Castèl de Montsegur - Wikipèdia

# Castèl de Montsegur

### Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.

  Pels articles omonims, vejatz Montsegur (omonimia).

|  | Aqueste tèxt o de tèxt en comentari a besonh d'èsser traduch (entièrament o non). Se coneissètz la lenga utilizada, esitetz pas ! Mercé per Wikipèdia.

Vista del Castèl de Montsegur sul seu puòg.

Se qualifica sovent lo castèl de Montsegur de castèl catar. De fach, lo castèl se bastiguèt sul quite endrech ont foguèt desrocat l'ancian vilatge fortificat qu'èra, fins al siège de 1244, lo luòc emblematic de la resisténcia occitana, mai que mai dels catars e dels faidits. Las còstas arquitecturalas demòstran que lo castèl actual se concebèt sus la basa de la cana anglesa que foguèt pas introdusida sonque mai tard. Ço que prova qu' aquel foguèt parcialament tornar bastit per la familha del novèl sénher del luòc lo marescal de la fe Guy II de Lévis aprèp la reddition catara de 1244.

## [Modificar] Geografia

La fortalesa de Montsegur se trapa en Lengadòc, dins la comuna de Montsegur (departament d'Arièja).

Aqueste castèl se situa en cima de la sèrra que se quilha en naut del vilatge, a 1.207 mètres d'altitud.

## [Modificar] Istòria

Lo castèl del sit actual coneguèt tres epòcas màgers pendent las que la fortalesa se transformèt pauc a cha pauc.

Una primièra fortalesa foguèt apitada en cima de la montanha (tanben apelada pog[1]) que se ne sap pas tròp de de causas franc n'est qu'elle était en ruines a l'entorn de 1204, data que foguèt bastit lo vilatge fortificat jos la direccion de Raimond de Perelha. Es lo vilatge fortificat o castrum que los arqueològs li an porgit lo nom de Montsegur II.

### [Modificar] La fortalesa catara

Lo dispositiu defensiu de la fortalesa èra plan diferent del que se coneis uèi. Lo castrum teniá la demeure fortifica del sénher dels luòcs, lo castellum (que foguèt probable restaurat per la maison de Levis per ne far la fortalesa actuala) e lo vilatge catar de l'epòca envirats d'una encencha fortificada. Del costat de la rota actuala, s'auboravan tres murs de defensa que lo primièr se situava a nivèl de la dintrada actuala ont se comença la visita de pagament del castèl. De l'autre costat del puèg, a 800 mètres aperaquí, se trobava una torre de gaita (al Rocàs dich de "La Tor") que se quilha ensús d'un bauç de 80 mètres. La dintrada del Castrum que mena cap a aquesta torre de gaita èra defenduda per una barbacane. A l'endedins de l'encencha de la fortalesa se teniá un vilatge que ne demòran uèi pas que qualques terrassas al nòrd-oèst del castèl actual. Sus aquestas darrièras, se pòdon trapar las fondamentas de mantas abitacions, d'escalièrs per tal de passar entre terrassas, una cisterna e un silo.

Montsegur sostèt una comunitat catara importanta. En 1215, lo concili de Latran citava la fortalesa coma un amagatalh d'eretges. En 1229, lo ròtle de Montsegur coma abric de la Glèisa catara foguèt afirmat tornarmai dins lo tractat de Meaux-París. Tre 1232, aqueste ròtle quitèt pas de s'ennfortir. Parallèlement, lo castèl aculhiguèt a mai los cavalièrs faidits qu'èran estats despoderats de sas tèrras pel tractat de 1229. Demest aquestes darrièrs Pierre-Roger de Mirepoix, lo cosin de Raimond de Perelha que vendriá lo mèstre militar de Montsegur.

#### [Modificar] Lo siège del castrum

Pendent la primièra mitat del Modèl:S-, la fortalesa patiguèt quatre sièges que un solet capitèt:

- Guy de Montfort, lo fraire de Simon IV de Montfort faguèt una primièra temptativa en 1212,
- Simon IV de Montfòrt ne dirigiguèt la segonda en 1213,
- En julhet de 1241, Raimond VII de Tolosa sus l'òrdre de Loís IX entamenèt un siège que abandonèt sens quitament lançar un assaut,
- Le darrièr foguèt realizat per Hugues des Arcis, senescal de Carcassonna.

Lo sètge foguèt déclenché per l'assassinat de qualques inquisiteurs comés en 1242 a Avinhonet per un seissantenat d'òmes issus de la garnison de Montsegur. Lo senescal de Carcassonna amassa amb l'archevesque de Narbona (Pierre Amiel) foguèron cargats d'assetjar la fortalesa, sus l'ordre de Blanca de Castelha e de Loís IX. En mai de 1243, los crosats, que comptavan aperaquí 6.000 òmes, enviravan Montsegur.

L'equilibri de fòrças se perlonguèt fins a Nadal 1243. Aquela nuèch un poignée "d'alpinistes" parvient, en seguida d'una escalade audacieuse, a s'apoderar de la torre de guet. À partir de ce moment, un trébuchet est acheminé e monté qui bombardera sans relâche la posicion des assiégés coma o testimonian les nombreux boulets de pierre taillée retrouvés sul sit. Environ un mois plus tard, probable aprèp una trahison locala, la barbacane tombe aux mains des assaillants.

Un dernier assaut lancé en febrièr sera repoussé mais laissera los assiégés très affaiblis.

#### [Modificar] La reddicion de la place fòrta

Lo 1èr de març 1244, Pèire-Roger de Mirapeis se vegèt obligat de negociar la reddition de la place forte. Las condicions en seront los seguents:

- la vida dels soldats e des laïcs sera épargnée,
- les parfaits qui renient leur fe seriánt salvats,
- une trêve de 15 jorns foguèt acordada als catars qui veulent se préparer e recebre los darrièrs sacrements.

16 de març, la fortalesa s'ouvre à nouveau. Totes los catars qui n'avaient pas abjurés leur fe périrent sur le lenhièr qui engloutit ainsi un peu plus de 200 suppliciés (le nombre varie légèrement suivant les sources) dont la femna, la filha e la sògra de Raimond de Perelha. La tradition veut que le bûcher soit monté à 200 m del castrum dans le "Prat dels Cremats" (le champs des brûlés) où une stèle fut érigée par la contemporaine Société du souvenir et des études cathares. Sur cette dernière figure l'inscripcion : "Als cathars, als martirs del pur amor crestian. 16 mars 1244". Il semblerait que la situacion vertadièra del lenhièr se situèsse sul truc au-dessus du parking à droite del pòrt en anar cap a Montferrièr.

Vista interiora del castèl

### [Modificar] Montsegur jol regne de la familha de Lévis

Aprèp la presa del castèl en 1244, la possession del pog passèt a Guy II de Lévis, Marescal de la Fe, senhor de Mirapeis dempuèi lo tractat de 1229. Las remasilhas del vilatge catar foguèron assoladas e a l'encòp l'encencha fortificada exteriora. Lo castellum foguèt restaurat e réaménagé pr'amor d'i establir una garnison d'un trentenat de personas que demorèt presenta fins al Tractat dels Pirenèus del sègle XVII. Se cita lo castèl dins qualques documents coma étant "défensable" en 1510. Mai tard, amb lo pas dels ans, foguèt finalament abandonat lo castèl.

### [Modificar] Reabilitacion del castèl

Lo castèl venguèt monument istoric en 1875 e son pog un pèl mai tard en 1883. Dempuèi aquel moment, l'endrech venguèt una figura legendària e atisèt de longa las fantasiás de mantas personas de tal biais que las cèrcas sul pog venguèron nombrosas à titre personnel pour les raisons que nous verrons plus bas. D'un biais paradoxal, la campanha de restauracion del castèl entamenada en 1947 frenèt las degradacions e a l'encòp escafèt qualques vestigis arqueologics. Aquela restauracion motivèt una prospeccion espeleologica de la sèrra, portada per la Société spéléologique de l'Ariège. Cette dernière aboutit, en 1964 al desterrament d'una sepultura dins l'Avenc del Trabuquet. En 1968, se fondèt lo GRAME (Groupe de Recherche Archéologique de Montségur et Environs). Ce dernier a déjà conduit mai d'una campanha de fouilles sul sit.

## [Modificar] Los mites a l'entorn de Montsegur

Se deu a l'ariegés Napoléon Peyrat, cap a 1870, la redescobèrta estrambordada de Montsegur; e sa plume inspirée, l'atmosfèra romantica qui depuis lors habite le lieu. Au point qu'il est encore difficile aujourd'hui à un certain public d'admettre que le temple de Paraclet n'est qu'un petit castèl del sègle XIV.

### [Modificar] Lo fenomèn solar de Montsegur

Cada annada, au solstici d'ivèrn, lo primièr rayon de solelh à l'horizon traverse le château dans sa longueur et, au solstice d'été, il traverse les quatre archères du donjon au nord-ouest avec une précision millimétrique. Certaines personnes y voient là un lien entre le culte solaire et la religion des cathares.

### [Modificar] Lo tresaur de la glèisa catara

Montsegur est supposé avoir abrité lo tresaur ric de la glèisa catara. De ce supposé trésor nous ne savons pas gaire. Dos faits alimentent les suppositions autours de ce trésor. Le premier, es la fugida a caval del parfait Mathieu e del diacre Bonnet aux environs de Nadal de 1243 emportant avec eux "d'aur e d'argent e una infime quantité de monnaie". Se pensa qu'aquel tresaur arribèt en Itàlia a Cremona, lieu d'Itàlia ont visquèt una autra comunitat catara importanta. Cette supposition est renforcée par les correspondances épistolaires avérées entre les deux comunitats.

Un segond tresaur aurait été sauvé del temps de la trève de març de 1244 puisqu'il est fait état de quatre individus s'enfuyant de Montsegur avec un chargement. Les historiens conjecturent que ce tresaur réunissait les nombreux tèxtes eretics conservés par les Parfaits dins la fortalesa.

### [Modificar] Lo graal pirenenc

Montsegur a été considéré comme étant le castèl del graal. Le graal aurait été une des pièces del tresaur de la glèisa catara: la coupe dans laquelle Joseph d'Arimathie aurait recueilli la sang de Crist sul mont Golgotha ou bien l'émeraude tombée de la couronne de Lucifer lors de la chute des Anges. L'Allemand Otto Rahn a été l'artisan zélé de ce mythe que lui avait inspiré un érudit d'Ussat-les-Bains, Antonin Gadal.

Otto Rahn aviá estudiat l'istòria dels catars e èra passionat per aqueste Lengadòc ric de "legendas". En 1932, s'èra installat dins la pichona estacion termala d'Ussat-los-Banhs a l'ostalariá Les Marronniers que n'aviá pres la geréncia. Gràcia a las teorias poeticas d'Antonin Gadal, escriguètt la « Croisade contre le Graal » que participèt activament, aprèp lo primièr ensag sus Montsegur de Napoléon Peyrat, al regan d'interès per Occitània.

## [Modificar] Nòtas

<referéncias/>

### [Modificar] Cançons

Montsegur es estat lo tèma central d'una cançon amb aqueste meteis títol de Claudi Martí.

## [Modificar] Veire tanben

### [Modificar] Articles ligats

- Castèls catars
- Le trésor des cathares

### [Modificar] Ligams extèrns

- Montsegur a cathares.org
- Ligam cap a Google Maps
- (en) www.languedoc-france.info/120719_montsegur.htm Montsegur e d'autres castèls catars
- Montségur sur Histariège.com
- Lo simbòl de Montsegur

Mapa dels castèls catars

Lastors
Ciutat de
Carcassona
Puèglaurenç
Montsegur
Puègverd
Arques
Termes
Vilaroja-
Termenés
Pèirapertusa
Querbús
Aguilar
Tolosa
Carcassona
Fois
Menerba
Narbona
vèrs
Montpelhièr
vèrs
Perpinhan
Mediterranèa

Recuperat(ada) de "http://oc.wikipedia.org../../../c/a/s/Cast%C3%A8l_de_Montsegur_c110.html"

Categorias: Pagina de traduire • Castèl d'Arièja • Graal • Castèl fòrt • Castèl d'Occitània • Castèl de Lengadòc • Catarisme • Arquitectura de l'Edat Mejana

##### Views

- Article
- Discussion
- Version actuala

##### Recercar

##### Autras lengas

- Català
- Deutsch
- Español
- Français
- Nederlands