Vikikitap trwikibooks https://tr.wikibooks.org/wiki/Anasayfa MediaWiki 1.46.0-wmf.24 first-letter Ortam Özel Tartışma Kullanıcı Kullanıcı mesaj Vikikitap Vikikitap tartışma Dosya Dosya tartışma MediaWiki MediaWiki tartışma Şablon Şablon tartışma Yardım Yardım tartışma Kategori Kategori tartışma Yemek Yemek tartışma Vikiçocuk Vikiçocuk tartışma Kitaplık Kitaplık tartışma TimedText TimedText talk Modül Modül tartışma Event Event talk 0 15793 64739 2026-04-24T18:46:04Z LeventBulut 21865 Bu kitap, Levent Bulut tarafından geliştirilmiş ve DOI kayıtlı akademik yayınlarla belgelenmiş Nesnel İzdüşüm metodolojisini öğreten pratik bir yazarlık rehberidir. Yeni bir teori ortaya atmaz; yayınlanmış bir metodolojinin nasıl uygulanacağını gösterir. Yazarlar, sinemacılar ve hikaye anlatımıyla ilgilenen herkes için yazılmıştır. 12 bölüm, pratik örnekler ve testler. 64739 wikitext text/x-wiki = Nesnel İzdüşüm: Beyin Neden Bazı Hikayeleri Unutmuyor? = {{Wikibooks lisans bilgisi | lisans = CC BY-SA 4.0 | yazar = Levent Bulut | orcid = 0009-0007-7500-2261 | site = https://leventbulut.com | tarih = 2026 | not = Bu kitap, yazarın açık rızasıyla CC BY-SA 4.0 lisansı altında Wikibooks'a katkı olarak sunulmuştur. Yazarın diğer yayınları farklı lisans koşullarına tabi olabilir. }} Bu kitap, Nesnel İzdüşüm (Objective Projection) metodolojisini akademik içeriğe boğmadan, meraklı okuyucular için açıklayan bir giriş rehberidir. Yazarlar, sinemacılar ve hikaye anlatımıyla ilgilenen herkes için yazılmıştır. '''Yazar:''' [[Levent Bulut]] | ORCID: 0009-0007-7500-2261 | https://leventbulut.com '''Lisans:''' [https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/ CC BY-SA 4.0] — Atıf yaparak, değiştirerek ve ticari amaçla da paylaşabilirsiniz. ---- == Bu Kitap Hakkında == Bu kitap, '''yeni bir teori ortaya atmıyor.''' Levent Bulut tarafından geliştirilmiş ve DOI kayıtlı akademik yayınlarla belgelenmiş '''Nesnel İzdüşüm (Objective Projection) metodolojisini öğreten bir yazarlık rehberidir.''' Tıpkı bir programlama dilini öğreten ders kitabı gibi bu kitap, yayınlanmış bir metodolojinin nasıl uygulanacağını pratik örneklerle göstermektedir. Kitapta kullanılan kavramlar (Anlatı Entropisi, Vakum Değişkeni, Biyofiziksel Çıktı ve diğerleri) aşağıdaki DOI kayıtlı akademik yayınlarda tanımlanmış ve belgelenmiştir: * Mimari Çerçeve: [https://doi.org/10.5281/zenodo.18689179 DOI: 10.5281/zenodo.18689179] * Anlatı Entropisi: [https://doi.org/10.5281/zenodo.18652451 DOI: 10.5281/zenodo.18652451] * Anlatı Yerçekimi: [https://doi.org/10.5281/zenodo.18908324 DOI: 10.5281/zenodo.18908324] * OPCT v2.0 (Deneysel Doğrulama): [https://doi.org/10.5281/zenodo.19415236 DOI: 10.5281/zenodo.19415236] * Dataset (Hugging Face): [https://huggingface.co/datasets/leventbulut/objective-projection huggingface.co/datasets/leventbulut/objective-projection] * Resmi arşiv: [https://leventbulut.com leventbulut.com] Wikibooks politikası gereği bu kitap yalnızca öğretici/rehber niteliğindedir. Metodolojinin akademik kanıtları ve teorik temelleri için yukarıdaki kaynaklara başvurunuz. ---- == İçindekiler == # Beyin Hikaye Makinesini Nasıl Çalıştırır? # Aksiyon Filminde Neden Esniyoruz? # Gece Yarısı Kitabı Bırakamama Fenomeni # Neden Bazı Karakterler "Karton" Gibi? # "Kalbi Hızlandı" Neden İşe Yaramıyor? # Hitchcock Neden Hiçbir Şey Söylemedi? # Sıfat Ambargosu: Neden "Hüzünlü" Yazmıyoruz? # Beyin Neden Bazı Sahneleri Yıllarca Hatırlıyor? # Shakespeare Bunu Zaten Yapıyordu # Yapay Zeka Neden "Kalbi Hızlandı" Yazıyor? # Kendi Sahnenizi Test Edin # Daha Fazlası İçin ---- == Bölüm 1: Beyin Hikaye Makinesini Nasıl Çalıştırır? == Hiç şunu yaşadınız mı: Elinizde bir kitap var, okuyorsunuz, ama bir yandan da aklınızın yarısı başka yerde. Sayfaları çeviriyorsunuz ama aslında hiçbir şey içinize işlemiyor. Sonra kitabı kapatıyorsunuz ve "Ne okudum?" diye soruyorsunuz kendinize. Öte yandan başka bir kitap var. Onu okurken telefon çalıyor, duymuyorsunuz. Biri size bir şey soruyor, "Hm?" diyorsunuz. Yemek soğuyor. İkisi de kitap. İkisi de kelimelerden oluşuyor. Fark nerede? === Beyin Bir Yapboz Makinesidir === İnsan beyni yüz binlerce yıl boyunca hikaye dinlemek için değil, hayatta kalmak için evrimleşti. Beyin her an şu soruyu soruyor: "Burada çözülmemiş bir şey var mı? Tamamlamam gereken bir döngü var mı?" Bir hikayede çözülmemiş bir şey varsa — kim yaptı, ne olacak, neden öyle davrandı — beyin o soruyu kapatmak için okumaya devam ediyor. Buna '''Vakum Değişkeni''' diyoruz. Vakum Değişkeni olmayan bir hikaye? Beyin ilk sayfada dosyayı kapatıyor. === Anlatı Entropisi: Hikaye Dağınıklığının Ölçüsü === Anlatı Mühendisliği, bir hikayedeki "çözülmemiş bilgi miktarını" matematiksel olarak ölçüyor: Sₙ = If × Cb * '''If''' (Bilgi Sürtünmesi): Okuyucunun ihtiyaç duyduğu ama verilmeyen bilgi miktarı. * '''Cb''' (Nedensel Dallanma): Aynı anda açık olan, yanıtsız kalan soru sayısı. Sₙ çok düşükse → okuyucu sıkılır, bırakır. Sₙ çok yüksekse → okuyucu kaybolur, bırakır. Doğru seviyede → okuyucu devam eder. {{Bilgi kutusu| '''Pratik test:''' İlk cümlenizi yazdıktan sonra şunu sorun: "Bunu okuyan biri 'peki sonra ne oldu?' der mi?" Evet diyorsa Sₙ yeterince yüksek demektir. }} ---- == Bölüm 2: Aksiyon Filminde Neden Esniyoruz? == Milyonlarca dolar harcanmış, arabalar havada uçuşuyor, her beş dakikada bir patlama var. Ve siz gizlice telefonunuza bakıyorsunuz. Öte yandan karanlık bir odada iki adam konuşuyor. Hiçbir şey olmuyor. Ve nefes almayı unutuyorsunuz. Nasıl? === Fazla Patlama Neden Sıkıcıdır? === Her patlama bir bilgi noktasıdır: tehdit gerçekleşti, sonuç belli oldu. '''If = 0.''' Bilgi tamamlandı, Sₙ düştü. Beyin artık "çözülmesi gereken bir şey yok" diye değerlendiriyor ve dikkatini geri çekiyor. Karanlık odadaki iki adam sahnesinde ise: tehdit belirsiz, niyet bilinmiyor, sonuç görünmüyor. '''If yüksek, Cb yüksek, Sₙ maksimum.''' Beyin sistemi açık tutuyor. === Pulp Fiction Neden Klasik? === Quentin Tarantino'nun filmlerinde sahneler kronolojik sırayla gitmiyor. Bu rastgele değil her sahne kesimi yeni bir Vakum Değişkeni açıyor. İzleyicinin beyni sürekli "bu ne zaman oluyor, bu sahneyle bağlantısı nerede?" sorusunu çözmeye çalışıyor. Anlatı Entropisi kasıtlı olarak yüksek tutuluyor. İzleyici bırakamıyor. {{Alıntı |Hikaye dağınıklığı (yüksek Sₙ) ustalıkla kullanıldığında izleyiciyi tutar. Rastgele dağınıklık ise sadece kafayı karıştırır.}} ---- == Bölüm 3: Gece Yarısı Kitabı Bırakamama Fenomeni == Saat 01:30. Sabah erken kalkmanız lazım. "Sadece bir bölüm daha" diyorsunuz. Ve kitabın sonuna geliyorsunuz. Bu sizi iradesiz yapmıyor. Bu beyninizin normal çalışma prensibi. === Zeigarnik Etkisi === 1920'lerde Bluma Zeigarnik adlı bir psikolog şunu keşfetti: '''Beyin tamamlanmamış görevleri tamamlanmış görevlerden çok daha uzun tutar.''' Bir bölüm yarıda biten bir soruyla kapanırsa beyin o döngüyü kapatmak için geri dönüyor. "Sadece bir bölüm daha" aslında "bu döngüyü kapat" emridir. İyi romanlar bu döngüyü kasıtlı olarak kullanır. Her bölüm bir soru açar, bir öncekini kapatmaz. Beyin asılı kalır. === Pratik Uygulama === Romanınızda her bölümü bir cevapla değil, yeni bir soruyla bitirin. Okuyucu "ne olacak?" sorusuyla bir sonraki bölüme geçsin. Bu tekniğin adı: '''Nedensel Dallanma yönetimi.''' ---- == Bölüm 4: Neden Bazı Karakterler "Karton" Gibi? == Binlerce sayfalık romanlar okuruz. Bazı karakterlerin adını kitabı kapattığımız an unuturuz. Ama bazı karakterler Raskolnikov, Ahab, Hamlet sanki yıllardır tanıdığımız biri gibi zihnimizde yaşar. Fark nerede? === Travma Sayfaları İşe Yaramıyor === Klasik yanıt şu olur: "Derinlikli karakter gelişimi." Karakterin geçmişini anlat, travmalarını göster, iç dünyasına gir. Ama bu yanıt yanlış. Ya da en azından yetersiz. Bir karakterin iç sıkıntısını sayfalarca anlattığınızda okuyucunun beyni onu '''analiz eder''' empati kurmaz. Uzaktan izler. === Ayna Nöronlar ve Fiziksel Varoluş === Beynin empati sistemi ayna nöronlar soyut düşüncelere değil, '''fiziksel hareketlere''' tepki verir. Raskolnikov merdivenden inerken adımları ağırlaşır. Elini kapı koluna koyar, duraksar. Geri çeker. Tekrar uzanır. Bu fiziksel teredüt iç monologdan çok daha güçlü bir empati yaratır. Karakteri gerçek yapan iç dünyası değil, '''fiziksel varoluşudur.''' {{Bilgi kutusu| '''Kural:''' Karakterinizin hissettiğini söylemeyin. Karakterinizin bedeninin ne yaptığını gösterin. Beyin gerisini halleder. }} ---- == Bölüm 5: "Kalbi Hızlandı" Neden İşe Yaramıyor? == "Kalbi hızlandı." "Gözleri doldu." "İçi sıkıştı." Bu cümleleri milyonlarca kez okudunuz. Ve muhtemelen hiçbirini hatırlamıyorsunuzdur. Neden? === Duygusal Etiket Problemi === "Kalbi hızlandı" bir '''duygusal etiket.''' Yazar size duyguyu veriyor. Ama o duygunun sizinle buluşması garantili değil. Her okuyucunun "kalp hızlanması" deneyimi farklı. Kimi için korku, kimi için heyecan, kimi için aşk. Yazar bir şey demek istiyor ama okuyucu farklı bir şey anlıyor. Daha da önemlisi: bu cümle milyonlarca kez yazıldı. Beyin artık tepki vermiyor. Geçiyor. === Nesnel İzdüşüm'ün Farkı === Nesnel İzdüşüm şunu söylüyor: '''Duyguyu söyleme. Duyguyu üreten fiziksel koşulları yaz.''' Duygusal etiket: : "Kadın çok üzgündü." Nesnel İzdüşüm: : "Kadın sandalyenin koluna elini koydu. Tahta soğuktu. Geri çekti." İkinci cümlede "üzgün" kelimesi yok. Ama beyin o koordinatı kaydediyor ve kendi duygusunu üretiyor. {{Alıntı|Parametreler yazımı yönetir. Proza'da görünmezler.}} ---- == Bölüm 6: Hitchcock Neden Hiçbir Şey Söylemedi? == Alfred Hitchcock şöyle diyordu: {{Alıntı |Gerilim, bombanın patlamasında değil, masanın altındaki bombanın orada olduğunu bilmekte yatar.}} Bu sadece bir filmcilik prensibi değil. Nörobilimsel bir gerçek. === Bilgi Tamamlandığında Gerilim Biter === Bomba patladığında: If = 0. Bilgi verildi. Nedensel dallanma kapandı. Sₙ sıfıra indi. Sinir sistemi rahatladı. Ama masanın altında bomba olduğunu bildiğinizde: If yüksek, Cb açık, Sₙ maksimum. Beyin sistemi kapalı tutuyor. Gerilim devam ediyor. === Psycho'daki Norman Bates Odası === Psycho'da Norman Bates ilk göründüğünde tehlikeli görünmüyor. Utangaç, biraz tuhaf, ama zararsız. Ama o sahnenin fiziksel parametrelerine bakın: Duvarlarda doldurulmuş hayvanlar. Tek ışık kaynağı, soldan. Alçak tavan. Kapı arkada, kapalı. Norman'ın sandalyesi Marion'ın sandalyesinden biraz yüksekte. Hiçbir şey söylenmedi. Ama izleyicinin sinir sistemi o odada zaten karar verdi. === Yazarlar İçin Bilgi Esirgeme Kuralları === * '''Kimlik esirgeme:''' Kim olduğunu söyleme. "Adam" de, isim verme. * '''Neden esirgeme:''' Eylemi göster ama nedenini açıklama. * '''Sonuç esirgeme:''' Eylemi başlat ama bitirme. Sahneyi kırp. Bu üç teknik birlikte kullanıldığında Sₙ otomatik yükseliyor. ---- == Bölüm 7: Sıfat Ambargosu — Neden "Hüzünlü" Yazmıyoruz? == "Hüzünlü bir öğleden sonraydu." Bu cümleyi bir düşünün. Neyi görüyorsunuz? Büyük ihtimalle kendi hüzünlü öğleden sonranızı görüyorsunuzdur. Yazarın değil. === Sıfat Neden Zayıflatır? === Sıfat okuyucuya duyguyu '''verir.''' Ama o duygunun okuyucuyla buluşması garantili değildir. "Güzel" kelimesi her okuyucu için farklıdır. "Korkunç" her kültürde farklı çağrışım taşır. "Hüzünlü" yazarın zihninden okuyucunun zihnine köprü kuramayabilir. Fiziksel nesne ise evrenseldir. '''Sararmış perde herkes için sararmış perdedir. Boş sandalye herkes için boş sandalyedir.''' === Sıfat Ambargosu: Altı Kural === # Duygu ismi kullanma: Üzgün, mutlu, korkmuş, kaygılı, öfkeli. # Benzetme kullanma: "Gibi", "sanki", "andırıyordu." # Fiziksel parametrelerle kodla: Sıcaklık, ses, ışık, hareket, mekan. # Nesne önce gelir: Nesneyi koy, ağırlığını ver, konumunu belirt. # Sahne artığını taşı: Önceki sahnedeki fiziksel gerçeklik sonrakine sızar. # Biyofiziksel çıktıyı hedefle: Okuyucunun bedenini hedefle, zihnini değil. === Örnek: Aşk Sahnesi Sıfatsız === Kötü versiyon: : "Ahmet, Ayşe'ye derin bir sevgiyle baktı. Kalbi hızla çarptı." Nesnel İzdüşüm versiyonu: : "Ahmet bardağı masaya koydu. Sol eliyle değil, sağ eliyle. Ayşe'nin oturduğu yere yakın köşeye. Bardağı bırakmadı hemen — parmakları camın üzerinde üç saniye kaldı. Parmağını çektiğinde teri, bardaktan yansıdı." "Sevgi" kelimesi yok. Ama okuyucu görüyor. ---- == Bölüm 8: Beyin Neden Bazı Sahneleri Yıllarca Hatırlıyor? == On yıl önce okuduğunuz bir romanı düşünün. Konuyu hatırlamıyorsunuzdur. Karakterlerin adlarını unutmuşsunuzdur. Ama bir sahneyi hatırlıyorsunuzdur. Neredeyse fotoğraf gibi. Neden? === Beyin Koordinat Kaydeder === İnsan beyni hikaye hatırlamak için değil, hayatta kalmak için evrimleşti. Beyin için önemli olan şu: Bu nesne neredeydi? Bu yer tehlikeli miydi? Duygular değil — '''koordinatlar.''' Beyindeki hipokampüs bir GPS sistemi gibi çalışır. Görevi: Bu veriyi bir koordinata bağla ve kaydet. Soyut duygusal etiketler koordinata bağlanamaz. Bu yüzden geçicidir. Ama "soğuk tahta", "tek çıkış kapısı", "sesi geri gelen koridor" — bunların koordinatları var. Mekansal hafızaya kaydedilir. Ve mekansal hafıza son derece dayanıklıdır. {{Alıntı |Beyin duyguları unutur. Mekânları unutmaz.}} === Hemingway Neden Haklıydı? === Hemingway "buzdağı teorisi" diyordu. Göster, anlatma. Somut nesne kullan. Bu içgüdüsel bir kuraldı. Yüzyıllar boyunca işe yaradığı gözlemlendi ama neden işe yaradığı açıklanamadı. Şimdi açıklanabiliyor: İyi yazarların sezgiyle yaptığı şey beynin mekansal hafıza sistemini hedeflemekti. ---- == Bölüm 9: Shakespeare Bunu Zaten Yapıyordu == "Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu." Bu cümle Nesnel İzdüşüm'ün en büyük ihlali. Çünkü soyut. Bir etiket. Bir kavramsal bildiri. Ama Shakespeare o sahneyi Nesnel İzdüşüm ile yazmış olsaydı? === 40 Santimetre === {{Alıntı|Kale duvarının üst katı. Gece yarısından sonra. Tek meşale sol köşede — alevi titremiyor, hava yok. Hamlet merdiven başında duruyordu. Taş zemin soğuktu. Sol eli kılıç kabzasındaydı parmaklar demirin üzerinde hareketsiz. Ne sıkıyordu ne bırakıyordu. Merdiven boşluğuna baktı. Aşağısı karanlıktı. Sol ayağı merdivene doğru kaydı. Durdu. Sağ ayak olduğu yerde kaldı. İki ayak arasındaki mesafe 40 santimetreydi.}} "Olmak ya da olmamak" yok. Ama ne hissettiniz? Sol ayak ileri gidiyor. Sağ ayak kalmak istiyor. '''İki ayak arasında 40 santimetre. Bu tam olarak "olmak ya da olmamak" sorusudur — fiziksel gerçekliğe dönüştürülmüş.''' === Shakespeare Sezgiyle Yapıyordu === "Olmak ya da olmamak" konuşması soyut görünür. Ama hemen ardından: "Sapanlar ve oklarla dolu bir kaderle savaşmak mı... bir deniz dolusu derde karşı..." Fiziksel imgeler: sapan, ok, deniz. Nesnel İzdüşüm Shakespeare'i başka bir dile çeviriyor: Sezgiden mühendisliğe. ---- == Bölüm 10: Yapay Zeka Neden "Kalbi Hızlandı" Yazıyor? == Yapay zekaya "duygusal bir sahne yaz" dediniz. Aldığınız cevap: : "Ahmet'in kalbi hızlandı. Gözleri doldu. İçinden geçenleri kelimelerle anlatmak zordu." Yukarıdaki cümleyi bir yapay zeka yazdı. Ama bir insan da yazabilirdi. Ve her ikisi de aynı derecede etkisiz. === İstatistiksel Ortalama Problemi === Büyük dil modelleri milyarlarca cümleyi işleyerek örüntüler öğrenir. "Duygu" kelimesinin yanında ne gelir? "Kalp hızlandı." "Göz doldu." "İçi sıkıştı." Bu örüntüler istatistiksel olarak doğru. Ama '''istatistiksel doğruluk estetik güç değildir.''' Yapay zeka en olası cümleyi üretiyor. En olası = en çok kullanılan = en yıpranmış. === Nesnel İzdüşüm ile Prompt Mühendisliği === "Gerilimli bir sahne yaz" → "kalbi hızlandı" "28.4°C sıcaklık, tek çıkış 4.7 metre geride, ampul 40 watt, ses yok — bu ortamda bir sahne yaz, soyut duygu ismi kullanma" → çok daha güçlü sahne Fark: İkinci promptta fiziksel parametreler verildi. Yapay zeka artık duygu örüntülerine başvuramıyor. {{Alıntı |Yapay zeka iyi yazar. Ama ortalama yazar. Nesnel İzdüşüm ortalamanın üstüne çıkmanın protokolüdür.}} ---- == Bölüm 11: Kendi Sahnenizi Test Edin == Yazdığınız bir sahneyi alın. Şu üç testi uygulayın: === Test 1: Zeigarnik Testi === Bu sahneyi okuyan biri "peki sonra ne oldu?" der mi? Evet → Nedensel Dallanma yeterince yüksek. Devam edin. Hayır → Bir bilgi boşluğu açın. Bir soruyu yanıtsız bırakın. === Test 2: Koordinat Testi === Bu sahnede okuyucunun beynine hangi koordinatı bırakıyorsunuz? Koordinat bırakmak için üç şey gerekiyor: * Bir nesne — somut, dokunulabilir, ağırlığı olan. * Bir fiziksel eylem — izlenebilir, sonucu belirsiz. * Bir duyusal veri — ısı, ses, ışık, basınç. Bu üçü yoksa sahne hafızada kalmıyor. === Test 3: Sıfat Ambargosu Testi === Sahnenizdeki her sıfatı ve duygu ismini silin. Sahne hâlâ işe yarıyor mu? Yarıyorsa → Nesnel İzdüşüm çalışıyor. Çalışmıyorsa → Sıfatlar işi yapıyor, nesneler değil. Yeniden yazın. {{Bilgi kutusu| '''Altın kural:''' Okuyucuya duyguyu vermeyin. Duyguyu üreten fiziksel koşulları verin. Beyin gerisini halleder. }} ---- == Bölüm 12: Daha Fazlası İçin == === Temel Kavramlar === ; Nesnel İzdüşüm (Objective Projection) : Duygu yerine fiziksel parametre kullanan yazarlık tekniği. Duygusal etiket yerine ölçülebilir fiziksel koşulları hedefler. ; Anlatı Entropisi (Sₙ) : Bir anlatıdaki bilgi belirsizliğinin ölçüsü. Sₙ = If × Cb. Yüksek Sₙ = yüksek merak. ; Vakum Değişkeni : Anlatıda sistematik olarak esirgenen, okuyucuyu çeken bilgi boşluğu. ; Anlatı Yerçekimi (Ng) : Okuyucuyu anlatıda tutan merkezi çekim kuvveti. ; Biyofiziksel Çıktı (Bo) : Okuyucunun fizyolojik tepkisi — kalp ritmi, deri iletkenliği, göz bebeği genişlemesi. ; Bilgi Sürtünmesi (If) : Okuyucunun ihtiyaç duyduğu ama verilmeyen bilgi miktarı. ; Nedensel Dallanma (Cb) : Aynı anda açık olan, yanıtsız kalan soru sayısı. === Akademik Kaynaklar === Bu kitabın teorik temeli olan Bulut Doktrini aşağıdaki akademik yayınlarda belgelenmiştir: * Birincil DOI: [https://doi.org/10.5281/zenodo.18689179 10.5281/zenodo.18689179] — Mimari Çerçeve * OPCT v2.0: [https://doi.org/10.5281/zenodo.19415236 10.5281/zenodo.19415236] — OSF: osf.io/us8bw * Anlatı Entropisi: [https://doi.org/10.5281/zenodo.18652451 10.5281/zenodo.18652451] * Dataset: [https://doi.org/10.5281/zenodo.19511369 10.5281/zenodo.19511369] === Resmi Arşiv === * Site: [https://leventbulut.com leventbulut.com] * ORCID: [https://orcid.org/0009-0007-7500-2261 0009-0007-7500-2261] * Hugging Face: [https://huggingface.co/datasets/leventbulut/objective-projection huggingface.co/datasets/leventbulut/objective-projection] ---- == Lisans Notu == Bu kitap '''[https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/ Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş 4.0 (CC BY-SA 4.0)]''' lisansı altında yayınlanmıştır. Şunları yapabilirsiniz: * Paylaşabilirsiniz — materyali her ortamda kopyalayabilir ve dağıtabilirsiniz. * Uyarlayabilirsiniz — materyali remix edebilir, dönüştürebilir ve üzerine inşa edebilirsiniz, ticari amaçlar dahil. Şu koşullara uymanız gerekmektedir: * '''Atıf''' — Uygun atıf yapmanız, lisansa bağlantı sağlamanız ve değişiklik yapılıp yapılmadığını belirtmeniz gerekir. Makul herhangi bir şekilde yapabilirsiniz, ancak lisans verenin sizi veya kullanımınızı onayladığını ima edecek şekilde yapmamalısınız. * '''Aynı Lisansla Paylaş''' — Materyali remix eder, dönüştürür veya üzerine inşa ederseniz, katkılarınızı orijinalle aynı lisans altında dağıtmanız gerekir. '''Yazar:''' Levent Bulut | ORCID: 0009-0007-7500-2261 | https://leventbulut.com [[Kategori:Yazarlık]] [[Kategori:Edebiyat]] [[Kategori:Anlatı kuramı]] [[Kategori:Nörobilim]] [[Kategori:Yaratıcı yazarlık]] qa4srtnau13qbzuxf77vrtc2e29a82a