Wikisource pmswikisource https://pms.wikisource.org/wiki/Intrada MediaWiki 1.47.0-wmf.7 first-letter Media Special Discussion Utent Ciaciarade Wikisource Discussion ant sla Wikisource Figura Discussion dla figura MediaWiki Discussion dla MediaWiki Stamp Discussion dlë stamp Agiut Discussion ant sl'agiut Categorìa Discussion ant sla categorìa Pàgina Discussion ëd la pàgina Tàula Discussion ëd la tàula TimedText TimedText talk Modulo Discussioni modulo Evento Discussioni evento 0 539 37949 25994 2026-06-18T08:00:32Z Dragonòt 119 37949 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/At|J'At dj'Apòstoj]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/At/At 25|At 25]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 27|At 27]] | notes = }} {{chapter|26}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - At 26.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - At 26]] == 26 == === Difèisa ‘d Pàul dë 'dnans d'Agrippa === {{verse|chapter=26|verse=1}}Anlora Agrippa, adressand-se a Pàul, a l’ha dije: “T’é consentì ‘d parlé për ti”. Pàul a l’ha àussà la man e a l’ha parlà parèj për soa difèisa: {{verse|chapter=26|verse=2}}“Rè Agrippa! I’m considero fortunà d’avèj da rësponde ancheuj dë 'dnans ëd ti ëd tute le còse ch’i na son acusà dai Giudé, {{verse|chapter=26|verse=3}}dzurtut përchè i sai ch’it conòsse bin tute le costume e le chestion ch’a-i é tra ij Giudé. It prego, donca, dë scoteme con passiensa. {{verse|chapter=26|verse=4}}Tùit ij Giudé a san cola ch’a l’é stàita mia vita da giovo, coma ch’i l’hai vivù an prinsipi an mes a mia nassion a Gerusalem. {{verse|chapter=26|verse=5}}Lor am conòsso da sèmper e a peudo testimonié, s’a veulo, che mi i vivìa com un Farisé<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 23|At 23:6;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Filipeis/Filipeis 3|Filipèis 3:5]].</ref>, ël grup pì strèit ch’a-i sìa ‘d nòstra religion. {{verse|chapter=26|verse=6}}E se adess a l’han portame an giudissi, a l’é për la speransa an la promëssa che Nosgnor a l’ha fàit ai nòstri antich, {{verse|chapter=26|verse=7}}ch’a l’é la promëssa ch’a l’é stàita fàita a nòstre dódes tribù, ch’a servo Nosgnor an permanensa neuit e dì. Rè Agrippa! A l’é për cola speransa-lì ch’i son acusà dai Giudé! {{verse|chapter=26|verse=8}}Përchè ch’i l’avrìe ‘d trové incredìbil che Nosgnor a peuda fé arsussité dij mòrt? {{verse|chapter=26|verse=9}}A l’é vera che, për mia part, a-i era ‘n temp ch’i chërdìa ch’i l’avèissa ‘l dover ëd combate a tuta fòrsa ‘l nòm ëd Gesù ‘d Nasaret. {{verse|chapter=26|verse=10}}A l’é pròpi lòn ch’i fasìa a Gesusalem: dòp d’avèjne arseivù l’autorità dai gran sacerdòt, i l’hai fàit përzoné tanti dël pòpol sant<ref>O “tanti sant”.</ref>, e fin-a i dasìa mè aprovassion cand ch’a-j fasìo meuire. {{verse|chapter=26|verse=11}}Tante vire i-j fasìa castighé ant le sinagòghe për forseje a arneghé Gesù. La gran rabia ch’i l’avìa contra ‘d lor am portava a përseguiteje fin-a an ëd sità forëstere<ref>26:9-11 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 8|At 8:3]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 22|22:4-5]].</ref>. {{verse|chapter=26|verse=12}}Rè Agrippa! Ant n’ocasion ch’i andasìa a Damàsch, donca, con ël mandà e pien podej arseivù dai gran sacerdòt, {{verse|chapter=26|verse=13}}për stra, an pien mesdì i l’hai vëddù na lus dal cél, pì ciàira che ‘l sol, ch’a lusìa tut dantorn ëd mi e dantorn a coj ch’a j’ero për stra ansem a mi. {{verse|chapter=26|verse=14}}Tùit i soma cascà a tèra e i l’hai sentì na vos ch’am parlava ant la lenga dij Giudé e ch’a disìa: ‘Sàul, Sàul, për còs é-lo ch 'it më përsèguite? A l’é pròpi inùtil për ti d’arvirete contra j’ujon<ref>Ëd combate contra mè volèj. </ref>!’. {{verse|chapter=26|verse=15}}Anlora i l’hai dit: ‘Chi ses-to, Signor?’. E ‘l Signor a l’ha rëspondume: ‘I son Gesù, col ch’it përseguite. {{verse|chapter=26|verse=16}}Ma adess àuss-te, tente sù an pé, përchè a l’è për lòn ch’i son comparite, për destinete a d’esse servitor e testimòni, tant ëd le còse ch’it l’has vëddù, che dle còse che mi ancora it farai vëdde. {{verse|chapter=26|verse=17}}Mi it libererai tant da tò pòpol midem che da le nassion pagan-e. Vera, it mando da lor, {{verse|chapter=26|verse=18}}përchè ch’a doverto j’euj e ch’a sìo convertì dal top a la lus, e dal podej ëd Sàtana a Nosgnor, e ch’arsèivo la remission dij sò pecà e soa part d’ardità ansem a coj ch’a son santificà<ref>Ël pòpol  che Nosgnor a l’ha arservasse. </ref> për ël mojen dla fede an mi'. {{verse|chapter=26|verse=19}}Rè Agrippa! A costa vision dël cél i l’hai nen faje resistensa, {{verse|chapter=26|verse=20}}ma i l’hai nunsià, prima a coj ch’a j’ero a Damasch<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 9|At 9:20]].</ref>, peui a Gerusalem<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 9|At 9:28-29]].</ref>, peui për tut ël pais ëd la Giudea, e a la fin ai pagan, ch’as arpentisso e ch’as convertisso a Nosgnor, fasend ij frut che dla conversion a na son la preuva. {{verse|chapter=26|verse=21}}Sto-sì a l’é precis ël motiv për che ij Giudé a l’han ciapame ant ël Templi e ch’i vorìo masseme. {{verse|chapter=26|verse=22}}Ma con l’agiùt ch’i l’hai arseivù da Nosgnor, i son viv fin a ancheuj e i rendo testimoniansa dë 'dnans ëd tuti, pcit e grand. I diso gnente ‘d pì ‘d lòn ch’ij profeta e Mosè a l’han nunsìa ch’a sarìa rivaje, {{verse|chapter=26|verse=23}}l’é a d’ che ‘l Mëssìa a l’avrìa da patì e ch’a sarìa stàit ël prim a arsussité d’an tra ij mòrt<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 15|1 Corint 15:20.]]</ref> e ch’a l’avrìa portà la lus tant al pòpol dij Giudé che a le nassion pagan-e<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 42|Isaia 42:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 49|49:6]].</ref>”. {{verse|chapter=26|verse=24}}E com a parlava parèj për soa difèisa, Festo a l’ha crijà: “Pàul, ti ‘t l’has përdù la rason! Tò gran savèj ëd létere a l’ha fate dventé mat!”. {{verse|chapter=26|verse=25}}Pàul a l’ha rësponduje: “I son nen andàit mat, ilustrissim Festo. Bin al contrari: l diso paròle ‘d vrità e ‘d saviëssa. {{verse|chapter=26|verse=26}}Le còse ch’i diso a son bin conossùe dal rè. I parlo s-cet dë 'dnans ëd chiel<ref>O “liberament”.</ref> përchè i peudo nen chërdje ch’ij fàit ch’im n’arferisso a sio scapaje da l’atension, përchè lolì a l’é nen fasse ant un canton. {{verse|chapter=26|verse=27}}Rè Agrippa! Chërdes-to ai profeta? I sai ch’it jë chërde! {{verse|chapter=26|verse=28}}E Agrippa a l’ha rësponduje a Pàul: “A manca pòch ch’it më përsuade a dventé ‘n cristian!<ref>O “Chërdes-to ch’it ëm peude përsuade a dventé ‘n cristian csì tòst?”.</ref>”!” {{verse|chapter=26|verse=29}}Pàul a l’ha replicaje: “Se mach Nosgnor a volèissa che tòst o tard, nen mach ti, ma tuti coj ch’a më scoto ancheuj a dventèisso tanme ch’i son mi, ma sensa le caden-e ch’i pòrto!”. {{verse|chapter=26|verse=30}}Finì che Pàul a l’avìa ëd dì cole còse-lì, ël rè a l’é aussasse, ansem al governator, a Bereniss e coj ch’a j’ero astà con lor. {{verse|chapter=26|verse=31}}Cand ch’a son artirasse da part, a l’han conferì tra ‘d lor, e a l’han dit: “Col òm a l’ha fàit gnente ch’a mérita la pen-a ‘d mòrt o la përzon". {{verse|chapter=26|verse=32}}E Agrippa a l’ha dit a Festo: “Col òm a podìa bin esse liberà s’a l’avèissa nen apelasse a l’imperator”. == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:At]] p1knmuz8e18crwyjqs5ugx783e5tp6a 0 1087 37951 31344 2026-06-18T08:01:34Z Dragonòt 119 37951 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Naum|Nàum]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Naum/Naum 2|Nàum 2]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Abacuc/Abacuc 1|Abacuch 1]]|notes=}} {{chapter|3}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Naum 3.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Naum 3]] == 3 == === Ël giudissi ‘d Nosgnor contra 'd Ninive === {{verse|chapter=3|verse=1}}Trist a la sità sanghinaria, tuta na busiardarìa e pien-a ‘d rapin-e, ch’a chita pa 'd lassesse darera le vìtime ‘d sò malfé. {{verse|chapter=3|verse=2}}Sente soe siflade ‘d foèt, rabel ëd roe e tërpigné ‘d cavaj. {{verse|chapter=3|verse=3}}Sivalié boronant, bërluse dë spa, ciairòr ëd lanse, ferì an bon nùmer, baron ëd mòrt, cadàver sensa fin: an s'ëd cadàver as peul fin-a antruchesse! {{verse|chapter=3|verse=4}}Ninive, la gran meretris, për soa blëssa e për soe art ëd mascarìa a l’é na magistra d’anciarm! {{verse|chapter=3|verse=5}}Soe mascarìe chila a-j mostra a tùit e a anciarma tute le nassion! {{verse|chapter=3|verse=6}}A l’é për lòn ch’i son dventà tò nemis! I lo diso mi, ël Signor ëd l’Univers. I t’ausserai le veste fin-a an sla facia, i mostrerai a le nassion toa nudità, ai regn toe vërgògne. It camperai a còl dë mnis, i të svërgognerai, it butrai a la dëspresia. {{verse|chapter=3|verse=7}}Antlora tuti coj ch’at vëdran as dëstorneran da ti. A diran: ‘Ninive a l’é restà vastà, chi ch’a n’avrà compassion? Andoa ch’as podrà trovesse col ch’a la consóla?’. === L’esempi ‘d Tebe === {{verse|chapter=3|verse=8}}Penses-to, Ninive, ch’it ses mej ëd Tebe, sità butà an tra ij canaj dël Nil? A l’é guernà dal fium tut d'antorn a chila, ël mar për rampar e j’eve për bastija. {{verse|chapter=3|verse=9}}L’Etiòpia e l’Egit a-j dasìo na fòrsa sensa limit. La nassion ëd Put e Libia a j’ero an tra ij sò aleà. {{verse|chapter=3|verse=10}}Pura, ‘dcò chila a l’é stàita deportà e a l’é andasne përzonera. Ëdcò soe masnà a son ëstàite fàite a tòch a le crosiere ‘d tute le stra; e dzora dij sò nòbij a l’han campà le sòrt, e tùit ij sò grand a son ëstàit gropà con ëd caden-e. {{verse|chapter=3|verse=11}}Ëdcò ti, Ninive, it beivras fin-a a la rasa e it sentiras manché; ‘dcò ti it dovras sërchete na sosta contra ‘l nemis. {{verse|chapter=3|verse=12}}Tute toe fortësse a tomberan. A saran dvorà tanme ij fi mur ch’a crovo ant la boca ‘d coj ch’a në sopato j’erbo. {{verse|chapter=3|verse=13}}Dintra 'd ti, për trope a-i son mach ëd fomnëtte. Le pòrte ‘d tò pais, Ninive, as doverto, tute slargà al nemis; ël feu as mangia toe bare. {{verse|chapter=3|verse=14}}Pront-te për l’assedi! Anmagasin-a d’eva! Fà pì fòrte toe difèise! Và a pisté la màuta e ampàstje ‘d mon për arparé le muraje. {{verse|chapter=3|verse=15}}Ma ‘l feu at divorerà, la spa at craserà. Ël nemis at mangerà viva tanme j’aliòstre ch’a divoro tùt lòn ch’a vëddo. A-i sarà pì gnun-a manera dë scapé, bele s’it multiplicheras tanme dij scòp d’aliòstre. {{verse|chapter=3|verse=16}}Ij tò mërcandin a son moltiplicasse fin-a a rivé al nùmer ëd le stèile, ma tanme në scòp ëd sautamartin, lor a dëspeujo la tèra e as në vòlo via. {{verse|chapter=3|verse=17}}Ij tò funsionari a j’ero ‘dcò numeros tanme cravëtte ch’as ambaron-o quacià ant le ronze cand che le giornà a son frèide. Ma tanme j’aliòstre ch’as në vòlo via cand che ‘l sol as leva, lor a dëspiego soe ale e as në vòlo via. A son partìe, gnun a sà andova. === Plenta da mòrt === {{verse|chapter=3|verse=18}}Rè d’Assur! Maleur! Coma ch’a son andurmisse ij tò bërgé! Ij tò prinsi as arlamo! Toa gent <ref>O “armeja”.</ref>a l’é sbardlà an sle montagne, e gnun a podrà pa pì buteje ansema. {{verse|chapter=3|verse=19}}A-i é pa ‘d socors për toa ferìa! Toa piaga a l’é sensa socors. Tuti coj ch’a sentiran ëd toe neuve a s-ciopateran le man për ti. Forse che toa gramissia a l’é pa sversasse sensa treva ansima a cheidun? == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Naum]] glkzs412hfbkr1v9q667cfmnzocha5w 0 1250 37950 33207 2026-06-18T08:01:11Z Dragonòt 119 37950 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Samuel|Prim e scond lìber ëd Samuel]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 22|2 Samuel 22]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 24|2 Samuel 24]]|notes=}} {{chapter|23}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 23.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Samuel 23]] = 2 Samuel = == 23 == === Le paròle ùltime ‘d David === {{verse|chapter=23|verse=1}}Coste-sì a son le paròle ùltime ‘d Dàvid. “Oràcol ëd Dàvid, fieul ëd Iesse, oràcol ëd l’òm elevà al gré pì àut, che ‘l Dé ‘d Giacòb a l’ha consacrà <ref>O: “onzù”.</ref> e ch’a l’é ‘l compositor dij salm che Israel tant a-j pias ëd canté<ref>O: “l’agreàbil cantor d’Israel”.</ref>. {{verse|chapter=23|verse=2}}A l’é lë Spìrit ëd Nosgnor ch’a parla an mi; soe paròle a seurto da mia boca<ref>O: “a son dzora 'd mia lenga”.</ref>. {{verse|chapter=23|verse=3}}A l’ha dilo ‘l Dé d’Israel, la Ròca d’Israel ch’a l’ha parlame: “Se col ch’a goerna a l’é giust, s’a goerna con timor ëd Dé, {{verse|chapter=23|verse=4}}anlora col-lì a sarà luminos coma ij ragg dël sol ch’a së spantio a primalba, coma na matin sensa nìvole, coma col ësplendrior che, passà la pieuva, a fà chërse l’erba dla tèra. {{verse|chapter=23|verse=5}}Nosgnor a l’ha sernù mi e mia famija parèj ch’a vnèissa esse na dinastìa. A l’ha siglà con mi n’aleansa eterna. L’acòrd ch’a conten a l’é rangià e garantì precis: a sicura mia stabilità e ‘l bon ésit ëd lòn ch’i buto man ëd fé. {{verse|chapter=23|verse=6}}Coj ch’a rispeto nen Nosgnor<ref>O: “ij sensa-Dé”.</ref>, nopà, a son tanme ‘d card servaj ch’as campo via: për motiv ëd soe spin-e a-i é gnun ch’a-j toca con le man. {{verse|chapter=23|verse=7}}A venta dovré n’utiss ëd fèr për tajeje, peui a ven-o dël tut brusà dal feu”. === Ij pì vajant guerié ‘d David === {{verse|chapter=23|verse=8}}Costi-sì a son ij nòm dij pì vajant guerié ‘d David: Iasobeam, ël Cacmonita, ëdcò ciamà Adino l’Esnita, un dij pì vajant guerié, che 'nt n’atach sol a l’ha dovrà soa lansa për massé eutzent guerié nemis. {{verse|chapter=23|verse=9}}A-i era peui Eleasar, fieul ëd Dodo, un dël clan d’Acoca, un dij tre vajant ëd David. Un bel di che coj ëd David a j’ero anfiltrasse an tra ij Filisté, costi-sì a son butasse ansema për combatje pròpi cand che l’antrega armeja d’Israel a l’era scapà vìa. {{verse|chapter=23|verse=10}}Contut, Eleasar a l’é restà ferm e a l’ha massà ‘d Filisté fin-a a che soa man a l’é stàita tròp ëstraca për levé soa spa, e an col di-lì Nosgnor a l’ha daje na vitòria strasordinaria. La tropa israelita a l’é tornà andré mach për cheuje ‘l botin. {{verse|chapter=23|verse=11}}A-i era peuj Siama, fieul ëd Ague, da Aror. Na vira ij Filisté a j’ero rassemblasse a Lechi e a l’avìo atacà j’Israelita 'nt un camp pien ëd lentìe. {{verse|chapter=23|verse=12}}L’armeja israelita a l’era scapà via, {{verse|chapter=23|verse=13}} ma Siama a l’é piantasse an mes a col camp, a l’ha dësfendulo e a l’ha butà an dërota ij Filisté. La vitòria ch’a l’ha daje Nosgnor a l’é dcò stàita strasordinaria. Un bel di, ant ël temp ëd l’archeuita, costi Tre, ch’a j’ero dij prinsipaj vajant, a son andàit a trové David ch’a l’era stërmasse 'nt la balma d’Adulam, antramentre che na squadra ‘d Filisté a l’era acampà 'nt la comba dij Refaita. {{verse|chapter=23|verse=14}}David a vivìa an col arfugi fortificà, e a Betlem a-i jë stasìa na guarnigion dij Filisté, {{verse|chapter=23|verse=15}}David, tutun, a l’avìa anvìa d’eva bon-a, e a l’ha sclamà: “Se cheidun mach am dèissa da bèive, che ‘d gust i beivria l’eva dla sisterna ch’a-i é a l’intrada ‘d Betlem!”. {{verse|chapter=23|verse=16}}Anlora coj Tre eròi, passand an mes dël campament dij Filisté, a son andàit a tiré d’eva a la sisterna dl’intrada ‘d Betlem e a l’han smonùjla a David. Tutun, chiel a l’ha pa vorsùine bèive e a l’ha spatarala për tèra, fasend-ne n’oferta a Nosgnor. {{verse|chapter=23|verse=17}}Antramentre a disìa: “Che Dé am varda ‘d bèivla! St’eva a l’é pressiosa tanme ‘l sangh ëd costi òm ch’a son andàit a pijela a l'arzigh ëd soa vita. David, donch, a l’ha pa vorsù bèivne. Sossì a l’é lòn ch’a l’han fàit coj tre eròi. === Ij tranta òm vajant ëd David === {{verse|chapter=23|verse=18}}Abisai, frel ëd Ioab e fieul ëd Zeruia, a l’era cap dij Tranta. Un di, a colp ëd lansa, a l’ha massà terzent guerié nemis ant na sola bataja. A l’era tant për d’amprèise parèj ch’a l’é vnù tant famos che coj Tre, {{verse|chapter=23|verse=19}}Abisai a l’era ‘l pì famos dij Tranta, contut chiel a fussa pa un dij Tre. {{verse|chapter=23|verse=20}}A-i era ‘dcò Benaia, da Cabtsel, fieul dël grand guerié Ioiada, e che l’avìa fàit vàire prodësse. A l’ha massà doi fieuj d’Ariel ëd Moab e, ant un di ‘d fiòca, a l’é calà 'nt na sisterna për massé un leon. {{verse|chapter=23|verse=21}}Na vòta, armà mach d'un baròt, a l’ha massà ‘dcò n’Egissian ch’a l’era n’omnasson. L’Egissian a portava na gròssa lansa. Benaia a l’ha ambrancaje cola lansa da la man e a l’ha massalo pròpi con cola-lì. {{verse|chapter=23|verse=22}}D’amprèise coma ste-sì a l’han rendù Benaia, fieul ëd Ioiada autërtant famos ëd coj tre guerié vajant. {{verse|chapter=23|verse=23}}Chiel a l’é stàit considerà da pì che tùit ij Tranta, contut che chiel a sia mai stàit a l’autëssa dj’àutri tre. David a l’ha conferije ël comand ëd la vardia real. {{verse|chapter=23|verse=24}}Ant ël grup dij tranta a-i era: Asael, frel ëd Ioab; Elcanan, fieul ëd Dodo, Betlemita; {{verse|chapter=23|verse=25}}Samot d’Aror; Elca, ëdcò d’Aror; {{verse|chapter=23|verse=26}}Cheles, ël Pelonita; Mira, fieul d’Iches, da Tecoa; {{verse|chapter=23|verse=27}}Abieser, d’Anatot; Sibecai, Cusatita; {{verse|chapter=23|verse=28}}Salmon, d’Acoach; Marai, da Netofa; {{verse|chapter=23|verse=29}}Cheleb, fieul ëd Baana, da Netofa; Itai, fieul ëd Ribai, da Guibai ‘d Beniamin; {{verse|chapter=23|verse=30}}Benaia, da Piraton; Curai, dal torent ëd Gas; {{verse|chapter=23|verse=31}}Abi-Albon, l’Arbatita; Asmavet, da Bacurim; {{verse|chapter=23|verse=32}}Eliacba, da Salbon; ij fieuj ëd Iasen; Ionatan, {{verse|chapter=23|verse=33}}fieul ëd Sagué l'Ararita; Achiam, fieul ëd Sacar l'Ararita; {{verse|chapter=23|verse=34}}Elifal fieul d'Ur, ël Macatita; Eliam fieul d’Achitofel, da Ghilo; {{verse|chapter=23|verse=35}}Chesro, da Carmel; Parai d’Arab; {{verse|chapter=23|verse=36}}Igal, fieul ëd Natan, da Sobà; Bani, da la tribù ‘d Gad; {{verse|chapter=23|verse=37}}Selech, l’Amonita, Narai ‘d Beròt, scudié ‘d Ioab, fieul ëd Zeruia; Ira, da Istir; Gareb, da Iatir; Uria, l'Hitita. An tut a j’ero trantesset. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Samuel]] iyu1whs7j2wolv97f1eq3imbrqwsuk4 0 2368 37953 34113 2026-06-18T08:02:22Z Dragonòt 119 37953 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 9|Giosuè 9]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 11|Giosuè 11]]|notes=}} {{chapter|10}} {{TOCright}} = Giosuè = [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 10.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 10]] == 10 == === Israel a buta ‘n derota na coalission amorita === {{verse|chapter=10|verse=1}}Ël rè ‘d Gerusalem, Adoni-Zedech, a l’era vnùit a savèj che Giosuè a l’avìa conquistà Ai e fàita andé ras a tèra, e ch’a l’avìa tratà costa sità e sò rè l’istess coma ch’a l’avìa fàit con Gérico e sò rè. A l’era dcò stàit anformà che la gent ëd Ghibeon a l’avìa fàit un tratà ‘d pas con j’Israelita e che ora a vivìo an mes ëd lor. {{verse|chapter=10|verse=2}}Ghibeon a l’era na sità gròssa, amportanta tanme na capital real; a l’era pì granda che Ai, e tùit ij sò òm a j’ero ‘d soldà vajant. Për lòn, a Gerusalem a l’era spantiasse në sparm gròss. {{verse|chapter=10|verse=3}}Anlora Adoni-Zedech a l'ha mandà 'd mëssagé a Oram, rè d'Ebron, a Piram rè ëd Iarmut, a Iafia rè ëd Lachis, e a Debir rè d'Eglon {{verse|chapter=10|verse=4}}për feje costa arcesta: “Vnìme an agiut. I tacheroma la gent ëd Ghibeon, përchè a son aleasse con Giosuè e j'Israelita”. {{verse|chapter=10|verse=5}}Parèj costi sinch rè amorita 'd Gerusalem, Ebron, Iarmut, Lachis e Eglon a son aleasse, e con ij sò soldà a l'han marcià contra 'd Ghibeon e a l'han assediala. {{verse|chapter=10|verse=6}}Anlora ij Gabaonita a l’han mandà 'd nunsi a Giosuè ch’a l’avìa butà ‘l camp a Ghilgal për dije: “Nojàutri i soma ij tò aleà; bandón-ne pa! Ven dun-a an nòst agiut e sàlv-ne përchè a son aleasse contra ‘d nojàutri tuit ij rè amorita dla Montagna!”. {{verse|chapter=10|verse=7}}Parèj, Giosuè a l’é partì da Ghilgal con ij sò mej guerié e con tuta soa armeja. {{verse|chapter=10|verse=8}}Nosgnor a l’ha dije a Giosuè: “Gnun-e tëmme ‘d lor, përchè mi i-j darai an man. Gnun at podrà arziste”. {{verse|chapter=10|verse=9}}Apress d’avèj marcià tuta la neuit da Ghilgal, Giosuè a l’ha tacà j’Amorita a l’amprovista. {{verse|chapter=10|verse=10}}Dë 'dnans a Israel, ël Signor a l’ha faje scapé e a Ghibeon j’Israelita a l’han dël tut butaje an derota. A l’han daje dapress fin-a a la cala 'd Bet-Coron sensa deje treva fin-a a le sità 'd Macheda e Aseca. {{verse|chapter=10|verse=11}}Ant ël moment che j'Amorita a scapavo arlongh dla cala 'd Bet-Coron, Nosgnor a l'ha fàit tombé dzora 'd lor ëd grele 'd tempesta gròsse com ëd pere, fin-a ch’a son rivà a Aseca. La tempesta a l'ha massane pì che la spa dj'Israelita. {{verse|chapter=10|verse=12}}An col di, ant ël moment che 'l Signor a l'ha daje a Israel la vitòria an sj'Amorita, Giosuè a l'é adressasse a Nosgnor e, an presensa dël pòpol a l'ha crijà: “Sol, fërmte dzora 'd Ghibeon! E ti lun-a an sla comba d'Aialon!”. {{verse|chapter=10|verse=13}}E 'l sol a l'é fërmasse, la lun-a a l'é restà fërma mentre che ‘l pòpol a l’ha castijà ij sò nemis. Tut sossì a lo dis ël ''Lìber dël Giust''<ref>Ël ròtol ëd bergamin-a ciamà “Ël lìber dël Giust” a l’era probàbil n’arcòlta ‘d canson e d’orassion (cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 1|2 Samuel 1:18]]) ch’a l’é pa stàit preservà. As peul ëdcò ciamesse:  “Ël lìber ëd Yashar (יָשָׁר)”, ch’a l’ha l’istessa significassion.</ref>. Ël sol, për scasi un di antregh a l'é restà àut ant ël cel, sensa anandiesse a calé, tante ore vàire ch’a-i son ant un di. {{verse|chapter=10|verse=14}}Na giornà come cola-lì a l'é mai pì staie, nì dòp, nì anans d'antlora, quandi che Nosgnor a l'ha ubidì a la vos ëd n'òm. Nosgnor medésim a l’ha combatù an favor d’Israel. {{verse|chapter=10|verse=15}}Peui Giosuè a l'é tornà con soa armeja al campament ëd Ghilgal. === Ij sinch rè vinciù === {{verse|chapter=10|verse=16}}Mach che ij sinch rè amorita a l'avìo fàila a scapé e a j'ero stërmasse drinta 'd na balma a Macheda. {{verse|chapter=10|verse=17}} Quand ch’a l’han fàjlo savèj a Giosuè, che ij sinch rè a l’avìo trovà sosta drinta na balma a Macheda, {{verse|chapter=10|verse=18}}Giosuè a l’ha comandaje ai sò: “Fé rolé 'd gròsse pere a l'intrada dla balma, e buteie d'òm ch'a-j faso vardia. {{verse|chapter=10|verse=19}}Vojàutri, contut, fërmeve nen, seghité a deje dapress ai vòstri nemis, e frapé le retroguàrdie. Lasseje pa intré an soe sità, përchè Nosgnor vòst Dé a l'ha butaje an vòst podèj”. {{verse|chapter=10|verse=20}}Giosuè e j’Israelita a l’han dël tut butà an derota j’Amorita. Mach cheidun ëd lor a l’avìo podù scapé e trové ‘d sosta ant le sità fortificà. {{verse|chapter=10|verse=21}}Tuta l’armèja a l’é tornà vitoriosa al campament che Giosuè a l’avìa fàit buté an pé a Macheda. Da anlora pì gnun a l’é ancalasse a banfé contra j’Israelita. {{verse|chapter=10|verse=22}}Anlora Giosuè a l’ha comandà ch’a dovertèisso l’intrada dla balma e ch’a në fèisso seurte coj sinch rè. {{verse|chapter=10|verse=23}}E a l’é fasse përparej. A l’han portà fòra dla balma ij sinch rè: ël rè 'd Gerusalem, ël rè d'Ebron, ël rè d'Iarmut, ël rè ëd Lachis e 'l rè d'Eglon.{{verse|chapter=10|verse=24}}Cand ch’a l’han portaje dë 'dnans a Giosuè, chiel a l’ha convocà tuti j’Israelita e a l’ha dit ai cap ëd le trope ch’a l’avìo combatù con lor: “Avzineve e buté ij vòstri pé an sël còl ëd costi rè. Anlora lor a son acostasse e a l’han butaje ij pé an sël còl. {{verse|chapter=10|verse=25}}Giosuè a l’ha dije: “Gnun-e tëmme! Sbaruveve pa, sie fòrt e feve corage përchè Nosgnor a farà parèj ‘dcò a tuti j’àutri nemis ch’i l’avreve da combate. {{verse|chapter=10|verse=26}}Dòp ed lòn, Giosuè a l’ha massaje, peuj a l’ha fane pende ij còrp a sinch erbo, anté ch’a son restà pendù fin-a a sèira. {{verse|chapter=10|verse=27}}Coma ch’ël sol a calava, Giosuè a l’ha ordinà ‘d gaveje da là e ‘d campeje ant la balma andoa ch’a j’ero ‘ndàit a stërmesse, e a l’intrada dla balma a l’han ‘mbaronà ‘d pere. Col baron a l’é ‘ncora là al di d’ancheuj. === Giosuè a conquista ‘l meridion dël pais === {{verse|chapter=10|verse=28}}An col midem di, Giosué a l'é ampadronisse dcò ‘dla sità 'd Macheda. Tuti j'abitant a son ëstàit passà a fil dë spa ansema a sò rè. Tuti coj ch’a stasìo an cola sità a son ëstàit ëstërminà; gnun a l’é salvasse.Giosuè a l'ha tratà 'l rè 'd Macheda l’istess ch’a l'avìa fàit con ël rè 'd Gérico. {{verse|chapter=10|verse=29}}Peui, apress ëd Macheda, Giosuè, con tuti j’Israelita, a son andàit anans fin-a a Libna, e a l’han atacala. {{verse|chapter=10|verse=30}}Nosgnor a l’ha fala tombé an man dj’Israelita, ansema a sò rè. A l’han passà j’abitant a fil dë spa, sensa risparmiene gnun. Giosuè a l’ha tratà ‘l rè ‘d Libna l’istess ch’a l’avìa fàit con ël rè ‘d Gérico. {{verse|chapter=10|verse=31}}Da Libna, Giosuè, con tuti j’Israelita, a son andàit anans fin-a a Lachis. A l’han assedià la sità e a l’han atacala. {{verse|chapter=10|verse=32}}Nosgnor a l’ha fàit tombé Lachis an man dj’Israelita dlë scond di ‘d combatiment. A l’han fàit passé a fil dë spa tuti j’abitant sensa lassene gnun an vita, precis coma ch’a l’avìa fàit a Libna. {{verse|chapter=10|verse=33}}Antlora Coram rè 'd Gheser, a l'era rivà an socors ëd Lachis. Ma Giosuè a l'ha butà an derota soa armeja e massà tùit ij sò soldà: gnun a l'é stàit risparmià. {{verse|chapter=10|verse=34}}Da Lachis, Giosuè, con tuti j’Israelita, a l’é rivà fin-a a Eglon. A l’han assedià la sità e a l’han atacala. {{verse|chapter=10|verse=35}}An con midésim di a son ampadronisse d’Eglon e, tanme Lachis, a l’han ëstërminà tuti j’abitant passàndje a fil dë spa. {{verse|chapter=10|verse=36}}Da Eglon, Giosuè, con tuti j’Israelita, a son montà fin-a a Ebron. A l’han atacala {{verse|chapter=10|verse=37}}e a në son ampadronisse. A l’han passà a fil dë spa la sità, sò rè, ij vilagi dj’anviron e a l’é restane viv gnanca pì un. A l’han tratà Ebron parèj d’Eglon: a l’han destinala a lë stërmini. {{verse|chapter=10|verse=38}}Peui Giosuè, con tuti j’Israelita, a son portasse fin-a a Debir e a l’han atacala. {{verse|chapter=10|verse=39}}A son ampadronisse dla sità, ëd sò rè e ‘d tuti ij vilagi dj’anviron. Ël rè e tùit ij sò abitant a son ëstàit passà a fil dë spa e gnun a l’é scampane. Debir a l'é stàita tratà parèj d'Ebron e 'd Libna e dij sò rè. {{verse|chapter=10|verse=40}}A l’é parèj che Giosuè a l’ha conquistà tut ël pais: a l’ha butà an derota ij rè dla montagna, dla pian-a, dle colin-e e dël desert a meridion. Tùit ij rè a son ëstàit massà sensa ecession, parèj coma tuti j’esse vivent, precis coma ch’a l’avìa comandà ‘d fé ‘l Signor, Dé, d’Israel. {{verse|chapter=10|verse=41}}Giosuè a l’ha conquistà tut ël teritòri, da Cades-Barnea a sud, fin-a a l'antrega region ëd Gasa an sël Mediterani; da Gosen a Ghibeon a tramontan-a. {{verse|chapter=10|verse=42}}Ant na sola campagna, Giosuè a l’é ampadronisse ‘d tuti costi teritori e a l’ha butà an derota ij sò rè, përchè ‘l Signor, Dé d’Israel, a combatìa an favor ëd sò pòpol. {{verse|chapter=10|verse=43}}Peui Giosuè a l’é tornass-ne con tuti j’Israelita, al campament ëd Ghilgal. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] hgbkk24b6wrrbuf6vartwytctnbrkik 0 3312 37952 34013 2026-06-18T08:02:00Z Dragonòt 119 37952 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giudes|Giudes]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giudes/Giudes 18|Giudes 18]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 20|Giudes 20]]|notes=}} {{chapter|19}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Giudes 19.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giudes 19]] = Liber dij Giùdes = == 19 == === Crìmen dij Beniaminita a Ghibea === {{verse|chapter=19|verse=1}}An coj temp-là, a-i j'ero pa 'd rè an Israel<ref>Ancora n’àutra stòria ‘d degradassion moral andova ch’a manca la lege e l’órdin.</ref>. A l’é ‘dcò ancapitaje che ‘n Levita ch’a stasìa ai finagi ëd tramontan-a dle montagne d’Efraim, a l’era pijasse tant ‘me concubin-a<ref>Ël concubinagi a l’era na condission legal ëd mariagi ‘d rangh anferior. Ch’as vëdda [[La Bibia piemontèisa/Semantica/Concubin-a|costa spiegassion]].</ref> na giovna ‘d Betlem ëd Giuda. {{verse|chapter=19|verse=2}}Ma chila a l’era anrabiasse<ref>O “a l’era pa staje fedela”. Tanti tradutor a l’han capì ‘l verb ebràich וַתִּזְנֶה (vattisneh) coma na derivassion da זָנָה (zanah, “fé la meretriss”), ma a peul esse derivà dcò da na rèis ch’a veul dì “esse anrabià” (זנה).</ref> con chiel e a l’avìa chitalo. Tornà a ca da sò pare a Betlem ëd Giuda, a l’era restaie për quatr mèis. {{verse|chapter=19|verse=3}}A la fin, sò òm a l’é bogiasse e a l’é andàit da chila për rasonela a torné. Për lòn a l’era pijasse ansema sò sërvent e doi borich. La fomna a l’ha falo intré a ca ‘d sò pare che, tut content a l’ha arseivùlo con piasì. {{verse|chapter=19|verse=4}}Sò mëssé, ël pare dla giovna, a l’ha falo resté a soa ca; a l’han mangià, beivù e passà neuit ambelelà. {{verse|chapter=19|verse=5}}Ël quart di a son alvasse bonora, dësponend-se a andess-ne via, e 'l pare dla giovna a l’ha dije al Levita: “Mangia ‘n bocon për tirete sù, apress iv n’andreve. {{verse|chapter=19|verse=6}}A son setasse a tàula tùit e doi e a l’han mangià e bin beivù. Peui, ël pare dla giovna a l’ha dije a sò gënner: “Resta ‘ncora n’àutra neuit e arlegromse ansema”. {{verse|chapter=19|verse=7}}Ël Levita già as aussava për andess-ne, ma sò mëssé a l’ha tant ansistù ch’a l’é restà ‘ncora n’àutra neuit. {{verse|chapter=19|verse=8}}Ël quint di, chiel a l’é aussasse ‘d prima matin per andess-ne e ‘l pare dla giovna a l’ha dije: “Mangia e arpija toe fòrse! Speta fin-a a pì tard për andetne”. {{verse|chapter=19|verse=9}}Cand che st’òm a l’é peui aussasse për andess-ne via con soa concubin-a e ‘l servitor, ël messé, pare dla giovo, a l’ha ‘ncora dije: “Varda, la giornà a vira a sèira; sté sì ancora sta neuit; giumai ël di a sta për finì; passa la neuit ambelessì. Arlegr-te con mi e doman, matin bonora, i podreve torné a ca. {{verse|chapter=19|verse=10}}Costa vira, contut, col òm a l’ha pa vorsù passé n’àutra neuit ancora an col leugh; a l’é aussasse, partì e rivà an facia ‘d Jebus, visadì Gerusalem, con ij sò doi aso slà, soa concubin-a e sò sërvent. {{verse|chapter=19|verse=11}}Rivà ch’a j’ero apreu Jebus, a l’era già motobin tard e ‘l sërvent a l’ha dije a sò padron: “Doma, fërmomse a la sità dij Gebusé e passomje la neuit”. {{verse|chapter=19|verse=12}}Ma sò padron a l’ha rësponduje: “I farìo mej a nen fërmesse ant na sità strangera andova ch’a vivo pa d’Israelita. Pitòst, tiroma anans fin-a a Ghibea”. {{verse|chapter=19|verse=13}}A l’ha ancora dije al sërvent: “Sërcoma ‘d rivé a Ghibea o a Rama: i passeroma la neuit ant un-a ‘d coste borgià. {{verse|chapter=19|verse=14}}Anlora a l’han seguità soa stra e cand che ‘l sol a l’é calà a son trovasse apreu Ghibea, ant ël teritòri dij Beniaminita. {{verse|chapter=19|verse=15}}A son fërmasse ambelelì e a l’han pijà la decision ëd passé la neuit a Ghibea. A son intrà an sità, ma, dagià che gnun a l’avìa daje ospitalità per passeje la neuit, a son stass-ne an piassa. {{verse|chapter=19|verse=16}}Un vej, ch’as në tornava dal travaj dij camp a la fin ëd la giornà, a l’é passà da lì. L’òm a rivava da le montagne d’Efraim, ma a stasìa për ël moment a Ghibea, ch’a l’era abità dai Beniaminita. {{verse|chapter=19|verse=17}}Ël vej a l’ha aussà j’euj e a l’ha vëddù ij viagiator ch’a stasìo an piassa. A l’ha ciamaje: “Andova ch’i vade e d'andova vnive?”. {{verse|chapter=19|verse=18}}Ël Levita a l’ha rësponduje: “I rivoma da Betlem ëd Giuda, e andoma vers ël fond ëd le montagne d’Efraim. Mi i son ëd cole bande e i l’avìa da fé a Betlem ëd Giuda, e adess im në torno a ca. Tutun, a i-é staie gnun ch’a l’a vorsù deme ospitalità. {{verse|chapter=19|verse=19}}I soma pro portasse 'd paja e 'd biava për nòstri aso, e i l'hai 'dcò da mangé e 'd vin për mi, mia fomna, toa sërventa, e për ël giovo che a l'é con nojàutri, tò servitor. I l'oma da manca ëd nen. {{verse|chapter=19|verse=20}}Ël vej a l’ha dije: “Ch’i sie ij bin-ëvnù!<ref>O “Ch'a sia la pas për ti!”.</ref> I penserai mi a tò bzogn, basta ch’it l’àbie pa da passé la neuit an piassa”. {{verse|chapter=19|verse=21}}A l’ha donch arsevùje an ca soa e a l’ha daje ‘d foragi ai borich. Ij viagiator a son peui lavasse ij pé e a l’han mangià e beivù. {{verse|chapter=19|verse=22}}Mentre che lor a stasìo a ‘rlamesse, a l’é rivaje ëd gent ëd la sità, dle canaje, a son antropasse d’antorn ëd la ca e a l’han ancaminà a tambussé a la pòrta. A l’han dije al vej, ël padron ëd ca: “Mandne fòra l’òm ch’a l’é vnùit a fete na vìsita përché i voroma profitess-ne ‘d chiel!<ref>Ebràich: "conòsse, savèj". L'espression יָדַע (yada') "conòsse" a l'è n'eufemism për relassion sessuàj. N'àutr eufemism dovrà a l'é "esse ìntim con", ambelessì a l'é dovrà n'eufemism diferent për le vàire nuanse 'd përversion an cost contest. Për sòn as deuvra יָדַע (yada'), valadì n'eufemism divers ambelessì për motiv ëd fòrsa dla përversità an cost contest. Sò but a l'é bustiché, ma soa retòrica a sërca 'd minimisé la gramìssia dla malassion.</ref>”. {{verse|chapter=19|verse=23}}Ël padron ed ca a l’é surtì fòra e a-j suplicava: “Nò, car ij mè frej! Fé pa ëd mal! Dòp tut, st'òm a l'é n’òspite an ca mia. Fé pa n'anfamia parèj! {{verse|chapter=19|verse=24}}Vardé: i farai seurte fòra mia fija, ch’a l’é ‘ncora vèrgin e dcò la concubin-a ‘d mè ospità e vojàutri i podreve abusé 'd lor com av pijasrà, ma fé pa na ròba parìa a st'òm!”. {{verse|chapter=19|verse=25}}Malgré lolì, cola gent a l’ha pa scotà ‘d rason. Parèj che ‘l Levita e l’ha ciapà soa concubin-a e a l’ha mnala fòra. Lor a l’han violentala e maltratala tuta la neuit fin-a a la matin. Cand ch’a l’é spontà ‘l sol a l’han lassala andé via. {{verse|chapter=19|verse=26}}An sël fé dël di, la fomna a l’é rivà a la ca anté ch’a l’era stàit ospità sò padron. A l’é tombà ‘dnans a la pòrta e a l’é restà lì për tèra fin-a al di fàit. {{verse|chapter=19|verse=27}}Cand che sò padron a l’é alvasse, la matin, a l’ha duvertà l’uss ëd cà e, surtì për seguité sò viagi, a l’ha vëddù la fomna, soa concubin-a, longh e tirà ant l’andron ëd la pòrta, con le man an sla seuja. {{verse|chapter=19|verse=28}}Chiel a l’ha dije: “Àuss-te, doma!”, ma a l’é pa staie rëspòsta. Antlora a l’ha cariala an sl’aso per torné a ca. {{verse|chapter=19|verse=29}}Tornà a ca ch’a l’era, a l’ha ciapà ‘n cotlass, a l’ha pijà soa concubin-a, a l’ha massala e a l’ha tajane ‘l cadàver, mèmber për mèmber, an dódes tòch. Sti tòch-sì a l’ha peuj faje rivé un për minca na tribù d’Israel<ref>Fé rivé ij tòch dël cadaver ëd la fomna a minca na tribù d’Israel a l’era për col òm n’at simbòlich për ciameje a tuta la nassion ch’a fussa fàita giustissia ‘d col crìmen.</ref>. {{verse|chapter=19|verse=30}}Tuti coj ch’a l’han vëddù lolì a sclamavo: “Na ròba parìa a l’é mai capità dal moment che j'Israelita a son surtì dal pais d'Egit fin-a al di d'ancheuj! Penseje, consulteve e parlene<ref>La version greca djë Stanta a l’ha: “A j'òm ch’a l'ha mandà a l'avìa comandaje: “I-j direve përparèj a tui j'òm d'Israel: Coj che a vëddìo, a disìo: Nen parèj a l'é mai capità o a-i é pa testimoniansa da tut ël temp da cand che ij fieuj d'Israel a j'ero surtì dal pais d'Egit fin-a al di d'ancheuj! Pijene nòta con soèn! Consulteve e parlene!”.</ref>!”. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giudes]] cneb9jmqz7f8el5ddyvjdi2llbw8s2i