آرامش دوستدار - ویکی‌پدیا

# آرامش دوستدار

### از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

آرامش دوستدار

آرامش دوستدار (زاده ۱۳۱۰ در تهران) فیلسوف و روشنفکر ایرانی است.

مشهورترین اثر وی کتاب امتناع تفکر در فرهنگ دینی است که با واکنش‌های گسترده‌ای از جانب مذهبی‌ها رو به رو شد. دوستدار در این کتاب با نام گذاری فرهنگ دین‌خو بر فرهنگ دینی ایرانی، نیندیشایی و ناپرسایی آن را به چالش می کشد[۱].

## [ویرایش] زندگی

دوستدار در سال ۱۳۳۶ برای تحصیل فلسفه به آلمان رفت و مدرک دکترا در رشته فلسفه را از دانشگاه بن دریافت کرد. موضوع رساله دکتری دوستدار رابطه اخلاق و اراده سلطه‌گرا در آثار نیچه بود. وی از ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۸ استاد گروه فلسفه دانشگاه تهران بود و پس از بسته شدن دانش‌گاه‌ها بار دیگر به آلمان بازگشت.

## [ویرایش] نظریه

جلد کتاب درخشش‌های تیره

شهرت دوستدار به خاطر نظریات انتقادی معروفش درباره دین و فرهنگ دینی در جامعه ایران است. وی بر این باور است که فرهنگ ایرانی فرهنگی دین‌خو است و از این روی قدرت اندیشیدن ندارد. او روشنفکری است که در مواجهه با حوادث پس از انقلاب نظیر قتل‌های زنجیره‌ای و حکومت روحانیان مردم ایران و فرهنگ ایرانی را مقصر می‌داند و نه حزب، گروه یا دسته خاصی[نیاز به ذکر منبع].

## [ویرایش] آثار

- ملاحظات فلسفی در علم، دین و تفکر، تهران، ۱۳۵۹
- امتناع تفکر در فرهنگ دینی، انتشارات خاوران، پاریس، ۱۳۷۰
- درخشش‌های تیره، انتشارات خاوران، پاریس، ۲۰۰۴

## [ویرایش] منابع

- تارنمای دانشجویان ایرانی MIT
- وب‌گاه نیلگون

- مصاحبه عبدی کلانتری با آرامش دوستدار

## [ویرایش] پانویس

1. ↑ http://ashouri.malakut.org/archives/upload/2006/01/doustdar.pdf

‎

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org../../../%D8%A2/%D8%B1/%D8%A7/%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B4_%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1.html»

رده‌های صفحه: مقاله‌های نیازمند یادکرد | فیلسوفان ایرانی | نویسندگان اهل ایران | زادگان ۱۳۱۰

##### Views

- مقاله
- بحث
- نسخهٔ فعلی

##### جستجو