਸਲੰਡਰ
ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਿਆ।

{{gap}}ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਇਸ ਸਲੰਡਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਾੜ੍ਹ, ਇੱਕ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਜਿਸਤੇ ਕਿਸੇ
ਅਗਿਆਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ, ਟਰਾਵਨਕੋਰ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ
ਸਿੱਕਾ ਜਿਸਨੂੰ ‘ਚਕਰਮ’ ਆਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਚੁੰਝ ਨਿੱਕਲੀ। ਉਸਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ
ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ, ਸਿਰੀਸੈਨਾ ਅਤੇ ਪਰੇਮਾਰਤਨੇ ਨੂੰ ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿਖਾਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਇਹ
ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਸ ਸਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਇਸ ਜਾਦੂ ਟੂਣੇ ਨੂੰ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ
ਇਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਛੇ ਦਿਨ ਇਸ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਸ਼ਾਮੀ ਛੇ ਵਜੇ ਰੋਜਾਨਾ ਮੁਸ਼ਕ
ਕਫੂਰ ਦੀ ਧੂਫ ਦਿੱਤੀ ਜਾਇਆ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਘਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।

{{gap}}ਲੋਕ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀਆਂ ਜਾਦੂ-ਟੂਣੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੀਆਂ ਗੈਬੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਖਿੰਡ ਪੁੰਡ ਗਏ, ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚੇਲੇ ਚਾਟਿਆਂ ਨੇ ਪਮਾਰਤਨੇ ਤੋਂ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ
270 ਰੁਪਏ ਲਏ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਰਾਤ ਲਈ ਸੌਣ ਵਾਸਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ
ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਜਾਦੂਗਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੱਪਰ ਵਿੱਚ ਰਾਤੀਂ ਸੌਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿੱਤਾ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ts8qkb97umctuqb9b7m47wyoia6635q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/96</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72286</id>
    <revision>
      <id>217711</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:26:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217711</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4314" sha1="n074x1x5j713752y5f7id0w4rabm8ec" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|96||}}&lt;/noinclude&gt;ਉਹ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਪਾਲ ਨਾਲ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ।

{{gap}}ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਸੌਂ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ
ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਗਣਾ ਪਿਆ। ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਬਾਤਚੀਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਖਾਉਣ
ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵਾਂ। ਹੋਰਨਾਂ
ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਨੂੰ ਉਸਤੋਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ:-

{{gap}}ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਚੇਲੇ ਮਲਿਆਲੀ ਸਨ। ਦੂਜੇ ਸਾਰੇ ਪੰਜ ਰੁਪਏ ਰਾਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ
ਦਿਹਾੜੀ ਤੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਿੰਨਹਾਲੀ ਸਨ। ਉਹ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਢੰਗ ਤਰੀਕੇ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਭੇਦ ਦਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।

{{gap}}ਸਾਰੀ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਫੀਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਫੀਸਦੀ ਉਸ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ
ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੱਨੀਪਿਤਯਾ (Phnnipitya) ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਮ
ਪੇਸ਼ਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਵਾਸਤੇ ਘਾਹ ਉਗਾਉਣਾ ਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਜਾਦੂਗਰੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਕਦਾਈ ਹੀ ਕਰਿਆ
ਕਰਦੇ ਸਨ।

{{gap}}ਲਗਭਗ ਪੰਝੀ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਸਲੰਡਰ, ਹੱਡੀਆਂ, ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਕੇ ਧਰਤੀ ਹੇਠ
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੱਬਕੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਕਿਧਰੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ
ਇੱਕ ਸਲੰਡਰ ਉਹ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

{{gap}}ਜੇ ਇਹ ਜਾਦੂ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਬੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸਥਾਨ ਬਹੁਤੀ
ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਸਲੰਡਰ ਸਬੰਧਤ ਘਰ ਦੀ ਬਗੀਚੀ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ
ਚੋਰੀ ਦੱਬ ਆਉਂਦੇ ਸਨ।

{{gap}}ਜਾਦੂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਹੜੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਜਾਂ ਘੜਾ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਪੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ
ਸੀ, ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਸੀ ਕਿ ਸਲੰਡਰ ਨਾਲ ਕਾਤੂਨਾਇਕੇ ਦੀ ਰੇਤਲੀ ਮਿੱਟੀ ਚੁੰਬੜ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇੰਝ ਘਾਹ
ਵਾਲੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਕਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਢੱਕੀ ਜਾਵੇ। ਇਹੋ ਜਿਹੀਆ ਖਾਸ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ
ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੇ ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਰੰਗ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ

{{gap}}ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਿਹੜਾ ਜਾਪ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਮਹਾਂ ਕਵੀ ਵਾਲਬੋਲ (Valiothol) ਦੀ
ਇੱਕ ਰਚਨਾ ਮੈਰੀ ਮੈਗਡਾਲੈਨ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਸਮੇਂ 'ਯਾਦ
ਕੀਤੀ ਸੀ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n074x1x5j713752y5f7id0w4rabm8ec</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/97</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72287</id>
    <revision>
      <id>217712</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:37:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217712</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5964" sha1="rcn181hsrdpmp3mhgh40zv075t06k40" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|97||}}&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ}}}}
{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰਡ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਹੈ। ਉਹ 1962 ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ
ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਮਹਿਕਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ
ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨਿਤਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਚੰਗੇ ਖਾਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ
ਹੈ।

{{gap}}26 ਨਵੰਬਰ, 1967 ਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ
ਐਕਸ ਨੂੰ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ ਉਪਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ
ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।

{{gap}}“ਜੈਰੀਨ ਮੇਰੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਤਾਰਾ [Matara] ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ
ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਦੂਤ ਮਿਸਟਰ ਵਾਈ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਰ ਗਈ
ਸੀ। ਇਹ ਬੱਚਾ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ। ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਜੈਰੀਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰ
ਲਈ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਮੁੰਡਾ।
ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਕੁੱਝ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਗਲਾਸ
ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ੁਗਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਏ ਤੋਂ ਜ਼ੈਡ ਤੱਕ
ਅੱਖਰ ਗੋਲ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣੇ ਵਾਲੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਪਰ ਚਾਕ ਨਾਲ ਲਿਖ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ
ਗਲਾਸ ਮੂਧਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਜੈਰੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਵੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗਲਾਸ
ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਕਿਸੇ ਰੂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।

'''ਤੇ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ'''

{{gap}}ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ੋਪੰਜ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਗਲਾਸ ਤੁਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੰਘਣ ਦੇ
ਨਾਲ ਗਲਾਸ ਦੀ ਹਰਕਤ ਤੇਜ ਹੁੰਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ
ਗਲਾਸ ਨੇ ਅੱਖਰ ਛੂਹੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਉਹ ਕਾਗਜ ਤੇ ਲਿਖ ਲਏ ਤਾਂ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

{{gap}}ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਰੂਹ ਜਿਸਨੇ ਗਲਾਸ ਨੂੰ ਤੋਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਿੱਛੜ ਚੁੱਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਸਟਰ ਐਸ.
ਡਬਲਯੂ. ਆਰ. ਡੀ. ਭੰਡਾਰਨਾਇਕੇ ਦੀ ਸੀ। ਮਿਸਟਰ ਭੰਡਾਰਨਾਇਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਸੀ,
ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਤੋਂ ਕਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ। ਇਸਦੇ ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਮਿਲੇ।

{{gap}}ਦੂਜੀ ਰੂਹ ਜਿਸ ਨੇ ਗਲਾਸ ਤੋਰਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਬੰਦੇ' ਥੋਮਸ ਸਿਲਵਾ ਦੀ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ
ਕੋਈ ਬਹੁਤੇ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇ। ਤੀਜੀ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਰ ਚੁੱਕੀ ਮੈਡਮ ਬੂਨਵਾਤ
[Boonwaat] ਦੀ ਸੀ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

{{gap}}ਚੌਥੀ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਆਈ, ਉਹ ਮਿਸਟਰ ਐਲ. ਐਚ. ਮੇਬਾਨੰਦ [Methananda] ਦੀ ਸੀ। ਮੇਬਾਨੰਦ
ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਇੱਕਠਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਇਤਲਾਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਅਗਲੀ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਉਹ
ਸੀ ਮਿਸਟਰ ਟੀ. ਯੂ. ਡੀ. ਸਿਲਵਾ ਦੀ। ਜਿਹੜੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਬੰਧ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਪਾਰਟੀ
ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਵੀ ਸੀ। ਛੇਵੀਂ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਆਈ ਉਹ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਹੋਰ
ਪਰਿਵਾਰਕ ਦੋਸਤ ਮਿਸਟਰ ਸੀ. ਟੀ. ਜਯਾਸੁੰਦਰਾ [Jayasundra] ਦੀ ਸੀ। ਉਹਨੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸਿਹਤ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rcn181hsrdpmp3mhgh40zv075t06k40</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217713</id>
      <parentid>217712</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T11:37:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217713</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5972" sha1="knx6qptar53ujziko0aspi9fvlwnt9z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|97||}}&lt;/noinclude&gt;{{center|{{x-larger|ਬਿਨਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਗਰਭ}}}}
{{gap}}ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰਡ ਸਰਕਾਰੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਹੈ। ਉਹ 1962 ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ
ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਮਹਿਕਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਦੇ
ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨਿਤਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਜਾਣੇ ਪਛਾਣੇ ਚੰਗੇ ਖਾਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ
ਹੈ।

{{gap}}26 ਨਵੰਬਰ, 1967 ਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ
ਐਕਸ ਨੂੰ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ ਉਪਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ
ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।

{{gap}}“ਜੈਰੀਨ ਮੇਰੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਤਾਰਾ [Matara] ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ
ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਦੂਤ ਮਿਸਟਰ ਵਾਈ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਰ ਗਈ
ਸੀ। ਇਹ ਬੱਚਾ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ। ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਜੈਰੀਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰ
ਲਈ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਮੁੰਡਾ।

{{gap}}ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਕੁੱਝ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਗਲਾਸ
ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ੁਗਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਏ ਤੋਂ ਜ਼ੈਡ ਤੱਕ
ਅੱਖਰ ਗੋਲ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣੇ ਵਾਲੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਪਰ ਚਾਕ ਨਾਲ ਲਿਖ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ
ਗਲਾਸ ਮੂਧਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਜੈਰੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਵੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗਲਾਸ
ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਕਿਸੇ ਰੂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।

'''ਤੇ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ'''

{{gap}}ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ੋਪੰਜ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਗਲਾਸ ਤੁਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੰਘਣ ਦੇ
ਨਾਲ ਗਲਾਸ ਦੀ ਹਰਕਤ ਤੇਜ ਹੁੰਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ
ਗਲਾਸ ਨੇ ਅੱਖਰ ਛੂਹੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਉਹ ਕਾਗਜ ਤੇ ਲਿਖ ਲਏ ਤਾਂ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

{{gap}}ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਰੂਹ ਜਿਸਨੇ ਗਲਾਸ ਨੂੰ ਤੋਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਿੱਛੜ ਚੁੱਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਸਟਰ ਐਸ.
ਡਬਲਯੂ. ਆਰ. ਡੀ. ਭੰਡਾਰਨਾਇਕੇ ਦੀ ਸੀ। ਮਿਸਟਰ ਭੰਡਾਰਨਾਇਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਸੀ,
ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਤੋਂ ਕਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ। ਇਸਦੇ ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਮਿਲੇ।

{{gap}}ਦੂਜੀ ਰੂਹ ਜਿਸ ਨੇ ਗਲਾਸ ਤੋਰਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਬੰਦੇ' ਥੋਮਸ ਸਿਲਵਾ ਦੀ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ
ਕੋਈ ਬਹੁਤੇ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇ। ਤੀਜੀ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਰ ਚੁੱਕੀ ਮੈਡਮ ਬੂਨਵਾਤ
[Boonwaat] ਦੀ ਸੀ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

{{gap}}ਚੌਥੀ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਆਈ, ਉਹ ਮਿਸਟਰ ਐਲ. ਐਚ. ਮੇਬਾਨੰਦ [Methananda] ਦੀ ਸੀ। ਮੇਬਾਨੰਦ
ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਇੱਕਠਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਇਤਲਾਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਅਗਲੀ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਉਹ
ਸੀ ਮਿਸਟਰ ਟੀ. ਯੂ. ਡੀ. ਸਿਲਵਾ ਦੀ। ਜਿਹੜੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਬੰਧ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਪਾਰਟੀ
ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਵੀ ਸੀ। ਛੇਵੀਂ ਰੂਹ ਜਿਹੜੀ ਆਈ ਉਹ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਹੋਰ
ਪਰਿਵਾਰਕ ਦੋਸਤ ਮਿਸਟਰ ਸੀ. ਟੀ. ਜਯਾਸੁੰਦਰਾ [Jayasundra] ਦੀ ਸੀ। ਉਹਨੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸਿਹਤ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>knx6qptar53ujziko0aspi9fvlwnt9z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/98</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72288</id>
    <revision>
      <id>217714</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:45:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਸੋਧਣਾ */</comment>
      <origin>217714</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5809" sha1="isc8o60tgub0k99yhmpcfmz2e5y8b6w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|98||}}&lt;/noinclude&gt;ਦਾ ਖਾਸ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਦਿੱਤੀ।

{{gap}}ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਥੋੜਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੈਣ ਉਪਰੰਤ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਗਲਾਸ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ
ਰੂਹ ਨੇ ਮੋੜਵਾਂ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਕਿਉਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਗਲੀ ਆਤਮਾ
ਕਾਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਾਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ
ਕਰੀਏ।

'''ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ [St Jude] ਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ'''

{{gap}}ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੀ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤਰਫੋਂ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ
ਅੰਗੂਠੀ ਦੇਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੇਂਟ ਐਨੇ [St Anne] ਦੇ ਗਿਰਜਘਰ ਵਿਚਲੇ
ਆਪਣੇ ਬੁੱਤ ਹੇਠ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਗੂਠੀ ਜੈਰੀਨ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੁ ਬੁੱਤ
ਸਾਹਮਣੇ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਅੰਗੂਠੀ ਲੈ ਲੈਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੇਂਟ ਐਨੇ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੇ ਬੁੱਤ ਸਾਹਮਣੇ
ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੈਰੀਨ ਬਿਲਕੁਲ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ
ਗਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਗਲਾਸ ਦੇ ਜਾਦੂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਦਾ
ਸ਼ੁਗਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

{{gap}}ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕਲੀ ਜੈਰੀਨ ਨੇ ਹੀ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਜ ਲਗਦਾ
ਹੈ ਕਿ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੁੱਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਠੀ ਨਾ
ਰੱਖਣ ਦਾ ਅਫ਼ਸੋਸ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ
ਗਿਰਜਾਘਰ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਮਾਰ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਗਈ ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬੁੱਤ ਸਾਹਮਣੇ
ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੰਗੂਠੀ ਅੱਜ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ
ਉਡੀਕਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ਤਾ ਦਾ ਹੀ ਮੂੰਹ
ਵੇਖਣਾ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਗਿਰਜਾਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਖੀਰ ਨੂੰ
ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ।

'''ਜੈਰੀਨ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈ'''

{{gap}}ਜਦੋਂ ਦੀ ਉਹ ਗਿਰਜਾਘਰੋਂ ਵਾਪਸ ਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੀਆਂ
ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਰੋਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਆਖਦੀ
ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈ, ਪਰ
ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ, ਸਾਡੇ ਦੂਜੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਕਦੇ
ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਕਾਮੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਤੋਂ ਦੂਰ
ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
{{gap}}ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ
ਕਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਕੋਲ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਉਸਨੂੰ ਕੋਛੀਕਾਡੇ [Kochhi Kade] ਦੇ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>isc8o60tgub0k99yhmpcfmz2e5y8b6w</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217715</id>
      <parentid>217714</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T11:47:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217715</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5809" sha1="hcuwqj6mtzqvqvxpqig0wk4yqje8k88" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|98||}}&lt;/noinclude&gt;ਦਾ ਖਾਸ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਦਿੱਤੀ।

{{gap}}ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਥੋੜਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੈਣ ਉਪਰੰਤ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਗਲਾਸ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ
ਰੂਹ ਨੇ ਮੋੜਵਾਂ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਕਿਉਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਗਲੀ ਆਤਮਾ
ਕਾਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਾਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ
ਕਰੀਏ।

'''ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ [St Jude] ਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ'''

{{gap}}ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੀ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤਰਫੋਂ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ
ਅੰਗੂਠੀ ਦੇਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੇਂਟ ਐਨੇ [St Anne] ਦੇ ਗਿਰਜਘਰ ਵਿਚਲੇ
ਆਪਣੇ ਬੁੱਤ ਹੇਠ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਗੂਠੀ ਜੈਰੀਨ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਬੁੱਤ
ਸਾਹਮਣੇ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਅੰਗੂਠੀ ਲੈ ਲੈਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੇਂਟ ਐਨੇ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੇ ਬੁੱਤ ਸਾਹਮਣੇ
ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੈਰੀਨ ਬਿਲਕੁਲ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ
ਗਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਗਲਾਸ ਦੇ ਜਾਦੂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਦਾ
ਸ਼ੁਗਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

{{gap}}ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕਲੀ ਜੈਰੀਨ ਨੇ ਹੀ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਜ ਲਗਦਾ
ਹੈ ਕਿ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੁੱਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਠੀ ਨਾ
ਰੱਖਣ ਦਾ ਅਫ਼ਸੋਸ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ
ਗਿਰਜਾਘਰ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਮਾਰ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਗਈ ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬੁੱਤ ਸਾਹਮਣੇ
ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੰਗੂਠੀ ਅੱਜ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ
ਉਡੀਕਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ਤਾ ਦਾ ਹੀ ਮੂੰਹ
ਵੇਖਣਾ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਗਿਰਜਾਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਖੀਰ ਨੂੰ
ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ।

'''ਜੈਰੀਨ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈ'''

{{gap}}ਜਦੋਂ ਦੀ ਉਹ ਗਿਰਜਾਘਰੋਂ ਵਾਪਸ ਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੀਆਂ
ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਰੋਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਆਖਦੀ
ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈ, ਪਰ
ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ, ਸਾਡੇ ਦੂਜੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਕਦੇ
ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਕਾਮੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਤੋਂ ਦੂਰ
ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
{{gap}}ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ
ਕਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਕੋਲ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਉਸਨੂੰ ਕੋਛੀਕਾਡੇ [Kochhi Kade] ਦੇ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hcuwqj6mtzqvqvxpqig0wk4yqje8k88</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>217716</id>
      <parentid>217715</parentid>
      <timestamp>2026-05-12T11:48:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <origin>217716</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5810" sha1="600z5tz2e1axonyjmwbshvhtaceq7d6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|98||}}&lt;/noinclude&gt;ਦਾ ਖਾਸ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਦਿੱਤੀ।

{{gap}}ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਥੋੜਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲੈਣ ਉਪਰੰਤ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਗਲਾਸ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ
ਰੂਹ ਨੇ ਮੋੜਵਾਂ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਕਿਉਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਗਲੀ ਆਤਮਾ
ਕਾਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਾਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ
ਕਰੀਏ।

'''ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ [St Jude] ਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ'''

{{gap}}ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੀ ਰੂਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤਰਫੋਂ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ
ਅੰਗੂਠੀ ਦੇਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੇਂਟ ਐਨੇ [St Anne] ਦੇ ਗਿਰਜਘਰ ਵਿਚਲੇ
ਆਪਣੇ ਬੁੱਤ ਹੇਠ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਗੂਠੀ ਜੈਰੀਨ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਬੁੱਤ
ਸਾਹਮਣੇ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਅੰਗੂਠੀ ਲੈ ਲੈਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੇਂਟ ਐਨੇ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੇ ਬੁੱਤ ਸਾਹਮਣੇ
ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੈਰੀਨ ਬਿਲਕੁਲ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ
ਗਈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਗਲਾਸ ਦੇ ਜਾਦੂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਦਾ
ਸ਼ੁਗਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

{{gap}}ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕਲੀ ਜੈਰੀਨ ਨੇ ਹੀ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਜ ਲਗਦਾ
ਹੈ ਕਿ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੁੱਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਠੀ ਨਾ
ਰੱਖਣ ਦਾ ਅਫ਼ਸੋਸ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ
ਗਿਰਜਾਘਰ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

{{gap}}ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਮਾਰ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਗਈ ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬੁੱਤ ਸਾਹਮਣੇ
ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੰਗੂਠੀ ਅੱਜ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ
ਉਡੀਕਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ਤਾ ਦਾ ਹੀ ਮੂੰਹ
ਵੇਖਣਾ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਅੰਗੂਠੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਗਿਰਜਾਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਖੀਰ ਨੂੰ
ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ।

'''ਜੈਰੀਨ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈ'''

{{gap}}ਜਦੋਂ ਦੀ ਉਹ ਗਿਰਜਾਘਰੋਂ ਵਾਪਸ ਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਦੀਆਂ
ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਰੋਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਆਖਦੀ
ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈ, ਪਰ
ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ, ਸਾਡੇ ਦੂਜੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਕਦੇ
ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਕਾਮੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਤੋਂ ਦੂਰ
ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।

{{gap}}ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪਾਗਲਪਣ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ
ਕਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਕੋਲ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਉਸਨੂੰ ਕੋਛੀਕਾਡੇ [Kochhi Kade] ਦੇ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>600z5tz2e1axonyjmwbshvhtaceq7d6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/99</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72289</id>
    <revision>
      <id>217717</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:48:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਮਾੜੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਸਾਡੇ ਕੁੱਝ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਇਆਕਾਕੰਡੇ [Nayakakande] ਦੇ ਇੱਕ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217717</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5912" sha1="gvxau6g3wmwc2o3pu64r8coawkw5i39" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|99||}}&lt;/noinclude&gt;ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਮਾੜੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ।
ਸਾਡੇ ਕੁੱਝ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਇਆਕਾਕੰਡੇ [Nayakakande] ਦੇ ਇੱਕ
ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦੇਖਤਾਗੋਡਾ
[Dematagoda] ਦੇ ਇੱਕ ਪੁੱਛ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜੋਤਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ
ਔਰਤ ਦਾ ਭੂਤ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਭੂਤ ਦਾ ਨਾਂ ਕਾਲੂ ਕੁਮਾਰੀਆ ਸੀ। ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੇ
ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਫੀਸ ਲੈ ਕੇ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਜੈਰੀਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਾ ਬਦਲੀ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪਮਨਕਾਡਾ
[Pamankade] ਦੇ ਇੱਕ ਜੋਤਸ਼ੀ ਸਿਆਣੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਰੂਹ ਦੀ ਜਕੜ ਕੱਢਣ ਲਈ ਉਸਨੇ
ਇੱਕ ਜਾਦੂਮਈ ਤੇਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਦੂਮਈ ਧਾਗਾ ਉਸਦੀ ਕਲਾਈ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਸਦਾ
ਵੀ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅਖੀਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਔਰਤ ਜੋਤਸ਼ੀ ਮੀਰੀਹਨਾ [Mirihana] ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਗਏ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕੋਲ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਪੱਤਰੀ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਬਾਰੇ ਕਈ ਸਹੀ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਉਸਨੇ
ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਖ਼ਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜੈਰੀਨ ਦੀ ਜ਼ਹਿਰ ਉਛਾਲੀ ਕਰਵਾਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਰਜ਼ਾਮੰਦ ਹੋ
ਗਏ ਅਤੇ ਫੀਸ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਕੁਛ ਪਿਆਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਉਛਾਲੀ ਆਈ।
ਪਰ ਬਿਮਾਰੀ ਅਜੇ ਵੀ ਟੁੱਟੀ ਨਹੀਂ
ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵਟਾਲਾ [Wattala] ਵਿਖੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਗਿਰਜੇ ਦੇ ਪਾਦਰੀ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਤਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਜੈਰੀਨ ਉੱਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ ਅਤੇ
ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਇਲਾਜ ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਹੋਇਆ।
ਜਿਵੇਂ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਕਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ
ਕਟਾਰਾਗਾਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਮੂਰਛਤ ਹੋ ਗਈ। ਵਾਪਸੀ ਤੋਂ
ਬਾਦ ਤਾਂ ਉਹ ਠੀਕ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਦ ਫਿਰ ਉਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਅਖੀਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਮੀਤਾਲੇ [Metale] ਤੋਂ ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੋਲੀ ਲਿਆਂਦੀ ਅਤੇ
ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੌਕੀਂ ਭਰੀ। ਚੌਂਕੀ ਦੌਰਾਨ ਜੈਰੀਨ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨਾਲ ਨੱਚਦੀ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਹੈ
ਅਤੇ ਜੈਰੀਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੀ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮੁਰਗਾ
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਘੰਟਾ ਭਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਈ ਰਹੀ। ਸਵੇਰ ਨੂੰ
ਜੈਰੀਨ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਹਿਸ਼ੁਦਾ ਫੀਸ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਜਿਹੇ
ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜੇ ਫੇਰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਹੋਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲ ਲਵਾਂ। ਕੱਲ੍ਹ ਫੇਰ ਜੈਰੀਨ ਨੇ ਰੋਣਾ
ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਹਿਸਟਰੀ
ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਭੇਜਣ ਲਈ
ਆਖਿਆ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜੈਰੀਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ | ਜਦੋਂ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gvxau6g3wmwc2o3pu64r8coawkw5i39</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/100</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72290</id>
    <revision>
      <id>217718</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:49:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਉਹ ਉੱਪਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਬੁੜਬੁੜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ। ਜੈਰੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਸਾੜੀ ਮਾਡਰਨ ਫੈਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ 44 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਲੱਗਦੀ ਇਸਤੋਂ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217718</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6231" sha1="eaoioew003djtnnsnbfpeiodogvmg4o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|100||}}&lt;/noinclude&gt;ਉਹ ਉੱਪਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਬੁੜਬੁੜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ।
ਜੈਰੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਸਾੜੀ ਮਾਡਰਨ ਫੈਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ 44 ਸਾਲ
ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਲੱਗਦੀ ਇਸਤੋਂ ਕਿਤੇ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਕੋਲੀਕੁਟੂ [Koli
Kuttu] ਦੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਕੇਲੇ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਉਹ ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ
ਨਿਮਾਣੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਗੁਣ ਉਸਦੇ ਪੁਰਾਤਨਪੰਥੀ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸਨ।
&quot;
ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸੰਮੋਹਕ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, “ ਮੇਰਾ ਘਰ ਮਾਤਾਰਾ ਵਿਖੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਾਤਾਰਾ
ਕੌਨਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਗੈਰ ਇਸਾਈਆਂ ਵਾਸਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਲਾਸਾਂ ਲਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦਾ
ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਸਾਈ ਸਹਿਪਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕਲਾਸਾਂ ਲਾਉਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ
ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਬੋਧੀ ਹਾਂ।
ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇਹ ਦੂਜੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼
ਦੰਪਤੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਦੂਜੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਬੱਚਾ ਨਾ
ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਿੱਦਿਆ ਨਹੀਂ
ਦੇ ਸਕਾਂਗੀ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਵੇਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ
ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸੌਂਦੀ ਹਾਂ।
ਮੰਦਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਦਾ ਬੁੱਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਾਤਰਗਾਮਾ
ਦੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਬੁੱਤ ਹੈ। ਬੁੱਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਤੇਲ ਦਾ ਇਕ ਦੀਵਾ ਜਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ | ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਫੁੱਲ
ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੈਸੇ ਧੇਲੇ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਮਾਘ ਦੇ
ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕਲੀ ਨੇ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਾਂ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ
ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਹਦੀ ਪਤਨੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਨਾਂ ਰੋਜ਼ (ਗੁਲਾਬ) ਸੀ
ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਹੌਲੀ [Rolly] ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਹਿਰ ਕੀਤੀ।
ਗਲਾਸ ਵਾਲੇ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੇਂਟ ਜਿਊਡ ਅਕਸਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੌਂਦਾ
ਰਿਹਾ | ਕਦੇ ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਘਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚੋਂ ਘਸੀਟਕੇ ਮੈਨੂੰ ਗੁਸਲਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ।
ਉੱਥੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜੱਫਆਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ
ਸਰੀਰ ਤੇ ਕਰਾਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਿਆਂ ਦੰਦੀਆਂ ਵੀ ਵੱਢਦਾ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਝਿਜਕ ਦੇ ਆਪਣਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ
ਕਰਾਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਆਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਿਆਲੂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਤ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ
ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਕ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਤਾਂ ਉਹ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>eaoioew003djtnnsnbfpeiodogvmg4o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ਪੰਨਾ:ਤੇ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਰ ਗਏ.pdf/101</title>
    <ns>250</ns>
    <id>72291</id>
    <revision>
      <id>217719</id>
      <timestamp>2026-05-12T11:51:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Harchand Bhinder</username>
        <id>2624</id>
      </contributor>
      <comment>/* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ &quot;ਮੇਰੀ ਧੌਣ ਮਰੋੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਹ ਲਏ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਹੇਠ ਕਰਮਵਾਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸੌ ਰੁਪਏ ਰੱਖੇ | ਇਹ...&quot; ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ</comment>
      <origin>217719</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5542" sha1="t7qdmz086waxyu7oe5g825jvnd8vlam" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Harchand Bhinder&quot; /&gt;{{c|101||}}&lt;/noinclude&gt;ਮੇਰੀ ਧੌਣ ਮਰੋੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ
ਲਾਹ ਲਏ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਹੇਠ ਕਰਮਵਾਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸੌ ਰੁਪਏ
ਰੱਖੇ |
ਇਹ ਕੁਝ ਆਖ ਕੇ ਉਸਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਤੋਂ ਰੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ
ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੌਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਬੱਚਾ
ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰਾਮੀ ਬੱਚੇ
ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।”
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਪਰ
ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਸਦਾ ਕਾਰਣ ਕੀ ਸੀ ?
ਜਦੋਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ‘ਸਿਲੋਨ ਆਬਜ਼ਰਵਰ [Ceylon
Observer] ਸੰਡੇ ਅਡੀਸ਼ਨ 12 ਜਨਵਰੀ 1964 ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਕੇਸ ਦੀ
ਕਹਾਣੀ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਮੈਂ ਪਾਡੁੱਕਾ [Padukka] ਵਿਖੇ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਕੇਸ ਇੱਕ ਸਕੂਲੀ ਲੜਕੀ ਲਤਾ
[Latta] ਦਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਭਰਮ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੁਰਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਰੂਹ ' ਆਕੇ
ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੇ ਇਹ ਵਾਰਤਾ ਪੜ੍ਹ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਕੇਸ
ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ (ਪਤੀ) ਖੁਦ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੋਸ਼ ਦਾ
ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ।
ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਗਿਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੂਰਖਾਂ ਵਰਗੇ ਵਹਿਮੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ
ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਲੈਣਾ ਹਾਸੋਹੀਣਾ ਅਤੇ ਬੇਹੂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੂਹਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗਲਾਸ
ਜਾਂ ਸਟੋਵ ਦੀ ਮੱਦਦ ਨਾਲ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਤਲਬ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੈਰੀਨ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਿਆਦਾ ਭਾਵੁਕ
ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਿਸਦਾ ਦਿਮਾਗ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਭੂਤਾਂ-ਪਰੇਤਾਂ, ਜਾਦੂ-ਟੂਣਿਆਂ,
ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਅਤੇ ਝਾੜਾ ਫਾਂਡਾ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਵਹਿਮੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ
ਵਹਿਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਗਈ।
ਭਾਵੇਂ ਗਲਾਸ ਉੱਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਰੱਖੀਆਂ, ਪਰ ਜੈਰੀਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਪੱਠਿਆਂ ਦੀ ਮਨੋਪ੍ਰੇਰਕ
ਹਰਕਤ ਕਾਰਨ ਹੀ ਗਲਾਸ ਤੁਰਿਆ। ਇਹੋ ਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਨੇ ਫਿਰ ਗਲਾਸ
ਵਾਲਾ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਗਲਾਸ ਹਿੱਲ ਪਿਆ।
ਮਿਸਟਰ ਭੰਡਾਰਨਾਇਕ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬੂਨਵਾਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ
ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀ ਹੈ। ਜੈਰੀਨ ਖੁਦ ਆਪ ਗਲਾਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜਵਾਬ ਉਸਤੋਂ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ, , ਦੇ ਕਾਰਨ ਚੌਂਕ ਉੱਠੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਸੁਚੇਤ ਮਨ ਨੂੰ ਖਬਰ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਅਚੇਤ ਮਨ
ਦੀ ਕਾਢ ਸਨ। ਇਸ ਅਜੀਬੋ ਗਰੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਸਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਰਮ ਮਨ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜੀਆਂ
ਰੂਹਾਂ ਅਤੇ ਭੂਤ ਗਲਾਸ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਉਸਦਾ ਤੰਤੂ (ਨਸਾਂ)&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t7qdmz086waxyu7oe5g825jvnd8vlam</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>