Ligbreking - Wikipedia

# Ligbreking

### vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.

ligbreking door 'n prisma

Ligbreking, is die verandering, ligbuiging, ligbreking of refraksie in die voortplantingsrigting van 'n energiegolf (in hierdie geval 'n liggolf) wanneer dit sydelings (nie loodreg nie) deur die oppervlak tussen twee mediums beweeg, een medium met 'n sekere digtheid (byvoorbeeld lug) en 'n ander medium van verskillende digtheid (byvoorbeeld glas).

Die refraksie van 'n liggolf vind plaas op die grens (oppervlak) tussen die twee mediums, dit wil sê die vlak waar die glas en die lug aan mekaar raak. Die snelheid waarteen 'n liggolf beweeg, word beïnvloed deur die digtheid van die medium waarin die liggolf beweeg. Die wet van Snellius beskryf die verband tussen die invalshoek en uitgangshoek.

In 'n digter medium sal 'n liggolf dus stadiger beweeg as 'n liggolf in ’n minder digte medium. Refraksie kan ook omskryf word as die verhouding tussen die snelheid van ’n liggolf in 'n vakuum en die snelheid van ’n liggolf in die medium waarin 'n liggolf beweeg. Die verandering in die voorplantingsnelheid van ’n liggolf wat vanuit een medium met 'n bepaalde refraksie indeks op ’n medium met 'n ander refraksie indeks inval, kan verklaar word aan die hand van die molekulêre eienskappe van die medium. Die elektrone van die molekules waaruit die medium bestaan, ondergaan trillings as gevolg van die invallende liggolwe en straal hierdeur self lig uit. Die invallende liggolwe word in die medium deur interferensie met die lig wat deur die trillende elektrone uitgestuur word, uitgedoof en die liggolwe wat oorbly is dan dié wat deur die elektrone uitgestuur word. Die grootte van die refraksie indeks word bepaal deur die wyse waarop die elektrone van die medium deur die invallende liggolwe in trilling gebring word.

Die verandering in die voortplantingsnelheid van ’n liggolf wat vanuit een materiële medium met ’n bepaalde refraksie indeks (digtheid) op ’n materiële medium met ’n ander refraksie indeks (digtheid) inval, kan verklaar word aan die hand van die atomiese eienskappe van die materiële medium waarbinne die liggolf voortgeplant word. Die elektrone van die atome waaruit die materiële medium bestaan, ondergaan trillings as gevolg van die invallende liggolwe en straal hierdeur self lig uit. Die invallende liggolwe word in die materiële medium deur interferensie met die lig wat deur die trillende elektrone uitgestuur word, uitgedoof en die liggolwe wat oorbly is dan dié wat deur die elektrone uitgestuur word. Die grootte van die refraksie indeks word dan bepaal deur die wyse waarop die elektrone van die materiële medium deur die invallende liggolwe in trilling gebring word.

Deur die verkillende golflengtes of (kleuren) lig is die breking meestal ook verskillend, hierdoor wordt bijv. in een prisma een ligbundel gebroken (gespleten) in bundels verkillende kleuren, dus in lig met die verskillende frequensies. Dit verschijnsel wordt dispersie of kleurschifting genoemd en is de oorzaak van chromatische aberratie in lensen.
Een bekend voorbeeld: als het regent terwijl die zon schijnt worden die ligstralen van de son gebroken (en intern weerkaatst) door de regendruppels. Als je met die rug naar de son staat zie je vóór je een regenboog.

In een anisotrope medium treedt dubbele breking op.

Ontsluit van "http://af.wikipedia.org../../../l/i/g/Ligbreking.html"

Kategorie: Optika

##### Views

- Artikel
- Bespreking
- Huidige wysiging

##### Soek

##### Ander tale

- العربية
- Беларуская
- Български
- Català
- Česky
- Dansk
- Deutsch
- Ελληνικά
- English
- Esperanto
- Español
- Eesti
- فارسی
- Suomi
- Français
- Galego
- עברית
- Magyar
- Italiano
- 日本語
- 한국어
- Nederlands
- ‪Norsk (bokmål)‬
- Polski
- Português
- Русский
- Simple English
- Slovenščina
- Svenska
- தமிழ்
- Türkçe
- Українська
- Tiếng Việt
- ייִדיש
- 中文