Motî:zénk - Wikipedia

# Motî:zénk

### Èn årtike di Wikipedia.

zénk 1 [o.n.] 1. metå peur racafougnåve, di grijhe-bleuwe coleur, ki n' erounixh nén. Ene foye di zénk; ene buze di zénk; des clås d' zénk. O dzeu do toet, on meteut todi ene cresrece di zénk. On fond d' nô, c' est l' zénk k' on mete dizo les schayes, siconte del tchiminêye. 2. Elemint tchimike metålike di simbôle atomike Zn. C' est ene pomåde avou on sé d' zénk, do sulfate, si dj' el tén bén. 3. vî avion, viye oto, viye moto, vî velo. Cwè çk' il årént polou fé avou leus vîs zénks siconte des Spitzfire almans, taiss, twè ? Kî çki t' atchtreut ci vî zénk la, hê, ti; il est djusse bon po-z aler å cabouyaedje. rl a: tacot, becson, tcherete, caleze, cariole. F. zinc, guimbarde, bagnole, coucou, tacot. Disfondowes: zink, zing, zèk, zék, zénk. Etimolodjeye: alm. Zink (minme sinse). | zénkî [o.f.n.] 1. ovrî ki mete des plakes di zenk so les toets. Les zénkîs sont so nosse toet. 2. patron d' ene industreye ki traite do zénk. L' Union Miniere a houkî tos les zénkîs d' Urope po waiti di fé rmonter les pris. | zénker u zéncler [v.c.] ricovri avou do zénk. Il ont zénké l' volé del måjhon. rl a: rizénker. Disfondowes: zinker, zinguer, zéguer, zinguè, zinglè, zinguî, zinker. | zénkeu u zéncleu [o.n.] 1. zénkî (ovrî ki mete des plakes di zénk so les toets). 2. plombî (ovrî ki rfwait les såles di bagn). rl a: tchôdronî. Disfondowes: zingueur, zingueu, zingleu, zégueu, zinkeu.

Prin del pådje «http://wa.wikipedia.org../../../z/%C3%A9/n/Mot%C3%AE%7Ez%C3%A9nk.html»

##### Views

- Årtike
- Copene
- Modêye d' asteure

##### Cweri