ਵਿਕੀਸਰੋਤ pawikisource https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE MediaWiki 1.47.0-wmf.15 first-letter ਮੀਡੀਆ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤਸਵੀਰ ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਫਰਮਾ ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮਦਦ ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲੇਖਕ ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੋਰਟਲ ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲਿਖਤ ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਆਡੀਓਬੁਕ ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਨੁਵਾਦ ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੰਨਾ ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਇੰਡੈਕਸ ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ TimedText TimedText talk ਮੌਡਿਊਲ ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ Event Event talk 250 19502 232284 231969 2026-08-16T15:31:43Z Parmjit kaur rao 477 232284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੇਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਰ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵੜੀ ਹੱਬ ਪੈਟੀ ਮਲ ਈ, ੪ਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ | ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! 'ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋf ॥ ਪਾਠਕ ਰਾਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹ ਹਾਨ ਤੇ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫਰ ਪਹਿਲੀ ਭਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ fuਛੇ ਰਾਨੀ ਦੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ = ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਦੋਈ (ਚੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਚਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਦਨ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਸਦੀ f੪੫੩ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਈi Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> nm4fzv028iirmrn612g89dzup0d2dvf 232285 232284 2026-08-16T15:35:59Z Parmjit kaur rao 477 232285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ੨ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੈਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵਤ੍ਰੀ ਹੱਬ ਪੈਰੀ ਮਲਈ, ਤਾਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ "ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ" ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! 'ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋf ॥ ਪਾਠਕ ਰਾਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹ ਹਾਨ ਤੇ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫਰ ਪਹਿਲੀ ਭਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ fuਛੇ ਰਾਨੀ ਦੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ = ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਦੋਈ (ਚੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਚਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਦਨ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਸਦੀ f੪੫੩ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਈi Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> ac05n3gfzdgh1rxrgue0k6xop4b9thj 232286 232285 2026-08-16T15:37:55Z Parmjit kaur rao 477 232286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ੨ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੈਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵਤ੍ਰੀ ਹੱਬ ਪੈਰੀ ਮਲਈ, ਤਾਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ "ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ" ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । {{gap}}ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! "ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਗਿਆ"॥ {{gap}}ਪਾਠਕ ਰਾਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹ ਹਾਨ ਤੇ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫਰ ਪਹਿਲੀ ਭਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ fuਛੇ ਰਾਨੀ ਦੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ = ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਦੋਈ (ਚੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਚਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਦਨ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਸਦੀ f੪੫੩ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਈi Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> edztz2zr1kl15jglqqzbdd7ib118gpq 232287 232286 2026-08-16T15:40:16Z Parmjit kaur rao 477 232287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ੨ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੈਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵਤ੍ਰੀ ਹੱਬ ਪੈਰੀ ਮਲਈ, ਤਾਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ "ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ" ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । {{gap}}ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! "ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਗਿਆ"॥ {{gap}}ਪਾਠਕ ਗਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹੋ ਹਾਲਤ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫੇਰ ਪਹਿਲੀ ਤਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ ਪਿਛੋਂ ਰਾਨੀ ਦੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ = ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਦੋਈ (ਚੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਚਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਦਨ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਸਦੀ f੪੫੩ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਈi Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> h0e40ja2kehwy0of0xqky89k00m4ftb 232288 232287 2026-08-16T15:42:41Z Parmjit kaur rao 477 232288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ੨ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੈਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵਤ੍ਰੀ ਹੱਬ ਪੈਰੀ ਮਲਈ, ਤਾਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ "ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ" ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । {{gap}}ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! "ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਗਿਆ"॥ {{gap}}ਪਾਠਕ ਗਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹੋ ਹਾਲਤ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫੇਰ ਪਹਿਲੀ ਤਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ ਪਿਛੋਂ ਰਾਨੀ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਰੋਈ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਚਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਦਨ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਸਦੀ f੪੫੩ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਈi Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> 4h2e571ptbppookywotzkz7gi7qnxyq 232289 232288 2026-08-16T15:43:55Z Parmjit kaur rao 477 232289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ੨ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੈਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵਤ੍ਰੀ ਹੱਬ ਪੈਰੀ ਮਲਈ, ਤਾਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ "ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ" ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । {{gap}}ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! "ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਗਿਆ"॥ {{gap}}ਪਾਠਕ ਗਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹੋ ਹਾਲਤ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫੇਰ ਪਹਿਲੀ ਤਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ ਪਿਛੋਂ ਰਾਨੀ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਰੋਈ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਜਨਾਂ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ f੪੫੩ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁਈi Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> ibr7riyc12syakp6jtfzhvvnwhmvvqg 232290 232289 2026-08-16T15:45:49Z Parmjit kaur rao 477 /* ਸੋਧਣਾ */ 232290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Parmjit kaur rao" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੩ )}}}}</noinclude>______________ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਸੋਚਨਾਸੀ ॥ {{gap}}ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਦੀ ਸਾਰ ਹੀ ਰਾਨੀ ਧੈਂ ਕਰਕੇ ਭੋਏ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹਵਾਈਆਂ, ਓਡ ਗਈਆਂ ਰੰਗ ਫੂਕ ਹੋਗਿਆਂ, ਹੱਬ ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋਗਏ, ਅਤੇ ਦੰਦਨ ਪੈਗਈ ਅਰ ਸਾਹ ਭੀ ਰੁਕ ੨ ਕੇ ਆਉਨ ਲੱਗ ਪਯਾ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ਕੀ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਹੋਨ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਯਾ, ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਨਸਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆਗਯਾ ਪਵਨ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ੨ ਹਕੀਮੀ ਅਰ ਵੈਦਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਆਦਿਕ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਝੱਟ ਉਠਕੇ ਰਾਨੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਡਿੱਠੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਨਾੜੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਜਤੀ । ਝੱਟ ਜੈਫਲ, ਜਲਵਤ੍ਰੀ ਹੱਬ ਪੈਰੀ ਮਲਈ, ਤਾਮੇਸ਼ਰ ਖਵਾਇਆ, ਅਰ ਨਸਵਾਰ ਝੜਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ "ਪਰ ਹਾਏ ਅੰਜਨਾਂ" ਕਹਕੇ ਫੇਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । {{gap}}ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਰਤੀ ਅਬਰੂ ਵਗਾਰਿਹਾ ਹੈ ਅਰ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਇਹੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਏ ! "ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਗਿਆ"॥ {{gap}}ਪਾਠਕ ਗਣ ! ਚਿਰ ਤੀਕਰ ਰਾਨੀ ਦੀ ਇਹੋ ਹਾਲਤ ਰਹੀ ਕਦੇ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਫੇਰ ਪਹਿਲੀ ਤਰਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਖੀਰ ਬੜੇ ਚਿਚ ਪਿਛੋਂ ਰਾਨੀ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਠਕੇ ਬੇਹ ਗਈ ਅਤੇ ਡਾਡੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਰੋਈ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਜੇਹੜਾ ਜਿਰ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ-ਹ'ਇ ! ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਜਨਾਂ ਦੇ ਹਾਲ ਤੇ ਜ਼ਰਾ ਭੀ ਧਿਆਨ ਨ ਦਿੱਤਾ ਨਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੇ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਹ ਨਿਕਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਰ ਨਾ ਹੀ ਓਹਦੀ ਬਿਪਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੁੰਦੀਆਂ Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> br9dvhzv0emr4vubzi7gwkz1v4u74t2 250 19505 232291 50477 2026-08-16T15:49:53Z Parmjit kaur rao 477 232291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ( ੧੦੪ ) ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ 1 ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਭੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ . ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਭਰ ਦੇਵਾਂਗੇ ॥ ਇਹ ਕਿਹਾਅ ਫੇਰ ਫੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ । ਆਖਿਆ ॥ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੈ ਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ : ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼ਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ : ਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹਨ ਅੱਗੋ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੂਨ ਕੀ ਕਰਨਾ । ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹਾਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ }. ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੇਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕ ਮਝਕੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੜਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨੇ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> 6peycci59x06crlvq8yfgknrw7rs8vj 232292 232291 2026-08-16T15:53:57Z Parmjit kaur rao 477 232292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੇ ॥ ਇਹ ਕਿਹਾਅ ਫੇਰ ਫੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ । ਆਖਿਆ ॥ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੈ ਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ : ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼ਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ : ਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹਨ ਅੱਗੋ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੂਨ ਕੀ ਕਰਨਾ । ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹਾਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ }. ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੇਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕ ਮਝਕੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੜਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨੇ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> ldfnocq7324p1ebzhe94hwr662mcoob 232293 232292 2026-08-16T15:56:03Z Parmjit kaur rao 477 232293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੈ ਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ : ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼ਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ : ਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹਨ ਅੱਗੋ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੂਨ ਕੀ ਕਰਨਾ । ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹਾਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ }. ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੇਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕ ਮਝਕੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੜਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨੇ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> 4m2j6ro9c4waedftqxawqs6ba4rerz4 232294 232293 2026-08-16T16:01:24Z Parmjit kaur rao 477 232294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੂਨ ਕੀ ਕਰਨਾ । ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹਾਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ }. ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੇਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕ ਮਝਕੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੜਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨੇ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> 5x8rcghy5vb0mweyypn2a2ftctkeq2u 232295 232294 2026-08-16T16:02:21Z Parmjit kaur rao 477 232295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹਾਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ }. ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੇਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕ ਮਝਕੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੜਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨੇ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> dvk3n2nlaiy9ts9ftqm18gzzh85nong 232296 232295 2026-08-16T16:21:14Z Parmjit kaur rao 477 232296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹੁਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੈਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕਰੇਂ ਮੁਝਕੋ ਮ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕੜਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨੇ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> id5aivk89nkfzm8lf96v24o4rayjx2y 232297 232296 2026-08-16T16:25:09Z Parmjit kaur rao 477 232297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Karamjit Singh Gathwala" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹੁਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੈਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕਰੇਂ ਮੁਝਕੋ ਧ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕਯਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇਂ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਮਾਨੀ ਵੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹਨ। Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> 4mbzds93j3oewkrdhr16c55busquj6m 232298 232297 2026-08-16T16:26:48Z Parmjit kaur rao 477 /* ਸੋਧਣਾ */ 232298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Parmjit kaur rao" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹੁਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੈਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕਰੇਂ ਮੁਝਕੋ ਧ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕਯਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇਂ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਮਾਨੀ ਤੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹੀਨ ॥ Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> 5muh2fz7e3uw04a6p2ptug06b0p08wk 232299 232298 2026-08-16T16:28:42Z Parmjit kaur rao 477 232299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Parmjit kaur rao" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹੁਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ {{xx-larger|ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੈਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕਰੇਂ ਮੁਝਕੋ ਧ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕਯਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇਂ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਮਾਨੀ ਤੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹੀਨ ॥ }} Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> mz0drnq18swj68bn196o0lmaknr8c0v 232300 232299 2026-08-16T16:29:45Z Parmjit kaur rao 477 232300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Parmjit kaur rao" />{{center|{{x-larger|( ੧੦੪ )}}}}</noinclude>________________ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਬਰੁ ਨਿਕਲੇ । ਹਾਇ ੨! ਕੋਈਭੀ ਮਾਂ ਅਜੇਹੀ ਹਤਯਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਹੀ ਮੈਂ ਅਭਾਗਨ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਭੁੱਖੀ ਤਿਹਾਈ . ਜਾਨਕੇ ਭੀ ਪਾਨੀ ਤੀਕਨ ਨਹੀਂ ਪੁਛਿਆ ਹਾਏ ! ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਕੇ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗੀ ॥ {{gap}}ਇਹ ਕਿਹਾ ਅਰ ਫੇਰ ਰੋਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ॥ {{gap}}ਰਾਜ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਜੀ ! ਇਡੇ ਘਬਰਾਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਵੇਲਾ ਹੱਥੋਂ ਲੰਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹੁਨ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤਿਆਂ ਕੀ ਬਨਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਲਕੜ ਦਾ ਘੁੰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਇਸ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰਖੋ, ਓਹੀ ਸਬਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਰ ਹੁੰਨ ਅੱਗੋਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ॥ {{gap}}ਰਾਨੀ ! ਠੰਡਾ ਹਾਹੁਕਾ ਭਰ ਕੇ ਫੇਰ ਆਖਨ ਲੱਗੀ ॥ {{xx-larger|ਅੰਜਨਾ ਦੀਨੀ ਤਰਾਹ ਕਾਮ ਮੈਂ ਖੋਟਾ ਕੀਨਾ, ਜ਼ਰਾ ਨਾਂ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਮੁਫ਼ਤ ਮੇਂ ਅਪਜਸ਼ ਲੀਨਾ | ਕਰੇਂ ਮੁਝਕੋ ਧ੍ਰਿਤਕਾਰ ਨਗਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ, ਕਯਾ ਰੰਕ ਕਯਾ ਰਾਏ ਕਰੇਂ ਸਬ ਮੇਰੀ ਹਾਂਸੀ ॥ ਸੁਨੀ ਵਿਦਯਾਧਰ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਮਾਨੀ ਤੇਰਾ ਕਹਿਨਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰ ਪੜਾ ਦੁਖ ਤੁਝਕੋ ਸਹਨਾ । ਮੇਰੀ ਹਿਰਦਾ ਭਯਾ ਕਠੋਰ ਸੋਚ ਨ ਮੈਂਨੇ ਕੀਨੀ, ਨਾ ਜਾਨੂੰ ਕਾਰਣ ਕਿਆ ਹੋਈ ਮਤ ਮੇਰੀ ਹੀਨ ॥}} Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library<noinclude></noinclude> h8oiz8h3l80pqc3dt0z0bcfu656b5ez 250 22549 232271 53668 2026-08-16T12:03:46Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 232271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੦੭੦}}</noinclude>ਸੋਵੈ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ਸਮਾਵੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਹੇ॥੧੨॥ ਭਗਤਾ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਤ ਸਦਾ ਮਨੁ ਬਿਗਸੈ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਈ ਹੇ॥੧੩॥ ਹਮ ਮੂਰਖ ਅਗਿਆਨ ਗਿਆਨੁ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸਮਝ ਪੜੀ ਮਨ ਮਾਹੀ॥ ਹੋਹੁ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਲਾਈ ਹੇ॥੧੪॥ ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਤਾ ਤਿਨਿ ਏਕੁ ਪਛਾਤਾ॥ ਸਰਬੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ॥ ਆਤਮੁ ਚੀਨਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤ ਸਮਾਈ ਹੇ॥੧੫॥ ਜਿਨ ਕਉ ਆਦਿ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਲਿਵ ਲਾਈ॥ ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਨਾਨਕ ਅੰਕਿ ਸਮਾਈ ਹੇ॥੧੬॥੧॥ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੪॥ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ॥ ਸਰਬੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਘਟ ਵਾਸੀ॥ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਤਿਸਹਿ ਸਰੇਵਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੇ॥੧॥ ਜਾ ਕਉ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਰਾਖਣਹਾਰਾ॥ ਤਾ ਕਉ ਕੋਇ ਨ ਸਾਕਸਿ ਮਾਰਾ॥ ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜਾ ਕੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਹੇ॥੨॥ ਜਾ ਜਾਪੈ ਕਿਛੁ ਕਿਥਾਊ ਨਾਹੀ॥ ਤਾ ਕਰਤਾ ਭਰਪੂਰਿ ਸਮਾਹੀ॥ ਸੂਕੇ ਤੇ ਫੁਨਿ ਹਰਿਆ ਕੀਤੋਨੁ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣੀ ਹੇ ॥੩॥ ਜੋ ਜੀਆ ਕੀ ਵੇਦਨ ਜਾਣੈ॥ ਤਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੈ॥ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜਨ ਕਰਿ ਬੇਨੰਤੀ ਜੋ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਕਾ ਦਾਣੀ ਹੇ॥੪॥ ਜੋ ਜੀਐ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ॥ ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਛੁ ਨ ਕਹੀਐ ਅਜਾਣੈ॥ ਮੂਰਖ ਸਿਉ ਨਹ ਲੂਝੁ ਪੁਰਾਣੀ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ਹੇ॥੫॥ ਨਾ ਕਰਿ ਚਿੰਤ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਰਤੇ॥ ਹਰਿ ਦੇਵੈ ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੰਤਾ ਸਭਤੈ॥ ਅਚਿੰਤ ਦਾਨੁ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਵਿਚਿ ਪਾਥਰ ਕੀਟ ਪਖਾਣੀ ਹੇ॥੬॥ ਨਾ ਕਰਿ ਆਸ ਮੀਤ ਸੁਤ ਭਾਈ॥ ਨਾ ਕਰਿ ਆਸ ਕਿਸੈ ਸਾਹ ਬਿਉਹਾਰ ਕੀ ਪਰਾਈ॥ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੋ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਸਾਰੰਗਪਾਣੀ ਹੇ॥੭॥ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਬਨਵਾਰੀ॥ ਸਭ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਪੂਰੈ ਥਾਰੀ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਭਵ ਖੰਡਨੁ ਸੁਖਿ ਸਹਜੇ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ਹੇ॥੮॥ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ॥ ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ॥ ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਤਿਸ ਕੀ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਜਾਇ ਪੂਛਹੁ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣੀ ਹੇ॥੯॥ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲਾਗੈ॥ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭਾਗੈ॥ ਵਿਚੇ ਗ੍ਰਿਹ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਦਾਸੀ ਜਿਉ ਕਮਲੁ<noinclude></noinclude> jmmednkztk00ws2z0tadt45n8n67f4e 250 22554 232273 53673 2026-08-16T12:13:31Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 232273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੧੦੭੧}}</noinclude>ਰਹੈ ਵਿਚਿ ਪਾਣੀ ਹੇ॥੧੦॥ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਏ॥ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਏ॥ ਸੋ ਤਪੁ ਪੂਰਾ ਸਾਈ ਸੇਵਾ ਜੋ ਹਰਿ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ਹੇ॥੧੧॥ ਹਉ ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਆਖਾ ਸੁਆਮੀ॥ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਾ ਅੰਤਰਜਾਮੀ॥ ਹਉ ਮਾਗਉ ਦਾਨੁ ਤੁਝੈ ਪਹਿ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ਹੇ॥੧੨॥ ਕਿਸ ਹੀ ਜੋਰੁ ਅਹੰਕਾਰ ਬੋਲਣ ਕਾ॥ ਕਿਸ ਹੀ ਜੋਰੁ ਦੀਬਾਨ ਮਾਇਆ ਕਾ॥ ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਟੇਕ ਧਰ ਅਵਰ ਨ ਕਾਈ ਤੂ ਕਰਤੇ ਰਾਖੁ ਮੈ ਨਿਮਾਣੀ ਹੇ॥੧੩॥ ਨਿਮਾਣੇ ਮਾਣੁ ਕਰਹਿ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ॥ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਆਵੈ ਜਾਵੈ॥ ਜਿਨ ਕਾ ਪਖੁ ਕਰਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨ ਕੀ ਊਪਰਿ ਗਲ ਤੁਧੁ ਆਣੀ ਹੇ॥੧੪॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਿਨੀ ਸਦਾ ਧਿਆਇਆ॥ ਤਿਨੀ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ॥ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਪਛੋਤਾਣੀ ਹੇ॥੧੫॥ ਤੂ ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤਹਿ ਹਰਿ ਜਗੰਨਾਥੁ॥ ਸੋ ਹਰਿ ਜਪੈ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਮਸਤਕਿ ਹਾਥੁ॥ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ਹਰਿ ਜਾਪੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਦਸਾਣੀ ਹੇ॥੧੬॥੨॥ {{center|ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੫ ੧ਓ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਕਲਾ ਉਪਾਇ ਧਰੀ ਜਿਨਿ ਧਰਣਾ॥ ਗਗਨੁ ਰਹਾਇਆ ਹੁਕਮੇ ਚਰਣਾ॥ ਅਗਨਿ ਉਪਾਇ ਈਧਨ ਮਹਿ ਬਾਧੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੈ ਭਾਈ ਹੇ॥੧॥ ਜੀਅ ਜੰਤ ਕਉ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹੇ॥ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਆਪਾਹੇ॥ ਖਿਨ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਨਹਾਰਾ ਸੋਈ ਤੇਰਾ ਸਹਾਈ ਹੇ॥੨॥ ਮਾਤ ਗਰਭ ਮਹਿ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿਆ॥ ਸਾਸਿ ਗ੍ਰਾਸਿ ਹੋਇ ਸੰਗਿ ਸਮਾਲਿਆ॥ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਪੀਐ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਵਡੀ ਜਿਸੁ ਵਡਿਆਈ ਹੇ॥੩॥ ਸੁਲਤਾਨ ਖਾਨ ਕਰੇ ਖਿਨ ਕੀਰੇ॥ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੀਰੇ॥ ਗਰਬ ਨਿਵਾਰਣ ਸਰਬ ਸਧਾਰਣ ਕਿਛੁ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ਹੇ॥੪॥ ਸੋ ਪਤਿਵੰਤਾ ਸੋ ਧਨਵੰਤਾ॥ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਭਗਵੰਤਾ॥ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬੰਧਪ ਭਾਈ ਜਿਨਿ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਹੇ॥੫॥ ਪ੍ਰਭ ਆਏ ਸਰਣਾ ਭਉ ਨਹੀ ਕਰਣਾ॥ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਨਿਹਚਉ ਹੈ ਤਰਣਾ॥ ਮਨ ਬਚ ਕਰਮ ਅਰਾਧੇ ਕਰਤਾ ਤਿਸੁ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਸਜਾਈ ਹੇ॥੬॥ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਮਨ ਤਨ ਮਹਿ ਰਵਿਆ॥ ਜਨਮ ਮਰਣ ਕੀ ਜੋਨਿ ਨ ਭਵਿਆ॥ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸ ਕੀਆ ਸੁਖਿ ਡੇਰਾ ਜਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਈ ਹੇ॥੭॥ ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ਸੋਈ<noinclude></noinclude> ezg6f7gwnu6uue5xso567d8gy83fz7o 250 29026 232302 69954 2026-08-16T23:22:44Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|{{larger|ਸ਼ਬਦ ਅਰਬ}}}} {{Block center|<poem>{{Multicol}} ਪੂੰਜੀ — ਦੋਲਤ । ਸੱਧਰਾਂ — ਆਸਾਵਾਂ । ਫੁੱਟੜ — ਛੱਡੀ ਹੋਈ । ਹੋਣੀ — ਮੌਤ, ਕਿਆਮਤ ਕਾਰੂੰ — ਈਰਾਨ ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ {{gap}}ਅਮੀਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ । ਤੋਸੇ — ਰੋਟੀਆਂ । ਖੜਕ — ਸੂਝ । ਫੱਟ — ਜ਼ਖਮ । ਫੁਲਕਿਆ — ਧੋਤਾ । ਅਰਮਾਨਾਂ — ਆਸ਼ਾਵਾਂ । ਸਦਕੇ — ਕੁਰਬਾਨ । ਪਲੀਤਾ — ਲੰਬੂ । ਹੇਜ — ਪਿਆਰ । ਲਡਿੱਕੋ — ਲਾਡੋ । ਤੰਦੂਰ — ਪੇਟ । ਪੱਛਾ — ਜ਼ਖਮਾਂ । ਧੀਰਜ — ਸਬਰ, ਸਹਾਰ । ਤੁਛ — ਮਾਮੂਲੀ, ਘਟੀਆ । ਨਿਰਮਾਣਤਾ — ਕੋਈ ਗ਼ਰੂਰ ਨਾ ਹੋਣਾ । ਤਿਆਗ — ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਰਥਾਂ ਦਾਲਾਲਚ ਨਾਹੋਣਾ । {{Multicol-break}} ਸੌਂਪ ਗਿਆ — ਦੇ ਗਿਆ । ਲਾਮ — ਲੜਾਈ । ਧੌੜੀ — ਖੱਲ । ਧੌਲਰ — ਮਹਿਲ ਮਾੜੀ । ਮਲ੍ਹਾਰ — ਲਾਡ । ਲੰਗਾਰ — ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ । ਹੁਨਾਲ—ਗਰਮੀਆਂ । ਉਮਲਦੇ — ਉਬਲਦੇ, ਡੁਲ੍ਹਦੇ । ਨਿਰ ਬਲ — ਕਮਜ਼ੋਰ । ਨਿਕਰਮਣ — ਅਭਾਗਣ । {{Multicol-end}} </poem>}}<noinclude>{{rh|||੪੯}}</noinclude> 09unwjvke5m4vu0z2ayh2xtwo38k5ng 232303 232302 2026-08-16T23:23:42Z Harchand Bhinder 2624 232303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|{{larger|ਸ਼ਬਦ ਅਰਬ}}}} {{Block center|<poem>{{Multicol}} ਪੂੰਜੀ — ਦੋਲਤ । ਸੱਧਰਾਂ — ਆਸਾਵਾਂ । ਫੁੱਟੜ — ਛੱਡੀ ਹੋਈ । ਹੋਣੀ — ਮੌਤ, ਕਿਆਮਤ ਕਾਰੂੰ — ਈਰਾਨ ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ {{gap}} ਅਮੀਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ । ਤੋਸੇ — ਰੋਟੀਆਂ । ਖੜਕ — ਸੂਝ । ਫੱਟ — ਜ਼ਖਮ । ਫੁਲਕਿਆ — ਧੋਤਾ । ਅਰਮਾਨਾਂ — ਆਸ਼ਾਵਾਂ । ਸਦਕੇ — ਕੁਰਬਾਨ । ਪਲੀਤਾ — ਲੰਬੂ । ਹੇਜ — ਪਿਆਰ । ਲਡਿੱਕੋ — ਲਾਡੋ । ਤੰਦੂਰ — ਪੇਟ । ਪੱਛਾ — ਜ਼ਖਮਾਂ । ਧੀਰਜ — ਸਬਰ, ਸਹਾਰ । ਤੁਛ — ਮਾਮੂਲੀ, ਘਟੀਆ । ਨਿਰਮਾਣਤਾ — ਕੋਈ ਗ਼ਰੂਰ ਨਾ ਹੋਣਾ । ਤਿਆਗ — ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਰਥਾਂ {{gap}} ਦਾਲਾਲਚ ਨਾਹੋਣਾ । {{Multicol-break}} ਸੌਂਪ ਗਿਆ — ਦੇ ਗਿਆ । ਲਾਮ — ਲੜਾਈ । ਧੌੜੀ — ਖੱਲ । ਧੌਲਰ — ਮਹਿਲ ਮਾੜੀ । ਮਲ੍ਹਾਰ — ਲਾਡ । ਲੰਗਾਰ — ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ । ਹੁਨਾਲ—ਗਰਮੀਆਂ । ਉਮਲਦੇ — ਉਬਲਦੇ, ਡੁਲ੍ਹਦੇ । ਨਿਰ ਬਲ — ਕਮਜ਼ੋਰ । ਨਿਕਰਮਣ — ਅਭਾਗਣ । {{Multicol-end}} </poem>}}<noinclude>{{rh|||੪੯}}</noinclude> jqz9xjo3g5t8z1fy8v9glnsx7z8wujd 250 29436 232325 206806 2026-08-17T06:03:21Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{center|{{xx-larger|ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ}}}} {{dhr|3em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|10em}} {{center|{{x-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> eu5hsxqusqw976t7an71jght1f8q66c 232326 232325 2026-08-17T06:04:36Z Harchand Bhinder 2624 232326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ}}}} {{dhr|9em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|10em}} {{center|{{x-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> d92c16lcwdsqfvrhp1n955aojzyz1i8 232327 232326 2026-08-17T06:06:19Z Harchand Bhinder 2624 232327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ}}}} {{dhr|9em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|9em}} {{center|{{x-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> gspws0vxzdezcrw6aonhxp5ata5qpga 232328 232327 2026-08-17T06:07:10Z Harchand Bhinder 2624 232328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ}}}} {{dhr|12em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|15em}} {{center|{{x-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> q8z50k2twdms6f9c1ji5pfxbau94t8s 232329 232328 2026-08-17T06:08:16Z Harchand Bhinder 2624 232329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{xx-larger|ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ}}}} {{dhr|13em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|16em}} {{center|{{x-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> h3orkg1axrfjbvhx12hlhppxd7d8bno 232330 232329 2026-08-17T06:09:45Z Harchand Bhinder 2624 232330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{xx-larger|'''ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ'''}}}} {{dhr|14em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|16em}} {{center|{{xx-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> a78jwuhndf85kc4wyqg0hw2yzf0prvy 232331 232330 2026-08-17T06:10:21Z Harchand Bhinder 2624 232331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{xx-larger|'''ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ'''}}}} {{dhr|14em}} {{center|<poem>ਸੰਪਾਦਕ '''ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ'''</poem>}} {{dhr|15em}} {{center|{{xx-larger|ਸੰਗਮ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼, ਸਮਾਣਾ}}}}<noinclude></noinclude> th4ebnw4imr6h5n63qefzvzt6x7kw6o 250 32822 232304 84088 2026-08-16T23:43:10Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{x-larger|ਤਤਕਰਾ}}}} {{rh|'''ਵਿਸ਼ਾ''' ||'''ਸਫਾ ਨੰ:'''}} {{rh|ਉੱਠ ਚੱਲੇ ਗੁਆਂਢੋ ਯਾਰ||9}} {{rh|ਉੱਠ ਜਾਗ ਘੁਰਾੜੇ ਮਾਰ ਨਹੀਂ||9}} {{rh|ਉਲਟੇ ਹੋਰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਆਏ ||12}} {{rh|ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ||12}} {{rh|ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ ||13}} {{rh|ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਉ ਨੀ ਵਧਾਈ||13}} {{rh|ਆ ਸੱਜਣ ਗਲ ਲੱਗ ਅਸਾਡੇ||14}} {{rh|ਆਪਣਾ ਦੱਸ ਟਿਕਾਣਾ||15}} {{rh|ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ ਪਿਆਰੇ||15}} {{rh|ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਸਾਰ ਲੈ ਮੇਰੀ||16}} {{rh|ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ||16}} {{rh|ਅੰਮਾਂ ਬਾਬੇ ਦੀ ਭਲਿਆਈ||17}} {{rh|ਇਹ ਅਚਰਜ ਸਾਧੋ ਕੌਣ ਲਖਾਵੇ||17}} {{rh|ਇਹ ਦੁੱਖ ਜਾ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਆਗੇ||18}} {{rh|ਇਕ ਅਲਫ਼ ਪੜ੍ਹੋ ਛੁਟਕਾਰ ਏ||18}} {{rh|ਇਕ ਟੂਣਾ ਅਚੰਭਾ ਗਾਵਾਂਗੀ||19}} {{rh|ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜਾਇਆ ਏ||20}} {{rh|ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁਕਦੀ ਏ||20}} {{rh|ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦਾ||21}} {{rh|ਇਲਮੋਂ ਬੱਸ ਕਰੀਂ ਓ ਯਾਰ||21}} {{rh|ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੇਹੀ ਕੀਤੀ||22}} {{rh|ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ||23}} {{rh|ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ||24}} {{rh|ਸਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਵਰਿਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਨੀ||24}} {{rh|ਸਭ ਇਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਹੀਂ ਦਾ||25}} {{rh|ਸਾਈਂ ਛਪ ਤਮਾਸ਼ੇ ਨੂੰ ਆਇਆ||25}} {{rh| ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ||26}}<noinclude></noinclude> dv3ai8edtqbd3guwbntu58q5zazhc9z 250 32823 232305 84089 2026-08-16T23:59:59Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{rh|ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ||26}} {{rh|ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਬਾਜ਼ੀ||27}} {{rh|ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ ||27}} {{rh|ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ||28}} {{rh|ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ||30}} {{rh|ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ||31}} {{rh|ਹੁਣ ਕਿਸ ਥਾਂ ਆਪ ਛੁਪਾਈਦਾ||31}} {{rh|ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ||33}} {{rh|ਹੁਣ ਮੈਂ ਲੱਖਿਆ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ||33}} {{rh|ਹੋਰੀ ਖੇਲੂੰਗੀ ਕਹਿ ਬਿਸਮਿਲਾ||34}} {{rh|ਕੱਤ ਕੁੜੇ ਨਾ ਵੱਤ ਕੁੜੇ||35}} {{rh|ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ||35}} {{rh|ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ||36}} {{rh|ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ||37}} {{rh|ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ ||37}} {{rh|ਕਰ ਕੱਤਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੁੜੇ ||38}} {{rh|ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀਦਾ||40}} {{rh|ਕੀਹਨੂੰ ਲਾ-ਮਕਾਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ||40}} {{rh|ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ||41}} {{rh|ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ||42}} {{rh|ਕੀ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕੋਈ ਵੇ ਅੜਿਆ||42}} {{rh|ਕੀ ਬੇਦਰਦਾਂ ਸੰਗ ਯਾਰੀ||43}} {{rh|ਕੇਹੇ ਲਾਰੇ ਦੇਨਾ ਏਂ ਸਾਨੂੰ||43}} {{rh|ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ||44}} {{rh|ਗੁਰ ਜੋ ਚਾਹੇ ਸੋ ਕਰਦਾ ਏ||44}} {{rh|ਘੜਿਆਲੀ ਦਿਓ ਨਿਕਾਲ ਨੀ||45}} {{rh|ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ ਸੰਤੋ||46}} {{rh|ਘੁੰਘਟ ਓਹਲੇ ਨਾ ਲੁਕ ਸੋਹਣਿਆਂ||46}} {{rh|ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸੱਜਣਾ ਵੇ||46}} {{rh|ਚੱਲੋ ਦੇਖੀਏ ਉਸ ਮਸਤਾਨੜੇ ਨੂੰ||47}}<noinclude></noinclude> 278jd49zpc91sd3q6wygobziuer1il8 232306 232305 2026-08-17T00:00:26Z Harchand Bhinder 2624 232306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{rh|ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ||26}} {{rh|ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਬਾਜ਼ੀ||27}} {{rh|ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ ||27}} {{rh|ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ||28}} {{rh|ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ||30}} {{rh|ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ||31}} {{rh|ਹੁਣ ਕਿਸ ਥਾਂ ਆਪ ਛੁਪਾਈਦਾ||31}} {{rh|ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ||33}} {{rh|ਹੁਣ ਮੈਂ ਲੱਖਿਆ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ||33}} {{rh|ਹੋਰੀ ਖੇਲੂੰਗੀ ਕਹਿ ਬਿਸਮਿਲਾ||34}} {{rh|ਕੱਤ ਕੁੜੇ ਨਾ ਵੱਤ ਕੁੜੇ||35}} {{rh|ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ||35}} {{rh|ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ||36}} {{rh|ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ||37}} {{rh|ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ ||37}} {{rh|ਕਰ ਕੱਤਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੁੜੇ ||38}} {{rh|ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀਦਾ||40}} {{rh|ਕੀਹਨੂੰ ਲਾ-ਮਕਾਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ||40}} {{rh|ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ||41}} {{rh|ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ||42}} {{rh|ਕੀ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕੋਈ ਵੇ ਅੜਿਆ||42}} {{rh|ਕੀ ਬੇਦਰਦਾਂ ਸੰਗ ਯਾਰੀ||43}} {{rh|ਕੇਹੇ ਲਾਰੇ ਦੇਨਾ ਏਂ ਸਾਨੂੰ||43}} {{rh|ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ||44}} {{rh|ਗੁਰ ਜੋ ਚਾਹੇ ਸੋ ਕਰਦਾ ਏ||44}} {{rh|ਘੜਿਆਲੀ ਦਿਓ ਨਿਕਾਲ ਨੀ||45}} {{rh|ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ ਸੰਤੋ||46}} {{rh|ਘੁੰਘਟ ਓਹਲੇ ਨਾ ਲੁਕ ਸੋਹਣਿਆਂ||46}} {{rh|ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸੱਜਣਾ ਵੇ||46}} {{rh|ਚੱਲੋ ਦੇਖੀਏ ਉਸ ਮਸਤਾਨੜੇ ਨੂੰ||47}}<noinclude></noinclude> 3kccm62y4q8lhxkk2ep2fr8o2gheyjh 250 44686 232332 117801 2026-08-17T09:18:37Z Satdeep Gill 13 232332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gill jassu" /></noinclude>{{float left|ਅਜਨਬੀ}} {{left|<nowiki> : </nowiki> ਪੌੜੀ ਤਾਂ ਉਹੀ ਹੈ, ਉਪਰ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਥੱਲੇ ਫੈਸਲਾ ਤੇਰਾ। ਦੇਖ-ਦੇਖ।}} {{left margin|8em|(ਪੂਰੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬੈਨਰਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਕੁਝ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੌਮੀ ’ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਸ਼ਾਨ।)}} {{Float left|ਕੋਰਸ}} {{left|<nowiki> : </nowiki> ਸ਼ਹੀਦ ਜੋ ਜੰਮਦੇ ਸਦਾ... ਮੌੜ ਦੀ ਕੁੱਖ 'ਚੋਂ। ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਨੇ ਲਰਜ਼ਦੀਆਂ ਸੂਲੀਆਂ ਤੋਂ, ਝੂਲਦੇ ਫੰਦਿਆਂ ਤੋਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮਕਬਰਿਆਂ ਤੋਂ ਧੜਕਦੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਹਿੱਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਲਾਟ ਬਣ ਕੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਚਰਖੜੀਆਂ ਤੋਂ, ਤੇਜ਼ ਰੋਅ ਆਰਿਆ ਤੋਂ ਔਲ੍ਹਦੇ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲੂਣ ਜਾਂਦੇ, ਇੰਝ ਸ਼ਹੀਦ ਜੰਮਦੇ, ਤੇ ਤਵਾਰੀਖ ਘੁਟਨੇ ਟੇਕ ਦਿੰਦੀ..., ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ... ਲੈ ਕੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਲਗਾਮ..., ਹਿੱਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਫਨਿਆਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ। ਸ਼ਹੀਦ ਜੰਮਦੇ ਸਦਾ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੱਖ ਚੋਂ।|5em}} {{left margin|8em|(ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਹੈਰਾਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਜਨਬੀ ਵੀ ਮਦਦ ਦੀ ਨਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇੱਕਲੇ-ਇੱਕਲੇ ਦਾ ਮਾਸਕ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕੇ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।)|5em}} {{Float left|ਭਗਤ ਸਿੰਘ}}{{left|<nowiki> : </nowiki> ਇਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ... ਕੱਚ ਇੱਥੋਂ...।}} {{Float left|ਅਜਨਬੀ}}{{left|<nowiki> : </nowiki> (ਕੋਰਸ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।) ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾਂ... ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਓ ਸਹੇੜ ਹੈ।}} {{Float left|ਗੀਤ}} {{left|<nowiki> : </nowiki> ਗੋਰਾ ਮਾਰਿਆ ਹੋ ਸਿਖਰ ਦੁਪਿਹਰੇ, ਹੋ ਗੋਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਕਿ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਬੇ ਧਰਤੀ ਲੰਦਨ ਦੀ- ਲੰਦਨ ਦੀ! ਸੇਹਰਾ ਲਾ ਲਿਆ ਸਵਾਰੀ ਸਜ ਗਈ-ਸੇਹਰਾ ਲਾ ਲਿਆ। ਕਿ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ ਚੜਨਾ-ਸੱਜਣ ਜੀ--।|5em}} {{left margin|8em|(ਕੋਰਸ ਵਾਲੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇਕ ਪਾਸੇ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਨਬੀ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)|5em}}<noinclude>{{center|20 :: ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ}}</noinclude> nxjdclj96z8b5auiiyrtu5aaxkjcgv4 232333 232332 2026-08-17T09:18:54Z Satdeep Gill 13 232333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gill jassu" /></noinclude>{{float left|ਅਜਨਬੀ}} {{left|<nowiki> : </nowiki> ਪੌੜੀ ਤਾਂ ਉਹੀ ਹੈ, ਉਪਰ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਥੱਲੇ ਫੈਸਲਾ ਤੇਰਾ। ਦੇਖ-ਦੇਖ।}} {{left margin|8em|''(ਪੂਰੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬੈਨਰਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਕੁਝ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੌਮੀ ’ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਸ਼ਾਨ।)''}} {{Float left|ਕੋਰਸ}} {{left|<nowiki> : </nowiki> ਸ਼ਹੀਦ ਜੋ ਜੰਮਦੇ ਸਦਾ... ਮੌੜ ਦੀ ਕੁੱਖ 'ਚੋਂ। ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਨੇ ਲਰਜ਼ਦੀਆਂ ਸੂਲੀਆਂ ਤੋਂ, ਝੂਲਦੇ ਫੰਦਿਆਂ ਤੋਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮਕਬਰਿਆਂ ਤੋਂ ਧੜਕਦੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਹਿੱਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਲਾਟ ਬਣ ਕੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਚਰਖੜੀਆਂ ਤੋਂ, ਤੇਜ਼ ਰੋਅ ਆਰਿਆ ਤੋਂ ਔਲ੍ਹਦੇ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲੂਣ ਜਾਂਦੇ, ਇੰਝ ਸ਼ਹੀਦ ਜੰਮਦੇ, ਤੇ ਤਵਾਰੀਖ ਘੁਟਨੇ ਟੇਕ ਦਿੰਦੀ..., ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ... ਲੈ ਕੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਲਗਾਮ..., ਹਿੱਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਫਨਿਆਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ। ਸ਼ਹੀਦ ਜੰਮਦੇ ਸਦਾ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੱਖ ਚੋਂ।|5em}} {{left margin|8em|(ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਹੈਰਾਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਜਨਬੀ ਵੀ ਮਦਦ ਦੀ ਨਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇੱਕਲੇ-ਇੱਕਲੇ ਦਾ ਮਾਸਕ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕੇ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫੇਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।)|5em}} {{Float left|ਭਗਤ ਸਿੰਘ}}{{left|<nowiki> : </nowiki> ਇਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ... ਕੱਚ ਇੱਥੋਂ...।}} {{Float left|ਅਜਨਬੀ}}{{left|<nowiki> : </nowiki> (ਕੋਰਸ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।) ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾਂ... ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਓ ਸਹੇੜ ਹੈ।}} {{Float left|ਗੀਤ}} {{left|<nowiki> : </nowiki> ਗੋਰਾ ਮਾਰਿਆ ਹੋ ਸਿਖਰ ਦੁਪਿਹਰੇ, ਹੋ ਗੋਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਕਿ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਬੇ ਧਰਤੀ ਲੰਦਨ ਦੀ- ਲੰਦਨ ਦੀ! ਸੇਹਰਾ ਲਾ ਲਿਆ ਸਵਾਰੀ ਸਜ ਗਈ-ਸੇਹਰਾ ਲਾ ਲਿਆ। ਕਿ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ ਚੜਨਾ-ਸੱਜਣ ਜੀ--।|5em}} {{left margin|8em|(ਕੋਰਸ ਵਾਲੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇਕ ਪਾਸੇ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਨਬੀ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।)|5em}}<noinclude>{{center|20 :: ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾਟਕ}}</noinclude> 6kctqqn8w943ctx0v55ztcu1pqhn4cc 250 69979 232274 231887 2026-08-16T12:14:48Z Kaur.gurmel 192 232274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>________________ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣ ਉੱਤੇ। {gap}}ਦੇਵੀ-ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਹੈ । {{gap}}ਭੂਤ-(ਤਬਕ ਕੇ) ਉਹ ਕਿਸਤਰਾਂ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਸਤ੍ਰਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਭੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਪਾਕੇ) ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ਕਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ) ਮੈਂ ਆਪ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਨਿਰਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਭੀ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਾਤ੍ਰ ਸਮਝੇਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੰਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਓਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੱਥਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਅਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਹੀ ਛੱਡਕੇ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰੋ ਕ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਜੀ ਹਾਂ, (ਖੰਜਰ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੈ। {{gap}} ਦੇਵੀ-(ਆਪਣਾ ਖੰਜਰ ਦੱਸਕੇ)ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਥੋਂ ਮਿਲਿਆ ? {{gap}}ਦੇਵੀਂ _ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਓਹ ਖੰਜਰ<noinclude></noinclude> hr68kqrhrtw2k3smvm4a99wgc847skx 232275 232274 2026-08-16T12:18:05Z Kaur.gurmel 192 232275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>________________ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣ ਉੱਤੇ। {gap}}ਦੇਵੀ-ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਹੈ । {{gap}}ਭੂਤ-ਤ੍ਰ੍ਬ੍ਰਕ ਕੇ) ਉਹ ਕਿਸਤਰਾਂ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਸਤ੍ਰਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਭੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਪਾਕੇ) ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ) ਮੈਂ ਆਪ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਨਿਰਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਭੀ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਾਤ੍ਰਸਮਝੇਂਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੰਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਓਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੱਥਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਅਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਹੀ ਛੱਡਕੇ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰੋ ਕ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਜੀ ਹਾਂ, (ਖੰਜਰ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੈ। {{gap}} ਦੇਵੀ-(ਆਪਣਾ ਖੰਜਰ ਦੱਸਕੇ)ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਥੋਂ ਮਿਲਿਆ ? {{gap}}ਦੇਵੀਂ _ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਓਹ ਖੰਜਰ<noinclude></noinclude> kbbprilnwsd0gg3oewrwpqo6yi2igfs 232276 232275 2026-08-16T12:21:01Z Kaur.gurmel 192 232276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kaur.gurmel" /></noinclude>________________ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ ਜਿਤਨਾ ਦੋ ਤੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹੋਣ ਉੱਤੇ। {gap}}ਦੇਵੀ-ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਹੈ । {{gap}}ਭੂਤ-ਤ੍ਰ੍ਬ੍ਰਕ ਕੇ) ਉਹ ਕਿਸਤਰਾਂ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਸਤ੍ਰਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਭੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। {{gap}}ਭੂਤ-(ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਪਾਕੇ) ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ) ਮੈਂ ਆਪ ਤੋਂ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪੂਰਾ ੨ ਨਿਰਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਦੇਵੀ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਭੀ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਾਤ੍ਰਸਮਝੇਂਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਰੰਜ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਤਾਂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਓਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੱਥਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਅਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਏਥੇ ਹੀ ਛੱਡਕੇ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰੋ ਕਿ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਜੀ ਹਾਂ, (ਖੰਜਰ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ) ਇਹ ਹੈ। {{gap}} ਦੇਵੀ-(ਆਪਣਾ ਖੰਜਰ ਦੱਸਕੇ)ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਥੋਂ ਮਿਲਿਆ ? {{gap}}ਦੇਵੀਂ _ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਓਹ ਖੰਜਰ<noinclude></noinclude> hdyok9vlcp2g4achukunwzhfeiw758o 250 69981 232277 209899 2026-08-16T12:32:26Z Kaur.gurmel 192 232277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" />{{center|}}( ੧੬ )</noinclude> ਹੈ, ਜੋ ਮਨੋਰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਟਨੀ ਨੇ ਇਸਦੇ ਜੋ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਆਪਣੇ ਪੱਟ ਨੂੰ ਚੀਰਕੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ,ਜਿਸਦਾ ਪਤਾ ਬੜੀ ਹੀ ਔਖਯਾਈ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਅ ਤਦ ਤੋਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸੇ ਢੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਫੇਰ ਆਪ ਦੀ ਕੀ ਮਰਦੀ ਹੈ ਏਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਏਥੇ ਰਹਿਕੇ ਏਥੋਂ ਦਾ ਕੁਝ ਭੇਤ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਨ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰਾਂ ਦੇ ਸਹਾ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੀਏ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਦ ਫੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਦਰ ਪਿੰਦਰ ਬੱ ਹੀ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕੀਤੇ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਪਰੋਂ ਅਸਾਂ ਆਪਣੀ ੨ ਇਸਤ੍ਰੀ ਏਥੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਜਾਣੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਏਥੋਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। {{gap}}ਭੂਤ-ਠੀਕ ਹੈ,ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਏਂ....... ਇਹ ਕਹਿਕੇ ਭੂਤਨਾਥ ਅਚਾਨਕ ਠਹਿਰ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸਣ ਦੇ ਆਵਾਯੂ ਆਈ ਅਰ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਨ ਡੀ ਉ ਵਲ ਕੁਛ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਹੋ ਯ ਕਿ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਪਰ ਪੂਰ ਭਰ ਪਤਾ ਨਏਗਾ ਕਿ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਕਿਸਦੀ ਹੈ ? {{gap}}ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੇ ਭੂਤਨਾਥ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉ ਆਵਾਥ ਵਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾ ਕਿਸਦੀ ਹੈ ਅਰ ਕਿਧਰੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਰ ਅਸੀ<noinclude></noinclude> 0855cm5r08s4dhg2dynk3sy96a7djfd 232278 232277 2026-08-16T12:43:43Z Kaur.gurmel 192 232278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" />{{center|}}( ੧੬ )</noinclude> ਹੈ, ਜੋ ਮਨੋਰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਟਨੀ ਨੇ ਇਸਦੇ ਜੋ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਆਪਣੇ ਪੱਟ ਨੂੰ ਚੀਰਕੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ,ਜਿਸਦਾ ਪਤਾ ਬੜੀ ਹੀ ਔਖਯਾਈ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਅ ਤਦ ਤੋਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸੇ ਢੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਫੇਰ ਆਪ ਦੀ ਕੀ ਮਰਦੀ ਹੈ ਏਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਏਥੇ ਰਹਿਕੇ ਏਥੋਂ ਦਾ ਕੁਝ ਭੇਤ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੀਏ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਦ ਫੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਝੱਲ ਹੀ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕੀਤੇ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਪਰੋਂ ਅਸਾਂ ਆਪਣੀ ੨ ਇਸਤ੍ਰੀ ਏਥੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਜਾਣੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਏਥੋਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। {{gap}}ਭੂਤ-ਠੀਕ ਹੈ,ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਏ....... ਇਹ ਕਹਿਕੇ ਭੂਤਨਾਥ ਅਚਾਨਕ ਠਹਿਰ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਅਰ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭੀ ਉਸ ਆਵਾਜ ਵਲ ਕੁਛ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਹੋਯਾ ਕਿ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਪਤਾ ਨ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਕਿਸਦੀ ਹੈ ? {{gap}}ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੇ ਭੂਤਨਾਥ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਆਵਾਥ ਵਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾ ਕਿਸਦੀ ਹੈ ਅਰ ਕਿਧਰੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਰ ਅਸੀ<noinclude></noinclude> 157j6phvkh0jq1v4d9l2ms0a5c3nzat 232279 232278 2026-08-16T13:16:40Z Kaur.gurmel 192 232279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SHAGANPREET" />{{center|}}( ੧੬ )</noinclude> ਹੈ, ਜੋ ਮਨੋਰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਟਨੀ ਨੇ ਇਸਦੇ ਜੋ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਆਪਣੇ ਪੱਟ ਨੂੰ ਚੀਰਕੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ,ਜਿਸਦਾ ਪਤਾ ਬੜੀ ਹੀ ਔਖਯਾਈ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਅ ਤਦ ਤੋਂ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸੇ ਢੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}} ਭੂਤ-ਹੱਛਾ ਹੁਣ ਫੇਰ ਆਪ ਦੀ ਕੀ ਮਰਦੀ ਹੈ ਏਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਏਥੇ ਰਹਿਕੇ ਏਥੋਂ ਦਾ ਕੁਝ ਭੇਤ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ? {{gap}}ਦੇਵੀ-ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਲਿਸਮੀ ਖੰਜਰਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੀਏ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਦ ਫੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਝੱਲ ਹੀ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕੀਤੇ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਪਰੋਂ ਅਸਾਂ ਆਪਣੀ ੨ ਇਸਤ੍ਰੀ ਏਥੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਜਾਣੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਏਥੋਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। {{gap}}ਭੂਤ-ਠੀਕ ਹੈ,ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਏ....... ਇਹ ਕਹਿਕੇ ਭੂਤਨਾਥ ਅਚਾਨਕ ਠਹਿਰ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਅਰ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭੀ ਉਸ ਆਵਾਜ ਵਲ ਕੁਛ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਹੋਯਾ ਕਿ ਮੈਂ ਭੀ ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਪਤਾ ਨ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਕਿਸਦੀ ਹੈ ? {{gap}}ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੇ ਭੂਤਨਾਥ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਵਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸਦੀ ਹੈ ਅਰ ਕਿਧਰੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਰ ਅਸੀ<noinclude></noinclude> hzxlldh4x5dz8j9q23e0ogioy4zjuno 250 72611 232311 219735 2026-08-17T04:26:08Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 232311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" />{{center|( ੮੯ )}}</noinclude>ਪਿਛੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਨ ਲਈ ਦਸ ਬਾਰਾਂ ਪੌੜੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਜਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰਨ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦਾਲਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾਂ ਚੌੜਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਬੜਾ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਯਾ ਸੀ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਉਸ ਦਲਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਦਰੋਗਾ ਤੇ ਜੈਪਾਲ ਕਾਹਲੀ ੨ ਆਉਂਦੇ ਦਿਸੇ।ਹਰਦੀਨ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕੁਛ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨ ਕੀਤੀ ਅਰ ਕਿਹਾ “ਇਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹਾਂ" {{gap}}ਹਰਦੀਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛੇ ਖੜਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਖਲੋ ਗਿਆ ਅਰ ਉਸਨੇ ਦਰੋਗੇ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਗਾਲਾਂ ਕਢੀਆਂ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਲਈ ਲਲਕਾਰਿਆ ਪਰ ਉਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਪਈ ਕਿ ਅਗੇ ਹੋਕੇ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ।ਕੁਛਚਿਰਤਕ ਖੜੇ ੨ ਸੋਚਣ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਦਰੋਗੇ ਨੇ ਇਕ ਗੋਲਾ ਖੀਸੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢਕੇ ਸਾਡੇ ਵਲ ਸੁਟਿਆ। ਹਰਦੀਨ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਨਿਕਲਕੇ ਸਾਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਸੋ ਓਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਨੱਸਣ ਦੀ ਸੈਨਤ ਕੀਤੀ, ਗੋਲਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿਗਕੇ ਪਾਟ ਗਿਆ ਆਰ ਬੜਾਧੂੰਆਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਰ ਅਸੀ ਦੋਵੇਂ ਪਿਛੇ ਹਟ ਗਏ ਸੀ ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਓਸਦਾ ਕੁਛ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਰੋਗੇ ਨੇ ਦੂਸਰਾ ਗੋਲਾ ਕੱਢਿਆ। {{gap}}ਉਸ ਦਲਾਨ ਵਿਚ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜੇਹਾ ਲਾਲ ਪਥਰ ਦਾ ਥੜਾ ਬਣਿਆਂ ਹੋਯਾ ਸੀ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਵਿਚ ਕੀ ਗੁਣ ਹੈ, ਦਰੋਗੇ ਨੂੰ ਦੂਸਰਾ ਗੋਲਾ ਕਢਦਿਆਂ ਵੇਖਕੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਓਸ ਥੜੇ ਤੇ ਚੜ ਗਏ ਬੜੇ ਉਪਰ ਚੜ ਤਾਂ ਗਏ ਪਰ ਉਤਰ ਨਾ ਸਕੇ ਉਪਰ ਚੜਦਿਆਂ ਹੀ ਓਹ ਬੜਾ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਹੇਠਾਂ<noinclude></noinclude> 9je1m5a3r2h83q7a0ebn5wpn39bwf29 250 72612 232312 219736 2026-08-17T04:32:41Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 232312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" />{{center|( ੯੦ )}}</noinclude>ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਸ ਗਿਆ ਅਰ ਨਾਲ ਹੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸ ਚੀਜ ਦੇ ਅਸਰ ਨਾਲ ਅਸੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਗਏ। ਜਦ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਏ ਤਾਂ ਚੌਹੀ ਪਾਸੀ ਘੋਰ ਹਨੇਰਾ ਸੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਤਨਾ ਚਿਰ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਰਹੇ। {{gap}}ਕੁਛ ਚਿਰ ਅਸੀ ਚੁਪ ਚਾਪ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਸੇ ਕੁਛ ਚਾਨਣ ਦਿਸਿਆ, ਹੌਲੀ ੨ ਓਹ ਚਨਣ ਵਧਣ ਲਗ ਪਿਆ ਮਲੂੰਮ ਹੋਯਾ ਕਿ ਦਰਵਾਜਾ ਹੈ ਅਰ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਸਵੇਰ ਦਾ ਚਾਨਣਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਸੀਂਦੋਵੇਂ ਉਠ ਖਲੋਤੈ ਅਰਉਸ ਚਾਨਣ ਵਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਓਹ ਸਚ ਮੁਚ ਹੀ ਬੂਹਾ ਸੀ ਜੇਹਾ ਕਿ ਅਸਾਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਕਈ ਕਦਮ ਜਾਕੇ ਬੂਹਾ ਲੰਘਣ ਦੇ ਪਿਛੋਂਅਸੀ ਓਸ ਬੁਰਜ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿਥੇ ਦੋਵੇਂ ਕੁਮਾਰ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਬਸ ਫੇਰ ਸਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਦਾ ਕੋਈ ਹਾਲ ਮਲੂੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਸੀ ਬਥੇਰਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਪ੍ਰੰਤੂ ਸਭ ਵਿਅਰਥ। ਅੰਤ ਨੂੰ ਤਦ ਹੀ ਛੁਟੀ ਮਿਲੀ ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਕੁਮਾਰ ਓਥੇ ਪਹੁੰਦੇ, ਕੁਛ ਦਿਨ ਪਿਛੋਂ ਦਲੀਪ ਸ਼ਾਹ ਭੀ ਓਸੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਆ ਕੈਦ ਹੋਇਆ,ਜਿਸਦਾ ਹਾਲ ਆਪ ਸੁਣੋਗੇ। ਬਸ ਮੇਰੀਏਹੋਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਜਦ ਆਪ ਦਲੀਪ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋਗੇ ਤਾਂ ਬੜਾ ਅਨੰਦ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਜੈਪਾਲ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦਾ ਭੀ ਕੁਛ ਪਤਾ ਲਗੇਗਾ (ਇਕ ਨਕਾਬ ਪੋਸ਼ ਵਲ ਦੇਖਕੇ) ਏਹੇ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਭ ਚਿੰਤਕ ਹਰਦੀਨ ਜੋ ਇਤਨਾ ਚਿਰ ਤਕ ਮੇਰੇ ਦੁਖ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਿਆਂ ਰਿਹਾ ਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੈਦੋਂ ਛੁੱਟਿਆ। {{gap}}ਭਰਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਦਰਬਾਰ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਗਿਆ ਕੀਤੀ<noinclude></noinclude> m6hnvjelxt6myx8yiof2hzo66oaf4oy 250 72613 232334 219737 2026-08-17T10:47:04Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 232334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" />{{center|( ੯੧ )}}</noinclude>ਕਿ “ਕਲ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦਿਚ ਦਲੀਪ ਸ਼ਾਹ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਨਾਉਣਗੇ”। {{center|{{xx-larger|ਯਾਰ੍ਹਵਾਂ ਕਾਂਡ}}}} {{gap}}ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਫੇਰ ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਦਰਬਾਰ ਲਗਾ ਅਰ ਸਭੇ ਆਪਣੀ ੨ ਥਾਂ ਆਕੇ ਬੈਠ ਗਏ। {{gap}}ਆਗਯਾ ਹੋਣ ਤੇ ਦਲੀਪ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਉਠਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਕਾਬ ਲਾਹ ਦੇਣ ਦੇ ਉਪ੍ਰੰਤ, ਦਰੋਗਾ ਜੈਪਾਲ ਬੇਗਮਤੇਨਾਗਰ ਆਦਿਕ ਵਲ ਵੇਖਕੇ ਕਿਹਾ:-ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ ਹੁਣ ਓਹ ਸਮਾ ਆਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋ ਅਰ ਵੇਖੇ ਕਿ ਜਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀ ਮਾਰ ਮੁਕਾਉਣ ਦਾ ਬੀੜਾ ਚੁਕਿਆ ਸੀ ਅਜ ਓਹੋ 'ਲੋਕ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹਸਦੇ ਖੇਡਦੇ ਨਜਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੁਖ ਮੇਰਾ ਇਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਨਹੀਂ ਇਸਦਾ ਨਬੇੜਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਆਗ੍ਯਾ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੁਖ ਕਥਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਆਗ੍ਯਾ ਹੋਈ ਹੈ ਸੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ (ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲ ਦੇਖਕੇ)ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਚ ਭੂਤ ਨਾਥ ਦਾ ਬੜਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਹ ਸੋਚਕੇ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਭੂਤ ਨਾਥ ਦੇ ਸਭ ਅਪ੍ਰਾਧ ਖਿਮਾ ਕਰਕੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖਾਸ ਏਯਾਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਿੱਸੇ ਵਿਚ ਓਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛਡਦਾ ਜਾਂਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੂਤਨਾਥਦੀਬਦਨਾਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ। ਇਸਦੇ ਬਿਨਾ ਭੂਤ ਨਾਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥੀਂ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨੀ ਲਿਖਕੇ ਦੇਣੀਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਹਾਰਾਜ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ੨ ਹਾਲ ਮਲੂੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਮੈਨੂੰ ਕੁਛ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।<noinclude></noinclude> h58fenx7sskw1t1vvy5lx87qnd8mkhf 250 73503 232301 232220 2026-08-16T16:44:42Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 232301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੧੯ )}}'''}} ਇਹ ਗਲ ਚਿਤ ਚੇਤੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਉਪਰ ਇਹ ਅਮਿਉ ਰਸਾਇਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਟਾਕਸ਼ਨੀ ਕਉਤਕ ਵਰਤਣੇ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਤਾਂ ਬਸ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਵਿਖੇ ਜੁਟੇ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਕਮਾਈਆਂ ਉਤੇ ਤੁੱਠ ਕੇ ਦਾਤਾਰ ਗੁਰੂ ਕਰਤਾਰ ਉਪਰ ਦਸੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਖਸ਼ਿੰਦ ਦਾਤਾਰ ਦਾ ਦਾਤ ਜੋਤ ਮਈ ਹੁਕਮ ਅਮਿਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੇਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਹੁਕਮੀ ਸਚੇ ਹਾਕਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਕਮੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਵੀ ਪਿਆਈਦਾ ਹੈ। (੪) ਕਰਤੇ ਪੁਰਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਿਸਮ ਬਿਨੋਦੀ ਚੋਜ ਅਤੀ ਅਸਚਰਜ ਅਤੇ ਪਰਮ ਅਧਿਭੁਤ ਹਨ ਕਿ ਭੁਲੇ ਜਾਂਦੇ ਅਉਝੜ ਪਏ ਹੋਏ ਬਿਖਈ ਮਨ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਬਾਣੀ ਦੀ ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਟੇਕ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੇ ਗੁਰਮਤ ਮਾਰਗੀ ਸੁਮਾਰਗ ਉਤੇ ਫੇਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਉਣ ਦਾ ਅਚਰਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਏਹ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦਸਮ ਦੁਆਰ ਵਿਖੇ ਅਨ-ਹਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧੁੰਨਕਾਰ ਇਸ ਨਾਮ ਗੁਰਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਾਰਸ ਪਰਤਾਪ ਦੁਆਰਾ ਆਣ ਵਜਦੀ ਹੈ। (੫) ਭੂਲੇ ਜਾਂਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਅਚਰਜ ਫੇਰਨੀ ਫੇਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਮੂਲ ਅਸਲੇ ਮਈ ਸਨਾਤਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਿਆ ਪਲਟਾ-<noinclude></noinclude> rg3tpiowxypiimis8wnndotvk41eqbo 250 73510 232272 2026-08-16T12:12:10Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਬੈਰਾਗਣ-24 ਬੈਲਣ-94 ਬੋਸਕੀ-97 ਭੋਲੀ—158 ਭੋਥਾ ਚਾਦਰਾ-96 ਭੌਰ-34, 54 ਭੱਖੜਾ-43 ਬੋਹੜ-36 ਬੋਕਾ-144 ਭੱਠੀ-40, 66 ਬੋਤਾ-46, 47, 48, 112, 116, 167 ਬੋਤਲ-64 ਮਸੀਤ-25, 27 ਬੱਕਰਾ-50 ਮਹਿੰਦੀ–119 ਬੱਕਰੀ−34, 37, 49, 50, 133 ਮਹਿਰਮ–153 ਬੰਗਲਾ-109, 143, 156 ਮਖਿਆਲ-29 ਬੰਦ-33, 94, 95, 147..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 232272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਬੈਰਾਗਣ-24 ਬੈਲਣ-94 ਬੋਸਕੀ-97 ਭੋਲੀ—158 ਭੋਥਾ ਚਾਦਰਾ-96 ਭੌਰ-34, 54 ਭੱਖੜਾ-43 ਬੋਹੜ-36 ਬੋਕਾ-144 ਭੱਠੀ-40, 66 ਬੋਤਾ-46, 47, 48, 112, 116, 167 ਬੋਤਲ-64 ਮਸੀਤ-25, 27 ਬੱਕਰਾ-50 ਮਹਿੰਦੀ–119 ਬੱਕਰੀ−34, 37, 49, 50, 133 ਮਹਿਰਮ–153 ਬੰਗਲਾ-109, 143, 156 ਮਖਿਆਲ-29 ਬੰਦ-33, 94, 95, 147 ਮਤੇਈ-153 ਬੰਦਗੀ-29 ਮਦਰਸਾ-109 ਬੰਨੂਆਣਾ-161 ਬੱਲੀ-64 ਮਰਾਸਣ-93 ਮਲਮਲ–36, 41,71, 149, 155 ਮੁਲਾਹਜ਼ੇਦਾਰ-76 ਮਲਾਈ-65, 112 ਭਗਤੀ- -29 ਮਾਹੀ–81 ਭਗਤ ਸਿੰਘ-145 ਮਾਈ-24 ਭਤੀਜਾ-47, 115, 117 ਮਾਂਗ−86 ਭਬਕਾ-153 ਮਾਪੇ-63, 152 ਭਰਿੰਡ-165 ਭਾਬੀ−37, 38 ਭਾਬੋ-115 ਭਾਦੋਂ-152 ਭਾੜਾ-46 - ਭੀਲਣੀ–24 ਭੁਚਾਲ-40 ਭੂਆ-70 ਭੂੰਡ-103 ਭਰਾ-25 ਚੇਤ-82 ਭੇਤੀ-82 178 :: ਗਾਉਂਦਾ ਪੰਜਾਬ ਮਾਮਲਾ-40 ਮਾਲ਼ਾ-29, 34, 68 ਮਾਲਵਾ-31 ਮਾਵਾ-60 ਮਿਹਣੋ-ਮਹਿਣੀ–70 ਮਿਸ਼ਰੀ−29, 60, 61, 75 ਮਿੱਤਰ-32, 33, 40, 41, 44, 46, 64, 69, 70, 71, 75, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 86, 87, 88,92,96,99, 122, 153, 158, 162, 163 ਮਿਰਗ−141<noinclude></noinclude> mxakrtb3xh1er8bbfe2jtp3tihp5vq6 232280 232272 2026-08-16T13:55:26Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem> {{Multicol}} ਬੈਰਾਗਣ–24 ਬੈਲਣ–94 ਬੋਸਕੀ–97 ਬੋਹੜ–36 ਬੋਕਾ–144 ਬੋਤਾ–46, 47, 48, 112, 116, {{gap}}167 ਬੋਤਲ–64 ਬੱਕਰਾ–50 ਬੱਕਰੀ–34, 37, 49, 50, 133 ਬੰਗਲਾ–109, 143, 156 ਬੰਦ–33, 94, 95, 147 ਬੰਦਗੀ–29 ਬੰਨੂਆਣਾ–161 ਬੱਲੀ–64 ''ਭ'' ਭਗਤੀ–29 ਭਗਤ ਸਿੰਘ–145 ਭਤੀਜਾ–47, 115, 117 ਭਬਕਾ–153 ਭਰਿੰਡ–165 ਭਾਬੀ–37, 38 ਭਾਬੋ–115 ਭਾਦੋਂ–152 ਭਾੜਾ–46 ਭੀਲਣੀ–24 ਭੁਚਾਲ–40 ਭੂਆ–70 ਭੂੰਡ–103 ਭਰਾ–25 ਭੇਤ–82 ਭੇਤੀ–82 {{Multicol-break}} ਭੋਲੀ–158 ਭੋਥਾ ਚਾਦਰਾ–96 ਭੌਰ–34, 54 ਭੱਖੜਾ–43 ਭੱਠੀ–40, 66 ''ਮ'' ਮਸੀਤ–25, 27 ਮਹਿੰਦੀ–119 ਮਹਿਰਮ–153 ਮਖਿਆਲ–29 ਮਤੇਈ–153 ਮਦਰਸਾ–109 ਮਰਾਸਣ–93 ਮਲਮਲ–36, 41,71, 149, 155 ਮੁਲਾਹਜ਼ੇਦਾਰ–76 ਮਲਾਈ–65, 112 ਮਾਹੀ–81 ਮਾਈ–24 ਮਾਂਗ–86 ਮਾਪੇ–63, 152 ਮਾਮਲਾ–40 ਮਾਲ਼ਾ–29, 34, 68 ਮਾਲਵਾ–31 ਮਾਵਾ–60 ਮਿਹਣੋ-ਮਹਿਣੀ–70 ਮਿਸ਼ਰੀ–29, 60, 61, 75 ਮਿੱਤਰ–32, 33, 40, 41, 44, 46, {{gap}}64, 69, 70, 71, 75, 78, {{gap}}79, 80, 81, 83, 84, 86, {{gap}}87, 88,92,96,99, 122, {{gap}}153, 158, 162, 163 ਮਿਰਗ –141 {{Multicol-end}} </poem>}}<noinclude>{{rh|178 :: ਗਾਉਂਦਾ ਪੰਜਾਬ||}}</noinclude> l6yx7yoqb7w51elzqcpsletjn2jh6fp 250 73511 232281 2026-08-16T14:13:33Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem> {{Multicol}} ਮੁਸ਼ਕੀ–62 ਮੁਕਲਾਵਾ–33, 36, 39, 73, 88, 92, 103, 118, 119, 126, 128, 152 ਮੁਹਾਰ–46, 48 ਮੁਕਤਸਰ–82, 89 ਮੁਖੜਾ–62 ਮੁੰਜ-ਕੁਟਣਾ–119 ਮੁੱਛਾਂ–157 ਮੁਨਸ਼ੀ–107 ਮੁਰੱਬਾ–85 ਮੁਲਾਣਾ–26 ਮੁੜੰਗਾ–156 ਮੂੰਗਰੇ–43 ਮੇਖਾਂ–95, 154 ਮੇਮ–109, 156 ਮੇਲ–159 ਮੇਲਾ–62 ਮੇਘਲਾ–54 ਮੈਲ–25 ਮੋਚੀ–96 ਮੋਚਨਾ–137 ਮੋਢਾ–79 ਮੋਤੀ–26, 31, 96 ਮੋਰ–42, 54 ਮੋਰਨੀ–65, 89, 128, 137, 159 ਮੌਣ–75 ਮੱਸਿਆ–85 ਮੱਕਾ–23 ਮੁੱਲ–47,79 ਮੱਕੀ–43, 44, 138, 139, 148, {{gap}}167 ਮਛਲੀ–91, 94 {{Multicol-break}} ਮੱਝ–50, 51, 113, 115 ਮੰਜੀ–134, 145 ਮੰਦਰ–26, 61, 77, 106 ''ਯ'' ਯਾਰ–31, 34, 38, 42, 43, 45, {{gap}}46, 52, 59, 60, 67, 68, {{gap}}69, 72, 73, 76, 77, 78, {{gap}}79, 82, 83, 84, 85, 144, {{gap}}151, 154, 163, 164 ਯਾਰੀ–40, 43, 66, 67,70,72, {{gap}}75, 76, 149 ਯੁੱਧ–24 ''ਰ'' ਰੜਕ–63 ਰਮਜ਼–68 ਰਾਹੀ–25, 27 ਰਾਖ–25 ਰਾਮ–24 ਰਾਜਾ ਰਘੂ–28 ਰਿੱਛ–104 ਰੀਠੜਾ–120 ਰੁੱਖੀ-ਮਿੱਸੀ–113 ਰੁੱਗ–81 ਰੁਮਾਲ–42, 69, 111, 112 ਰੂਪ–61, 65, 104, 120 ਰੋਗ–27 ਰੇਬ ਪਜਾਮਾ–88 ਰੋਲ–60, 79, 160 ਰੋਹੀ–34, 104 ਰੋਪਣਾ–35 ਰੱਤੀ–63, 85 {{Multicol-end}} </poem>}}<noinclude>{{rh|||ਗਾਉਂਦਾ ਪੰਜਾਬ :: 179}}</noinclude> k0d6x13z0j4r03th9e65iyk8b0ex1rt 232282 232281 2026-08-16T14:14:26Z Harchand Bhinder 2624 232282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem> {{Multicol}} ਮੁਸ਼ਕੀ–62 ਮੁਕਲਾਵਾ–33, 36, 39, 73, 88, {{gap}}92, 103, 118, 119, 126, {{gap}}128, 152 ਮੁਹਾਰ–46, 48 ਮੁਕਤਸਰ–82, 89 ਮੁਖੜਾ–62 ਮੁੰਜ-ਕੁਟਣਾ–119 ਮੁੱਛਾਂ–157 ਮੁਨਸ਼ੀ–107 ਮੁਰੱਬਾ–85 ਮੁਲਾਣਾ–26 ਮੁੜੰਗਾ–156 ਮੂੰਗਰੇ–43 ਮੇਖਾਂ–95, 154 ਮੇਮ–109, 156 ਮੇਲ–159 ਮੇਲਾ–62 ਮੇਘਲਾ–54 ਮੈਲ–25 ਮੋਚੀ–96 ਮੋਚਨਾ–137 ਮੋਢਾ–79 ਮੋਤੀ–26, 31, 96 ਮੋਰ–42, 54 ਮੋਰਨੀ–65, 89, 128, 137, 159 ਮੌਣ–75 ਮੱਸਿਆ–85 ਮੱਕਾ–23 ਮੁੱਲ–47,79 ਮੱਕੀ–43, 44, 138, 139, 148, {{gap}}167 ਮਛਲੀ–91, 94 {{Multicol-break}} ਮੱਝ–50, 51, 113, 115 ਮੰਜੀ–134, 145 ਮੰਦਰ–26, 61, 77, 106 ''ਯ'' ਯਾਰ–31, 34, 38, 42, 43, 45, {{gap}}46, 52, 59, 60, 67, 68, {{gap}}69, 72, 73, 76, 77, 78, {{gap}}79, 82, 83, 84, 85, 144, {{gap}}151, 154, 163, 164 ਯਾਰੀ–40, 43, 66, 67,70,72, {{gap}}75, 76, 149 ਯੁੱਧ–24 ''ਰ'' ਰੜਕ–63 ਰਮਜ਼–68 ਰਾਹੀ–25, 27 ਰਾਖ–25 ਰਾਮ–24 ਰਾਜਾ ਰਘੂ–28 ਰਿੱਛ–104 ਰੀਠੜਾ–120 ਰੁੱਖੀ-ਮਿੱਸੀ–113 ਰੁੱਗ–81 ਰੁਮਾਲ–42, 69, 111, 112 ਰੂਪ–61, 65, 104, 120 ਰੋਗ–27 ਰੇਬ ਪਜਾਮਾ–88 ਰੋਲ–60, 79, 160 ਰੋਹੀ–34, 104 ਰੋਪਣਾ–35 ਰੱਤੀ–63, 85 {{Multicol-end}} </poem>}}<noinclude>{{rh|||ਗਾਉਂਦਾ ਪੰਜਾਬ :: 179}}</noinclude> 8o4fce90go7xsr683dtrk6ae51cd3d3 250 73512 232283 2026-08-16T14:26:08Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Block center|<poem> {{Multicol}} ਰੱਸਾ–70 ਰੰਡੀ–73,79, 138, 140, 162 ਰੰਨ—33, 46, 50, 61, 62, 63, 64, {{gap}}79, 140, 141, 152, 164 ''ਲ'' ਲਗਰ–35, 48, 112 ਲਛਮਣ–24 ਲਟੈਣ–72 ਲਲਾਰੀ–89 ਲਾਗੀ–27 ਲਾਪ–79, 80, 81 ਲਾਰਾ ਲੱਪਾ–50 ਲਾਲ–23 ਲਹਿੰਗਾ–71 ਲੇਖ–71 ਲੋਈ–149 ਲੋਕਰਾਜ–146 ਲੋਗੜੀ–93, 125, 166 ਲੋਟਣ–99 ਲੋਕਟ–99 {{Multicol-break}} ਲੌਂਗ–97, 98, 143, 148 ਲੱਸੀ–68, 139, 142, 167 ਲੱਡੂ–33, 39, 41, 43, 59, 60, {{gap}}62, 110, 143, 147 ''ਵ'' ਵਕੀਲ–45, 160 ਵਰ–102, 105, 106 ਵਾਹਿਗੁਰੂ–25, 29, 45 ਵਾਟਾਂ–112 ਵਾਲ਼–72 ਵਿਰਾਸਤ–10 ਵਿਹੜਾ–49 ਵਿਛੋੜਾ–78 ਵੀਰ–31, 35, 107, 108, 109, {{gap}}124, 142, 168 ਵੇਲ–38 ਵੇਲਾ–28 ਵੈਦ–25, 27 ਵੈਲੀ–88 ਵੱਟ–41 {{Multicol-end}} </poem>}} {{center|★}}<noinclude>{{rh|180 :: ਗਾਉਂਦਾ ਪੰਜਾਬ||}}</noinclude> l2bz66izc7zzbm4atppr96gety7gvk1 250 73513 232307 2026-08-17T00:16:55Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{rh|ਜਿਸ ਤਨ ਲੱਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ||48}} {{rh|ਜਿਚਰ ਨਾ ਇਸਕ-ਮਜਾਜ਼ੀ ਲਾਗੇ||48}} {{rh|ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ||49}} {{rh|ਜੋ ਰੰਗ ਰੰਗਿਆ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗਿਆ||50}} {{rh|ਝੱਬ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸੁਨੇਹੜਾ ਲਿਆਵੀਂ||51}} {{rh|ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ||51}} {{rh|ਢਿਲਕ ਗਈ ਮੇਰੇ ਚਰਖੇ ਦੀ ਹੱਥੀ||53}} {{rh|ਢੋਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ||53}} {{rh|ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ||54}} {{rh|ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ||55}} {{rh|ਤੂਹੀਉਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ ਵੇ ਸੱਜਣਾਂ||56}} {{rh|ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆਂ||56}} {{rh|ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ||57}} {{rh|ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ||58}} {{rh|ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ||58}} {{rh|ਪੱਤੀਆਂ ਲਿਖਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ||59}} {{rh|ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀਦਾ||60}} {{rh|ਪੜਤਾਲਿਉ ਹੁਣ ਆਸ਼ਕ ਕਿਹੜੇ||60}} {{rh|ਪਾਇਆ ਹੈ ਕੁਛ ਪਾਇਆ ਹੈ||61}} {{rh|ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ||61}} {{rh|ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ||62}} {{rh|ਪਿਆਰੇ! ਬਿਨ ਮਸਲ੍ਹਤ ਉੱਠ ਜਾਣਾ||63}} {{rh|ਪੀਆ ਪੀਆ ਕਰਤੇ||63}} {{rh|ਫਸਮਾ-ਵਜਉਲ-ਅੱਲਾ ਦੱਸਨਾ ਏਂ||63}} {{rh|ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ ਹੁਣ ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ||64}} {{rh|ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੌਣ||64}} {{rh|ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵਣ ਆਈਆਂ||65}} {{rh|ਬੇਹੱਦ ਰਮਜ਼ਾਂ ਦੱਸਦਾ||65}} {{rh|ਭਰਵਾਸਾ ਕੀ ਅਸ਼ਨਾਈ ਦਾ||65}} {{rh|ਭਾਵੇਂ ਜਾਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵੇ||66}}<noinclude></noinclude> rwul0rfhy243cr4gbejm784ko1s2rio 250 73514 232308 2026-08-17T00:17:45Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{rh|||}} ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ ਮਨ ਅਟਕਿਉ ਸਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ 66 67 67 ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ 68 ਮੁਰਲੀ ਬਾਜ ਉਠੀ ਅਣਘਾਤਾਂ 68 ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ 69 ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ 70 ਮੇਰ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 232308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{rh|||}} ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ ਮਨ ਅਟਕਿਉ ਸਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ 66 67 67 ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ 68 ਮੁਰਲੀ ਬਾਜ ਉਠੀ ਅਣਘਾਤਾਂ 68 ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ 69 ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ 70 ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੋਰ ਮੇਰੇ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਮਾਹੀ 70 71 ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ 72 73 ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੂ ਦਾ ਕਿਤ ਮੌਲ ਮੈਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰ ਰਹੀ 73 ਮੈਂ ਕਿਉਂਕਰ ਜਾਵਾਂ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ 74 ਮੈਂ ਕੁਸੁੰਬੜਾ ਚੁਣ ਚੁਣ ਹਾਰੀ 75 ਮੈਂ ਗੱਲ ਓਥੇ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ 75 ਮੈਂ ਚੂੜ੍ਹੇਟਰੀ ਆਂ 76 ਮੈਂ ਚੂਹਰੇਟੜੀ ਹਾਂ 76 ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ 77 ਮੈਂ ਪੇ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁੱਲਾਂ ਮਾਰਦਾ ਈ 78 78 ਮੈਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਾ ਰਹਿ ਗਈ 78 ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੁ ਰਹੁ ਵੇ ਇਸਕਾ ਮਾਰਿਆ ਈ 79 81 ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ ਵੱਤ ਨਾ ਕਰਸਾਂ ਮਾਣ ਵੱਲ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਯਾਰ 82 83 84 ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਵਾਹ ਵਾਹ ਛਿੰਜ ਪਈ ਦਰਬਾਰ 84 85 ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ 86 ਵੇਖੋ ਨੀ ਸ਼ਹੁ ਅਨਾਇਤ ਸਾਈਂ 86<noinclude></noinclude> jssyvxcx6k3eixk91h1sevips32rpfi 232318 232308 2026-08-17T05:49:02Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{rh|ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ||66}} {{rh|ਮਨ ਅਟਕਿਉ ਸਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ||67}} {{rh|ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ||67}} {{rh|ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ||68}} {{rh|ਮੁਰਲੀ ਬਾਜ ਉਠੀ ਅਣਘਾਤਾਂ||68}} {{rh|ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ||69}} {{rh|ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ||70}} {{rh|ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੋਰ||70}} {{rh|ਮੇਰੇ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਮਾਹੀ||71}} {{rh|ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ||72}} {{rh|ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੂ ਦਾ ਕਿਤ ਮੌਲ||73}} {{rh|ਮੈਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰ ਰਹੀ||73}} {{rh|ਮੈਂ ਕਿਉਂਕਰ ਜਾਵਾਂ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ||74}} {{rh|ਮੈਂ ਕੁਸੁੰਬੜਾ ਚੁਣ ਚੁਣ ਹਾਰੀ||75}} {{rh|ਮੈਂ ਗੱਲ ਓਥੇ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ||75}} {{rh|ਮੈਂ ਚੂੜ੍ਹੇਟਰੀ ਆਂ||76}} {{rh|ਮੈਂ ਚੂਹਰੇਟੜੀ ਹਾਂ||76}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ||77}} {{rh|ਮੈਂ ਪੇ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ||78}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਮੁੱਲਾਂ ਮਾਰਦਾ ਈ||78}} {{rh|ਮੈਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਾ ਰਹਿ ਗਈ||78}} {{rh|ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ||79}} {{rh|ਰਹੁ ਰਹੁ ਵੇ ਇਸ਼ਕਾ ਮਾਰਿਆ ਈ||81}} {{rh|ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ||82}} {{rh|ਵੱਤ ਨਾ ਕਰਸਾਂ ਮਾਣ||83}} {{rh|ਵੱਲ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਯਾਰ||84}} {{rh|ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ||84}} {{rh|ਵਾਹ ਵਾਹ ਛਿੰਜ ਪਈ ਦਰਬਾਰ||85}} {{rh|ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ||86}} {{rh|ਵੇਖੋ ਨੀ ਸ਼ਹੁ ਅਨਾਇਤ ਸਾਈਂ||86}}<noinclude></noinclude> bzmyy35ksskgaekpjvw22szbochwxdp 250 73515 232309 2026-08-17T00:18:11Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ " {{rh|||}} ਓਹ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਵਲ ਆਇਆ ਜੇ ਅਬ ਹਮ ਗੁੰਮ ਹੂਏ ਆਓ ਫਕੀਰੋ ਮੇਲੇ ਚੱਲੀਏ 80 80 80 89 88 87 ਐਸੀ ਮਨ ਮੇਂ ਆਇਓ ਰੇ 90 ਅਬ ਲਗਨ ਲਗੀ ਕੀਹ ਕਰੀਏ? 91 ਆਪਣੇ ਤਨ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਕੋਈ 92 ਅਸੀਂ ਲਿਵ ਤੈਂਡੇ ਸੰਗ ਲਾਈ ਆ 92 ਇਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਈ ਦਾ ਸਾਈਂ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 232309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{rh|||}} ਓਹ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਵਲ ਆਇਆ ਜੇ ਅਬ ਹਮ ਗੁੰਮ ਹੂਏ ਆਓ ਫਕੀਰੋ ਮੇਲੇ ਚੱਲੀਏ 80 80 80 89 88 87 ਐਸੀ ਮਨ ਮੇਂ ਆਇਓ ਰੇ 90 ਅਬ ਲਗਨ ਲਗੀ ਕੀਹ ਕਰੀਏ? 91 ਆਪਣੇ ਤਨ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਕੋਈ 92 ਅਸੀਂ ਲਿਵ ਤੈਂਡੇ ਸੰਗ ਲਾਈ ਆ 92 ਇਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਈ ਦਾ ਸਾਈਂ ਮੈਂਡਿਆ 93 ਹੱਥੀ ਢਿਲਕ ਗਈ ਮੇਰੇ ਚਰਖੇ ਦੀ 94 94 ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਵਜਾਇਆ ਹੁਣ ਕੈ ਥੇ ਆਪ ਛਪਾਈਦਾ 96 96 ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ ਕਪੂਰੀ ਰੇਵੜੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ਲੜੇ-ਪਤਾਸੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਲੈ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀ ਘੁੰਮ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਕਰੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਟੂਣੇ ਟਾਮਣ ਕਰਕੇ ਨੀ ਮੈਂ ਪਿਆਰਾ ਯਾਰ ਮਨਾਵਾਂਗੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਧਿਆਈਦਾ ਤੁਸੀਂ ਆਓ ਮਿਲੋ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ 97 98 99 100 101 102 103 ਤੈਂ ਕਿਤ ਪਰ ਪਾਉਂ ਪਸਾਰਾ ਏ 104 ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਹੈ 104 ਤੂੰ ਕਿੱਧਰੋਂ ਆਇਆ ਕਿੱਧਰ ਜਾਣਾ 105 ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰ ਯਾਰ 106 ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗੜਾ ਇਸਕ ਅੱਵਲ ਦਾ 107 ਨੀ ਸਈਓ! ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ 108 ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਆਂ 109 ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸੋਰ 110 ਬਹੁੜੀਂ ਵੇ ਤਬੀਬਾ ਮੈਂਡੀ ਜਿੰਦ ਗਈਆ 111 ਬੰਸੀ ਕਾਹਨ ਅਚਰਜ ਵਜਾਈ 112 ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ 113<noinclude></noinclude> 42oly4l32lz33sm5yvkbej2uexyj97h 232317 232309 2026-08-17T05:30:53Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{rh|ਓਹ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਵਲ ਆਇਆ ਜੇ||87}} {{rh|ਅਬ ਹਮ ਗੁੰਮ ਹੂਏ||88}} {{rh|ਆਓ ਫਕੀਰੋ ਮੇਲੇ ਚੱਲੀਏ||89}} {{rh|ਐਸੀ ਮਨ ਮੇਂ ਆਇਓ ਰੇ||90}} {{rh|ਅਬ ਲਗਨ ਲਗੀ ਕੀਹ ਕਰੀਏ?||91}} {{rh|ਆਪਣੇ ਤਨ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਕੋਈ||92}} {{rh|ਅਸੀਂ ਲਿਵ ਤੈਂਡੇ ਸੰਗ ਲਾਈ ਆ||92}} {{rh|ਇਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਈ ਦਾ||93}} {{rh|ਸਾਈਂ ਮੈਂਡਿਆ||94}} {{rh|ਹੱਥੀ ਢਿਲਕ ਗਈ ਮੇਰੇ ਚਰਖੇ ਦੀ||94}} {{rh|ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਵਜਾਇਆ||96}} {{rh|ਹੁਣ ਕੈ ਥੇ ਆਪ ਛਪਾਈਦਾ||96}} {{rh|ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ||97}} {{rh|ਕਪੂਰੀ ਰੇਵੜੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ਲੜੇ-ਪਤਾਸੇ ਨਾਲ||98}} {{rh|ਖੇਡ ਲੈ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀ ਘੁੰਮ||99}} {{rh|ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਕਰੀਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ||100}} {{rh|ਟੂਣੇ ਟਾਮਣ ਕਰਕੇ ਨੀ ਮੈਂ ਪਿਆਰਾ ਯਾਰ ਮਨਾਵਾਂਗੀ||101}} {{rh|ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਧਿਆਈਦਾ||102}} {{rh|ਤੁਸੀਂ ਆਓ ਮਿਲੋ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ||103}} {{rh|ਤੈਂ ਕਿਤ ਪਰ ਪਾਉਂ ਪਸਾਰਾ ਏ||104}} {{rh|ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਹੈ||104}} {{rh|ਤੂੰ ਕਿੱਧਰੋਂ ਆਇਆ ਕਿੱਧਰ ਜਾਣਾ||105}} {{rh|ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰ ਯਾਰ||106}} {{rh|ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗੜਾ ਇਸ਼ਕ ਅੱਵਲ ਦਾ||107}} {{rh|ਨੀ ਸਈਓ! ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ||108}} {{rh|ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਆਂ||109}} {{rh|ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸ਼ੋਰ||110}} {{rh|ਬਹੁੜੀਂ ਵੇ ਤਬੀਬਾ ਮੈਂਡੀ ਜਿੰਦ ਗਈਆ||111}} {{rh|ਬੰਸੀ ਕਾਹਨ ਅਚਰਜ ਵਜਾਈ||112}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ||113}}<noinclude></noinclude> sfdlqa0zgrvaq61hna6nnj980np8drf 250 73516 232310 2026-08-17T00:18:37Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{rh|||}} ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ 115 ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗੁਆਚੀ ਮੈਂ 116 ਮੈਂ ਮੁਸਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ 117 ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ 117 ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ 118 ਮਾਏ ਨਾ ਮੁੜਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਰ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 232310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{rh|||}} ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ 115 ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗੁਆਚੀ ਮੈਂ 116 ਮੈਂ ਮੁਸਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ 117 ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ 117 ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ 118 ਮਾਏ ਨਾ ਮੁੜਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ 119 121 121 ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਸੇ ਤੂ ਕਤਰਾਏ 122 124 ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਖਿਆ ਸੋਹਨਾ ਯਾਰ 127<noinclude></noinclude> shhzlj6o8r1ry9n4ay4cfewbwrofs12 232315 232310 2026-08-17T05:12:47Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|13em}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ||115}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗੁਆਚੀ ਮੈਂ||116}} {{rh|ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ||117}} {{rh|ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ||117}} {{rh|ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ||118}} {{rh|ਮਾਏ ਨਾ ਮੁੜਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ||119}} {{rh|ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ||121}} {{rh|ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ||121}} {{rh|ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ||122}} {{rh|ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਸੇ ਤੂ ਕਤਰਾਏ||124}} {{rh||ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਖਿਆ ਸੋਹਨਾ ਯਾਰ|127}}<noinclude></noinclude> bdfcauaqdtbdzgajey8aj843kwioxd0 232316 232315 2026-08-17T05:13:47Z Harchand Bhinder 2624 232316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{dhr|13em}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ||115}} {{rh|ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗੁਆਚੀ ਮੈਂ||116}} {{rh|ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ||117}} {{rh|ਮੈਂ ਬੇ-ਕੈਦ||117}} {{rh|ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ||118}} {{rh|ਮਾਏ ਨਾ ਮੁੜਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ||119}} {{rh|ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ||121}} {{rh|ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ||121}} {{rh|ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ||122}} {{rh|ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਸੇ ਤੂ ਕਤਰਾਏ||124}} {{rh|ਹੁਣ ਮੈਂ ਲਖਿਆ ਸੋਹਨਾ ਯਾਰ||127}}<noinclude></noinclude> gxbxwn7wh6m27yhjnfudsrvl681g1ye 250 73517 232313 2026-08-17T04:39:24Z ~2026-44920-84 2746 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "" ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 232313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="2402:3A80:17D:C82E:6985:37E1:7A6E:9BB6" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 65df46zr0woawp80hufqmcic0mpkzrq 232314 232313 2026-08-17T05:02:32Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਲੋਕ_ਗੀਤਾਂ_ਦੀ_ਸਮਾਜਿਕ_ਵਿਆਖਿਆ_-_ਸੁਖਦੇਵ_ਮਾਦਪੁਰੀ.pdf |Page = 1 |bSize = 548 |cWidth = 523 |cHeight = 853 |oTop = -1 |oLeft = 29 |Location = center |Description = }}<noinclude><references/></noinclude> razn6sh6s1z084x3f3b5ftrpnsuikqe 250 73518 232319 2026-08-17T05:52:56Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 232319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਕਾਫ਼ੀਆਂ_ਬੁੱਲ੍ਹੇ_ਸ਼ਾਹ_-_ਚਰਨ_ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf |Page = 132 |bSize = 548 |cWidth = 453 |cHeight = 741 |oTop = -6 |oLeft = 0 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> rtszaosjcbfys909bh6wxv4k1mob3os 232320 232319 2026-08-17T05:54:09Z Harchand Bhinder 2624 232320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਕਾਫ਼ੀਆਂ_ਬੁੱਲ੍ਹੇ_ਸ਼ਾਹ_-_ਚਰਨ_ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf |Page = 132 |bSize = 548 |cWidth = 483 |cHeight = 771 |oTop = -6 |oLeft = 0 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> e23su7w55wmaa7vtsmrmeri4oc4sm9t 232321 232320 2026-08-17T05:55:15Z Harchand Bhinder 2624 232321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਕਾਫ਼ੀਆਂ_ਬੁੱਲ੍ਹੇ_ਸ਼ਾਹ_-_ਚਰਨ_ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf |Page = 132 |bSize = 548 |cWidth = 513 |cHeight = 778 |oTop = -6 |oLeft = 0 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> a5rnoqpgt7vexq35mkud1n8sc4j9r6w 232322 232321 2026-08-17T05:56:07Z Harchand Bhinder 2624 232322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਕਾਫ਼ੀਆਂ_ਬੁੱਲ੍ਹੇ_ਸ਼ਾਹ_-_ਚਰਨ_ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf |Page = 132 |bSize = 548 |cWidth = 513 |cHeight = 778 |oTop = 0 |oLeft = 0 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> rqarpoxwp3etg7qsamv7mgk5fim8gpy 232323 232322 2026-08-17T05:57:21Z Harchand Bhinder 2624 232323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਕਾਫ਼ੀਆਂ_ਬੁੱਲ੍ਹੇ_ਸ਼ਾਹ_-_ਚਰਨ_ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf |Page = 132 |bSize = 548 |cWidth = 513 |cHeight = 778 |oTop =-15 |oLeft = 0 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> 9viqyyzhhkiqv2q0b67ugwuquyxhzdk 232324 232323 2026-08-17T05:58:39Z Harchand Bhinder 2624 232324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{Css image crop |Image = ਕਾਫ਼ੀਆਂ_ਬੁੱਲ੍ਹੇ_ਸ਼ਾਹ_-_ਚਰਨ_ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf |Page = 132 |bSize = 548 |cWidth = 513 |cHeight = 778 |oTop =- 10 |oLeft = 0 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> qcf707lom9pvkxqh1b5ns3qrkjg53wo 250 73519 232335 2026-08-17T11:52:08Z Jalseerat Aman 2446 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ " {{center|'''{{larger|( ੨੦ )}}'''}} ਵਨਾ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਦਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਵ ਖੋਟਿਓਂ ਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਰਸਾਇਣੀ ਪਾਰਸ ਇਕ ਵਾਰ ਪਰਸਿਆਂ ਹੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਾਮ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 232335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੨੦ )}}'''}} ਵਨਾ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਦਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਵ ਖੋਟਿਓਂ ਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਰਸਾਇਣੀ ਪਾਰਸ ਇਕ ਵਾਰ ਪਰਸਿਆਂ ਹੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪੀ ਪਾਰਸ ਰਸਾਇਣੀ ਕਿਸ਼ਮੇ ਨੂੰ ਖਿਨ ਖਿਨ ਵਿਸ਼ਮਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ।ਜੇ ਨਾ ਖਿਨ ਖਿਨ ਪਰਸੇ ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਪਰਸ ਕੇ ਫੇਰ ਕਦੇ ਨਾ ਪਰਸੇ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਕਲਾ ਭੂਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਾਇਣ ਅਮਰ ਜੀਵਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਵਰਤਾ ਸਕਦਾ । ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਪਾ ਕੇ ਖੜਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਢੋਂਦੀ ਅਤੇ ਨਿਘਰਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਨਿਘਰੋ ਸਿਘਰੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਸ ਜੋ ਮਨ ਉਲਟ ਸਨਾਤਨ ਹੋ ਕੇ ਪੌਦਿਓਂ ਖਰਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਓਹੀ ਫੇਰ ਖਰਿਓਂ ਖੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪੀ ਪਾਰਸ ਦੀ ਪਰਸ ਤੋਂ ਖੀਨ, ਹੋ ਕੇ ਏਹੀ ਹਵਾਲ ਹੋਇ ਜਾਂਵਦੇ ਹਨ। ਨਾਮ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਅਭਿਆਸੀ ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਰਸ ਫਲ ਪਰਦਾਤੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਪ੍ਰਾਇਣੀ ਗੁਰ ਸਨਮੁਖ ਸਿਖ ਖੋਟਿਉਂ ਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਨਾਮ ਤੋਂ ਬੇਮੁਖ ਹੋਇਆਂ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫੇਰ ਖਰਿਉਂ ਖੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ' ਏਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ' ਦੇ ਫਲ ਅਧੀਨ ਹੀ ਕਰਤੇ ਪੁਰਖ' ਵਲੋਂ<noinclude></noinclude> ej7btoqg0o9j2nvoif67xrhhxpfkqpn 232336 232335 2026-08-17T11:58:42Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 232336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{center|'''{{larger|( ੨੦ )}}'''}} ਵਨਾ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਦਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਵ ਖੋਟਿਓਂ ਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਰਸਾਇਣੀ ਪਾਰਸ ਇਕ ਵਾਰ ਪਰਸਿਆਂ ਹੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪੀ ਪਾਰਸ ਰਸਾਇਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮੇ ਨੂੰ ਖਿਨ ਖਿਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜੇ ਨਾ ਖਿਨ ਖਿਨ ਪਰਸੇ ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਪਰਸ ਕੇ ਫੇਰ ਕਦੇ ਨਾ ਪਰਸੇ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਕਲਾ ਭੂਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਾਇਣ ਅਮਰ ਜੀਵਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਵਰਤਾ ਸਕਦਾ। ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਪਾ ਕੇ ਖੜਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਢੈਂਦੀ ਅਤੇ ਨਿਘਰਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਨਿਘਰੋ ਸਿਘਰੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਸ ਜੋ ਮਨ ਉਲਟ ਸਨਾਤਨ ਹੋ ਕੇ ਖੋਟਿਓਂ ਖਰਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਓਹੀ ਫੇਰ ਖਰਿਓਂ ਖੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪੀ ਪਾਰਸ ਦੀ ਪਰਸ ਤੋਂ ਖੀਨ, ਹੋ ਕੇ ਏਹੀ ਹਵਾਲ ਹੋਇ ਜਾਂਵਦੇ ਹਨ। ਨਾਮ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਅਭਿਆਸੀ ਹੋਣ ਦਾ ਪਾਰਸ ਫਲ ਪਰਦਾਤੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਪ੍ਰਾਇਣੀ ਗੁਰ ਸਨਮੁਖ ਸਿਖ ਖੋਟਿਉਂ ਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮ ਤੋਂ ਬੇਮੁਖ ਹੋਇਆਂ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫੇਰ ਖਰਿਉਂ ਖੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਏਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਧੀਨ ਹੀ ਕਰਤੇ ਪੁਰਖ ਵਲੋਂ<noinclude></noinclude> 5t8owocxfrstjybp4bscx4iwcvwc6ny