Андрэй Мрый - Вікіпэдыя

# Андрэй Мрый

### Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Мрый, Андрэ́й (сапраўднае імя Шашалевіч, Андрэ́й Анто́навіч) (13 верасьня 1893 (1 верасьня па старым стылі) – 8 кастрычніка 1943) — беларускі празаік, журналіст.

### [рэдагаваць] Біяграфія

Нарадзіўся ў вёсцы Палуж, па іншых зьвестках у вёсцы Доўгавічы Чэрыкаўскага павету Магілёўскай губэрні, цяпер Краснапольскі раён. Брат драматурга Васіля Шашалевіча. Зь сям'і валаснога пісара. Скончыў духоўную вучэльню і Магілёўскую духоўную сэмінарыю (1914). Працягваў вучобу ў Кіеўскай духоўнай акадэміі. З трэцяга курсу (1916) мабілізаваны ў школу прапаршчыкаў. Праз 4 месяцы адпраўлены на фронт у 94 енісейскі полк. З 1918 да 1921 год у Чырвонай арміі, камандзір 345 роты 14 палка. У 1921 – 1926 гады настаўнічаў у мястэчку Краснапольле (выкладаў гісторыю і францускую мову). Публікаваўся з 1924 году. Са сваякамі стварыў у Краснапольлі тэатар; выдаваў рукапісны часопіс «Пралеска». Зьбіраў народную лексыку, дасылаў яе ў Слоўнікавую камісію Інбелкульту. У жніўні 1926 году выехаў у Менск, дзе на прапанову Зьмітрака Бядулі стаў супрацоўнікам часопісу «Наш край», потым інспэктарам Цэнтральнага бюро краязнаўства БССР. З 1933 году стыльрэдактар у газэце «Зьвязда». Сябра літаратурнага аб'яднаньня «Узвышша» (з 1929 году; друкаваўся ў аднайменным часопісе з 1927 году). У 1929 годзе напісаў сатырычны раман «Запіскі Самсона Самасуя», які быў абвешчаны «злосным пасквілем на савецкую рэчаіснасьць» (цалкам апублікаваны ў 1988 годзе: Полымя, №1; экранізаваны ў 1990 годзе: «Пратарчака жыцьця, або Запіскі Самсона Самасуя»). Арыштаваны 22 лютага 1934 году ў справе краснапольскіх настаўнікаў. 26 сакавіка 1934 году асуджаны «тройкай» на 5 гадоў зьняволеньня і этапаваны ў Карагандзінскі ППЛ. Пасьля падачы апэляцыі Генпракурору СССР 21 лістапада 1934 году тэрмін пазбаўленьня волі зьменены: тры гады высылкі ў Волагду, потым у Вельск, дзе працаваў бухгальтарам да сьнежня 1937 году. У пачатку 1938 году прыехаў у Мурманск, настаўнічаў у адной зь сярэдніх школ. Зноў арыштаваны 2 чэрвеня 1940 году. Асуджаны (празь дзесяць дзён) на 5 гадоў пазбаўленьня волі. Пакараньне адбываў у Карагандзе, у Валагодзкай і Мурманскай абласьцях. У ссылцы працягваў літаратурную дзейнасьць, напісаў раман зь лягернага жыцьця «Жывы дом». 1 сакавіка 1943 году мэдычнай камісіяй прызнаны інвалідам і адпраўлены паміраць дамоў. Памёр у Мурманская вобласьці. Паводле некаторых зьвестак забіты рэцыдывістамі ў цягніку. Рэабілітаваны 6 студзеня 1961

### [рэдагаваць] Творы

- Творы. — Менск, 1993.

## [рэдагаваць] Зьнешнія спасылкі

- Арыгінальны артыкул
- Раман «Запіскі Самсона Самасуя» на «Беларускай Палічцы»

### [рэдагаваць] Літаратура

- Васючэнка П. Вяртаньне рамана, або Дзіўнае стварэньне Самасуя // ЛіМ. 1988, 29 красавіка
- Яго ж. Рэпрэсаваны сьмех: Роздум над лёсам і творчасьцю беларускага савецкага празаіка Андрэя Мрыя // Беларуская мова і літаратура ў школе. 1989, №3
- Грахоўскі С. Праўдзівыя дакумэнты жыцьця // Полымя. 1988, №1
- Чыгрын І. Андрэй Мрый: спроба сатырычнай прозы // Чыгрын І. Крокі: Проза «Узвышша». — Менск, 1989
- Маракоў Л. Вядомы пад псэўданімам А.Мрый // Роднае слова. 2001. №9.

Гэты тэкст напісаны пры дапамозе матэрыялаў старонкі Мартыралёг Беларусі.

Атрымана з «http://be.wikipedia.org../../../%D0%B0/%D0%BD/%D0%B4/%D0%90%D0%BD%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B9_%D0%9C%D1%80%D1%8B%D0%B9_c12e.html»

Катэгорыі: Беларускія літаратары | Беларускія журналісты

##### Views

- Артыкул
- Гутаркі
- Бягучая вэрсія

##### Пошук