Carmen Nibelunginum - Vicipaedia

# Carmen Nibelunginum

### E Vicipaedia

Latinitas huius paginae nondum censa est. Quaesumus eam inspicias et gradum des. Vide {{latinitas}}.

Carmen Nibelunginum[1] vel Nibelungenlied carmen epicum Lingua Theodisca Media scriptum est. De facinoribus Sigfridi Occisoris Draconum, genere nobili Burguniae et Krimhildae ortus, narrat. A linguistis "monumentum Linguae", scilicet Theodiscae Mediae, nominatur. In Austria a poeta incognito aliquando post annum MCXXC, ante annum MCCX scriptum est

## [recensere] Argumentum

Carmen in duas partes divisum est.

### [recensere] Pars Magna Prima

Sigfridus, filius Sigmundi regis et Siglindae reginae, artem faberi in officina ferraria magistri Mimeri discit. Cum lavetur sanguine Draconis Fafniris (lindormus) in pugna occisi, ut per eius vim magicam vulnerari non iam possit, folium philyrae in ipsius dorsum cadens, sanguinem draconis hac macula prohibet, qua re Sigfridus hoc loco tantum violabilis fit.

Tum Sigfridus thesaurum Nibelunginum, quem draco custodivit, sumit. Nibelungines sunt populus Albericis Regis Nanorum. Cappam Invisibilitatis, aurum Albericis et gladium magicum Balmungum acquirit.

Sigfridus mortuus a Krimhilda maeretur (imago artificis Johannes Henricus Füssli, titulus originalis "Kriemhild wirft sich auf den toten Siegfried", anno MDCCCXVII

In regnum Burguniam, rectum a regibus Gunther, Gernot et Giselher, it. Sigfridus promittit se adiuvaturum esse Gunthro, ut Brunhildam Reginam Isengardiae (hoc est Islandia) lucretur. Brunhilda autem iubet petitorem quemquam contra semetipsam pugnari, ut se lucretur. Gunther est vir infirmus, igitur Sigfridus pro Gunthro pugnare debet. Cum Cappa Invisibilitatis Gunthro adiuvat, ut hic vincat. Igitur Gunther Brunhildam in matrimonium ducit, Sigfridus autem Krimhildam sororem regum Burguniae.

Nam Brunhilda putat Sigfridum esse solum socium Gunthri, eum (Sigfridum) illudit. Krimhilda ei narrante quid Sigfridus et Gunther in Isengardia fecerint, Brunhilda irascitur. In nocte nupitarum Brunhilda furiosa Gunthrum in hamo parietis vincit, sed Cappa Invisibilitatis adiutus Sigfridus contra Brunhildam efficaciter pugnat. Anulum et cestum eius furari potest. Videtur quasi Gunther vicisset iterum, virginalitatem Brunhildae dempsisset, nunc est maritus legitimus Brunhildae.

Hagen Troniae, miles fortissimus Regni Burgunii, et Gunther putant Sigfridum esse periculosum familiae nobili Burguniae. Necem Sigfridi meditantur. In silva ictu hastae Haginis Sigfridus moritur. Hagen maculam violabilem Sigfridi novit, nam Krimhilda signum in armamenta Sigfridi severat, cum Hagini dicenti huic maculae in corpore Sigfridi parcere velle Krimhilda fisa esset. Sigfrido occiso Hagen thesaurum Nibelunginum in Rhenum iacit. Krimhilda cum de morte Sigfridi certior factus sit, poenas dare vult.

### [recensere] Pars Magna Secunda

Krimhilda Attilae, regi populi Hunnorum, populi Asiae, nubit. Hagen suspiciosus est, sed reges Burguniae putant potentiam suam auctum iri. Krimhilda in terram Hunnorum it, ubi regina magna fit. Post Multos annos Krimhilda fratres suos in Hungariam, ubi Hunni habitant, invitat, ut baptismum christianum filii sui et Attilae celebrent. Itaque agmen regum Burguniae illuc secundum Danubium flumen proficiscitur. Nymphae Haginem de periculo mortis monent. Dicunt monachum ex agmine solum superstitem esse. Hagen eundem in Danubium iacit, sed monachus ex flumine scandit et fugae se dat.

In Hungarico claustro socii Attilae et Krimhildae recusando, ut arma deponant, Attila sinente hospitium offendunt. Tum proelium oritur, quo heroes Burgunianorum et Hunnorum necantur, filius Krimhildae et Attilae Haginem occidit, Krimhilda carnificatur, solum Ditricus Bernae, Hildebrandus magister armorum eius et Attila ipse superstant.

Storia in dolore exitum habet.

## [recensere] Lingua

### [recensere] Lingua Compositoris

Pagina Carminis Nibelunginum

Carmen Nibelunginum in Lingua Theodisca Media scriptum est. Sed lector, qui solum Linguam Theodiscam Modernam loquitur, multum agnoscet. Hoc exemplar est pars prima Carminis Nibelunginum.

  Uns ist in alten mæren wunders vil geseit
  von helden lobebæren, von grôzer arebeit,
  von freuden, hôchgezîten, von weinen und von klagen,
  von küener recken strîten muget ir nu wunder hœren sagen.

Hoc est reditum in Linguam Latinam:

  A fabulis verteribus nobis multa miraculorum narrantur
  De heroibus honorabilibus, de animo magno
  De gaudiis, de epulis, de lacrimando et de lamentando
  De pugna audacium pugnatorum, nunc pronuntiationem miraculorum audiatis

Aliud exemplar:

  Do wuohs in Niderlanden... eins edlen küniges kint,
  de vater der hiez Sigemunt,... sîn mouter Sigelint,
  in einer rîchen bürge,... wîten wol bekant,
  nidene bî dem Rîne:... diu was ze Santen gênant.
  Sifrid was geheizen... der snelle degen guot.
  er versuochte vil der rîche... durch ellenhaften muot;
  durch sînes lîbes sterke... suochter fremidiu lant.
  hey, waz er sneller degene... sît ze Buregonden vant!

Reditum:

  In Nederlandia fuit ... infans regis nobilis
  Pater Sigmundus ... et mater sua Siglinda nominabatur
  In urbe divite ... a sapientibus cognoscitur
  In parte infera Rheni ... Xanten? nominata est
  Sigfridus nominatus est ... gladio veloci habili
  Acquisivit divitias magnas ... (cum) animo magno
  Potentia amoris sui ... in terram alienam it
  (Cum) gladio veloce suo ... a burgunianis it

Hoc exemplar e carmine Sigfridum filium familiae nobilis palam faciat

### [recensere] Nomen carminis

Nomen carminis epici "Carmen Nibelunginum" non significat carmen profecto fuisse cantatum. In lingua Theodisca moderna tantum "Lied" indicat cantationem musicam, non autem verbum linguae mediae "liet", quae verba utraque Latine "carmen" redduntur.

### [recensere] Sententiae et pondus

Linguistae sentiunt Carmen Nibelunginum contribuisse magnopere ad progressum Linguae Theodiscae. Fere par habet pondus ac versio bibliae a Martino Luther facta. Lectio mythologiam germanicam in Lingua Theodisca (Media) praebet. Cognoscendus carmen etiam est cultura et mores nobilitatis Medii Aevi intellegantur.

## [recensere] Res Aliae Dignae Scitu

- Hildebrandus pars parva in storia habet. Autem etiam storia propria sua cognoscitur: Storia Linguae Theodiscae Antiquae nominis Hildebrandslied vel latine Carmen Hildebrandi.

- Ditricus Bernae est persona Historiae, sed nomen verum in Historia Theodericus Magnus Rex Gothorum Orientum est.

## [recensere] Notae

1. ↑ Fons nominis Latini desideratus (addito fonte, hanc formulam remove)

## [recensere] Nexus externus

| Vicimedia Communia plura habent quae ad Carmen Nibelunginum spectant.

Receptum de "http://la.wikipedia.org../../../c/a/r/Carmen_Nibelunginum_b3df.html"

Categoriae: Fons nominis Latini desideratus | Latinitas ?? | L ?? | Latinitas dubia (dubsig) | Mythologia Nordica | Mythologia mediaevalis | Litteratura Germaniae | Carmina epica

##### Views

- Res
- Disputatio
- Emendatio recentissima

##### communitas

- Invitatio
- Taberna
- Adiutatum
- Donationes

##### Quaerere

##### Linguis aliis

- Català
- Česky
- Dansk
- Deutsch
- English
- Español
- Esperanto
- Français
- עברית
- Latviešu
- Limburgs
- Magyar
- Nederlands
- 日本語
- Polski
- Português
- Română
- Русский
- Simple English
- Slovenčina
- Suomi
- Svenska
- 中文