คันจิ - วิกิพีเดีย

# คันจิ

### จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การเขียนภาษาญี่ปุ่น

คะนะ (仮名)

- ฮิระงะนะ (平仮名)
- คะตะคะนะ (片仮名)
- เฮ็นทะอิงะนะ (変体仮名)
- มันโยงะนะ (万葉仮名)

การใช้งาน

- ฟุริงะนะ (振り仮名)
- โอะคุริงะนะ (送り仮名)

คันจิ (漢字)

- เคียวอิคุคันจิ (教育漢字)
- โจโยคันจิ (常用漢字)

โรมะจิ (ローマ字)

ตัวอักษรคันจิ (漢字) เป็นตัวอักษรจีนที่ใช้ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็น 1 ใน 5 ของตัวอักษรของภาษาญี่ปุ่นที่ใช้ในปัจจุบัน ได้แก่ ฮิรางานะ คะตาคานะ โรมะจิ ตัวเลข และคันจิ คำว่าคันจิ มีความหมายว่า ตัวอักษรฮั่น

## [แก้] ประวัติ

ภาษาจีนเริ่มเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยนักบวชศาสนาพุทธ โดยหนังสือต่างๆถูกเขียนในภาษาจีน ซึ่งในขณะนั้นได้มีการใช้ภาษาจีนในการพูดและอ่าน ในชนกลุ่มหนึ่ง ต่อมาได้มีระบบภาษาที่เรียกว่า คันบุง (漢文) ซึ่งเป็นการใช้ตัวอักษรภาษาจีนในการอ่านในลักษณะของภาษาญี่ปุ่น ซึ่งในขณะนั้นภาษาญี่ปุ่นยังไม่มีระบบการเขียนเป็นของตัวเอง ซึ่งภายหลังได้มีเพียงแต่ระบบ มังโยงะนะที่มีปรากฏในตำรามังโยชู โดยเสียงอ่านของระบบนี้ไม่ครอบคลุมเสียงในภาษาจีนทั้งหมด โดยมังโยงะนะได้พัฒนามาเป็นฮิระงะนะในเวลาต่อมา

ในปัจจุบันคันจิใช้สำหรับในการเขียนสำหรับ คำนาม คำกริยา และ คำวิเศษณ์ในประโยคทั่วไป และในบางครั้งจะมีการเขียนอักษรฮิระงะนะกำกับไว้ สำหรับเป็นคำอ่าน ตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 คำที่มาจากภาษาอื่น ได้มีการบันทึกในตัวอักษรคันจิ โดยจะเห็นได้จากที่คำที่มาจากภาษาโปรตุเกสในภาษาญี่ปุ่นจะเขียนด้วยตัวอักษรคันจิ และภายช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 คำที่มาจากภาษาอื่นได้เปลี่ยนมาใช้อักษรคะตะคะนะทั้งหมด

## [แก้] เสียงของคันจิ

การอ่านออกเสียงตัวอักษรคันจินั้นแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

1. เสียงอง (音読み) เป็นเสียงที่เพี้ยนมาจากภาษาจีน
2. เสียงคุน (訓読み) เป็นเสียงอ่านของญี่ปุ่นเอง

ตัวอย่างเช่น 泉 มีเสียงองคือ "せん" ส่วนเสียงคุนคือ "いずみ" มีความหมายว่าน้ำพุ อย่างไรก็ตามมีหลายคำในภาษาญี่ปุ่นที่อ่านออกเสียงไม่ตรงกับคันจิที่เขียน ซึ่งเป็นการอ่านแบบพิเศษ โดยผู้ที่เรียนภาษาญี่ปุ่นจำเป็นต้องจดจำข้อยกเว้นเหล่านี้เอง ตัวอย่างเช่น 上手 อ่านว่า じょうず ทั้งที่ปกติแล้ว 手 จะไม่อ่านออกเสียงว่า ず คำนี้มีความหมายว่า เก่ง, เชี่ยวชาญ โดยประกอบจากคันจิ 2 ตัวคือ 上 หมายความว่า "ข้างบน, เหนือ" และ 手 หมายความว่า "มือ"

## [แก้] ประเภทของคันจิ

กระทรวงศึกษาธิการของญี่ปุ่นได้กำหนดอักษรคันจิที่ใช้เป็นประจำในชีวิตประจำวัน โดยกำหนดให้อยู่ในหลักสูตรการศึกษาของนักเรียนญี่ปุ่น เรียกว่าโจโยคันจิ (常用漢字) มีทั้งหมด 1,945 ตัว อย่างไรก็ตามคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวันมีมากกว่า 3,000 ตัว โดยเด็กนักเรียนญี่ปุ่นจะต้องจดจำคันจิที่อยู่นอกเหนือหลักสูตรเหล่านี้เอง คันจิที่นอกเหนือจากคันจิ เช่น คันจิที่ใช้เป็นชื่อคน (จินเมโยคันจิ 人名用漢字) หลักสูตรของเด็กนักเรียนญี่ปุ่นจะเริ่มเรียนตัวอักษรคันจิตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่1 เริ่มต้นที่ประมาณ80ตัว เทียบเท่ากับการสอบวัดระดับคันจิระดับ 10 (คันจิเคนเต 漢字検定）โดยเด็กญี่ปุ่นจะเรียนพื้นฐานคันจิทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเสียงอง เีสียงคุน โอคุริงานะ จำนวนขีด บุชุของอักษร การผสมคำ การใช้คำ ความหมาย เด็กญี่ปุ่นประมาณป.5-ป.6 ก็จะสามารถอ่านคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวันได้หมดแล้ว

## [แก้] การเรียงลำดับของคันจิ

ลำดับของอักษรคันจิสามารถเรียงได้ตามลำดับดังนี้คือ

1. ลำดับของบุชุ(部首)
2. จำนวนขีด（総画数）
3. เสียงของคันจิ

## [แก้] ดูเพิ่ม

- ฮันจา(漢字) ตัวอักษรจีนที่ใช้ในภาษาเกาหลี
- หันตึ(漢字) ตัวอักษรจีนที่ใช้ในภาษาเวียดนาม

| คันจิ เป็นบทความเกี่ยวกับ ภาษา หรือ ตัวอักษร ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ คันจิ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org../../../%E0%B8%84/%E0%B8%B1/%E0%B8%99/%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B4.html".

หมวดหมู่: ภาษาญี่ปุ่น | อักษร | บทความเกี่ยวกับ ภาษา ที่ยังไม่สมบูรณ์

##### Views

- บทความ
- อภิปราย
- รุ่นปัจจุบัน

##### ค้นหา

##### ภาษาอื่น

- العربية
- Asturianu
- Català
- Česky
- Deutsch
- English
- Español
- Suomi
- Français
- Galego
- עברית
- Interlingua
- Bahasa Indonesia
- Íslenska
- Italiano
- 日本語
- 한국어
- Bahasa Melayu
- Nederlands
- ‪Norsk (nynorsk)‬
- Polski
- Português
- Română
- Русский
- Slovenčina
- Slovenščina
- Српски / Srpski
- Svenska
- Türkçe
- Українська
- Tiếng Việt
- 中文