วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.2 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/208 250 89691 290217 289926 2026-05-15T04:58:52Z สีทราย 11827 290217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๒๐๖}}</noinclude>แหละคุณ วันนั้นไปดูลู่ทางที่ป่าช้าไว้แต่บ่าย แล้วกลับมากินเหล้ากันที่ร้านเจ๊กนอกวัด ตั้งใจเอากันที่ศาลากลางป่าช้าที่มีแต่พื้นกระเบื้อง และเสากับหลังคา ฝาไม่มี โปร่ง ๆ ดี ใครจะแอบเขียนตัวหวยล้อเราย่อมไม่ได้ ฉันกับเพื่อนสองคนดวดเหล้ากันจนสบายดีแล้ว จึงเตรียมข้าวของเข้าวัด พอเลี้ยวเข้าตรอกวัด เราก็เห็นคนนำหน้าเราอยู่คนหนึ่ง นุ่งผ้าพื้นโจงกระเบนห่มผ้าขาวอย่างสกปรกสะพายเฉียง เราเดินตามเขามาอย่างเงียบ ๆ ไม่พูดอะไรกัน เราไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเราจะมานั่งหวย พอถึงทางเลี้ยวเข้าป่าช้า คนเดินหน้าก็เลี้ยวเข้าไปก่อน เราสองคนสะกิดกัน ฉันกระซิบกับเพื่อนว่า "ท่าจะไม่ดีเสียแล้ว ตานี่คงจะเป็นสัปเหร่อ ถ้ารู้ว่าเราจะมานั่งหวย ก็จะมาทำความรำคาญแก่เรา" "แล้วจะทำยังไงกันล่ะ?" เพื่อนถาม "ยังไม่รู้จะทำยังไง" ฉันตอบ "พวกสัปเหร่อใช่ไหม?" หนุ่มคนแรกถามแทรกขึ้นมา "ไม่รู้น่ะสิคุณ เขาเดินไปฉันก็เดินไป" เฒ่ามิ่งตอบ "แต่เอ๊ะ! ไม่เข้าท่าเสียแล้ว คนนั้นเดินไปที่ศาลาโล่งนั่น ซึ่งเป็นที่หมายของเรา มาเกิดจ๊ะกันเข้าแล้ว หมอนี่ท่าจะมาเรื่องหวยเหมือนกัน ชักเกิดลังเลใจ แต่เพื่อนกระซิบว่า ต่างคนต่างนั่งกันก็แล้วไปสิ เขาก็เขา เราก็เรา ฉันเห็นด้วยจึงก้าวขึ้นบนพื้นกระเบื้องปูน แต่ยังไม่ลงมือทำอะไรทั้งนั้น นั่งลงเฉย ๆ ก่อน อากาศขมุกขมัวเต็มทีแล้ว เสียงเรไรดังหริ่งไปทั่วบริเวณ เพราะไม้สูง ๆ ยืนต้นมาก มองมืดทึมน่ากลัว ชีวิตนักเลงหวยละมันยังงี้แหละคุณ พอมืดทั่วไปทั้งบริเวณ ฉันกับเพื่อนก็จุดเทียนใหญ่ปักลงกับพื้น สว่างเห็นกันดี นักหวยคนนั้นยังไม่ทำอะไร เดินก้มหน้าวนไปวนมา เดินไปหยุดเสาโน้นเสานี้จนครบสี่เสา แล้วชำเลืองดูเราทั้งสอง ฉันอดปากอยู่ไม่ได้ จึงพูดกับเขาพอเป็นทางว่า ถ้ามีอะไรดีจะขอบ้าง จะหวงไหมพี่ทิด? เขานิ่งเฉยยังไม่ตอบมาทันที ฉันจึงพูดไปอีกว่า ฉันน่ะถูกหวยกินมาเสียจนกรอบเพราะได้หวยไม่ค่อยแน่นอน ถ้าพี่ทิดมีอะไรดี ๆ แบ่งปันให้บ้างก็พอจะแก้จนไปได้บ้าง คราวนี้ทิดนั้นจึงตอบเสียงห้วนๆ ว่า พบอะไรเห็นอะไรคิดออกก็เอาไปไม่หวงหรอก เขาพูดอย่างไม่หันมา<noinclude></noinclude> gj6ttnl6gvhpgdk0cg1d23j16mov0uc หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/209 250 89821 290218 290203 2026-05-15T05:08:56Z สีทราย 11827 290218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๒๐๗}}</noinclude>ดูเรา ต่อนั้นไปก็ไม่พูดอะไรอีก เขาลงมือจุดเทียนปักลงใจกลางของศาลา ส่วนเราสองคนยังไม่ทำอะไรทั้งนั้น เพราะเสียงที่เขาพูดก็เข้าทีที่ว่า พบอะไรเห็นอะไรคิดออกก็เอาไป ท่าจะดี คราวนี้ถ้าได้ไปโดยคิดตก ก็จะดีกว่าเรานั่งเองกระมัง? เราจึงนั่งดูเขาทำพิธี เขาเดินพนมมือก้าวไปช้าๆ เข้าหาเสาทั้งสี่เสา หยุดยืนบ่นอะไรพึมพำที่โคนเสาอยู่ทุกต้น แล้วเป่าลมพรวดเข้าใส่เสานั้นทุกต้นไป เราสองคนรู้สึกว่าพิธีเขาแปลก ครั้นเขาสะกดเสาทั้งสี่ต้นแล้ว กลับมายืนตรงศูนย์กลางที่ปักเทียน ดึงผ้าห่มสะพายเฉียงนั้นออกแล้วโพกหัวจนดูคล้ายแขก ฉันนึกออกว่านี่คงเป็นพิธีของแขกครัวที่เราไม่รู้จักและไม่เคยเห็น พอโพกหัวแล้ว เขาก็นั่งขัดสมาธิเงยหน้าบ่นคาถาพึมพำไปหมด เราแปลคาถาเขาไม่ออก ไม่รู้ว่าเขาพูดว่ากระไรบ้างเพราะเสียงอยู่ในลำคอ เขาทำพิธีนี้อยู่นานเหลือเกินจนนกแสกบินโผเข้ามาที่เรา แล้วบินผ่านไป ร้องเสียงแช้กเข้าขั้วหัวใจ ทั้งฉันและเพื่อนสะดุ้งทั้งตัว ตั้งแต่นั่งหวยมาไม่เคยวิธีนี้ และมันช่างรุนแรงจนนกกลางคืนที่น่ากลัวพลอยมาเข้าพิธีด้วย ในครู่นั้นเองเจ้าค้างคาวแม่ไก่ก็บินมาอีก โฉบไปโฉบมาจนรอบหัวเขา จนเทียนที่ปักอยู่ตรงหน้าเขาถูกลมแรงปีกวูบวาบแทบจะดับลง พอค้างคาวผละไป เจ้านกแสกก็บินโผผ่านเข้ามาอีก ร้องเสียงกรีดหัวใจแล้วหายไปในดงมืด ฉันตั้งสติอดทนเหลือเกิน มันเป็นพิธีร้ายกาจที่สุด ผู้เข้าพิธียังคงนั่งนิ่งอีกสักครู่ แล้วจึงลุกเดินไปที่เสาต้นแรก เป่ามนต์ลงที่เสาอีก แล้วเกิดปีนเสาขึ้นไปจนถึงเพดานที่มืดตื้อหายไป ฉันกับเพื่อนมองหน้ากันอย่างตกใจ แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรและทำอะไร ทิดนั่นก็ไต่ลงมาอีกเสาด้านหนึ่ง แต่การไต่ลงนี้ช่างแปลกประหลาดจนเราสะดุ้งใจ เขาไต่โดยเอาหัวลงมาอย่างตุ๊กแกหรือจิ้งจก แล้ววิ่งไปขึ้นอีกเสาหนึ่ง แล้วหายไปบนเพดานอีกตามเคย ฉันกับเพื่อนชักระส่ำระสาย เกิดสะกิดใจกลัว แต่เราพูดอะไรกันไม่ออกเลย ยังไม่รู้ว่าภาพที่เราเห็นนั้นคืออะไร แต่ในครู่นั้นเอง ฉันถึงกับผุดลุกขึ้นยืน เพราะทั้งสี่เสานั้นมีคนไต่ลงมาพร้อมกัน และร้ายที่สุด มันเป็นคนคนเดียวกันทั้งสี่เสา ฉันกับเพื่อยืนขาสั่น ในที่สุดเจ้าสี่คนที่เสานั้นก็หายวับไป เหมือนมีใครวิ่งหัวเราะดังก้องเข้าไปทางดงมืด ฉันฉุดมือเพื่อนได้ออกวิ่งสุดกำลัง จะโดนอะไรหรือจะตกอะไรไม่พึงคิดทั้งสิ้น หัวใจไม่อยู่กับตัว เราทั้ง<noinclude></noinclude> 769wjkrp1yc9k4d2fmizihkqoe1cgiy คุยกับผู้ใช้:Markjamestwn1301 3 89825 290214 2026-05-14T15:46:31Z New user message 1899 เพิ่ม[[Template:Welcome|สารต้อนรับ]]ในหน้าคุยของผู้ใช้ใหม่ 290214 wikitext text/x-wiki {{Template:Welcome|realName=|name=Markjamestwn1301}} -- [[ผู้ใช้:New user message|New user message]] ([[คุยกับผู้ใช้:New user message|คุย]]) 22:46, 14 พฤษภาคม 2569 (+07) ga18a8dt452lq4llj3azdu2evy4eftn หน้า:คหก กรุงเก่า ขุนหลวงฯ หลวงประเสริฐ - ๒๕๑๕.pdf/134 250 89826 290215 2026-05-14T18:10:08Z Peatlnwza 10757 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "พระองค์หนึ่ง พระนางจันทราชามีพระราชธิดา ๔ พระองค์ องค์ที่ ๑ มีพระนามว่า ปทุมาเทวี องค์ที่ ๒ พระนามว่า สุริยา องค์ที่ ๓ พระนามว่า จันทาเทวี องค์ที่ ๔ พระนามว่า ศิริ..." 290215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Peatlnwza" />{{ก|๑๐๐}}</noinclude>พระองค์หนึ่ง พระนางจันทราชามีพระราชธิดา ๔ พระองค์ องค์ที่ ๑ มีพระนามว่า ปทุมาเทวี องค์ที่ ๒ พระนามว่า สุริยา องค์ที่ ๓ พระนามว่า จันทาเทวี องค์ที่ ๔ พระนามว่า ศิริกัลยา พระนางขัตติยเทวี มีพระราชธิดา ๔ พระองค์ องค์ที่ ๑ พระนามว่า อุบลเทวี องค์ที่ ๒ พระนามว่า นภาเทวี องค์ที่ ๓ พระนามว่า อรบุตรี องค์ที่ ๔ พระนามว่า ขนิษฐาเทวี และพระเจ้าติโลกนาถนั้น มีพระราชนัดดาองค์หนึ่งทรงพระนามว่า สุริยกุมาร เป็นเชื้อพระวงศ์ฝ่ายพระราชมารดาของพระเจ้าติโลกนาถ พระสุริยกุมารนี้ มีอัธยาศัยผดกว่าคนธรรมดามาแต่ยังเยาว์ เวลาที่เล่นกับเพื่อนทารกด้วยกันนั้น{{ตตฉ|'}} พระสุริยกุมารให้เอาเครื่องลาด ๆ บนจอมปลวก แล้วเสด็จขึ้นนั่ง ตั้งแต่งพวกทารกให้เป็นเสนาบดีและข้าราชการแล้วก็เล่นว่าราชการ วินิจฉัยพระราชกฤษฎีกากฏหมายอย่างทำนองกษัตริย์ ดังนี้เนือง ๆ พระเจ้าติโลกนาถนั้น ทรงรอบรู้พระไตรปิฎกมาก ทรงพระราชศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนายิ่งกว่ากษัตริย์ก่อน ๆ ทรงสมาทานศิล ๕ เป็นนิจ ทรงสมาทานอุโบสถศีลเดือนละ ๔ ครั้ง ทั้งทรงพระอุตสาหะบอกพระไตรปิฎกแก่ภิกษุและสามเณร ทรงเล่าเรียนพระกรรมฐาน ปฏิสังขรวัดอารามที่ชำรุด ให้ปกติขึ้นเป็นอันมาก แม้กิจการบ้างเมืองทั้งปวง ก็เอาเป็นพระราขธุระวินิจฉัยโดยราชธรรมเที่ยงตรง คดีที่ถึงประหารชีวิต ทรงลดหย่อนผ่อนให้เบาลง<noinclude></noinclude> 73ckhklnkj44f9hhdmlh9cel7javbhl หน้า:Pisat Khong Thai 2546.djvu/212 250 89827 290216 2026-05-15T01:48:32Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ึครับ ดึกแล้วใครจะเรียกรับ ผมบึ่งมาอย่างเร็ว พอผมจะเลี้ยวโค้งเท่านั้น ในความมืดมีหญิงหคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหารถผมอย่างเร็ว ไฟหน้ารถของผมสว่างเห็นแกถนัด แกมองดู..." 290216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๒๑๐}}</noinclude>ึครับ ดึกแล้วใครจะเรียกรับ ผมบึ่งมาอย่างเร็ว พอผมจะเลี้ยวโค้งเท่านั้น ในความมืดมีหญิงหคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหารถผมอย่างเร็ว ไฟหน้ารถของผมสว่างเห็นแกถนัด แกมองดูผมแท้ๆ ครับ จะว่าแกข้ามถนนโดยไม่เห็นรถอย่างไรเล่า ไฟหรือออกสว่างจ้าพุ่งไปไกล แต่เวรกรรมของผมและของแกครับ ผมจะหยุดและเบี่ยงหลบแกอย่างไรทันครับ ผมวิ่งมาเต็มที่ เบาเครื่องไม่ทัน ผมโดนแก<noinclude></noinclude> rze0j8kgug7htmpcji2zku44m3byg2f