Carmelo Bernaola - Wikipedia, entziklopedia askea.

# Carmelo Bernaola

### Wikipedia(e)tik

Carmelo Bernaola (Otxandio, Bizkaia, 1929ko ekainaren 16a - Madril, 2002ko ekainaren 5a), konpositore bizkaitarra izan zen.

Lan mordoaren egile nekaezina eta askotan saritua dugu Bernaola. 82 lan egin zituen zinema, telebista eta antzerkirako, eta horrez gain musika klasikoan oso emankorra izan zen.

Azkenik, Athleticen ereserki ezaguna berak moldatu zuen.

## [aldatu] Biografia

1943an hasi zituen musika-ikasketak Burgosen. 1951n jarraitu zituen Madrilen, eta hortik Santiago de Compostelara eta Erromara mugitu zen.

1981etik 1991ra "Jesús Guridi" Musika Eskolaren zuzendari ibli zen Gasteizen.

## [aldatu] Lanak

- 1955 Trío-Sonatina; Capricho; Música para quinteto de viento.
- 1956 Tres piezas para piano.
- 1957 Suite-divertimento; Homenaje a Scarlatti; Cuarteto de cuerda número 1.
- 1958 Canción y danza.
- 1959 Cuatro piezas infantiles.
- 1960 Píccolo Concerto; Constantes.
- 1961 Superficie número 1; Sinfonetta Progresiva.
- 1962 Espacios variados; Superficie número 2.
- 1963 Permutado; Superficie número 4; Morfología sonora.
- 1964 Mixturas.
- 1965 Heterofonías.
- 1966 Episodio; Traza.
- 1967 Músicas de cámara.
- 1968 Contínuo.
- 1969 Polifonías.
- 1970 Oda für Marisa.
- 1971 Relatividades.
- 1972 Impulsos; Argia ezta ikusten.
- 1974 Sinfonía en do; Negaciones de San Pedro; Presencia; Per due.
- 1976 Superposiciones variables.; Así; Tiempos; Pieza I
- 1977 Achode.
- 1978 Villanesca; Entrada; Juegos.
- 1979 A mi aire; Qué familia; Superficie número 5.
- 1980 Variantes combinadas; Sinfonía número 2.; Galatea, Rocinante y Preciosa; Koankinteto; Variantes combinadas.
- 1981 Béla Bartók I; Tres piezas.
- 1984 Las siete palabras de Cristo en la Cruz.
- 1985 Variaciones concertantes.
- 1986 Nostálgico.
- 1987 Perpétuo, cántico, final.
- 1988 El Retablillo de Don Cristóbal; Per a Fráderic.
- 1989 La Celestina.
- 1990 Sinfonía número 3.
- 1992 Scherzo.
- 2001 Fantasías.

## [aldatu] Sariak

- 1955ean Espainiako Musikaren Sari Nazionaletan ohorezko aipamena jaso zuen.
- 1956an "Samuel Ross" eta "Premio Nacional de Compositores del SEU" Sariak.
- 1959an "Roma Saria".
- 1962an "Musikaren Sari Nazionala" (1992n berriro ere eskuratuta).
- 1967an "Zinemako Musikaren Sari Nazionala" eta "Premio a la Mejor Música del Círculo de Escritores Cinematográficos" delakoa (berriz 1969 eta 1972n jasotakoa).
- 1987an Arte Ederretako urrezko domina.
- 1989an Goya Saria, "Pasodoble" pelikularen musikagatik.
- 1994an "Sabino Arana Saria" eta San Fernandoko Arte Ederretako Errege-Akademiaren kide izendapena.
- 1998an "Honoris causa" doktore Universidad Complutensen.
- 2001an Fundación Guerrero-ren Musika Saria.

## [aldatu] Ikus, gainera

- Euskal musika klasikoa

"http://eu.wikipedia.org../../../c/a/r/Carmelo_Bernaola_9a43.html"(e)tik eskuratuta

Kategoriak: Euskal musikagileak • Otxandioarrak • 1929ko jaiotzak • 2002ko heriotzak

##### Views

- Artikulua
- Eztabaida
- Oraingo berrikuspena

##### Bilatu

##### Beste hizkuntzak

- Español