ابوالعباس سرخسی - ویکی‌پدیا

# ابوالعباس سرخسی

### از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

ابوالعباس احمد بن الطیب سرخسی از فیلسوفان و جغرافی‌نویسان ایرانی است. او بزرگ‌ترین شاگرد یعقوب بن اسحاق کندی بوده است.[1]

او به سال ۲۱۸ هجری زاده شد و به سال ۲۸۶ به دست قاسم بن عبیدالله وزیر معتضد عباسی به قتل رسید. وی پنجاه و چهار کتاب و رساله نگاشته بود.[2]

ابن ابی اصیبعه پنجاه و چهار کتاب و رساله از او نام‏ می‏برد که ظاهراً هیچکدام در دست نیست.

هانری کُربَن می‏نویسد:

> "او الفبای صداداری اختراع کرد که وسیله حمزه‏ اصفهانی تکمیل شد" ... " در مورد تسمیه‏هائی که در زبان‏ عربی برای تعیین رواقیون به کار میرود، اطلاعات گرانبهائی به دست داد که بدون‏ آنها خاطره رواقیون در روایات اسلامی اندکی در پرده ابهام قرار داشت " این مرد نیز از تکفیر بی نصیب نمانده است.

سرخسی برپایه بازگویی ریحانة‌الارب از اعیان‌الشیعة از لسان‌المیزان شیعه بوده است.

## [ویرایش] منابع

- ^ التعریف بطبقات الامم ، ص۲۲۱.[3]
- ^ تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی، جلد اول، ص ۱۶۵
- وب‌گاه غدیر

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org../../../%D8%A7/%D8%A8/%D9%88/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D8%B3%D8%B1%D8%AE%D8%B3%DB%8C.html»

رده‌های صفحه: فیلسوفان ایرانی | جغرافیدانان ایرانی

##### Views

- مقاله
- بحث
- نسخهٔ فعلی

##### جستجو