ดัชนี:พงศาวดาร - ปรมานุชิตฯ - เล่ม ๑

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="th">
  <siteinfo>
    <sitename>วิกิซอร์ซ</sitename>
    <dbname>thwikisource</dbname>
    <base>https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81</base>
    <generator>MediaWiki 1.46.0-wmf.23</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">สื่อ</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">พิเศษ</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">พูดคุย</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">ผู้ใช้</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">คุยกับผู้ใช้</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">วิกิซอร์ซ</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">คุยเรื่องวิกิซอร์ซ</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">ไฟล์</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">คุยเรื่องไฟล์</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">มีเดียวิกิ</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">คุยเรื่องมีเดียวิกิ</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">แม่แบบ</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">คุยเรื่องแม่แบบ</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">วิธีใช้</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">คุยเรื่องวิธีใช้</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">หมวดหมู่</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">คุยเรื่องหมวดหมู่</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">สถานีย่อย</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">คุยเรื่องสถานีย่อย</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">ผู้สร้างสรรค์</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์</namespace>
      <namespace key="114" case="first-letter">งานแปล</namespace>
      <namespace key="115" case="first-letter">คุยเรื่องงานแปล</namespace>
      <namespace key="250" case="first-letter">หน้า</namespace>
      <namespace key="251" case="first-letter">คุยเรื่องหน้า</namespace>
      <namespace key="252" case="first-letter">ดัชนี</namespace>
      <namespace key="253" case="first-letter">คุยเรื่องดัชนี</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">มอดูล</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">คุยเรื่องมอดูล</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>ดัชนี:พงศาวดาร - ปรมานุชิตฯ - เล่ม ๑ - ๒๔๘๕.pdf</title>
    <ns>252</ns>
    <id>44967</id>
    <revision>
      <id>288686</id>
      <parentid>287886</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T10:13:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Peatlnwza</username>
        <id>10757</id>
      </contributor>
      <origin>288686</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="7889" sha1="mhk4vkjcggpkpy6btnmu3vaeqcrk4z3" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|ประเภท=หนังสือ
|ชื่อ=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส]]
|ภาษา=th
|เล่ม=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1|เล่ม 1]]
|ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน}}
|ผู้แปล=
|บรรณาธิการ=
|ผู้วาดภาพประกอบ=
|สถานศึกษา=
|ผู้เผยแพร่={{ลสย|กรมศิลปากร}} เผยแพร่; {{ลสย|โรงพิมพ์พระจันทร์|โรงพิมพ์พระจันท}} พิมพ์; {{ลผส|พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล|สมเด็ดพระเจ้าหยู่หัว}}โปรดไห้ตีพิมพ์พระราชทานไนงานเมรุ นายพลเอก อุ่ม พิชเยนทรโยธิน ผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ส. 2485 นะ เมรุวัดเทพสิรินทราวาส
|สถานที่=พระนคร
|ปี=2485
|รหัส=
|ISBN=
|OCLC=
|LCCN=
|BNF_ARK=
|ARC=
|จากวารสาร=
|ที่มา=pdf
|ภาพ=1
|ความคืบหน้า=C
|การผสานหน้า=no
|วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=
|หน้า=&lt;pagelist
1to3 = -
4 = ก
5 = ข
6 = -
7 = 1
/&gt;
|ชุดเล่ม={{ชุดเล่ม พระราชพงศาวดาร ฉบับความสมเด็จกรมพระปรมานุชิต}}
|จำนวน=
|หมายเหตุ=# [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/คำนำ|คำนำ]] (น. ก)
# พระราชพงสาวดาร
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 1|ตั้งแต่พระเจ้าอู่ทองส้างกรุงสรีอยุธยา]] (น. 1)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 2|แผ่นดินสมเด็ดพระราเมสวร (ครั้ง 1)]] (น. 2)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 3|แผ่นดินสมเด็ดพระบรมราชาธิราช (ที่ 1)]] (น. 3)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 4|แผ่นดินเจ้าท้องลั่น และสมเด็ดพระราเมสวร (ครั้ง 2)]] (น. 4)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 5|แผ่นดินสมเด็ดพระเจ้าราม และสมเด็ดพระอินทราชา]] (น. 7)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 6|แผ่นดินสมเด็ดพระบรมราชาธิราช (ที่ 2)]] (น. 8)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 7|แผ่นดินพระบรมไตรโลกยนาถเจ้า]] (น. 9)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 8|แผ่นดินสมเด็ดพระรามาธิบดี (ที่ 2)]] (น. 12)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 9|แผ่นดินสมเด็ดพระบรมราชาหน่อพุทธางกูร]] (น. 14)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 10|แผ่นดินพระรัสดาธิราชกุมาร]] (น. 14)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 11|แผ่นดินสมเด็ดพระไชยราชาธิราชเจ้า]] (น. 14)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 12|แผ่นดินพระยอดฟ้า และขุนวรวงสาธิราช]] (น. 16)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 13|แผ่นดินพระมหาจักรพัดิ (ครั้ง 1)]] (น. 23)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 14|แผ่นดินพระมหินทราธิราช (ครั้ง 1)]] (น. 65)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 15|แผ่นดินพระมหาจักรพัดิ (ครั้ง 2)]] (น. 71)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 16|แผ่นดินพระมหินทราธิราช (ครั้ง 2)]] (น. 79)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 17|แผ่นดินพระมหาธัมราชาธิราชเจ้าเปนสมเด็ดพระสรรเพชญ์]] (น. 93)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 18|แผ่นดินสมเด็ดพระนเรสวรเปนเจ้า]] (น. 143)
|Width=
|Css=
|Header={{ก|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
[[หมวดหมู่:ดัชนีประวัติศาสตร์]]</text>
      <sha1>mhk4vkjcggpkpy6btnmu3vaeqcrk4z3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ดัชนี:พงศาวดาร - ปรมานุชิตฯ - เล่ม ๒ - ๒๔๘๕.pdf</title>
    <ns>252</ns>
    <id>44969</id>
    <revision>
      <id>288687</id>
      <parentid>287597</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T10:26:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Peatlnwza</username>
        <id>10757</id>
      </contributor>
      <origin>288687</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4604" sha1="6fa1u0b3qnapivupieyofim9fgug3wh" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|ประเภท=หนังสือ
|ชื่อ=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส]]
|ภาษา=th
|เล่ม=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2|เล่ม 2]]
|ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน}}
|ผู้แปล=
|บรรณาธิการ=
|ผู้วาดภาพประกอบ=
|สถานศึกษา=
|ผู้เผยแพร่={{ลสย|กรมศิลปากร}} เผยแพร่; {{ลสย|โรงพิมพ์พระจันทร์|โรงพิมพ์พระจันท}} พิมพ์; {{ลผส|พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล|สมเด็ดพระเจ้าหยู่หัว}}โปรดไห้ตีพิมพ์พระราชทานไนงานพระเมรุ พระเจ้าบรมวงส์เทอ พระองค์เจ้าบุสบันบัวผัน เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ส. 2485 นะ พระเมรุวัดเทพสิรินทราวาส
|สถานที่=พระนคร
|ปี=2485
|รหัส=
|ISBN=
|OCLC=
|LCCN=
|BNF_ARK=
|ARC=
|จากวารสาร=
|ที่มา=pdf
|ภาพ=1
|ความคืบหน้า=C
|การผสานหน้า=no
|วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=
|หน้า=&lt;pagelist
1to2 = -
3 = ก
4 = ข
5 = -
6 = 241
/&gt;
|ชุดเล่ม={{ชุดเล่ม พระราชพงศาวดาร ฉบับความสมเด็จกรมพระปรมานุชิต}}
|จำนวน=
|หมายเหตุ=# [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/คำนำ|คำนำ]] (น. ก)
# พระราชพงสาวดาร
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 19|แผ่นดินสมเด็ดพระเอกาทสรถ]] (น. 241)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 20|แผ่นดินเจ้าฟ้าสรีเสาวภาค]] (น. 256)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 21|แผ่นดินพระเจ้าซงธัม]] (น. 257)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 22|แผ่นดินพระเชตถาธิราช]] (น. 260)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 23|แผ่นดินพระอาทิจวงส์]] (น. 264)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 24|แผ่นดินพระเจ้าหยู่หัวปราสาททอง]] (น. 266)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 25|แผ่นดินเจ้าฟ้าไชย]] (น. 282)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 26|แผ่นดินพระสรีสุธัมราชา]] (น. 282)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 27|แผ่นดินสมเด็ดพระนารายน์]] (น. 287)
|Width=
|Css=
|Header={{ก|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
[[หมวดหมู่:ดัชนีประวัติศาสตร์]]</text>
      <sha1>6fa1u0b3qnapivupieyofim9fgug3wh</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288690</id>
      <parentid>288687</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T10:45:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Peatlnwza</username>
        <id>10757</id>
      </contributor>
      <origin>288690</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4723" sha1="ch8c4vz81jg3jxun965k4cjygz4u37j" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|ประเภท=หนังสือ
|ชื่อ=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส]]
|ภาษา=th
|เล่ม=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2|เล่ม 2]]
|ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน}}
|ผู้แปล=
|บรรณาธิการ=
|ผู้วาดภาพประกอบ=
|สถานศึกษา=
|ผู้เผยแพร่={{ลสย|กรมศิลปากร}} เผยแพร่; {{ลสย|โรงพิมพ์พระจันทร์|โรงพิมพ์พระจันท}} พิมพ์; {{ลผส|พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล|สมเด็ดพระเจ้าหยู่หัว}}โปรดไห้ตีพิมพ์พระราชทานไนงานพระเมรุ พระเจ้าบรมวงส์เทอ พระองค์เจ้าบุสบันบัวผัน เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ส. 2485 นะ พระเมรุวัดเทพสิรินทราวาส
|สถานที่=พระนคร
|ปี=2485
|รหัส=
|ISBN=
|OCLC=
|LCCN=
|BNF_ARK=
|ARC=
|จากวารสาร=
|ที่มา=pdf
|ภาพ=1
|ความคืบหน้า=C
|การผสานหน้า=no
|วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=
|หน้า={{ambox | text = ต้นฉบับพิมพ์เลขหน้าต่อจากเล่มเดิม}}
&lt;pagelist
1to2 = -
3 = ก
4 = ข
5 = -
6 = 241
/&gt;
|ชุดเล่ม={{ชุดเล่ม พระราชพงศาวดาร ฉบับความสมเด็จกรมพระปรมานุชิต}}
|จำนวน=
|หมายเหตุ=# [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/คำนำ|คำนำ]] (น. ก)
# พระราชพงสาวดาร
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 19|แผ่นดินสมเด็ดพระเอกาทสรถ]] (น. 241)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 20|แผ่นดินเจ้าฟ้าสรีเสาวภาค]] (น. 256)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 21|แผ่นดินพระเจ้าซงธัม]] (น. 257)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 22|แผ่นดินพระเชตถาธิราช]] (น. 260)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 23|แผ่นดินพระอาทิจวงส์]] (น. 264)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 24|แผ่นดินพระเจ้าหยู่หัวปราสาททอง]] (น. 266)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 25|แผ่นดินเจ้าฟ้าไชย]] (น. 282)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 26|แผ่นดินพระสรีสุธัมราชา]] (น. 282)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 2/ตอน 27|แผ่นดินสมเด็ดพระนารายน์]] (น. 287)
|Width=
|Css=
|Header={{ก|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
[[หมวดหมู่:ดัชนีประวัติศาสตร์]]</text>
      <sha1>ch8c4vz81jg3jxun965k4cjygz4u37j</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ดัชนี:พงศาวดาร - ปรมานุชิตฯ - เล่ม ๓ - ๒๔๘๕.pdf</title>
    <ns>252</ns>
    <id>44971</id>
    <revision>
      <id>288688</id>
      <parentid>287598</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T10:42:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Peatlnwza</username>
        <id>10757</id>
      </contributor>
      <origin>288688</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3849" sha1="cf05yx24u704lhbt7bnqz4ajc2f6s4a" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|ประเภท=หนังสือ
|ชื่อ=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส]]
|ภาษา=th
|เล่ม=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3|เล่ม 3]]
|ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน}}
|ผู้แปล=
|บรรณาธิการ=
|ผู้วาดภาพประกอบ=
|สถานศึกษา=
|ผู้เผยแพร่={{ลสย|กรมศิลปากร}} เผยแพร่; {{ลสย|โรงพิมพ์พระจันทร์|โรงพิมพ์พระจันท}} พิมพ์; {{ลผส|พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล|สมเด็ดพระเจ้าหยู่หัว}}โปรดไห้ตีพิมพ์พระราชทานไนงานพระเมรุ พระเจ้าบรมวงส์เทอ พระองค์เจ้าผ่อง เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ส. 2485 นะ พระเมรุวัดเทพสิรินทราวาส
|สถานที่=พระนคร
|ปี=2485
|รหัส=
|ISBN=
|OCLC=
|LCCN=
|BNF_ARK=
|ARC=
|จากวารสาร=
|ที่มา=pdf
|ภาพ=1
|ความคืบหน้า=C
|การผสานหน้า=no
|วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=
|หน้า=&lt;pagelist
1 = -
2 = ก
3 = ข
4 = -
5 = 383
/&gt;
|ชุดเล่ม={{ชุดเล่ม พระราชพงศาวดาร ฉบับความสมเด็จกรมพระปรมานุชิต}}
|จำนวน=
|หมายเหตุ=# [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/คำนำ|คำนำ]] (น. ก)
# พระราชพงสาวดาร
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 28|แผ่นดินพระเพทราชาธิราช]] (น. 383)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 29|แผ่นดินหลวงสรศักดิ์, ซึ่งเรียกพระพุทธเจ้าเสือ]] (น. 431)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 30|แผ่นดินพระเจ้าหยู่หัวท้ายสะ]] (น. 456)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 31|แผ่นดินพระเจ้าหยู่หัวบรมโกถ]] (น. 469)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 32|แผ่นดินเจ้าฟ้าดอกมะเดื่อ, ซึ่งเปนกรมขุนพรพินิต]] (น. 494)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 33|แผ่นดินกรมขุนอนุรักส์มนตรี]] (น. 497)
|Width=
|Css=
|Header={{ก|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
[[หมวดหมู่:ดัชนีประวัติศาสตร์]]</text>
      <sha1>cf05yx24u704lhbt7bnqz4ajc2f6s4a</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288689</id>
      <parentid>288688</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T10:45:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Peatlnwza</username>
        <id>10757</id>
      </contributor>
      <origin>288689</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3968" sha1="ryuj28x9ahpvs5qik4l1gdsnph1hfdx" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|ประเภท=หนังสือ
|ชื่อ=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส]]
|ภาษา=th
|เล่ม=[[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3|เล่ม 3]]
|ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน}}
|ผู้แปล=
|บรรณาธิการ=
|ผู้วาดภาพประกอบ=
|สถานศึกษา=
|ผู้เผยแพร่={{ลสย|กรมศิลปากร}} เผยแพร่; {{ลสย|โรงพิมพ์พระจันทร์|โรงพิมพ์พระจันท}} พิมพ์; {{ลผส|พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล|สมเด็ดพระเจ้าหยู่หัว}}โปรดไห้ตีพิมพ์พระราชทานไนงานพระเมรุ พระเจ้าบรมวงส์เทอ พระองค์เจ้าผ่อง เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ส. 2485 นะ พระเมรุวัดเทพสิรินทราวาส
|สถานที่=พระนคร
|ปี=2485
|รหัส=
|ISBN=
|OCLC=
|LCCN=
|BNF_ARK=
|ARC=
|จากวารสาร=
|ที่มา=pdf
|ภาพ=1
|ความคืบหน้า=C
|การผสานหน้า=no
|วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=
|หน้า={{ambox | text = ต้นฉบับพิมพ์เลขหน้าต่อจากเล่มเดิม}}
&lt;pagelist
1 = -
2 = ก
3 = ข
4 = -
5 = 383
/&gt;
|ชุดเล่ม={{ชุดเล่ม พระราชพงศาวดาร ฉบับความสมเด็จกรมพระปรมานุชิต}}
|จำนวน=
|หมายเหตุ=# [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/คำนำ|คำนำ]] (น. ก)
# พระราชพงสาวดาร
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 28|แผ่นดินพระเพทราชาธิราช]] (น. 383)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 29|แผ่นดินหลวงสรศักดิ์, ซึ่งเรียกพระพุทธเจ้าเสือ]] (น. 431)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 30|แผ่นดินพระเจ้าหยู่หัวท้ายสะ]] (น. 456)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 31|แผ่นดินพระเจ้าหยู่หัวบรมโกถ]] (น. 469)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 32|แผ่นดินเจ้าฟ้าดอกมะเดื่อ, ซึ่งเปนกรมขุนพรพินิต]] (น. 494)
## [[พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 3/ตอน 33|แผ่นดินกรมขุนอนุรักส์มนตรี]] (น. 497)
|Width=
|Css=
|Header={{ก|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
[[หมวดหมู่:ดัชนีประวัติศาสตร์]]</text>
      <sha1>ryuj28x9ahpvs5qik4l1gdsnph1hfdx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/143</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89104</id>
    <revision>
      <id>288673</id>
      <parentid>288270</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T03:31:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288673</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4719" sha1="prfl7wtc3vce73u8csqlkgzbhvo3tu5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๑}}&lt;/noinclude&gt;จะเดินลงไปทางห้องใต้ดิน
       &quot;ดีซีวะ กูจะเอาไปให้หมากิน&quot; ชายนั้นว่า ฝ่ายหญิงหยุดชะงักนิ่งเหมือนจะได้คิด รีบหันกลับไปหยิบข้าวและถังน้ำเล็กไป แล้วเดินลงสู่ทางใต้ดิน
       &quot;อีบัดซบ มึงจะไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีก&quot; เขาพูดอย่างโกรธ พอหญิงลงบันไดไปลับตัว ชายนั้นก็ถุยน้ำลายรดหัว แล้วรีบปิดฝาช่องใส่สายยู แล้วเอากุญแจลั่นกร๊วบเข้าให้ เดินกลับไปปิดไฟ และออกประตูไป พอประตูห้องปิด เสียงกุญแจข้างนอกดังแชะ หมดกันแม่คนนั้น หมดอิสรภาพ ต้องจมอยู่ในห้องใต้ดิน จะเป็นจะตายไม่แน่ เพราะชายนั้นว่าจะไม่มาอีก
       ผมหมดหนทางจะเห็นจะได้ยินอะไรอีก โดดลงจากเก้าอี้เปิดไฟหัวหมุนติ้ว ผมช่วยอะไรไม่ได้ในภาพที่เห็น หญิงนั้นจะทนทุกข์อยู่ใต้ดิน แสงไฟไม่มี น้ำไม่มีอาบ และจะถ่ายทุกข์ไว้ในนั้น และก็นอนในนั้น อนิจจาเป็นไปได้เจียวหนอใจคน เราจะมีทางช่วยอย่างไรได้กันเล่า ติดกุญแจทั้งล่างทั้งบน
       คืนนั้นผมนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย คิดถึงชีวิตมืดใต้ดิน น่าสงสารที่สุด ถ้าหญิงนั้นผิดโดยเธอเป็นเมียของตานั่นอยู่แล้ว แต่แอบไปเป็นชู้กับคนใช้ก็น่าจะถูกลงโทษไปตามความแค้นของอีตานั่น แต่นี่เธอยังไม่ได้เป็นเมียแก แกจะบังคับให้เป็นเมียแก ทั้งโกรธว่าไปรักกับคนใช้ ถ้าเทียบฐานะ หญิงนั้นก็คงจะเป็นคนใช้เหมือนกัน แกบังคับใจคน ผมคิดจะนำเรื่องนี้บอกกับคุณหลวงและคุณนาย แต่ก็ชะงักไว้ได้ เพราะสำนึกว่ามันเป็นเรื่องคนอื่น และทั้งก็ไม่รู้ว่าชายหญิงคู่นั้นจะโกรธแค้นกับคุณหลวงหรือเปล่าแค่ไหน ผมจะเป็นคนสาระแนไม่เข้าเรื่อง เลยงดการจะพูดเสีย แต่ใจนั้นไม่มีความสุขเลย คิดวนเวียนอยู่คนเดียว ถ้ามีทางช่วยได้จะปล่อยหญิงนั้นไปเสีย จะดูหน้าชายแก่คนนั้นว่าจะทำอย่างไร แต่จะคิดอย่างไรก็ไม่เห็นทางจะช่วยได้ ถ้าหญิงนั้นถูกขังอยู่พื้นเดียวกันจะได้ติดต่อพูดจาหาทางช่วย แต่นี่เธอติดอยู่ใต้ดิน ผมเดินวนเวียนอยู่ในห้องจนดึก
       ผมหลับไปด้วยความเหนื่อยสมองที่คิดวนเวียน ตื่นเช้าก็รีบขึ้นไป&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>prfl7wtc3vce73u8csqlkgzbhvo3tu5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/144</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89114</id>
    <revision>
      <id>288674</id>
      <parentid>288275</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T03:38:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288674</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4650" sha1="87kedp7t8pklyunjaaqhodvlp36nx6v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๒}}&lt;/noinclude&gt;ทำงานตามหน้าที่ จัดไข่ไก่ลวก กาแฟ ขนมปัง แล้วขัดรองเท้า จัดเสื้อผ้าชุดจะไปทำงาน พอคุณหลวงไปทำงานแล้วผมก็เช็ดกวาดโต๊ะ และเก็บหนังสือที่คุณหลวงเอาจากตู้มาอ่านทิ้งไว้บนโต๊ะเข้าเก็บยังที่เดิม เสร็จงานทุกอย่างแล้วจึงกลับมารับประทานข้าวที่ยายแม่ครัวจัดมาให้ที่ห้องเป็นพิเศษ ผิดกว่าคนใช้ในบ้านทุกคน ด้วยมีหน้าที่คนใช้พิเศษ
       ผมนั่งรับประทานข้าวไปคิดไปว่า ข้าวชามสุดท้ายนั้นหมดแล้วหญิงนั้นจะกินอะไร และน้ำหมดอีกจะอดน้ำ เธอตายแน่ คิดแล้วคอตัน รับประทานอีกต่อไปไม่ได้ เวรกรรมของผมจึงมาพบเรื่องอย่างนี้ เดินก้มบ้างแหงนบ้าง หาทางจะติดต่อกับหญิงนั้นก็ยังไม่มีทาง ห้องของผมตั้งแต่มาอยู่ไม่เคยสำรวจทั่วเลย มีห้องเล็กๆ อยู่หลายห้อง มีห้องอยู่อีกห้องที่ใส่กุญแจอยู่ ผมไม่เคยเปิดดูเลยว่าในนั้นเป็นห้องอะไร เพราะลูกกุญแจไม่มี แต่ถึงเวลาที่กระวนกระวายใจ จึงลองเอากุญแจในห่วงที่มีอยู่ลองไขดูทุกๆ ดอก บุญจริง! เกิดไขได้ขึ้นมา แต่ห้องนั้นมืด ผมจึงกลับมาเอาไฟฉายไปฉายตรวจดู ก็รู้ว่าเป็นห้องเก็บของที่ไม่ใช้แล้ว มีลังไม้ใหญ่อยู่ใบหนึ่งตั้งชิดมุมห้อง ผมลองเปิดดู ก็พบผ้าเก่าๆ เช่นม่านขาด ผ้าปูโต๊ะเก่าๆ ผมเลยปิดเสียดังเดิม แต่ยังไงไม่รู้เกิดสังหรณ์ใจ ลองเลื่อนลังใบนั้นดู ก็พบว่าทางใต้ดินมีเป็นตรอกเดินไปสู่ทางบ้านโน้น พอเดินไปก็พบไม้กั้นตีตะปูปิดทาง ผมลูบคลำทางปิดนั้น กำลังคิดว่าจะทำการรื้อทางปิดอย่างไรดี ก็พอดีได้ยินเสียงยายแม่ครัวเรียกแจ๋วๆ อยู่ข้างบน ผมจึงรีบขึ้นมาปิดทางเรียบร้อยแล้ว ออกจากห้องเก็บของใส่กุญแจดังเดิม เดินออกมาหาแก แกยืนอยู่ที่โต๊ะอาหาร ไม่กล้าเดินล่วงล้ำมากมาย
       &quot;แหม! วันนี้เป็นอย่างไร รับประทานข้าวนิดเดียว&quot; แกถาม &quot;ไม่ถูกปากหรือไง?&quot;
       &quot;โอ้ย! เปล่าจ้ะ เมื่อคืนอ่านหนังสือดึกไป เช้าเลยกลืนอะไรฝืดๆ ไปหมด&quot; ผมแก้ตัว
       &quot;อ้อ! ขนมไหมคะ&quot; แกถาม
       &quot;โอ! ขอบคุณจ้ะป้า ไม่ไหวอีกนั่นแหละ ได้แต่กาแฟเท่านั้น อย่าง&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>87kedp7t8pklyunjaaqhodvlp36nx6v</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288675</id>
      <parentid>288674</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T03:51:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288675</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5033" sha1="alat12jjacn59w10tpfazv0z1q9wkob" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๒}}&lt;/noinclude&gt;ทำงานตามหน้าที่ จัดไข่ไก่ลวก กาแฟ ขนมปัง แล้วขัดรองเท้า จัดเสื้อผ้าชุดจะไปทำงาน พอคุณหลวงไปทำงานแล้วผมก็เช็ดกวาดโต๊ะ และเก็บหนังสือที่คุณหลวงเอาจากตู้มาอ่านทิ้งไว้บนโต๊ะเข้าเก็บยังที่เดิม เสร็จงานทุกอย่างแล้วจึงกลับมารับประทานข้าวที่ยายแม่ครัวจัดมาให้ที่ห้องเป็นพิเศษ ผิดกว่าคนใช้ในบ้านทุกคน ด้วยมีหน้าที่คนใช้พิเศษ
       ผมนั่งรับประทานข้าวไปคิดไปว่า ข้าวชามสุดท้ายนั้นหมดแล้วหญิงนั้นจะกินอะไร และน้ำหมดอีกจะอดน้ำ เธอตายแน่ คิดแล้วคอตัน รับประทานอีกต่อไปไม่ได้ เวรกรรมของผมจึงมาพบเรื่องอย่างนี้ เดินก้มบ้างแหงนบ้าง หาทางจะติดต่อกับหญิงนั้นก็ยังไม่มีทาง ห้องของผมตั้งแต่มาอยู่ไม่เคยสำรวจทั่วเลย มีห้องเล็กๆ อยู่หลายห้อง มีห้องอยู่อีกห้องที่ใส่กุญแจอยู่ ผมไม่เคยเปิดดูเลยว่าในนั้นเป็นห้องอะไร เพราะลูกกุญแจไม่มี แต่ถึงเวลาที่กระวนกระวายใจ จึงลองเอากุญแจในห่วงที่มีอยู่ลองไขดูทุกๆ ดอก บุญจริง! เกิดไขได้ขึ้นมา แต่ห้องนั้นมืด ผมจึงกลับมาเอาไฟฉายไปฉายตรวจดู ก็รู้ว่าเป็นห้องเก็บของที่ไม่ใช้แล้ว มีลังไม้ใหญ่อยู่ใบหนึ่งตั้งชิดมุมห้อง ผมลองเปิดดู ก็พบผ้าเก่าๆ เช่นม่านขาด ผ้าปูโต๊ะเก่าๆ ผมเลยปิดเสียดังเดิม แต่ยังไงไม่รู้เกิดสังหรณ์ใจ ลองเลื่อนลังใบนั้นดู ก็พบว่าใต้ลังมีช่องทางลงใต้ดินได้ มีบานประตูปิดไว้ พระโปรดแล้ว! ผมตะลีตะลานรีบเปิดฝาปิดขึ้น ส่องไฟเห็นบันไดลง ผมไม่รอช้า รีบก้าวลงไป ก็พบว่าทางใต้ดินมีเป็นตรอกเดินไปสู่ทางบ้านโน้น พอเดินไปก็พบไม้กั้นตีตะปูปิดทาง ผมลูบคลำทางปิดนั้น กำลังคิดว่าจะทำการรื้อทางปิดอย่างไรดี ก็พอดีได้ยินเสียงยายแม่ครัวเรียกแจ๋วๆ อยู่ข้างบน ผมจึงรีบขึ้นมาปิดทางเรียบร้อยแล้ว ออกจากห้องเก็บของใส่กุญแจดังเดิม เดินออกมาหาแก แกยืนอยู่ที่โต๊ะอาหาร ไม่กล้าเดินล่วงล้ำมากมาย
       &quot;แหม! วันนี้เป็นอย่างไร รับประทานข้าวนิดเดียว&quot; แกถาม &quot;ไม่ถูกปากหรือไง?&quot;
       &quot;โอ้ย! เปล่าจ้ะ เมื่อคืนอ่านหนังสือดึกไป เช้าเลยกลืนอะไรฝืดๆ ไปหมด&quot; ผมแก้ตัว
       &quot;อ้อ! ขนมไหมคะ&quot; แกถาม
       &quot;โอ! ขอบคุณจ้ะป้า ไม่ไหวอีกนั่นแหละ ได้แต่กาแฟเท่านั้น อย่าง&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>alat12jjacn59w10tpfazv0z1q9wkob</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:พงศาวดาร - ปรมานุชิตฯ - เล่ม ๑ - ๒๔๘๕.pdf/23</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89202</id>
    <revision>
      <id>288672</id>
      <timestamp>2026-04-08T14:45:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Peatlnwza</username>
        <id>10757</id>
      </contributor>
      <comment>/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย &quot;กวีราชนักปราชญ์ราชบันดิดโหราราชครู, สโมสรพร้อมกันประชุมเชินพระยอดฟ้า, พระชนม์ได้สิบเอ็ดพรรสา, สเด็ดผ่านพิภพถวัลย์ราชประเวณี, สืบสรีสุริยวงส์ต่อไป. และนางพระย...&quot;</comment>
      <origin>288672</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3762" sha1="afnvigaqc5zcv3smu0tkbdesqv1w9lv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Peatlnwza&quot; /&gt;{{ก|17}}&lt;/noinclude&gt;กวีราชนักปราชญ์ราชบันดิดโหราราชครู, สโมสรพร้อมกันประชุมเชินพระยอดฟ้า, พระชนม์ได้สิบเอ็ดพรรสา, สเด็ดผ่านพิภพถวัลย์ราชประเวณี, สืบสรีสุริยวงส์ต่อไป. และนางพระยาแม่หยู่หัวสรีสุดาจันท, ผู้เปนสมเด็ดพระชนนีช่วยทำนุบำรุงประคองราชการแผ่นดิน, ไนฟีนั้นแผ่นดินไหว.

ครั้นสักราช 890 ปีชวดสัมริทธิสก, นะวันเสาร์เดือนห้าขึ้นห้าค่ำ, สมเด็ดพระยอดฟ้าสเด็ดออกท้องสนาม, พร้อมด้วยหมู่มุขอำมาจมนตรี, เฝ้าพระบาทยุคลเปนอันมาก. ดำหรัดสั่งไห้เอาช้างต้นพระฉัททันต์บำรุงงากัน, บังเกิดทุจริตนิมิตรงาช้างพระยาไฟนั้นหักเปนสามท่อน. ครั้นเพลาค่ำช้างต้นพระฉัททันต์ไล่ร้องเปนเสียงคนร้องไห้ ประการหนึ่งประตูไพชยนต์ร้องเปนอุบาทว. ครั้นหยู่มานางพระยาแม่หยู่หัวสรีสุดาจันท, สเด็ดไปประพาสเล่น, นะพระที่นั่งพิมานรัตยาหอพระข้างหน้า, ทอดพระเนตรเห็นพันบุตรสรีเทพผู้เฝ้าหอพระ, ก็มีความเสน่หารักไครพันบุตรสรีเทพ,จึ่งสั่งสาวไช้ไห้เอาเมี่ยงหมากห่อผ้าเช็ดหน้า, ไปพระราชทานพันบุตรสรีเทพ ๆ รับแล้วก็รู้พระอัชชาสัยว่า, นางพระยามีพระทัยยินดีรักใคร่, พันบุตรสรีเทพจึ่งเอาดอกจำปาส่งไห้สาวไช้, ไห้เอาไปถวายแก่นางพระยา, นางพระยาก็ยิ่งมีความกำหนัดไนพันบุตรสรีเทพเป็นอันมาก. จึ่งมีพระเสาวนีสั่งพระยาราชภักดีว่า, พันบุตรสรีเทพเปนข้าหลวงเดิม. ไห้เอามาเปนขุนชินราช, รักสาหอพระข้างไน, ไห้เปลี่ยนขุนชินราชออกไป, เปนพันบุตรสรีเทพรักสาหอพระข้างหน้า. ครั้นพันบุตรสรีเทพเปนขุนชินราช, เข้าไปหยู่รักสาหอพระข้างไนแล้ว. นางพระยาก็ลอบลักสมัคสังวาสกับด้วยขุนชินราชมาช้านาน,{{วว}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>afnvigaqc5zcv3smu0tkbdesqv1w9lv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/145</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89203</id>
    <revision>
      <id>288676</id>
      <timestamp>2026-04-09T03:59:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <comment>/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย &quot;อื่นไม่ไหวเลย กาแฟฉันก็ดื่มแล้วจากข้างบนที่เหลือของคุณหลวง&quot;        แกหัวเราะอย่างอารมณ์ดี แล้วเก็บถ้วยเก็บชามอาหารกลับไป ผมย้อนลงไปที่นั่นอีก ยืนพินิจทางที่ปิด...&quot;</comment>
      <origin>288676</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4451" sha1="68lf8bspyl7d7h66qmfakbmexpgyobl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๓}}&lt;/noinclude&gt;อื่นไม่ไหวเลย กาแฟฉันก็ดื่มแล้วจากข้างบนที่เหลือของคุณหลวง&quot;
       แกหัวเราะอย่างอารมณ์ดี แล้วเก็บถ้วยเก็บชามอาหารกลับไป ผมย้อนลงไปที่นั่นอีก ยืนพินิจทางที่ปิดอยู่และลองเอามือเคาะให้สัญญาณดู ครู่ใหญ่ๆ จึงมีเสียงเคาะตอบ ผมสอดปากถามไปว่า
       &quot;คุณอยู่ในนั้นหรือ?&quot;
       &quot;ฉันถูกขับอยู่ในนี้ค่ะ&quot; เสียงตอบมา
       &quot;ผมมีทางช่วยคุณ ผมจะหาวิธีงัดแงะ รอประเดี๋ยวนะ&quot; ผมว่า
       &quot;ค่ะ กรุณาด้วย&quot; เสียงตอบอย่างดีใจ
       ผมออกไปหาคนทำสวน ขอยืมชะแลง ว่าจะไปงัดหีบไม้สำรวจของ พอได้มาแล้ว ผมก็ลงไปงัดไม้กั้นไม่ให้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เพื่อจะประกบปิดไว้ได้อย่างเดิม ไม่ให้เป็นที่พิรุธได้ ลงมือทำอยู่เกือบชั่วโมงก็ยกได้ดังประสงค์ กลิ่นเหม็นอับๆ ทางห้องโน้นพลุ่งเข้ามา ทำให้ต้องสะบัดหน้า
       &quot;มาทางนี้เร็วๆ ด้วย&quot; ผมเรียกเธอ สักครู่ร่างกะปลกกะเปลี้ยได้ลอดมาอยู่ทางห้องนี้ เสื้อขาดกะรุ่งกะริ่งนั้นเหม็นสาบ ผมบอกให้เธอนั่งรออยู่ข้างล่าง บอกว่าจะหาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยนไปพลางๆ ก่อน มอบไฟฉายไว้ให้เธอ ผมกลับมาหยิบโสร่งที่นุ่งนอนและเสื้อของผมเองลงไปให้ เธอรับไปกอดนิ่งอยู่
       &quot;ถอดชุดเก่าทิ้งไปเลย พรุ่งนี้ผมจะหาเครื่องผู้หญิงมาให้ใหม่&quot; ผมว่า
       เธอกอดโสร่งและเสื้อของผมนิ่งอยู่อย่างคิดไม่ตกว่าจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนดี
       &quot;อ้อ จริงๆ แหละครับ ถ้าคนลงมาเรียกคุณขึ้นไป ถ้าเห็นเสื้อผ้าผิดไปก็จะเกิดความแดงขึ้น&quot; ผมพูดคนเดียว &quot;เอายังงี้เถอะ คุณนุ่งของผมก่อน ผมจะเอาของคุณไปซักและตากไว้ข้างบน พอแห้งแล้ว ถ้าเขามาเรียกก็รีบแต่งชุดเก่า&quot;
       เธอเงยหน้ามองผมอย่างเห็นด้วยและขอบคุณ แต่เราก็มองหน้ากันไม่ถนัดนัก จากความสว่างของไฟฉาย ผมรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้มีโอกาสช่วยเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน แต่การช่วยเหลือของผมจะผิดอย่างไรนั้น ยังไม่พูดถึงกัน เอาเรื่องมนุษยธรรมกันก่อน จริงอยู่ผมเป็นคนอื่น ไม่&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>68lf8bspyl7d7h66qmfakbmexpgyobl</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288678</id>
      <parentid>288676</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T04:53:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288678</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4451" sha1="7z0qfgzv9wrux683su814xrea2qrtu3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๓}}&lt;/noinclude&gt;อื่นไม่ไหวเลย กาแฟฉันก็ดื่มแล้วจากข้างบนที่เหลือของคุณหลวง&quot;
       แกหัวเราะอย่างอารมณ์ดี แล้วเก็บถ้วยเก็บชามอาหารกลับไป ผมย้อนลงไปที่นั่นอีก ยืนพินิจทางที่ปิดอยู่และลองเอามือเคาะให้สัญญาณดู ครู่ใหญ่ๆ จึงมีเสียงเคาะตอบ ผมสอดปากถามไปว่า
       &quot;คุณอยู่ในนั้นหรือ?&quot;
       &quot;ฉันถูกขังอยู่ในนี้ค่ะ&quot; เสียงตอบมา
       &quot;ผมมีทางช่วยคุณ ผมจะหาวิธีงัดแงะ รอประเดี๋ยวนะ&quot; ผมว่า
       &quot;ค่ะ กรุณาด้วย&quot; เสียงตอบอย่างดีใจ
       ผมออกไปหาคนทำสวน ขอยืมชะแลง ว่าจะไปงัดหีบไม้สำรวจของ พอได้มาแล้ว ผมก็ลงไปงัดไม้กั้นไม่ให้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เพื่อจะประกบปิดไว้ได้อย่างเดิม ไม่ให้เป็นที่พิรุธได้ ลงมือทำอยู่เกือบชั่วโมงก็ยกได้ดังประสงค์ กลิ่นเหม็นอับๆ ทางห้องโน้นพลุ่งเข้ามา ทำให้ต้องสะบัดหน้า
       &quot;มาทางนี้เร็วๆ ด้วย&quot; ผมเรียกเธอ สักครู่ร่างกะปลกกะเปลี้ยได้ลอดมาอยู่ทางห้องนี้ เสื้อขาดกะรุ่งกะริ่งนั้นเหม็นสาบ ผมบอกให้เธอนั่งรออยู่ข้างล่าง บอกว่าจะหาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยนไปพลางๆ ก่อน มอบไฟฉายไว้ให้เธอ ผมกลับมาหยิบโสร่งที่นุ่งนอนและเสื้อของผมเองลงไปให้ เธอรับไปกอดนิ่งอยู่
       &quot;ถอดชุดเก่าทิ้งไปเลย พรุ่งนี้ผมจะหาเครื่องผู้หญิงมาให้ใหม่&quot; ผมว่า
       เธอกอดโสร่งและเสื้อของผมนิ่งอยู่อย่างคิดไม่ตกว่าจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนดี
       &quot;อ้อ จริงๆ แหละครับ ถ้าคนลงมาเรียกคุณขึ้นไป ถ้าเห็นเสื้อผ้าผิดไปก็จะเกิดความแดงขึ้น&quot; ผมพูดคนเดียว &quot;เอายังงี้เถอะ คุณนุ่งของผมก่อน ผมจะเอาของคุณไปซักและตากไว้ข้างบน พอแห้งแล้ว ถ้าเขามาเรียกก็รีบแต่งชุดเก่า&quot;
       เธอเงยหน้ามองผมอย่างเห็นด้วยและขอบคุณ แต่เราก็มองหน้ากันไม่ถนัดนัก จากความสว่างของไฟฉาย ผมรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้มีโอกาสช่วยเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน แต่การช่วยเหลือของผมจะผิดอย่างไรนั้น ยังไม่พูดถึงกัน เอาเรื่องมนุษยธรรมกันก่อน จริงอยู่ผมเป็นคนอื่น ไม่&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7z0qfgzv9wrux683su814xrea2qrtu3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/146</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89204</id>
    <revision>
      <id>288677</id>
      <timestamp>2026-04-09T04:45:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <comment>/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย &quot;เกี่ยวข้องกับเขา แต่ใครเล่าจะทนดูได้ เมื่อพบกับความโหดร้ายผิดธรรมดาเช่นนี้ การขังคนชนิดให้อยู่แต่ในความมืดและอับอากาศ เพียงกักขังอยู่แต่ห้องข้างบนคนเดียว...&quot;</comment>
      <origin>288677</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5235" sha1="nya7gm65zae1wtqkoerkivq0nnrqxec" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๔}}&lt;/noinclude&gt;เกี่ยวข้องกับเขา แต่ใครเล่าจะทนดูได้ เมื่อพบกับความโหดร้ายผิดธรรมดาเช่นนี้ การขังคนชนิดให้อยู่แต่ในความมืดและอับอากาศ เพียงกักขังอยู่แต่ห้องข้างบนคนเดียวก้แย่เอาการอยู่แล้ว นี่สิต้องลงไปฝังตัวอยู่ข้างล่างอีก ซึ่งไม่ใช่ที่มนุษย์จะอยู่ได้ แม้แต่สุนัขยังอยู่ไม่ได้ อีตาคนนี้แกเอาชีวิตของคนแท้ๆ เหมือนวัตถุสิ่งของลงเก็บห้องใต้ดิน สุดที่มนุษย์หรือสัตว์มีชีวิตใดๆ จะทนมีชีวิตอยู่ได้ ผมได้ทำกุศลอย่างสูง แม้จะล่วงเลยอำนาจที่ยังไม่ได้รับอนุญาตจากคุณหลวงคุณนาย ก็ขอทำไปทีก่อน ต่อข้างหน้าจะค่อยเรียนบอกกับท่าน
       เรื่องหนักใจของผมจะมีอยู่คือ อาหารจะต้องเพิ่ม จะบอกกับแม่ครัวเพิ่มอาหารให้ผมก็เป็นความโง่อย่างหนัก คนเดียวกันอาหารเท่าสองคน ผมจึงวางแผนการทำเป็นกินอาหารได้มาก ขอแกเพิ่มตามกำลังความจุ และจะแอบซื้ออาหารแห้ง เช่น ขนมปังต่างๆ ทั้งสดทั้งแห้ง อีกเครื่องกระป๋อง เราทั้งสองจะแบ่งอาหารจากแม่ครัวกินกัน แล้วใช้ขนมปังและขนมแห้งกินพอทุ่นท้องเข้าไปอีก
       ผมได้บงการกับเธอว่า ต้องขึ้นไปอยู่ในห้องเก็บของ จะจัดที่พักให้เป็นอย่างสบาย เธอว่าง่ายตามใจ ทำให้เกิดสงสารยิ่งนัก คนเราจะตายอยู่แล้วเมื่อมีผู้เข้าช่วยเหลือก็ต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างตามใจผู้ที่ช่วยเหลือ ผมให้แกผลัดผ้าโดยผมปิดประตูเสีย สั่งว่าถ้าเรียบร้อยแล้วให้เคาะประตูห้อง ผมออกมาที่ห้อง ผมจัดน้ำเข้าไปให้ แล้วย้อนไปที่แม่ครัว พูดปดกับแกว่า เมื่อเช้านั้นกินข้าวไม่อิ่ม เกิดมาหิวขึ้น ขออะไรๆ ง่ายๆ สักชามเถิด แกก็รีบจัดหาให้อย่างเต็มใจ และว่าถ้ากินน้อยอย่างเมื่อเช้า แกคิดว่าผมต้องผอมตาย ผมได้นำอาหารมาให้เธอ แล้วเอเสื้อผ้าเธอไปซักให้ในห้องน้ำของผม ทั้งนำไปตากลมไว้ในห้องเก็บของที่เธอพัก และบอกกับเธอว่ากลางคืนให้เธอไปนอนที่ห้องผม และอาบน้ำอาบท่าได้สบาย แต่เวลากลางวันถ้าเธอจะอาบน้ำหรือไปส้วม ผมจะทำไปธุระนอกห้อง และใส่กุญแจขังเธอไว้โดยปิดบังคนอื่น แล้วเธอจะใช้ห้องผมได้สบาย เธอกราบผมที่เท้า ผมใจหายและสงสารจับใจ
       กลางวันวันนั้น ผมได้บอกเธอไปอาบน้ำให้สบาย ผมใส่กุญแจห้องไว้กลับขึ้นไปตึกข้างบน ทำการคัดหนังสือให้คุณหลวงตามท่านสั่งไว้ พร้อม&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nya7gm65zae1wtqkoerkivq0nnrqxec</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288679</id>
      <parentid>288677</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T07:45:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288679</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5238" sha1="1ql3wlt9rgd1j9yd1kcmvgnmkqu9mnw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๔}}&lt;/noinclude&gt;เกี่ยวข้องกับเขา แต่ใครเล่าจะทนดูได้ เมื่อพบกับความโหดร้ายผิดธรรมดาเช่นนี้ การขังคนชนิดให้อยู่แต่ในความมืดและอับอากาศ เพียงกักขังอยู่แต่ห้องข้างบนคนเดียวก็แย่เอาการอยู่แล้ว นี่สิต้องลงไปฝังตัวอยู่ข้างล่างอีก ซึ่งไม่ใช่ที่มนุษย์จะอยู่ได้ แม้แต่สุนัขยังอยู่ไม่ได้ อีตาคนนี้แกเอาชีวิตของคนแท้ๆ เหมือนวัตถุสิ่งของลงเก็บห้องใต้ดิน สุดที่มนุษย์หรือสัตว์มีชีวิตใดๆ จะทนมีชีวิตอยู่ได้ ผมได้ทำกุศลอย่างสูง แม้จะล่วงเลยอำนาจที่ยังไม่ได้รับอนุญาตจากคุณหลวงคุณนาย ก็ขอทำไปทีก่อน ต่อข้างหน้าจะค่อยเรียนบอกกับท่าน
       เรื่องหนักใจของผมจะมีอยู่คือ อาหารจะต้องเพิ่ม จะบอกกับแม่ครัวเพิ่มอาหารให้ผมก็เป็นความโง่อย่างหนัก คนเดียวกินอาหารเท่าสองคน ผมจึงวางแผนการทำเป็นกินอาหารได้มาก ขอแกเพิ่มตามกำลังความจุ และจะแอบซื้ออาหารแห้ง เช่น ขนมปังต่างๆ ทั้งสดทั้งแห้ง อีกเครื่องกระป๋อง เราทั้งสองจะแบ่งอาหารจากแม่ครัวกินกัน แล้วใช้ขนมปังและขนมแห้งกินพอทุ่นท้องเข้าไปอีก
       ผมได้บงการกับเธอว่า ต้องขึ้นไปอยู่ในห้องเก็บของ จะจัดที่พักให้เป็นอย่างสบาย เธอว่าง่ายตามใจ ทำให้เกิดสงสารยิ่งนัก คนเราจะตายอยู่แล้วเมื่อมีผู้เข้าช่วยเหลือก็ต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างตามใจผู้ที่ช่วยเหลือ ผมให้แกผลัดผ้าโดยผมปิดประตูเสีย สั่งว่าถ้าเรียบร้อยแล้วให้เคาะประตูห้อง ผมออกมาที่ห้อง ผมจัดน้ำเข้าไปให้ แล้วย้อนไปที่แม่ครัว พูดปดกับแกว่า เมื่อเช้านั้นกินข้าวไม่อิ่ม เกิดมาหิวขึ้น ขออะไรๆ ง่ายๆ สักชามเถิด แกก็รีบจัดหาให้อย่างเต็มใจ และว่าถ้ากินน้อยอย่างเมื่อเช้า แกคิดว่าผมต้องผอมตาย ผมได้นำอาหารมาให้เธอ แล้วเอาเสื้อผ้าเธอไปซักให้ในห้องน้ำของผม ทั้งนำไปตากลมไว้ในห้องเก็บของที่เธอพัก และบอกกับเธอว่ากลางคืนให้เธอไปนอนที่ห้องผม และอาบน้ำอาบท่าได้สบาย แต่เวลากลางวันถ้าเธอจะอาบน้ำหรือไปส้วม ผมจะทำไปธุระนอกห้อง และใส่กุญแจขังเธอไว้โดยปิดบังคนอื่น แล้วเธอจะใช้ห้องผมได้สบาย เธอกราบผมที่เท้า ผมใจหายและสงสารจับใจ
       กลางวันวันนั้น ผมได้บอกเธอไปอาบน้ำให้สบาย ผมใส่กุญแจห้องไว้กลับขึ้นไปตึกข้างบน ทำการคัดหนังสือให้คุณหลวงตามท่านสั่งไว้ พร้อม&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1ql3wlt9rgd1j9yd1kcmvgnmkqu9mnw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/147</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89205</id>
    <revision>
      <id>288680</id>
      <timestamp>2026-04-09T07:50:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <comment>/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย &quot;ทั้งหน้าที่อื่นๆ อีกตามเคย ส่วนกิจการทางคุณนายนั้น มีคนใช้แก่ๆ ทำอยู่แล้วโดยผมไม่ต้องเกี่ยว นับว่าผมได้งานทำอย่างสบายมาก คอยแต่ทำความเรียบร้อยทางส่วนของผม...&quot;</comment>
      <origin>288680</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1635" sha1="eslcdi1ux06pyhgz8z09qe7y0hp4wu7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๕}}&lt;/noinclude&gt;ทั้งหน้าที่อื่นๆ อีกตามเคย ส่วนกิจการทางคุณนายนั้น มีคนใช้แก่ๆ ทำอยู่แล้วโดยผมไม่ต้องเกี่ยว นับว่าผมได้งานทำอย่างสบายมาก คอยแต่ทำความเรียบร้อยทางส่วนของผม ดูแลจัดหนังสือในตู้ต่างๆ ให้เข้าอยู่ตามระเบียบและหมวดของมันให้ตรงกับบัญชีรายชื่อ เพื่อหยิบเพื่อค้นได้ตามสะดวกตามคุณหลวงบัญชาให้ช่วย
       งานเรียบร้อยแล้วผมออกไปนอกบ้าน จัดซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงและอาหารแห้งกลับมาโดยพร้อมมูล ห้องผมนี้ดีไปอย่างที่ไม่มีใครมายุ่ง ถ้าใครอยากจะพบตัวผม คนใช้แก่ๆ จะมาเรียก ไม่มีใครจะเข้าห้องผมเลย แม้แต่ลูกสาวของคุณหลวงที่ยังเล็กๆ อายุ ๑๑-๑๒ ก็ถูกห้ามไม่ให้มายุ่มย่ามที่ห้องผม&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>eslcdi1ux06pyhgz8z09qe7y0hp4wu7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288681</id>
      <parentid>288680</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T08:33:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288681</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4950" sha1="6ih53zyeis5kdlyjuh055m9ui6wk4f7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๕}}&lt;/noinclude&gt;ทั้งหน้าที่อื่นๆ อีกตามเคย ส่วนกิจการทางคุณนายนั้น มีคนใช้แก่ๆ ทำอยู่แล้วโดยผมไม่ต้องเกี่ยว นับว่าผมได้งานทำอย่างสบายมาก คอยแต่ทำความเรียบร้อยทางส่วนของผม ดูแลจัดหนังสือในตู้ต่างๆ ให้เข้าอยู่ตามระเบียบและหมวดของมันให้ตรงกับบัญชีรายชื่อ เพื่อหยิบเพื่อค้นได้ตามสะดวกตามคุณหลวงบัญชาให้ช่วย
       งานเรียบร้อยแล้วผมออกไปนอกบ้าน จัดซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงและอาหารแห้งกลับมาโดยพร้อมมูล ห้องผมนี้ดีไปอย่างที่ไม่มีใครมายุ่ง ถ้าใครอยากจะพบตัวผม คนใช้แก่ๆ จะมาเรียก ไม่มีใครจะเข้าห้องผมเลย แม้แต่ลูกสาวของคุณหลวงที่ยังเล็กๆ อายุ ๑๑-๑๒ ก็ถูกห้ามไม่ให้มายุ่มย่ามที่ห้องผม โดยมีความนึกคิดว่าไม่ควรจะก้าวก่ายรบกวน หรือว่าผมเป็นคนใหม่ ไม่ควรจะมาคบค้าสนิทสนมกับคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า ทำให้ผมสบายที่จะแอบซ่อนแม่สาวเคราะห์ร้ายไว้ได้อย่างดี
       &quot;เขาขังคุณไว้นานมาแล้วหรือ&quot; ผมถามเธอตอนหนึ่ง
       &quot;หลายเดือนแล้วค่ะ&quot; เธอตอบและยิ้มอย่างระโหยเศร้าสร้อย
       &quot;บ้านนี้ไม่มีใครอยู่เลย ทำไมเอาคุณมาขังไว้ดังนี้&quot; ผมถาม
       &quot;เดิมดิฉันก็อยู่บ้านนี้มาแต่เล็กๆ ท่านเจ้าบ้านมีเมียมาก พอดิฉันเป็นสาวก็จะเอาเป็นเมีย แต่ดิฉันไม่ยอม เพราะเมียอีกหลายคนคิดจะทำร้ายดิฉัน&quot; เธอพูดค่อยๆ ไม่กล้าพูดดังอย่างหนึ่ง และเกิดจากการกะปลกกะเปลี้ยอย่างหนึ่ง
       &quot;คุณรู้ได้อย่างไรคะว่าดิฉันอยู่ใต้นี้&quot; เธอถาม
       &quot;ผมได้ยินคุณเถียงกับชายนั้น แล้วผมแอบดูทางช่องนั้น&quot; ผมชี้ให้ดูทางช่องลม &quot;ผมดูอยู่ทุกอิริยาบถ จนคุณต้องกลับไปข้างล่างอีก ผมจึงหาทางจนพบคุณ ผมดีใจพูดไม่ถูกที่ได้ช่วยคุณไว้สมใจ&quot;  ผมพูดจบ เธอช้อนตาดูผมด้วยกิริยาขอยคุณอย่างซาบซึ้ง แววตานั้นแม้จะเลื่อนลอยอย่างไม่มีความหมาย แต่ก็มีแววลึกเข้าไปถึงหัวใจผมอย่างประหลาด
       &quot;แล้วคุณคิดจะทำอย่างไรต่อไป?&quot; ผมถามอย่างเอางานเอาการ
       &quot;ไม่ทราบค่ะ ไม่เคยคิดจะทำอย่างไร ชีวิตดิฉันสุดแต่คุณจะบงการ คุณช่วยดิฉันมา ดิฉันก็เป็นคนของคุณ&quot; เธอพูดเรียบๆ ผมใจวูบ จะดีใจก็ไม่เชิง จะไม่ชอบใจก็ไม่เชิง เพราะผมเองก็ยังพึ่งใบบุญคุณหลวงและ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6ih53zyeis5kdlyjuh055m9ui6wk4f7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288682</id>
      <parentid>288681</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T08:41:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288682</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4950" sha1="8mg7z67uwp1h7dcbns3d9db2fljdfag" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๕}}&lt;/noinclude&gt;ทั้งหน้าที่อื่นๆ อีกตามเคย ส่วนกิจการทางคุณนายนั้น มีคนใช้แก่ๆ ทำอยู่แล้วโดยผมไม่ต้องเกี่ยว นับว่าผมได้งานทำอย่างสบายมาก คอยแต่ทำความเรียบร้อยทางส่วนของผม ดูแลจัดหนังสือในตู้ต่างๆ ให้เข้าอยู่ตามระเบียบและหมวดของมันให้ตรงกับบัญชีรายชื่อ เพื่อหยิบเพื่อค้นได้ตามสะดวกตามคุณหลวงบัญชาให้ช่วย
       งานเรียบร้อยแล้วผมออกไปนอกบ้าน จัดซื้อเสื้อผ้าผู้หญิงและอาหารแห้งกลับมาโดยพร้อมมูล ห้องผมนี้ดีไปอย่างที่ไม่มีใครมายุ่ง ถ้าใครอยากจะพบตัวผม คนใช้แก่ๆ จะมาเรียก ไม่มีใครจะเข้าห้องผมเลย แม้แต่ลูกสาวของคุณหลวงที่ยังเล็กๆ อายุ ๑๑-๑๒ ก็ถูกห้ามไม่ให้มายุ่มย่ามที่ห้องผม โดยมีความนึกคิดว่าไม่ควรจะก้าวก่ายรบกวน หรือว่าผมเป็นคนใหม่ ไม่ควรจะมาคบค้าสนิทสนมกับคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า ทำให้ผมสบายที่จะแอบซ่อนแม่สาวเคราะห์ร้ายไว้ได้อย่างดี
       &quot;เขาขังคุณไว้นานมาแล้วหรือ&quot; ผมถามเธอตอนหนึ่ง
       &quot;หลายเดือนแล้วค่ะ&quot; เธอตอบและยิ้มอย่างระโหยเศร้าสร้อย
       &quot;บ้านนี้ไม่มีใครอยู่เลย ทำไมเอาคุณมาขังไว้ดังนี้&quot; ผมถาม
       &quot;เดิมดิฉันก็อยู่บ้านนี้มาแต่เล็กๆ ท่านเจ้าบ้านมีเมียมาก พอดิฉันเป็นสาวก็จะเอาเป็นเมีย แต่ดิฉันไม่ยอม เพราะเมียอีกหลายคนคิดจะทำร้ายดิฉัน&quot; เธอพูดค่อยๆ ไม่กล้าพูดดังอย่างหนึ่ง และเกิดจากการกะปลกกะเปลี้ยอย่างหนึ่ง
       &quot;คุณรู้ได้อย่างไรคะว่าดิฉันอยู่ใต้นี้&quot; เธอถาม
       &quot;ผมได้ยินคุณเถียงกับชายนั้น แล้วผมแอบดูทางช่องนั้น&quot; ผมชี้ให้ดูทางช่องลม &quot;ผมดูอยู่ทุกอิริยาบถ จนคุณต้องกลับไปข้างล่างอีก ผมจึงหาทางจนพบคุณ ผมดีใจพูดไม่ถูกที่ได้ช่วยคุณไว้สมใจ&quot;  ผมพูดจบ เธอช้อนตาดูผมด้วยกิริยาขอบคุณอย่างซาบซึ้ง แววตานั้นแม้จะเลื่อนลอยอย่างไม่มีความหมาย แต่ก็มีแววลึกเข้าไปถึงหัวใจผมอย่างประหลาด
       &quot;แล้วคุณคิดจะทำอย่างไรต่อไป?&quot; ผมถามอย่างเอางานเอาการ
       &quot;ไม่ทราบค่ะ ไม่เคยคิดจะทำอย่างไร ชีวิตดิฉันสุดแต่คุณจะบงการ คุณช่วยดิฉันมา ดิฉันก็เป็นคนของคุณ&quot; เธอพูดเรียบๆ ผมใจวูบ จะดีใจก็ไม่เชิง จะไม่ชอบใจก็ไม่เชิง เพราะผมเองก็ยังพึ่งใบบุญคุณหลวงและ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8mg7z67uwp1h7dcbns3d9db2fljdfag</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/148</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89206</id>
    <revision>
      <id>288683</id>
      <timestamp>2026-04-09T08:51:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <comment>/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย &quot;คุณนาย และเธอก็เป็นคนของญาติคุณนาย เท่าที่บังอาจทำไปโดยพลการนี้ก็มากอยู่แล้ว อาจจะไม่เป็นที่ถูกใจคุณนายและคุณหลวงก็ได้        &quot;บ้านนี้เขาย้ายไปหมดแล้ว แต่ทำไมข...&quot;</comment>
      <origin>288683</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4005" sha1="lpzr0n122oi9lao5h2yrept7yuu7a5y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๖}}&lt;/noinclude&gt;คุณนาย และเธอก็เป็นคนของญาติคุณนาย เท่าที่บังอาจทำไปโดยพลการนี้ก็มากอยู่แล้ว อาจจะไม่เป็นที่ถูกใจคุณนายและคุณหลวงก็ได้
       &quot;บ้านนี้เขาย้ายไปหมดแล้ว แต่ทำไมขังคุณไว้คนเดียวที่เก่า?&quot; ผมตั้งปัญหาถาม
       &quot;ถูกแล้วค่ะ เขาย้ายกันไปหมด แต่ถ้าดิฉันยอมเป็นภรรยาเขา เขาก็จะเอาไปด้วย แต่ถ้ายังไม่ยอม ก็จะขังดิฉันไว้อย่างนี้&quot; เธอพูดอย่างมีแววแค้นๆ ทำให้ผมนึกประหวัดไปถึงอีตานั่น แกพูดอยู่คำหนึ่งว่า &quot;เพราะแกรัคนใช้ใช่ไหม&quot; ผมจึงจะถามเธอดู แต่ยังไม่กล้าจะเอ่ยคำใดดี เพราะเป็นการถามเลยเหตุการณ์ไป แต่ใจก็อดอยู่ไม่ได้ จึงถามเป็นคำกลางๆ ไปก่อนว่า
       &quot;เมื่อคืนนี้ผมฟังน้ำเสียงนายของคุณ คล้ายว่าเขาจะหึงหวงอะไรคุณอยู่?&quot;
       เธอนิ่งอยู่สักครู่ แล้วหันหน้ามองผม พูดเบาๆ และชัดเจน
       &quot;เขาหึงผิด นายซุ่นใช้เป็นคนใช้ในบ้าน เขาสงสารดิฉัน ก็ดีกับดีฉัน เขารู้อยู่ว่าท่านเจ้าบ้านจะเอาดิฉันเป็นเมีย ทั้งๆ แม่ดิฉันก็เป็นเมียอยู่คนหนึ่งแล้ว&quot;
       &quot;บ้าบัดซบ&quot; ผมโพล่งออกไปอย่างรู้สึกฉุนกึก &quot;บ้าตัณหาแท้ๆ แล้วมารดาของคุณไปไหนล่ะ?&quot;
       &quot;เสียเสียแล้ว&quot; เธอพูดอย่างกัดกราม
       &quot;เวรกรรม&quot; ผมว่า &quot;ถ้าท่านอยู่ ท่านก็ช่วยคุณได้ ไม่ถึงกับเป็นไปดังนี้ ท่านเป็นอะไรตาย&quot;
       &quot;สงสัยว่าเมียอื่นๆ จะวางยาพิษ&quot; เธอพูดพร้อมกับสั่นเทิ้มด้วยฤทธิ์โกรธแค้น
       &quot;เอ๊ะ ! ทำกันอย่างนั้นเชียวรึ?&quot;
       &quot;ทำอย่างนั้น และเอาตัวไม่ได้ ตำรวจสอบสวนแล้วจับมือใครดมไม่ได้ ลงท้ายว่าแม่ดิฉันกินยาตายเอง&quot; เธอพูดเสียงเครือ
       &quot;อัปรีย์!&quot; ผมพูดเกือบตะโกน
       &quot;นายซุ่นใช้ถูกไล่ออกจากบ้าน นัยๆ ว่าเป็นตัวการจะค้นเอาเรื่องนี้ขึ้น&quot;
       &quot;โอ! น่าสงสารเขา และเห็นใจเขา นี่เขาไปอยู่ที่ไหนรู้หรือเปล่าคุณ?&quot;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lpzr0n122oi9lao5h2yrept7yuu7a5y</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>288684</id>
      <parentid>288683</parentid>
      <timestamp>2026-04-09T08:54:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <origin>288684</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4008" sha1="gsp2aupjkw72zbsq7pjx6hqfr9be4wb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๖}}&lt;/noinclude&gt;คุณนาย และเธอก็เป็นคนของญาติคุณนาย เท่าที่บังอาจทำไปโดยพลการนี้ก็มากอยู่แล้ว อาจจะไม่เป็นที่ถูกใจคุณนายและคุณหลวงก็ได้
       &quot;บ้านนี้เขาย้ายไปหมดแล้ว แต่ทำไมขังคุณไว้คนเดียวที่เก่า?&quot; ผมตั้งปัญหาถาม
       &quot;ถูกแล้วค่ะ เขาย้ายกันไปหมด แต่ถ้าดิฉันยอมเป็นภรรยาเขา เขาก็จะเอาไปด้วย แต่ถ้ายังไม่ยอม ก็จะขังดิฉันไว้อย่างนี้&quot; เธอพูดอย่างมีแววแค้นๆ ทำให้ผมนึกประหวัดไปถึงอีตานั่น แกพูดอยู่คำหนึ่งว่า &quot;เพราะแกรักคนใช้ใช่ไหม&quot; ผมจึงจะถามเธอดู แต่ยังไม่กล้าจะเอ่ยคำใดดี เพราะเป็นการถามเลยเหตุการณ์ไป แต่ใจก็อดอยู่ไม่ได้ จึงถามเป็นคำกลางๆ ไปก่อนว่า
       &quot;เมื่อคืนนี้ผมฟังน้ำเสียงนายของคุณ คล้ายว่าเขาจะหึงหวงอะไรคุณอยู่?&quot;
       เธอนิ่งอยู่สักครู่ แล้วหันหน้ามองผม พูดเบาๆ และชัดเจน
       &quot;เขาหึงผิด นายซุ่นใช้เป็นคนใช้ในบ้าน เขาสงสารดิฉัน ก็ดีกับดีฉัน เขารู้อยู่ว่าท่านเจ้าบ้านจะเอาดิฉันเป็นเมีย ทั้งๆ แม่ดิฉันก็เป็นเมียอยู่คนหนึ่งแล้ว&quot;
       &quot;บ้าบัดซบ&quot; ผมโพล่งออกไปอย่างรู้สึกฉุนกึก &quot;บ้าตัณหาแท้ๆ แล้วมารดาของคุณไปไหนล่ะ?&quot;
       &quot;เสียเสียแล้ว&quot; เธอพูดอย่างกัดกราม
       &quot;เวรกรรม&quot; ผมว่า &quot;ถ้าท่านอยู่ ท่านก็ช่วยคุณได้ ไม่ถึงกับเป็นไปดังนี้ ท่านเป็นอะไรตาย&quot;
       &quot;สงสัยว่าเมียอื่นๆ จะวางยาพิษ&quot; เธอพูดพร้อมกับสั่นเทิ้มด้วยฤทธิ์โกรธแค้น
       &quot;เอ๊ะ ! ทำกันอย่างนั้นเชียวรึ?&quot;
       &quot;ทำอย่างนั้น และเอาตัวไม่ได้ ตำรวจสอบสวนแล้วจับมือใครดมไม่ได้ ลงท้ายว่าแม่ดิฉันกินยาตายเอง&quot; เธอพูดเสียงเครือ
       &quot;อัปรีย์!&quot; ผมพูดเกือบตะโกน
       &quot;นายซุ่นใช้ถูกไล่ออกจากบ้าน นัยๆ ว่าเป็นตัวการจะค้นเอาเรื่องนี้ขึ้น&quot;
       &quot;โอ! น่าสงสารเขา และเห็นใจเขา นี่เขาไปอยู่ที่ไหนรู้หรือเปล่าคุณ?&quot;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gsp2aupjkw72zbsq7pjx6hqfr9be4wb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/149</title>
    <ns>250</ns>
    <id>89207</id>
    <revision>
      <id>288685</id>
      <timestamp>2026-04-09T09:56:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>สีทราย</username>
        <id>11827</id>
      </contributor>
      <comment>/* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย &quot;       &quot;เขาตายแล้ว!&quot;        &quot;ฮะ! ตายแล้ว&quot; ผมยื่นหน้าถาม &quot;เป็นอะไรตายรู้ไหม?&quot;        &quot;มีคนบอกว่าเป็นไข้ตาย&quot;&quot;</comment>
      <origin>288685</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="267" sha1="aajjgnmczoi9n9lan2aibfo2lcga65f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;สีทราย&quot; /&gt;{{หสล|๑๔๗}}&lt;/noinclude&gt;       &quot;เขาตายแล้ว!&quot;
       &quot;ฮะ! ตายแล้ว&quot; ผมยื่นหน้าถาม &quot;เป็นอะไรตายรู้ไหม?&quot;
       &quot;มีคนบอกว่าเป็นไข้ตาย&quot;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>aajjgnmczoi9n9lan2aibfo2lcga65f</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>