Erfðahyllingin - Wikipedia, frjálsa alfræðiritið

# Erfðahyllingin

### Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Erfðahyllingin er skjal sem Íslendingar undirrituðu á Kópavogsfundinum árið 1662. Í því fólst viðurkenning á því að embætti konungs yfir Danmörku gengi sjálfkrafa í arf frá föður til sonar, en áður var konungur kjörinn af danska ríkisráðinu og þurfti formlegt samþykki Alþingis Íslendinga áður en hann gat talist konungur Íslands.

Texti erfðahyllingarinnar er svohljóðandi:

    Jeg N.N. lofer og tilsiger at vera den stormektugiste
    höjborne förste og herre, konung Frederik den tredje,
    Danmarkis, Norgis, Vendis og Gottis konung, hertug udi
    Holsten, Slesvik, Stormarken og Ditmersken, greife udi
    Oldenborg og Delmenhorst, min allernaadigste arfeherre
    og kong, so vel som hans kongl. majst. kongl. hus paa
    mandelig og kvindelig line, held og tror, vide og römme
    hans gavn og beste, skade og fordreven af yderst forme
    at afverge, og troligen tjene hans kongl. majst. som en
    ærlig mand og arfe undersatte vel eigned og anstaar. So
    samt hjelpe mig Gud og hans evangelium.
    O tempora! O mores!

Af „http://is.wikipedia.org../../../e/r/f/Erf%C3%B0ahyllingin.html“

Flokkar: Saga Íslands

##### Views

- Grein
- Spjall
- Núverandi útgáfa

##### Leit