اسپهبد شروین - ویکی‌پدیا

# اسپهبد شروین

### از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

گُمان می‌رود حق‌ تکثیر محتویات این صفحه با سیاست‌های ویکی‌پدیا در مورد حق تکثیر سازگاری ندارد. لطفاً اطلاعات بیشتری در این مورد بیفزایید و یا وضعیت حق تکثیر منبع اصلی این مقاله را بررسی کنید.

اِسپَهبُد شِروین (144-193ق / 761-808م) فرمانروای فریم در کوه‌های مشرف بر کومش «شهریارکوه» (در استان سمنان امروزی ایران) بود و به «ملک الجبال» نیز شهرت داشت.

خاندان شروین که در اصل یکی از خاندانهای روحانی بود، در کوه‌های مشرف بر کومش (قومس) فرمانروایی داشتند. قلمرو این خاندان چون سدی کوهستانی در برابر ولایت قومس به شمار می‏رفت. این خاندان تا پایان عهد اسپهبد خورشید دابویی در حوادث خارج از قلمرو کوهستانی خویش نقشی نداشت، اما در طی بیست سالی که از انقراض آل دابویه «144 ق / 761 م» می‏گذشت در کوه و هامون نواحی مجاور کسب نفوذ بیشتری کرده و تدریجاً از ظلمت گمنامی خارج شده بود.

برخی فرمانروایی شروین را آغاز تاریخ مستند این دودمان بر شمرده‏اند «ایرانیکا». شروین چون پیشینیان خود با خلفای بغداد میانه خوبی نداشت، چنان که وقتی عمر بن العلاء، از سوی خلیفه، والی طبرستان شد، شروین بر او تاخت و سپاهش را در هم شکست و آن چه را که خالد بن برمک الکاتب - والی سابق طبرستان - در روزگار منصور ساخته بود، ویران کرد «ابن اسفندیار، تاریخ طبرستان، ص 180». از سخن ابن اسفندیار بر می‏آید که علت عدم حمله شروین بر خالد، به جهت حسن سلوک و مدارای وی با مردمان بوده است. شروین که با ونداد هرمزد، امیر قارِن وندان، روابط حسنه داشت و با وی در برابر جلوگیری از نفوذ اعراب به داخل طبرستان عهد و پیمان بسته بود، در 166 ق / 783 م، به همراهی او بر کارگزاران خلیفه که مردم از ستم آنان شکایت‌ها داشتند، هجوم برد و همراه مردم، بسیاری از مسلمانان و کارگزاران خلیفه را کشتند. گفته‏اند که پس از آن شروین در قلمرو گسترده‏ای به فرمانروایی پرداخت و ونداد به سپهسالاری او رسید.

اما اتحاد فرمانروایان منطقه که موجب شورش بزرگی در طبرستان شده بود، عاقبت توسط سردار عرب یزید بن مزید شیبانی، سرکوب و ونداد هرمزد شروین نیز در کوهها متواری شدند. ونداد با امان خواستن از پسر خلیفه خود را تسلیم و به بغداد برده شد و شروین نیز به زادگاه خود بازگشت. حدود سال 187 ق / 803 م«که بار دیگر ونداد هرمزد از بغداد آزاد و به طبرستان آمده بود، اتحاد دیگری بین او و اسپهبد شروین منعقد شد چنان که بر اثر این توافق، امکان نفوذ به نواحی کوهستانی تحت فرمانروایی این اسپهبدان غیر ممکن شده بود.

هارون در زمان خلافتش با وجودی که از اسپهبدان طبرستان استمالت و دلجویی کرد، اما در سال 189 ق / 805 م، قارن پسر ونداد هرمزد و شهریار پسر شروین را به عنوان گروگان با خود به بغداد برد. خلیفه پسران این سردار را در سال 192 ق / 807 - 8 م آزاد و آنها را نزد پدرانشان فرستاد.

اسپهبد شروین در آغاز فرمانروایی مأمون به سال 193 ق / 808 م وفات یافت.

## [ویرایش] منبع

دانشنامهٔ رشد.

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org../../../%D8%A7/%D8%B3/%D9%BE/%D8%A7%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%A8%D8%AF_%D8%B4%D8%B1%D9%88%DB%8C%D9%86.html»

رده‌های صفحه: مقاله‌های با حق تکثیر مشکوک | مقالات دانشنامه رشد

##### Views

- مقاله
- بحث
- نسخهٔ فعلی

##### جستجو