განხილვა:ზურაბიშვილი, სალომე - ვიკიპედია

# განხილვა:ზურაბიშვილი, სალომე

### ვიკიპედიიდან

სალომე ზურაბიშვილმა დიდი წვლილი შეიტანა საქართველოდან რუსეთის სამხედრო ბაზების გაყვანის საკითხზე მოლაპარაკებებში, რაც დასრულდა 2005 წელს რუსეთის და საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრების მიერ ხელშეკრულების ხელმოწერით. ამ საბოლოო დოკუმენტის ძალით, რუსეთის სამხედრო ბაზები გადავიდა გაყვანის რეჟიმში. მათი გაყვანა უნდა დასრულდეს 2008 წლის დამლევამდე.

## [რედაქტირება] 1991-1992 წლების პუტჩის მომზადება, მხარდაჭერა და ჟურნალი ივერია

ბლოკი დამუშავებაშია - (ნაირ-ნაირ და მიზეზ-მიზეზ „ჭკვიანურ“ გამოდევნებებს რომ არ ჰქონდეს ადგილი და „მიკერძოებულობაზე“ მითითებებს) თარგად ზედმიწევნით გამოყენებულია ინგლისური ვიკიპედიის სტატია ჰენრი ფორდზე და კერძოდ მისი ბლოკი: "Anti-Semitism and The Dearborn Independent". იმედია ძალზე ობიექტური მოდერატორი გაითვალისწინებს, რომ ჰენრი ფორდი ოდნავ უფრო მნიშვნელოვანი პიროვნება იყო ვიდრე პუტჩისტი სალომე ზურაბიშვილი...

სალომე ზურაბიშვილმა (მის მეუღლე ჯანრი კაშიასთან ერთად) 1991 წელს პარიზში დააარსა ჟურნალი „ივერია“ - რომელიც გამიზნული იყო საქართველოში ეროვნული, კანონიერი ხელისუფლების დასავლეთში დისკრედიტაციისათვის და შეიარაღებული პუტჩის გზით (ანუ „აჯანყებით“) მისი დამხობის იდეოლოგიური ბაზისის მოსამზადებლად.

კერძოდ, ამ ჟურნალში ფსევდონიმი ავტორი „პეტრე იბერი“ (რომლადაც სალომე ზურაბიშვილი მოიაზრება) - წერდა ეროვნული ხელისუფლებისა და პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიასთან მიმართებაში: „დიქტატურისაგან ან შინაური დამპყრობლისაგან განთავისუფლების ლეგიტიმურ, კანონიერ გზად, მხოლოდ ერთადერთი გზა რჩება - აჯანყება. აქ აჯანყებულთა რაოდენობას კი არა აქვს მნიშვნელობა, არამედ მათ მიერ დიქტატორის ჩამოგდების ფაქტს... დღეს საქართველოში მოქმედებს სამხედრო საბჭო. სამხედრო საბჭოს არსებობის აუცილებლობა მტკიცდება იმ მდგომარეობით, რომელიც შექმნილია საქართველოში, დიქტატორის ჯერ კიდევ მადესტაბილიზებელი ბრძოლით თავის უკანონოდ მიტაცებული ძალაუფლების დასაბრუნებლად... სამხედრო საბჭო და დამფუძნებელი დარბაზი დროებით მთავრობასთან ერთად წარმოადგენენ დიქტატურის წინააღმდეგ და დემოკრატიის აღდგენისათვის მებრძოლ დემოკრატიულ ორგანოებს... და ამ ბრძოლის აჯანყებაზე უფრო კანონიერი, ლეგიტიმური გზა და ფორმა კაცობრიობის ისტორიას დღემდე ვერ უპოვნია.“ („ივერია“, ნომერი 1, 1992, გვ. 8-10)

ლეგალური დოკუმენტის განმარტება:

«...1991-92 წლების მიჯნაზე საქართველოს წინააღმდეგ მოეწყო შეთქმულება, როცა შინაგანმა და გარეგანმა ანტიეროვნულმა ძალებმა მოაწყვეს სამხედრო სახელმწიფო გადატრიალება, როგორც ის კვალიფიცირებულია საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს 1992 წლის 13 მარტის დადგენილებაში, ხოლო საქართველოს პარლამენტის 2000 წლის 20 აპრილის დადგენილებით, შეფასებულია, როგორც კანონიერი ხულისუფლების დამხობა და სამოქალაქო კონფრონტაცია. ეს იყო კომუნისტურ-ნომენკლატურული რევანში.» ეროვნული თანხმობის დეკლარაცია (30.01.2004), მიხეილ სააკაშვილი.

„ეროვნული თანხმობის დეკლარაციის“ შესაბამისად სალომე ზურაბიშვილი და მისი მეუღლე ჯანრი კაშია მონაწილეობდნენ საქართველოს წინააღმდეგ შეთქმულებაში, კომუნისტურ-ნომენკლატურულ რევანშში და წარმოადგენდნენ ანტიეროვნულ ძალებს.

--ბპგ 03:52, 4 თებერვალი 2006 (UTC)

## [რედაქტირება] უკიდურესი ეთნიკური ნაციონალიზმის რეციდივი

თარგად ზედმიწევნით გამოყენებულია ინგლისური ვიკიპედიის სტატია ჰენრი ფორდზე და კერძოდ მისი ბლოკი: "Henry Ford and Nazism".

საგარეო მინისტრის თანამდებობიდან მისი განთავისუფლებიდან ორიოდ საათის შემდეგ სატელევიზიო ინტერვიუში განაცხადა:

„მე მინდა ჩემს ქართველებს მადლობა ვუთხრა მხარდაჭერისათვის...

დღეს ვესწრებით იტორიულ მომენტს. ეს არის იმ ძველი სისტემის, იმ კომუნისტური საშინელების ბოლო ფართხალი. ეს ადამიანები ადამიანები კი არ არიან - ქაჯები არიან - ჯერ ერთი, მაგრამ - ეს ადამიანები თავის თავს კი არ წარმოადგენენ, ისინი წარმოადგენენ იმ სისტემის გადარჩენის ბოლო ცდას...

ეს ადამიანები ქართველები არ არიან. ეს არიან ადამიანები, რომლებიც შეიძლება ჩემზე უკეთესად ლაპარაკობენ ქართულად, რომლებიც შეიძლება აქ არიან დაბადებულები და აქ არიან გაზრდილი, მაგრამ რომლებიც ნამდვილად - შინაგანად არ არიან ქართველები და არც აინტერესებთ არც საქართველო, არც საქართველოს ინტერესები, არც საქართველოს მომავალი და რაც ყოველდღე მიკვირს - არ აინტერესებთ თავისი შვილების მომავალი - ალბათ იმიტომ რომ ამ შვილების მომავალს ხედავენ სხვაგან.“

სალომე ზურაბიშვილი - „რუსთავი 2“, 19 ოქტომბერი 2005“

## [რედაქტირება] Anti-Semitism and The Dearborn Independent

The International Jew, the World's Foremost Problem. Articles from The Dearborn Independent, 1920

Henry Ford began publication of a newspaper, The Dearborn Independent, in 1919. The paper ran for eight years, during which it republished "Protocols of the Learned Elders of Zion," which has since been discredited as an anti-Semitic forgery. The American Jewish Historical Society describes the ideas presented in it as "anti-immigrant, anti-labor, anti-liquor, and anti-Semitic".

On February 17, 1921 The New York World published an interview with Ford, in which he said "The only statement I care to make about the Protocols is that they fit in with what is going on. They are sixteen years old, and they have fitted the world situation up to this time. They fit it now."

The Independent also published, in Ford's name, several anti-Jewish articles which were released in the early 1920s as a set of four bound volumes, cumulatively titled "The International Jew, the World's Foremost Problem." These volumes were distributed through Ford's car dealerships. Denounced by the Anti-Defamation League (ADL), the articles nevertheless explicitly condemned pogroms and violence against Jews (Volume 4, Chapter 80), preferring to blame incidents of mass violence on the Jews themselves. None of this work was actually penned by Ford, though they required his tacit approval since he was the paper's publisher.

Libel lawsuits in response to anti-Semitic remarks led Ford to close the Dearborn Independent in December 1927. He later retracted the International Jew and the Protocols. On January 7, 1942, Henry Ford wrote a public letter to the ADL denouncing hatred against the Jews and expressing his hope that anti-Jewish hatred would cease for all time. Some claim that Ford neither wrote nor signed this letter and have questioned the sincerity of his apology. His writings continue to be used as propaganda by various groups, often appearing on anti-Semitic and neo-Nazi websites.

In researching his 2003 book The American Axis, investigative journalist Max Wallace discovered newly declassified documents in the US National Archives proving that Ford's principal secretary Ernst Liebold was identified by the American government as a German spy and later appears in FBI files as a known Nazi agent. Drawing on this new material, Wallace identifies Liebold as the figure responsible for convincing Ford to launch his crusade against the Jews and later to support Hitler and the Nazi cause.

## [რედაქტირება] Henry Ford and Nazism

სურათი:Ford.jpg
Henry Ford, center, is awarded the Grand Cross of the German Eagle by Nazi diplomats.

Ford became interested in politics and as a successful and powerful business leader, was sometimes a participant in world affairs. In 1915, he funded a trip to Europe, where World War I was raging, for himself and about 170 others. His group went to meet with German and other European leaders -- without U.S. government support or approval -- to seek peace. The war lasted another three years.თარგი:Ref

In the years between the wars, Henry Ford supported Adolf Hitler's Nazi regime. His support abated as the United States entered WWII. There is also some evidence that Henry Ford gave Adolf Hitler direct financial backing when Hitler was first starting out in politics. This can in part be traced to statements from Kurt Ludecke, Germany's representative to the U.S. in the 1920s, and Winifred Wagner, daughter-in-law of Richard Wagner, who said they requested funds from Ford to aid the National Socialist movement in Germany. However, a 1933 Congressional investigation into the matter was unable to substantiate whether contributions were actually sent. Regardless of whether direct financial support was provided, Ford repeatedly voiced his overt approval of Hitler's theories.

Ford's indirect financial backing of the Nazis was also undeniable, as Ford Motor Company was active in Germany's military buildup prior to World War II. In 1938, for instance, Ford assisted to construct an assembly plant in Berlin, the purpose of which was to supply trucks to the Wehrmacht. Forced labor was employed to produce 78,000 trucks and 14,000 track vehicles. In July of that year, Ford was awarded (and accepted) the Grand Cross of the Order of the German Eagle (Großkreuz des Deutschen Adlerordens). Ford was the first American and the fourth person given this award, at the time Nazi Germany's highest honorary award given to foreigners. The decoration was given "in recognition of [Ford's] pioneering in making motor cars available for the masses." The award was accompanied by a personal congratulatory message from Adolf Hitler.თარგი:Ref A portrait of Ford was hung at the Nazi party's headquarters in Munich. In Max Wallace's 2003 book The American Axis, he recounts how a Detroit News columnist named Annetta Antona arrived at the headquarters to interview Hitler in 1931. When she asked the future Führer about the portrait, he told her, "I regard Henry Ford as my inspiration."

Drawing on Ford's long-standing involvement with Nazi causes and anti-semitism, Philip Roth imagined him as Secretary of State in an imaginary (and Nazi-aligned) Lindbergh adminstration in his bestselling 2005 novel The Plot Against America.

Retrieved from "http://ka.wikipedia.org../../../%E1%83%96/%E1%83%A3/%E1%83%A0/%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%AE%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%95%E1%83%90%7E%E1%83%96%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%2C_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%9B%E1%83%94.html"

##### Views

- სტატია
- განხილვა
- მიმდინარე შესწორება

##### ძიება