วิกิซอร์ซ
thwikisource
https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81
MediaWiki 1.47.0-wmf.7
first-letter
สื่อ
พิเศษ
พูดคุย
ผู้ใช้
คุยกับผู้ใช้
วิกิซอร์ซ
คุยเรื่องวิกิซอร์ซ
ไฟล์
คุยเรื่องไฟล์
มีเดียวิกิ
คุยเรื่องมีเดียวิกิ
แม่แบบ
คุยเรื่องแม่แบบ
วิธีใช้
คุยเรื่องวิธีใช้
หมวดหมู่
คุยเรื่องหมวดหมู่
สถานีย่อย
คุยเรื่องสถานีย่อย
ผู้สร้างสรรค์
คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์
งานแปล
คุยเรื่องงานแปล
หน้า
คุยเรื่องหน้า
ดัชนี
คุยเรื่องดัชนี
TimedText
TimedText talk
มอดูล
คุยเรื่องมอดูล
Event
Event talk
โคลงโลกนิติ
0
5404
290723
210317
2026-06-18T01:57:25Z
~2026-35373-91
12354
/* */
290723
wikitext
text/x-wiki
|-
|'''๏''' ครูให้แปลเยอะอะงอน
|สาขา
|-
|ภายนอกเห็นหนามหนา
|หนั่นแท้
|-
|ภายในย่อมรสา
|เอมโอช
|-
|สาธุชนนั้นแล้
|เลิศด้วยดวงใจ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗ (๘) · ว ¿
|-
|'''๏''' ยางขาวขนเรียบร้อย
|ดูดี
|-
|ภายนอกหมดใสสี
|เปรียบฝ้าย
|-
|กินสัตว์เสพปลามี
|ชีวิต
|-
|เฉกเช่นชนชาติร้าย
|นอกนั้นนวลงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘ (๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' รูปแร้งดูร่างร้าย
|รุงรัง
|-
|ภายนอกเพียงพึงชัง
|ชั่วช้า
|-
|เสพสัตว์ที่มรณัง
|นฤโทษ
|-
|ดังจิตสาธุชนกล้า
|กลั่นสร้างทางผล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙ (๑๐) · ว ¿
|-
|'''๏''' คนพาลผู้บาปแท้
|ทุรจิต
|-
|ไปสู่หาบัณทิต
|ค่ำเช้า
|-
|ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์
|บ่ทราบ ใจนา
|-
|คือจวักตักเข้า
|ห่อนรู้รสแกง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๐ (๙) · ว ¿
|-
|'''๏''' ผู้ใดใจฉลาดล้ำ
|ปัญญา
|-
|ได้สดับปราชญ์เจรจา
|อาจรู้
|-
|ยินคำบัดเดี๋ยวมา
|ซับซาบ ใจนา
|-
|คือมลิ้นคนผู้
|ทราบรู้รสแกง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๑ (๑๒) · ว ¿
|-
|'''๏''' หมูเห็นสีหราชท้า
|ชวนรบ
|-
|กูสี่ตีนกูพบ
|ท่านไซร้
|-
|อย่ากลัวท่านอย่าหลบ
|หลีกจาก กูนา
|-
|ท่านสี่ตีนอย่าได้
|วากเว้วางหนี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๒ (๑๑) · ว ¿
|-
|'''๏''' สีหราชร้องว่าโอ้
|พาลหมู
|-
|ทรชาติครั้นเห็นกู
|เกลียดใกล้
|-
|ฤามึงใคร่รบดนู
|มึงมาศ เองนา
|-
|กูเกลียดมึงกูให้
|พ่ายแพ้ภัยตัว ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' กบเกิดในสระใต้
|บัวบาน
|-
|ฤาห่อนรู้รสมาลย์
|หนึ่งน้อย
|-
|ภุมราอยู่ไกลสถาน
|นับโยชน์ ก็ดี
|-
|บินโบกมาค้อยค้อย
|เกลือกเคล้าเสาวคนธ์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใจชนใจชั่วช้า
|โฉงเฉง
|-
|ใจจักสอนใจเอง
|ไป่ได้
|-
|ใจปราชญ์ดัดตามเพลง
|พลันง่าย
|-
|ดุจช่างปืนดัดไม้
|แต่งให้ปืนตรง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' ไม้ค้อมมีลูกน้อม
|นวยงาม
|-
|คือสัปปุรุษสอนตาม
|ง่ายแท้
|-
|ไม้ผุดั่งคนทราม
|สอนยาก
|-
|ดัดก็หักแหลกแล้
|ห่อนรื้อโดยตาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' เป็นคนควรรอบรู้
|สมาคม
|-
|สองประการนิยม
|กล่าวไว้
|-
|หนึ่งพาลหนึ่งอุดม
|นักปราชญ์
|-
|สองสิ่งนี้จงให้
|เลือกรู้สมาคม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' คนใดไปเสพด้วย
|คนพาล
|-
|จักทุกข์ทนเนานาน
|เนิ่นแท้
|-
|ใครเสพท่วยทรงญาณ
|เปรมปราชญ์
|-
|เสวยสุขล้ำเลิศแท้
|เพราะได้สดับดี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ได้เห็นนักปราชญ์ไซร้
|เป็นสุข
|-
|อยู่ร่วมเรือนหายทุกข์
|ค่ำเช้า
|-
|ผู้พาลสั่งสอนปลุก
|ใจดั่ง พาลนา
|-
|ยลเยี่ยงนกแขกเต้า
|ตกต้องมือโจร ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' จงนับสัปบุรุษรู้
|บุญกรรม์
|-
|จะละหลีกพาลอัน
|ชั่วร้าย
|-
|จงสร้างสืบบุญธรรม์
|ทุกเมื่อ
|-
|จงนึกนิตย์ชีพคล้าย
|ดุจด้วยฟองชล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' คบกากาโหดให้
|เสียพงศ์
|-
|พาตระกูลเหมหงส์
|แหลกด้วย
|-
|คบคนชั่วจักปลง
|ความชอบ เสียนา
|-
|ตราบลูกหลานเหลนม้วย
|ไม่ม้วยนินทา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' มดแดงแมลงป่องไว้
|พิษหาง
|-
|งูจะเข็บพิษวาง
|แห่งเขี้ยว
|-
|ทรชนทั่วสรรพางค์
|พิษอยู่
|-
|เพราะประพฤติมันเกี้ยว
|เกี่ยงร้ายแกมดี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' นาคีมีพิษเพี้ยง
|สุริโย
|-
|เลื้อยบ่ทำเดโช
|แช่มช้า
|-
|พิษน้อยหยิ่งโยโส
|แมลงป่อง
|-
|ชูแต่หางเองอ้า
|อวดอ้างฤทธี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น
|นักเรียน
|-
|ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร
|ผ่ายหน้า
|-
|คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน
|วนจิต
|-
|กลอุทกในตระกร้า
|เปี่ยมล้นฤามี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' กละออมเพ็ญเพียบน้ำ
|ฤาติง
|-
|โอ่งอ่างพร่องชลชิง
|เฟื่องหม้อ
|-
|ผู้ปราชญ์ห่อนสุงสิง
|เยียใหญ่
|-
|คนโฉดรู้น้อยก้อ
|พลอดนั้นประมาณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' งาสารฤๅห่อนเหี้ยน
|หดคืน
|-
|คำกล่าวสาธุชนยืน
|อย่างนั้น
|-
|ทุรชนกล่าวคำฝืน
|คำเล่า
|-
|หัวเต่ายาวแล้วสั้น
|เล่ห์ลิ้นทรชน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทรชนอย่าเคียดแค้น
|อย่าสนิท
|-
|อย่าห่างศัตรูชิด
|อย่าใกล้
|-
|คือไฟถ่านแรงฤทธิ์
|ถือถลาก มือนา
|-
|แม้นดับแล้วบ่ไหม้
|หม่นต้องมือดำ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' มิตรพาลอย่าคบให้
|สนิทนัก
|-
|พาลใช่มิตรอย่ามัก
|กล่าวใกล้
|-
|ครั้นคราวเคียดคุมชัก
|เอาโทษ ใส่นา
|-
|รู้เหตุสิ่งใดไซร้
|ส่อสิ้นกลางสนาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' หมาใดตัวร้ายขบ
|บาทา
|-
|อย่าขบตอบต่อหมา
|อย่าขึ้ง
|-
|ทรชนชาติช่วงทา-
|รุณโทษ
|-
|อย่าโกรธอย่าหน้าบึ้ง
|ตอบถ้อยถือความ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ลูกสะเดาน้ำผึ้งซาบ
|โทรมปน
|-
|แล้วปลุกปองรสคนธ์
|แอบอ้อย
|-
|ตราบเท่าออกดอกผล
|พวงดก
|-
|ขมแห่งสะเดาน้อย
|หนึ่งรู้โรยรา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' พริกเผ็ดใครให้เผ็ด
|ฉันใด
|-
|หนามย่อมแหลมเองใคร
|เซี่ยมได้
|-
|จันทน์กฤษณาไฉน
|ใครอบ หอมฤๅ
|-
|วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้
|เพราะด้วยฉลาดเอง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' จันทน์แห้งกลิ่นห่อนได้
|ดรธาน
|-
|อ้อยหีบชานยังหวาน
|โอชอ้อย
|-
|ช้างเข้าศึกเสี่ยมสาร
|ยกย่าง งามนา
|-
|บัณทิตแม้นทุกข์ร้อย
|เท่ารื้อลืมธรรม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' ฝูงหงส์หลงเข้าสู่
|ฝูงกา
|-
|สีหราชเคียงโคนา
|คลาดเคล้า
|-
|ม้าต้นระคนลา
|เลวชาติ
|-
|นักปราชญ์พาลพาเต้า
|สี่นี้ไฉนงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' แมลงวันแสวงเสพด้วย
|ลามก
|-
|พาลชาติเสาะสิ่งรก
|เรื่องร้าย
|-
|ภุมราเห็จเหินหก
|หาบุษ- บานา
|-
|นักปราชญ์ฤๅห่อนหม้าย
|หมั่นสู้แสวงธรรม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' เนื้อปองน้ำหญ้าบ่
|ปองทอง
|-
|ลิงบ่ปองรัตน์ปอง
|ลูกไม้
|-
|หมูปองอสุจิของ-
|หอมห่อน ปองนา
|-
|คนเคลิบเคลิ้มบ้าใบ้
|ห่อนรู้ปองธรรม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' กายเกิดพยาธิโรคร้าย
|ยาหาย
|-
|แต่พยศยาไป่วาย
|ตราบม้วย
|-
|ชาติเสือห่อนหายลาย
|ลบผ่อง
|-
|กล้วยก็กล้วยคงกล้วย
|กลับกล้ายฤๅมี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' ขุนเขาสูงร้อยโยชน์
|คณนา
|-
|ขุนปราบด้วยโยธา
|ราบได้
|-
|จักล้างพยศสา
|หัสยาก
|-
|ยศศักดิ์ให้เท่าให้
|พยศนั้นฤาหาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' คบคนผู้โฉดเคลิ้ม
|อับผล
|-
|หญิงเคียดอย่าระคน
|ร่วมห้อง
|-
|อย่าคบหมู่ทรชน
|สอนยาก
|-
|บัณทิตแม้ตกต้อง
|โทษสู้สมาคม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ภูเขาอเนกล้ำ
|หากมี
|-
|บมิหนักแผ่นธรณี
|หน่อยไซร้
|-
|หนักนักแต่กระลี
|ลวงโลก
|-
|อันจักทรงทานได้
|แด่พื้นนรกานต์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ภูเขาทั้งแท่งล้วน
|ศิลา
|-
|ลมพยุพัดพา
|บ่ขึ้น
|-
|สรรเสริญแลนินทา
|คนกล่าว
|-
|ใจปราชญ์ฤาเฟื่องพื้น
|ห่อนได้จินต์จล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' ห้ามเพลิงไว้อย่าให้
|มีควัน
|-
|ห้ามสุริยแสงจันทร์
|ส่องไซร้
|-
|ห้ามอายุให้หัน
|คืนเล่า
|-
|ห้ามดังนี้ไว้ได้
|จึ่งห้ามนินทา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๑ (๔๒,๔๓,๔๔) · ว ¿
|-
|'''๏''' ภูเขาเหลือแหล่ล้วน
|ศิลา
|-
|หามณีจินดา
|ยากได้
|-
|ฝูงชนเกิดนานา
|ในโลก
|-
|หานักปราชญ์นั้นไซร้
|เลือกแล้วฤามี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๒ (๔๑,๔๒,๔๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' ป่าหลวงหลายโยชน์พร้อม
|พฤกษา
|-
|หาแก่นจันทน์กฤษณา
|ยากไซร้
|-
|ฝูงคนเกิดมีมา
|เหลือแหล่
|-
|หาปราชญ์ฤาจักได้
|ยากแท้ควรสงวน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๓ (๔๑,๔๒,๔๔) · ว ¿
|-
|'''๏''' มัจฉามีทั่วท้อง
|ชโลธร
|-
|หาเงือกงูมังกร
|ยากได้
|-
|ทั่วด้าวพระนคร
|คนมาก มีนา
|-
|จักเสาะสัปปุรุษไซร้
|ยากแท้จักมี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๔ (๔๑,๔๒,๔๓) · ว ¿
|-
|'''๏'''· ด ารามีมากร้อย
|ถึงพัน
|-
|บ่เปรียบกับดวงจันทร์
|หนึ่งได้
|-
|คนพาลมากอนันต์
|ในโลก
|-
|จะเทียบเท่าปราชญ์ไซร้
|ยากแท้ฤาถึง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๕ (๔๖,๔๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' เหมหงส์เลี้ยงชีพด้วย
|สาคร
|-
|ช้างพึ่งพนาดร
|ป่าไม้
|-
|ภุมราบุษบากร
|ครองร่าง ตนนา
|-
|นักปราชญ์เลี้ยงตัวได้
|เพื่อด้วยปัญญา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๖ (๔๕,๔๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' นกแร้งบินได้เพื่อ
|เวหา
|-
|หมู่จระเข้เต่าปลา
|พึ่งน้ำ
|-
|เข็ญใจพึ่งราชา
|จอมราช
|-
|ลูกอ่อนอ้อนกลืนกล้ำ
|เพื่อน้ำนมแรง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๗ (๔๕,๔๖) · ว ¿
|-
|'''๏''' ป่าพึ่งพาลพยัคฆ์ร้าย
|ราวี
|-
|เสือพึ่งไพรพงพี
|เถื่อนถ้ำ
|-
|ความชั่วพึ่งความดี
|เท็จพึ่ง จริงนา
|-
|เรือพึ่งแรงน้ำน้ำ
|หากรู้คุณเรือ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ตีนงูงูไซร้หาก
|เห็นกัน
|-
|นมไก่ไก่สำคัญ
|ไก่รู้
|-
|หมู่โจรต่อโจรหัน
|เห็นเล่ห์ กันนา
|-
|เชิงปราชญ์ฉลาดกล่าวผู้
|ปราชญ์รู้เชิงกัน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๙ (๕๐,๕๑,๕๒,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' มีอายุร้อยหนึ่ง
|นานนัก
|-
|ศีลชื่อปัญจางค์จัก
|ไป่รู้
|-
|ขวบเดียวเด็กรู้รัก-
|ษานิจ ศีลนา
|-
|พระตรัสสรรเสริญผู้
|เด็กนั้นเกิดศรี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๐ (๔๙,๕๑,๕๒,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' คนใดยืนอยู่ร้อย
|พรรษา
|-
|ใจบ่มีปรีชา
|โหดไร้
|-
|วันเดียวเด็กเกิดมา
|ใจปราชญ์
|-
|สรรเพชญ์บัณฑูรไว้
|เด็กนั้นควรยอ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๑ (๔๙,๕๐,๕๒,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' คนใดยืนเหยียบร้อย
|ขวบปี
|-
|ความอุตส่าหฤามี
|เท่าก้อย
|-
|เด็กเกิดขวบหนึ่งดี
|เพียรพาก
|-
|พระตรัสว่าเด็กน้อย
|นี่เนื้อเวไนย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๒ (๔๙,๕๐,๕๑,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' อายุถึงร้อยขวบ
|เจียรกาล
|-
|ธัมโมชอันโอฬาร
|บ่รู้
|-
|เด็กน้อยเกิดประมาณ
|วันหนึ่ง
|-
|เห็นถ่องธรรมยิ่งผู้
|แก่ร้อยพรรษา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๓ (๔๙,๕๐,๕๑,๕๒) · ว ¿
|-
|'''๏''' มีอายุอยู่ร้อย
|ปีปลาย
|-
|ความเกิดแลความตาย
|ไป่รู้
|-
|วันเดียวเด็กหญิงชาย
|เห็นเกิด ตายนา
|-
|ลูกอ่อนนั้นยิ่งผู้
|แก่ร้อยปีปลาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' ธิรางค์รู้ธรรมแม้
|มากหลาย
|-
|บ่กล่าวให้หญิงชาย
|ทั่วรู้
|-
|ดุจหญิงสกลกาย
|งามเลิศ
|-
|อยู่ร่วมเรือนผัวผู้
|โหดแท้ขันที ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' เว้นวิจารณ์ว่างเว้น
|สดับฟัง
|-
|เว้นที่ถามอันยัง
|ไป่รู้
|-
|เว้นเล่าลิขิตสัง-
|เกตว่าง เว้นนา
|-
|เว้นดั่งกล่าวว่าผู้
|ปราชญ์ได้ฤามี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' รู้ธรรมเทียมเท่าผู้
|ทรงไตร
|-
|เจนจัดอรรถภายใน
|ลึกล้น
|-
|กล่าวแก้สิ่งสงสัย
|เลอะเลื่อน
|-
|รสพระธรรมอั้นอ้น
|ว่ารู้ใครชม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' รู้น้อยว่ามากรู้
|เริงใจ
|-
|กลกบเกิดอยู่ใน
|สระจ้อย
|-
|ไป่เห็นชเลไกล
|กลางสมุทร
|-
|ชมว่าน้ำบ่อน้อย
|มากล้ำลึกเหลือ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' รูปชั่วมักแต่งแกล้ง
|เกลาทรง
|-
|ใจขลาดมักอาจอง
|อวดสู้
|-
|น้ำพร่องกะละออมคง
|กระฉอก ฉานนา
|-
|เฉาโฉดโอษฐ์อวดรู้
|ว่ารู้ใครเทียม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' จระเข้คับน่านน้ำ
|ไฉนหา ภักษ์เฮย
|-
|รถใหญ่กว่ารัถยา
|ยากแท้
|-
|เสือใหญ่กว่าวนา
|ไฉนอยู่ ได้แฮ
|-
|เรือเขื่องคับชเลแล้
|แล่นโล้ไปไฉน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๐ (๔๓๕) · ว ¿
|-
|'''๏''' มณฑกทำเทียบท้าว
|ราชสีห์
|-
|แมวว่ากูพยัคฆี
|แกว่นกล้า
|-
|นกจอกว่าฤทธี
|กูยิ่ง ครุฑนา
|-
|คนประดากขุกมีข้า
|ยิ่งนั้นแสนทวี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' หิ่งห้อยส่องก้นสู้
|พระจันทร์
|-
|ปัดเทียบเทียมรัตนอัน
|เอี่ยมข้า
|-
|ทองเหลืองหลู่สุวรรณ
|ธรรมชาติ
|-
|พาลว่าตนเองอ้า
|อาจล้ำเลยกวี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' เสือผอมกวางวิ่งเข้า
|โจมขวิด
|-
|ไป่ว่าเสือมีฤทธิ์
|เลิศล้ำ
|-
|เล็บเสือดั่งคมกฤช
|เสือซ่อน ไว้นา
|-
|ครั้นปะปามล้มคว่ำ
|จึ่งรู้จักเสือ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทองเหลืองเปลื้องร้ายห่อน
|เห็นมี
|-
|ขัดเท่าขัดราคี
|เล่าไซร้
|-
|นพคุณหมดใสสี
|เสร็จโทษ
|-
|ถึงบ่แต่งตั้งไว้
|แจ่มแจ้งไพบูลย์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' พระสมุทรไหวหวาดห้วย
|คลองสรวล
|-
|เมรุพลวกปลวกสำรวล
|ร่าเร้า
|-
|สีหราชร่ำคร่ำครวญ
|สุนัขเยาะ หยันนา
|-
|สุริยส่องยามเย็นเข้า
|หิ่งห้อยยินดี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' แมวล่าหนูแซ่ซี้
|จรจรัล
|-
|หมาล่าวิฬาร์ผัน
|สู่หล้าง
|-
|ครูล่าศิษย์และธรรม์
|คบเพื่อน พาลนา
|-
|เสือล่าป่าแรมร้าง
|หมดไม้ไพรสณฑ์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' จามรีขนข้องอยู่
|หยุดปลด
|-
|ชีพบ่รักรักยศ
|ยิ่งไซร้
|-
|สัตว์โลกซึ่งสมมติ
|มีชาติ
|-
|ดูเยี่ยงสัตว์นั้นได้
|ยศซ้องสรรเสริญ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' นพคุณใส่เบ้าสูบ
|แสนที
|-
|ค้อนเหล็กรุมรันตี
|ห่อนม้วย
|-
|บ่เจ็บเท่าธุลี
|สักหยาด
|-
|เจ็บแต่ท่านชั่งด้วย
|กล่ำน้อยหัวดำ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' เสียสินสงวนศักดิ์ไว้
|วงศ์หงส์
|-
|เสียศักดิ์สู้ประสงค์
|สิ่งรู้
|-
|เสียรู้เร่งดำรง
|ความสัตย์ ไว้นา
|-
|เสียสัตย์อย่าเสียสู้
|ชีพม้วยมรณา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ตัดจันทน์ฟันม่วงไม้
|จัมบก
|-
|แปลงปลูกหนามรามรก
|รอบเรื้อ
|-
|ฆ่าหงส์มยุรนก
|กระเหว่า เสียนา
|-
|เลี้ยงหมู่กากินเนื้อ
|ว่ารู้ลีลา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' เอาสารเทียมอูฐโอ้
|เป็นมูล
|-
|เก็บปัดเทียมแก้วปูน
|ค่าไว้
|-
|เมืองใดพิกัดพูน
|มีดั่ง นี้นา
|-
|นับแต่ไกลอย่าได้
|ไต่เต้าเมืองเข็ญ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' น้ำเคี้ยวยูงว่าเงี้ยว
|ยูงตาม
|-
|ทรายเหลือหางยูงงาม
|ว่าหญ้า
|-
|ตาทรายยิ่งนิลวาม
|พรายเพริศ
|-
|ลิงว่าหว้าหวังหว้า
|หว่าดิ้นโดยตาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' สังขารหวัวผู้ว่า
|ตนทระนง
|-
|ทรัพย์ย่อมหวัวคนจง
|ว่าเจ้า
|-
|หญิงหวัวแก่ชายหลง
|ชมลูก
|-
|มัจจุราชหวัวผู้เถ้า
|บ่รู้วันตาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' มือด้วนคิดจะมล้าง
|เขาหมาย
|-
|ปากด้วนถ่มน้ำลาย
|เลียบฟ้า
|-
|หิ่งห้อยแข่งแสงฉาย
|สุริเยศ
|-
|คนทุพพลอวดกล้า
|แข่งผู้มีบุญ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๔ (๓๙๕,๓๙๖,๓๙๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' แว่นตามาใส่ผู้
|อันธการ
|-
|คนหูหนวกฟังสำนาน
|ขับร้อง
|-
|คนใบ้ใฝ่แสดงสาร
|โคลงกาพย์
|-
|เฉกเครื่องประดับซ้อง
|ใส่ให้วานร ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' วัดช้างเบื้องบาทรู้
|จักสาร
|-
|วัดอุทกชักกมุทมาลย์
|แม่นรู้
|-
|ดูครูสดับโวหาร
|สอนศิษย์
|-
|ดูตระกูลเผ่าผู้
|เพื่อด้วยเจรจา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' พระสมุทรสุดลึกล้น
|คณนา
|-
|สายดิ่งทิ้งทอดวา
|หยั่งได้
|-
|เขาสูงอาจวัดวา
|กำหนด
|-
|จิตมนุษย์นี้ไซร้
|ยากแท้หยั่งถึง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' ไม้ล้มควรค่ามได้
|โดยหมาย
|-
|คนล้มจักข้ามกราย
|ห่อนได้
|-
|ทำชอบชอบห่อนหาย
|ชอบกลับ สนองนา
|-
|ทำผิดผิดจักให้
|โทษแท้ถึงตน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ไม้ล้มจะค่ามให้
|ดูการ
|-
|คนท่าวล้มข้ามพาน
|ห่อนได้
|-
|เสือผอมอย่าอวดหาญ
|เข้าผลัก เสือแฮ
|-
|พาลประทุษฐ์ตกไร้
|อย่าได้ทำคุณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทรชนยากไร้อย่า
|ทำคุณ
|-
|อย่าหยิบทรัพย์อุดหนุน
|หย่อนให้
|-
|ก่อเกื้อเกือบเกินทุน
|มันมั่ง มีนา
|-
|ครั้นค่อยคลายวายไร้
|กลับสู้ดูแคลน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' แม้นทำคุณท่านได้
|ถึงพัน
|-
|ครั้นโทษมีแต่อัน
|หนึ่งไซร้
|-
|ติฉินหมิ่นคำหยัน
|เยาะกล่าว
|-
|กลบลบคุณหลังได้
|ถึงด้วยพันทวี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทำคุณท่านห่อนรู้
|คุณสนอง
|-
|ท่านบ่แทนคุณปอง
|โทษให้
|-
|กลกาแต่งยูงทอง
|ลายเลิศ
|-
|ยูงเอาหมึกหม้อไล้
|ลูบสิ้นสรรพางค์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' เทพาพันเทพเรื้อง
|ฤทธิรงค์
|-
|บ่เท่าพระอินทร์องค์
|หนึ่งได้
|-
|คุณพันหนึ่งดำรง
|ความชอบ ไว้นา
|-
|มีโทษอันหนึ่งไซร้
|กลบกล้ำพันคุณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใครซื่อซื่อต่อตั้ง
|ตามกัน
|-
|ใครคดคดผ่อนผัน
|ตอบเต้า
|-
|ทองแดงว่าสุวรรณ
|ยังถ่อง เหมือนฤา
|-
|ดุจลูกสูส่องเถ้า
|ว่าโอ้เป็นลิง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใครทำโทษโทษนั้น
|แทนทด
|-
|ใครคิดจิตคดคด
|ต่อบ้าง
|-
|ใครจริงจึ่งจริงจรด
|รักต่อกันนา
|-
|ใครใคร่ร้างเร่งร้าง
|รักร้างแรมไกล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' นายรักไพร่ไพร่พร้อม
|รักนาย
|-
|มีศึกสู้จนตาย
|ต่อแย้ง
|-
|นายเบียนไพร่กระจาย
|จากหมู่
|-
|นายบ่รักไพร่แกล้ง
|ล่อล้างผลาญนาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' ข้าท้าวเอาจิตท้าว
|แม่นหมาย
|-
|บ่าวท่านเอาใจนาย
|แม่นหมั้น
|-
|ศิษย์ท่านผ่อนผันผาย
|โดยจิต ครูนา
|-
|อยู่ที่เรือนตัวนั้น
|แต่น้ำใจเอง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' รักกันอยู่ขอบฟ้า
|เขาเขียว
|-
|เสมออยู่หอแห่งเดียว
|ร่วมห้อง
|-
|ชังกันบ่แลเหลียว
|ตาต่อ กันนา
|-
|เหมือนขอบฟ้ามาป้อง
|ป่าไม้มาบัง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ให้ท่านท่านจักให้
|ตอบสนอง
|-
|นบท่านท่านจักปอง
|นอบไหว้
|-
|รักท่านท่านควรครอง
|ความรัก เรานา
|-
|สามสิ่งนี้เว้นไว้
|แต่ผู้ทรชน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' แม้นมีความรู้ดั่ง
|สัพพัญญู
|-
|ผิบ่มีคนชู
|ห่อนขึ้น
|-
|หัวแหวนค่าเมืองตรู
|ตาโลก
|-
|ทองบ่รองรับพื้น
|ห่อนแก้วมีศรี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' ราชรถปรากฏด้วย
|ธงชัย
|-
|ควันประจักษ์แก่ไฟ
|เที่ยงแท้
|-
|ราชาอิสระใน
|สมบัติ
|-
|ชายย่อมเฉลิมเลิศแล้
|ปิ่นแก้วเกศหญิง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' รำฟ้อนสุนทรด้วย
|รูปา
|-
|ร้องขับศัพท์เสน่หา
|ยิ่งแท้
|-
|มวยปล้ำล่ำสันสา-
|มารถจึ่ง· ดีแฮ
|-
|รักกับชังนั้นแล้
|เพื่อลิ้นเจรจา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' กระเหว่าเสียงเพราะแท้
|แก่ตัว
|-
|หญิงเลิศเพราะรักผัว
|แม่นหมั้น
|-
|นักปราชญ์มาตรรูปมัว
|หมองเงื่อน งามนา
|-
|เพราะเพื่อรสธรรมนั้น
|ส่องให้เห็นงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' นารายณ์วายเว้นจาก
|อาภรณ์
|-
|อากาศขาดสุริยจร
|แจ่มหล้า
|-
|เมืองใดบ่มีวร
|นักปราชญ์
|-
|แม้ว่างามล้นฟ้า
|ห่อนได้งามเลย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' เขาใดไร้ถ้ำราช-
|สีห์หมาง
|-
|สระโหดหงส์ละวาง
|วากเว้
|-
|พฤกษ์ใดบกใบบาง
|บกหน่าย
|-
|สาวซัดชู้โอ้เอ้
|เพราะชู้ชายทราม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' ป่าใดไกลพยัคฆ์ร้าย
|ราวี
|-
|ไม้หมดม้วยบ่มี
|ร่มเชื้อ
|-
|หญิงยศงดงามดี
|ผัวหน่าย
|-
|เป็นที่หมิ่นชายยื้อ
|หยอกเย้าเสียตน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' พลูหมากจากโอษฐ์โอ้
|เสียศรี
|-
|หญิงจากจอมสามี
|ครอบเกล้า
|-
|เรือนปราศจากบุตรี
|ดรุณเด็ก
|-
|เมืองจากจอมภพเจ้า
|สี่นี้ฤๅงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม
|ดนตรี
|-
|อักขระห้าวันหนี
|เนิ่นช้า
|-
|สามวันจากนารี
|เป็นอื่น
|-
|วันหนึ่งเว้นล้างหน้า
|อับเศร้าศรีหมอง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๘ · ว ¿
|-
|'''๏'''· ด อยใดมีถ้ำราช-
|สีห์ประสงค์
|-
|เหมืองมาบมีบัวหงส์
|หากใกล้
|-
|ต้นไม้พุ่มพัวพง
|นกมาก มีนา
|-
|สาวหนุ่มตามชู้ไซร้
|เพราะชู้ชอบตา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' เปือกตมชมชื่นเชื้อ
|กาสร
|-
|หงส์กับบุษบากร
|ชื่นช้อย
|-
|ภิกษุเสพสังวร
|ศีลสุข ไซร้นา
|-
|บุรุษรสรักร้อย
|เท่าน้อมในหญิง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๐๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใครจักผูกโลกแม้
|รัดรึง
|-
|เหล็กเท่าลำตาลตรึง
|ไป่หมั้น
|-
|มนตร์ยาผูกนานหึง
|หายเสื่อม
|-
|ผูกเพื่อไมตรีนั้น
|แน่นเท้าวันตาย ฯ
|-
|-
|
|}
== ดูเพิ่ม ==
'''โคลงโลกนิติ''' · [[โคลงโลกนิติ|นำ · ๑-๑๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/2|๑๐๑-๒๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/3|๒๐๑-๓๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/4|๓๐๑-๔๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/5|๔๐๐- · ส่งท้าย]]
{{วิกิพีเดีย|โคลงโลกนิติ|โคลงโลกนิติ}}
[[หมวดหมู่:โคลงสี่สุภาพ|ลโลกนิติ]]
08uu2he2hwiwi4l8o1kc2m76x07ay8x
290724
290723
2026-06-18T06:30:58Z
Flamevine
11908
ย้อน[[w:th:WP:VAND|การก่อกวน]] 1 ครั้งของ [[Special:Contributions/~2026-35373-91|~2026-35373-91]] ([[User talk:~2026-35373-91|พูดคุย]]) ไปยังรุ่นโดย Quinlan83 ด้วย[[WS:iScript|สจห.]]
290724
wikitext
text/x-wiki
{{ย้ายไป|โลกนิติ สมบูรณ์ - ๒๕๐๙.pdf}}
{{หัวเรื่อง
|ชื่อเรื่อง=โคลงโลกนิติ
|ชื่อเรื่องย่อย=ศิลาจารึกวัดพระเชตุพน
|วิกิพีเดียชื่อเรื่อง=โคลงโลกนิติ
|ผู้แต่ง=
|ผู้แต่งไม่ลิงก์=สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร
|วิกิพีเดียผู้แต่ง=สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามั่ง กรมพระยาเดชาดิศร
|เรื่องก่อนหน้า=|เรื่องถัดไป=
|ก่อนหน้า=
|ถัดไป=[[โคลงโลกนิติ/2|๑๐๑ - ๒๐๐]]
|หมายเหตุ=<!-- ยึดฉบับศิลาจารึกวัดพระเชตุพนฯเป็นหลัก เพราะมีบทมากกว่าสำนวนเก่าและเป็นที่รู้จักกันมาก(จากศิลาจารึกวัดโพธิ์ฯ) อย่างไรก็ตาม ควรขยายเป้าหมายเพิ่มโคลง(และอาจเพิ่มบทความ)ให้ครบถ้วนตามฉบับประชุมโคลงฯ ฉบับกรมวิชาการ ซึ่งมีอ้างอิงและเชื่อมโยงสมบูรณ์กว่า -->
}}{{หัวเรื่อง
|ชื่อเรื่อง=[[บทอาขยาน]] บทหลัก''' ระดับประถมศึกษาปีที่ 6 โคลงโลกนิติ บทที่ ๖๘, [[โคลงโลกนิติ/2|๑๑๔]], ๕๕'''
|ผู้แต่งไม่ลิงก์=สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร
|เรื่องก่อนหน้า=|เรื่องถัดไป=
|ก่อนหน้า=[[เป็นมนุษย์หรือเป็นคน]]
|ถัดไป=
|หมายเหตุ=<!--คัดเลือกโดยกรมวิชาการ-->
}}{{หัวเรื่อง
|ชื่อเรื่อง=[[บทอาขยาน]] บทหลัก''' ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โคลงโลกนิติ บทที่ ๒๒, ๗๖, ๙๗, [[โคลงโลกนิติ/3|๒๗๗]], [[โคลงโลกนิติ/5|๔๐๒]]'''
|ผู้แต่งไม่ลิงก์=สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร
|เรื่องก่อนหน้า=|เรื่องถัดไป=
|ก่อนหน้า=[[ขุนช้างขุนแผน]]
|ถัดไป=[[นิราศนรินทร์]]
|หมายเหตุ=<!--คัดเลือกโดยกรมวิชาการ-->
}}
{{วิกิพีเดีย|โคลงโลกนิติ|โคลงโลกนิติ}}
'''โคลงโลกนิติ''' ฉบับศิลาจารึกวัดพระเชตุพนฯ
* [[โคลงโลกนิติ|โคลงนำ, บท ๑ - ๑๐๐]]
* [[โคลงโลกนิติ/2|บท ๑๐๑ - ๒๐๐]]
* [[โคลงโลกนิติ/3|บท ๒๐๑ - ๓๐๐]]
* [[โคลงโลกนิติ/4|บท ๓๐๑ - ๔๐๐]]
* [[โคลงโลกนิติ/5|บท ๔๐๐ ขึ้นไป, โคลงส่งท้าย]]
<div style="display:inline;font-size:80%">'''หมายเหตุ:'''
: ก ''= สำนวนเก่า (สมุดไทย)''
:: เลข ''= ลำดับบท''
::: ''' ∞ ''' ''= เป็นสำนวนเก่าแต่เดิม''
: ด ''= สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร (ศิลาจารึกวัดพระเชตุพนฯ)
:: เลข ''= ลำดับบท''
:: ( ) ''= ซ้ำกับ , คล้ายกับ , ต่อเนื่องกับ, ดูเพิ่มที่''
: ว ''= กรมวิชาการ (ประชุมโคลงโลกนิติ)''
:: เลข ''= ลำดับกำกับชุด''
:: ๐ ''= โคลงนำ , โคลงส่งท้าย''
<br>
: - ''= ไม่มีบทนี้ในสำนวนนั้น มีแต่ในสำนวนอื่น''
: ¿ ''= ต้องการให้ผู้เขียนอื่นช่วยตรวจ''
</div>
<hr>
{|align="center"
|
|-
|-
|'''ก ¿ · ด ๑ · ว ๐
|-
|'''๏''' อัญขยมบรมนเรศเรื้อง
|รามวงศ์
|-
|พระผ่านแผ่นไผททรง
|สืบไท้
|-
|แสวงยิ่งสิ่งสดับองค์
|โอวาท
|-
|หวังประชาชนให้
|อ่านแจ้งคำโคลง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒ · ว ๐
|-
|'''๏''' ครรโลงโลกนิตินี้
|นมนาน
|-
|มีแต่โบราณกาล
|เก่าพร้อง
|-
|เป็นสุภสิตสาร
|สอนจิต
|-
|กลดั่งสร้อยสอดคล้อง
|เวี่ยไว้ในกรรณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด - · ว ๐
|-
|'''๏''' ทศนัขนอบน้อมมิ่ง
|อุตมางค์
|-
|ไตรรัตน์จัดเบญจางค์
|แจ่มพร้อม
|-
|จักพร้องโลกนิติปาง
|สดับแต่ เดิมพ่อ
|-
|อรรถอื่นอ้างเลศล้อม
|ต่างต้องคัมภีร์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด - · ว ๐
|-
|'''๏''' ถวายกรกรรพุ่มเพี้ยง
|บวรมาลย์มิ่งแฮ
|-
|ไตรรัตน์เรียบไตรทวาร
|เวียดเกล้า
|-
|โลกนิติสืบสาร
|ของเก่า
|-
|เตือนจิตสาธุชนเช้า
|ค่ำค้ำชูใจ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด - · ว ๐
|-
|'''๏''' โลกนิติในโลกล้วน
|แก่นสาร
|-
|คือบิดามารดาอาจารย์
|เจี่ยวแล้
|-
|เชาเจ้าจ่อมใจบาณ
|ทิตร่ำ เรียนแฮ
|-
|เบิกศิลปปรีชาแท้
|เลิศแล้วเมธี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓ (๔) · ว ¿
|-
|'''๏''' ปลาร้าพันห่อด้วย
|ใบคา
|-
|ใบก็เหม็นคาวปลา
|คละคลุ้ง
|-
|คือคนหมู่ไปหา
|คบเพื่อน พาลนา
|-
|ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง
|เฟื่องให้เสียพงศ์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔ (๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' ใบพ้อพันห่อหุ้ม
|กฤษณา
|-
|หอมระรวยรสพา
|เพริศด้วย
|-
|คือคนเสพเสน่หา
|นักปราชญ์
|-
|ความสุขซาบฤาม้วย
|ดุจไม้กลิ่นหอม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕ (๖) · ว ¿
|-
|'''๏''' ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้
|มีพรรณ
|-
|ภายนอกแดงดูฉัน
|ชาดบ้าย
|-
|ภายในย่อมแมลงวัน
|หนอนบ่อน
|-
|ดุจดังคนใจร้าย
|นอกนั้นดูงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖ (๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' ขนุนสุกสล้างแห่ง
|สาขา
|-
|ภายนอกเห็นหนามหนา
|หนั่นแท้
|-
|ภายในย่อมรสา
|เอมโอช
|-
|สาธุชนนั้นแล้
|เลิศด้วยดวงใจ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗ (๘) · ว ¿
|-
|'''๏''' ยางขาวขนเรียบร้อย
|ดูดี
|-
|ภายนอกหมดใสสี
|เปรียบฝ้าย
|-
|กินสัตว์เสพปลามี
|ชีวิต
|-
|เฉกเช่นชนชาติร้าย
|นอกนั้นนวลงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘ (๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' รูปแร้งดูร่างร้าย
|รุงรัง
|-
|ภายนอกเพียงพึงชัง
|ชั่วช้า
|-
|เสพสัตว์ที่มรณัง
|นฤโทษ
|-
|ดังจิตสาธุชนกล้า
|กลั่นสร้างทางผล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙ (๑๐) · ว ¿
|-
|'''๏''' คนพาลผู้บาปแท้
|ทุรจิต
|-
|ไปสู่หาบัณทิต
|ค่ำเช้า
|-
|ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์
|บ่ทราบ ใจนา
|-
|คือจวักตักเข้า
|ห่อนรู้รสแกง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๐ (๙) · ว ¿
|-
|'''๏''' ผู้ใดใจฉลาดล้ำ
|ปัญญา
|-
|ได้สดับปราชญ์เจรจา
|อาจรู้
|-
|ยินคำบัดเดี๋ยวมา
|ซับซาบ ใจนา
|-
|คือมลิ้นคนผู้
|ทราบรู้รสแกง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๑ (๑๒) · ว ¿
|-
|'''๏''' หมูเห็นสีหราชท้า
|ชวนรบ
|-
|กูสี่ตีนกูพบ
|ท่านไซร้
|-
|อย่ากลัวท่านอย่าหลบ
|หลีกจาก กูนา
|-
|ท่านสี่ตีนอย่าได้
|วากเว้วางหนี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๒ (๑๑) · ว ¿
|-
|'''๏''' สีหราชร้องว่าโอ้
|พาลหมู
|-
|ทรชาติครั้นเห็นกู
|เกลียดใกล้
|-
|ฤามึงใคร่รบดนู
|มึงมาศ เองนา
|-
|กูเกลียดมึงกูให้
|พ่ายแพ้ภัยตัว ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' กบเกิดในสระใต้
|บัวบาน
|-
|ฤาห่อนรู้รสมาลย์
|หนึ่งน้อย
|-
|ภุมราอยู่ไกลสถาน
|นับโยชน์ ก็ดี
|-
|บินโบกมาค้อยค้อย
|เกลือกเคล้าเสาวคนธ์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใจชนใจชั่วช้า
|โฉงเฉง
|-
|ใจจักสอนใจเอง
|ไป่ได้
|-
|ใจปราชญ์ดัดตามเพลง
|พลันง่าย
|-
|ดุจช่างปืนดัดไม้
|แต่งให้ปืนตรง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' ไม้ค้อมมีลูกน้อม
|นวยงาม
|-
|คือสัปปุรุษสอนตาม
|ง่ายแท้
|-
|ไม้ผุดั่งคนทราม
|สอนยาก
|-
|ดัดก็หักแหลกแล้
|ห่อนรื้อโดยตาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' เป็นคนควรรอบรู้
|สมาคม
|-
|สองประการนิยม
|กล่าวไว้
|-
|หนึ่งพาลหนึ่งอุดม
|นักปราชญ์
|-
|สองสิ่งนี้จงให้
|เลือกรู้สมาคม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' คนใดไปเสพด้วย
|คนพาล
|-
|จักทุกข์ทนเนานาน
|เนิ่นแท้
|-
|ใครเสพท่วยทรงญาณ
|เปรมปราชญ์
|-
|เสวยสุขล้ำเลิศแท้
|เพราะได้สดับดี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ได้เห็นนักปราชญ์ไซร้
|เป็นสุข
|-
|อยู่ร่วมเรือนหายทุกข์
|ค่ำเช้า
|-
|ผู้พาลสั่งสอนปลุก
|ใจดั่ง พาลนา
|-
|ยลเยี่ยงนกแขกเต้า
|ตกต้องมือโจร ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' จงนับสัปบุรุษรู้
|บุญกรรม์
|-
|จะละหลีกพาลอัน
|ชั่วร้าย
|-
|จงสร้างสืบบุญธรรม์
|ทุกเมื่อ
|-
|จงนึกนิตย์ชีพคล้าย
|ดุจด้วยฟองชล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' คบกากาโหดให้
|เสียพงศ์
|-
|พาตระกูลเหมหงส์
|แหลกด้วย
|-
|คบคนชั่วจักปลง
|ความชอบ เสียนา
|-
|ตราบลูกหลานเหลนม้วย
|ไม่ม้วยนินทา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' มดแดงแมลงป่องไว้
|พิษหาง
|-
|งูจะเข็บพิษวาง
|แห่งเขี้ยว
|-
|ทรชนทั่วสรรพางค์
|พิษอยู่
|-
|เพราะประพฤติมันเกี้ยว
|เกี่ยงร้ายแกมดี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' นาคีมีพิษเพี้ยง
|สุริโย
|-
|เลื้อยบ่ทำเดโช
|แช่มช้า
|-
|พิษน้อยหยิ่งโยโส
|แมลงป่อง
|-
|ชูแต่หางเองอ้า
|อวดอ้างฤทธี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น
|นักเรียน
|-
|ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร
|ผ่ายหน้า
|-
|คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน
|วนจิต
|-
|กลอุทกในตระกร้า
|เปี่ยมล้นฤามี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' กละออมเพ็ญเพียบน้ำ
|ฤาติง
|-
|โอ่งอ่างพร่องชลชิง
|เฟื่องหม้อ
|-
|ผู้ปราชญ์ห่อนสุงสิง
|เยียใหญ่
|-
|คนโฉดรู้น้อยก้อ
|พลอดนั้นประมาณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' งาสารฤๅห่อนเหี้ยน
|หดคืน
|-
|คำกล่าวสาธุชนยืน
|อย่างนั้น
|-
|ทุรชนกล่าวคำฝืน
|คำเล่า
|-
|หัวเต่ายาวแล้วสั้น
|เล่ห์ลิ้นทรชน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทรชนอย่าเคียดแค้น
|อย่าสนิท
|-
|อย่าห่างศัตรูชิด
|อย่าใกล้
|-
|คือไฟถ่านแรงฤทธิ์
|ถือถลาก มือนา
|-
|แม้นดับแล้วบ่ไหม้
|หม่นต้องมือดำ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' มิตรพาลอย่าคบให้
|สนิทนัก
|-
|พาลใช่มิตรอย่ามัก
|กล่าวใกล้
|-
|ครั้นคราวเคียดคุมชัก
|เอาโทษ ใส่นา
|-
|รู้เหตุสิ่งใดไซร้
|ส่อสิ้นกลางสนาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' หมาใดตัวร้ายขบ
|บาทา
|-
|อย่าขบตอบต่อหมา
|อย่าขึ้ง
|-
|ทรชนชาติช่วงทา-
|รุณโทษ
|-
|อย่าโกรธอย่าหน้าบึ้ง
|ตอบถ้อยถือความ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๒๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ลูกสะเดาน้ำผึ้งซาบ
|โทรมปน
|-
|แล้วปลุกปองรสคนธ์
|แอบอ้อย
|-
|ตราบเท่าออกดอกผล
|พวงดก
|-
|ขมแห่งสะเดาน้อย
|หนึ่งรู้โรยรา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' พริกเผ็ดใครให้เผ็ด
|ฉันใด
|-
|หนามย่อมแหลมเองใคร
|เซี่ยมได้
|-
|จันทน์กฤษณาไฉน
|ใครอบ หอมฤๅ
|-
|วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้
|เพราะด้วยฉลาดเอง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' จันทน์แห้งกลิ่นห่อนได้
|ดรธาน
|-
|อ้อยหีบชานยังหวาน
|โอชอ้อย
|-
|ช้างเข้าศึกเสี่ยมสาร
|ยกย่าง งามนา
|-
|บัณทิตแม้นทุกข์ร้อย
|เท่ารื้อลืมธรรม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' ฝูงหงส์หลงเข้าสู่
|ฝูงกา
|-
|สีหราชเคียงโคนา
|คลาดเคล้า
|-
|ม้าต้นระคนลา
|เลวชาติ
|-
|นักปราชญ์พาลพาเต้า
|สี่นี้ไฉนงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' แมลงวันแสวงเสพด้วย
|ลามก
|-
|พาลชาติเสาะสิ่งรก
|เรื่องร้าย
|-
|ภุมราเห็จเหินหก
|หาบุษ- บานา
|-
|นักปราชญ์ฤๅห่อนหม้าย
|หมั่นสู้แสวงธรรม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' เนื้อปองน้ำหญ้าบ่
|ปองทอง
|-
|ลิงบ่ปองรัตน์ปอง
|ลูกไม้
|-
|หมูปองอสุจิของ-
|หอมห่อน ปองนา
|-
|คนเคลิบเคลิ้มบ้าใบ้
|ห่อนรู้ปองธรรม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' กายเกิดพยาธิโรคร้าย
|ยาหาย
|-
|แต่พยศยาไป่วาย
|ตราบม้วย
|-
|ชาติเสือห่อนหายลาย
|ลบผ่อง
|-
|กล้วยก็กล้วยคงกล้วย
|กลับกล้ายฤๅมี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' ขุนเขาสูงร้อยโยชน์
|คณนา
|-
|ขุนปราบด้วยโยธา
|ราบได้
|-
|จักล้างพยศสา
|หัสยาก
|-
|ยศศักดิ์ให้เท่าให้
|พยศนั้นฤาหาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' คบคนผู้โฉดเคลิ้ม
|อับผล
|-
|หญิงเคียดอย่าระคน
|ร่วมห้อง
|-
|อย่าคบหมู่ทรชน
|สอนยาก
|-
|บัณทิตแม้ตกต้อง
|โทษสู้สมาคม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ภูเขาอเนกล้ำ
|หากมี
|-
|บมิหนักแผ่นธรณี
|หน่อยไซร้
|-
|หนักนักแต่กระลี
|ลวงโลก
|-
|อันจักทรงทานได้
|แด่พื้นนรกานต์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๓๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ภูเขาทั้งแท่งล้วน
|ศิลา
|-
|ลมพยุพัดพา
|บ่ขึ้น
|-
|สรรเสริญแลนินทา
|คนกล่าว
|-
|ใจปราชญ์ฤาเฟื่องพื้น
|ห่อนได้จินต์จล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' ห้ามเพลิงไว้อย่าให้
|มีควัน
|-
|ห้ามสุริยแสงจันทร์
|ส่องไซร้
|-
|ห้ามอายุให้หัน
|คืนเล่า
|-
|ห้ามดังนี้ไว้ได้
|จึ่งห้ามนินทา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๑ (๔๒,๔๓,๔๔) · ว ¿
|-
|'''๏''' ภูเขาเหลือแหล่ล้วน
|ศิลา
|-
|หามณีจินดา
|ยากได้
|-
|ฝูงชนเกิดนานา
|ในโลก
|-
|หานักปราชญ์นั้นไซร้
|เลือกแล้วฤามี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๒ (๔๑,๔๒,๔๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' ป่าหลวงหลายโยชน์พร้อม
|พฤกษา
|-
|หาแก่นจันทน์กฤษณา
|ยากไซร้
|-
|ฝูงคนเกิดมีมา
|เหลือแหล่
|-
|หาปราชญ์ฤาจักได้
|ยากแท้ควรสงวน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๓ (๔๑,๔๒,๔๔) · ว ¿
|-
|'''๏''' มัจฉามีทั่วท้อง
|ชโลธร
|-
|หาเงือกงูมังกร
|ยากได้
|-
|ทั่วด้าวพระนคร
|คนมาก มีนา
|-
|จักเสาะสัปปุรุษไซร้
|ยากแท้จักมี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๔ (๔๑,๔๒,๔๓) · ว ¿
|-
|'''๏'''· ด ารามีมากร้อย
|ถึงพัน
|-
|บ่เปรียบกับดวงจันทร์
|หนึ่งได้
|-
|คนพาลมากอนันต์
|ในโลก
|-
|จะเทียบเท่าปราชญ์ไซร้
|ยากแท้ฤาถึง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๕ (๔๖,๔๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' เหมหงส์เลี้ยงชีพด้วย
|สาคร
|-
|ช้างพึ่งพนาดร
|ป่าไม้
|-
|ภุมราบุษบากร
|ครองร่าง ตนนา
|-
|นักปราชญ์เลี้ยงตัวได้
|เพื่อด้วยปัญญา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๖ (๔๕,๔๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' นกแร้งบินได้เพื่อ
|เวหา
|-
|หมู่จระเข้เต่าปลา
|พึ่งน้ำ
|-
|เข็ญใจพึ่งราชา
|จอมราช
|-
|ลูกอ่อนอ้อนกลืนกล้ำ
|เพื่อน้ำนมแรง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๗ (๔๕,๔๖) · ว ¿
|-
|'''๏''' ป่าพึ่งพาลพยัคฆ์ร้าย
|ราวี
|-
|เสือพึ่งไพรพงพี
|เถื่อนถ้ำ
|-
|ความชั่วพึ่งความดี
|เท็จพึ่ง จริงนา
|-
|เรือพึ่งแรงน้ำน้ำ
|หากรู้คุณเรือ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ตีนงูงูไซร้หาก
|เห็นกัน
|-
|นมไก่ไก่สำคัญ
|ไก่รู้
|-
|หมู่โจรต่อโจรหัน
|เห็นเล่ห์ กันนา
|-
|เชิงปราชญ์ฉลาดกล่าวผู้
|ปราชญ์รู้เชิงกัน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๔๙ (๕๐,๕๑,๕๒,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' มีอายุร้อยหนึ่ง
|นานนัก
|-
|ศีลชื่อปัญจางค์จัก
|ไป่รู้
|-
|ขวบเดียวเด็กรู้รัก-
|ษานิจ ศีลนา
|-
|พระตรัสสรรเสริญผู้
|เด็กนั้นเกิดศรี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๐ (๔๙,๕๑,๕๒,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' คนใดยืนอยู่ร้อย
|พรรษา
|-
|ใจบ่มีปรีชา
|โหดไร้
|-
|วันเดียวเด็กเกิดมา
|ใจปราชญ์
|-
|สรรเพชญ์บัณฑูรไว้
|เด็กนั้นควรยอ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๑ (๔๙,๕๐,๕๒,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' คนใดยืนเหยียบร้อย
|ขวบปี
|-
|ความอุตส่าหฤามี
|เท่าก้อย
|-
|เด็กเกิดขวบหนึ่งดี
|เพียรพาก
|-
|พระตรัสว่าเด็กน้อย
|นี่เนื้อเวไนย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๒ (๔๙,๕๐,๕๑,๕๓) · ว ¿
|-
|'''๏''' อายุถึงร้อยขวบ
|เจียรกาล
|-
|ธัมโมชอันโอฬาร
|บ่รู้
|-
|เด็กน้อยเกิดประมาณ
|วันหนึ่ง
|-
|เห็นถ่องธรรมยิ่งผู้
|แก่ร้อยพรรษา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๓ (๔๙,๕๐,๕๑,๕๒) · ว ¿
|-
|'''๏''' มีอายุอยู่ร้อย
|ปีปลาย
|-
|ความเกิดแลความตาย
|ไป่รู้
|-
|วันเดียวเด็กหญิงชาย
|เห็นเกิด ตายนา
|-
|ลูกอ่อนนั้นยิ่งผู้
|แก่ร้อยปีปลาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' ธิรางค์รู้ธรรมแม้
|มากหลาย
|-
|บ่กล่าวให้หญิงชาย
|ทั่วรู้
|-
|ดุจหญิงสกลกาย
|งามเลิศ
|-
|อยู่ร่วมเรือนผัวผู้
|โหดแท้ขันที ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' เว้นวิจารณ์ว่างเว้น
|สดับฟัง
|-
|เว้นที่ถามอันยัง
|ไป่รู้
|-
|เว้นเล่าลิขิตสัง-
|เกตว่าง เว้นนา
|-
|เว้นดั่งกล่าวว่าผู้
|ปราชญ์ได้ฤามี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' รู้ธรรมเทียมเท่าผู้
|ทรงไตร
|-
|เจนจัดอรรถภายใน
|ลึกล้น
|-
|กล่าวแก้สิ่งสงสัย
|เลอะเลื่อน
|-
|รสพระธรรมอั้นอ้น
|ว่ารู้ใครชม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' รู้น้อยว่ามากรู้
|เริงใจ
|-
|กลกบเกิดอยู่ใน
|สระจ้อย
|-
|ไป่เห็นชเลไกล
|กลางสมุทร
|-
|ชมว่าน้ำบ่อน้อย
|มากล้ำลึกเหลือ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' รูปชั่วมักแต่งแกล้ง
|เกลาทรง
|-
|ใจขลาดมักอาจอง
|อวดสู้
|-
|น้ำพร่องกะละออมคง
|กระฉอก ฉานนา
|-
|เฉาโฉดโอษฐ์อวดรู้
|ว่ารู้ใครเทียม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๕๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' จระเข้คับน่านน้ำ
|ไฉนหา ภักษ์เฮย
|-
|รถใหญ่กว่ารัถยา
|ยากแท้
|-
|เสือใหญ่กว่าวนา
|ไฉนอยู่ ได้แฮ
|-
|เรือเขื่องคับชเลแล้
|แล่นโล้ไปไฉน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๐ (๔๓๕) · ว ¿
|-
|'''๏''' มณฑกทำเทียบท้าว
|ราชสีห์
|-
|แมวว่ากูพยัคฆี
|แกว่นกล้า
|-
|นกจอกว่าฤทธี
|กูยิ่ง ครุฑนา
|-
|คนประดากขุกมีข้า
|ยิ่งนั้นแสนทวี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' หิ่งห้อยส่องก้นสู้
|พระจันทร์
|-
|ปัดเทียบเทียมรัตนอัน
|เอี่ยมข้า
|-
|ทองเหลืองหลู่สุวรรณ
|ธรรมชาติ
|-
|พาลว่าตนเองอ้า
|อาจล้ำเลยกวี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' เสือผอมกวางวิ่งเข้า
|โจมขวิด
|-
|ไป่ว่าเสือมีฤทธิ์
|เลิศล้ำ
|-
|เล็บเสือดั่งคมกฤช
|เสือซ่อน ไว้นา
|-
|ครั้นปะปามล้มคว่ำ
|จึ่งรู้จักเสือ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทองเหลืองเปลื้องร้ายห่อน
|เห็นมี
|-
|ขัดเท่าขัดราคี
|เล่าไซร้
|-
|นพคุณหมดใสสี
|เสร็จโทษ
|-
|ถึงบ่แต่งตั้งไว้
|แจ่มแจ้งไพบูลย์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' พระสมุทรไหวหวาดห้วย
|คลองสรวล
|-
|เมรุพลวกปลวกสำรวล
|ร่าเร้า
|-
|สีหราชร่ำคร่ำครวญ
|สุนัขเยาะ หยันนา
|-
|สุริยส่องยามเย็นเข้า
|หิ่งห้อยยินดี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' แมวล่าหนูแซ่ซี้
|จรจรัล
|-
|หมาล่าวิฬาร์ผัน
|สู่หล้าง
|-
|ครูล่าศิษย์และธรรม์
|คบเพื่อน พาลนา
|-
|เสือล่าป่าแรมร้าง
|หมดไม้ไพรสณฑ์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' จามรีขนข้องอยู่
|หยุดปลด
|-
|ชีพบ่รักรักยศ
|ยิ่งไซร้
|-
|สัตว์โลกซึ่งสมมติ
|มีชาติ
|-
|ดูเยี่ยงสัตว์นั้นได้
|ยศซ้องสรรเสริญ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' นพคุณใส่เบ้าสูบ
|แสนที
|-
|ค้อนเหล็กรุมรันตี
|ห่อนม้วย
|-
|บ่เจ็บเท่าธุลี
|สักหยาด
|-
|เจ็บแต่ท่านชั่งด้วย
|กล่ำน้อยหัวดำ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' เสียสินสงวนศักดิ์ไว้
|วงศ์หงส์
|-
|เสียศักดิ์สู้ประสงค์
|สิ่งรู้
|-
|เสียรู้เร่งดำรง
|ความสัตย์ ไว้นา
|-
|เสียสัตย์อย่าเสียสู้
|ชีพม้วยมรณา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๖๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ตัดจันทน์ฟันม่วงไม้
|จัมบก
|-
|แปลงปลูกหนามรามรก
|รอบเรื้อ
|-
|ฆ่าหงส์มยุรนก
|กระเหว่า เสียนา
|-
|เลี้ยงหมู่กากินเนื้อ
|ว่ารู้ลีลา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' เอาสารเทียมอูฐโอ้
|เป็นมูล
|-
|เก็บปัดเทียมแก้วปูน
|ค่าไว้
|-
|เมืองใดพิกัดพูน
|มีดั่ง นี้นา
|-
|นับแต่ไกลอย่าได้
|ไต่เต้าเมืองเข็ญ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' น้ำเคี้ยวยูงว่าเงี้ยว
|ยูงตาม
|-
|ทรายเหลือหางยูงงาม
|ว่าหญ้า
|-
|ตาทรายยิ่งนิลวาม
|พรายเพริศ
|-
|ลิงว่าหว้าหวังหว้า
|หว่าดิ้นโดยตาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' สังขารหวัวผู้ว่า
|ตนทระนง
|-
|ทรัพย์ย่อมหวัวคนจง
|ว่าเจ้า
|-
|หญิงหวัวแก่ชายหลง
|ชมลูก
|-
|มัจจุราชหวัวผู้เถ้า
|บ่รู้วันตาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' มือด้วนคิดจะมล้าง
|เขาหมาย
|-
|ปากด้วนถ่มน้ำลาย
|เลียบฟ้า
|-
|หิ่งห้อยแข่งแสงฉาย
|สุริเยศ
|-
|คนทุพพลอวดกล้า
|แข่งผู้มีบุญ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๔ (๓๙๕,๓๙๖,๓๙๗) · ว ¿
|-
|'''๏''' แว่นตามาใส่ผู้
|อันธการ
|-
|คนหูหนวกฟังสำนาน
|ขับร้อง
|-
|คนใบ้ใฝ่แสดงสาร
|โคลงกาพย์
|-
|เฉกเครื่องประดับซ้อง
|ใส่ให้วานร ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' วัดช้างเบื้องบาทรู้
|จักสาร
|-
|วัดอุทกชักกมุทมาลย์
|แม่นรู้
|-
|ดูครูสดับโวหาร
|สอนศิษย์
|-
|ดูตระกูลเผ่าผู้
|เพื่อด้วยเจรจา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' พระสมุทรสุดลึกล้น
|คณนา
|-
|สายดิ่งทิ้งทอดวา
|หยั่งได้
|-
|เขาสูงอาจวัดวา
|กำหนด
|-
|จิตมนุษย์นี้ไซร้
|ยากแท้หยั่งถึง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' ไม้ล้มควรค่ามได้
|โดยหมาย
|-
|คนล้มจักข้ามกราย
|ห่อนได้
|-
|ทำชอบชอบห่อนหาย
|ชอบกลับ สนองนา
|-
|ทำผิดผิดจักให้
|โทษแท้ถึงตน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ไม้ล้มจะค่ามให้
|ดูการ
|-
|คนท่าวล้มข้ามพาน
|ห่อนได้
|-
|เสือผอมอย่าอวดหาญ
|เข้าผลัก เสือแฮ
|-
|พาลประทุษฐ์ตกไร้
|อย่าได้ทำคุณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๗๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทรชนยากไร้อย่า
|ทำคุณ
|-
|อย่าหยิบทรัพย์อุดหนุน
|หย่อนให้
|-
|ก่อเกื้อเกือบเกินทุน
|มันมั่ง มีนา
|-
|ครั้นค่อยคลายวายไร้
|กลับสู้ดูแคลน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' แม้นทำคุณท่านได้
|ถึงพัน
|-
|ครั้นโทษมีแต่อัน
|หนึ่งไซร้
|-
|ติฉินหมิ่นคำหยัน
|เยาะกล่าว
|-
|กลบลบคุณหลังได้
|ถึงด้วยพันทวี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' ทำคุณท่านห่อนรู้
|คุณสนอง
|-
|ท่านบ่แทนคุณปอง
|โทษให้
|-
|กลกาแต่งยูงทอง
|ลายเลิศ
|-
|ยูงเอาหมึกหม้อไล้
|ลูบสิ้นสรรพางค์ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' เทพาพันเทพเรื้อง
|ฤทธิรงค์
|-
|บ่เท่าพระอินทร์องค์
|หนึ่งได้
|-
|คุณพันหนึ่งดำรง
|ความชอบ ไว้นา
|-
|มีโทษอันหนึ่งไซร้
|กลบกล้ำพันคุณ ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใครซื่อซื่อต่อตั้ง
|ตามกัน
|-
|ใครคดคดผ่อนผัน
|ตอบเต้า
|-
|ทองแดงว่าสุวรรณ
|ยังถ่อง เหมือนฤา
|-
|ดุจลูกสูส่องเถ้า
|ว่าโอ้เป็นลิง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใครทำโทษโทษนั้น
|แทนทด
|-
|ใครคิดจิตคดคด
|ต่อบ้าง
|-
|ใครจริงจึ่งจริงจรด
|รักต่อกันนา
|-
|ใครใคร่ร้างเร่งร้าง
|รักร้างแรมไกล ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' นายรักไพร่ไพร่พร้อม
|รักนาย
|-
|มีศึกสู้จนตาย
|ต่อแย้ง
|-
|นายเบียนไพร่กระจาย
|จากหมู่
|-
|นายบ่รักไพร่แกล้ง
|ล่อล้างผลาญนาย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' ข้าท้าวเอาจิตท้าว
|แม่นหมาย
|-
|บ่าวท่านเอาใจนาย
|แม่นหมั้น
|-
|ศิษย์ท่านผ่อนผันผาย
|โดยจิต ครูนา
|-
|อยู่ที่เรือนตัวนั้น
|แต่น้ำใจเอง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' รักกันอยู่ขอบฟ้า
|เขาเขียว
|-
|เสมออยู่หอแห่งเดียว
|ร่วมห้อง
|-
|ชังกันบ่แลเหลียว
|ตาต่อ กันนา
|-
|เหมือนขอบฟ้ามาป้อง
|ป่าไม้มาบัง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๘ · ว ¿
|-
|'''๏''' ให้ท่านท่านจักให้
|ตอบสนอง
|-
|นบท่านท่านจักปอง
|นอบไหว้
|-
|รักท่านท่านควรครอง
|ความรัก เรานา
|-
|สามสิ่งนี้เว้นไว้
|แต่ผู้ทรชน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๘๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' แม้นมีความรู้ดั่ง
|สัพพัญญู
|-
|ผิบ่มีคนชู
|ห่อนขึ้น
|-
|หัวแหวนค่าเมืองตรู
|ตาโลก
|-
|ทองบ่รองรับพื้น
|ห่อนแก้วมีศรี ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' ราชรถปรากฏด้วย
|ธงชัย
|-
|ควันประจักษ์แก่ไฟ
|เที่ยงแท้
|-
|ราชาอิสระใน
|สมบัติ
|-
|ชายย่อมเฉลิมเลิศแล้
|ปิ่นแก้วเกศหญิง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๑ · ว ¿
|-
|'''๏''' รำฟ้อนสุนทรด้วย
|รูปา
|-
|ร้องขับศัพท์เสน่หา
|ยิ่งแท้
|-
|มวยปล้ำล่ำสันสา-
|มารถจึ่ง· ดีแฮ
|-
|รักกับชังนั้นแล้
|เพื่อลิ้นเจรจา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๒ · ว ¿
|-
|'''๏''' กระเหว่าเสียงเพราะแท้
|แก่ตัว
|-
|หญิงเลิศเพราะรักผัว
|แม่นหมั้น
|-
|นักปราชญ์มาตรรูปมัว
|หมองเงื่อน งามนา
|-
|เพราะเพื่อรสธรรมนั้น
|ส่องให้เห็นงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๓ · ว ¿
|-
|'''๏''' นารายณ์วายเว้นจาก
|อาภรณ์
|-
|อากาศขาดสุริยจร
|แจ่มหล้า
|-
|เมืองใดบ่มีวร
|นักปราชญ์
|-
|แม้ว่างามล้นฟ้า
|ห่อนได้งามเลย ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๔ · ว ¿
|-
|'''๏''' เขาใดไร้ถ้ำราช-
|สีห์หมาง
|-
|สระโหดหงส์ละวาง
|วากเว้
|-
|พฤกษ์ใดบกใบบาง
|บกหน่าย
|-
|สาวซัดชู้โอ้เอ้
|เพราะชู้ชายทราม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๕ · ว ¿
|-
|'''๏''' ป่าใดไกลพยัคฆ์ร้าย
|ราวี
|-
|ไม้หมดม้วยบ่มี
|ร่มเชื้อ
|-
|หญิงยศงดงามดี
|ผัวหน่าย
|-
|เป็นที่หมิ่นชายยื้อ
|หยอกเย้าเสียตน ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๖ · ว ¿
|-
|'''๏''' พลูหมากจากโอษฐ์โอ้
|เสียศรี
|-
|หญิงจากจอมสามี
|ครอบเกล้า
|-
|เรือนปราศจากบุตรี
|ดรุณเด็ก
|-
|เมืองจากจอมภพเจ้า
|สี่นี้ฤๅงาม ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๗ · ว ¿
|-
|'''๏''' เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม
|ดนตรี
|-
|อักขระห้าวันหนี
|เนิ่นช้า
|-
|สามวันจากนารี
|เป็นอื่น
|-
|วันหนึ่งเว้นล้างหน้า
|อับเศร้าศรีหมอง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๘ · ว ¿
|-
|'''๏'''· ด อยใดมีถ้ำราช-
|สีห์ประสงค์
|-
|เหมืองมาบมีบัวหงส์
|หากใกล้
|-
|ต้นไม้พุ่มพัวพง
|นกมาก มีนา
|-
|สาวหนุ่มตามชู้ไซร้
|เพราะชู้ชอบตา ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๙๙ · ว ¿
|-
|'''๏''' เปือกตมชมชื่นเชื้อ
|กาสร
|-
|หงส์กับบุษบากร
|ชื่นช้อย
|-
|ภิกษุเสพสังวร
|ศีลสุข ไซร้นา
|-
|บุรุษรสรักร้อย
|เท่าน้อมในหญิง ฯ
|-
|
|-
|
|-
|'''ก ¿ · ด ๑๐๐ · ว ¿
|-
|'''๏''' ใครจักผูกโลกแม้
|รัดรึง
|-
|เหล็กเท่าลำตาลตรึง
|ไป่หมั้น
|-
|มนตร์ยาผูกนานหึง
|หายเสื่อม
|-
|ผูกเพื่อไมตรีนั้น
|แน่นเท้าวันตาย ฯ
|-
|-
|
|}
== ดูเพิ่ม ==
'''โคลงโลกนิติ''' · [[โคลงโลกนิติ|นำ · ๑-๑๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/2|๑๐๑-๒๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/3|๒๐๑-๓๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/4|๓๐๑-๔๐๐]] · [[โคลงโลกนิติ/5|๔๐๐- · ส่งท้าย]]
{{วิกิพีเดีย|โคลงโลกนิติ|โคลงโลกนิติ}}
[[หมวดหมู่:โคลงสี่สุภาพ|ลโลกนิติ]]
hihpfo7vy606t4yux9mb79du3d7h0vr
หน้า:ประชุมพงศาวดาร (ภาค ๔) - ๒๔๕๘.pdf/18
250
45794
290720
143915
2026-06-17T12:29:29Z
Flamevine
11908
290720
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Bitterschoko" /></noinclude>{{ก|พระราชพงษาวดาร ความเก่า|บ=font-size:140%}}
{{ก|ตามต้นฉบับหลวงเขียนครั้งกรุงธนบุรีเมื่อจุลศักราช ๑๑๓๖}}
{{สกอ|sp|20|tl|20|sp|5|st|6|fc|14|d|4|fc|14|st|6|sp|5|tr|20|sp|20}}
{{ฟม}}ในขณะพระแก้วฟ้าพระราชบุตรีพระเจ้าช้างเผือกปราสาททองเธอส่งให้ไปถวายแก่พระยาล้านช้างนั้น ครั้นพระแก้วฟ้าราชบุตรีไปถึงเมืองล้านช้าง พระยาล้านช้างก็ว่า เราจำเพาะใช้ให้ไปขอพระเทพกระษัตรี แลพระแก้วฟ้าราชบุตรีนี้เรามิได้ให้ไปขอ แลเราจะส่งพระแก้วฟ้าราชบุตรีคืนไปยังพระนครศรีอยุทธยา แลจะขอพระเทพกระษัตรีซึ่งจำเพาะแต่ก่อนั้น ครั้นเสร็จการศึกช้างเผือก พระยาล้านช้างก็แต่งพระยาแสน ๑ พระยานคร ๑ พระยาทิพมนตรี ๑ ให้มาส่งพระแก้วฟ้าราชบุตรี แลพระยาล้านช้างให้แต่งราชสาสนมาถวายว่า จะขอพระเทพกระษัตรี พระเจ้าช้างเผือกก็ตรัสบัญชาตาม จึงตกแต่งการที่จะส่งพระเทพกระษัตรีไปแก่พระยาล้านช้าง ๚
{{ฟม}}ครั้นถึงเดือนห้า ชวดศก ศักราช ๙๒๖ พระเจ้าช้างเผือกตรัสให้พระยาแมนไปส่งพระราชธิดาไปแก่พระยาล้านช้างอันมานั้น ส่งไปโดยทางสมอสอ ๚
{{ฟม}}ขณะนั้น รู้ข่าวไปถึงพระเจ้าหงษา ๆ ก็แต่งพระตะบะเป็นนายกองยกพล ๕๐๐๐ รุดมาซุ่มอยู่ในตำบลมะเริงนอกด่านเพ็ชรบูร แลสกัด<noinclude>{{ก|๑}}</noinclude>
70awpwtgnra5crkw4rqlozso0lvplz6
หน้า:Sam Kok 1928 (1).djvu/116
250
89971
290721
290719
2026-06-17T13:39:37Z
B20180
1467
290721
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="B20180" />{{หัวสามก๊ก|1=2|2=92|3=2}}</noinclude>กำลังก็ขับม้าหนี ฝ่ายลิโป้ขับม้าไล่ตาม ครั้นใกล้เข้าเงื้อทวนขึ้นจะแทง พอเตียวหุยควบม้าเข้าสกัดหน้าม้าลิโป้ไว้ แล้วร้องตวาดด้วยเสียงอันดัง ม้าลิโป้นั้นตกใจถอยหลังซุดออกไปเปนหลายก้าว เตียวหุยจึงร้องด่าว่าอ้ายลูกสามพ่อ กูมาจะรบกับมึง เหตุใดมึงจึงชักม้าถอยไป ลิโป้ได้ยินก็โกรธ จึงขับม้าเข้ารบกับเตียวหุยถึงห้าสิบเพลง ก็มิได้แพ้ชนะกัน กวนอูเห็นดังนั้น กลัวว่ากำลังเตียวหุยจะน้อยกว่าลิโป้ จึงขับม้าเข้ารบด้วยลิโป้ได้สามสิบเพลง เล่าปี่จึงขับม้าถือกระบี่สองมือเข้าช่วยรบ แลม้าเล่าปี่กวนอูเตียวหุยล้อมม้าลิโป้ไว้เปนสามส้าว ลิโป้รบป้องกันไว้เปนสามารถแล้วแทงเล่าปี่ด้วยทวน เล่าปี่เอากระบี่ปัดทวนเสีย แล้วขับม้าสอึกเข้าไปจะฟันลิโป้ ๆ เห็นเปนกระบวรศึกกระหนาบหนักมา จึงขับม้าหนีพาทหารทั้งปวงเข้าในด่านเฮาโลก๋วน
ฝ่ายเล่าปี่กับกวนอูเตียวหุย แลนายทัพทั้งแปดกองก็คุมทหารยกเข้าไปถึงเชิงกำแพงด่าน ให้ทหารเข้าหักโหมเปนสามารถ ลิโป้ขึ้นอยู่บนเชิงเทินก็ให้ทหารทั้งปวงยิงเกาทัณฑ์ ทิ้งก้อนศิลาลงไปดังห่าฝน
{{โครง}}<noinclude></noinclude>
7smy9w8nbr4n6mrhzqjkjw2qo0sepdr
290722
290721
2026-06-17T23:30:58Z
B20180
1467
290722
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="B20180" />{{หัวสามก๊ก|1=2|2=92|3=2}}</noinclude>กำลังก็ขับม้าหนี ฝ่ายลิโป้ขับม้าไล่ตาม ครั้นใกล้เข้าเงื้อทวนขึ้นจะแทง พอเตียวหุยควบม้าเข้าสกัดหน้าม้าลิโป้ไว้ แล้วร้องตวาดด้วยเสียงอันดัง ม้าลิโป้นั้นตกใจถอยหลังซุดออกไปเปนหลายก้าว เตียวหุยจึงร้องด่าว่าอ้ายลูกสามพ่อ กูมาจะรบกับมึง เหตุใดมึงจึงชักม้าถอยไป ลิโป้ได้ยินก็โกรธ จึงขับม้าเข้ารบกับเตียวหุยถึงห้าสิบเพลง ก็มิได้แพ้ชนะกัน กวนอูเห็นดังนั้น กลัวว่ากำลังเตียวหุยจะน้อยกว่าลิโป้ จึงขับม้าเข้ารบด้วยลิโป้ได้สามสิบเพลง เล่าปี่จึงขับม้าถือกระบี่สองมือเข้าช่วยรบ แลม้าเล่าปี่กวนอูเตียวหุยล้อมม้าลิโป้ไว้เปนสามส้าว ลิโป้รบป้องกันไว้เปนสามารถแล้วแทงเล่าปี่ด้วยทวน เล่าปี่เอากระบี่ปัดทวนเสีย แล้วขับม้าสอึกเข้าไปจะฟันลิโป้ ๆ เห็นเปนกระบวรศึกกระหนาบหนักมา จึงขับม้าหนีพาทหารทั้งปวงเข้าในด่านเฮาโลก๋วน
ฝ่ายเล่าปี่กับกวนอูเตียวหุย แลนายทัพทั้งแปดกองก็คุมทหารยกเข้าไปถึงเชิงกำแพงด่าน ให้ทหารเข้าหักโหมเปนสามารถ ลิโป้ขึ้นอยู่บนเชิงเทินก็ให้ทหารทั้งปวงยิงเกาทัณฑ์ ทิ้งก้อนศิลาลงไปดังห่าฝน นายทัพทั้งปวงเห็นจะเข้าหักเอามิได้ ก็ยกทหารกลับมา ณ ค่าย แล้วปรึกษากันแต่งหนังสือบอกไปถึงอ้วนเสี้ยว ๆ แจ้งดังนั้นก็มีความยินดี จึงให้แต่งหนังสือไปถึงซุนเกี๋ยนว่า ให้เร่งยกทหารเข้าตีด่านกิสุยก๋วนให้จงได้
ฝ่ายซุนเกี๋ยนครั้นแจ้งในหนังสือนั้นแล้ว ก็รู้ข่าวว่ามีผู้ยุยงอ้วนสุดมิให้เอาสเบียงมาส่ง
{{โครง}}<noinclude></noinclude>
ih6eggeczq9dz7x257k007pzcpxyvhk
คุยกับผู้ใช้:Arj.tientsin
3
89972
290725
2026-06-18T10:32:34Z
New user message
1899
เพิ่ม[[Template:Welcome|สารต้อนรับ]]ในหน้าคุยของผู้ใช้ใหม่
290725
wikitext
text/x-wiki
{{Template:Welcome|realName=|name=Arj.tientsin}}
-- [[ผู้ใช้:New user message|New user message]] ([[คุยกับผู้ใช้:New user message|คุย]]) 17:32, 18 มิถุนายน 2569 (+07)
nmnetjxgaj3fk1n9ykjpvtxvmrved1v