Embættisaðall - Wikipedia, frjálsa alfræðiritið

# Embættisaðall

### Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Embættisaðall kom til sögunnar um svipaðar mundir og einveldið. Þá hættu konungar að úthluta erfðatitlum, en í staðinn voru konunglegir æðri embættismenn sæmdir aðalstign sem ekki erfðist. Skyldleiki við konung eða eldri aðalsættir, og embætti eða nafnbætur, réðu því hversu langt menn komust í virðingarstiganum, hvort menn öðluðust nafnbætur á borð við etatsráð eða konferensráð.

Íslendingar voru engin undantekning að þessu leyti á einveldistímanum. Finnur Magnússon var etatsráð og Magnús Stephensen líka þangað til hann varð konferensráð. Sama átti við um amtmenn, stiftamtmenn og, lengi vel, biskupa.

Um 1930 var hætt að úthluta embættisaðalsnafnbótum.

## [breyta] Embættisaðalstignir

- Ríkisráð
- Konferensráð
- Jústitsráð
- Kansellíráð
- Etatsráð

## [breyta] Tengt efni

- Einveldi

## [breyta] Tenglar og heimildir

- Einar Hreinsson, „Íslenskur aðall – ættartengsl og íslensk stjórnsýsla á 18. og 19. öld“, erindi á Söguþingi 2002.

Af „http://is.wikipedia.org../../../e/m/b/Emb%C3%A6ttisa%C3%B0all.html“

Flokkar: Saga Íslands | Saga Danmerkur | Stjórnmál | Einveldi | Nafnbætur | Embættisaðall

##### Views

- Grein
- Spjall
- Núverandi útgáfa

##### Leit

##### Á öðrum tungumálum

- Dansk
- ‪Norsk (bokmål)‬