آویشن - ویکی‌پدیا

# آویشن

### از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

آویشن (در انگلیسی Thymus vulgaris) یکی از شناخته شده ترین گیاهان دارویی در طب سنتی ایران و اروپا، آویشن است. این گیاه علفی و معطر ، دارای خواص دارویی بسیاری است. از آویشن در صنایع غذایی، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده متنوعی می‌شود. قسمت‌های دارویی این گیاه، سرشاخه‌های آن و برگ خشک شده آن است. در طب سنتی از این گیاه به عنوان ضد اسپاسم، درمان سیاه سرفه، برونشیت، عفونت ریه، سرماخوردگی، آنفلوآنزا و برای درمان نفخ و گرفتگی‌های عضلانی استفاده می‌شود. استفاده امروزی و ثابت شده گیاه آویشن برای درمان آسم، سرفه‌های خشک مکرر، آمفیزم و برونشیت است. چای دم کرده آن را نیز برای درمان عفونت گوش میانی، نفخ و تهوع استفاده می‌کنند، عصاره آویشن حاوی ماده‌ای به نام «تیمول»است که برای بیماری آسم مفید است. حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، مفصلی و روماتیسمی مفید است. ضماد آویشن برای نیش و گزیدگی حشرات موثر است .در حاملگی مصرف این گیاه ممنوع است اما در دوران شیردهی منعی ندارد. برای مصرف این گیاه، ۱ تا ۴ گرم پودر خشک گیاه را در یک لیوان آب جوش دم کرده (به مدت ۲۰ دقیقه) پس از صاف کردن، شیرین کرده و ۳ بار در روز مصرف کنید. در التهاب حنجره و لوزه‌ها و برای درمان آفت به صورت غرغره کردن می‌تواند استفاده شود. برای این منظور، یک استکان از پودر گیاه را در چهار استکان آب جوش آهسته به مدت ۲۰ دقیقه جوشانیده و پس از صاف کردن، برای شست وشوی دهان استفاده کنید. البته، فرآورده‌های دارویی مختلفی از این گیاه ساخته شده و به طور گسترده مورد مصرف بیماران قرار می‌گیرد. از فرآورده‌هایی که به تأیید «نظارت بر امور دارو وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» رسیده‌است می‌توان «شربت توسیان»، «قطره توسیگل»، «قطره توسیوین»، «قطره تیم آرتا» و «شربت تیمکس» «شربت تیمیان» و«شربت برونکوتیدی» را نام برد. این فرآورده‌ها، همگی ضد سرفه و خلط آور هستند و ایمنی مصرف آنها در دوران شیردهی و بارداری به اثبات نرسیده‌است.

تصویر:Thumb

آویشَن (thymusvulgris) گیاهی دارویی است از تیره نعنا. درخت چه‌ای کوتاه و پر شاخه‌است که برگهای نازک و متقابل دارد .دارای گل‌هایی سفید و چتری و منفرد است. گونه‌های مختلفی از آن در کوهستان‌های ایران میروید و نام‌های گوناگونی دارد. از جمله در همدان به آن آزربه و در کوخرد هرمزگان به آن اَوشُه می‌گویند.

خواص دارویی:

ضد عفونی کننده، هاضم غذا، ضد سرفه، ضد بو، ضد تشنج، چاشنی غذا.جوشاندهٔ این گیاه در درمان پیچش روده و اسهال موثر است. آویشن عامل تصفیه کننده خوبی بوده و در درمان بیخوابی و امراض جهاز هاضمه مفید است. اگر ۵ تا ۱۰ گرم اویشن را در یک لیتر ابجوش دم کرده و با کمی عسل به بیماران مبتلا به تنگی نفس و کلیه و مثانه و درد مفاصل و سیاتیک و خونریزیهای رحم و ترشحات غیر طبیعی زنان بدهید در دفع بیماری انها موثر واقع خواهد شد. آویشن ضد تشنج وضد صرع و ضد نفخ هم است و برای تقویت بینایی و معده مفید است. برای جلوگیری از ریزش مو ۲۰ گرم اویشن را در یک لیتر اب جوشانده ان را هرچند روز یک بار به سر بمالید. ضمنا در خوردن اویشن نباید زیاده روی کرد زیرا باعث بروز البومین در ادرار میشود مواد مؤثره آویشن باغی خلط آور بوده و برای معالجه سرفه مورد استفاده قرار میگیرد. از تنتور و عصاره‌های الکلی پیکررویشی این گیاه برای معالجه سرفه، گلودرد، برونشیت و آسم استفاده فراوان میشود.

## [ویرایش] منبع

- زرگری,ع.گیاهان دارویی.تهران:انتشارات دانشگاه تهران
- نوشتاری از بهمن فصیحی،برگرفته از وب‌گاه مغان ارس (برداشت آزاد با ذکر منبع)

این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

ن·ب·و گیاهان دارویی و ادویه‌جات
گیاهان دارویی | اسپرزه · استوخودوس · افسنطین · آقطی سیاه · اکالیپتوس · اکلیل کوهی · انجبار · انجدان رومی · آنغوزه · آویشن · باباآدم · بادرنجبویه · بارهنگ · باریجه · برگ بو · برگ سنا · برنجاسف · بن سرخ · بنگرو · بنه · بولدو · بومادران · بهارنارنج · بیدمشک · پای خر · پرسیاوشان · پنج‌انگشت · پنیر باد · پنیرک · پونه سنبله‌ای · پیازچه · پیرو · تاتوره · تخم کتان · ترخون · ترنجبین · جعفری فرنگی · جعفری · خارخسک · چای کوهی · خار علیص · ختمی · دارواش · داز · درمنه · رازک · رازیانه · روناس · ریحان مقدس · ریحان · ریواس · زنجبیل · زوفا · ژینکو · سپستان · سُداب · سرخ‌ولیک · سنا · سنبل‌الطیب · سنجد · سورنجان · سیاه‌دانه · سیر · شابیزک · شاه‌تره · شاهِسپَرَم · شبدر قرمز · شنبلیله · شوید · شیرین‌بیان · صبر زرد · صعتر · عروسک پشت پرده · علف چشمه · علف هفت‌بند · غافث · فرنجمشک · فلوس · فوکا · قاصدک · کاسنی · کافور · کاکوتی · کرچک · کنار · کوشاد · کیسه کشیش · گاوزبان · گز روغن · گز علفی · گزنه · گشنیز · گل راعی · گل ماهور · گل همیشه‌بهار · گلپر · گلرنگ · گلنار · گون کتیرا · مامیران کبیر · مرزه · مریم‌گلی · مورت · موسیر · نعناع · هلیله سیاه · هویج وحشی ·
ادویه | اسپرزه · آنغوزه · بابونه · بادیان رومی · برگ بو · به‌دانه · پودر پیاز · پودر فلفل دلمه‌ای · پودر کاری · تخم شاهی · تخم تره · ترب کوهی · تمبر هندی · جوز بویا · جوز هندی · چهارتخمه · خاکشیر · خردل · خسرودار · خشخاش · دارچین · زردچوبه · زعفران · زنجبیل · زیره · سماق · سیاه‌دانه · سیر · شنبلیله · عرق بیدمشک · فلفل بهار · فلفل برزیلی · فلفل سفید · فلفل سیاه · فلفل · کاسنی دشتی · کُبابه · کنجد · کندر · گل رنگ · گل گاوزبان · گلاب · لیمو عمانی · پودر موسیر · میخک · ناردانه · نمک · واسابی · هل سبز · هل سفید ·

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org../../../%D8%A2/%D9%88/%DB%8C/%D8%A2%D9%88%DB%8C%D8%B4%D9%86.html»

رده‌های صفحه: مقاله‌های خرد | گیاه‌شناسی | گیاهان دارویی

##### Views

- مقاله
- بحث
- نسخهٔ فعلی

##### جستجو

##### زبان‌های دیگر

- العربية
- Български
- Bosanski
- Català
- Dansk
- Deutsch
- English
- Esperanto
- Español
- Suomi
- Français
- עברית
- Magyar
- Italiano
- 日本語
- Lëtzebuergesch
- Nederlands
- ‪Norsk (nynorsk)‬
- ‪Norsk (bokmål)‬
- Nouormand
- Polski
- Română
- Slovenščina
- Српски / Srpski
- Svenska
- Türkçe
- Walon
- 中文