Wikisource pmswikisource https://pms.wikisource.org/wiki/Intrada MediaWiki 1.46.0-wmf.26 first-letter Media Special Discussion Utent Ciaciarade Wikisource Discussion ant sla Wikisource Figura Discussion dla figura MediaWiki Discussion dla MediaWiki Stamp Discussion dlë stamp Agiut Discussion ant sl'agiut Categorìa Discussion ant sla categorìa Pàgina Discussion ëd la pàgina Tàula Discussion ëd la tàula TimedText TimedText talk Modulo Discussioni modulo Evento Discussioni evento 0 646 37763 26883 2026-05-04T20:10:36Z Dragonòt 119 37763 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann|Gioann]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann/Gioann 20|Gioann 20]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 1|At dj'Apòstoj 1]] | notes = }} {{chapter|21}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Gioann 21.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Gioann 21]] == 21 == === L'aparission ëd Gesù ai dissépoj an Galilea === {{verse|chapter=21|verse=1}}Apress ëd lòn, Gesù a l'é fasse torna vëdde ai sò dissépoj davzin al lagh ëd Tiberìade. A l'é fasse vëdde dë sta manera-sì: {{verse|chapter=21|verse=2}}Simon-Pero e Tomà, col ch'a l'era 'dcò ciamà Bësson<ref>O "Dìdimo". Bësson o binel an piem.</ref>, Natanael, ch'a l'era 'd Cana 'd Galilea, e ij fieuj 'd Zebedé, e doi d'àutri dij sò dissépoj, a j'ero 'nsema. {{verse|chapter=21|verse=3}}Simon-Pero a-j dis: "Mi 'm na vado a pësché". Lor a l'han dije: "I vnoma 'dcò nojàutri con ti". Anlora a son partì e a son montà sùbit ant la barca. Contut, cola neuit, a l'han pa ciapà 'd pess<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 5|Luca 5:5]].</ref>. {{verse|chapter=21|verse=4}}Cand ch'a l'é spontà 'l dì, Gesù a l'é presentasse an sla riva dël lagh. Contut, ij dissépol a l'han nen arconossù ch'a fussa Gesù. {{verse|chapter=21|verse=5}}E Gesù a-i dis: "Fieuj, eve-ne 'd pess da mangé?". A l'han rësponduje: "Nò". {{verse|chapter=21|verse=6}}E a l'ha dije: "Campé la rèj a la drita dla barca e i në trovreve". A l'han donca campala e a podìo scasi pì nen artirela sù për motiv ëd la granda quantità 'd pess<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 5|Luca 5:6]].</ref> ch'a l'avìo ciapà". {{verse|chapter=21|verse=7}}Anlora 'l dissépol che Gesù a-i j’avìa an grignor a dis: "A l'é 'l Signor!". Cand che Simon-Pero a l'ha sentì ch'a l'era 'l Signor, a l'ha sarasse la vesta a la vita, përchè sota a l'avìa gnente<ref>O "përchè a l'era patanù".</ref>, e a l'é campasse ant ël lagh. {{verse|chapter=21|verse=8}}J'àutri dissépoj a son andaje dapress ant la barca, për motiv ch'a j'ero nen tant dëscòst da tèra, apopré sent méter, an rabland la rèj 'd pess. {{verse|chapter=21|verse=9}}Cand ch'a son calà a tèra, a l'han vëddù 'd brasa e 'd pess ansima, e 'd pan. {{verse|chapter=21|verse=10}}Gesù a-j dis: "Porté ij pess ch'i l'eve pëscà". {{verse|chapter=21|verse=11}}Simon Pero a l'é montà an sla barca e a l'ha tirà sù la rèj a tèra, pien-a 'd sent e sinquant' e tre pess gròss, e bin ch'a-i në fussa tanti, la rèj a l'é nen s-ciancasse. {{verse|chapter=21|verse=12}}Gesù a l'ha dije: "Vnì a fé disné!". E gnun dij dissépoj a s'ancalava 'd ciameje: "Chi ses-to?", përchè a savìo ch'a l'era 'l Signor. {{verse|chapter=21|verse=13}}Gesù, donch, a l'é avzinasse, e a l'ha pijà 'd pan e a l'ha dajne. L'istess a l'ha fàit con ël pess. {{verse|chapter=21|verse=14}}Costa-sì a l'era la tersa vira che Gesù a l'é fasse vëdde ai sò dissépoj dòp d'esse arsussità dai mòrt. === La riabilitassion ëd Pero === {{verse|chapter=21|verse=15}}E dòp disné, Gesù a dis a Simon-Pero: "Simon ëd Giòna, më veus-to bin pì che sti-sì?" A l'ha rësponduje: "Eh, Signor, ti 't sas ch'it veulo bin!". Gesù a-j dis: "Guerna ij mè agnej". {{verse|chapter=21|verse=16}}Gesù a l'ha torna dije: "Simon ëd Giòna, më veus-to bin?". A l'ha rësponduje: "Eh, Signor, ti 't sas ch'it veulo bin!". Gesù a-j dis: "Guerna mie fèje". {{verse|chapter=21|verse=17}}Për la tersa vira Gesù a-i dis: "Simon ëd Giòna, më veus-to bin?". Pero a l'é contristasse che Gesù a l'avèissa ciamaje për la tersa vira: "Më veus-to bin?" e a-j rëspond: "Signor, ti 't sas ògni còsa; ti 't sas ch'it veulo bin". Gesù a-j dis: "Guerna mie fèje. {{verse|chapter=21|verse=8}}An vrità, an vrità it diso: cand che ti 't j'ere pì giovo, it të butave la sentura ai fianch<ref>O "ti it të vestìe".</ref> e t'andasie andoa ch'at piasìa; ma cand che ti 't saras vej, të sporzeras le man, e n'àutr at butrà na còrda ai fianch, e at menerà andoa ch'it voreras nen". {{verse|chapter=21|verse=19}}Ora a l'ha dit lòn për indiché 'd che mòrt Pero a l'avrìa da glorifiché Nosgnor. Peui, cand ch'a l'ha dit coste còse, a-j dis: "Venme dapress!". === Pero e 'l dissépol che Gesù a l’avìa an grinor === {{verse|chapter=21|verse=20}}Peui Pero, an virandse, a l'ha vëddù ch'a vënìa apress ëd lor ël dissépol che Gesù a l’avìa an grinor, ël medésim che, durant l'ùltima sin-a, a l'era pogiasse an sël pét ëd Gesù<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 13|Gioann 13:25]].</ref> e ch'a l'avìa dit: "Signor, chi é-lo col ch'a-j rivrà 'd tradite?". {{verse|chapter=21|verse=21}}Donca, cand che Pero a l'ha vëddulo, a dis a Gesù: "E col-lì? Ch' a në sarà 'd chiel?". {{verse|chapter=21|verse=22}}Gesù a-j rëspond: "S'i veuj che chiel a viva, fin-a a tant ch'i torno, còsa at në fa-lo? Ti, venme dapress!". {{verse|chapter=21|verse=23}}Ora sta paròla a l'é corùa tra i frej, che col dissépol a sarìa nen mòrt. Contut, Gesù a l'avìa nen dit ch'a sarìa nen mòrt, ma: "S'i veuj che chiel a viva fin-a a tant ch'i torno, còsa at në fa-lo?". === Nòta final === {{verse|chapter=21|verse=24}}Pròpi col-lì a l'é 'l dissépol ch'a rend testimoniansa dë ste còse e ch'a l'ha butaje për ëscrit. I savoma che soa testimoniansa a l'é degna 'd fiusa. {{verse|chapter=21|verse=25}}A-i é 'dcò diverse d'àutre còse che Gesù a l'ha fàit che, s'a fusso tute butà për ëscrit, un-a për un-a, i penso che 'l mond antregh a podrìa nen conten-e ij lìber ch'as në scrivrìo. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Gioann]] pwol6u98bhjmyujaeq581f14vbn9y2b 0 703 37772 33162 2026-05-04T20:14:56Z Dragonòt 119 37772 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté|Maté]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 13|Maté 13]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 15|Maté 15]] | notes = }} {{chapter|14}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Matè 14.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Matè 14]] == 14 == === La mòrt ëd Gioann Batista === {{verse|chapter=14|verse=1}}An col temp-là Eròde, 'l governator<ref>O "tetràrca".</ref>, a l'ha sentì parlé dl'arnomansa 'd Gesù. {{verse|chapter=14|verse=2}}Anlora a dis ai sò servitor: "Col òm a l'é Gioann Batista, ch'a l'é arsussità dai mòrt. A l'é për lòn che 'd potense miracolose a agìsso an chiel". {{verse|chapter=14|verse=3}}Përché Eròde a l'avìa fàit aresté Gioann e a l'avia falo staché e buté 'n përzon për contenté Erodìade, la fomna 'd sò frel Flip. {{verse|chapter=14|verse=4}}Përché Gioann a disìa: "Ti 't peude nen avèila për fomna<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 18|Levìtich 18:16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 20|20:21]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 3|Luca 3:19-20]].</ref>". {{verse|chapter=14|verse=5}}E a l'avrìa bin vorsù felo meuire, ma a l'avìa tëmma dël pòpol ch'a riverìa Gioann coma 'n profeta. {{verse|chapter=14|verse=6}}Ora ël di dla festa dl'aniversari d'Eròde, la fija d'Erodìade a l'ha balà dë 'dnans a l'adunansa, e lòn a l'é piasùje pròpi tant a Eròde. {{verse|chapter=14|verse=7}}Për lolì a l'ha promëttuje con giurament ëd deje tut lòn che chila a l'avrìa ciamaje. {{verse|chapter=14|verse=8}}Chila, donca, cissà da soa mare, a l'ha dit al rè: "Dame sì ant un piat, la testa 'd Gioann Batista". {{verse|chapter=14|verse=9}}Combin che lòn a-j dëspiasèissa, Eròde a l'ha dàit l'ordin ch'a-j la dèisso për motiv ëd sò giurament e 'd coj ch'a j'ero a tàula ansem a chiel. {{verse|chapter=14|verse=10}}Ansì, a l'ha mandà a fé tajé la tèsta a Gioann an përzon. {{verse|chapter=14|verse=11}}A l'han portà soa testa ant un piat e a l'han dajla a la fija, e chila a l'ha portajla a soa mare. {{verse|chapter=14|verse=12}}Peui a son ëvnù ij dissépoj 'd Gioann ch'a l'han portà via sò corp e a l'han sotralo. A son peui vnù a contejlo a Gesù. === Gesù a dà da mangé ai sinch mila === {{verse|chapter=14|verse=13}}Ora, cand che Gesù a l'ha scotà lòn, a l'é artirasse da lì an sna barca për stess-ne për sò cont. Nopà, cand che la gent a l'ha savulo, a l'é andaje dapress a pé dai pais d'antorn. {{verse|chapter=14|verse=14}}Apress d’ess-ne calà giù, Gesù a l'ha vëddù un baron ëd gent ch'a l'era rivaie, a l'ha avune compassion, e a l'ha varì ij malavi ch’a l’avìo portass-je ansema. {{verse|chapter=14|verse=15}}Cand ch'a l'é fasse sèira, ij sò dissépoj a son ëvnùit e a l'han dije: "Sto-sì a l'é 'n pòst isolà e a l'é già tard. Manda via la gent, parèj ch'as në vado tuti ant le borgià për catesse da mangé". {{verse|chapter=14|verse=16}}Ma chiel a l'ha dije: "A-i é nen da manca ch'as në vado. Deje vojàutri cheicòsa da mangé". {{verse|chapter=14|verse=17}}E a l'han rësponduje: "Ma i l'oma mach sinch pan e doi pess!". {{verse|chapter=14|verse=18}}"Portemje sì!", a l'ha replicà. {{verse|chapter=14|verse=19}}Anlora a l'ha dàit istrussion a la gent ëd setesse an sl'erba. A l'ha pijà ij sinch pan e ij doi pess e, an aussand j'euj, al cel a l'ha përnunsià la benedission<ref>O "rendù grassie", a l'ha ciamà a Dé la benedission ëd Nosgnor.</ref>. Peui a l'ha brisà ij pan e a l'ha daje ai sò dissépoj e ij dissépoj a la gent. {{verse|chapter=14|verse=20}}Tùit a l'han mangiane e a son ëstane sodisfàit, e dij tòch ch'a l'é vansass-ne a l'han ampinine dódes cavagne. {{verse|chapter=14|verse=21}}Ora, sensa contene le fomne e le masnà, a-i ero apopré sinch mila òm ch'a l'avìo mangià. === Gesù a marcia an sl'eva === {{verse|chapter=14|verse=22}}Sùbit apress ëd lòn, Gesù a ansistìa che ij sò dissépoj a montèisso 'nt la barca e passèisso anans ëd chiel a l'àutra riva, antramentre che chiel a l'avrìa congedà 'l pòpol. {{verse|chapter=14|verse=23}}E cand ch'a l'ha avulo congedà, a l'é montà daspërchiel an s'un mont për preghé. Cand ch'a l'é vnua la sèira, a l'é restà là. A-i era pì gnun con chiel. {{verse|chapter=14|verse=24}}Ant ël mentre, la barca a l'era già slontanasse da la riva e a l'era sbatùa da j’onde, për motiv che 'l vent a j'era contrari. {{verse|chapter=14|verse=25}}E cand che la neuit a l'era press che finìa<ref>Let. "A la quarta vigilia dla neuit".</ref> Gesù a l'é vnù da lor an marciand an sl'eva dël lagh. {{verse|chapter=14|verse=26}}E ij dissépoj, an vëddend-lo marcé an sl'eva, a son sbaruvasse e a disìo: "A l'é na carcaveja!" e dla tëmma ch'a n'avìo a son butasse a crijé. {{verse|chapter=14|verse=27}}Nopà, tut sùbit Gesù a l'ha parlaje e a l'ha dije: "Abie 'd corage, i son mi, gnun-e tëmme!". {{verse|chapter=14|verse=28}}E Pero a-j dis: "Signor, s'it ses ti, comanda che mi i vada da ti an marciand an sj’onde". {{verse|chapter=14|verse=29}}E Gesù a-j dis: "Sah, ven!". E Pero, calà giu da la barca, a l'é butasse a marcé an sl'eva për andé da Gesù. {{verse|chapter=14|verse=30}}Ma sicoma che 'l vent a l'era fòrt, a l'é sburdìsse e, mentre ch'a fongava, a l'ha crijà: "Signor, salv-me!". {{verse|chapter=14|verse=31}}E sùbit Gesù a l'ha sporzuje la man e a l'ha ciapalo, an disand: "Òm ëd pòca fede: përchè it l'has-to dubità?". {{verse|chapter=14|verse=32}}Cand ch'a son ëstàit montà 'nt la barca, ël vent a l'é chità. {{verse|chapter=14|verse=33}}Anlora, coj ch'a j'ero 'nt la barca, a son prostërnass-je 'dnans e a l'han dije: "Për sicur ti 't ses ël Fieul ëd Nosgnor Dé”. {{verse|chapter=14|verse=34}}Peui, passà ch'a son ëstàit dëdlà dël lagh, a son ëvnù 'nt ël pais ëd Genesaret. {{verse|chapter=14|verse=35}}Cand che la gent ëd col pais a l'han arconossulo, a l'han falo savèj daspërtut tut d'antorn e a-j portavo tùit ij sò malavi. {{verse|chapter=14|verse=36}}E a lo pregavo 'd përmëtte mach ch'a tochèisso 'l bòrd ëd soa vestimenta, e tùit coj ch'a l'avrìo tocajla a sarìo varì. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Maté]] i5dxkqm0bon0hygwpkstzge8q11tefq 0 829 37765 33931 2026-05-04T20:11:40Z Dragonòt 119 37765 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 7|1Crònache 7]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 9|1 Crònache 9]]|notes=}} {{chapter|8}} {{TOCright}} = 1 Crònache = [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 08.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 1 Crònache 08]] == 8 == === D'àutri dissendent ëd Beniamin === {{verse|chapter=8|verse=1}}Beniamin a l'era l' pare 'd Bela so prim-génit, Asbel lë scond fieul, Acarach ël ters, {{verse|chapter=8|verse=2}}Nòach ël quart e Rafa 'l quint. {{verse|chapter=8|verse=3}}Fieuj ëd Bela a j'ero: Adar, Gera, Abicod, {{verse|chapter=8|verse=4}}Abisua, Naman, Acoach, {{verse|chapter=8|verse=5}}Gera, Sesufam e Curam. {{verse|chapter=8|verse=6}}Costi-sì a son ij fieuj d'Ecod, cap ëd le famije ch'a stasio an Gaba e a son peui stait deportà a Manacat: Naman, Achia e Gera ch'a l'avia deportaje. {{verse|chapter=8|verse=7}}Gera a l'era 'l pare d'Osa e d'Achiud. {{verse|chapter=8|verse=8}}Sacaraim a l'ha avù 'd fieuj ant ël pais ëd Moab, dòp ch'a l'avìa arpudià soe fomne Cusim e Bara. {{verse|chapter=8|verse=9}}Da Codes, soa neuva fomna, a l'ha avù Jobab, Zibia, Mesa, Malcam, {{verse|chapter=8|verse=10}}Jeus, Sachia e Mirma: costi-sì a son ij sò fieuj, cap ëd famije. {{verse|chapter=8|verse=11}}Da Cusim a l'ha avù Achito e Elpal. {{verse|chapter=8|verse=12}}Fieuj d'Elpal: Eber, Misam e Semed, col ch’a l'ha fabricà Ono e Lod, e ij sò anviron. {{verse|chapter=8|verse=13}}Beria e Sema a j'ero ij cap dle famije ch'a stasìo n'Aialon, e a l'han parà via la gent ëd Gath. {{verse|chapter=8|verse=14}}Achio, Sasach e Jeremòt. {{verse|chapter=8|verse=15}}Fieuj ëd Beria: Zebadia, Arad, Ader, {{verse|chapter=8|verse=16}}Micael, Ispa, Joca. {{verse|chapter=8|verse=17}}Zebadia, Mesulam, Chischi, Cheber, {{verse|chapter=8|verse=18}}Ismerai, Islia, Jobab. {{verse|chapter=8|verse=19}}Jachim, Zicri, Zabdi, {{verse|chapter=8|verse=20}}Elienai, Ziletai, Eliel, {{verse|chapter=8|verse=21}}Adaia, Beraia e Simrat. {{verse|chapter=8|verse=22}}Fieuj ëd Sasach: Ispan, Eber, Eliel, {{verse|chapter=8|verse=23}}Abdon, Zicri, Canan, {{verse|chapter=8|verse=24}}e Canania, Elam, Antotia, {{verse|chapter=8|verse=25}}Ifdeia e Penuel. {{verse|chapter=8|verse=26}}Fieuj ëd Jerocam: Samserai, Secaria, Atalia, {{verse|chapter=8|verse=27}}Jaresia, Elia e Zicri. {{verse|chapter=8|verse=28}} Costi-sì a j’ero ij cap dj'antich, conform a soe generassion, ch'a stasio a Gerusalem<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 15|Giosuè 15:63]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosuè/Giosuè 18|18:28]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giùdes/Giùdes 1|Giùdes 1:21]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemìa/Neemìa 11|Neemìa 11:1,7-9]].</ref>. {{verse|chapter=8|verse=29}}Ël fondator ëd Gabaon a vivìa an ësta sità e 'l nòm ëd soa fomna a l'era Maca. {{verse|chapter=8|verse=30}}Sò fieul prim-génit a l’era Abdon; peui a son rivà Zur, Chis, Bal, Nadab, {{verse|chapter=8|verse=31}}Zedor, Achio, Zecher, {{verse|chapter=8|verse=32}}e Miclòt, ch’a l’era 'l pare 'd Simea. Dcò stì-sì a l'han abità aranda dij sò parent a Gerusalem. === Dissendent ëd Saul === {{verse|chapter=8|verse=33}}Ner a l'era 'l pare 'd Chis, Chis ëd Saul, e Saul ël pare 'd Giònata, Malchi-Sua, Abinadab e Esbal. {{verse|chapter=8|verse=34}}Ël fieul ëd Giònata a l'era Meribal, ch’ a sarà 'l pare 'd Mica. {{verse|chapter=8|verse=35}}Fieuj ëd Mica: Piton,Melech Tarea e Acas. {{verse|chapter=8|verse=36}}Acas a và a esse 'l pare 'd Ieoda, Ieoda d'Alemet, Asmavet e Zimri, e Zimri 'l pare 'd Mosa. {{verse|chapter=8|verse=37}}Mosa a l'ha generà Binea, pare 'd Rafa, che, a soa vira a l'era 'l pare d'Eleasa, ch'a l'é stait pare d'Asel. {{verse|chapter=8|verse=38}}Asel a l'ha avù ses fieuj e costi-sì a son ij sò nòm: Asricam, Bocru, Ismael, Searia, Obadia e Canan. Tuti sti-sì a son ij fieuj d'Asel. {{verse|chapter=8|verse=39}}Ij fieuj ëd sò frel Esech a j'ero: Ulam ël prim-génit, Jeus lë scond e Elifelet ël ters. {{verse|chapter=8|verse=40}}Ij fieuj d'Ulam a j'ero 'd gueriè coragios e vajant tireur dl'arch. Lor a l'han avù vaire fieuj e anvod: sentessinquanta 'n total. Tuti costi-sì a j'ero ij dissendent ëd Beniamin. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Cronache]] akm741cxfenzetfst0fcw4yq5ysg037 0 895 37766 30578 2026-05-04T20:12:01Z Dragonòt 119 37766 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 1|Esechiel 1]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 3|Esechiel 3]]|notes=}} {{chapter|2}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 02.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 02]] = Esechiel = == 2 == === Mission profètica d’Esechiel === {{verse|chapter=2|verse=1}}Cola vos a l'ha dime: "Àuss-te, fieul d'òm ch'i veuj parlete!". {{verse|chapter=2|verse=2}}Antant ch'am parlava, lë Spirit a l'é intrà an mi, e a l'ha fame aussé an pé, e mi i i l'hai antendù col ch' am parlava. {{verse|chapter=2|verse=3}}Am disìa: "Mi i mando ti, fieul d'òm, a j'Israelita, gent arvirosa che a l'é arvirasse contra 'd mi; tant lor che ij sò antich, a son ëstame pa fidej fin-a 'l di d'ancheuj midem. {{verse|chapter=2|verse=4}}Nen mach lòn, ma mi 't mando a 'd fieuj teston<ref>O let. da 'l front sfrontà".</ref> e dur ëd cheur, përchè it jë dise: 'Përparèj a dis ël Signor Dé!'. {{verse|chapter=2|verse=5}}Che lor a të scoto o ch'as arfudo dë scotete (përchè a son dij rivoltos<ref>O "na ca arvirosa".</ref>) lor a savran ch'a-i é 'n profeta an mes ëd lor. {{verse|chapter=2|verse=6}}Ma ti, fieul ëd l'òm, àbie nen tëmma 'd lor nì 'd lòn ch'a diso, bele se soe mnasse a të stan d'antorn tanme d'ortije e 'd rovaj e lor at son tanme dë scorpion ch'a mòrdo. Ch'at faso nen tëmma ij sò sguard gram e scur<ref>O "soe brute ghigne".</ref>, përchè a son d'arviros. {{verse|chapter=2|verse=7}}Ti 't l'has da porté mie paròle sia ch' a të scoto o ch' a të scoto nen. Contut, lor at ëscotran pa përchè a son un pòpol arviros. {{verse|chapter=2|verse=8}}Ti, fieul ëd l'òm, nopà, scota lòn ch'i l'hai da dite, sie nen arviros tanme cola gent-là. Doverta la boca e mangia lòn ch'it dago". {{verse|chapter=2|verse=9}}Anlora i l'hai aussà j'euj e i l'hai vëddù na man sporzua anvers ëd mi ch'a tnìsia 'n lìber an forma 'd ròtol. {{verse|chapter=2|verse=10}}Peui a l'ha dësrotolalo e a l'avìa 'd paròle scrivùe da na banda e da l'àutra. A j'ero 'd paròle 'd lamentassion, ëd gem e 'd pior<ref>2:9-10 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 5|Arvelassion 5:1]].</ref>. == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Esechiel]] oqk229gkqiicn4cpaq5nc95ckuvlqd3 0 901 37771 30594 2026-05-04T20:14:30Z Dragonòt 119 37771 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 3|Esechiel 3]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 5|Esechiel 5]]|notes=}} {{chapter|4}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 4.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 4]] = Esechiel = == 4 == === Un segn dl’assedi ch’a vnirà === {{verse|chapter=4|verse=1}}“Ti, Fieul d’òm, ciapa na tavlëtta ‘d creja, butëtla dë 'dnans e gràvie ansìma na sità, ch’a rapresentrà Gerusalem. {{verse|chapter=4|verse=2}}Peuj mostra la sità coma sa fèissa a në stat d’assedi. Drìssie d’antorn ëd tor movìbij<ref>Machine da guèra ch’as dovravo për j’assedi, lat. belfredi, fr. beffroi, angl. belfry.</ref>, costruìssie contra ‘d rampar, anvirónie d’acampament e buta tut an gir ëd moton ëd sventrament<ref>O “trabuch”.</ref>. {{verse|chapter=4|verse=3}}Ciapa peuj na pèjla ‘d fer e bùtla tanme na muraja ch’a peuda pa 'tachesse an tra ti e la sità. Vìrte anvers ëd la sità e mostra coma ch’a sarà dur l’assedi contra 'd Gerusalem. [Ti’t saras l’assediant ëd la sità]. Tut sòn a sarà ‘n segn pr’ Israel. {{verse|chapter=4|verse=4}}Ore, cogg-te ansima a tò fianch mancin e bute adòss tùit ij pecà d’Israel. It l’avras da porté la pen-a ‘d soa colpa për tërzent e novanta di. {{verse|chapter=4|verse=5}}It comando ‘d porté ij sò pecà un di për minca agn ëd soa colpa. {{verse|chapter=4|verse=5}}Cand ch’it l’avras compì lolì, it cogeras torna ansima a tò fianch ëd drita: pòrte a còl la colpa dël regn ëd Giuda për quaranta di: un di për minca agn dij pecà ‘d Giuda. {{verse|chapter=4|verse=6}}Apress ëd lòn séguita a vardé l’assedi ëd Gerusalem. Sta cogià ambelelà con ël bras dëscuatà për nunsieje, da part mia, soa distrussion. {{verse|chapter=4|verse=8}}E mi, varda, it groperai con ëd còrde, e ti 't podras pa pì virete da na part a l’àutra, fin-a a la mira ch’it l’àbie compì ij di dl’assedi. {{verse|chapter=4|verse=9}}Apress ëd lòn, ciapa ‘d forment, d’òrdi, ëd fave, ëd lentìe e dë spéuta. Bùtje drinta a ‘n vas e fane ‘d pan për tut ël temp ch’it saras cogià dzora tò fianch. It në mangeras për tërzent e novanta di. {{verse|chapter=4|verse=10}}Ël mangé ch’it pijeras minca di a l’avrà pa da peisé pì che un quart ëd chilo e it lo spartiras për tuta la giornà. {{verse|chapter=4|verse=11}}It beivras ëdcò d’eva mzurà, mes lìter d’eva ch’it la spartiras për tuta la giornà. {{verse|chapter=4|verse=12}}Fà ‘d feu con ëd merdarìa uman-a e cheus col pan-lì dë 'dnans ëd lor coma s’a fussa na mica d’òrdi. {{verse|chapter=4|verse=13}}Peui Nosgnor a l’ha dime: “J’israelita a mangeran parèj ëd mangé antamnà an mes ëd le nassion anté che mi i-j dësbergiairai”. {{verse|chapter=4|verse=14}}I l’hai rësponduje: “Ah, Signor Dé! Mi i l’hai mai tocà ‘d ròba antamnà. Fin-a dal temp ch’i j’ero pcit i l’hai mai mangià ‘d carn ëd bestie ch’a j’ero mòrte për maladìa o ch’a j'ero stàite massà da d'àutre bestie. I l’hai mai mangià ‘d carn ch’a sia antërdìa da la Lege. {{verse|chapter=4|verse=15}}Antlora chiel a l’ha dime: “Va bin. Antlora it l’avras da cheuse ‘l pan nen con ëd merdarìa uman-a ma con ëd drugia ‘d vaca”. {{verse|chapter=4|verse=16}}Peuj a l’ha dime: “Fieul d’òm, i rendrai ël mangé motobin ëscars an Gerusalem. A sarà rassionà con diligensa granda e mangià con tëmma. Ëdcò l’eva a sarà rassionà stissa a stissa, e la gent a na beivrà an tërmoland. Cand ch’a mancrà ‘l pan e l’eva, la gent as varderà l’un l’àutr con ësparm. A l’é për soe colpe ch’as consumran. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Esechiel]] 9ycu7ezgs84j5c7ipxp1k9plzta44f3 0 916 37774 28714 2026-05-04T20:15:49Z Dragonòt 119 37774 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Ester|Ester]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Ester/Ester 7|Ester 7]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 9|Ester 9]]|notes=}} {{chapter|8}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Ester 08.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Ester 08]] = Éster = == 8 == === Ël rè a agiss për guerné ij Giudé === {{verse|chapter=8|verse=1}}An col dì-lì, ël rè Assuer a l'ha daje a la regin-a Éster la cà d'Aman<ref>Second j'usanse persian-e, le proprietà dël traditor a j'ero confiscà da la coron-a.</ref>, ël nemis dj'Ebrèo. E Mardoché a l'é vnùit dë 'dnans al rè<ref>A Mardoché a l'é stàit dàita na posission ufissial ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 1|1:14]]) e a l'ha ciapà 'l pòst ch'a l'avìa avù Aman.</ref>; Éster a l'avìa fàit savèj lòn che chiel a l'era për chila. {{verse|chapter=8|verse=2}}Anlora 'l rè a l'é gavasse dal dil l'anel ch'a l'avìa daje a Aman e a l'ha donajlo a Mardoché. E Éster a l'ha daje da masenté la ca d'Aman. {{verse|chapter=8|verse=3}}E nen contenta, a l'é andàita a parlé na sconda vira con ël rè e, campand-se ai sò pé, a l'é butasse a pioré fasendje vëdde la gramissia d'Aman l'Agagita e la volontà ch'a l'avìa avù 'd feje dël mal a j'Ebrèo. {{verse|chapter=8|verse=4}}Anlora 'l rè a l'ha sporzuje la cavija d'òr a Ester. Parèj che Éster a l'é aussasse, a l'é tnusse an pé 'dnans al rè {{verse|chapter=8|verse=5}}e a l'ha dit: "S'a-j pias al rè, e se mi i l'hai trovà 'd favor ai sò euj, se mia arcesta a l'é smijaje giusta e se mi midema i son piasosa a vëdd-se, che chiel a veuja revoché spress le litre che Aman, fieul ëd Camdata l'Agagita, a l'ha fàit ëscrive për perde ij Giudé 'd tute le provinse reaj. {{verse|chapter=8|verse=6}}Coma ch'i podrai fèila a vëdde 'l mal che a ven a esse fàit a mia gent? Coma ch'i podrìa arziste ant ël vëdde la dëstrussion ëd mia gent?". {{verse|chapter=8|verse=7}}Anlora 'l rè Assuer a l'ha dije a la regin-a Éster e a Mardoché 'l Giudé: "Mi i l'hai daje a Éster la ca d'Aman dòp d'avèjlo fàit pende për avèj vorsù liberesse dij Giudé. {{verse|chapter=8|verse=8}}Scrive donca pr' ij Giudé lòn che voi i giudichereve bin, ant ël nòm dël rè. Sigilelo peui con ël cacèt real. Përchè tut a l'é fàit ant ël nòm dël rè e lòn ch'a l'é cacëttà con sò anel as peul pa cambiesse<ref>Combin che 'l rè a podèissa nen arvoché 'l decret formal ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 1|1:19]]), chiel a dà a Éster e a Mardoché l'autorisassion ëd emané n'àutr decret ch'a l'avrìa cassà 'l prim.</ref>". {{verse|chapter=8|verse=9}}Jë scrivan reaj a son tòst ëstàit convocà, a l'era 'l ters mèis, ch'a l'é Siban, ël di ch'a fà vintetre, e, sël comand ëd Mardoché, lor a l'han ëscrivù ai Giudé, ai sàtrap, ai governador, ai grand ufissiaj dle provinse da l'India a l'Etiòpia, sentevintessèt provinse, a tute conform a soa manera dë scrive e sò lengage. {{verse|chapter=8|verse=10}}Coste litre, scrivùe ant ël nòm d'Assuer e cacëttà con sò cacèt, a son ëstàite portà da mëssagé montà dzora 'd cavaj dle scuderie dël rè. {{verse|chapter=8|verse=11}}Ël rè a l'ha garantije ai Giudé, an qualsëssìa sità ch'a fusso, ël drit ëd butesse ansema për salvesse la vita, con ël përmess ëd massé e dëstrùe tute le gent armà dij pòpoj o le provinse ch'a vorèisso tacheje, con soe fomne e soe masnà, parèj coma 'd ravagé sò possediment. {{verse|chapter=8|verse=12}}Sòn a l'é fasse 'l midem di a tute le provinse dël rè Assuer, ël tërdes dël mèis ch'a fà dódes e che a l'é Adar. {{verse|chapter=8|verse=13}}N'esemplar ëd cost edit a l'é stàit dàit coma decrèt e publicà an tra tute le gent përchè ij Giudé a fusso pront për vendichesse dij sò nemis. {{verse|chapter=8|verse=14}}Parèj che ij mëssagé, an montand ëd cavaj reaj, a son partì pì che an pressa an sël comand dël rè. Ël decret a l'é stàit ëdcò publicà ant la sitadela 'd Susa. {{verse|chapter=8|verse=15}}Mardoché a l'é surtì dal rè vestì parèj d'un prinsi con na vestimenta 'd porpra violëtta e 'd lin bianch, con an testa na gròssa coron-a d'òr e con un mantèl ëd damasch e 'd porpra rossa. {{verse|chapter=8|verse=16}}A l'é stàit pr' ij Giudé un di 'd lus, d'argioissansa, d'onor e 'd festa. {{verse|chapter=8|verse=17}}An tute le provinse, an tute le sità e daspërtut andova ch'a j'ero rivaje ij comand dël decrèt dël rè, ij Giudé a l'han avù 'd di d'argiojissansa e 'd feste. E vàire an tra la gent dël pòst a son fin-a fasse Giudé: përchè la tëmma dij Giudé<ref>La conversion ëd gent d'àutre nassion a la fede israelita a marca  'l pont pì àut ëd ësta conta (cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 2|Giosué 2:9]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 15|Surtìa 15:14-16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 105|Salm 105:38]]).</ref> as fasìa greva dzora 'd lor. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Ester]] c03884nrsq7qrqc5csl5bh25uiqs2bs 0 966 37779 31612 2026-05-04T20:18:42Z Dragonòt 119 37779 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Genesi|Genesi]] | previous = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 5|Genesi 5]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 7|Genesi 7]] | notes = }} {{TOCright}} = Génesi = == 6 == [[File:Génesi 6.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa, Génesis 6]] === Un mond andà 'n malora === {{verse|chapter=6|verse=1}}Quand che j’uman a l’han ancaminà a moltiplichesse 'n sla tèra<ref>Lét. “an sla facia dla tèra”.</ref>, e a son nassuje ‘d fije, {{verse|chapter=6|verse=2}}cheidun dij fieuj ëd Nosgnor<ref>La locussion ebràica ch'a l'é voltà "fieuj ëd Dé" (בְנֵי־הָאֱלֹהִים, bëne-ha’elohim) a compariss mach ambelessì (Génesi 6:2,4) e an Giòb 1:6; 2:1; 38:7. L'anterpretassion ch'a l'é spantiasse ‘d pì a l'é ch' as trata dj'esse angélich. Lolì a l'é ciàir an Giòb. An Génesi 6 "ij fieuj ëd Dé" a son divers da ij fieuj dj'uman e a sugeriss che coj-lì a sio nen uman. Sossì a l'é conform a l'usagi 'd Giòb. Dàit che 'l test a dis che stì-sì a son unisse a 'd fomne, a l'é da pensé ch'a l'abio pijà na fòrma uman-a o ch'a l'avìo na fòrma uman-a.</ref> a l’han vëddù che le fije dj’uman a j’ero pròpi bele, e a l’han pijane për mojé tute cole ch’a vorìo. {{verse|chapter=6|verse=3}}Anlora Nosgnor a l'ha dit: "Mè spirit a starà nen për sèmper ant j'uman, dàit ch'a son ëd mortaj. A l'avran da vive pa pì che sent e vint agn". {{verse|chapter=6|verse=4}}An coj temp lì e 'ncor na frisa pì anans, a vivìo 'n sla tèra dij gigant nefilita<ref>Ij nefilim, cfr, Nùmer 6:33.</ref>, përchè da l’union ëd cheidun dij fieuj ëd Nosgnor con le fije dj’uman, a j'ero nassù ‘d cit che peui a son dventà j’eròi e ij famos batajeur dij temp antich. {{verse|chapter=6|verse=5}}Quand che Nosgnor a l’ha vëddù coma ch’a chërsìa la gramissia dj’uman an sla tèra e che tut lòn ch’a l’avìo për la testa<ref>O “che lor a pensavo e imaginavo”.</ref> a l’era mach ëd fé ‘d mal, {{verse|chapter=6|verse=6}}a l’é motobin sagrinasse e a l’é pentisse d’avèj-je creà. {{verse|chapter=6|verse=7}}Anlora Nosgnor a l’ha dit: “I farai dësparì da la tèra costa rassa uman-a ch’i l’hai creà. Tut a sarà ramassà vìa, da j’uman a le béstie e dcò le creature ch’as rabasto 'n sla tera e j’osej dël cél; i son arpentime d’avèj fàit tut sossì”. {{verse|chapter=6|verse=8}}Contut, Nosgnor a l’ha vardà a Noè con grinor<ref>O "a l'ha trovà grassia". Cfr. Maté 24:37; Luch 17:26; 1 Pero 3:20.</ref>. === La stòria ‘d Noè === {{verse|chapter=6|verse=9}} Costa-sì a l’é la stòria ‘d Noè. Noè, a diferensa dla gent ëd soa generassion, a l’era n’òm giust<ref>Cfr. 2 Pero 2:5.</ref> e inapontàbil e a vivìa an ëstrèita comunion con Nosgnor<ref>Lét. “a seguitava ij senté ‘d Nosgnor”.</ref>. {{verse|chapter=6|verse=10}}Noè a l’avìa tre fieuj: Sem, Cam e Iafet. {{verse|chapter=6|verse=11}}Ore, ël mond a l’era andàit an malora<ref>O “a l’era ruinasse”, “a l’era corompusse” (a càusa dl’umanità).</ref> dë 'dnans a Nosgnor e a l’era pien ëd violensa. {{verse|chapter=6|verse=12}}Nosgnor a l’ha dàit në sguard al mond: a l’era tut an ruin-a për motiv dël malfé, dla përversion e për la condòta dj’uman. {{verse|chapter=6|verse=13}}Anlora Nosgnor a l’ha dit a Noè: “I l’hai pijà la decision ëd fela finìa con l’umanità<ref>O “buté a la fin la vita ‘d tùit j’uman”.</ref>. Për colpa soa la tèra a l’é pien-a ‘d violense; për lòn i veuj fé piassa polida. {{verse|chapter=6|verse=14}}Ma ti buta ‘n pé n’Arca ‘d bòsch d’arsipress con vàire scompartiment e rendla 'mpermeabilisà an ampeisandla 'ndrinta e fòra. {{verse|chapter=6|verse=15}}Soe mzure a l’han da esse: sinquanta méter ëd longhëssa, për vintesingh ëd larghëssa e quìndes d’autëssa. {{verse|chapter=6|verse=16}}Fala ‘d tre pian. Lassa na duvertura ‘d mes méter sota ‘l tèit, tut dantorn a la barca, e buta na pòrta a un dij sò fianch. {{verse|chapter=6|verse=17}}Varda, i mandrai un diluvi për fé meuire tut lòn ch’a l’ha ‘l sofi dla vita sota ‘l cel. Tut lòn ch’a fiatìss a meuirerà nià. {{verse|chapter=6|verse=18}}Ma con ti i confermrai mia aleansa. Anlora intra ant l’arca ti con ij tò fieuj, toa fomna e toe nòre; {{verse|chapter=6|verse=19}}fà intré dcò un mas-cc e na fumela ‘d minca specie ch’a viv e a fiatiss an sla tèra, përchè ch’a dzorvivo con ti. {{verse|chapter=6|verse=20}}Un pàira 'd minca sòrt d'osej e 'd minca sòrt ëd béstie e 'd bestjin ch’a coro 'n sla tèra a vniran da ti për esse conservà an vita. {{verse|chapter=6|verse=21}}Procurte peui ‘d mangé 'd minca sòrt e fatne provista për toa famija e për tute le béstie”. {{verse|chapter=6|verse=22}}Noè a l’ha fàit da bin tut lòn che Nosgnor a l’avìa comandaje<ref>Cfr. Ebrèo 11:7.</ref>. '''Nòte''' <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Genesi]] 5f5jgz4ybsgakzvn4gh7o7b8gskaz4z 0 1100 37778 24925 2026-05-04T20:18:17Z Dragonòt 119 37778 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Numeri|Nùmeri]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 15|Numeri 15]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 17|Nùmeri 17]]|notes=}} {{chapter|16}} {{TOCright}} = Ij nùmer = [[File:Bìbia piemontèisa - Numer 16.ogg|thumb|Bìbia piemontèisa - Numer 16]] == 16 == === Arvira ‘d Còre === {{verse|chapter=16|verse=1}}Còre, fieul d'Isear, fieul ëd Cheat, fieul ëd Levi e Datan e Abiram, fieuj d'Eliab, fieul ëd Ruben, e On fieul ëd Pelet, fieul ëd Ruben, a l’han pijasse ansema d’òm {{verse|chapter=16|verse=2}}për arviresse contra 'd Mosè ansema a cheidun dj’Israelita, dosentessinquanta cap ëd tribù, sernù da la ciambrea, gent d’arnomansa. {{verse|chapter=16|verse=3}}Assemblasse contra 'd Mosè e Aron, a l'han dije: “I n'oma pro! A l'é tuta la comunità, a son tùit ij sò sant ch’a son sacrà, e Nosgnor a l'é an tra 'd lor. Përchè 'v bute dzora ëd la ciambrea 'd Nosgnor?”. {{verse|chapter=16|verse=4}}Mosè sentù ch’a l’avìa lolì, a l'é prostërnasse con la front a tèra. {{verse|chapter=16|verse=5}}Peui a l'ha dije a Còre e a tuta la gent ch'a l'era con chiel: “Doman matin Nosgnor a farà conòsse chi ch'a-j aparten e chi ch'a l'é l'òm consacrà ch’a lasserà avzinsse a chiel. La përson-a ch’a farà avziné a chiel a sarà col ch’a l'avrà sernù. {{verse|chapter=16|verse=6}}Vojàutri, Còre e tùit ij sò partisan, fé sòn: Ciapé ‘d turiboj, {{verse|chapter=16|verse=7}}e doman dë 'dnans ëd Nosgnor, buteje andrinta ‘d brasa e dëdzora d’ancens. L’òm che Nosgnor a sernerà a sarà chiel l’òm sacrà. É-lo che Ij Levita a l’han già nen pro da fé<ref>O “Pro, fieuj ‘d Levi!”.</ref>?”. {{verse|chapter=16|verse=8}}Mosè a l'ha dije a Còre: “Donca, scoté, voi, ij fieuj ëd Levi! {{verse|chapter=16|verse=9}}E-lo miraco tròp pòch për vojàutri, che 'l Dé d'Israel a l'àbia sernuve da la comunità d'Israel, an ciamand-ve davzin ëd chiel për fé servissi ant ël Tabërnàcol ëd Nosgnor, an piassand vojàutri an facia 'd costa comunità ant ël moment ch’ i fase vòst ministeri për lor? {{verse|chapter=16|verse=10}}A l'ha ciamave davzin ëd chiel, ti e con ti tùit tò frej, ij Levita, e vojàutri an pì i vorerìe 'dcò esse ‘d sacerdòt! {{verse|chapter=16|verse=11}}A l’é donca contra 'd Nosgnor che vojàutri i seve samblave ansema, ti e tuta toa gent! Chi é-lo donca Aron, përchè vadne a mormoreje contra?”. === Arvira ‘d Datan e Abiram === {{verse|chapter=16|verse=12}}Peui Mosè a l'ha mandà a ciamé Datan e Abiram, fieuj d'Eliab. Lor a l'han rëspondù: “I-i vniroma pa! {{verse|chapter=16|verse=13}}É-lo forsi pòch për ti, l'avèine fàit chité 'n pais andova ch’a cola ‘d làit e d’amel për fene meuire an cost desert, che ti 't veule ancora fete cap ëdzora 'd nojàutri? {{verse|chapter=16|verse=14}}Ëd pì, it l’has pa mnane ant na tèra andova ch’a scor ëd làit e d’amel, nì it l’has dane n'ardità 'd camp e 'd vërzé! Penses-to che la gent a sia bòrgna? Nojàutri i vniroma nen!”. {{verse|chapter=16|verse=15}}Anlora Mosè a l'é anviscasse motobin ëd flin-a, e a l'ha dije a Nosgnor: “Aceta nen soa oferta ‘d lor. Mi da costi-sì i l'hai nen pijàit un borich e i l'hai mai faje tòrt a gnun dij sò!”. === Castigh ëd Còre e dij sò partisan === {{verse|chapter=16|verse=16}}Peui Mosè a l’ha dit a Còre<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giuda|Giuda 1]].</ref>: “Doman ti e toa compagnìa ‘d gent i presenteve dë 'dnans ëd Nosgnor. Ëdcò Aron a-i sarà. {{verse|chapter=16|verse=17}}Ti e Aron i portereve ij vòstri turiboj, e che ‘dcò a-j pòrto mincadun dij dosentessinquanta dij tò partisan”. {{verse|chapter=16|verse=18}}Parèj, mincadun ëd lor a l’ha pijà'l sò turibol, a l’han butaie dzora ‘d brasa e a son piassasse a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, con Mosè e Aron. {{verse|chapter=16|verse=19}}Quand che Còre a l’ha convocà tuta la comunità contra ‘d lor a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, la glòria ‘d Nosgnor a l’é comparije a tuta la comunità. {{verse|chapter=16|verse=20}}Nosgnor a l’ha parlaje a Mosè e Aron. A l’ha dije: {{verse|chapter=16|verse=21}} “Separeve da costa comunità, përchè mi i vado a fela spërfondé ant un sol moment”. {{verse|chapter=16|verse=22}}Tutun, Mosè e Aron a son prostërnasse con la front a tèra e a l’han ësclamà: “Nosgnor! Dé djë spirit ëd tuti j’esse vivent! Veus-to pijètla con tuta la comunità, cora che a l'é stàit mach un a pëcché?”- {{verse|chapter=16|verse=23}}Nosgnor a l’ha rësponduje a Mosè: {{verse|chapter=16|verse=24}}“Dì a tuta sta gent dë slontanesse da ‘ndoa ch’a stan Còre, Datan e Abiram”. {{verse|chapter=16|verse=25}}Mosè a l'é aussasse e a l'é andàit da Datan e Abiram; j'ansian d'Israel a son andaje dapress. {{verse|chapter=16|verse=26}}Ambelelà a l’ha dije a la comunità: “Slontaneve da le tende dë sti òm përvers, e toché gnente ch'a sia 'd lor, për tëmma d’esse ‘dcò vojàutri spërfondà a càusa ‘d tuti ij sò pecà. {{verse|chapter=16|verse=27}}E lor a son ëslontanasse da j’anviron dël leu anté ch’a stasìo Còre, Datan e Abiram. Datan e Abiram a j'ero vnùit fòra e as trovavo a l'intrada 'd soe tende, con soe fomne, soe masnà e ij sò fieuj. {{verse|chapter=16|verse=28}}Anlora Mosè a l’ha dit: “Da sòn i savreve che a l'é Nosgnor ch’ a l'ha mandame për compì tute ste euvre, e ch’i l'hai nen falo 'd testa mìa. {{verse|chapter=16|verse=29}}Se costa gent a meuir ëd mòrt natural, second ël destin comun ëd tuti j’uman, anlora a l'é pa Nosgnor ch'a l'ha mandame. {{verse|chapter=16|verse=30}} Ma se Nosgnor a fà ‘n gran portent, cheicòsa dë strasordinari, se la tèra a doverta soa boca për travonde tuta sta gent e tut lòn ch'a l'é ‘l sò, e se lor a calo viv ant ël pais dij mòrt<ref>O “Sheòl”.</ref>, anlora i podreve savèj che costi-sì a l'han dëspresià Nosgnor”. {{verse|chapter=16|verse=31}}A l'avìa ancora nen finì 'd pronunsié tute cole paròle, che la tèra sota ij sò pé ‘d lor a l’é dovertasse {{verse|chapter=16|verse=32}}e a l’ha travonduje, lor e soe famije ‘d lor, parèj coma tuta la gent ëd Còre e tut lòn che a l'era ‘l sò. {{verse|chapter=16|verse=33}}A son calà viv ant ël pais dij mòrt con tut lòn ch’a l’avìo. La tèra a l'ha curvìje e lor a son ësparì d'an mes ëd la comunità. {{verse|chapter=16|verse=34}}Quand ch’a l’han sentije crijé, tuti j’Israelita ch’a j’ero lì present a son ëscapà vìa, përchè a disìo: “Che la tèra a vada pa a travonde 'dcò nojàutri!”. {{verse|chapter=16|verse=35}}D’àutra banda, un feu ch’a l’é surtìe da la presensa ‘d Nosgnor a l’ha consumà ij dosentessinquanta òm ch’a smonìo l'ancens. {{verse|chapter=16|verse=36}}Peui Nosgnor a l’ha dije a Mosè<ref>A comensé da 16:36, ij nùmer dij vers fin-a a 17:13 a son nen coj dla numerassion dla Bibia ebràica (BHS). A l’é na diversa tradission ch’a buta tut l’episòdi ant l’istess capìtol. Da 18:1 le doi a torno a d’esse j’stess.</ref>: {{verse|chapter=16|verse=37}}“Dì a Eleasar, fieul d’Aron, ël sacerdòt, ëd tiré fòra da ‘n mes al feu ij turiboj, përchè a son sacrà, e peui dë sbardlé le brase a na chèich distansa. {{verse|chapter=16|verse=38}}Për lòn ch’a riguarda ij turiboj dë sti òm, mòrt pr’ ël pecà ch’a l’han comëttù, a l’han da esse trasformà an làmine për arvestine l’autar, përchè a son ëstàit presentà dë 'dnans ëd Nosgnor e santificà. Lolì a sarà n'avertiment për j'Israelita”. {{verse|chapter=16|verse=39}}Ël sacerdòt Eleasar, donca, a l’é andàit a cheuje ij turiboj ëd bronz presentà da coj ch’a j’ero restane brusà, e a son ëstàit martlà për fene ‘d piastre da ‘rvëstine l’autar. {{verse|chapter=16|verse=40}}Për j’Israelita, lolì a sarìa stàit n’avertiment<ref>O “memòria”.</ref> përchè gnun ëstrangé ch’a sia pa dissendent d’Aron a l’abia mai da brusé d’ancens dë 'dnans ëd Nosgnor e ch’a fasa parèj la fin ëd Còre e ‘d coj ch'a j'ero con chiel, pròpi coma Nosgnor a l’avìa dit për l’autorità ‘d Mosè. {{verse|chapter=16|verse=41}}Ma ‘l dì apress, l’antrega comunità dj’Israelita a l’ha barbotà contra Mosè e Aron, an disand: “Vojàutri i l’eve fàit meuire ‘l pòpol ëd Nosgnor!”. {{verse|chapter=16|verse=42}}Ora, a l’é ancapità che, antramentre che cola gent a l’era assemblasse contra 'd Mosè e Aron, a son virasse anvers ëd la Tenda dël Rëscontr e a l’han vëddù che na nivola a l’avìa quatala e ch'a l'era manifestasse la glòria ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=16|verse=43}}Anlora Mosè e Aron a son portasse dë 'dnans ëd la Tenda dël Rëscontr. {{verse|chapter=16|verse=44}}Nosgnor a l'ha parlaje a Mosè e a l'ha dije: {{verse|chapter=16|verse=45}}“Slontaneve da cola gent-lì, parèj ch’i peussa consumeje a l’istant!”. Ma Mosè e Aron a son prostërnasse con la front për tèra. {{verse|chapter=16|verse=46}}Peui Mosè a l’ha dije a Aron: “Ciapa l'ancensor, bùtje 'd brasa anvisca pijàita da l'autar, dëpón-ie dzora l'ancens e dësgagg-te d'andé da cola gent e faje ‘l rit d’espiassion an favor ëd lor, përchè l’ira ‘d Nosgnor a l’é anviscasse e ‘l castigh<ref>O “la piaga”.</ref> a l’é già ancaminasse!”. {{verse|chapter=16|verse=47}}Aron a l'ha pijàlo, com a l'avìa dit Mosè, e a l'é corù an mes ëd la ciambrea; ma 'l castigh a l'avìa già ancaminasse an tra la gent. Parèj a l'ha butà l'ancens e fàit ël rit d'espiassion pr’ ël pòpol. {{verse|chapter=16|verse=48}}Peui a l'é butasse an tra ij mòrt e ij viv e la piàga a l'é fërmasse. {{verse|chapter=16|verse=49}}A son ëstàie quatòrdesmilassetzent mòrt ëd costa piaga, sensa conté coj ch’a j’ero mortie anans con Còre. {{verse|chapter=16|verse=50}}Peui Aron a l'é tornass-ne da Mosè a l'intrada dla Tenda dël Rëscontr: ël castigh a l'era chità. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Numeri]] lo5cv0cj3ne7xlp46fftxi97osodwrg 0 1260 37780 37575 2026-05-04T20:19:09Z Dragonòt 119 37780 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia|Surtìa (Èsod)]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Surtia/Surtia 13|Surtia 13]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 15|Surtìa 15]] | notes = }} {{chapter|14}} {{TOCright}} = Surtìa = == 14 == === La vitòria al Mar Ross === [[File:La Bìbia piemontèisa - Surtìa 14.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Surtìa 14]] {{verse|chapter=14|verse=1}}A Mosè Nosgnor a l’ha parlaje parèj: {{verse|chapter=14|verse=2}}"Dì a j'Israelita ch'a l’han da viré diression e andé a buté 'l camp dë 'dnans a Pi-Hachiroth, antrames Migdol e 'l mar. I l’eve da buté 'l camp davzin al mar an facia 'd Baal Tzefon. {{verse|chapter=14|verse=3}}Ël Faraon a pensrà al risguard dj'Israelita: 'A son confus e a van dëdsa e dlà për ël pais - ël desert a l'ha saraje andrinta e a san pì nen andoa andé'. {{verse|chapter=14|verse=4}}Mi i farai andurì 'l cheur ëd Faraon e chiel a-j darà dapress. I l'hai progetà tut sòn për dé na dimostrassion ëd mia glòria për ël mojen ëd Faraon e 'd tuta soa armeja: j'Egissian as në rendran bin cont che <nowiki>''</nowiki>Mi i son ël Signor". Anlora j'Israelita a l'han fàit coma Mosè a l'avìa dije. {{verse|chapter=14|verse=5}}Cand ch'a l'han anformane 'l re d'Egit che j'Israelita a j'ero scapà via, ij cheur ëd Faraon e dij sò ministr a son virasse contra 'd lor, e 'l re e ij sò ministr a l'han dit: "Còs é-lo ch'i l'oma mai fàit? I l'oma lassà andé lìber ël pòpol d'Israel ch'an servìa!". {{verse|chapter=14|verse=6}}Anlora a l'ha fàit pronté ij sò chèr ëd guèra e a l'ha pijà con chiel soa armeja. {{verse|chapter=14|verse=7}}A l'ha pijà sessent dij pi fòrt chèr ëd guèra ch'a l'avia e j'àutri chèr ch'a j’era an Egit con dzora tùit j'ufissiaj dl'armeja. {{verse|chapter=14|verse=8}}Ël Signor a l'ha andurì 'l cheur ëd Faraon, rè d'Egit, ch'a l'ha daje dapress a j'Israelita. Ora j'Israelita a j'ero partì con coragi e determinassion. {{verse|chapter=14|verse=9}}J'Egissian a l'han daje dapress, e tùit ij cavaj e ij chèr ëd guèra ëd Faraon, ij sò sivalié e soa armeja a l'han pijàje ‘d sorprèisa mentre ch'a butavo le tende davzin al mar, davzin a Pi-Hachirot an facia 'd Baal Tsefon. {{verse|chapter=14|verse=10}}Cand che Faraon a l'é avzinasse, j'Israelita a l'han alvà lë sguard e a l'han vëddù j'Egissian ch'a marciavo contra 'd lor e a son fasse pijé da l'ësparm. Anlora j'Israelita a l'han crijà a Nosgnor, {{verse|chapter=14|verse=11}}e a l'han dit a Mosè: "E-lo forse përché a-i é nen pro 'd tombe an Egit ch'it l'has portane vìa a meuire ant ël desert? Còsa penses-to d'avèj mai fàit a portene fòra da l'Egit? {{verse|chapter=14|verse=12}}Nojàutri i l'avio rason quand ch'it disio an Egit: 'Lass-ne an pas parèj ch'i podoma serve j'Egissian, përchè për nojàutri a l'é mej serve j'Egissian che ven-e sì a meuire ant ël desert. Pa vera?". {{verse|chapter=14|verse=13}}Mosè anlora a l'ha dit al pòpol: "Avèj nen tëmma! Bogeve nen e vardé coma che Nosgnor pròpi ancheuj av salverà, përché j'Egissian ch'i vëdde adèss, da sì a 'n pòch i-j vëdreve mai pì, për sèmper. {{verse|chapter=14|verse=14}}Nosgnor a combatrà për vojàutri: i peule sté chiet". === Ël passagi dël Mar Ross === {{verse|chapter=14|verse=15}}Parèj Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Përchè crijes-to a mi? Dì a j'Israelita 'd butesse 'n camin. {{verse|chapter=14|verse=16}}E ti, àussa 'n àut tò baston e dëstend toa man anvers al mar e divìdlo an doi, parèj che j'Israelita a peulo passeje an mes su 'd tèra sùita. {{verse|chapter=14|verse=17}}E Mi i son an camin a andurì ij cheur ëd j'Egissian, parèj che lor a-j daran da press e mia glòria a sarà manifestà a càusa 'd lòn ch'a-i rivrà al Faraon, soa armeja, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié, {{verse|chapter=14|verse=18}}J'Egissian as rendran cont che Mi i son ël Signor quand che Mi i l'avrai mostrà mia glòria an sël Faraon, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié. {{verse|chapter=14|verse=19}}L'àngel ëd Nosgnor, ch'a andasìa dë 'dnans al camp d'Israel, a l'é butasse an moviment e a l'é andàit a posissionesse darera 'd lor e 'dcò la colon-a 'd nìvola a l'é spostasse da dnans a daré 'd lor. {{verse|chapter=14|verse=20}}A l'é butasse antrames al camp ëd j'Egissian e 'l camp ëd j'Israelita. A l'era na nìvola scura e a anluminava la neuit paréj che 'n camp a podia nen avzinesse a l'àutr për tuta la neuit. {{verse|chapter=14|verse=21}}Mosè a l'ha dëstendù soa man anvers ël mar, e Nosgnor a l'ha possà andarera 'l mar tant ch'a l’é dividusse për ël mojen d'un vent fòrt ch'a vnisìa da levant e ch'a l'é bofà për tuta cola neuit. A l'ha fàit dventé 'l mar na tèra sùita e j'eve a son dividusse. {{verse|chapter=14|verse=22}}A l'é parèj che j'Israelita a l'han marcià pròpe antrames al mar su 'd tèra sùita e j'eve për lor a formavo coma 'n mur a drita e a mancin-a<ref>Cfr. 1 Corint 10:1-2; Ebréo 11:29.</ref>. {{verse|chapter=14|verse=23}}J'Egissian a son vnuje dapress an mes al mar - tùit ij cavaj dël Faraon, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié. {{verse|chapter=14|verse=24}}Un pòch prima 'd primalba Nosgnor a l'ha vardà giù anvers l'armeja egissian-a a travers la colòna 'd feu e 'd nìvola e a l'ha fàit tombé l'armeja egissian-a 'nt un grand ësparm. {{verse|chapter=14|verse=25}}A l'ha fàit bloché le roe dij chèr ant la pàuta parèj ch'a l'era pì nen possìbil feje andé anans. Anlora j'Egissian a l'han dit: "Scapoma via da Israel përchè 'l Signor a combat për lor contra l'Egit!". {{verse|chapter=14|verse=26}}Anlora Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Dëstend toa man anvers al mar, parèj che j'eve a artorno an sj'Egissian, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié!". {{verse|chapter=14|verse=27}}Anlora Mosè a l'ha dëstendù soa man anvers al mar, e 'l mar a l'é artornà a soa condission normal, quand che 'l sol a l'ha 'ncaminà a alvesse. Ora j'Egissian a sercavo dë scapé via da tut lòn, ma 'l Signor a l'ha fongà j'Egissian an mes al mar. {{verse|chapter=14|verse=28}}J'eve a son tornà a sò pòst e a l'han quatà ij chèr ëd guèra e ij sivalier, ansema a tuta l'armada d'Egit ch'a l'avia daje dapress a j'Israelita 'nt ël mar - ëd j'Egissian a l'é dzurvivuvne gnanca un! {{verse|chapter=14|verse=29}}J'Israelita, nopà, a l'avìo marcià su 'd tèra sùita an mes al mar e për lor l'eva a l'avìa formà coma 'n mur a drita e a gàucia. {{verse|chapter=14|verse=30}}A l'é parèj che 'nt col di-lì Nosgnor a l'ha salvà Israel da la potensa dj'Egissian, e Israel a l'ha vëddù j'Egissian mòrt an sla riva dël mar. {{verse|chapter=14|verse=31}}Cand che Israel a l'ha vëddù la gran' potensa che Nosgnor a l'avìa mostrà contra j'Egissian, a l'ha avù tëmma ‘d Nosgnor e a l'ha chërdù an chiel e a sò servitor Mosè. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Surtia]] 7183tdsfvp24of3cyai864pa1tdui65 0 2494 37773 34077 2026-05-04T20:15:20Z Dragonòt 119 37773 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 16|Giosuè 16]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 18|Giosuè 18]]|notes=}} {{chapter|17}} {{TOCright}} = Giosuè = [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 17.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 17]] == 17 == === Teritòri assegnà a Manasse === {{verse|chapter=17|verse=1}}Ël teritòri assegnà për sòrt a la tribù ‘d Manasse, ël prim-génit ëd Giusèp, a l’é stàit cost-sì: a Machir, ël prim-génit ëd Manasse e pare ‘d Ghilead, ch’a l’era ‘n guerié, a l’é tocaje Ghilead e Basan. {{verse|chapter=17|verse=2}}Nopà, ëdcò a j’àutri clan dissendent ëd Manasse, a l’é tocaje ‘n teritòri. Costi clan a j’ero coj d’Abieser, d’Elech, d’Asriel, ëd Sechem, ëd Chefer e ‘d Semida, l’é a dì, ij dissendent ëd Manasse, fieul ëd Giusèp. {{verse|chapter=17|verse=3}}A l'opòst Zelofcad, fieul ëd Chefer, fieul ëd Ghilead, fieul ëd Machir, fieul ëd Manasse, a l'avìa pa avù 'n fieul mas-cc, ma mach ëd fije. Sò nòm a j'ero Macla, Noa, Ogla, Milca e Tirza. {{verse|chapter=17|verse=4}}Lor a son presentasse al sacerdòt Eleasar, a Giosuè ben Nun e ai cap dël pòpol e a l'han dije: "Nosgnor a l'ha comandà a Mosè 'd dene teritòri 'dcò a nojàutre, parèj com a nòstri parent mas-cc". Për lòn com a l'era stàit ordinà da Nosgnor, a son ëstàite assegnà 'd tère an mes a cole dij frej ëd sò pare<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 27|Nùmer 27:1-7]].</ref>. {{verse|chapter=17|verse=5}}Për costa rason la tribù antrega 'd Manasse a l'ha avù an tut des possediment a ossident dël Giordan e ij teritòri ëd Ghilead e 'd Basan a levant. {{verse|chapter=17|verse=6}}Parèj che 'd tèra a l'é stàita assegnà nen mach ai dissendent mas-cc, ma 'dcò a le fomne, e 'l teritòri ëd Ghilead a apartenìa a d'àutri dissendent ëd Manasse. {{verse|chapter=17|verse=7}}Le tère 'd Manasse a ponent dël Giordan a partìo da la banda d'Aser e andasìo fin-a a Micmetat, an facia a Sechem. Peui ël finagi a virava a mesdì, vers Iasib-en-Tapuach. {{verse|chapter=17|verse=8}}Ël teritòri ant j'anviron ëd Tapuach a l'era 'd Manasse, ma la sità 'd Tapuach a l'era dla tribù d'Efraim, ëdcò se a fasìa part dij confin ëd Manasse. {{verse|chapter=17|verse=9}}Costa frontiera a calava peui al torent Cana, an tirand anvers ël mesdì dël torent. Coste sità a j'ero d'Efraim combin a fùisso an tra le sità 'd Manasse. Dël rest ël finagi a seguitava la còsta setentrional dël torent, e soe stremità a finìo al mar. {{verse|chapter=17|verse=10}}Col ch'a l'era vers mesdì a l'era Efraim, antramentre che a tramontan-a a-i j'era Manasse: soa borna a ponent a l'era 'l mar. Nopà da le bande setentrionaj Manasse a tocava Aser e pì vers levant: Issacar. {{verse|chapter=17|verse=11}}Sòn për ël motiv che Manasse a l'avìa quartié ant le sità ëd Bet-Sean, Ibleam, Dor, En-Dor, Tanach e Meghido, tute con sò vilage dj'anviron: valadì tre contrà elevà. {{verse|chapter=17|verse=12}}Meno che, ij fieuj ëd Manasse a l'han pa podù conquisteje e parèj che an cole sità-là a son andàit anans a steie ij Canané. {{verse|chapter=17|verse=13}} Quand che j'Israelita a son ëstàit pì fòrt, a l'han fàila a fé dventé ij Canané tributari, ma mai a tapareje<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giùdes/Giùdes 1|Giùdes 1:27-28]].</ref>. {{verse|chapter=17|verse=14}}Ij dissendent ëd Giusèp, na vòta, a l’avìo reclamà e dije a Giosuè: “Përchè has-to dane mach na part dël teritòri? Nojàutri i soma ëd bon nùmer, për ël motiv che adess<ref>An Ebràich: "Përché mi i l'hai daje an ardità na part e na porsion, combin che mi i sia 'd gent gròssa fin al temp d'ancheuj, ël Signor a l'ha benedime!" La costrussion עַד אֲשֶׁר-עַד-כֹּה ('ad'asher 'Ad còh, "fin-a [al temp] ") a lassa motobin antërdovà. Pì probàbil che עַד ('ad) a sia עַל ('al), che a darìa la letura: "fin-a ad ora”.</ref> Nosgnor a l'ha benedine!”. {{verse|chapter=17|verse=15}}A l'ha rësponduje Giosuè: “Se i seve pròpi un pòpol gròss e la montagna d'Efraim a l'é tròp cita për voi, anlora monté a la foresta e dësboschela për feve spassi ant ël pais dij Perisita e dij Refaim”. {{verse|chapter=17|verse=16}}Ij dissendent ëd Giusep a l’han arpijàit: “Costa montagna a l'é pa pro për noi, e tuit ij Canané che a stan ant la pian-a, a l'han ëd chèr ëd fer, tuti, sia coj che a àbito a Bet-Sean, e ant le sità dj'anviron come coj ch'a stan ant la valada d'Iesrael”. {{verse|chapter=17|verse=17}}Anlora Giosuè a l'ha dije a la ca 'd Giusèp, visadì a le tribù d'Efraim e Manasse: “I seve pròpi un grand pòpol, e 'd gròsse fòrse, për conseguensa i l'eve dirit a na porsion pì gròssa che mach un-a. {{verse|chapter=17|verse=18}}I l'avreve la montagna, ëdcò s’a l'é un bòsch. Vojàutri i copereve tuti j'erbo e l'ocupereve d'un canton a l'àutr. Nen mach, ma voi i la fareve a mandé via ij Canané, combin ch'a sio na gent fòrta e a l'àbio 'd chèr ëd fèr”. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] mu5xbv70ko7d4f9s8wu38313kp60gzp 0 2496 37768 34076 2026-05-04T20:13:09Z Dragonòt 119 37768 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 17|Giosuè 17]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 19|Giosuè 19]]|notes=}} {{chapter|18}} {{TOCright}} = Giosuè = [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 18.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 18]] == 18 == === Assegnassion dël teritòri an tra le tribù ch’a-i restavo === {{verse|chapter=18|verse=1}}Dòp d'avèj conquistà la tèra, tuta la comunità d'Israel a l'é assemblasse a Silo, andova ch'a l'ha drissà la Tenda dël Rëscontr<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 33|Surtìa 33:7-11]].</ref>. {{verse|chapter=18|verse=2}}A sèt tribù a l'era ancora pa stàita assegnà soa part ëd teritòri. {{verse|chapter=18|verse=3}}Për lòn Giosuè a l'ha dije al pòpol d'Israel: “Còsa speteve a pijé ‘l possess ëd la tèra che 'l Signor, Dé dij vòstri cé, a l'ha dave? {{verse|chapter=18|verse=4}}Serne tre òm për tribù. Mi i-j manderai a esploré 'l pais. A lo traversran e a pronteran un pian d'arpartission ëd le tère. Peui a vniran da mi, {{verse|chapter=18|verse=5}}e as divideran ël teritòri an sèt tòch. An tute le manere la tribù 'd Giuda a restrà an sò teritòri ant ël meridion, antramentre che ij dissendent ëd Giusèp a saran ant ël sò a setentrion. {{verse|chapter=18|verse=6}}Scrive con deuit la ripartission dël teritòri e portémla. Ambelessì, an presensa dël Signor nòst Dé, i i tirerai le sòrt. {{verse|chapter=18|verse=7}}Ma a diferensa dj'àutri, ai Levita, a-j tocrà gnun-a part, përchè sò but a l'é 'd serve Nosgnor tant 'me sacerdòt. Le tribù 'd Gad, ëd Ruben e la metà dle famije 'd Manasse peui, a l'han già avù soa tèra a levant dël Giordan, coma che Mosè a l'avìa concedùje”. {{verse|chapter=18|verse=8}}Anlora j’òm ancaricà dl'esplorassion a son partì. Giosuè a l'avìa comandaje: “Andé, përcore 'l teritòri da na part a l'àutra. Fene na descrission scrita e peui torné sì da mi. Ambelessì a Silo, dë 'dnans a Nosgnor, i-i tirerai le sòrt ëd le part”. {{verse|chapter=18|verse=9}}Cola gent a l'é andass-ne, e a l'han traversà la region: a l'han prontà un document scrivù ant un lìber dividù an sèt part e con la lista dle sità; peui a son tornà da Giosuè al camp ëd Silo. {{verse|chapter=18|verse=10}}E Giosuè a l'ha campà le sòrt për lor a Silo a la presensa 'd Nosgnor; parèj che chiel a l'ha assegnà na part a tute le tribù d'Israel ch'a j'ero ancora sensa tèra. === Teritòri assegnà a Beniamin === {{verse|chapter=18|verse=11}}A la tribù ëd Beniamin a l'é tocaje ël prim teritòri sortegià: as trovava an tra la tribù ëd Giuda e le bande dij dissendent ëd Giusèp. {{verse|chapter=18|verse=12}}Soa frontiera da la part ëd setentrion a partìa dal Giordan; e cost finagi a montava an sla còsta 'd Gérico anvers tramontan-a, për peui ancora an montagna da la part ëd ponent për rivé al desert ëd Bet-Aven. {{verse|chapter=18|verse=13}}Da là le bòine a passavo an sël fianch meridional ëd Luz, ciamà Betel, peui a calavo a Atarot-Adar, dzora dla montagna a mesdì dël Bet-Oron ëd sota. {{verse|chapter=18|verse=14}}Da là ël finagi a virava 'd diression e da la banda 'd ponent ëd costa montagna e a piegava a mesdì fin-a a la sità 'd Chiriat-Baal o Chiriat-Iearim, ch'a l'era 'd proprietà dla tribù 'd Giuda. Costì a l'era 'l confin a ponent. {{verse|chapter=18|verse=15}}A mesdì, la frontiera a partìa da Chiriat-Iearim e andasìa vers levant; e a rivava a le sorgiss dj'eve 'd Neftoach. {{verse|chapter=18|verse=16}}Peui a calava a j'erse dla montagna ch'a sovrasta la valada ëd Ben-Hinom, a la mira pì setentrional ëd la comba dij Refaim. {{verse|chapter=18|verse=17}}A virava a tramontan-a, an passand anvers le curve d'En-Semes e a Ghelilot, an facia dla montà d'Adumim. Peui ël finage a calava al ròch ëd Boan (Boan a l'era 'l fieul ëd Ruben); {{verse|chapter=18|verse=18}}a passava a setentrion dal pendiss che a së spòrs an sla comba dël Giordan për calè ant ël desert, {{verse|chapter=18|verse=19}}e a traversava la cala 'd Bet-Ogla. A finìa ant ël gòlf setentrional dël Mar Mòrt, andova a dësboca ël Giordan. Costi-sì a j'ero ij finagi meridionaj. {{verse|chapter=18|verse=20}}Ël confin oriental a l'era 'l Giordan. Coste a son le borne assegnà a le famije dla tribù ëd Beniamin. {{verse|chapter=18|verse=21}}Le famije 'd Beniamin a j'ero padron-e 'd coste sità: Gérico, Bet-Ogla, Emech-Chesis, {{verse|chapter=18|verse=22}}Bet-Araba, Zemaraim, Betel, {{verse|chapter=18|verse=23}}Avim, Para, Ofra, {{verse|chapter=18|verse=24}}Chefar-Amoni, Ofni, e Gheba: ant tut dódes sità con sò anviron. {{verse|chapter=18|verse=25}}Ghibeon, Rama, Beròt, {{verse|chapter=18|verse=26}}Mispa, Chefira, Mosa, {{verse|chapter=18|verse=27}}Rechem, Irpel, Tarala, {{verse|chapter=18|verse=28}}Zela-Elef, la sità dij Gebusé, valadì Gerusalem, Ghibea, Chiriat-Iearim: an tut quatòrdes sità con sò anviron. Costì ël teritòri che le famije dla tribù ëd Beniamin a l'han arseivù. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] sx7ezwnnfh3b1uwx3vhkawm9pkoreos 0 2714 37767 13756 2026-05-04T20:12:44Z Dragonòt 119 37767 wikitext text/x-wiki [[Pàul Castlin-a/Articoj|Artorn]] ---- [[Figura:John Wycliffe at work.jpg|right|John Wycliffe]] == La "stèila matinera" dl'Arforma: John Wycliffe == ::Le ideje dl'Arforma protestant a son pa surtìe mach ant ël sécol ch'a fà 16, ma a l'han fasse sente motobin anans con motobin ëd precursor. I armemoroma ancheuj John Wycliffe (1330-1384), un di prim grand tradutor ëd la Bibia ant la lenga dla gent. John Wycliffe a l'é ciamà "La stèila matinera" dl'Arforma". An realità, la "stèila matinera" a l'é nen pròpi na stèila, ma 'l pianeta Vénere ch'a fà soa parission anans ch'ël sol a sponta e damentre che la scurità ancora a dómina l'orisont. I podoma nen ësbaliesse: la stèila matinera as la peul bin vëdde. La scurità, ël top, a dominava l'orison ant ël sécol ch'a fà 14, ël sécol ëd Wycliffe, nassù dël 1330 e mòrt dël 1384, squasi sent agn anans ëd Martin Luther. Durant soa adolessensa, Wycliffe a l'era a studié ant l'università d'Oxford. Thomas Bradwardine (conossù coma “Doctor Profundus”) a-i mostrava teologìa e Viérm d'Ockham (famos për “ël rasor d'Ockham”) a-i mostrava filosofìa. An pòch temp, Wycliffe a l'avrìa pijà 'n pòst ëd magister an tra ij sò magister. Nominà Magìster dël Balliol College, Wycliffe a tnisìa 'd conferense e a scrivìa 'd tratà filosòfich. Tutun, chiel as sentìa pitòst tirà da jë studi biblich. Parèj a l'ha pijà la decision d'angagesse a lë studi dla teologìa e dlë Scriture. Damentre ch'a lo fasìa, a l'é rendusse cont ëd coma che la Gesia a fussa ëslontanasse tant da la dotrin-a biblica për ancaminesse an dë strà sbalià. === Temp ëd preparassion === Ant j'agn 1370 Wycliffe a scriv tre euvre 'd pèis ch'a parlo dle mzure da pijesse contra la corussion ëd la Gesia. La prima, con ël tìtol "An sël domini ëd Nosgnor" (1373-74) a l'é na contestassion dël papato: Wycliffe a vorìa dimostré ch'a j'é gnun-a giustificassion bìblica për l'esistensa d'un Papa. An efet, Wycliffe a fortìa che 'l papato as opon e a scuriss la vera autorità dla gesia, la Scritura Santa. La sconda granda euvra a l'era "An sël Domini Civil" (1375-1376). A l'era na contestassion dl'autorità polìtica dla Gesia roman-a an sla coron-a e nobilità anglèisa. A disia ch'a j'é gnun-a giustificassion che l'Inghiltera a l'abia da sustnì na gesia coròta. An soa tersa euvra, la pì amportanta: "An sla Vrità dla Scritura Santa" (1378), Wycliffe a dësvlopa ancora 'd pì la dotrin-a dl'autorità dle Scriture. Coste tre euvre a son ëstàite fondamentaj për pronté 'l teren dl'Arforma. Doi member dël còrp dij docent an vìsita a Oxford a j'ero artornà an soa sità 'd lor, Praga, con jë scrit ëd Wycliffe e, a soa vira a l'han d'influensa sù Jan Hus, ch'a sarìa dventà na sconda "stèila matinera" dl'Arforma. Ij prim ëscrit ëd Martin Luter a 'rvelo l'impronta 'd John Wycliffe. Coste soe tre euvre, contut ch'a sìo importante, a son bin pòch in relassion a soa contribussion la pì importanta: la soa tradussion ëd la Bibia an anglèis, la Bibia Wycliffe. === La tradussion ëd la Bibia a anandia l'Arforma === An soa euvra  "An sla Vrità dla Scritura Santa", Wycliffe a fà n'apel a che la Bibia a sia voltà ant la lenga dla gent. Scond la lege catòlica-roman-a, volté la Bibia ant na lenga volgar a l'era considerà n'eresìa ch'a meritava la pen-a 'd mòrt. A l'era na gesia ch'a vorìa preservé sò podèj an sla gent an tnisendla lontan-a da la Paròla 'd Nosgnor. A la gent a l'era nen consentì ëd lesla e fé daspërlor ij sò pensé sensa la mediassion dij prèive. Wycliffe a chërdìa da pì al podèj ëd Nosgnor ëd parlé a la gent pr' ël mojen ëd soa Paròla scrita ant la Bibia e nen al podèj dl'ufissi dël Papa. Ëd conseguensa, chiel e 'n grop ëd sò colega a j'ero angagiasse a buté la Bibia a disposission ëd la gent ant soa lenga 'd lor. La Bibia a deuvìa nen mach esse voltà, ma 'dcò copià e dëstribuìa. Sossì a capitava anans ëd l'invension ëd la stampa (dël 1440). A l'é për lòn che 'd còpie dla Bibia a l'avìo da esse copià a man ëd manera miticolosa. Malgré le dificoltà, senten-e 'd còpie dla Bibia a j'ero stàite fàite e dëstribuìe dal trop ëd pastor ëd Wycliffe, ch'a l'era butasse a prediché për tuta l'Inghiltera, e la Paròla 'd Nosgnor a comensava parèj a spantiasse. Ij dissépoj ëd Wycliffe a l'avìo arseivù lë stranòm ëd Lolard (visadì sëmnor ëd lola, o d'erba grama). A-i ero 'd grop ëd l'arforma nen mach an Inghiltera, ma an tuta l'Euròpa. Costi sfòrs ëd volté, copié e proclamé la Bibia an tra la gent a j'ero motivà da na rason che Wycliffe a esprimìa parèj: "Giuté ij cristian a studié 'l vangel ant la lenga ch'a conòsso mej". Ant ij sò ùltim agn Wycliffe a l'avìa parèj përdù 'l favor ëd la gesia e dla nobilità anglèisa. Da temp a l'era butasse contraa 'dcò 'l Papa. Pura, Wycliffe a fortìa: "I son pront a dësfende mie persuasion fin-a a la mòrt". A l'era restà përsuas ëd l'autorità e centralità dle Scriture Sante e motobin angagià a giuté ij cristian a studié la Bibia. Apress d'avèj patì doi còlp apoplétich, Wycliffe a l'é mòrt dël 30 'd Dzember 1384. === "Erétich" e Eroe === Dël 1415 ël Concili ëd Costansa, ch'a l'avìa condanà a mòrt Jan Hus, a diciara Wycliffe n'erétich. Ij sò oss a son ëstàit tirà torna fòra dla tera e brusà e soe sënner campà ant ël fium Swift. Jë sfòrs arformator ëd Wycliffe, contut, gnun a l'ha poduje brusé o esse fërmà da le diciarassion d'un Concili. Cola "Stèila Matinera" a bërlusia luminosa a l'orison e a marcava la vnùa dla lus dël dì. [[Categorìa:Pàul Castlin-a]] [[Categorìa:Sagi]] 8h6kurpesmp6wzvea56tm7j6dw33g3h 0 2924 37776 14230 2026-05-04T20:17:10Z Dragonòt 119 37776 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Le fior dël mal|Baudelaire, Le fior dël mal]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Le fior dël mal/141|XVI. An sël tass an përzon]] | next = [[Rino Serra/Le fior dël mal/143|XVIII. Imprevist]] | notes = }} == XVII. Poesìe diverse == <poem> '''LA VOS''' Mia cun-a l'era vzin-a a la biblioteca, Babel sombra, doa romans, siense, fàule e peui Tut, la sënner latin-a e la povre Greca, As mës-ciavo. I j'ero àut coma un in-feuj. Doe vos am parlavo, un-a fërma e insidiosa, A disìa: "La tèra l'é 'n doss pien ëd savor; Mi i peuss (e tò piasì a sarà còsa grandiosa!) Fete ven-e un aptit d'un istess ëspessor." E l'àutra: "Ven! Oh! Ven viagiator ant ij seugn, Al dëdlà dël possibil, dëdlà dël conossù!" E costa a cantava 'mé 'l vent dle rivere, leugn, Fantasma ch'a gëmm e as sà pa da 'ndoa l'é vnù, Ch'a carëssa l'orija e tutun la spaventa. L'hai rispondute: "Si! Dossa vos!" L'é d'alora Ch'as peul disse, costa mia piaga am tormenta Con mia fatalità. Daré ij senari 'nt l'ora Dl'esistensa in-mensa, ant ël pì neir dj'abim, Mi i vëdd ëd mond singolar distintament E, da mia antivista, vitima 'mbajà da bin, I rabasto, mentre a mòrdo mie scarpe 'd serpent. E parej coma ij profeta, a l'é d'alora Ch'i-j veuj bin tëndrament al desert e al mar; Mi i rijo 'nt ël deul e 'nt le feste as piora E treuvo 'n gust doss ant ël vin pì amèr; Che sovent ij fàit e le busìe vëdd pa leugn, Che euj al cel, ant le tampe mi i robat. Ma la vos am consola e am dis: "Tente tòi seugn; Ij savant a n'han pa 'd bej coma ij mat!" </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Baudelaire]] b00rmif2o6hwr3b9gticokzrcg4sgmo 0 3290 37761 15423 2026-05-04T20:09:34Z Dragonòt 119 37761 wikitext text/x-wiki [[Intrada|Artorn]] ---- == Laudari piemontèis == [[File:Laudaripiemonteis.png|300px|Logo për ël Laudari piemontèis]] '''Gent ëd Piemont laudé ‘l Signor'''<br> ''Laudari cristian d’la Gèsia evangelica valdèisa ‘d Pedcaval'' (Bürsch)<br> ''Laude gavà da l’inari cristian evangelich, virà an Piemonteis da Camillo Brero, për ël servissi religios an lenga piemontèisa''<br> === Prèsentassion === Cost Laudari a l’ha sua cita stòria. Con tut che ‘l Concili Vatican 2 a l’abia duvertà la gesia roman-a a le lenghe così dite “volgar”, a-i é nen l’autorisassion ëd selebré la Mëssa an Piemontèis, che a l’è un “volgar” (dialet) dël latin, franch tant ‘me l’italian. Ant j’agn ’70, queicun ëd jë scritor piemontèis ëd la “Compania dij Brandé”, savend che fin dal 1834 ij Valdèis a l’avio “’L Testament Neuv” e ij Salm an “lingua piemonteisa”, a j’han dit: “Nòssa lenga a l’è trop cita e pòvra për la gèisa sgnora ‘d Roma. E s’j’ andèisso a tambossé a la pòrta ‘d cola dij Barbèt?”. A l’è parèj che barba Ernesto Ayassot, pastòr ëd la comunità ‘d Biela e ‘d Pedcaval, a l’ha acetà la proposta e anandià ij servissi religios ecumènich ant la “gèsia dij picapere”. Ma le làude a j’ero an italian… e antlora “l’anuond dij Brè” (Camillo Brero) a l’ha virane an piemontèis quaidun-a dl’Innario Cristiano, fasendje fin-a pi bele përché sensa gnun-a retorica e frissonante ‘d poesia genita. Piasuje l’ideja fin-a a j’amis libertari ‘d “Radio Monte Rubello – Tupamara” ch’a l’han stampane la prima edisson. N’inissiativa ecuménica dabon: ‘d làude evangéliche, virà an piemontèis da ‘n poeta catòlich, stampà da j’anàrchic për la Gèsia Valdèisa ‘d Pedcaval! Sta nossa edission a veul guerné tut col ëspirit ëd fradlansa e ‘d liberassion. I savoma che “dì ‘l ben” an piemontèis a l’è për gnente na separassion, na blaga; ma marché ch’a l’è bel parlè al Pare ant la lenga dla famija, dël travaj, dl’amicissia; e ch’a l’è giust nen fé ‘d classifiche tra ‘d pòpoj, colture e lenghe. “''Nosgnor a l'ha sernù pròpi lòn che an sto mond a l'é considerà 'd gnun cont e ch'a l'é meprisà, pròpi për rende sensa valor lòn ch' ël mond a considera 'd pèis''" ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 1|1 Corint 1:28]]). Pedcaval 1995. === Le càntiche === # [[Laudari piemontèis/Ël giurament ëd Sibaud|Ël giurament ëd Sibaud]] # [[Laudari piemontèis/La toa paròla|La toa paròla]] # [[Laudari piemontèis/L'astr, le stèile, 'l sol|L'astr, le stèile, 'l sol]] # [[Laudari piemontèis/A sosta ‘d Toe man sante|A sosta ‘d Toe man sante]] # [[Laudari piemontèis/Lauda a nostr gran Signor|Lauda a nostr gran Signor]] # [[Laudari piemontèis/Sia glòria|Sia glòria]] # [[Laudari piemontèis/La pàsia pastura dël cel|La pàsia pastura dël cel]] # [[Laudari piemontèis/Gent ëd Piemont laudé ‘l Signor|Gent ëd Piemont laudé ‘l Signor]] # [[Laudari piemontèis/Tò Spirit che a vivìfica|Tò Spirit che a vivìfica]] # [[Laudari piemontèis/Quand che 'l dolor crasa l'anima mia|Quand che 'l dolor crasa l'anima mia]] # [[Laudari piemontèis/Pare sant|Pare sant]] # [[Laudari piemontèis/Mach Gesù dla Soa Cesa|Mach Gesù dla Soa Cesa]] # [[Laudari piemontèis/Dësvia argioissansa|Dësvia argioissansa]] # [[Laudari piemontèis/Ël pecà a pèisa sl’anima mia|Ël pecà a pèisa sl’anima mia]] # [[Laudari piemontèis/Glòria|Glòria]] # [[Laudari piemontèis/Sia glòria al Pare|Sia glòria al Pare Tutpotent]] # [[Laudari piemontèis/Sia glòria al Pare, al Fieul onor|Sia glòria al Pare, al Fieul onor]] [[Categorìa:Laudari piemontèis]] [[Categorìa:Canson]] koq5372w7xgtcvozbqoetnq11lahe4u 0 4063 37762 33456 2026-05-04T20:10:09Z Dragonòt 119 37762 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 7|2 Samuel 7]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 9|2 Samuel 9]]|notes=}} {{chapter|8}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 08.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 08]] = 2 Samuel = == 8 == === Espansion dël regn ëd David === {{verse|chapter=8|verse=1}}Chèich temp dòp, David a l’ha tacà ij Filisté, a l’ha sogetaje e a l’ha gavaje ‘l control ëd Metegh-Ama. {{verse|chapter=8|verse=2}}A l’ha butà an dërota ‘dcò ij Moabita e a l’ha faje dëstende për tèra. A l’ha mzuraje con la lignòla: la mzura ‘d doe còrde a l’era për buteje a mòrt, e na còrda antrega për lasseje vive. Ij Moabita a son dventà ij sò vassaj e a-j pagavo ‘n tribùt. {{verse|chapter=8|verse=3}}David a l’ha butà ‘n dërota Adadeser, fieul ëd Recob, rè ‘d Zoba, ant ël moment che sto-sì’ a vorìa ristabilì sò domini fin-a al fium Eufrate. {{verse|chapter=8|verse=4}}David a l'ha pijaje mila-setzent combatent an sij chèr e vintmila soldà: a l'ha tajaje ij garèt a tute le parije dij cavaj<ref>O “cavaj da tir”.</ref>, an salvandne mach sent. {{verse|chapter=8|verse=5}}J’Aramé ‘d Damasch a son ëvnùit a l’agiùt dël rè Adadeser, rè ‘d Zoba, ma David a l’ha massane vintedoimila. {{verse|chapter=8|verse=6}}David a l’ha butà ‘d distacament ant ël teritòri dj’Aramé ‘d Damasch. J’Aramé a son dventà ij sò vassaj e a-j pagavo ‘n tribut. Daspërtut ch’a ‘ndasìa David, Nosgnor a lo rendìa vitorios. {{verse|chapter=8|verse=7}}David a l’é pijasse jë scu d’òr ch’a j’ero dij servitor d’Adadeser e a l’ha portaje a Gerusalem. {{verse|chapter=8|verse=8}}Da Tebach e da Berotaj, sità d’Adadeser, David a l’é pijasse na gran quantità d’aram. {{verse|chapter=8|verse=9}}Cand che Toi, rè d’Amat, a l’é vnùit a savèj che David a l’avìa butà an dërota l’armeja antrega d’Adadeser, {{verse|chapter=8|verse=10}}a l’ha mandà da David sò fieul Ioram për salutelo e felicitesse con chiel për avèj fàit la guèra a Adadeser e pr’avèilo butà an dërota, përchè Adadeser a fasìa la guèra a Toi. Ioram a l’ha portà a David ëd cadò d’oget d’argent, d’òr e ‘d bronz. {{verse|chapter=8|verse=11}}Rè David a l’ha consacrà tut lolì a Nosgnor; a l’ha giontalo a tut l’òr e l’argent già consacrà ch’a l’avìa pijasse da tute le nassion ch’a l’avìa sogetà an precedensa, {{verse|chapter=8|verse=12}}comprèis Aram, ij Moabita<ref>Ebràich “Aram”. Jë LXX e la Pessità a leso “Edom” (cf. 2Samuel 8:14 et 1Crònache 18:11). Aram et Edom a son  scrivù scasi dla midema manera, la diférensa a l'é ant un ד (dalet) për raport a un ר (resh). Ma a son testimòni dël test: la geografìa dël vërsèt 13 valadì la Comba dla Sal. Tut a pòrta a Edom e pa a Aram.</ref>, j’Amonita, ij Filisté e Amalech. Sto-sì a comprend dcò ‘l botin pijàit da Adadeser, fieul ëd Recob, rè ‘d Zoba. {{verse|chapter=8|verse=13}}La fama ‘d David a l’é dventà ‘ncora pì granda candi, an tornand da l’avèj butà an dërota j’Aramé, a l’ha batù j’Edomita, ch’a j’ero disdeut mila, ant la Comba dla Sal<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 60|Salm 60]].</ref>. {{verse|chapter=8|verse=14}}Apress, a l’ha posissionà ‘d distacament për tut ël pais d’Edom, e tuti j’Edomita a son dventà ij sò vassaj. Daspërtut andova che David andasìa, ël Signor a-j dasia la vitòria. === La cort ëd David === {{verse|chapter=8|verse=15}}David a l’ha regnà dzora 'd tut Israel. A governava sò pòpol scond ël dirit e la giustissia. {{verse|chapter=8|verse=16}}Ioab, fieul ëd Zeruia a comandava l'esércit; Ieosafat, fieul d'Achilud, a l'era archivista; {{verse|chapter=8|verse=17}}Zadoch fieul d'Achitob e Achimelech fieul d'Ebiatar a j'ero sacerdòt<ref>Dròlo ël fàit che ij fieuj ëd David, combin a fèisso pa part ëd la tribù levita, a podèisso esse preive. Ma venta pensé che la paròla <nowiki>''prèivi o sacerdòt'' (כֹּהֵן, Còhen, Coenim) dë st'</nowiki>época a podìa esse dovrà ant un sens motobin pì largh ëd «cap superior » (LSG); «Ministr an cap» (ASV, NASB), o «consijé real» (NIV). Podrìa d'esse che mach e dòp ël passage paralel êd 1Crònache 18:17, che a l'ha:  «ij pì àut fonsionari dël rè», andova che la famija dël rè a podrìa esse vëddùa tanme na categorìa special ëd «prèivi» (confronta NLT «dirigent sacerdotal»). Miraco costa dariera opsion a podrìa esse la manera pì sèmpia 'd capì ël vocàbol an 2 Samuel 8:17. </ref>; Seraia a l'era secretari, {{verse|chapter=8|verse=18}}Benaia, fieul ëd Jehoiadà a comandava ij mersenari cretèis e peleté. Ij fieuj ëd David a fasìo ‘dcò ij sacerdòt. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Samuel]] hk921fi30ysrnih3frf4f6ht8cnps74 0 4262 37777 29214 2026-05-04T20:17:36Z Dragonòt 119 37777 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia|Isaìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia/Isaia 19|Isaìa 19]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 21|Isaia 21]]|notes=}} {{chapter|20}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Isaia 20.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Isaia 20]] = Isaia = == 20 == === Un messagi a propòsit dl’Egit e dl’Etiòpia === {{verse|chapter=20|verse=1}}Nosgnor a ‘rvelava ‘l messagi sì dapress ant l’ann che Sargon, rè d’Assiria a l’avìa mandà sò comandant general a Asdod për feje guèra e ch’a l’é fass-ne padron. {{verse|chapter=20|verse=2}}An col temp-là, Nosgnor a l'ha parlà për boca d'Isaia, fieul d'Amos an disend: “Va e gavte toe vestimente 'd tërliss<ref>La paròla dovrà ambelessì(עָרוֹם,<nowiki>'arom) dle vire a peul vorèj dì ''patanù'', ma ansissì a smija mach vorèj dì '' pòch vestì'', valadì dëspojà dle vestimente 'd dzora. Ël termo  עָרוֹם. as treuva '</nowiki>dcò ant ij vërsèt 3 e 4.</ref> e 'dcò le sàndole dai pé!”, e chiel a l'ha fàit parèj, andasend an gir patanù e dëscàuss. {{verse|chapter=20|verse=3}}Pì tard, Nosgnor a l'ha s-ciairì: «Mè servent Isaia a l'ha marcià patanù e dëscàuss ant ij passà tre darié agn. Lolì a l’era na marca e un presagi për Egit e Etiòpia. {{verse|chapter=20|verse=4}}Përparèj ël rè d'Assiria a deporterà via ij përsoné d'Egit e j'esilià 'd Cush, giovo e vej. A-j farà marcé patanù e dëscàuss, tant ij giovo che ij vej, con ël cul dësquatà a onta dl’Egìt. {{verse|chapter=20|verse=5}}E a saran genà da garboj e sbatiment coj che a butavo soa speransa ant l'Etiòpia  e soa fede ant l'Egit. {{verse|chapter=20|verse=6}}A na data mira, coj che a vivo an costa rivera a diran:  ''Varda mach lòn che a l'é rivaje a coj che a j'ero nòstra sorgiss dë speransa, përchè vnèisso a salvene dal rè d'Assiria! Coma farom-ne a scampé nojàutri adess?"''. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Isaia]] 52dv2ty2o36paretguvfiy1hewkms7d 0 4909 37770 30448 2026-05-04T20:14:08Z Dragonòt 119 37770 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Complente|Complente]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Complente/Complente 3|Complente 3]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Complente/Complente 5|Complente 5]]|notes=}} {{chapter|4}} {{TOCright}} [[File:La Bìibia piemontèisa - Complente 4.ogg|thumb|La Bìibia piemontèisa - Complente 4]] = Complente = == 4 == === A parla ‘l profeta === {{verse|chapter=4|verse=1}}Ah! Coma che a l'é vnùi nèir l'òr, e com a l'é vastasse l'òr fin! Le pere pressiose dël leu sant a son sbardlàsse an sël canton ëd tute le stra! {{verse|chapter=4|verse=2}}Ij fieuj ëd Sion, tant pressios, a livel d'òr fin, a son reputà tanme 'd vas ëd tèra, euvra dle man d'un tupiné! {{verse|chapter=4|verse=3}}Fin-a jë siacaj a smon-o la pupa për deje 'l làit ai sò cit; Ma la fija 'd mia gent a l'é vnùita esse grama e sensa cheur parèj djë struss dël desert. {{verse|chapter=4|verse=4}}La lenga dle masnà a l'é tacasse al palà për la sèj: ij cit a ciamavo 'l pan e a j'era pa chi ch' a-j lo dèissa, a fussa mach un bocon. {{verse|chapter=4|verse=5}}Coj ch'a mangiavo 'd proviande dlicà, a son ambelelà, mòrt ëd fam për la stra; coj che a j'ero anlevà ant la pórpra, ora a tombo për le strà an mes ëd la mnis. {{verse|chapter=4|verse=6}}Ël castigh ch’a mérita mé pòpol a l’é stàit pì grand ëd col ëd Sòdoma, ch’a l’era stàit dësblà ant un moment e a j’era gnun ch’a podèissa tireje fòra e salveje<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 19|Génesi 19:24]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=7}}Ij nòstri prinsi a l’avìo la pel pì bianca che la fiòca, pì bianca dël làit. A l'avìo 'l còrp pì reusa dël coral, soa figura ‘d lor a l'era 'd zafir. {{verse|chapter=4|verse=8}}Adess, contut, sò visagi a l'é fasse pì scur dël caluso, as conòsso gnanca pì për le stra; soa pel a l'é sëccasse an sj'òss, a l'é vnùita sùita parèj dël bòsch. {{verse|chapter=4|verse=9}}Ij mòrt dë spa a son ëstàit pì fortunà che ij mòrt për la fam, ch’a son tombà sensa fòrse për mancansa dij frut dij camp. {{verse|chapter=4|verse=10}}Le fomne portà na vira a la misericòrdia, a l'han fin-a fàit cheuse soe masnà: a son servuje da mangé për podèj dzorvive a l’assedi<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 28|Deuteronòmi 28:57]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 3|Esechiel 3:10]].</ref>. {{verse|chapter=4|verse=11}}Adess, contut, Nosgnor a l'ha esaurì sò fot, a l'ha daje 'l gir a soa flin-a anvisca; a l'ha viscà un feu a Sion, che a l'ha mangià soe fondamenta. {{verse|chapter=4|verse=12}}Ij rè dla tèra e tùit coj che a stan an sla tèra a chërdìo pa che d'aversari e 'd nemis a sarìo intrà për le pòrte 'd Gerusalem. {{verse|chapter=4|verse=13}}Epura, a l'é stàit për ij pecà dij sò profeta, për le përversità dij sò sacerdòt che a l'han ësbardlaje an mes al sangh dij giust. {{verse|chapter=4|verse=14}}Costi-sì a ramingavo parèj ëd bòrgno për le stra spòrche 'd sangh, parèj che soe vestimente as podìo pa tochesse. {{verse|chapter=4|verse=15}}La gente a-j crijava contra e a disìa: "Feve an là! A son ampur! Slontaneve! Tocheje pa! "Tùit a son ëscapà, e as n'andasìo passavolant; a l'é disse an tra le gent: A podran mai pì sté a sò pais! {{verse|chapter=4|verse=16}}Nosgnor a l'ha dësperdùje, chiel a l'ha pa pì vardaje an facia; a l'é pa avusse rësguard për ij sacerdòt nì për ij vej. === Ël pòpol d’Israel as lamenta === {{verse|chapter=4|verse=17}}Ij nòsti euj as consumavo për sërché a dzoneus socors dai nòstri aleà, ma nojàutri i spetavo n’agiùt da ‘d nassion ch’a podìo pa giutene. {{verse|chapter=4|verse=18}}Nojàutri i podìo gnanca pì nen andé për le strà sensa trovesse an gran privo për nòstra vita. I disìo: "Nòstra fin a l'é davzin-a; ij nòstri di a son compì! Sicura, i soma a la mira 'd finì”. {{verse|chapter=4|verse=19}}Coj che an andasìo dapress a j'ero pì lest d'òje ant ël cel; a l'han përseguitane an sle montagne, a l'han fane 'd trabucèt ant ël desert. {{verse|chapter=4|verse=20}}Nòst Rè, ch’a l’era nòst respir medésim, a l'é stàit ciapà ant ij sò griseuj. I pensavo che ant la sosta ‘d chiel a l’avrìo podù vive an pas tanme j’àutre nassion del mond! {{verse|chapter=4|verse=21}}Ti, gent d’Edom, ch’it fase gran festa ant la tèra d’Us, it podras esse sicura che 'dcò për ti a-i rivrà 'l càles, it anciocras e it faras vëdde tò esse patanùa. {{verse|chapter=4|verse=22}}Pòpol ëd Sion! Toa punission a vnirà a la fin. Chiel at mandrà pa pì an esili, ma a castijerà toa përversità, fija d'Edom. Dé a dëscoatrà ij tò pecà. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Complente]] 9sphv3k75gxgbj61ykmaoh7cmt7xc35 0 4982 37775 21183 2026-05-04T20:16:10Z Dragonòt 119 37775 wikitext text/x-wiki [[La Bibia piemontèisa/Semantica|Ritorno]] ---- = Sërché Nosgnor = ''"Im sercreve e im trovreve, përchè im sercreve con tut vòst cheur, e mi im lassrai trové. I lo diso mi, ël Signor"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 29|Geremìa 29:13]]). L'espression "sërché Nosgnor" a compariss an tuta la Bibia e soens a pija la fòrma d'un comand adressà al pòpol ëd Dé. Soens ël comand a l'é 'd "serché la pas", "sërché la giustissia", ma apopré un quart ëd le vire 'l comand a l'é 'd "sërché Nosgnor". Sossì a veul nen dì che a l'avìo përdù Nosgnor e ch'a l'avìo da manca d'andé a trovelo. Sò significassion a veul nen dì che a l'avèisso mai conossulo: a j'ero stàit salvà da Chiel e a portavo Sò nòm. A significava che, combin che lor a j'ero 'l pòpol ëd Dé, la presensa e la realità 'd Dè a l'era nen evidenta. A l'avìo da concentresse an Chiel; a l'avìo da serché Dé ant soa vita 'd lor e sò culto. Serché Dé a significa orientesse anvers Dé e steje dapress, e pa nen d'àutre còse. esxdjqhtlglirb0shll1hhwrwtv4mgf 0 4991 37764 34351 2026-05-04T20:11:10Z Dragonòt 119 37764 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache|Ij lìber dle Crònache]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache21|2 Crònache 21]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache23|2 Crònache 23]]|notes=}} {{chapter|21}} [[Figura:La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 22.ogg|miniatura|La Bìbia piemontèisa - 2 Crònache 22]] {{TOCright}} == 22 == === Acasìa a regna an Giuda === {{verse|chapter=22|verse=1}}Anlora la gent ëd Gerusalem a l'ha proclamà rè a sò pòst ël fieul pì cit ëd Jeoram, valadì: Acasìa, përchè tuti coj pì vej a j'ero stàit massà da la banda ch'a l'era intrà con j'Arab ant ël campament. A l'é parèj che Acasìa fieul ëd Jeoram a l'é vnùit esse rè. {{verse|chapter=22|verse=2}}Acasìa a l'avìa vintedoi agn cora che a l'é dventà rè 'd Giuda e a l'ha regnà n'ann sol a Gerusalem. Soa mare a l'era Atalia, la novoda d'Omri. {{verse|chapter=22|verse=3}}Ëdcò Acasìa a l'ha seguità ‘l cativ esempi dla dinastìa d'Acab, përchè soa mare a l'ha daje ‘d consej d'empietà.{{verse|chapter=22|verse=4}}A l'ha fàit lòn ch’a l’é mal a j'euj dël Signor, giusta coma a fasìo coj dla famija d'Acab. Lor a son fin-a dventà ij sò consijé apress ëd la mòrt ëd sò pare, lòn ch’a l'ha portalo a soa ruin-a. {{verse|chapter=22|verse=5}}Dasendje da ment ai consèj ëd costissì, Acasìa a l’é giontasse a Ioram, ël fieul ëd Rè Acab d’Israel, an soa guèra contra 'd Casael ëd Siria, an Ramot ëd Ghilead. {{verse|chapter=22|verse=6}}Cand che j’Aramé a l'han ferì Ioram an bataja, chiel a l'é tornass-ne a Iesrel, për curesse da le ferìe ch'a l'avìa arseivù dai Sirian a Ramot ant ël moment che a l'era stàit batù contra Casael d'Aram. Acasìa, fieul dël rè Jeoram ëd Giuda, a l'é vnùit giù a visité Ioram, fieul d'Acab, a Iesrel, përchè chiel-sì a l'era stàit ferì<ref>Ebr. “përchè ch'a l'era malavi".</ref>. {{verse|chapter=22|verse=7}}A l'é staita, contut, la volontà 'd Dé che Acasìa, për soa ruin-a, a 'ndèissa da Ioram. An efet, cand ch’a l'é rivà, a l'é surtì con Ioram contra 'd Ieu, fieul ëd Nimsi, che 'l Signor a l'avìa consacrà për dësblé la dinastìa d'Acab. {{verse|chapter=22|verse=8}}Antramentre che Ieu a fasìa giustissia dla famija d'Acab, a l'ha 'dcò trovà ij cap ëd Giuda e ij novod d'Acasìa, sò servitor, e a l'ha massaje. {{verse|chapter=22|verse=9}}Chiel a l'ha peui ancora fàit sërché Acasìa, che a l'han trovà stërmà an Samaria. A l'han portalo da Ieu, ch’a l'ha falo massé. Ma a l'han sotralo, përchè a disìo: “A l'é fieul ëd Ieosafat che a l'ha arsërcà Nosgnor con tut sò cheur”. Ma gnun dij mèmber ch’a j’ero dzorvivù dla famija d’Acasìa a l’era bon a governé ‘l regn. === La regin-a Atalia a governa Giuda === {{verse|chapter=22|verse=10}}Cora che Atalia, mare d'Acasìa, a l'ha vëddù che a l'era mòrtie sò fieul, chila a l'é proponusse dë sterminé tuta la dissendensa dla famija real ëd Giuda. {{verse|chapter=22|verse=11}}Ma Jeosabeat, fija 'd Rè Jeoram, a l'ha ciapà Joas fieul d'Acasia e a l'ha stërmalo, an gavandlo da la rimanensa dij dissendent reaj destinà a la mòrt. Chila ansema a la bàila, a l'ha falo intré ant la stansia da let e parèj che Jeosabeat, fija 'd rè Jeoram e fomna dël sacerdòt Jehoiadà e che a l'era 'dcò la seure d'Acasìa, a l'ha salvà Joas da Atalia, che për lòn a l'ha pa falo massé. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Cronache]] tk7pyv4ej0z7z2zjry18slj5yvds40z 0 5009 37769 33838 2026-05-04T20:13:35Z Dragonòt 119 37769 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 11|2 Rè 11]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 13|2 Rè 13]]|notes=}} {{chapter|12}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 12.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 12]] = 2 Rè = == 12 == === Joas a fà rangé ‘l Templi === {{verse|chapter=11|verse=11:21}}Joas a l'avìa set agn cora che a l'é stàit proclamà rè. {{verse|chapter=12|verse=1}}Joas a l’é anandiasse a regné an Giuda ant ël sétim ann dël regn ëd rè Ieu an Israel. A l’ha regnà quarant’ agn an Gerusalem. Soa mare as ciamava Zibia e a l'era 'd Beer-Seba. {{verse|chapter=12|verse=2}}Për tuta soa vita Joas a l’ha fàit lòn che Nosgnor a-j pias përchè ‘l sacerdòt Jehoiadà a lo guidava. {{verse|chapter=12|verse=3}}Malgré lòn, chiel ha pa fàit dësblé ij santuari pagan e ‘l pòpol a ‘ndasìa anans ambelelà a smon-e ‘d sacrifissi e a brusé d’ancens. {{verse|chapter=12|verse=4}}Un di Joas a l’ha dije ai sacerdòt: “Mi 'v buto a disposission tut ël dné sacrà che a sia stàit portà al Templi dël Signor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 30|Surtìa 30:11-16]].</ref>, comprèisa la coleta dl'argent për sò dësangagi, ël dné arseivù da coj che a l'han fàit ëd vot e tut l'argent che 'l pòpol a versa spòtich për contribuì al Templi 'd Nosgnor. {{verse|chapter=12|verse=5}}Ij sacerdòt a dovrìo arsèive ij dné che a l'han da manca, mincadun da sò conossent e con lòn rangé tùit ij darmagi che a dovèisso dëscoverté ant ël templi”. {{verse|chapter=12|verse=6}}Ma ant l’ann ch’a fà vintetré dël regn ëd Rè Joas ij sacerdòt a l'avìo pa 'ncora rëstaurà ij maleur dël templi. {{verse|chapter=12|verse=7}}Përparèj che rè Joas a l'ha convocà 'l gran sacerdòt Jehoiadà con j'àutri sacerdòt, e a l'ha dije: “Për che motiv l'eve pa anco' rangià ij darmage dël Templi? D'adess anans, i pijereve pa pì l'argent da vòsti mansé, ma i lo consignereve drit për restauré 'l Templi”. {{verse|chapter=12|verse=8}}Parèj ij sacerdòt a l'ha consentì ‘d pa pì arsèive 'd dné dal pòpol e d'arlevé an soa personal rësponsabilità 'l restaur dël Templi. {{verse|chapter=12|verse=9}}Peui ël gran sacerdòt Jehoiadà a l'ha ciapà na gròssa cavagna e a l'ha faje un përtus ant ël covercc. A l'ha posissionala aranda dl'autar, an sla drita 'd chi a intrava ant ël Templi ëd Nosgnor. Ij sacerdòt guardian ëd la seuja a fasìo buté andrinta tùit ij sòld portà al Templi dël Signor. {{verse|chapter=12|verse=10}}Cora che a vedìo che ant la cavagna a-i j'era motobin d'arzan, a-i vnisìa ël secretari real, ansema con ël gran sacerdòt, che a lo arportavo con ëd vërghe, an contand ël dné trovà ant ël Templi ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=12|verse=11}}Costi-sì a consignavo l'argent controlà ant le man dij supervisor ëd le costrussion dël templ. A vnisìa peui distribuì ai minusié e ai carpentié che a travajavo ant ël Templi dël Signor, {{verse|chapter=12|verse=12}}parèj com ai murador e ai picapere, ai fornitor ëd boscamenta e 'd pere da taj për rangé ij dani dël Templi dël Signor, a la finitiva: tut lòn che a podìa vnì a taj për restauré ‘l Templi ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=12|verse=13}}Ma con ël dné portà al Templ ëd Nosgnor a dovìo pa fesse nì cope d'argent, nì strument ëd mùsica, nì cotèj, nì bassin, nì trombe, ant na paròla gnun asi d'òr o d'argent. {{verse|chapter=12|verse=14}}Ij sòld a j'ero dàit a j'esecutor dij travaj che a lo dovravo mach për restauré 'l Templi. {{verse|chapter=12|verse=15}}Coj che a l'avìo la rësponsabilità dël dné për déilo a j'esecutor dij travaj a dovìo pa rend-ne cont, përchè 'dcò mach soa condòta a ispirava fiusa. {{verse|chapter=12|verse=16}}Ij sòld dij sacrifissi për ij delit e për ël pecà a j'ero pa destinà al Templi, ma lassà ai sacerdòt<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levìtich/Levìtich 7|Levìtich 7:7]].</ref>. === La fin dël regn ëd Joas === {{verse|chapter=12|verse=17}}An col temp rè Casael d'Aram a l'ha tacà Gath e conquistala. Anlora Casael a l'ha pensà 'd taché ‘dcò Gerusalem. {{verse|chapter=12|verse=18}}Joas rè 'd Giuda a l'ha pijàit tuti j'asi sacrà da Giosafat, Ieoram e Acasia, ij rè 'd Giuda, e coj consacrà da chiel midem, ansema con tut l'òr trovà ant ij tesòr dël Templi e dël palass real: e a l'ha mandà tut sòn a Casael rè d'Aram, che parèj a l'é slontanasse da Gerusalem. {{verse|chapter=12|verse=19}}J'àutre gesta ëd Joas e tut lòn che a l'ha fàit as treuvo contà ‘nt ël lìber dij Fàit dij rè 'd Giuda. {{verse|chapter=12|verse=20}}J’ufissiaj ‘d Joas a l'han conspirà contra 'd chiel e a l’han massalo a Bet-Milo, ant la cala vers Sila. {{verse|chapter=12|verse=21}}Iosabad fieul ëd Simeat e Iosabad fieul ëd Somer, ij sò ufissiaj a l'han frapalo e chiel a l'é mòrt. A l'han sotralo con ij sò cé ant la sità 'd David. A sò pòst Amasia a l'é dventà rè. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] ewgtoebww59lv9ev1ussw2df1oa8z7j