Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών - Βικιπαίδεια

# Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών

### Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Союз Советских Социалистических Республик
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Τα ονόματα της ΕΣΣΔ στις αλλές γλώσσες της ΕΣΣΣ

Εθνικό σύνθημα: Пролетарии всех стран, соединяйтесь! (Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!)
Επίσημη Γλώσσα |
Πρωτεύουσα | Μόσχα
Έκταση - Oλική - % νερό | 1η στην παγκόσμια κατάταξη 22,402,200 km² ???
Πληθυσμός - Oλικός (1991) - Πυκνότητα | 3η στην παγκόσμια κατάταξη 293,047,571 13.08/km²
Νόμισμα | Σοβιετικό ρούβλι
Ζώνη Ώρας | UTC από +3 εώς +11
Εθνικός ύμνος | (στα 1944) Ύμνος Σοβιετικής Ένωσης
Internet TLD | .su

Η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ρωσικά: Союз Советских Социалистических Республик), συντομογραφικά αποκαλούμενο Ε.Σ.Σ.Δ. (СССР), και συνηθέστερα Σοβιετική Ένωση (Советский Союз), ήταν κράτος που εκτείνοταν στην ανατολική Ευρώπη και τη βόρεια Ασία, το μεγαλύτερο σε έκταση στον κόσμο. Η πρωτεύουσα του ήταν η Μόσχα. Υπήρξε το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στη παγκόσμια ιστορία το 1922. Διαλύθηκε το 1991. Καθοδηγητής και πυρήνας της Σοβιετικής Κοινωνίας ήταν, σύμφωνα με το άρθρο 6 του Συντάγματος της ΕΣΣΔ του 1977, το Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης.

## [Επεξεργασία] Οι Σοβιετικές Δημοκρατίες

Το τέλευταιο σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης προέβλεπε πως η χώρα απαρτίζονταν απο 15 Ενωσιακές Σοβιετικές Δημοκρατίες:

- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας (Ρωσική Ομοσπονδία ή Ρωσία)
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λευκορωσίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αρμενίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γεωργίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τουρκμενίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τατζικιστάν
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζαχστάν
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργισίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λιθουανίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λετονίας
- Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας

Η κάθε δημοκρατία είχε το δικό της σύνταγμα, σημαία, εθνικό ύμνο και εθνόσημο. Ορισμένες μάλιστα (Ουκρανία και Λευκορωσία) απολάμβαναν και θέση στον ΟΗΕ σαν κυρίαρχες Δημοκρατίες και ως οντότητες διέθεταν στοιχεία του διεθνούς δικαίου.

## [Επεξεργασία] Πληθυσμός

Το Σύνταγμα του 1977 διακήρυξε το σχηματισμό μιας νέας εθνικό-ιστορικής οντότητας, αυτής του Σοβιετικού λαού. Οι Ρώσοι ήταν ο κυριότερος συστατικός λαός με πληθυσμό πάνω από 140 εκατ. Οι Ουκρανοί με 40 εκατ. και οι Λευκορώσοι αποτελούσαν τους κυριότερους σλαβικούς λαούς της ΕΣΣΔ μαζί με του Ρώσους φυσικά. Στην Μέση Ασία ζούσαν οι τουρανικοί λαοί των Ουζμπέκων, Καζαχών, Κιργίζιων, και των Τουρκμένων. Στη ιδία περιοχή κατοικούσαν και οι Τατζίκοι που είναι περσικό φύλο και παρουσιάζουν γλωσσικές ομοιότητες με τους λαούς του Αφγανιστάν και του Ιράν και με τους Κούρδους. Στο Καύκασο υπήρχε ένα μωσαϊκό λαών και εθνοτήτων (μόνο στο Νταγκεστάν της Ρωσίας ζουν πάνω από 100 εθνότητες). Κυριότεροι από αυτούς ήταν οι Γεωργιανοί, οι Αρμένιοι και οι Αζέροι. Οι Λιθουανοί, οι Εσθονοί , οι Λετονοί και οι Καρελίοι (λαός κοντά στους Φιλανδούς που κάτοικει στη Βορειοδυτική Ρωσία) αποτελούσαν του βαλτικούς λαούς της Σοβιετικής Ένωσης. Στη ΣΣΔ της Μολδαβίας κατοικούσαν οι Μολδαβοί που ουσιαστικά είναι Ρουμάνοι οι οποίοι για γεωπολιτικούς λογούς αποσπάστηκαν από την Ρουμανία λίγο πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης σημαντικός ήταν και ο αριθμός των Εβραίων, των Πολωνών των Τατάρων και Γερμανών. Οι Έλληνες στην ΕΣΣΔ κατοικούσαν σε τρεις περιοχές κυρίως : Στην Ουκρανία, στις περιοχές της Μαριούπολης και της Οδησσού, στο Καύκασο στη περιοχή της Γεωργίας και στη Τασκένδη την Πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν.Σύμφωνα με το βιβλίο «Ο Πληθυσμός της ΕΣΣΔ» (Население СССР; Национальный Состав Населения СССР. М 1991г.), το 1959 στην ΕΣΣΔ κατοικούσαν 309 χιλ. Έλληνες ενώ το 1989 ο αριθμός αυτός ήταν 359 χιλ. Στον αριθμό αυτό δε περιλαμβάνονταν οι Έλληνες Πολιτικοί Πρόσφυγες που έφτασαν στην ΕΣΣΔ μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ λατρεύονται σχεδόν όλες οι γνωστές θρησκείες. Κυριότερη θρησκευτική ομάδα ήταν οι Ορθόδοξοι. Μεγάλος και ο αριθμός των μουσουλμάνων. Το πολιτικό-κοινωνικό σύστημα της ΕΣΣΔ βασιζόμενο στο Μαρξισμό - Λενινισμό θεωρούσε την θρησκεία ως αναχρονιστικό-αντιδραστικό θεσμό. Το σοβιετικό κράτος διαμέσου των μηχανισμών του υποστήριζε ενεργά την αθεϊα, προτρέποντας τους κατοίκους να μην ασπάζονται καμιά από τις θρησκείες. Στη ΕΣΣΔ το 1989 κατοικούσαν 293,047,571 πολίτες.

## [Επεξεργασία] Ιστορία

### [Επεξεργασία] Ο Σχηματισμός της Ε.Σ.Σ.Δ.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917 καθοδηγουμένη από το Εργατικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Μπολσεβίκων εδραίωσε στη επικράτεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το πρώτο Σοσιαλιστικό σύστημα. Η Ρωσία μετά το τέλος του Εμφυλίου πολέμου προσπάθησε να συνενώσει τα κράτη που κάποτε αποτελούσαν την Ρωσική Αυτοκρατορία βεβαία στα πλαίσια του σοσιαλιστικού συστήματος. Έτσι ο Βλαδίμηρος Λένιν και προτείνε την δημιουργία της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών στη οποία θα εντάσσονταν: η Ρωσική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, η Ουκρανική ΣΣΔ, η Λευκορωσική ΣΣΔ και η Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Υπερκαυκασίας (αποτελούμενη από την Γεωργία, την Αρμενία, και το Αζερμπαϊτζάν). Στις παραπάνω Δημοκρατίες οι Μπολσεβίκοι έχουν ήδη καταλάβει την εξουσία. Το Δεκέμβριο του 1922 η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών αποτελούσε ποια ιστορικό γεγονός.

Η ΕΣΣΔ ήταν ένα κράτος βασισμένο σε μια κυβέρνηση όπου το Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (Μπολσεβίκων), όπως τότε μετονομάστηκε το Εργατικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Μπολσεβίκων, καθιερώθηκε ως μοναδική πολιτική δύναμη. Στο οικονομικό τομέα αρχικά ο Λένιν αναγκαστηκε να εφάρμοσει αρχικά την Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ: Новая экономическая политика - НЭП) που προέβλεπε την μη συμμετοχή του κράτους στην οικονομία και την δημιουργία μια τάξης ευπορών προερχομένων από τις τάξεις του Προλεταριάτου. Κύριος ιδεολόγος του οικονομικού αυτού σχεδίου ήταν ο Νικολάϊ Μπουχάριν. Η ΝΕΠ είχε ως αποτέλεσμα το 1927 η ΕΣΣΔ να έχει τους υψηλοτέρους δείκτες χρήσης και κατανάλωσης αγαθών για όλη την μετά-επαναστατική και προπολεμική περίοδο ( 12-18/ Июня / Огонёк / 2006 ).

### [Επεξεργασία] Η Περίοδος του Μεσοπολέμου στην ΕΣΣΔ

Μετά τον θάνατο του Λένιν στις 21 Ιανουαρίου 1924 άρχισε η μάχη για τη διαδοχή μεταξύ του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν και του Λέων Νταβίντοβιτς Μπρονστάιν – γνωστού ως Τρότσκι. Τελικά ο Στάλιν επικράτησε το 1927 εξοντώνοντας πολιτικά αλλά και φυσικά τους εχθρούς του.

Η πολιτική του Στάλιν (κατ'αυτόν συνέχεια του έργου του Λένιν), βασίστηκε σε πολιτική κεντρικού ελέγχου στη οικονομία στη κοινωνία και στο κόμμα. Η Νέα Οικονομική Πολιτική εγκαταλείφθηκε και εφαρμόστηκε η εθνικοποίηση όλων των μέσων παραγωγής. Το 1928 για πρώτη φορά καταρτίστηκε Πενταετές πρόγραμμα προβλέποντας την Κολεκτιβοποίηση της αγροτικής γης και την κατάργηση της ιδιωτικής παραγωγής των Κουλάκων. Από την άλλη άρχισε και η εκβιομηχανοποίηση της ΕΣΣΔ.Η Κολεκτιβοποίηση μείωσε τον αγροτικό πληθυσμό δίδοντας εργατικά χεριά στις πόλεις.

Το 1936 άρχισαν οι εκκαθαρίσεις στο κόμμα. Παλιοί σύντροφοι του Λένιν, Μπολσεβίκοι με θητεία στο κόμμα από την εποχή της πρώτης Ρωσικής Επανάστασης του 1905, στρατηγοί του Κόκκινου Στρατού, αλλά και μέλη των ξένων κομμουνιστικών κομμάτων χαρακτηριστήκαν «εχθροί του λαού» και εκτελεστήκαν ή εξοριστήκαν στα Γκούλαγκ. Ακόμη και σήμερα είναι άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων της σταλινικής περιόδου των εκκαθαρίσεων.

Στις 23 Αυγούστου του 1939 η ΕΣΣΔ και η Ναζιστική Γερμανία υπέγραψαν στην Μόσχα το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. Το Σύμφωνο αυτό προέβλεπε την μη επίθεση μεταξύ των δυο κρατών. Εκτός όμως από αυτό το συγκεκριμένο σύμφωνο περιλάμβανε και ένα Συμπληρωματικό Μυστικό Πρωτόκολλο το οποίο στάθηκε μοιραίο για πολλές γειτονικές χώρες. Το Πρωτόκολλο αυτό προέβλεπε ότι σε περίπτωση αλλαγής των συνόρων στη περιοχή τότε τα Βαλτικά κράτη, ένα κομμάτι της Ρουμανίας και ένα μέρος την Πολωνίας θα ενταχθούν στην ΕΣΣΔ. Μια βδομάδα αργότερα η Γερμάνια επιτέθηκε στη Πολώνια. Τα σύνορα άλλαξαν. Η Ανατολική Πολώνια μαζί με την πόλη Λβώβ, μετά τη πτώση της Βαρσοβίας σε γερμανικά χεριά, εντάχθηκε στη Ουκρανική ΣΣΔ. Η Βεσσαραβία έγινε η Σοβιετική Δημοκρατία της Μολδαβίας αποσπώμενη τη Ρουμανία (η τελευταία ήταν σύμμαχος της Γερμανίας και εθελοντικά παρεδωσε τα εδάφη αυτα). Επισης οι Εσθονία, η Λεττονία και η Λιθουανία έγιναν και αυτές Σοβιετικές Δημοκρατίες.Το ίδιο έτος η ΕΣΣΔ πολεμούσε με την Φινλανδία προσπαθώντας να προστατέψει γεωστρατηγικά το Λένινγκραντ.

Η Σοβιετική Ένωση εξασφαλίζοντας την εγγύηση του Χίτλερ για μη επίθεση παρακολουθούσε τη έναρξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου με το προνόμιο να έχει χρονο να προετοιμαστεί για την μεγάλη επίθεση των Ναζί που ο Στάλιν περίμενε ότι θα γίνει.

## [Επεξεργασία] Ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος 1941-1945

Ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος 1941-1945 (στα ρωσικα: Великая Отечественная Воина 1941-1945) αποτελεί το μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός της Σοβιετικής Ιστορίας και ένα από τα μεγαλύτερα της παγκόσμιας.

### [Επεξεργασία] Α' περίοδος: Γερμανική επίθεση

Η Γερμανία άρχισε την προετοιμασία της επίθεσης από το 1940. Το σχέδιο «Μπαρμπαρόσα». Συμφωνά με το σχέδιο αυτό προβλεπόταν η διάλυση του Σοβιετικού κράτους, η εξόντωση του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού τού και η κατοχή της Ευρωπαϊκής ΕΣΣΔ συμπεριλαμβανομένων της Μόσχας, του Λένινγκραντ, των πλουσίων σε πρώτες ύλες Ντόμπας, Ντονιέτσκ και των πετρελαίων του Καυκάσσου μέχρι την οροσειρά των Ουραλίων. Τα χαράματα της 22ας Ιουνίου 1941 παραβιάζοντας τον Σύμφωνο Ριμπεντρόπ – Μολότοφ οι δυνάμεις του Άξονα επιτέθηκαν στην ΕΣΣΔ. Ο Εργάτο -αγροτικός Στρατός της ΕΣΣΔ όπως τότε επίσημα ονομαζόταν οι Ένοπλες Δυνάμεις της χωράς έδειξε την απόλυτη αδυναμία για να απωθήσουν τον εισβολέα. Η σοβιετική στρατηγική του Στρατάρχη Βοροσίλοβ να παρατάξει στα τεθωρακισμένα του Γ΄ Ράιχ το ηρωικό αλλά ξεπερασμένο σοβιετικό ιππικό αποδείχθηκε πολύ αναποτελεσματική. Η γερμανική πολεμική μηχανή, μαθαίνοντας από τα λάθη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και σε συνδυασμό της απειρία του Σοβιετικού Στρατού σε συμβατικό πόλεμο, αποτελέσαν την κυριότερη αιτία για τη μεγάλη ήττα στη Α' Φάση του πολέμου. Να σημειώσουμε ότι την ηγεσία του στρατού της ΕΣΣΔ αποτελούσαν νέοι αξιωματικοί προσκείμενοι στο κόμμα, αφού οι εκκαθαρίσεις στο Κόκκινο Στρατό της δεκαετίας του '30 του στέρησαν καταρτισμένη στο πόλεμο ηγεσία, κάτι που μείωσε αισθητά τις επιχειρησιακές δυνατότητές του. Επιπλέον στις αρχές του 1941 η αντικατασκοπεία ενημέρωνε συνεχώς την σοβιετική πολιτική ηγεσία για την επερχομένη επίθεση, αλλά οι πολιτικές εκτιμήσεις του Κόμματος και του Στάλιν προέβλεπαν αυτό το ενδεχόμενο για αρκετά αργότερα.

### [Επεξεργασία] Β Περίοδος: Κατοχή

Σε λίγες μέρες το Κίεβο, το Μίνσκ και οι βαλτικές δημοκρατίες βρίσκονταν ήδη υπό γερμανική κατοχή. Η Ουκρανία με τους σιτοβολώνες και τις πρώτες ύλες της έδωσε ένα ακόμη πλεονέκτημα στο Χίτλερ, ο οποίος έβλεπε τον στρατό του να πλησιάζει τη Μόσχα. Το φθινόπωρο του 1941 οι στρατιές του Χίτλερ είχαν φτάσει στα περίχωρα της πρωτεύουσας και οι σοβιετικοί άρχισαν τη μεγάλη εκκένωσή της. Πρώτη για το Τσελιαμπίνσκ εγκατέλειψε τη Μόσχα η σωρός του Λένιν, αφήνοντας το ονομαζόμενο Συμβούλιο Ύπατης Ηγεσίας υπό τη διοίκηση του Ι. Β. Στάλιν στο Κρεμλίνο. Στις 7 Νοεμβρίου του 1941, επέτειο της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης και ημερομηνία που όρισε ο Χίτλερ για την πτώση της πόλης, ο Στάλιν παρακολούθησε από την οροφή του (άδειου) μαυσωλείου του Λένιν την παρέλαση μονάδων του Κόκκινου Στρατού, οι οποίες από την Κόκκινη Πλατεία κατευθυνθήκαν κατευθείαν στο μέτωπο λίγα χιλιόμετρα μακρυά. Η Μόσχα σώθηκε. Στο βορρά το Λένινγκραντ έγραφε μια από τις ηρωικότερες σελίδες της ιστορίας του. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1941 η Βέρμαχτ υπό τη διοίκηση του Στρατάρχη Λεέμπ έφτασε στα όρια της πόλης και ξεκίνησαν την πολιορκία της. Δύο εκατομμύρια κάτοικοι μαζί με μονάδες του στρατού υπερασπίσθηκαν την πόλη. 900 μέρες πολιορκίας. Η πείνα ήταν αφόρητη, οι συνθήκες διαβίωσης φρικτές. Ένα εκατομμύριο κάτοικοι άφησαν τις ζωές τους στους δρόμους, στα κτήρια και στα πάρκα του Λένινγκραντ. Η γερμανική διοίκηση εκτύπωσε μάλιστα προσκλητήρια για την δεξίωση στο πολυτελές ξενοδοχείο Αστόρια στο κέντρο του Λένινγκραντ επ' αφορμή την επερχομένης «κατάληψης» της πόλης. Αυτή όμως η δεξίωση έμελλε να μη γίνει ποτέ. Καθόλη τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ, ούτε μια μέρα δε σταμάτησαν τη λειτουργία τους τα θέατρα και η Φιλαρμονική της πόλης. Ο μεγάλος συνθέτης Ντμίτρι Σοστακόβιτς, αρνούμενος να εγκαταλείψει την πόλη του, έγραψε τη 7η Συμφωνία και τη παρουσίασε στις 29 Μαρτίου του 1942. Σε ολόκληρη την πολη τοποθετήθηκαν ηχεία που ακούγονταν μέχρι τις γραμμές του εχθρού. Όπως εγραψε κάποτε και ο Ντοστογιέβσκι, η «ομορφιά θα σώσει τον κόσμο». Μετά από 900 μέρες και νύχτες στις 27 Ιανουαρίου του 1944 το Λένινγκραντ ήταν και πάλι ελεύθερο.

### [Επεξεργασία] Γ΄Περίοδος: Η Νίκη

Τον Νοέμβριο του 1942 τα στρατεύματα του Μετώπου του Στάλινγκραν και του Νότιο-δυτικού Μετώπου συναντήθηκαν στη πόλη Κάλατς-να-Ντόνου και έθεσαν σε πολιορκία 22 εχθρικές Ταξιαρχίες που έδρευαν στο Στάλινγκραντ. Άρχισε η Μάχη του Στάλινγκραντ. Η μάχη αυτή ήταν η πλέον αιματηρή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι άφησαν την τελευταία πνοή τους στα πεδία της μάχης και από τις δυο πλευρές. Με την νίκη των σοβιετικών δυνάμεων αρχίζει ουσιαστικά και η αναστροφή του κλίματος του Β'Παγκοσμίου Πολέμου. Για την ΕΣΣΔ αρχίζει και η διαδικασία απελευθέρωσης την χωρας. Μετά το Σταλινγκραντ ο Κόκκινος Στρατός αρχίζει την πορεία του προς το Βερολίνο. Από το 1942 μέχρι το 1945 ο Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης απελευθέρωσε διαδοχικά: την ευρωπαϊκή ΕΣΣΔ, την Πολωνία, την Ρουμανία, την Βουλγαρία την Τσεχοσλοβακία και βοήθησε τους παρτιζάνους του Τίτο στη μάχη για το Βελιγράδι και την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας, την Νορβηγία ενώ νίκησε τον εχθρό στην Ουγγαρία και την Αυστρία και την Φινλανδία. Στις 30 Απριλίου 1945 στις 14:25 ο Σοβιετικός Στρατός εισέρχεται στο Βερολίνο. Την ιδία μέρα ο Λοχίας Μελιτόν Κανταρίγια και ο Στρατιώτης Μιχαήλ Εγκοροβ ύψωσαν το λάβαρο του τμήματός τους στο γερμανικό κοινοβούλιο, στο Ράιχσταγκ. Η Σημαία της ΕΣΣΔ κυμάτιζε στην καρδιά του Βερολίνου.

Ο Χίτλερ αυτοκτονεί. Η Γερμανική ηγεσία βρίσκονταν σε απόγνωση. Ο Στάλιν αρνήται κατηγορηματικά οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Απαιτεί μονό τη Άνευ Όρων παράδοση της Γερμανίας. Στις 8 Μαΐου του 1945 ο Στρατάρχης Κέϊτελ υπέγραψε την Άνευ Όρων συνθηκολόγηση του ΙΙΙ Ράιχ. Ο πόλεμος τελείωσε. Η ΕΣΣΔ στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο νίκησε. Περίπου 25 εκατομμύρια Σοβιετικοί πολίτες έδωσαν τη ζωη τους για τη Μεγάλη Νίκη. Ακόμη και σήμερα τα περισσότερα κράτη που προήλθαν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ εορτάζουν την Μέρα της Νίκης στις 9 Μαΐου με αποκορύφωμα τη μεγάλη παρέλαση στη Κόκκινη πλατεία.

1991 - η διάσπαση της Ε.Σ.Σ.Δ.

Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org../../../%CE%AD/%CE%BD/%CF%89/%CE%88%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7_%CE%A3%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%A3%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%8E%CE%BD_c98e.html"

Κατηγορίες: Σοβιετική Ένωση

##### Views

- Άρθρο
- Συζήτηση
- Τελευταία έκδοση

##### Αναζήτηση

##### Άλλες γλώσσες

- Afrikaans
- Aragonés
- العربية
- Asturianu
- Azərbaycan
- Беларуская
- Български
- Brezhoneg
- Bosanski
- Català
- Česky
- Чăвашла
- Cymraeg
- Dansk
- Deutsch
- English
- Esperanto
- Español
- Eesti
- Euskara
- فارسی
- Suomi
- Français
- Frysk
- Galego
- עברית
- Hrvatski
- Magyar
- Bahasa Indonesia
- Ido
- Íslenska
- Italiano
- 日本語
- ქართული
- ಕನ್ನಡ
- 한국어
- Kurdî / كوردي
- Latina
- Lëtzebuergesch
- Lietuvių
- Latviešu
- Македонски
- Молдовеняскэ
- Bahasa Melayu
- Nederlands
- Norsk (nynorsk)
- Norsk (bokmål)
- Nouormand
- Иронау
- Polski
- Português
- Română
- Русский
- Sicilianu
- Srpskohrvatski / Српскохрватски
- Simple English
- Slovenčina
- Slovenščina
- Српски / Srpski
- Svenska
- Тоҷикӣ
- ไทย
- Tagalog
- Türkçe
- Tatarça
- Українська
- Tiếng Việt
- 中文
- Bân-lâm-gú