# Άγιος Αθανάσιος Θεσσαλονίκης

### Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Αυτό το άρθρο ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές.
Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το άρθρο.
Αυτό το άρθρο χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης.
Σημείωση: Πολλές φορές τα κείμενα στα οποία βρίσκεται αυτό το πρότυπο, παραβιάζουν πνευματικά δικαιώματα.
Κάντε ένα σχετικό έλεγχο πριν ξεκινήσετε την επιμέλεια, αφού είναι πιθανό να διαγραφεί.
Μετά την επιμέλεια του άρθρου, είστε ελεύθεροι να διαγράψετε αυτή την επισήμανση. Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα άρθρα Πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και Βικιπαίδεια:Οδηγός μορφοποίησης άρθρων.

Το χωριό μας, ο Άγιος Αθανάσιος, είναι η μεγαλύτερη προσφυγική κωμόπολη του Ν. Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα δυτικά της Θεσ/νίκης. Είναι χτισμένο πάνω στον οδικό άξονα της παλιάς εθνικής οδού Θεσ/νίκης Αθηνών.

Ιδρύθηκε από πρόσφυγες 25 χωριών της Ανατολικής Θράκης και 7 της Μικράς Ασίας, από την περιοχή της Σμύρνης. Η εγκατάσταση των προσφύγων, που έγινε στο αγρόκτημα (τσιφλίκι) Βαρδάρ Καβακλή εκτάσεως 26.000 στρεμμάτων, άρχισε τον Οκτώβρη του 1922 και συνεχίστηκε μέχρι το 1924. Το τσιφλίκι ανήκε σε τούρκο αξιωματούχο και το καλλιεργούσαν χριστιανοί κολίγοι. Με την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912-13, το τσιφλίκι περιήλθε στον ισραηλίτη Μαλλάχ. Αυτός απασχολούσε εκεί 10 οικογένειες τουρκόγυφτων, που το εγκατέλειψαν μόλις ήρθαν οι πρώτοι πρόσφυγες. Η τότε κυβέρνηση το απαλλοτρίωσε για να δοθεί στους πρόσφυγες. Σ' αυτούς επίσης δόθηκαν και άλλα 35.000 στρέμματα από την περιοχή της Σίνδου. Από τον Οκτώβρη του 1922 στην περιοχή αυτή εγκαταστάθηκαν οι πρώτες 25 προσφυγικές οικογένειες και μαζί οι πρώτοι κάτοικοι του νέου οικισμού, που προέρχονταν από το Κερμένι της Ανατολικής Θράκης. Η εγκατάστασή τους έγινε πρόχειρα και προσωρινά στα λιγοστά χαμόσπιτα, στις αποθήκες και στους στάβλους του τσιφλικιού. Από την άνοιξη του 1923 και μέχρι το φθινόπωρο του 1924 εγκαταστάθηκαν κατά μήκος του οδικού άξονα (σημερινή Λεωφόρο Αθηνών) και σε βάθος προς βορά, περίπου 600 οικογένειες. Το 1924 η περιοχή αυτή ρυμοτομήθηκε και στους πρόσφυγες δόθηκαν οικόπεδα από την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων. Στο τέλος του 1924 και στην απογραφή του 1928 ο νέος προσφυγικός οικισμός αριθμούσε 600 περίπου οικογένειες και 2800 κατοίκους.

Τα θρησκευτικά τους καθήκοντα , μέχρι το 1934, τα εξασκούσαν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και στο ναΐσκο της Αγίας Άννας, που είχαν χτίσει αμέσως οι πρόσφυγες και βρίσκονταν δίπλα στον ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Κατεδαφίστηκαν μαζί το 1980-81 και στη θέση τους ανηγέρθη ο σημερινός περικαλλής ναός.

Ο νέος προσφυγικός οικισμός προσωρινά έφερε το όνομα Πέρινθος από την αρχαία πόλη της Ανατολικής Θράκης. Οι κάτοικοι , που κατάγονταν από 32 συνολικά χωριά, δεν ήταν ευχαριστημένοι με την ονομασία "Πέρινθος" και η κάθε "ράτσα" ήθελε να δώσει το όνομα της δικής της χαμένης πατρίδας. Γι' αυτό σχημάτισαν χωριστές επιτροπές και προσπαθούσαν να πείσουν τον τότε Γενικό Διοικητή του Ν. Θεσ/νίκης να δοθεί η ονομασία που αυτές , χωριστά η καθεμιά , πρότειναν, χωρίς να υποχωρεί κανένας.

Το σημερινό όνομα " Άγιος Αθανάσιος " δόθηκε από τον Καλεβρά Αχιλλέα, Διοικητή του Ν. Θεσ/νίκης (τότε δεν υπήρχε νομάρχης). Κάλεσε σε κοινή συνάντηση όλες τις επιτροπές και τους ανακοίνωσε σε αυστηρό τόνο ότι: " Από σήμερα ο οικισμός ονομάζεται ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ και στο εξής δεν πρόκειται να δεχθώ καμιά επιτροπή για το θέμα αυτό, γιατί προχώρησε η διαδικασία για την ίδρυση της κοινότητας με το όνομα Άγιος Αθανάσιος. Η απάντηση του Διοικητή δεν άρεσε στις επιτροπές, αλλά το ουδέτερο όνομα έφερε τη γαλήνη στους κατοίκους του νέου οικισμού, που συνέχισαν την πορεία τους μαζί με το νέο όνομα΄, χωρίς να ξεχάσουν τις αλησμόνητες πατρίδες τους. Άρχισαν να δημιουργούν τη ζωή τους ασχολούμενοι σχεδόν αποκλειστικά με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πέραν όμως από τις οικονομικές δραστηριότητες , οι κάτοικοι δεν ξέχασαν τα ήθη και έθιμα που κουβάλησαν από τις αλησμόνητες πατρίδες του. Διασκέδαζαν, πανηγύριζαν και ζούσαν, όπως ακριβώς εκεί.

Μετά το 1950 και ιδιαίτερα στις δεκαετίες 1970 και 1980 η περιοχή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Οι παλιές κατοικίες του εποικισμού έδωσαν τη θέση τους στις σημερινές σύγχρονες και ο Άγιος Αθανάσιος είναι πλέον μια αναπτυγμένη κωμόπολη. Έχει πολλά καταστήματα, Οικον. Εφορία, Παιδικό σταθμό, τρία Νηπιαγωγεία, δύο Δημοτικά σχολεία, Γυμνάσιο, Λύκειο, Τ.Ε.Ε περικαλλή ιερό ναό αφιερωμένο στη Παναγία- Ζωοδόχο Πηγή, στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Άγιο Αθανάσιο. Ιδρύθηκε Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος , Σύλλογος Γυναικών , που δημιούργησε και συντηρεί Τράπεζα Αίματος, Κ.Α.Π.Η Αγροτικός Σύλλογος.

Το 1994 ο Άγιος Αθανάσιος προάχθηκε σε δήμο και από το 1999 αποτελεί την έδρα του νέου Καποδιστριακού Δήμου μαζί με τις πρώην κοινότητες Βαθύλακο, Γέφυρα, Κάτω Γέφυρα, Νέα Αγχίαλο, Νέα Μεσήμβρια, Ξηροχώρι. Στην απογραφή του 1991 ο Άγιος Αθανάσιος αριθμούσε 5418 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2001, 4816. Ο καποδιστριακός νέος δήμος στην πρώτη του απογραφή του 2001 αριθμούσε 14.393 κατοίκους.

Εικόνα:Kentrikos.jpg Εικόνα:Eklisia.jpg Εικόνα:Toubba.jpg

By hackman_gr

Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org../../../%CE%AC/%CE%B3/%CE%B9/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82_3906.html"

Κατηγορίες: Άρθρα που χρειάζονται παραπομπές | Επιμέλεια Βικιπαίδειας | Χωριά της Θεσσαλονίκης

##### Views

- Άρθρο
- Συζήτηση
- Τελευταία έκδοση

##### Αναζήτηση

##### Άλλες γλώσσες

- English
- Lumbaart