Вільгельм Він — Вікіпэдыя

# Вільгельм Він

### Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Вільгельм Він (па-нямецку: Wilhelm Wien)(13 студзеня 1864 – 30 жніўня 1928) – нямецкі фізык, брат Макса Віна. У 1893 годзе на падставе тэорый электрамагнетызму і цяпла вывеў формулу зруху, якая пазней атрымала ягонае імя. Яна звязвае выпрамяненне абсалютна чорнага цела з ягонай тэмпературай. T * λm = b Паводле Макса фон Лаўэ, Він абяссмерціў сваё імя тым, што "падвёў нас да самых варот квантавай фізікі".

У асноўным вядомы дзякуючы сваёй працы ў галіне фізыкі абсалютна чорнага цела, за якую атрымаў нобэлеўскую прэмію ў 1911 годзе.

У гонар Віна названы кратар на Марсы.

## [рэдагаваць] Жыцьцяпіс

Він нарадзіўся ў горадзе Фішгаўсэне, Усходняя Прусія(зараз тэрыторыя Польшчы у сям'і землеўладальніка Карла Віна. У 1866 годзе сям'я пераехала ў Драхштайн, у Растэнбургу, Усходняя Прусія.

У 1879 годзе Він пайшоў у школу ў Растэнбургу, а з 1880 да 1882 году наведваў гарадзкую школу ў Гайдэльбергу. У 1882 годзе вучыўся ва Ўніверсітэтах Гётынгена і Берліна. З 1883 да 1885 працаваў у лябараторыі Германа фон Гельмгольца, абараніў кандыдацкую дысертацыю ў 1896 па тэме дыфракцыі сьвятла ў матэрыялах і ўплыву розных матэрыялаў на колер адбітага сьвятла. З 1896 да 1899 Він чытаў лекцыі ў элітным тэхналягічным універсітэце гораду Аахэн. У 1900 перайшоў ва Ўніверсітэт Вюрцбургу, дзе замяніў Вільгельма Конрада Рэнгена.

### [рэдагаваць] Працы Віна

У 1896 годзе Він прапанаваў закон разьмеркаваньня выпрамяненьня, які пазней атрымаў ягонае імя. Макс Планк, які быў супрацоўнікам Віна ў гэты час, пазьней, у 1900 годзе з дапамогай формулы Віна атрымаў сваю знакамітую формулу, якая аднолькава добра апісвала выпрамяненьне абсалютна чорнага цела як у кароткахвалевым дыяпазоне, так і ў радыёдыяпазоне.

Падчас вывучэння пучкоў іянізаванага газу ў 1898 годзе выявіў, што стасунак зараду да масы атама вадароду (г.зн. пратона) дадатны. Гэтай працай Він даў пачатак мас-спектраскапіі. У 1913 годзе Дж. Дж. Томсан палепшыў тэхніку эксперымента Віна і працягнуў даследваньні. Пасля працы Эрнста Рэзэрфорда 1919 году, якая пацьвердзіла даследванні Віна, ядро вадароду было названа пратонам.

Він атрымаў Нобэлеўскую прэмію ў 1911 "за адкрыццё законаў выпрамянення цяпла".

У 1913 годзе быў запрошаны чытаць лекцыі па тэарэтычнай фізіцы ў Калюмбійскі ўніверсітэт.

## [рэдагаваць] Кнігі Віна

Падручнік па тэрмадынаміцы(1900) у арыгінале Lehrbuch der Hydrodynamik

Пра жыццё і працу некаторых фізікаў(1930) у арыгінале Aus dem Leben und Wirken eines Physikers

## [рэдагаваць] Спасылкі

Вільгельм Він — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

| Гэта — накід артыкула. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, напісаўшы яго.

Атрымана з «http://be-x-old.wikipedia.org../../../%D0%B2/%D1%96/%D0%BB/%D0%92%D1%96%D0%BB%D1%8C%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%BC_%D0%92%D1%96%D0%BD_1a9c.html»

Катэгорыі: Накіды | Нямецкія навукоўцы | Ляўрэаты Нобэлеўскай прэміі ў галіне фізыкі | Фізыкі

##### Views

- Артыкул
- Гутаркі
- Бягучая вэрсія

##### Пошук

##### На іншых мовах

- Bosanski
- Català
- Česky
- Deutsch
- English
- Español
- Suomi
- Français
- Hrvatski
- Bahasa Indonesia
- Ido
- Italiano
- 日本語
- Nederlands
- ‪Norsk (bokmål)‬
- Occitan
- Polski
- Português
- Română
- Русский
- Slovenščina
- Svenska
- Kiswahili
- Українська
- 中文