Beriliu - Uiquipedia

# Beriliu

### De Uiquipedia

4 | litiu ← beriliu → boru

-
↑
Be
↓
Mg

tabla periódica completa

Xeneral
Nome, Símbolu, Númberu | beriliu, Be, 4
Serie química | metales alcalinotérreos
Grupu, Periodu, Bloque | 2, 2, s
Aspeutu | blancu agrisao metálicu
Masa atómica | 9,012182 uma
Configuración electrónica | [He] 2s2
Electrones per capa | 2, 2
Propiedaes físiques
Estáu de la materia | sólidu
Densidá | 1.848 kg/m³
Densidá llíquida nel p.f. | 1.690 kg/m³
Puntu de fusión | 1.560 K
Puntu d'ebullición | 2.742 K
Entalpía de fusión | 7,895 kJ/mol
Entalpía de vaporización | 297 kJ/mol
Capacidá calorífica | (25°C) 16,443 J/mol·K

Presión de vapor
P (Pa) | 1 | 10 | 100 | 1 k | 10 k | 100 k
a T (K) | 1.462 | 1.608 | 1.791 | 2.023 | 2.327 | 2.742

Propiedaes atómiques
Estructura cristalina | hexagonal
Estaos d'oxidación | 2 (anfóteru)
Electronegatividá | 1,57 (Pauling)
Potenciales d'ionización (más) | 1u: 899,5 kJ/mol
2u: 1.751,1 kJ/mol
3u: 14.848,7 kJ/mol
Radiu atómicu | 105 pm
Radiu atómicu calculáu | 112 pm
Radiu covalente | 90 pm
Otros datos
Magnetismu | diamagnéticu
Resistividá llétrica | (0°C) 35,6 nΩ·m
Conductividá térmica | (300 K) 200 W/m·K
Espansión térmica | (25°C) 11,3 µm/m·K
Velocidá del soníu | (t.a.) 12.870 m/s
Módulu de Young | 287 GPa
Módulu de Shear | 132 GPa
Módulu de Bulk | 130 GPa
Coef. Poisson | 0,032
Dureza Mohs | 5,5
Dureza Vickers | 1.670 MPa
Dureza Brinell | 600 MPa
Códigu CAS | 7440-41-7
Isótopos más estables

Artículu principal: Isótopos del beriliu
isó | AN | semivida | D | ED (MeV) | PD
--- | --- | --- | --- | --- | ---
7Be | sintéticu | 53,12 díes | ε | - | 7Li
γ | 0,477 | -
9Be | 100% | Be ye estable con 5 neutrones
10Be | traces | 1,51x106 años | β- | 0,556 | 10B

Unidades nel SI y en condiciones normales (0ºC y 1 atm)

El beriliu ye un elementu químicu de númberu atómicu 4 y símbolu Be, allugáu nel grupu 2 de la tabla periódica. Ye un elementu perteneciente a la serie química de los alcalinotérreos, bivalente, tóxicu, de color gris, duru, llixeru y quebradizu. Emplégase principalmente como endurecedor n'aleaciones, sobre manera de cobre.

Formes comunes del beriliu.

El beriliu tien ún de los puntos de fusión más altos ente los metales llixeros. El so módulu d'elasticidá ye al rodiu d'un 33% mayor que'l del aceru. Tien una conductividá térmica escelente, ye non magnéticu y resiste l'ataque con ácidu nítricu. Ye abondo permeable a los rayos X y, lo mesmo que'l radiu y el poloniu, llibera neutrones cuando ye bombardeáu con partícules alfa (del orden de 30 neutrones por millón de partícules alfa). En condiciones normales de presión y temperatura'l beriliu resiste la oxidación del aire, anque la propiedá de rayar al cristal débase seique a la formación d'una delgada capa d'óxidu.

El beriliu suel atopase como constituyente de delles roques, minerales y xemes:

1. cristal de beriliu doráu
2. heliodore
3. esmeralda
4. aguamarina
5. morganita

## [editar] Enllaces esternos

- ATSDR n'Español - ToxFAQs™
- Xeoquímica recreativa: El beriliu, metal del futuru
- Institutu Nacional de Seguridá y Hixene nel Trabayu d'España: Ficha internacional de seguridá química del beriliu
- EnvironmentalChemistry.com
- Ye Elemental
- WebElements.com

Retrieved from "http://ast.wikipedia.org../../../b/e/r/Beriliu.html"

Categoría: Elementos químicos

##### Views

- Artículu
- Discusión
- Revisión actual

##### Buscar

##### Otres llingües

- Afrikaans
- العربية
- Български
- Bosanski
- Català
- Corsu
- Česky
- Cymraeg
- Dansk
- Deutsch
- Ελληνικά
- English
- Esperanto
- Español
- Eesti
- Euskara
- Suomi
- Français
- Gaeilge
- Galego
- עברית
- Hrvatski
- Magyar
- Bahasa Indonesia
- Ido
- Íslenska
- Italiano
- 日本語
- Lojban
- 한국어
- Kurdî / كوردي
- Latina
- Lëtzebuergesch
- Lietuvių
- Latviešu
- Māori
- Македонски
- Bahasa Melayu
- Nederlands
- Norsk (nynorsk)
- Norsk (bokmål)
- Occitan
- Polski
- Português
- Русский
- Srpskohrvatski / Српскохрватски
- Simple English
- Slovenčina
- Slovenščina
- Српски / Srpski
- Svenska
- ไทย
- Türkçe
- Oyghurque
- Українська
- O'zbek
- Tiếng Việt
- 中文
- 粵語